# Publicatieblad C 173/15 m

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 173 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 66e jaargang15 mei 2023 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 173

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

66e jaargang15 mei 2023

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2023/C 173/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2023/C 173/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2023/C 173/02 | Zaak C-640/20 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 maart 2023 — PV / Europese Commissie (Hogere voorziening – Openbare dienst – Psychisch geweld – Medische adviezen – Ongeoorloofde afwezigheden – Bezoldiging – Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie – Artikel 11 bis – Belangenconflict – Artikel 21 bis – Duidelijk met de wet strijdige opdracht – Artikel 23 – Naleven van de wetten en de voorschriften betreffende de openbare orde en veiligheid – Tuchtprocedure – Tuchtrechtelijk ontslag – Intrekking van het tuchtrechtelijk ontslag – Nieuwe tuchtprocedure – Nieuw tuchtrechtelijk ontslag) | 2 |
| 2023/C 173/03 | Zaak C-70/21: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 maart 2023 — Europese Commissie / Helleense Republiek [Niet-nakoming – Milieu – Richtlijn 2008/50/EG – Luchtkwaliteit – Artikel 13, lid 1 – Bijlage XI – Stelselmatige en voortdurende overschrijding van de daggrenswaarde voor microdeeltjes (PM10) in de agglomeratie van Thessaloniki (EL 0004) – Artikel 23, lid 1 – Bijlage XV – Zo kort mogelijke periode van overschrijding – Passende maatregelen] | 2 |
| 2023/C 173/04 | Zaak C-365/21, Generalstaatsanwaltschaft Bamberg (Uitzondering op het beginsel ne bis in idem): Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Bamberg — Duitsland) — Strafzaak tegen MR [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in strafzaken – Schengenuitvoeringsovereenkomst – Artikel 54 – Beginsel ne bis in idem – Artikel 55, lid 1, onder b) – Uitzondering op de toepassing van het beginsel ne bis in idem – Inbreuk op de staatsveiligheid of andere even wezenlijke belangen van de lidstaat – Artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Beginsel ne bis in idem – Artikel 52, lid 1 – Beperkingen van het beginsel ne bis in idem – Verenigbaarheid van een nationale verklaring houdende een uitzondering op het beginsel ne bis in idem – Criminele organisatie – Vermogensdelicten] | 3 |
| 2023/C 173/05 | Zaak C-412/21, Dual Prod: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Satu Mare — Roemenië) — Dual prod SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca — Comisia regională pentru autorizarea operatorilor de produse supuse accizelor armonizate (Prejudiciële verwijzing – Accijns – Richtlijn 2008/118/EG – Artikel 16, lid 1 – Vergunning voor een belastingentrepot voor accijnsgoederen – Opeenvolgende schorsingsmaatregelen – Strafrechtelijk karakter – Artikelen 48 en 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Beginsel van het vermoeden van onschuld – Ne-bis-in-idembeginsel – Evenredigheid) | 4 |
| 2023/C 173/06 | Gevoegde zaken C-514/21 en C-515/21, Minister for Justice and Equality (Opheffing van de opschorting) e.a.: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 maart 2023 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Ierland) — Tenuitvoerlegging van twee Europese aanhoudingsbevelen die zijn uitgevaardigd tegen LU (C-514/21), PH (C-515/21) (Prejudiciële verwijzing – Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken – Europees aanhoudingsbevel – Kaderbesluit 2002/584/JBZ – Procedure van overlevering tussen de lidstaten – Voorwaarden voor tenuitvoerlegging – Gronden tot facultatieve weigering van de tenuitvoerlegging – Artikel 4 bis, lid 1 – Bevel dat is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf – Begrip proces dat tot de beslissing heeft geleid – Draagwijdte – Eerste veroordeling met opschorting van de straf – Tweede veroordeling – Afwezigheid van de betrokkene op het proces – Herroeping van de opschorting – Rechten van de verdediging – Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden – Artikel 6 – Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Artikelen 47 en 48 – Schending – Gevolgen) | 5 |
| 2023/C 173/07 | Zaak C-574/21, 02 Czech Republic: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud — Tsjechische Republiek) — QT/02 Czech Republic a.s. [Prejudiciële verwijzing – Zelfstandige handelsagenten – Richtlijn 86/653/EEG – Artikel 17, lid 2, onder a) – Beëindiging van de agentuurovereenkomst – Recht van de handelsagent op een vergoeding – Voorwaarden voor toekenning – Billijke vergoeding – Beoordeling – Begrip provisie, die voor de handelsagent verloren gaat – Provisies over toekomstige transacties – Nieuwe klanten die de handelsagent heeft aangebracht – Bestaande klanten waarmee de handelsagent de transacties aanzienlijk heeft uitgebreid – Eenmalige provisiebetalingen] | 6 |
| 2023/C 173/08 | Zaak C-653/21, Syndicat Uniclima: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Syndicat Uniclima / Ministre de l'Intérieur (Prejudiciële verwijzing – Interne markt – Harmonisatie van de nationale wetgevingen betreffende machines, voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen bestemd elektrisch materiaal en drukapparatuur – Richtlijn 2006/42/EG – Richtlijn 2014/35/EU – Richtlijn 2014/68/EU – CE-markering – Nationale regeling die aanvullende eisen stelt ten opzichte van de essentiële veiligheidseisen in die richtlijnen – Voorwaarden – Nationale regeling tegen brandgevaar en paniek in inrichtingen die toegankelijk zijn voor het publiek) | 7 |
| 2023/C 173/09 | Zaak C-662/21, Booky.fi: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door Booky.fi Oy (Prejudiciële verwijzing – Artikelen 34 en 36 VWEU – Vrij verkeer van goederen – Maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking – Opnames van audiovisuele programma’s – Onlineverkoop – Regeling van een lidstaat die classificatie op grond van leeftijd en labeling van de programma’s verplicht stelt – Bescherming van minderjarigen – Opnames die in een andere lidstaat reeds geclassificeerd en gelabeld zijn – Evenredigheid) | 7 |
| 2023/C 173/10 | Zaak C-561/22, Willy Hermann Service: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 7 maart 2023 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Innsbruck) — Oostenrijk] — Willy Hermann Service GmbH, DI / Präsidentin des Landesgerichts Feldkirch (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Richtlijn 2013/34/EU – Artikelen 30 en 51 – Openbaarmaking van de jaarlijkse financiële overzichten – Sancties bij niet-openbaarmaking – Oplegging van dwangsommen door een civiele rechter – Administratieve procedure voor de invordering van genoemde dwangsommen, die definitief zijn geworden – Regeling die de toetsing van deze dwangsommen door de administratieve rechter uitsluit – Gezag van gewijsde – Doeltreffendheidsbeginsel – Evenredigheid) | 8 |
| 2023/C 173/11 | Zaak C-76/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 5 februari 2022 — QI/Santander Bank Polska S.A. | 9 |
| 2023/C 173/12 | Zaak C-552/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 augustus 2022 door de Asociación de Delineantes de Hacienda tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2022 in zaak T-280/22, Asociación de Delineantes de Hacienda/Spanje | 9 |
| 2023/C 173/13 | Zaak C-605/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2022 door Hijos de Moisés Rodríguez González, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer, uitgebreid) van 29 juni 2022 in zaak T-306/20, Hijos de Moisés Rodríguez González/EUIPO — Ierland en Ornua (La Irlandesa 1943) | 10 |
| 2023/C 173/14 | Zaak C-732/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2022 door G-Core Innovations Sàrl tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 september 2022 in zaak T-454/21, G-Core Innovations/EUIPO — Coretransform (G CORELABS) | 10 |
| 2023/C 173/15 | Zaak C-735/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2022 door Primagran sp. z o.o. tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 22 september 2022 in zaak T-624/21, Primagran/EUIPO — Primagaz (prımagran) | 10 |
| 2023/C 173/16 | Zaak C-775/22, Banco Santander: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 20 december 2022 — M.S.G. e.a. / Banco Santander, SA | 11 |
| 2023/C 173/17 | Zaak C-779/22, Banco Santander: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 22 december 2022 — M.C.S. / Banco Santander, SA | 11 |
| 2023/C 173/18 | Zaak C-794/22, Banco Santander: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 23 december 2022 — FSC / Banco Santander SA | 12 |
| 2023/C 173/19 | Zaak C-28/23, NFŠ: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Bratislava III (Slowakije) op 24 januari 2023 — NFŠ a.s. / Slovenská republika, vertegenwoordigd door de Ministerstvo školstva, vedy, výskumu a športu Slovenskej republiky, Ministerstvo školstva, vedy, výskumu a športu Slovenskej republiky | 13 |
| 2023/C 173/20 | Zaak C-40/23 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2023 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 16 november 2022 in zaak T-469/20, Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie | 14 |
| 2023/C 173/21 | Zaak C-54/23, Laudamotion en Ryanair: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 3 februari 2023 — WY / Laudamotion GmbH, Ryanair DAC | 15 |
| 2023/C 173/22 | Zaak C-57/23, Policejní prezidium: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 2 februari 2023 — JH / Policejní prezidium | 15 |
| 2023/C 173/23 | Zaak C-62/23, Pedro Francisco: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona (Spanje) op 6 februari 2023 — Pedro Francisco / Subdelegación del Gobierno en Barcelona | 16 |
| 2023/C 173/24 | Zaak C-63/23, Sagrario: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona (Spanje) op 6 februari 2023 — Sagrario e.a. / Subdelegación del Gobierno en Barcelona | 17 |
| 2023/C 173/25 | Zaak C-65/23, K GmbH: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 8 februari 2023 — MK / K GmbH | 17 |
| 2023/C 173/26 | Zaak C-66/23: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 7 februari 2023 — Elliniki Ornithologiki Etaireia, Syllogos Diktyo Oikologikon Organoseon Aigaiou, Perivallontikos Syllogos Rethymnou, Politistikos Syllogos Thronos Kleisidiou, KX en anderen / Ypourgos Esoterikon, Ypourgos Oikonomikon, Ypourgos Anaptyxis kai Ependyseon, Ypourgos Perivallontos kai Energeias, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon | 18 |
| 2023/C 173/27 | Zaak C-87/23, Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 15 februari 2023 — Biedrība Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija / Valsts ieņēmumu dienests | 19 |
| 2023/C 173/28 | Zaak C-108/23, SmartSport Reisen: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Amtsgerichts Groß-Gerau (Duitsland) op 23 februari 2023 — PU / SmartSport Reisen GmbH | 20 |
| 2023/C 173/29 | Zaak C-110/23 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2023 door de Autoridad Portuaria de Bilbao tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 14 december 2022 in zaak T-126/20, Autoridad Portuaria de Bilbao/Commissie | 21 |
| 2023/C 173/30 | Zaak C-119/23, Valančius: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas (Litouwen) op 28 februari 2023 — Virgilijus Valančius / Lietuvos Respublikos vyriausybė | 22 |
| 2023/C 173/31 | Zaak C-122/23: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 1 maart 2023 — Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite / Legafact EOOD | 23 |
| 2023/C 173/32 | Zaak C-128/23, Müller Reisen: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 3 maart 2023 — Müller Reisen GmbH / Stadt Olsberg | 23 |
| 2023/C 173/33 | Zaak C-165/23: Beroep ingesteld op 17 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije | 24 |
| 2023/C 173/34 | Zaak C-167/23: Beroep ingesteld op 17 maart 2023 — Europese Commissie/Helleense Republiek | 25 |
| 2023/C 173/35 | Zaak C-172/23: Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Ierland | 25 |
| 2023/C 173/36 | Zaak C-180/23: Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Helleense Republiek | 26 |
| 2023/C 173/37 | Zaak C-181/23: Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Republiek Malta | 27 |
| 2023/C 173/38 | Zaak C-191/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Portugese Republiek | 27 |
| 2023/C 173/39 | Zaak C-192/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Republiek Letland | 28 |
| 2023/C 173/40 | Zaak C-193/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek | 29 |
| | Gerecht |
| 2023/C 173/41 | Zaak T-100/23: Beroep ingesteld op 20 februari 2023 — ABLV Bank/ECB | 30 |
| 2023/C 173/42 | Zaak T-110/23: Beroep ingesteld op 27 februari 2023 — Kargins / Commissie | 31 |
| 2023/C 173/43 | Zaak T-115/23: Beroep ingesteld op 2 maart 2023 — Debreceni Egyetem/Raad | 31 |
| 2023/C 173/44 | Zaak T-125/23: Beroep ingesteld op 8 maart 2023 — Synapsa Med/EUIPO — Gravity Products (Gravity) | 34 |
| 2023/C 173/45 | Zaak T-136/23: Beroep ingesteld op 15 maart 2023 — Vintae Luxury Wine Specialists/EUIPO — Grande Vitae (vintae) | 35 |
| 2023/C 173/46 | Zaak T-149/23: Beroep ingesteld op 23 maart 2023 –Kirov/EUIPO — Pasticceria Cristiani (CRISTIANI) | 35 |
| 2023/C 173/47 | Zaak T-156/23: Beroep ingesteld op 23 maart 2023 –Polen / Europese Commissie | 36 |
| 2023/C 173/48 | Zaak T-157/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Kneipp/EUIPO — Patou (Joyful by nature) | 37 |
| 2023/C 173/49 | Zaak T-160/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — VO/Commissie | 37 |
| 2023/C 173/50 | Zaak T-161/23: Beroep ingesteld op 25 maart 2023 — Schönegger Käse-Alm/EUIPO — Jumpseat3D plus Germany GmbH (Rebell) | 38 |
| 2023/C 173/51 | Zaak T-162/23: Beroep ingesteld op 27 maart 2023 — Sengül Ayhan/EUIPO — Pegase (Rock Creek) | 39 |
| 2023/C 173/52 | Zaak T-166/23: Beroep ingesteld op 28 maart 2023 — Dekoback/EUIPO — DecoPac (DECOPAC) | 40 |
| 2023/C 173/53 | Zaak T-169/23: Beroep ingesteld op 29 maart 2023 — RT France / Raad | 40 |
| 2023/C 173/54 | Zaak T-171/23: Beroep ingesteld op 30 maart 2023 — VR / Parlement | 41 |
| 2023/C 173/55 | Zaak T-627/18: Beschikking van het Gerecht van 20 maart 2023 — ZK/Commissie | 42 |
| 2023/C 173/56 | Zaak T-16/22: Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2023 — NV / EIB | 42 |
| 2023/C 173/57 | Zaak T-97/22: Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2023 — Ilunga Luyoyo / Raad | 42 |
| 2023/C 173/58 | Zaak T-447/22: Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2023 — NV / EIB | 42 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2023/C 173/02

Zaak C-640/20 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 maart 2023 — PV / Europese Commissie (Hogere voorziening – Openbare dienst – Psychisch geweld – Medische adviezen – Ongeoorloofde afwezigheden – Bezoldiging – Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie – Artikel 11 bis – Belangenconflict – Artikel 21 bis – Duidelijk met de wet strijdige opdracht – Artikel 23 – Naleven van de wetten en de voorschriften betreffende de openbare orde en veiligheid – Tuchtprocedure – Tuchtrechtelijk ontslag – Intrekking van het tuchtrechtelijk ontslag – Nieuwe tuchtprocedure – Nieuw tuchtrechtelijk ontslag)

2

2023/C 173/03

Zaak C-70/21: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 maart 2023 — Europese Commissie / Helleense Republiek [Niet-nakoming – Milieu – Richtlijn 2008/50/EG – Luchtkwaliteit – Artikel 13, lid 1 – Bijlage XI – Stelselmatige en voortdurende overschrijding van de daggrenswaarde voor microdeeltjes (PM10) in de agglomeratie van Thessaloniki (EL 0004) – Artikel 23, lid 1 – Bijlage XV – Zo kort mogelijke periode van overschrijding – Passende maatregelen]

10

2

2023/C 173/04

Zaak C-365/21, Generalstaatsanwaltschaft Bamberg (Uitzondering op het beginsel ne bis in idem): Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Bamberg — Duitsland) — Strafzaak tegen MR [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in strafzaken – Schengenuitvoeringsovereenkomst – Artikel 54 – Beginsel ne bis in idem – Artikel 55, lid 1, onder b) – Uitzondering op de toepassing van het beginsel ne bis in idem – Inbreuk op de staatsveiligheid of andere even wezenlijke belangen van de lidstaat – Artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Beginsel ne bis in idem – Artikel 52, lid 1 – Beperkingen van het beginsel ne bis in idem – Verenigbaarheid van een nationale verklaring houdende een uitzondering op het beginsel ne bis in idem – Criminele organisatie – Vermogensdelicten]

3

2023/C 173/05

Zaak C-412/21, Dual Prod: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Satu Mare — Roemenië) — Dual prod SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca — Comisia regională pentru autorizarea operatorilor de produse supuse accizelor armonizate (Prejudiciële verwijzing – Accijns – Richtlijn 2008/118/EG – Artikel 16, lid 1 – Vergunning voor een belastingentrepot voor accijnsgoederen – Opeenvolgende schorsingsmaatregelen – Strafrechtelijk karakter – Artikelen 48 en 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Beginsel van het vermoeden van onschuld – Ne-bis-in-idembeginsel – Evenredigheid)

4

2023/C 173/06

Gevoegde zaken C-514/21 en C-515/21, Minister for Justice and Equality (Opheffing van de opschorting) e.a.: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 maart 2023 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Ierland) — Tenuitvoerlegging van twee Europese aanhoudingsbevelen die zijn uitgevaardigd tegen LU (C-514/21), PH (C-515/21) (Prejudiciële verwijzing – Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken – Europees aanhoudingsbevel – Kaderbesluit 2002/584/JBZ – Procedure van overlevering tussen de lidstaten – Voorwaarden voor tenuitvoerlegging – Gronden tot facultatieve weigering van de tenuitvoerlegging – Artikel 4 bis, lid 1 – Bevel dat is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf – Begrip proces dat tot de beslissing heeft geleid – Draagwijdte – Eerste veroordeling met opschorting van de straf – Tweede veroordeling – Afwezigheid van de betrokkene op het proces – Herroeping van de opschorting – Rechten van de verdediging – Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden – Artikel 6 – Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Artikelen 47 en 48 – Schending – Gevolgen)

5

2023/C 173/07

Zaak C-574/21, 02 Czech Republic: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud — Tsjechische Republiek) — QT/02 Czech Republic a.s. [Prejudiciële verwijzing – Zelfstandige handelsagenten – Richtlijn 86/653/EEG – Artikel 17, lid 2, onder a) – Beëindiging van de agentuurovereenkomst – Recht van de handelsagent op een vergoeding – Voorwaarden voor toekenning – Billijke vergoeding – Beoordeling – Begrip provisie, die voor de handelsagent verloren gaat – Provisies over toekomstige transacties – Nieuwe klanten die de handelsagent heeft aangebracht – Bestaande klanten waarmee de handelsagent de transacties aanzienlijk heeft uitgebreid – Eenmalige provisiebetalingen]

6

2023/C 173/08

Zaak C-653/21, Syndicat Uniclima: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Syndicat Uniclima / Ministre de l'Intérieur (Prejudiciële verwijzing – Interne markt – Harmonisatie van de nationale wetgevingen betreffende machines, voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen bestemd elektrisch materiaal en drukapparatuur – Richtlijn 2006/42/EG – Richtlijn 2014/35/EU – Richtlijn 2014/68/EU – CE-markering – Nationale regeling die aanvullende eisen stelt ten opzichte van de essentiële veiligheidseisen in die richtlijnen – Voorwaarden – Nationale regeling tegen brandgevaar en paniek in inrichtingen die toegankelijk zijn voor het publiek)

7

2023/C 173/09

Zaak C-662/21, Booky.fi: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door Booky.fi Oy (Prejudiciële verwijzing – Artikelen 34 en 36 VWEU – Vrij verkeer van goederen – Maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking – Opnames van audiovisuele programma’s – Onlineverkoop – Regeling van een lidstaat die classificatie op grond van leeftijd en labeling van de programma’s verplicht stelt – Bescherming van minderjarigen – Opnames die in een andere lidstaat reeds geclassificeerd en gelabeld zijn – Evenredigheid)

7

2023/C 173/10

Zaak C-561/22, Willy Hermann Service: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 7 maart 2023 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Innsbruck) — Oostenrijk] — Willy Hermann Service GmbH, DI / Präsidentin des Landesgerichts Feldkirch (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Richtlijn 2013/34/EU – Artikelen 30 en 51 – Openbaarmaking van de jaarlijkse financiële overzichten – Sancties bij niet-openbaarmaking – Oplegging van dwangsommen door een civiele rechter – Administratieve procedure voor de invordering van genoemde dwangsommen, die definitief zijn geworden – Regeling die de toetsing van deze dwangsommen door de administratieve rechter uitsluit – Gezag van gewijsde – Doeltreffendheidsbeginsel – Evenredigheid)

8

2023/C 173/11

Zaak C-76/22: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 5 februari 2022 — QI/Santander Bank Polska S.A.

9

2023/C 173/12

Zaak C-552/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 augustus 2022 door de Asociación de Delineantes de Hacienda tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2022 in zaak T-280/22, Asociación de Delineantes de Hacienda/Spanje

9

2023/C 173/13

Zaak C-605/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2022 door Hijos de Moisés Rodríguez González, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer, uitgebreid) van 29 juni 2022 in zaak T-306/20, Hijos de Moisés Rodríguez González/EUIPO — Ierland en Ornua (La Irlandesa 1943)

10

2023/C 173/14

Zaak C-732/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2022 door G-Core Innovations Sàrl tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 september 2022 in zaak T-454/21, G-Core Innovations/EUIPO — Coretransform (G CORELABS)

10

2023/C 173/15

Zaak C-735/22 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2022 door Primagran sp. z o.o. tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 22 september 2022 in zaak T-624/21, Primagran/EUIPO — Primagaz (prımagran)

10

2023/C 173/16

Zaak C-775/22, Banco Santander: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 20 december 2022 — M.S.G. e.a. / Banco Santander, SA

11

2023/C 173/17

Zaak C-779/22, Banco Santander: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 22 december 2022 — M.C.S. / Banco Santander, SA

11

2023/C 173/18

Zaak C-794/22, Banco Santander: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 23 december 2022 — FSC / Banco Santander SA

12

2023/C 173/19

Zaak C-28/23, NFŠ: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Bratislava III (Slowakije) op 24 januari 2023 — NFŠ a.s. / Slovenská republika, vertegenwoordigd door de Ministerstvo školstva, vedy, výskumu a športu Slovenskej republiky, Ministerstvo školstva, vedy, výskumu a športu Slovenskej republiky

13

2023/C 173/20

Zaak C-40/23 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2023 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 16 november 2022 in zaak T-469/20, Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie

14

2023/C 173/21

Zaak C-54/23, Laudamotion en Ryanair: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 3 februari 2023 — WY / Laudamotion GmbH, Ryanair DAC

15

2023/C 173/22

Zaak C-57/23, Policejní prezidium: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 2 februari 2023 — JH / Policejní prezidium

15

2023/C 173/23

Zaak C-62/23, Pedro Francisco: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona (Spanje) op 6 februari 2023 — Pedro Francisco / Subdelegación del Gobierno en Barcelona

o

16

2023/C 173/24

Zaak C-63/23, Sagrario: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona (Spanje) op 6 februari 2023 — Sagrario e.a. / Subdelegación del Gobierno en Barcelona

o

17

2023/C 173/25

Zaak C-65/23, K GmbH: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 8 februari 2023 — MK / K GmbH

17

2023/C 173/26

Zaak C-66/23: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 7 februari 2023 — Elliniki Ornithologiki Etaireia, Syllogos Diktyo Oikologikon Organoseon Aigaiou, Perivallontikos Syllogos Rethymnou, Politistikos Syllogos Thronos Kleisidiou, KX en anderen / Ypourgos Esoterikon, Ypourgos Oikonomikon, Ypourgos Anaptyxis kai Ependyseon, Ypourgos Perivallontos kai Energeias, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

18

2023/C 173/27

Zaak C-87/23, Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 15 februari 2023 — Biedrība Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija / Valsts ieņēmumu dienests

19

2023/C 173/28

Zaak C-108/23, SmartSport Reisen: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Amtsgerichts Groß-Gerau (Duitsland) op 23 februari 2023 — PU / SmartSport Reisen GmbH

20

2023/C 173/29

Zaak C-110/23 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2023 door de Autoridad Portuaria de Bilbao tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 14 december 2022 in zaak T-126/20, Autoridad Portuaria de Bilbao/Commissie

21

2023/C 173/30

Zaak C-119/23, Valančius: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas (Litouwen) op 28 februari 2023 — Virgilijus Valančius / Lietuvos Respublikos vyriausybė

22

2023/C 173/31

Zaak C-122/23: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 1 maart 2023 — Direktor na Direktsia Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite / Legafact EOOD

23

2023/C 173/32

Zaak C-128/23, Müller Reisen: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 3 maart 2023 — Müller Reisen GmbH / Stadt Olsberg

23

2023/C 173/33

Zaak C-165/23: Beroep ingesteld op 17 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

24

2023/C 173/34

Zaak C-167/23: Beroep ingesteld op 17 maart 2023 — Europese Commissie/Helleense Republiek

25

2023/C 173/35

Zaak C-172/23: Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Ierland

25

2023/C 173/36

Zaak C-180/23: Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Helleense Republiek

26

2023/C 173/37

Zaak C-181/23: Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Republiek Malta

27

2023/C 173/38

Zaak C-191/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Portugese Republiek

27

2023/C 173/39

Zaak C-192/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Republiek Letland

28

2023/C 173/40

Zaak C-193/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

29

Gerecht

2023/C 173/41

Zaak T-100/23: Beroep ingesteld op 20 februari 2023 — ABLV Bank/ECB

30

2023/C 173/42

Zaak T-110/23: Beroep ingesteld op 27 februari 2023 — Kargins / Commissie

31

2023/C 173/43

Zaak T-115/23: Beroep ingesteld op 2 maart 2023 — Debreceni Egyetem/Raad

31

2023/C 173/44

Zaak T-125/23: Beroep ingesteld op 8 maart 2023 — Synapsa Med/EUIPO — Gravity Products (Gravity)

34

2023/C 173/45

Zaak T-136/23: Beroep ingesteld op 15 maart 2023 — Vintae Luxury Wine Specialists/EUIPO — Grande Vitae (vintae)

35

2023/C 173/46

Zaak T-149/23: Beroep ingesteld op 23 maart 2023 –Kirov/EUIPO — Pasticceria Cristiani (CRISTIANI)

35

2023/C 173/47

Zaak T-156/23: Beroep ingesteld op 23 maart 2023 –Polen / Europese Commissie

36

2023/C 173/48

Zaak T-157/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Kneipp/EUIPO — Patou (Joyful by nature)

37

2023/C 173/49

Zaak T-160/23: Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — VO/Commissie

37

2023/C 173/50

Zaak T-161/23: Beroep ingesteld op 25 maart 2023 — Schönegger Käse-Alm/EUIPO — Jumpseat3D plus Germany GmbH (Rebell)

38

2023/C 173/51

Zaak T-162/23: Beroep ingesteld op 27 maart 2023 — Sengül Ayhan/EUIPO — Pegase (Rock Creek)

39

2023/C 173/52

Zaak T-166/23: Beroep ingesteld op 28 maart 2023 — Dekoback/EUIPO — DecoPac (DECOPAC)

40

2023/C 173/53

Zaak T-169/23: Beroep ingesteld op 29 maart 2023 — RT France / Raad

40

2023/C 173/54

Zaak T-171/23: Beroep ingesteld op 30 maart 2023 — VR / Parlement

41

2023/C 173/55

Zaak T-627/18: Beschikking van het Gerecht van 20 maart 2023 — ZK/Commissie

42

2023/C 173/56

Zaak T-16/22: Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2023 — NV / EIB

42

2023/C 173/57

Zaak T-97/22: Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2023 — Ilunga Luyoyo / Raad

42

2023/C 173/58

Zaak T-447/22: Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2023 — NV / EIB

42

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/1 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2023/C 173/01)

Laatste publicatie

PB C 164 van 8.5.2023

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 155 van 2.5.2023

PB C 134 van 17.4.2023

PB C 127 van 11.4.2023

PB C 121 van 3.4.2023

PB C 112 van 27.3.2023

PB C 104 van 20.3.2023

Deze teksten zijn beschikbaar in:

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/2

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 maart 2023 — PV / Europese Commissie

(Zaak C-640/20 P) (1)

(Hogere voorziening - Openbare dienst - Psychisch geweld - Medische adviezen - Ongeoorloofde afwezigheden - Bezoldiging - Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie - Artikel 11 bis - Belangenconflict - Artikel 21 bis - Duidelijk met de wet strijdige opdracht - Artikel 23 - Naleven van de wetten en de voorschriften betreffende de openbare orde en veiligheid - Tuchtprocedure - Tuchtrechtelijk ontslag - Intrekking van het tuchtrechtelijk ontslag - Nieuwe tuchtprocedure - Nieuw tuchtrechtelijk ontslag)

(2023/C 173/02)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: PV (vertegenwoordiger: D. Birkenmaier, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. S. Bohr, B. Mongin en A.-C. Simon, vervolgens T. S. Bohr en A.-C. Simon, als gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | PV wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

PV wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 98 van 22.3.2021.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/2 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/2

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 maart 2023 — Europese Commissie / Helleense Republiek

(Zaak C-70/21) (1)

(Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2008/50/EG - Luchtkwaliteit - Artikel 13, lid 1 - Bijlage XI - Stelselmatige en voortdurende overschrijding van de daggrenswaarde voor microdeeltjes (PM10) in de agglomeratie van Thessaloniki (EL 0004) - Artikel 23, lid 1 - Bijlage XV - “Zo kort mogelijke” periode van overschrijding - Passende maatregelen)

(2023/C 173/03)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en M. Noll-Ehlers, gemachtigden)

Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)

Dictum

| 1) | De Helleense Republiek,






  — | is door er niet voor te zorgen dat de PM10-daggrenswaarde in de agglomeratie van Thessaloniki (EL 0004) van 2005 tot en met 2012, in 2014 en opnieuw van 2017 tot en met 2019 niet stelselmatig en voortdurend werd overschreden, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13, lid 1, juncto bijlage XI van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa, en, |
| --- | --- | --- |

1)

De Helleense Republiek,

—

is door er niet voor te zorgen dat de PM10-daggrenswaarde in de agglomeratie van Thessaloniki (EL 0004) van 2005 tot en met 2012, in 2014 en opnieuw van 2017 tot en met 2019 niet stelselmatig en voortdurend werd overschreden, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13, lid 1, juncto bijlage XI van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa, en,

| — | is door na te laten om vanaf 11 juni 2010 passende maatregelen te nemen teneinde de naleving van de PM10-daggrenswaarde in de agglomeratie van Thessaloniki (EL 0004) te waarborgen, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 23, lid 1, van richtlijn 2008/50/EG, gelezen in samenhang met bijlage XV bij deze richtlijn, in het bijzonder de verplichting om ervoor te zorgen dat de luchtkwaliteitsplannen voorzien in passende maatregelen teneinde de periode van overschrijding van die grenswaarde zo kort mogelijk te houden. |
| --- | --- |

—

is door na te laten om vanaf 11 juni 2010 passende maatregelen te nemen teneinde de naleving van de PM10-daggrenswaarde in de agglomeratie van Thessaloniki (EL 0004) te waarborgen, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 23, lid 1, van richtlijn 2008/50/EG, gelezen in samenhang met bijlage XV bij deze richtlijn, in het bijzonder de verplichting om ervoor te zorgen dat de luchtkwaliteitsplannen voorzien in passende maatregelen teneinde de periode van overschrijding van die grenswaarde zo kort mogelijk te houden.

| 2) | De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 128 van 12.4.2021.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/3 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/3

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Bamberg — Duitsland) — Strafzaak tegen MR

[Zaak C-365/21 (1), Generalstaatsanwaltschaft Bamberg (Uitzondering op het beginsel ne bis in idem)]

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Schengenuitvoeringsovereenkomst - Artikel 54 - Beginsel ne bis in idem - Artikel 55, lid 1, onder b) - Uitzondering op de toepassing van het beginsel ne bis in idem - Inbreuk op de staatsveiligheid of andere even wezenlijke belangen van de lidstaat - Artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Beginsel ne bis in idem - Artikel 52, lid 1 - Beperkingen van het beginsel ne bis in idem - Verenigbaarheid van een nationale verklaring houdende een uitzondering op het beginsel ne bis in idem - Criminele organisatie - Vermogensdelicten)

(2023/C 173/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Bamberg

Partij in de strafzaak

MR

in tegenwoordigheid van: Generalstaatsanwaltschaft Bamberg

Dictum

| 1) | Het onderzoek van de eerste vraag doet niet blijken van enig element dat de geldigheid van artikel 55, lid 1, onder b), van de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord van 14 juni 1985 tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek, betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, ondertekend te Schengen op 19 juni 1990 en in werking getreden op 26 maart 1995, in het licht van artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie kan aantasten. |
| --- | --- |

1)

Het onderzoek van de eerste vraag doet niet blijken van enig element dat de geldigheid van artikel 55, lid 1, onder b), van de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord van 14 juni 1985 tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek, betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, ondertekend te Schengen op 19 juni 1990 en in werking getreden op 26 maart 1995, in het licht van artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie kan aantasten.

| 2) | Artikel 55, lid 1, onder b), van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, gelezen in samenhang met artikel 50 en artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  het niet in de weg staat aan de uitlegging die de rechterlijke instanties van een lidstaat geven van de door die lidstaat krachtens artikel 55, lid 1, van deze overeenkomst gegeven verklaring dat die lidstaat niet is gebonden door artikel 54 van die overeenkomst wat betreft het oprichten van een criminele organisatie wanneer de criminele organisatie waaraan de beklaagde heeft deelgenomen uitsluitend vermogensdelicten heeft gepleegd, mits de betreffende strafvervolging, gelet op de activiteiten van die organisatie, aantastingen van de staatsveiligheid of andere even wezenlijke belangen van die lidstaat beoogt te bestrijden. |
| --- | --- |

2)

Artikel 55, lid 1, onder b), van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, gelezen in samenhang met artikel 50 en artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

moet aldus worden uitgelegd dat

het niet in de weg staat aan de uitlegging die de rechterlijke instanties van een lidstaat geven van de door die lidstaat krachtens artikel 55, lid 1, van deze overeenkomst gegeven verklaring dat die lidstaat niet is gebonden door artikel 54 van die overeenkomst wat betreft het oprichten van een criminele organisatie wanneer de criminele organisatie waaraan de beklaagde heeft deelgenomen uitsluitend vermogensdelicten heeft gepleegd, mits de betreffende strafvervolging, gelet op de activiteiten van die organisatie, aantastingen van de staatsveiligheid of andere even wezenlijke belangen van die lidstaat beoogt te bestrijden.

---

(1)  PB C 320 van 9.8.2021.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/4 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/4

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Satu Mare — Roemenië) — Dual prod SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca — Comisia regională pentru autorizarea operatorilor de produse supuse accizelor armonizate

(Zaak C-412/21 (1), Dual Prod)

(Prejudiciële verwijzing - Accijns - Richtlijn 2008/118/EG - Artikel 16, lid 1 - Vergunning voor een belastingentrepot voor accijnsgoederen - Opeenvolgende schorsingsmaatregelen - Strafrechtelijk karakter - Artikelen 48 en 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Beginsel van het vermoeden van onschuld - Ne-bis-in-idembeginsel - Evenredigheid)

(2023/C 173/05)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunal Satu Mare

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dual prod SRL

Verwerende partij: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Cluj-Napoca — Comisia regională pentru autorizarea operatorilor de produse supuse accizelor armonizate

Dictum

| 1) | Artikel 48, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een vergunning voor een belastingentrepot voor accijnsgoederen, op de enkele grond dat de houder van deze vergunning als verdachte is aangemerkt in het kader van een strafprocedure, bestuurlijk wordt geschorst totdat deze strafprocedure is beëindigd, indien die schorsing een sanctie van strafrechtelijke aard vormt. |
| --- | --- |

1)

Artikel 48, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een vergunning voor een belastingentrepot voor accijnsgoederen, op de enkele grond dat de houder van deze vergunning als verdachte is aangemerkt in het kader van een strafprocedure, bestuurlijk wordt geschorst totdat deze strafprocedure is beëindigd, indien die schorsing een sanctie van strafrechtelijke aard vormt.

| 2) | Artikel 50 van het Handvest moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat wegens inbreuken op de regelgeving betreffende accijnsgoederen een sanctie van strafrechtelijke aard wordt opgelegd aan een rechtspersoon waaraan voor dezelfde feiten al een definitief geworden sanctie van strafrechtelijke aard is opgelegd, op voorwaarde dat:






  — | de mogelijkheid om die twee sancties te cumuleren bij wet is gesteld; |
| --- | --- | --- |

2)

Artikel 50 van het Handvest moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat wegens inbreuken op de regelgeving betreffende accijnsgoederen een sanctie van strafrechtelijke aard wordt opgelegd aan een rechtspersoon waaraan voor dezelfde feiten al een definitief geworden sanctie van strafrechtelijke aard is opgelegd, op voorwaarde dat:

—

de mogelijkheid om die twee sancties te cumuleren bij wet is gesteld;

| — | de nationale regeling niet toestaat dat dezelfde feiten worden vervolgd en bestraft wegens hetzelfde strafbare feit of met het oog op het nastreven van dezelfde doelstelling, maar enkel voorziet in de mogelijkheid tot cumulatie van vervolgingsmaatregelen en sancties op grond van verschillende regelingen; |
| --- | --- |

—

de nationale regeling niet toestaat dat dezelfde feiten worden vervolgd en bestraft wegens hetzelfde strafbare feit of met het oog op het nastreven van dezelfde doelstelling, maar enkel voorziet in de mogelijkheid tot cumulatie van vervolgingsmaatregelen en sancties op grond van verschillende regelingen;

| — | die vervolgingsmaatregelen en sancties aanvullende doelen nastreven die in voorkomend geval betrekking hebben op verschillende aspecten van hetzelfde inbreukmakende gedrag; |
| --- | --- |

—

die vervolgingsmaatregelen en sancties aanvullende doelen nastreven die in voorkomend geval betrekking hebben op verschillende aspecten van hetzelfde inbreukmakende gedrag;

| — | er duidelijke en nauwkeurige regels bestaan op basis waarvan kan worden voorzien voor welk handelen en nalaten vervolgingsmaatregelen en sancties kunnen worden gecumuleerd en die de twee bevoegde instanties in staat stellen hun optreden onderling af te stemmen, dat de beide procedures daadwerkelijk voldoende onderling zijn afgestemd en in temporeel opzicht samenhingen, en dat de sanctie die in voorkomend geval is opgelegd in het kader van de chronologisch eerst gevoerde procedure, in aanmerking is genomen bij de bepaling van de tweede sanctie, zodat de lasten die voor de betrokkenen uit een dergelijke cumulatie voortvloeien beperkt zijn tot wat strikt noodzakelijk is en de opgelegde sancties in hun geheel beschouwd stroken met de ernst van de begane inbreuken. |
| --- | --- |

—

er duidelijke en nauwkeurige regels bestaan op basis waarvan kan worden voorzien voor welk handelen en nalaten vervolgingsmaatregelen en sancties kunnen worden gecumuleerd en die de twee bevoegde instanties in staat stellen hun optreden onderling af te stemmen, dat de beide procedures daadwerkelijk voldoende onderling zijn afgestemd en in temporeel opzicht samenhingen, en dat de sanctie die in voorkomend geval is opgelegd in het kader van de chronologisch eerst gevoerde procedure, in aanmerking is genomen bij de bepaling van de tweede sanctie, zodat de lasten die voor de betrokkenen uit een dergelijke cumulatie voortvloeien beperkt zijn tot wat strikt noodzakelijk is en de opgelegde sancties in hun geheel beschouwd stroken met de ernst van de begane inbreuken.

---

(1)  PB C 401 van 4.10.2021.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/5 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/5

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 maart 2023 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Ierland) — Tenuitvoerlegging van twee Europese aanhoudingsbevelen die zijn uitgevaardigd tegen LU (C-514/21), PH (C-515/21)

[Gevoegde zaken C-514/21 en C-515/21 (1), Minister for Justice and Equality (Opheffing van de opschorting) e.a.]

(Prejudiciële verwijzing - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Procedure van overlevering tussen de lidstaten - Voorwaarden voor tenuitvoerlegging - Gronden tot facultatieve weigering van de tenuitvoerlegging - Artikel 4 bis, lid 1 - Bevel dat is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf - Begrip “proces dat tot de beslissing heeft geleid” - Draagwijdte - Eerste veroordeling met opschorting van de straf - Tweede veroordeling - Afwezigheid van de betrokkene op het proces - Herroeping van de opschorting - Rechten van de verdediging - Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden - Artikel 6 - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 47 en 48 - Schending - Gevolgen)

(2023/C 173/06)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal

Partijen in het hoofdgeding

LU (C-514/21), PH (C-515/21)

in tegenwoordigheid van: Minister for Justice and Equality

Dictum

| 1) | Artikel 4 bis, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, gelezen in het licht van de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  wanneer de opschorting van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf naar aanleiding van een nieuwe strafrechtelijke veroordeling wordt herroepen en met het oog op de tenuitvoerlegging van die straf een Europees aanhoudingsbevel wordt uitgevaardigd, deze bij verstek gewezen strafrechtelijke veroordeling een “beslissing” in de zin van die bepaling vormt. Dat is niet het geval bij de beslissing tot herroeping van de tenuitvoerlegging van deze straf. |
| --- | --- |

1)

Artikel 4 bis, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, gelezen in het licht van de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

moet aldus worden uitgelegd dat

wanneer de opschorting van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf naar aanleiding van een nieuwe strafrechtelijke veroordeling wordt herroepen en met het oog op de tenuitvoerlegging van die straf een Europees aanhoudingsbevel wordt uitgevaardigd, deze bij verstek gewezen strafrechtelijke veroordeling een “beslissing” in de zin van die bepaling vormt. Dat is niet het geval bij de beslissing tot herroeping van de tenuitvoerlegging van deze straf.

| 2) | Artikel 4 bis, lid 1, van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  het de uitvoerende rechterlijke autoriteit toestaat om de overlevering van de gezochte persoon aan de uitvaardigende lidstaat te weigeren wanneer blijkt dat de procedure die heeft geleid tot een tweede, voor de uitvaardiging van het Europees aanhoudingsbevel bepalende, strafrechtelijke veroordeling van deze persoon bij verstek is gevoerd, tenzij het Europees aanhoudingsbevel wat die procedure betreft een van de in die bepaling, onder a) tot en met d), genoemde vermeldingen bevat. |
| --- | --- |

2)

Artikel 4 bis, lid 1, van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299,

moet aldus worden uitgelegd dat

het de uitvoerende rechterlijke autoriteit toestaat om de overlevering van de gezochte persoon aan de uitvaardigende lidstaat te weigeren wanneer blijkt dat de procedure die heeft geleid tot een tweede, voor de uitvaardiging van het Europees aanhoudingsbevel bepalende, strafrechtelijke veroordeling van deze persoon bij verstek is gevoerd, tenzij het Europees aanhoudingsbevel wat die procedure betreft een van de in die bepaling, onder a) tot en met d), genoemde vermeldingen bevat.

| 3) | Kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, gelezen in het licht van artikel 47 en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,
  moet aldus worden uitgelegd dat
  het zich ertegen verzet dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit weigert de gezochte persoon aan de uitvaardigende lidstaat over te leveren op de grond dat de procedure die heeft geleid tot de herroeping van de opschorting van de vrijheidsstraf voor de tenuitvoerlegging waarvan het Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, bij verstek is gevoerd, of de overlevering van die persoon afhankelijk stelt van de garantie dat voor deze persoon in die lidstaat de weg openstaat voor een nieuw vonnis of een procedure in hoger beroep waarbij een dergelijke beslissing tot herroeping of de tweede strafrechtelijke veroordeling die hem bij verstek is opgelegd en die bepalend blijkt voor de uitvaardiging van dat bevel, opnieuw kan worden onderzocht. |
| --- | --- |

3)

Kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, gelezen in het licht van artikel 47 en artikel 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

moet aldus worden uitgelegd dat

het zich ertegen verzet dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit weigert de gezochte persoon aan de uitvaardigende lidstaat over te leveren op de grond dat de procedure die heeft geleid tot de herroeping van de opschorting van de vrijheidsstraf voor de tenuitvoerlegging waarvan het Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, bij verstek is gevoerd, of de overlevering van die persoon afhankelijk stelt van de garantie dat voor deze persoon in die lidstaat de weg openstaat voor een nieuw vonnis of een procedure in hoger beroep waarbij een dergelijke beslissing tot herroeping of de tweede strafrechtelijke veroordeling die hem bij verstek is opgelegd en die bepalend blijkt voor de uitvaardiging van dat bevel, opnieuw kan worden onderzocht.

---

(1)  PB C 119 van 14.3.2022.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/6 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/6

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud — Tsjechische Republiek) — QT/02 Czech Republic a.s.

(Zaak C-574/21 (1), 02 Czech Republic)

(Prejudiciële verwijzing - Zelfstandige handelsagenten - Richtlijn 86/653/EEG - Artikel 17, lid 2, onder a) - Beëindiging van de agentuurovereenkomst - Recht van de handelsagent op een vergoeding - Voorwaarden voor toekenning - Billijke vergoeding - Beoordeling - Begrip “provisie, die voor de handelsagent verloren gaat” - Provisies over toekomstige transacties - Nieuwe klanten die de handelsagent heeft aangebracht - Bestaande klanten waarmee de handelsagent de transacties aanzienlijk heeft uitgebreid - Eenmalige provisiebetalingen)

(2023/C 173/07)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšší soud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: QT

Verwerende partij: 02 Czech Republic a.s.

Dictum

| 1) | Artikel 17, lid 2, onder a), van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten
  moet aldus worden uitgelegd dat
  de provisies die de handelsagent zou hebben ontvangen, indien de agentuurovereenkomst zou zijn voortgezet, voor transacties die na de beëindiging van deze agentuurovereenkomst worden gesloten met de nieuwe klanten die hij vóór de beëindiging ervan bij de principaal heeft aangebracht of met de klanten waarmee hij de transacties vóór de beëindiging van die overeenkomst aanzienlijk heeft uitgebreid, in aanmerking moeten worden genomen bij de vaststelling van de vergoeding waarin artikel 17, lid 2, van deze richtlijn voorziet. |
| --- | --- |

1)

Artikel 17, lid 2, onder a), van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten

moet aldus worden uitgelegd dat

de provisies die de handelsagent zou hebben ontvangen, indien de agentuurovereenkomst zou zijn voortgezet, voor transacties die na de beëindiging van deze agentuurovereenkomst worden gesloten met de nieuwe klanten die hij vóór de beëindiging ervan bij de principaal heeft aangebracht of met de klanten waarmee hij de transacties vóór de beëindiging van die overeenkomst aanzienlijk heeft uitgebreid, in aanmerking moeten worden genomen bij de vaststelling van de vergoeding waarin artikel 17, lid 2, van deze richtlijn voorziet.

| 2) | Artikel 17, lid 2, onder a), van richtlijn 86/653
  moet aldus worden uitgelegd dat
  de betaling van eenmalige provisies er niet toe leidt dat de door de handelsagent gederfde provisies die voor hem zouden zijn voortgevloeid uit de transacties die de principaal na de beëindiging van de agentuurovereenkomst sluit met de nieuwe klanten die de handelsagent vóór de beëindiging ervan bij de principaal had aangebracht, of met de klanten waarmee hij de transacties vóór de beëindiging van die overeenkomst aanzienlijk had uitgebreid, worden uitgesloten van de berekening van de vergoeding waarin artikel 17, lid 2, voorziet, wanneer die eenmalige provisies forfaitaire vergoedingen vormden voor elke nieuwe overeenkomst die via de handelsagent met nieuwe dan wel bestaande klanten werd gesloten. |
| --- | --- |

2)

Artikel 17, lid 2, onder a), van richtlijn 86/653

moet aldus worden uitgelegd dat

de betaling van eenmalige provisies er niet toe leidt dat de door de handelsagent gederfde provisies die voor hem zouden zijn voortgevloeid uit de transacties die de principaal na de beëindiging van de agentuurovereenkomst sluit met de nieuwe klanten die de handelsagent vóór de beëindiging ervan bij de principaal had aangebracht, of met de klanten waarmee hij de transacties vóór de beëindiging van die overeenkomst aanzienlijk had uitgebreid, worden uitgesloten van de berekening van de vergoeding waarin artikel 17, lid 2, voorziet, wanneer die eenmalige provisies forfaitaire vergoedingen vormden voor elke nieuwe overeenkomst die via de handelsagent met nieuwe dan wel bestaande klanten werd gesloten.

---

(1)  PB C 481 van 29.11.2021.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/7

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Syndicat Uniclima / Ministre de l'Intérieur

(Zaak C-653/21 (1), Syndicat Uniclima)

(Prejudiciële verwijzing - Interne markt - Harmonisatie van de nationale wetgevingen betreffende machines, voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen bestemd elektrisch materiaal en drukapparatuur - Richtlijn 2006/42/EG - Richtlijn 2014/35/EU - Richtlijn 2014/68/EU - “CE-markering” - Nationale regeling die aanvullende eisen stelt ten opzichte van de essentiële veiligheidseisen in die richtlijnen - Voorwaarden - Nationale regeling tegen brandgevaar en paniek in inrichtingen die toegankelijk zijn voor het publiek)

(2023/C 173/08)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Syndicat Uniclima

Verwerende partij: Ministre de l’Intérieur

Dictum

Artikel 3, lid 2, van richtlijn 2014/68/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukapparatuur, gelezen in samenhang met artikel 2, punt 31, en artikel 5, lid 1, eerste alinea, van die richtlijn,

moet aldus worden uitgelegd dat

het zich verzet tegen een nationale regeling waarbij met het oog op de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van personen tegen brandrisico’s in ruimten die voor het publiek toegankelijk zijn, aan drukapparaten en samenstellen waarin ontvlambare koelmiddelen worden gebruikt, eisen worden gesteld die niet behoren tot de in die richtlijn neergelegde essentiële veiligheidseisen voor het op de markt aanbieden of het in bedrijf stellen van de drukapparaten en samenstellen in kwestie, terwijl deze zijn voorzien van de CE-markering.

---

(1)  PB C 37 van 24.1.2022.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/7 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/7

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 maart 2023 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door Booky.fi Oy

(Zaak C-662/21 (1), Booky.fi)

(Prejudiciële verwijzing - Artikelen 34 en 36 VWEU - Vrij verkeer van goederen - Maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking - Opnames van audiovisuele programma’s - Onlineverkoop - Regeling van een lidstaat die classificatie op grond van leeftijd en labeling van de programma’s verplicht stelt - Bescherming van minderjarigen - Opnames die in een andere lidstaat reeds geclassificeerd en gelabeld zijn - Evenredigheid)

(2023/C 173/09)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein hallinto-oikeus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Booky.fi Oy

In tegenwoordigheid van: Kansallinen audiovisuaalinen instituutti (KAVI)

Dictum

De artikelen 34 en 36 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een regeling van een lidstaat die, ter bescherming van minderjarigen tegen audiovisuele inhoud die schadelijk kan zijn voor hun welzijn en hun ontwikkeling, vereist dat op een fysieke drager opgeslagen audiovisuele programma’s die via een webwinkel worden verkocht, vooraf overeenkomstig het recht van die lidstaat aan een keuringsprocedure zijn onderworpen alsook op basis van leeftijdsgrenzen zijn geclassificeerd en dienovereenkomstig zijn gelabeld, ook wanneer die programma’s reeds overeenkomstig het recht van een andere lidstaat aan een soortgelijke procedure zijn onderworpen en een soortgelijke classificatie en labeling hebben gekregen, voor zover die regeling geschikt is om de verwezenlijking van dat doel te waarborgen en niet verder gaat dan nodig is om dat doel te bereiken.

In dit verband is het niet van doorslaggevend belang dat een deel van de opnames die in de betrokken lidstaat in de handel kunnen worden gebracht vanuit een andere lidstaat, uitgesloten is van de werkingssfeer van die regeling, op voorwaarde dat een dergelijke beperking de verwezenlijking van de nagestreefde doelstelling niet ondermijnt. Dat de betrokken nationale regeling niet voorziet in een afwijking van dat vereiste wanneer kan worden vastgesteld dat de koper van een opname als bedoeld in deze regeling meerderjarig is, is hierbij evenmin van doorslaggevend belang.

---

(1)  PB C 24 van 17.1.2022.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/8 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/8

---

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 7 maart 2023 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Innsbruck) — Oostenrijk] — Willy Hermann Service GmbH, DI / Präsidentin des Landesgerichts Feldkirch

(Zaak C-561/22 (1), Willy Hermann Service)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Richtlijn 2013/34/EU - Artikelen 30 en 51 - Openbaarmaking van de jaarlijkse financiële overzichten - Sancties bij niet-openbaarmaking - Oplegging van dwangsommen door een civiele rechter - Administratieve procedure voor de invordering van genoemde dwangsommen, die definitief zijn geworden - Regeling die de toetsing van deze dwangsommen door de administratieve rechter uitsluit - Gezag van gewijsde - Doeltreffendheidsbeginsel - Evenredigheid)

(2023/C 173/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht (Innsbruck)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Willy Hermann Service GmbH, DI

Verwerende partij: Präsidentin des Landesgerichts Feldkirch

Dictum

Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die bepaalt dat een administratieve rechter die uitspraak doet over de invordering van dwangsommen die aan een vennootschap en haar bestuurder zijn opgelegd wegens niet-openbaarmaking van jaarrekeningen, gebonden is aan de definitief geworden beslissing van de civiele rechter, die deze dwangsommen heeft opgelegd en het bedrag ervan heeft vastgesteld met het oog op de naleving van de verplichtingen die voortvloeien uit de artikelen 30 en 51 van richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende de jaarlijkse financiële overzichten, geconsolideerde financiële overzichten en aanverwante verslagen van bepaalde ondernemingsvormen, tot wijziging van richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad, zoals omgezet in nationaal recht.

---

(1)  Datum van indiening: 24.8.2022.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polen) op 5 februari 2022 — QI/Santander Bank Polska S.A.

(Zaak C-76/22)

(2023/C 173/11)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: QI

Verwerende partij: Santander Bank Polska S.A.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 25, lid 1, van richtlijn 2014/17/EU (1) op dezelfde wijze worden uitgelegd als artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG (2), dat wil zeggen aldus dat het recht van de consument op vermindering van de totale kredietkosten in geval van een vervroegde aflossing van het krediet zich uitstrekt tot alle aan de consument in rekening gebrachte kosten, daaronder begrepen het commissieloon voor het verstrekken van het krediet? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 25, lid 1, van richtlijn 2014/17/EU (1) op dezelfde wijze worden uitgelegd als artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG (2), dat wil zeggen aldus dat het recht van de consument op vermindering van de totale kredietkosten in geval van een vervroegde aflossing van het krediet zich uitstrekt tot alle aan de consument in rekening gebrachte kosten, daaronder begrepen het commissieloon voor het verstrekken van het krediet?

| 2) | Moet de in artikel 25, lid 1, van richtlijn 2014/17/EU neergelegde verplichting om de totale hypothecaire kredietkosten in geval van een vervroegde aflossing van het krediet te verminderen aldus worden uitgelegd dat de totale hypothecaire kredietkosten moeten worden verminderd naar evenredigheid van de verhouding van de duur van de periode tussen de vervroegde aflossing van het krediet en de datum die oorspronkelijk was overeengekomen als datum van aflossing van het krediet, tot de oorspronkelijk overeengekomen duur van de periode tussen de datum van uitbetaling en de datum van volledige aflossing van het krediet, dan wel aldus dat de vermindering van de totale kredietkosten evenredig behoort te zijn aan de derving van de door de kredietgever verwachte winst, dat wil zeggen aan de verhouding van de rente die na de eerdere aflossingen van het krediet nog verschuldigd was (die verschuldigd was voor de periode vanaf de datum van volledige aflossing tot de datum van de oorspronkelijk overeengekomen datum van volledige aflossing) tot de rente die verschuldigd was voor de volledige oorspronkelijk overeengekomen duur van de kredietovereenkomst (vanaf de datum van uitbetaling van het krediet tot de overeengekomen datum van volledige aflossing van het krediet)? |
| --- | --- |

2)

Moet de in artikel 25, lid 1, van richtlijn 2014/17/EU neergelegde verplichting om de totale hypothecaire kredietkosten in geval van een vervroegde aflossing van het krediet te verminderen aldus worden uitgelegd dat de totale hypothecaire kredietkosten moeten worden verminderd naar evenredigheid van de verhouding van de duur van de periode tussen de vervroegde aflossing van het krediet en de datum die oorspronkelijk was overeengekomen als datum van aflossing van het krediet, tot de oorspronkelijk overeengekomen duur van de periode tussen de datum van uitbetaling en de datum van volledige aflossing van het krediet, dan wel aldus dat de vermindering van de totale kredietkosten evenredig behoort te zijn aan de derving van de door de kredietgever verwachte winst, dat wil zeggen aan de verhouding van de rente die na de eerdere aflossingen van het krediet nog verschuldigd was (die verschuldigd was voor de periode vanaf de datum van volledige aflossing tot de datum van de oorspronkelijk overeengekomen datum van volledige aflossing) tot de rente die verschuldigd was voor de volledige oorspronkelijk overeengekomen duur van de kredietovereenkomst (vanaf de datum van uitbetaling van het krediet tot de overeengekomen datum van volledige aflossing van het krediet)?

---

(1)  Richtlijn 2014/17/ЕU van het Europees Parlement en de Raad van 4 februari 2014 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen en tot wijziging van de richtlijnen 2008/48/EG en 2013/36/EU en verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 60, blz. 34).

(2)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB 2008, L 133, blz. 66).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/9 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/9

---

Hogere voorziening ingesteld op 18 augustus 2022 door de Asociación de Delineantes de Hacienda tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 juli 2022 in zaak T-280/22, Asociación de Delineantes de Hacienda/Spanje

(Zaak C-552/22 P)

(2023/C 173/12)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Asociación de Delineantes de Hacienda (vertegenwoordiger: D. Álvarez Cabrera, abogado)

Andere partij in de procedure: Koninkrijk Spanje

Bij beschikking van 17 maart 2023 heeft het Hof (Zesde kamer) de hogere voorziening afgewezen als kennelijk ongegrond en beslist dat rekwirante haar eigen kosten draagt.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/10

---

Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2022 door Hijos de Moisés Rodríguez González, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer, uitgebreid) van 29 juni 2022 in zaak T-306/20, Hijos de Moisés Rodríguez González/EUIPO — Ierland en Ornua (La Irlandesa 1943)

(Zaak C-605/22 P)

(2023/C 173/13)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Hijos de Moisés Rodríguez González, SA (vertegenwoordiger: J. García Domínguez, abogado)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Ierland en Ornua Co-operative Ltd

Bij beschikking van 8 maart 2023 heeft het Hof van Justitie (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) beslist dat de hogere voorziening niet wordt toegelaten en dat Hijos de Moisés Rodríguez González, SA haar eigen kosten zal dragen.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/10

---

Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2022 door G-Core Innovations Sàrl tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 september 2022 in zaak T-454/21, G-Core Innovations/EUIPO — Coretransform (G CORELABS)

(Zaak C-732/22 P)

(2023/C 173/14)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: G-Core Innovations Sàrl (vertegenwoordiger: L. Axel Karnøe Søndergaard, advokat)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Coretransform

Bij beschikking van 23 maart 2023 heeft het Hof van Justitie (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) beslist dat de hogere voorziening niet wordt toegelaten en dat G-Core Innovations Sàrl haar eigen kosten zal dragen.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/10 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/10

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2022 door Primagran sp. z o.o. tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 22 september 2022 in zaak T-624/21, Primagran/EUIPO — Primagaz (prımagran)

(Zaak C-735/22 P)

(2023/C 173/15)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Primagran sp. z o.o. (vertegenwoordiger: E. Jaroszyńska-Kozłowska, radca prawny)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Compagnie des gaz de pétrole Primagaz

Bij beschikking van 24 maart 2023 heeft het Hof van Justitie (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) beslist dat de hogere voorziening niet wordt toegelaten en dat Primagran sp. z o.o. haar eigen kosten zal dragen.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 20 december 2022 — M.S.G. e.a. / Banco Santander, SA

(Zaak C-775/22, Banco Santander)

(2023/C 173/16)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: M.S.G. e.a.

Verwerende partij: Banco Santander, SA

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 34, lid 1, onder a) en b), en artikel 53, leden 1 en 3, juncto artikel 60, lid 2, eerste alinea, onder b) en c), en artikel 64, lid 4, onder b), van richtlijn 2014/59/EU (1) aldus worden uitgelegd dat zij, wanneer er sprake is van achtergestelde obligaties (tier 2-kapitaalinstrumenten) die zijn uitgegeven door een kredietinstelling in afwikkeling en die nog niet waren vervallen toen er werd besloten tot afwikkeling, eraan in de weg staan dat de personen die dergelijke obligaties vóór de aanvang van de afwikkelingsprocedure hebben verworven, tegen die kredietinstelling of haar rechtsopvolger een vordering tot nietigverklaring van de overeenkomst tot inschrijving op de betreffende achtergestelde obligaties instellen die strekt tot teruggave van de voor de inschrijving op de achtergestelde obligaties betaalde prijs, vermeerderd met rente vanaf de datum van sluiting van die overeenkomst, nadat die obligaties zijn omgezet in aandelen en die aandelen vervolgens zijn overgedragen zonder daadwerkelijke tegenprestatie?

---

(1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/11 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 22 december 2022 — M.C.S. / Banco Santander, SA

(Zaak C-779/22, Banco Santander)

(2023/C 173/17)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M.C.S.

Verwerende partij: Banco Santander, SA

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 34, lid 1, onder a) en b), en artikel 53, leden 1 en 3, juncto artikel 60, lid 2, eerste alinea, onder b) en c), van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 (1) aldus worden uitgelegd dat de vordering die of het recht dat zou voortvloeien uit een veroordeling van de rechtsopvolger van Banco Popular op grond van de nietigheid van de verwerving van kapitaalinstrumenten (preferente participaties) die uiteindelijk — voordat de afwikkelingsmaatregelen voor Banco Popular werden vastgesteld (7 juni 2017) — zijn omgezet in aandelen, kan worden aangemerkt als een verplichting die valt onder artikel 53, lid 3, van richtlijn 2014/59 en de daarin geregelde afschrijving, daar het gaat om een “niet-vorderbare” verplichting of vordering, zodat deze als voldaan is te beschouwen en niet kan worden tegengeworpen aan Banco Santander, als rechtsopvolger van Banco Popular, wanneer de vordering waaruit die verplichting zou voortvloeien aanhangig is gemaakt nadat de afwikkeling van de bank reeds had plaatsgevonden?

Of moeten die bepalingen daarentegen aldus worden uitgelegd dat die vordering of dat recht is aan te merken als een “vorderbare” verplichting (artikel 53, lid 3, van de richtlijn) of een bij de afwikkeling van de bank “reeds te betalen verplichting” [artikel 60, lid 2, eerste alinea, onder b)] en als zodanig is uitgesloten van de gevolgen die verbonden zijn aan de voldoening of annulering van dergelijke verplichtingen of vorderingen, ook al zijn de aandelen afgeschreven en tenietgedaan, zodat die vordering of dat recht kan worden tegengeworpen aan Banco Santander, als rechtsopvolger van Banco Popular, ook wanneer de vordering waaruit de veroordeling tot schadevergoeding zou voortvloeien aanhangig is gemaakt nadat de afwikkeling van de bank reeds had plaatsgevonden?

---

(1)  Richtlijn betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/12 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 23 december 2022 — FSC / Banco Santander SA

(Zaak C-794/22, Banco Santander)

(2023/C 173/18)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FSC

Verwerende partij: Banco Santander SA

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 34, lid 1, onder a) en b), en artikel 53, leden 1 en 3, juncto artikel 60, lid 2, eerste alinea, onder b) en c), van richtlijn 2014/59/EU (1) aldus worden uitgelegd dat de vordering die of het recht dat zou voortvloeien uit een veroordeling van de rechtsopvolger van Banco Popular tot betaling van schadevergoeding naar aanleiding van een aansprakelijkheidsvordering die is ingesteld in verband met het op de markt brengen van financiële producten (achtergestelde obligaties die verplicht converteerbaar zijn in aandelen van dezelfde bank) die niet behoren tot de aanvullend-kapitaalinstrumenten waarop de ten aanzien van Banco Popular getroffen afwikkelingsmaatregelen betrekking hadden en die uiteindelijk — voordat de afwikkelingsmaatregelen voor de bank werden vastgesteld (7 juni 2017) — zijn omgezet in aandelen, kan worden aangemerkt als een verplichting die valt onder artikel 53, lid 3, van richtlijn 2014/59 en de daarin geregelde afschrijving of annulering, daar het gaat om een “niet-vorderbare” verplichting of vordering, zodat deze als voldaan is te beschouwen en niet kan worden tegengeworpen aan Banco Santander, als rechtsopvolger van Banco Popular, wanneer de vordering waaruit de veroordeling tot schadevergoeding zou voortvloeien aanhangig is gemaakt nadat de afwikkeling van de bank reeds had plaatsgevonden?

Of moeten die bepalingen daarentegen aldus worden uitgelegd dat die vordering of dat recht is aan te merken als een “vorderbare” verplichting of vordering (artikel 53, lid 3, van de richtlijn) of een bij de afwikkeling van de bank “reeds te betalen verplichting” [artikel 60, lid 2, eerste alinea, onder b)] en als zodanig is uitgesloten van de gevolgen die verbonden zijn aan de voldoening of annulering van dergelijke verplichtingen of vorderingen, zodat die vordering of dat recht kan worden tegengeworpen aan Banco Santander, als rechtsopvolger van Banco Popular, ook wanneer de vordering waaruit de veroordeling tot schadevergoeding zou voortvloeien aanhangig is gemaakt nadat de afwikkeling van de bank reeds had plaatsgevonden?

---

(1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/13 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Bratislava III (Slowakije) op 24 januari 2023 — NFŠ a.s. / Slovenská republika, vertegenwoordigd door de Ministerstvo školstva, vedy, výskumu a športu Slovenskej republiky, Ministerstvo školstva, vedy, výskumu a športu Slovenskej republiky

(Zaak C-28/23, NFŠ)

(2023/C 173/19)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Okresný súd Bratislava III

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: NFŠ a.s.

Verwerende partijen: Slovenská republika, vertegenwoordigd door de Ministerstvo školstva, vedy, výskumu a športu Slovenskej republiky, Ministerstvo školstva, vedy, výskumu a športu Slovenskej republiky

Prejudiciële vragen

| 1) | Vormen een subsidieovereenkomst en een voorlopige verkoopovereenkomst tussen een ministerie (staat) en een privaatrechtelijke entiteit die is geselecteerd zonder dat een vergelijkend onderzoek is ingesteld een “overheidsopdracht voor werken” in de zin van artikel 1, lid 2, onder b), van richtlijn 2004/18 (1) en artikel 2, lid 6, onder c), van richtlijn 2014/24 (2), wanneer de subsidieovereenkomst moet worden aangemerkt als door de Europese Commissie goedgekeurde staatssteun in de zin van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, de in deze overeenkomst neergelegde verbintenissen verband houden met een subsidieverplichting van de staat en een verplichting van de privaatrechtelijke entiteit om een bouwwerk aan te leggen onder de door het ministerie vastgestelde voorwaarden en om een sportorganisatie in staat te stellen om een deel van het bouwwerk te gebruiken en wanneer de in de voorovereenkomst neergelegde verbintenissen verband houden met een eenzijdige optie die aan de privaatrechtelijke entiteit wordt verleend in de vorm van een verplichting van de staat om het aangelegde bouwwerk terug te kopen, zodat deze overeenkomsten een naar tijd en voorwerp samenhangend kader van wederzijdse verplichtingen tussen het ministerie en de privaatrechtelijke entiteit vormen? |
| --- | --- |

1)

Vormen een subsidieovereenkomst en een voorlopige verkoopovereenkomst tussen een ministerie (staat) en een privaatrechtelijke entiteit die is geselecteerd zonder dat een vergelijkend onderzoek is ingesteld een “overheidsopdracht voor werken” in de zin van artikel 1, lid 2, onder b), van richtlijn 2004/18 (1) en artikel 2, lid 6, onder c), van richtlijn 2014/24 (2), wanneer de subsidieovereenkomst moet worden aangemerkt als door de Europese Commissie goedgekeurde staatssteun in de zin van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, de in deze overeenkomst neergelegde verbintenissen verband houden met een subsidieverplichting van de staat en een verplichting van de privaatrechtelijke entiteit om een bouwwerk aan te leggen onder de door het ministerie vastgestelde voorwaarden en om een sportorganisatie in staat te stellen om een deel van het bouwwerk te gebruiken en wanneer de in de voorovereenkomst neergelegde verbintenissen verband houden met een eenzijdige optie die aan de privaatrechtelijke entiteit wordt verleend in de vorm van een verplichting van de staat om het aangelegde bouwwerk terug te kopen, zodat deze overeenkomsten een naar tijd en voorwerp samenhangend kader van wederzijdse verplichtingen tussen het ministerie en de privaatrechtelijke entiteit vormen?

| 2) | Staan artikel 1, lid 2, onder b), van richtlijn 2004/18 en artikel 2, lid 6, onder c), van richtlijn 2014/24 in de weg aan een nationaalrechtelijke regeling van een lidstaat volgens welke een rechtshandeling die naar inhoud of doel in strijd is met het recht, de wet omzeilt of in strijd is met de goede zeden absoluut (dat wil zeggen van meet af aan/ex tunc) nietig is, wanneer deze inbreuk op het recht bestaat in een wezenlijke schending van de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten? |
| --- | --- |

2)

Staan artikel 1, lid 2, onder b), van richtlijn 2004/18 en artikel 2, lid 6, onder c), van richtlijn 2014/24 in de weg aan een nationaalrechtelijke regeling van een lidstaat volgens welke een rechtshandeling die naar inhoud of doel in strijd is met het recht, de wet omzeilt of in strijd is met de goede zeden absoluut (dat wil zeggen van meet af aan/ex tunc) nietig is, wanneer deze inbreuk op het recht bestaat in een wezenlijke schending van de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten?

| 3) | Staat artikel 2 quinquies, lid 1, onder a), en lid 2, van richtlijn 89/665 (3) in de weg aan een nationaalrechtelijke regeling van een lidstaat volgens welke een rechtshandeling die naar inhoud of doel in strijd is met het recht, de wet omzeilt of in strijd is met de goede zeden absoluut (dat wil zeggen van meet af aan/ex tunc) nietig is, wanneer deze inbreuk op het recht, zoals het geval is in het hoofdgeding, bestaat in een wezenlijke schending (omzeiling) van de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten? |
| --- | --- |

3)

Staat artikel 2 quinquies, lid 1, onder a), en lid 2, van richtlijn 89/665 (3) in de weg aan een nationaalrechtelijke regeling van een lidstaat volgens welke een rechtshandeling die naar inhoud of doel in strijd is met het recht, de wet omzeilt of in strijd is met de goede zeden absoluut (dat wil zeggen van meet af aan/ex tunc) nietig is, wanneer deze inbreuk op het recht, zoals het geval is in het hoofdgeding, bestaat in een wezenlijke schending (omzeiling) van de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten?

| 4) | Moeten artikel 1, lid 2, onder b), van richtlijn 2004/18 en artikel 2, lid 6, onder c), van richtlijn 2014/24 aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen zich er ex tunc tegen verzetten dat wordt aangenomen dat een voorlopige verkoopovereenkomst zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding rechtsgevolgen heeft gehad? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 1, lid 2, onder b), van richtlijn 2004/18 en artikel 2, lid 6, onder c), van richtlijn 2014/24 aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen zich er ex tunc tegen verzetten dat wordt aangenomen dat een voorlopige verkoopovereenkomst zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding rechtsgevolgen heeft gehad?

---

(1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 114).

(2)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

(3)  Richtlijn 89/665 van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB 1989, L 395, blz. 33).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/14 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/14

---

Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2023 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 16 november 2022 in zaak T-469/20, Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie

(Zaak C-40/23 P)

(2023/C 173/20)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky, H. van Vliet, I. Georgiopoulos, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: Koninkrijk der Nederlanden

Conclusies

Rekwirante verzoekt het Hof:

| — | het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 16 november 2022 in zaak T-469/20, Koninkrijk der Nederlanden/Commissie, EU:T:2022:713, te vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 16 november 2022 in zaak T-469/20, Koninkrijk der Nederlanden/Commissie, EU:T:2022:713, te vernietigen;

| — | het vierde en het vijfde middel in zaak T-469/20 af te wijzen; |
| --- | --- |

—

het vierde en het vijfde middel in zaak T-469/20 af te wijzen;

| — | gebruik te maken van haar bevoegdheid krachtens artikel 61, eerste alinea, tweede volzin, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie om de zaak zelf af te doen en het beroep in zijn geheel ongegrond te verklaren, en |
| --- | --- |

—

gebruik te maken van haar bevoegdheid krachtens artikel 61, eerste alinea, tweede volzin, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie om de zaak zelf af te doen en het beroep in zijn geheel ongegrond te verklaren, en

| — | het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante werpt één middel op, bestaande uit twee onderdelen.

Het in eerste aanleg bestreden besluit (1) (“het besluit”) van de Commissie verklaarde een maatregel verenigbaar met de interne markt, zonder zich definitief erover uit te spreken of die maatregel staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormde.

Het eerste onderdeel stelt dat het Gerecht blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting, door te oordelen dat de Commissie slechts een besluit van geen bezwaar in de zin van artikel 4, lid 3, van verordening 2015/1589 (2) kan geven indien zij zich eerst uitspreekt over de vraag of de onderzochte maatregel staatssteun vormt. De Commissie betoogt dat de verschillende interpretatiemethodes van Unierecht deze conclusie niet ondersteunen. Met name betoogt de Commissie dat het bestreden arrest in strijd is met het doel van de Uniewetgever om snelle duidelijkheid te krijgen of maatregelen verenigbaar zijn met de interne markt. Immers, indien het arrest in stand zou blijven, kan het ertoe leiden dat de Commissie gedwongen is langdurig en onnodig te onderzoeken of een bepaalde maatregel alle elementen van artikel 107, lid 1, VWEU omvat, ondanks het feit dat zij er sowieso van overtuigd is dat die maatregel verenigbaar is met de interne markt.

Het tweede onderdeel betoogt dat het Gerecht blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het besluit het rechtszekerheidsbeginsel schendt. Het besluit verhoogde integendeel de rechtszekerheid, door te verklaren dat de maatregel verenigbaar is met de interne markt zodra de Commissie tot die conclusie gekomen was.

---

(1)  Besluit C(2020) def. 2998 van de Commissie van 12 mei 2020 betreffende steunmaatregel SA.54537 (2020/NN) — Nederland — Verbod van steenkool voor de productie van elektriciteit in Nederland.

(2)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/15 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 3 februari 2023 — WY / Laudamotion GmbH, Ryanair DAC

(Zaak C-54/23, Laudamotion en Ryanair)

(2023/C 173/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: WY

Verwerende partijen: Laudamotion GmbH, Ryanair DAC

Prejudiciële vragen

| 1) | Is een recht op compensatie wegens een vertraging van de vlucht van meer dan drie uur op grond van de artikelen 5, 6 en 7 van de verordening (1) in het algemeen uitgesloten indien de passagier bij een dreigende langdurige vertraging gebruikmaakt van een door hemzelf geboekte alternatieve vlucht en daardoor de eindbestemming met een vertraging van minder dan drie uur bereikt, of kan er in deze situatie hoe dan ook een recht op compensatie bestaan indien er reeds vóór het tijdstip waarop de passagier zich uiterlijk bij de incheckbalie moet melden, voldoende zekere aanwijzingen zijn dat de vlucht op de eindbestemming met een vertraging van meer dan drie uur zou aankomen? |
| --- | --- |

1)

Is een recht op compensatie wegens een vertraging van de vlucht van meer dan drie uur op grond van de artikelen 5, 6 en 7 van de verordening (1) in het algemeen uitgesloten indien de passagier bij een dreigende langdurige vertraging gebruikmaakt van een door hemzelf geboekte alternatieve vlucht en daardoor de eindbestemming met een vertraging van minder dan drie uur bereikt, of kan er in deze situatie hoe dan ook een recht op compensatie bestaan indien er reeds vóór het tijdstip waarop de passagier zich uiterlijk bij de incheckbalie moet melden, voldoende zekere aanwijzingen zijn dat de vlucht op de eindbestemming met een vertraging van meer dan drie uur zou aankomen?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: is voor het ontstaan van het recht op compensatie wegens de vertraging van een vlucht van meer dan drie uur op grond van de artikelen 5, 6 en 7 van de verordening in de genoemde situatie vereist dat de passagier zich overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder a), van de verordening op tijd bij de incheckbalie meldt? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: is voor het ontstaan van het recht op compensatie wegens de vertraging van een vlucht van meer dan drie uur op grond van de artikelen 5, 6 en 7 van de verordening in de genoemde situatie vereist dat de passagier zich overeenkomstig artikel 3, lid 2, onder a), van de verordening op tijd bij de incheckbalie meldt?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/15 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 2 februari 2023 — JH / Policejní prezidium

(Zaak C-57/23, Policejní prezidium)

(2023/C 173/22)

Procestaal: Tsjechisch

Verwijzende rechter

Nejvyšší správní soud

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: JH

Verwerende partij: Policejní prezidium

Prejudiciële vragen

| 1) | Welke mate van onderscheid dient te worden gemaakt tussen de verschillende betrokkenen krachtens artikel 4, lid 1, onder c), en artikel 6, gelezen in samenhang met artikel 10 van richtlijn 2016/680 (1)? Is het verenigbaar met de verplichting om de verwerking van persoonsgegevens tot een minimum te beperken en om een onderscheid te maken tussen verschillende categorieën van betrokkenen dat in de nationale wetgeving wordt toegestaan dat genetische gegevens worden verzameld van eenieder die ervan wordt verdacht of beschuldigd opzettelijk een strafbaar feit te hebben gepleegd? |
| --- | --- |

1)

Welke mate van onderscheid dient te worden gemaakt tussen de verschillende betrokkenen krachtens artikel 4, lid 1, onder c), en artikel 6, gelezen in samenhang met artikel 10 van richtlijn 2016/680 (1)? Is het verenigbaar met de verplichting om de verwerking van persoonsgegevens tot een minimum te beperken en om een onderscheid te maken tussen verschillende categorieën van betrokkenen dat in de nationale wetgeving wordt toegestaan dat genetische gegevens worden verzameld van eenieder die ervan wordt verdacht of beschuldigd opzettelijk een strafbaar feit te hebben gepleegd?

| 2) | Is het verenigbaar met artikel 4, lid 1, onder e), van richtlijn 2016/680 dat, gelet op de algemene doelstelling van het voorkomen en opsporen van criminaliteit, de noodzaak om een DNA-profiel langer te bewaren door de politieautoriteiten wordt beoordeeld op basis van hun interne regelgeving, wat in de praktijk vaak inhoudt dat gevoelige persoonsgegevens voor onbepaalde tijd worden bewaard, zonder dat een maximumtermijn voor de bewaring van dergelijke persoonsgegevens wordt vastgesteld? Indien dit niet in overeenstemming is met de genoemde bepaling, volgens welke criteria moet dan de evenredigheid worden beoordeeld wat de duur van de bewaring van voor een dergelijk doel verzamelde en bewaarde persoonsgegevens betreft? |
| --- | --- |

2)

Is het verenigbaar met artikel 4, lid 1, onder e), van richtlijn 2016/680 dat, gelet op de algemene doelstelling van het voorkomen en opsporen van criminaliteit, de noodzaak om een DNA-profiel langer te bewaren door de politieautoriteiten wordt beoordeeld op basis van hun interne regelgeving, wat in de praktijk vaak inhoudt dat gevoelige persoonsgegevens voor onbepaalde tijd worden bewaard, zonder dat een maximumtermijn voor de bewaring van dergelijke persoonsgegevens wordt vastgesteld? Indien dit niet in overeenstemming is met de genoemde bepaling, volgens welke criteria moet dan de evenredigheid worden beoordeeld wat de duur van de bewaring van voor een dergelijk doel verzamelde en bewaarde persoonsgegevens betreft?

| 3) | Wat is de minimale draagwijdte van de materiële en procedurele voorwaarden voor het verzamelen, bewaren en wissen van bijzonder gevoelige persoonsgegevens als bedoeld in artikel 10 van richtlijn 2016/680, waarbij die draagwijdte moet worden geregeld in “bepalingen van algemene strekking” van het lidstatelijke recht? Kan ook de rechtspraak worden aangemerkt als “lidstatelijk recht” in de zin van artikel 8, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 10 van richtlijn 2016/680? |
| --- | --- |

3)

Wat is de minimale draagwijdte van de materiële en procedurele voorwaarden voor het verzamelen, bewaren en wissen van bijzonder gevoelige persoonsgegevens als bedoeld in artikel 10 van richtlijn 2016/680, waarbij die draagwijdte moet worden geregeld in “bepalingen van algemene strekking” van het lidstatelijke recht? Kan ook de rechtspraak worden aangemerkt als “lidstatelijk recht” in de zin van artikel 8, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 10 van richtlijn 2016/680?

---

(1)  Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad (PB 2016, L 119, blz. 89).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/16 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona (Spanje) op 6 februari 2023 — Pedro Francisco / Subdelegación del Gobierno en Barcelona

(Zaak C-62/23, Pedro Francisco)

(2023/C 173/23)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Pedro Francisco

Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Barcelona

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG (1) aldus worden uitgelegd dat politiegegevens kunnen dienen als basis of grondslag voor het gedrag van de betrokkene om te beoordelen of er sprake is van een werkelijke bedreiging, ook al moet dit worden aangetoond in een strafzaak? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG (1) aldus worden uitgelegd dat politiegegevens kunnen dienen als basis of grondslag voor het gedrag van de betrokkene om te beoordelen of er sprake is van een werkelijke bedreiging, ook al moet dit worden aangetoond in een strafzaak?

| 2) | Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, moet artikel 27 van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd dat de overheidsinstantie uitdrukkelijk en gedetailleerd moet vermelden op welke feiten die politiegegevens zijn gebaseerd en of strafvervolging is ingesteld, alsmede welk gevolg daaraan is gegeven, teneinde te bevestigen dat het niet louter gaat om aanvankelijke vermoedens? |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, moet artikel 27 van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd dat de overheidsinstantie uitdrukkelijk en gedetailleerd moet vermelden op welke feiten die politiegegevens zijn gebaseerd en of strafvervolging is ingesteld, alsmede welk gevolg daaraan is gegeven, teneinde te bevestigen dat het niet louter gaat om aanvankelijke vermoedens?

---

(1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158, blz. 77).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona (Spanje) op 6 februari 2023 — Sagrario e.a. / Subdelegación del Gobierno en Barcelona

(Zaak C-63/23, Sagrario)

(2023/C 173/24)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 5 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Sagrario, Joaquín, Prudencio

Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Barcelona

Prejudiciële vragen

| 1) | Wordt onder “buitengewoon moeilijke omstandigheden” als bedoeld in artikel 15, lid 3, in fine, en artikel 17 van [richtlijn 2003/86/EG] (1) automatisch ook verstaan alle omstandigheden waarbij een minderjarige betrokken is en/of omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van artikel 15? |
| --- | --- |

1)

Wordt onder “buitengewoon moeilijke omstandigheden” als bedoeld in artikel 15, lid 3, in fine, en artikel 17 van [richtlijn 2003/86/EG] (1) automatisch ook verstaan alle omstandigheden waarbij een minderjarige betrokken is en/of omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van artikel 15?

| 2) | Staan artikel 15, lid 3, in fine, en artikel 17 van de richtlijn in de weg aan een nationale regeling die niet voorziet in de verlening van een autonome verblijfstitel waardoor herenigde gezinsleden in geval van dergelijke buitengewoon moeilijke omstandigheden niet langer illegaal verblijven? |
| --- | --- |

2)

Staan artikel 15, lid 3, in fine, en artikel 17 van de richtlijn in de weg aan een nationale regeling die niet voorziet in de verlening van een autonome verblijfstitel waardoor herenigde gezinsleden in geval van dergelijke buitengewoon moeilijke omstandigheden niet langer illegaal verblijven?

| 3) | Kunnen artikel 15, lid 3, in fine, en artikel 17 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat er sprake is van het recht op een autonome verblijfstitel wanneer het herenigde gezin om redenen buiten zijn wil zonder toestemming tot verblijf komt te zitten? |
| --- | --- |

3)

Kunnen artikel 15, lid 3, in fine, en artikel 17 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat er sprake is van het recht op een autonome verblijfstitel wanneer het herenigde gezin om redenen buiten zijn wil zonder toestemming tot verblijf komt te zitten?

| 4) | Staan artikel 15, lid 3, en artikel 17 van de richtlijn in de weg aan een nationale regeling die niet voorziet in een noodzakelijke en verplichte beoordeling van de in artikel 17 van de richtlijn bedoelde omstandigheden alvorens de verlenging van de verblijfstitel van herenigde gezinsleden kan worden geweigerd? |
| --- | --- |

4)

Staan artikel 15, lid 3, en artikel 17 van de richtlijn in de weg aan een nationale regeling die niet voorziet in een noodzakelijke en verplichte beoordeling van de in artikel 17 van de richtlijn bedoelde omstandigheden alvorens de verlenging van de verblijfstitel van herenigde gezinsleden kan worden geweigerd?

| 5) | Staan artikel 15, lid 3, en artikel 17 van de richtlijn, alsmede artikel 6, lid 1, en artikel 8, leden 1 en 2, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de artikelen 47, 24 en 7 en artikel 33, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in de weg aan een nationale regeling die, als stap die moet worden genomen vóór de weigering om een verblijfsvergunning als herenigd gezinslid te verlenen of te verlengen, niet voorziet in een specifieke procedure waarin minderjarigen worden gehoord wanneer de verlening of verlenging van de verblijfsvergunning van de gezinshereniger is geweigerd? |
| --- | --- |

5)

Staan artikel 15, lid 3, en artikel 17 van de richtlijn, alsmede artikel 6, lid 1, en artikel 8, leden 1 en 2, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de artikelen 47, 24 en 7 en artikel 33, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in de weg aan een nationale regeling die, als stap die moet worden genomen vóór de weigering om een verblijfsvergunning als herenigd gezinslid te verlenen of te verlengen, niet voorziet in een specifieke procedure waarin minderjarigen worden gehoord wanneer de verlening of verlenging van de verblijfsvergunning van de gezinshereniger is geweigerd?

| 6) | Staan artikel 15, lid 3, en artikel 17 van de richtlijn, alsmede artikel 6, lid 1, en artikel 8, leden 1 en 2, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de artikelen 47, 24 en 7 en artikel 33, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in de weg aan een nationale regeling die, als stap die moet worden genomen vóór de weigering om een verblijfsvergunning als herenigde echtgenoot te verlenen of te verlengen, niet voorziet in een procedure waarin die echtgenoot onder verwijzing naar de in artikel 17 van de richtlijn bedoelde omstandigheden kan verzoeken om in de gelegenheid te worden gesteld om het verblijf voort te zetten zonder dat er sprake is van een onderbreking ten opzichte van de eerdere verblijfsstatus, wanneer de verlening of verlenging van de verblijfsvergunning van de gezinshereniger is geweigerd? |
| --- | --- |

6)

Staan artikel 15, lid 3, en artikel 17 van de richtlijn, alsmede artikel 6, lid 1, en artikel 8, leden 1 en 2, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de artikelen 47, 24 en 7 en artikel 33, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in de weg aan een nationale regeling die, als stap die moet worden genomen vóór de weigering om een verblijfsvergunning als herenigde echtgenoot te verlenen of te verlengen, niet voorziet in een procedure waarin die echtgenoot onder verwijzing naar de in artikel 17 van de richtlijn bedoelde omstandigheden kan verzoeken om in de gelegenheid te worden gesteld om het verblijf voort te zetten zonder dat er sprake is van een onderbreking ten opzichte van de eerdere verblijfsstatus, wanneer de verlening of verlenging van de verblijfsvergunning van de gezinshereniger is geweigerd?

---

(1)  Richtlijn van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB 2003, L 251, blz. 12).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/17 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 8 februari 2023 — MK / K GmbH

(Zaak C-65/23, K GmbH)

(2023/C 173/25)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MK

Verwerende partij: K GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet een krachtens artikel 88, lid 1, van verordening (EU) 2016/679 (1) (algemene verordening gegevensbescherming; hierna: “AVG”) vastgestelde nationale wettelijke regeling — zoals § 26, lid 4, van het Bundesdatenschutzgesetz (federale wet inzake gegevensbescherming), volgens welke de verwerking van persoonsgegevens, met inbegrip van bijzondere categorieën van persoonsgegevens, van werknemers met het oog op de arbeidsverhouding op basis van collectieve overeenkomsten met inachtneming van artikel 88, lid 2, AVG rechtmatig is — aldus worden uitgelegd dat steeds ook moet worden voldaan aan de overige voorwaarden van die verordening, zoals artikel 5, artikel 6, lid 1, en artikel 9, leden 1 en 2, AVG? |
| --- | --- |

1)

Moet een krachtens artikel 88, lid 1, van verordening (EU) 2016/679 (1) (algemene verordening gegevensbescherming; hierna: “AVG”) vastgestelde nationale wettelijke regeling — zoals § 26, lid 4, van het Bundesdatenschutzgesetz (federale wet inzake gegevensbescherming), volgens welke de verwerking van persoonsgegevens, met inbegrip van bijzondere categorieën van persoonsgegevens, van werknemers met het oog op de arbeidsverhouding op basis van collectieve overeenkomsten met inachtneming van artikel 88, lid 2, AVG rechtmatig is — aldus worden uitgelegd dat steeds ook moet worden voldaan aan de overige voorwaarden van die verordening, zoals artikel 5, artikel 6, lid 1, en artikel 9, leden 1 en 2, AVG?

| 2) | Indien de eerste prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord:
  Kan een krachtens artikel 88, lid 1, AVG vastgestelde nationale wettelijke regeling — zoals § 26, lid 4, van het Bundesdatenschutzgesetz — aldus worden uitgelegd dat de partijen bij een collectieve overeenkomst (in casu de partijen bij een bedrijfsovereenkomst) bij de beoordeling van de noodzakelijkheid van de gegevensverwerking in de zin van artikel 5, artikel 6, lid 1, en artikel 9, leden 1 en 2, AVG over een beoordelingsmarge beschikken die door de rechter slechts beperkt kan worden getoetst? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord:

Kan een krachtens artikel 88, lid 1, AVG vastgestelde nationale wettelijke regeling — zoals § 26, lid 4, van het Bundesdatenschutzgesetz — aldus worden uitgelegd dat de partijen bij een collectieve overeenkomst (in casu de partijen bij een bedrijfsovereenkomst) bij de beoordeling van de noodzakelijkheid van de gegevensverwerking in de zin van artikel 5, artikel 6, lid 1, en artikel 9, leden 1 en 2, AVG over een beoordelingsmarge beschikken die door de rechter slechts beperkt kan worden getoetst?

| 3) | Indien de tweede prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord:
  Waartoe mag de rechterlijke toetsing in een dergelijk geval worden beperkt? |
| --- | --- |

3)

Indien de tweede prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord:

Waartoe mag de rechterlijke toetsing in een dergelijk geval worden beperkt?

| 4) | Moet artikel 82, lid 1, AVG aldus worden uitgelegd dat personen reeds recht hebben op vergoeding van immateriële schade als hun persoonsgegevens in strijd met die verordening zijn verwerkt, of vereist het recht op vergoeding van immateriële schade daarnaast dat de betrokkene aantoont dat hij immateriële schade — van enig belang — heeft geleden? |
| --- | --- |

4)

Moet artikel 82, lid 1, AVG aldus worden uitgelegd dat personen reeds recht hebben op vergoeding van immateriële schade als hun persoonsgegevens in strijd met die verordening zijn verwerkt, of vereist het recht op vergoeding van immateriële schade daarnaast dat de betrokkene aantoont dat hij immateriële schade — van enig belang — heeft geleden?

| 5) | Heeft artikel 82, lid 1, AVG een specifiek of algemeen preventief karakter en moet daarmee rekening worden gehouden bij de berekening van de hoogte van de immateriële schade die op grond van artikel 82, lid 1, AVG moet worden vergoed door de verwerkingsverantwoordelijke of de verwerker? |
| --- | --- |

5)

Heeft artikel 82, lid 1, AVG een specifiek of algemeen preventief karakter en moet daarmee rekening worden gehouden bij de berekening van de hoogte van de immateriële schade die op grond van artikel 82, lid 1, AVG moet worden vergoed door de verwerkingsverantwoordelijke of de verwerker?

| 6) | Is de mate van schuld van de verwerkingsverantwoordelijke of de verwerker bepalend voor de berekening van de hoogte van de op grond van artikel 82, lid 1, AVG te vergoeden immateriële schade? Kan met name afwezigheid van schuld of lichte schuld van de verwerkingsverantwoordelijke of de verwerker te zijnen gunste in aanmerking worden genomen? |
| --- | --- |

6)

Is de mate van schuld van de verwerkingsverantwoordelijke of de verwerker bepalend voor de berekening van de hoogte van de op grond van artikel 82, lid 1, AVG te vergoeden immateriële schade? Kan met name afwezigheid van schuld of lichte schuld van de verwerkingsverantwoordelijke of de verwerker te zijnen gunste in aanmerking worden genomen?

---

(1)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB 2016, L 119, blz. 1).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/18 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 7 februari 2023 — Elliniki Ornithologiki Etaireia, Syllogos Diktyo Oikologikon Organoseon Aigaiou, Perivallontikos Syllogos Rethymnou, Politistikos Syllogos Thronos Kleisidiou, KX en anderen / Ypourgos Esoterikon, Ypourgos Oikonomikon, Ypourgos Anaptyxis kai Ependyseon, Ypourgos Perivallontos kai Energeias, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon

(Zaak C-66/23)

(2023/C 173/26)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Symvoulio tis Epikrateias

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Elliniki Ornithologiki Etaireia (Grieks ornithologisch genootschap)

Syllogos Diktyo Oikologikon Organoseon Aigaiou (Vereniging Egeïsch netwerk van milieuorganisaties)

Perivallontikos Syllogos Rethymnou, Politistikos (Vereniging voor milieubescherming van Rethymnon)

Syllogos Thronos Kleisidiou (Culturele vereniging Thronos Klisidiou)

KX en anderen

Verwerende partijen: Ypourgos Esoterikon (minister van Binnenlandse Zaken)

Ypourgos Oikonomikon (minister van Economische Zaken)

Ypourgos Anaptyxis kai Ependyseon (minister van Ontwikkeling en Investeringen)

Ypourgos Perivallontos kai Energeias (minister van Milieu en Energie)

Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (minister van Landbouwontwikkeling en Voedselvoorziening)

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 2009/147/EG (1), gelezen in samenhang met artikel 6, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 92/43/EEG (2), aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan nationale bepalingen, zoals de bepalingen die in de motivering zijn vermeld, op grond waarvan speciale beschermingsmaatregelen, maatregelen tot behoud en herstel van de soorten en de habitats van in het wild levende vogels in de speciale beschermingszones (SBZ’s) uitsluitend van toepassing zijn op “soorten die bepalend zijn voor de aanwijzing”, dat wil zeggen uitsluitend op de in het wild levende vogelsoorten die zijn vermeld in bijlage I bij richtlijn 2009/147/EG en op de trekvogels die geregeld voorkomen in elke SBZ, welke vogels, samen met de in de nationale wettelijke regeling opgenomen criteria voor de aanwijzing van de SBZ’s, dienen als bepalende indicatoren voor de aanwijzing van een gebied tot SBZ? |
| --- | --- |

1)

| 2) | Is het voor de beantwoording van de vorige vraag van belang dat de genoemde speciale beschermingsmaatregelen, maatregelen tot behoud en herstel van de soorten en de habitats van in het wild levende vogels in de speciale beschermingszones (SBZ’s) voornamelijk preventieve basismaatregelen (“voorzorgsmaatregelen”) zijn ter bescherming van de SBZ’s, met een horizontale toepassing, dat wil zeggen voor alle SBZ’s, en dat tot op de dag van vandaag in de Griekse rechtsorde nog geen beheersplannen zijn vastgesteld voor elke specifieke SBZ, die de doelstellingen en de maatregelen formuleren die noodzakelijk zijn om een gunstige staat van instandhouding van elke SBZ en van de soorten die daarin leven, te bereiken en te waarborgen? |
| --- | --- |

2)

| 3) | Is het voor de beantwoording van de twee voorgaande vragen van belang dat, op grond van de verplichting om projecten en activiteiten te onderwerpen aan een milieueffectbeoordeling in de zin van richtlijn 2011/92/EU (3) en de “passende beoordeling” als bedoeld in artikel 6, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 92/43/EEG, alle soorten die zijn vermeld in bijlage I bij richtlijn 2009/147/EEG of alle trekvogels die geregeld voorkomen in elke SBZ, in aanmerking worden genomen in het kader van een milieueffectbeoordeling van ieder specifiek publiek of particulier plan? |
| --- | --- |

3)

---

(1)  Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (gecodificeerde versie) (PB 2010, L 20, blz. 7).

(2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB 1992, L 206, blz. 7).

(3)  Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (codificatie) (PB 2012, L 26, blz. 1).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/19 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 15 februari 2023 — Biedrība “Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija” / Valsts ieņēmumu dienests

(Zaak C-87/23, Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija)

(2023/C 173/27)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Administratīvā apgabaltiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Biedrība “Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija”

Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus worden uitgelegd dat een non-profitorganisatie die zich bezighoudt met de uitvoering van door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling gefinancierde staatssteunprogramma’s, is aan te merken als een belastingplichtige die een economische activiteit verricht? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus worden uitgelegd dat een non-profitorganisatie die zich bezighoudt met de uitvoering van door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling gefinancierde staatssteunprogramma’s, is aan te merken als een belastingplichtige die een economische activiteit verricht?

| 2) | Moet artikel 28 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde aldus worden uitgelegd dat een vereniging die eigenlijk geen opleidingen verzorgt, toch gelijk te stellen is met een dienstverrichter wanneer de betreffende diensten bij een andere ondernemer zijn afgenomen om de uitvoering van een door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling gefinancierd staatssteunproject mogelijk te maken? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 28 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde aldus worden uitgelegd dat een vereniging die eigenlijk geen opleidingen verzorgt, toch gelijk te stellen is met een dienstverrichter wanneer de betreffende diensten bij een andere ondernemer zijn afgenomen om de uitvoering van een door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling gefinancierd staatssteunproject mogelijk te maken?

| 3) | Is, wanneer de dienstverrichter van de dienstontvanger slechts een gedeeltelijke tegenprestatie (30 %) ontvangt voor de verrichte dienst en de resterende waarde van die dienst wordt betaald met steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, de belastbare tegenprestatie overeenkomstig artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dan het totale bedrag dat de dienstverrichter ontvangt van de dienstontvanger én van een derde in de vorm van de steun? |
| --- | --- |

3)

Is, wanneer de dienstverrichter van de dienstontvanger slechts een gedeeltelijke tegenprestatie (30 %) ontvangt voor de verrichte dienst en de resterende waarde van die dienst wordt betaald met steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, de belastbare tegenprestatie overeenkomstig artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dan het totale bedrag dat de dienstverrichter ontvangt van de dienstontvanger én van een derde in de vorm van de steun?

---

(1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/20 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Amtsgerichts Groß-Gerau (Duitsland) op 23 februari 2023 — PU / SmartSport Reisen GmbH

(Zaak C-108/23, SmartSport Reisen)

(2023/C 173/28)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Groß-Gerau

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: PU

Verwerende partij: SmartSport Reisen GmbH

Prejudiciële vraag

Moet artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet alleen de internationale bevoegdheid regelt, maar daarnaast ook voorziet in een door de feitenrechter verplicht toe te passen regeling inzake de territoriale bevoegdheid van nationale rechters voor geschillen over reisovereenkomsten, wanneer zowel de consument in de hoedanigheid van reiziger als de wederpartij in de hoedanigheid van reisorganisator in dezelfde lidstaat gevestigd zijn, maar de reisbestemming niet in deze lidstaat doch in het buitenland gelegen is, met als gevolg dat de consument in aanvulling op de nationale bevoegdheidsregels een vordering uit overeenkomst tegen de reisorganisator kan instellen bij de rechter van zijn woonplaats?

---

(1)  PB 2012, L 351, blz. 1.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/21 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/21

---

Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2023 door de Autoridad Portuaria de Bilbao tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 14 december 2022 in zaak T-126/20, Autoridad Portuaria de Bilbao/Commissie

(Zaak C-110/23 P)

(2023/C 173/29)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Autoridad Portuaria de Bilbao (vertegenwoordigers: D. Sarmiento Ramírez-Escudero en X. Codina García-Andrade, abogados)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht vernietigen wegens de in de drie middelen uiteengezette redenen en vaststellen dat het arrest blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht vernietigen wegens de in de drie middelen uiteengezette redenen en vaststellen dat het arrest blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting;

| — | overeenkomstig artikel 61 van het Statuut en artikel 170 van het Reglement voor de procesvoering de zaak zelf afdoen en vaststellen dat het door de Autoridad Portuaria de Bilbao in eerste aanleg ingestelde beroep tot nietigverklaring van de voor het Gerecht bestreden besluiten moet worden toegewezen; |
| --- | --- |

—

overeenkomstig artikel 61 van het Statuut en artikel 170 van het Reglement voor de procesvoering de zaak zelf afdoen en vaststellen dat het door de Autoridad Portuaria de Bilbao in eerste aanleg ingestelde beroep tot nietigverklaring van de voor het Gerecht bestreden besluiten moet worden toegewezen;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van de Autoridad Portuaria de Bilbao, zowel in de procedure in eerste aanleg als in de onderhavige procedure voor het Hof. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van de Autoridad Portuaria de Bilbao, zowel in de procedure in eerste aanleg als in de onderhavige procedure voor het Hof.

Middelen en voornaamste argumenten

Eerste middel in hogere voorziening:

Het arrest van het Gerecht schendt artikel 107, lid 1, VWEU voor zover daarin wordt aangenomen dat de Commissie, door vast te stellen dat de belastingvrijstelling van Biskaje een voordeel vormt, deze vrijstelling niet in haar geheel heeft onderzocht.

De overwegingen van het Gerecht die hebben geleid tot de vaststelling dat er geen sprake is van een complexe maatregel, berusten op louter formele aspecten die niets te maken hebben met de door de rechtspraak van het Hof vereiste onderzoek ten gronde.

Tweede middel in hogere voorziening:

Het arrest schendt artikel 107 VWEU, verordening 2015/1589 (1) en de relevante rechtspraak, in samenhang met artikel 4, lid 3, VEU, artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest, voor zover het stelt dat de Commissie niet verplicht is de beschikbare gegevens volledig te onderzoeken wanneer algemeen bekend is dat er slechts één begunstigde van de steunregeling is.

Het feit dat er slechts één begunstigde is van de belastingvrijstelling van Biskaje (namelijk de Autoridad Portuaria de Bilbao) is een bekend gegeven dat voortvloeit uit de Spaanse rechtsorde. In dit geval moest de Commissie, zelfs indien de maatregel als een “steunregeling” in de zin van verordening 2015/1589 kon worden aangemerkt, een volledig onderzoek van de beschikbare gegevens verrichten. Deze conclusie wordt bereikt — bij wijze van uitlegging overeenkomstig artikel 4, lid 3, VEU, artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest — met inachtneming van het oorspronkelijke doel van de rechtspraak die de Commissie toestaat van een dergelijk onderzoek af te zien.

Derde middel in hogere voorziening:

Het arrest schendt artikel 108 VWEU en verordening 2015/1589, bezien in het licht van artikel 4, lid 3, VEU, voor zover de verplichtingen van de Commissie in een samenwerkingsprocedure minder uitgebreid worden geacht dan in een onderzoeksprocedure.

Het Gerecht stelt in zijn arrest zonder enige motivering dat de betrokken lidstaat minder waarborgen heeft in een samenwerkingsprocedure krachtens artikel 21 van verordening 2015/1589 dan in een onderzoeksprocedure. Zowel de bewoordingen van de artikelen 21 tot en met 23 van verordening 2015/1589 als de nauwe samenhang tussen artikel 108 VWEU (waarop de samenwerkingsprocedure van deze verordening is gebaseerd) en het beginsel van loyale samenwerking in artikel 4, lid 3, VEU leiden tot de conclusie dat de Commissie verplicht was de door de lidstaat verstrekte informatie te onderzoeken.

---

(1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/22 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas (Litouwen) op 28 februari 2023 — Virgilijus Valančius / Lietuvos Respublikos vyriausybė

(Zaak C-119/23, Valančius)

(2023/C 173/30)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Vilniaus apygardos administracinis teismas

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Virgilijus Valančius

Verwerende partij: Lietuvos Respublikos vyriausybė

Prejudiciële vragen

| 1. | Vereist artikel 254 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, dat bepaalt dat de leden van het Gerecht van de Europese Unie worden gekozen uit personen “die alle waarborgen voor onafhankelijkheid bieden en bekwaam zijn hoge rechterlijke ambten te bekleden”, dat een kandidaat voor benoeming tot lid van het Gerecht van de Europese Unie in een lidstaat van de Europese Unie uitsluitend op basis van beroepsbekwaamheid wordt geselecteerd? |
| --- | --- |

1.

Vereist artikel 254 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, dat bepaalt dat de leden van het Gerecht van de Europese Unie worden gekozen uit personen “die alle waarborgen voor onafhankelijkheid bieden en bekwaam zijn hoge rechterlijke ambten te bekleden”, dat een kandidaat voor benoeming tot lid van het Gerecht van de Europese Unie in een lidstaat van de Europese Unie uitsluitend op basis van beroepsbekwaamheid wordt geselecteerd?

| 2. | Is een nationale praktijk als die welke in de onderhavige zaak aan de orde is, waarbij de regering van een lidstaat die een kandidaat voor benoeming tot rechter van het Gerecht van de Europese Unie moet voordragen, met het oog op de transparantie van de selectie van een bepaalde kandidaat een groep van onafhankelijke deskundigen instelt om de kandidaten te beoordelen, die na een gesprek met alle kandidaten een ranglijst van de kandidaten opstelt op basis van vooraf vastgestelde duidelijke en objectieve selectiecriteria en overeenkomstig de vooraf bekendgemaakte voorwaarden, de regering de kandidaat voorstelt die op grond van zijn of haar beroepsbekwaamheid en deskundigheid het hoogst op de ranglijst is geplaatst, maar de regering een andere kandidaat dan de kandidaat die op de ranglijst op de eerste plaats staat, voor benoeming tot rechter van de Europese Unie voordraagt, verenigbaar met het vereiste dat de onafhankelijkheid van de rechter buiten kijf staat en met de andere vereisten voor de uitoefening van de rechterlijke functie die zijn neergelegd in artikel 254 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, rekening houdend met het feit dat een rechter die mogelijk onrechtmatig is benoemd, de beslissingen van het Gerecht van de Europese Unie zou kunnen beïnvloeden? |
| --- | --- |

2.

Is een nationale praktijk als die welke in de onderhavige zaak aan de orde is, waarbij de regering van een lidstaat die een kandidaat voor benoeming tot rechter van het Gerecht van de Europese Unie moet voordragen, met het oog op de transparantie van de selectie van een bepaalde kandidaat een groep van onafhankelijke deskundigen instelt om de kandidaten te beoordelen, die na een gesprek met alle kandidaten een ranglijst van de kandidaten opstelt op basis van vooraf vastgestelde duidelijke en objectieve selectiecriteria en overeenkomstig de vooraf bekendgemaakte voorwaarden, de regering de kandidaat voorstelt die op grond van zijn of haar beroepsbekwaamheid en deskundigheid het hoogst op de ranglijst is geplaatst, maar de regering een andere kandidaat dan de kandidaat die op de ranglijst op de eerste plaats staat, voor benoeming tot rechter van de Europese Unie voordraagt, verenigbaar met het vereiste dat de onafhankelijkheid van de rechter buiten kijf staat en met de andere vereisten voor de uitoefening van de rechterlijke functie die zijn neergelegd in artikel 254 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, rekening houdend met het feit dat een rechter die mogelijk onrechtmatig is benoemd, de beslissingen van het Gerecht van de Europese Unie zou kunnen beïnvloeden?

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/23 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 1 maart 2023 — Direktor na Direktsia “Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite / Legafact EOOD

(Zaak C-122/23)

(2023/C 173/31)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Varhoven administrativen sad (Bulgarije)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Direktor na Direktsia “Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Verwerende partij: Legafact EOOD

Prejudiciële vragen

| 1) | Is een nationale regeling die in geval van belastingvrijstelling op grond van titel XII, hoofdstuk 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) belastingplichtigen ongelijk behandelt naargelang de snelheid waarmee zij de omzetdrempel voor de verplichte btw-registratie bereiken, in strijd met de beginselen van het gemeenschappelijke btw-stelsel van de Europese Unie? |
| --- | --- |

1)

Is een nationale regeling die in geval van belastingvrijstelling op grond van titel XII, hoofdstuk 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) belastingplichtigen ongelijk behandelt naargelang de snelheid waarmee zij de omzetdrempel voor de verplichte btw-registratie bereiken, in strijd met de beginselen van het gemeenschappelijke btw-stelsel van de Europese Unie?

| 2) | Staat richtlijn 2006/112/EG in de weg aan een nationale regeling die bepaalt dat voor vrijstelling voor een levering op grond van titel XII, hoofdstuk 1, van die richtlijn als voorwaarde geldt dat de leverancier zijn verplichting om een verzoek tot btw-registratie in te dienen, binnen de gestelde termijn nakomt? |
| --- | --- |

2)

Staat richtlijn 2006/112/EG in de weg aan een nationale regeling die bepaalt dat voor vrijstelling voor een levering op grond van titel XII, hoofdstuk 1, van die richtlijn als voorwaarde geldt dat de leverancier zijn verplichting om een verzoek tot btw-registratie in te dienen, binnen de gestelde termijn nakomt?

| 3) | Op basis van welke uit de uitlegging van richtlijn 2006/112/EG voortvloeiende criteria dient te worden beoordeeld of deze nationale regeling volgens welke er een belastingschuld ontstaat indien het verzoek tot verplichte btw-registratie te laat wordt ingediend, het karakter van een sanctie heeft? |
| --- | --- |

3)

Op basis van welke uit de uitlegging van richtlijn 2006/112/EG voortvloeiende criteria dient te worden beoordeeld of deze nationale regeling volgens welke er een belastingschuld ontstaat indien het verzoek tot verplichte btw-registratie te laat wordt ingediend, het karakter van een sanctie heeft?

---

(1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB2006, L 347, blz. 1).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/23 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 3 maart 2023 — Müller Reisen GmbH / Stadt Olsberg

(Zaak C-128/23, Müller Reisen)

(2023/C 173/32)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberlandesgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster en appelante: Müller Reisen GmbH

Verweerster en geapelleerde: Stadt Olsberg

In tegenwoordigheid van: Tuschen Transporte

Prejudiciële vraag

Moet artikel 32, lid 2, onder c), van richtlijn 2014/24/EU (1), gelet op artikel 14 VWEU, restrictief worden uitgelegd in die zin dat de gunning van een overheidsopdracht voor diensten van algemeen belang in gevallen van onverwijlde spoed ook via een onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking kan geschieden, indien de gebeurtenis voor de aanbestedende dienst voorzienbaar was en de ter rechtvaardiging van de onverwijlde spoed aangevoerde omstandigheden aan deze dienst toegerekend kunnen worden?

---

(1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/24 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/24

---

Beroep ingesteld op 17 maart 2023 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

(Zaak C-165/23)

(2023/C 173/33)

Procestaal: Bulgaars

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Koleva, C. Hermes, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Bulgarije

Middelen en voornaamste argumenten

De onderhavige zaak heeft betrekking op de niet-nakoming door de Republiek Bulgarije van de verplichtingen van artikel 13, leden 2 en 5, en artikel 14, leden 1 en 2, van verordening (EU) nr. 1143/2014 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten.

Krachtens artikel 14, lid 1, van verordening nr. 1143/2014 diende de Republiek Bulgarije uiterlijk op 13 januari 2018 een surveillancesysteem op te zetten met betrekking tot voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten, of dit in haar bestaand systeem te integreren; dit surveillancesysteem verzamelt en registreert gegevens over het in het milieu voorkomen van invasieve uitheemse soorten via onder andere onderzoeks- en monitoringprocedures, teneinde de verspreiding van invasieve uitheemse soorten in of binnen de Unie te voorkomen. Het surveillancesystem moest voldoen aan de vereisten van artikel 14, lid 2, van verordening nr. 1143/2014.

Overeenkomstig artikel 13, leden 2 en 5, van verordening nr. 1143/2014 moest de Republiek Bulgarije uiterlijk op 13 juli 2019 één enkel actieplan of een reeks actieplannen opstellen en uitvoeren alsmede dit plan of deze reeks plannen onverwijld aan de Commissie bezorgen.

De Republiek Bulgarije is de bovengenoemde verplichtingen niet nagekomen.

Conclusies

| — | vaststellen dat de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit artikel 14, leden 1 en 2, van verordening nr. 1143/2014 niet is nagekomen doordat zij geen surveillancesysteem met betrekking tot voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten heeft opgezet (of niet in haar bestaande systeem heeft geïntegreerd) waarin ook alle in artikel 14, lid 2, van verordening nr. 1143/2014 bedoelde gegevens zijn opgenomen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit artikel 14, leden 1 en 2, van verordening nr. 1143/2014 niet is nagekomen doordat zij geen surveillancesysteem met betrekking tot voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten heeft opgezet (of niet in haar bestaande systeem heeft geïntegreerd) waarin ook alle in artikel 14, lid 2, van verordening nr. 1143/2014 bedoelde gegevens zijn opgenomen;

| — | vaststellen dat de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit artikel 13, leden 2 en 5, van verordening nr. 1143/2014 niet is nagekomen doordat zij heeft nagelaten om één enkel actieplan of een reeks actieplannen op te stellen en uit te voeren en tevens heeft nagelaten de Commissie dit plan of deze reeks plannen onverwijld te bezorgen; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Republiek Bulgarije haar verplichtingen uit artikel 13, leden 2 en 5, van verordening nr. 1143/2014 niet is nagekomen doordat zij heeft nagelaten om één enkel actieplan of een reeks actieplannen op te stellen en uit te voeren en tevens heeft nagelaten de Commissie dit plan of deze reeks plannen onverwijld te bezorgen;

| — | de Republiek Bulgarije verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Republiek Bulgarije verwijzen in de kosten.

---

(1)  PB 2014, L 317, blz. 35.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/25 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/25

---

Beroep ingesteld op 17 maart 2023 — Europese Commissie/Helleense Republiek

(Zaak C-167/23)

(2023/C 173/34)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en C. Hermes)

Verwerende partij: Helleense Republiek

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| — | vast te stellen dat de Helleense Republiek — door niet alle maatregelen vast te stellen die nodig zijn om een surveillancesysteem met betrekking tot voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten op te zetten alsook om actieplannen voor de aanpak van prioritaire routes voor de onbedoelde introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten vast te stellen, uit te voeren en door te geven — niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 14, leden 1 en 2, en artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 (1) en krachtens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Helleense Republiek — door niet alle maatregelen vast te stellen die nodig zijn om een surveillancesysteem met betrekking tot voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten op te zetten alsook om actieplannen voor de aanpak van prioritaire routes voor de onbedoelde introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten vast te stellen, uit te voeren en door te geven — niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 14, leden 1 en 2, en artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 (1) en krachtens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

| — | de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

De Europese Commissie is van mening dat de Helleense Republiek nog geen surveillancesysteem met betrekking tot voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten heeft opgezet (noch in haar bestaande rechtsorde daarin voorziet), zoals nochtans vereist is door artikel 14, lid 1, van verordening (EU) nr. 1143/2014. Door het ontbreken van een surveillancesysteem heeft de Helleense Republiek ook de materiële vereisten geschonden waaraan een dergelijk surveillancesysteem krachtens artikel 14, lid 2, van die verordening moet voldoen.

Bovendien is de Europese Commissie van mening dat de Helleense Republiek heeft nagelaten om een enkel actieplan of een reeks actieplannen op te stellen of uit te voeren alsook om deze plannen onverwijld aan de Commissie te bezorgen. Bijgevolg is de Helleense Republiek artikel 13, leden 2 en 5, van de betrokken verordening niet nagekomen.

Om die redenen heeft de Helleense Republiek artikel 14, leden 1 en 2, en artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie geschonden.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (PB 2014, L 317, blz. 35).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/25 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/25

---

Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Ierland

(Zaak C-172/23)

(2023/C 173/35)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

Verwerende partij: Ierland

Conclusies

| — | vaststellen dat Ierland de krachtens artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet voor alle als prioritair aangeduide introductieroutes actieplannen op te stellen en uit te voeren, en deze niet onverwijld aan de Commissie te bezorgen, en |
| --- | --- |

—

vaststellen dat Ierland de krachtens artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet voor alle als prioritair aangeduide introductieroutes actieplannen op te stellen en uit te voeren, en deze niet onverwijld aan de Commissie te bezorgen, en

| — | Ierland verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Ierland verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ierland had op grond van artikel 13, leden 2 en 5, van verordening nr. 1143/2014 vanaf de vaststelling van de Unielijst drie jaar de tijd voor het opstellen, het uitvoeren en het aan de Commissie bezorgen van actieplannen voor de aanpak van de overeenkomstig artikel 13, lid 1, van verordening nr. 1143/2014 aangeduide prioritaire introductieroutes van onopzettelijke introductie of verspreiding van voor de Unie zorgwekkende, invasieve uitheemse soorten. De Commissie heeft de in artikel 13 van verordening nr. 1143/2014 bedoelde Unielijst vastgesteld op 13 juli 2016, wat betekent dat de termijn van drie jaar op 13 juli 2019 is afgelopen.

Ierland heeft overeenkomstig artikel 13, lid 1, van de verordening drie prioritaire introductieroutes aangeduid (hengelsport, pleziervaart en het vervoer van habitatmateriaal).

Ierland heeft echter voor maar twee van de drie aangeduide prioritaire introductieroutes actieplannen opgesteld en aan de Commissie bezorgd.

---

(1)  PB 2014, L 317, blz. 35.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/26 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/26

---

Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Helleense Republiek

(Zaak C-180/23)

(2023/C 173/36)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en P. Messina)

Verwerende partij: Helleense Republiek

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| — | vast te stellen dat de Helleense Republiek — doordat er geen beheersovereenkomst tussen de Griekse autoriteiten en het Organismos Sidirodromon Ellados (Griekse Spoorwegenmaatschappij; hierna: “OSE”), de Griekse infrastructuurbeheerder, is gesloten en is bekendgemaakt — de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 30, leden 2 en 6, van richtlijn 2012/34/EU (1), gelezen in samenhang met bijlage V daarbij; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Helleense Republiek — doordat er geen beheersovereenkomst tussen de Griekse autoriteiten en het Organismos Sidirodromon Ellados (Griekse Spoorwegenmaatschappij; hierna: “OSE”), de Griekse infrastructuurbeheerder, is gesloten en is bekendgemaakt — de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 30, leden 2 en 6, van richtlijn 2012/34/EU (1), gelezen in samenhang met bijlage V daarbij;

| — | de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Helleense Republiek heeft met de infrastructuurbeheerder (OSE) niet de in artikel 30 van richtlijn 2012/34 bedoelde beheersovereenkomst betreffende de spoorweginfrastructuur gesloten. Deze overeenkomst had echter reeds vóór 16 juni 2015 moeten worden gesloten (artikel 64 van de richtlijn) en had alle in bijlage V vermelde elementen moeten omvatten.

---

(1)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB 2012, L 343, blz. 32).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/27 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/27

---

Beroep ingesteld op 21 maart 2023 — Europese Commissie/Republiek Malta

(Zaak C-181/23)

(2023/C 173/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ladenburger, E. Montaguti, J. Tomkin, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Malta

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| — | vast te stellen dat de Republiek Malta haar verplichtingen uit hoofde van artikel 20 VWEU en artikel 4, lid 3, VEU niet is nagekomen door een geïnstitutionaliseerd programma als “Verkrijging van de Maltese nationaliteit door naturalisatie voor uitzonderlijke diensten door directe investeringen” vast te stellen en ten uitvoer te leggen op grond van artikel 10, lid 9, van de Maltese Citizenship Act (wet betreffende het Maltese staatsburgerschap), zoals gewijzigd bij de Maltese Citizenship (Amendment No. 2) Act, 2020 (wet van 2020 houdende wijziging nr. 2 van de wet betreffende het Maltese staatsburgerschap), en de Granting of citizenship for Exceptional Services Regulations, 2020 (regeling van 2020 betreffende de toekenning van het staatsburgerschap voor uitzonderlijke diensten) waarbij aanvragers kunnen worden genaturaliseerd in ruil voor vooraf bepaalde betalingen en investeringen, zonder dat er een daadwerkelijke band bestaat tussen die aanvragers en de staat; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Republiek Malta haar verplichtingen uit hoofde van artikel 20 VWEU en artikel 4, lid 3, VEU niet is nagekomen door een geïnstitutionaliseerd programma als “Verkrijging van de Maltese nationaliteit door naturalisatie voor uitzonderlijke diensten door directe investeringen” vast te stellen en ten uitvoer te leggen op grond van artikel 10, lid 9, van de Maltese Citizenship Act (wet betreffende het Maltese staatsburgerschap), zoals gewijzigd bij de Maltese Citizenship (Amendment No. 2) Act, 2020 (wet van 2020 houdende wijziging nr. 2 van de wet betreffende het Maltese staatsburgerschap), en de Granting of citizenship for Exceptional Services Regulations, 2020 (regeling van 2020 betreffende de toekenning van het staatsburgerschap voor uitzonderlijke diensten) waarbij aanvragers kunnen worden genaturaliseerd in ruil voor vooraf bepaalde betalingen en investeringen, zonder dat er een daadwerkelijke band bestaat tussen die aanvragers en de staat;

| — | de Republiek Malta te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Republiek Malta te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Na een wijziging van de wet betreffende het Maltese staatsburgerschap in november 2013, introduceerde Malta in 2014 zijn eerste burgerschapsregeling voor investeerders.

De regeling van 2014 werd vervolgens in 2020 vervangen door het programma “Verkrijging van de Maltese nationaliteit door naturalisatie voor uitzonderlijke diensten door directe investeringen” dat werd vastgesteld door de wet van 2020 houdende wijziging nr. 2 van de wet betreffende het Maltese staatsburgerschap en de regeling van 2020 betreffende de toekenning van het staatsburgerschap voor uitzonderlijke diensten.

Het Unierecht verzet zich tegen nationale burgerschapsregelingen voor investeerders waarbij de nationaliteit van een lidstaat systematisch wordt toegekend in ruil voor vooraf bepaalde betalingen en investeringen en zonder dat als voorwaarde wordt gesteld dat er een daadwerkelijke band tussen de staat en de betrokken individuen bestaat.

De Commissie stelt dat de regeling van 2020 betreffende de verkrijging van de Maltese nationaliteit door naturalisatie voor uitzonderlijke diensten door directe investeringen een dergelijke onrechtmatige burgerschapsregeling voor investeerders is. Door een dergelijke regeling vast te stellen en in stand te houden, doet Malta afbreuk aan de essentie en integriteit van het Unieburgerschap in strijd met artikel 20 VWEU en schendt zij het beginsel van loyale samenwerking dat is neergelegd in artikel 4, lid 3, VEU.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/27 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/27

---

Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Portugese Republiek

(Zaak C-191/23)

(2023/C 173/38)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, L. Santiago de Albuquerque, gemachtigden)

Verwerende partij: Portugese Republiek

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| — | vast te stellen dat de Portugese Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (1) omdat zij geen actieplannen heeft opgesteld en uitgevoerd die voldoen aan de in artikel 13 van die verordening genoemde vereisten, en deze niet onverwijld aan de Commissie heeft bezorgd; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Portugese Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (1) omdat zij geen actieplannen heeft opgesteld en uitgevoerd die voldoen aan de in artikel 13 van die verordening genoemde vereisten, en deze niet onverwijld aan de Commissie heeft bezorgd;

| — | de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens artikel 13, leden 2 en 5, van verordening nr. 1143/2014 had de Portugese Republiek drie jaar vanaf de vaststelling van de lijst van de voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten (“Unielijst”) om actieplannen voor de prioritaire routes van onopzettelijke introductie of verspreiding van die soorten op haar grondgebied en mariene wateren op te stellen, uit te voeren en aan de Commissie te bezorgen.

De Portugese Republiek heeft elf prioritaire routes aangeduid waarvoor zeven actieplannen werden voorgesteld.

De Portugese Republiek heeft de desbetreffende actieplannen echter niet aan de Commissie bezorgd, noch heeft zij de verwachte datum van voltooiing en goedkeuring aangegeven.

---

(1)  PB 2014, L 317, blz. 35.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/28 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/28

---

Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Republiek Letland

(Zaak C-192/23)

(2023/C 173/39)

Procestaal: Lets

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes en I. Naglis, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Letland

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| — | vast te stellen dat de Republiek Letland de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (1) omdat zij geen actieplannen voor de als prioritair aangeduide routes heeft opgesteld en uitgevoerd en deze niet onverwijld aan de Commissie heeft bezorgd; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Republiek Letland de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13, leden 2 en 5, van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (1) omdat zij geen actieplannen voor de als prioritair aangeduide routes heeft opgesteld en uitgevoerd en deze niet onverwijld aan de Commissie heeft bezorgd;

| — | Republiek Letland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

Republiek Letland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Op grond van artikel 13, leden 2 en 5, van verordening 1143/2014 beschikte de Republiek Letland over een termijn van drie jaar, vanaf de vaststelling van de Unielijst, om een reeks actieplannen voor de in artikel 13, lid 1, van verordening nr. 1143/2014 bedoelde prioritaire routes van onopzettelijke introductie of verspreiding van tenminste de voor de Unie zorgwekkende, invasieve uitheemse soorten op te stellen, uit te voeren en aan de Commissie te bezorgen. De Commissie heeft de in artikel 13 van verordening nr. 1143/2014 bedoelde lijst op 13 juli 2016 goedgekeurd, zodat de termijn van drie jaar op 13 juli 2019 is verstreken.

Overeenkomstig artikel 13, lid 1, van die verordening heeft Letland ten minste vijf prioritaire routes aangeduid (voor planten: tuinbouw, secundaire introductie en aquaria; voor dieren: secundaire introductie en ontsnapping uit een gesloten omgeving).

Letland heeft echter slechts voor één van deze als prioritair aangeduide routes actieplannen opgesteld en aan de Commissie bezorgd.

---

(1)  PB 2014, L 317, blz. 35.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/29 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/29

---

Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

(Zaak C-193/23)

(2023/C 173/40)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes en G. Gattinara, gemachtigden)

Verwerende partij: Italiaanse Republiek

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Hof:

| — | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek — door na te laten één enkel actieplan of een reeks actieplannen voor de prioritaire routes van invasieve uitheemse soorten op te stellen, uit te voeren en onverwijld aan de Commissie te bezorgen — niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 13, leden 2 en 5 van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (1); |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek — door na te laten één enkel actieplan of een reeks actieplannen voor de prioritaire routes van invasieve uitheemse soorten op te stellen, uit te voeren en onverwijld aan de Commissie te bezorgen — niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 13, leden 2 en 5 van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (1);

| — | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Door na te laten één enkel actieplan of een reeks actieplannen voor de prioritaire routes van invasieve uitheemse soorten op te stellen en uit te voeren en onverwijld aan de Commissie te bezorgen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13, leden 2 en 5 van verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten.

Meer bepaald had de Italiaanse Republiek op de in het met redenen omkleed advies vermelde termijn, namelijk 9 april 2022, nagelaten om één enkel actieplan of een reeks actieplannen voor de prioritaire routes van invasieve uitheemse soorten als bedoeld in artikel 13, lid 2, van de verordening op te stellen en uit te voeren, en had zij evenmin dat plan of die reeks plannen overeenkomstig artikel 13, lid 5, van de verordening onverwijld aan de Commissie bezorgd.

---

(1)  PB 2014, L 317, blz. 35.

---

Gerecht

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/30 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/30

---

Beroep ingesteld op 20 februari 2023 — ABLV Bank/ECB

(Zaak T-100/23)

(2023/C 173/41)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: ABLV Bank AS (Riga, Letland) (vertegenwoordiger: O. Behrends, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank

Conclusies

| — | het besluit van de ECB van 8 december 2022 tot afwijzing van verzoeksters verzoek om, overeenkomstig de regeling inzake toegang van het publiek tot documenten, toegang te krijgen tot documenten van de ECB, nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de ECB van 8 december 2022 tot afwijzing van verzoeksters verzoek om, overeenkomstig de regeling inzake toegang van het publiek tot documenten, toegang te krijgen tot documenten van de ECB, nietig verklaren, en

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | De lijst van documenten die verweerster in het bestreden besluit heeft aangedragen was kennelijk onvolledig. |
| --- | --- |

1.

De lijst van documenten die verweerster in het bestreden besluit heeft aangedragen was kennelijk onvolledig.

| 2. | De ECB heeft verzoekster ten onrechte verwezen naar de website van de autoriteiten van een derde land in plaats van zelf het relevante document vrij te geven. |
| --- | --- |

2.

De ECB heeft verzoekster ten onrechte verwezen naar de website van de autoriteiten van een derde land in plaats van zelf het relevante document vrij te geven.

| 3. | Verweerster heeft ten onrechte geweigerd toegang te verlenen tot zeven documenten.






  — | Verzoekster betoogt dat verweerster niet voor elk document specifieke redenen heeft gegeven voor de weigering van toegang, dat verweerster het begrip “informatie die als zodanig beschermd wordt op grond van [Unierecht]” in de zin van artikel 4, lid 1, onder c), van het besluit van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2004 inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Europese Centrale Bank (1) verkeerd heeft uitgelegd en toegepast, dat de ECB de in het eerste streepje van artikel 4, lid 2, van dat besluit vastgestelde uitzondering in verband met commerciële belangen verkeerd heeft uitgelegd en toegepast, dat de ECB heeft nagelaten het openbare belang van openbaarmaking in aanmerking te nemen en dat zij zich ten onrechte op grond van artikel 4, lid 3, van voornoemd besluit heeft gebaseerd op de bescherming van documenten voor intern gebruik of voor voorafgaand overleg met de betrokken nationale autoriteiten, zonder dit voldoende te motiveren. |
| --- | --- | --- |

3.

Verweerster heeft ten onrechte geweigerd toegang te verlenen tot zeven documenten.

—

Verzoekster betoogt dat verweerster niet voor elk document specifieke redenen heeft gegeven voor de weigering van toegang, dat verweerster het begrip “informatie die als zodanig beschermd wordt op grond van [Unierecht]” in de zin van artikel 4, lid 1, onder c), van het besluit van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2004 inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Europese Centrale Bank (1) verkeerd heeft uitgelegd en toegepast, dat de ECB de in het eerste streepje van artikel 4, lid 2, van dat besluit vastgestelde uitzondering in verband met commerciële belangen verkeerd heeft uitgelegd en toegepast, dat de ECB heeft nagelaten het openbare belang van openbaarmaking in aanmerking te nemen en dat zij zich ten onrechte op grond van artikel 4, lid 3, van voornoemd besluit heeft gebaseerd op de bescherming van documenten voor intern gebruik of voor voorafgaand overleg met de betrokken nationale autoriteiten, zonder dit voldoende te motiveren.

| 4. | De ECB heeft geen toegang tot het dossier verschaft. |
| --- | --- |

4.

De ECB heeft geen toegang tot het dossier verschaft.

| 5. | Verweerster is ten onrechte en zonder enige rechtsgrondslag gestopt met de verwerking van een deel van het verzoek om toegang. |
| --- | --- |

5.

Verweerster is ten onrechte en zonder enige rechtsgrondslag gestopt met de verwerking van een deel van het verzoek om toegang.

---

(1)  Besluit 2004/258/EG (ECB/2004/3) (PB 2004, L 80, blz. 42).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/31 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/31

---

Beroep ingesteld op 27 februari 2023 — Kargins / Commissie

(Zaak T-110/23)

(2023/C 173/42)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Rems Kargins (Riga, Letland) (vertegenwoordiger: O. Behrends, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het op verzoeker betrekking hebbende en door hem op 16 december 2022 ontvangen besluit van de Europese Commissie van 12 december 2022 waarbij de Commissie zijn verzoek om toegang tot documenten op grond van de regels betreffende de toegang van het publiek tot documenten heeft afgewezen, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het op verzoeker betrekking hebbende en door hem op 16 december 2022 ontvangen besluit van de Europese Commissie van 12 december 2022 waarbij de Commissie zijn verzoek om toegang tot documenten op grond van de regels betreffende de toegang van het publiek tot documenten heeft afgewezen, nietig te verklaren;

| — | verweerster te verwijzen in verzoekers kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in verzoekers kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de lijst van documenten die door verweerster in het bestreden besluit is opgenomen, is kennelijk onvolledig. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de lijst van documenten die door verweerster in het bestreden besluit is opgenomen, is kennelijk onvolledig.

| 2. | Tweede middel: verweerster heeft op onrechtmatige wijze aanzienlijke delen van de documenten geschrapt. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: verweerster heeft op onrechtmatige wijze aanzienlijke delen van de documenten geschrapt.

| 3. | Derde middel: verweerster heeft op onrechtmatige wijze de toegang geweigerd tot veertien documenten op grond van een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 4, lid 2, van verordening 1049/2001 (1) met betrekking tot de mogelijke ondermijning van gerechtelijke procedures. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: verweerster heeft op onrechtmatige wijze de toegang geweigerd tot veertien documenten op grond van een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 4, lid 2, van verordening 1049/2001 (1) met betrekking tot de mogelijke ondermijning van gerechtelijke procedures.

| 4. | Vierde middel: het standpunt van verweerster met betrekking tot een eventueel hoger openbaar belang is aangetast door een aantal gebreken. Zo gaf verweerster onder meer niet aan welke schade de openbaarmaking met zich mee kon brengen, nam zij het politieke en economische belang van de onderhavige zaak niet in aanmerking, en (hield zij geen met het openbaar belang om het verschil te kunnen beoordelen tussen een rechtmatige amicus curiae-brief en een onrechtmatige inmenging door de Commissie in de rechtsbedeling in een lidstaat waarbij de nationale rechter die kennisneemt van een hoger beroep wordt gewezen op negatieve gevolgen voor de betrokken lidstaat als gevolg van een ongunstig optreden van de Commissie indien de beslissing van de lagere rechters niet wordt vernietigd. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: het standpunt van verweerster met betrekking tot een eventueel hoger openbaar belang is aangetast door een aantal gebreken. Zo gaf verweerster onder meer niet aan welke schade de openbaarmaking met zich mee kon brengen, nam zij het politieke en economische belang van de onderhavige zaak niet in aanmerking, en (hield zij geen met het openbaar belang om het verschil te kunnen beoordelen tussen een rechtmatige amicus curiae-brief en een onrechtmatige inmenging door de Commissie in de rechtsbedeling in een lidstaat waarbij de nationale rechter die kennisneemt van een hoger beroep wordt gewezen op negatieve gevolgen voor de betrokken lidstaat als gevolg van een ongunstig optreden van de Commissie indien de beslissing van de lagere rechters niet wordt vernietigd.

| 5. | Vijfde middel: verweerster heeft aan verzoeker geen toegang gegeven tot het dossier. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: verweerster heeft aan verzoeker geen toegang gegeven tot het dossier.

| 6. | Zesde middel: door het de verzoeker betreffende bestreden besluit bijna een jaar na de verzending van het confirmatieve verzoek vast te stellen werd de in artikel 8, leden 1 en 2, van verordening 1049/2001 neergelegde termijn zo ernstig overschreden dat er sprake is van een weigering van toegang op het relevante tijdstip. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: door het de verzoeker betreffende bestreden besluit bijna een jaar na de verzending van het confirmatieve verzoek vast te stellen werd de in artikel 8, leden 1 en 2, van verordening 1049/2001 neergelegde termijn zo ernstig overschreden dat er sprake is van een weigering van toegang op het relevante tijdstip.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/31 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/31

---

Beroep ingesteld op 2 maart 2023 — Debreceni Egyetem/Raad

(Zaak T-115/23)

(2023/C 173/43)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Debreceni Egyetem (Debrecen, Hongarije) (vertegenwoordigers: J. Rausch en Á. Papp, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | op grond van artikel 263 VWEU artikel 2, lid 2, van uitvoeringsbesluit (EU) 2022/2506 (1) van de Raad van 15 december 2022 inzake maatregelen ter bescherming van de Uniebegroting tegen schendingen van de beginselen van de rechtsstaat in Hongarije, ex tunc, namelijk met terugwerkende kracht tot de datum van vaststelling ervan, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

op grond van artikel 263 VWEU artikel 2, lid 2, van uitvoeringsbesluit (EU) 2022/2506 (1) van de Raad van 15 december 2022 inzake maatregelen ter bescherming van de Uniebegroting tegen schendingen van de beginselen van de rechtsstaat in Hongarije, ex tunc, namelijk met terugwerkende kracht tot de datum van vaststelling ervan, nietig te verklaren;

| — | verweerder te verwijzen in alle kosten die verzoekster in het kader van de onderhavige procedure zijn opgekomen. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in alle kosten die verzoekster in het kader van de onderhavige procedure zijn opgekomen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij 19 middelen aan.

| 1. | Schending van artikel 2 VEU






  — | Niet-naleving van de rechtsstaat en dwaling ten aanzien van het recht: de instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van openbaar belang hebben niet deelgenomen aan de procedure die voorafging aan de vaststelling van het uitvoeringsbesluit en zij worden bestraft op grond van rechtshandelingen die door de Hongaarse wetgever zijn vastgesteld. |
| --- | --- | --- |

1.

Schending van artikel 2 VEU

—

Niet-naleving van de rechtsstaat en dwaling ten aanzien van het recht: de instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van openbaar belang hebben niet deelgenomen aan de procedure die voorafging aan de vaststelling van het uitvoeringsbesluit en zij worden bestraft op grond van rechtshandelingen die door de Hongaarse wetgever zijn vastgesteld.

| — | Aantasting van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van de duidelijkheid van de wetgeving: de categorie van personen ten aanzien van wie een belangenconflict kan worden vastgesteld, namelijk de categorie van “hoge politieke bestuurders”, is geen nauwkeurig begrip en opent dus de weg voor een willekeurige uitlegging en een toepassing van het recht die tot misbruik kan leiden. |
| --- | --- |

—

Aantasting van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van de duidelijkheid van de wetgeving: de categorie van personen ten aanzien van wie een belangenconflict kan worden vastgesteld, namelijk de categorie van “hoge politieke bestuurders”, is geen nauwkeurig begrip en opent dus de weg voor een willekeurige uitlegging en een toepassing van het recht die tot misbruik kan leiden.

| — | Schending van het beginsel van gelijkheid en non-discriminatie: het uitvoeringsbesluit discrimineert instellingen voor hoger onderwijs in bezit van een trust van algemeen belang ten opzichte van instellingen die volgens een ander model worden beheerd. |
| --- | --- |

—

Schending van het beginsel van gelijkheid en non-discriminatie: het uitvoeringsbesluit discrimineert instellingen voor hoger onderwijs in bezit van een trust van algemeen belang ten opzichte van instellingen die volgens een ander model worden beheerd.

| 2. | Schending van artikel 4 VEU






  — | Schending van het verbod om de lidstaten hun bevoegdheid te ontnemen: onderwijs en wetenschappelijk onderzoek — en dus de taak om het functioneren van instellingen voor hoger onderwijs te waarborgen en het kader waarbinnen zij functioneren vast te leggen — is een exclusieve bevoegdheid van de lidstaten. Het uitvoeringsbesluit ontzegt Hongarije deze bevoegdheid, nu er rechtstreeks wordt ingegrepen in de werking van de Hongaarse onderwijsinstellingen. |
| --- | --- | --- |

2.

Schending van artikel 4 VEU

—

Schending van het verbod om de lidstaten hun bevoegdheid te ontnemen: onderwijs en wetenschappelijk onderzoek — en dus de taak om het functioneren van instellingen voor hoger onderwijs te waarborgen en het kader waarbinnen zij functioneren vast te leggen — is een exclusieve bevoegdheid van de lidstaten. Het uitvoeringsbesluit ontzegt Hongarije deze bevoegdheid, nu er rechtstreeks wordt ingegrepen in de werking van de Hongaarse onderwijsinstellingen.

| 3. | Schending van artikel 5 VEU






  — | Schending van het subsidiariteitsbeginsel: het besluit maakt het mogelijk rechtstreeks financiële sancties op te leggen aan rechtspersonen die los staan van de lidstaat tot welke het besluit is gericht, zonder dat vooraf is gecontroleerd of Hongarije in staat was de financiële belangen van de Unie voldoende te waarborgen. |
| --- | --- | --- |

3.

Schending van artikel 5 VEU

—

Schending van het subsidiariteitsbeginsel: het besluit maakt het mogelijk rechtstreeks financiële sancties op te leggen aan rechtspersonen die los staan van de lidstaat tot welke het besluit is gericht, zonder dat vooraf is gecontroleerd of Hongarije in staat was de financiële belangen van de Unie voldoende te waarborgen.

| — | Schending van het evenredigheidsbeginsel: de schorsing van de betalingen is een dermate ernstige financiële vergeldingsmaatregel dat de toepassing ervan alleen gerechtvaardigd is bij een kennelijke en onmiddellijke schending; bovendien heeft de maatregel langetermijneffecten. |
| --- | --- |

—

Schending van het evenredigheidsbeginsel: de schorsing van de betalingen is een dermate ernstige financiële vergeldingsmaatregel dat de toepassing ervan alleen gerechtvaardigd is bij een kennelijke en onmiddellijke schending; bovendien heeft de maatregel langetermijneffecten.

| 4. | Schending van artikel 7 VEU






  — | Geen analyse van de impact van de maatregel: er werd geen rekening gehouden met de mogelijke gevolgen voor de rechten en plichten van natuurlijke personen en rechtspersonen. |
| --- | --- | --- |

4.

Schending van artikel 7 VEU

—

Geen analyse van de impact van de maatregel: er werd geen rekening gehouden met de mogelijke gevolgen voor de rechten en plichten van natuurlijke personen en rechtspersonen.

| 5. | Schending van artikel 9 VEU






  — | Schending van de gelijkheid van de burgers van de Unie: de personen die door de maatregel worden benadeeld zijn docenten, onderzoekers en studenten die de desbetreffende aanvragen hebben ingediend. Opschorting van de desbetreffende betalingen maakt hun studie-, onderwijs- of onderzoeksactiviteiten onmogelijk. |
| --- | --- | --- |

5.

Schending van artikel 9 VEU

—

Schending van de gelijkheid van de burgers van de Unie: de personen die door de maatregel worden benadeeld zijn docenten, onderzoekers en studenten die de desbetreffende aanvragen hebben ingediend. Opschorting van de desbetreffende betalingen maakt hun studie-, onderwijs- of onderzoeksactiviteiten onmogelijk.

| 6. | Schending van artikel 11 VEU






  — | Er is geen overleg gepleegd met de instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van openbaar belang, noch met hun studenten, docenten, onderzoekers of partners. |
| --- | --- | --- |

6.

Schending van artikel 11 VEU

—

Er is geen overleg gepleegd met de instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van openbaar belang, noch met hun studenten, docenten, onderzoekers of partners.

| 7. | Schending van artikel 2 VEU






  — | Het VWEU heeft de Unie, op het gebied van het beleid inzake onderwijs en wetenschappelijk onderzoek, niet de bevoegdheid toegekend die in het uitvoeringsbesluit wordt uitgeoefend. |
| --- | --- | --- |

7.

Schending van artikel 2 VEU

—

Het VWEU heeft de Unie, op het gebied van het beleid inzake onderwijs en wetenschappelijk onderzoek, niet de bevoegdheid toegekend die in het uitvoeringsbesluit wordt uitgeoefend.

| 8. | Schending van artikel 9 VWEU






  — | Het uitvoeringsbesluit draagt niet bij tot een hoog onderwijs- en opleidingsniveau, maar leidt op lange termijn tot negatieve gevolgen voor het academische, wetenschappelijke en opleidingsniveau van studenten, docenten en onderzoekers aan Hongaarse instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van algemeen belang. |
| --- | --- | --- |

8.

Schending van artikel 9 VWEU

—

Het uitvoeringsbesluit draagt niet bij tot een hoog onderwijs- en opleidingsniveau, maar leidt op lange termijn tot negatieve gevolgen voor het academische, wetenschappelijke en opleidingsniveau van studenten, docenten en onderzoekers aan Hongaarse instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van algemeen belang.

| 9. | Schending van artikel 56 VWEU






  — | Het uitvoeringsbesluit beperkt de rechten van niet-Hongaarse EU-burgers (studenten, docenten, onderzoekers) die werken binnen de structuren van Hongaarse instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van algemeen belang. |
| --- | --- | --- |

9.

Schending van artikel 56 VWEU

—

Het uitvoeringsbesluit beperkt de rechten van niet-Hongaarse EU-burgers (studenten, docenten, onderzoekers) die werken binnen de structuren van Hongaarse instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van algemeen belang.

| 10. | Schending van artikel 67 VWEU






  — | Door intrekking van de financiering maakt het uitvoeringsbesluit het functioneren van instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van algemeen belang onmogelijk en vormt het een aanval op het wettelijke kader waarbinnen deze instellingen opereren, dit wil zeggen een indirecte aanval op de (afwijkende) autonome Hongaarse rechtsorde en –tradities die eigen zijn aan Hongarije. |
| --- | --- | --- |

10.

Schending van artikel 67 VWEU

—

Door intrekking van de financiering maakt het uitvoeringsbesluit het functioneren van instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van algemeen belang onmogelijk en vormt het een aanval op het wettelijke kader waarbinnen deze instellingen opereren, dit wil zeggen een indirecte aanval op de (afwijkende) autonome Hongaarse rechtsorde en –tradities die eigen zijn aan Hongarije.

| 11. | Schending van artikel 120 VWEU






  — | De discriminerende en onevenredige gevolgen van de maatregel zijn duidelijk en creëren ook een flagrant en ongerechtvaardigd concurrentienadeel voor instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van openbaar belang. |
| --- | --- | --- |

11.

Schending van artikel 120 VWEU

—

De discriminerende en onevenredige gevolgen van de maatregel zijn duidelijk en creëren ook een flagrant en ongerechtvaardigd concurrentienadeel voor instellingen voor hoger onderwijs in het bezit van een trust van openbaar belang.

| 12. | Schending van artikel 124 VWEU






  — | Het uitvoeringsbesluit schortte de financiering van verschillende begunstigden op verdeelde die middelen tegelijkertijd over andere instanties. |
| --- | --- | --- |

12.

Schending van artikel 124 VWEU

—

Het uitvoeringsbesluit schortte de financiering van verschillende begunstigden op verdeelde die middelen tegelijkertijd over andere instanties.

| 13. | Schending van artikel 165 VWEU






  — | Het uitvoeringsbesluit draagt niet bij aan de ontwikkeling van kwaliteitsvol onderwijs, maar maakt het juist moeilijker en brengt het ernstig in gevaar. |
| --- | --- | --- |

13.

Schending van artikel 165 VWEU

—

Het uitvoeringsbesluit draagt niet bij aan de ontwikkeling van kwaliteitsvol onderwijs, maar maakt het juist moeilijker en brengt het ernstig in gevaar.

| 14. | Schending van artikel 179 VWEU






  — | De intrekking van financiering uit het uitwisselings-, samenwerkings- en onderwijsprogramma Erasmus+ en uit het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie Horizon Europa vormt een duidelijke belemmering voor het vrije verkeer van onderzoekers, wetenschappelijke kennis en technologieën, en voor de ontwikkeling van het concurrentievermogen. |
| --- | --- | --- |

14.

Schending van artikel 179 VWEU

—

De intrekking van financiering uit het uitwisselings-, samenwerkings- en onderwijsprogramma Erasmus+ en uit het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie Horizon Europa vormt een duidelijke belemmering voor het vrije verkeer van onderzoekers, wetenschappelijke kennis en technologieën, en voor de ontwikkeling van het concurrentievermogen.

| 15. | Schending van artikel 13 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”)






  — | Een duidelijk gevolg van het uitvoeringsbesluit is de verandering in de wijze waarop de Hongaarse instellingen voor hoger onderwijs volgens het nieuwe model functioneren. |
| --- | --- | --- |

15.

Schending van artikel 13 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”)

—

Een duidelijk gevolg van het uitvoeringsbesluit is de verandering in de wijze waarop de Hongaarse instellingen voor hoger onderwijs volgens het nieuwe model functioneren.

| 16. | Schending van artikel 2 VEU






  — | Het belangenconflict dat aan de grondslag ligt van en aanleiding is geweest voor het uitvoeringsbesluit, bestaat niet. |
| --- | --- | --- |

16.

Schending van artikel 2 VEU

—

Het belangenconflict dat aan de grondslag ligt van en aanleiding is geweest voor het uitvoeringsbesluit, bestaat niet.

| 17. | Schending van artikel 48 van het Handvest






  — | In het uitvoeringsbesluit wordt verzoekster rechtstreeks een sanctie opgelegd, hoewel in haar geval het politieke belangenconflict dat wordt aangevoerd om die sanctie te rechtvaardigen, niet bestaat, hetgeen een ernstige en kennelijke schending van het vermoeden van onschuld oplevert. |
| --- | --- | --- |

17.

Schending van artikel 48 van het Handvest

—

In het uitvoeringsbesluit wordt verzoekster rechtstreeks een sanctie opgelegd, hoewel in haar geval het politieke belangenconflict dat wordt aangevoerd om die sanctie te rechtvaardigen, niet bestaat, hetgeen een ernstige en kennelijke schending van het vermoeden van onschuld oplevert.

| 18. | Schending van artikel 52 van het Handvest






  — | Aangezien er in het geval van verzoekster in feite geen politiek belangenconflict bestaat, voldoet het uitvoeringsbesluit niet aan de vereisten van noodzakelijkheid en evenredigheid. |
| --- | --- | --- |

18.

Schending van artikel 52 van het Handvest

—

Aangezien er in het geval van verzoekster in feite geen politiek belangenconflict bestaat, voldoet het uitvoeringsbesluit niet aan de vereisten van noodzakelijkheid en evenredigheid.

| 19. | Schending van de machtigingsverordening (2)







  — | De Raad heeft het uitvoeringsbesluit aangenomen zonder het bestaan van het politieke belangenconflict dat aan dat besluit ten grondslag lag, inhoudelijk en specifiek te hebben geverifieerd. |
| --- | --- | --- |

19.

Schending van de machtigingsverordening (2)

—

De Raad heeft het uitvoeringsbesluit aangenomen zonder het bestaan van het politieke belangenconflict dat aan dat besluit ten grondslag lag, inhoudelijk en specifiek te hebben geverifieerd.

---

(1)  PB 2022, L 325., blz. 94.

(2)  Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2020 betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting (PB 2020, L 433, blz. 1).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/34 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/34

---

Beroep ingesteld op 8 maart 2023 — Synapsa Med/EUIPO — Gravity Products (Gravity)

(Zaak T-125/23)

(2023/C 173/44)

Taal van het verzoekschrift: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Synapsa Med sp. z o.o. (Jelcz Laskowice, Polen) (vertegenwoordiger: G. Kuchta, radca prawny)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gravity Products LLC (New York, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk “Gravity” — Uniemerk nr. 17 982 729

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2023 in zaak R 923/2022-9

Conclusies

| — | wijziging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2023 door toewijzing van het beroep tegen de beslissing van 11 april 2022 houdende nietigverklaring van het Uniewoordmerk GRAVITY ZTUE-017982729, en afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring. |
| --- | --- |

—

wijziging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2023 door toewijzing van het beroep tegen de beslissing van 11 april 2022 houdende nietigverklaring van het Uniewoordmerk GRAVITY ZTUE-017982729, en afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, en artikel 7, leden 2 en 3, artikel 16 en artikel 17, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, en artikel 7, leden 2 en 3, artikel 16 en artikel 17, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/35 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/35

---

Beroep ingesteld op 15 maart 2023 — Vintae Luxury Wine Specialists/EUIPO — Grande Vitae (vintae)

(Zaak T-136/23)

(2023/C 173/45)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Vintae Luxury Wine Specialists SLU (Logroño, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Broschat García en L. Polo Flores, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Grande Vitae GmbH (Delmenhorst, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: Uniebeeldmerk vintae — Uniemerk nr. 5 851 092

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 16 januari 2023 in zaak R 2238/2021-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO gelasten het betrokken merk geldig te verklaren voor de waren en diensten van de klassen 33 en 35, en |
| --- | --- |

—

het EUIPO gelasten het betrokken merk geldig te verklaren voor de waren en diensten van de klassen 33 en 35, en

| — | het EUIPO en de interveniërende partij, Grande Vitae GmbH, verwijzen in alle kosten van de procedure voor het Gerecht en die van de procedure voor de eerste kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en de interveniërende partij, Grande Vitae GmbH, verwijzen in alle kosten van de procedure voor het Gerecht en die van de procedure voor de eerste kamer van beroep.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 60, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 60, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 61 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 61 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/35 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/35

---

Beroep ingesteld op 23 maart 2023 –Kirov/EUIPO — Pasticceria Cristiani (CRISTIANI)

(Zaak T-149/23)

(2023/C 173/46)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Georgi Kirov (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: J. Matzner, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pasticceria Cristiani Sas di Sergio Cristiani & C. (Livorno, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij in de procedure voor het Gerecht.

Betrokken merk: Uniebeeldmerk “CRISTIANI” — Uniemerk nr. 13 498 381

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 16 januari 2023 in zaak R 835/2022-1

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden beslissing te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen;

| — | verweerder en interveniënte te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder en interveniënte te verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | Schending van artikel 94 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 94 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

| — | Schending van artikel 58 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 58 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/36 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/36

---

Beroep ingesteld op 23 maart 2023 –Polen / Europese Commissie

(Zaak T-156/23)

(2023/C 173/47)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en S. Żyrek als gemachtigden)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het in de brief van 13 januari 2023 (1) vervatte besluit van de Europese Commissie betreffende de verrekening van de schuldvorderingen uit hoofde van de dagelijkse dwangsommen die over de periode van 30 september tot 28 oktober 2022 bij beschikking van de vicepresident van het Hof van 27 oktober 2021 (Commissie/Polen, C-204/21 R, EU:C:2021:878) zijn opgelegd, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het in de brief van 13 januari 2023 (1) vervatte besluit van de Europese Commissie betreffende de verrekening van de schuldvorderingen uit hoofde van de dagelijkse dwangsommen die over de periode van 30 september tot 28 oktober 2022 bij beschikking van de vicepresident van het Hof van 27 oktober 2021 (Commissie/Polen, C-204/21 R, EU:C:2021:878) zijn opgelegd, nietig te verklaren;

| — | de Europese Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van het beroep voert verzoekster middelen aan die zijn ontleend aan schending van de artikelen 101 en 102, gelezen in samenhang met artikel 98 van verordening 2018/1046 (2), aangezien de Commissie de procedure tot invordering door verrekening heeft toegepast ofschoon bij de beschikking van 27 oktober 2021 een dagelijkse dwangsom was opgelegd tot de datum waarop de beschikking van 14 juli 2021 (Commissie/Polen, C-204/21 R, EU:C:2021:593) ten uitvoer was gelegd en de bepalingen waarvan de toepassing krachtens die beschikking moesten wordt opgeschort sinds 15 juli 2022 niet langer van toepassing waren.

---

(1)  Brief van de Europese Commissie van 13 januari 2023, ref. ARES(2023)240070.

(2)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB 2018, L 193, blz. 1).

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/37 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/37

---

Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — Kneipp/EUIPO — Patou (Joyful by nature)

(Zaak T-157/23)

(2023/C 173/48)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Kneipp GmbH (Würzburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Pejman, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jean Patou (Parijs, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij in de procedure voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Joyful by nature — inschrijvingsaanvraag nr. 18 159 946

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 19 januari 2023 in zaak R 532/2022-2

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden beslissing te vernietigen voor zover daarbij verzoeksters beroep tegen de afwijzing van de Uniemerkaanvraag voor de waren en diensten van de klassen 3, 4, 35 en 44 is verworpen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen voor zover daarbij verzoeksters beroep tegen de afwijzing van de Uniemerkaanvraag voor de waren en diensten van de klassen 3, 4, 35 en 44 is verworpen;

| — | het EUIPO te verwijzen in zowel de kosten van de vordering als verzoeksters kosten met betrekking tot de oppositieprocedures. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te verwijzen in zowel de kosten van de vordering als verzoeksters kosten met betrekking tot de oppositieprocedures.

Aangevoerd middel

| — | Schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/37 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/37

---

Beroep ingesteld op 24 maart 2023 — VO/Commissie

(Zaak T-160/23)

(2023/C 173/49)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: VO (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van 20 mei 2022 met referentie Ares(2022)3814828 (kennisgeving geschied op dezelfde dag) [vertrouwelijk] (1) krachtens welke de Commissie, in haar hoedanigheid van TAGB, heeft besloten om de rang van verzoekster te verlagen van de rang AST 2/3 naar de rang AST 1/3, dat in werking is getreden op de eerste dag van de maand volgende op deze waarin dit besluit werd genomen, zijnde 1 juni 2022, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 20 mei 2022 met referentie Ares(2022)3814828 (kennisgeving geschied op dezelfde dag) [vertrouwelijk] (1) krachtens welke de Commissie, in haar hoedanigheid van TAGB, heeft besloten om de rang van verzoekster te verlagen van de rang AST 2/3 naar de rang AST 1/3, dat in werking is getreden op de eerste dag van de maand volgende op deze waarin dit besluit werd genomen, zijnde 1 juni 2022, nietig te verklaren;

| — | de Commissie ter vergoeding van materiële schade te veroordelen tot betaling van een bedrag van 533,88 EUR, onder voorbehoud van een vermeerdering of vermindering in de loop van de procedure, welk bedrag overeenkomt met het verschil tussen de vergoeding en de andere voordelen die verzoekster kreeg vanwege haar rang AST 2/3 en die welke zij daadwerkelijk heeft ontvangen na de betwiste verlaging van rang; |
| --- | --- |

—

de Commissie ter vergoeding van materiële schade te veroordelen tot betaling van een bedrag van 533,88 EUR, onder voorbehoud van een vermeerdering of vermindering in de loop van de procedure, welk bedrag overeenkomt met het verschil tussen de vergoeding en de andere voordelen die verzoekster kreeg vanwege haar rang AST 2/3 en die welke zij daadwerkelijk heeft ontvangen na de betwiste verlaging van rang;

| — | de Commissie ter vergoeding van immateriële schade en aantasting van de reputatie van verzoekster te veroordelen tot betaling van een bedrag van 10 000 EUR, onder voorbehoud van een vermeerdering of vermindering in de loop van de procedure; |
| --- | --- |

—

de Commissie ter vergoeding van immateriële schade en aantasting van de reputatie van verzoekster te veroordelen tot betaling van een bedrag van 10 000 EUR, onder voorbehoud van een vermeerdering of vermindering in de loop van de procedure;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | Eerste middel: schending van artikel 51 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de interne bepalingen die ter uitvoering van dit statuut werden genomen, meer bepaald besluit C(2019)6855 van 4 oktober 2019 betreffende procedures voor de behandeling van gevallen van onvoldoende geschiktheid voor de ambt en ter vervanging van besluit C(2004) 1597/7 van de Commissie van 28 april 2004 betreffende de handhaving van professionele standaarden, in het bijzonder de artikelen 4 tot en met 7. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van artikel 51 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de interne bepalingen die ter uitvoering van dit statuut werden genomen, meer bepaald besluit C(2019)6855 van 4 oktober 2019 betreffende procedures voor de behandeling van gevallen van onvoldoende geschiktheid voor de ambt en ter vervanging van besluit C(2004) 1597/7 van de Commissie van 28 april 2004 betreffende de handhaving van professionele standaarden, in het bijzonder de artikelen 4 tot en met 7.

| 2. | Tweede middel: schending van het beginsel dat de administratie alleen een besluit mag vaststellen op basis van wettelijk toegestane gronden, dat wil zeggen gronden die feitelijk of juridisch gezien geen kennelijke beoordelingsfouten bevatten, en niet-nakoming van de verplichting om een billijke en passende motivering te geven. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het beginsel dat de administratie alleen een besluit mag vaststellen op basis van wettelijk toegestane gronden, dat wil zeggen gronden die feitelijk of juridisch gezien geen kennelijke beoordelingsfouten bevatten, en niet-nakoming van de verplichting om een billijke en passende motivering te geven.

| 3. | Derde middel: schending van het zorgvuldigheidsbeginsel, het beginsel van gewettigd vertrouwen, het beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel van gelijke behandeling, alsmede misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van het zorgvuldigheidsbeginsel, het beginsel van gewettigd vertrouwen, het beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel van gelijke behandeling, alsmede misbruik van bevoegdheid.

---

(1)  Vertrouwelijke gegevens weggelaten.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/38 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/38

---

Beroep ingesteld op 25 maart 2023 — Schönegger Käse-Alm/EUIPO — Jumpseat3D plus Germany GmbH (Rebell)

(Zaak T-161/23)

(2023/C 173/50)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Schönegger Käse-Alm GmbH (Prem, Duitsland) (vertegenwoordiger: M.-C. Seiler, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jumpseat3D plus Germany GmbH (Berlijn, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekster

Betrokken merk: Uniewoordmerk Rebell — Uniemerk nr. 2 810 950

Procedure voor het EUIPO: vervallenverklaringsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 13 januari 2023 in zaak R 295/2022-1

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht

| — | de bestreden beslissing te vernietigen voor zover de rechten van verzoekster op Uniemerk nr. 2 810 950 Rebell daarbij vervallen zijn verklaard voor de volgende waren van klasse 29: “Melkproducten, in het bijzonder boter, boterbereidingen, geklaarde boter, boterolie, quark, quarkgerechten, melkproducten, gedroogde melkproducten, dieetvoeding op basis van melk en melkproducten”; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen voor zover de rechten van verzoekster op Uniemerk nr. 2 810 950 Rebell daarbij vervallen zijn verklaard voor de volgende waren van klasse 29: “Melkproducten, in het bijzonder boter, boterbereidingen, geklaarde boter, boterolie, quark, quarkgerechten, melkproducten, gedroogde melkproducten, dieetvoeding op basis van melk en melkproducten”;

| — | de bestreden beslissing te vernietigen voor zover verzoekster daarbij is verwezen in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen voor zover verzoekster daarbij is verwezen in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep;

| — | het EUIPO, en ook Jumpseat 3D plus Germany GmbH indien zij in de procedure intervenieert aan de zijde van verweerder, te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen die welke verzoekster heeft gemaakt in de procedure voor de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

het EUIPO, en ook Jumpseat 3D plus Germany GmbH indien zij in de procedure intervenieert aan de zijde van verweerder, te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen die welke verzoekster heeft gemaakt in de procedure voor de kamer van beroep.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, juncto artikel 21, lid 1, onder e), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, juncto artikel 21, lid 1, onder e), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, juncto artikel 94, lid 1, tweede volzin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, juncto artikel 94, lid 1, tweede volzin, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, juncto artikel 19, lid 1, vierde volzin, en artikel 10, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, juncto artikel 19, lid 1, vierde volzin, en artikel 10, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/39 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/39

---

Beroep ingesteld op 27 maart 2023 — Sengül Ayhan/EUIPO — Pegase (Rock Creek)

(Zaak T-162/23)

(2023/C 173/51)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sengül Ayhan eK (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Boden, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pegase SAS (Saint-Malo, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij in de procedure voor het Gerecht

Betrokken merk: aanvraag voor het Uniewoordmerk Rock Creek — inschrijvingsaanvraag nr. 18 352 299

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 10 januari 2023 in zaak R 1237/2022-5

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | de bestreden beslissing en de beslissing van de oppositieafdeling van 12 mei 2022 te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing en de beslissing van de oppositieafdeling van 12 mei 2022 te vernietigen;

| — | het EUIPO te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/40 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/40

---

Beroep ingesteld op 28 maart 2023 — Dekoback/EUIPO — DecoPac (DECOPAC)

(Zaak T-166/23)

(2023/C 173/52)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Dekoback GmbH (Helmstadt-Bargen, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. von Moers, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DecoPac, Inc. (Anoka, Minnesota, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk “DECOPAC” — Uniewoordmerk nr. 160 747

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 30 januari 2023 in zaak R 754/2022-4

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht

| — | de bestreden beslissing te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen;

| — | het door DecoPac, Inc. ingeschreven merk nr. 160 747 “DECOPAC” volledig door te halen. |
| --- | --- |

—

het door DecoPac, Inc. ingeschreven merk nr. 160 747 “DECOPAC” volledig door te halen.

Aangevoerd middel

| — | Schending van artikel 52 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 52 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/40 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/40

---

Beroep ingesteld op 29 maart 2023 — RT France / Raad

(Zaak T-169/23)

(2023/C 173/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: RT France (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Piwnica, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | besluit (GBVB) 2023/191 van de Raad van 27 januari 2023 tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit (GBVB) 2023/191 van de Raad van 27 januari 2023 tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, nietig te verklaren;

| — | de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten; |
| --- | --- |

—

de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten;

met alle rechtsgevolgen van dien.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: verweerder heeft de door artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde vrijheid van meningsuiting geschonden. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: verweerder heeft de door artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde vrijheid van meningsuiting geschonden.

| 2. | Tweede middel: verweerder heeft de door artikel 16 van het Handvest van de grondrechten beschermde vrijheid van ondernemerschap geschonden. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: verweerder heeft de door artikel 16 van het Handvest van de grondrechten beschermde vrijheid van ondernemerschap geschonden.

| 3. | Derde middel: verweerder heeft het non-discriminatiebeginsel van artikel 21 van het Handvest van de grondrechten geschonden. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: verweerder heeft het non-discriminatiebeginsel van artikel 21 van het Handvest van de grondrechten geschonden.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/41 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/41

---

Beroep ingesteld op 30 maart 2023 — VR / Parlement

(Zaak T-171/23)

(2023/C 173/54)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: VR (vertegenwoordigers: L. Levi en P. Baudoux, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

en derhalve,

| — | het besluit van 9 juni 2022 waarbij verzoeker ervan in kennis werd gesteld dat zijn overeenkomst zou worden beëindigd en, voor zover nodig, het besluit van 20 december 2022 waarbij zijn klacht tegen het besluit van 9 juni 2022 werd afgewezen, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 9 juni 2022 waarbij verzoeker ervan in kennis werd gesteld dat zijn overeenkomst zou worden beëindigd en, voor zover nodig, het besluit van 20 december 2022 waarbij zijn klacht tegen het besluit van 9 juni 2022 werd afgewezen, nietig te verklaren;

| — | verweerder te veroordelen tot het vergoeden van de schade van verzoeker; |
| --- | --- |

—

verweerder te veroordelen tot het vergoeden van de schade van verzoeker;

| — | verweerder te verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot de motivering van het besluit en schending van het evenredigheidsbeginsel. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot de motivering van het besluit en schending van het evenredigheidsbeginsel.

| 2. | Tweede middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en meer in het bijzonder het recht om te worden gehoord, de motiveringsplicht, de naleving van het vereiste van onpartijdigheid van het bestuur, en de zorgvuldigheidsplicht. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en meer in het bijzonder het recht om te worden gehoord, de motiveringsplicht, de naleving van het vereiste van onpartijdigheid van het bestuur, en de zorgvuldigheidsplicht.

| 3. | Derde middel: schending van de zorgplicht. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van de zorgplicht.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/42 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/42

---

Beschikking van het Gerecht van 20 maart 2023 — ZK/Commissie

(Zaak T-627/18) (1)

(2023/C 173/55)

Procestaal: Frans

De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 4 van 7.1.2019.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/42 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/42

---

Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2023 — NV / EIB

(Zaak T-16/22) (1)

(2023/C 173/56)

Procestaal: Frans

De president van de Tiende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 95 van 28.2.2022.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/42 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/42

---

Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2023 — Ilunga Luyoyo / Raad

(Zaak T-97/22) (1)

(2023/C 173/57)

Procestaal: Frans

De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 148 van 4.4.2022.

---

| 15.5.2023 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 173/42 |
| --- | --- | --- | --- |

15.5.2023

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 173/42

---

Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2023 — NV / EIB

(Zaak T-447/22) (1)

(2023/C 173/58)

Procestaal: Frans

De president van de Tiende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 359 van 19.9.2022.

---