# Publicatieblad C 318/25 s

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 318 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 60e jaargang25 september 2017 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 318

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

60e jaargang25 september 2017

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2017/C 318/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2017/C 318/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2017/C 318/02 | Zaak C-123/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgerichts (Duitsland) op 10 maart 2017 — Nefiye Yön/Landeshauptstadt Stuttgart | 2 |
| 2017/C 318/03 | Zaak C-163/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 3 april 2017 — Abubacarr Jawo/Bondsrepubliek Duitsland | 2 |
| 2017/C 318/04 | Zaak C-269/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 18 mei 2017 — Andreas Niemeyer/Brussels Airlines NV | 3 |
| 2017/C 318/05 | Zaak C-309/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen (Duitsland) op 29 mei 2017 — Stadtwerke Delmenhorst GmbH/Manfred Bleckwehl | 4 |
| 2017/C 318/06 | Zaak C-329/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 1 juni 2017 — Gerhard Prenninger e.a. | 4 |
| 2017/C 318/07 | Zaak C-366/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 14 juni 2017 — Jörg Scharnweber en Henning Kuhlmann/Société Air France SA | 5 |
| 2017/C 318/08 | Zaak C-371/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 19 juni 2017 — Uber BV/Richard Leipold | 5 |
| 2017/C 318/09 | Zaak C-379/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 26 juni 2017 — Società Immobiliare Al Bosco Srl | 6 |
| 2017/C 318/10 | Zaak C-384/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 27 juni 2017 — Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistik N&N/Budapest Rendőrfőkapitánya | 6 |
| 2017/C 318/11 | Zaak C-385/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 26 juni 2017 — Torsten Hein/Albert Holzkamm GmbH & Co. | 7 |
| 2017/C 318/12 | Zaak C-391/17: Beroep ingesteld op 30 juni 2017 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland | 7 |
| 2017/C 318/13 | Zaak C-423/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Den Haag (Nederland) op 13 juli 2017 — Staat der Nederlanden tegen Warner-Lambert Company LLC | 8 |
| 2017/C 318/14 | Zaak C-432/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 17 juli 2017 — Dermod Patrick O’Brien/Ministry of Justice (voorheen Department for Constitutional Affairs) | 9 |
| 2017/C 318/15 | Zaak C-434/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 18 juli 2017 — Human Operator Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság | 10 |
| 2017/C 318/16 | Zaak C-446/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen (België) op 24 juli 2017 — Woonhaven Antwerpen tegen Khalid Berkani, Asmae Hajji | 10 |
| | Gerecht |
| 2017/C 318/17 | Zaak T-336/17: Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — The GB Foods/EUIPO — Yatecomeré (YATEKOMO) | 12 |
| 2017/C 318/18 | Zaak T-361/17: Beroep ingesteld op 6 juni 2017 — Eco-Bat Technologies e.a./Commissie | 13 |
| 2017/C 318/19 | Zaak T-424/17: Beroep ingesteld op 10 juli 2017 — Fruit of the Loom/EUIPO — Takko (FRUIT) | 14 |
| 2017/C 318/20 | Zaak T-434/17: Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — younique/EUIPO — Jafer Enterprises R&D (younique products) | 14 |
| 2017/C 318/21 | Zaak T-451/17: Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — Verband der Deutschen Biokraftstoffindustrie/Commissie | 15 |
| 2017/C 318/22 | Zaak T-466/17: Beroep ingesteld op 27 juli 2017 — Printeos e.a./Commissie | 16 |
| 2017/C 318/23 | Zaak T-475/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Rogesa/Commissie | 17 |
| 2017/C 318/24 | Zaak T-478/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Mutualidad General de la Abogacía, Mutualidad de Previsión Social a prima fija en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos, Mutualidad de Previsión Social a prima fija/GAR | 18 |
| 2017/C 318/25 | Zaak T-481/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno en SFL/GAR | 19 |
| 2017/C 318/26 | Zaak T-486/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Foodterapia/EUIPO — Cloetta Italia (DIETOX) | 20 |
| 2017/C 318/27 | Zaak T-492/17: Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Fleig/EDEO | 20 |
| 2017/C 318/28 | Zaak T-493/17: Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Stancu/ERCEA | 21 |
| 2017/C 318/29 | Zaak T-494/17: Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Iccrea Banca/Commissie en GAR | 22 |
| 2017/C 318/30 | Zaak T-495/17: Beroep ingesteld op 26 juli 2017 — Sedes Holding/EUIPO (gratis) | 24 |
| 2017/C 318/31 | Zaak T-496/17: Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Sedes Holding/EUIPO (gratis) | 24 |
| 2017/C 318/32 | Zaak T-500/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Hubei Xinyegang Special Tube/Commissie | 25 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2017/C 318/02

Zaak C-123/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgerichts (Duitsland) op 10 maart 2017 — Nefiye Yön/Landeshauptstadt Stuttgart

2

2017/C 318/03

Zaak C-163/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 3 april 2017 — Abubacarr Jawo/Bondsrepubliek Duitsland

2

2017/C 318/04

Zaak C-269/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 18 mei 2017 — Andreas Niemeyer/Brussels Airlines NV

3

2017/C 318/05

Zaak C-309/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen (Duitsland) op 29 mei 2017 — Stadtwerke Delmenhorst GmbH/Manfred Bleckwehl

4

2017/C 318/06

Zaak C-329/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 1 juni 2017 — Gerhard Prenninger e.a.

4

2017/C 318/07

Zaak C-366/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 14 juni 2017 — Jörg Scharnweber en Henning Kuhlmann/Société Air France SA

5

2017/C 318/08

Zaak C-371/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 19 juni 2017 — Uber BV/Richard Leipold

5

2017/C 318/09

Zaak C-379/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 26 juni 2017 — Società Immobiliare Al Bosco Srl

6

2017/C 318/10

Zaak C-384/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 27 juni 2017 — Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistik N&N/Budapest Rendőrfőkapitánya

6

2017/C 318/11

Zaak C-385/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 26 juni 2017 — Torsten Hein/Albert Holzkamm GmbH & Co.

7

2017/C 318/12

Zaak C-391/17: Beroep ingesteld op 30 juni 2017 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

7

2017/C 318/13

Zaak C-423/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Den Haag (Nederland) op 13 juli 2017 — Staat der Nederlanden tegen Warner-Lambert Company LLC

8

2017/C 318/14

Zaak C-432/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 17 juli 2017 — Dermod Patrick O’Brien/Ministry of Justice (voorheen Department for Constitutional Affairs)

9

2017/C 318/15

Zaak C-434/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 18 juli 2017 — Human Operator Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

10

2017/C 318/16

Zaak C-446/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen (België) op 24 juli 2017 — Woonhaven Antwerpen tegen Khalid Berkani, Asmae Hajji

10

Gerecht

2017/C 318/17

Zaak T-336/17: Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — The GB Foods/EUIPO — Yatecomeré (YATEKOMO)

12

2017/C 318/18

Zaak T-361/17: Beroep ingesteld op 6 juni 2017 — Eco-Bat Technologies e.a./Commissie

13

2017/C 318/19

Zaak T-424/17: Beroep ingesteld op 10 juli 2017 — Fruit of the Loom/EUIPO — Takko (FRUIT)

14

2017/C 318/20

Zaak T-434/17: Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — younique/EUIPO — Jafer Enterprises R&D (younique products)

14

2017/C 318/21

Zaak T-451/17: Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — Verband der Deutschen Biokraftstoffindustrie/Commissie

15

2017/C 318/22

Zaak T-466/17: Beroep ingesteld op 27 juli 2017 — Printeos e.a./Commissie

16

2017/C 318/23

Zaak T-475/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Rogesa/Commissie

17

2017/C 318/24

Zaak T-478/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Mutualidad General de la Abogacía, Mutualidad de Previsión Social a prima fija en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos, Mutualidad de Previsión Social a prima fija/GAR

18

2017/C 318/25

Zaak T-481/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno en SFL/GAR

19

2017/C 318/26

Zaak T-486/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Foodterapia/EUIPO — Cloetta Italia (DIETOX)

20

2017/C 318/27

Zaak T-492/17: Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Fleig/EDEO

20

2017/C 318/28

Zaak T-493/17: Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Stancu/ERCEA

21

2017/C 318/29

Zaak T-494/17: Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Iccrea Banca/Commissie en GAR

22

2017/C 318/30

Zaak T-495/17: Beroep ingesteld op 26 juli 2017 — Sedes Holding/EUIPO (gratis)

24

2017/C 318/31

Zaak T-496/17: Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Sedes Holding/EUIPO (gratis)

24

2017/C 318/32

Zaak T-500/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Hubei Xinyegang Special Tube/Commissie

25

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2017/C 318/01)

Laatste publicatie

PB C 309 van 18.9.2017

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 300 van 11.9.2017

PB C 293 van 4.9.2017

PB C 283 van 28.8.2017

PB C 277 van 21.8.2017

PB C 269 van 14.8.2017

PB C 256 van 7.8.2017

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/2 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/2

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgerichts (Duitsland) op 10 maart 2017 — Nefiye Yön/Landeshauptstadt Stuttgart

(Zaak C-123/17)

(2017/C 318/02)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Nefiye Yön

Verwerende partij: Landeshauptstadt Stuttgart

Prejudiciële vragen

| 1) | Is de standstillbepaling van artikel 7 van besluit nr. 2/76 van de Associatieraad volledig vervangen door de standstillbepaling van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad of dient de rechtmatigheid van nieuwe beperkingen van het vrije verkeer van werknemers die tussen de inwerkingtreding van besluit 2/76 en de toepasselijkheid van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad zijn ingevoerd, nog steeds te worden beoordeeld overeenkomstig artikel 7 van besluit nr. 2/76 van de Associatieraad? |
| --- | --- |

1)

Is de standstillbepaling van artikel 7 van besluit nr. 2/76 van de Associatieraad volledig vervangen door de standstillbepaling van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad of dient de rechtmatigheid van nieuwe beperkingen van het vrije verkeer van werknemers die tussen de inwerkingtreding van besluit 2/76 en de toepasselijkheid van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad zijn ingevoerd, nog steeds te worden beoordeeld overeenkomstig artikel 7 van besluit nr. 2/76 van de Associatieraad?

| 2) | Indien de eerste vraag aldus moet worden beantwoord dat artikel 7 van besluit nr. 2/76 van de Associatieraad niet volledig is opgevolgd, dient de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie met betrekking tot artikel 13 van besluit nr. 1/80 dan volledig ook op de toepassing van artikel 7 van besluit nr. 2/76 van de Associatieraad te worden toegepast, met als gevolg dat artikel 7 van besluit nr. 2/76 in wezen ook een nationale regeling omvat die per 5 oktober 1980 is ingevoerd en waarbij de gezinshereniging van Turkse werknemers met hun echtgenoten afhankelijk wordt gemaakt van het verkrijgen van een nationaal visum? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag aldus moet worden beantwoord dat artikel 7 van besluit nr. 2/76 van de Associatieraad niet volledig is opgevolgd, dient de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie met betrekking tot artikel 13 van besluit nr. 1/80 dan volledig ook op de toepassing van artikel 7 van besluit nr. 2/76 van de Associatieraad te worden toegepast, met als gevolg dat artikel 7 van besluit nr. 2/76 in wezen ook een nationale regeling omvat die per 5 oktober 1980 is ingevoerd en waarbij de gezinshereniging van Turkse werknemers met hun echtgenoten afhankelijk wordt gemaakt van het verkrijgen van een nationaal visum?

| 3) | Wordt de invoering van een dergelijke nationale regeling gerechtvaardigd door een dwingende reden van algemeen belang, in het bijzonder door het doel van een effectieve immigratiecontrole en het beheer van de migratiestromen, wanneer door middel van een hardheidsclausule rekening wordt gehouden met de bijzondere omstandigheden van het concrete geval? |
| --- | --- |

3)

Wordt de invoering van een dergelijke nationale regeling gerechtvaardigd door een dwingende reden van algemeen belang, in het bijzonder door het doel van een effectieve immigratiecontrole en het beheer van de migratiestromen, wanneer door middel van een hardheidsclausule rekening wordt gehouden met de bijzondere omstandigheden van het concrete geval?

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/2 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/2

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 3 april 2017 — Abubacarr Jawo/Bondsrepubliek Duitsland

(Zaak C-163/17)

(2017/C 318/03)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Abubacarr Jawo

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

Prejudiciële vragen

| 1) | Wordt een asielzoeker enkel geacht te zijn ondergedoken in de zin van artikel 29, lid 2, tweede volzin, van verordening (EU) nr. 604/2013 (1), wanneer hij doelbewust en opzettelijk ervoor zorgt dat hij buiten het bereik blijft van de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de overdracht, teneinde deze te voorkomen dan wel te bemoeilijken, of is het voldoende dat hij zich gedurende langere tijd niet meer in de hem toegekende woning bevindt en de overheid niet op de hoogte is van zijn verblijfplaats, zodat een geplande overdracht niet kan worden uitgevoerd?
  Kan de betrokkene zich beroepen op de juiste toepassing van die bepaling en in een tegen het overdrachtsbesluit gerichte procedure aanvoeren dat de termijn van zes maanden voor de overdracht is verstreken aangezien hij niet was ondergedoken? |
| --- | --- |

1)

Wordt een asielzoeker enkel geacht te zijn ondergedoken in de zin van artikel 29, lid 2, tweede volzin, van verordening (EU) nr. 604/2013 (1), wanneer hij doelbewust en opzettelijk ervoor zorgt dat hij buiten het bereik blijft van de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de overdracht, teneinde deze te voorkomen dan wel te bemoeilijken, of is het voldoende dat hij zich gedurende langere tijd niet meer in de hem toegekende woning bevindt en de overheid niet op de hoogte is van zijn verblijfplaats, zodat een geplande overdracht niet kan worden uitgevoerd?

Kan de betrokkene zich beroepen op de juiste toepassing van die bepaling en in een tegen het overdrachtsbesluit gerichte procedure aanvoeren dat de termijn van zes maanden voor de overdracht is verstreken aangezien hij niet was ondergedoken?

| 2) | Wordt de termijn van artikel 29, lid 1, eerste alinea, van verordening (EU) nr. 604/2013 enkel verlengd doordat de overdragende lidstaat nog vóór het verstrijken van de termijn de verantwoordelijke lidstaat ervan in kennis stelt dat de betrokkene is ondergedoken, en tegelijkertijd een concrete termijn van niet langer dan 18 maanden vermeldt waarbinnen de overdracht zal worden uitgevoerd, of is een verlenging alleen mogelijk doordat de betrokken lidstaten in onderlinge overeenstemming een verlengde termijn vaststellen? |
| --- | --- |

2)

Wordt de termijn van artikel 29, lid 1, eerste alinea, van verordening (EU) nr. 604/2013 enkel verlengd doordat de overdragende lidstaat nog vóór het verstrijken van de termijn de verantwoordelijke lidstaat ervan in kennis stelt dat de betrokkene is ondergedoken, en tegelijkertijd een concrete termijn van niet langer dan 18 maanden vermeldt waarbinnen de overdracht zal worden uitgevoerd, of is een verlenging alleen mogelijk doordat de betrokken lidstaten in onderlinge overeenstemming een verlengde termijn vaststellen?

| 3) | Is het ongeoorloofd de asielzoeker over te dragen aan de verantwoordelijke lidstaat, wanneer hij aldaar in geval van toekenning van internationale bescherming door die lidstaat — gelet op de alsdan te verwachten levensomstandigheden — een ernstig risico zou lopen een behandeling in de zin van artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie te ondergaan?
  Valt deze kwestie nog binnen de werkingssfeer van het Unierecht?
  Aan de hand van welke Unierechtelijke criteria moeten de levensomstandigheden worden beoordeeld van iemand die erkend is als persoon die recht heeft op internationale bescherming? |
| --- | --- |

3)

Is het ongeoorloofd de asielzoeker over te dragen aan de verantwoordelijke lidstaat, wanneer hij aldaar in geval van toekenning van internationale bescherming door die lidstaat — gelet op de alsdan te verwachten levensomstandigheden — een ernstig risico zou lopen een behandeling in de zin van artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie te ondergaan?

Valt deze kwestie nog binnen de werkingssfeer van het Unierecht?

Aan de hand van welke Unierechtelijke criteria moeten de levensomstandigheden worden beoordeeld van iemand die erkend is als persoon die recht heeft op internationale bescherming?

---

(1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 31).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/3

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 18 mei 2017 — Andreas Niemeyer/Brussels Airlines NV

(Zaak C-269/17)

(2017/C 318/04)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Andreas Niemeyer

Verwerende partij: Brussels Airlines NV

Prejudiciële vraag

Dient artikel 7, lid 1, tweede zin, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat met het begrip „afstand” uitsluitend de volgens de grote cirkelmethode vast te stellen rechtstreekse afstand tussen het vertrekpunt en de eindbestemming wordt bedoeld, ongeacht de werkelijk afgelegde vliegroute?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen (Duitsland) op 29 mei 2017 — Stadtwerke Delmenhorst GmbH/Manfred Bleckwehl

(Zaak C-309/17)

(2017/C 318/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Stadtwerke Delmenhorst GmbH

Verwerende partij: Manfred Bleckwehl

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 3, lid 3, in samenhang met bijlage A, onder b) en c), van richtlijn 2003/55/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat de afnemer van gas tijdig noch rechtstreeks in kennis is gesteld van de voorwaarden, de reden en de omvang van een aankomende tariefwijziging voor gasleveringen, in de weg staat aan de geldigheid van een dergelijke tariefwijziging? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 3, lid 3, in samenhang met bijlage A, onder b) en c), van richtlijn 2003/55/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat de afnemer van gas tijdig noch rechtstreeks in kennis is gesteld van de voorwaarden, de reden en de omvang van een aankomende tariefwijziging voor gasleveringen, in de weg staat aan de geldigheid van een dergelijke tariefwijziging?

| 2) | Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord:
  Is artikel 3, lid 3, in samenhang met bijlage A, onder b) en c), van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG sedert 1 juli 2004 rechtstreeks van toepassing op een privaatrechtelijk (in de vorm van een Duitse GmbH) georganiseerd leveringsbedrijf, aangezien die bepalingen van deze richtlijn inhoudelijk gezien onvoorwaardelijk zijn en dus zonder verdere omzettingshandeling kunnen worden toegepast, en de burger rechten verlenen ten aanzien van een organisatie die, ondanks haar privaatrechtelijke rechtsvorm, onder gezag van de staat staat omdat deze de enige aandeelhouder van de onderneming is? |
| --- | --- |

2)

Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord:

Is artikel 3, lid 3, in samenhang met bijlage A, onder b) en c), van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG sedert 1 juli 2004 rechtstreeks van toepassing op een privaatrechtelijk (in de vorm van een Duitse GmbH) georganiseerd leveringsbedrijf, aangezien die bepalingen van deze richtlijn inhoudelijk gezien onvoorwaardelijk zijn en dus zonder verdere omzettingshandeling kunnen worden toegepast, en de burger rechten verlenen ten aanzien van een organisatie die, ondanks haar privaatrechtelijke rechtsvorm, onder gezag van de staat staat omdat deze de enige aandeelhouder van de onderneming is?

---

(1)  PB 2003, L 176, blz. 57.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/4

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 1 juni 2017 — Gerhard Prenninger e.a.

(Zaak C-329/17)

(2017/C 318/06)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Gerhard Prenninger, Karl Helmberger, Franziska Zimmer, Franz Scharinger, Norbert Pühringer, Agrargemeinschaft Pettenbach, Marktgemeinde Vorchdorf, Marktgemeinde Pettenbach, Gemeinde Steinbach am Ziehberg

Prejudiciële vraag

Dient richtlijn 2011/92/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten aldus te worden uitgelegd, dat het aanleggen van bostracés met het oog op de aanleg van een energieleiding, en voor de duur van de rechtmatige aanwezigheid ervan, „ontbossing met het oog op omschakeling naar een ander bodemgebruik” in de zin van punt 1, onder d), van bijlage II bij richtlijn 2011/92 vormt?

---

(1)  PB L 26, blz. 1.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 14 juni 2017 — Jörg Scharnweber en Henning Kuhlmann/Société Air France SA

(Zaak C-366/17)

(2017/C 318/07)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Jörg Scharnweber en Henning Kuhlmann

Verwerende partij: Société Air France SA

Bij beschikking van 19 juli 2017 heeft het Hof de doorhaling van de zaak gelast.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/5 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/5

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 19 juni 2017 — Uber BV/Richard Leipold

(Zaak C-371/17)

(2017/C 318/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Uber BV

Verwerende partij: Richard Leipold

Prejudiciële vragen

| 1) | Verricht een onderneming die in samenwerking met autoverhuurondernemingen met een vergunning voor personenvervoer een applicatie voor smartphones beschikbaar stelt waarmee gebruikers een huurauto met chauffeur kunnen bestellen, zelf een dienst op het gebied van het vervoer in de zin van artikel 58, lid 1, VWEU en artikel 2, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123 (1) wanneer de organisatiediensten van die onderneming nauw verbonden zijn met de vervoerdienst, in het bijzonder wanneer zij






  — | de prijsvorming bepaalt, de afwikkeling van het betalingsverkeer regelt en de vervoersvoorwaarden voor de vervoersopdrachten vaststelt, |
| --- | --- | --- |

1)

Verricht een onderneming die in samenwerking met autoverhuurondernemingen met een vergunning voor personenvervoer een applicatie voor smartphones beschikbaar stelt waarmee gebruikers een huurauto met chauffeur kunnen bestellen, zelf een dienst op het gebied van het vervoer in de zin van artikel 58, lid 1, VWEU en artikel 2, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123 (1) wanneer de organisatiediensten van die onderneming nauw verbonden zijn met de vervoerdienst, in het bijzonder wanneer zij

—

de prijsvorming bepaalt, de afwikkeling van het betalingsverkeer regelt en de vervoersvoorwaarden voor de vervoersopdrachten vaststelt,

en

| — | onder haar firmanaam en met uniforme kortingsacties reclame maakt voor de voertuigen waarvoor zij als tussenpersoon optreedt? |
| --- | --- |

—

onder haar firmanaam en met uniforme kortingsacties reclame maakt voor de voertuigen waarvoor zij als tussenpersoon optreedt?

Voor het geval dat het Hof van Justitie de eerste vraag ontkennend zou beantwoorden:

| 2) | Kan het op grond van het doel, dat erin bestaat het concurrentievermogen en het functioneren van het taxivervoer te vrijwaren, vanuit het oogpunt van de bescherming van de openbare orde uit hoofde van artikel 16, lid 1, van richtlijn 2006/123 in de huidige verkeersomstandigheden gerechtvaardigd zijn een dienst als die welke aan de orde is in het hoofdgeding te verbieden? |
| --- | --- |

2)

Kan het op grond van het doel, dat erin bestaat het concurrentievermogen en het functioneren van het taxivervoer te vrijwaren, vanuit het oogpunt van de bescherming van de openbare orde uit hoofde van artikel 16, lid 1, van richtlijn 2006/123 in de huidige verkeersomstandigheden gerechtvaardigd zijn een dienst als die welke aan de orde is in het hoofdgeding te verbieden?

---

(1)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/6 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 26 juni 2017 — Società Immobiliare Al Bosco Srl

(Zaak C-379/17)

(2017/C 318/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Belanghebbende partij: Società Immobiliare Al Bosco Srl

Prejudiciële vraag

Is het in overeenstemming met artikel 38, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, wanneer een in het recht van de aangezochte staat gestelde termijn, op grond waarvan een titel na verloop van een bepaalde periode niet meer mag worden ten uitvoer gelegd, ook wordt toegepast op een functioneel vergelijkbare titel die in een andere lidstaat is afgegeven en in de aangezochte staat is erkend en uitvoerbaar is verklaard?

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/6 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/6

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 27 juni 2017 — Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistik N&N/Budapest Rendőrfőkapitánya

(Zaak C-384/17)

(2017/C 318/10)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dooel Uvoz-Izvoz Skopje Link Logistik N&N

Verwerende partij: Budapest Rendőrfőkapitánya

Prejudiciële vragen

| 1) | Is bij het proportionaliteitsvereiste zoals neergelegd in artikel 9 bis van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (1), en zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn arrest van 22 maart 2017 in de gevoegde zaken C-497/15 en C-498/15, Euro-Team en Spirál-Gép (EU:C:2017:229), sprake van een rechtstreeks toepasselijke bepaling van die richtlijn? |
| --- | --- |

1)

Is bij het proportionaliteitsvereiste zoals neergelegd in artikel 9 bis van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (1), en zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn arrest van 22 maart 2017 in de gevoegde zaken C-497/15 en C-498/15, Euro-Team en Spirál-Gép (EU:C:2017:229), sprake van een rechtstreeks toepasselijke bepaling van die richtlijn?

| 2) | Voor het geval dat bij het proportionaliteitsvereiste zoals neergelegd in artikel 9 bis van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, en zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn arrest van 22 maart 2017 in de gevoegde zaken C-497/15 en C-498/15, Euro-Team en Spirál-Gép (EU:C:2017:229), geen sprake is van een rechtstreeks toepasselijke bepaling van die richtlijn:
  Behelst de uitlegging van het nationale recht conform het Unierecht voor de nationale rechter en overheid dan de mogelijkheid en verplichting om, zonder tussenkomst van de nationale wetgever, de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde Hongaarse regeling aan te vullen met de materiële criteria van het proportionaliteitsvereiste zoals die zijn omschreven in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 22 maart 2017 in de gevoegde zaken C-497/15 en C-498/15, Euro-Team en Spirál-Gép (EU:C:2017:229)? |
| --- | --- |

2)

Voor het geval dat bij het proportionaliteitsvereiste zoals neergelegd in artikel 9 bis van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, en zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn arrest van 22 maart 2017 in de gevoegde zaken C-497/15 en C-498/15, Euro-Team en Spirál-Gép (EU:C:2017:229), geen sprake is van een rechtstreeks toepasselijke bepaling van die richtlijn:

Behelst de uitlegging van het nationale recht conform het Unierecht voor de nationale rechter en overheid dan de mogelijkheid en verplichting om, zonder tussenkomst van de nationale wetgever, de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde Hongaarse regeling aan te vullen met de materiële criteria van het proportionaliteitsvereiste zoals die zijn omschreven in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 22 maart 2017 in de gevoegde zaken C-497/15 en C-498/15, Euro-Team en Spirál-Gép (EU:C:2017:229)?

---

(1)  PB 1999, L 187, blz. 42.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/7

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 26 juni 2017 — Torsten Hein/Albert Holzkamm GmbH & Co.

(Zaak C-385/17)

(2017/C 318/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Arbeitsgericht Verden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Torsten Hein

Verwerende partij: Albert Holzkamm GmbH & Co.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan bij collectieve arbeidsovereenkomst kan worden bepaald dat loonkortingen die in de berekeningsperiode worden toegepast ten gevolge van gedeeltelijke werkloosheid, de berekening van de vakantie-uitkering zodanig beïnvloeden dat de vakantievergoeding die de werknemer voor de duur van de jaarlijkse vakantie van minstens vier weken ontvangt of de vergoeding die hij bij beëindiging van het dienstverband ontvangt voor de niet opgenomen vakantiedagen, lager is dan de uitkering of de vergoeding die hij zou hebben ontvangen wanneer de berekening van de vakantievergoeding gebaseerd was op het gemiddelde arbeidsloon dat de werknemer in de berekeningsperiode zonder dergelijke loonkortingen had ontvangen? Zo ja, hoeveel mag een bij collectieve arbeidsovereenkomst vastgestelde en krachtens de nationale wettelijke regeling toegestane vermindering van de vakantievergoeding wegens gedeeltelijke werkloosheid tijdens de berekeningsperiode, ten opzichte van het ongekorte gemiddelde arbeidsloon van de werknemer procentsgewijs maximaal bedragen, zodat de uitlegging van deze nationale regeling in overeenstemming met het recht van de Unie kan worden geacht? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan bij collectieve arbeidsovereenkomst kan worden bepaald dat loonkortingen die in de berekeningsperiode worden toegepast ten gevolge van gedeeltelijke werkloosheid, de berekening van de vakantie-uitkering zodanig beïnvloeden dat de vakantievergoeding die de werknemer voor de duur van de jaarlijkse vakantie van minstens vier weken ontvangt of de vergoeding die hij bij beëindiging van het dienstverband ontvangt voor de niet opgenomen vakantiedagen, lager is dan de uitkering of de vergoeding die hij zou hebben ontvangen wanneer de berekening van de vakantievergoeding gebaseerd was op het gemiddelde arbeidsloon dat de werknemer in de berekeningsperiode zonder dergelijke loonkortingen had ontvangen? Zo ja, hoeveel mag een bij collectieve arbeidsovereenkomst vastgestelde en krachtens de nationale wettelijke regeling toegestane vermindering van de vakantievergoeding wegens gedeeltelijke werkloosheid tijdens de berekeningsperiode, ten opzichte van het ongekorte gemiddelde arbeidsloon van de werknemer procentsgewijs maximaal bedragen, zodat de uitlegging van deze nationale regeling in overeenstemming met het recht van de Unie kan worden geacht?

| 2) | Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Vereisen het algemene unierechtelijke rechtszekerheidsbeginsel en het verbod van terugwerkende kracht dat de mogelijkheid om zich te beroepen op de door het Hof in het kader van het onderhavige verzoek om een prejudiciële beslissing te geven uitlegging van artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, ten aanzien van alle betrokken partijen wordt beperkt in de tijd, op grond dat de hoogste nationale rechter voordien heeft geoordeeld dat de toepasselijke nationale wettelijke bepalingen en bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten niet in overeenstemming met het recht van de Unie kunnen worden uitgelegd? Indien het Hof deze vraag ontkennend beantwoordt: Is het verenigbaar met het Unierecht dat de nationale rechterlijke instanties op basis van het nationale recht de werkgevers, die erop vertrouwden dat de hoogste nationale rechterlijke instantie haar rechtspraak niet zou wijzigen, de bescherming van het gewettigd vertrouwen bieden, of kan uitsluitend het Hof bescherming van het gewettigd vertrouwen bieden? |
| --- | --- |

2)

Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Vereisen het algemene unierechtelijke rechtszekerheidsbeginsel en het verbod van terugwerkende kracht dat de mogelijkheid om zich te beroepen op de door het Hof in het kader van het onderhavige verzoek om een prejudiciële beslissing te geven uitlegging van artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, ten aanzien van alle betrokken partijen wordt beperkt in de tijd, op grond dat de hoogste nationale rechter voordien heeft geoordeeld dat de toepasselijke nationale wettelijke bepalingen en bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten niet in overeenstemming met het recht van de Unie kunnen worden uitgelegd? Indien het Hof deze vraag ontkennend beantwoordt: Is het verenigbaar met het Unierecht dat de nationale rechterlijke instanties op basis van het nationale recht de werkgevers, die erop vertrouwden dat de hoogste nationale rechterlijke instantie haar rechtspraak niet zou wijzigen, de bescherming van het gewettigd vertrouwen bieden, of kan uitsluitend het Hof bescherming van het gewettigd vertrouwen bieden?

---

(1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/7

---

Beroep ingesteld op 30 juni 2017 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

(Zaak C-391/17)

(2017/C 318/12)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en A. Caeiros, gemachtigden)

Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

Conclusies

| — | vaststellen dat, door het niet-compenseren van het verlies van een bepaald bedrag aan eigen middelen dat had moeten vastgesteld en ter beschikking gesteld van de begroting van de Unie krachtens de artikelen 2, 6, 10, 11 en 17 van verordening nr. 1552/1989 (1) (artikelen 2, 6, 10, 12 en 13 van verordening nr. 609/2014 (2)) indien voor de invoer van aluminium uit Anguilla tussen 1999 en 2000 geen uitvoercertificaten waren afgegeven in strijd met artikel 101, lid 2, van besluit 91/482/EEG (3), het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 5 (daarna artikel 10) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (thans artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie), en |
| --- | --- |

—

vaststellen dat, door het niet-compenseren van het verlies van een bepaald bedrag aan eigen middelen dat had moeten vastgesteld en ter beschikking gesteld van de begroting van de Unie krachtens de artikelen 2, 6, 10, 11 en 17 van verordening nr. 1552/1989 (1) (artikelen 2, 6, 10, 12 en 13 van verordening nr. 609/2014 (2)) indien voor de invoer van aluminium uit Anguilla tussen 1999 en 2000 geen uitvoercertificaten waren afgegeven in strijd met artikel 101, lid 2, van besluit 91/482/EEG (3), het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 5 (daarna artikel 10) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (thans artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie), en

| — | het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | Tussen maart 1999 en juni 2000 werd uit derde landen afkomstig aluminium dat eerst was ingevoerd in Anguilla, na heruitvoer uit Anguilla, ingevoerd in Italië. De autoriteiten van Anguilla hadden voor de goederen die in Anguilla werden doorgevoerd een transportvergoeding bij uitvoer van 25 USD per ton toegekend (hierna: „vervoerssteun”). Die door Anguilla toegekende vervoerssteun voor doorgevoerde goederen die overeenkwam met een terugbetaling van douanerechten, zou de douanevrijstelling in geval van wederuitvoer uit Anguilla en invoer in de Europese Unie ondermijnen. De autoriteiten van Anguilla hebben artikel 101, lid 2, van besluit 91/482/EEG onjuist toegepast, omdat zij uitvoercertificaten hebben afgegeven ofschoon niet was voldaan aan de hieraan gestelde voorwaarden. Na schending van artikel 101, lid 2, van besluit 91/482/EEG wegens de onterechte afgifte van uitvoercertificaten door Anguilla, werd Italië belemmerd bij het innen van douanerechten overeenkomstig artikel 24 EG (thans 29 VWEU). |
| --- | --- |

1.

Tussen maart 1999 en juni 2000 werd uit derde landen afkomstig aluminium dat eerst was ingevoerd in Anguilla, na heruitvoer uit Anguilla, ingevoerd in Italië. De autoriteiten van Anguilla hadden voor de goederen die in Anguilla werden doorgevoerd een transportvergoeding bij uitvoer van 25 USD per ton toegekend (hierna: „vervoerssteun”). Die door Anguilla toegekende vervoerssteun voor doorgevoerde goederen die overeenkwam met een terugbetaling van douanerechten, zou de douanevrijstelling in geval van wederuitvoer uit Anguilla en invoer in de Europese Unie ondermijnen. De autoriteiten van Anguilla hebben artikel 101, lid 2, van besluit 91/482/EEG onjuist toegepast, omdat zij uitvoercertificaten hebben afgegeven ofschoon niet was voldaan aan de hieraan gestelde voorwaarden. Na schending van artikel 101, lid 2, van besluit 91/482/EEG wegens de onterechte afgifte van uitvoercertificaten door Anguilla, werd Italië belemmerd bij het innen van douanerechten overeenkomstig artikel 24 EG (thans 29 VWEU).

| 2. | Het Verenigd Koninkrijk is financieel aansprakelijk voor het verlies aan traditionele eigen middelen dat is veroorzaakt door uitvoercertificaten die zijn afgegeven in strijd met artikel 101, lid 2, van besluit 91/482/EEG. De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk hebben niet alle passende maatregelen getroffen om de financiële belangen van de Unie te beschermen en ervoor te zorgen dat het bestuur van Anguilla besluit 91/482/EEG op juiste wijze toepast. Iedere lidstaat moet verzekeren dat zijn overzeese gebiedsdelen alle wettelijke handelingen die op hen van toepassing zijn, zoals besluit 91/482/EEG, juist toepassen teneinde de financiële belangen van de Unie doeltreffend te beschermen. |
| --- | --- |

2.

Het Verenigd Koninkrijk is financieel aansprakelijk voor het verlies aan traditionele eigen middelen dat is veroorzaakt door uitvoercertificaten die zijn afgegeven in strijd met artikel 101, lid 2, van besluit 91/482/EEG. De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk hebben niet alle passende maatregelen getroffen om de financiële belangen van de Unie te beschermen en ervoor te zorgen dat het bestuur van Anguilla besluit 91/482/EEG op juiste wijze toepast. Iedere lidstaat moet verzekeren dat zijn overzeese gebiedsdelen alle wettelijke handelingen die op hen van toepassing zijn, zoals besluit 91/482/EEG, juist toepassen teneinde de financiële belangen van de Unie doeltreffend te beschermen.

| 3. | Indien optreden of nalaten door autoriteiten van lidstaten leidt tot een verlies aan eigen middelen, moet het equivalent van het bedrag van de verloren eigen middelen worden overgeboekt naar de Unie. Het Verenigd Koninkrijk moet derhalve de begroting van de Unie compenseren voor het totaalbedrag aan verloren eigen middelen, en achterstandsrente voldoen krachtens artikel 11 van verordening nr. 1150/2000 (4). |
| --- | --- |

3.

Indien optreden of nalaten door autoriteiten van lidstaten leidt tot een verlies aan eigen middelen, moet het equivalent van het bedrag van de verloren eigen middelen worden overgeboekt naar de Unie. Het Verenigd Koninkrijk moet derhalve de begroting van de Unie compenseren voor het totaalbedrag aan verloren eigen middelen, en achterstandsrente voldoen krachtens artikel 11 van verordening nr. 1150/2000 (4).

---

(1)  Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1)

(2)  Verordening (EU, Euratom) nr. 609/2014 van de Raad van 26 mei 2014 betreffende de regels en procedures voor de terbeschikkingstelling van de traditionele eigen middelen, de btw- en de bni-middelen, en betreffende de maatregelen om in de behoefte aan kasmiddelen te voorzien (Herschikking) (PB L 168, blz. 39)

(3)  Besluit van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (PB L 263, blz. 1)

(4)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1)

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/8 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Den Haag (Nederland) op 13 juli 2017 — Staat der Nederlanden tegen Warner-Lambert Company LLC

(Zaak C-423/17)

(2017/C 318/13)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Gerechtshof Den Haag

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Staat der Nederlanden

Verweerster: Warner-Lambert Company LLC

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 11 van richtlijn 2001/83 (1) of enige andere bepaling van Unierecht aldus worden uitgelegd dat een mededeling waarbij de aanvrager of houder van een handelsvergunning voor een generiek geneesmiddel in de zin van artikel 10 van richtlijn 2001/83 de autoriteit laat weten dat hij de delen van de samenvatting van productkenmerken van het referentiegeneesmiddel die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, niet vermeldt in de samenvatting van productkenmerken en de bijsluiter, worden aangemerkt als een verzoek tot beperking van de handelsvergunning dat ertoe moet leiden dat de handelsvergunning niet of niet meer geldt voor de geoctrooieerde indicaties of doseringsvormen? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 11 van richtlijn 2001/83 (1) of enige andere bepaling van Unierecht aldus worden uitgelegd dat een mededeling waarbij de aanvrager of houder van een handelsvergunning voor een generiek geneesmiddel in de zin van artikel 10 van richtlijn 2001/83 de autoriteit laat weten dat hij de delen van de samenvatting van productkenmerken van het referentiegeneesmiddel die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, niet vermeldt in de samenvatting van productkenmerken en de bijsluiter, worden aangemerkt als een verzoek tot beperking van de handelsvergunning dat ertoe moet leiden dat de handelsvergunning niet of niet meer geldt voor de geoctrooieerde indicaties of doseringsvormen?

| 2) | Als het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt, verzetten de artikelen 11 en 21, derde lid, van richtlijn 2001/83 of andere bepalingen van het Unierecht zich ertegen dat de bevoegde autoriteit bij een krachtens artikel 6 in samenhang met artikel 10 van richtlijn 2001/83 gegeven vergunning de samenvatting van de productkenmerken en de bijsluiter openbaar maakt inclusief de delen die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, in de situatie dat de aanvrager of houder van een handelsvergunning de autoriteit heeft laten weten dat hij de delen van de samenvatting van productkenmerken van het referentiegeneesmiddel die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, niet vermeldt in de samenvatting van productkenmerken en de bijsluiter? |
| --- | --- |

2)

Als het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt, verzetten de artikelen 11 en 21, derde lid, van richtlijn 2001/83 of andere bepalingen van het Unierecht zich ertegen dat de bevoegde autoriteit bij een krachtens artikel 6 in samenhang met artikel 10 van richtlijn 2001/83 gegeven vergunning de samenvatting van de productkenmerken en de bijsluiter openbaar maakt inclusief de delen die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, in de situatie dat de aanvrager of houder van een handelsvergunning de autoriteit heeft laten weten dat hij de delen van de samenvatting van productkenmerken van het referentiegeneesmiddel die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, niet vermeldt in de samenvatting van productkenmerken en de bijsluiter?

| 3) | Maakt het voor de beantwoording van vraag 2 uit dat de bevoegde autoriteit eist dat de vergunninghouder in de bijsluiter die de vergunninghouder in de verpakking van het geneesmiddel moet stoppen, een verwijzing opneemt naar de website van die autoriteit waarop de samenvatting van de productkenmerken is gepubliceerd inclusief de delen die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, terwijl die delen met toepassing van artikel 11 van richtlijn 2001/83 niet in die bijsluiter zijn vermeld? |
| --- | --- |

3)

Maakt het voor de beantwoording van vraag 2 uit dat de bevoegde autoriteit eist dat de vergunninghouder in de bijsluiter die de vergunninghouder in de verpakking van het geneesmiddel moet stoppen, een verwijzing opneemt naar de website van die autoriteit waarop de samenvatting van de productkenmerken is gepubliceerd inclusief de delen die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, terwijl die delen met toepassing van artikel 11 van richtlijn 2001/83 niet in die bijsluiter zijn vermeld?

---

(1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB 2001, L 311, blz. 67).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/9

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 17 juli 2017 — Dermod Patrick O’Brien/Ministry of Justice (voorheen Department for Constitutional Affairs)

(Zaak C-432/17)

(2017/C 318/14)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court of the United Kingdom

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Dermod Patrick O’Brien

Verwerende partij: Ministry of Justice (voorheen Department for Constitutional Affairs)

Prejudiciële vraag

Vereist richtlijn 97/81 (1), en in het bijzonder clausule 4 van de raamovereenkomst in de bijlage daarbij, betreffende het beginsel van non-discriminatie, dat diensttijdvakken die zijn vervuld vóór de uiterste termijn van uitvoering van de richtlijn, in aanmerking worden genomen bij de berekening van het bedrag van het ouderdomspensioen van een deeltijdwerker indien ze in aanmerking worden genomen bij de berekening van het pensioen van een vergelijkbare voltijdwerker?

---

(1)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Bijlage: Kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 18 juli 2017 — Human Operator Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

(Zaak C-434/17)

(2017/C 318/15)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Zalaegerszegi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Human Operator Zrt.

Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

Prejudiciële vraag

Dient uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2349 van de Raad van 10 december 2015 (1) aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de Hongaarse praktijk volgens welke de bepaling van nationaal recht die krachtens de in voornoemd uitvoeringsbesluit verleende machtiging voorziet in een afwijking van artikel 193 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad, vanaf 1 januari 2015 in werking is getreden en vanaf laatstgenoemde datum moet worden toegepast, hoewel het genoemde uitvoeringsbesluit geen bepaling inzake terugwerkende kracht of toepasbaarheid bevat, doch Hongarije in zijn verzoek om machtiging om te voorzien in een afwijking, deze datum wel als aanvangsdatum van de toepassing heeft aangegeven?

---

(1)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2349 van de Raad van 10 december 2015 waarbij Hongarije wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 193 van richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 330, blz. 53).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen (België) op 24 juli 2017 — Woonhaven Antwerpen tegen Khalid Berkani, Asmae Hajji

(Zaak C-446/17)

(2017/C 318/16)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Vredegerecht te Antwerpen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster: Woonhaven Antwerpen

Verweerders: Khalid Berkani, Asmae Hajji

Prejudiciële vragen

| 1) | Is een door de Vlaamse Regering erkende sociale huisvestingsmaatschappij die een sociale woning verhuurt aan een consument tegen een huurprijs die enerzijds afhankelijk is van de door deze maatschappij zelf bepaalde marktwaarde en anderzijds van het inkomen en de gezinssamenstelling van de huurder te beschouwen als een onderneming in de zin van het Europees recht? |
| --- | --- |

1)

Is een door de Vlaamse Regering erkende sociale huisvestingsmaatschappij die een sociale woning verhuurt aan een consument tegen een huurprijs die enerzijds afhankelijk is van de door deze maatschappij zelf bepaalde marktwaarde en anderzijds van het inkomen en de gezinssamenstelling van de huurder te beschouwen als een onderneming in de zin van het Europees recht?

| 2) | Is de verhouding tussen een erkende sociale huisvestingsmaatschappij en een consument wanneer die consument een sociale woning huurt van die sociale huisvestingsmaatschappij en dan met name artikel 11 van de type huurovereenkomst die deel uitmaakt van deze verhouding een overeenkomst in de betekenis die aan deze term toekomt volgens richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten? |
| --- | --- |

2)

Is de verhouding tussen een erkende sociale huisvestingsmaatschappij en een consument wanneer die consument een sociale woning huurt van die sociale huisvestingsmaatschappij en dan met name artikel 11 van de type huurovereenkomst die deel uitmaakt van deze verhouding een overeenkomst in de betekenis die aan deze term toekomt volgens richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten?

| 3) | Valt de overeenkomst of de reglementaire relatie waarbij een erkende sociale huisvestingsmaatschappij een sociale woning verhuurt aan een consument onder de werking van de richtlijn 93/13/EEG [...] en is een erkende sociale huisvestingsmaatschappij die een sociale woning verhuurt aan een consument tegen een huurprijs die enerzijds afhankelijk is van de door deze maatschappij zelf bepaalde marktwaarde en anderzijds van het inkomen en de gezinssamenstelling van de huurder bij deze verhuring te beschouwen als een verkoper in de zin van de richtlijn? |
| --- | --- |

3)

Valt de overeenkomst of de reglementaire relatie waarbij een erkende sociale huisvestingsmaatschappij een sociale woning verhuurt aan een consument onder de werking van de richtlijn 93/13/EEG [...] en is een erkende sociale huisvestingsmaatschappij die een sociale woning verhuurt aan een consument tegen een huurprijs die enerzijds afhankelijk is van de door deze maatschappij zelf bepaalde marktwaarde en anderzijds van het inkomen en de gezinssamenstelling van de huurder bij deze verhuring te beschouwen als een verkoper in de zin van de richtlijn?

---

(1)  PB 1993, L 95, blz. 29.

---

Gerecht

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/12 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/12

---

Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — The GB Foods/EUIPO — Yatecomeré (YATEKOMO)

(Zaak T-336/17)

(2017/C 318/17)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: The GB Foods, SA (L’Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Buganza González en E. Torner Lasalle, abogadas)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Yatecomeré, SL (Ribadumia, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk „YATEKOMO” — Uniemerk nr. 11 703 568

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2017 in zaak R 1506/2016-5

Conclusies

| — | kennis nemen van het onderhavige beroep tegen de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2017 (zaak R 1506/2016-5), dit beroep gegrond verklaren, de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO vernietigen en de geldigheid van de inschrijving van het merk nr. 11 703 568 „YATEKOMO” voor alle goederen van de klassen 29 en 30, waarvoor het oorspronkelijk was aangemeld, herstellen en vaststellen; |
| --- | --- |

—

kennis nemen van het onderhavige beroep tegen de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2017 (zaak R 1506/2016-5), dit beroep gegrond verklaren, de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO vernietigen en de geldigheid van de inschrijving van het merk nr. 11 703 568 „YATEKOMO” voor alle goederen van de klassen 29 en 30, waarvoor het oorspronkelijk was aangemeld, herstellen en vaststellen;

| — | verklaren dat het merk „YATEKOMO” algemeen bekend is; |
| --- | --- |

—

verklaren dat het merk „YATEKOMO” algemeen bekend is;

| — | het EUIPO veroordelen het Gerecht alle door de vertegenwoordiger van verzoekster overgelegde stukken van het dossier in de voor het EUIPO ingestelde procedure tot nietigverklaring van het merk „YATEKOMO” ter beschikking te stellen, opdat alle in de procedure ingebrachte documenten kunnen worden onderzocht; |
| --- | --- |

—

het EUIPO veroordelen het Gerecht alle door de vertegenwoordiger van verzoekster overgelegde stukken van het dossier in de voor het EUIPO ingestelde procedure tot nietigverklaring van het merk „YATEKOMO” ter beschikking te stellen, opdat alle in de procedure ingebrachte documenten kunnen worden onderzocht;

| — | het EUIPO overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | Het merk „YATEKOMO” is niet in strijd met artikel 8 van verordening nr. 207/2009. Het Uniewoordmerk doet geen afbreuk aan het oudere, Spaanse gemengde merk „ya te comeré el vacío que te llena”. |
| --- | --- |

—

Het merk „YATEKOMO” is niet in strijd met artikel 8 van verordening nr. 207/2009. Het Uniewoordmerk doet geen afbreuk aan het oudere, Spaanse gemengde merk „ya te comeré el vacío que te llena”.

| — | Merk nr. 11 703 568 „YATEKOMO” heeft algemene bekendheid verworven. |
| --- | --- |

—

Merk nr. 11 703 568 „YATEKOMO” heeft algemene bekendheid verworven.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/13 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/13

---

Beroep ingesteld op 6 juni 2017 — Eco-Bat Technologies e.a./Commissie

(Zaak T-361/17)

(2017/C 318/18)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Eco-Bat Technologies Ltd (Matlock, Verenigd Koninkrijk), Berzelius Metall GmbH (Braubach, Duitsland) en Société Traitements Chimiques des Métaux (STCM) (Bazoches-les-Gallerandes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Brealey, QC, en I. Vandenborre en S. Dionnet, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | artikel 2, lid 1, onder b), van besluit C(2017) 900 final van de Commissie, zoals gewijzigd op 6 april 2017 bij besluit C(2017) 2223 final van 6 april 2017, in zaak AT.40018 — Recyclage van autoaccu’s nietig verklaren, de aan de verzoeksters opgelegde geldboete verlagen om rekening te houden met een representatieve waarde van de aankopen tijdens de inbreukperiode en met de correcte duur van de deelname van verzoeksters aan de inbreukhandelingen in Frankrijk, en de op basis van punt 37 van de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) opgelegde verhoging met 10 % ongedaan maken, en |
| --- | --- |

—

artikel 2, lid 1, onder b), van besluit C(2017) 900 final van de Commissie, zoals gewijzigd op 6 april 2017 bij besluit C(2017) 2223 final van 6 april 2017, in zaak AT.40018 — Recyclage van autoaccu’s nietig verklaren, de aan de verzoeksters opgelegde geldboete verlagen om rekening te houden met een representatieve waarde van de aankopen tijdens de inbreukperiode en met de correcte duur van de deelname van verzoeksters aan de inbreukhandelingen in Frankrijk, en de op basis van punt 37 van de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) opgelegde verhoging met 10 % ongedaan maken, en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voeren de verzoeksters zeven middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft het beginsel van behoorlijk bestuur en het recht van verdediging van de verzoeksters geschonden door voor het eerst in het bestreden besluit te bepalen dat de waarde van de aankopen van de verzoeksters moet worden gebruikt als basis voor de berekening van de geldboete. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft het beginsel van behoorlijk bestuur en het recht van verdediging van de verzoeksters geschonden door voor het eerst in het bestreden besluit te bepalen dat de waarde van de aankopen van de verzoeksters moet worden gebruikt als basis voor de berekening van de geldboete.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden door de waarde van de aankopen van de verzoeksters in 2011 als referentiepunt te gebruiken bij de berekening van de geldboete. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden door de waarde van de aankopen van de verzoeksters in 2011 als referentiepunt te gebruiken bij de berekening van de geldboete.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid, het beginsel van gelijke behandeling, het evenredigheidsbeginsel en de motiveringsplicht geschonden door geen rekening te houden met de geringere betrokkenheid van de verzoeksters bij de handelingen van het kartel in Frankrijk. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid, het beginsel van gelijke behandeling, het evenredigheidsbeginsel en de motiveringsplicht geschonden door geen rekening te houden met de geringere betrokkenheid van de verzoeksters bij de handelingen van het kartel in Frankrijk.

| 4. | Vierde middel: de Commissie heeft de motiveringsplicht, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen geschonden door de toepassing van punt 37 van de richtsnoeren en de opgelegde exacte verhoging van de geldboete niet afdoende te rechtvaardigen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Commissie heeft de motiveringsplicht, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen geschonden door de toepassing van punt 37 van de richtsnoeren en de opgelegde exacte verhoging van de geldboete niet afdoende te rechtvaardigen.

| 5. | Vijfde middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling geschonden door aan- en verkoopkartels verschillend te behandelen. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling geschonden door aan- en verkoopkartels verschillend te behandelen.

| 6. | Zesde middel: de Commissie heeft het recht van verdediging van de verzoeksters geschonden door een verhoging van de geldboete overeenkomstig punt 37 van de richtsnoeren op te leggen zonder deze te vermelden in de mededeling van de punten van bezwaar, en door geen aanvullende mededeling van de punten van bezwaar te verzenden en geen nieuwe hoorzitting te organiseren. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: de Commissie heeft het recht van verdediging van de verzoeksters geschonden door een verhoging van de geldboete overeenkomstig punt 37 van de richtsnoeren op te leggen zonder deze te vermelden in de mededeling van de punten van bezwaar, en door geen aanvullende mededeling van de punten van bezwaar te verzenden en geen nieuwe hoorzitting te organiseren.

| 7. | Zevende middel: de Commissie heeft het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden door niet in een eerder stadium van de administratieve procedure te kennen te geven dat zij punt 37 van de richtsnoeren zou toepassen. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: de Commissie heeft het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden door niet in een eerder stadium van de administratieve procedure te kennen te geven dat zij punt 37 van de richtsnoeren zou toepassen.

---

(1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/14

---

Beroep ingesteld op 10 juli 2017 — Fruit of the Loom/EUIPO — Takko (FRUIT)

(Zaak T-424/17)

(2017/C 318/19)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Fruit of the Loom, Inc. (Bowling Green, Kentucky, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC en V. Marsland, Solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Takko Holding GmbH (Telgte, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk „FRUIT” — Uniemerk nr. 5 077 508

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2017 in zaak R 2119/2016-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en van de andere partij in hun eigen kosten en in die van de verzoekende partij. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en van de andere partij in hun eigen kosten en in die van de verzoekende partij.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

| — | schending van artikel 65, lid 6, van verordening nr. 207/2009. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 65, lid 6, van verordening nr. 207/2009.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/14

---

Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — younique/EUIPO — Jafer Enterprises R&D (younique products)

(Zaak T-434/17)

(2017/C 318/20)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: younique LLC (Utah, Verenigde staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jafer Enterprises R&D, SLU (Granollers, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „younique products” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 191 504

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de Tweede kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2017 in zaak R 1564/2016-2

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | verweerder veroordelen tot betaling van de met het onderhavige beroep samenhangende en daardoor ontstane kosten, alsook van de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep, dan wel, indien de andere bij het bestreden besluit betrokken partij intervenieert in de onderhavige procedure, verweerder en de andere bij het bestreden besluit betrokken partij hoofdelijk veroordelen tot betaling van de met het onderhavige beroep samenhangende en daardoor ontstane kosten, alsook van de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

verweerder veroordelen tot betaling van de met het onderhavige beroep samenhangende en daardoor ontstane kosten, alsook van de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep, dan wel, indien de andere bij het bestreden besluit betrokken partij intervenieert in de onderhavige procedure, verweerder en de andere bij het bestreden besluit betrokken partij hoofdelijk veroordelen tot betaling van de met het onderhavige beroep samenhangende en daardoor ontstane kosten, alsook van de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009, doordat de kamer van beroep zich heeft vergist met betrekking tot het aandachtsniveau van het relevante publiek en de overeenstemming van de betrokken merken. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009, doordat de kamer van beroep zich heeft vergist met betrekking tot het aandachtsniveau van het relevante publiek en de overeenstemming van de betrokken merken.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/15 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/15

---

Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — Verband der Deutschen Biokraftstoffindustrie/Commissie

(Zaak T-451/17)

(2017/C 318/21)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Verband der Deutschen Biokraftstoffindustrie e.V. (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Stein, P. Friton en H.-J. Prieß, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de mededeling van de Commissie met registratienummer BK/abd/ener.c.l(2017)2122195 nietig verklaren, voor zover op bladzijde vijf daarvan wordt bepaald dat voor de berekening van de broeikasgasemissies van biodiesel een emissiewaarde van 99,57 g CO2eq per MJ methanol moet worden gebruikt, en |
| --- | --- |

—

de mededeling van de Commissie met registratienummer BK/abd/ener.c.l(2017)2122195 nietig verklaren, voor zover op bladzijde vijf daarvan wordt bepaald dat voor de berekening van de broeikasgasemissies van biodiesel een emissiewaarde van 99,57 g CO2eq per MJ methanol moet worden gebruikt, en

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van richtlijn 2009/28/EG (1) door af te wijken van de voorgeschreven rekenmethode






  — | Verzoeker betoogt dat volgens artikel 19, lid 1, onder b), de in bijlage V, deel C, bij richtlijn 2009/28/EG vermelde methode moet worden toegepast wanneer gebruikt wordt gemaakt van werkelijke waarden om een emissiewaarde te berekenen. Overeenkomstig bijlage V, deel C, punt 13, bij richtlijn 2009/28/EG worden de emissies ten gevolge van de gebruikte brandstof, eu, geacht nul te zijn voor biobrandstoffen en vloeibare biomassa. Volgens verzoeker draagt de bestreden mededeling de vrijwillige certificatieregelingen op om binnen een bepaalde termijn een van bijlage V, deel C, punt 13, bij richtlijn 2009/28/EG afwijkende berekening toe te passen, die juist ook de emissies ingevolge het brandstofgebruik behelst. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van richtlijn 2009/28/EG (1) door af te wijken van de voorgeschreven rekenmethode

—

Verzoeker betoogt dat volgens artikel 19, lid 1, onder b), de in bijlage V, deel C, bij richtlijn 2009/28/EG vermelde methode moet worden toegepast wanneer gebruikt wordt gemaakt van werkelijke waarden om een emissiewaarde te berekenen. Overeenkomstig bijlage V, deel C, punt 13, bij richtlijn 2009/28/EG worden de emissies ten gevolge van de gebruikte brandstof, eu, geacht nul te zijn voor biobrandstoffen en vloeibare biomassa. Volgens verzoeker draagt de bestreden mededeling de vrijwillige certificatieregelingen op om binnen een bepaalde termijn een van bijlage V, deel C, punt 13, bij richtlijn 2009/28/EG afwijkende berekening toe te passen, die juist ook de emissies ingevolge het brandstofgebruik behelst.

| — | De afwijking van bijlage V, deel C, punt 13, bij richtlijn 2009/28/EG is in strijd met de procedurele voorschriften van die richtlijn. Overeenkomstig artikel 19, lid 7, tweede volzin, van de richtlijn kan de in bijlage V bij de richtlijn vermelde methode niet worden aangepast zonder inachtneming van de procedure van artikel 25, lid 4, van de richtlijn. Deze bepaling verwijst op haar beurt naar artikel 5bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van besluit 1999/468/EG (2), met inachtneming van artikel 8 van dat besluit, volgens hetwelk een comité regelgeving met toetsing moet worden bijeengeroepen en er een controle door het Europees Parlement en de Europese Raad moet plaatsvinden. De Commissie had niet mogen optreden middels een tardieve informele mededeling. |
| --- | --- |

—

De afwijking van bijlage V, deel C, punt 13, bij richtlijn 2009/28/EG is in strijd met de procedurele voorschriften van die richtlijn. Overeenkomstig artikel 19, lid 7, tweede volzin, van de richtlijn kan de in bijlage V bij de richtlijn vermelde methode niet worden aangepast zonder inachtneming van de procedure van artikel 25, lid 4, van de richtlijn. Deze bepaling verwijst op haar beurt naar artikel 5bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van besluit 1999/468/EG (2), met inachtneming van artikel 8 van dat besluit, volgens hetwelk een comité regelgeving met toetsing moet worden bijeengeroepen en er een controle door het Europees Parlement en de Europese Raad moet plaatsvinden. De Commissie had niet mogen optreden middels een tardieve informele mededeling.

| 2. | Tweede middel: schending van de Unierechtelijke beginselen van evenredigheid, van rechtszekerheid en van bescherming van het gewettigd vertrouwen door te voorzien in een inadequate korte overgangstermijn voor de certificatieregelingen ter invoering van de met de richtlijn strijdige rekenmethode op uiterlijk 1 september 2017.






  — | De bescherming van het gewettigd vertrouwen is niet gewaarborgd aangezien de procedurele termijnen en de uitvoeringstermijnen inadequaat kort zijn. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van de Unierechtelijke beginselen van evenredigheid, van rechtszekerheid en van bescherming van het gewettigd vertrouwen door te voorzien in een inadequate korte overgangstermijn voor de certificatieregelingen ter invoering van de met de richtlijn strijdige rekenmethode op uiterlijk 1 september 2017.

—

De bescherming van het gewettigd vertrouwen is niet gewaarborgd aangezien de procedurele termijnen en de uitvoeringstermijnen inadequaat kort zijn.

| — | Het rechtszekerheidsbeginsel is geschonden op grond van de onredelijke problemen bij de uitvoering. |
| --- | --- |

—

Het rechtszekerheidsbeginsel is geschonden op grond van de onredelijke problemen bij de uitvoering.

---

(1)  Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (PB 2009, L 140, blz. 16).

(2)  Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB 1999, L 184, blz. 23).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/16 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/16

---

Beroep ingesteld op 27 juli 2017 — Printeos e.a./Commissie

(Zaak T-466/17)

(2017/C 318/22)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partijen: Printeos, SA (Alcalá de Henares, Spanje), Printeos Cartera Industrial, SL (Alcalá de Henares), Tompla Scandinavia AB (Stockholm, Zweden), Tompla France (Fleury Mérogis, Frankrijk) en Tompla Druckerzeugnisse Vertriebs GmbH (Leonberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en P. Martínez-Lage Sobredo, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van besluit C(2017) 4112 final van de Commissie van 16 juni 2017 tot wijziging van besluit C(2014) 9295 final van de Commissie van 10 december 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst (AT.39780 — Enveloppen); |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van besluit C(2017) 4112 final van de Commissie van 16 juni 2017 tot wijziging van besluit C(2014) 9295 final van de Commissie van 10 december 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst (AT.39780 — Enveloppen);

| — | subsidiair, in de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht, verlaging van de bij artikel 1 van het bestreden besluit opgelegde geldboete ten gevolge van i) de verlaging van het basisbedrag van de geldboete met 95,3671 % op grond van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten en ii) de verdere verlaging van het boetebedrag, na clementiekortingen en schikkingskortingen, met ten minste 33 %; |
| --- | --- |

—

subsidiair, in de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht, verlaging van de bij artikel 1 van het bestreden besluit opgelegde geldboete ten gevolge van i) de verlaging van het basisbedrag van de geldboete met 95,3671 % op grond van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten en ii) de verdere verlaging van het boetebedrag, na clementiekortingen en schikkingskortingen, met ten minste 33 %;

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij arrest van 13 december 2016 (zaak T-95/15, Printeos/Commissie) heeft het Gerecht artikel 2, lid 1, onder e), van besluit C(2014) 9295 final van de Commissie van 10 december 2014 in zaak AT.39780 nietig verklaard, waarbij aan verzoeksters een geldboete van 4 729 000 EUR was opgelegd.

In het bestreden besluit wordt aanvullende informatie verstrekt over de toegepaste methode en de feiten waarmee de Commissie rekening heeft gehouden bij de aanpassing en de wijziging van de basisbedragen van de geldboeten van het besluit van 2014 en bij de oplegging van een geldboete van hetzelfde bedrag als de bij het besluit van 2014 opgelegde geldboete.

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

| 1. | Schending van het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het non bis in idem-beginsel






  — | Bij het bestreden besluit is het besluit van 2014 gewijzigd — ook al is dit laatste besluit definitief geworden, met als enige uitzondering artikel 2, lid 1, onder e), dat nietig is verklaard door het Gerecht — en dezelfde geldboete opnieuw opgelegd als de geldboete die reeds bij het besluit van 2014 is opgelegd en nietig is verklaard door het Gerecht. |
| --- | --- | --- |

1.

Schending van het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het non bis in idem-beginsel

—

Bij het bestreden besluit is het besluit van 2014 gewijzigd — ook al is dit laatste besluit definitief geworden, met als enige uitzondering artikel 2, lid 1, onder e), dat nietig is verklaard door het Gerecht — en dezelfde geldboete opnieuw opgelegd als de geldboete die reeds bij het besluit van 2014 is opgelegd en nietig is verklaard door het Gerecht.

| 2. | Schending van het beginsel van gelijke behandeling bij de vaststelling van het boetebedrag






  — | Bij het bestreden besluit zijn de basisbedragen van de geldboeten op grond van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten bij wijze van uitzondering gewijzigd, wat tot discriminatie van verzoeksters leidt. |
| --- | --- | --- |

2.

Schending van het beginsel van gelijke behandeling bij de vaststelling van het boetebedrag

—

Bij het bestreden besluit zijn de basisbedragen van de geldboeten op grond van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten bij wijze van uitzondering gewijzigd, wat tot discriminatie van verzoeksters leidt.

| 3. | Schending van het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel bij de vaststelling van het boetebedrag






  — | In het bestreden besluit is geen rekening gehouden met de geldboete die de Spaanse mededingingsautoriteit op 25 maart 2013 reeds heeft opgelegd wegens mededingingsbeperkende praktijken in de sector van papieren enveloppen, of met het feit dat van de ondernemingen waaraan de Commissie een geldboete heeft opgelegd, verzoeksters de enige zijn waaraan ook een geldboete is opgelegd door een nationale mededingingsautoriteit. |
| --- | --- | --- |

3.

Schending van het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel bij de vaststelling van het boetebedrag

—

In het bestreden besluit is geen rekening gehouden met de geldboete die de Spaanse mededingingsautoriteit op 25 maart 2013 reeds heeft opgelegd wegens mededingingsbeperkende praktijken in de sector van papieren enveloppen, of met het feit dat van de ondernemingen waaraan de Commissie een geldboete heeft opgelegd, verzoeksters de enige zijn waaraan ook een geldboete is opgelegd door een nationale mededingingsautoriteit.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/17

---

Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Rogesa/Commissie

(Zaak T-475/17)

(2017/C 318/23)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH (Dillingen, Deutschland) (vertegenwoordigers: Rechtsanwälte S. Altenschmidt en A. Sitzer)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Commissie van 20 juni 2017, subsidiair van 11 juli 2017, tot afwijzing van het confirmatieve verzoek van 29 mei 2017 (Az. GestDem nr. 2017/1788), nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 20 juni 2017, subsidiair van 11 juli 2017, tot afwijzing van het confirmatieve verzoek van 29 mei 2017 (Az. GestDem nr. 2017/1788), nietig verklaren, en

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de voorwaarden voor het recht op toegang tot de documenten zijn vervuld






  — | Verzoekster betoogt dat de bestreden beslissing in strijd is met artikel 3, eerste zin, van verordening nr. 1367/2006 (1), in samenhang met artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 (2), omdat zij recht heeft op toegang tot de door haar opgevraagde documenten. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: de voorwaarden voor het recht op toegang tot de documenten zijn vervuld

—

Verzoekster betoogt dat de bestreden beslissing in strijd is met artikel 3, eerste zin, van verordening nr. 1367/2006 (1), in samenhang met artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 (2), omdat zij recht heeft op toegang tot de door haar opgevraagde documenten.

| 2. | Tweede middel: de in artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 bedoelde uitsluitingsgronden zijn niet van toepassing






  — | Verzoekster betoogt dat de gevraagde documenten geen bedrijfsgevoelige informatie in de zin van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 bevatten, en dat in ieder geval sprake is van een hoger openbaar belang dat openbaarmaking van de documenten gebiedt. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: de in artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 bedoelde uitsluitingsgronden zijn niet van toepassing

—

Verzoekster betoogt dat de gevraagde documenten geen bedrijfsgevoelige informatie in de zin van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 bevatten, en dat in ieder geval sprake is van een hoger openbaar belang dat openbaarmaking van de documenten gebiedt.

| — | Verzoekster betoogt voorts dat ook de weigeringsgrond van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001, op grond waarvan de toegang tot een document kan worden geweigerd indien door openbaarmaking daarvan de bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies zou worden ondermijnd, niet van toepassing is, aangezien de bij het Hof aanhangige zaak C-80/16 (ArcelorMittal Atlantique en Lorraine) met het arrest van 26 juli 2017 zo goed als afgehandeld is. |
| --- | --- |

—

Verzoekster betoogt voorts dat ook de weigeringsgrond van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001, op grond waarvan de toegang tot een document kan worden geweigerd indien door openbaarmaking daarvan de bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies zou worden ondermijnd, niet van toepassing is, aangezien de bij het Hof aanhangige zaak C-80/16 (ArcelorMittal Atlantique en Lorraine) met het arrest van 26 juli 2017 zo goed als afgehandeld is.

| — | Verzoekster stelt verder dat de Commissie in ieder geval een gedeeltelijke toegang, eventueel met het wegstrepen van de geheim te houden gegevens, had moeten verlenen. De beslissing van de Commissie is daarmee ook in strijd met artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en het evenredigheidsbeginsel van artikel 5, lid 4, VEU. |
| --- | --- |

—

Verzoekster stelt verder dat de Commissie in ieder geval een gedeeltelijke toegang, eventueel met het wegstrepen van de geheim te houden gegevens, had moeten verlenen. De beslissing van de Commissie is daarmee ook in strijd met artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en het evenredigheidsbeginsel van artikel 5, lid 4, VEU.

| 3. | Derde middel: procedurefouten van de Commissie






  — | Ten slotte stelt verzoekster dat artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 is geschonden. Hoewel de termijn twee maal is verlengd, de laatste keer voor onbepaalde tijd, is tot op het moment van het beroep geen beslissing genomen over het al op 29 mei 2017 ingediende confirmatieve verzoek van verzoekster. Artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 voorziet enkel in de mogelijkheid van een eenmalige verlenging van de termijn met 15 werkdagen en niet voor onbepaalde tijd. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: procedurefouten van de Commissie

—

Ten slotte stelt verzoekster dat artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 is geschonden. Hoewel de termijn twee maal is verlengd, de laatste keer voor onbepaalde tijd, is tot op het moment van het beroep geen beslissing genomen over het al op 29 mei 2017 ingediende confirmatieve verzoek van verzoekster. Artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 voorziet enkel in de mogelijkheid van een eenmalige verlenging van de termijn met 15 werkdagen en niet voor onbepaalde tijd.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13).

(2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/18 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/18

---

Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Mutualidad General de la Abogacía, Mutualidad de Previsión Social a prima fija en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos, Mutualidad de Previsión Social a prima fija/GAR

(Zaak T-478/17)

(2017/C 318/24)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partijen: La Mutualidad General de la Abogacía, Mutualidad de Previsión Social a prima fija (Madrid, Spanje) en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos, Mutualidad de Previsión Social a prima fija (Madrid) (vertegenwoordigers: R. Pelayo Jiménez en A. Muñoz Aranguren, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) nietig te verklaren, |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) nietig te verklaren,

| — | verweerder te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij het in geding zijnde bestreden besluit is voor de Banco Popular Español een afwikkelingsprocedure vastgesteld.

Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen tien middelen aan.

| 1. | Eerste middel: motiveringsgebrek van het bestreden besluit en als gevolg daarvan schending van het recht op behoorlijk bestuur en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte [artikel 41, lid 2, onder b) en c), en artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie]. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: motiveringsgebrek van het bestreden besluit en als gevolg daarvan schending van het recht op behoorlijk bestuur en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte [artikel 41, lid 2, onder b) en c), en artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie].

| 2. | Tweede middel: schending van het recht van verdediging [artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest].






  — | In dat verband wordt aangevoerd dat de in de artikel 18, artikel 24, lid 2, onder a), en artikel 27 van verordening (EU) nr. 806/2014 (1) geregelde afwikkelingsprocedure in strijd is met het recht van verweer, aangezien de betrokkenen in de afwikkeling geen enkele mogelijkheid van interventie in de procedure hebben. Volgens de verzoekende partijen zijn ook de artikelen 32, 38 en 43 van richtlijn 2014/59/EU (2) onrechtmatig, aangezien de betrokkenen niet worden gehoord. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het recht van verdediging [artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest].

—

In dat verband wordt aangevoerd dat de in de artikel 18, artikel 24, lid 2, onder a), en artikel 27 van verordening (EU) nr. 806/2014 (1) geregelde afwikkelingsprocedure in strijd is met het recht van verweer, aangezien de betrokkenen in de afwikkeling geen enkele mogelijkheid van interventie in de procedure hebben. Volgens de verzoekende partijen zijn ook de artikelen 32, 38 en 43 van richtlijn 2014/59/EU (2) onrechtmatig, aangezien de betrokkenen niet worden gehoord.

| 3. | Derde middel: schending van het recht op eigendom (artikel 17, lid 1, van het Handvest) en van het beginsel van de vrijheid van ondernemerschap (artikel 16 van het Handvest).






  — | In dat verband wordt aangevoerd dat de artikelen 21, 22, 24 en 27 van verordening (EU) nr. 806/2014, en de artikelen 38 en 63 van richtlijn 2014/59/EU het recht op eigendom en het beginsel van de vrijheid van ondernemerschap schenden, voor zover zij voorzien in de mogelijkheid van de verkoop van aandelen van een financiële instelling zonder dat dienaangaande standpunt kan worden ingenomen en zonder de toestemming van de aandeelhouders, en voor zover de afwikkelingsinstanties op grond van die bepalingen bevoegd zijn om zonder hoorzitting en zonder toestemming van de aandeelhouders of de bevoegde organen van de vennootschap het kapitaal tot nul te reduceren door intrekking van de aandelen. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: schending van het recht op eigendom (artikel 17, lid 1, van het Handvest) en van het beginsel van de vrijheid van ondernemerschap (artikel 16 van het Handvest).

—

In dat verband wordt aangevoerd dat de artikelen 21, 22, 24 en 27 van verordening (EU) nr. 806/2014, en de artikelen 38 en 63 van richtlijn 2014/59/EU het recht op eigendom en het beginsel van de vrijheid van ondernemerschap schenden, voor zover zij voorzien in de mogelijkheid van de verkoop van aandelen van een financiële instelling zonder dat dienaangaande standpunt kan worden ingenomen en zonder de toestemming van de aandeelhouders, en voor zover de afwikkelingsinstanties op grond van die bepalingen bevoegd zijn om zonder hoorzitting en zonder toestemming van de aandeelhouders of de bevoegde organen van de vennootschap het kapitaal tot nul te reduceren door intrekking van de aandelen.

| 4. | Vierde middel: schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, dat is erkend in artikel 47 van het Handvest en artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, door schending van het beginsel van wapengelijkheid en dus van het recht op een eerlijk proces. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, dat is erkend in artikel 47 van het Handvest en artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, door schending van het beginsel van wapengelijkheid en dus van het recht op een eerlijk proces.

| 5. | Vijfde middel: schending van artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 806/2014 en van artikel 32 van richtlijn 2014/59/EU, doordat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld, aangezien de in voormelde bepalingen neergelegde voorwaarden voor de vaststelling van een afwikkelingsregeling niet waren vervuld. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: schending van artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 806/2014 en van artikel 32 van richtlijn 2014/59/EU, doordat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld, aangezien de in voormelde bepalingen neergelegde voorwaarden voor de vaststelling van een afwikkelingsregeling niet waren vervuld.

| 6. | Zesde middel: schending van het beginsel van de bancaire zorgplicht (voorzorgsbeginsel), aangezien er andere alternatieven bestaan voor de maatregelen waarin is voorzien bij het bestreden besluit, met inbegrip van vroegtijdige-interventiemaatregelen, die zich ertegen verzetten dat een afwikkelingsregeling wordt aangenomen. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: schending van het beginsel van de bancaire zorgplicht (voorzorgsbeginsel), aangezien er andere alternatieven bestaan voor de maatregelen waarin is voorzien bij het bestreden besluit, met inbegrip van vroegtijdige-interventiemaatregelen, die zich ertegen verzetten dat een afwikkelingsregeling wordt aangenomen.

| 7. | Zevende middel: schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen.

| 8. | Achtste middel: schending van het evenredigheidsbeginsel met betrekking tot het recht op eigendom. |
| --- | --- |

8.

Achtste middel: schending van het evenredigheidsbeginsel met betrekking tot het recht op eigendom.

| 9. | Negende middel: schending van artikel 20, lid 1, van verordening (EU) nr. 806/2014 door de waardering van de onafhankelijke deskundige niet te beschouwen als een „eerlijke, prudente en realistische waardering”. |
| --- | --- |

9.

Negende middel: schending van artikel 20, lid 1, van verordening (EU) nr. 806/2014 door de waardering van de onafhankelijke deskundige niet te beschouwen als een „eerlijke, prudente en realistische waardering”.

| 10. | Tiende middel: schending door verweerster van artikel 24 van verordening (EU) nr. 806/2004 en artikel 39, lid 2, onder a), b), d) en f), van richtlijn 2014/59/EU, doordat de in de uitgebreide bestuursvergadering van 3 juni 2017 vastgestelde voorschriften voor een op mededinging gebaseerde procedure voor de verkoop van de entiteit niet transparant zijn, een potentiële koper (Banco de Santander) is bevoordeeld en de verkoopprijs niet de hoogste mogelijke was. |
| --- | --- |

10.

Tiende middel: schending door verweerster van artikel 24 van verordening (EU) nr. 806/2004 en artikel 39, lid 2, onder a), b), d) en f), van richtlijn 2014/59/EU, doordat de in de uitgebreide bestuursvergadering van 3 juni 2017 vastgestelde voorschriften voor een op mededinging gebaseerde procedure voor de verkoop van de entiteit niet transparant zijn, een potentiële koper (Banco de Santander) is bevoordeeld en de verkoopprijs niet de hoogste mogelijke was.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).

(2)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (PB 2014, L 173, blz. 190).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/19

---

Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno en SFL/GAR

(Zaak T-481/17)

(2017/C 318/25)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partijen: Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno (Madrid, Spanje) en SFL — Stiftung für Forschung und Lehre (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Pelayo Jiménez en A. Muñoz Aranguren, advocaten)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

| — | het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) nietig te verklaren, |
| --- | --- |

—

het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) nietig te verklaren,

| — | verweerder te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/GAR.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/20 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/20

---

Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Foodterapia/EUIPO — Cloetta Italia (DIETOX)

(Zaak T-486/17)

(2017/C 318/26)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Foodterapia, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Erdozain López en J. Galán López, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cloetta Italia Srl (Cremona, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „DIETOX” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 072 798

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2017 in zaak R 1611/2016-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/20 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/20

---

Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Fleig/EDEO

(Zaak T-492/17)

(2017/C 318/27)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Stephan Fleig (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit van 19 september 2016 waarbij de directeur van het directoraat Personeelszaken van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), in zijn hoedanigheid van tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegde instantie, heeft besloten om de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van verzoeker per 19 juni 2017 op te zeggen (in de laatste versie van het ontslagbesluit die voortvloeit uit de afwijzing van verzoekers klacht op 19 april 2017); |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 19 september 2016 waarbij de directeur van het directoraat Personeelszaken van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), in zijn hoedanigheid van tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegde instantie, heeft besloten om de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van verzoeker per 19 juni 2017 op te zeggen (in de laatste versie van het ontslagbesluit die voortvloeit uit de afwijzing van verzoekers klacht op 19 april 2017);

| — | veroordeling van de EDEO tot betaling aan verzoeker van een passend, aan het oordeel van het Gerecht overgelaten bedrag ter vergoeding van de door verzoeker geleden immateriële schade, en |
| --- | --- |

—

veroordeling van de EDEO tot betaling aan verzoeker van een passend, aan het oordeel van het Gerecht overgelaten bedrag ter vergoeding van de door verzoeker geleden immateriële schade, en

| — | verwijzing van de EDEO in zijn eigen kosten en in die van verzoeker. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de EDEO in zijn eigen kosten en in die van verzoeker.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

| 2. | Tweede middel: de EDEO heeft de zorgplicht, het beginsel van behoorlijk bestuur (artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) en het evenredigheidsbeginsel geschonden en heeft zich schuldig gemaakt aan een inbreuk op de bescherming tegen kennelijk onredelijk ontslag (artikel 30 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de EDEO heeft de zorgplicht, het beginsel van behoorlijk bestuur (artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) en het evenredigheidsbeginsel geschonden en heeft zich schuldig gemaakt aan een inbreuk op de bescherming tegen kennelijk onredelijk ontslag (artikel 30 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

| 3. | Derde middel: inbreuk op het recht om te worden gehoord uit hoofde van artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie |
| --- | --- |

3.

Derde middel: inbreuk op het recht om te worden gehoord uit hoofde van artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/21 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/21

---

Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Stancu/ERCEA

(Zaak T-493/17)

(2017/C 318/28)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Magdalena Catalina Stancu (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: F. Elia, advocaat)

Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) (Brussel, België)

Conclusies

| — | A) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in het ontslag van de werkneemster bij mondelinge mededeling van 10 januari 2017, nietig/onwettig verklaren en het onmiddellijke herstel van de arbeidsverhouding en de betaling van het intussen opeisbaar geworden salaris bevelen; |
| --- | --- |

—

A) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in het ontslag van de werkneemster bij mondelinge mededeling van 10 januari 2017, nietig/onwettig verklaren en het onmiddellijke herstel van de arbeidsverhouding en de betaling van het intussen opeisbaar geworden salaris bevelen;

| — | B) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in de verlenging van de proeftijd op 28 oktober 2016, nietig verklaren, en vaststellen dat er sinds 1 november 2016 geen overeenkomst inzake een proeftijd meer bestaat; |
| --- | --- |

—

B) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in de verlenging van de proeftijd op 28 oktober 2016, nietig verklaren, en vaststellen dat er sinds 1 november 2016 geen overeenkomst inzake een proeftijd meer bestaat;

| — | C) Ten gronde: de handelingen die het op 16 november 2016 bekendgemaakte administratief onderzoek CMS 16/035 — Administrative inquiry report van 7 november 2016 uitmaken, op de in het verzoekschrift uiteengezette gronden nietig/onwettig verklaren, en de verwijdering van het administratief onderzoek uit het systeem Sysper en uit om het even welke andere databank van de EU-instellingen bevelen; |
| --- | --- |

—

C) Ten gronde: de handelingen die het op 16 november 2016 bekendgemaakte administratief onderzoek CMS 16/035 — Administrative inquiry report van 7 november 2016 uitmaken, op de in het verzoekschrift uiteengezette gronden nietig/onwettig verklaren, en de verwijdering van het administratief onderzoek uit het systeem Sysper en uit om het even welke andere databank van de EU-instellingen bevelen;

| — | D) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in het ontslagbesluit van 22 december 2016 met als titel „note to the attention of ms catalina stancu”, dat is toegestuurd op 24 januari 2017, op de in het verzoekschrift uiteengezette gronden nietig/onwettig verklaren, het onmiddellijke herstel van de arbeidsverhouding bevelen en de betaling gelasten van een vergoeding voor de schade die bestaat in het opeisbaar geworden salaris vanaf de datum van het ontslag tot de bekendmaking van het arrest. Subsidiair, indien verzoekster niet kan terugkeren naar haar arbeidsplaats, ERCEA veroordelen tot vergoeding van de schade bestaande in de loonderving tot de vervaldag van de overeenkomst (januari 2018) ten bedrage van 39 000 EUR; |
| --- | --- |

—

D) Ten gronde: de nadelige handeling bestaande in het ontslagbesluit van 22 december 2016 met als titel „note to the attention of ms catalina stancu”, dat is toegestuurd op 24 januari 2017, op de in het verzoekschrift uiteengezette gronden nietig/onwettig verklaren, het onmiddellijke herstel van de arbeidsverhouding bevelen en de betaling gelasten van een vergoeding voor de schade die bestaat in het opeisbaar geworden salaris vanaf de datum van het ontslag tot de bekendmaking van het arrest. Subsidiair, indien verzoekster niet kan terugkeren naar haar arbeidsplaats, ERCEA veroordelen tot vergoeding van de schade bestaande in de loonderving tot de vervaldag van de overeenkomst (januari 2018) ten bedrage van 39 000 EUR;

| — | E) Ten gronde: in elk geval ERCEA veroordelen tot betaling aan de werkneemster van een schadevergoeding ten belope van 300 000 EUR, dan wel van een grotere of kleinere geldsom die het Gerecht billijk oordeelt ter vergoeding van de ernstige schade aan het imago en de persoonlijke en professionele reputatie van verzoekster. |
| --- | --- |

—

E) Ten gronde: in elk geval ERCEA veroordelen tot betaling aan de werkneemster van een schadevergoeding ten belope van 300 000 EUR, dan wel van een grotere of kleinere geldsom die het Gerecht billijk oordeelt ter vergoeding van de ernstige schade aan het imago en de persoonlijke en professionele reputatie van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Het mondelinge en niet-gemotiveerde ontslag is in strijd met artikel 25 van het Statuut, dat bepaalt dat „[e]lk besluit dat overeenkomstig dit statuut ten aanzien van een ambtenaar wordt genomen, [...] onverwijld schriftelijk te zijner kennis [dient] te worden gebracht. Iedere voor hem nadelige beslissing dient met redenen te zijn omkleed”. De schriftelijke vorm waarborgt dat de werkneemster in kennis wordt gesteld van de besluiten die haar arbeidsverhouding betreffen; |
| --- | --- |

1.

Het mondelinge en niet-gemotiveerde ontslag is in strijd met artikel 25 van het Statuut, dat bepaalt dat „[e]lk besluit dat overeenkomstig dit statuut ten aanzien van een ambtenaar wordt genomen, [...] onverwijld schriftelijk te zijner kennis [dient] te worden gebracht. Iedere voor hem nadelige beslissing dient met redenen te zijn omkleed”. De schriftelijke vorm waarborgt dat de werkneemster in kennis wordt gesteld van de besluiten die haar arbeidsverhouding betreffen;

| 2. | De verlenging van de proeftijd is in strijd met artikel 84 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (RAP), dat in lid 3 bepaalt dat de proeftijd bij wijze van uitzondering wordt verlengd „[overeenkomstig lid 1]”. Deze precieze verwijzing rechtvaardigt geen verlenging voor onbepaalde of met onzekere duur. Voorts is die verlenging in strijd met artikel 84, lid 2, van die regeling, dat bepaalt dat de proeftijd op ieder ogenblik vóór het normale einde kan worden beëindigd, waarbij acht werkdagen worden toegekend voor het kenbaar maken van opmerkingen over het voorstel tot ontslag en in elk geval „een opzegtermijn van één maand” in acht moet worden genomen; |
| --- | --- |

2.

De verlenging van de proeftijd is in strijd met artikel 84 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (RAP), dat in lid 3 bepaalt dat de proeftijd bij wijze van uitzondering wordt verlengd „[overeenkomstig lid 1]”. Deze precieze verwijzing rechtvaardigt geen verlenging voor onbepaalde of met onzekere duur. Voorts is die verlenging in strijd met artikel 84, lid 2, van die regeling, dat bepaalt dat de proeftijd op ieder ogenblik vóór het normale einde kan worden beëindigd, waarbij acht werkdagen worden toegekend voor het kenbaar maken van opmerkingen over het voorstel tot ontslag en in elk geval „een opzegtermijn van één maand” in acht moet worden genomen;

| 3. | Het administratief onderzoek is onwettig, omdat het is gebaseerd op een door de werkneemster verstuurde e-mail waarvan de inhoud — zoals door de tegenpartij is erkend — is gewijzigd, en omdat het uitdrukking geeft aan louter subjectieve twijfel over de waarheidsgetrouwheid van de door de werkneemster overgelegde stukken, zonder dat enig technisch onderzoek is gelast; |
| --- | --- |

3.

Het administratief onderzoek is onwettig, omdat het is gebaseerd op een door de werkneemster verstuurde e-mail waarvan de inhoud — zoals door de tegenpartij is erkend — is gewijzigd, en omdat het uitdrukking geeft aan louter subjectieve twijfel over de waarheidsgetrouwheid van de door de werkneemster overgelegde stukken, zonder dat enig technisch onderzoek is gelast;

| 4. | Het besluit van de werkgever van 22 december 2016 is kennelijk nietig, omdat het tot doel heeft een arbeidsverhouding te beëindigen die niet meer bestaat aangezien zij is beëindigd ingevolge het mondelinge ontslag. Bovendien: A) is het ontslag van de werkneemster wegens het niet voltooien van de proeftijd onwettig, omdat er al sinds 11 november 2016 geen overeenkomst inzake een proeftijd meer bestond, en B) maakt de onwettigheid van de beweringen in het administrative inquiry report, gedaan op grond van de beoordeling van het niet voltooien van de proeftijd, het bestreden ontslag volledig en absoluut willekeurig en onwettig. |
| --- | --- |

4.

Het besluit van de werkgever van 22 december 2016 is kennelijk nietig, omdat het tot doel heeft een arbeidsverhouding te beëindigen die niet meer bestaat aangezien zij is beëindigd ingevolge het mondelinge ontslag. Bovendien: A) is het ontslag van de werkneemster wegens het niet voltooien van de proeftijd onwettig, omdat er al sinds 11 november 2016 geen overeenkomst inzake een proeftijd meer bestond, en B) maakt de onwettigheid van de beweringen in het administrative inquiry report, gedaan op grond van de beoordeling van het niet voltooien van de proeftijd, het bestreden ontslag volledig en absoluut willekeurig en onwettig.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/22 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/22

---

Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Iccrea Banca/Commissie en GAR

(Zaak T-494/17)

(2017/C 318/29)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: P. Messina, F. Isgrò en A. Dentoni Litta, advocaten)

Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht:

| — | nietig te verklaren het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad SRB/ES/SRF/2016/06 van 15 april 2016 en alle latere besluiten van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad op basis waarvan Banca d’Italia de volgende besluiten heeft vastgesteld: 1547337/16 van 29 december 2016, 0333162/17 van 14 maart 2017, 0334520/17 van 14 maart 2017, 1249264/15 van 24 november 2015 en 1262091/15 van 26 november 2015; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad SRB/ES/SRF/2016/06 van 15 april 2016 en alle latere besluiten van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad op basis waarvan Banca d’Italia de volgende besluiten heeft vastgesteld: 1547337/16 van 29 december 2016, 0333162/17 van 14 maart 2017, 0334520/17 van 14 maart 2017, 1249264/15 van 24 november 2015 en 1262091/15 van 26 november 2015;

| — | Iccrea Banca vergoeding toe te kennen voor de schade die de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad haar heeft toegebracht door de vaststelling van de door verzoekster verschuldigde bijdragen, welke schade bestaat in de door Iccrea Banca afgedragen hogere bedragen; |
| --- | --- |

—

Iccrea Banca vergoeding toe te kennen voor de schade die de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad haar heeft toegebracht door de vaststelling van de door verzoekster verschuldigde bijdragen, welke schade bestaat in de door Iccrea Banca afgedragen hogere bedragen;

| — | subsidiair, voor het geval bovenstaande vorderingen niet worden toegewezen, artikel 5, lid 1, onder a) et onder f), [van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63] of, in voorkomend geval, die gehele verordening, nietig te verklaren wegens de fundamentele beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en evenredigheid; |
| --- | --- |

—

subsidiair, voor het geval bovenstaande vorderingen niet worden toegewezen, artikel 5, lid 1, onder a) et onder f), [van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63] of, in voorkomend geval, die gehele verordening, nietig te verklaren wegens de fundamentele beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en evenredigheid;

| — | hoe dan ook, de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

hoe dan ook, de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Het beroep is gericht tegen het besluit van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad SRB/ES/SRF/2016/06 van 15 april 2016 en alle latere besluiten van deze laatste op basis waarvan Banca d’Italia betaling van de bijdragen aan het Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds heeft gevorderd.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan:

| 1. | Eerste middel: verzuim om de besluiten mee te delen, schending van het doorzichtigheidsbeginsel, schending en onjuiste toepassing van artikel 15 VWEU, schending van het vertrouwensbeginsel.
  Verzoekster is nooit in de gelegenheid gesteld, kennis te nemen van de besluiten van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad en de zuiver materiële rol van Banca d’Italia bij de uitvoering van die besluiten te begrijpen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: verzuim om de besluiten mee te delen, schending van het doorzichtigheidsbeginsel, schending en onjuiste toepassing van artikel 15 VWEU, schending van het vertrouwensbeginsel.

Verzoekster is nooit in de gelegenheid gesteld, kennis te nemen van de besluiten van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad en de zuiver materiële rol van Banca d’Italia bij de uitvoering van die besluiten te begrijpen.

| 2. | Tweede middel: gebrek aan instructie, onjuiste beoordeling van de feiten, schending en onjuiste toepassing van artikel 5, [lid 1], onder a), van verordening nr. 2015/63 (1) en schending van de beginselen van non-discriminatie en van goed bestuur.
  De Gemeenschappelijke afwikkelingsraad heeft artikel 5, [lid 1], onder a), van verordening nr. 2015/63 bij de vaststelling van de door verzoekster verschuldigde bijdragen onjuist toegepast door geen rekening te houden met de toepassing van de passiva binnen de groep. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: gebrek aan instructie, onjuiste beoordeling van de feiten, schending en onjuiste toepassing van artikel 5, [lid 1], onder a), van verordening nr. 2015/63 (1) en schending van de beginselen van non-discriminatie en van goed bestuur.

De Gemeenschappelijke afwikkelingsraad heeft artikel 5, [lid 1], onder a), van verordening nr. 2015/63 bij de vaststelling van de door verzoekster verschuldigde bijdragen onjuist toegepast door geen rekening te houden met de toepassing van de passiva binnen de groep.

| 3. | Derde middel: gebrek aan instructie, onjuiste beoordeling van de feiten, schending en onjuiste toepassing van artikel 5, [lid 1], onder [f]), van verordening nr. 2015/63, schending van de beginselen van non-discriminatie en van goed bestuur.
  De Gemeenschappelijke afwikkelingsraad heeft artikel 5, [lid1], onder f), van verordening nr. 2015/63 onjuist toegepast met het creëren van een situatie van dubbele berekening. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: gebrek aan instructie, onjuiste beoordeling van de feiten, schending en onjuiste toepassing van artikel 5, [lid 1], onder [f]), van verordening nr. 2015/63, schending van de beginselen van non-discriminatie en van goed bestuur.

De Gemeenschappelijke afwikkelingsraad heeft artikel 5, [lid1], onder f), van verordening nr. 2015/63 onjuist toegepast met het creëren van een situatie van dubbele berekening.

| 4. | Vierde middel: onrechtmatig handelen van een orgaan van de Unie en vordering op grond van niet-contractuele aansprakelijkheid ex artikel 268 VWEU.
  Het handelen van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad voldoet aan alle vereisten waaraan een dergelijke vordering volgens de Europese rechtspraak moet voldoen, te weten onrechtmatigheid van de aan de instelling verweten gedraging, het bestaan van schade en causaal verband tussen die gedraging en de schade. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: onrechtmatig handelen van een orgaan van de Unie en vordering op grond van niet-contractuele aansprakelijkheid ex artikel 268 VWEU.

Het handelen van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad voldoet aan alle vereisten waaraan een dergelijke vordering volgens de Europese rechtspraak moet voldoen, te weten onrechtmatigheid van de aan de instelling verweten gedraging, het bestaan van schade en causaal verband tussen die gedraging en de schade.

| 5. | Vijfde — subsidiaire en incidentele — middel: schending van het gelijkwaardigheids- en het gelijkheidsbeginsel met als gevolg niet-toepasselijkheid van verordening nr. 2015/63.
  Een eventueel contrast tussen genoemde verordening en de situatie van verzoekster is in strijd met voormelde beginselen omdat belastingplichtigen die zich in dezelfde feitelijke situatie als Iccrea bevinden in aanmerking komen voor belastingverminderingen, waardoor verzoeksters situatie ten onrechte is verslechterd en bijgevolg vergelijkbare situaties verschillend worden behandeld. |
| --- | --- |

5.

Vijfde — subsidiaire en incidentele — middel: schending van het gelijkwaardigheids- en het gelijkheidsbeginsel met als gevolg niet-toepasselijkheid van verordening nr. 2015/63.

Een eventueel contrast tussen genoemde verordening en de situatie van verzoekster is in strijd met voormelde beginselen omdat belastingplichtigen die zich in dezelfde feitelijke situatie als Iccrea bevinden in aanmerking komen voor belastingverminderingen, waardoor verzoeksters situatie ten onrechte is verslechterd en bijgevolg vergelijkbare situaties verschillend worden behandeld.

| 6. | Zesde middel: schending van artikel 15 VWEU doordat verzoekster geen kennis heeft kunnen nemen van de besluiten van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad, en een verzoek dat overlegging van die besluiten wordt gelast.
  Verzoekster heeft nog geen kennis kunnen nemen van de met betrekking tot de jaren 2015, 2016 en 2017 ten aanzien van haar genomen besluiten, zulks in flagrante strijd met artikel 15 VWEU en het recht op toegang tot documenten van de instellingen, organen en instanties van de Unie, ongeacht de drager ervan. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: schending van artikel 15 VWEU doordat verzoekster geen kennis heeft kunnen nemen van de besluiten van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad, en een verzoek dat overlegging van die besluiten wordt gelast.

Verzoekster heeft nog geen kennis kunnen nemen van de met betrekking tot de jaren 2015, 2016 en 2017 ten aanzien van haar genomen besluiten, zulks in flagrante strijd met artikel 15 VWEU en het recht op toegang tot documenten van de instellingen, organen en instanties van de Unie, ongeacht de drager ervan.

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/24 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/24

---

Beroep ingesteld op 26 juli 2017 — Sedes Holding/EUIPO (gratis)

(Zaak T-495/17)

(2017/C 318/30)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Sedes Holding AŞ (Istanboel, Turkije) (vertegenwoordigers: K. Ongena en C. Du Jardin, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „gratis” — aanvraag om een Uniemerk nr. 15 950 637

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 30 mei 2017 in zaak R 507/2017-2

Conclusies

| — | in toepassing van artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, de in onderhavig verzoekschrift behandelde zaak en het beroep tegen de beslissing van het EUIPO in de zaak R 506/2017-2 wegens verknochtheid te voegen voor de mondelinge behandeling; |
| --- | --- |

—

in toepassing van artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, de in onderhavig verzoekschrift behandelde zaak en het beroep tegen de beslissing van het EUIPO in de zaak R 506/2017-2 wegens verknochtheid te voegen voor de mondelinge behandeling;

| — | het beroep uiteengezet in het verzoekschrift ontvankelijk en gegrond te verklaren, en bijgevolg,






  — | in hoofdorde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr 15 950 637 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor alle in deze inschrijving opgeëiste waren; |
| --- | --- | --- |

—

het beroep uiteengezet in het verzoekschrift ontvankelijk en gegrond te verklaren, en bijgevolg,

—

in hoofdorde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr 15 950 637 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor alle in deze inschrijving opgeëiste waren;

| — | in ondergeschikte orde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr. 15 950 637 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor „parfumerieën, cosmetische producten, geuren en deodoranten voor persoonlijk gebruik”; |
| --- | --- |

—

in ondergeschikte orde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr. 15 950 637 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor „parfumerieën, cosmetische producten, geuren en deodoranten voor persoonlijk gebruik”;

| — | het EUIPO te veroordelen tot de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te veroordelen tot de kosten.

Aangevoerd(e) middel(en)

| — | schending van artikel 7 lid 1 onder b) en artikel 7 lid 2 verordening nr. 207/2009; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7 lid 1 onder b) en artikel 7 lid 2 verordening nr. 207/2009;

| — | schending van de algemene beginselen van het Unierecht. |
| --- | --- |

—

schending van de algemene beginselen van het Unierecht.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/24 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/24

---

Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Sedes Holding/EUIPO (gratis)

(Zaak T-496/17)

(2017/C 318/31)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Sedes Holding AŞ (Istanboel, Turkije) (vertegenwoordiger: K. Ongena en C. Du Jardin, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „gratis” — aanvraag om een Uniemerk nr. 15 950 603

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 30 mei 2017 in zaak R 506/2017-2

Conclusies

| — | in toepassing van artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, de in onderhavig verzoekschrift behandelde zaak en het beroep tegen de beslissing van het EUIPO in de zaak R 507/2017-2 wegens verknochtheid te voegen voor de mondelinge behandeling; |
| --- | --- |

—

in toepassing van artikel 68 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, de in onderhavig verzoekschrift behandelde zaak en het beroep tegen de beslissing van het EUIPO in de zaak R 507/2017-2 wegens verknochtheid te voegen voor de mondelinge behandeling;

| — | het beroep uiteengezet in het verzoekschrift ontvankelijk en gegrond te verklaren, en bijgevolg,






  — | in hoofdorde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr 15 950 603 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor alle in deze inschrijving opgeëiste waren; |
| --- | --- | --- |

—

het beroep uiteengezet in het verzoekschrift ontvankelijk en gegrond te verklaren, en bijgevolg,

—

in hoofdorde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr 15 950 603 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor alle in deze inschrijving opgeëiste waren;

| — | in ondergeschikte orde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr. 15 950 603 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor „parfumerieën, cosmetische producten, geuren en deodoranten voor persoonlijk gebruik”; |
| --- | --- |

—

in ondergeschikte orde, de bestreden beslissing te vernietigen en het EUIPO te bevelen de Uniemerkaanvraag nr. 15 950 603 voor het beeldmerk GRATIS in te schrijven in het merkenregister voor „parfumerieën, cosmetische producten, geuren en deodoranten voor persoonlijk gebruik”;

| — | het EUIPO te veroordelen tot de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO te veroordelen tot de kosten.

Aangevoerd(e) middel(en)

| — | schending van artikel 7 lid 1 onder b) en artikel 7 lid 2 verordening nr. 207/2009; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7 lid 1 onder b) en artikel 7 lid 2 verordening nr. 207/2009;

| — | schending van de algemene beginselen van het Unierecht. |
| --- | --- |

—

schending van de algemene beginselen van het Unierecht.

---

| 25.9.2017 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 318/25 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2017

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 318/25

---

Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Hubei Xinyegang Special Tube/Commissie

(Zaak T-500/17)

(2017/C 318/32)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Hubei Xinyegang Special Tube Co. Ltd (Huangshi, China) (vertegenwoordigers: E. Vermulst en J. Cornelis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2017/804 van de Commissie van 11 mei 2017 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer (andere dan gietijzer) of van staal (ander dan roestvrij staal), met een rond profiel, met een buitendiameter van meer dan 406,4 mm, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2017, L 121, blz. 3), minstens voor wat verzoekster betreft; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2017/804 van de Commissie van 11 mei 2017 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer (andere dan gietijzer) of van staal (ander dan roestvrij staal), met een rond profiel, met een buitendiameter van meer dan 406,4 mm, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2017, L 121, blz. 3), minstens voor wat verzoekster betreft;

| — | verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft artikel 3, leden 2 en 3, van de basisverordening (1) alsook de artikelen 3.1 en 3.2 van de antidumpingovereenkomst van de WTO geschonden waar zij prijsonderbiedingen heeft vastgesteld. Volgens verzoekster heeft de Commissie louter een wiskundige vergelijking van de prijzen voor het jaar 2015 als zodanig gemaakt zonder dat zij de ontwikkeling en de bewegingen van de prijzen in de verhouding tussen de invoerprijzen en de binnenlandse prijzen dynamisch heeft beoordeeld. Verzoekster betoogt verder dat de Commissie evenmin de prijsonderbieding voor het product in zijn geheel heeft aangetoond. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft artikel 3, leden 2 en 3, van de basisverordening (1) alsook de artikelen 3.1 en 3.2 van de antidumpingovereenkomst van de WTO geschonden waar zij prijsonderbiedingen heeft vastgesteld. Volgens verzoekster heeft de Commissie louter een wiskundige vergelijking van de prijzen voor het jaar 2015 als zodanig gemaakt zonder dat zij de ontwikkeling en de bewegingen van de prijzen in de verhouding tussen de invoerprijzen en de binnenlandse prijzen dynamisch heeft beoordeeld. Verzoekster betoogt verder dat de Commissie evenmin de prijsonderbieding voor het product in zijn geheel heeft aangetoond.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft artikel 3, lid 6, van de basisverordening (en artikel 3.5 van de antidumpingovereenkomst van de WTO) geschonden doordat zij het onderzoek van het oorzakelijk verband heeft gebaseerd op een onrechtmatige vaststelling van de gestelde onderbieding. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft artikel 3, lid 6, van de basisverordening (en artikel 3.5 van de antidumpingovereenkomst van de WTO) geschonden doordat zij het onderzoek van het oorzakelijk verband heeft gebaseerd op een onrechtmatige vaststelling van de gestelde onderbieding.

| 3. | Derde middel: bij haar vaststelling dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door tot de slotsom te komen (1) dat er sprake was van een onderlinge samenhang tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade, en (2) dat andere factoren (een afname van de exportprestaties en van de vraag en een toename van de invoer uit andere landen), noch afzonderlijk, noch in hun geheel bezien, dit oorzakelijk verband hebben doorbroken. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: bij haar vaststelling dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door tot de slotsom te komen (1) dat er sprake was van een onderlinge samenhang tussen de invoer met dumping en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade, en (2) dat andere factoren (een afname van de exportprestaties en van de vraag en een toename van de invoer uit andere landen), noch afzonderlijk, noch in hun geheel bezien, dit oorzakelijk verband hebben doorbroken.

| 4. | Vierde middel: de Commissie is haar zorgvuldigheidsplicht en haar verplichting van behoorlijk bestuur niet nagekomen doordat zij heeft geweigerd om de schade en het oorzakelijk verband per segment te beoordelen, waardoor zij niet heeft gewaarborgd dat haar vaststellingen met betrekking tot schade en oorzaak geen vertekend beeld opleverden. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Commissie is haar zorgvuldigheidsplicht en haar verplichting van behoorlijk bestuur niet nagekomen doordat zij heeft geweigerd om de schade en het oorzakelijk verband per segment te beoordelen, waardoor zij niet heeft gewaarborgd dat haar vaststellingen met betrekking tot schade en oorzaak geen vertekend beeld opleverden.

---

(1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

---