# Dziennik Urzędowy C 135/2023

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 135 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6618 kwietnia 2023 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 135

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6618 kwietnia 2023

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 135/01 | Zawiadomienie Komisji – WYTYCZNE w sprawie wywozu i powrotnego wywozu tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli, ich części i produktów pochodnych, a także wewnątrzunijnego handlu nimi | 1 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2023/C 135/01

Zawiadomienie Komisji – WYTYCZNE w sprawie wywozu i powrotnego wywozu tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli, ich części i produktów pochodnych, a także wewnątrzunijnego handlu nimi

1

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 135/02 | Kursy walutowe euro – 17 kwietnia 2023 r. | 9 |
| 2023/C 135/03 | Streszczenie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie zezwoleń na wprowadzanie do obrotu lub na stosowanie substancji wymienionych w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)
  (Opublikowane na podstawie art. 64 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006
  )

   (
  1
  ) | 10 |
| 2023/C 135/04 | Streszczenie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie zezwoleń na wprowadzanie do obrotu lub na stosowanie substancji wymienionych w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)
  (Opublikowane na podstawie art. 64 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006)
   (
  1
  ) | 11 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2023/C 135/02

Kursy walutowe euro – 17 kwietnia 2023 r.

9

2023/C 135/03

Streszczenie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie zezwoleń na wprowadzanie do obrotu lub na stosowanie substancji wymienionych w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)
  (Opublikowane na podstawie art. 64 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006
  )

   (
  1
  )

(Opublikowane na podstawie art. 64 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006

)

1

10

2023/C 135/04

Streszczenie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie zezwoleń na wprowadzanie do obrotu lub na stosowanie substancji wymienionych w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)
  (Opublikowane na podstawie art. 64 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006)
   (
  1
  )

(Opublikowane na podstawie art. 64 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006

1

11

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2023/C 135/05 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 12 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2023/C 135/05

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

12

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 18.4.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 135/1 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 135/1

---

ZAWIADOMIENIE KOMISJI

WYTYCZNE

w sprawie wywozu i powrotnego wywozu tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli, ich części i produktów pochodnych, a także wewnątrzunijnego handlu nimi (1)

(2023/C 135/01)

Spis treści

| 1. | Informacje ogólne i uzasadnienie | 2 |
| --- | --- | --- |

1.

| a) | Zagrożenia dla ochrony dzikich tygrysów i udział UE w handlu żywymi tygrysami urodzonymi i hodowanymi w niewoli oraz ich częściami i produktami pochodnymi | 2 |
| --- | --- | --- |

a)

| b) | Międzynarodowe i unijne ramy prawne regulujące handel tygrysami, ich częściami i produktami pochodnymi | 3 |
| --- | --- | --- |

b)

| c) | Środki w państwach członkowskich | 4 |
| --- | --- | --- |

c)

| 2. | Cel i status dokumentu | 4 |
| --- | --- | --- |

2.

| 3. | Wytyczne dotyczące interpretacji przepisów UE w sprawie wywozu, powrotnego wywozu i handlu wewnątrzunijnego tygrysami urodzonymi i hodowanymi w niewoli oraz ich częściami i produktami pochodnymi | 5 |
| --- | --- | --- |

3.

| a) | Wnioski o wydanie zezwoleń lub świadectw zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 338/97 (wywóz lub powrotny wywóz) | 5 |
| --- | --- | --- |

a)

| b) | Wnioski o wydanie świadectw zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 (handel wewnątrzunijny) | 6 |
| --- | --- | --- |

b)

| c) | Dodatkowe zalecenie do rozważenia przez państwa członkowskie | 7 |
| --- | --- | --- |

c)

ZAŁĄCZNIK

| Dowody potwierdzające zasadność celów, które nie są szkodliwe dla ochrony gatunków, realizowanych przez licencjonowane instytucje zoologiczne oraz programy hodowlane i ochronne | 8 |
| --- | --- |

1.   Informacje ogólne i uzasadnienie

a)   Zagrożenia dla ochrony dzikich tygrysów i udział UE w handlu żywymi tygrysami urodzonymi i hodowanymi w niewoli oraz ich częściami i produktami pochodnymi

Szacuje się, że w środowisku naturalnym żyje około 3 900 tygrysów, a głównym zagrożeniem dla ich przetrwania jest nielegalny handel tygrysami, ich częściami i produktami pochodnymi oraz ich przemyt (2). Prawie wszystkie części i produkty pochodne z tygrysów są wysoko wyceniane, w związku z czym kłusownictwo tygrysów żyjących w środowisku naturalnym w celu zaspokojenia popytu na ich części i produkty pochodne doprowadziło do zaniku populacji w odpowiednich siedliskach w Azji (3). Z najnowszej analizy wynika, że w okresie 19 lat od 2000 do 2018 r. podczas 1 142 incydentów w 32 państwach/terytoriach na całym świecie zajęto okazy tygrysów, ich części lub produkty uzyskane w sumie z co najmniej 2 359 osobników (4). W ostatnich latach pojawiły się również coraz liczniejsze dowody na to, że tygrysy urodzone i hodowane w niewoli trafiają do nielegalnego handlu (5). Komplikuje to działania na rzecz egzekwowania przepisów i może ułatwiać wykorzystywanie (nielegalnie pozyskanych) części tygrysów i produktów z nich pozyskiwanych oraz stymulować popyt na rynku.

Dane CITES dotyczące legalnego handlu umożliwiają identyfikację kilku państw członkowskich UE spośród 30 największych światowych eksporterów i importerów tygrysów w latach 1975–2018 (6). Na podstawie tych danych określono szlaki handlowe między Europą a Azją, na których tygrysy są (powrotnie) wywożone do państw posiadających obiekty, w których hoduje się tygrysy i którym zarzuca się zaangażowanie w nielegalny handel tygrysami. Z danych CITES na temat handlu za lata 2013–2018 wynika, że żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli oraz ich części i produkty pochodne są legalnie (powrotnie) wywożone w celach handlowych, w tym do państw azjatyckich.

Większość państw członkowskich zezwala na hodowlę i przetrzymywanie tygrysów w niewoli jedynie licencjonowanym ogrodom zoologicznym lub ośrodkom ratunkowym (7), jednak kilka państw UE zezwala na przetrzymywanie i hodowlę tygrysów w prywatnych obiektach (8) lub w cyrkach i na wystawach objazdowych (9). Cztery państwa członkowskie zezwalają obecnie na wykorzystywanie tygrysów w cyrkach i umożliwiają prywatnym właścicielom uzyskanie licencji na przetrzymywanie tygrysów w prywatnych obiektach (10). Brak harmonizacji w państwach członkowskich w zakresie przepisów regulujących przetrzymywanie i hodowlę tygrysów w niewoli stwarza okazję do nielegalnego handlu (11).

W 2018 r. państwo członkowskie ujawniło dowody na udział zorganizowanych grup przestępczych, w tym prywatnych hodowców, pośredników i przedsiębiorców, w hodowli tygrysów w niewoli w celu nielegalnego wywozu do Azji (12). W ostatnich latach udowodniono również zaangażowanie przedsiębiorców w sprzedaż urodzonych i wyhodowanych w niewoli tygrysów z ośrodków dla zwierząt w UE oraz przekazywanie tych okazów na terytorium UE. Np. z danych EU-TWIX za lata 2013–2018 dotyczących zajęć (13) wynika, że żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli oraz ich części i produkty pochodne są nadal zajmowane wewnątrz UE i przy (powrotnym) wywozie. Ponadto w 2019 r. rodzina cyrkowców przewoziła 10 tygrysów przez kilka państw w UE, rzekomo przeznaczonych do ogrodu zoologicznego w państwie trzecim. Sprawdzono, że na tym obszarze nie istniały żadne działające ogrody zoologiczne, a odbiorcą była firma importująca mięso i alkohol zarejestrowana w państwie trzecim (14).

b)   Międzynarodowe i unijne ramy prawne regulujące handel tygrysami, ich częściami i produktami pochodnymi

Tygrysy (Panthera tigris) wymieniono w załączniku I do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES). Zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami CITES międzynarodowy obrót dzikimi tygrysami, ich częściami i produktami pochodnymi w celach handlowych jest zabroniony, ze ściśle ograniczonymi wyjątkami. Handel żywymi tygrysami urodzonymi i hodowanymi w niewoli oraz ich częściami i produktami pochodnymi jest dozwolony, z zastrzeżeniem warunków mających zastosowanie do gatunków wymienionych w załączniku II (art. VII ust. 4 i art. VII ust. 5 CITES (15)).

W 2002 r. strony CITES po raz pierwszy przyjęły rezolucję konferencji 12.5 (zmiany CoP18) (16) w sprawie ochrony tygrysów i innych gatunków dużych kotów azjatyckich wymienionych w załączniku I oraz handlu nimi. W rezolucji konferencji 12.5 wezwano państwa będące i niebędące stronami, w których znajdują się obiekty przetrzymujące tygrysy i inne duże koty azjatyckie w niewoli, do zagwarantowania, że odpowiednie praktyki zarządzania i kontrole są wprowadzone i ściśle realizowane, w tym w odniesieniu do usuwania dużych kotów azjatyckich, które padły w niewoli, w celu zapobieżenia wprowadzeniu przez takie obiekty lub za ich pośrednictwem części tych zwierząt i produktów pochodnych do nielegalnego handlu. W rezolucji konferencji 12.5 wezwano również, by „wszystkie państwa będące stronami, w których jurysdykcji funkcjonuje legalny rynek krajowy tygrysów i innych dużych kotów azjatyckich przyczyniający się do kłusownictwa lub nielegalnego handlu, podjęły wszelkie niezbędne środki legislacyjne, regulacyjne i egzekucyjne w celu zamknięcia swoich rynków krajowych na obrót w celach handlowych tygrysami i innymi dużymi kotami azjatyckimi.

Na 14. posiedzeniu Konferencji Stron CITES (CoP14) w 2007 r. strony CITES przyjęły również decyzję 14.69 (17). Na mocy tej decyzji strony, w szczególności państwa zasięgu dużych kotów azjatyckich objętych załącznikiem I, w których prowadzi się intensywną hodowlę tygrysów na skalę handlową, są zobowiązane wdrożyć środki mające na celu ograniczenie populacji w niewoli do poziomu umożliwiającego wyłącznie ochronę tygrysów żyjących w środowisku naturalnym. Decyzja 14.69 stanowi również, że tygrysy nie powinny być hodowane w celu handlu ich częściami i produktami pochodnymi (18). Na 17. posiedzeniu Konferencji Stron CITES (CoP17) w 2016 r. strony CITES przyjęły również decyzję 17.226 (19). W przedmiotowej decyzji wymaga się, aby wszystkie strony, na których terytorium znajdują się obiekty przetrzymujące duże koty azjatyckie w niewoli: a) dokonały przeglądu krajowych praktyk zarządzania i kontroli stosowanych w takich obiektach w celu zapewnienia, aby te praktyki zarządzania i kontrole były odpowiednie, aby zapobiec wprowadzaniu okazów dużych kotów azjatyckich do nielegalnego handlu z takich obiektów lub za ich pośrednictwem; b) zapewniły ścisłe stosowanie wszystkich praktyk zarządzania i kontroli wprowadzonych w celu regulowania działalności obiektów przetrzymujących duże koty azjatyckie w niewoli, w tym w odniesieniu do usuwania okazów dużych kotów azjatyckich, które padły w niewoli; oraz c) przedłożyły Sekretariatowi sprawozdanie z postępów we wdrażaniu przedmiotowej decyzji.

CITES została wdrożona w UE za pośrednictwem rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 (20) (rozporządzenie podstawowe) i powiązanego z nim rozporządzenia Komisji (WE) nr 865/2006 (21) (łącznie „rozporządzenia UE w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory”). Od 1997 r. tygrysy są wymienione w załączniku A do rozporządzenia podstawowego, w którym zasadniczo zakazuje się komercyjnego wykorzystywania tego gatunku (22).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia podstawowego gatunki urodzone i wyhodowane w niewoli, wymienione w załączniku A, podlegają przepisom dotyczącym wywozu i powrotnego wywozu z UE mającym zastosowanie do gatunków wymienionych w załączniku B. Ponadto, na podstawie art. 5 ust. 4 rozporządzenia, niektóre przepisy mające zastosowanie do gatunków wymienionych w załączniku A mają również zastosowanie do gatunków wymienionych w załączniku B, a zatem również do urodzonych i wyhodowanych w niewoli okazów gatunków wymienionych w załączniku A. Dotyczy to w szczególności art. 5 ust. 2 lit. d) rozporządzenia podstawowego, który stanowi, że przy ocenie wniosków o wywóz i powrotny wywóz z UE okazów gatunków wymienionych w załączniku A organy administracyjne państw członkowskich muszą upewnić się, „po konsultacjach z właściwym organem naukowym, że z ochroną gatunku nie wiążą się żadne inne czynniki, które przemawiałyby przeciwko wydaniu zezwolenia na wywóz”. (podkreślenie dodane).

Handel wewnątrzunijny okazami wymienionymi w załączniku A jest z zasady zabroniony na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97. Zgodnie z art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia zwolnienie z tego zakazu może zostać przyznane przez organy państw członkowskich po indywidualnym rozpatrzeniu sprawy, jedynie w przypadku spełnienia określonych warunków (wymienionych w lit. a)-h), jak również w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 865/2006).

Należy zauważyć, że użycie słowa „może” w art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 oznacza, że państwa członkowskie nie są zobowiązane do wydania świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego nawet wtedy, gdy warunki te zostały spełnione, chyba że przepisy UE stanowią inaczej. Innymi słowy, nie można uznać, że art. 8 ust. 3 przyznaje wnioskodawcy prawo do uzyskania świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego (23). Państwa członkowskie mogą odmówić wydania świadectwa, jeżeli jest to właściwe dla ochrony gatunku lub zagwarantowania jego zachowania oraz jeżeli odmowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

c)   Środki w państwach członkowskich

Jako środek zapobiegawczy niektóre państwa członkowskie UE wprowadziły bardziej rygorystyczne środki krajowe dotyczące handlu urodzonymi i hodowanymi w niewoli tygrysami, ich częściami i produktami pochodnymi oraz przepisy dotyczące przetrzymywania tych zwierząt. Te bardziej rygorystyczne środki obejmują zawieszenie (powrotnego) wywozu żywych, urodzonych i hodowanych w niewoli tygrysów oraz ich części i produktów pochodnych do państw trzecich w celach handlowych. Wyjątki od tych bardziej rygorystycznych środków mają zastosowanie wyłącznie do celów hodowli w licencjonowanych ogrodach zoologicznych lub ochrony gatunku. Środki te obejmują również zawieszenie wydawania świadectw do celów handlu wewnątrzunijnego w odniesieniu do żywych tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli oraz ich części i produktów pochodnych, z wyjątkiem pewnych okoliczności, takich jak cele hodowlane, badawcze i edukacyjne w licencjonowanych ogrodach zoologicznych. Jeżeli świadectwa są wydawane, to mogą być przyznawane tylko świadectwa dotyczące określonej transakcji. Inne środki dotyczą wzmocnienia ustawodawstwa krajowego w zakresie przemieszczania, przetrzymywania i wykorzystywania do celów rozrywkowych żywych tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli. Oprócz środków obowiązujących w niektórych państwach członkowskich, kilka innych państw UE zamierza wzmocnić swoje przepisy krajowe dotyczące przetrzymywania tygrysów w prywatnych obiektach lub cyrkach.

Poszczególne obowiązujące środki prowadzą do zróżnicowanych praktyk w całej UE. Potrzebne są zatem wytyczne, dzięki którym wszystkie państwa członkowskie będą stosowały podobne podejście do wywozu, powrotnego wywozu i handlu wewnątrzunijnego żywymi tygrysami urodzonymi i hodowanymi w niewoli oraz ich częściami i produktami pochodnymi, które jest zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 338/97, a także z zasadą ostrożności.

2.   Cel i status dokumentu

Wytyczne wykorzystuje się do dostarczania informacji państwom członkowskim na temat sposobów zapewnienia pełnego i skutecznego wdrożenia unijnych rozporządzeń w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory w niektórych kwestiach. Wytyczne dotyczące poszczególnych gatunków przyjmuje się tylko w bardzo szczególnych okolicznościach i tylko wtedy, gdy trzeba zająć się konkretną kwestią, np. gdy istnieją poważne obawy związane z ochroną gatunku. Jak przedstawiono w sekcji 1, istnieje ryzyko, że żywe tygrysy oraz części i produkty pochodne pochodzące od okazów urodzonych i hodowanych w niewoli są wprowadzane do nielegalnego handlu, stymulując łańcuch dostaw na rynki konsumenckie i zwiększając popyt ze strony użytkowników końcowych. Aby uniknąć tych konsekwencji, które są szkodliwe dla ochrony gatunku, konieczne jest zastosowanie rygorystycznej wykładni rozporządzeń w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi, jak również do wewnętrznego handlu UE żywymi tygrysami urodzonymi i wyhodowanymi w niewoli oraz ich częściami i produktami pochodnymi.

Celem niniejszego zawiadomienia jest przedstawienie właściwym organom państw członkowskich wytycznych dotyczących wykładni unijnych rozporządzeń w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory w świetle obecnego stanu ochrony tego gatunku oraz innych informacji istotnych dla tego celu, aby zapewnić, aby wszystkie państwa członkowskie stosowały podejście do wywozu, powrotnego wywozu i handlu wewnątrzunijnego żywymi tygrysami urodzonymi i hodowanymi w niewoli oraz ich częściami i produktami pochodnymi, które jest zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 338/97, a także z zasadą ostrożności.

Unijne ramy regulacyjne w zakresie handlu dziką fauną i florą należy interpretować w świetle ich postanowień i celów, zasady ostrożności oraz z należytym uwzględnieniem najnowszych informacji na temat stanu ochrony danych gatunków, jak również innych istotnych informacji, np. wskazujących na utrzymywanie się lub wzrost nielegalnego handlu.

Niniejsze wytyczne zostały opracowane przez Komisję Europejską, a projekt zatwierdziła grupa ekspertów właściwych organów administracyjnych CITES, a tym samym właściwe organy państw członkowskich w ramach pisemnych konsultacji w 2022 r.

Wytyczne te mają pomóc organom krajowym w stosowaniu rozporządzenia (WE) nr 338/97 i (WE) nr 865/2006. Wytyczne te nie są prawnie wiążące; ich wyłącznym celem jest zapewnienie informacji dotyczących określonych aspektów rozporządzeń w sprawie handlu gatunkami dzikiej fauny i flory oraz działań uznawanych za najlepsze praktyki. Wytyczne te nie zastępują, nie zmieniają ani nie dodają przepisów do obowiązującego prawa Unii. Niniejszych wytycznych nie należy też rozpatrywać oddzielnie; muszą być one stosowane w połączeniu z przepisami, a nie jako „osobne” odniesienie. Jedynie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest upoważniony do interpretowania prawa Unii w wiążący sposób.

Dokument ten zostanie opublikowany przez Komisję na jej stronie internetowej i może zostać opublikowany przez państwa członkowskie.

3.   Wytyczne dotyczące interpretacji przepisów UE w sprawie wywozu, powrotnego wywozu i handlu wewnątrzunijnego tygrysami urodzonymi i hodowanymi w niewoli oraz ich częściami i produktami pochodnymi

Akty prawa Unii należy interpretować zgodnie z ich postanowieniami i celami. Art. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97 stanowi, że celem rozporządzenia jest „ochrona gatunków dzikiej flory i fauny oraz zagwarantowanie ich zachowania poprzez regulację handlu nimi”. Przepisy tego rozporządzenia należy zatem interpretować w sposób spójny ze wspomnianym celem.

Ponadto zgodnie z art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej polityka ochrony środowiska musi opierać się na zasadzie ostrożności. Oznacza to, że jeżeli działanie lub polityka może spowodować poważne lub nieodwracalne szkody dla społeczeństwa lub środowiska naturalnego, braku pełnej pewności naukowej nie należy wykorzystywać jako powodu do odkładania w czasie opłacalnych środków mających na celu zapobieżenie takim szkodom. Wspomniana zasada ma na celu zapewnienie wyższego poziomu ochrony środowiska dzięki podejmowaniu decyzji o charakterze zapobiegawczym w przypadku takiego ryzyka.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zasada ostrożności ma zastosowanie m.in. przy interpretacji i stosowaniu dorobku prawnego UE w zakresie środowiska, a zatem również do interpretacji i stosowania rozporządzenia (WE) nr 338/97 i (WE) nr 865/2006. Państwa członkowskie powinny stosować zasadę ostrożności w ramach przysługującego im na podstawie rozporządzenia (WE) nr 338/97 prawa do swobodnego decydowania (24).

a)   Wnioski o wydanie zezwoleń lub świadectw zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 338/97 (wywóz lub powrotny wywóz)

W okolicznościach opisanych w sekcji 1 a) niniejszego dokumentu, uwzględniając zasadę ostrożności i o ile nie pojawią się rozstrzygające dowody naukowe świadczące o czymś przeciwnym, państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę, że istnieją poważne czynniki związane z ochroną tygrysów przemawiające przeciwko wydawaniu zezwoleń na wywóz i świadectw powrotnego wywozu.

W związku z tym państwa członkowskie zasadniczo nie powinny wydawać zezwoleń na wywóz ani świadectw powrotnego wywozu żywych tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli oraz ich części i produktów pochodnych, z wyjątkiem sytuacji, gdy organ administracyjny zyska pewność, że takie zezwolenia lub świadectwa będą stosowane do celów, które nie są szkodliwe dla ochrony gatunku, a dokładniej w następujących przypadkach:

| (i) | żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli są przeznaczone dla licencjonowanych instytucji zoologicznych (25) lub do wymiany między licencjonowanymi ogrodami zoologicznymi w ramach programów hodowlanych lub ochronnych instytucji zoologicznych (26), a nie do celów głównie komercyjnych; |
| --- | --- |

(i)

żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli są przeznaczone dla licencjonowanych instytucji zoologicznych (25) lub do wymiany między licencjonowanymi ogrodami zoologicznymi w ramach programów hodowlanych lub ochronnych instytucji zoologicznych (26), a nie do celów głównie komercyjnych;

| (ii) | żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli są przemieszczane w celach ratunkowych do urzędowo zarejestrowanych azylów/ośrodków ratunkowych w państwach trzecich, jeśli w Unii Europejskiej nie ma odpowiedniego azylu/ośrodka ratunkowego lub instytucji zoologicznej, pod warunkiem że zwierzęta trzymane są w pomieszczeniach odpowiednich dla danego gatunku. Przed wydaniem zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu państwo członkowskie powinno otrzymać od organu administracyjnego CITES państwa przeznaczenia potwierdzenie, że przyjmujący azyl/ośrodek ratunkowy jest oficjalnie zarejestrowanym azylem/ośrodkiem ratunkowym, który nie ma znanych powiązań z nielegalną działalnością i nielegalnym handlem. Podejmując decyzję o wydaniu zezwolenia lub świadectwa powrotnego wywozu, organ administracyjny powinien wziąć pod uwagę ryzyko w poszczególnych krajach związane z nielegalnym handlem żywymi tygrysami, ich częściami i produktami pochodnymi. W stosownych przypadkach należy ocenić inne dostępne możliwości, takie jak te określone w wytycznych załączonych do rezolucji CITES 17.8 dotyczącej pozbywania się skonfiskowanych okazów gatunków objętych CITES będących przedmiotem nielegalnego handlu; |
| --- | --- |

(ii)

żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli są przemieszczane w celach ratunkowych do urzędowo zarejestrowanych azylów/ośrodków ratunkowych w państwach trzecich, jeśli w Unii Europejskiej nie ma odpowiedniego azylu/ośrodka ratunkowego lub instytucji zoologicznej, pod warunkiem że zwierzęta trzymane są w pomieszczeniach odpowiednich dla danego gatunku. Przed wydaniem zezwolenia na wywóz lub świadectwa powrotnego wywozu państwo członkowskie powinno otrzymać od organu administracyjnego CITES państwa przeznaczenia potwierdzenie, że przyjmujący azyl/ośrodek ratunkowy jest oficjalnie zarejestrowanym azylem/ośrodkiem ratunkowym, który nie ma znanych powiązań z nielegalną działalnością i nielegalnym handlem. Podejmując decyzję o wydaniu zezwolenia lub świadectwa powrotnego wywozu, organ administracyjny powinien wziąć pod uwagę ryzyko w poszczególnych krajach związane z nielegalnym handlem żywymi tygrysami, ich częściami i produktami pochodnymi. W stosownych przypadkach należy ocenić inne dostępne możliwości, takie jak te określone w wytycznych załączonych do rezolucji CITES 17.8 dotyczącej pozbywania się skonfiskowanych okazów gatunków objętych CITES będących przedmiotem nielegalnego handlu;

| (iii) | żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli oraz ich części i produkty pochodne są częścią zgodnego z prawem projektu badawczego, w tym badań naukowych lub (bio)medycznych, w przypadku gdy okazy są przeznaczone na rzecz postępu naukowego lub do istotnych celów biomedycznych oraz gdy okaże się, że dany gatunek jest jedynym odpowiednim do realizacji tych celów; |
| --- | --- |

(iii)

żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli oraz ich części i produkty pochodne są częścią zgodnego z prawem projektu badawczego, w tym badań naukowych lub (bio)medycznych, w przypadku gdy okazy są przeznaczone na rzecz postępu naukowego lub do istotnych celów biomedycznych oraz gdy okaże się, że dany gatunek jest jedynym odpowiednim do realizacji tych celów;

| (iv) | okazy mają być wykorzystane do celów egzekwowania prawa lub postępowania sądowego; |
| --- | --- |

(iv)

okazy mają być wykorzystane do celów egzekwowania prawa lub postępowania sądowego;

| (v) | części i produkty pochodne tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli są przemieszczane, gdy:






  — | okaz jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury lub sztuki pomiędzy renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub |
| --- | --- | --- |

(v)

części i produkty pochodne tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli są przemieszczane, gdy:

—

okaz jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury lub sztuki pomiędzy renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub

| — | organ administracyjny danego państwa członkowskiego jest przekonany, że dany okaz jest uznanym dziełem sztuki i jest pewny, że ze względu na swoją wartość nie zostanie on wykorzystany do innych celów; lub |
| --- | --- |

—

organ administracyjny danego państwa członkowskiego jest przekonany, że dany okaz jest uznanym dziełem sztuki i jest pewny, że ze względu na swoją wartość nie zostanie on wykorzystany do innych celów; lub

| — | okaz ten stanowi część dziedzictwa transportowanego w ramach przenosin rodziny lub jako część zapisu i nie zostanie sprzedany. |
| --- | --- |

—

okaz ten stanowi część dziedzictwa transportowanego w ramach przenosin rodziny lub jako część zapisu i nie zostanie sprzedany.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub niepewności naukowych, w świetle zasady ostrożności i celów prawodawstwa, państwa członkowskie mogą zawsze skorzystać z przysługującego im prawa do odmowy wydania zezwolenia.

b)   Wnioski o wydanie świadectw zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 (handel wewnątrzunijny)

Jak wyjaśniono w sekcji 1 b) państwa członkowskie mogą odmówić wydania świadectwa, jeżeli jest to właściwe dla ochrony gatunku lub zagwarantowania jego zachowania i jeżeli odmowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Będzie to miało miejsce w przypadku, gdy transakcja jest niezgodna i niespójna z postanowieniami i celami rozporządzenia (WE) nr 338/97.

Ze względu na sytuację opisaną w pierwszej sekcji niniejszego dokumentu, państwa członkowskie zasadniczo nie powinny korzystać z wyjątku przewidzianego w art. 8 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 338/97, aby wydawać świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego w odniesieniu do tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli oraz ich części i produktów pochodnych. Państwa członkowskie mogą jedynie rozważyć wydawanie świadectw, kierując się m.in. wyjątkami, o których mowa w art. 8 ust. 3 lit. e), f) i g) rozporządzenia (WE) nr 338/97, w następujących celach, które nie są szkodliwe dla ochrony gatunku:

| (vi) | żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli są przeznaczone dla licencjonowanych instytucji zoologicznych (27) lub do wymiany między licencjonowanymi ogrodami zoologicznymi w ramach programów hodowlanych lub ochronnych instytucji zoologicznych, a nie głównie do celów handlowych; |
| --- | --- |

(vi)

żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli są przeznaczone dla licencjonowanych instytucji zoologicznych (27) lub do wymiany między licencjonowanymi ogrodami zoologicznymi w ramach programów hodowlanych lub ochronnych instytucji zoologicznych, a nie głównie do celów handlowych;

| (vii) | żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli są przemieszczane w celach ratunkowych do urzędowo zarejestrowanych obiektów (28), pod warunkiem że zwierzęta są trzymane w pomieszczeniach odpowiednich dla danego gatunku i nie są wykorzystywane do dalszej hodowli. Przed wydaniem świadectwa państwo członkowskie powinno otrzymać od organu administracyjnego CITES państwa członkowskiego przeznaczenia potwierdzenie, że przyjmujący obiekt jest oficjalnie zarejestrowany oraz nie ma żadnych znanych powiązań z nielegalną działalnością i nielegalnym handlem; |
| --- | --- |

(vii)

żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli są przemieszczane w celach ratunkowych do urzędowo zarejestrowanych obiektów (28), pod warunkiem że zwierzęta są trzymane w pomieszczeniach odpowiednich dla danego gatunku i nie są wykorzystywane do dalszej hodowli. Przed wydaniem świadectwa państwo członkowskie powinno otrzymać od organu administracyjnego CITES państwa członkowskiego przeznaczenia potwierdzenie, że przyjmujący obiekt jest oficjalnie zarejestrowany oraz nie ma żadnych znanych powiązań z nielegalną działalnością i nielegalnym handlem;

| (viii) | żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli oraz ich części i produkty pochodne są częścią zgodnego z prawem projektu badawczego, w tym badań naukowych lub (bio)medycznych, w przypadku gdy okazy są przeznaczone na rzecz postępu naukowego lub do istotnych celów biomedycznych oraz gdy okaże się, że dany gatunek jest jedynym odpowiednim do realizacji tych celów; |
| --- | --- |

(viii)

żywe tygrysy urodzone i hodowane w niewoli oraz ich części i produkty pochodne są częścią zgodnego z prawem projektu badawczego, w tym badań naukowych lub (bio)medycznych, w przypadku gdy okazy są przeznaczone na rzecz postępu naukowego lub do istotnych celów biomedycznych oraz gdy okaże się, że dany gatunek jest jedynym odpowiednim do realizacji tych celów;

| (ix) | okazy mają być wykorzystane do celów egzekwowania prawa lub postępowania sądowego; |
| --- | --- |

(ix)

okazy mają być wykorzystane do celów egzekwowania prawa lub postępowania sądowego;

| (x) | części i produkty pochodne tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli są przemieszczane, gdy:






  — | okaz jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury lub sztuki pomiędzy renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub |
| --- | --- | --- |

(x)

części i produkty pochodne tygrysów urodzonych i hodowanych w niewoli są przemieszczane, gdy:

—

okaz jest częścią rzeczywistej wymiany dóbr kultury lub sztuki pomiędzy renomowanymi instytucjami (np. muzeami); lub

| — | organ administracyjny danego państwa członkowskiego jest przekonany, że dany okaz jest uznanym dziełem sztuki i jest pewny, że ze względu na swoją wartość nie zostanie on wykorzystany do innych celów; lub |
| --- | --- |

—

organ administracyjny danego państwa członkowskiego jest przekonany, że dany okaz jest uznanym dziełem sztuki i jest pewny, że ze względu na swoją wartość nie zostanie on wykorzystany do innych celów; lub

| — | okaz ma być przeznaczony do celów badawczych lub edukacyjnych, mających przyczynić się do zachowania lub ochrony gatunków. |
| --- | --- |

—

okaz ma być przeznaczony do celów badawczych lub edukacyjnych, mających przyczynić się do zachowania lub ochrony gatunków.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub niepewności naukowych, w świetle zasady ostrożności i celów prawodawstwa, państwa członkowskie mogą zawsze skorzystać z przysługującego im prawa do odmowy wydania świadectwa.

Jeżeli przepisy prawa krajowego państwa członkowskiego nie zezwalają jego organom na skorzystanie z uprawnień dyskrecjonalnych dozwolonych na mocy art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 i odrzucenie wniosków o wydanie świadectw do celów handlu wewnątrzunijnego w odniesieniu do żywych, urodzonych i hodowanych w niewoli tygrysów oraz ich części i produktów pochodnych, gdy spełnione są warunki określone w art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz w przypadku gdy okazy są przedmiotem niekomercyjnej wymiany handlowej w UE, organ administracyjny CITES państwa członkowskiego powinien stosować podejście oparte na analizie ryzyka i zapewnić maksymalny nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o wydanie świadectw do celów handlu wewnątrzunijnego.

Zgodnie z art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) nr 865/2006 wymaga się, aby przed wydaniem świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego żywy okaz był indywidualnie oznakowany. Zaleca się, aby podstawową techniką znakowania żywych tygrysów był mikroczip. Państwa członkowskie powinny rozważyć zastosowanie kombinacji dwóch różnych technik identyfikacji lub znakowania, w tym indywidualnego profilowania DNA, w stosownych przypadkach. Świadectwo powinno opisywać żywy okaz lub odpowiednie części i produkty pochodne w sposób wystarczająco szczegółowy, by mogło zostać użyte wyłącznie w odniesieniu do danego okazu, a nie do nielegalnego obrotu innymi okazami.

Świadectwa do celów handlu wewnątrzunijnego powinny być wystawiane wyłącznie w odniesieniu do określonej transakcji – do celów wyłącznie jednej transakcji – aby zapewnić ważność świadectwa wyłącznie dla posiadacza określonego w polu 1 tego świadectwa. Podstawą tego zalecenia jest art. 11 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 865/2006, który zezwala państwom członkowskim na wydawanie „świadectw dotyczących określonej transakcji, gdy istnieją inne czynniki opisane w sekcji 1 a) niniejszego dokumentu, związane z ochroną gatunków uniemożliwiające wydanie świadectwa dotyczącego określonego okazu”.

c)   Dodatkowe zalecenie do rozważenia przez państwa członkowskie

Zaleca się, aby organy administracyjne CITES z państw członkowskich gromadziły i prowadziły rejestry liczby tygrysów przetrzymywanych we wszystkich obiektach zamkniętych na terenie całego kraju, w tym w licencjonowanych instytucjach zoologicznych, azylach/ośrodkach ratunkowych, cyrkach i wystawach objazdowych oraz, w stosownych przypadkach, w innych obiektach prywatnych. Wszystkie obiekty powinny być proszone o przekazywanie szczegółowych informacji na temat wszelkich zmian w ich wykazach, tak aby organy dysponowały aktualnymi informacjami. W celu wdrożenia tego środka państwa członkowskie powinny prowadzić regularne wykazy wszystkich obiektów, w których przetrzymywane są tygrysy w danym kraju, oraz współpracować z odpowiednimi organizacjami, takimi jak Europejskie Stowarzyszenie Ogrodów Zoologicznych i Akwariów, w zakresie najlepszych praktyk przy opracowywaniu takich wykazów. Organy administracyjne powinny udostępnić te dane wszystkim właściwym organom.

---

(1)  „Tygrysy urodzone i hodowane w niewoli” w niniejszym dokumencie to okazy spełniające kryteria określone w art. 54 rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

(2)  Goodrich, J., Lynam, A., Miquelle, D., Wibisono, H., Kawanishi, K., Pattanavibool, A., Htun, S., Tempa, T., Karki, J., Jhala, Y. i Karanth, U. (2015). Panthera tigris. Czerwona księga gatunków zagrożonych IUCN. 2015: e.T15955A50659951.

(3)  Goodrich, J., Lynam, A., Miquelle, D., Wibisono, H., Kawanishi, K., Pattanavibool, A., Htun, S., Tempa, T., Karki, J., Jhala, Y. i Karanth, U. (2015). Panthera tigris. Czerwona księga gatunków zagrożonych IUCN. 2015: e.T15955A50659951.

(4)  Wong, R. i Krishnasamy, K. (2019). Skin and Bones Unresolved: An Analysis of Tiger Seizures from 2000-2018 [„Nierozwiązany problem skór i kości: analiza zajęć tygrysów w latach 2000–2018”]. TRAFFIC South East Asia Regional Office. Petaling Jaya, Selangor, Malezja.

(5)  Głównie w Tajlandii i Wietnamie, również w Laosie, Malezji i Kambodży. Zob.:Wong, R. i Krishnasamy, K. (2019). Skin and Bones Unresolved: An Analysis of Tiger Seizures from 2000-2018 [„Nierozwiązany problem skór i kości: analiza zajęć tygrysów w latach 2000–2018”]. TRAFFIC South East Asia Regional Office. Petaling Jaya, Selangor, Malezja, s. 1, 2, 13, 21, 28, 36, 37.

(6)  Baza danych CITES na temat handlu.Dostępna pod adresem: https://trade.cites.org/

(7)  Austria, Belgia, Bułgaria, Cypr, Dania, Finlandia, Grecja, Węgry, Irlandia, Łotwa, Malta, Niderlandy, Portugalia, Rumunia i Szwecja zezwalają na przetrzymywanie i hodowlę tygrysów jedynie w legalnych i licencjonowanych ogrodach zoologicznych.

(8)  Chorwacja, Estonia, Luksemburg, Słowacja i Słowenia zezwalają na przetrzymywanie lub hodowlę tygrysów w prywatnych obiektach.

(9)  Włochy, Litwa i Polska zezwalają na przetrzymywanie i hodowlę tygrysów w cyrkach i na wystawach objazdowych.

(10)  Republika Czeska, Francja, Niemcy i Hiszpania zezwalają na przetrzymywanie i hodowlę tygrysów w prywatnych obiektach i cyrkach.

(11)  Musing, L. (2020) Falling through the system: The role of the European Union captive tiger population in the trade in tigers [„Poza systemem: rola populacji tygrysów żyjących w niewoli w Unii Europejskiej w handlu tygrysami”]. Sprawozdanie TRAFFIC i WWF. Cambridge, Zjednoczone Królestwo.

(12)  SC70. (2018a). Illegal tiger trade in the Czech Republic [„Nielegalny handel tygrysami w Republice Czeskiej”]. Inf. Doc. 24. 70. spotkanie Stałego Komitetu CITES Rosa Khutor, Soczi (Federacja Rosyjska), 1–5 października 2018 r.

(13)  EU-TWIX to narzędzie ułatwiające wymianę informacji na temat nielegalnego handlu dziką fauną i florą w Europie. Jest to scentralizowana baza danych o zajęciach i przestępstwach zgłoszonych przez wszystkie państwa członkowskie. Zob: https://www.eu-twix.org

(14)  https://tvn24.pl/magazyn-tvn24/bulion-z-kosci-jak-tygrysy-ida-na-czesci,243,4203

(15)  Dostępna pod adresem: https://cites.org/eng/disc/text.php#VII

(16)  Dostępna pod adresem: https://www.cites.org/sites/default/files/document/E-Res-12-05-R18.pdf

(17)  Dostępna pod adresem: https://cites.org/eng/taxonomy/term/42069

(18)  Zgodnie z zawiadomieniem CITES 2008/059 dotyczącym działań związanych z hodowlą tygrysów i kwestii związanych z decyzją 14.69 strony zostały poproszone, aby przy ustalaniu, czy decyzja 14.69 ma zastosowanie do danej strony, uwzględniły wytyczne wydane przez Sekretariat CITES.Obejmowały one wytyczne, zgodnie z którymi „handel, w opinii Sekretariatu, może być uważany do celów przedmiotowej decyzji za odnoszący się zarówno do handlu krajowego, jak i międzynarodowego”. Zob.: załącznik „Kwestie związane z decyzją 14.69” do zawiadomienia 2008/059 Sekretariatu CITES „Działania związane z hodowlą tygrysów”: https://cites.org/sites/default/files/notif/E059.pdf

(19)  Dostępna pod adresem: https://cites.org/eng/taxonomy/term/42047

(20)  Dostępne pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=celex:31997R0338

(21)  Dostępne pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32006R0865

(22)  Zgodnie z art. 8 ust. 1 zakazane jest kupno, oferowanie kupna, pozyskiwanie do celów handlowych, wystawianie na widok publiczny do celów handlowych, wykorzystywanie dla zysku, sprzedaż, przechowywanie w celu sprzedaży, oferowanie do sprzedaży lub transport w celu sprzedaży okazów gatunków wymienionych w załączniku A.

(23)  Zob. pkt 34 wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-510/99: „Przepis ten dopuszcza odstępstwa od ustanowionego w nim zakazu, lecz ich nie wymaga”.

(24)  W celu zasięgnięcia dalszych informacji na temat stosowania zasady ostrożności należy zapoznać się z komunikatem Komisji dotyczącym stosowania zasady ostrożności z dnia 2 lutego 2000 r. (COM(2000) 1) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex%3A52000DC0001

(25)  W UE licencjonowany ogród zoologiczny musi być zarejestrowany zgodnie z dyrektywą Rady 1999/22/WE („dyrektywą UE w sprawie ogrodów zoologicznych”). W przypadku państw trzecich licencjonowany ogród zoologiczny musi być częścią uznanego programu hodowlanego. Zob. również załącznik.

(26)  Odpowiednie przykłady obejmują Europejski Program Ochrony Zwierząt (EEP), amerykański plan przetrwania gatunków (SSP), australazjatycki program zarządzania gatunkami (ASMP) lub globalne plany zarządzania gatunkami (GSMP).Więcej informacji znajduje się w załączniku I.

(27)  W UE licencjonowany ogród zoologiczny musi być zarejestrowany zgodnie z dyrektywą Rady 1999/22/WE („dyrektywą UE w sprawie ogrodów zoologicznych”).

(28)  Oficjalnie zarejestrowany obiekt z zamiarem ratowania obejmuje ośrodki ratunkowe, azyle i instytucje zoologiczne.

---

ZAŁĄCZNIK

Dowody potwierdzające zasadność celów, które nie są szkodliwe dla ochrony gatunków, realizowanych przez licencjonowane instytucje zoologiczne oraz programy hodowlane i ochronne

W sekcji 3 a) i b) niniejszych wytycznych przedstawiono przypadki, w których organ administracyjny CITES z państwa członkowskiego może wydać zezwolenie na wywóz i powrotny wywóz lub świadectwo do celów handlu wewnątrzunijnego, o ile zyska pewność, że takie zezwolenia lub świadectwa będą stosowane do zgodnych z prawem celów, które nie są szkodliwe dla ochrony gatunku.

Aby zapewnić zharmonizowane podejście w całej UE przy określaniu zasadności celów, które nie są szkodliwe dla ochrony gatunku, realizowanych przez licencjonowane ogrody zoologiczne (1) oraz programy hodowlane i ochronne, przedstawiono dalsze szczegóły. W związku z tym, że wnioski o wydanie zezwolenia na wywóz i powrotny wywóz lub świadectw do celów handlu wewnątrzunijnego mogą się różnić, państwa członkowskie będą musiały zasadniczo oceniać dowody przedstawione przez wnioskodawcę osobno dla każdego przypadku.

Jako wymóg minimalny wszyscy wnioskodawcy muszą przedstawić dowody potwierdzające następujące kwestie:

| — | w UE instytucja zoologiczna musi być zarejestrowana zgodnie z dyrektywą Rady 1999/22/WE (2) („dyrektywą UE w sprawie ogrodów zoologicznych”); |
| --- | --- |

—

w UE instytucja zoologiczna musi być zarejestrowana zgodnie z dyrektywą Rady 1999/22/WE (2) („dyrektywą UE w sprawie ogrodów zoologicznych”);

| — | w przypadku państw trzecich instytucja zoologiczna musi być częścią uznanego programu hodowlanego. Przykłady uznanych programów hodowlanych i ochronnych instytucji zoologicznych obejmują Europejski Program Ochrony Zwierząt (EEP), amerykański plan przetrwania gatunków (SSP), australazjatycki program zarządzania gatunkami (ASMP) lub globalne plany zarządzania gatunkami (GSMP); |
| --- | --- |

—

w przypadku państw trzecich instytucja zoologiczna musi być częścią uznanego programu hodowlanego. Przykłady uznanych programów hodowlanych i ochronnych instytucji zoologicznych obejmują Europejski Program Ochrony Zwierząt (EEP), amerykański plan przetrwania gatunków (SSP), australazjatycki program zarządzania gatunkami (ASMP) lub globalne plany zarządzania gatunkami (GSMP);

| — | azyl/ośrodek ratunkowy musi być zarejestrowany i monitorowany przez właściwe organy państwa przeznaczenia. |
| --- | --- |

—

azyl/ośrodek ratunkowy musi być zarejestrowany i monitorowany przez właściwe organy państwa przeznaczenia.

W przypadku, gdy informacje przedstawione we wniosku są niejasne lub istnieją wątpliwości/obawy co do zasadności celu realizowanego przez instytucję lub program hodowlany i ochronny, organ administracyjny powinien zwrócić się o bardziej szczegółowe informacje.

---

(1)  Zob. przypis 25.

(2)  https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=celex:31999L0022

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 18.4.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 135/9 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 135/9

---

Kursy walutowe euro (1)

17 kwietnia 2023 r.

(2023/C 135/02)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,0981 |
| JPY | Jen | 146,97 |
| DKK | Korona duńska | 7,4520 |
| GBP | Funt szterling | 0,88373 |
| SEK | Korona szwedzka | 11,3163 |
| CHF | Frank szwajcarski | 0,9812 |
| ISK | Korona islandzka | 149,70 |
| NOK | Korona norweska | 11,3640 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 23,345 |
| HUF | Forint węgierski | 371,70 |
| PLN | Złoty polski | 4,6288 |
| RON | Lej rumuński | 4,9425 |
| TRY | Lir turecki | 21,2835 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6356 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4673 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 8,6200 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,7717 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,4615 |
| KRW | Won | 1 444,13 |
| ZAR | Rand | 19,8937 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,5433 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 299,22 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,8558 |
| PHP | Peso filipińskie | 61,449 |
| RUB | Rubel rosyjski | |
| THB | Bat tajlandzki | 37,753 |
| BRL | Real | 5,3861 |
| MXN | Peso meksykańskie | 19,7526 |
| INR | Rupia indyjska | 90,0607 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,0981

JPY

Jen

146,97

DKK

Korona duńska

7,4520

GBP

Funt szterling

0,88373

SEK

Korona szwedzka

11,3163

CHF

Frank szwajcarski

0,9812

ISK

Korona islandzka

149,70

NOK

Korona norweska

11,3640

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

23,345

HUF

Forint węgierski

371,70

PLN

Złoty polski

4,6288

RON

Lej rumuński

4,9425

TRY

Lir turecki

21,2835

AUD

Dolar australijski

1,6356

CAD

Dolar kanadyjski

1,4673

HKD

Dolar Hongkongu

8,6200

NZD

Dolar nowozelandzki

1,7717

SGD

Dolar singapurski

1,4615

KRW

Won

1 444,13

ZAR

Rand

19,8937

CNY

Yuan renminbi

7,5433

IDR

Rupia indonezyjska

16 299,22

MYR

Ringgit malezyjski

4,8558

PHP

Peso filipińskie

61,449

RUB

Rubel rosyjski

THB

Bat tajlandzki

37,753

BRL

Real

5,3861

MXN

Peso meksykańskie

19,7526

INR

Rupia indyjska

90,0607

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 18.4.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 135/10 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 135/10

---

Streszczenie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie zezwoleń na wprowadzanie do obrotu lub na stosowanie substancji wymienionych w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)

(Opublikowane na podstawie art. 64 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (1)
  )

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 135/03)

Decyzja o udzieleniu zezwolenia

| Odniesienie do decyzji (2) | Data wydania decyzji | Nazwa substancji | Posiadacz zezwolenia | Numer zezwolenia | Zastosowanie objęte zezwoleniem | Data upływu okresu przeglądu | Uzasadnienie decyzji |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| C(2023) 2259 | 11 kwietnia 2023 r. | Trójtlenek chromu
  Nr WE 215-607-8, nr CAS 1333-82-0 | Oras Oy, Isometsäntie 2, 26100 Rauma, Finlandia | REACH/23/11/0 | Powlekanie galwaniczne elementów z metalu i tworzywa sztucznego z wykorzystaniem trójtlenku chromu w celu uzyskania powierzchni funkcjonalnych do zastosowań sanitarnych | 31 grudnia 2028 r. | Zgodnie z art. 60 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 korzyści społeczno-ekonomiczne przeważają nad ryzykiem dla zdrowia człowieka i dla środowiska wynikającym z zastosowania danej substancji oraz nie istnieją odpowiednie alternatywne substancje lub technologie. |
| Oras Olesno Sp. z o.o., Leśna 2, 46-300 Olesno, Polska | REACH/23/11/1 |
| Oras Oy, Isometsäntie 2, 26100 Rauma, Finlandia | REACH/23/11/2 | Obróbka wstępna (trawienie) elementów z tworzywa sztucznego z wykorzystaniem trójtlenku chromu do procesów galwanizacji w zastosowaniach sanitarnych |

Odniesienie do decyzji (2)

Data wydania decyzji

Nazwa substancji

Posiadacz zezwolenia

Numer zezwolenia

Zastosowanie objęte zezwoleniem

Data upływu okresu przeglądu

Uzasadnienie decyzji

C(2023) 2259

11 kwietnia 2023 r.

Trójtlenek chromu

Nr WE 215-607-8, nr CAS 1333-82-0

Oras Oy, Isometsäntie 2, 26100 Rauma, Finlandia

REACH/23/11/0

Powlekanie galwaniczne elementów z metalu i tworzywa sztucznego z wykorzystaniem trójtlenku chromu w celu uzyskania powierzchni funkcjonalnych do zastosowań sanitarnych

31 grudnia 2028 r.

Zgodnie z art. 60 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 korzyści społeczno-ekonomiczne przeważają nad ryzykiem dla zdrowia człowieka i dla środowiska wynikającym z zastosowania danej substancji oraz nie istnieją odpowiednie alternatywne substancje lub technologie.

Oras Olesno Sp. z o.o., Leśna 2, 46-300 Olesno, Polska

REACH/23/11/1

Oras Oy, Isometsäntie 2, 26100 Rauma, Finlandia

REACH/23/11/2

Obróbka wstępna (trawienie) elementów z tworzywa sztucznego z wykorzystaniem trójtlenku chromu do procesów galwanizacji w zastosowaniach sanitarnych

---

(1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

(2)  Decyzja jest dostępna na stronie internetowej Komisji Europejskiej pod adresem: Zezwolenie (europa.eu).

---

| 18.4.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 135/11 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 135/11

---

Streszczenie decyzji Komisji Europejskiej w sprawie zezwoleń na wprowadzanie do obrotu lub na stosowanie substancji wymienionych w załączniku XIV do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH)

(Opublikowane na podstawie art. 64 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (1))

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 135/04)

Decyzja o udzieleniu zezwolenia

| Odniesienie do decyzji  (2) | Data wydania decyzji | Nazwa substancji | Posiadacz zezwolenia | Numer zezwolenia | Zastosowanie objęte zezwoleniem | Data upływu okresu przeglądu | Uzasadnienie decyzji |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| C(2023) 2321 | 11 kwietnia 2023 r. | Trójtlenek chromu
  Nr WE 215-607-8, nr CAS 1333-82-0 | Viega GmbH & Co. KG, Bielefelder Strasse 94, 57368 Lennestadt Elspe, Niemcy | REACH/23/10/0 | Powlekanie galwaniczne różnych rodzajów substratów z wykorzystaniem trójtlenku chromu w celu uzyskania powierzchni funkcjonalnych o wysokiej trwałości i lśniąco srebrzystym wyglądzie do zastosowań sanitarnych | 31 grudnia 2028 r. | Zgodnie z art. 60 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 korzyści społeczno-ekonomiczne przeważają nad ryzykiem dla zdrowia człowieka i dla środowiska wynikającym z zastosowania danej substancji oraz nie istnieją odpowiednie alternatywne substancje lub technologie. |
| REACH/23/10/1 | Trawienie tworzyw sztucznych trójtlenkiem chromu jako etap obróbki wstępnej w procesach galwanizacji do zastosowań sanitarnych |

Odniesienie do decyzji  (2)

Data wydania decyzji

Nazwa substancji

Posiadacz zezwolenia

Numer zezwolenia

Zastosowanie objęte zezwoleniem

Data upływu okresu przeglądu

Uzasadnienie decyzji

C(2023) 2321

11 kwietnia 2023 r.

Trójtlenek chromu

Nr WE 215-607-8, nr CAS 1333-82-0

Viega GmbH & Co. KG, Bielefelder Strasse 94, 57368 Lennestadt Elspe, Niemcy

REACH/23/10/0

Powlekanie galwaniczne różnych rodzajów substratów z wykorzystaniem trójtlenku chromu w celu uzyskania powierzchni funkcjonalnych o wysokiej trwałości i lśniąco srebrzystym wyglądzie do zastosowań sanitarnych

31 grudnia 2028 r.

Zgodnie z art. 60 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 korzyści społeczno-ekonomiczne przeważają nad ryzykiem dla zdrowia człowieka i dla środowiska wynikającym z zastosowania danej substancji oraz nie istnieją odpowiednie alternatywne substancje lub technologie.

REACH/23/10/1

Trawienie tworzyw sztucznych trójtlenkiem chromu jako etap obróbki wstępnej w procesach galwanizacji do zastosowań sanitarnych

---

(1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

(2)  Decyzja jest dostępna na stronie internetowej Komisji Europejskiej pod adresem: Zezwolenie (europa.eu).

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 18.4.2023 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 135/12 |
| --- | --- | --- | --- |

18.4.2023

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 135/12

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 135/05)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Ρομπόλα Κεφαλληνίας”

PDO-GR-A1240-AM01

Data przekazania informacji: 18 stycznia 2022 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Zmiana obejmuje korektę zawartości alkoholu w białym winie wytrawnym

W szczególności:

| — | zakres naturalnej zawartości alkoholu zwiększono z 11,0–12,6 % obj. do 11,0–13,6 % obj.; |
| --- | --- |

—

zakres naturalnej zawartości alkoholu zwiększono z 11,0–12,6 % obj. do 11,0–13,6 % obj.;

| — | maksymalną rzeczywistą zawartość alkoholu zwiększono z 12,5 % do 13,5 % obj.; |
| --- | --- |

—

maksymalną rzeczywistą zawartość alkoholu zwiększono z 12,5 % do 13,5 % obj.;

| — | maksymalną całkowitą zawartość alkoholu zwiększono z 12,5 % do 13,5 % obj.; |
| --- | --- |

—

maksymalną całkowitą zawartość alkoholu zwiększono z 12,5 % do 13,5 % obj.;

| — | minimalną rzeczywistą zawartość alkoholu określono na 11,0 %. |
| --- | --- |

—

minimalną rzeczywistą zawartość alkoholu określono na 11,0 %.

Uzasadnienie: w ostatnich latach coraz częściej występują wyjątkowo gorące i suche warunki pogodowe. W rezultacie winogrona tracą wilgoć i szybko dojrzewają, co utrudnia utrzymanie zawartości alkoholu na poziomie poniżej 12,5 % obj.

W szczególności w ostatnich latach parametr „maksymalna temperatura” wykazał wyraźny wzrost w miesiącach od maja do sierpnia, które są kluczowe dla rozwoju i dojrzewania winogron. Obserwacje te opierają się na danych meteorologicznych pochodzących ze strony internetowej „meteoblue” za lata 1990–2020, a także na danych lokalnych z obszaru Robola. Te ostatnie pochodzą z trzech stacji meteorologicznych założonych przez spółdzielnię Robola wraz z Uniwersytetem Jońskim i działających od 2013 r.

Z kontroli organoleptycznych wynika, że wina Robola zachowują swoją typowość w przedziale od 12,5 % do 13,6 % obj., a w wielu przypadkach cechy jakościowe win są wręcz wzmocnione.

Ogólnie rzecz biorąc, winogrona odmiany Robola mają małe jagody. Każda jagoda zawiera od dwóch do trzech pestek, co oznacza, że waga pestek stanowi większą część wagi całkowitej niż przeciętna. W odmianie Robola pestki zaczynają wykazywać dojrzałość po osiągnięciu 12 stopni w skali Baumégo. Podczas tłoczenia winogron niedojrzałe pestki wnoszą do wina zielone, „niedojrzałe” taniny, co jest niepożądaną cechą odmiany Robola.

Ponadto, aby jak najlepiej wykorzystać nowe techniki produkcji wina, takie jak maceracja na zimno, i jak najlepiej wydobyć cechy charakterystyczne odmiany, winogrona muszą być ładnie dojrzałe i osiągać 12,5–13,0 stopni w skali Baumégo.

Zmieniono punkt „Opis wina”.

2.   Aktualizacja dokumentacji technicznej dla ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας”

W ramach aktualizacji dokumentacji technicznej wprowadzono następujące zmiany w specyfikacji produktu:

| (i) | rozszerzono punkt „Związek z obszarem geograficznym”, a w szczególności punkt „Szczegółowe informacje dotyczące obszaru geograficznego”, „Szczegółowe informacje o produkcie” oraz „Zależność przyczynowa”; |
| --- | --- |

(i)

rozszerzono punkt „Związek z obszarem geograficznym”, a w szczególności punkt „Szczegółowe informacje dotyczące obszaru geograficznego”, „Szczegółowe informacje o produkcie” oraz „Zależność przyczynowa”;

| (ii) | dodano i zastąpiono przepisy krajowe dotyczące mających zastosowanie wymogów i kontroli win objętych ChNP; |
| --- | --- |

(ii)

dodano i zastąpiono przepisy krajowe dotyczące mających zastosowanie wymogów i kontroli win objętych ChNP;

| (iii) | zmieniono szczegółowe informacje dotyczące właściwych organów kontroli. |
| --- | --- |

(iii)

zmieniono szczegółowe informacje dotyczące właściwych organów kontroli.

Wprowadzono zmiany w punktach „Związek z obszarem geograficznym”, „Wymogi mające zastosowanie” i „Szczegółowe informacje dotyczące organów kontrolnych i jednostek certyfikujących”.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa lub nazwy

Ρομπόλα Κεφαλληνίας

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

4.   Opis wina lub win

Wino białe wytrawne

ZWIĘZŁY OPIS SŁOWNY

Wygląd: zielonkawobiały kolor z odcieniem złoto-żółtym, zależnym od techniki produkcji wina i czasu butelkowania.

Aromat: kwiatowe aromaty cytrusów i owocowe aromaty brzoskwini, cytronu i jabłka, średnio intensywny. W aromacie wyczuwalna jest mineralność, stalowość, która jest typową cechą tej odmiany winorośli na wyspiarskim terroir.

Smak: w ustach aromatyczne, z charakterystyczną orzeźwiającą kwasowością, obecnością pęcherzyków dwutlenku węgla i długo utrzymującym się posmakiem.

| — | Naturalna zawartość alkoholu: 11,0–13,6 % obj. |
| --- | --- |

—

Naturalna zawartość alkoholu: 11,0–13,6 % obj.

| — | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu: 13,5 % obj. |
| --- | --- |

—

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu: 13,5 % obj.

| — | Całkowita zawartość cukru: Maksymalnie 4,0 g na litr






  Ogólne cechy analityczne |
| --- | --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | 13,5 |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | 11 |
| Minimalna kwasowość ogólna | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | 18 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | 200 |

—

Całkowita zawartość cukru: Maksymalnie 4,0 g na litr

Ogólne cechy analityczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

13,5

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

11

Minimalna kwasowość ogólna

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

18

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

200

5.   Praktyki enologiczne

5.1.   Szczególne praktyki enologiczne

1.   Formy uprawy winorośli

Praktyka uprawy

Krzewy są prowadzone w formie kielicha lub pojedynczego kordonu z maksymalnie sześcioma odgałęzieniami, z których każde ma dwa pąki. Winorośl staje się produktywna po ponad czterech latach od szczepienia. Nie zezwala się na stosowanie technik uprawy, które nie są częścią tradycji regionu.

2.   Szczególne praktyki enologiczne stosowane przy produkcji win

Szczególne praktyki enologiczne

Aby móc używać oznaczenia „Επιλεγμένος” lub „Réserve”, białe wina wytrawne objęte ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” należy:

| — | poddać procesowi dojrzewania trwającemu co najmniej 1 rok, z czego co najmniej 6 miesięcy w dębowych beczkach i 3 miesiące w butelkach. |
| --- | --- |

—

poddać procesowi dojrzewania trwającemu co najmniej 1 rok, z czego co najmniej 6 miesięcy w dębowych beczkach i 3 miesiące w butelkach.

Aby móc używać oznaczenia „Ειδικά Επιλεγμένος” lub „Grande Réserve”, białe wina wytrawne z ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” należy:

| — | poddać procesowi dojrzewania trwającemu co najmniej 2 lata, z czego co najmniej 12 miesięcy w dębowych beczkach i 6 miesięcy w butelkach. |
| --- | --- |

—

poddać procesowi dojrzewania trwającemu co najmniej 2 lata, z czego co najmniej 12 miesięcy w dębowych beczkach i 6 miesięcy w butelkach.

3.   Produkcja wina białego

Ograniczenia związane z produkcją wina

Wino białe objęte ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” produkuje się metodą klasyczną typową dla wina białego. Tłoczenie winogron i przetwarzanie moszczu na wino odbywa się w winiarniach posiadających odpowiednie zakłady do stosowania nowoczesnej technologii produkcji win białych. Winogrona nie mogą być tłoczone w prasach ciągłych. Temperatura podczas fermentacji alkoholowej nie przekracza 20 °C.

5.2.   Maksymalna wydajność

| 1. | Maksymalny zbiór z hektara wyrażony w hektolitrach produktu końcowego
  56 hektolitrów z hektara |
| --- | --- |

1.

Maksymalny zbiór z hektara wyrażony w hektolitrach produktu końcowego

56 hektolitrów z hektara

| 2. | Maksymalny zbiór winogron z hektara wyrażony w kilogramach
  8 000 kg winogron z hektara |
| --- | --- |

2.

Maksymalny zbiór winogron z hektara wyrażony w kilogramach

8 000 kg winogron z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Obszar objęty ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” znajduje się na wysokości co najmniej 50 m n.p.m., w granicach następujących miejscowości: Omala, Davgata, Dilinata, Troianata i Faraklata. Obejmuje również obszary położone powyżej drogi regionalnej Argostoli – Poros w społecznościach lokalnych Moussata i Vlachata na Kefalinii.

7.   Odmiany winorośli

Robola Β

8.   Opis związku lub związków

8.1.   Związki historyczne, kulturowe, społeczne i gospodarcze

I.   Związek historyczny

Wino „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” jest sztandarowym produktem wyspy. Reprezentuje ono lokalne produkty i stanowi punkt odniesienia dla mieszkańców oraz emigrantów z Kefalinii na całym świecie.

Uprawa winorośli na Kefalinii ma długą historię, która owiana jest legendą. Kefalos przybył na wyspę, aby osiedlić się w kolonii swojej ojczyzny, ziemi ateńskiej. Gdy tylko postawił stopę na wyspie, zasadził winorośl, którą miał przy sobie, by przypominała mu o ojczyźnie. Z czasem ziemia ateńska stała się ziemią Thinii, od której wyspa wzięła swoją nazwę.

W późniejszych latach pierwsza pisemna wzmianka o uprawie Roboli pochodzi z dokumentu datowanego na 1520 r. i dotyczy inwentaryzacji dóbr kościelnych. Wkrótce potem pojawia się kolejna wzmianka w liście z dnia 25 stycznia 1544 r., skierowanym przez niejakiego Guglielmo Defarana do rzymskokatolickiego biskupa wyspy. W 1557 r. włoski podróżnik Pellegrino Brocardi również wspominał o Roboli, zarówno o winogronach, jak i o winie z nich wytwarzanych, które bardzo chwalił.

Chociaż niektórzy spekulują, że Robola jest powiązana z włoskimi odmianami białych winorośli, bezpieczniej jest założyć, że jest to lokalna odmiana winorośli. Ostatnie badania archeologiczne wykazały bowiem, że uprawa winorośli była znana w Grecji już w okresie neolitu. Ponadto wczesna grecka kolonizacja wszystkich części basenu Morza Śródziemnego położyła podwaliny pod późniejszy rozwój uprawy winorośli.

Od tego czasu uprawa Roboli towarzyszyła rozwojowi wyspy. W 1836 r. Andreas Laskaratos, ikona literacka Kefalinii w XIX w., w swoim kanonicznym dziele Lixouri w 1836 r., księga II, wers 54, mówi: „Wybaczcie mi wszystko, co powiedziałem, bo piłem wino Robola”. Charakter tej odmiany polega na tym, że jej uprawa stanowiła część fundamentów lokalnej kultury wiejskiej od czasów starożytnych.

II.   Związek kulturowy, społeczny i gospodarczy

ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” jest jedyną grecką ChNP dla wina, której nazwa pochodzi nie tylko od obszaru, ale również od odmiany winorośli. Robola jest najczęściej sadzoną odmianą na Kefalinii. Roślina ta rozwija się na ogólnie ubogich i nieurodzajnych glebach, czasami tak ubogich, że Włosi nazywali to wino „Vino di Sasso”, co oznacza „wino z kamienia”.

Na zboczach góry Ainos znajduje się jeszcze wiele nieszczepionych winorośli, które są szczególnie stare. Wino „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” jest głęboko zakorzenione w kulturze, lokalnej kuchni i życiu codziennym mieszkańców, a także w turystyce wyspy.

8.2.   Środowisko geograficzne oraz pochodzenie geograficzne

Środowisko geograficzne oraz pochodzenie geograficzne

Teren

Teren obszaru Robola jest głównie podgórski, wapienny, nieurodzajny, żwirowaty i nachylony. Ta odmiana winorośli w pełni dostosowała się jednak do tego terenu i służy do produkcji wina o charakterystycznych cechach.

Tereny tego typu dają niskie plony: 5 000 do 6 000 kilogramów winogron z hektara

Klimat

Klimat tego regionu sprawia, że winogrona dojrzewają wcześnie, między 15 a 18 sierpnia, co pozwala uzyskać surowiec dobrej jakości. Wczesne dojrzewanie zapobiega chorobom powodowanym przez deszcze na początku września, takim jak pleśń Botrytis i kwaśna zgnilizna, na które Robola jest szczególnie podatna.

Obszar ten charakteryzuje się wysokimi opadami w zimie, średnio 1 200 mm rocznie. Lata są bardzo suche, ale nie jest to jednak katastrofalne w skutkach, ponieważ letnie wieczory są wyjątkowo chłodne dzięki wilgotnej bryzie wyspowej znad góry Ainos. Wszystkie te czynniki umożliwiają roślinom przetrwanie szoku cieplnego w ciągu dnia.

Topografia

Topografia Kefalinii jest górzysta. Występują tu znaczne różnice wysokości, strome zbocza i znaczne przesunięcia pionowe. Najwyższym wzniesieniem jest góra Ainos o wysokości 1 628 m n.p.m., znana jako Megas Soros.

Góra Ainos jest parkiem narodowym. Jest ona w dużej mierze porośnięta rodzimymi dla wyspy jodłami greckimi (Abies cephalonica), zwłaszcza po wschodniej stronie.

Park narodowy, położony w południowo-zachodniej części wyspy, rozciąga się w kierunku z północnego zachodu na południowy wschód. Ogólnie rzecz biorąc szczyty góry Ainos rozciągają się w tym samym kierunku północnym-północno-zachodnim. Są to: Roudi (1 125 m), Manolati (1 000 m), Vrochonas (946 m), Xerakias (1 068 m), Merovigli (994 m), Agia Dynati (1 131 m) i Kalon Oros (901 m). Inne szczyty rozciągają się w kierunku południowo-wschodnim i wschodnim, w tym bardziej odosobnione góry Atros (895 m n.p.m.), Kokkini Rachi (1 082 m n.p.m.) i Avgo (929 m n.p.m.).

Pasma górskie, doliny i równiny przebiegają wzdłuż trzech głównych osi: (i) NW-SE, (ii) NE-SW i (iii) N-S z niewielkimi odchyleniami. Osie te odpowiadają fałdom geologicznym, szczelinom, wzdłuż których utworzyły się urwiste obniżenia terenu, np. strome wybrzeża, a także szczelinom, wzdłuż których naprężenia mechaniczne skał ułatwiły selektywną korozję, co przyczyniło się do powstania licznych wąwozów i dolin.

Ze względu na swoje położenie tektoniczne Kefalinia jest wyspą o bogatej geologii, która dzięki licznym i bardzo zróżnicowanym formacjom geologicznym stanowi doskonałą ilustrację siły procesów geologicznych. Charakterystyczną cechą wyspy jest to, że większą część jej powierzchni pokrywają wapienie.

Powyższe cechy charakterystyczne występują również na obszarze Robola. Winnice Robola położone są na podgórskim terenie wyspy, czyli na wysokości poniżej 1 000 m n.p.m., w zróżnicowanym morfologicznie krajobrazie, w przeciwieństwie do krajobrazu wyspiarskiego w głębi lądu Kefalinii. W tym pochyłym, podgórskim krajobrazie powstały dwa „polje” (obniżenia). Jedno z nich znajduje się w Omali, a drugie w Troianata.

8.3.   Szczegółowe informacje o produkcie i zależność przyczynowa

I.   Szczegółowe informacje o produkcie

Połączenie warunków klimatycznych z różnymi rodzajami gleb występujących na danym obszarze, uprawianą odmianą winorośli oraz stosowanymi technikami uprawy winorośli i produkcji wina wpływa na cechy jakości win objętych ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας”.

Wino objęte ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” produkuje się wyłącznie z lokalnej greckiej odmiany winorośli Robola. Robola jest szczególnie wrażliwa na choroby, a także na suszę. Wymaga odpowiednich warunków, aby mogła ujawnić swoje walory. Głównym obszarem jej uprawy jest jońska wyspa Kefalinia. Tam też produkuje się wina objęte ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας”.

Pomimo swojej wrażliwej natury, która wymaga nieurodzajnego i najlepiej górzystego terenu, jest ona wydajna. W związku z tym, aby uzyskać dobrej jakości odmianę Robola, konieczne jest ograniczenie plonów w niektórych częściach obszaru. W związku z tym, że łatwo się utlenia, wymaga równie starannej produkcji wina, która zazwyczaj odbywa się w całości w zbiornikach ze stali nierdzewnej.

Wina objęte ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” mają zielonkawobiały kolor z odcieniem złoto-żółtym, zależnym od techniki produkcji wina i czasu butelkowania. Aromaty różnią się w zależności od rodzaju wina i okresu dojrzewania. Charakterystyczne aromaty są średnio intensywne, z kwiatowymi aromatami cytrusów i owocowymi aromatami brzoskwini, cytronu i jabłka. Wina charakteryzują się świeżą i intensywną kwasowością, są pełne i mają długi posmak. W aromacie wyczuwalna jest również „europejska” mineralność, która jest typową cechą tej odmiany winorośli na wyspiarskim terroir.

II.   Zależność przyczynowa

Do szczególnych cech tego obszaru należą: zachodnia-południowo-zachodnia ekspozycja winnic, bliskość góry Ainos z jej lasami jodłowymi oraz bliskość morza. Cechy te, w połączeniu z odmianą winorośli i stosowanymi technikami produkcji wina, decydują o wyjątkowości win objętych ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας”.

Robola jest obszarem podgórskim o stromych zboczach, charakteryzującym się glebami wapiennymi, żwirowymi i nieurodzajnymi. Klimat tego obszaru charakteryzuje się dużą ilością opadów w zimie oraz gorącymi i suchymi latami. Zjawisko to jest jednak kompensowane przez wyjątkowo chłodne noce, spowodowane morską bryzą, która wznosi się przez winnice na szczyt góry Ainos. Morze Jońskie „gasi pragnienie” obszaru Robola, a wilgoć letnich nocy, „unosząc się” niczym magiczna zasłona, „tchnie życie” w zróżnicowany krajobraz naturalny parku narodowego góry Ainos. Tam, w tym rzadkim połączeniu gór i morza, ziemia obszaru Robola oddaje swój skarb ludzkości.

W szczególności metody uprawy na obszarze Robola pozostały bardzo podobne na przestrzeni lat, ponieważ forma gospodarstw nie uległa zmianie.

Gospodarstwa są małe. Stosowane środki produkcji rolnej są na ogół łagodne, podobnie jak tradycyjne metody zwalczania chorób, przy czym dominuje stosowanie siarczanu miedzi. Charakterystyczne dla całego obszaru jest to, że chwasty nie są zwalczane przez stosowanie środków chwastobójczych, ale poprzez uprawę ziemi, czasem nawet ręczną.

Ze względu na nieurodzajne gleby, nachylenie terenu i brak wilgoci w okresie letnim, winorośl prowadzi się w formie niskiego kielicha z czterema do pięciu pędów. Każdy pęd jest przycinany do dwóch pąków.

Ze względu na powyższe warunki rozwój liści roślin jest ograniczony. Aby zacienić wewnętrzne części roślin i ochronić winogrona przed promieniami słonecznymi, producenci stosują tradycyjną technikę polegającą na skręcaniu łodyg do wewnątrz i wiązaniu ich. Lokalnie zabieg ten znany jest pod nazwą koutsouniama.

Wszystkie te elementy łączą się z delikatnymi praktykami upraw stosowanymi przez producentów od wieków. W rezultacie wina objęte ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” mają specyficzne cechy, w tym bardzo charakterystyczne aromaty, które łączą się z „wyrazistą stalowością”, charakterystyczną kwasowością, równowagą i spójnością smaku.

Podsumowując, wino objęte ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” jest sztandarowym produktem wyspy. Zajmuje czołowe miejsce wśród produktów lokalnych, jest punktem odniesienia dla mieszkańców i dla osób pochodzących z Kefalinii na całym świecie.

Winorośl wytwarza okrągłe grona o bladożółtej barwie i cienkiej skórce. Jest ona szczególnie dobrze przystosowana do warunków panujących w górach, które są zazwyczaj strome, z ubogimi, wapiennymi i żwirowymi glebami, i rośnie w środowisku charakteryzującym się dużymi opadami w zimie i suchym latem. Efektem tego jest obecność aromatów z „wyrazistą stalowością”, charakterystyczną kwasowością, równowagą i spójnością smaku.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Odstępstwa

Ramy prawne

określone w prawodawstwie UE

Rodzaj wymogów dodatkowych

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2019/33

uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o objęcie ochroną nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, procedury zgłaszania sprzeciwu, ograniczeń stosowania, zmian w specyfikacji produktu, unieważnienia ochrony oraz etykietowania i prezentacji

Odstępstwa

Ramy prawne

określone w przepisach krajowych

Rodzaj wymogów dodatkowych

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Decyzja Ministra Rolnictwa nr 386323/3803/10.11.1976 (Dziennik Urzędowy, seria II, nr 1407/25.11.1976) w sprawie przetwarzania winogron poza obszarem na wina z nazwą pochodzenia.

Na mocy wspomnianej decyzji przyznaje się prawo do tłoczenia winogron i przerabiania moszczu w celu wyprodukowania win o ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας” w dowolnej winiarni na wyspie Kefalinia, pod warunkiem że spełnia ona wymogi dotyczące produkcji win o tej nazwie.

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania wina

Ramy prawne

określone w przepisach krajowych

Rodzaj wymogów dodatkowych

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

I.   Określenia dotyczące niektórych metod produkcji

W art. 1 decyzji ministerialnej nr 280557/9.6.2005 w sprawie czasu dojrzewania, leżakowania i wprowadzenia na rynek win wysokiej jakości pochodzących ze ściśle określonego obszaru oraz win regionalnych, a także określeń używanych do ich etykietowania, dotyczących metod ich wytwarzania lub przygotowywania (Dziennik Urzędowy, seria II, nr 818/15.6.2005) określono warunki stosowania następujących określeń:

| — | „ΝΕΟΣ ΟΙΝΟΣ” lub „ΝΕΑΡΟΣ ΟΙΝΟΣ” (MŁODE WINO) |
| --- | --- |

—

„ΝΕΟΣ ΟΙΝΟΣ” lub „ΝΕΑΡΟΣ ΟΙΝΟΣ” (MŁODE WINO)

| — | „ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” lub „ΩΡΙΜΑΣΕ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” (DOJRZEWAJĄCE W BECZKACH) |
| --- | --- |

—

„ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” lub „ΩΡΙΜΑΣΕ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” (DOJRZEWAJĄCE W BECZKACH)

| — | „ΠΑΛΑΙΩΜΕΝΟΣ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” lub „ΠΑΛΑΙΩΣΗ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” (STARZEJĄCE SIĘ W BECZKACH) |
| --- | --- |

—

„ΠΑΛΑΙΩΜΕΝΟΣ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” lub „ΠΑΛΑΙΩΣΗ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ” (STARZEJĄCE SIĘ W BECZKACH)

II.   Podanie rocznika na etykiecie

W przypadku użycia określeń „ΝΕΟΣ ΟΙΝΟΣ” lub „ΝΕΑΡΟΣ ΟΙΝΟΣ” („MŁODE WINO”) na etykiecie wina obowiązkowe jest podanie rocznika, zgodnie z art. 1 ust. 2 decyzji ministerialnej nr 280557/9.6.2005 w sprawie czasu dojrzewania, leżakowania i wprowadzenia na rynek win wysokiej jakości pochodzących ze ściśle określonego obszaru oraz win regionalnych, a także określeń używanych do ich etykietowania, dotyczących metod ich wytwarzania lub przygotowywania (Dziennik Urzędowy, seria II, nr 818/15.6.2005).

III.   Określenia tradycyjne

| — | Określenia tradycyjne zgodnie z decyzją ministerialną nr 235309/7.2.2002 w sprawie zatwierdzenia określeń tradycyjnych stosowanych w odniesieniu do win, które są związane z nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym.
  Zgodnie z powyższą decyzją ministerialną określenia tradycyjne, które mogą być stosowane na etykietach win objętych ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας”, to:
  ΛΕΥΚΟΣ ΑΠΟ ΛΕΥΚΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ / Blanc de blancs, ΟΙΝΟΣ ΛΟΦΩΝ / Vin de collines [Wino ze wzgórz], ΟΙΝΟΣ ΠΛΑΓΙΩΝ / Vin de côteaux [Wino ze zboczy], ΑΠΟ ΝΗΣΙΩΤΙΚΟ(ΥΣ) ΑΜΠΕΛΩΝΑ(ΕΣ)/ Vin de vignobles insulaires [Wino z winnic na wyspach], ΑΠΟ ΟΡΕΙΝΟ(ΥΣ) ΑΜΠΕΛΩΝΑ(ΕΣ) Ή ΑΠΟ ΟΡΕΙΝΑ ΚΡΑΣΑΜΠΕΛΑ / Vin de vignobles montagneux [Wino z winnic górskich]. |
| --- | --- |

—

Określenia tradycyjne zgodnie z decyzją ministerialną nr 235309/7.2.2002 w sprawie zatwierdzenia określeń tradycyjnych stosowanych w odniesieniu do win, które są związane z nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym.

Zgodnie z powyższą decyzją ministerialną określenia tradycyjne, które mogą być stosowane na etykietach win objętych ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας”, to:

ΛΕΥΚΟΣ ΑΠΟ ΛΕΥΚΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ / Blanc de blancs, ΟΙΝΟΣ ΛΟΦΩΝ / Vin de collines [Wino ze wzgórz], ΟΙΝΟΣ ΠΛΑΓΙΩΝ / Vin de côteaux [Wino ze zboczy], ΑΠΟ ΝΗΣΙΩΤΙΚΟ(ΥΣ) ΑΜΠΕΛΩΝΑ(ΕΣ)/ Vin de vignobles insulaires [Wino z winnic na wyspach], ΑΠΟ ΟΡΕΙΝΟ(ΥΣ) ΑΜΠΕΛΩΝΑ(ΕΣ) Ή ΑΠΟ ΟΡΕΙΝΑ ΚΡΑΣΑΜΠΕΛΑ / Vin de vignobles montagneux [Wino z winnic górskich].

| — | Określenia tradycyjne zgodnie z art. 112 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które są związane z nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym.
  Zgodnie z art. 113 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz zgodnie z definicją i wpisem w elektronicznej bazie danych „E-Bacchus” następujące określenia tradycyjne mogą być stosowane na etykietach win objętych ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας”, pod warunkiem że spełniają one odpowiednie warunki określone w przepisach unijnych i krajowych:
  Ονομασία Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (ΟΠΑΠ) (wina wysokiej jakości pochodzące ze ściśle określonego obszaru (SQDO)) zamiast ChNP, Αγρέπαυλη (Agrepavlis), Αμπέλι (Ampeli), Αμπελώνας (ες) (Ampelonas(es)), Αρχοντικό (Archontiko), Ειδικά επιλεγμένος (specjalnie wyselekcjonowane), Επιλογή lub Επιλεγμένος (selekcja lub wyselekcjonowane), Κάστρο (Kastro), Κτήμα (Ktima), Μετόχι (Metochi), Μοναστήρι (Monastiri), Ορεινό Κτήμα (Oreino Ktima), Ορεινοί Αμπελώνες (Oreinoi Ampelones) i Πύργος (Pyrgos). |
| --- | --- |

—

Określenia tradycyjne zgodnie z art. 112 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które są związane z nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym.

Zgodnie z art. 113 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz zgodnie z definicją i wpisem w elektronicznej bazie danych „E-Bacchus” następujące określenia tradycyjne mogą być stosowane na etykietach win objętych ChNP „Ρομπόλα Κεφαλληνίας”, pod warunkiem że spełniają one odpowiednie warunki określone w przepisach unijnych i krajowych:

Ονομασία Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (ΟΠΑΠ) (wina wysokiej jakości pochodzące ze ściśle określonego obszaru (SQDO)) zamiast ChNP, Αγρέπαυλη (Agrepavlis), Αμπέλι (Ampeli), Αμπελώνας (ες) (Ampelonas(es)), Αρχοντικό (Archontiko), Ειδικά επιλεγμένος (specjalnie wyselekcjonowane), Επιλογή lub Επιλεγμένος (selekcja lub wyselekcjonowane), Κάστρο (Kastro), Κτήμα (Ktima), Μετόχι (Metochi), Μοναστήρι (Monastiri), Ορεινό Κτήμα (Oreino Ktima), Ορεινοί Αμπελώνες (Oreinoi Ampelones) i Πύργος (Pyrgos).

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania wina

Ramy prawne

określone w prawodawstwie UE

Rodzaj wymogów dodatkowych

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Art. 53 ust. 1, 2 i 6 rozporządzenia (UE) 2019/33 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o objęcie ochroną nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, procedury zgłaszania sprzeciwu, ograniczeń stosowania, zmian w specyfikacji produktu, unieważnienia ochrony oraz etykietowania i prezentacji.

Link do specyfikacji produktu

http://www.minagric.gr/images/stories/docs/agrotis/POP-PGE/2021/prodiagrafh_rompola_kef170122.pdf

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---