# Dziennik Urzędowy C 285/29 s

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 285 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6029 sierpnia 2017 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 285

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6029 sierpnia 2017

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2013–2014Posiedzenia od dnia 24 do dnia 27 lutego 2014 r.Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 61 z 19.2.2015 .TEKSTY PRZYJĘTE | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

PARLAMENT EUROPEJSKI
  SESJA 2013–2014Posiedzenia od dnia 24 do dnia 27 lutego 2014 r.Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w  Dz.U. C 61 z 19.2.2015 .TEKSTY PRZYJĘTE

PARLAMENT EUROPEJSKI

Dz.U. C 61 z 19.2.2015

1

---

| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| --- | --- |
| | REZOLUCJE |
| | Parlament Europejski |
| | Wtorek, 25 lutego 2014 r. |
| 2017/C 285/01 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet (2013/2004(INL)) | 2 |
| 2017/C 285/02 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (2012/2323(INI)) | 11 |
| 2017/C 285/03 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej – roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 rok 2013/2157(INI) | 18 |
| 2017/C 285/04 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. (2013/2158(INI)) | 24 |
| 2017/C 285/05 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2014 (2013/2194(INI)) | 40 |
| 2017/C 285/06 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie uprawy roślin: jak poprawić jakość i zwiększyć wydajność? (2013/2099(INI)) | 47 |
| | Środa, 26 lutego 2014 r. |
| 2017/C 285/07 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie siódmego i ósmego sprawozdania Komisji Europejskiej z postępów unijnej polityki spójności oraz w sprawie sprawozdania strategicznego 2013 dotyczącego realizacji programów na lata 2007–2013 (2013/2008(INI)) | 52 |
| 2017/C 285/08 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie optymalnego rozwijania potencjału regionów najbardziej oddalonych poprzez tworzenie synergii między funduszami strukturalnymi i innymi programami Unii Europejskiej (2013/2178(INI)) | 58 |
| 2017/C 285/09 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie oceny finansów Unii opartej na uzyskanych wynikach: nowego narzędzia Komisji Europejskiej mającego na celu usprawnienie procedury udzielania absolutorium (2013/2172(INI)) | 68 |
| 2017/C 285/10 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie długoterminowego finansowania gospodarki europejskiej (2013/2175(INI)) | 71 |
| 2017/C 285/11 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wykorzystywania seksualnego i prostytucji oraz ich wpływu na równouprawnienie płci (2013/2103(INI)) | 78 |
| 2017/C 285/12 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie promowania rozwoju za pomocą odpowiedzialnych praktyk biznesowych, w tym w odniesieniu do roli przemysłu wydobywczego w krajach rozwijających się (2013/2126(INI)) | 87 |
| | Czwartek, 27 lutego 2014 r. |
| 2017/C 285/13 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie SOLVIT (2013/2154(INI)) | 96 |
| 2017/C 285/14 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie (2014/2595(RSP)) | 102 |
| 2017/C 285/15 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku (2014/2565(RSP)) | 106 |
| 2017/C 285/16 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie stosowania uzbrojonych dronów (2014/2567(RSP)) | 110 |
| 2017/C 285/17 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji praw podstawowych w Unii Europejskiej (2012) (2013/2078(INI)) | 112 |
| 2017/C 285/18 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie przeglądu europejskiego nakazu aresztowania (2013/2109(INL)) | 135 |
| 2017/C 285/19 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie zawarcia Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (2013/2990(RSP)) | 141 |
| 2017/C 285/20 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli (2014/2600(RSP)) | 145 |
| 2017/C 285/21 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie przyszłości unijnej polityki wizowej (2014/2586(RSP)) | 147 |
| 2017/C 285/22 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie przyjęcia szczególnych środków w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa mających na celu zwiększenie roli kobiet (2013/2150(INI)) | 150 |
| 2017/C 285/23 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny (2013/2114(INI)) | 156 |

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Wtorek, 25 lutego 2014 r.

2017/C 285/01

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet (2013/2004(INL))

2

2017/C 285/02

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (2012/2323(INI))

11

2017/C 285/03

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej – roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 rok 2013/2157(INI)

18

2017/C 285/04

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. (2013/2158(INI))

24

2017/C 285/05

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2014 (2013/2194(INI))

40

2017/C 285/06

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie uprawy roślin: jak poprawić jakość i zwiększyć wydajność? (2013/2099(INI))

47

Środa, 26 lutego 2014 r.

2017/C 285/07

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie siódmego i ósmego sprawozdania Komisji Europejskiej z postępów unijnej polityki spójności oraz w sprawie sprawozdania strategicznego 2013 dotyczącego realizacji programów na lata 2007–2013 (2013/2008(INI))

52

2017/C 285/08

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie optymalnego rozwijania potencjału regionów najbardziej oddalonych poprzez tworzenie synergii między funduszami strukturalnymi i innymi programami Unii Europejskiej (2013/2178(INI))

58

2017/C 285/09

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie oceny finansów Unii opartej na uzyskanych wynikach: nowego narzędzia Komisji Europejskiej mającego na celu usprawnienie procedury udzielania absolutorium (2013/2172(INI))

68

2017/C 285/10

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie długoterminowego finansowania gospodarki europejskiej (2013/2175(INI))

71

2017/C 285/11

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wykorzystywania seksualnego i prostytucji oraz ich wpływu na równouprawnienie płci (2013/2103(INI))

78

2017/C 285/12

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie promowania rozwoju za pomocą odpowiedzialnych praktyk biznesowych, w tym w odniesieniu do roli przemysłu wydobywczego w krajach rozwijających się (2013/2126(INI))

87

Czwartek, 27 lutego 2014 r.

2017/C 285/13

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie SOLVIT (2013/2154(INI))

96

2017/C 285/14

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie (2014/2595(RSP))

102

2017/C 285/15

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku (2014/2565(RSP))

106

2017/C 285/16

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie stosowania uzbrojonych dronów (2014/2567(RSP))

110

2017/C 285/17

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji praw podstawowych w Unii Europejskiej (2012) (2013/2078(INI))

112

2017/C 285/18

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie przeglądu europejskiego nakazu aresztowania (2013/2109(INL))

135

2017/C 285/19

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie zawarcia Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (2013/2990(RSP))

141

2017/C 285/20

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli (2014/2600(RSP))

145

2017/C 285/21

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie przyszłości unijnej polityki wizowej (2014/2586(RSP))

147

2017/C 285/22

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie przyjęcia szczególnych środków w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa mających na celu zwiększenie roli kobiet (2013/2150(INI))

150

2017/C 285/23

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny (2013/2114(INI))

156

---

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Parlament Europejski |
| | Wtorek, 25 lutego 2014 r. |
| 2017/C 285/24 | Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Tadeusza Cymańskiego (2013/2278(IMM)) | 161 |
| 2017/C 285/25 | Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmian do art. 136 Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącego uczestnictwa posłów w posiedzeniach (2013/2033(REG)) | 163 |
| | Środa, 26 lutego 2014 r. |
| 2017/C 285/26 | Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. przedłużenie stosowania art. 147 Regulaminu Parlamentu do końca ósmej kadencji parlamentarnej (2014/2585(RSO)) | 164 |
| 2017/C 285/27 | Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmian do art. 166 Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącego głosowania końcowego oraz art. 195 ust. 3 dotyczącego głosowania w komisji (2014/2001(REG)) | 166 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

Wtorek, 25 lutego 2014 r.

2017/C 285/24

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Tadeusza Cymańskiego (2013/2278(IMM))

161

2017/C 285/25

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmian do art. 136 Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącego uczestnictwa posłów w posiedzeniach (2013/2033(REG))

163

Środa, 26 lutego 2014 r.

2017/C 285/26

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. przedłużenie stosowania art. 147 Regulaminu Parlamentu do końca ósmej kadencji parlamentarnej (2014/2585(RSO))

164

2017/C 285/27

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmian do art. 166 Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącego głosowania końcowego oraz art. 195 ust. 3 dotyczącego głosowania w komisji (2014/2001(REG))

166

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | PARLAMENT EUROPEJSKI |
| | Wtorek, 25 lutego 2014 r. |
| 2017/C 285/28 | P7_TA(2014)0111Państwa członkowskie doświadczajace poważnych trudności w zakresie stabilnosci finansowej lub nimi zagrożone ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2013)0428 – C7-0178/2013 – 2013/0200(COD))P7_TC1-COD(2013)0200Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych | 167 |
| 2017/C 285/29 | P7_TA(2014)0112Dostosowanie szeregu aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (art. 290 i 291 TFUE) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej szereg aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0751 – C7-0386/2013 – 2013/0365(COD))P7_TC1-COD(2013)0365Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr.../2014 dostosowującego do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej szereg aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą | 169 |
| 2017/C 285/30 | P7_TA(2014)0113Dostosowanie aktów prawnych w obszarze sprawiedliwości, przewidujących stosowanie proceduru regulacyjnej połączonej z kontrolą (art. 290 TFUE) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne w obszarze sprawiedliwości, przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0452 – C7-0197/2013 – 2013/0220(COD))P7_TC1-COD(2013)0220Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne w obszarze sprawiedliwości, przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą | 190 |
| 2017/C 285/31 | P7_TA(2014)0114Dostosowanie niektórych aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połącznej z kontrolą ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0451 – C7-0198/2013 – 2013/0218(COD))P7_TC1-COD(2013)0218Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą | 194 |
| 2017/C 285/32 | Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie powołania Oskara Hericsa na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0009/2014 – 2014/0802(NLE)) | 207 |
| 2017/C 285/33 | P7_TA(2014)0117Docelowe zmniejszenie emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidziane na 2020 r. ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r. (COM(2012)0393 – C7-0184/2012 – 2012/0190(COD))P7_TC1-COD(2012)0190Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r. | 208 |
| 2017/C 285/34 | P7_TA(2014)0118Wspólnotowy znak towarowy ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (COM(2013)0161 – C7-0087/2013 – 2013/0088(COD))P7_TC1-COD(2013)0088Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (
  1
  ) | 209 |
| 2017/C 285/35 | P7_TA(2014)0119Ustawodawstwa państw członkowskich odnoszące się do znaków towarowych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja przekształcona) (COM(2013)0162 – C7-0088/2013 – 2013/0089(COD))P7_TC1-COD(2013)0089Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja przekształcona) (
  1
  ) | 262 |
| 2017/C 285/36 | P7_TA(2014)0120Zamrożenie i konfiskata dochodów pochodzących z działalności przestępczej ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamrożenia i konfiskaty dochodów pochodzących z działalności przestępczej w Unii Europejskiej (COM(2012)0085 – C7-0075/2012 – 2012/0036(COD))P7_TC1-COD(2012)0036Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej | 287 |
| 2017/C 285/37 | P7_TA(2014)0121Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW (COM(2013)0173 – C7-0094/2013 – 2013/0091(COD))P7_TC1-COD(2013)0091Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) i uchylającego decyzje
  decyzję Rady 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW [Popr. 1] | 288 |
| 2017/C 285/38 | P7_TA(2014)0122Warunki wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair (wersja przekształcona) (COM(2013)0151 – C7-0080/2013 – 2013/0081(COD))P7_TC1-COD(2013)0081Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair (wersja przekształcona) | 348 |
| 2017/C 285/39 | P7_TA(2014)0123Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej – EU Aid Volunteers (COM(2012)0514 – C7-0303/2012 – 2012/0245(COD))P7_TC1-COD(2012)0245Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 ustanawiającego Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej (inicjatywa Wolontariusze pomocy UE) | 376 |
| 2017/C 285/40 | P7_TA(2014)0124Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (COM(2012)0617 – C7-0358/2012 – 2012/0295(COD))P7_TC1-COD(2012)0295Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym | 377 |
| 2017/C 285/41 | P7_TA(2014)0125Produkty biobójcze ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych w odniesieniu do niektórych warunków dostępu do rynku (COM(2013)0288 – C7-0141/2013 – 2013/0150(COD))P7_TC1-COD(2013)0150Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych w odniesieniu do niektórych warunków dostępu do rynku | 378 |
| | Środa, 26 lutego 2014 r. |
| 2017/C 285/42 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej umowy o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony, z wyjątkiem art. 49 ust. 3 tej umowy (12399/2013 – C7-0425/2013 – 2012/0219A(NLE)) | 379 |
| 2017/C 285/43 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony, w odniesieniu do art. 49 ust. 3 tej umowy (12400/2013 – C7-0426/2013 – 2012/0219B(NLE)) | 380 |
| 2017/C 285/44 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2013)0803 – C7-0417/2013 – 2013/0392(NLE)) | 381 |
| 2017/C 285/45 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zakresie standardowej deklaracji VAT (COM(2013)0721 – C7-0394/2013 – 2013/0343(CNS)) | 382 |
| 2017/C 285/46 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej decyzję 2009/831/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania (COM(2013)0930 – C7-0022/2014 – 2013/0446(CNS)) | 385 |
| 2017/C 285/47 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. dotyczące wniosku w sprawie decyzji Rady zmieniającej decyzję 2004/162/WE w zakresie, w jakim ma ona zastosowanie do Majotty począwszy od 1 stycznia 2014 r. (COM(2014)0024 – C7-0031/2014 – 2014/0010(CNS)) | 386 |
| 2017/C 285/48 | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony, z wyłączeniem kwestii związanych z readmisją (11250/2013– C7-0351/2013 – 2013/0120A(NLE)) | 387 |
| 2017/C 285/49 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony, z wyłączeniem kwestii związanych z readmisją (11250/2013 – C7-0351/2013 – 2013/0120A(NLE)) | 394 |
| 2017/C 285/50 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji w zakresie kwestii dotyczących readmisji (11313/2013 – C7-0356/2013 – 2013/0120B(NLE)) | 395 |
| 2017/C 285/51 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie (10697/2012 – C7-0029/2014 – 2012/0122(NLE)) | 396 |
| 2017/C 285/52 | P7_TA(2014)0147Jednolity europejski obszar kolejowy ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (COM(2013)0029 – C7-0025/2013 – 2013/0029(COD))P7_TC1-COD(2013)0029Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (
  1
  ) | 397 |
| 2017/C 285/53 | P7_TA(2014)0148Krajowe usługi kolejowego transportu pasażerskiego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (COM(2013)0028 – C7-0024/2013 – 2013/0028(COD))P7_TC1-COD(2013)0028Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (
  1
  ) | 420 |
| 2017/C 285/54 | P7_TA(2014)0149Interoperacyjność systemu kolei ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (wersja przekształcona) (COM(2013)0030 – C7-0027/2013 – 2013/0015(COD))P7_TC1-COD(2013)0015Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (wersja przekształcona) (
  1
  ) | 432 |
| 2017/C 285/55 | P7_TA(2014)0150Bezpieczeństwo kolei ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpieczeństwa kolei (przekształcenie) (COM(2013)0031 – C7-0028/2013 – 2013/0016(COD))P7_TC1-COD(2013)0016Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie bezpieczeństwa kolei (wersja przekształcona) (
  1
  ) | 485 |
| 2017/C 285/56 | P7_TA(2014)0151Agencja Kolejowa Unii Europejskiej ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2004 (COM(2013)0027 – C7-0029/2013 – 2013/0014(COD))P7_TC1-COD(20013)0014Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (UE) nr .../2014 w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 881/2004 (
  1
  ) | 524 |
| 2017/C 285/57 | P7_TA(2014)0152Normalizacja rachunkowości przedsiębiorstw kolejowych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (COM(2013)0026 – C7-0026/2013 – 2013/0013(COD))P7_TC1-COD(2013)0013Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (
  1
  ) | 565 |
| 2017/C 285/58 | P7_TA(2014)0153Zgłaszanie zdarzeń w lotnictwie cywilnym ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie cywilnym, zmiany rozporządzenia (UE) nr 996/2010 oraz uchylenia dyrektywy 2003/42/WE, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1321/2007 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1330/2007 (COM(2012)0776 – C7-0418/2012 – 2012/0361(COD))P7_TC1-COD(2012)0361Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie zgłaszania i analizy zdarzeń w lotnictwie cywilnym oraz podejmowanych w związku z nimi działań następczych, zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 oraz uchylenia dyrektywy 2003/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzeń Komisji (WE) nr 1321/2007 i (WE) nr 1330/2007 | 567 |
| 2017/C 285/59 | P7_TA(2014)0154Wdrożenia systemu pokładowego eCall ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymagań dotyczących homologacji typu na potrzeby wdrożenia systemu pokładowego eCall oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE (COM(2013)0316 – C7-0174/2013 – 2013/0165(COD))P7_TC1-COD(2013)0165Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wymagań dotyczących homologacji typu na potrzeby wdrożenia systemu pokładowego eCall opartego na numerze alarmowym 112 oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE [Popr. 1] (
  1
  ) | 568 |
| 2017/C 285/60 | Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (wersja przekształcona) (COM(2012)0360 – C7-0180/2012 – 2012/0175(COD)) | 581 |
| 2017/C 285/61 | P7_TA(2014)0156Trzeci wieloletni program działań UE w dziedzinie zdrowia (2014–2020) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia programu Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego, trzeciego wieloletniego programu działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020 (COM(2011)0709 – C7-0399/2011 – 2011/0339(COD))P7_TC1-COD(2011)0339Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie ustanowienia Trzeciego Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1350/2007/WE | 620 |
| 2017/C 285/62 | P7_TA(2014)0157Transeuropejskie sieci telekomunikacyjne ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, uchylającego decyzję nr 1336/97/WE (COM(2013)0329 – C7-0149/2013 – 2011/0299(COD))P7_TC1-COD(2011)0299Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE | 622 |
| 2017/C 285/63 | P7_TA(2014)0158Dostępność stron internetowych instytucji sektora publicznego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego (COM(2012)0721 – C7-0394/2012 – 2012/0340(COD))P7_TC1-COD(2012)0340Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne [Popr. 1] (
  1
  ) | 623 |
| 2017/C 285/64 | P7_TA(2014)0159Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży (COM(2011)0635 – C7-0329/2011 – 2011/0284(COD))P7_TC1-COD(2014)0159Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży | 638 |
| 2017/C 285/65 | P7_TA(2014)0160Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów (COM(2012)0788 – C7-0420/2012 – 2012/0366(COD))P7_TC1-COD(2012)0366Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE | 725 |
| | Czwartek, 27 lutego 2014 r. |
| 2017/C 285/66 | P7_TA(2014)0165Europejski nakaz dochodzeniowy ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych (09288/2010 – C7-0185/2010 – 2010/0817(COD))P7_TC1-COD(2010)0817Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych | 727 |
| 2017/C 285/67 | P7_TA(2014)0166Wymagania wizowe dotyczące obywateli państw trzecich ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (COM(2013)0853 – C7-0430/2013 – 2013/0415(COD))P7_TC1-COD(2013)0415Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu | 728 |
| 2017/C 285/68 | Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Indonezji dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (11767/1/2013 – C7-0344/2013 – 2013/0205(NLE)) | 729 |
| 2017/C 285/69 | P7_TA(2014)0168Kontrola osób na granicach zewnętrznych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady wprowadzającej uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Chorwację i Cypr niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni oraz uchylającej decyzję nr 895/2006/WE i decyzję nr 582/2008/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (COM(2013)0441 – C7-0186/2013 – 2013/0210(COD))P7_TC1-COD(2013)0210Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2014/UE wprowadzającej uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym oraz uchylającej decyzje nr 895/2006/WE i nr 582/2008/WE | 730 |
| 2017/C 285/70 | P7_TA(2014)0169Państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (COM(2012)0650 – C7-0371/2012 – 2012/0309(COD))P7_TC1-COD(2012)0309Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu | 731 |

III   Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

Wtorek, 25 lutego 2014 r.

2017/C 285/28

P7_TA(2014)0111Państwa członkowskie doświadczajace poważnych trudności w zakresie stabilnosci finansowej lub nimi zagrożone ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2013)0428 – C7-0178/2013 – 2013/0200(COD))P7_TC1-COD(2013)0200Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych

167

2017/C 285/29

P7_TA(2014)0112Dostosowanie szeregu aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (art. 290 i 291 TFUE) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej szereg aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0751 – C7-0386/2013 – 2013/0365(COD))P7_TC1-COD(2013)0365Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr.../2014 dostosowującego do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej szereg aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą

169

2017/C 285/30

P7_TA(2014)0113Dostosowanie aktów prawnych w obszarze sprawiedliwości, przewidujących stosowanie proceduru regulacyjnej połączonej z kontrolą (art. 290 TFUE) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne w obszarze sprawiedliwości, przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0452 – C7-0197/2013 – 2013/0220(COD))P7_TC1-COD(2013)0220Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne w obszarze sprawiedliwości, przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą

190

2017/C 285/31

P7_TA(2014)0114Dostosowanie niektórych aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połącznej z kontrolą ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0451 – C7-0198/2013 – 2013/0218(COD))P7_TC1-COD(2013)0218Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą

194

2017/C 285/32

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie powołania Oskara Hericsa na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0009/2014 – 2014/0802(NLE))

207

2017/C 285/33

P7_TA(2014)0117Docelowe zmniejszenie emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidziane na 2020 r. ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r. (COM(2012)0393 – C7-0184/2012 – 2012/0190(COD))P7_TC1-COD(2012)0190Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r.

2

208

2017/C 285/34

P7_TA(2014)0118Wspólnotowy znak towarowy ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (COM(2013)0161 – C7-0087/2013 – 2013/0088(COD))P7_TC1-COD(2013)0088Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (
  1
  )

1

209

2017/C 285/35

P7_TA(2014)0119Ustawodawstwa państw członkowskich odnoszące się do znaków towarowych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja przekształcona) (COM(2013)0162 – C7-0088/2013 – 2013/0089(COD))P7_TC1-COD(2013)0089Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja przekształcona) (
  1
  )

1

262

2017/C 285/36

P7_TA(2014)0120Zamrożenie i konfiskata dochodów pochodzących z działalności przestępczej ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamrożenia i konfiskaty dochodów pochodzących z działalności przestępczej w Unii Europejskiej (COM(2012)0085 – C7-0075/2012 – 2012/0036(COD))P7_TC1-COD(2012)0036Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej

287

2017/C 285/37

P7_TA(2014)0121Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW (COM(2013)0173 – C7-0094/2013 – 2013/0091(COD))P7_TC1-COD(2013)0091Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) i uchylającego decyzje
  decyzję Rady 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW [Popr. 1]

i Szkolenia

decyzje

decyzję

i 2005/681/WSiSW

288

2017/C 285/38

P7_TA(2014)0122Warunki wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair (wersja przekształcona) (COM(2013)0151 – C7-0080/2013 – 2013/0081(COD))P7_TC1-COD(2013)0081Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair (wersja przekształcona)

348

2017/C 285/39

P7_TA(2014)0123Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej – EU Aid Volunteers (COM(2012)0514 – C7-0303/2012 – 2012/0245(COD))P7_TC1-COD(2012)0245Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 ustanawiającego Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej (inicjatywa Wolontariusze pomocy UE)

376

2017/C 285/40

P7_TA(2014)0124Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (COM(2012)0617 – C7-0358/2012 – 2012/0295(COD))P7_TC1-COD(2012)0295Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym

377

2017/C 285/41

P7_TA(2014)0125Produkty biobójcze ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych w odniesieniu do niektórych warunków dostępu do rynku (COM(2013)0288 – C7-0141/2013 – 2013/0150(COD))P7_TC1-COD(2013)0150Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych w odniesieniu do niektórych warunków dostępu do rynku

378

Środa, 26 lutego 2014 r.

2017/C 285/42

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej umowy o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony, z wyjątkiem art. 49 ust. 3 tej umowy (12399/2013 – C7-0425/2013 – 2012/0219A(NLE))

379

2017/C 285/43

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony, w odniesieniu do art. 49 ust. 3 tej umowy (12400/2013 – C7-0426/2013 – 2012/0219B(NLE))

380

2017/C 285/44

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2013)0803 – C7-0417/2013 – 2013/0392(NLE))

381

2017/C 285/45

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zakresie standardowej deklaracji VAT (COM(2013)0721 – C7-0394/2013 – 2013/0343(CNS))

382

2017/C 285/46

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej decyzję 2009/831/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania (COM(2013)0930 – C7-0022/2014 – 2013/0446(CNS))

385

2017/C 285/47

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. dotyczące wniosku w sprawie decyzji Rady zmieniającej decyzję 2004/162/WE w zakresie, w jakim ma ona zastosowanie do Majotty począwszy od 1 stycznia 2014 r. (COM(2014)0024 – C7-0031/2014 – 2014/0010(CNS))

386

2017/C 285/48

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony, z wyłączeniem kwestii związanych z readmisją (11250/2013– C7-0351/2013 – 2013/0120A(NLE))

387

2017/C 285/49

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony, z wyłączeniem kwestii związanych z readmisją (11250/2013 – C7-0351/2013 – 2013/0120A(NLE))

394

2017/C 285/50

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji w zakresie kwestii dotyczących readmisji (11313/2013 – C7-0356/2013 – 2013/0120B(NLE))

395

2017/C 285/51

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie (10697/2012 – C7-0029/2014 – 2012/0122(NLE))

396

2017/C 285/52

P7_TA(2014)0147Jednolity europejski obszar kolejowy ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (COM(2013)0029 – C7-0025/2013 – 2013/0029(COD))P7_TC1-COD(2013)0029Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (
  1
  )

1

397

2017/C 285/53

P7_TA(2014)0148Krajowe usługi kolejowego transportu pasażerskiego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (COM(2013)0028 – C7-0024/2013 – 2013/0028(COD))P7_TC1-COD(2013)0028Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (
  1
  )

1

420

2017/C 285/54

P7_TA(2014)0149Interoperacyjność systemu kolei ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (wersja przekształcona) (COM(2013)0030 – C7-0027/2013 – 2013/0015(COD))P7_TC1-COD(2013)0015Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (wersja przekształcona) (
  1
  )

1

432

2017/C 285/55

P7_TA(2014)0150Bezpieczeństwo kolei ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpieczeństwa kolei (przekształcenie) (COM(2013)0031 – C7-0028/2013 – 2013/0016(COD))P7_TC1-COD(2013)0016Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie bezpieczeństwa kolei (wersja przekształcona) (
  1
  )

1

485

2017/C 285/56

P7_TA(2014)0151Agencja Kolejowa Unii Europejskiej ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2004 (COM(2013)0027 – C7-0029/2013 – 2013/0014(COD))P7_TC1-COD(20013)0014Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (UE) nr .../2014 w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 881/2004 (
  1
  )

1

524

2017/C 285/57

P7_TA(2014)0152Normalizacja rachunkowości przedsiębiorstw kolejowych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (COM(2013)0026 – C7-0026/2013 – 2013/0013(COD))P7_TC1-COD(2013)0013Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (
  1
  )

1

565

2017/C 285/58

P7_TA(2014)0153Zgłaszanie zdarzeń w lotnictwie cywilnym ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie cywilnym, zmiany rozporządzenia (UE) nr 996/2010 oraz uchylenia dyrektywy 2003/42/WE, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1321/2007 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1330/2007 (COM(2012)0776 – C7-0418/2012 – 2012/0361(COD))P7_TC1-COD(2012)0361Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie zgłaszania i analizy zdarzeń w lotnictwie cywilnym oraz podejmowanych w związku z nimi działań następczych, zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 oraz uchylenia dyrektywy 2003/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzeń Komisji (WE) nr 1321/2007 i (WE) nr 1330/2007

567

2017/C 285/59

P7_TA(2014)0154Wdrożenia systemu pokładowego eCall ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymagań dotyczących homologacji typu na potrzeby wdrożenia systemu pokładowego eCall oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE (COM(2013)0316 – C7-0174/2013 – 2013/0165(COD))P7_TC1-COD(2013)0165Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wymagań dotyczących homologacji typu na potrzeby wdrożenia systemu pokładowego eCall opartego na numerze alarmowym 112 oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE [Popr. 1] (
  1
  )

opartego na numerze alarmowym 112

1

568

2017/C 285/60

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (wersja przekształcona) (COM(2012)0360 – C7-0180/2012 – 2012/0175(COD))

581

2017/C 285/61

P7_TA(2014)0156Trzeci wieloletni program działań UE w dziedzinie zdrowia (2014–2020) ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia programu Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego, trzeciego wieloletniego programu działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020 (COM(2011)0709 – C7-0399/2011 – 2011/0339(COD))P7_TC1-COD(2011)0339Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie ustanowienia Trzeciego Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1350/2007/WE

620

2017/C 285/62

P7_TA(2014)0157Transeuropejskie sieci telekomunikacyjne ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, uchylającego decyzję nr 1336/97/WE (COM(2013)0329 – C7-0149/2013 – 2011/0299(COD))P7_TC1-COD(2011)0299Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE

622

2017/C 285/63

P7_TA(2014)0158Dostępność stron internetowych instytucji sektora publicznego ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego (COM(2012)0721 – C7-0394/2012 – 2012/0340(COD))P7_TC1-COD(2012)0340Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne [Popr. 1] (
  1
  )

i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne

1

623

2017/C 285/64

P7_TA(2014)0159Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży (COM(2011)0635 – C7-0329/2011 – 2011/0284(COD))P7_TC1-COD(2014)0159Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży

638

2017/C 285/65

P7_TA(2014)0160Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów (COM(2012)0788 – C7-0420/2012 – 2012/0366(COD))P7_TC1-COD(2012)0366Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE

725

Czwartek, 27 lutego 2014 r.

2017/C 285/66

P7_TA(2014)0165Europejski nakaz dochodzeniowy ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych (09288/2010 – C7-0185/2010 – 2010/0817(COD))P7_TC1-COD(2010)0817Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych

727

2017/C 285/67

P7_TA(2014)0166Wymagania wizowe dotyczące obywateli państw trzecich ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (COM(2013)0853 – C7-0430/2013 – 2013/0415(COD))P7_TC1-COD(2013)0415Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu

728

2017/C 285/68

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Indonezji dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (11767/1/2013 – C7-0344/2013 – 2013/0205(NLE))

729

2017/C 285/69

P7_TA(2014)0168Kontrola osób na granicach zewnętrznych ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady wprowadzającej uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Chorwację i Cypr niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni oraz uchylającej decyzję nr 895/2006/WE i decyzję nr 582/2008/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (COM(2013)0441 – C7-0186/2013 – 2013/0210(COD))P7_TC1-COD(2013)0210Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2014/UE wprowadzającej uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym oraz uchylającej decyzje nr 895/2006/WE i nr 582/2008/WE

730

2017/C 285/70

P7_TA(2014)0169Państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu ***IRezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (COM(2012)0650 – C7-0371/2012 – 2012/0309(COD))P7_TC1-COD(2012)0309Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu

731

---

| Skróty i symbole






  - | Procedura konsultacji |
| --- | --- |
| *** | Procedura zgody |
| ***I | Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie |
| ***II | Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie |
| ***III | Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie |

Skróty i symbole

*

Procedura konsultacji

***

Procedura zgody

***I

Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie

***II

Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie

***III

Zwykła procedura ustawodawcza: trzecie czytanie

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu)

Poprawki Parlamentu:

Nowe fragmenty tekstu zaznacza się
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  . Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu
  wytłuszczonym drukiem i kursywą
  i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu.

wytłuszczonym drukiem i kursywą

wytłuszczonym drukiem i kursywą

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

29.8.2017

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/1 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/1

---

PARLAMENT EUROPEJSKI

SESJA 2013–2014

Posiedzenia od dnia 24 do dnia 27 lutego 2014 r.

Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w 
  Dz.U. C 61 z 19.2.2015
  .

TEKSTY PRZYJĘTE

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Parlament Europejski

Wtorek, 25 lutego 2014 r.

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/2 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/2

---

P7_TA(2014)0126

Zwalczanie przemocy wobec kobiet

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. zawierające zalecenia dla Komisji w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet (2013/2004(INL))

(2017/C 285/01)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 23, 24 i 25, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 23, 24 i 25,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 marca 2009 r. w sprawie walki z okaleczaniem żeńskich narządów płciowych praktykowanym w UE (1) oraz swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie położenia kresu okaleczaniu żeńskich narządów płciowych (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 marca 2009 r. w sprawie walki z okaleczaniem żeńskich narządów płciowych praktykowanym w UE (1) oraz swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie położenia kresu okaleczaniu żeńskich narządów płciowych (2),

| — | uwzględniając swoje oświadczenie z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie kampanii „Powiedz NIE przemocy wobec kobiet” (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje oświadczenie z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie kampanii „Powiedz NIE przemocy wobec kobiet” (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie eliminacji przemocy wobec kobiet (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie eliminacji przemocy wobec kobiet (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 października 2007 r. w sprawie zabójstw kobiet (kobietobójstwa) w Ameryce Środkowej i Meksyku oraz roli Unii Europejskiej w zwalczaniu tego zjawiska (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 października 2007 r. w sprawie zabójstw kobiet (kobietobójstwa) w Ameryce Środkowej i Meksyku oraz roli Unii Europejskiej w zwalczaniu tego zjawiska (7),

| — | uwzględniając strategię Komisji na rzecz równouprawnienia kobiet i mężczyzn na lata 2010–2015, która została przedstawiona w dniu 21 września 2010 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając strategię Komisji na rzecz równouprawnienia kobiet i mężczyzn na lata 2010–2015, która została przedstawiona w dniu 21 września 2010 r.,

| — | uwzględniając opracowany przez Komisję Plan działań służący realizacji programu sztokholmskiego (COM(2010)0171), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opracowany przez Komisję Plan działań służący realizacji programu sztokholmskiego (COM(2010)0171),

| — | uwzględniając program „Prawa i obywatelstwo” na okres 2014–2020; |
| --- | --- |

—

uwzględniając program „Prawa i obywatelstwo” na okres 2014–2020;

| — | uwzględniając konkluzje Rady EPSCO z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady EPSCO z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet,

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępującą decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępującą decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW (8),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego z dnia 18 września 2012 r. w sprawie zwalczania przemocy domowej wobec kobiet (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego z dnia 18 września 2012 r. w sprawie zwalczania przemocy domowej wobec kobiet (9),

| — | uwzględniając wytyczne UE w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne UE w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji,

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska),

| — | uwzględniając art. 11 ust. 1 lit. d) Konwencji w sprawie eliminacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, przyjętej rezolucją nr 34/180 Zgromadzenia Ogólnego ONZ w dniu 18 grudnia 1979 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 11 ust. 1 lit. d) Konwencji w sprawie eliminacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, przyjętej rezolucją nr 34/180 Zgromadzenia Ogólnego ONZ w dniu 18 grudnia 1979 r.,

| — | uwzględniając postanowienia instrumentów prawnych ONZ dotyczących praw człowieka, a w szczególności praw kobiet, takich jak karta ONZ, Powszechna deklaracja praw człowieka, Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, Konwencja w sprawie zwalczania handlu ludźmi i eksploatacji prostytucji, Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz fakultatywny protokół do niej, jak również Konwencja w sprawie zakazu tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania, Konwencja dotycząca statusu uchodźców z 1951 r. i zasada non-refoulement, Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając postanowienia instrumentów prawnych ONZ dotyczących praw człowieka, a w szczególności praw kobiet, takich jak karta ONZ, Powszechna deklaracja praw człowieka, Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, Konwencja w sprawie zwalczania handlu ludźmi i eksploatacji prostytucji, Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz fakultatywny protokół do niej, jak również Konwencja w sprawie zakazu tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania, Konwencja dotycząca statusu uchodźców z 1951 r. i zasada non-refoulement, Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych,

| — | uwzględniając inne instrumenty ONZ dotyczące przemocy wobec kobiet, takie jak deklaracja wiedeńska i program działań z dnia 25 czerwca 1993 r. przyjęty na Światowej Konferencji Praw Człowieka (A/CONF. 157/23) oraz Deklaracja Zgromadzenia Ogólnego ONZ o likwidacji przemocy wobec kobiet z dnia 20 grudnia 1993 r. (A/RES/48/104), |
| --- | --- |

—

uwzględniając inne instrumenty ONZ dotyczące przemocy wobec kobiet, takie jak deklaracja wiedeńska i program działań z dnia 25 czerwca 1993 r. przyjęty na Światowej Konferencji Praw Człowieka (A/CONF. 157/23) oraz Deklaracja Zgromadzenia Ogólnego ONZ o likwidacji przemocy wobec kobiet z dnia 20 grudnia 1993 r. (A/RES/48/104),

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 12 grudnia 1997 r. zatytułowaną „Środki przeciwdziałania przestępczości i środki prawa karnego mające na celu eliminację przemocy wobec kobiet” (A/RES/52/86), rezolucję z dnia 18 grudnia 2002 r. zatytułowaną „Prace nad eliminacją przestępstw przeciw kobietom popełnianych w imię honoru” (A/RES/57/179) oraz rezolucję z dnia 22 grudnia 2003 r. zatytułowaną „Eliminacja przemocy domowej wobec kobiet” (A/RES/58/147), a także rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 5 marca 2013 r. zatytułowaną „Zwiększenie globalnych wysiłków na rzecz zaprzestania praktyki okaleczania żeńskich narządów płciowych” (A/RES/67/146), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 12 grudnia 1997 r. zatytułowaną „Środki przeciwdziałania przestępczości i środki prawa karnego mające na celu eliminację przemocy wobec kobiet” (A/RES/52/86), rezolucję z dnia 18 grudnia 2002 r. zatytułowaną „Prace nad eliminacją przestępstw przeciw kobietom popełnianych w imię honoru” (A/RES/57/179) oraz rezolucję z dnia 22 grudnia 2003 r. zatytułowaną „Eliminacja przemocy domowej wobec kobiet” (A/RES/58/147), a także rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 5 marca 2013 r. zatytułowaną „Zwiększenie globalnych wysiłków na rzecz zaprzestania praktyki okaleczania żeńskich narządów płciowych” (A/RES/67/146),

| — | uwzględniając sprawozdania specjalnych sprawozdawców Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka dotyczące przemocy wobec kobiet oraz zalecenie ogólne nr 19 przyjęte przez Komisję ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet (XI sesja, 1992 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania specjalnych sprawozdawców Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka dotyczące przemocy wobec kobiet oraz zalecenie ogólne nr 19 przyjęte przez Komisję ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet (XI sesja, 1992 r.),

| — | uwzględniając deklarację pekińską i platformę działań przyjęte na IV Światowej Konferencji na temat Kobiet dnia 15 września 1995 r., a także swoje rezolucje: z dnia 18 maja 2000 r. w sprawie skutków przyjęcia platformy działania z Pekinu (10), z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie wniosków z IV Światowej Konferencji na temat Kobiet – Platforma działania (Pekin + 10) (11), a także z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie Pekinu + 15 – Platformy działania ONZ na rzecz równości płci (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację pekińską i platformę działań przyjęte na IV Światowej Konferencji na temat Kobiet dnia 15 września 1995 r., a także swoje rezolucje: z dnia 18 maja 2000 r. w sprawie skutków przyjęcia platformy działania z Pekinu (10), z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie wniosków z IV Światowej Konferencji na temat Kobiet – Platforma działania (Pekin + 10) (11), a także z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie Pekinu + 15 – Platformy działania ONZ na rzecz równości płci (12),

| — | uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 19 grudnia 2006 r. zatytułowaną „Zintensyfikowanie wysiłków w celu wyeliminowania wszelkich form przemocy wobec kobiet” (A/RES/61/143) oraz rezolucje nr 1325 i 1820 Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 19 grudnia 2006 r. zatytułowaną „Zintensyfikowanie wysiłków w celu wyeliminowania wszelkich form przemocy wobec kobiet” (A/RES/61/143) oraz rezolucje nr 1325 i 1820 Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa,

| — | uwzględniając konkluzje z 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ dotyczące likwidacji wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganiu wszelkim jej formom, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje z 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ dotyczące likwidacji wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganiu wszelkim jej formom,

| — | uwzględniając raport Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Przemocy wobec Kobiet, Rashidy Manjoo z dnia 16 maja 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Przemocy wobec Kobiet, Rashidy Manjoo z dnia 16 maja 2012 r.,

| — | uwzględniając art. 5 przyjętego w Madrycie międzynarodowego planu działania w sprawie starzenia się, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 5 przyjętego w Madrycie międzynarodowego planu działania w sprawie starzenia się,

| — | uwzględniając ocenę kosztów braku działań na szczeblu europejskim (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ocenę kosztów braku działań na szczeblu europejskim (13),

| — | uwzględniając art. 42 i 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 42 i 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0075/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0075/2014),

| A. | mając na uwadze, że zgodnie z dyrektywą 2012/29/UE (14) ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw, przemoc na tle płciowym określana jest jako przemoc, która jest skierowana przeciwko osobie ze względu na jej płeć, tożsamość płciową lub ekspresję płciową lub której ofiarami stają się w przeważającej mierze osoby danej płci; mając na uwadze, że może ona powodować krzywdę o charakterze fizycznym, seksualnym, emocjonalnym lub psychologicznym lub szkodę o charakterze ekonomicznym, jest rozumiana jako forma dyskryminacji oraz pogwałcenie podstawowych wolności ofiary oraz obejmuje przemoc w bliskich związkach, przemoc seksualną (w tym gwałt, napaść na tle seksualnym i molestowanie seksualne), handel ludźmi i niewolnictwo oraz różne formy krzywdzących praktyk, takich jak przymusowe małżeństwa, okaleczanie żeńskich narządów płciowych i tak zwane przestępstwa popełniane „w imię honoru”; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zgodnie z dyrektywą 2012/29/UE (14) ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw, przemoc na tle płciowym określana jest jako przemoc, która jest skierowana przeciwko osobie ze względu na jej płeć, tożsamość płciową lub ekspresję płciową lub której ofiarami stają się w przeważającej mierze osoby danej płci; mając na uwadze, że może ona powodować krzywdę o charakterze fizycznym, seksualnym, emocjonalnym lub psychologicznym lub szkodę o charakterze ekonomicznym, jest rozumiana jako forma dyskryminacji oraz pogwałcenie podstawowych wolności ofiary oraz obejmuje przemoc w bliskich związkach, przemoc seksualną (w tym gwałt, napaść na tle seksualnym i molestowanie seksualne), handel ludźmi i niewolnictwo oraz różne formy krzywdzących praktyk, takich jak przymusowe małżeństwa, okaleczanie żeńskich narządów płciowych i tak zwane przestępstwa popełniane „w imię honoru”;

| B. | mając na uwadze, że przemoc na tle płciowym jest zjawiskiem dotyczącym ofiar i sprawców niezależnie od wieku, wykształcenia, poziomu dochodów czy statusu społecznego i związanym z nierównym podziałem władzy między kobietami a mężczyznami w naszym społeczeństwie, które to zjawisko należy zwalczać na jak najwcześniejszym etapie w celu zmiany postaw; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że przemoc na tle płciowym jest zjawiskiem dotyczącym ofiar i sprawców niezależnie od wieku, wykształcenia, poziomu dochodów czy statusu społecznego i związanym z nierównym podziałem władzy między kobietami a mężczyznami w naszym społeczeństwie, które to zjawisko należy zwalczać na jak najwcześniejszym etapie w celu zmiany postaw;

| C. | mając na uwadze, że coraz częstsze są formy przemocy wobec kobiet ze strony mężów, partnerów lub byłych mężów czy byłych partnerów, mając na uwadze, że w niektórych krajach liczba ofiar wyraźnie wzrosła, a dotykające je konsekwencje pokazują tendencję do przyjmowania coraz poważniejszych rozmiarów, aż po śmierć, zaś statystyki pokazują, że wzrasta liczba zabitych kobiet na tle ogółu zabójstw; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że coraz częstsze są formy przemocy wobec kobiet ze strony mężów, partnerów lub byłych mężów czy byłych partnerów, mając na uwadze, że w niektórych krajach liczba ofiar wyraźnie wzrosła, a dotykające je konsekwencje pokazują tendencję do przyjmowania coraz poważniejszych rozmiarów, aż po śmierć, zaś statystyki pokazują, że wzrasta liczba zabitych kobiet na tle ogółu zabójstw;

| D. | mając na uwadze, że w niektórych państwach dane statystyczne wykazały, że chociaż liczba całkowita zabójstw nie wzrosła, wzrosła jednak liczba zabitych kobiet na tle ogółu zabójstw, co potwierdza nasilenie się przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w niektórych państwach dane statystyczne wykazały, że chociaż liczba całkowita zabójstw nie wzrosła, wzrosła jednak liczba zabitych kobiet na tle ogółu zabójstw, co potwierdza nasilenie się przemocy wobec kobiet;

| E. | mając na uwadze, że sytuacje skrajnej biedy zwiększają ryzyko uciekania się do przemocy oraz do innych form wykorzystywania, co utrudnia pełne uczestnictwo kobiet we wszystkich obszarach życia oraz osiągnięcie sytuacji równości płci; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że sytuacje skrajnej biedy zwiększają ryzyko uciekania się do przemocy oraz do innych form wykorzystywania, co utrudnia pełne uczestnictwo kobiet we wszystkich obszarach życia oraz osiągnięcie sytuacji równości płci;

| F. | mając na uwadze, że poprawa niezależności ekonomiczno-społecznej kobiet oraz ich uczestnictwa w życiu gospodarczym i społecznym umożliwia zmniejszenie ich narażenia na przemoc na tle płciowym; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że poprawa niezależności ekonomiczno-społecznej kobiet oraz ich uczestnictwa w życiu gospodarczym i społecznym umożliwia zmniejszenie ich narażenia na przemoc na tle płciowym;

| G. | mając na uwadze, że ostatnio pojawiły się nowe formy dyskryminacji i przemocy w związku z coraz częstszym korzystaniem z internetowych sieci społecznościowych, takie jak praktyki uwodzenia nakierowane zwłaszcza na nastolatków; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że ostatnio pojawiły się nowe formy dyskryminacji i przemocy w związku z coraz częstszym korzystaniem z internetowych sieci społecznościowych, takie jak praktyki uwodzenia nakierowane zwłaszcza na nastolatków;

| H. | mając na uwadze, że seksistowskie postawy wśród młodszego pokolenia odnoszące się do roli płci są trwałe; młode kobiety, które są ofiarami przemocy nadal są obwiniane oraz stygmatyzowane przez swoich rówieśników oraz pozostałą część społeczeństwa; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że seksistowskie postawy wśród młodszego pokolenia odnoszące się do roli płci są trwałe; młode kobiety, które są ofiarami przemocy nadal są obwiniane oraz stygmatyzowane przez swoich rówieśników oraz pozostałą część społeczeństwa;

| I. | mając na uwadze, że przemoc to traumatyczne doświadczenie dla każdego mężczyzny, kobiety lub dziecka, jednak przemoc na tle płciowym częściej stosowana jest przez mężczyzn wobec kobiet i dziewcząt i zarówno odzwierciedla, jak i umacnia nierówności pomiędzy mężczyznami i kobietami, a także narusza zdrowie, godność, bezpieczeństwo i autonomię jej ofiar; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że przemoc to traumatyczne doświadczenie dla każdego mężczyzny, kobiety lub dziecka, jednak przemoc na tle płciowym częściej stosowana jest przez mężczyzn wobec kobiet i dziewcząt i zarówno odzwierciedla, jak i umacnia nierówności pomiędzy mężczyznami i kobietami, a także narusza zdrowie, godność, bezpieczeństwo i autonomię jej ofiar;

| J. | mając na uwadze, że należy mieć na uwadze dzieci, które były świadkami przemocy wobec bliskich krewnych, i otoczyć je niezbędną opieką psychologiczną i społeczną, a ponadto mają cna uwadze, że dzieci, które stały się świadkami przemocy, są w dużym stopniu narażone na problemy emocjonalne i relacyjne; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że należy mieć na uwadze dzieci, które były świadkami przemocy wobec bliskich krewnych, i otoczyć je niezbędną opieką psychologiczną i społeczną, a ponadto mają cna uwadze, że dzieci, które stały się świadkami przemocy, są w dużym stopniu narażone na problemy emocjonalne i relacyjne;

| K. | mając na uwadze, że kobiety będące ofiarami przemocy na tle płciowym oraz ich dzieci często wymagają szczególnego wsparcia i szczególnej ochrony ze względu na występujące w przypadku takiej przemocy wysokie ryzyko wtórnej oraz ponownej wiktymizacji, zastraszania i odwetu; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że kobiety będące ofiarami przemocy na tle płciowym oraz ich dzieci często wymagają szczególnego wsparcia i szczególnej ochrony ze względu na występujące w przypadku takiej przemocy wysokie ryzyko wtórnej oraz ponownej wiktymizacji, zastraszania i odwetu;

| L. | mając na uwadze, że kobiety i dzieci doświadczające przemocy potrzebują specjalistycznych schronisk, w których zaoferowano by im właściwą opiekę zdrowotną, pomoc prawną oraz porady psychologiczne i możliwość odbywania terapii; schroniska powinny otrzymywać wystarczające środki finansowe od państw członkowskich; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że kobiety i dzieci doświadczające przemocy potrzebują specjalistycznych schronisk, w których zaoferowano by im właściwą opiekę zdrowotną, pomoc prawną oraz porady psychologiczne i możliwość odbywania terapii; schroniska powinny otrzymywać wystarczające środki finansowe od państw członkowskich;

| M. | mając na uwadze, że przemoc mężczyzn wobec kobiet zmienia miejsce kobiet w społeczeństwie oraz ma wpływ na ich samostanowienie: ich zdrowie, dostęp do zatrudnienia i oświaty, udział w działalności społecznej i kulturalnej, niezależność ekonomiczną, udział w życiu publicznym i politycznym oraz w podejmowaniu decyzji, a także stosunki z mężczyznami i szacunek dla własnej osoby; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że przemoc mężczyzn wobec kobiet zmienia miejsce kobiet w społeczeństwie oraz ma wpływ na ich samostanowienie: ich zdrowie, dostęp do zatrudnienia i oświaty, udział w działalności społecznej i kulturalnej, niezależność ekonomiczną, udział w życiu publicznym i politycznym oraz w podejmowaniu decyzji, a także stosunki z mężczyznami i szacunek dla własnej osoby;

| N. | mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet może spowodować głębokie urazy fizyczne oraz psychiczne, zrujnować ogólny stan zdrowia kobiet i dziewcząt, w tym ich zdrowie reprodukcyjne i seksualne, a w niektórych przypadkach prowadzić do śmierci, zwanej również kobietobójstwem; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet może spowodować głębokie urazy fizyczne oraz psychiczne, zrujnować ogólny stan zdrowia kobiet i dziewcząt, w tym ich zdrowie reprodukcyjne i seksualne, a w niektórych przypadkach prowadzić do śmierci, zwanej również kobietobójstwem;

| O. | mając na uwadze, że edukacja i szkolenie od bardzo młodego wieku są potrzebne do zwalczania przemocy wobec kobiet oraz przemocy na tle płciowym w ogóle, ponieważ rozwijają u młodych ludzi umiejętności potrzebne do traktowania swoich partnerów z szacunkiem niezależnie od ich płci oraz świadomość zasad równości; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że edukacja i szkolenie od bardzo młodego wieku są potrzebne do zwalczania przemocy wobec kobiet oraz przemocy na tle płciowym w ogóle, ponieważ rozwijają u młodych ludzi umiejętności potrzebne do traktowania swoich partnerów z szacunkiem niezależnie od ich płci oraz świadomość zasad równości;

| P. | mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet przyjmuje coraz bardziej nieakceptowalne formy, m.in. włączanie kobiet w działalność grup organizujących handel kobietami w celach wykorzystywania seksualnego; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet przyjmuje coraz bardziej nieakceptowalne formy, m.in. włączanie kobiet w działalność grup organizujących handel kobietami w celach wykorzystywania seksualnego;

| Q. | mając na uwadze, że w badaniach nad przemocą wobec kobiet szacuje się, że 1/5 do 1⁄4 wszystkich kobiet w Europie przynajmniej raz w ciągu dorosłego życia doświadczyła aktów przemocy fizycznej, a ponad 1/10 doświadczyła przemocy seksualnej z użyciem siły (15); |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w badaniach nad przemocą wobec kobiet szacuje się, że 1/5 do 1⁄4 wszystkich kobiet w Europie przynajmniej raz w ciągu dorosłego życia doświadczyła aktów przemocy fizycznej, a ponad 1/10 doświadczyła przemocy seksualnej z użyciem siły (15);

| R. | mając na uwadze, że zgodnie z oceną kosztów braku działań na szczeblu europejskim w 2011 r. roczny koszt, jaki Unia Europejska poniosła z uwagi na przemoc na tle płciowym wobec kobiet szacuje się na 228 mld EUR (tj. 1,8 % unijnego PKB), z czego 45 mld EUR rocznie wyniósł koszt w zakresie służb pomocy społecznej i służb państwowych, a 24 mld EUR to koszt związany z utratą potencjału gospodarczego; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że zgodnie z oceną kosztów braku działań na szczeblu europejskim w 2011 r. roczny koszt, jaki Unia Europejska poniosła z uwagi na przemoc na tle płciowym wobec kobiet szacuje się na 228 mld EUR (tj. 1,8 % unijnego PKB), z czego 45 mld EUR rocznie wyniósł koszt w zakresie służb pomocy społecznej i służb państwowych, a 24 mld EUR to koszt związany z utratą potencjału gospodarczego;

| S. | mając na uwadze, że Agencja Praw Podstawowych przedstawiła w marcu 2013 r. część wstępnych wyników swoich europejskich badań dotyczących przemocy wobec kobiet, pokazujących między innymi, że: cztery na pięć kobiet będących ofiarami bardzo poważnych przypadków użycia przemocy ze strony osób niebędących ich partnerami nie zwróciło się do żadnych służb, takich jak służba zdrowia, opieka społeczna lub służby pomocy ofiarom; kobiety, które szukały pomocy najczęściej zwracały się do służb medycznych, co podkreśla potrzebę zadbania, aby pracownicy służby zdrowia umieli się właściwie zająć potrzebami ofiar przemocy; dwie na pięć kobiet nie miało świadomości praw lub inicjatyw politycznych chroniących je w sytuacjach przemocy domowej, a połowa z nich nie posiadała wiedzy w zakresie jakichkolwiek prewencyjnych uregulowań prawnych lub inicjatyw; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że Agencja Praw Podstawowych przedstawiła w marcu 2013 r. część wstępnych wyników swoich europejskich badań dotyczących przemocy wobec kobiet, pokazujących między innymi, że: cztery na pięć kobiet będących ofiarami bardzo poważnych przypadków użycia przemocy ze strony osób niebędących ich partnerami nie zwróciło się do żadnych służb, takich jak służba zdrowia, opieka społeczna lub służby pomocy ofiarom; kobiety, które szukały pomocy najczęściej zwracały się do służb medycznych, co podkreśla potrzebę zadbania, aby pracownicy służby zdrowia umieli się właściwie zająć potrzebami ofiar przemocy; dwie na pięć kobiet nie miało świadomości praw lub inicjatyw politycznych chroniących je w sytuacjach przemocy domowej, a połowa z nich nie posiadała wiedzy w zakresie jakichkolwiek prewencyjnych uregulowań prawnych lub inicjatyw;

| T. | mając na uwadze, że w strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn na lata 2010–2015 Komisja podkreśliła, że przemoc na tle płciowym jest jednym z najważniejszych problemów do rozwiązania na drodze do osiągnięcia rzeczywistej równości płci; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn na lata 2010–2015 Komisja podkreśliła, że przemoc na tle płciowym jest jednym z najważniejszych problemów do rozwiązania na drodze do osiągnięcia rzeczywistej równości płci;

| U. | mając na uwadze, że ramy prawne określone w Traktacie z Lizbony dają nowe możliwości zacieśniania współpracy dotyczącej polityki sprawiedliwości w sprawach karnych na szczeblu Unii Europejskiej, przyznając instytucjom i państwom członkowskim prawo do współpracy na solidnych podstawach, tworząc wspólną kulturę prawną Unii w zakresie walki ze wszelkimi rodzajami przemocy i dyskryminacji wobec kobiet, z uwzględnieniem krajowych systemów i tradycji prawnych bez ich zastępowania; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że ramy prawne określone w Traktacie z Lizbony dają nowe możliwości zacieśniania współpracy dotyczącej polityki sprawiedliwości w sprawach karnych na szczeblu Unii Europejskiej, przyznając instytucjom i państwom członkowskim prawo do współpracy na solidnych podstawach, tworząc wspólną kulturę prawną Unii w zakresie walki ze wszelkimi rodzajami przemocy i dyskryminacji wobec kobiet, z uwzględnieniem krajowych systemów i tradycji prawnych bez ich zastępowania;

| V. | mając na uwadze, że zwiększanie świadomości oraz mobilizacji, przy pomocy mediów oraz mediów społecznościowych, jest ważnym elementem skutecznej strategii prewencyjnej; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że zwiększanie świadomości oraz mobilizacji, przy pomocy mediów oraz mediów społecznościowych, jest ważnym elementem skutecznej strategii prewencyjnej;

| W. | mając na uwadze, że eliminacja przemocy wobec kobiet możliwa jest nie dzięki pojedynczemu działaniu, ale dzięki szeregowi działań o charakterze infrastrukturalnym, prawnym, sądowym, wykonawczym, kulturowym, oświatowym, społecznym, zdrowotnym oraz wszelkich innych działań związanych z usługami, które mogą w znacznym stopniu zwiększyć wiedzę o problemie i ograniczyć tę przemoc i jej konsekwencje; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że eliminacja przemocy wobec kobiet możliwa jest nie dzięki pojedynczemu działaniu, ale dzięki szeregowi działań o charakterze infrastrukturalnym, prawnym, sądowym, wykonawczym, kulturowym, oświatowym, społecznym, zdrowotnym oraz wszelkich innych działań związanych z usługami, które mogą w znacznym stopniu zwiększyć wiedzę o problemie i ograniczyć tę przemoc i jej konsekwencje;

| X. | mając na uwadze sześć nierozdzielnych celów leżących u podłoża wszelkich działań mających na celu przeciwdziałanie przemocy wobec kobiet to: polityka, zapobieganie, ochrona, ściganie, zabezpieczenie i partnerstwo; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze sześć nierozdzielnych celów leżących u podłoża wszelkich działań mających na celu przeciwdziałanie przemocy wobec kobiet to: polityka, zapobieganie, ochrona, ściganie, zabezpieczenie i partnerstwo;

| Y. | mając na uwadze, że istotne jest przyspieszenie działań przeciwko branży, która postrzega młode dziewczęta i kobiety jako obiekty seksualne; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że istotne jest przyspieszenie działań przeciwko branży, która postrzega młode dziewczęta i kobiety jako obiekty seksualne;

| Z. | mając na uwadze, że kobiety w Unii Europejskiej nie są w równym stopniu chronione przed przemocą ze strony mężczyzn ze względu na rozbieżną politykę i przepisy w państwach członkowskich, m.in. definicje przestępstw i zakres uregulowań prawnych, przez co są narażone na taka przemoc; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że kobiety w Unii Europejskiej nie są w równym stopniu chronione przed przemocą ze strony mężczyzn ze względu na rozbieżną politykę i przepisy w państwach członkowskich, m.in. definicje przestępstw i zakres uregulowań prawnych, przez co są narażone na taka przemoc;

| AA. | mając na uwadze, że z uwagi na czynniki takie jak rasa, pochodzenie etniczne, wyznawana religia lub przekonania, stan zdrowia, stan cywilny, warunki mieszkaniowe, status migracyjny, wiek, stopień niepełnosprawności, pochodzenie społeczne, orientacja seksualna oraz tożsamość płciowa kobiety mogą mieć specjalne potrzeby i być bardziej narażone na wielorakie rodzaje dyskryminacji; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że z uwagi na czynniki takie jak rasa, pochodzenie etniczne, wyznawana religia lub przekonania, stan zdrowia, stan cywilny, warunki mieszkaniowe, status migracyjny, wiek, stopień niepełnosprawności, pochodzenie społeczne, orientacja seksualna oraz tożsamość płciowa kobiety mogą mieć specjalne potrzeby i być bardziej narażone na wielorakie rodzaje dyskryminacji;

| AB. | mając na uwadze, iż kobiety często nie zgłaszają aktów przemocy na tle płciowym, jakich się wobec nich dopuszczono, z rozmaitych i złożonych przyczyn natury psychologicznej, finansowej, społecznej i kulturowej, a czasami z powodu braku zaufania do możliwości podjęcia działań przez policję, wymiar sprawiedliwości lub służby pomocy społecznej oraz służby medyczne, które przyniosłyby im konkretną pomoc; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach organy te uznają taki rodzaj przemocy za sprawę rodzinną, a więc i przez rodzinę rozwiązywaną; |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, iż kobiety często nie zgłaszają aktów przemocy na tle płciowym, jakich się wobec nich dopuszczono, z rozmaitych i złożonych przyczyn natury psychologicznej, finansowej, społecznej i kulturowej, a czasami z powodu braku zaufania do możliwości podjęcia działań przez policję, wymiar sprawiedliwości lub służby pomocy społecznej oraz służby medyczne, które przyniosłyby im konkretną pomoc; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach organy te uznają taki rodzaj przemocy za sprawę rodzinną, a więc i przez rodzinę rozwiązywaną;

| AC. | mając na uwadze, że pierwszoplanowe miejsce w tej debacie musi zajmować polityka w zakresie zdrowia reprodukcyjnego; |
| --- | --- |

AC.

mając na uwadze, że pierwszoplanowe miejsce w tej debacie musi zajmować polityka w zakresie zdrowia reprodukcyjnego;

| AD. | mając na uwadze, że w celu zrozumienia faktycznego zasięgu zjawiska przemocy wobec kobiet w Unii i jego konsekwencji, a zatem w celu opracowywania skutecznych strategii polityki, niezbędne jest gromadzenie segregowanych, jakościowych i ilościowych, obejmujących wszystkie aspekty problemu, porównywalnych i regularnie aktualizowanych danych; |
| --- | --- |

AD.

mając na uwadze, że w celu zrozumienia faktycznego zasięgu zjawiska przemocy wobec kobiet w Unii i jego konsekwencji, a zatem w celu opracowywania skutecznych strategii polityki, niezbędne jest gromadzenie segregowanych, jakościowych i ilościowych, obejmujących wszystkie aspekty problemu, porównywalnych i regularnie aktualizowanych danych;

| AE. | mając na uwadze, że odrzucenie przez Parlament Europejski w dniu 12 grudnia 2012 r. wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiej statystyki zagrożenia przestępczością (16) rodzi potrzebę ponownego wystosowania nowego wniosku dotyczącego przepisów unijnych ustanawiających spójny system gromadzenia danych statystycznych dotyczących przemocy wobec kobiet w państwach członkowskich, a także mając na uwadze, że w swoich konkluzjach z grudnia 2012 r. Rada wezwała do usprawnienia, zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym, gromadzenia i rozpowszechniania porównywalnych, wiarygodnych i regularnie aktualizowanych danych dotyczących form przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

AE.

mając na uwadze, że odrzucenie przez Parlament Europejski w dniu 12 grudnia 2012 r. wniosku Komisji dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiej statystyki zagrożenia przestępczością (16) rodzi potrzebę ponownego wystosowania nowego wniosku dotyczącego przepisów unijnych ustanawiających spójny system gromadzenia danych statystycznych dotyczących przemocy wobec kobiet w państwach członkowskich, a także mając na uwadze, że w swoich konkluzjach z grudnia 2012 r. Rada wezwała do usprawnienia, zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym, gromadzenia i rozpowszechniania porównywalnych, wiarygodnych i regularnie aktualizowanych danych dotyczących form przemocy wobec kobiet;

| AF. | mając na uwadze, że okaleczanie żeńskich narządów płciowych jest międzynarodowo uznawane za naruszenie praw człowieka, będąc formą tortur stosowanych wobec dziewcząt i kobiet, a także odzwierciedla głęboko zakorzenioną nierówność między płciami; mając na uwadze, że okaleczanie żeńskich narządów płciowych stanowi skrajną formę dyskryminacji kobiet, prawie zawsze dokonywane jest u nieletnich i stanowi naruszenie praw dzieci; |
| --- | --- |

AF.

mając na uwadze, że okaleczanie żeńskich narządów płciowych jest międzynarodowo uznawane za naruszenie praw człowieka, będąc formą tortur stosowanych wobec dziewcząt i kobiet, a także odzwierciedla głęboko zakorzenioną nierówność między płciami; mając na uwadze, że okaleczanie żeńskich narządów płciowych stanowi skrajną formę dyskryminacji kobiet, prawie zawsze dokonywane jest u nieletnich i stanowi naruszenie praw dzieci;

| AG. | mając na uwadze, iż prostytucję można uważać za formę przemocy wobec kobiet ze względu na jej wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne, zwłaszcza w przypadku przymusowej prostytucji i handlu kobietami dla prostytucji; |
| --- | --- |

AG.

mając na uwadze, iż prostytucję można uważać za formę przemocy wobec kobiet ze względu na jej wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne, zwłaszcza w przypadku przymusowej prostytucji i handlu kobietami dla prostytucji;

| AH. | mając na uwadze, że zabójstwa popełniane „w imię honoru” są niebezpiecznym trendem stale wzrastającym w granicach Unii Europejskiej, który dotyczy głównie młodych dziewcząt; |
| --- | --- |

AH.

mając na uwadze, że zabójstwa popełniane „w imię honoru” są niebezpiecznym trendem stale wzrastającym w granicach Unii Europejskiej, który dotyczy głównie młodych dziewcząt;

| AI. | mając na uwadze, że nadużycia wobec osób starszych są międzynarodowo uznawane za naruszenie praw człowieka należnych starszym kobietom oraz mając na uwadze potrzebę zapobiegania nadużyciom wobec osób starszych i ich zwalczania we wszystkich krajach UE; |
| --- | --- |

AI.

mając na uwadze, że nadużycia wobec osób starszych są międzynarodowo uznawane za naruszenie praw człowieka należnych starszym kobietom oraz mając na uwadze potrzebę zapobiegania nadużyciom wobec osób starszych i ich zwalczania we wszystkich krajach UE;

| AJ. | mając na uwadze, że przyjmując wytyczne UE w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji, jak również konkretny rozdział dotyczący ochrony kobiet przed przemocą na tle płciowym, znajdujący się w strategicznych ramach oraz w planie działań UE, dotyczących praw człowieka zaznaczają wyraźną wolę UE, by traktować temat praw kobiet jako jeden z priorytetów i podjąć długoterminowe działania w tym zakresie; mając na uwadze, że w zakresie strategii politycznych dotyczących praw człowieka spójność wymiaru wewnętrznego i zewnętrznego może czasami stwarzać rozbieżności między retoryką a postępowaniem; |
| --- | --- |

AJ.

mając na uwadze, że przyjmując wytyczne UE w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form ich dyskryminacji, jak również konkretny rozdział dotyczący ochrony kobiet przed przemocą na tle płciowym, znajdujący się w strategicznych ramach oraz w planie działań UE, dotyczących praw człowieka zaznaczają wyraźną wolę UE, by traktować temat praw kobiet jako jeden z priorytetów i podjąć długoterminowe działania w tym zakresie; mając na uwadze, że w zakresie strategii politycznych dotyczących praw człowieka spójność wymiaru wewnętrznego i zewnętrznego może czasami stwarzać rozbieżności między retoryką a postępowaniem;

| AK. | mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniami Amnesty International okaleczanie żeńskich narządów płciowych dotyka setek tysięcy kobiet i dziewcząt w Europie, przy czym podaje się powszechnie liczbę 500 000 ofiar; mając na uwadze, że rozbieżności między przepisami w państwach członkowskich prowadzą do zjawiska tak zwanej transgranicznej „turystyki okaleczania żeńskich narządów płciowych” w UE; |
| --- | --- |

AK.

mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniami Amnesty International okaleczanie żeńskich narządów płciowych dotyka setek tysięcy kobiet i dziewcząt w Europie, przy czym podaje się powszechnie liczbę 500 000 ofiar; mając na uwadze, że rozbieżności między przepisami w państwach członkowskich prowadzą do zjawiska tak zwanej transgranicznej „turystyki okaleczania żeńskich narządów płciowych” w UE;

| AL. | mając na uwadze, że istnieje ciągła potrzeba współpracy UE z państwami trzecimi w celu zwalczania brutalnych praktyk okaleczania żeńskich narządów płciowych; mając na uwadze, że te państwa członkowskie oraz państwa trzecie, których uregulowania prawne uznają okaleczanie żeńskich narządów płciowych za niezgodne z prawem, muszą działać zgodnie z tymi uregulowaniami; |
| --- | --- |

AL.

mając na uwadze, że istnieje ciągła potrzeba współpracy UE z państwami trzecimi w celu zwalczania brutalnych praktyk okaleczania żeńskich narządów płciowych; mając na uwadze, że te państwa członkowskie oraz państwa trzecie, których uregulowania prawne uznają okaleczanie żeńskich narządów płciowych za niezgodne z prawem, muszą działać zgodnie z tymi uregulowaniami;

| 1. | zwraca się do Komisji o przedłożenie do końca 2014 r., na podstawie art. 84 TFUE, wniosku dotyczącego aktu prawnego w sprawie środków na rzecz promowania i wspierania działań państw członkowskich w obszarze zapobiegania przemocy wobec kobiet i dziewcząt (VAWG), w oparciu o szczegółowe zalecenia zawarte w załączniku; |
| --- | --- |

1.

zwraca się do Komisji o przedłożenie do końca 2014 r., na podstawie art. 84 TFUE, wniosku dotyczącego aktu prawnego w sprawie środków na rzecz promowania i wspierania działań państw członkowskich w obszarze zapobiegania przemocy wobec kobiet i dziewcząt (VAWG), w oparciu o szczegółowe zalecenia zawarte w załączniku;

| 2. | wzywa Komisję do przedstawienia poprawionego wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie europejskiej statystyki, który ukierunkowany byłby na przestępstwa z użyciem przemocy i w którym uwzględniono by spójny system gromadzenia danych statystycznych dotyczących przemocy na tle płciowym w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

2.

wzywa Komisję do przedstawienia poprawionego wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie europejskiej statystyki, który ukierunkowany byłby na przestępstwa z użyciem przemocy i w którym uwzględniono by spójny system gromadzenia danych statystycznych dotyczących przemocy na tle płciowym w państwach członkowskich;

| 3. | zwraca się do Rady o uruchomienie klauzuli pomostowej przez przyjęcie jednomyślnej decyzji określającej przemoc wobec kobiet i dziewcząt (oraz inne formy przemocy na tle płciowym) jako dziedzinę przestępczości wymienioną w art. 83 ust. 1 TFUE; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o uruchomienie klauzuli pomostowej przez przyjęcie jednomyślnej decyzji określającej przemoc wobec kobiet i dziewcząt (oraz inne formy przemocy na tle płciowym) jako dziedzinę przestępczości wymienioną w art. 83 ust. 1 TFUE;

| 4. | wzywa Komisję do promowania ratyfikacji przez państwa członkowskie konwencji stambulskiej w sprawie przemocy wobec kobiet i rozpoczęcia procedury przystąpienia UE do tej konwencji, po uprzednim dokonaniu oceny skutków z tą procedurą związanych oraz wynikającej z przystąpienia wartości dodanej; |
| --- | --- |

4.

wzywa Komisję do promowania ratyfikacji przez państwa członkowskie konwencji stambulskiej w sprawie przemocy wobec kobiet i rozpoczęcia procedury przystąpienia UE do tej konwencji, po uprzednim dokonaniu oceny skutków z tą procedurą związanych oraz wynikającej z przystąpienia wartości dodanej;

| 5. | zwraca się do Komisji o przedstawienie ogólnounijnej strategii i planu działania w zakresie zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt, jak przewidziano w 2010 r. w planie działania wdrażającym program sztokholmski, w celu zapewnienia konkretnej i skutecznej ochrony integralności kobiet, ich równości (art. 2 TUE) i dobrobytu (art. 3 ust. 1 TUE) w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, ze zwróceniem szczególnej uwagi na skierowane do kobiet środki zapobiegania poprzez zaznajomienie ich z przysługującymi im prawami oraz na uwrażliwienie również mężczyzn, a także chłopców od najmłodszych lat, w zakresie poszanowania nietykalności cielesnej i psychologicznej kobiet, na odpowiednie szkolenia dla służb policyjnych i służb wymiaru sprawiedliwości przy uwzględnieniu specyfiki przemocy na tle płciowym, a także na zachęcanie państw członkowskich do brania pod uwagę towarzyszenia ofiarom w celu określenia perspektyw życiowych danej osoby i odzyskania przez nią zaufania, aby nie znalazła się ponownie w sytuacji narażenia lub zależności; uważa, że w strategii tej należy zwrócić szczególną uwagę na grupy wrażliwe – osoby starsze, niepełnosprawne, imigrantów oraz LGBT (gejów, lesbijki, osoby biseksualne i transpłciowe) – oraz że strategia ta powinna także uwzględniać środki umożliwiające wspieranie dzieci, które były świadkami przemocy, a także uznawać je za ofiary; |
| --- | --- |

5.

zwraca się do Komisji o przedstawienie ogólnounijnej strategii i planu działania w zakresie zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt, jak przewidziano w 2010 r. w planie działania wdrażającym program sztokholmski, w celu zapewnienia konkretnej i skutecznej ochrony integralności kobiet, ich równości (art. 2 TUE) i dobrobytu (art. 3 ust. 1 TUE) w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, ze zwróceniem szczególnej uwagi na skierowane do kobiet środki zapobiegania poprzez zaznajomienie ich z przysługującymi im prawami oraz na uwrażliwienie również mężczyzn, a także chłopców od najmłodszych lat, w zakresie poszanowania nietykalności cielesnej i psychologicznej kobiet, na odpowiednie szkolenia dla służb policyjnych i służb wymiaru sprawiedliwości przy uwzględnieniu specyfiki przemocy na tle płciowym, a także na zachęcanie państw członkowskich do brania pod uwagę towarzyszenia ofiarom w celu określenia perspektyw życiowych danej osoby i odzyskania przez nią zaufania, aby nie znalazła się ponownie w sytuacji narażenia lub zależności; uważa, że w strategii tej należy zwrócić szczególną uwagę na grupy wrażliwe – osoby starsze, niepełnosprawne, imigrantów oraz LGBT (gejów, lesbijki, osoby biseksualne i transpłciowe) – oraz że strategia ta powinna także uwzględniać środki umożliwiające wspieranie dzieci, które były świadkami przemocy, a także uznawać je za ofiary;

| 6. | wzywa Komisję do promowania współpracy między państwami członkowskimi a kobiecymi organizacjami pozarządowymi i innymi organizacjami, mającej na celu przygotowanie i wprowadzenie w życie skutecznej strategii likwidującej przemoc wobec kobiet; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję do promowania współpracy między państwami członkowskimi a kobiecymi organizacjami pozarządowymi i innymi organizacjami, mającej na celu przygotowanie i wprowadzenie w życie skutecznej strategii likwidującej przemoc wobec kobiet;

| 7. | zachęca Komisję, aby poczyniła pierwsze kroki w kierunku ustanowienia europejskiego obserwatorium ds. przemocy wobec kobiet i dziewcząt, korzystając z istniejących struktur instytucjonalnych (Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn) i pod zarządem koordynatora ds. przemocy wobec kobiet i dziewcząt; |
| --- | --- |

7.

zachęca Komisję, aby poczyniła pierwsze kroki w kierunku ustanowienia europejskiego obserwatorium ds. przemocy wobec kobiet i dziewcząt, korzystając z istniejących struktur instytucjonalnych (Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn) i pod zarządem koordynatora ds. przemocy wobec kobiet i dziewcząt;

| 8. | wzywa Komisję, aby w celu zwiększenia świadomości wśród obywateli oraz wszystkich polityków o tym szeroko występującym problemie, który dotyczy wszystkich państw członkowskich, ustanowiła w ciągu najbliższych trzech lat europejski rok działania na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt, żeby przedstawić jednoznaczny plan działania, który położy kres przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

8.

wzywa Komisję, aby w celu zwiększenia świadomości wśród obywateli oraz wszystkich polityków o tym szeroko występującym problemie, który dotyczy wszystkich państw członkowskich, ustanowiła w ciągu najbliższych trzech lat europejski rok działania na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet i dziewcząt, żeby przedstawić jednoznaczny plan działania, który położy kres przemocy wobec kobiet;

| 9. | wzywa państwa członkowskie do zwalczania zabójstw popełnianych „w imię honoru” poprzez edukację oraz tworzenie schronisk dla potencjalnych ofiar, oraz do organizowania kampanii dotyczących ekstremalnych form łamania praw człowieka i ilości zgonów spowodowanych zabójstwami popełnianymi „w imię honoru”; |
| --- | --- |

9.

wzywa państwa członkowskie do zwalczania zabójstw popełnianych „w imię honoru” poprzez edukację oraz tworzenie schronisk dla potencjalnych ofiar, oraz do organizowania kampanii dotyczących ekstremalnych form łamania praw człowieka i ilości zgonów spowodowanych zabójstwami popełnianymi „w imię honoru”;

| 10. | wzywa państwa członkowskie oraz zainteresowane strony, aby w drodze współpracy z Komisją przyczyniały się do rozpowszechniania informacji na temat programów Unii Europejskiej oraz oferowanych przez nie możliwości finansowania w ramach zwalczania przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

10.

wzywa państwa członkowskie oraz zainteresowane strony, aby w drodze współpracy z Komisją przyczyniały się do rozpowszechniania informacji na temat programów Unii Europejskiej oraz oferowanych przez nie możliwości finansowania w ramach zwalczania przemocy wobec kobiet;

| 11. | stwierdza, iż zalecenia te są zgodne z prawami podstawowymi i zasadami pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

11.

stwierdza, iż zalecenia te są zgodne z prawami podstawowymi i zasadami pomocniczości i proporcjonalności;

| 12. | uznaje, że skutki finansowe wymaganego wniosku powinny zostać pokryte z budżetu unijnego, Dział III (zapewniając pełną komplementarność z istniejącą pozycją w budżecie wiążącą się z przedmiotem wniosku); |
| --- | --- |

12.

uznaje, że skutki finansowe wymaganego wniosku powinny zostać pokryte z budżetu unijnego, Dział III (zapewniając pełną komplementarność z istniejącą pozycją w budżecie wiążącą się z przedmiotem wniosku);

| 13. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz szczegółowych zaleceń zawartych w załączniku Komisji i Radzie oraz parlamentom i rządom państw członkowskich, Radzie Europy oraz Europejskiemu Instytutowi ds. Równości Kobiet i Mężczyzn. |
| --- | --- |

13.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz szczegółowych zaleceń zawartych w załączniku Komisji i Radzie oraz parlamentom i rządom państw członkowskich, Radzie Europy oraz Europejskiemu Instytutowi ds. Równości Kobiet i Mężczyzn.

---

(1)  Dz.U. C 117 E z 6.5.2010, s. 52.

(2)  Dz.U. C 332 E z 15.11.2013, s. 87.

(3)  Dz.U. C 184 E z 8.7.2010, s. 131.

(4)  Dz.U. C 285 E z 21.10.2010, s. 53.

(5)  Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 26.

(6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0045.

(7)  Dz.U. C 227 E z 4.9.2008, s. 140.

(8)  Dz.U. L 335 z 17.12.2011, s. 1.

(9)  Dz.U. C 351 z 15.11.2012, s. 21.

(10)  Dz.U. C 59 z 23.2.2001, s. 258.

(11)  Dz.U. C 320 E z 15.12.2005, s. 247.

(12)  Dz.U. C 348 E z 21.12.2010, s. 11.

(13)  PE 504.467.

(14)  Dyrektywa 2012/29/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57).

(15)  Grupa zadaniowa Rady Europy ds. zwalczania przemocy wobec kobiet, w tym przemocy domowej (EG-TFV), „Raport końcowy z przeprowadzonych działań”, wrzesień 2008 r.

(16)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0494.

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI:

SZCZEGÓŁOWE ZALECENIA DOTYCZĄCE TREŚCI WYMAGANEGO WNIOSKU

Zalecenie nr 1 dotyczące celu i zakresu rozporządzenia, które ma zostać przyjęte

Celem przedmiotowego rozporządzenia powinno być ustanowienie środków na rzecz promowania i wspierania działań państw członkowskich w obszarze zapobiegania przemocy na tle płciowym.

Przemoc na tle płciowym należy uważać (jak wskazano już w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującej decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW) za przemoc, która jest skierowana przeciwko osobie ze względu na jej płeć, tożsamość płciową lub ekspresję płciową lub której ofiarami stają się w przeważającej mierze osoby danej płci. Może ona powodować krzywdę o charakterze fizycznym, seksualnym, emocjonalnym lub psychologicznym lub szkodę o charakterze ekonomicznym i może obejmować przemoc w bliskich związkach, przemoc seksualną (w tym gwałt, napaść na tle seksualnym i molestowanie seksualne), handel ludźmi i niewolnictwo oraz różne formy krzywdzących praktyk, takich jak przymusowe małżeństwa, okaleczanie żeńskich narządów płciowych i tak zwane przestępstwa popełniane „w imię honoru”.

Zalecenie nr 2 dotyczące środków zapobiegania przemocy i jej zwalczania

Państwa członkowskie powinny stworzyć szereg środków na rzecz zapobiegania przemocy na tle płciowym wobec kobiet i dziewcząt. Powinny zatem:

| — | opracowywać, wdrażać i poddawać corocznej ocenie kompleksowe strategie i programy, w tym programy edukacji publicznej i szkolenia dla nauczycieli i osób zajmujących się zawodowo branżą wypoczynkową, mające na celu usunięcie przeszkód, które uniemożliwiają kobietom i dziewczętom czerpanie korzyści ze swoich pełnych praw i wolności bez doświadczania przemocy oraz głęboką zmianę nastawienia społeczeństw; |
| --- | --- |

—

opracowywać, wdrażać i poddawać corocznej ocenie kompleksowe strategie i programy, w tym programy edukacji publicznej i szkolenia dla nauczycieli i osób zajmujących się zawodowo branżą wypoczynkową, mające na celu usunięcie przeszkód, które uniemożliwiają kobietom i dziewczętom czerpanie korzyści ze swoich pełnych praw i wolności bez doświadczania przemocy oraz głęboką zmianę nastawienia społeczeństw;

| — | przeprowadzić odpowiednie badania w zakresie przemocy na tle płciowym, w tym przyczyn i motywów przemocy, a także zbierać i analizować dane, jednocześnie podejmując wysiłki na rzecz ujednolicenia kryteriów odnotowywania przemocy na tle płciowym, tak aby zebrane dane były porównywalne; |
| --- | --- |

—

przeprowadzić odpowiednie badania w zakresie przemocy na tle płciowym, w tym przyczyn i motywów przemocy, a także zbierać i analizować dane, jednocześnie podejmując wysiłki na rzecz ujednolicenia kryteriów odnotowywania przemocy na tle płciowym, tak aby zebrane dane były porównywalne;

| — | organizować szkolenia dla urzędników i profesjonalistów, którzy prawdopodobnie będą stykać się z przypadkami przemocy na tle płciowym – w tym organów ścigania, opieki społecznej, opieki dla małoletnich (ofiar lub świadków przemocy), służby zdrowia i personelu pogotowia – w celu wykrywania i określania takich przypadków oraz właściwego zajmowania się nimi, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb i praw ofiar; |
| --- | --- |

—

organizować szkolenia dla urzędników i profesjonalistów, którzy prawdopodobnie będą stykać się z przypadkami przemocy na tle płciowym – w tym organów ścigania, opieki społecznej, opieki dla małoletnich (ofiar lub świadków przemocy), służby zdrowia i personelu pogotowia – w celu wykrywania i określania takich przypadków oraz właściwego zajmowania się nimi, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb i praw ofiar;

| — | wymieniać wiedzę fachową, doświadczenie, informacje i najlepsze praktyki za pośrednictwem Europejskiej Sieci Zapobiegania Przestępczości (ESZP); |
| --- | --- |

—

wymieniać wiedzę fachową, doświadczenie, informacje i najlepsze praktyki za pośrednictwem Europejskiej Sieci Zapobiegania Przestępczości (ESZP);

| — | stworzyć kampanie na rzecz zwiększania świadomości, w tym kampanie skierowane w szczególności do mężczyzn, w stosownych przypadkach konsultując się z organizacjami pozarządowymi, mediami i innymi zainteresowanymi stronami; |
| --- | --- |

—

stworzyć kampanie na rzecz zwiększania świadomości, w tym kampanie skierowane w szczególności do mężczyzn, w stosownych przypadkach konsultując się z organizacjami pozarządowymi, mediami i innymi zainteresowanymi stronami;

| — | stworzyć bezpłatne krajowe telefony zaufania – jeżeli jeszcze takie nie istnieją – i wspierać istniejące obsługiwane przez wyspecjalizowany personel; |
| --- | --- |

—

stworzyć bezpłatne krajowe telefony zaufania – jeżeli jeszcze takie nie istnieją – i wspierać istniejące obsługiwane przez wyspecjalizowany personel;

| — | zapewnić dostępność specjalistycznych schronisk (zaprojektowanych na potrzeby pomocy w pierwszym kontakcie oraz jako bezpieczna i upodmiotowiająca przestrzeń dla kobiet), oferujących miejsce dla przynajmniej jednej kobiety na 10 000 mieszkańców oraz zapewnić im infrastrukturę i odpowiednio przeszkolony personel. |
| --- | --- |

—

zapewnić dostępność specjalistycznych schronisk (zaprojektowanych na potrzeby pomocy w pierwszym kontakcie oraz jako bezpieczna i upodmiotowiająca przestrzeń dla kobiet), oferujących miejsce dla przynajmniej jednej kobiety na 10 000 mieszkańców oraz zapewnić im infrastrukturę i odpowiednio przeszkolony personel.

| — | zapewnić wsparcie kobiecym organizacjom pozarządowym i społeczeństwu obywatelskiemu podejmującym działania na rzecz zapobiegania przemocy na tle płciowym wobec kobiet i dziewcząt. |
| --- | --- |

—

zapewnić wsparcie kobiecym organizacjom pozarządowym i społeczeństwu obywatelskiemu podejmującym działania na rzecz zapobiegania przemocy na tle płciowym wobec kobiet i dziewcząt.

Zalecenie nr 3 dotyczące krajowych sprawozdawców lub równoważnych mechanizmów

W terminie jednego roku od wejścia przedmiotowego rozporządzenia w życie państwa członkowskie powinny podjąć działania na rzecz ustanowienia krajowych sprawozdawców lub równoważnych mechanizmów. Zadania takich mechanizmów powinny obejmować przeprowadzanie oceny tendencji w zakresie przemocy na tle płciowym, ocenę rezultatów działań podjętych na rzecz zwalczania takiej przemocy na szczeblu krajowym i lokalnym, gromadzenie statystyk i składanie corocznych sprawozdań w Komisji i właściwych komisjach Parlamentu Europejskiego.

Zalecenie nr 4 dotyczące koordynacji unijnej strategii na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet

Aby przyczynić się do skoordynowanej i skonsolidowanej unijnej strategii na rzecz zwalczania przemocy na tle płciowym, państwa członkowskie powinny przekazać Komisji informacje, o których mowa w zaleceniu nr 3.

Zalecenie nr 5 dotyczące sprawozdawczości

Do dnia 31 grudnia każdego roku, rozpoczynając w roku następującym po wejściu w życie przedmiotowego rozporządzenia, Komisja składa w Parlamencie Europejskim i Radzie sprawozdanie zawierające ocenę stopnia, w jakim państwa członkowskie przedsięwzięły środki na podstawie przedmiotowego rozporządzenia.

W sprawozdaniu zostanie zawarty wykaz przedsięwziętych środków oraz zostaną podkreślone dobre praktyki.

Zalecenie nr 6 dotyczące utworzenia forum społeczeństwa obywatelskiego

Komisja prowadzi ścisły dialog z właściwymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz właściwymi organami prowadzącymi działalność w dziedzinie walki z przemocą na tle płciowym na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym, europejskim lub międzynarodowym oraz ustanawia w tym celu forum społeczeństwa obywatelskiego.

Forum to będzie miejscem wymiany informacji i ośrodkiem gromadzenia wiedzy. Zapewnia ono ścisły dialog między instytucjami Unii a odpowiednimi zainteresowanymi stronami.

Zgodnie z pierwszym akapitem forum jest otwarte dla właściwych zainteresowanych stron i spotyka się przynajmniej raz w roku.

Zalecenie nr 7 dotyczące wsparcia finansowego

W przedmiotowym rozporządzeniu należy określić źródło wsparcia finansowego w ramach budżetu unijnego (Sekcja III) na cele działań wymienionych w zaleceniu nr 3.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/11 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/11

---

P7_TA(2014)0127

Przekazywanie uprawnień ustawodawczych i korzystanie przez Komisję z uprawnień wykonawczych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (2012/2323(INI))

(2017/C 285/02)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (1),

| — | uwzględniając wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych, zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 3 marca 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych, zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 3 marca 2011 r.,

| — | uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską (2), w szczególności jego punkt 15 oraz załącznik 1, |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską (2), w szczególności jego punkt 15 oraz załącznik 1,

| — | uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 września 2012 r. w sprawie C-355/10, Parlament przeciwko Radzie (dotychczas niepublikowany), oraz toczącą się sprawę C-427/12, Komisja przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 września 2012 r. w sprawie C-355/10, Parlament przeciwko Radzie (dotychczas niepublikowany), oraz toczącą się sprawę C-427/12, Komisja przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych (3),

| — | uwzględniając raport informacyjny Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego przyjęty w dniu 19 września 2013 r. zatytułowany „Lepsze stanowienie prawa: akty wykonawcze i akty delegowane”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport informacyjny Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego przyjęty w dniu 19 września 2013 r. zatytułowany „Lepsze stanowienie prawa: akty wykonawcze i akty delegowane”,

| — | uwzględniając pismo z dnia 26 listopada 2012 r. skierowane przez przewodniczącego Parlamentu do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji dotyczące horyzontalnych zasad stosowania aktów delegowanych w odniesieniu do programów ustawodawczych objętych wieloletnimi ramami finansowymi (WRF), zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących na posiedzeniu w dniu 15 listopada 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo z dnia 26 listopada 2012 r. skierowane przez przewodniczącego Parlamentu do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji dotyczące horyzontalnych zasad stosowania aktów delegowanych w odniesieniu do programów ustawodawczych objętych wieloletnimi ramami finansowymi (WRF), zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących na posiedzeniu w dniu 15 listopada 2012 r.,

| — | uwzględniając pismo z dnia 8 lutego 2013 r. skierowane przez przewodniczącego Parlamentu do przewodniczących Rady i Komisji w sprawie braku postępów w Radzie w zakresie propozycji dostosowawczych w obszarze rolnictwa i rybołówstwa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo z dnia 8 lutego 2013 r. skierowane przez przewodniczącego Parlamentu do przewodniczących Rady i Komisji w sprawie braku postępów w Radzie w zakresie propozycji dostosowawczych w obszarze rolnictwa i rybołówstwa,

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Rozwoju, Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Komisji Rybołówstwa oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0435/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Rozwoju, Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Komisji Rybołówstwa oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0435/2013),

| A. | mając na uwadze, że Traktat z Lizbony umożliwia Parlamentowi i Radzie („określanym łącznie jako prawodawca”) przekazywanie części swoich uprawnień Komisji w formie aktu ustawodawczego („akt podstawowy”); mając na uwadze, że przekazywanie uprawnień to delikatna operacja, w której Komisja otrzymuje polecenie wykonania uprawnień będących nieodłączną częścią zadań prawodawcy; mając na uwadze, że w związku z tym konieczne jest dopilnowanie właściwego stosowania postanowień Traktatu, aby zagwarantować dostateczny poziom legitymacji demokratycznej również w odniesieniu do aktów delegowanych; mając na uwadze, że punktem wyjścia w analizie kwestii przekazywania uprawnień musi zatem być zawsze swoboda prawodawcy; mając na uwadze, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem przyjmowanie istotnych norm w rozpatrywanej dziedzinie jest zastrzeżone dla prawodawcy, co oznacza, że nie można przekazywać uprawnienia do przyjęcia przepisów wymagających decyzji politycznych, które należą do zakresu kompetencji prawodawcy; mając na uwadze, że przekazane uprawnienia mogą obejmować wyłącznie uzupełniające lub zmieniające części aktu ustawodawczego, które są inne niż istotne; mając na uwadze, że przyjmowane przez Komisję akty delegowane będące wynikiem przekazywania uprawnień będą aktami ogólnymi o charakterze nieustawodawczym; mając na uwadze, że akt podstawowy musi wyraźnie określać cel, zawartość, zakres i czas trwania przekazania uprawnień oraz definiować warunki, jakim podlega przekazanie uprawnień; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Traktat z Lizbony umożliwia Parlamentowi i Radzie („określanym łącznie jako prawodawca”) przekazywanie części swoich uprawnień Komisji w formie aktu ustawodawczego („akt podstawowy”); mając na uwadze, że przekazywanie uprawnień to delikatna operacja, w której Komisja otrzymuje polecenie wykonania uprawnień będących nieodłączną częścią zadań prawodawcy; mając na uwadze, że w związku z tym konieczne jest dopilnowanie właściwego stosowania postanowień Traktatu, aby zagwarantować dostateczny poziom legitymacji demokratycznej również w odniesieniu do aktów delegowanych; mając na uwadze, że punktem wyjścia w analizie kwestii przekazywania uprawnień musi zatem być zawsze swoboda prawodawcy; mając na uwadze, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem przyjmowanie istotnych norm w rozpatrywanej dziedzinie jest zastrzeżone dla prawodawcy, co oznacza, że nie można przekazywać uprawnienia do przyjęcia przepisów wymagających decyzji politycznych, które należą do zakresu kompetencji prawodawcy; mając na uwadze, że przekazane uprawnienia mogą obejmować wyłącznie uzupełniające lub zmieniające części aktu ustawodawczego, które są inne niż istotne; mając na uwadze, że przyjmowane przez Komisję akty delegowane będące wynikiem przekazywania uprawnień będą aktami ogólnymi o charakterze nieustawodawczym; mając na uwadze, że akt podstawowy musi wyraźnie określać cel, zawartość, zakres i czas trwania przekazania uprawnień oraz definiować warunki, jakim podlega przekazanie uprawnień;

| B. | mając na uwadze, że w celu dokonania ustaleń praktycznych oraz uzgodnionych uściśleń i preferencji dotyczących przekazywania uprawnień ustawodawczych zgodnie z art. 290 TFUE, Parlament, Rada i Komisja zawarły wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych w celu zapewnienia sprawnego wykonywania przekazanych uprawnień oraz skutecznej kontroli takich uprawnień przez Parlament Europejski i Radę; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w celu dokonania ustaleń praktycznych oraz uzgodnionych uściśleń i preferencji dotyczących przekazywania uprawnień ustawodawczych zgodnie z art. 290 TFUE, Parlament, Rada i Komisja zawarły wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych w celu zapewnienia sprawnego wykonywania przekazanych uprawnień oraz skutecznej kontroli takich uprawnień przez Parlament Europejski i Radę;

| C. | mając na uwadze, że zgodnie z Traktatami państwa członkowskie przyjmują wszelkie środki prawa krajowego niezbędne do wprowadzenia w życie prawnie wiążących aktów Unii; mając na uwadze, że gdy istnieje konieczność zastosowania jednolitych warunków wykonywania prawnie wiążących aktów Unii, akty te powierzają Komisji (a w wyjątkowych przypadkach Radzie) uprawnienia wykonawcze zgodnie z art. 291 TFUE; mając na uwadze, że gdy akt podstawowy wymaga, aby przyjęcie aktów wykonawczych przez Komisję podlegało kontroli państw członkowskich, akt podstawowy powinien powierzać Komisji uprawnienia wykonawcze zgodnie z rozporządzeniem (EU) Nr 182/2011; mając na uwadze, że najważniejszym zobowiązaniem podjętym przez Komisję w oświadczeniu załączonym do wspomnianego rozporządzenia było jak najszybsze dostosowanie dorobku do nowego systemu aktów delegowanych i wykonawczych podczas obecnej kadencji, w tym aktów podstawowych odnoszących się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zgodnie z Traktatami państwa członkowskie przyjmują wszelkie środki prawa krajowego niezbędne do wprowadzenia w życie prawnie wiążących aktów Unii; mając na uwadze, że gdy istnieje konieczność zastosowania jednolitych warunków wykonywania prawnie wiążących aktów Unii, akty te powierzają Komisji (a w wyjątkowych przypadkach Radzie) uprawnienia wykonawcze zgodnie z art. 291 TFUE; mając na uwadze, że gdy akt podstawowy wymaga, aby przyjęcie aktów wykonawczych przez Komisję podlegało kontroli państw członkowskich, akt podstawowy powinien powierzać Komisji uprawnienia wykonawcze zgodnie z rozporządzeniem (EU) Nr 182/2011; mając na uwadze, że najważniejszym zobowiązaniem podjętym przez Komisję w oświadczeniu załączonym do wspomnianego rozporządzenia było jak najszybsze dostosowanie dorobku do nowego systemu aktów delegowanych i wykonawczych podczas obecnej kadencji, w tym aktów podstawowych odnoszących się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą;

| D. | mając na uwadze, że to prawodawca w każdym przypadku określa poziom szczegółowości aktu ustawodawczego, a tym samym decyduje, czy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, jak również ustala, czy konieczne będą uprawnienia zapewniające jednolite warunki wykonania aktu ustawodawczego; mając na uwadze, że nie ma obowiązku powierzenia takich uprawnień delegowanych lub wykonawczych; mając na uwadze, że takie powierzenie powinno być jednak uwzględniane, w przypadku gdy konieczne jest zapewnienie elastyczności i skuteczności, a nie można ich osiągnąć za pośrednictwem zwykłej procedury ustawodawczej; mając na uwadze, że decyzja w sprawie powierzenia uprawnień delegowanych lub wykonawczych musi być oparta na obiektywnych przesłankach umożliwiających sądową kontrolę przyjętego rozwiązania; mając na uwadze, że brak orzecznictwa w związku z art. 290 TFUE i ustalonymi w nim kryteriami utrudnił Parlamentowi Europejskiemu i Radzie osiąganie porozumienia w sprawie rozgraniczenia aktów wykonawczych i delegowanych; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że to prawodawca w każdym przypadku określa poziom szczegółowości aktu ustawodawczego, a tym samym decyduje, czy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, jak również ustala, czy konieczne będą uprawnienia zapewniające jednolite warunki wykonania aktu ustawodawczego; mając na uwadze, że nie ma obowiązku powierzenia takich uprawnień delegowanych lub wykonawczych; mając na uwadze, że takie powierzenie powinno być jednak uwzględniane, w przypadku gdy konieczne jest zapewnienie elastyczności i skuteczności, a nie można ich osiągnąć za pośrednictwem zwykłej procedury ustawodawczej; mając na uwadze, że decyzja w sprawie powierzenia uprawnień delegowanych lub wykonawczych musi być oparta na obiektywnych przesłankach umożliwiających sądową kontrolę przyjętego rozwiązania; mając na uwadze, że brak orzecznictwa w związku z art. 290 TFUE i ustalonymi w nim kryteriami utrudnił Parlamentowi Europejskiemu i Radzie osiąganie porozumienia w sprawie rozgraniczenia aktów wykonawczych i delegowanych;

| E. | mając na uwadze, że przekazanie uprawnień Komisji jest nie tylko zagadnieniem technicznym, ale może obejmować kwestie o wielkim znaczeniu politycznym dla obywateli Unii i konsumentów, przedsiębiorstw i całych sektorów gospodarki z powodu potencjalnego wpływu na kwestie społeczno-ekonomiczne, kwestie dotyczące środowiska i zdrowia; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że przekazanie uprawnień Komisji jest nie tylko zagadnieniem technicznym, ale może obejmować kwestie o wielkim znaczeniu politycznym dla obywateli Unii i konsumentów, przedsiębiorstw i całych sektorów gospodarki z powodu potencjalnego wpływu na kwestie społeczno-ekonomiczne, kwestie dotyczące środowiska i zdrowia;

| F. | mając na uwadze, że negocjacje ustawodawcze w sprawie różnych dokumentów wykazały rozbieżne interpretacje wśród instytucji odnośnie do określonych kwestii; mając na uwadze, że zgodnie z art. 37a Regulaminu przy kontroli wniosku przewidującego akty delegowane komisje Parlamentu mogą zwracać się do Komisji Prawnej o wydanie opinii; mając na uwadze, że dnia 13 stycznia 2012 r. Konferencja Przewodniczących przyjęła wspólne stanowisko, a 19 kwietnia 2012 r. przyjęła podejście przekrojowe służące poszczególnym komisjom do przezwyciężania rozbieżności opinii; mając na uwadze, że konieczne jest rozszerzenie działań w ramach wspólnego stanowiska polegające na określeniu przez Parlament własnych kryteriów stosowania art. 290 i 291 TFUE oraz dążeniu do ustalenia takich kryteriów z Radą i Komisją; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że negocjacje ustawodawcze w sprawie różnych dokumentów wykazały rozbieżne interpretacje wśród instytucji odnośnie do określonych kwestii; mając na uwadze, że zgodnie z art. 37a Regulaminu przy kontroli wniosku przewidującego akty delegowane komisje Parlamentu mogą zwracać się do Komisji Prawnej o wydanie opinii; mając na uwadze, że dnia 13 stycznia 2012 r. Konferencja Przewodniczących przyjęła wspólne stanowisko, a 19 kwietnia 2012 r. przyjęła podejście przekrojowe służące poszczególnym komisjom do przezwyciężania rozbieżności opinii; mając na uwadze, że konieczne jest rozszerzenie działań w ramach wspólnego stanowiska polegające na określeniu przez Parlament własnych kryteriów stosowania art. 290 i 291 TFUE oraz dążeniu do ustalenia takich kryteriów z Radą i Komisją;

Kryteria stosowania art. 290 i art. 291 TFUE

| 1. | uważa, że Parlament powinien przyjąć następujące niewiążące kryteria przy stosowaniu art. 290 i art. 291 TFUE: poniższego wykazu kryteriów nie należy traktować jako wyczerpującego:






  — | O charakterze wiążącym lub niewiążącym środka musi zadecydować jego istota i treść; na mocy art. 290 TFUE możliwe jest przekazanie wyłącznie uprawnień do przyjęcia prawnie wiążących środków. |
| --- | --- | --- |

1.

uważa, że Parlament powinien przyjąć następujące niewiążące kryteria przy stosowaniu art. 290 i art. 291 TFUE: poniższego wykazu kryteriów nie należy traktować jako wyczerpującego:

—

O charakterze wiążącym lub niewiążącym środka musi zadecydować jego istota i treść; na mocy art. 290 TFUE możliwe jest przekazanie wyłącznie uprawnień do przyjęcia prawnie wiążących środków.

| — | Komisja może zmieniać akty ustawodawcze wyłącznie w drodze aktów delegowanych. Obejmuje to zmianę załączników, z uwagi na to, że załączniki stanowią integralną część aktu ustawodawczego. Nie jest możliwe dodawanie ani usuwanie załączników w celu spowodowania lub uniknięcia stosowania aktów delegowanych; jeżeli prawodawca uważa, że tekst powinien stanowić integralną część aktu podstawowego, może postanowić zawrzeć taki tekst w załączniku. Jest to szczególnie zasadne w odniesieniu do unijnych wykazów lub rejestrów dozwolonych produktów czy substancji, które w celu zagwarantowania pewności prawa powinny pozostać nieodłączną częścią aktu podstawowego, w stosownych przypadkach w formie załącznika. Środki służące do dalszego określenia dokładnej treści zobowiązań wskazanych w akcie ustawodawczym mają na celu uzupełnienie podstawowego aktu przez dodanie elementów innych niż istotne. |
| --- | --- |

—

Komisja może zmieniać akty ustawodawcze wyłącznie w drodze aktów delegowanych. Obejmuje to zmianę załączników, z uwagi na to, że załączniki stanowią integralną część aktu ustawodawczego. Nie jest możliwe dodawanie ani usuwanie załączników w celu spowodowania lub uniknięcia stosowania aktów delegowanych; jeżeli prawodawca uważa, że tekst powinien stanowić integralną część aktu podstawowego, może postanowić zawrzeć taki tekst w załączniku. Jest to szczególnie zasadne w odniesieniu do unijnych wykazów lub rejestrów dozwolonych produktów czy substancji, które w celu zagwarantowania pewności prawa powinny pozostać nieodłączną częścią aktu podstawowego, w stosownych przypadkach w formie załącznika. Środki służące do dalszego określenia dokładnej treści zobowiązań wskazanych w akcie ustawodawczym mają na celu uzupełnienie podstawowego aktu przez dodanie elementów innych niż istotne.

| — | Środki umożliwiające wybór priorytetów, celów lub oczekiwanych rezultatów powinny zostać przyjęte w drodze aktów delegowanych, jeżeli prawodawca postanowi nie zawierać ich w akcie ustawodawczym. |
| --- | --- |

—

Środki umożliwiające wybór priorytetów, celów lub oczekiwanych rezultatów powinny zostać przyjęte w drodze aktów delegowanych, jeżeli prawodawca postanowi nie zawierać ich w akcie ustawodawczym.

| — | Środki służące (dalszemu) określeniu warunków, kryteriów lub wymogów, jakie mają zostać spełnione – których realizację muszą zapewnić państwa członkowskie lub inne osoby lub podmioty, których ustawodawstwo bezpośrednio dotyczy – z definicji zmieniać będą treść ustawodawstwa oraz wprowadzać nowe zasady ogólnego stosowania. W rezultacie stworzenie takich dalszych zasad lub kryteriów może zostać dokonane wyłącznie w drodze aktu delegowanego. Przeciwnie, wdrożenie zasad lub kryteriów już ustanowionych w akcie podstawowych (lub przyszłym akcie delegowanym), bez zmiany istoty praw lub zobowiązań z nich wynikających i bez dokonywania dalszych wyborów dotyczących strategii politycznej, ma miejsce w drodze aktów wykonawczych. |
| --- | --- |

—

Środki służące (dalszemu) określeniu warunków, kryteriów lub wymogów, jakie mają zostać spełnione – których realizację muszą zapewnić państwa członkowskie lub inne osoby lub podmioty, których ustawodawstwo bezpośrednio dotyczy – z definicji zmieniać będą treść ustawodawstwa oraz wprowadzać nowe zasady ogólnego stosowania. W rezultacie stworzenie takich dalszych zasad lub kryteriów może zostać dokonane wyłącznie w drodze aktu delegowanego. Przeciwnie, wdrożenie zasad lub kryteriów już ustanowionych w akcie podstawowych (lub przyszłym akcie delegowanym), bez zmiany istoty praw lub zobowiązań z nich wynikających i bez dokonywania dalszych wyborów dotyczących strategii politycznej, ma miejsce w drodze aktów wykonawczych.

| — | W pewnych okolicznościach Komisja jest uprawniona do przyjęcia dodatkowych wiążących zasad o charakterze nieustawodawczym mających ogólne zastosowanie i wpływających na istotę praw i zobowiązań określonych w akcie podstawowym. Środki te, z definicji, uzupełniają środki określone w akcie podstawowym, definiując w szerszym zakresie strategie polityczne Unii. Można to osiągnąć wyłącznie w drodze aktu delegowanego. |
| --- | --- |

—

W pewnych okolicznościach Komisja jest uprawniona do przyjęcia dodatkowych wiążących zasad o charakterze nieustawodawczym mających ogólne zastosowanie i wpływających na istotę praw i zobowiązań określonych w akcie podstawowym. Środki te, z definicji, uzupełniają środki określone w akcie podstawowym, definiując w szerszym zakresie strategie polityczne Unii. Można to osiągnąć wyłącznie w drodze aktu delegowanego.

| — | W zależności od struktury przedmiotowego programu finansowego inne niż zasadnicze elementy zmieniające lub uzupełniające akt podstawowy, m.in. dotyczące konkretnych kwestii technicznych, strategicznych interesów, celów, spodziewanych rezultatów, mogłyby być przyjmowane w drodze aktów delegowanych w zakresie, w jakim nie są włączone do aktu podstawowego. Jedynie w przypadku elementów, które nie odzwierciedlają dalszych kierunków polityki lub strategii, prawodawca może decydować o dopuszczeniu ich przyjęcia w drodze aktów wykonawczych. |
| --- | --- |

—

W zależności od struktury przedmiotowego programu finansowego inne niż zasadnicze elementy zmieniające lub uzupełniające akt podstawowy, m.in. dotyczące konkretnych kwestii technicznych, strategicznych interesów, celów, spodziewanych rezultatów, mogłyby być przyjmowane w drodze aktów delegowanych w zakresie, w jakim nie są włączone do aktu podstawowego. Jedynie w przypadku elementów, które nie odzwierciedlają dalszych kierunków polityki lub strategii, prawodawca może decydować o dopuszczeniu ich przyjęcia w drodze aktów wykonawczych.

| — | Środek określający rodzaj informacji, jaka ma zostać przekazana na mocy aktu podstawowego (tj. dokładna treść informacji) zwykle stanowi uzupełnienie zobowiązania przekazania informacji i powinien być zrealizowany w drodze aktu delegowanego. |
| --- | --- |

—

Środek określający rodzaj informacji, jaka ma zostać przekazana na mocy aktu podstawowego (tj. dokładna treść informacji) zwykle stanowi uzupełnienie zobowiązania przekazania informacji i powinien być zrealizowany w drodze aktu delegowanego.

| — | Środek określający uzgodnienia dotyczące przekazywania informacji (np. formatu) zwykle nie stanowi uzupełnienia zobowiązania przekazywania informacji. Przeciwnie taki środek umożliwia jednolite zastosowanie. Należy zatem wdrożyć taki środek, co do zasady, w drodze aktu wykonawczego. |
| --- | --- |

—

Środek określający uzgodnienia dotyczące przekazywania informacji (np. formatu) zwykle nie stanowi uzupełnienia zobowiązania przekazywania informacji. Przeciwnie taki środek umożliwia jednolite zastosowanie. Należy zatem wdrożyć taki środek, co do zasady, w drodze aktu wykonawczego.

| — | Środki ustanawiające określoną procedurę (tj. sposób realizacji lub wykonania) mogą być określone w akcie delegowanym albo w akcie wykonawczym (lub nawet stanowić istotny element aktu podstawowego) w zależności od jego treści, kontekstu i charakteru postanowień określonych w akcie podstawowym. Środki ustanawiające elementy procedury wiążące się z dalszymi, mniej podstawowymi wyborami politycznymi, mające na celu uzupełnienie ram legislacyjnych określonych w akcie podstawowym powinny ogólnie być określone w aktach delegowanych. Środki określające szczegóły procedur w celu zapewniania jednolitych warunków realizacji zobowiązania określonego w akcie podstawowym na ogół powinny być środkami wykonawczymi. |
| --- | --- |

—

Środki ustanawiające określoną procedurę (tj. sposób realizacji lub wykonania) mogą być określone w akcie delegowanym albo w akcie wykonawczym (lub nawet stanowić istotny element aktu podstawowego) w zależności od jego treści, kontekstu i charakteru postanowień określonych w akcie podstawowym. Środki ustanawiające elementy procedury wiążące się z dalszymi, mniej podstawowymi wyborami politycznymi, mające na celu uzupełnienie ram legislacyjnych określonych w akcie podstawowym powinny ogólnie być określone w aktach delegowanych. Środki określające szczegóły procedur w celu zapewniania jednolitych warunków realizacji zobowiązania określonego w akcie podstawowym na ogół powinny być środkami wykonawczymi.

| — | Tak jak w przypadku procedur, uprawnienie do określania metod (tj. sposobów wykonywania konkretnych czynności w sposób regularny i systematyczny) lub metodologii (tj. zasad dotyczących określania metod) może przewidywać akty delegowane lub wykonawcze w zależności od treści i kontekstu. |
| --- | --- |

—

Tak jak w przypadku procedur, uprawnienie do określania metod (tj. sposobów wykonywania konkretnych czynności w sposób regularny i systematyczny) lub metodologii (tj. zasad dotyczących określania metod) może przewidywać akty delegowane lub wykonawcze w zależności od treści i kontekstu.

| — | Na ogół, akty delegowane powinny być stosowane w przypadkach, w których akt podstawowy pozostawia Komisji szeroki margines swobody w kwestiach uzupełniania ram legislacyjnych określonych w akcie podstawowym. |
| --- | --- |

—

Na ogół, akty delegowane powinny być stosowane w przypadkach, w których akt podstawowy pozostawia Komisji szeroki margines swobody w kwestiach uzupełniania ram legislacyjnych określonych w akcie podstawowym.

| — | Zezwolenia mogą stanowić środki o ogólnym zastosowaniu. Ma to miejsce na przykład w przypadku decyzji w sprawie zezwolenia lub zakazu odnośnie do włączenia określonej substancji do produktów spożywczych, kosmetycznych itp. Decyzje te mają charakter ogólny, gdyż dotyczą każdego podmiotu pragnącego stosować daną substancję. W takich przypadkach jeżeli decyzja Komisji w pełni opiera się na kryteriach określonych w akcie podstawowym, mogłaby stanowić akt wykonawczy. Jeżeli jednak kryteria nadal pozwalają Komisji dokonywać dalszych, innych niż istotne, drugorzędnych wyborów politycznych, zezwolenie powinno być aktem delegowanym, ponieważ uzupełniałoby akt podstawowy. |
| --- | --- |

—

Zezwolenia mogą stanowić środki o ogólnym zastosowaniu. Ma to miejsce na przykład w przypadku decyzji w sprawie zezwolenia lub zakazu odnośnie do włączenia określonej substancji do produktów spożywczych, kosmetycznych itp. Decyzje te mają charakter ogólny, gdyż dotyczą każdego podmiotu pragnącego stosować daną substancję. W takich przypadkach jeżeli decyzja Komisji w pełni opiera się na kryteriach określonych w akcie podstawowym, mogłaby stanowić akt wykonawczy. Jeżeli jednak kryteria nadal pozwalają Komisji dokonywać dalszych, innych niż istotne, drugorzędnych wyborów politycznych, zezwolenie powinno być aktem delegowanym, ponieważ uzupełniałoby akt podstawowy.

| — | Akt ustawodawczy może wyłącznie przyznawać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym mających ogólne zastosowanie. Środki o charakterze indywidualnym nie mogą zatem zostać przyjęte w drodze aktów delegowanych. Aktem o ogólnym zastosowaniu jest akt, który ma zastosowanie do obiektywnie określonych sytuacji, powodujący skutki prawne w odniesieniu do kategorii osób na poziomie ogólnym i abstrakcyjnym. |
| --- | --- |

—

Akt ustawodawczy może wyłącznie przyznawać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów o charakterze nieustawodawczym mających ogólne zastosowanie. Środki o charakterze indywidualnym nie mogą zatem zostać przyjęte w drodze aktów delegowanych. Aktem o ogólnym zastosowaniu jest akt, który ma zastosowanie do obiektywnie określonych sytuacji, powodujący skutki prawne w odniesieniu do kategorii osób na poziomie ogólnym i abstrakcyjnym.

| — | Akty wykonawcze nie powinny wprowadzać dodatkowych elementów politycznych, a uprawnienia przekazane Komisji nie powinny pozostawiać szerokiego marginesu swobody. |
| --- | --- |

—

Akty wykonawcze nie powinny wprowadzać dodatkowych elementów politycznych, a uprawnienia przekazane Komisji nie powinny pozostawiać szerokiego marginesu swobody.

Uwagi ogólne

| 2. | wzywa Komisję i Radę do przystąpienia do negocjacji z Parlamentem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie kryteriów, o których mowa powyżej; uważa, że można to osiągnąć w ramach zmiany Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, uwzględniającej takie kryteria; |
| --- | --- |

2.

wzywa Komisję i Radę do przystąpienia do negocjacji z Parlamentem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie kryteriów, o których mowa powyżej; uważa, że można to osiągnąć w ramach zmiany Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa, uwzględniającej takie kryteria;

| 3. | ponownie zwraca uwagę na decyzje w sprawie aktów delegowanych i wykonawczych podjęte na posiedzeniu Konferencji Przewodniczących w dniach 13 stycznia 2011 r. i 19 kwietnia 2012 r. oraz podkreśla, że Parlament powinien zawsze nalegać na stosowanie aktów delegowanych w przypadku wszystkich uprawnień przekazywanych Komisji, które spełniają kryteria określone w art. 290 TFUE, oraz iż dokumenty, w których nie zabezpiecza się przysługujących Parlamentowi praw instytucjonalnych w zakresie aktów delegowanych, nie powinny być włączane do porządku obrad ani poddawane pod głosowanie prowadzące do porozumienia; podkreśla, że Parlament powinien już na początku negocjacji podnosić kwestię aktów delegowanych i wykonawczych jako mającą dla Parlamentu kluczowe znaczenie instytucjonalne; |
| --- | --- |

3.

ponownie zwraca uwagę na decyzje w sprawie aktów delegowanych i wykonawczych podjęte na posiedzeniu Konferencji Przewodniczących w dniach 13 stycznia 2011 r. i 19 kwietnia 2012 r. oraz podkreśla, że Parlament powinien zawsze nalegać na stosowanie aktów delegowanych w przypadku wszystkich uprawnień przekazywanych Komisji, które spełniają kryteria określone w art. 290 TFUE, oraz iż dokumenty, w których nie zabezpiecza się przysługujących Parlamentowi praw instytucjonalnych w zakresie aktów delegowanych, nie powinny być włączane do porządku obrad ani poddawane pod głosowanie prowadzące do porozumienia; podkreśla, że Parlament powinien już na początku negocjacji podnosić kwestię aktów delegowanych i wykonawczych jako mającą dla Parlamentu kluczowe znaczenie instytucjonalne;

| 4. | wzywa Komisję, aby w przyszłości uzasadniała w sposób wyraźny i dogłębny powody przedstawienia we wniosku ustawodawczym propozycji aktu delegowanego lub aktu wykonawczego oraz uznania w ten sposób, że jego treść normatywna odnosi się do elementów innych niż istotne; przypomina, że z postanowień art. 290 i 291 TFUE jasno wynika, że akty delegowane i akty wykonawcze odpowiadają na różne potrzeby, nie można ich zatem wzajemnie zastępować; |
| --- | --- |

4.

wzywa Komisję, aby w przyszłości uzasadniała w sposób wyraźny i dogłębny powody przedstawienia we wniosku ustawodawczym propozycji aktu delegowanego lub aktu wykonawczego oraz uznania w ten sposób, że jego treść normatywna odnosi się do elementów innych niż istotne; przypomina, że z postanowień art. 290 i 291 TFUE jasno wynika, że akty delegowane i akty wykonawcze odpowiadają na różne potrzeby, nie można ich zatem wzajemnie zastępować;

| 5. | uważa, że aby umocnić pozycję sprawozdawców w negocjacjach ustawodawczych należy w większym stopniu korzystać z możliwości zwracania się o opinię do Komisji Prawnej zgodnie z art. 37a Regulaminu; |
| --- | --- |

5.

uważa, że aby umocnić pozycję sprawozdawców w negocjacjach ustawodawczych należy w większym stopniu korzystać z możliwości zwracania się o opinię do Komisji Prawnej zgodnie z art. 37a Regulaminu;

| 6. | wyraża poważne zaniepokojenie, że dostosowanie dorobku do Traktatu z Lizbony jest tylko częściowo realne po upływie czterech lat od jego wejścia w życie; z zadowoleniem przyjmuje niedawne zaprezentowanie przez Komisję propozycji dotyczących dostosowania pozostałych aktów ustawodawczych zakładających zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą; podkreśla jednak potrzebę jak najszybszego rozpoczęcia negocjacji w sprawie powyższych propozycji w celu sfinalizowania tego zadania do końca bieżącej kadencji Parlamentu; uważa, że przynajmniej wszystkie sprawy, które wcześniej rozstrzygane były na podstawie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, powinny obecnie zostać dostosowane do art. 290 TFUE, ponieważ środki procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą są również środkami o zakresie ogólnym opracowanymi w celu wprowadzania poprawek do elementów innych niż istotne aktu podstawowego, między innymi poprzez usuwanie niektórych z tych elementów lub uzupełnianie aktu podstawowego wskutek dodania nowych elementów innych niż istotne; jednocześnie wzywa Radę do dołożenia wszelkich starań w celu osiągnięcia postępu w znajdujących się obecnie w impasie rozmowach z Radą na temat propozycji dostosowania, włączając propozycje w zakresie rolnictwa i rybołówstwa; |
| --- | --- |

6.

wyraża poważne zaniepokojenie, że dostosowanie dorobku do Traktatu z Lizbony jest tylko częściowo realne po upływie czterech lat od jego wejścia w życie; z zadowoleniem przyjmuje niedawne zaprezentowanie przez Komisję propozycji dotyczących dostosowania pozostałych aktów ustawodawczych zakładających zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą; podkreśla jednak potrzebę jak najszybszego rozpoczęcia negocjacji w sprawie powyższych propozycji w celu sfinalizowania tego zadania do końca bieżącej kadencji Parlamentu; uważa, że przynajmniej wszystkie sprawy, które wcześniej rozstrzygane były na podstawie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, powinny obecnie zostać dostosowane do art. 290 TFUE, ponieważ środki procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą są również środkami o zakresie ogólnym opracowanymi w celu wprowadzania poprawek do elementów innych niż istotne aktu podstawowego, między innymi poprzez usuwanie niektórych z tych elementów lub uzupełnianie aktu podstawowego wskutek dodania nowych elementów innych niż istotne; jednocześnie wzywa Radę do dołożenia wszelkich starań w celu osiągnięcia postępu w znajdujących się obecnie w impasie rozmowach z Radą na temat propozycji dostosowania, włączając propozycje w zakresie rolnictwa i rybołówstwa;

| 7. | wyraża zaniepokojenie, że pomimo faktu, iż może być to dobrym rozwiązaniem w niektórych przypadkach, systematyczne utrzymywanie wszystkich elementów strategii politycznej w akcie podstawowym mogłoby, w odpowiednim czasie, uniemożliwić stosowanie art. 290 TFUE jako ważnego środka racjonalizacji procesu ustawodawczego, stanowiącego jego pierwotne założenie, aby uniknąć mikrozarządzania oraz złożonej i długiej procedury współdecyzji; podkreśla, że stosowanie tego podejścia mogłoby być wyjątkowo trudne w niektórych przypadkach, np. w sektorach, w których technologie są nadal rozwijane; |
| --- | --- |

7.

wyraża zaniepokojenie, że pomimo faktu, iż może być to dobrym rozwiązaniem w niektórych przypadkach, systematyczne utrzymywanie wszystkich elementów strategii politycznej w akcie podstawowym mogłoby, w odpowiednim czasie, uniemożliwić stosowanie art. 290 TFUE jako ważnego środka racjonalizacji procesu ustawodawczego, stanowiącego jego pierwotne założenie, aby uniknąć mikrozarządzania oraz złożonej i długiej procedury współdecyzji; podkreśla, że stosowanie tego podejścia mogłoby być wyjątkowo trudne w niektórych przypadkach, np. w sektorach, w których technologie są nadal rozwijane;

| 8. | podkreśla, że w tych przypadkach, w których podjęto decyzję o zastosowaniu aktów wykonawczych, parlamentarny zespół negocjatorów powinien uważnie ocenić, jaki rodzaj kontroli ze strony państw członkowskich jest potrzebny oraz czy należy zastosować procedurę doradczą czy procedurę sprawdzającą; podkreśla, że w przypadku zastosowania procedury sprawdzającej parlamentarne zespoły negocjatorów powinny akceptować brak opinii wyłącznie w wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach, ponieważ jeśli komisja złożona z przedstawicieli państw członkowskich i obradująca pod przewodnictwem Komisji nie wyda żadnej opinii, uniemożliwia to Komisji przyjęcie projektu aktu wykonawczego; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że w tych przypadkach, w których podjęto decyzję o zastosowaniu aktów wykonawczych, parlamentarny zespół negocjatorów powinien uważnie ocenić, jaki rodzaj kontroli ze strony państw członkowskich jest potrzebny oraz czy należy zastosować procedurę doradczą czy procedurę sprawdzającą; podkreśla, że w przypadku zastosowania procedury sprawdzającej parlamentarne zespoły negocjatorów powinny akceptować brak opinii wyłącznie w wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach, ponieważ jeśli komisja złożona z przedstawicieli państw członkowskich i obradująca pod przewodnictwem Komisji nie wyda żadnej opinii, uniemożliwia to Komisji przyjęcie projektu aktu wykonawczego;

| 9. | zaleca Komisji, aby nie nadużywała aktów delegowanych w celu ponownego otwierania dyskusji w sprawach uzgodnionych na szczeblu politycznym w rozmowach trójstronnych; zwraca uwagę, że uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych należałoby najlepiej przekazywać Komisji na czas określony; |
| --- | --- |

9.

zaleca Komisji, aby nie nadużywała aktów delegowanych w celu ponownego otwierania dyskusji w sprawach uzgodnionych na szczeblu politycznym w rozmowach trójstronnych; zwraca uwagę, że uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych należałoby najlepiej przekazywać Komisji na czas określony;

| 10. | zachęca swoje komisje do ścisłego monitorowania korzystania z aktów delegowanych i aktów wykonawczych w zakresie stosownej sfery odpowiedzialności; w tym celu zwraca się do Komisji o udoskonalenie ustaleń administracyjnych w zakresie przekazywania i wypełniania dokumentów związanych z aktami delegowanymi, w tym dokumentów przygotowawczych, w celu zapewnienia co najmniej takiego samego poziomu informacji i przejrzystość jak w przypadku istniejącego rejestru aktów wykonawczych oraz zapewnienia jednoczesnego przepływu informacji do Parlamentu Europejskiego i Rady jako współprawodawców; |
| --- | --- |

10.

zachęca swoje komisje do ścisłego monitorowania korzystania z aktów delegowanych i aktów wykonawczych w zakresie stosownej sfery odpowiedzialności; w tym celu zwraca się do Komisji o udoskonalenie ustaleń administracyjnych w zakresie przekazywania i wypełniania dokumentów związanych z aktami delegowanymi, w tym dokumentów przygotowawczych, w celu zapewnienia co najmniej takiego samego poziomu informacji i przejrzystość jak w przypadku istniejącego rejestru aktów wykonawczych oraz zapewnienia jednoczesnego przepływu informacji do Parlamentu Europejskiego i Rady jako współprawodawców;

| 11. | uważa, że dokonano znacznych postępów w dążeniu do zapewnienia sprawnego przekazywania aktów delegowanych komisjom przedmiotowo właściwym, co z kolei pozytywnie wpłynęło na egzekwowanie przez posłów uprawnień kontrolnych; |
| --- | --- |

11.

uważa, że dokonano znacznych postępów w dążeniu do zapewnienia sprawnego przekazywania aktów delegowanych komisjom przedmiotowo właściwym, co z kolei pozytywnie wpłynęło na egzekwowanie przez posłów uprawnień kontrolnych;

| 12. | w związku z tym przypomina o politycznej odpowiedzialności prawodawcy oraz o konieczności regularnego i terminowego angażowania Parlamentu na etapie prac przygotowawczych nad aktami delegowanymi; wzywa Komisję do pełnego informowania Parlamentu, w tym sprawozdawcy odpowiedzialnego za daną sprawę, o planowanym harmonogramie, wyznaczonych posiedzeniach grup ekspertów i treści przewidywanych aktów delegowanych, m.in. poprzez udostępnianie odpowiednich baz danych Komisji, np. CIRCA; |
| --- | --- |

12.

w związku z tym przypomina o politycznej odpowiedzialności prawodawcy oraz o konieczności regularnego i terminowego angażowania Parlamentu na etapie prac przygotowawczych nad aktami delegowanymi; wzywa Komisję do pełnego informowania Parlamentu, w tym sprawozdawcy odpowiedzialnego za daną sprawę, o planowanym harmonogramie, wyznaczonych posiedzeniach grup ekspertów i treści przewidywanych aktów delegowanych, m.in. poprzez udostępnianie odpowiednich baz danych Komisji, np. CIRCA;

| 13. | wzywa Komisję do przestrzegania w pełni ust. 15 porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską, między innymi poprzez uproszczenie procedury zapraszania ekspertów Parlamentu na posiedzenia z ekspertami krajowymi, jeśli właściwa komisja parlamentarna zgłosi taki wniosek; przyznaje, że w wyniku uczestnictwa ekspertów Parlamentu w takich posiedzeniach Komisja może zostać zaproszona na posiedzenia odbywające się w Parlamencie w celu dalszej wymiany poglądów na temat przygotowywania aktów delegowanych; wzywa Komisję do stosowania ust. 15 porozumienia ramowego również w przypadku tych części posiedzeń państw członkowskich i Komisji, podczas których omawiane są inne kwestie niż akty wykonawcze w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję do przestrzegania w pełni ust. 15 porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską, między innymi poprzez uproszczenie procedury zapraszania ekspertów Parlamentu na posiedzenia z ekspertami krajowymi, jeśli właściwa komisja parlamentarna zgłosi taki wniosek; przyznaje, że w wyniku uczestnictwa ekspertów Parlamentu w takich posiedzeniach Komisja może zostać zaproszona na posiedzenia odbywające się w Parlamencie w celu dalszej wymiany poglądów na temat przygotowywania aktów delegowanych; wzywa Komisję do stosowania ust. 15 porozumienia ramowego również w przypadku tych części posiedzeń państw członkowskich i Komisji, podczas których omawiane są inne kwestie niż akty wykonawcze w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011;

| 14. | jest zdania, że czas między przekazaniem ostatecznego projektu aktu wykonawczego a jego przyjęciem przez Komisję jest często zbyt krótki, co uniemożliwia Parlamentowi odpowiednią kontrolę; wzywa zatem Komisję, aby w pełni przestrzegała prawa Parlamentu do kontroli nad ostatecznym projektem aktu wykonawczego w terminie jednego miesiąca zgodnie z porozumieniem z 2008 r. między Parlamentem i Komisją w sprawie procedur komitetowych; |
| --- | --- |

14.

jest zdania, że czas między przekazaniem ostatecznego projektu aktu wykonawczego a jego przyjęciem przez Komisję jest często zbyt krótki, co uniemożliwia Parlamentowi odpowiednią kontrolę; wzywa zatem Komisję, aby w pełni przestrzegała prawa Parlamentu do kontroli nad ostatecznym projektem aktu wykonawczego w terminie jednego miesiąca zgodnie z porozumieniem z 2008 r. między Parlamentem i Komisją w sprawie procedur komitetowych;

| 15. | wzywa do przydzielenia dostatecznych zasobów technicznych i ludzkich na potrzeby związane z aktami delegowanymi i wykonawczymi między innymi w celu zapewnienia sprawnego przebiegu wewnętrznego procesu przekazywania informacji; uważa, że przekazywanie posłom aktów delegowanych za pośrednictwem biuletynu ułatwia kontrolę takich aktów i umożliwia posłom zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń we właściwym czasie; |
| --- | --- |

15.

wzywa do przydzielenia dostatecznych zasobów technicznych i ludzkich na potrzeby związane z aktami delegowanymi i wykonawczymi między innymi w celu zapewnienia sprawnego przebiegu wewnętrznego procesu przekazywania informacji; uważa, że przekazywanie posłom aktów delegowanych za pośrednictwem biuletynu ułatwia kontrolę takich aktów i umożliwia posłom zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń we właściwym czasie;

| 16. | zaleca, aby w każdej komisji wyznaczono stałych sprawozdawców ds. aktów delegowanych i aktów wykonawczych, co zagwarantowałoby spójność w danej komisji i pomiędzy komisjami; uważa, że podobnymi kwestiami należy zajmować się w spójny sposób, zachowując jednocześnie niezbędną elastyczność; |
| --- | --- |

16.

zaleca, aby w każdej komisji wyznaczono stałych sprawozdawców ds. aktów delegowanych i aktów wykonawczych, co zagwarantowałoby spójność w danej komisji i pomiędzy komisjami; uważa, że podobnymi kwestiami należy zajmować się w spójny sposób, zachowując jednocześnie niezbędną elastyczność;

| 17. | wyraża zadowolenie, iż eksperci Komisji są gotowi uczestniczyć w posiedzeniach informacyjnych z udziałem posłów, gdyż organizacja takich spotkań w odpowiednim czasie przed przyjęciem aktów delegowanych jest przydatna dla wyjaśnienia kluczowych aspektów takich aktów oraz ułatwienia Parlamentowi dokonania ich oceny; |
| --- | --- |

17.

wyraża zadowolenie, iż eksperci Komisji są gotowi uczestniczyć w posiedzeniach informacyjnych z udziałem posłów, gdyż organizacja takich spotkań w odpowiednim czasie przed przyjęciem aktów delegowanych jest przydatna dla wyjaśnienia kluczowych aspektów takich aktów oraz ułatwienia Parlamentowi dokonania ich oceny;

| 18. | nadal wzywa w szczególności członków zespołów negocjacyjnych do zwracania szczególnej uwagi na akty delegowane i akty wykonawcze podczas składania sprawozdań we właściwej komisji po każdym posiedzeniu trójstronnym zgodnie z art. 70 ust. 4 Regulaminu Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

18.

nadal wzywa w szczególności członków zespołów negocjacyjnych do zwracania szczególnej uwagi na akty delegowane i akty wykonawcze podczas składania sprawozdań we właściwej komisji po każdym posiedzeniu trójstronnym zgodnie z art. 70 ust. 4 Regulaminu Parlamentu Europejskiego;

Uwagi dotyczące poszczególnych dziedzin

Rolnictwo i rybołówstwo

| 19. | wyraża ubolewanie w związku z faktem, że procedury dostosowujące istotne przepisy dotyczące rolnictwa i rybołówstwa zostały zablokowane przez Radę po niepowodzeniu negocjacji prowadzonych w ramach nieformalnych rozmów trójstronnych oraz pierwszego czytania w Parlamencie; podkreśla, że powodem takiej sytuacji jest często brak gotowości ze strony Rady do stosowania aktów delegowanych; odnotowuje, że jedynie w kontekście pełnych procedur ustawodawczych związanych z reformą WPR i WPRyb możliwe było znalezienie rozwiązania pozwalającego na dostosowanie dorobku, które było do przyjęcia dla obu stron, mimo że porozumienie w odniesieniu do niektórych przepisów było możliwe jedynie pod warunkiem, że nie będzie stanowiło precedensu; domaga się, by Rada dokonała postępów w zakresie aktów oczekujących na dostosowanie, tak by procedury zostały zakończone przez upływem bieżącej kadencji Parlamentu; |
| --- | --- |

19.

wyraża ubolewanie w związku z faktem, że procedury dostosowujące istotne przepisy dotyczące rolnictwa i rybołówstwa zostały zablokowane przez Radę po niepowodzeniu negocjacji prowadzonych w ramach nieformalnych rozmów trójstronnych oraz pierwszego czytania w Parlamencie; podkreśla, że powodem takiej sytuacji jest często brak gotowości ze strony Rady do stosowania aktów delegowanych; odnotowuje, że jedynie w kontekście pełnych procedur ustawodawczych związanych z reformą WPR i WPRyb możliwe było znalezienie rozwiązania pozwalającego na dostosowanie dorobku, które było do przyjęcia dla obu stron, mimo że porozumienie w odniesieniu do niektórych przepisów było możliwe jedynie pod warunkiem, że nie będzie stanowiło precedensu; domaga się, by Rada dokonała postępów w zakresie aktów oczekujących na dostosowanie, tak by procedury zostały zakończone przez upływem bieżącej kadencji Parlamentu;

Współpraca na rzecz rozwoju

| 20. | przypomina, że zwłaszcza w przypadku instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju Parlament od 2006 r. sprawuje demokratyczną kontrolę w postaci politycznego dialogu z Komisją, który dotyczy proponowanych środków; zwraca jednak uwagę, że doświadczenia Parlamentu związane z tą praktyką są mieszane, a jego wpływ na decyzje Komisji jest ograniczony; |
| --- | --- |

20.

przypomina, że zwłaszcza w przypadku instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju Parlament od 2006 r. sprawuje demokratyczną kontrolę w postaci politycznego dialogu z Komisją, który dotyczy proponowanych środków; zwraca jednak uwagę, że doświadczenia Parlamentu związane z tą praktyką są mieszane, a jego wpływ na decyzje Komisji jest ograniczony;

| 21. | zauważa, że w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju punktem wyjścia dla aktów wykonawczych są często wcześniejsze konsultacje ze stronami trzecimi, co sprawia, że wprowadzanie zmian na późniejszym etapie formalnej procedury komitetowej jest trudniejsze; wobec tego podkreśla, że wcześniejsze powiadamianie Parlamentu oraz dialog z nim stanowiłyby ważny krok na drodze do celu, jakim jest skuteczniejsze korzystanie przez Parlament z uprawnień kontrolnych; |
| --- | --- |

21.

zauważa, że w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju punktem wyjścia dla aktów wykonawczych są często wcześniejsze konsultacje ze stronami trzecimi, co sprawia, że wprowadzanie zmian na późniejszym etapie formalnej procedury komitetowej jest trudniejsze; wobec tego podkreśla, że wcześniejsze powiadamianie Parlamentu oraz dialog z nim stanowiłyby ważny krok na drodze do celu, jakim jest skuteczniejsze korzystanie przez Parlament z uprawnień kontrolnych;

Sprawy gospodarcze i walutowe;

| 22. | zwraca uwagę, że rozporządzenia w sprawie Europejskich Urzędów Nadzoru (EUN) wprowadzają w obszarze usług finansowych regulacyjne standardy techniczne (RST) i wykonawcze standardy techniczne (WST), a na mocy tych rozporządzeń EUN przedkładają projekty RST i WST Komisji w celu ich przyjęcia; uważa, że, kiedy to tylko możliwe, akty delegowane powinny przyjąć postać raczej RST niż zwykłych aktów delegowanych ze względu na techniczną wiedzę ekspercką i specjalistyczne umiejętności EUN; uważa również, że przed przyjęciem zwykłych aktów delegowanych Komisja powinna zwracać się o techniczną poradę do odpowiedniego EUN na temat treści tych aktów; |
| --- | --- |

22.

zwraca uwagę, że rozporządzenia w sprawie Europejskich Urzędów Nadzoru (EUN) wprowadzają w obszarze usług finansowych regulacyjne standardy techniczne (RST) i wykonawcze standardy techniczne (WST), a na mocy tych rozporządzeń EUN przedkładają projekty RST i WST Komisji w celu ich przyjęcia; uważa, że, kiedy to tylko możliwe, akty delegowane powinny przyjąć postać raczej RST niż zwykłych aktów delegowanych ze względu na techniczną wiedzę ekspercką i specjalistyczne umiejętności EUN; uważa również, że przed przyjęciem zwykłych aktów delegowanych Komisja powinna zwracać się o techniczną poradę do odpowiedniego EUN na temat treści tych aktów;

| 23. | zwraca uwagę, że w przypadku niektórych aktów ustawodawczych możliwe jest wydłużenie okresu na sprawdzenie RST o dodatkowy miesiąc z uwagi na wielkość i złożoność RST, i uważa, że tego typu elastyczność powinna stać się normą; zaznacza ponadto, że prawodawca określił okres na przeprowadzenie kontroli na trzy miesiące z możliwością przedłużenia go o kolejne trzy w odniesieniu do wszystkich aktów delegowanych w dziedzinie usług finansowych, i uważa, że ta praktyka powinna objąć wszystkie obszary o złożonym charakterze; |
| --- | --- |

23.

zwraca uwagę, że w przypadku niektórych aktów ustawodawczych możliwe jest wydłużenie okresu na sprawdzenie RST o dodatkowy miesiąc z uwagi na wielkość i złożoność RST, i uważa, że tego typu elastyczność powinna stać się normą; zaznacza ponadto, że prawodawca określił okres na przeprowadzenie kontroli na trzy miesiące z możliwością przedłużenia go o kolejne trzy w odniesieniu do wszystkich aktów delegowanych w dziedzinie usług finansowych, i uważa, że ta praktyka powinna objąć wszystkie obszary o złożonym charakterze;

| 24. | podkreśla, że do RST powinny mieć również zastosowanie ustalenia, zgodnie z którymi żadnego aktu delegowanego nie przedkłada się w czasie przerwy wakacyjnej Parlamentu; |
| --- | --- |

24.

podkreśla, że do RST powinny mieć również zastosowanie ustalenia, zgodnie z którymi żadnego aktu delegowanego nie przedkłada się w czasie przerwy wakacyjnej Parlamentu;

| 25. | uważa, że zaproszenie dla zainteresowanych stron do zasiadania w ich grupach w ramach EUN powinno obowiązywać odpowiednio długo (nie krócej niż dwa miesiące), być publikowane za pośrednictwem różnych kanałów i podlegać przejrzystemu i sprawnemu procesowi, ażeby ubiegała się o nie szeroka baza kandydatów; przypomina o zapotrzebowaniu na zrównoważone grupy zainteresowanych stron EUN zgodnie z przepisami odpowiednich rozporządzeń; |
| --- | --- |

25.

uważa, że zaproszenie dla zainteresowanych stron do zasiadania w ich grupach w ramach EUN powinno obowiązywać odpowiednio długo (nie krócej niż dwa miesiące), być publikowane za pośrednictwem różnych kanałów i podlegać przejrzystemu i sprawnemu procesowi, ażeby ubiegała się o nie szeroka baza kandydatów; przypomina o zapotrzebowaniu na zrównoważone grupy zainteresowanych stron EUN zgodnie z przepisami odpowiednich rozporządzeń;

Zatrudnienie i sprawy socjalne

| 26. | przypomina, że w dziedzinie zatrudnienia i spraw socjalnych Parlament zakwestionował słuszność decyzji EURES przed Trybunałem Sprawiedliwości w celu obrony swoich prerogatyw; |
| --- | --- |

26.

przypomina, że w dziedzinie zatrudnienia i spraw socjalnych Parlament zakwestionował słuszność decyzji EURES przed Trybunałem Sprawiedliwości w celu obrony swoich prerogatyw;

Wolności obywatelskie, sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne

| 27. | zwraca się do Komisji o uwzględnienie w swoim programie prac wniosków dotyczących zmiany wszystkich aktów prawnych z zakresu dawnego trzeciego filaru, tak aby dostosować je do nowej hierarchii norm i zapewnić poszanowanie uprawnień i kompetencji Parlamentu oraz przysługującego mu prawa do informacji w ramach przekazywania uprawnień Komisji na mocy Traktatu z Lizbony; podkreśla, że będzie to wymagało indywidualnej oceny każdego aktu prawnego w celu określenia, które decyzje, jako dotyczące elementów istotnych, muszą być podejmowane przez ustawodawcę – szczególnie gdy dotyczą podstawowych praw zainteresowanych osób, a które decyzje mogą zostać uznane za dotyczące elementów innych niż istotne (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-355/10); |
| --- | --- |

27.

zwraca się do Komisji o uwzględnienie w swoim programie prac wniosków dotyczących zmiany wszystkich aktów prawnych z zakresu dawnego trzeciego filaru, tak aby dostosować je do nowej hierarchii norm i zapewnić poszanowanie uprawnień i kompetencji Parlamentu oraz przysługującego mu prawa do informacji w ramach przekazywania uprawnień Komisji na mocy Traktatu z Lizbony; podkreśla, że będzie to wymagało indywidualnej oceny każdego aktu prawnego w celu określenia, które decyzje, jako dotyczące elementów istotnych, muszą być podejmowane przez ustawodawcę – szczególnie gdy dotyczą podstawowych praw zainteresowanych osób, a które decyzje mogą zostać uznane za dotyczące elementów innych niż istotne (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-355/10);

| 28. | zwraca uwagę na fakt, że choć od wejścia w życie Traktatu z Lizbony upłynęło już wiele czasu, Rada nadal przyjmuje akty prawne na podstawie przepisów z zakresu dawnego trzeciego filaru, w związku z czym Parlament został zmuszony do wszczęcia postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości; |
| --- | --- |

28.

zwraca uwagę na fakt, że choć od wejścia w życie Traktatu z Lizbony upłynęło już wiele czasu, Rada nadal przyjmuje akty prawne na podstawie przepisów z zakresu dawnego trzeciego filaru, w związku z czym Parlament został zmuszony do wszczęcia postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości;

o

o o

| 29. | zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

29.

zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(2)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

(3)  Dz.U. C 81 E z 15.3.2011, s. 6.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/18 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/18

---

P7_TA(2014)0128

Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: roczna analiza wzrostu gospodarczego 2014

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej – roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 rok 2013/2157(INI)

(2017/C 285/03)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w powiązaniu z art. 121 ust. 2, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w powiązaniu z art. 121 ust. 2,

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1175/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1175/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2011/85/UE z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie wymogów dla ram budżetowych państw członkowskich (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2011/85/UE z dnia 8 listopada 2011 r. w sprawie wymogów dla ram budżetowych państw członkowskich (2),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1174/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie środków egzekwowania korekty nadmiernych zakłóceń równowagi makroekonomicznej w strefie euro (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1174/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie środków egzekwowania korekty nadmiernych zakłóceń równowagi makroekonomicznej w strefie euro (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1177/2011 z dnia 8 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1177/2011 z dnia 8 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (4),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (5),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1173/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1173/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie poprawy dostępu MŚP do finansowania (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie poprawy dostępu MŚP do finansowania (7),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie planu działania zakładającego poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania (COM(2012)0722), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie planu działania zakładającego poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania (COM(2012)0722),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących monitorowania i oceny projektów planów budżetowych oraz zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w państwach członkowskich należących do strefy euro (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 473/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących monitorowania i oceny projektów planów budżetowych oraz zapewnienia korekty nadmiernego deficytu w państwach członkowskich należących do strefy euro (8),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru gospodarczego i budżetowego nad państwami członkowskimi należącymi do strefy euro dotkniętymi lub zagrożonymi poważnymi trudnościami w odniesieniu do ich stabilności finansowej (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru gospodarczego i budżetowego nad państwami członkowskimi należącymi do strefy euro dotkniętymi lub zagrożonymi poważnymi trudnościami w odniesieniu do ich stabilności finansowej (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na potrzeby koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na rok 2013 (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na potrzeby koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na rok 2013 (10),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 listopada 2013 r. pt. „Roczna analiza wzrostu na 2014 r.” (COM(2013)0800), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 listopada 2013 r. pt. „Roczna analiza wzrostu na 2014 r.” (COM(2013)0800),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i rajami podatkowymi (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i rajami podatkowymi (11),

| — | – uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie wezwania do przyjęcia wymiernego i wiążącego zobowiązania do przeciwdziałania uchylaniu się od zobowiązań podatkowych oraz unikaniu płacenia podatków w UE (12), |
| --- | --- |

—

– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie wezwania do przyjęcia wymiernego i wiążącego zobowiązania do przeciwdziałania uchylaniu się od zobowiązań podatkowych oraz unikaniu płacenia podatków w UE (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie przygotowań do posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 19–20 grudnia 2013 r. (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie przygotowań do posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 19–20 grudnia 2013 r. (13),

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Budżetowej (A7-0084/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Budżetowej (A7-0084/2014),

| A. | mając na uwadze, że zgodnie z ostatnią jesienną prognozą Komisji w strefie euro obserwuje się powolny powrót wzrostu realnego PKB i ma on wynosić 1,1 % w 2014 r., bezrobocie ma spaść, a inflacja ma pozostać na poziomie poniżej 2 %; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zgodnie z ostatnią jesienną prognozą Komisji w strefie euro obserwuje się powolny powrót wzrostu realnego PKB i ma on wynosić 1,1 % w 2014 r., bezrobocie ma spaść, a inflacja ma pozostać na poziomie poniżej 2 %;

| B. | mając na uwadze stagnację wzrostu na rynkach wschodzących, a jednocześnie solidny wzrost w Stanach Zjednoczonych i pozytywny wskaźnik wzrostu w Japonii; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze stagnację wzrostu na rynkach wschodzących, a jednocześnie solidny wzrost w Stanach Zjednoczonych i pozytywny wskaźnik wzrostu w Japonii;

| C. | mając na uwadze, że w dniach 20–22 stycznia 2014 r. Parlament Europejski uczestniczył w posiedzeniu wysokiego szczebla z posłami parlamentów narodowych (europejski tydzień parlamentarny) w celu omówienia rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r., a także ogólnych celów polityki gospodarczej dotyczących wzrostu i miejsc pracy z zamiarem lepszego uwzględnienia skuteczności polityki i potencjalnych skutków ubocznych na innych rynkach w UE; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w dniach 20–22 stycznia 2014 r. Parlament Europejski uczestniczył w posiedzeniu wysokiego szczebla z posłami parlamentów narodowych (europejski tydzień parlamentarny) w celu omówienia rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r., a także ogólnych celów polityki gospodarczej dotyczących wzrostu i miejsc pracy z zamiarem lepszego uwzględnienia skuteczności polityki i potencjalnych skutków ubocznych na innych rynkach w UE;

| D. | mając na uwadze, że Komisja przyznaje, iż większość celów strategii „Europa 2020” nie zostanie osiągnięta nawet przy najbardziej optymistycznym scenariuszu; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Komisja przyznaje, iż większość celów strategii „Europa 2020” nie zostanie osiągnięta nawet przy najbardziej optymistycznym scenariuszu;

| E. | mając na uwadze, że z zadowoleniem przyjął wprowadzenie instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności jako elementu wzmocnienia systemu zarządzania; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że z zadowoleniem przyjął wprowadzenie instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności jako elementu wzmocnienia systemu zarządzania;

| 1. | zwraca uwagę, że w UE pojawia się ożywienie gospodarcze, które jest jeszcze bardzo kruche; podkreśla, że konieczna jest sprzyjająca wzrostowi konsolidacja fiskalna i należy podtrzymać obecne wysiłki w celu przywrócenia zgodności z obecnymi ramami zarządzania gospodarczego z jednej strony i zapewnić bardziej zrównoważony wzrost i więcej miejsc pracy w perspektywie średnio- i długoterminowej z drugiej strony; |
| --- | --- |

1.

zwraca uwagę, że w UE pojawia się ożywienie gospodarcze, które jest jeszcze bardzo kruche; podkreśla, że konieczna jest sprzyjająca wzrostowi konsolidacja fiskalna i należy podtrzymać obecne wysiłki w celu przywrócenia zgodności z obecnymi ramami zarządzania gospodarczego z jednej strony i zapewnić bardziej zrównoważony wzrost i więcej miejsc pracy w perspektywie średnio- i długoterminowej z drugiej strony;

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje uznanie potrzeby sprzyjającej wzrostowi konsolidacji podatkowej; wzywa Komisję do przekształcenia tego priorytetu w konkretne zalecenia dla państw członkowskich i dla całej UE, również dla tych, które są objęte programami dostosowań gospodarczych, tak aby nie dotyczyły one wyłącznie konsolidacji podatkowej, lecz również reform strukturalnych, które doprowadzą do rzeczywistego, trwałego i społecznie zrównoważonego wzrostu, zatrudnienia, lepszej konkurencyjności i większej konwergencji; |
| --- | --- |

2.

z zadowoleniem przyjmuje uznanie potrzeby sprzyjającej wzrostowi konsolidacji podatkowej; wzywa Komisję do przekształcenia tego priorytetu w konkretne zalecenia dla państw członkowskich i dla całej UE, również dla tych, które są objęte programami dostosowań gospodarczych, tak aby nie dotyczyły one wyłącznie konsolidacji podatkowej, lecz również reform strukturalnych, które doprowadzą do rzeczywistego, trwałego i społecznie zrównoważonego wzrostu, zatrudnienia, lepszej konkurencyjności i większej konwergencji;

| 3. | zwraca uwagę, że spready oprocentowania obligacji skarbowych znacznie ograniczyły podatkowe pole manewru w zakresie polityki fiskalnej w kilku państwach członkowskich; zauważa także, ze podejście do polityki monetarnej stosowane przez Europejski Bank Centralny przyczynia się do zmniejszania spreadów oprocentowania obligacji skarbowych; zauważa, że EBC poprzez bezpośrednie wytyczne utrzyma tę politykę w krótkim i średnim okresie tym samym będzie się przyczyniać do silniejszego wzrostu; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę, że spready oprocentowania obligacji skarbowych znacznie ograniczyły podatkowe pole manewru w zakresie polityki fiskalnej w kilku państwach członkowskich; zauważa także, ze podejście do polityki monetarnej stosowane przez Europejski Bank Centralny przyczynia się do zmniejszania spreadów oprocentowania obligacji skarbowych; zauważa, że EBC poprzez bezpośrednie wytyczne utrzyma tę politykę w krótkim i średnim okresie tym samym będzie się przyczyniać do silniejszego wzrostu;

| 4. | zauważa, że Komisja w zaleceniach dla poszczególnych krajów monitoruje cele Europy 2020 na szczeblu krajowym i europejskim i tym samym ściślej przygląda się celom dotyczącym zatrudnienia, badań i rozwoju, ubóstwa, energii odnawialnej i zmniejszania emisji; |
| --- | --- |

4.

zauważa, że Komisja w zaleceniach dla poszczególnych krajów monitoruje cele Europy 2020 na szczeblu krajowym i europejskim i tym samym ściślej przygląda się celom dotyczącym zatrudnienia, badań i rozwoju, ubóstwa, energii odnawialnej i zmniejszania emisji;

| 5. | uważa, że cała gospodarka UE musi w dalszej mierze poprawić swą konkurencyjność kosztową i pozakosztową w gospodarce światowej, w szczególności zwiększając konkurencję w obszarach rynku towarów i usług z myślą o poprawie wydajności i niższych cenach oraz dostosowując koszty pracy do wydajności, a jednocześnie gwarantując ograniczanie wewnętrznych zakłóceń równowagi makroekonomicznej;; |
| --- | --- |

5.

uważa, że cała gospodarka UE musi w dalszej mierze poprawić swą konkurencyjność kosztową i pozakosztową w gospodarce światowej, w szczególności zwiększając konkurencję w obszarach rynku towarów i usług z myślą o poprawie wydajności i niższych cenach oraz dostosowując koszty pracy do wydajności, a jednocześnie gwarantując ograniczanie wewnętrznych zakłóceń równowagi makroekonomicznej;;

| 6. | potwierdza ambitne reformy strukturalne wdrażane w państwach członkowskich doświadczających poważnych trudności; zachęca państwa członkowskie do dalszego podejmowania wysiłków; zaznacza, że należy nadal z determinacją podejmować wysiłki reformatorskie i monitorować je w celu zapewnienia skuteczności reformy i wykorzystywania osiągniętych postępów; zachęca do przyjęcia i wdrożenia programów reform strukturalnych, które promują konwergencję i konkurencyjność na szczeblu krajowym i europejskim oraz zwiększają zrównoważony wzrost i zatrudnienie; podkreśla znaczenie szybkiego i skutecznego wdrożenia programów i systemów do zwalczania bezrobocia, zwłaszcza wśród ludzi młodych; |
| --- | --- |

6.

potwierdza ambitne reformy strukturalne wdrażane w państwach członkowskich doświadczających poważnych trudności; zachęca państwa członkowskie do dalszego podejmowania wysiłków; zaznacza, że należy nadal z determinacją podejmować wysiłki reformatorskie i monitorować je w celu zapewnienia skuteczności reformy i wykorzystywania osiągniętych postępów; zachęca do przyjęcia i wdrożenia programów reform strukturalnych, które promują konwergencję i konkurencyjność na szczeblu krajowym i europejskim oraz zwiększają zrównoważony wzrost i zatrudnienie; podkreśla znaczenie szybkiego i skutecznego wdrożenia programów i systemów do zwalczania bezrobocia, zwłaszcza wśród ludzi młodych;

| 7. | podkreśla znaczenie wszczęcia lub kontynuowania procesu dogłębnych i zrównoważonych reform strukturalnych zapewniających stabilność w perspektywie średnio- i długoterminowej; zaznacza, że UE nie może konkurować tylko pod względem kosztów ogólnych lub kosztów pracy, lecz musi w większym zakresie inwestować w badania, innowacje i rozwój, edukację i kwalifikacje oraz efektywne gospodarowanie zasobami, zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim; |
| --- | --- |

7.

podkreśla znaczenie wszczęcia lub kontynuowania procesu dogłębnych i zrównoważonych reform strukturalnych zapewniających stabilność w perspektywie średnio- i długoterminowej; zaznacza, że UE nie może konkurować tylko pod względem kosztów ogólnych lub kosztów pracy, lecz musi w większym zakresie inwestować w badania, innowacje i rozwój, edukację i kwalifikacje oraz efektywne gospodarowanie zasobami, zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim;

| 8. | ponownie wzywa do przyjęcia w drodze zwykłej procedury ustawodawczej aktu prawnego w sprawie „wytycznych dotyczących konwergencji”, przewidującego bardzo ograniczoną liczbę celów, odnoszących się do najpilniejszych reform, do realizacji w ustalonym okresie, a także ponownie domaga się od państw członkowskich zagwarantowania, że krajowe programy reform będą opracowywane na podstawie rzeczonych wytycznych; nawołuje państwa członkowskie do zobowiązania się do pełnego wdrożenia krajowych programów reform; proponuje, by na tej podstawie państwa członkowskie zawierały partnerstwa na rzecz konwergencji z instytucjami UE, oferujące możliwość finansowania reform na określonych warunkach; powtarza, że taka ściślejsza współpraca gospodarcza powinna iść w parze z mechanizmem finansowym opartym na zachętach; jest zdania, że wszelkie dodatkowe środki finansowe lub instrumenty, takie jak mechanizm solidarności, muszą stanowić integralną część budżetu UE, niepodlegającą jednak uzgodnionym puli środków finansowych ustalonych w wieloletnich ram finansowych (WRF); |
| --- | --- |

8.

ponownie wzywa do przyjęcia w drodze zwykłej procedury ustawodawczej aktu prawnego w sprawie „wytycznych dotyczących konwergencji”, przewidującego bardzo ograniczoną liczbę celów, odnoszących się do najpilniejszych reform, do realizacji w ustalonym okresie, a także ponownie domaga się od państw członkowskich zagwarantowania, że krajowe programy reform będą opracowywane na podstawie rzeczonych wytycznych; nawołuje państwa członkowskie do zobowiązania się do pełnego wdrożenia krajowych programów reform; proponuje, by na tej podstawie państwa członkowskie zawierały partnerstwa na rzecz konwergencji z instytucjami UE, oferujące możliwość finansowania reform na określonych warunkach; powtarza, że taka ściślejsza współpraca gospodarcza powinna iść w parze z mechanizmem finansowym opartym na zachętach; jest zdania, że wszelkie dodatkowe środki finansowe lub instrumenty, takie jak mechanizm solidarności, muszą stanowić integralną część budżetu UE, niepodlegającą jednak uzgodnionym puli środków finansowych ustalonych w wieloletnich ram finansowych (WRF);

| 9. | jest zaniepokojony ogólnym publicznym i prywatnym zadłużeniem państw członkowskich w strefie euro; zaznacza, że UE musi wykraczać poza model wzrostu oparty na nadmiernej akumulacji długu i wykorzystywaniu zasobów; |
| --- | --- |

9.

jest zaniepokojony ogólnym publicznym i prywatnym zadłużeniem państw członkowskich w strefie euro; zaznacza, że UE musi wykraczać poza model wzrostu oparty na nadmiernej akumulacji długu i wykorzystywaniu zasobów;

| 10. | wzywa zatem państwa członkowskie do zwracania szczególnej uwagi na oddziaływanie reform i polityki gospodarczej na młode pokolenia Europejczyków już na etapie ich tworzenia, tak aby nie pozbawiać młodzieży szans na starcie; podkreśla, że należy podejmować dalsze wysiłki w zakresie walki z długoterminowymi skutkami bezrobocia, zwłaszcza bezrobocia ludzi młodych; |
| --- | --- |

10.

wzywa zatem państwa członkowskie do zwracania szczególnej uwagi na oddziaływanie reform i polityki gospodarczej na młode pokolenia Europejczyków już na etapie ich tworzenia, tak aby nie pozbawiać młodzieży szans na starcie; podkreśla, że należy podejmować dalsze wysiłki w zakresie walki z długoterminowymi skutkami bezrobocia, zwłaszcza bezrobocia ludzi młodych;

| 11. | wyraża uznanie dla władz tych państw członkowskich, które pomyślnie wdrożyły makroekonomiczne programy dostosowawcze lub programy dotyczące sektora finansowego; |
| --- | --- |

11.

wyraża uznanie dla władz tych państw członkowskich, które pomyślnie wdrożyły makroekonomiczne programy dostosowawcze lub programy dotyczące sektora finansowego;

| 12. | wskazuje, że warunkiem koniecznym sukcesu programów pomocy finansowej jest połączenie solidarności i warunkowości, a także odpowiedzialność w konfiguracji ze zobowiązaniem do przeprowadzenia reform; nalega jednak na Komisję i państwa członkowskie, by jednak wprowadziła pomoc finansową i system trojki o charakterze ad hoc do usprawnionej legalnej struktury zgodnej z ramami zarządzania gospodarczego UE i prawem wspólnotowym, tym samym zapewniając demokratyczną rozliczalność; |
| --- | --- |

12.

wskazuje, że warunkiem koniecznym sukcesu programów pomocy finansowej jest połączenie solidarności i warunkowości, a także odpowiedzialność w konfiguracji ze zobowiązaniem do przeprowadzenia reform; nalega jednak na Komisję i państwa członkowskie, by jednak wprowadziła pomoc finansową i system trojki o charakterze ad hoc do usprawnionej legalnej struktury zgodnej z ramami zarządzania gospodarczego UE i prawem wspólnotowym, tym samym zapewniając demokratyczną rozliczalność;

| 13. | podkreśla fakt, że unia gospodarcza i walutowa (UGW) wciąż jest daleka od urzeczywistnienia, i przypomina Komisji o jej zobowiązaniach do umacniania wzrostu i konwergencji gospodarczej oraz poprawy konkurencyjności w UE; uważa, że można by to najlepiej osiągnąć, gdyby Komisja przedstawiła nareszcie propozycje dotyczące zakończenia budowy UGW, zgodnie ze wszystkimi wytycznymi zawartymi w swoim planie działania na rzecz pogłębionej i rzeczywistej unii gospodarczej i walutowej; zwraca uwagę, że urzeczywistnienie UGW powinno opierać się na metodzie wspólnotowej; |
| --- | --- |

13.

podkreśla fakt, że unia gospodarcza i walutowa (UGW) wciąż jest daleka od urzeczywistnienia, i przypomina Komisji o jej zobowiązaniach do umacniania wzrostu i konwergencji gospodarczej oraz poprawy konkurencyjności w UE; uważa, że można by to najlepiej osiągnąć, gdyby Komisja przedstawiła nareszcie propozycje dotyczące zakończenia budowy UGW, zgodnie ze wszystkimi wytycznymi zawartymi w swoim planie działania na rzecz pogłębionej i rzeczywistej unii gospodarczej i walutowej; zwraca uwagę, że urzeczywistnienie UGW powinno opierać się na metodzie wspólnotowej;

| 14. | uznaje wkład nowego i zmienionego rozporządzenia finansowego UE w pokonywanie kryzysu finansowego; zwraca uwagę, że urzeczywistnienie trzech filarów unii bankowej i wdrożenie nowych przepisów w sprawie wymogów kapitałowych dla banków przyczynia się do przywrócenia zaufania w stabilność europejskiego sektora bankowego; |
| --- | --- |

14.

uznaje wkład nowego i zmienionego rozporządzenia finansowego UE w pokonywanie kryzysu finansowego; zwraca uwagę, że urzeczywistnienie trzech filarów unii bankowej i wdrożenie nowych przepisów w sprawie wymogów kapitałowych dla banków przyczynia się do przywrócenia zaufania w stabilność europejskiego sektora bankowego;

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie Komisji, że głównym priorytetem rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r. jest budowanie zrównoważonego i inteligentnego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu i konkurencyjności prowadzących do tworzenia miejsc pracy; |
| --- | --- |

15.

z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie Komisji, że głównym priorytetem rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r. jest budowanie zrównoważonego i inteligentnego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu i konkurencyjności prowadzących do tworzenia miejsc pracy;

| 16. | przychyla się do opinii Komisji, że państwa członkowskie muszą kontynuować sprzyjającą wzrostowi konsolidację podatkową; wzywa państwa członkowskie do uproszczenia systemów podatkowych, zmniejszania podatków i składek na ubezpieczenia społeczne, szczególnie od dochodów na niskim i średnim poziomie oraz do przeniesienia obciążeń podatkowych z pracy na konsumpcję i działania szkodliwe dla środowiska, tak by pobudzać wzrost, inwestycje prywatne i tworzenie miejsc pracy, nadać większą skuteczność wysiłkom konsolidacyjnym, usprawnić inwestycje w edukację, badania i rozwój i prowadzić aktywną politykę na rynkach pracy; |
| --- | --- |

16.

przychyla się do opinii Komisji, że państwa członkowskie muszą kontynuować sprzyjającą wzrostowi konsolidację podatkową; wzywa państwa członkowskie do uproszczenia systemów podatkowych, zmniejszania podatków i składek na ubezpieczenia społeczne, szczególnie od dochodów na niskim i średnim poziomie oraz do przeniesienia obciążeń podatkowych z pracy na konsumpcję i działania szkodliwe dla środowiska, tak by pobudzać wzrost, inwestycje prywatne i tworzenie miejsc pracy, nadać większą skuteczność wysiłkom konsolidacyjnym, usprawnić inwestycje w edukację, badania i rozwój i prowadzić aktywną politykę na rynkach pracy;

| 17. | zachęca państwa członkowskie do wdrażania nowych lub dalszych sprzyjających wzrostowi, zrównoważonych reform strukturalnych w ramach programu dostosowawczego, podejmując większe wysiłki na rzecz osiągnięcia przez celów strategii Europa 2020; wyraża zaniepokojenie brakiem odpowiedzialności za konkretne reformy w państwach członkowskich z nadmiernym budżetem lub deficytem obrotów bieżących; uważa za konieczne, by wszystkie środki przeznaczone na lata 2014–2020, których celem jest stymulowanie wzrostu gospodarczego, zatrudnienia oraz inwestycji strategicznych, w szczególności inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, były nie tylko niezwłocznie przydzielane, lecz także uzyskiwane w drodze prefinansowania; |
| --- | --- |

17.

zachęca państwa członkowskie do wdrażania nowych lub dalszych sprzyjających wzrostowi, zrównoważonych reform strukturalnych w ramach programu dostosowawczego, podejmując większe wysiłki na rzecz osiągnięcia przez celów strategii Europa 2020; wyraża zaniepokojenie brakiem odpowiedzialności za konkretne reformy w państwach członkowskich z nadmiernym budżetem lub deficytem obrotów bieżących; uważa za konieczne, by wszystkie środki przeznaczone na lata 2014–2020, których celem jest stymulowanie wzrostu gospodarczego, zatrudnienia oraz inwestycji strategicznych, w szczególności inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, były nie tylko niezwłocznie przydzielane, lecz także uzyskiwane w drodze prefinansowania;

| 18. | podkreśla znaczenie monitorowania i realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów, wielostronnego nadzoru, wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań oraz wzajemnej oceny w celu pobudzania do debaty i zwiększania wzajemnej presji, wskazując tym samym kierunek, który pomaga stworzyć niezbędny impuls i zaakceptować reformy; |
| --- | --- |

18.

podkreśla znaczenie monitorowania i realizacji zaleceń dla poszczególnych krajów, wielostronnego nadzoru, wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań oraz wzajemnej oceny w celu pobudzania do debaty i zwiększania wzajemnej presji, wskazując tym samym kierunek, który pomaga stworzyć niezbędny impuls i zaakceptować reformy;

| 19. | zaznacza raz jeszcze, że brak ambitnych reform służących poprawie konkurencyjności europejskich gospodarek, a także utrzymaniu stabilności systemów ubezpieczeń społecznych i opieki zdrowotnej przełoży się na nadmierne obciążenie przyszłych pokoleń; zaznacza także, jak ważne jest skorygowanie sytuacji nadmiernego deficytu i nierównowagi rachunków obrotów bieżących; |
| --- | --- |

19.

zaznacza raz jeszcze, że brak ambitnych reform służących poprawie konkurencyjności europejskich gospodarek, a także utrzymaniu stabilności systemów ubezpieczeń społecznych i opieki zdrowotnej przełoży się na nadmierne obciążenie przyszłych pokoleń; zaznacza także, jak ważne jest skorygowanie sytuacji nadmiernego deficytu i nierównowagi rachunków obrotów bieżących;

| 20. | zwraca ponownie uwagę, że państwa i instytucje finansowe wykazują ciągłe słabości w środowisku niskiego wzrostu; |
| --- | --- |

20.

zwraca ponownie uwagę, że państwa i instytucje finansowe wykazują ciągłe słabości w środowisku niskiego wzrostu;

| 21. | podkreśla, że uzupełnieniem reform strukturalnych muszą być długoterminowe inwestycje w edukację, badania, innowacje i zrównoważoną energię; uważa, że partnerstwa publiczno-prywatne można również uważać za narzędzie promowania inwestycji i zapewniania inteligentnego i zrównoważonego wzrostu, uzupełniające publiczne programy inwestycji; |
| --- | --- |

21.

podkreśla, że uzupełnieniem reform strukturalnych muszą być długoterminowe inwestycje w edukację, badania, innowacje i zrównoważoną energię; uważa, że partnerstwa publiczno-prywatne można również uważać za narzędzie promowania inwestycji i zapewniania inteligentnego i zrównoważonego wzrostu, uzupełniające publiczne programy inwestycji;

| 22. | wzywa do podjęcia bardziej zdecydowanych i spójniejszych działań na podstawie kompleksowego planu działania Komisji w celu usprawnienia walki z uchylaniem się od opodatkowania; wzywa Komisję do włączenia konkretnych i mierzalnych celów do strategii Europa 2020; |
| --- | --- |

22.

wzywa do podjęcia bardziej zdecydowanych i spójniejszych działań na podstawie kompleksowego planu działania Komisji w celu usprawnienia walki z uchylaniem się od opodatkowania; wzywa Komisję do włączenia konkretnych i mierzalnych celów do strategii Europa 2020;

| 23. | podkreśla, że dostęp do finansowania, zwłaszcza dla MŚP, jest jedną z największych przeszkód dla wzrostu w UE; uważa, że potrzeba więcej alternatyw w stosunku do finansowania bankowego poprzez udoskonalenie skutecznej alokacji kapitału na rynkach kapitałowych, stymulowanie inwestycji długoterminowych i pełne wykorzystanie nowych innowacyjnych instrumentów finansowych UE przeznaczonych do wspierania dostępu MŚP do rynków kapitałowych; uważa, że urzeczywistnienie unii bankowej powinno poprawić dostęp do finansowania i stworzyć równe warunki dostępu MŚP do finansowania; podkreśla potrzebę dalszego ograniczania obciążeń administracyjnych dla MŚP oraz nieustannego uwzględniania zasady proporcjonalności przy opracowywaniu systemów regulacyjnych; 16. podkreśla, że dostęp do finansowania, zwłaszcza dla MŚP, jest jedną z największych przeszkód dla wzrostu w UE; jest zdania, że Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) może odgrywać jeszcze większą rolę w dostępie do finansowania gospodarki realnej; sądzi, że propozycje dotyczące funduszy EBI wysuwane na ostatnich posiedzeniach Rady, zwłaszcza propozycje dotyczące finansowania MŚP, mogą i powinny być bardziej ambitne; |
| --- | --- |

23.

podkreśla, że dostęp do finansowania, zwłaszcza dla MŚP, jest jedną z największych przeszkód dla wzrostu w UE; uważa, że potrzeba więcej alternatyw w stosunku do finansowania bankowego poprzez udoskonalenie skutecznej alokacji kapitału na rynkach kapitałowych, stymulowanie inwestycji długoterminowych i pełne wykorzystanie nowych innowacyjnych instrumentów finansowych UE przeznaczonych do wspierania dostępu MŚP do rynków kapitałowych; uważa, że urzeczywistnienie unii bankowej powinno poprawić dostęp do finansowania i stworzyć równe warunki dostępu MŚP do finansowania; podkreśla potrzebę dalszego ograniczania obciążeń administracyjnych dla MŚP oraz nieustannego uwzględniania zasady proporcjonalności przy opracowywaniu systemów regulacyjnych; 16. podkreśla, że dostęp do finansowania, zwłaszcza dla MŚP, jest jedną z największych przeszkód dla wzrostu w UE; jest zdania, że Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) może odgrywać jeszcze większą rolę w dostępie do finansowania gospodarki realnej; sądzi, że propozycje dotyczące funduszy EBI wysuwane na ostatnich posiedzeniach Rady, zwłaszcza propozycje dotyczące finansowania MŚP, mogą i powinny być bardziej ambitne;

| 24. | przypomina o znaczeniu urzeczywistnienia jednolitego rynku dla wzrostu w UE; uważa, że państwa członkowskie i Komisja nie wywiązują się ze swojego zobowiązania do urzeczywistnienia jednolitego rynku; |
| --- | --- |

24.

przypomina o znaczeniu urzeczywistnienia jednolitego rynku dla wzrostu w UE; uważa, że państwa członkowskie i Komisja nie wywiązują się ze swojego zobowiązania do urzeczywistnienia jednolitego rynku;

| 25. | podkreśla fakt, że brak dobrze funkcjonującego wewnętrznego rynku pracy oraz zrównoważonego podejścia do imigracji powstrzymuje wzrost w UE; podkreśla korzyści makroekonomiczne dla państw członkowskich wynikające z modernizacji rynków pracy i zachęca Komisję i państwa członkowskie do rozważenia specjalnych środków służących usprawnieniu skutecznego wspólnego rynku pracy opartego na swobodnym przepływie pracowników, prawdziwie równych warunkach działania oraz zasadzie wzrostowej konwergencji społecznej i nowoczesnej, odpowiedniej i integracyjnej polityki imigracyjnej na szczeblu krajowym i europejskim; |
| --- | --- |

25.

podkreśla fakt, że brak dobrze funkcjonującego wewnętrznego rynku pracy oraz zrównoważonego podejścia do imigracji powstrzymuje wzrost w UE; podkreśla korzyści makroekonomiczne dla państw członkowskich wynikające z modernizacji rynków pracy i zachęca Komisję i państwa członkowskie do rozważenia specjalnych środków służących usprawnieniu skutecznego wspólnego rynku pracy opartego na swobodnym przepływie pracowników, prawdziwie równych warunkach działania oraz zasadzie wzrostowej konwergencji społecznej i nowoczesnej, odpowiedniej i integracyjnej polityki imigracyjnej na szczeblu krajowym i europejskim;

| 26. | wzywa Komisję, aby wyjaśniła Parlamentowi, jakie konkretne środki zamierza przedsięwziąć, aby osiągnąć cele wyższego zrównoważonego wzrostu i poprawy konkurencyjności i sprzyjać im; |
| --- | --- |

26.

wzywa Komisję, aby wyjaśniła Parlamentowi, jakie konkretne środki zamierza przedsięwziąć, aby osiągnąć cele wyższego zrównoważonego wzrostu i poprawy konkurencyjności i sprzyjać im;

| 27. | uważa, że w ujęciu ogólnym roczna analiza wzrostu gospodarczego nie jest dostatecznie szczegółowa i nie przewiduje środków pozwalających osiągnąć wyznaczone cele; |
| --- | --- |

27.

uważa, że w ujęciu ogólnym roczna analiza wzrostu gospodarczego nie jest dostatecznie szczegółowa i nie przewiduje środków pozwalających osiągnąć wyznaczone cele;

| 28. | zapoznał się ze sprawozdaniem przedkładanym w ramach mechanizmu ostrzegania; zwraca uwagę na stopniowe ograniczenie wewnętrznych nierówności w gospodarce UE; zwraca również uwagę na zewnętrzne zakłócenia równowagi, w tym na nadmierne nadwyżki bilansu płatniczego i alarmujący spadek udziałów w rynku eksportowym w większości państw członkowskich; |
| --- | --- |

28.

zapoznał się ze sprawozdaniem przedkładanym w ramach mechanizmu ostrzegania; zwraca uwagę na stopniowe ograniczenie wewnętrznych nierówności w gospodarce UE; zwraca również uwagę na zewnętrzne zakłócenia równowagi, w tym na nadmierne nadwyżki bilansu płatniczego i alarmujący spadek udziałów w rynku eksportowym w większości państw członkowskich;

| 29. | zaznacza, że celem procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej jest zapobieganie negatywnym skutkom ubocznym źle zaplanowanej polityki krajowej w innych państwach członkowskich strefy euro; wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że Komisja nie uwzględniła w swojej interpretacji tabeli wyników tego, że strefa euro i państwa członkowskie w niej uczestniczące są współzależne i stanowią otwarte gospodarki; |
| --- | --- |

29.

zaznacza, że celem procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej jest zapobieganie negatywnym skutkom ubocznym źle zaplanowanej polityki krajowej w innych państwach członkowskich strefy euro; wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że Komisja nie uwzględniła w swojej interpretacji tabeli wyników tego, że strefa euro i państwa członkowskie w niej uczestniczące są współzależne i stanowią otwarte gospodarki;

| 30. | zwraca uwagę na ocenę Komisji, z której wynika, że niektóre istotne zakłócenia równowagi makroekonomicznej zostały skorygowane; zaznacza, że aby w dalszym stopniu wzmacniać konkurencyjność w całej UE, Komisja musi ujmować nadwyżkę na rachunkach obrotów bieżących danego państwa członkowskiego w kontekście reszty strefy euro; |
| --- | --- |

30.

zwraca uwagę na ocenę Komisji, z której wynika, że niektóre istotne zakłócenia równowagi makroekonomicznej zostały skorygowane; zaznacza, że aby w dalszym stopniu wzmacniać konkurencyjność w całej UE, Komisja musi ujmować nadwyżkę na rachunkach obrotów bieżących danego państwa członkowskiego w kontekście reszty strefy euro;

| 31. | wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że większość państw członkowskich wciąż traci udziały w globalnym rynku i ma zdecydowanie ujemną międzynarodową pozycję inwestycyjną netto; wyraża ubolewanie, że inne ważne aspekty, które mają silny wpływ na konkurencyjność, takie jak jednostkowe koszty kapitałowe, nie zostały dotychczas uwzględnione w tabeli wyników dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej pomimo ponawianych wniosków Parlamentu; |
| --- | --- |

31.

wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że większość państw członkowskich wciąż traci udziały w globalnym rynku i ma zdecydowanie ujemną międzynarodową pozycję inwestycyjną netto; wyraża ubolewanie, że inne ważne aspekty, które mają silny wpływ na konkurencyjność, takie jak jednostkowe koszty kapitałowe, nie zostały dotychczas uwzględnione w tabeli wyników dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej pomimo ponawianych wniosków Parlamentu;

| 32. | wciąż wyraża zaniepokojenie z powodu braku postępów w ograniczaniu poziomu zadłużenia sektora prywatnego; zaznacza, że nie jest to tylko obawa o stabilność finansową, lecz również o ograniczenie potencjału unijnego wzrostu; |
| --- | --- |

32.

wciąż wyraża zaniepokojenie z powodu braku postępów w ograniczaniu poziomu zadłużenia sektora prywatnego; zaznacza, że nie jest to tylko obawa o stabilność finansową, lecz również o ograniczenie potencjału unijnego wzrostu;

| 33. | zaznacz, że bieżąca sytuacja nadzwyczajnie niskich stóp procentowych dobranych w różnych punktach krzywej dochodowości coraz bardziej utrudnia prywatne oszczędzanie i stanowi zagrożenie świadczeń emerytalnych dla Europejczyków; |
| --- | --- |

33.

zaznacz, że bieżąca sytuacja nadzwyczajnie niskich stóp procentowych dobranych w różnych punktach krzywej dochodowości coraz bardziej utrudnia prywatne oszczędzanie i stanowi zagrożenie świadczeń emerytalnych dla Europejczyków;

| 34. | zauważa dokonaną przez Komisję pierwszą ocenę projektów planu budżetowego państw członkowskich; zaznacza, że analiza projektów planu budżetowego pozwala lepiej wszechstronnie nadzorować i monitorować sytuację budżetową państw członkowskich; |
| --- | --- |

34.

zauważa dokonaną przez Komisję pierwszą ocenę projektów planu budżetowego państw członkowskich; zaznacza, że analiza projektów planu budżetowego pozwala lepiej wszechstronnie nadzorować i monitorować sytuację budżetową państw członkowskich;

| 35. | wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że tylko dwa państwa członkowskie osiągnęły cele średnioterminowe; wzywa państwa członkowskie do podejmowania dalszych wysiłków, a w razie potrzeby ich wzmożenia, ze względu na to, że istnieje potrzeba dalszej sprzyjającej wzrostowi konsolidacji w państwach członkowskich, które nie osiągnęły wspomnianych celów; |
| --- | --- |

35.

wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że tylko dwa państwa członkowskie osiągnęły cele średnioterminowe; wzywa państwa członkowskie do podejmowania dalszych wysiłków, a w razie potrzeby ich wzmożenia, ze względu na to, że istnieje potrzeba dalszej sprzyjającej wzrostowi konsolidacji w państwach członkowskich, które nie osiągnęły wspomnianych celów;

| 36. | podkreśla, że europejski semestr nie może w żaden sposób zaszkodzić uprawnieniom Parlamentu Europejskiego ani parlamentów narodowych; podkreśla, że powinien istnieć wyraźny podział pomiędzy kompetencjami na szczeblu UE i szczeblu krajowym oraz że to przed Parlamentem Europejskim odpowiadają inne podmioty na szczeblu Unii; zachęca Komisję do zagwarantowania właściwego i formalnego udziału Parlamentu Europejskiego na wszystkich etapach procesu europejskiego semestru, aby zwiększyć demokratyczną legitymację decyzji; |
| --- | --- |

36.

podkreśla, że europejski semestr nie może w żaden sposób zaszkodzić uprawnieniom Parlamentu Europejskiego ani parlamentów narodowych; podkreśla, że powinien istnieć wyraźny podział pomiędzy kompetencjami na szczeblu UE i szczeblu krajowym oraz że to przed Parlamentem Europejskim odpowiadają inne podmioty na szczeblu Unii; zachęca Komisję do zagwarantowania właściwego i formalnego udziału Parlamentu Europejskiego na wszystkich etapach procesu europejskiego semestru, aby zwiększyć demokratyczną legitymację decyzji;

| 37. | podkreśla potrzebę wzmocnienia demokratycznej rozliczalności przed Parlamentem Europejskim i parlamentami narodowymi z podstawowych elementów funkcjonowania strefy euro, jak Europejski Mechanizm Stabilności, decyzje Eurogrupy oraz monitorowanie i ocena programów pomocy finansowej; zwraca się do Komisji o dokonanie wewnętrznej oceny ex post wydanych przez nią zaleceń i jej uczestnictwa w trojce oraz o opublikowanie wyników tej oceny; |
| --- | --- |

37.

podkreśla potrzebę wzmocnienia demokratycznej rozliczalności przed Parlamentem Europejskim i parlamentami narodowymi z podstawowych elementów funkcjonowania strefy euro, jak Europejski Mechanizm Stabilności, decyzje Eurogrupy oraz monitorowanie i ocena programów pomocy finansowej; zwraca się do Komisji o dokonanie wewnętrznej oceny ex post wydanych przez nią zaleceń i jej uczestnictwa w trojce oraz o opublikowanie wyników tej oceny;

| 38. | wskazuje, że główny problem w różnych państwach członkowskich jest taki, że fragmentacja rynków finansowych skutkuje niedoborem finansowania i wyższymi kosztami finansowania, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw; uważa, że EBC powinien utrzymać swoją aktywną rolę w defragmentacji, a EBI może dalej wspierać finansowanie MŚP, przedsiębiorczości, eksportu i innowacyjności, które mają kluczowe znaczenie dla ożywienia gospodarczego; |
| --- | --- |

38.

wskazuje, że główny problem w różnych państwach członkowskich jest taki, że fragmentacja rynków finansowych skutkuje niedoborem finansowania i wyższymi kosztami finansowania, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw; uważa, że EBC powinien utrzymać swoją aktywną rolę w defragmentacji, a EBI może dalej wspierać finansowanie MŚP, przedsiębiorczości, eksportu i innowacyjności, które mają kluczowe znaczenie dla ożywienia gospodarczego;

Budżet UE

| 39. | zwraca uwagę, że roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 rok bardzo nieznacznie różni się od wydania na rok 2013; wobec tego ponownie wyraża ubolewanie z powodu braku nowych wniosków Komisji w sprawie roli, jaką budżet UE może odgrywać w pobudzaniu wzrostu gospodarczego i zatrudnienia z myślą o realizacji celów strategii Europa 2020; |
| --- | --- |

39.

zwraca uwagę, że roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 rok bardzo nieznacznie różni się od wydania na rok 2013; wobec tego ponownie wyraża ubolewanie z powodu braku nowych wniosków Komisji w sprawie roli, jaką budżet UE może odgrywać w pobudzaniu wzrostu gospodarczego i zatrudnienia z myślą o realizacji celów strategii Europa 2020;

| 40. | ubolewa, że Komisja nie przedstawiła Parlamentowi wyczerpującego sprawozdania na temat wdrożenia paktu na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, który uzgodniono w czerwcu 2012 r.; |
| --- | --- |

40.

ubolewa, że Komisja nie przedstawiła Parlamentowi wyczerpującego sprawozdania na temat wdrożenia paktu na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, który uzgodniono w czerwcu 2012 r.;

| 41. | wzywa Komisję do przedstawiania regularnie aktualizowanej tabeli wyników w odniesieniu do realizacji nowych programów, co pozwoli na porównywanie państw członkowskich i podejmowanie przez władzę budżetową bardziej świadomych decyzji w sprawie priorytetów w zakresie wydawania środków w związku z dającymi się zaobserwować tendencjami; |
| --- | --- |

41.

wzywa Komisję do przedstawiania regularnie aktualizowanej tabeli wyników w odniesieniu do realizacji nowych programów, co pozwoli na porównywanie państw członkowskich i podejmowanie przez władzę budżetową bardziej świadomych decyzji w sprawie priorytetów w zakresie wydawania środków w związku z dającymi się zaobserwować tendencjami;

| 42. | podkreśla, że niski poziom środków na płatności i ścisły limit płatności to zasadniczy problem budżetu UE, który ma szczególnie negatywny wpływ na ożywienie gospodarcze, gdyż opóźnianie płatności szkodzi przede wszystkim bezpośrednim beneficjentom; podkreśla ponadto, że ów niski poziom płatności w budżecie UE na rok 2014 jest całkowitym zaprzeczeniem środków uzgodnionych przez współprawodawców i mających na celu tymczasowe podniesienie stóp współfinansowania przez UE programów objętych zarządzaniem dzielonym w państwach członkowskich, które doświadczają poważnych trudności związanych ze stabilnością finansową lub są zagrożone wystąpieniem takich trudności; w kontekście wykonania budżetu przypomina o potrzebie zadbania o regularne realizowanie płatności, aby nie dopuścić do nienormalnego przesunięcia zobowiązań pozostających do realizacji do budżetu na rok 2015, oraz w związku z tym przypomina o potrzebie korzystania w stosownych przypadkach z różnych mechanizmów elastyczności przewidzianych na mocy rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych; zamierza kontynuować dogłębną analizę ogólnej sytuacji w zakresie płatności, zwłaszcza w odniesieniu do bardzo wysokiej kwoty płatności, które wciąż są potrzebne w celu zakończenia programów z poprzednich wieloletnich ram finansowych; |
| --- | --- |

42.

podkreśla, że niski poziom środków na płatności i ścisły limit płatności to zasadniczy problem budżetu UE, który ma szczególnie negatywny wpływ na ożywienie gospodarcze, gdyż opóźnianie płatności szkodzi przede wszystkim bezpośrednim beneficjentom; podkreśla ponadto, że ów niski poziom płatności w budżecie UE na rok 2014 jest całkowitym zaprzeczeniem środków uzgodnionych przez współprawodawców i mających na celu tymczasowe podniesienie stóp współfinansowania przez UE programów objętych zarządzaniem dzielonym w państwach członkowskich, które doświadczają poważnych trudności związanych ze stabilnością finansową lub są zagrożone wystąpieniem takich trudności; w kontekście wykonania budżetu przypomina o potrzebie zadbania o regularne realizowanie płatności, aby nie dopuścić do nienormalnego przesunięcia zobowiązań pozostających do realizacji do budżetu na rok 2015, oraz w związku z tym przypomina o potrzebie korzystania w stosownych przypadkach z różnych mechanizmów elastyczności przewidzianych na mocy rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych; zamierza kontynuować dogłębną analizę ogólnej sytuacji w zakresie płatności, zwłaszcza w odniesieniu do bardzo wysokiej kwoty płatności, które wciąż są potrzebne w celu zakończenia programów z poprzednich wieloletnich ram finansowych;

| 43. | ponownie wyraża ubolewanie, że państwa członkowskie w dalszym ciągu traktują swoje wkłady do budżetu UE jako zmienną dostosowawczą uzależnioną od działań podejmowanych na rzecz konsolidacji, co z kolei prowadzi do sztucznego zaniżania środków na płatności dostępnych w budżecie UE; wzywa Komisję do uwzględnienia tej powtarzającej się i niebezpiecznej tendencji w ramach oceny planów budżetowych państw członkowskich oraz do zaproponowania konkretnych kroków w celu jej przeciwdziałania; |
| --- | --- |

43.

ponownie wyraża ubolewanie, że państwa członkowskie w dalszym ciągu traktują swoje wkłady do budżetu UE jako zmienną dostosowawczą uzależnioną od działań podejmowanych na rzecz konsolidacji, co z kolei prowadzi do sztucznego zaniżania środków na płatności dostępnych w budżecie UE; wzywa Komisję do uwzględnienia tej powtarzającej się i niebezpiecznej tendencji w ramach oceny planów budżetowych państw członkowskich oraz do zaproponowania konkretnych kroków w celu jej przeciwdziałania;

| 44. | przypomina o swoim stanowisku, zgodnie z którym sytuację fiskalną państw członkowskich można poprawić dzięki nowemu systemowi zasobów własnych, w ramach którego finansowany byłby budżet Unii i który ograniczyłby wkłady krajowe oparte na dochodzie narodowym brutto, a tym samym umożliwił państwom członkowskim realizację celów w zakresie konsolidacji bez zagrożenia dla finansowania przez UE wsparcia na rzecz inwestycji z myślą o naprawie gospodarczej i reformach; podkreśla wobec tego znaczenie, jakie przywiązuje do działalności nowej grupy wysokiego szczebla ds. zasobów własnych, która powinna doprowadzić do prawdziwej reformy systemu finansowania UE; |
| --- | --- |

44.

przypomina o swoim stanowisku, zgodnie z którym sytuację fiskalną państw członkowskich można poprawić dzięki nowemu systemowi zasobów własnych, w ramach którego finansowany byłby budżet Unii i który ograniczyłby wkłady krajowe oparte na dochodzie narodowym brutto, a tym samym umożliwił państwom członkowskim realizację celów w zakresie konsolidacji bez zagrożenia dla finansowania przez UE wsparcia na rzecz inwestycji z myślą o naprawie gospodarczej i reformach; podkreśla wobec tego znaczenie, jakie przywiązuje do działalności nowej grupy wysokiego szczebla ds. zasobów własnych, która powinna doprowadzić do prawdziwej reformy systemu finansowania UE;

| 45. | powtarza, że ściślejsza współpraca gospodarcza powinna iść w parze z mechanizmem opartym na zachętach; uważa, że wszelkie dodatkowe fundusze lub instrumenty, takie jak mechanizm solidarności, muszą stanowić element budżetu UE, jednak powyżej pułapów uzgodnionych w ramach wieloletnich ram finansowych; |
| --- | --- |

45.

powtarza, że ściślejsza współpraca gospodarcza powinna iść w parze z mechanizmem opartym na zachętach; uważa, że wszelkie dodatkowe fundusze lub instrumenty, takie jak mechanizm solidarności, muszą stanowić element budżetu UE, jednak powyżej pułapów uzgodnionych w ramach wieloletnich ram finansowych;

o

o o

| 46. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu. |
| --- | --- |

46.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu.

---

(1)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 12.

(2)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 41.

(3)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 8.

(4)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 33.

(5)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25.

(6)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 1.

(7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0036.

(8)  Dz.U. L 140 z 27.5.2013, s. 11.

(9)  Dz.U. L 140 z 27.5.2013, s. 1.

(10)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0447.

(11)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0205.

(12)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0593.

(13)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0597.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/24 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/24

---

P7_TA(2014)0129

Europejski semestr na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: aspekty społeczne i dotyczące zatrudnienia

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. (2013/2158(INI))

(2017/C 285/04)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając art. 145, 148, 152 oraz art. 153 ust. 5 TFUE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 145, 148, 152 oraz art. 153 ust. 5 TFUE,

| — | uwzględniając art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 listopada 2013 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 r.” (COM(2013)0800) oraz załączony do niego projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 listopada 2013 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 r.” (COM(2013)0800) oraz załączony do niego projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na 2013 r. (1),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 października 2013 r. zatytułowany „Wzmocnienie społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej” (COM(2013)0690), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 października 2013 r. zatytułowany „Wzmocnienie społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej” (COM(2013)0690),

| — | uwzględniając pytanie ustne O-000122/2013 – B7-0524/2013 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego „Wzmocnienie społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej (UGW)” (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie ustne O-000122/2013 – B7-0524/2013 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego „Wzmocnienie społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej (UGW)” (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2010 r. w sprawie „wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityki zatrudnienia państw członkowskich: Zintegrowane wytyczne dotyczące strategii »Europa 2020« – część druga” (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 września 2010 r. w sprawie „wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityki zatrudnienia państw członkowskich: Zintegrowane wytyczne dotyczące strategii »Europa 2020« – część druga” (3),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 kwietnia 2012 r. zatytułowany „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012)0173), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 kwietnia 2012 r. zatytułowany „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012)0173),

| — | uwzględniając pytanie ustne O-000120/2012 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie komunikatu „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie ustne O-000120/2012 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie komunikatu „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (4),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 listopada 2010 r. zatytułowany „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia: europejski wkład w pełne zatrudnienie” (COM(2010)0682) oraz swoją rezolucję z dnia 26 października 2011 r. w tej samej sprawie (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 listopada 2010 r. zatytułowany „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia: europejski wkład w pełne zatrudnienie” (COM(2010)0682) oraz swoją rezolucję z dnia 26 października 2011 r. w tej samej sprawie (5),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2010 r. zatytułowany „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej” (COM(2010)0758) oraz swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2011 r. w tej samej sprawie (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2010 r. zatytułowany „Europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym: europejskie ramy na rzecz spójności społecznej i terytorialnej” (COM(2010)0758) oraz swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2011 r. w tej samej sprawie (6),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inicjatywa »Szanse dla młodzieży«” (COM(2011)0933), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Inicjatywa »Szanse dla młodzieży«” (COM(2011)0933),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie paktu na rzecz inwestycji społecznych – reakcja na kryzys (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie paktu na rzecz inwestycji społecznych – reakcja na kryzys (7),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 lutego 2013 r. zatytułowany „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności, w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020” (COM(2013)0083), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 lutego 2013 r. zatytułowany „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności, w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020” (COM(2013)0083),

| — | uwzględniając pytanie ustne O-000057/2013 – B7-0207/2013 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności, w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020” (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie ustne O-000057/2013 – B7-0207/2013 skierowane do Komisji oraz powiązaną rezolucję z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego „Inwestycje społeczne na rzecz wzrostu i spójności, w tym wdrażanie Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020” (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie poprawy dostępu MŚP do finansowania (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie poprawy dostępu MŚP do finansowania (9),

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0091/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0091/2014),

| A. | mając na uwadze, że recesja w strefie euro, w wymiarze liczbowym, dobiegła końca w drugim kwartale 2013 r., przy czym roczny wzrost gospodarczy w strefie euro pozostanie w tym roku niestabilny, a bezrobocie jest nadal na bardzo wysokim poziomie; mając na uwadze, że trwały wzrost gospodarczy musi ulegać znacznej poprawie, aby powrót do formy mógł być uznany za długotrwały i aby można było osiągnąć tempo wzrostu umożliwiające UE stawienie czoła wyzwaniom społeczno-ekonomicznym; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że recesja w strefie euro, w wymiarze liczbowym, dobiegła końca w drugim kwartale 2013 r., przy czym roczny wzrost gospodarczy w strefie euro pozostanie w tym roku niestabilny, a bezrobocie jest nadal na bardzo wysokim poziomie; mając na uwadze, że trwały wzrost gospodarczy musi ulegać znacznej poprawie, aby powrót do formy mógł być uznany za długotrwały i aby można było osiągnąć tempo wzrostu umożliwiające UE stawienie czoła wyzwaniom społeczno-ekonomicznym;

| B. | mając na uwadze, że poziom bezrobocia w UE osiągnął alarmujący poziom 26,6 mln osób, a bezrobocie długotrwałe wzrosło w większości państw członkowskich i w odniesieniu do całej UE osiągnęło najwyższy poziom w historii; mając na uwadze, że spadek zatrudnienia jest bardziej widoczny w tych państwach, które musiały przeprowadzić znaczącą reformę budżetową; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że poziom bezrobocia w UE osiągnął alarmujący poziom 26,6 mln osób, a bezrobocie długotrwałe wzrosło w większości państw członkowskich i w odniesieniu do całej UE osiągnęło najwyższy poziom w historii; mając na uwadze, że spadek zatrudnienia jest bardziej widoczny w tych państwach, które musiały przeprowadzić znaczącą reformę budżetową;

| C. | mając na uwadze, że bezrobocie młodzieży osiągnęło niespotykany dotąd poziom i średnia dla całej UE wynosi 23 %, a w niektórych państwach członkowskich bezrobocie wśród młodzieży i w wieku od 16 do 25 lat wynosi ponad 50 %; mając na uwadze, że sytuacja na rynku pracy jest szczególnie trudna dla osób młodych, które często, niezależnie od ich poziomu wykształcenia, pozostają bez pracy lub którym oferuje się umowy niegwarantujące pewności zatrudnienia, nieodpłatne staże lub emigrację; mając na uwadze, że w 2011 r. stratę gospodarczą spowodowaną nieobecnością młodzieży na rynku pracy oszacowano w państwach członkowskich na 153 mld EUR, co stanowi 1,2 % unijnego PKB; mając na uwadze, że nadmierna surowość przepisów dotyczących rynku pracy w niektórych państwach członkowskich prowadzi do braku elastyczności przy skutecznym reagowaniu na wstrząsy; mając na uwadze, że obecne przepisy dotyczące rynku pracy mogą w niektórych przypadkach w nieproporcjonalny sposób chronić osoby obecne na rynku pracy i wywierać niekorzystny wpływ na proces włączenia młodzieży do siły roboczej; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że bezrobocie młodzieży osiągnęło niespotykany dotąd poziom i średnia dla całej UE wynosi 23 %, a w niektórych państwach członkowskich bezrobocie wśród młodzieży i w wieku od 16 do 25 lat wynosi ponad 50 %; mając na uwadze, że sytuacja na rynku pracy jest szczególnie trudna dla osób młodych, które często, niezależnie od ich poziomu wykształcenia, pozostają bez pracy lub którym oferuje się umowy niegwarantujące pewności zatrudnienia, nieodpłatne staże lub emigrację; mając na uwadze, że w 2011 r. stratę gospodarczą spowodowaną nieobecnością młodzieży na rynku pracy oszacowano w państwach członkowskich na 153 mld EUR, co stanowi 1,2 % unijnego PKB; mając na uwadze, że nadmierna surowość przepisów dotyczących rynku pracy w niektórych państwach członkowskich prowadzi do braku elastyczności przy skutecznym reagowaniu na wstrząsy; mając na uwadze, że obecne przepisy dotyczące rynku pracy mogą w niektórych przypadkach w nieproporcjonalny sposób chronić osoby obecne na rynku pracy i wywierać niekorzystny wpływ na proces włączenia młodzieży do siły roboczej;

| D. | mając na uwadze, że była to największa i najbardziej długotrwała recesja w historii gospodarczej ostatniego stulecia, przy czym udało się uniknąć katastrofy, ale skutki kryzysu rozłożą się na wiele lat, a nawet dekad; mając na uwadze, że pośród tych skutków znajduje się stały wzrost długotrwałego bezrobocia, co może skutkować bezrobociem strukturalnym; mając na uwadze dalszy wzrost segmentacji rynków pracy, spadek średnich dochodów gospodarstw domowych w wielu państwach członkowskich, a także wskaźniki sygnalizujące przewidywaną na kilka lat tendencję polegającą na pewnym zwiększaniu się i pogłębianiu poziomu ubóstwa oraz wykluczenia społecznego, w tym ubóstwa pracujących; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że była to największa i najbardziej długotrwała recesja w historii gospodarczej ostatniego stulecia, przy czym udało się uniknąć katastrofy, ale skutki kryzysu rozłożą się na wiele lat, a nawet dekad; mając na uwadze, że pośród tych skutków znajduje się stały wzrost długotrwałego bezrobocia, co może skutkować bezrobociem strukturalnym; mając na uwadze dalszy wzrost segmentacji rynków pracy, spadek średnich dochodów gospodarstw domowych w wielu państwach członkowskich, a także wskaźniki sygnalizujące przewidywaną na kilka lat tendencję polegającą na pewnym zwiększaniu się i pogłębianiu poziomu ubóstwa oraz wykluczenia społecznego, w tym ubóstwa pracujących;

| E. | mając na uwadze, że Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) wskazał ostatnio, że istnieje możliwość lepszego i bardziej progresywnego nakładania podatków, co mogłoby się przyczynić do ograniczania nierówności w UE; mając na uwadze, że konieczne jest przesunięcie obciążeń podatkowych z zatrudnienia w kierunku innych form zrównoważonych podatków w celu promowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy oraz osiąganie przy tym dodatkowych przychodów, a także zwiększanie legitymacji starań na rzecz konsolidacji budżetowej; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) wskazał ostatnio, że istnieje możliwość lepszego i bardziej progresywnego nakładania podatków, co mogłoby się przyczynić do ograniczania nierówności w UE; mając na uwadze, że konieczne jest przesunięcie obciążeń podatkowych z zatrudnienia w kierunku innych form zrównoważonych podatków w celu promowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy oraz osiąganie przy tym dodatkowych przychodów, a także zwiększanie legitymacji starań na rzecz konsolidacji budżetowej;

| F. | mając na uwadze, że skutki kryzysu doprowadziły do niespotykanej dotąd i rosnącej rozbieżności wyników i zatrudnienia między krajami centralnymi a peryferyjnymi; mając na uwadze, że różnica w poziomie bezrobocia między krajami centralnymi a peryferyjnymi osiągnęła 10 punktów procentowych w 2012 r., podczas gdy w 2000 r. wynosiła zaledwie 3,5 p.p.; mając na uwadze, że prognozy wskazują na to, iż rozbieżność ta odnotuje w tym roku maksymalną wartość; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że skutki kryzysu doprowadziły do niespotykanej dotąd i rosnącej rozbieżności wyników i zatrudnienia między krajami centralnymi a peryferyjnymi; mając na uwadze, że różnica w poziomie bezrobocia między krajami centralnymi a peryferyjnymi osiągnęła 10 punktów procentowych w 2012 r., podczas gdy w 2000 r. wynosiła zaledwie 3,5 p.p.; mając na uwadze, że prognozy wskazują na to, iż rozbieżność ta odnotuje w tym roku maksymalną wartość;

| G. | mając na uwadze, że w celu zagwarantowania długoterminowej stabilności państwa opiekuńczego i finansów publicznych konieczne jest prowadzenie sprzyjającej wzrostowi i zróżnicowanej konsolidacji budżetowej; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w celu zagwarantowania długoterminowej stabilności państwa opiekuńczego i finansów publicznych konieczne jest prowadzenie sprzyjającej wzrostowi i zróżnicowanej konsolidacji budżetowej;

| H. | mając na uwadze, że poprawa sytuacji gospodarczej powinna być w związku z tym uznawana za zachętę do podejmowania z determinacją, działań skupionych na wzroście gospodarczym i zatrudnieniu, aby utrzymać programy reform w celu poprawy konkurencyjności i zabezpieczenia trwałego ożywienia gospodarczego; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że poprawa sytuacji gospodarczej powinna być w związku z tym uznawana za zachętę do podejmowania z determinacją, działań skupionych na wzroście gospodarczym i zatrudnieniu, aby utrzymać programy reform w celu poprawy konkurencyjności i zabezpieczenia trwałego ożywienia gospodarczego;

| I. | mając na uwadze, że błędy w prognozach gospodarczych Komisji w odniesieniu do wzrostu i bezrobocia w ostatnich latach świadczą o tym, że konieczny jest ulepszony model prognozowania i strategii, która umożliwi wyjście z kryzysu; mając na uwadze, że tempo konsolidacji budżetowej jest mniejsze; mając na uwadze, że tworzenie miejsc pracy w strefie euro wciąż jest na niskim poziomie; mając na uwadze, że według Eurostatu inflacja w strefie euro utrzymuje się poniżej założeń EBC; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że błędy w prognozach gospodarczych Komisji w odniesieniu do wzrostu i bezrobocia w ostatnich latach świadczą o tym, że konieczny jest ulepszony model prognozowania i strategii, która umożliwi wyjście z kryzysu; mając na uwadze, że tempo konsolidacji budżetowej jest mniejsze; mając na uwadze, że tworzenie miejsc pracy w strefie euro wciąż jest na niskim poziomie; mając na uwadze, że według Eurostatu inflacja w strefie euro utrzymuje się poniżej założeń EBC;

| J. | mając na uwadze presję wywieraną przez ewolucję demograficzną na krajowe budżety i systemy emerytalne; mając na uwadze ciągłe wydłużanie się średniego trwania życia: |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze presję wywieraną przez ewolucję demograficzną na krajowe budżety i systemy emerytalne; mając na uwadze ciągłe wydłużanie się średniego trwania życia:

| K. | mając na uwadze, że zachodzi potrzeba uwzględnienia współczynnika średniego trwania życia w celu zapewnienia stabilności systemów emerytalnych; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że zachodzi potrzeba uwzględnienia współczynnika średniego trwania życia w celu zapewnienia stabilności systemów emerytalnych;

| L. | mając na uwadze, że koncentracja na tempie i intensywności realizacji reform strukturalnych nie była symetryczna w poszczególnych państwach członkowskich, ponieważ większe wymagania niż krajom centralnym stawiano krajom peryferyjnym; mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie powinny działać w równym tempie i podejmować niezbędne reformy strukturalne w celu promowania trwałego i zrównoważonego wzrostu oraz tworzenia miejsc pracy na całym obszarze; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że koncentracja na tempie i intensywności realizacji reform strukturalnych nie była symetryczna w poszczególnych państwach członkowskich, ponieważ większe wymagania niż krajom centralnym stawiano krajom peryferyjnym; mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie powinny działać w równym tempie i podejmować niezbędne reformy strukturalne w celu promowania trwałego i zrównoważonego wzrostu oraz tworzenia miejsc pracy na całym obszarze;

| M. | mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie muszą poprawiać swoje wyniki i konkurencyjność, a rzeczywistym wyzwaniem stojącym w obecnej chwili przed strefą euro jest rosnąca rozbieżność społeczno-ekonomiczna między państwami członkowskimi; mając na uwadze, że w interesie wszystkich państw członkowskich leży zapewnienie rozwiązania problemów dotyczących bezrobocia i problemów społecznych w odpowiednim czasie i w skuteczny sposób, tak by uniknąć pogorszenia się sytuacji gospodarczej; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie muszą poprawiać swoje wyniki i konkurencyjność, a rzeczywistym wyzwaniem stojącym w obecnej chwili przed strefą euro jest rosnąca rozbieżność społeczno-ekonomiczna między państwami członkowskimi; mając na uwadze, że w interesie wszystkich państw członkowskich leży zapewnienie rozwiązania problemów dotyczących bezrobocia i problemów społecznych w odpowiednim czasie i w skuteczny sposób, tak by uniknąć pogorszenia się sytuacji gospodarczej;

| N. | mając na uwadze, że inwestycje w kształcenie i szkolenie, badania naukowe i innowacje – główne obszary wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy – w UE nadal są niższe niż inwestycje głównych partnerów gospodarczych i konkurentów UE w innych regionach świata; mając na uwadze, że produktywne inwestycje w tych obszarach są niezbędne dla zrównoważonego wyjścia z kryzysu; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że inwestycje w kształcenie i szkolenie, badania naukowe i innowacje – główne obszary wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy – w UE nadal są niższe niż inwestycje głównych partnerów gospodarczych i konkurentów UE w innych regionach świata; mając na uwadze, że produktywne inwestycje w tych obszarach są niezbędne dla zrównoważonego wyjścia z kryzysu;

| O. | mając na uwadze, że wsparcie dla przedsiębiorców powinno stanowić priorytet dla państw członkowskich; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że wsparcie dla przedsiębiorców powinno stanowić priorytet dla państw członkowskich;

| P. | mając na uwadze, że spójna kombinacja polityki, łącząca politykę makroekonomiczną, politykę strukturalną, rozsądne instytucje rynku pracy, rynek pracy niedotknięty segmentacją, rokowania zbiorowe oraz dysponujące odpowiednimi zasobami systemy opieki społecznej, jest kluczowa dla absorbowania cyklicznych wstrząsów; mając na uwadze, że system oparty na szybkiej reintegracji z rynkiem pracy i środkach towarzyszących opartych na modelu elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego (flexicurity) jest również istotny dla absorbowania cyklicznych wstrząsów; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że spójna kombinacja polityki, łącząca politykę makroekonomiczną, politykę strukturalną, rozsądne instytucje rynku pracy, rynek pracy niedotknięty segmentacją, rokowania zbiorowe oraz dysponujące odpowiednimi zasobami systemy opieki społecznej, jest kluczowa dla absorbowania cyklicznych wstrząsów; mając na uwadze, że system oparty na szybkiej reintegracji z rynkiem pracy i środkach towarzyszących opartych na modelu elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego (flexicurity) jest również istotny dla absorbowania cyklicznych wstrząsów;

| Q. | mając na uwadze, że poziom ubóstwa wzrasta od 2007 r., a 24,2 % ludności UE jest obecnie zagrożona ubóstwem lub wykluczeniem społecznym; mając na uwadze, że w prawie wszystkich państwach członkowskich ograniczono wydatki na ochronę socjalną oraz mając na uwadze, że Komitet Ochrony Socjalnej ostrzega przed tym, że coraz większej liczbie ludzi zagraża ubóstwo dochodowe, ubóstwo wśród dzieci, niezaspokojone potrzeby medyczne, pogłębiona deprywacja materialna oraz wykluczenie społeczne; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że poziom ubóstwa wzrasta od 2007 r., a 24,2 % ludności UE jest obecnie zagrożona ubóstwem lub wykluczeniem społecznym; mając na uwadze, że w prawie wszystkich państwach członkowskich ograniczono wydatki na ochronę socjalną oraz mając na uwadze, że Komitet Ochrony Socjalnej ostrzega przed tym, że coraz większej liczbie ludzi zagraża ubóstwo dochodowe, ubóstwo wśród dzieci, niezaspokojone potrzeby medyczne, pogłębiona deprywacja materialna oraz wykluczenie społeczne;

| R. | mając na uwadze, że UE ma problem z osiągnięciem prawie każdego z celów strategii „Europa 2020” oraz mając na uwadze, że postępy w osiąganiu celów strategii „Europa 2020” w państwach członkowskich są rozczarowujące; mając na uwadze, że zobowiązania podjęte w krajowych programach reform na rok 2013 są niewystarczające do tego, by osiągnąć większość celów na szczeblu UE; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że UE ma problem z osiągnięciem prawie każdego z celów strategii „Europa 2020” oraz mając na uwadze, że postępy w osiąganiu celów strategii „Europa 2020” w państwach członkowskich są rozczarowujące; mając na uwadze, że zobowiązania podjęte w krajowych programach reform na rok 2013 są niewystarczające do tego, by osiągnąć większość celów na szczeblu UE;

| S. | mając na uwadze, że ważne jest promowanie demokratycznej odpowiedzialności, własności i legitymacji w stosunku do wszystkich podmiotów zaangażowanych w europejski semestr; mając na uwadze, że właściwe zaangażowanie Parlamentu stanowi kluczową część tego procesu; mając na uwadze, że parlamenty narodowe są przedstawicielami i gwarantami praw nabytych i przeniesionych przez obywateli; mając na uwadze, że ustanowienie europejskiego semestru powinno odbywać się z pełnym poszanowaniem prerogatyw parlamentów narodowych; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że ważne jest promowanie demokratycznej odpowiedzialności, własności i legitymacji w stosunku do wszystkich podmiotów zaangażowanych w europejski semestr; mając na uwadze, że właściwe zaangażowanie Parlamentu stanowi kluczową część tego procesu; mając na uwadze, że parlamenty narodowe są przedstawicielami i gwarantami praw nabytych i przeniesionych przez obywateli; mając na uwadze, że ustanowienie europejskiego semestru powinno odbywać się z pełnym poszanowaniem prerogatyw parlamentów narodowych;

| T. | mając na uwadze, że ustalenia nie zapewniają poszanowania przez Radę Europejską stanowiska Parlamentu przed dorocznym przyjęciem priorytetów proponowanych przez Komisję w rocznej analizie wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że ustalenia nie zapewniają poszanowania przez Radę Europejską stanowiska Parlamentu przed dorocznym przyjęciem priorytetów proponowanych przez Komisję w rocznej analizie wzrostu gospodarczego;

| U. | mając na uwadze, że w dniach 20–22 stycznia 2014 r. zorganizował on posiedzenia wysokiego szczebla z udziałem parlamentarzystów krajowych (Europejski Tydzień Parlamentarny), aby przedyskutować roczną analizę wzrostu gospodarczego na 2014 r., w tym jej aspekty dotyczące zatrudnienia i spraw socjalnych; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że w dniach 20–22 stycznia 2014 r. zorganizował on posiedzenia wysokiego szczebla z udziałem parlamentarzystów krajowych (Europejski Tydzień Parlamentarny), aby przedyskutować roczną analizę wzrostu gospodarczego na 2014 r., w tym jej aspekty dotyczące zatrudnienia i spraw socjalnych;

Wskaźniki społeczne

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w tym roku po raz pierwszy projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia, stanowiący załącznik do rocznej analizy wzrostu gospodarczego, zawiera tablicę wyników odnoszącą się do polityki społecznej i polityki zatrudnienia, co pomoże wzmocnić monitorowanie rozwoju sytuacji w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych stanowiące element nadzoru makroekonomicznego prowadzonego w ramach europejskiego semestru; uważa, że powinno to wpłynąć na wytyczne polityczne w ramach europejskiego semestru w celu wzmocnienia społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej, ponieważ jest on nie tylko pożądany, ale konieczny z perspektywy walki z kryzysem oraz zapobiegania poważnym rozbieżnościom społeczno-ekonomicznym w strefie euro, a przez to – z perspektywy wzmacniania zrównoważoności strefy euro; wyraża głębokie zaniepokojenie ograniczoną rolą Parlamentu Europejskiego w europejskim semestrze; ubolewa nad niewielkim postępem poczynionym przez Komisję i Radę w celu wzmocnienia demokratycznej kontroli wytycznych w zakresie polityki gospodarczej; jest zdania, że na mocy obowiązujących Traktatów art. 136 TFUE umożliwia Radzie przyjmowanie, na podstawie zalecenia Komisji i wyników głosowania wyłącznie państw członkowskich, których walutą jest euro, wiążących wytycznych polityki gospodarczej dla państw strefy euro w ramach europejskiego semestru; podkreśla, że mechanizm zachęt zwiększyłby wiążący charakter koordynacji polityki gospodarczej; apeluje o porozumienie międzyinstytucjonalne w celu zaangażowania Parlamentu w przygotowanie i zatwierdzenie rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz wytycznych polityki gospodarczej i dotyczących zatrudnienia; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w tym roku po raz pierwszy projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia, stanowiący załącznik do rocznej analizy wzrostu gospodarczego, zawiera tablicę wyników odnoszącą się do polityki społecznej i polityki zatrudnienia, co pomoże wzmocnić monitorowanie rozwoju sytuacji w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych stanowiące element nadzoru makroekonomicznego prowadzonego w ramach europejskiego semestru; uważa, że powinno to wpłynąć na wytyczne polityczne w ramach europejskiego semestru w celu wzmocnienia społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej, ponieważ jest on nie tylko pożądany, ale konieczny z perspektywy walki z kryzysem oraz zapobiegania poważnym rozbieżnościom społeczno-ekonomicznym w strefie euro, a przez to – z perspektywy wzmacniania zrównoważoności strefy euro; wyraża głębokie zaniepokojenie ograniczoną rolą Parlamentu Europejskiego w europejskim semestrze; ubolewa nad niewielkim postępem poczynionym przez Komisję i Radę w celu wzmocnienia demokratycznej kontroli wytycznych w zakresie polityki gospodarczej; jest zdania, że na mocy obowiązujących Traktatów art. 136 TFUE umożliwia Radzie przyjmowanie, na podstawie zalecenia Komisji i wyników głosowania wyłącznie państw członkowskich, których walutą jest euro, wiążących wytycznych polityki gospodarczej dla państw strefy euro w ramach europejskiego semestru; podkreśla, że mechanizm zachęt zwiększyłby wiążący charakter koordynacji polityki gospodarczej; apeluje o porozumienie międzyinstytucjonalne w celu zaangażowania Parlamentu w przygotowanie i zatwierdzenie rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz wytycznych polityki gospodarczej i dotyczących zatrudnienia;

| 2. | podkreśla, że społeczne i gospodarcze priorytety ustalone w ramach strategii „Europa 2020” są ze sobą mocno powiązane; wyraża przekonanie, że stabilności gospodarczej i równowagi makroekonomicznej nie można osiągnąć ani w perspektywie średnio-, ani długoterminowej bez poprawy zabezpieczeń społecznego wymiaru unii walutowej i gospodarczej; uważa, że społeczne i ekonomiczne aspekty Unii to dwie strony tej samej monety i obydwa odgrywają kluczową rolę w rozwoju UE; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że społeczne i gospodarcze priorytety ustalone w ramach strategii „Europa 2020” są ze sobą mocno powiązane; wyraża przekonanie, że stabilności gospodarczej i równowagi makroekonomicznej nie można osiągnąć ani w perspektywie średnio-, ani długoterminowej bez poprawy zabezpieczeń społecznego wymiaru unii walutowej i gospodarczej; uważa, że społeczne i ekonomiczne aspekty Unii to dwie strony tej samej monety i obydwa odgrywają kluczową rolę w rozwoju UE;

| 3. | odnotowuje jednak, że wskaźniki te nie zostały określone jako wiążące, w przeciwieństwie do tablicy wyników odnoszącej się do procedury dotyczącej zakłóceń równowagi ekonomicznej; zwraca się do Komisji i państw członkowskich o dokonanie oceny sytuacji w świetle pogłębiających się różnic społecznych i w zakresie zatrudnienia w UE; |
| --- | --- |

3.

odnotowuje jednak, że wskaźniki te nie zostały określone jako wiążące, w przeciwieństwie do tablicy wyników odnoszącej się do procedury dotyczącej zakłóceń równowagi ekonomicznej; zwraca się do Komisji i państw członkowskich o dokonanie oceny sytuacji w świetle pogłębiających się różnic społecznych i w zakresie zatrudnienia w UE;

| 4. | ubolewa, że wskaźniki dotyczące zatrudnienia i sytuacji społecznej proponowane przez Komisje są niewystarczające, aby kompleksowo objąć sytuację w zakresie zatrudnienia i spraw społecznych w państwach członkowskich; wzywa do wprowadzenia do tablicy wyników dodatkowych wskaźników, szczególnie wskaźnika ubóstwa dzieci, dostępu do opieki zdrowotnej, bezdomności i wskaźnika godnej pracy, tak by właściwie ocenić sytuację społeczną w państwach członkowskich; uważa, że wskaźniki powinny być poddawane systematycznemu przeglądowi po zasięgnięciu opinii Parlamentu; wskazuje, że ustalenia nie zapewniają poszanowania przez Radę Europejską stanowiska Parlamentu przed dorocznym przyjęciem priorytetów proponowanych przez Komisję w rocznej analizie wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

4.

ubolewa, że wskaźniki dotyczące zatrudnienia i sytuacji społecznej proponowane przez Komisje są niewystarczające, aby kompleksowo objąć sytuację w zakresie zatrudnienia i spraw społecznych w państwach członkowskich; wzywa do wprowadzenia do tablicy wyników dodatkowych wskaźników, szczególnie wskaźnika ubóstwa dzieci, dostępu do opieki zdrowotnej, bezdomności i wskaźnika godnej pracy, tak by właściwie ocenić sytuację społeczną w państwach członkowskich; uważa, że wskaźniki powinny być poddawane systematycznemu przeglądowi po zasięgnięciu opinii Parlamentu; wskazuje, że ustalenia nie zapewniają poszanowania przez Radę Europejską stanowiska Parlamentu przed dorocznym przyjęciem priorytetów proponowanych przez Komisję w rocznej analizie wzrostu gospodarczego;

Spotkania ministrów zatrudnienia i spraw społecznych państw Eurogrupy

| 5. | podkreśla znaczenie organizowania spotkań ministrów zatrudnienia i spraw społecznych państw Eurogrupy przed szczytami państw strefy euro; jest przekonany, że równie ważne są wspólne posiedzenia Rady EPSCO i ECOFIN, aby dopilnować, że kwestie społeczne i dotyczące zatrudnienia są pełniej ujmowane w dyskusjach i decyzjach władz strefy euro oraz z myślą o wniesieniu wkładu w spotkania szefów państw i rządów strefy euro; |
| --- | --- |

5.

podkreśla znaczenie organizowania spotkań ministrów zatrudnienia i spraw społecznych państw Eurogrupy przed szczytami państw strefy euro; jest przekonany, że równie ważne są wspólne posiedzenia Rady EPSCO i ECOFIN, aby dopilnować, że kwestie społeczne i dotyczące zatrudnienia są pełniej ujmowane w dyskusjach i decyzjach władz strefy euro oraz z myślą o wniesieniu wkładu w spotkania szefów państw i rządów strefy euro;

Potrzeba ponownego stymulowania popytu wewnętrznego i tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy poprzez produktywne inwestycje i zwiększoną produktywność

Pakt na rzecz zwiększenia inwestycji i produktywności w UE

| 6. | zwraca uwagę, że choć reformy strukturalne mogą przynieść efekty w perspektywie średnio- lub długookresowej, potrzeba stymulowania unijnego popytu wewnętrznego wymaga zwiększenia przez Komisję i Radę inwestycji w celu podtrzymania wzrostu i wysokiej jakości miejsc pracy w perspektywie krótkookresowej oraz zwiększenia potencjału w perspektywie średniookresowej; zauważa, że główne cele zostały już określone w strategii „Europa 2020” oraz w Pakcie na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w czerwcu 2012 r., przy czym należy podnieść finansowanie; zachęca zatem państwa członkowskie do ustanowienia pakietu inwestycyjnego w celu spowodowania znacznej poprawy sytuacji gospodarczej w perspektywie krótkoterminowej oraz sytuacji na rynku pracy państw członkowskich, zgodnie z zaleceniem zawartym w rezolucji Parlamentu z dnia 11 września 2013 r. w sprawie walki z bezrobociem osób młodych: możliwe rozwiązania (10), |
| --- | --- |

6.

zwraca uwagę, że choć reformy strukturalne mogą przynieść efekty w perspektywie średnio- lub długookresowej, potrzeba stymulowania unijnego popytu wewnętrznego wymaga zwiększenia przez Komisję i Radę inwestycji w celu podtrzymania wzrostu i wysokiej jakości miejsc pracy w perspektywie krótkookresowej oraz zwiększenia potencjału w perspektywie średniookresowej; zauważa, że główne cele zostały już określone w strategii „Europa 2020” oraz w Pakcie na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w czerwcu 2012 r., przy czym należy podnieść finansowanie; zachęca zatem państwa członkowskie do ustanowienia pakietu inwestycyjnego w celu spowodowania znacznej poprawy sytuacji gospodarczej w perspektywie krótkoterminowej oraz sytuacji na rynku pracy państw członkowskich, zgodnie z zaleceniem zawartym w rezolucji Parlamentu z dnia 11 września 2013 r. w sprawie walki z bezrobociem osób młodych: możliwe rozwiązania (10),

| 7. | podkreśla, że konkurencyjność UE będzie zwiększona przede wszystkim dzięki zwiększającym produktywność inwestycjom w edukację, badania i rozwój, ciągłe innowacje, dalszą cyfryzację oraz usługi w chmurze obliczeniowej; uważa, że czynniki te mogą uczynić UE preferowanym kierunkiem dla światowych przedsiębiorstw, eksporterem produktów i usług o wysokiej wartości dodanej oraz dostawcą wysokiej jakości miejsc pracy; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że konkurencyjność UE będzie zwiększona przede wszystkim dzięki zwiększającym produktywność inwestycjom w edukację, badania i rozwój, ciągłe innowacje, dalszą cyfryzację oraz usługi w chmurze obliczeniowej; uważa, że czynniki te mogą uczynić UE preferowanym kierunkiem dla światowych przedsiębiorstw, eksporterem produktów i usług o wysokiej wartości dodanej oraz dostawcą wysokiej jakości miejsc pracy;

| 8. | wyraża zaniepokojenie faktem, że ponad 20 państw członkowskich UE ograniczyło wydatki na edukację wyrażone względnie (jako procent PKB), przez co narażają one swój wzrost gospodarczy oraz konkurencyjność, również ze względu na rozbieżność między zapotrzebowaniem rynku pracy a faktycznymi kwalifikacjami siły roboczej; zaznacza, że ograniczenie takich inwestycji zwiększy słabości strukturalne UE, zważywszy na rosnące zapotrzebowanie na pracowników wysoko wykwalifikowanych oraz fakt, iż w wielu państwach członkowskich duża część siły roboczej to obecnie osoby posiadające niskie kwalifikacje; ostrzega, że według Eurostatu prawie połowa wszystkich dzieci, których rodzice mieli niskie wykształcenie, była zagrożona ubóstwem w UE27 w 2011 r., natomiast analogiczna wartość w odniesieniu do dzieci mieszkających z rodzicami posiadającymi średnie wykształcenie wynosi 22 %, a w odniesieniu do dzieci, których rodzice mieli wyższe wykształcenie – 7 %, przy czym największe różnice Eurostat zaobserwował w Rumunii (78 % dzieci w gospodarstwach domowych osób o niskim wykształceniu w porównaniu do 2 % w gospodarstwach domowych osób z wyższym wykształceniem), Republice Czeskiej (76 % i 5 %), Słowacji (77 % i 7 %), Bułgarii (71 % i 2 %) oraz na Węgrzech (68 % i 3 %); |
| --- | --- |

8.

wyraża zaniepokojenie faktem, że ponad 20 państw członkowskich UE ograniczyło wydatki na edukację wyrażone względnie (jako procent PKB), przez co narażają one swój wzrost gospodarczy oraz konkurencyjność, również ze względu na rozbieżność między zapotrzebowaniem rynku pracy a faktycznymi kwalifikacjami siły roboczej; zaznacza, że ograniczenie takich inwestycji zwiększy słabości strukturalne UE, zważywszy na rosnące zapotrzebowanie na pracowników wysoko wykwalifikowanych oraz fakt, iż w wielu państwach członkowskich duża część siły roboczej to obecnie osoby posiadające niskie kwalifikacje; ostrzega, że według Eurostatu prawie połowa wszystkich dzieci, których rodzice mieli niskie wykształcenie, była zagrożona ubóstwem w UE27 w 2011 r., natomiast analogiczna wartość w odniesieniu do dzieci mieszkających z rodzicami posiadającymi średnie wykształcenie wynosi 22 %, a w odniesieniu do dzieci, których rodzice mieli wyższe wykształcenie – 7 %, przy czym największe różnice Eurostat zaobserwował w Rumunii (78 % dzieci w gospodarstwach domowych osób o niskim wykształceniu w porównaniu do 2 % w gospodarstwach domowych osób z wyższym wykształceniem), Republice Czeskiej (76 % i 5 %), Słowacji (77 % i 7 %), Bułgarii (71 % i 2 %) oraz na Węgrzech (68 % i 3 %);

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. Komisja wzywa państwa członkowskie do ochrony i promowania długookresowych inwestycji w edukację, badania i innowację oraz działania na rzecz energii i klimatu; uważa jednak, że postawiony cel jest niemożliwy do osiągnięcia ze względu na i tak już napięte budżety państw członkowskich; apeluje do Komisji opracowanie planu, który pomoże państwom członkowskim w realizacji niezbędnych inwestycji produkcyjnych, na przykład inwestycji w edukację oraz badania i rozwój, ze względu na potencjał tych sektorów w generowaniu wzrostu gospodarczego i tworzeniu nowych miejsc pracy; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. Komisja wzywa państwa członkowskie do ochrony i promowania długookresowych inwestycji w edukację, badania i innowację oraz działania na rzecz energii i klimatu; uważa jednak, że postawiony cel jest niemożliwy do osiągnięcia ze względu na i tak już napięte budżety państw członkowskich; apeluje do Komisji opracowanie planu, który pomoże państwom członkowskim w realizacji niezbędnych inwestycji produkcyjnych, na przykład inwestycji w edukację oraz badania i rozwój, ze względu na potencjał tych sektorów w generowaniu wzrostu gospodarczego i tworzeniu nowych miejsc pracy;

Fundusze europejskie

| 10. | wskazuje, że w dobie poważnych ograniczeń budżetowych i ograniczonej zdolności sektora prywatnego do udzielania pożyczek fundusze europejskie są istotnym narzędziem lewarowania, jakim dysponują państwa członkowskie przy stymulowaniu gospodarki i przyczynianiu się do realizacji zapisanych w strategii „Europa 2020” celów dotyczących wzrostu i zatrudnienia; |
| --- | --- |

10.

wskazuje, że w dobie poważnych ograniczeń budżetowych i ograniczonej zdolności sektora prywatnego do udzielania pożyczek fundusze europejskie są istotnym narzędziem lewarowania, jakim dysponują państwa członkowskie przy stymulowaniu gospodarki i przyczynianiu się do realizacji zapisanych w strategii „Europa 2020” celów dotyczących wzrostu i zatrudnienia;

| 11. | uważa, że polityka spójności ma kluczowe znaczenie z perspektywy pomocy w ograniczaniu różnic w zakresie konkurencyjności wewnętrznej oraz nierówności strukturalnych; apeluje do Komisji o pilne przeprogramowanie niewykorzystanych funduszy strukturalnych na rzecz programów zatrudniania młodzieży oraz MŚP; apeluje do Komisji, aby ta znalazła szczególne rozwiązania dla państw członkowskich o bardzo wysokiej stopie bezrobocia, które będą zmuszone zwrócić fundusze unijne ze względu na problemy ze współfinansowaniem; |
| --- | --- |

11.

uważa, że polityka spójności ma kluczowe znaczenie z perspektywy pomocy w ograniczaniu różnic w zakresie konkurencyjności wewnętrznej oraz nierówności strukturalnych; apeluje do Komisji o pilne przeprogramowanie niewykorzystanych funduszy strukturalnych na rzecz programów zatrudniania młodzieży oraz MŚP; apeluje do Komisji, aby ta znalazła szczególne rozwiązania dla państw członkowskich o bardzo wysokiej stopie bezrobocia, które będą zmuszone zwrócić fundusze unijne ze względu na problemy ze współfinansowaniem;

| 12. | wzywa Komisję do zastosowania zasady koncentracji wydatków na wstępie w odniesieniu do tych funduszy, które są kluczowe z perspektywy zwalczania kryzysu, takich jak Europejski Fundusz Społeczny na lata 2014–2020, przy jednoczesnym uważnym monitorowaniu niepożądanych skutków koncentracji wydatków na wstępie, do których należy ryzyko automatycznego umorzenia zobowiązań oraz oddziaływania na profile płatności, odnośnie do państw członkowskich wykazujących najwyższe poziomy bezrobocia oraz realizujących proces zasadniczej konsolidacji budżetowej, szczególnie w odniesieniu do programów na rzecz zwiększenia wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i inwestycji strategicznych; |
| --- | --- |

12.

wzywa Komisję do zastosowania zasady koncentracji wydatków na wstępie w odniesieniu do tych funduszy, które są kluczowe z perspektywy zwalczania kryzysu, takich jak Europejski Fundusz Społeczny na lata 2014–2020, przy jednoczesnym uważnym monitorowaniu niepożądanych skutków koncentracji wydatków na wstępie, do których należy ryzyko automatycznego umorzenia zobowiązań oraz oddziaływania na profile płatności, odnośnie do państw członkowskich wykazujących najwyższe poziomy bezrobocia oraz realizujących proces zasadniczej konsolidacji budżetowej, szczególnie w odniesieniu do programów na rzecz zwiększenia wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i inwestycji strategicznych;

| 13. | uważa, że co najmniej 25 % krajowych funduszy spójności powinno być w tych państwach członkowskich o najwyższym poziomie bezrobocia i ubóstwa wykorzystanych na konkretne programy realizowane w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego; |
| --- | --- |

13.

uważa, że co najmniej 25 % krajowych funduszy spójności powinno być w tych państwach członkowskich o najwyższym poziomie bezrobocia i ubóstwa wykorzystanych na konkretne programy realizowane w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego;

Wysokiej jakości miejsca pracy oraz godziwe wynagrodzenia służące zwiększaniu produktywności

| 14. | Apeluje o bardziej elastyczne i dynamiczne rynki pracy, zdolne do przystosowania się do utrudnionej sytuacji gospodarczej bez uciekania się do zwolnień oraz nadmiernego dostosowywania płac; przypomina, że siła nabywcza wielu pracowników UE została poważnie nadwyrężona, dochody gospodarstw domowych spadły i zmniejszył się popyt wewnętrzny, przez co pogłębił się problem bezrobocia i wykluczenia społecznego, szczególnie w państwach najbardziej dotkniętych kryzysem; podkreśla, że obniżanie kosztów pracy odbijające się bezpośrednio na wynagrodzeniach/płacach nie może być jedyną strategią odzyskania konkurencyjności zauważa, że w komunikacie dotyczącym rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r. podkreśla się, że kraje centralne mające margines swobody mogłyby podnieść wynagrodzenia jako sposób na podniesienie wydatków; apeluje, aby zalecenia były bardziej ambitne w celu promowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy w strefie euro; |
| --- | --- |

14.

Apeluje o bardziej elastyczne i dynamiczne rynki pracy, zdolne do przystosowania się do utrudnionej sytuacji gospodarczej bez uciekania się do zwolnień oraz nadmiernego dostosowywania płac; przypomina, że siła nabywcza wielu pracowników UE została poważnie nadwyrężona, dochody gospodarstw domowych spadły i zmniejszył się popyt wewnętrzny, przez co pogłębił się problem bezrobocia i wykluczenia społecznego, szczególnie w państwach najbardziej dotkniętych kryzysem; podkreśla, że obniżanie kosztów pracy odbijające się bezpośrednio na wynagrodzeniach/płacach nie może być jedyną strategią odzyskania konkurencyjności zauważa, że w komunikacie dotyczącym rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r. podkreśla się, że kraje centralne mające margines swobody mogłyby podnieść wynagrodzenia jako sposób na podniesienie wydatków; apeluje, aby zalecenia były bardziej ambitne w celu promowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy w strefie euro;

| 15. | zauważa, że Komisja w swoim projekcie wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu na 2014 r. wskazuje, że ograniczenia jednostkowego kosztu pracy oraz utrzymanie płac na umiarkowanym poziomie wpływało na rozwój cen jedynie powoli i w ograniczonym stopniu, częściowo z powodu jednoczesnych podwyżek podatków pośrednich oraz cen regulowanych; |
| --- | --- |

15.

zauważa, że Komisja w swoim projekcie wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu na 2014 r. wskazuje, że ograniczenia jednostkowego kosztu pracy oraz utrzymanie płac na umiarkowanym poziomie wpływało na rozwój cen jedynie powoli i w ograniczonym stopniu, częściowo z powodu jednoczesnych podwyżek podatków pośrednich oraz cen regulowanych;

| 16. | zauważa, że godziwe zatrudnienie i wynagrodzenia są ważne nie tylko z perspektywy spójności społecznej i sprawiedliwości społecznej, ale również z perspektywy utrzymania silnej gospodarki; apeluje do Komisji i państw członkowskich o przedstawienie – odpowiednio do ich kompetencji – wniosku dotyczącego środków, które rozwiązywałyby problem nierówności i gwarantowałyby godziwe płace; wzywa państwa członkowskie do zwalczania ubóstwa pracujących poprzez realizację polityki rynku pracy mającej na celu zapewnienie osobom pracującym pensji wystarczającej na utrzymanie; |
| --- | --- |

16.

zauważa, że godziwe zatrudnienie i wynagrodzenia są ważne nie tylko z perspektywy spójności społecznej i sprawiedliwości społecznej, ale również z perspektywy utrzymania silnej gospodarki; apeluje do Komisji i państw członkowskich o przedstawienie – odpowiednio do ich kompetencji – wniosku dotyczącego środków, które rozwiązywałyby problem nierówności i gwarantowałyby godziwe płace; wzywa państwa członkowskie do zwalczania ubóstwa pracujących poprzez realizację polityki rynku pracy mającej na celu zapewnienie osobom pracującym pensji wystarczającej na utrzymanie;

| 17. | zauważa, że za wzrostem ilości miejsc pracy w Europie stoją kobiety, dlatego też należy podjąć więcej działań mających na celu pełne wykorzystanie potencjału produkcyjnego kobiet poprzez lepsze wdrożenie polityki równości płci oraz bardziej efektywne wykorzystanie w tym celu funduszy unijnych; |
| --- | --- |

17.

zauważa, że za wzrostem ilości miejsc pracy w Europie stoją kobiety, dlatego też należy podjąć więcej działań mających na celu pełne wykorzystanie potencjału produkcyjnego kobiet poprzez lepsze wdrożenie polityki równości płci oraz bardziej efektywne wykorzystanie w tym celu funduszy unijnych;

| 18. | podkreśla znaczenie przeanalizowania możliwości zmniejszenia presji na pensje poprzez systemy płacy minimalnej zgodnie z praktyką krajową; |
| --- | --- |

18.

podkreśla znaczenie przeanalizowania możliwości zmniejszenia presji na pensje poprzez systemy płacy minimalnej zgodnie z praktyką krajową;

| 19. | podkreśla, że jakość miejsc pracy jest kluczowa w gospodarce wymagającej specjalistycznej wiedzy, aby promować wysoką produktywność pracy oraz szybkie innowacje poprzez wykwalifikowaną, łatwo dostosowującą się do warunków i zaangażowaną siłę roboczą, która ma zapewnione normy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, poczucie bezpieczeństwa oraz rozsądne godziny pracy; |
| --- | --- |

19.

podkreśla, że jakość miejsc pracy jest kluczowa w gospodarce wymagającej specjalistycznej wiedzy, aby promować wysoką produktywność pracy oraz szybkie innowacje poprzez wykwalifikowaną, łatwo dostosowującą się do warunków i zaangażowaną siłę roboczą, która ma zapewnione normy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, poczucie bezpieczeństwa oraz rozsądne godziny pracy;

Reformy służące poprawie jakości uczestnictwa w rynku pracy

| 20. | apeluje do państw członkowskich, aby prezentowały krajowe plany zatrudnienia odnoszące się do ogółu społeczeństwa i młodzieży w krajowych programach reform na 2014 r.; ubolewa, że pomimo powtarzających się wezwań Parlamentu znaczna liczba państw członkowskich nie przedstawiła takich planów w 2013 r.; |
| --- | --- |

20.

apeluje do państw członkowskich, aby prezentowały krajowe plany zatrudnienia odnoszące się do ogółu społeczeństwa i młodzieży w krajowych programach reform na 2014 r.; ubolewa, że pomimo powtarzających się wezwań Parlamentu znaczna liczba państw członkowskich nie przedstawiła takich planów w 2013 r.;

| 21. | ubolewa, że w swoich wytycznych na 2013 r. Rada nie uwzględniła wezwania Parlamentu do skupienia się na jakości pracy; wzywa Komisję do uwzględnienia w zaleceniach dla poszczególnych krajów opartych na rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. jakości pracy, szkoleń, dwutorowego systemu nauczania, dostępu do uczenia się przez całe życie, podstawowych praw pracowników, wsparcia mobilności na rynku pracy oraz samozatrudnienia poprzez zwiększenie bezpieczeństwa pracowników; |
| --- | --- |

21.

ubolewa, że w swoich wytycznych na 2013 r. Rada nie uwzględniła wezwania Parlamentu do skupienia się na jakości pracy; wzywa Komisję do uwzględnienia w zaleceniach dla poszczególnych krajów opartych na rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. jakości pracy, szkoleń, dwutorowego systemu nauczania, dostępu do uczenia się przez całe życie, podstawowych praw pracowników, wsparcia mobilności na rynku pracy oraz samozatrudnienia poprzez zwiększenie bezpieczeństwa pracowników;

| 22. | podkreśla, że reformy na rynku pracy powinny być skoncentrowane na zwiększeniu wydajności i efektywności pracy, co z kolei powinno przyczynić się do poprawy konkurencyjności gospodarki UE oraz do umożliwienia zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, przy jednoczesnym rygorystycznym poszanowaniu litery i ducha europejskiego społecznego dorobku prawnego i określonych w nim zasad; uważa, że reformy rynku pracy powinny być wdrażane w sposób propagujący wewnętrzną elastyczność i jakość pracy; |
| --- | --- |

22.

podkreśla, że reformy na rynku pracy powinny być skoncentrowane na zwiększeniu wydajności i efektywności pracy, co z kolei powinno przyczynić się do poprawy konkurencyjności gospodarki UE oraz do umożliwienia zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, przy jednoczesnym rygorystycznym poszanowaniu litery i ducha europejskiego społecznego dorobku prawnego i określonych w nim zasad; uważa, że reformy rynku pracy powinny być wdrażane w sposób propagujący wewnętrzną elastyczność i jakość pracy;

| 23. | uważa, że w ramach strukturalnych reform rynku pracy należy wprowadzić wewnętrzną elastyczność w celu utrzymania zatrudnienia w czasach kryzysu gospodarczego oraz zapewnić wysoką jakość pracy i bezpieczeństwo przy zmianie miejsca zatrudnienia, systemy świadczeń dla bezrobotnych oparte na wymogach aktywizacji i powiązane ze strategiami reintegracji, których celem jest zachęcanie do podejmowania pracy przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczających dochodów, opracowanie postanowień umownych zwalczających segmentację rynku pracy, uprzedzających restrukturyzację gospodarczą, a także zapewniających dostęp do uczenia się przez całe życie; uważa, że tylko równowaga oparta na modelu flexicurity może zagwarantować konkurencyjny rynek pracy; |
| --- | --- |

23.

uważa, że w ramach strukturalnych reform rynku pracy należy wprowadzić wewnętrzną elastyczność w celu utrzymania zatrudnienia w czasach kryzysu gospodarczego oraz zapewnić wysoką jakość pracy i bezpieczeństwo przy zmianie miejsca zatrudnienia, systemy świadczeń dla bezrobotnych oparte na wymogach aktywizacji i powiązane ze strategiami reintegracji, których celem jest zachęcanie do podejmowania pracy przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczających dochodów, opracowanie postanowień umownych zwalczających segmentację rynku pracy, uprzedzających restrukturyzację gospodarczą, a także zapewniających dostęp do uczenia się przez całe życie; uważa, że tylko równowaga oparta na modelu flexicurity może zagwarantować konkurencyjny rynek pracy;

| 24. | podkreśla znaczenie aktywnej kompleksowej i sprzyjającej włączeniu społecznemu polityki rynku pracy w bieżącym kontekście; jest zaniepokojony tym, że kilka państw członkowskich – mimo wzrostu wskaźników bezrobocia – ograniczyło środki budżetowe przeznaczone na finansowanie aktywnej polityki rynku pracy; apeluje do państw członkowskich o zwiększenie zakresu i skuteczności aktywnej polityki rynku pracy w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi; |
| --- | --- |

24.

podkreśla znaczenie aktywnej kompleksowej i sprzyjającej włączeniu społecznemu polityki rynku pracy w bieżącym kontekście; jest zaniepokojony tym, że kilka państw członkowskich – mimo wzrostu wskaźników bezrobocia – ograniczyło środki budżetowe przeznaczone na finansowanie aktywnej polityki rynku pracy; apeluje do państw członkowskich o zwiększenie zakresu i skuteczności aktywnej polityki rynku pracy w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi;

| 25. | wzywa państwa członkowskie do opracowania – we współpracy z sektorem prywatnym i partnerami społecznymi zgodnie z praktyką krajową – i przedstawiania planów zatrudnienia uwzględniających konkretne środki mające na celu tworzenie nowych miejsc pracy, w tym w szczególności odnośnie do sektorów uznanych przez Komisję za mające duży potencjał, do których należą opieka zdrowotna i społeczna, sektory niskoemisyjne, gospodarka zasobooszczędna oraz sektor ICT; apeluje do państw członkowskich o wspieranie – za pomocą planów zatrudnienia – tworzenia możliwości zatrudnienia, zwłaszcza dla osób długotrwale bezrobotnych, bezrobotnych starszych obywateli, kobiet oraz innych grup priorytetowych szczególnie dotkniętych kryzysem, takich jak imigranci i osoby niepełnosprawne; |
| --- | --- |

25.

wzywa państwa członkowskie do opracowania – we współpracy z sektorem prywatnym i partnerami społecznymi zgodnie z praktyką krajową – i przedstawiania planów zatrudnienia uwzględniających konkretne środki mające na celu tworzenie nowych miejsc pracy, w tym w szczególności odnośnie do sektorów uznanych przez Komisję za mające duży potencjał, do których należą opieka zdrowotna i społeczna, sektory niskoemisyjne, gospodarka zasobooszczędna oraz sektor ICT; apeluje do państw członkowskich o wspieranie – za pomocą planów zatrudnienia – tworzenia możliwości zatrudnienia, zwłaszcza dla osób długotrwale bezrobotnych, bezrobotnych starszych obywateli, kobiet oraz innych grup priorytetowych szczególnie dotkniętych kryzysem, takich jak imigranci i osoby niepełnosprawne;

| 26. | podkreśla znaczenie programu Erasmus+ oraz istotny wkład, jaki europejski program w zakresie edukacji, kształcenia, młodzieży, sportu i języków może mieć w poprawę sytuacji na rynku pracy, szczególnie dla osób młodych; |
| --- | --- |

26.

podkreśla znaczenie programu Erasmus+ oraz istotny wkład, jaki europejski program w zakresie edukacji, kształcenia, młodzieży, sportu i języków może mieć w poprawę sytuacji na rynku pracy, szczególnie dla osób młodych;

| 27. | podkreśla znaczenie zwiększonej współpracy między publicznymi służbami zatrudnienia dla opracowania i realizowania obejmujących całą Europę i opartych na dowodach systemów wzajemnego uczenia się oraz realizowania inicjatyw europejskiego rynku pracy; |
| --- | --- |

27.

podkreśla znaczenie zwiększonej współpracy między publicznymi służbami zatrudnienia dla opracowania i realizowania obejmujących całą Europę i opartych na dowodach systemów wzajemnego uczenia się oraz realizowania inicjatyw europejskiego rynku pracy;

Bezrobocie młodzieży

| 28. | jest wysoce zaniepokojony utrzymującą się bardzo wysoką stopą bezrobocia wśród młodzieży; zauważa, że sytuacja bezrobotnych osób młodych jest szczególnie niepokojąca; z tego względu wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do podjęcia natychmiastowych działań mających na celu wprowadzenie młodzieży na rynek pracy; apeluje do państw członkowskich o wdrożenie od dawna zatwierdzonych lub nowych środków służących zwalczaniu bezrobocia młodzieży oraz zmniejszaniu liczby młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (NEET), z uwzględnieniem jakościowego aspektu godnej pracy z pełnym poszanowaniem podstawowych norm pracy; |
| --- | --- |

28.

jest wysoce zaniepokojony utrzymującą się bardzo wysoką stopą bezrobocia wśród młodzieży; zauważa, że sytuacja bezrobotnych osób młodych jest szczególnie niepokojąca; z tego względu wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do podjęcia natychmiastowych działań mających na celu wprowadzenie młodzieży na rynek pracy; apeluje do państw członkowskich o wdrożenie od dawna zatwierdzonych lub nowych środków służących zwalczaniu bezrobocia młodzieży oraz zmniejszaniu liczby młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (NEET), z uwzględnieniem jakościowego aspektu godnej pracy z pełnym poszanowaniem podstawowych norm pracy;

| 29. | z zadowoleniem wita przyjęcie przez Radę gwarancji dla młodzieży oraz przeznaczenie 6 mld EUR na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w kolejnych wieloletnich ramach finansowych; wzywa państwa członkowskie do pilnego wdrożenia programów gwarancji dla młodzieży i efektywnego wykorzystywania dostępnych zasobów przy jednoczesnym koncentrowaniu działań na osobach w najtrudniejszej sytuacji; niemniej jednak jest zaniepokojony tym, że niektóre rządy nie udostępniły funduszy niezbędnych do realizacji tego postulatu; wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiedniego systemu monitorowania skuteczności wdrożonych środków i zaangażowanych zasobów finansowych; |
| --- | --- |

29.

z zadowoleniem wita przyjęcie przez Radę gwarancji dla młodzieży oraz przeznaczenie 6 mld EUR na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w kolejnych wieloletnich ramach finansowych; wzywa państwa członkowskie do pilnego wdrożenia programów gwarancji dla młodzieży i efektywnego wykorzystywania dostępnych zasobów przy jednoczesnym koncentrowaniu działań na osobach w najtrudniejszej sytuacji; niemniej jednak jest zaniepokojony tym, że niektóre rządy nie udostępniły funduszy niezbędnych do realizacji tego postulatu; wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiedniego systemu monitorowania skuteczności wdrożonych środków i zaangażowanych zasobów finansowych;

| 30. | wyraża zadowolenie, że fundusze te można wykorzystać w pierwszych dwóch latach kolejnych wieloletnich ram finansowych; podkreśla jednak, że wspomniana kwota zupełnie nie jest wystarczająca na zwalczanie bezrobocia młodzieży w sposób trwały i powinna stanowić pierwszą transzę umożliwiającą zaradzenie problemowi; podkreśla, że według szacunków Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) kwota na realizację skutecznego programu walki z bezrobociem młodzieży wynosi 21 mld EUR dla samej strefy euro, natomiast strata gospodarcza związana z nieobecnością młodzieży na rynku pracy wyniosła w 2011 r. ok. 153 mld EUR, co stanowi ok. 1,2 % unijnego PKB; wzywa Komisję do priorytetowego potraktowania gwarancji dla młodzieży oraz zwiększenia dostępnego budżetu w obiecanym śródokresowym przeglądzie wieloletnich ram finansowych; |
| --- | --- |

30.

wyraża zadowolenie, że fundusze te można wykorzystać w pierwszych dwóch latach kolejnych wieloletnich ram finansowych; podkreśla jednak, że wspomniana kwota zupełnie nie jest wystarczająca na zwalczanie bezrobocia młodzieży w sposób trwały i powinna stanowić pierwszą transzę umożliwiającą zaradzenie problemowi; podkreśla, że według szacunków Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) kwota na realizację skutecznego programu walki z bezrobociem młodzieży wynosi 21 mld EUR dla samej strefy euro, natomiast strata gospodarcza związana z nieobecnością młodzieży na rynku pracy wyniosła w 2011 r. ok. 153 mld EUR, co stanowi ok. 1,2 % unijnego PKB; wzywa Komisję do priorytetowego potraktowania gwarancji dla młodzieży oraz zwiększenia dostępnego budżetu w obiecanym śródokresowym przeglądzie wieloletnich ram finansowych;

| 31. | wzywa Komisję i Radę do dopilnowania, aby państwa członkowskie objęte procedurą nadmiernego deficytu również dysponowały przestrzenią fiskalną pozwalającą na skorzystanie z tych środków; |
| --- | --- |

31.

wzywa Komisję i Radę do dopilnowania, aby państwa członkowskie objęte procedurą nadmiernego deficytu również dysponowały przestrzenią fiskalną pozwalającą na skorzystanie z tych środków;

| 32. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący ram jakości staży mający na celu zwiększenie szans zatrudnienia oraz poprawę warunków pracy młodych ludzi; zauważa jednakże niepowodzenie dotyczące żądania odpowiedniego poziomu wynagrodzeń; wzywa Komisję, państwa członkowskie i europejskich partnerów społecznych do ambitnego wdrażania sojuszu na rzecz przygotowania zawodowego; |
| --- | --- |

32.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący ram jakości staży mający na celu zwiększenie szans zatrudnienia oraz poprawę warunków pracy młodych ludzi; zauważa jednakże niepowodzenie dotyczące żądania odpowiedniego poziomu wynagrodzeń; wzywa Komisję, państwa członkowskie i europejskich partnerów społecznych do ambitnego wdrażania sojuszu na rzecz przygotowania zawodowego;

Mobilność siły roboczej

| 33. | jest przekonany, że zważywszy na liczbę pracowników, szczególnie młodych, opuszczających obecnie kraj pochodzenia i przenoszących się do innego państwa członkowskiego w poszukiwaniu możliwości zatrudnienia, istnieje pilna potrzeba opracowania właściwych środków; uważa, że w celu zagwarantowania możliwości przenoszenia uprawnień emerytalnych oraz kontynuowania świadczeń wynikających z zatrudnienia przez okres co najmniej trzech miesięcy, gdy świadczeniobiorca poszukuje pracy w innym państwie członkowskim, dokonuje się obecnie zmiany przepisów unijnych; zauważa, że Rada i Parlament osiągnęły porozumienie w sprawie możliwości transgranicznego przenoszenia dodatkowych praw emerytalnych; |
| --- | --- |

33.

jest przekonany, że zważywszy na liczbę pracowników, szczególnie młodych, opuszczających obecnie kraj pochodzenia i przenoszących się do innego państwa członkowskiego w poszukiwaniu możliwości zatrudnienia, istnieje pilna potrzeba opracowania właściwych środków; uważa, że w celu zagwarantowania możliwości przenoszenia uprawnień emerytalnych oraz kontynuowania świadczeń wynikających z zatrudnienia przez okres co najmniej trzech miesięcy, gdy świadczeniobiorca poszukuje pracy w innym państwie członkowskim, dokonuje się obecnie zmiany przepisów unijnych; zauważa, że Rada i Parlament osiągnęły porozumienie w sprawie możliwości transgranicznego przenoszenia dodatkowych praw emerytalnych;

| 34. | podkreśla znaczenie dwutorowego systemu edukacji, który funkcjonuje w niektórych państwach członkowskich; uważa, że dwutorowa edukacja może być wdrożona w znacznie większej liczbie państw członkowskich, z uwzględnieniem specyfiki państwa; |
| --- | --- |

34.

podkreśla znaczenie dwutorowego systemu edukacji, który funkcjonuje w niektórych państwach członkowskich; uważa, że dwutorowa edukacja może być wdrożona w znacznie większej liczbie państw członkowskich, z uwzględnieniem specyfiki państwa;

| 35. | z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by doskonalić europejski portal mobilności zawodowej (EURES), intensyfikując i poszerzając jego zakres działań, w szczególności poprzez propagowanie mobilności młodzieży; apeluje o opracowanie wraz z państwami członkowskimi konkretnej strategii służącej temu celowi; zauważa przy tym również, że mobilność musi pozostać dobrowolna i nie może ograniczać wysiłków na rzecz tworzenia nowych miejsc pracy oraz ośrodków szkolenia na miejscu, aby nie zwiększyć problemu tzw. drenażu mózgów, zaobserwowanego już w państwach członkowskich najbardziej dotkniętych kryzysem; |
| --- | --- |

35.

z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by doskonalić europejski portal mobilności zawodowej (EURES), intensyfikując i poszerzając jego zakres działań, w szczególności poprzez propagowanie mobilności młodzieży; apeluje o opracowanie wraz z państwami członkowskimi konkretnej strategii służącej temu celowi; zauważa przy tym również, że mobilność musi pozostać dobrowolna i nie może ograniczać wysiłków na rzecz tworzenia nowych miejsc pracy oraz ośrodków szkolenia na miejscu, aby nie zwiększyć problemu tzw. drenażu mózgów, zaobserwowanego już w państwach członkowskich najbardziej dotkniętych kryzysem;

Bardziej sprawiedliwe systemy podatkowe

| 36. | zauważa, że zwiększa się różnica dochodów pomiędzy państwami członkowskimi oraz w ich obrębie, szczególnie na południu UE oraz na jej obrzeżach; zauważa ponadto, że w wielu państwach kryzys zaostrzył długotrwałe tendencje polaryzacji płac oraz segmentacji rynku pracy; |
| --- | --- |

36.

zauważa, że zwiększa się różnica dochodów pomiędzy państwami członkowskimi oraz w ich obrębie, szczególnie na południu UE oraz na jej obrzeżach; zauważa ponadto, że w wielu państwach kryzys zaostrzył długotrwałe tendencje polaryzacji płac oraz segmentacji rynku pracy;

| 37. | odnotowuje, że MFW wskazał ostatnio na możliwość lepszego i bardziej progresywnego nakładania podatków, co mogłoby się przyczynić do ograniczania nierówności w UE; podkreśla konieczność przesunięcia obciążeń podatkowych z zatrudnienia na inne formy zrównoważonych podatków w celu promowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy oraz osiąganie przy tym dodatkowych przychodów, aby wzmocnić legitymację starań na rzecz konsolidacji budżetowej; |
| --- | --- |

37.

odnotowuje, że MFW wskazał ostatnio na możliwość lepszego i bardziej progresywnego nakładania podatków, co mogłoby się przyczynić do ograniczania nierówności w UE; podkreśla konieczność przesunięcia obciążeń podatkowych z zatrudnienia na inne formy zrównoważonych podatków w celu promowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy oraz osiąganie przy tym dodatkowych przychodów, aby wzmocnić legitymację starań na rzecz konsolidacji budżetowej;

| 38. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia środków sprzyjających tworzeniu miejsc pracy, takich jak reformy podatku związanego z zatrudnieniem, które przewidywałyby zachęty finansowe dotyczące zatrudniania, wsparcie dobrowolnego samozatrudnienia oraz promowanie działalności w sektorach strategicznych; |
| --- | --- |

38.

wzywa państwa członkowskie do przyjęcia środków sprzyjających tworzeniu miejsc pracy, takich jak reformy podatku związanego z zatrudnieniem, które przewidywałyby zachęty finansowe dotyczące zatrudniania, wsparcie dobrowolnego samozatrudnienia oraz promowanie działalności w sektorach strategicznych;

| 39. | zauważa, jak ważne jest zmniejszanie opodatkowania pracy, zwłaszcza poprzez właściwie ukierunkowane tymczasowe redukcje składek na ubezpieczenie społeczne lub programy dofinansowania miejsc pracy dla nowych pracowników, w szczególności w odniesieniu do młodzieży, pracowników słabo opłacanych i o niskich kwalifikacjach, osób długotrwale bezrobotnych oraz innych grup znajdujących się w trudnym położeniu, przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności publicznych systemów emerytalnych w perspektywie długoterminowej; |
| --- | --- |

39.

zauważa, jak ważne jest zmniejszanie opodatkowania pracy, zwłaszcza poprzez właściwie ukierunkowane tymczasowe redukcje składek na ubezpieczenie społeczne lub programy dofinansowania miejsc pracy dla nowych pracowników, w szczególności w odniesieniu do młodzieży, pracowników słabo opłacanych i o niskich kwalifikacjach, osób długotrwale bezrobotnych oraz innych grup znajdujących się w trudnym położeniu, przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności publicznych systemów emerytalnych w perspektywie długoterminowej;

| 40. | podkreśla znaczenie podjęcia skutecznych działań, by zwalczać pracę nierejestrowaną, fikcyjne samozatrudnienie, oszustwa podatkowe i uchylanie się od opodatkowania, w szczególności w warunkach obecnej konsolidacji budżetowej, tak aby chronić pracowników oraz dochody i zapewniać zaufanie społeczne co do sprawiedliwości i skuteczności systemów podatkowych; |
| --- | --- |

40.

podkreśla znaczenie podjęcia skutecznych działań, by zwalczać pracę nierejestrowaną, fikcyjne samozatrudnienie, oszustwa podatkowe i uchylanie się od opodatkowania, w szczególności w warunkach obecnej konsolidacji budżetowej, tak aby chronić pracowników oraz dochody i zapewniać zaufanie społeczne co do sprawiedliwości i skuteczności systemów podatkowych;

Tendencje społeczne oraz stabilność systemów zabezpieczenia społecznego

Konieczność ograniczenia ubóstwa i wykluczenia społecznego

| 41. | jest zaniepokojony wzrostem poziomu ubóstwa we wszystkich grupach wiekowych; zauważa, że ubóstwo i wykluczenie społeczne wśród osób w wieku od 18 do 64 lat znacznie zwiększyło się w ostatnich latach w dwóch trzecich państw członkowskich, głównie ze względu na rosnący poziom bezrobocia, coraz większą liczbę gospodarstw domowych o małej intensywności pracy oraz ubóstwo osób pracujących; zauważa, że zagrożenie ubóstwem i wykluczeniem społecznym w 2012 r. było znacznie wyższe (48,8 %) w przypadku obywateli z krajów trzecich (w wieku od 18 do 64 lat) niż w przypadku obywateli UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia pilnych działań służących realizacji celu dotyczącego ubóstwa i wykluczenia społecznego określonego w ramach strategii „Europa 2020”; apeluje do Komisji i państw członkowskich o podjęcie natychmiastowego działania służącego walce z ubóstwem dzieci ze względu na fakt, iż w 2011 r. 27 % dzieci w wieku do 18 roku życia było zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym; wzywa Komisję do wydania zaleceń, szczególnie państwom członkowskim, w których odsetek dzieci poniżej 18 roku życia zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym był najwyższy; |
| --- | --- |

41.

jest zaniepokojony wzrostem poziomu ubóstwa we wszystkich grupach wiekowych; zauważa, że ubóstwo i wykluczenie społeczne wśród osób w wieku od 18 do 64 lat znacznie zwiększyło się w ostatnich latach w dwóch trzecich państw członkowskich, głównie ze względu na rosnący poziom bezrobocia, coraz większą liczbę gospodarstw domowych o małej intensywności pracy oraz ubóstwo osób pracujących; zauważa, że zagrożenie ubóstwem i wykluczeniem społecznym w 2012 r. było znacznie wyższe (48,8 %) w przypadku obywateli z krajów trzecich (w wieku od 18 do 64 lat) niż w przypadku obywateli UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia pilnych działań służących realizacji celu dotyczącego ubóstwa i wykluczenia społecznego określonego w ramach strategii „Europa 2020”; apeluje do Komisji i państw członkowskich o podjęcie natychmiastowego działania służącego walce z ubóstwem dzieci ze względu na fakt, iż w 2011 r. 27 % dzieci w wieku do 18 roku życia było zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym; wzywa Komisję do wydania zaleceń, szczególnie państwom członkowskim, w których odsetek dzieci poniżej 18 roku życia zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym był najwyższy;

| 42. | z zadowoleniem przyjmuje odnotowanie w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. potrzeby zaradzenia społecznym konsekwencjom kryzysu oraz zapewnienia stabilności finansowej ochrony socjalnej; wzywa państwa członkowskie do wzmocnienia siatek bezpieczeństwa, zapewnienia skuteczności systemów opieki społecznej oraz inwestowania w środki zapobiegawcze; |
| --- | --- |

42.

z zadowoleniem przyjmuje odnotowanie w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. potrzeby zaradzenia społecznym konsekwencjom kryzysu oraz zapewnienia stabilności finansowej ochrony socjalnej; wzywa państwa członkowskie do wzmocnienia siatek bezpieczeństwa, zapewnienia skuteczności systemów opieki społecznej oraz inwestowania w środki zapobiegawcze;

| 43. | z zadowoleniem przyjmuje Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym, który pomoże sprostać podstawowym potrzebom osób najbardziej dotkniętych ubóstwem; apeluje do państw członkowskich o właściwe wykorzystywanie środków i kierowanie ich do najbardziej potrzebujących; |
| --- | --- |

43.

z zadowoleniem przyjmuje Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym, który pomoże sprostać podstawowym potrzebom osób najbardziej dotkniętych ubóstwem; apeluje do państw członkowskich o właściwe wykorzystywanie środków i kierowanie ich do najbardziej potrzebujących;

Stabilne emerytury

| 44. | odnotowuje propozycję zaleceń dla poszczególnych państw członkowskich w odniesieniu do reform emerytalnych; ubolewa nad tym, że zalecenia Komisji zostały opracowane bez odniesienia się do zaleceń Parlamentu ujętych w zielonej i białej księdze w sprawie emerytur; podkreśla, że reformy emerytalne wymagają spójności politycznej i społecznej i jeżeli mają zakończyć się sukcesem, muszą zostać wynegocjowane z partnerami społecznymi; |
| --- | --- |

44.

odnotowuje propozycję zaleceń dla poszczególnych państw członkowskich w odniesieniu do reform emerytalnych; ubolewa nad tym, że zalecenia Komisji zostały opracowane bez odniesienia się do zaleceń Parlamentu ujętych w zielonej i białej księdze w sprawie emerytur; podkreśla, że reformy emerytalne wymagają spójności politycznej i społecznej i jeżeli mają zakończyć się sukcesem, muszą zostać wynegocjowane z partnerami społecznymi;

| 45. | podkreśla, że konieczne gruntowne reformy systemów emerytalnych w państwach członkowskich powinny być planowane, opracowywane i przyjmowane z myślą o zapewnieniu stabilności, a jednocześnie nie powinny podważać odpowiedniego wymiaru emerytur, pozostając w pełnej zgodzie z gospodarczymi i społecznymi priorytetami strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

45.

podkreśla, że konieczne gruntowne reformy systemów emerytalnych w państwach członkowskich powinny być planowane, opracowywane i przyjmowane z myślą o zapewnieniu stabilności, a jednocześnie nie powinny podważać odpowiedniego wymiaru emerytur, pozostając w pełnej zgodzie z gospodarczymi i społecznymi priorytetami strategii „Europa 2020”;

| 46. | podkreśla potrzebę przeprowadzenia niezbędnych reform w celu zapewnienia stabilności systemów emerytalnych; uważa, że jeżeli rzeczywiste podniesienie wieku emerytalnego ma zakończyć się sukcesem, reformom emerytalnym muszą towarzyszyć strategie polityczne ograniczające dostęp do systemów wczesnych emerytur i innych możliwości wczesnego przejścia na emeryturę, mające na celu rozwój możliwości zatrudnienia osób starszych, zapewnienie dostępu do uczenia się przez całe życie, wdrożenie polityk obejmujących korzyści podatkowe oferujące zachęty do kontynuacji pracy zawodowej, a także wsparcie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu; podkreśla zwiększenie presji, jaką obecnie wywierają zmiany demograficzne na budżety narodowe i systemy emerytalne, odkąd na emeryturę przechodzą szeregi przedstawicieli tzw. pokolenia baby boom; zwraca uwagę na nierówny postęp i poziom ambicji państw członkowskich w opracowywaniu i wdrażaniu reform strukturalnych mających na celu podniesienie zatrudnienia, stopniowe wycofywanie systemów wcześniejszego przechodzenia na emeryturę i ocenianie na poziomie państwa członkowskiego i z udziałem partnerów społecznych potrzeby zrównoważonego skorelowania zarówno ustawowego, jak i rzeczywistego wieku emerytalnego ze wzrostem średniej długości życia. podkreśla, że państwa członkowskie, którym nie udaje się stopniowe wdrażanie reform, mogą w późniejszym okresie znaleźć się w sytuacji, w której będą zmuszone do wprowadzenia ich w trybie pilnym, co może wiązać się ze znaczącymi konsekwencjami społecznymi; |
| --- | --- |

46.

podkreśla potrzebę przeprowadzenia niezbędnych reform w celu zapewnienia stabilności systemów emerytalnych; uważa, że jeżeli rzeczywiste podniesienie wieku emerytalnego ma zakończyć się sukcesem, reformom emerytalnym muszą towarzyszyć strategie polityczne ograniczające dostęp do systemów wczesnych emerytur i innych możliwości wczesnego przejścia na emeryturę, mające na celu rozwój możliwości zatrudnienia osób starszych, zapewnienie dostępu do uczenia się przez całe życie, wdrożenie polityk obejmujących korzyści podatkowe oferujące zachęty do kontynuacji pracy zawodowej, a także wsparcie aktywnego starzenia się w dobrym zdrowiu; podkreśla zwiększenie presji, jaką obecnie wywierają zmiany demograficzne na budżety narodowe i systemy emerytalne, odkąd na emeryturę przechodzą szeregi przedstawicieli tzw. pokolenia baby boom; zwraca uwagę na nierówny postęp i poziom ambicji państw członkowskich w opracowywaniu i wdrażaniu reform strukturalnych mających na celu podniesienie zatrudnienia, stopniowe wycofywanie systemów wcześniejszego przechodzenia na emeryturę i ocenianie na poziomie państwa członkowskiego i z udziałem partnerów społecznych potrzeby zrównoważonego skorelowania zarówno ustawowego, jak i rzeczywistego wieku emerytalnego ze wzrostem średniej długości życia. podkreśla, że państwa członkowskie, którym nie udaje się stopniowe wdrażanie reform, mogą w późniejszym okresie znaleźć się w sytuacji, w której będą zmuszone do wprowadzenia ich w trybie pilnym, co może wiązać się ze znaczącymi konsekwencjami społecznymi;

| 47. | jest zaniepokojony ryzykiem nieadekwatnych emerytur dla pokolenia młodych Europejczyków, którzy obecnie są bezrobotni lub mają niepewne zatrudnienie oraz wobec których będzie miał zastosowanie coraz wyższy wiek emerytalny oraz wydłużający się okres naliczania emerytur; |
| --- | --- |

47.

jest zaniepokojony ryzykiem nieadekwatnych emerytur dla pokolenia młodych Europejczyków, którzy obecnie są bezrobotni lub mają niepewne zatrudnienie oraz wobec których będzie miał zastosowanie coraz wyższy wiek emerytalny oraz wydłużający się okres naliczania emerytur;

Europejskie socjalne mechanizmy stabilizujące

| 48. | zauważa, że polityka ochrony socjalnej, w szczególności świadczenia dla osób bezrobotnych, minimalne wynagrodzenie i opodatkowanie progresywne, początkowo pomagały ograniczyć recesję i ustabilizować rynek pracy oraz konsumpcję. podkreśla jednak, że potencjał tych kluczowych gospodarczych i socjalnych mechanizmów stabilizujących został w niepokojącym stopniu ograniczony w tych państwach członkowskich, w których tego typu mechanizmy stabilizujące są najbardziej potrzebne. zauważa, że w związku z tym osłabia się ochrona dochodów gospodarstw domowych, a przez to również popyt wewnętrzny. |
| --- | --- |

48.

zauważa, że polityka ochrony socjalnej, w szczególności świadczenia dla osób bezrobotnych, minimalne wynagrodzenie i opodatkowanie progresywne, początkowo pomagały ograniczyć recesję i ustabilizować rynek pracy oraz konsumpcję. podkreśla jednak, że potencjał tych kluczowych gospodarczych i socjalnych mechanizmów stabilizujących został w niepokojącym stopniu ograniczony w tych państwach członkowskich, w których tego typu mechanizmy stabilizujące są najbardziej potrzebne. zauważa, że w związku z tym osłabia się ochrona dochodów gospodarstw domowych, a przez to również popyt wewnętrzny.

| 49. | jest przekonany, że wprowadzone systemy „bonus-malus” sprawiają, że sytuacja jest korzystna dla wszystkich zainteresowanych stron; |
| --- | --- |

49.

jest przekonany, że wprowadzone systemy „bonus-malus” sprawiają, że sytuacja jest korzystna dla wszystkich zainteresowanych stron;

| 50. | podkreśla, że politykę społeczną oraz normy socjalne szeroko wykorzystywano jako czynniki korygujące z powodu zastosowania wymagań konsolidacji budżetowej; wzywa Komisję do oceny konsekwencji tych procesów dla państw opiekuńczych i ich obywateli; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia adekwatności i skuteczności systemów zabezpieczenia społecznego oraz do dopilnowania, aby nadal funkcjonowały one jako zabezpieczenia przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym; |
| --- | --- |

50.

podkreśla, że politykę społeczną oraz normy socjalne szeroko wykorzystywano jako czynniki korygujące z powodu zastosowania wymagań konsolidacji budżetowej; wzywa Komisję do oceny konsekwencji tych procesów dla państw opiekuńczych i ich obywateli; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia adekwatności i skuteczności systemów zabezpieczenia społecznego oraz do dopilnowania, aby nadal funkcjonowały one jako zabezpieczenia przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym;

| 51. | podkreśla konieczność uznania przez Komisję znaczenia – zarówno dla świadczenia opieki, jak i dla całej gospodarki i społeczeństwa – opiekunów, przypominając, że ich interesy są rzadko uwzględniane w sposób spójny i uniwersalny w strategiach mających na nich wpływ; |
| --- | --- |

51.

podkreśla konieczność uznania przez Komisję znaczenia – zarówno dla świadczenia opieki, jak i dla całej gospodarki i społeczeństwa – opiekunów, przypominając, że ich interesy są rzadko uwzględniane w sposób spójny i uniwersalny w strategiach mających na nich wpływ;

| 52. | uważa, że fundusze unijne mogłyby przyczynić się do budowania potencjału opiekunów w związku z zapewnianiem wsparcia (np. wsparcie psychologiczne, wymiana i informacje) oraz rzecznictwa oraz że mogłyby również służyć wspieraniu wymiany informacji, badań i sieci kontaktów; jest również przekonany, że można by przeanalizować środki ustawodawcze – w oparciu o poszanowanie krajowych kompetencji i zasady pomocniczości – oraz że mogłoby to mieć postać np. dyrektywy w sprawie urlopów dla opiekunów; |
| --- | --- |

52.

uważa, że fundusze unijne mogłyby przyczynić się do budowania potencjału opiekunów w związku z zapewnianiem wsparcia (np. wsparcie psychologiczne, wymiana i informacje) oraz rzecznictwa oraz że mogłyby również służyć wspieraniu wymiany informacji, badań i sieci kontaktów; jest również przekonany, że można by przeanalizować środki ustawodawcze – w oparciu o poszanowanie krajowych kompetencji i zasady pomocniczości – oraz że mogłoby to mieć postać np. dyrektywy w sprawie urlopów dla opiekunów;

| 53. | podkreśla nadchodzące zapotrzebowanie na wykwalifikowanych opiekunów ze względu na zmiany demograficzne oraz potrzebę zapewnienia szkoleń i edukacji dla przyszłych opiekunów w celu zapobieżenia upadkowi całego systemu opieki i zabezpieczenia społecznego; uznaje również za ważne maksymalne wsparcie dla opiekunów (szczególnie opiekunów nieformalnych), których rola musi zostać doceniona; |
| --- | --- |

53.

podkreśla nadchodzące zapotrzebowanie na wykwalifikowanych opiekunów ze względu na zmiany demograficzne oraz potrzebę zapewnienia szkoleń i edukacji dla przyszłych opiekunów w celu zapobieżenia upadkowi całego systemu opieki i zabezpieczenia społecznego; uznaje również za ważne maksymalne wsparcie dla opiekunów (szczególnie opiekunów nieformalnych), których rola musi zostać doceniona;

| 54. | podkreśla znaczenie usług opieki hospicyjnej i paliatywnej w ramach opieki długoterminowej; zwraca uwagę, że ze względu na wielozawodowy skład, elastyczność oraz współpracę z innymi sektorami opiekunowie i użytkownicy mobilnych zespołów opieki paliatywnej mają możliwość uzupełnienia istotnych luk systemów opieki długoterminowej; |
| --- | --- |

54.

podkreśla znaczenie usług opieki hospicyjnej i paliatywnej w ramach opieki długoterminowej; zwraca uwagę, że ze względu na wielozawodowy skład, elastyczność oraz współpracę z innymi sektorami opiekunowie i użytkownicy mobilnych zespołów opieki paliatywnej mają możliwość uzupełnienia istotnych luk systemów opieki długoterminowej;

Konieczność zwiększenia legitymacji demokratycznej i dialogu społecznego

| 55. | podkreśla, że wszystkie reformy rynku pracy powinny opierać się na wzmocnionej koordynacji dialogu społecznego; |
| --- | --- |

55.

podkreśla, że wszystkie reformy rynku pracy powinny opierać się na wzmocnionej koordynacji dialogu społecznego;

| 56. | podkreśla, że trojka potwierdziła, iż wysokiej jakości uczestnictwo partnerów społecznych oraz mocny dialog społeczny, również na szczeblu krajowym, są kluczowe dla sukcesu wszelkich reform oraz że – szczególnie przy reformach UGW – należy zwiększać udział partnerów społecznych w procesie nowego zarządzania gospodarką, zwłaszcza w europejskim semestrze; z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą pełniejszego zaangażowania partnerów społecznych w proces semestru europejskiego, m.in. w komisji dialogu społecznego przed corocznym przyjęciem rocznej analizy wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

56.

podkreśla, że trojka potwierdziła, iż wysokiej jakości uczestnictwo partnerów społecznych oraz mocny dialog społeczny, również na szczeblu krajowym, są kluczowe dla sukcesu wszelkich reform oraz że – szczególnie przy reformach UGW – należy zwiększać udział partnerów społecznych w procesie nowego zarządzania gospodarką, zwłaszcza w europejskim semestrze; z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą pełniejszego zaangażowania partnerów społecznych w proces semestru europejskiego, m.in. w komisji dialogu społecznego przed corocznym przyjęciem rocznej analizy wzrostu gospodarczego;

| 57. | wzywa Radę Europejską i państwa członkowskie do zapewnienia ścisłego zaangażowania parlamentów narodowych i regionalnych, partnerów społecznych, władz publicznych oraz społeczeństwa obywatelskiego w realizację i monitorowanie wytycznych polityki w ramach strategii „Europa 2020” oraz w proces zarządzania gospodarką, aby zapewnić ich poczucie współodpowiedzialności; wzywa Radę Europejską i Komisję do skuteczniejszego uwzględnienia monitorowania i oceny osiągania celów w zakresie zatrudnienia, celów społecznych i celów w zakresie kształcenia, określonych w strategii „Europa 2020”, w europejskim semestrze w roku 2014; |
| --- | --- |

57.

wzywa Radę Europejską i państwa członkowskie do zapewnienia ścisłego zaangażowania parlamentów narodowych i regionalnych, partnerów społecznych, władz publicznych oraz społeczeństwa obywatelskiego w realizację i monitorowanie wytycznych polityki w ramach strategii „Europa 2020” oraz w proces zarządzania gospodarką, aby zapewnić ich poczucie współodpowiedzialności; wzywa Radę Europejską i Komisję do skuteczniejszego uwzględnienia monitorowania i oceny osiągania celów w zakresie zatrudnienia, celów społecznych i celów w zakresie kształcenia, określonych w strategii „Europa 2020”, w europejskim semestrze w roku 2014;

o

o o

| 58. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

58.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0447.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0515.

(3)  Dz.U. C 308 E z 20.10.2011, s. 116.

(4)  Dz.U. C 332 E z 15.11.2013, s. 81.

(5)  Dz.U. C 131 E z 8.5.2013, s. 87.

(6)  Dz.U. C 153 E z 31.5.2013, s. 57.

(7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0419.

(8)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0266.

(9)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0036.

(10)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0365.

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI:

KONKRETNE ZALECENIA, KTÓRE RADA EUROPEJSKA MA PRZYJĄĆ W SWOICH WYTYCZNYCH POLITYKI

Zalecenie 1: Wskaźniki społeczne

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w tym roku po raz pierwszy projekt wspólnego sprawozdania w sprawie zatrudnienia, stanowiący załącznik do rocznej analizy wzrostu gospodarczego, zawiera tablicę wyników odnoszącą się do polityki społecznej i polityki zatrudnienia, co pomoże poprawić monitorowanie rozwoju sytuacji w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych stanowiące element nadzoru makroekonomicznego prowadzonego w ramach europejskiego semestru; uważa, że powinno to wpłynąć na wytyczne polityczne w ramach europejskiego semestru, by uwypuklić społeczny wymiar unii gospodarczej i walutowej, który jest nie tylko pożądany, ale konieczny z perspektywy walki z kryzysem oraz zapobiegania poważnym rozbieżnościom społeczno-ekonomicznym w strefie euro, a tym samym z perspektywy poprawy zrównoważonego charakteru strefy euro.

Wyraża głębokie zaniepokojenie ograniczoną rolą Parlamentu Europejskiego w europejskim semestrze; ubolewa, że Komisja i Rada osiągnęły niewielki postęp w doskonaleniu demokratycznej kontroli wytycznych polityki gospodarczej; jest zdania, że zgodnie z obowiązującymi traktatami art. 136 TFUE umożliwia Radzie przyjmowanie w ramach europejskiego semestru wiążących wytycznych polityki gospodarczej dla państw strefy euro, na podstawie zalecenia Komisji i wyników głosowania wyłącznie państw członkowskich, których walutą jest euro; podkreśla, że mechanizm zachęt byłby przydatnym uzupełnieniem wiążącego charakteru koordynacji polityki gospodarczej; apeluje o porozumienie międzyinstytucjonalne przewidujące włączenie Parlamentu w przygotowywanie i zatwierdzanie rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz wytycznych polityki gospodarczej i zatrudnienia.

Zauważa jednak, że wskaźników tych nie uznano za wiążące, w przeciwieństwie do tablicy wyników odnoszącej się do procedury dotyczącej zakłóceń równowagi makroekonomicznej; zwraca się do Komisji i państw członkowskich o dokonanie oceny sytuacji w świetle pogłębiających się w UE różnic socjalnych i w zakresie zatrudnienia.

Ubolewa, że wskaźniki dotyczące zatrudnienia i sytuacji społecznej proponowane przez Komisje są niewystarczające, aby w pełni ocenić stan zatrudnienia i spraw społecznych w państwach członkowskich; wzywa do wprowadzenia do tablicy wyników dodatkowych wskaźników, szczególnie wskaźnika ubóstwa dzieci, dostępu do opieki zdrowotnej, bezdomności i wskaźnika godnej pracy, by właściwie oceniać sytuację społeczną w państwach członkowskich; uważa, że wskaźniki powinny być poddawane systematycznemu przeglądowi po zasięgnięciu opinii Parlamentu; mając na uwadze brak ustaleń zapewniających poszanowanie przez Radę Europejską stanowiska Parlamentu Europejskiego przed dorocznym przyjęciem priorytetów proponowanych przez Komisję w rocznej analizie wzrostu gospodarczego.

Zalecenie 2: Eurogrupa na szczeblu ministrów zatrudnienia i spraw społecznych

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Podkreśla znaczenie organizowania w razie potrzeby spotkań ministrów zatrudnienia i spraw społecznych państw Eurogrupy przed szczytami państw strefy euro; uważa, że równie ważne są wspólne posiedzenia Rady EPSCO i ECOFIN, by zapewnić pełniejsze uwzględnianie kwestii społecznych i dotyczących zatrudnienia w dyskusjach i decyzjach władz strefy euro oraz by przygotowywać uwagi do przedstawienia na posiedzeniach szefów państw i rządów strefy euro.

Zalecenie 3: Pakt na rzecz zwiększenia inwestycji i produktywności w UE

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Zwraca uwagę, że choć reformy strukturalne mogą przynieść efekty w perspektywie średnio- lub długookresowej, potrzeba stymulowania popytu wewnętrznego w UE wymaga zwiększenia przez Komisję i Radę inwestycji w celu podtrzymania wzrostu i utrzymania miejsc pracy wysokiej jakości w perspektywie krótkookresowej oraz w celu zwiększenia potencjału w perspektywie średniookresowej; zauważa, że główne cele zostały już określone w strategii „Europa 2020” oraz w Pakcie na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w czerwcu 2012 r., ale należy zwiększyć pulę środków finansowych; zachęca zatem państwa członkowskie do opracowania pakietu inwestycyjnego, by uzyskać znaczną poprawę sytuacji gospodarczej w perspektywie krótkoterminowej oraz poprawę sytuacji na rynku pracy państw członkowskich, zgodnie z rezolucją Parlamentu z dnia 11 września 2013 r. w sprawie walki z bezrobociem osób młodych: możliwe rozwiązania (2013/2045(INI)).

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. Komisja wzywa państwa członkowskie do ochrony lub wspierania długookresowych inwestycji w edukację, badania i innowacyjność, energetykę oraz działania na rzecz klimatu; uważa jednak, że nie wystarczy to, by umożliwić państwom członkowskim osiągnięcie tego celu, ze względu na i ich tak już napięte budżety.

Apeluje do Komisji opracowanie planu, który pomoże państwom członkowskim w realizacji niezbędnych inwestycji produkcyjnych, na przykład inwestycji w edukację oraz badania i rozwój, ze względu na ich potencjał w generowaniu wzrostu gospodarczego i tworzeniu nowych miejsc pracy.

Zalecenie 4: Wysokiej jakości miejsca pracy oraz godziwe pensje jako sposób na zwiększenie produktywności

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Jednostkowe koszty pracy, koszty produkcji oraz marża zysku

Apeluje o bardziej elastyczne i dynamiczne rynki pracy, zdolne dostosowywać się do trudnych warunków gospodarczych bez uciekania się do zwolnień i nadmiernej korekty płac; przypomina, że siła nabywcza wielu pracowników UE została poważnie nadwyrężona, dochody gospodarstw domowych spadły i zmniejszył się popyt wewnętrzny, przez co pogłębił się problem bezrobocia i wykluczenia społecznego, szczególnie w krajach najbardziej dotkniętych kryzysem; podkreśla, że obniżanie kosztów pracy odbijające się bezpośrednio na wynagrodzeniach (płacach) nie może być jedyną strategią odzyskiwania konkurencyjności; zauważa, że w komunikacie dotyczącym rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r. podkreślono, iż kraje położone centralnie, mające niezbędny margines działania, mogą podnieść wynagrodzenia, co jest jednym ze sposobów na podniesienie konsumpcji; apeluje o ambitniejsze zalecenia w celu promowania bardziej wyważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy w strefie euro.

Zarobki i godziwe płace

Komisja powinna przedstawić propozycje środków, które rozwiązywałyby problem nierówności i gwarantowałyby godziwe płace; wzywa państwa członkowskie, by zwalczały ubóstwo pracujących, realizując taką politykę rynku pracy, która zmierza do zapewnienia pracującym pensji wystarczającej na utrzymanie, co jest ważne nie tylko z perspektywy spójności społecznej i sprawiedliwości społecznej, ale także z perspektywy utrzymywania silnej gospodarki.

Jakość miejsc pracy

Zaleca, by w zaleceniach Komisji dla poszczególnych krajów na 2014 r. położyć większy nacisk na jakość miejsc pracy, która jest kluczowa w gospodarce wymagającej specjalistycznej wiedzy, by wspierać wysoką wydajność pracy oraz szybkie innowacje w oparciu o wykwalifikowanych, łatwo dostosowujących się i zaangażowanych pracowników, którym zapewnia się godne normy bhp, poczucie bezpieczeństwa oraz rozsądne godziny pracy; wytyczne polityczne powinny koncentrować się w szczególności na dostępie pracowników do podstawowych praw pracowniczych zapisanych w traktatach, bez uszczerbku dla ustawodawstwa państw członkowskich.

Zwalczanie występowania i upowszechniania się niepewnych warunków zatrudnienia i fikcyjnego samozatrudnienia oraz zapewnienie odpowiedniej ochrony socjalnej i dostępu do szkoleń osobom zatrudnionym na umowach tymczasowych lub na niepełny etat oraz osobom prowadzącym działalność na własny rachunek.

Zapewnienie skutecznego egzekwowania przepisów dyrektywy ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy.

Zalecenie 5: Reformy służące poprawie jakości uczestnictwa w rynku pracy

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Krajowe plany zatrudnienia dotyczące ogółu społeczeństwa i młodzieży

W zaleceniach dla poszczególnych krajów na 2014 r. Komisja powinna wprowadzić obowiązek przedkładania krajowych planów zatrudnienia odnoszących się do ogółu społeczeństwa i młodzieży.

W zaleceniach dla poszczególnych krajów opartych na rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. Komisja powinna uwzględnić jakość miejsc pracy, szkolenia i dostęp do uczenia się przez całe życie, podstawowe prawa pracownicze oraz wsparcie mobilności na rynku pracy i samozatrudnienia przez zwiększenie bezpieczeństwa pracowników.

Reformy rynku pracy oraz aktywna polityka rynku pracy

W reformach na rynku pracy należy koncentrować się na zwiększeniu wydajności i efektywności pracy w celu poprawy konkurencyjności gospodarki UE oraz umożliwienia zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzenia nowych miejsc pracy przy jednoczesnym rygorystycznym poszanowaniu litery i ducha europejskiego dorobku prawnego w sprawach społecznych oraz określonych w nim zasad; reformy na rynkach pracy powinny być wdrażane tak, by wspierać jakość miejsc pracy.

W ramach strukturalnych reform rynku pracy należy wprowadzić wewnętrzną elastyczność w celu utrzymania zatrudnienia w czasie kryzysu gospodarczego oraz zapewnić wysoką jakość miejsc pracy i bezpieczeństwo przy zmianie pracy, systemy świadczeń dla bezrobotnych oparte na wymogach aktywizacji i powiązane ze strategiami reintegracji, polegające na zachęcaniu do podejmowania pracy przy jednoczesnym zapewnieniu godnych dochodów, a także postanowienia umowne służące zwalczaniu segmentacji rynku pracy, a ponadto przewidywać z góry restrukturyzację w gospodarce i zapewniać dostęp do uczenia się przez całe życie.

Przeciwdziałanie niedopasowaniu umiejętności

Poprawa śledzenia zapotrzebowania na umiejętności w określonych sektorach lub regionach oraz jak najszybsze usuwanie niedopasowania tych umiejętności.

Komisja i państwa członkowskie powinny współpracować przy opracowywaniu unijnej panoramy umiejętności, by uzyskać pełen obraz zapotrzebowania na umiejętności w UE.

Stymulowanie współpracy i synergii między sektorem kształcenia i szkolenia a przedsiębiorstwami w celu uprzedzania zapotrzebowania na umiejętności oraz dostosowania systemów kształcenia i szkolenia do potrzeb rynku pracy, by wyposażyć pracowników w niezbędne umiejętności oraz ułatwić przechodzenie od etapu kształcenia i szkolenia do pracy; w tym kontekście kluczową rolę powinny odgrywać dwutorowe systemy nauczania.

Wspieranie dostępu do uczenia się przez całe życie dla wszystkich grup wiekowych, nie tylko przez formalne uczenie się, lecz także przez rozwój kształcenia pozaformalnego i nieformalnego.

Wprowadzenie do 2015 r. systemu zatwierdzania edukacji pozaformalnej i nieformalnej w nawiązaniu do europejskich ram kwalifikacji.

Bezrobocie młodzieży

Wzywa do przyjęcia europejskiego paktu na rzecz zatrudnienia młodych, by urzeczywistnić dawno już zatwierdzone środki oraz przeznaczyć nowe zasoby i środki na zwalczanie bezrobocia młodzieży, zmniejszanie liczby młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się (NEET), z uwzględnieniem jakościowego aspektu godnej pracy w powiązaniu z pełnym poszanowaniem podstawowych norm pracy.

Państwa członkowskie powinny pilnie wdrożyć programy gwarancji dla młodzieży i wydajnie korzystać z dostępnych zasobów, koncentrując działania na osobach w najtrudniejszej sytuacji.

Wzywa Komisję do priorytetowego potraktowania gwarancji dla młodzieży i zwiększyć dostępny budżet w obiecanym śródokresowym przeglądzie wieloletnich ram finansowych.

Komisja powinna zaproponować rozwiązania dotyczące jakości staży, obejmujące między innymi odpowiednie kryteria, efekty szkolenia i odpowiednie warunki pracy; wzywa Komisję, państwa członkowskie i europejskich partnerów społecznych do ambitnego wdrażania sojuszu na rzecz przygotowania zawodowego.

Osoby starsze oraz osoby długotrwale bezrobotne

Państwa członkowskie powinny stworzyć możliwości zatrudnienia dla osób starszych, gwarantując dostęp do uczenia się przez całe życie, wprowadzając politykę podatkową zachęcającą do kontynuowania pracy zawodowej oraz wspierając aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu.

Długotrwale bezrobotni powinni być wspierani poprzez tworzenie miejsc pracy i zintegrowane podejścia oparte na aktywnym włączaniu, w tym pozytywne aktywizujące zachęty, np. indywidualne poradnictwo oraz programy „praca zamiast zasiłku”, odpowiednie systemy świadczeń oraz dostęp do usług wysokiej jakości ułatwiających odbudowywanie więzi z rynkiem pracy i dostęp do miejsc pracy wysokiej jakości.

Kobiety

Komisja powinna kłaść większy nacisk na zdecydowane zwiększanie udziału kobiet w rynku pracy, który jest kluczowy dla osiągnięcia celu strategii „Europa 2020” dotyczącego poziomu zatrudnienia; apeluje o środki, takie jak przystępna cenowo opieka i opieka nad dziećmi, odpowiednie systemy urlopów macierzyńskich, ojcowskich i rodzicielskich oraz elastyczność czasu i miejsca pracy.

Państwa członkowskie powinny szanować i wspierać równouprawnienie płci w ramach polityki krajowej i krajowych programów reform.

Inne grupy priorytetowe

Państwa członkowskie powinny w krajowych programach reform uwzględnić kluczowe środki dotyczące zatrudnienia i włączenia społecznego przyjęte w europejskiej strategii na rzecz osób niepełnosprawnych. Apeluje do Komisji Europejskiej, by włączyła te środki do zaleceń dla poszczególnych krajów w 2014 r.

Apeluje o włączenie mniejszości do priorytetów rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r., gdyż ich udział w rynku pracy jest kluczowy dla osiągnięcia celu strategii „Europa 2020” dotyczącego zatrudnienia; apeluje do Komisji i państw członkowskich o przeciwdziałanie niskiemu poziomowi uczestnictwa w rynku pracy osób należących do mniejszości (np. romskiej).

Zalecenie 6: Poprawa dobrowolnej mobilności pracowników

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Uważa, że ze względu na liczbę pracowników, szczególnie młodych, opuszczających kraj pochodzenia i przenoszących się do innego państwa członkowskiego w poszukiwaniu możliwości zatrudnienia istnieje pilna potrzeba opracowania właściwych środków. Obecnie zmieniane są przepisy UE, by zagwarantować możliwości przenoszenia uprawnień emerytalnych oraz kontynuowania świadczeń wynikających z zatrudnienia przez okres co najmniej trzech miesięcy, gdy świadczeniobiorca poszukuje pracy w innym państwie członkowskim. Rada i Parlament osiągnęły porozumienie w sprawie możliwości transgranicznego przenoszenia dodatkowych praw emerytalnych.

Zalecenie 7: Bardziej sprawiedliwe systemy podatkowe

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Zauważa, że Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) wskazał ostatnio na możliwość lepszego i bardziej progresywnego opodatkowania, co mogłoby się przyczynić do ograniczania nierówności w UE. Podkreśla konieczność zmniejszenia obciążeń podatkowych dotyczących zatrudnienia i przejścia na inne formy zrównoważonych podatków w celu wspierania wzrostu i tworzenia miejsc pracy, a równocześnie osiągania dodatkowych przychodów, aby poprawić uzasadnienie działań na rzecz konsolidacji budżetowej.

Zalecenie 8: Zmniejszenie poziomu ubóstwa i wykluczenia społecznego

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Państwa członkowskie powinny wzmocnić siatki bezpieczeństwa i zapewnić skuteczność systemów opieki społecznej oraz inwestować w środki zapobiegawcze.

Apeluje do Komisji o uwzględnienie wpływu programów dostosowań gospodarczych na postępy w osiąganiu zasadniczych celów strategii „Europa 2020” w tych państwach członkowskich, które doświadczają trudności finansowych, oraz o uzgodnienie zmian mających na celu ujednolicenie programów dostosowań względem celów strategii „Europa 2020”.

Zalecenie 9: Stabilne emerytury

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Podkreśla potrzebę przeprowadzenia niezbędnych reform w celu zapewnienia stabilności systemów emerytalnych; uważa, że by z powodzeniem podnieść rzeczywisty wiek emerytalny, reformom emerytalnym muszą towarzyszyć strategie polityczne ograniczające dostęp do systemów wczesnych emerytur i innych możliwości wczesnego przejścia na emeryturę, rozszerzające możliwości zatrudnienia osób starszych, zapewniające dostęp do uczenia się przez całe życie, obejmujące politykę podatkową zachęcającą do kontynuowania pracy zawodowej, a także wspierające aktywne starzenie się w dobrym zdrowiu.

Podkreśla, że coraz szybciej rośnie presja wywierana przez zmiany demograficzne na budżety narodowe i systemy emerytalne, odkąd na emeryturę przechodzą pierwsi przedstawiciele pokolenia baby boom. Zwraca uwagę na nierówny postęp i poziom ambicji państw członkowskich w opracowywaniu i wdrażaniu reform strukturalnych mających na celu podniesienie zatrudnienia, stopniowe wycofywanie systemów wcześniejszego przechodzenia na emeryturę i ocenianie na poziomie państwa członkowskiego i z udziałem partnerów społecznych potrzeby zrównoważonego skorelowania zarówno ustawowego, jak i rzeczywistego wieku emerytalnego ze wzrostem średniej długości życia. Podkreśla, że państwa członkowskie, którym nie wdrażają stopniowo reform, mogą później znaleźć się w sytuacji, w której będą zmuszone do wprowadzenia ich w trybie pilnym, co może wiązać się ze poważnymi konsekwencjami społecznymi.

Zalecenie 10: Europejskie społeczne mechanizmy stabilizujące

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Zauważa, że polityka ochrony socjalnej, w szczególności świadczenia dla osób bezrobotnych, minimalne wynagrodzenie i opodatkowanie progresywne, początkowo pomagały ograniczyć recesję i ustabilizować rynek pracy oraz konsumpcję. Podkreśla jednak, że potencjał tych kluczowych gospodarczych i socjalnych mechanizmów stabilizujących został w niepokojącym stopniu ograniczony w tych państwach członkowskich, w których tego typu mechanizmy stabilizujące są najbardziej potrzebne. Zauważa, że w związku z tym osłabia się ochrona dochodów gospodarstw domowych, a przez to również popyt wewnętrzny.

Podkreśla, że politykę społeczną oraz normy socjalne szeroko wykorzystywano jako czynniki korygujące w wyniku zastosowania wymagań konsolidacji budżetowej. Wzywa Komisję, by oceniła konsekwencje tych procesów dla państw opiekuńczych i ich obywateli. Wzywa państwa członkowskie do zwiększenia adekwatności i skuteczności systemów zabezpieczenia społecznego oraz do dopilnowania, aby nadal funkcjonowały one jako zabezpieczenia przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym.

Zalecenie 11: Konieczność wzmocnienia legitymacji demokratycznej i dialogu społecznego

Parlament Europejski uważa, że roczne wytyczne polityki przyjmowane przez Radę Europejską w oparciu o roczną analizę wzrostu gospodarczego powinny mieć na celu:

Wszystkie reformy rynku pracy powinny opierać się na lepszej koordynacji dialogu społecznego.

Zwiększenie wysokiej jakości uczestnictwa partnerów społecznych oraz silnego dialogu społecznego, również na szczeblu krajowym, jest kluczowe dla sukcesu wszelkich reform, a szczególnie w reformach unii gospodarczej i walutowej należy zwiększyć udział partnerów społecznych w procesie nowego zarządzania gospodarką, zwłaszcza w europejskim semestrze.

Wdrożenie propozycji Komisji dotyczącej większego zaangażowania partnerów społecznych w europejski semestr, m.in. w komisji dialogu społecznego, przed corocznym przyjęciem rocznej analizy wzrostu gospodarczego.

Rada Europejska i państwa członkowskie powinny zapewnić ścisłe zaangażowanie parlamentów narodowych i regionalnych, partnerów społecznych, władz publicznych oraz społeczeństwa obywatelskiego w realizację i monitorowanie wytycznych politycznych na mocy strategii „Europa 2020” oraz w proces zarządzania gospodarką, aby zapewnić ich poczucie odpowiedzialności.

Rada Europejska i Komisja powinny skuteczniej włączyć w europejski semestr w 2014 r. monitorowanie i ocenę osiągania celów strategii „Europa 2020” dotyczących zatrudnienia, spraw społecznych i kształcenia.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/40 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/40

---

P7_TA(2014)0130

Zarządzanie jednolitym rynkiem

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2014 (2013/2194(INI))

(2017/C 285/05)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 listopada 2013 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 r.” (COM(2013)0800) oraz sprawozdanie Komisji zatytułowane „Jednolity rynek na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia: analiza poczynionych postępów i utrzymujących się przeszkód w państwach członkowskich – Wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r.” (COM(2013)0785), oraz załączoną analizę prospektywną tego sprawozdania zatytułowaną „Międzynarodowe łańcuchy wartości w UE i poza nią”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 listopada 2013 r. zatytułowany „Roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2014 r.” (COM(2013)0800) oraz sprawozdanie Komisji zatytułowane „Jednolity rynek na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia: analiza poczynionych postępów i utrzymujących się przeszkód w państwach członkowskich – Wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2014 r.” (COM(2013)0785), oraz załączoną analizę prospektywną tego sprawozdania zatytułowaną „Międzynarodowe łańcuchy wartości w UE i poza nią”,

| — | uwzględniając pierwsze sprawozdanie Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowane „Stan integracji jednolitego rynku na 2013 r. – Wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0752), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pierwsze sprawozdanie Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowane „Stan integracji jednolitego rynku na 2013 r. – Wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0752),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 października 2012 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku II – Razem na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (COM(2012)0573), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 października 2012 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku II – Razem na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (COM(2012)0573),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. zatytułowany „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. zatytułowany „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 24 lutego 2012 r. zatytułowany „Wprowadzanie jednolitego rynku – Coroczna kontrola sprawowania rządów 2011” (SWD(2012)0025), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 24 lutego 2012 r. zatytułowany „Wprowadzanie jednolitego rynku – Coroczna kontrola sprawowania rządów 2011” (SWD(2012)0025),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 kwietnia 2011 r. pt. „Akt o jednolitym rynku – Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania – »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego«” (COM(2011)0206), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 kwietnia 2011 r. pt. „Akt o jednolitym rynku – Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania – »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego«” (COM(2011)0206),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany „Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając internetową tabelę wyników jednolitego rynku podaną do wiadomości publicznej dnia 4 lipca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając internetową tabelę wyników jednolitego rynku podaną do wiadomości publicznej dnia 4 lipca 2013 r.,

| — | uwzględniając tabelę wyników rynku wewnętrznego nr 26 (z lutego 2013 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając tabelę wyników rynku wewnętrznego nr 26 (z lutego 2013 r.),

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 27–28 czerwca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 27–28 czerwca 2013 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady ds. Konkurencyjności z dni 29–30 maja 2013 r. w sprawie inteligentnych regulacji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady ds. Konkurencyjności z dni 29–30 maja 2013 r. w sprawie inteligentnych regulacji,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 14–15 marca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 14–15 marca 2013 r.,

| — | uwzględniając obrady Rady ds. Konkurencyjności w dniach 18–19 lutego 2013 r. na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2013 r. i Aktu o jednolitym rynku, |
| --- | --- |

—

uwzględniając obrady Rady ds. Konkurencyjności w dniach 18–19 lutego 2013 r. na temat rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2013 r. i Aktu o jednolitym rynku,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2013 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (1) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 8 maja 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2013 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (1) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 8 maja 2013 r.,

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 24-25 października 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 24-25 października 2013 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. zatytułowaną „Akt o jednolitym rynku – następne kroki na ścieżce wzrostu” (2) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 26 września 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. zatytułowaną „Akt o jednolitym rynku – następne kroki na ścieżce wzrostu” (2) oraz odpowiedź Komisji przyjętą w dniu 26 września 2012 r.,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie zarządzania i partnerstwa na jednolitym rynku (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie zarządzania i partnerstwa na jednolitym rynku (3),

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0066/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0066/2014),

| A. | mając na uwadze, że roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r. zapoczątkowała trzeci cykl europejskiego semestru oraz po raz pierwszy obejmuje sprawozdanie roczne dotyczące stanu integracji jednolitego rynku; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że roczna analiza wzrostu gospodarczego na 2013 r. zapoczątkowała trzeci cykl europejskiego semestru oraz po raz pierwszy obejmuje sprawozdanie roczne dotyczące stanu integracji jednolitego rynku;

| B. | mając na uwadze, że skuteczny i dobrze funkcjonujący jednolity rynek oparty na wysoce konkurencyjnej społecznej gospodarce rynkowej ma istotne znaczenie dla trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że skuteczny i dobrze funkcjonujący jednolity rynek oparty na wysoce konkurencyjnej społecznej gospodarce rynkowej ma istotne znaczenie dla trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu;

| C. | mając na uwadze, że Parlament zwrócił się o pełne włączenie filaru jednolitego rynku do cyklu europejskiego semestru; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Parlament zwrócił się o pełne włączenie filaru jednolitego rynku do cyklu europejskiego semestru;

| D. | mając na uwadze, że lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem powinno być ukierunkowane na zapewnienie lepszej i szybszej transpozycji oraz lepszego i szybszego wdrożenia dotyczących go dyrektyw i rozporządzeń, zwłaszcza w połączeniu ze wskazanymi kluczowymi sektorami; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem powinno być ukierunkowane na zapewnienie lepszej i szybszej transpozycji oraz lepszego i szybszego wdrożenia dotyczących go dyrektyw i rozporządzeń, zwłaszcza w połączeniu ze wskazanymi kluczowymi sektorami;

| E. | mając na uwadze, że jakość krajowych programów reform w ramach europejskiego semestru jest znacznie zróżnicowana pod względem treści, przejrzystości i wykonalności; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że jakość krajowych programów reform w ramach europejskiego semestru jest znacznie zróżnicowana pod względem treści, przejrzystości i wykonalności;

| F. | mając na uwadze, iż jednolity rynek powinien być postrzegany jako ściśle związany z innymi horyzontalnymi strategiami politycznymi w dziedzinach takich jak ochrona konsumentów i pracowników, prawa socjalne, ochrona środowiska i zrównoważony rozwój; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, iż jednolity rynek powinien być postrzegany jako ściśle związany z innymi horyzontalnymi strategiami politycznymi w dziedzinach takich jak ochrona konsumentów i pracowników, prawa socjalne, ochrona środowiska i zrównoważony rozwój;

| G. | mając na uwadze, że Akty o jednolitym rynku I i II są dobrze sformułowaną strategią horyzontalną, która określiła konkretne środki o charakterze ustawodawczym i nieustawodawczym stwarzające możliwości uwolnienia niewykorzystanego potencjału wzrostu gospodarczego, który oferuje jednolity rynek, oraz usunięcia przeszkód dla jednolitego rynku; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że Akty o jednolitym rynku I i II są dobrze sformułowaną strategią horyzontalną, która określiła konkretne środki o charakterze ustawodawczym i nieustawodawczym stwarzające możliwości uwolnienia niewykorzystanego potencjału wzrostu gospodarczego, który oferuje jednolity rynek, oraz usunięcia przeszkód dla jednolitego rynku;

| H. | mając na uwadze, że Komisja wskazała usługi, usługi finansowe, transport, energię i rynek cyfrowy jako obszary najważniejsze dla poprawy funkcjonowania i pogłębienia jednolitego rynku; mając na uwadze, że metodykę określania tych obszarów należy regularnie poddawać ocenie i przeglądowi, biorąc pod uwagę cele i perspektywy wzrostu gospodarczego oraz kryteria dotyczące zapewnienia niezbędnej ochrony obywateli, a w szczególności konsumentów, przedstawicieli wolnych zawodów i pracowników; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Komisja wskazała usługi, usługi finansowe, transport, energię i rynek cyfrowy jako obszary najważniejsze dla poprawy funkcjonowania i pogłębienia jednolitego rynku; mając na uwadze, że metodykę określania tych obszarów należy regularnie poddawać ocenie i przeglądowi, biorąc pod uwagę cele i perspektywy wzrostu gospodarczego oraz kryteria dotyczące zapewnienia niezbędnej ochrony obywateli, a w szczególności konsumentów, przedstawicieli wolnych zawodów i pracowników;

| I. | mając na uwadze, że nie udało nam się jeszcze stworzyć w pełni funkcjonującego jednolitego rynku usług internetowych i łączności w Europie; mając na uwadze, że swobodny przepływ usług cyfrowych i transgraniczny handel elektroniczny jest dziś utrudniony przez niejednolite zasady na poziomie krajowym; mając na uwadze, że europejskie spółki i usługi publiczne odniosą korzyści gospodarcze i społeczne dzięki wykorzystaniu zaawansowanych usług i aplikacji z zakresu ICT; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że nie udało nam się jeszcze stworzyć w pełni funkcjonującego jednolitego rynku usług internetowych i łączności w Europie; mając na uwadze, że swobodny przepływ usług cyfrowych i transgraniczny handel elektroniczny jest dziś utrudniony przez niejednolite zasady na poziomie krajowym; mając na uwadze, że europejskie spółki i usługi publiczne odniosą korzyści gospodarcze i społeczne dzięki wykorzystaniu zaawansowanych usług i aplikacji z zakresu ICT;

| J. | mając na uwadze, że dla jednolitego rynku UE istotne znaczenie ma dostępna i sprawna europejska infrastruktura transportowa, ambitna europejska polityka przemysłowa i utworzenie jednolitego rynku energii, co ma na celu zarówno wsparcie konkurencyjności przedsiębiorstw w UE, jak i zapewnienie gospodarstwom domowym i konsumentom powszechnego i przystępnego cenowo dostępu do energii; mając na uwadze, że z tego względu niezbędne jest określenie działań priorytetowych w tych dziedzinach; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że dla jednolitego rynku UE istotne znaczenie ma dostępna i sprawna europejska infrastruktura transportowa, ambitna europejska polityka przemysłowa i utworzenie jednolitego rynku energii, co ma na celu zarówno wsparcie konkurencyjności przedsiębiorstw w UE, jak i zapewnienie gospodarstwom domowym i konsumentom powszechnego i przystępnego cenowo dostępu do energii; mając na uwadze, że z tego względu niezbędne jest określenie działań priorytetowych w tych dziedzinach;

Europejski semestr

| 1. | ponownie wzywa Komisję do wzmocnienia zarządzania jednolitym rynkiem poprzez wprowadzenie – jako szczególnego filaru europejskiego semestru – rocznego cyklu zarządzania jednolitym rynkiem, który obejmie tabelę wyników rynku wewnętrznego, roczne sprawozdanie w sprawie stanu integracji jednolitego rynku w ramach rocznej analizy wzrostu gospodarczego, wytyczne Rady Europejskiej dla państw członkowskich, krajowe plany działania mające na celu wdrażanie wytycznych jednolitego rynku oraz określone zalecenia dla poszczególnych krajów; wzywa ponadto Komisję, by w pełni uwzględniła kluczowe obszary wzrostu, za jakie uznano sektor usług, sektor energetyczny, sektor transportu i jednolity rynek cyfrowy, oraz środki uwzględnione w Aktach o jednolitym rynku I i II; |
| --- | --- |

1.

ponownie wzywa Komisję do wzmocnienia zarządzania jednolitym rynkiem poprzez wprowadzenie – jako szczególnego filaru europejskiego semestru – rocznego cyklu zarządzania jednolitym rynkiem, który obejmie tabelę wyników rynku wewnętrznego, roczne sprawozdanie w sprawie stanu integracji jednolitego rynku w ramach rocznej analizy wzrostu gospodarczego, wytyczne Rady Europejskiej dla państw członkowskich, krajowe plany działania mające na celu wdrażanie wytycznych jednolitego rynku oraz określone zalecenia dla poszczególnych krajów; wzywa ponadto Komisję, by w pełni uwzględniła kluczowe obszary wzrostu, za jakie uznano sektor usług, sektor energetyczny, sektor transportu i jednolity rynek cyfrowy, oraz środki uwzględnione w Aktach o jednolitym rynku I i II;

| 2. | podkreśla konieczność określenia jednolitego rynku jako trzeciego filaru europejskiego semestru w celu uwzględnienia jasnego zbioru nadrzędnych celów związanych z gospodarką realną; uważa, że określenie i osiągnięcie tych nadrzędnych celów ma istotne znaczenie dla pobudzenia wzrostu gospodarczego i wypełnienia obecnej luki dzielącej od osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”, przy jednoczesnym zapewnieniu konwergencji gospodarczej państw członkowskich w obrębie strefy euro i poza nią oraz na centralnych i peryferyjnych obszarach UE; |
| --- | --- |

2.

podkreśla konieczność określenia jednolitego rynku jako trzeciego filaru europejskiego semestru w celu uwzględnienia jasnego zbioru nadrzędnych celów związanych z gospodarką realną; uważa, że określenie i osiągnięcie tych nadrzędnych celów ma istotne znaczenie dla pobudzenia wzrostu gospodarczego i wypełnienia obecnej luki dzielącej od osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”, przy jednoczesnym zapewnieniu konwergencji gospodarczej państw członkowskich w obrębie strefy euro i poza nią oraz na centralnych i peryferyjnych obszarach UE;

| 3. | przypomina swoją opinię, że pierwsze sprawozdanie dotyczące stanu integracji jednolitego rynku było niewystarczające i niepełne; uważa zatem, że w przyszłych sprawozdaniach należy precyzyjniej określić obecne braki w poszczególnych państwach członkowskich, przedstawić bardziej konkretne wytyczne dotyczące możliwych środków zaradczych i oczekiwanych korzyści oraz wskazać efektywne dźwignie na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i konkurencyjności, a tym samym tworzenia miejsc pracy, które łącznie zapewnią konkretne możliwości reagowania na obecny kryzys społeczny i gospodarczy; |
| --- | --- |

3.

przypomina swoją opinię, że pierwsze sprawozdanie dotyczące stanu integracji jednolitego rynku było niewystarczające i niepełne; uważa zatem, że w przyszłych sprawozdaniach należy precyzyjniej określić obecne braki w poszczególnych państwach członkowskich, przedstawić bardziej konkretne wytyczne dotyczące możliwych środków zaradczych i oczekiwanych korzyści oraz wskazać efektywne dźwignie na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i konkurencyjności, a tym samym tworzenia miejsc pracy, które łącznie zapewnią konkretne możliwości reagowania na obecny kryzys społeczny i gospodarczy;

| 4. | z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie na temat stanu integracji jednolitego rynku na 2014 r. (COM(2013)0785) i zdecydowanie popiera działania Komisji na rzecz dalszej integracji jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru; docenia fakt, że sprawozdanie w sprawie stanu jednolitego rynku w 2014 r. uwzględnia niektóre elementy szczególne dotyczące działań podjętych przez poszczególne państwa członkowskie; uważa jednak, że w sprawozdaniu nadal brakuje oceny jakościowej dotyczącej skuteczności powziętych środków, postępów oraz faktycznych wyników strategii politycznych; wzywa do opracowania narzędzia analitycznego do mierzenia integracji jednolitego rynku w ramach filaru jednolitego rynku europejskiego semestru w odniesieniu do zaleceń dla poszczególnych krajów; uważa, że to narzędzie analityczne może dodatkowo uzupełniać tabelę wyników rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

4.

z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie na temat stanu integracji jednolitego rynku na 2014 r. (COM(2013)0785) i zdecydowanie popiera działania Komisji na rzecz dalszej integracji jednolitego rynku w ramach europejskiego semestru; docenia fakt, że sprawozdanie w sprawie stanu jednolitego rynku w 2014 r. uwzględnia niektóre elementy szczególne dotyczące działań podjętych przez poszczególne państwa członkowskie; uważa jednak, że w sprawozdaniu nadal brakuje oceny jakościowej dotyczącej skuteczności powziętych środków, postępów oraz faktycznych wyników strategii politycznych; wzywa do opracowania narzędzia analitycznego do mierzenia integracji jednolitego rynku w ramach filaru jednolitego rynku europejskiego semestru w odniesieniu do zaleceń dla poszczególnych krajów; uważa, że to narzędzie analityczne może dodatkowo uzupełniać tabelę wyników rynku wewnętrznego;

| 5. | uważa, że konieczna jest bardziej horyzontalna koordynacja i spójność prac nad przygotowaniem wniosków ustawodawczych mających znaczenie dla jednolitego rynku; uważa, że w ramach zarządzania jednolitym rynkiem należy odpowiednio uwzględnić potrzeby wszystkich zainteresowanych stron, oraz że do pobudzenia wzrostu gospodarczego i egzekwowania praw obywateli na jednolitym rynku konieczne jest silniejsze i wcześniejsze zaangażowanie partnerów społecznych, społeczeństwa obywatelskiego i innych zainteresowanych stron w opracowywanie, przyjmowanie, wdrażanie i monitorowanie środków; |
| --- | --- |

5.

uważa, że konieczna jest bardziej horyzontalna koordynacja i spójność prac nad przygotowaniem wniosków ustawodawczych mających znaczenie dla jednolitego rynku; uważa, że w ramach zarządzania jednolitym rynkiem należy odpowiednio uwzględnić potrzeby wszystkich zainteresowanych stron, oraz że do pobudzenia wzrostu gospodarczego i egzekwowania praw obywateli na jednolitym rynku konieczne jest silniejsze i wcześniejsze zaangażowanie partnerów społecznych, społeczeństwa obywatelskiego i innych zainteresowanych stron w opracowywanie, przyjmowanie, wdrażanie i monitorowanie środków;

| 6. | podkreśla konieczność przeprowadzenia kompleksowych konsultacji oraz gruntownej oceny skutków przed przyjęciem wniosku przez Komisję; podkreśla, że wnioski Komisji muszą być spójne z zasadami inteligentnych regulacji i sprawności regulacyjnej oraz powinny obejmować ocenę skutków wobec MŚP, muszą ponadto zostać zatwierdzone przez Radę ds. Ocen Skutków Komisji; podkreśla ponadto, że oceny skutków muszą zawierać ocenę skutków nowego ustawodawstwa wobec perspektywy wzrostu oraz konkurencyjności Europy; |
| --- | --- |

6.

podkreśla konieczność przeprowadzenia kompleksowych konsultacji oraz gruntownej oceny skutków przed przyjęciem wniosku przez Komisję; podkreśla, że wnioski Komisji muszą być spójne z zasadami inteligentnych regulacji i sprawności regulacyjnej oraz powinny obejmować ocenę skutków wobec MŚP, muszą ponadto zostać zatwierdzone przez Radę ds. Ocen Skutków Komisji; podkreśla ponadto, że oceny skutków muszą zawierać ocenę skutków nowego ustawodawstwa wobec perspektywy wzrostu oraz konkurencyjności Europy;

| 7. | uważa, że europejski semestr powinien być osadzony w głębszym procesie demokratycznym z większym udziałem parlamentów narodowych, przy jednoczesnym wzmocnieniu prerogatyw Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

7.

uważa, że europejski semestr powinien być osadzony w głębszym procesie demokratycznym z większym udziałem parlamentów narodowych, przy jednoczesnym wzmocnieniu prerogatyw Parlamentu Europejskiego;

| 8. | uważa, że w wydawanych w ramach tego procesu zaleceniach dla poszczególnych krajów należy uwzględnić postępy osiągnięte przez poszczególne państwa członkowskie, a krajowe ustalenia dotyczące wdrażania prawodawstwa w dziedzinie jednolitego rynku nie muszą być zgodne z podejściem uniwersalnym, ale powinny skupić się na rzeczywistej skuteczności powziętych środków oraz na faktycznych rezultatach wdrożonych strategii politycznych; |
| --- | --- |

8.

uważa, że w wydawanych w ramach tego procesu zaleceniach dla poszczególnych krajów należy uwzględnić postępy osiągnięte przez poszczególne państwa członkowskie, a krajowe ustalenia dotyczące wdrażania prawodawstwa w dziedzinie jednolitego rynku nie muszą być zgodne z podejściem uniwersalnym, ale powinny skupić się na rzeczywistej skuteczności powziętych środków oraz na faktycznych rezultatach wdrożonych strategii politycznych;

| 9. | apeluje, aby przyszłe zalecenia dla poszczególnych krajów w ramach europejskiego semestru 2014 odzwierciedlały ustalenia zawarte w sprawozdaniu na temat stanu integracji jednolitego rynku w dużo bardziej precyzyjny i kategoryczny sposób niż zalecenia dla poszczególnych krajów na rok 2013; |
| --- | --- |

9.

apeluje, aby przyszłe zalecenia dla poszczególnych krajów w ramach europejskiego semestru 2014 odzwierciedlały ustalenia zawarte w sprawozdaniu na temat stanu integracji jednolitego rynku w dużo bardziej precyzyjny i kategoryczny sposób niż zalecenia dla poszczególnych krajów na rok 2013;

| 10. | jest zdania, że trzeci filar europejskiego semestru, poświęcony integracji jednolitego rynku, powinien mieć na celu określenie priorytetowych strategii politycznych i środków służących do pobudzenia i ożywienia gospodarki realnej; uważa, że cel ten można skutecznie osiągnąć, wyłącznie jeśli wszystkie instytucje UE będą go podzielać i popierać w sposób spójny; z tego powodu zachęca do organizacji prac Rady ds. Konkurencyjności w sposób jednoznacznie skoncentrowany na uwzględnieniu tych nadrzędnych celów mających znaczenie dla gospodarki realnej w europejskim semestrze; |
| --- | --- |

10.

jest zdania, że trzeci filar europejskiego semestru, poświęcony integracji jednolitego rynku, powinien mieć na celu określenie priorytetowych strategii politycznych i środków służących do pobudzenia i ożywienia gospodarki realnej; uważa, że cel ten można skutecznie osiągnąć, wyłącznie jeśli wszystkie instytucje UE będą go podzielać i popierać w sposób spójny; z tego powodu zachęca do organizacji prac Rady ds. Konkurencyjności w sposób jednoznacznie skoncentrowany na uwzględnieniu tych nadrzędnych celów mających znaczenie dla gospodarki realnej w europejskim semestrze;

Kluczowe sektory

| 11. | uważa, że kluczowe sektory wskazane przez Komisję – usługi, usługi finansowe, transport, energia i rynek cyfrowy – mają decydujące znaczenie dla pełnej integracji jednolitego rynku; uważa ponadto, że aby ożywić wzrost gospodarczy, ponowne podjęcie realizacji spójnej i zintegrowanej polityki przemysłowej skupiającej się na tych sektorach powinno obejmować również starania na rzecz zwiększenia ochrony praw obywatelskich, w tym praw konsumentów i pracowników, oraz model konkurencyjności oparty na wiedzy i innowacjach w oparciu o unijne środki zachęty stymulujące inwestycje i dostęp do finansów, badania i rozwój oraz wspieranie szkolnictwa wyższego; |
| --- | --- |

11.

uważa, że kluczowe sektory wskazane przez Komisję – usługi, usługi finansowe, transport, energia i rynek cyfrowy – mają decydujące znaczenie dla pełnej integracji jednolitego rynku; uważa ponadto, że aby ożywić wzrost gospodarczy, ponowne podjęcie realizacji spójnej i zintegrowanej polityki przemysłowej skupiającej się na tych sektorach powinno obejmować również starania na rzecz zwiększenia ochrony praw obywatelskich, w tym praw konsumentów i pracowników, oraz model konkurencyjności oparty na wiedzy i innowacjach w oparciu o unijne środki zachęty stymulujące inwestycje i dostęp do finansów, badania i rozwój oraz wspieranie szkolnictwa wyższego;

| 12. | wzywa Komisję do opracowania autentycznej europejskiej polityki przemysłowej; uważa, że reindustrializacja powinna być dla Unii nadrzędnym celem międzysektorowym; uważa, że ta nowa polityka przemysłowa powinna obejmować egzekwowanie przepisów dotyczących jednolitego rynku, całościową strategię dotyczącą zewnętrznego wymiaru jednolitego rynku, ze szczególnym naciskiem na spójną politykę ochrony konsumentów oraz lepszy dostęp do kapitału i infrastruktur w celu zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstw i ułatwienia im dostępu do rynków na całym świecie; |
| --- | --- |

12.

wzywa Komisję do opracowania autentycznej europejskiej polityki przemysłowej; uważa, że reindustrializacja powinna być dla Unii nadrzędnym celem międzysektorowym; uważa, że ta nowa polityka przemysłowa powinna obejmować egzekwowanie przepisów dotyczących jednolitego rynku, całościową strategię dotyczącą zewnętrznego wymiaru jednolitego rynku, ze szczególnym naciskiem na spójną politykę ochrony konsumentów oraz lepszy dostęp do kapitału i infrastruktur w celu zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstw i ułatwienia im dostępu do rynków na całym świecie;

| 13. | podkreśla, że jednolity rynek poprzez usunięcie ograniczeń w swobodnym przepływie osób, towarów, usług i kapitału, zapewnia przedsiębiorstwom możliwość działania na większą skalę, zwiększając tym samym ich zdolność do innowacji, inwestycji, poprawy wydajności i tworzenia miejsc pracy; |
| --- | --- |

13.

podkreśla, że jednolity rynek poprzez usunięcie ograniczeń w swobodnym przepływie osób, towarów, usług i kapitału, zapewnia przedsiębiorstwom możliwość działania na większą skalę, zwiększając tym samym ich zdolność do innowacji, inwestycji, poprawy wydajności i tworzenia miejsc pracy;

| 14. | apeluje do Komisji o przedstawienie szczegółowego planu działania dotyczącego środków służących stworzeniu w pełni zintegrowanego i wzajemnie połączonego jednolitego rynku energii; podkreśla konieczność zapewnienia konsumentom przejrzystych i porównywalnych cen energii przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony, w tym ochrony wrażliwych odbiorców; podkreśla potrzebę znacznych inwestycji w infrastrukturę energetyczną i uważa, że postępom poczynionym w sektorze energetycznym powinny odpowiadać podobne kroki w innych sektorach usług; |
| --- | --- |

14.

apeluje do Komisji o przedstawienie szczegółowego planu działania dotyczącego środków służących stworzeniu w pełni zintegrowanego i wzajemnie połączonego jednolitego rynku energii; podkreśla konieczność zapewnienia konsumentom przejrzystych i porównywalnych cen energii przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony, w tym ochrony wrażliwych odbiorców; podkreśla potrzebę znacznych inwestycji w infrastrukturę energetyczną i uważa, że postępom poczynionym w sektorze energetycznym powinny odpowiadać podobne kroki w innych sektorach usług;

| 15. | podkreśla kluczowe znaczenie udoskonalenia infrastruktury, w szczególności połączeń transgranicznych i interoperacyjności, aby zagwarantować skuteczne funkcjonowanie jednolitego rynku; uważa, że jednolity, wzajemnie połączony i sprawny europejski system transportowy jest kluczowy dla swobodnego przepływu towarów, osób i usług w ramach jednolitego rynku; uważa, że dalsze inwestycje mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia tych celów, i powtarza, że należy wprowadzić szeroką gamę instrumentów finansowych na potrzeby finansowania tych projektów; |
| --- | --- |

15.

podkreśla kluczowe znaczenie udoskonalenia infrastruktury, w szczególności połączeń transgranicznych i interoperacyjności, aby zagwarantować skuteczne funkcjonowanie jednolitego rynku; uważa, że jednolity, wzajemnie połączony i sprawny europejski system transportowy jest kluczowy dla swobodnego przepływu towarów, osób i usług w ramach jednolitego rynku; uważa, że dalsze inwestycje mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia tych celów, i powtarza, że należy wprowadzić szeroką gamę instrumentów finansowych na potrzeby finansowania tych projektów;

| 16. | podkreśla, że spójne wdrażanie bieżącego ustawodawstwa i dalszych wniosków Komisji w sprawie usług cyfrowych może pomóc Europie w pełnym wykorzystaniu rynku wewnętrznego; wzywa do przyjęcia skutecznej polityki w zakresie jednolitego rynku cyfrowego, która zwiększy konkurencyjność, transgraniczność i przejrzystość usług internetowych w Europie, zapewniając wysoki poziom dostępności i ochrony konsumentów; podkreśla znaczenie ukierunkowanych inwestycji i zauważa, że prace nad wnioskiem dotyczącym łączności na całym kontynencie pomogą zredukować różnice cen między państwami członkowskimi poprzez wspieranie konkurencji w sektorze telekomunikacji; |
| --- | --- |

16.

podkreśla, że spójne wdrażanie bieżącego ustawodawstwa i dalszych wniosków Komisji w sprawie usług cyfrowych może pomóc Europie w pełnym wykorzystaniu rynku wewnętrznego; wzywa do przyjęcia skutecznej polityki w zakresie jednolitego rynku cyfrowego, która zwiększy konkurencyjność, transgraniczność i przejrzystość usług internetowych w Europie, zapewniając wysoki poziom dostępności i ochrony konsumentów; podkreśla znaczenie ukierunkowanych inwestycji i zauważa, że prace nad wnioskiem dotyczącym łączności na całym kontynencie pomogą zredukować różnice cen między państwami członkowskimi poprzez wspieranie konkurencji w sektorze telekomunikacji;

| 17. | apeluje o ambitną realizację Europejskiego programu na rzecz konsumentów, w tym środków ustawodawczych i środków programowania, w celu zwiększenia ochrony konsumentów i ich zaufania do jednolitego rynku, wzmocnienia pozycji konsumentów, zachęcenia przeciętnego konsumenta do odpowiedzialnego zachowania i zwiększenia ochrony słabszych konsumentów; |
| --- | --- |

17.

apeluje o ambitną realizację Europejskiego programu na rzecz konsumentów, w tym środków ustawodawczych i środków programowania, w celu zwiększenia ochrony konsumentów i ich zaufania do jednolitego rynku, wzmocnienia pozycji konsumentów, zachęcenia przeciętnego konsumenta do odpowiedzialnego zachowania i zwiększenia ochrony słabszych konsumentów;

| 18. | uważa, że poprawa dostępu MŚP do finansowani przyczyni się do zmniejszania ograniczeń płynności i wzmocnienia kapitału obrotowego małych i średnich przedsiębiorstw; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wśród priorytetów wyznaczonych przez Komisję w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. i sprawozdaniu na temat stanu integracji jednolitego rynku rozwój form alternatywnego finansowania MŚP zajmuje wysoką pozycję; popiera zamiar rozwoju obligacji dla MŚP oraz alternatywnych rynków akcji i wzywa Komisję i państwa członkowskie do praktycznych działań w celu realizacji tych zamiarów; popiera ponadto inicjatywy podjęte na szczeblu UE w celu uzupełnienia krajowych wysiłków na rzecz zwiększenia możliwości otrzymania mikrokredytu i pobudzenia przedsiębiorczości społecznej, w tym wspieranie banków rozwoju oferujących pożyczki na korzystniejszych warunkach niż banki komercyjne; zwraca uwagę na szczególne znaczenie wspierania MŚP w ramach programów COSME i „Horyzont 2020”; |
| --- | --- |

18.

uważa, że poprawa dostępu MŚP do finansowani przyczyni się do zmniejszania ograniczeń płynności i wzmocnienia kapitału obrotowego małych i średnich przedsiębiorstw; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wśród priorytetów wyznaczonych przez Komisję w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r. i sprawozdaniu na temat stanu integracji jednolitego rynku rozwój form alternatywnego finansowania MŚP zajmuje wysoką pozycję; popiera zamiar rozwoju obligacji dla MŚP oraz alternatywnych rynków akcji i wzywa Komisję i państwa członkowskie do praktycznych działań w celu realizacji tych zamiarów; popiera ponadto inicjatywy podjęte na szczeblu UE w celu uzupełnienia krajowych wysiłków na rzecz zwiększenia możliwości otrzymania mikrokredytu i pobudzenia przedsiębiorczości społecznej, w tym wspieranie banków rozwoju oferujących pożyczki na korzystniejszych warunkach niż banki komercyjne; zwraca uwagę na szczególne znaczenie wspierania MŚP w ramach programów COSME i „Horyzont 2020”;

| 19. | podkreśla negatywne skutki fragmentacji rynku detalicznych usług finansowych dla funkcjonowania jednolitego rynku, na co zwróciła uwagę wcześniej również Komisja w sprawozdaniu na temat stanu integracji jednolitego rynku, zwłaszcza w odniesieniu do silnie zróżnicowanych stawek oprocentowania pożyczek bankowych mających duże znaczenie dla konsumentów, gospodarstw domowych i MŚP; jest przekonany, że te różnice utrudniają skuteczny dostęp do usług finansowych i negatywnie wpływają na gospodarkę realną; jest zaniepokojony, w świetle fragmentacji i niesatysfakcjonującej skuteczności detalicznych usług finansowych, formułowaną przez konsumentów negatywną oceną zwłaszcza takich produktów, jak konta bankowe, hipoteki, prywatne plany emerytalne i instrumenty inwestycji w papiery wartościowe; |
| --- | --- |

19.

podkreśla negatywne skutki fragmentacji rynku detalicznych usług finansowych dla funkcjonowania jednolitego rynku, na co zwróciła uwagę wcześniej również Komisja w sprawozdaniu na temat stanu integracji jednolitego rynku, zwłaszcza w odniesieniu do silnie zróżnicowanych stawek oprocentowania pożyczek bankowych mających duże znaczenie dla konsumentów, gospodarstw domowych i MŚP; jest przekonany, że te różnice utrudniają skuteczny dostęp do usług finansowych i negatywnie wpływają na gospodarkę realną; jest zaniepokojony, w świetle fragmentacji i niesatysfakcjonującej skuteczności detalicznych usług finansowych, formułowaną przez konsumentów negatywną oceną zwłaszcza takich produktów, jak konta bankowe, hipoteki, prywatne plany emerytalne i instrumenty inwestycji w papiery wartościowe;

| 20. | uważa, że regulacje dotyczące usług finansowych powinny przewidywać lepsze informowanie konsumentów, ich większą ochronę i możliwości skutecznego dochodzenia przez nich roszczeń; podkreśla konieczność szybkiego i pozytywnego ukończenia prac nad wnioskami ustawodawczymi dotyczącymi rynku usług konsumenckich i detalicznych usług finansowych, zwłaszcza porównywalności opłat za prowadzenie rachunku płatniczego, przenoszenia rachunku płatniczego oraz dostępu do podstawowego rachunku płatniczego; jest zdania, że w celu zachęcenia do bezpiecznego inwestowania oszczędności prywatnych w gospodarkę realną należy przedstawić dodatkowe wnioski, np. szczególne przepisy dotyczące systemu upadłości konsumenckiej, stanowiące alternatywę dla aktualnego podejścia, które jest fragmentaryczne i niewystarczające; |
| --- | --- |

20.

uważa, że regulacje dotyczące usług finansowych powinny przewidywać lepsze informowanie konsumentów, ich większą ochronę i możliwości skutecznego dochodzenia przez nich roszczeń; podkreśla konieczność szybkiego i pozytywnego ukończenia prac nad wnioskami ustawodawczymi dotyczącymi rynku usług konsumenckich i detalicznych usług finansowych, zwłaszcza porównywalności opłat za prowadzenie rachunku płatniczego, przenoszenia rachunku płatniczego oraz dostępu do podstawowego rachunku płatniczego; jest zdania, że w celu zachęcenia do bezpiecznego inwestowania oszczędności prywatnych w gospodarkę realną należy przedstawić dodatkowe wnioski, np. szczególne przepisy dotyczące systemu upadłości konsumenckiej, stanowiące alternatywę dla aktualnego podejścia, które jest fragmentaryczne i niewystarczające;

| 21. | ubolewa, że pomimo istniejących mocnych dowodów świadczących o znaczeniu jednolitego rynku w przezwyciężaniu kryzysu, swobodny przepływ obywateli, a w szczególności pracowników i przedstawicieli wolnych zawodów w Europie nie funkcjonuje w pełni, oraz że konieczne są bardziej zdecydowane środki, aby usunąć pozostałe przeszkody i stymulować wzrost gospodarczy z poszanowaniem praw obywatelskich i praw pracowników; podkreśla potrzebę zrównoważonego rozwoju wewnętrznego rynku w oparciu o pełne wdrożenie swobód gospodarczych zgodnie z koncepcją społecznej gospodarki; |
| --- | --- |

21.

ubolewa, że pomimo istniejących mocnych dowodów świadczących o znaczeniu jednolitego rynku w przezwyciężaniu kryzysu, swobodny przepływ obywateli, a w szczególności pracowników i przedstawicieli wolnych zawodów w Europie nie funkcjonuje w pełni, oraz że konieczne są bardziej zdecydowane środki, aby usunąć pozostałe przeszkody i stymulować wzrost gospodarczy z poszanowaniem praw obywatelskich i praw pracowników; podkreśla potrzebę zrównoważonego rozwoju wewnętrznego rynku w oparciu o pełne wdrożenie swobód gospodarczych zgodnie z koncepcją społecznej gospodarki;

| 22. | przypomina, że cykliczna metoda przedstawiania aktów o jednolitym rynku stworzyła możliwości regularnego określania i omawiania nadrzędnych celów w zakresie rozwoju jednolitego rynku; uważa, że metodę tę należy ulepszyć i rozwinąć; |
| --- | --- |

22.

przypomina, że cykliczna metoda przedstawiania aktów o jednolitym rynku stworzyła możliwości regularnego określania i omawiania nadrzędnych celów w zakresie rozwoju jednolitego rynku; uważa, że metodę tę należy ulepszyć i rozwinąć;

| 23. | z zadowoleniem przyjmuje pakiet wniosków ustawodawczych dotyczących rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych, wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych i rozporządzenia w sprawie nadzoru rynku oraz wniosek dotyczący ujawniania informacji niefinansowych i informacji dotyczących różnorodności przez niektóre duże spółki oraz grupy; uważa, że inicjatywy te mogą spowodować poprawę praw konsumentów, lepiej zagwarantować zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów, ułatwić handel towarami i usługami oraz zachęcić do utworzenia nowego modelu konkurencyjności; zwraca się zatem do Komisji o ścisłą współpracę z Parlamentem i Radą w celu ich ukończenia w rozsądnym terminie; |
| --- | --- |

23.

z zadowoleniem przyjmuje pakiet wniosków ustawodawczych dotyczących rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych, wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa produktów konsumpcyjnych i rozporządzenia w sprawie nadzoru rynku oraz wniosek dotyczący ujawniania informacji niefinansowych i informacji dotyczących różnorodności przez niektóre duże spółki oraz grupy; uważa, że inicjatywy te mogą spowodować poprawę praw konsumentów, lepiej zagwarantować zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów, ułatwić handel towarami i usługami oraz zachęcić do utworzenia nowego modelu konkurencyjności; zwraca się zatem do Komisji o ścisłą współpracę z Parlamentem i Radą w celu ich ukończenia w rozsądnym terminie;

| 24. | podkreśla znaczenie porozumień politycznych osiągniętych w sprawie zmian dyrektywy w sprawie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, pakietu dotyczącego zamówień publicznych i koncesji oraz dyrektywy w sprawie alternatywnych metod rozwiązywania sporów i rozporządzenia w sprawie internetowego rozstrzygania sporów; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie, by rozpoczęły szybkie i całościowe wdrażanie wszystkich nowych przepisów; |
| --- | --- |

24.

podkreśla znaczenie porozumień politycznych osiągniętych w sprawie zmian dyrektywy w sprawie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, pakietu dotyczącego zamówień publicznych i koncesji oraz dyrektywy w sprawie alternatywnych metod rozwiązywania sporów i rozporządzenia w sprawie internetowego rozstrzygania sporów; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie, by rozpoczęły szybkie i całościowe wdrażanie wszystkich nowych przepisów;

| 25. | uważa, że niezbędna jest odpowiednia transpozycja przepisów dotyczących zamówień publicznych oraz koncesji; podkreśla znaczenie zamówień publicznych jako kluczowego motoru wzrostu, w szczególności dla MŚP; uważa, że wdrożenie tej reform stworzy ogromne możliwości jeśli chodzi o modernizację administracji publicznej przez strategiczne wykorzystanie zamówień publicznych pod względem innowacji, trwałości i poprawy jakości i wydajności wydatków publicznych w odpowiedzi na szczególne potrzeby administracji oraz władz lokalnych i krajowych; uważa, że są to kluczowe czynniki dla skutecznego wdrażania przepisów dotyczących zamówień publicznych i koncesji; |
| --- | --- |

25.

uważa, że niezbędna jest odpowiednia transpozycja przepisów dotyczących zamówień publicznych oraz koncesji; podkreśla znaczenie zamówień publicznych jako kluczowego motoru wzrostu, w szczególności dla MŚP; uważa, że wdrożenie tej reform stworzy ogromne możliwości jeśli chodzi o modernizację administracji publicznej przez strategiczne wykorzystanie zamówień publicznych pod względem innowacji, trwałości i poprawy jakości i wydajności wydatków publicznych w odpowiedzi na szczególne potrzeby administracji oraz władz lokalnych i krajowych; uważa, że są to kluczowe czynniki dla skutecznego wdrażania przepisów dotyczących zamówień publicznych i koncesji;

| 26. | uważa, że, szczególnie w celu zwalczania bezrobocia wśród młodych, istotnym krokiem na drodze do wzmocnienia swobody przepływu pracowników i przedstawicieli wolnych zawodów są nowe przepisy dotyczące kwalifikacji zawodowych (przyjęte w listopadzie 2013 r. i zmieniające dyrektywę 2005/36/WE i rozporządzenie IMI) przewidujące wysoki poziom szkoleń i sprzyjające korzystaniu z europejskiej legitymacji zawodowej; podkreśla, że pełne i właściwe wdrożenie dyrektywy w sprawie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, (oraz dyrektywy usługowej) jest kluczowym motorem wzrostu gospodarczego w UE; jednocześnie uważa, że niezbędna jest reforma w zakresie zawodów regulowanych umożliwiająca lepszy dostęp osób młodych do tych zawodów oraz dająca możliwość stworzenia bardziej dynamicznego rynku zapewniającego konsumentom odpowiednie gwarancje; |
| --- | --- |

26.

uważa, że, szczególnie w celu zwalczania bezrobocia wśród młodych, istotnym krokiem na drodze do wzmocnienia swobody przepływu pracowników i przedstawicieli wolnych zawodów są nowe przepisy dotyczące kwalifikacji zawodowych (przyjęte w listopadzie 2013 r. i zmieniające dyrektywę 2005/36/WE i rozporządzenie IMI) przewidujące wysoki poziom szkoleń i sprzyjające korzystaniu z europejskiej legitymacji zawodowej; podkreśla, że pełne i właściwe wdrożenie dyrektywy w sprawie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, (oraz dyrektywy usługowej) jest kluczowym motorem wzrostu gospodarczego w UE; jednocześnie uważa, że niezbędna jest reforma w zakresie zawodów regulowanych umożliwiająca lepszy dostęp osób młodych do tych zawodów oraz dająca możliwość stworzenia bardziej dynamicznego rynku zapewniającego konsumentom odpowiednie gwarancje;

Instrumenty zarządzania

| 27. | odnotowuje odpowiedź Komisji na rezolucję Parlamentu z dnia 7 lutego 2013 r. w odniesieniu do podstawy prawnej postulowanego wniosku ustawodawczego, który będzie zawierać elementy wymienione w tej rezolucji; uważa, że treść poszczególnych przedstawionych w niej zaleceń nadal stanowi cenne pomysły dotyczące lepszego zarządzania jednolitym rynkiem; |
| --- | --- |

27.

odnotowuje odpowiedź Komisji na rezolucję Parlamentu z dnia 7 lutego 2013 r. w odniesieniu do podstawy prawnej postulowanego wniosku ustawodawczego, który będzie zawierać elementy wymienione w tej rezolucji; uważa, że treść poszczególnych przedstawionych w niej zaleceń nadal stanowi cenne pomysły dotyczące lepszego zarządzania jednolitym rynkiem;

| 28. | przyjmuje do wiadomości zmodyfikowaną strukturę drugiego wydania sprawozdania na temat stanu integracji jednolitego rynku (COM(2013)0785)); z zadowoleniem przyjmuje udzieloną w ten sposób przez Komisję odpowiedź na pytania Parlamentu sformułowane w rezolucji z dnia 7 lutego 2013 r.; stwierdza, że środki wyszczególnione w tej rezolucji potwierdziły w praktyce swoją skuteczność w zakresie lepszej implementacji i egzekwowania prawa UE, w tym bardziej rygorystycznego wykorzystywania projektu pilotażowego EU Pilot; |
| --- | --- |

28.

przyjmuje do wiadomości zmodyfikowaną strukturę drugiego wydania sprawozdania na temat stanu integracji jednolitego rynku (COM(2013)0785)); z zadowoleniem przyjmuje udzieloną w ten sposób przez Komisję odpowiedź na pytania Parlamentu sformułowane w rezolucji z dnia 7 lutego 2013 r.; stwierdza, że środki wyszczególnione w tej rezolucji potwierdziły w praktyce swoją skuteczność w zakresie lepszej implementacji i egzekwowania prawa UE, w tym bardziej rygorystycznego wykorzystywania projektu pilotażowego EU Pilot;

| 29. | z zadowoleniem przyjmuje internetową tabelę wyników jednolitego rynku, a zwłaszcza wizualny i informacyjny sposób przedstawienia wyników państw członkowskich w odniesieniu do prawodawstwa UE mającego znaczenie dla funkcjonowania rynku wewnętrznego; uważa, że internetowa tabela wyników jednolitego rynku powinna być dostępna we wszystkich językach Unii, jeżeli ma ułatwić wszystkim obywatelom europejskim zrozumienie cyklu jednolitego rynku i zapewnić im możliwość czynnego udziału w nim; |
| --- | --- |

29.

z zadowoleniem przyjmuje internetową tabelę wyników jednolitego rynku, a zwłaszcza wizualny i informacyjny sposób przedstawienia wyników państw członkowskich w odniesieniu do prawodawstwa UE mającego znaczenie dla funkcjonowania rynku wewnętrznego; uważa, że internetowa tabela wyników jednolitego rynku powinna być dostępna we wszystkich językach Unii, jeżeli ma ułatwić wszystkim obywatelom europejskim zrozumienie cyklu jednolitego rynku i zapewnić im możliwość czynnego udziału w nim;

| 30. | uważa, że należy podjąć wysiłki na rzecz zwiększenia przejrzystości wdrażania i jednolitego stosowania prawa Unii w państwach członkowskich; zwraca uwagę, że terminy transpozycji zostały przekroczone średnio o dziewięć miesięcy, wzrasta również liczba dyrektyw, których transpozycja jest opóźniona o dwa lata i więcej; uważa, że transpozycja każdej dyrektywy powinna przebiegać w sposób spójny oraz że należy przyjąć wszystkie środki transpozycji w celu odzwierciedlenia kompromisów osiągniętych na szczeblu Unii; |
| --- | --- |

30.

uważa, że należy podjąć wysiłki na rzecz zwiększenia przejrzystości wdrażania i jednolitego stosowania prawa Unii w państwach członkowskich; zwraca uwagę, że terminy transpozycji zostały przekroczone średnio o dziewięć miesięcy, wzrasta również liczba dyrektyw, których transpozycja jest opóźniona o dwa lata i więcej; uważa, że transpozycja każdej dyrektywy powinna przebiegać w sposób spójny oraz że należy przyjąć wszystkie środki transpozycji w celu odzwierciedlenia kompromisów osiągniętych na szczeblu Unii;

| 31. | uważa jednak, że wyłącznie ilościowe dane statystyczne dotyczące wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie jednolitego rynku nie są wystarczające, oraz że konieczna jest koncentracja na jakości wdrażania prawodawstwa w państwach członkowskich, oparta na określonych kluczowych wskaźnikach, opracowanych na szczeblu europejskim, dotyczących sektorów jednolitego rynku; |
| --- | --- |

31.

uważa jednak, że wyłącznie ilościowe dane statystyczne dotyczące wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie jednolitego rynku nie są wystarczające, oraz że konieczna jest koncentracja na jakości wdrażania prawodawstwa w państwach członkowskich, oparta na określonych kluczowych wskaźnikach, opracowanych na szczeblu europejskim, dotyczących sektorów jednolitego rynku;

| 32. | z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie zatytułowane „międzynarodowe łańcuchy wartości wewnątrz i na zewnątrz UE” jako pozytywny przykład stosowania konkretnych wskaźników do oceny stopnia integracji jednolitego rynku ze szczególnym uwzględnieniem rozmieszczenia systemów produkcji w UE; uważa, że wspieranie dalszych inicjatyw mających na celu rozwój transgranicznych łańcuchów dostaw będzie stymulowało usuwanie utrzymujących się barier na drodze do ukończenia jednolitego rynku oraz może pomóc w poprawieniu wydajności i konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich w gospodarce światowej; |
| --- | --- |

32.

z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie zatytułowane „międzynarodowe łańcuchy wartości wewnątrz i na zewnątrz UE” jako pozytywny przykład stosowania konkretnych wskaźników do oceny stopnia integracji jednolitego rynku ze szczególnym uwzględnieniem rozmieszczenia systemów produkcji w UE; uważa, że wspieranie dalszych inicjatyw mających na celu rozwój transgranicznych łańcuchów dostaw będzie stymulowało usuwanie utrzymujących się barier na drodze do ukończenia jednolitego rynku oraz może pomóc w poprawieniu wydajności i konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich w gospodarce światowej;

| 33. | pozytywnie ocenia obniżenie się poziomu średniego deficytu transpozycji, który wynosi obecnie 0,6 %; podkreśla, że nawet niewielki deficyt w istotnym obszarze polityki może wywrzeć bardzo szkodliwe skutki na możliwości konsumentów i przedsiębiorstw, a zatem na całą gospodarkę europejską; |
| --- | --- |

33.

pozytywnie ocenia obniżenie się poziomu średniego deficytu transpozycji, który wynosi obecnie 0,6 %; podkreśla, że nawet niewielki deficyt w istotnym obszarze polityki może wywrzeć bardzo szkodliwe skutki na możliwości konsumentów i przedsiębiorstw, a zatem na całą gospodarkę europejską;

| 34. | ubolewa nad średnim czasem trwania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a w szczególności nad tym, że sprawy dotyczące usług trwają najdłużej (średnio 49,8 miesiąca); uważa, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego ujawniły szereg ograniczeń pod względem szybkiego zajmowania się brakami w zakresie wdrażania i stosowania przepisów dotyczących jednolitego rynku oraz rozwiązywania ich; wzywa państwa członkowskie do bardziej skutecznej pracy z Komisją w celu przyspieszenia rozwiązywania spraw oraz wzywa Komisję do przeprowadzenia dalszych kontroli środków krajowych, które szkodzą jednolitemu rynkowi; |
| --- | --- |

34.

ubolewa nad średnim czasem trwania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a w szczególności nad tym, że sprawy dotyczące usług trwają najdłużej (średnio 49,8 miesiąca); uważa, że postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego ujawniły szereg ograniczeń pod względem szybkiego zajmowania się brakami w zakresie wdrażania i stosowania przepisów dotyczących jednolitego rynku oraz rozwiązywania ich; wzywa państwa członkowskie do bardziej skutecznej pracy z Komisją w celu przyspieszenia rozwiązywania spraw oraz wzywa Komisję do przeprowadzenia dalszych kontroli środków krajowych, które szkodzą jednolitemu rynkowi;

| 35. | jest zdania, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego powinno być uważane za ostateczność i powinno być prowadzone dopiero po podjęciu prób skoordynowania i naprawienia sytuacji, oraz że w związku z powyższym Komisja przed postawieniem państwa członkowskiego przed Trybunałem Sprawiedliwości powinna popierać wykorzystanie unijnych postępowań pilotażowych i innych; ponadto nalega, aby dołożyć wszelkich starań w celu zwiększenia skuteczności zastosowania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wskutek naruszenia przepisów prawa unijnego w zakresie jednolitego rynku, oraz aby państwa członkowskie i Rada Europejska kontynuowały prace mające na celu dalszy rozwój postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w ramach przyszłych zmian do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

35.

jest zdania, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego powinno być uważane za ostateczność i powinno być prowadzone dopiero po podjęciu prób skoordynowania i naprawienia sytuacji, oraz że w związku z powyższym Komisja przed postawieniem państwa członkowskiego przed Trybunałem Sprawiedliwości powinna popierać wykorzystanie unijnych postępowań pilotażowych i innych; ponadto nalega, aby dołożyć wszelkich starań w celu zwiększenia skuteczności zastosowania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wskutek naruszenia przepisów prawa unijnego w zakresie jednolitego rynku, oraz aby państwa członkowskie i Rada Europejska kontynuowały prace mające na celu dalszy rozwój postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w ramach przyszłych zmian do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| 36. | popiera działania Komisji na rzecz poprawy współpracy władz krajowych w zakresie funkcjonowania jednolitego rynku; zgadza się, że stały mechanizm informatyczny ułatwiający wymianę odpowiednich informacji mógłby znacznie poprawić sytuację, ponieważ grupa ekspertów krajowych spotykających się kilka razy do roku raczej nie jest właściwym sposobem działania w tak ważnej sprawie; |
| --- | --- |

36.

popiera działania Komisji na rzecz poprawy współpracy władz krajowych w zakresie funkcjonowania jednolitego rynku; zgadza się, że stały mechanizm informatyczny ułatwiający wymianę odpowiednich informacji mógłby znacznie poprawić sytuację, ponieważ grupa ekspertów krajowych spotykających się kilka razy do roku raczej nie jest właściwym sposobem działania w tak ważnej sprawie;

| 37. | ponownie zwraca uwagę na znaczenie właściwego funkcjonowania systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI), który ostatnio zyskał właściwą podstawę prawną i jest obecnie rozszerzany na nowe obszary polityki i sektory; zwraca się do Komisji o poinformowanie Parlamentu o działaniu narzędzia tłumaczenia maszynowego wprowadzonego w celu ułatwienia komunikacji między władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi; |
| --- | --- |

37.

ponownie zwraca uwagę na znaczenie właściwego funkcjonowania systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI), który ostatnio zyskał właściwą podstawę prawną i jest obecnie rozszerzany na nowe obszary polityki i sektory; zwraca się do Komisji o poinformowanie Parlamentu o działaniu narzędzia tłumaczenia maszynowego wprowadzonego w celu ułatwienia komunikacji między władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi;

| 38. | wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia środków przewidzianych w ramach agendy cyfrowej oraz do wzmożenia wysiłków na rzecz unowocześnienia organów administracji publicznej – przede wszystkim poprzez szybkie wdrożenie środków dotyczących administracji elektronicznej, e-zdrowia, fakturowania elektronicznego i elektronicznych zamówień publicznych – w celu świadczenia obywatelom i przedsiębiorstwom w całej Europie większej liczby lepszych usług cyfrowych oraz ograniczenia kosztów i zwiększenia efektywności sektora publicznego; |
| --- | --- |

38.

wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia środków przewidzianych w ramach agendy cyfrowej oraz do wzmożenia wysiłków na rzecz unowocześnienia organów administracji publicznej – przede wszystkim poprzez szybkie wdrożenie środków dotyczących administracji elektronicznej, e-zdrowia, fakturowania elektronicznego i elektronicznych zamówień publicznych – w celu świadczenia obywatelom i przedsiębiorstwom w całej Europie większej liczby lepszych usług cyfrowych oraz ograniczenia kosztów i zwiększenia efektywności sektora publicznego;

| 39. | zauważa, że system rozwiązywania problemów rynku wewnętrznego SOLVIT nadal nie jest w pełni wykorzystywany; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich zasobów sieci SOLVIT i pojedynczym punktom kontaktowym – zgodnie z wymaganiami określonymi w dyrektywie usługowej; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do podjęcia dalszych kroków w celu rozpowszechnienia informacji na temat dostępności tych instrumentów wśród przedsiębiorstw i przedsiębiorców; ponadto uważa, że państwa członkowskie powinny zainicjować intensywniejszą i szerszą wymianę najlepszych praktyk; |
| --- | --- |

39.

zauważa, że system rozwiązywania problemów rynku wewnętrznego SOLVIT nadal nie jest w pełni wykorzystywany; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich zasobów sieci SOLVIT i pojedynczym punktom kontaktowym – zgodnie z wymaganiami określonymi w dyrektywie usługowej; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do podjęcia dalszych kroków w celu rozpowszechnienia informacji na temat dostępności tych instrumentów wśród przedsiębiorstw i przedsiębiorców; ponadto uważa, że państwa członkowskie powinny zainicjować intensywniejszą i szerszą wymianę najlepszych praktyk;

| 40. | odnotowuje stale zwiększające się wykorzystanie portali Twoja Europa i Twoja Europa – Porady, które powinny umożliwiać przekazanie niezbędnych informacji każdej osobie przemieszczającej się w Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

40.

odnotowuje stale zwiększające się wykorzystanie portali Twoja Europa i Twoja Europa – Porady, które powinny umożliwiać przekazanie niezbędnych informacji każdej osobie przemieszczającej się w Unii Europejskiej;

| 41. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Miesiąc Jednolitego Rynku, która między 23 września a 23 października połączyła obywateli Europy, decydentów, ekspertów oraz liderów UE w internetowej debacie oraz w towarzyszących jej wydarzeniach krajowych, mających na celu dyskusję na temat osiągniętych do tej pory postępów, pozostałych wyzwań oraz pomysłów na przyszłość jednolitego rynku, wzywa również Komisję do zachowania i wykorzystania obaw i sugestii zgłoszonych przez uczestników; wzywa Komisję do oceny formatu i skuteczności edycji z 2013 r., z uwzględnieniem jej potencjału dotarcia do obywateli, przedsiębiorstw i konsumentów oraz faktycznego umożliwienia im pomocy w kształtowaniu jednolitego rynku; |
| --- | --- |

41.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Miesiąc Jednolitego Rynku, która między 23 września a 23 października połączyła obywateli Europy, decydentów, ekspertów oraz liderów UE w internetowej debacie oraz w towarzyszących jej wydarzeniach krajowych, mających na celu dyskusję na temat osiągniętych do tej pory postępów, pozostałych wyzwań oraz pomysłów na przyszłość jednolitego rynku, wzywa również Komisję do zachowania i wykorzystania obaw i sugestii zgłoszonych przez uczestników; wzywa Komisję do oceny formatu i skuteczności edycji z 2013 r., z uwzględnieniem jej potencjału dotarcia do obywateli, przedsiębiorstw i konsumentów oraz faktycznego umożliwienia im pomocy w kształtowaniu jednolitego rynku;

o

o o

| 42. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji i Radzie oraz Radzie Europejskiej, a także parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

42.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji i Radzie oraz Radzie Europejskiej, a także parlamentom i rządom państw członkowskich.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0054.

(2)  Dz.U. C 332 E z 15.11.2013, s. 72.

(3)  Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 51.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/47 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/47

---

P7_TA(2014)0131

Uprawa roślin

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie uprawy roślin: jak poprawić jakość i zwiększyć wydajność? (2013/2099(INI))

(2017/C 285/06)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając sprawozdanie Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) z 2009 r. pt. „Jak wyżywić świat w 2050 r.?”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) z 2009 r. pt. „Jak wyżywić świat w 2050 r.?”,

| — | uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie nowych odmian roślin (Konwencja UPOV), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodową konwencję o ochronie nowych odmian roślin (Konwencja UPOV),

| — | uwzględniając Międzynarodowy traktat o zasobach genetycznych roślin dla wyżywienia i rolnictwa przyjęty przez FAO, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy traktat o zasobach genetycznych roślin dla wyżywienia i rolnictwa przyjęty przez FAO,

| — | uwzględniając sprawozdanie Ivara Virgina pt. „Ku 9 mld – Czy Europa może sobie pozwolić na niewykorzystanie potencjału upraw zmodyfikowanych genetycznie?”, Instytut Środowiska w Sztokholmie, Timbro, kwiecień 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Ivara Virgina pt. „Ku 9 mld – Czy Europa może sobie pozwolić na niewykorzystanie potencjału upraw zmodyfikowanych genetycznie?”, Instytut Środowiska w Sztokholmie, Timbro, kwiecień 2013 r.,

| — | uwzględniając raport FAO z 1993 r. pt. „Plony różnorodności w przyrodzie”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając raport FAO z 1993 r. pt. „Plony różnorodności w przyrodzie”,

| — | uwzględniając stronę internetową Globalnego Banku Nasion (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając stronę internetową Globalnego Banku Nasion (1),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z 27 marca 2001 r. pt. „Plan działania na rzecz różnorodności biologicznej w celu ochrony zasobów naturalnych” (COM(2001)0162), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z 27 marca 2001 r. pt. „Plan działania na rzecz różnorodności biologicznej w celu ochrony zasobów naturalnych” (COM(2001)0162),

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (2),

| — | uwzględniając dyrektywy Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych (3) oraz 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywy Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych (3) oraz 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw (4),

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniające dyrektywę 2001/18/WE (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniające dyrektywę 2001/18/WE (5),

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (6),

| — | uwzględniając komunikat Sekretarza Generalnego ONZ pt. „The right to food; Seed policies and the right to food: enhancing agrobiodiversity and encouraging innovation” („Prawo do żywności. Polityka dotycząca nasion i prawo do żywności: zwiększenie różnorodności biologicznej w rolnictwie i zachęcanie do innowacyjności”), Zgromadzenie Ogólne ONZ, A/64/170, 2009 r.,, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Sekretarza Generalnego ONZ pt. „The right to food; Seed policies and the right to food: enhancing agrobiodiversity and encouraging innovation” („Prawo do żywności. Polityka dotycząca nasion i prawo do żywności: zwiększenie różnorodności biologicznej w rolnictwie i zachęcanie do innowacyjności”), Zgromadzenie Ogólne ONZ, A/64/170, 2009 r.,,

| — | uwzględniając konkluzje zespołu ds. międzynarodowej oceny wpływu nauk i technologii rolniczych na rozwój (IAASTD), który jest międzynarodowym procesem wspieranym przez FAO, Fundusz na rzecz Globalnego Środowiska, Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska, UNESCO, Bank Światowy i WHO, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje zespołu ds. międzynarodowej oceny wpływu nauk i technologii rolniczych na rozwój (IAASTD), który jest międzynarodowym procesem wspieranym przez FAO, Fundusz na rzecz Globalnego Środowiska, Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska, UNESCO, Bank Światowy i WHO,

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A7-0044/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A7-0044/2014),

| A. | mając na uwadze, że Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi PE zamierza dzięki temu sprawozdaniu rozpocząć gruntowną debatę i badania na temat ogólnej sytuacji uprawy roślin w rolnictwie europejskim i światowym; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi PE zamierza dzięki temu sprawozdaniu rozpocząć gruntowną debatę i badania na temat ogólnej sytuacji uprawy roślin w rolnictwie europejskim i światowym;

| B. | mając na uwadze, że sektor roślin ma zasadnicze znaczenie dla produktywności, różnorodności, zdrowia oraz jakości rolnictwa, ogrodnictwa, produkcji żywności i pasz, a także środowiska; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że sektor roślin ma zasadnicze znaczenie dla produktywności, różnorodności, zdrowia oraz jakości rolnictwa, ogrodnictwa, produkcji żywności i pasz, a także środowiska;

| C. | mając na uwadze, że według sprawozdań zwłaszcza przedstawianych przez instytucje ONZ takie jak FAO i WHO, a także przez Zespół ONZ ds. Zmian Klimatu, oczekuje się wzrostu liczby ludności świata z obecnych 7 mld do ok. 9 mld w latach 2040-2050, przy czym liczba ta może wynieść nawet do 10-11 mld; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że według sprawozdań zwłaszcza przedstawianych przez instytucje ONZ takie jak FAO i WHO, a także przez Zespół ONZ ds. Zmian Klimatu, oczekuje się wzrostu liczby ludności świata z obecnych 7 mld do ok. 9 mld w latach 2040-2050, przy czym liczba ta może wynieść nawet do 10-11 mld;

| D. | mając na uwadze, że ten wzrost liczby ludności spowoduje skrajne zapotrzebowanie w rolnictwie, szczególnie konieczne będzie zwiększenie wydajności produkcyjnej, żeby sprostać znacznemu wzrostowi popytu na żywność; mając na uwadze, że według FAO w kolejnych 30-40 latach dostawy żywności muszą zwiększyć się o 70 %; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że ten wzrost liczby ludności spowoduje skrajne zapotrzebowanie w rolnictwie, szczególnie konieczne będzie zwiększenie wydajności produkcyjnej, żeby sprostać znacznemu wzrostowi popytu na żywność; mając na uwadze, że według FAO w kolejnych 30-40 latach dostawy żywności muszą zwiększyć się o 70 %;

| E. | mając na uwadze, że ponieważ od 30 % do 50 % żywności wyprodukowanej w UE marnuje się, przy średniej światowej na poziomie około 30 %, znaczną część zwiększonych potrzeb żywnościowych można by zaspokoić dzięki lepszym, wydajniejszym i bardziej zrównoważonym praktykom produkcji żywności w krajach rozwiniętych w połączeniu z rozbudowanymi systemami magazynowania i dystrybucji w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że ponieważ od 30 % do 50 % żywności wyprodukowanej w UE marnuje się, przy średniej światowej na poziomie około 30 %, znaczną część zwiększonych potrzeb żywnościowych można by zaspokoić dzięki lepszym, wydajniejszym i bardziej zrównoważonym praktykom produkcji żywności w krajach rozwiniętych w połączeniu z rozbudowanymi systemami magazynowania i dystrybucji w krajach rozwijających się;

| F. | mając na uwadze, że główny problem nadal polega na tym, w jaki sposób ludność w różnych częściach świata będzie w stanie siebie wyżywić, skoro tereny uprawne zmniejszają się z powodu nieodpowiedniego użytkowania gruntów, w tym z powodu nieudolnych praktyk rolniczych, i że problem ten pogłębiła zmiana klimatu; mając na uwadze, że możliwości powiększenia terenów uprawnych są skrajnie ograniczone, ponieważ w wielu częściach świata wychodzi się z założenia, że raczej niemożliwe jest użytkowanie nowych terenów rolniczych; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że główny problem nadal polega na tym, w jaki sposób ludność w różnych częściach świata będzie w stanie siebie wyżywić, skoro tereny uprawne zmniejszają się z powodu nieodpowiedniego użytkowania gruntów, w tym z powodu nieudolnych praktyk rolniczych, i że problem ten pogłębiła zmiana klimatu; mając na uwadze, że możliwości powiększenia terenów uprawnych są skrajnie ograniczone, ponieważ w wielu częściach świata wychodzi się z założenia, że raczej niemożliwe jest użytkowanie nowych terenów rolniczych;

| G. | mając na uwadze, że według szacunków FAO będzie można zwiększyć produkcję rolną o około 10 % dzięki uprawie nowych terenów rolnych, co oznacza, że ok. 90 % trzeba będzie uzyskać przez zwiększenie wydajności na istniejących obszarach rolnych, przy czym plony muszą też zachować wysoką jakość; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że według szacunków FAO będzie można zwiększyć produkcję rolną o około 10 % dzięki uprawie nowych terenów rolnych, co oznacza, że ok. 90 % trzeba będzie uzyskać przez zwiększenie wydajności na istniejących obszarach rolnych, przy czym plony muszą też zachować wysoką jakość;

| H. | mając na uwadze, że nadmierne użytkowanie terenów rolnych może zubożyć glebę, a w najgorszym razie doprowadzić do erozji i pustynnienia; mając na uwadze, że to samo dotyczy terenów leśnych, ponieważ przekształcenie ich w tereny rolne miałoby tak poważny wpływ na klimat, gospodarkę wodną i różnorodność biologiczną, że jest ono nie do przyjęcia jako sposób na zwiększenie produkcji żywności; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że nadmierne użytkowanie terenów rolnych może zubożyć glebę, a w najgorszym razie doprowadzić do erozji i pustynnienia; mając na uwadze, że to samo dotyczy terenów leśnych, ponieważ przekształcenie ich w tereny rolne miałoby tak poważny wpływ na klimat, gospodarkę wodną i różnorodność biologiczną, że jest ono nie do przyjęcia jako sposób na zwiększenie produkcji żywności;

| I. | mając na uwadze, że poza zmniejszeniem powierzchni terenów rolnych obniżył się poziom wydajności w rolnictwie i dają się zauważyć niepokojące tendencje, w tym spadek wydajności, które będą miały w przyszłości bardzo negatywny wpływ na rolnictwo i potrzeby żywnościowe człowieka; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że poza zmniejszeniem powierzchni terenów rolnych obniżył się poziom wydajności w rolnictwie i dają się zauważyć niepokojące tendencje, w tym spadek wydajności, które będą miały w przyszłości bardzo negatywny wpływ na rolnictwo i potrzeby żywnościowe człowieka;

| J. | mając na uwadze, że produkcja żywności zależy nie tylko od posiadania wystarczającej powierzchni gruntów, ale również od czynników takich jak klimat, woda, energia i dostęp do składników odżywczych; mając na uwadze, że w przyszłości zasoby te będą jeszcze bardziej ograniczone, a ich brak może mieć negatywny wpływ na wzrost popytu na wykorzystanie gruntów rolnych, produkcję i rentowność; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że produkcja żywności zależy nie tylko od posiadania wystarczającej powierzchni gruntów, ale również od czynników takich jak klimat, woda, energia i dostęp do składników odżywczych; mając na uwadze, że w przyszłości zasoby te będą jeszcze bardziej ograniczone, a ich brak może mieć negatywny wpływ na wzrost popytu na wykorzystanie gruntów rolnych, produkcję i rentowność;

| K. | mając na uwadze, że prawdopodobnie w przyszłości nastąpią duże zmiany klimatu; mając na uwadze, że dla Europy oznacza to znacznie suchszy klimat w regionach południowych, które mają wielkie znaczenie dla produkcji owoców i warzyw; mając na uwadze, że jednocześnie na centralnych i północnych szerokościach geograficznych w Europie oczekuje się łagodniejszych zim i okresów letnich o wyraźnie większych opadach deszczu niż obecnie; mając na uwadze, że bardzo prawdopodobnie skutkować to będzie m.in. zwiększeniem liczby chorób roślin i zwierząt oraz zapotrzebowaniem na nowe techniki upraw; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że prawdopodobnie w przyszłości nastąpią duże zmiany klimatu; mając na uwadze, że dla Europy oznacza to znacznie suchszy klimat w regionach południowych, które mają wielkie znaczenie dla produkcji owoców i warzyw; mając na uwadze, że jednocześnie na centralnych i północnych szerokościach geograficznych w Europie oczekuje się łagodniejszych zim i okresów letnich o wyraźnie większych opadach deszczu niż obecnie; mając na uwadze, że bardzo prawdopodobnie skutkować to będzie m.in. zwiększeniem liczby chorób roślin i zwierząt oraz zapotrzebowaniem na nowe techniki upraw;

| L. | mając na uwadze, że europejskie rolnictwo stoi niewątpliwie przed olbrzymimi wyzwaniami, a przy skrajniejszych warunkach pogodowych, takich jak susze, powodzie i inne klęski żywiołowe, trzeba będzie dostosować rolnictwo, żeby zabezpieczyć produkcję; mając na uwadze, że rośliny uprawne występujące obecnie na naszych polach w przyszłości nie będą mogły pozostać takie same, jeżeli mamy sprostać zwiększonemu zapotrzebowaniu na żywność; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że europejskie rolnictwo stoi niewątpliwie przed olbrzymimi wyzwaniami, a przy skrajniejszych warunkach pogodowych, takich jak susze, powodzie i inne klęski żywiołowe, trzeba będzie dostosować rolnictwo, żeby zabezpieczyć produkcję; mając na uwadze, że rośliny uprawne występujące obecnie na naszych polach w przyszłości nie będą mogły pozostać takie same, jeżeli mamy sprostać zwiększonemu zapotrzebowaniu na żywność;

| M. | mając na uwadze, że długość okresu ochrony odmian tych roślin, których wyhodowanie wymaga dłuższego czasu przed fazą komercjalizacji, jest niewystarczająca do tego, aby zachęcić do inwestycji komercyjnej w ich badania i rozwój; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że długość okresu ochrony odmian tych roślin, których wyhodowanie wymaga dłuższego czasu przed fazą komercjalizacji, jest niewystarczająca do tego, aby zachęcić do inwestycji komercyjnej w ich badania i rozwój;

| 1. | podkreśla, że w celu sprostania nadchodzącym wyzwaniom, takim jak przyszłe zapotrzebowanie na dostawy żywności i zmiany klimatu, wyjątkowo istotne jest posiadanie sprawnego i konkurencyjnego sektora uprawy roślin; |
| --- | --- |

1.

podkreśla, że w celu sprostania nadchodzącym wyzwaniom, takim jak przyszłe zapotrzebowanie na dostawy żywności i zmiany klimatu, wyjątkowo istotne jest posiadanie sprawnego i konkurencyjnego sektora uprawy roślin;

| 2. | niezależnie od wielkiej wagi, jaką ma zdrowa gleba i różnorodność przy zapewnieniu odporności ekosystemu rolniczego, podkreśla, jak istotne jest rozwijanie odmian, które mogą sprostać warunkom, jakich spodziewamy się w przyszłości, np. większe opady i przypuszczalnie częściej występujące choroby roślin; zauważa, że istotne jest też zachowanie i rozwijanie istniejącej różnorodności w Europie, zarówno w obrębie ekosystemu rolniczego jako całości, jak i różnorodności genetycznej w obrębie szczepów i bezwzględnej liczby upraw i populacji, ponieważ wszystkie te elementy są potrzebne do zapewnienia dostosowania się do wyzwań związanych ze zmianą klimatu; |
| --- | --- |

2.

niezależnie od wielkiej wagi, jaką ma zdrowa gleba i różnorodność przy zapewnieniu odporności ekosystemu rolniczego, podkreśla, jak istotne jest rozwijanie odmian, które mogą sprostać warunkom, jakich spodziewamy się w przyszłości, np. większe opady i przypuszczalnie częściej występujące choroby roślin; zauważa, że istotne jest też zachowanie i rozwijanie istniejącej różnorodności w Europie, zarówno w obrębie ekosystemu rolniczego jako całości, jak i różnorodności genetycznej w obrębie szczepów i bezwzględnej liczby upraw i populacji, ponieważ wszystkie te elementy są potrzebne do zapewnienia dostosowania się do wyzwań związanych ze zmianą klimatu;

| 3. | zauważa zapotrzebowanie na rośliny uprawne, które np. skutecznie absorbują azot i fosfor, lepiej znoszą susze i większe opady, są odporne na szkodniki i potrafią znosić zmiany temperatury; zauważa, że należy także hodować rośliny wieloletnie; zauważa, że przy roślinach wieloletnich nie trzeba każdego roku zmieniać upraw, co nadaje rolnictwu korzystniejszy środowiskowo charakter; |
| --- | --- |

3.

zauważa zapotrzebowanie na rośliny uprawne, które np. skutecznie absorbują azot i fosfor, lepiej znoszą susze i większe opady, są odporne na szkodniki i potrafią znosić zmiany temperatury; zauważa, że należy także hodować rośliny wieloletnie; zauważa, że przy roślinach wieloletnich nie trzeba każdego roku zmieniać upraw, co nadaje rolnictwu korzystniejszy środowiskowo charakter;

| 4. | podkreśla, że skoro wyhodowanie nowej odmiany od etapu badań do gotowego nasiona zajmuje średnio 10 lat i potrzebny jest dodatkowy czas na wykonanie prób i rozpowszechnienie tej odmiany w handlu, nawet obecnie potrzeba zachęcenia do znacznie większych inwestycji w badania, żeby sprostać w przyszłości zapotrzebowaniu na żywność i zaradzić zmianie klimatu; |
| --- | --- |

4.

podkreśla, że skoro wyhodowanie nowej odmiany od etapu badań do gotowego nasiona zajmuje średnio 10 lat i potrzebny jest dodatkowy czas na wykonanie prób i rozpowszechnienie tej odmiany w handlu, nawet obecnie potrzeba zachęcenia do znacznie większych inwestycji w badania, żeby sprostać w przyszłości zapotrzebowaniu na żywność i zaradzić zmianie klimatu;

| 5. | podkreśla, że w obliczu bardzo ograniczonych szans na zajęcie nowych gruntów z przeznaczeniem pod uprawę rolną zasadnicze znaczenie ma wyhodowanie nowych roślin uprawnych charakteryzujących się umiejętnością przystosowania się do warunków środowiskowych, umiejętnością przetrwania w warunkach ograniczonych zasobów, wspieraniem celów zrównoważoności, wystarczającą wydajnością i wysoką jakością; podkreśla też znaczenie rozwoju już powszechnie stosowanych roślin uprawnych w celu zapewnienia elastyczności w zakresie przyszłego postępu technicznego i naukowego w sektorze upraw; |
| --- | --- |

5.

podkreśla, że w obliczu bardzo ograniczonych szans na zajęcie nowych gruntów z przeznaczeniem pod uprawę rolną zasadnicze znaczenie ma wyhodowanie nowych roślin uprawnych charakteryzujących się umiejętnością przystosowania się do warunków środowiskowych, umiejętnością przetrwania w warunkach ograniczonych zasobów, wspieraniem celów zrównoważoności, wystarczającą wydajnością i wysoką jakością; podkreśla też znaczenie rozwoju już powszechnie stosowanych roślin uprawnych w celu zapewnienia elastyczności w zakresie przyszłego postępu technicznego i naukowego w sektorze upraw;

| 6. | zwraca uwagę, że ciągła utrata specjalnych środków ochrony roślin dla drobnych zastosowań ma bardzo znaczący wpływ na jakość i wielkość zbiorów owoców i warzyw, a także zagraża produkcji niektórych roślin specjalnych; zaznacza, że ważna jest potrzeba znalezienia rozwiązań zarówno krótko-, jak i długoterminowych dla uprawy tych roślin; |
| --- | --- |

6.

zwraca uwagę, że ciągła utrata specjalnych środków ochrony roślin dla drobnych zastosowań ma bardzo znaczący wpływ na jakość i wielkość zbiorów owoców i warzyw, a także zagraża produkcji niektórych roślin specjalnych; zaznacza, że ważna jest potrzeba znalezienia rozwiązań zarówno krótko-, jak i długoterminowych dla uprawy tych roślin;

| 7. | zauważa, że średnio dziesięć lat zajmuje wyhodowanie nowej odmiany pszenicy, rzepaku czy innej rośliny uprawnej i że w związku z tym ważne jest, aby opracować i stosować nowe techniki uprawy roślin, które odpowiadają potrzebom obywateli i rolnictwa, oraz być otwartym na dostępne technologie w celu zaspokojenia tych potrzeb i zwiększenia konkurencyjności sektorów rolnictwa i ogrodnictwa; jest zaniepokojony tym, że Komisja spóźnia się z oceną nowych technik upraw, i apeluje do Komisji, aby wyjaśniła w trybie pilnym ich status regulacyjny; |
| --- | --- |

7.

zauważa, że średnio dziesięć lat zajmuje wyhodowanie nowej odmiany pszenicy, rzepaku czy innej rośliny uprawnej i że w związku z tym ważne jest, aby opracować i stosować nowe techniki uprawy roślin, które odpowiadają potrzebom obywateli i rolnictwa, oraz być otwartym na dostępne technologie w celu zaspokojenia tych potrzeb i zwiększenia konkurencyjności sektorów rolnictwa i ogrodnictwa; jest zaniepokojony tym, że Komisja spóźnia się z oceną nowych technik upraw, i apeluje do Komisji, aby wyjaśniła w trybie pilnym ich status regulacyjny;

| 8. | wzywa Komisję do użycia programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020” do sfinansowania badań stosowanych, które służą rozwojowi nowych i innowacyjnych technik uprawy roślin, takich jak przyspieszona uprawa; |
| --- | --- |

8.

wzywa Komisję do użycia programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020” do sfinansowania badań stosowanych, które służą rozwojowi nowych i innowacyjnych technik uprawy roślin, takich jak przyspieszona uprawa;

| 9. | zwraca uwagę na szacunki FAO, według których różnorodność roślin uprawnych zmniejszyła się w XX w. o 75 %, a jedna trzecia dzisiejszej różnorodności może zaniknąć do 2050 r.; podkreśla, że w celu zapewnienia długoterminowego bezpieczeństwa żywnościowego rosnącej populacji światowej oraz odporności systemów produkcji żywności kluczowe znaczenie ma ochrona i zachowanie europejskiej różnorodności biologicznej i genetycznej; uważa zatem za istotne, aby zachować znaczną większość lokalnych i regionalnych odmian in situ i w gospodarstwach w celu utrzymania i zwiększenia genetycznej i kulturowej różnorodności zarówno szczepów, jaki i upraw oraz pod względem ich bezwzględnej liczby; |
| --- | --- |

9.

zwraca uwagę na szacunki FAO, według których różnorodność roślin uprawnych zmniejszyła się w XX w. o 75 %, a jedna trzecia dzisiejszej różnorodności może zaniknąć do 2050 r.; podkreśla, że w celu zapewnienia długoterminowego bezpieczeństwa żywnościowego rosnącej populacji światowej oraz odporności systemów produkcji żywności kluczowe znaczenie ma ochrona i zachowanie europejskiej różnorodności biologicznej i genetycznej; uważa zatem za istotne, aby zachować znaczną większość lokalnych i regionalnych odmian in situ i w gospodarstwach w celu utrzymania i zwiększenia genetycznej i kulturowej różnorodności zarówno szczepów, jaki i upraw oraz pod względem ich bezwzględnej liczby;

| 10. | podkreśla, że do wyhodowania nowych odmian konieczne jest posiadanie bardzo zróżnicowanego materiału genetycznego; uważa zatem, że ten nagły spadek jest powodem do poważnego zaniepokojenia; |
| --- | --- |

10.

podkreśla, że do wyhodowania nowych odmian konieczne jest posiadanie bardzo zróżnicowanego materiału genetycznego; uważa zatem, że ten nagły spadek jest powodem do poważnego zaniepokojenia;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje zarówno rozwój partnerstwa między administracją publiczną, branżą i organizacjami badawczymi, np. w dziedzinie współuczestnictwa w hodowli, w celu stymulowania badań we wczesnej hodowli i hodowli oraz charakterystykę i utrzymanie zasobów genetycznych; wskazuje na korzyści wypływające ze wzmocnienia i rozszerzenia takiego partnerstwa oraz międzynarodowych inicjatyw w tym zakresie, a także podkreśla potrzebę dopilnowania, aby programy wsparcia były zorganizowane w sposób pozwalający na zmaksymalizowanie ogólnego oddziaływania i spójności wykorzystywanych środków; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje zarówno rozwój partnerstwa między administracją publiczną, branżą i organizacjami badawczymi, np. w dziedzinie współuczestnictwa w hodowli, w celu stymulowania badań we wczesnej hodowli i hodowli oraz charakterystykę i utrzymanie zasobów genetycznych; wskazuje na korzyści wypływające ze wzmocnienia i rozszerzenia takiego partnerstwa oraz międzynarodowych inicjatyw w tym zakresie, a także podkreśla potrzebę dopilnowania, aby programy wsparcia były zorganizowane w sposób pozwalający na zmaksymalizowanie ogólnego oddziaływania i spójności wykorzystywanych środków;

| 12. | mając na względzie przyszłość Europy, uważa, że niezbędne jest poważne działanie w celu zachowania naszego dziedzictwa genetycznego, a szczególnie ważne jest zachowanie lokalnych i regionalnych odmian, aby przetrwała różnorodność zarówno genetyczna, jak i kulturowa; |
| --- | --- |

12.

mając na względzie przyszłość Europy, uważa, że niezbędne jest poważne działanie w celu zachowania naszego dziedzictwa genetycznego, a szczególnie ważne jest zachowanie lokalnych i regionalnych odmian, aby przetrwała różnorodność zarówno genetyczna, jak i kulturowa;

| 13. | zauważa, że różne banki genetyczne na całym świecie gromadzą materiał nasienny i roślinny, próbując przez to zachować i utrzymać różnorodność genetyczną w rolnictwie i uprawie roślin; zwraca w szczególności uwagę, że na archipelagu Svalbard istnieje bank genetyczny posiadający materiał genetyczny z całego świata, i podkreśla, że jest to bardzo ważny i ambitny projekt mający na celu zabezpieczenie różnorodności genetycznej na przyszłość; |
| --- | --- |

13.

zauważa, że różne banki genetyczne na całym świecie gromadzą materiał nasienny i roślinny, próbując przez to zachować i utrzymać różnorodność genetyczną w rolnictwie i uprawie roślin; zwraca w szczególności uwagę, że na archipelagu Svalbard istnieje bank genetyczny posiadający materiał genetyczny z całego świata, i podkreśla, że jest to bardzo ważny i ambitny projekt mający na celu zabezpieczenie różnorodności genetycznej na przyszłość;

| 14. | uważa, że ważne jest, aby zachować znaczną większość odmian i zasobów genetycznych roślin in-situ i w gospodarstwach rolnych; zwraca uwagę na fakt, że instytucje publiczne nie podejmują obecnie dostatecznych starań lub nie udzielają wystarczającego wsparcia, by ułatwić realizację tego celu; |
| --- | --- |

14.

uważa, że ważne jest, aby zachować znaczną większość odmian i zasobów genetycznych roślin in-situ i w gospodarstwach rolnych; zwraca uwagę na fakt, że instytucje publiczne nie podejmują obecnie dostatecznych starań lub nie udzielają wystarczającego wsparcia, by ułatwić realizację tego celu;

| 15. | podkreśla, że projekt ten, jak i inne podobne przedsięwzięcia mają kluczowe znaczenie dla przyszłości uprawy roślin, produkcji rolnej i dostaw żywności; |
| --- | --- |

15.

podkreśla, że projekt ten, jak i inne podobne przedsięwzięcia mają kluczowe znaczenie dla przyszłości uprawy roślin, produkcji rolnej i dostaw żywności;

| 16. | podkreśla, że badania i praktyka w zakresie uprawy roślin, zwłaszcza prace nad rozwojem istniejących i nowych odmian, mają decydujące znaczenie dla przyszłości produkcji rolnej, gdyż są niezbędne do zapewnienia dostaw żywności w przyszłości; |
| --- | --- |

16.

podkreśla, że badania i praktyka w zakresie uprawy roślin, zwłaszcza prace nad rozwojem istniejących i nowych odmian, mają decydujące znaczenie dla przyszłości produkcji rolnej, gdyż są niezbędne do zapewnienia dostaw żywności w przyszłości;

| 17. | uznaje znaczenie zagwarantowania dostępu do zasobów genetycznych jako podstawy uprawy roślin; w szczególności podtrzymuje podstawową zasadę międzynarodowego systemu praw hodowców roślin zawartą w Międzynarodowej konwencji o ochronie nowych odmian roślin i podkreśla, że używanie chronionej odmiany rośliny do dalszej uprawy oraz wykorzystywanie nowo wyhodowanej odmiany nie może być wstrzymane przez posiadacza prawa do uprawy danej rośliny; zauważa, że ta podstawowa zasada jest również uznana w art. 13 ust. 2 lit d) ppkt (ii) Międzynarodowego traktatu o zasobach genetycznych roślin dla wyżywienia i rolnictwa przyjętego przez FAO; |
| --- | --- |

17.

uznaje znaczenie zagwarantowania dostępu do zasobów genetycznych jako podstawy uprawy roślin; w szczególności podtrzymuje podstawową zasadę międzynarodowego systemu praw hodowców roślin zawartą w Międzynarodowej konwencji o ochronie nowych odmian roślin i podkreśla, że używanie chronionej odmiany rośliny do dalszej uprawy oraz wykorzystywanie nowo wyhodowanej odmiany nie może być wstrzymane przez posiadacza prawa do uprawy danej rośliny; zauważa, że ta podstawowa zasada jest również uznana w art. 13 ust. 2 lit d) ppkt (ii) Międzynarodowego traktatu o zasobach genetycznych roślin dla wyżywienia i rolnictwa przyjętego przez FAO;

| 18. | rozumie, że hodowanie nowych ulepszonych odmian jest zarówno zbyt kosztowne, jak i czasochłonne, ale podkreśla jego konieczność, aby zachować konkurencyjność Europy w tej dziedzinie; proponuje, aby w ramach rekompensaty za takie koszty przedłużać okres ochrony praw do danej odmiany po przeprowadzeniu odpowiedniej oceny wpływu; |
| --- | --- |

18.

rozumie, że hodowanie nowych ulepszonych odmian jest zarówno zbyt kosztowne, jak i czasochłonne, ale podkreśla jego konieczność, aby zachować konkurencyjność Europy w tej dziedzinie; proponuje, aby w ramach rekompensaty za takie koszty przedłużać okres ochrony praw do danej odmiany po przeprowadzeniu odpowiedniej oceny wpływu;

| 19. | jest zaniepokojony faktem, że światowy rynek hodowli roślin jest zdominowany przez zaledwie kilka dużych przedsiębiorstw międzynarodowych, które inwestują jedynie w ograniczoną liczbę odmian, podczas gdy europejski rynek hodowli roślin jest nadal bardziej zróżnicowany w porównaniu do sytuacji na świecie, a znaczną część tego sektora stanowią małe i średnie przedsiębiorstwa; podkreśla, że w interesie zdrowej konkurencji należy dalej usprawnić europejski rynek hodowli roślin; |
| --- | --- |

19.

jest zaniepokojony faktem, że światowy rynek hodowli roślin jest zdominowany przez zaledwie kilka dużych przedsiębiorstw międzynarodowych, które inwestują jedynie w ograniczoną liczbę odmian, podczas gdy europejski rynek hodowli roślin jest nadal bardziej zróżnicowany w porównaniu do sytuacji na świecie, a znaczną część tego sektora stanowią małe i średnie przedsiębiorstwa; podkreśla, że w interesie zdrowej konkurencji należy dalej usprawnić europejski rynek hodowli roślin;

| 20. | jest zdania, że duże światowe przedsiębiorstwa zajmujące się uprawą roślin zdobyły niepokojący poziom wpływu na światowe rolnictwo i światową politykę rolną; podkreśla rolę publicznie finansowanych niezależnych badań naukowych prowadzonych w długoterminowym interesie publicznym pod względem długoterminowego bezpieczeństwa żywnościowego; |
| --- | --- |

20.

jest zdania, że duże światowe przedsiębiorstwa zajmujące się uprawą roślin zdobyły niepokojący poziom wpływu na światowe rolnictwo i światową politykę rolną; podkreśla rolę publicznie finansowanych niezależnych badań naukowych prowadzonych w długoterminowym interesie publicznym pod względem długoterminowego bezpieczeństwa żywnościowego;

| 21. | uważa ponadto, że większe przedsiębiorstwa powinny lepiej wykorzystywać i udostępniać swoje techniki uprawy roślin, które, gdyby były wykorzystywane właściwie, mogłyby przyczynić się do rozwiązania problemów związanych ze środowiskiem, klimatem i dostawami żywności; |
| --- | --- |

21.

uważa ponadto, że większe przedsiębiorstwa powinny lepiej wykorzystywać i udostępniać swoje techniki uprawy roślin, które, gdyby były wykorzystywane właściwie, mogłyby przyczynić się do rozwiązania problemów związanych ze środowiskiem, klimatem i dostawami żywności;

| 22. | zaznacza, że MŚP mają do odegrania ważną rolę na rynku nasion i w sektorze uprawy roślin w UE z uwagi na ich istotny wkład w komercyjną uprawę roślin, oraz podkreśla ich potencjał w zakresie przekładania badań i wiedzy na nowe produkty handlowe; jednak ponieważ uprawa roślin staje się sektorem coraz intensywniej korzystającym z badań i zaawansowanych technologii, zwraca uwagę, że koszty i narzędzia potrzebne do wyhodowania i wprowadzenia na rynek nowej odmiany rośliny mogą stanowić przeszkodę dla mniejszych przedsiębiorstw; uważa, że odpowiednia długość ochrony ich praw do danych odmian roślin oraz pełny dostęp do wyników badań mogłyby przyczynić się znacząco do wyrównania szans, podkreśla też, że kluczowe znaczenie ma kontynuowanie w przyszłości inwestycji w te firmy; |
| --- | --- |

22.

zaznacza, że MŚP mają do odegrania ważną rolę na rynku nasion i w sektorze uprawy roślin w UE z uwagi na ich istotny wkład w komercyjną uprawę roślin, oraz podkreśla ich potencjał w zakresie przekładania badań i wiedzy na nowe produkty handlowe; jednak ponieważ uprawa roślin staje się sektorem coraz intensywniej korzystającym z badań i zaawansowanych technologii, zwraca uwagę, że koszty i narzędzia potrzebne do wyhodowania i wprowadzenia na rynek nowej odmiany rośliny mogą stanowić przeszkodę dla mniejszych przedsiębiorstw; uważa, że odpowiednia długość ochrony ich praw do danych odmian roślin oraz pełny dostęp do wyników badań mogłyby przyczynić się znacząco do wyrównania szans, podkreśla też, że kluczowe znaczenie ma kontynuowanie w przyszłości inwestycji w te firmy;

| 23. | podkreśla znaczenie przywrócenia i dalszego rozwoju w Europie badań i praktyk w dziedzinie uprawy roślin; |
| --- | --- |

23.

podkreśla znaczenie przywrócenia i dalszego rozwoju w Europie badań i praktyk w dziedzinie uprawy roślin;

| 24. | podkreśla znaczenie różnorodności gatunków w Europie oraz europejskich badań w dziedzinie uprawy roślin skupiających się na europejskich potrzebach, w tym roślin, zbóż i owoców, które są odpowiednie dla warunków lokalnych i regionalnych; zaznacza, że wszelki rozwój w tej dziedzinie pomoże europejskim rolnikom zwiększyć ilość i jakość produkcji żywności i pasz; |
| --- | --- |

24.

podkreśla znaczenie różnorodności gatunków w Europie oraz europejskich badań w dziedzinie uprawy roślin skupiających się na europejskich potrzebach, w tym roślin, zbóż i owoców, które są odpowiednie dla warunków lokalnych i regionalnych; zaznacza, że wszelki rozwój w tej dziedzinie pomoże europejskim rolnikom zwiększyć ilość i jakość produkcji żywności i pasz;

| 25. | podkreśla, że w Europie potrzeby jest szereg różnych podmiotów w sektorze uprawy roślin i że należy umożliwić większej liczbie przedsiębiorstw i ośrodków badawczych realizowanie projektów badawczych i działanie w sektorze uprawy roślin; |
| --- | --- |

25.

podkreśla, że w Europie potrzeby jest szereg różnych podmiotów w sektorze uprawy roślin i że należy umożliwić większej liczbie przedsiębiorstw i ośrodków badawczych realizowanie projektów badawczych i działanie w sektorze uprawy roślin;

| 26. | jest zdania, że badania w dziedzinie uprawy roślin, o ile będą kontynuowane, wymagają długotrwałego wsparcia finansowego oraz że przyznanie wsparcia finansowego projektowi badawczemu w dziedzinie uprawy roślin jedynie na stosunkowo krótki okres jest niewskazane, ponieważ wyhodowanie nowej odmiany zajmuje średnio 10 lat; |
| --- | --- |

26.

jest zdania, że badania w dziedzinie uprawy roślin, o ile będą kontynuowane, wymagają długotrwałego wsparcia finansowego oraz że przyznanie wsparcia finansowego projektowi badawczemu w dziedzinie uprawy roślin jedynie na stosunkowo krótki okres jest niewskazane, ponieważ wyhodowanie nowej odmiany zajmuje średnio 10 lat;

| 27. | podkreśla, że w ramach wspólnej polityki rolnej na UE spoczywa odpowiedzialność za stawienie czoła przyszłym wyzwaniom w dziedzinie rolnictwa i uprawy roślin w Europie; uważa, że UE powinna odgrywać wiodącą rolę w rozwoju zrównoważonych technik uprawy roślin i w promowaniu badań i praktyk w zakresie rolnictwa i uprawy roślin; |
| --- | --- |

27.

podkreśla, że w ramach wspólnej polityki rolnej na UE spoczywa odpowiedzialność za stawienie czoła przyszłym wyzwaniom w dziedzinie rolnictwa i uprawy roślin w Europie; uważa, że UE powinna odgrywać wiodącą rolę w rozwoju zrównoważonych technik uprawy roślin i w promowaniu badań i praktyk w zakresie rolnictwa i uprawy roślin;

| 28. | podkreśla, że najważniejsze badania w dziedzinie uprawy roślin w UE powinny być finansowane przez UE i jej państwa członkowskie; nie uważa, aby małe i średnie przedsiębiorstwa zajmujące się uprawą roślin w UE były w stanie same finansować znaczną część badań i utrzymać jednocześnie konkurencyjność; |
| --- | --- |

28.

podkreśla, że najważniejsze badania w dziedzinie uprawy roślin w UE powinny być finansowane przez UE i jej państwa członkowskie; nie uważa, aby małe i średnie przedsiębiorstwa zajmujące się uprawą roślin w UE były w stanie same finansować znaczną część badań i utrzymać jednocześnie konkurencyjność;

| 29. | wzywa Komisję do przeznaczenia odpowiednich zasobów finansowych oraz do stworzenia spójnej struktury badań i praktyk w dziedzinie uprawy roślin w ramach programów badawczych i innych odpowiednich instrumentów politycznych, aby można było zachować i rozwinąć europejską różnorodność; za szczególnie istotne uważa przeznaczenie na projekty badawcze dostatecznego czasu i wystarczających funduszy, aby można było osiągnąć dobre wyniki; podkreśla, że bardzo ważne jest również zapewnienie przedsiębiorstwom zajmującym się uprawą roślin nieograniczonego dostępu do wyników badań oraz że powinien istnieć szereg różnych projektów badawczych, co pozwoliłoby zmniejszyć skutki niepowodzeń; |
| --- | --- |

29.

wzywa Komisję do przeznaczenia odpowiednich zasobów finansowych oraz do stworzenia spójnej struktury badań i praktyk w dziedzinie uprawy roślin w ramach programów badawczych i innych odpowiednich instrumentów politycznych, aby można było zachować i rozwinąć europejską różnorodność; za szczególnie istotne uważa przeznaczenie na projekty badawcze dostatecznego czasu i wystarczających funduszy, aby można było osiągnąć dobre wyniki; podkreśla, że bardzo ważne jest również zapewnienie przedsiębiorstwom zajmującym się uprawą roślin nieograniczonego dostępu do wyników badań oraz że powinien istnieć szereg różnych projektów badawczych, co pozwoliłoby zmniejszyć skutki niepowodzeń;

| 30. | podkreśla fakt, że będzie istniało stałe zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych pracowników, by zaspokoić przyszłe potrzeby w badaniach dotyczących uprawy roślin oraz że nauka o roślinach i uprawie roślin powinna być w dalszym ciągu promowana w szkołach, na uniwersytetach i w społeczeństwie; zwraca szczególnie uwagę na sukces akcji „Fascynujący Świat Roślin” przypadającej na dzień 18 maja 2013 r.; |
| --- | --- |

30.

podkreśla fakt, że będzie istniało stałe zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych pracowników, by zaspokoić przyszłe potrzeby w badaniach dotyczących uprawy roślin oraz że nauka o roślinach i uprawie roślin powinna być w dalszym ciągu promowana w szkołach, na uniwersytetach i w społeczeństwie; zwraca szczególnie uwagę na sukces akcji „Fascynujący Świat Roślin” przypadającej na dzień 18 maja 2013 r.;

| 31. | podkreśla, że ostatecznym celem ustawodawstwa w dziedzinie uprawy roślin powinno być ułatwienie zarówno stosowania technik uprawy roślin, jak i badań w dziedzinie rolnictwa i uprawy roślin; uważa, że powinny dzięki niemu powstawać produkty lepiej dostosowane do lokalnego klimatu i lokalnych warunków geograficznych, które ostatecznie prowadziłyby do dużych plonów bezpiecznych dla zdrowia człowieka i środowiska; |
| --- | --- |

31.

podkreśla, że ostatecznym celem ustawodawstwa w dziedzinie uprawy roślin powinno być ułatwienie zarówno stosowania technik uprawy roślin, jak i badań w dziedzinie rolnictwa i uprawy roślin; uważa, że powinny dzięki niemu powstawać produkty lepiej dostosowane do lokalnego klimatu i lokalnych warunków geograficznych, które ostatecznie prowadziłyby do dużych plonów bezpiecznych dla zdrowia człowieka i środowiska;

| 32. | zauważa, że przy dzisiejszym ustawodawstwie w dziedzinie uprawy roślin dotyczącym poszczególnych technik, trudne okazało się również, po fakcie, ustalenie, jakiej techniki użyto w trakcie uprawy danej rośliny, co potwierdza trudności, jakie stwarzają ustawy dotyczące poszczególnych technik; |
| --- | --- |

32.

zauważa, że przy dzisiejszym ustawodawstwie w dziedzinie uprawy roślin dotyczącym poszczególnych technik, trudne okazało się również, po fakcie, ustalenie, jakiej techniki użyto w trakcie uprawy danej rośliny, co potwierdza trudności, jakie stwarzają ustawy dotyczące poszczególnych technik;

| 33. | wzywa Komisję, aby z uwagi na opisane powyżej wyzwania i obecny stan europejskiego i światowego sektora uprawy roślin dokładnie zbadała i przeanalizowała sytuację oraz zaproponowała skuteczne i praktyczne środki w celu stawienia czoła tym ogromnym wyzwaniom stojącym przed europejskimi hodowcami i rolnikami; |
| --- | --- |

33.

wzywa Komisję, aby z uwagi na opisane powyżej wyzwania i obecny stan europejskiego i światowego sektora uprawy roślin dokładnie zbadała i przeanalizowała sytuację oraz zaproponowała skuteczne i praktyczne środki w celu stawienia czoła tym ogromnym wyzwaniom stojącym przed europejskimi hodowcami i rolnikami;

| 34. | zachęca Komisję do opracowania ogólnej strategii dotyczącej środków produkcji w rolnictwie, szczególnie odnośnie do uprawy roślin; wzywa Komisję do zapewnienia ram politycznych wspierających sektor rolniczych środków produkcji, jako jednego z głównych obszarów koniecznych do rozwoju wydajności i zrównoważoności w rolnictwie; |
| --- | --- |

34.

zachęca Komisję do opracowania ogólnej strategii dotyczącej środków produkcji w rolnictwie, szczególnie odnośnie do uprawy roślin; wzywa Komisję do zapewnienia ram politycznych wspierających sektor rolniczych środków produkcji, jako jednego z głównych obszarów koniecznych do rozwoju wydajności i zrównoważoności w rolnictwie;

| 35. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

35.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  http://www.regjeringen.no/en/dep/lmd/campain/svalbard-global-seed-vault.html?id=462220.

(2)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.

(3)  Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 1.

(4)  Dz.U. L 193 z 20.7.2002, s. 33.

(5)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.

(6)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1.

---

Środa, 26 lutego 2014 r.

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/52 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/52

---

P7_TA(2014)0132

Polityka spójności

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie siódmego i ósmego sprawozdania Komisji Europejskiej z postępów unijnej polityki spójności oraz w sprawie sprawozdania strategicznego 2013 dotyczącego realizacji programów na lata 2007–2013 (2013/2008(INI))

(2017/C 285/07)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji pt. „Siódme sprawozdanie z postępów w dziedzinie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej” z dnia 24 listopada 2011 r. (COM(2011)0776) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SEC(2011)1372), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji pt. „Siódme sprawozdanie z postępów w dziedzinie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej” z dnia 24 listopada 2011 r. (COM(2011)0776) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SEC(2011)1372),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji pt. „Ósme sprawozdanie z postępów w dziedzinie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej – Regionalny i miejski wymiar kryzysu” z dnia 26 czerwca 2013 r. (COM(2013)0463) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2013)0232), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji pt. „Ósme sprawozdanie z postępów w dziedzinie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej – Regionalny i miejski wymiar kryzysu” z dnia 26 czerwca 2013 r. (COM(2013)0463) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2013)0232),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji pt. „Polityka spójności: sprawozdanie strategiczne 2013 dotyczące realizacji programów na lata 2007–2013” z dnia 18 kwietnia 2013 r. (COM(2013)0210) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2013)0129), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji pt. „Polityka spójności: sprawozdanie strategiczne 2013 dotyczące realizacji programów na lata 2007–2013” z dnia 18 kwietnia 2013 r. (COM(2013)0210) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2013)0129),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 6 października 2011 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności, oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 (COM(2011)0615), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 6 października 2011 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego objętych zakresem wspólnych ram strategicznych oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności, oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 (COM(2011)0615),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie polityki spójności: inwestowanie w realną gospodarkę (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie polityki spójności: inwestowanie w realną gospodarkę (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 października 2010 r. w sprawie polityki spójności i polityki regionalnej UE po 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 października 2010 r. w sprawie polityki spójności i polityki regionalnej UE po 2013 r. (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie wkładu polityki spójności w osiągnięcie celów lizbońskich i celów „UE 2020” (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie wkładu polityki spójności w osiągnięcie celów lizbońskich i celów „UE 2020” (3),

| — | uwzględniając wniosek Komisji z dnia 6 października 2011 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (COM(2011)0614), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji z dnia 6 października 2011 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (COM(2011)0614),

| — | uwzględniając 4. sprawozdanie monitorujące Komitetu Regionów w sprawie strategii „Europa 2020” (Komitet Regionów, październik 2013 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając 4. sprawozdanie monitorujące Komitetu Regionów w sprawie strategii „Europa 2020” (Komitet Regionów, październik 2013 r.),

| — | uwzględniając wspólny dokument Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej oraz Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego Komisji zatytułowany „Polityka spójności UE na rzecz zatrudnienia i wzrostu w Europie” (lipiec 2013 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny dokument Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej oraz Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego Komisji zatytułowany „Polityka spójności UE na rzecz zatrudnienia i wzrostu w Europie” (lipiec 2013 r.),

| — | uwzględniając ekspertyzę opublikowaną przez Parlament Europejski „Polityka spójności po 2013 r.: ocena krytyczna wniosków ustawodawczych” (czerwiec 2012 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ekspertyzę opublikowaną przez Parlament Europejski „Polityka spójności po 2013 r.: ocena krytyczna wniosków ustawodawczych” (czerwiec 2012 r.),

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego i opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7-0081/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego i opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7-0081/2014),

| A. | mając na uwadze, że dowody empiryczne wykazują, że kryzys gospodarczy, finansowy i społeczny doprowadził do zatrzymania procesu konwergencji, a nawet do jego cofnięcia, w ten sposób pogłębiając różnice między regionami i kończąc długi okres, w którym różnice regionalne PKB na jednego mieszkańca oraz bezrobocie w UE stale się zmniejszały, jednocześnie niosąc poważne konsekwencje dla słabszych regionów Unii; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że dowody empiryczne wykazują, że kryzys gospodarczy, finansowy i społeczny doprowadził do zatrzymania procesu konwergencji, a nawet do jego cofnięcia, w ten sposób pogłębiając różnice między regionami i kończąc długi okres, w którym różnice regionalne PKB na jednego mieszkańca oraz bezrobocie w UE stale się zmniejszały, jednocześnie niosąc poważne konsekwencje dla słabszych regionów Unii;

| B. | mając na uwadze wzrost deficytu środków publicznych oraz coraz większą presję, jakiej poddawane są te środki, zarówno na szczeblu państw członkowskich, jak i na szczeblu UE, podczas gdy kryzys i spowodowana przez kryzys recesja, jak również kryzys zadłużeniowy w kilku państwach członkowskich, zmusiły ostatecznie państwa członkowskie do przeprowadzenia istotnych i potrzebnych reform strukturalnych, które przyczyniły się do przywrócenia wzrostu gospodarczego i stworzenia nowych miejsc pracy, prowadząc czasami do cięcia wydatków w zakresie współfinansowania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze wzrost deficytu środków publicznych oraz coraz większą presję, jakiej poddawane są te środki, zarówno na szczeblu państw członkowskich, jak i na szczeblu UE, podczas gdy kryzys i spowodowana przez kryzys recesja, jak również kryzys zadłużeniowy w kilku państwach członkowskich, zmusiły ostatecznie państwa członkowskie do przeprowadzenia istotnych i potrzebnych reform strukturalnych, które przyczyniły się do przywrócenia wzrostu gospodarczego i stworzenia nowych miejsc pracy, prowadząc czasami do cięcia wydatków w zakresie współfinansowania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności;

| C. | mając na uwadze, że polityka konsolidacji fiskalnej spowodowała wzrost znaczenia i roli polityki spójności jako źródła inwestycji publicznych, szczególnie poniżej szczebla krajowego, jako że finansowanie tej polityki stanowi ponad połowę ogółu inwestycji publicznych w znacznej liczbie państw członkowskich i regionów; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że polityka konsolidacji fiskalnej spowodowała wzrost znaczenia i roli polityki spójności jako źródła inwestycji publicznych, szczególnie poniżej szczebla krajowego, jako że finansowanie tej polityki stanowi ponad połowę ogółu inwestycji publicznych w znacznej liczbie państw członkowskich i regionów;

| D. | mając na uwadze, że negatywne skutki kryzysu odczuwalne są we wszystkich regionach i miastach europejskich, zatem finansowanie polityki spójności jest coraz ważniejsze również w regionach znajdujących się w okresie przejściowym oraz w regionach lepiej rozwiniętych; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że negatywne skutki kryzysu odczuwalne są we wszystkich regionach i miastach europejskich, zatem finansowanie polityki spójności jest coraz ważniejsze również w regionach znajdujących się w okresie przejściowym oraz w regionach lepiej rozwiniętych;

| E. | mając na uwadze, że udział w realizacji celów strategii „Europa 2020” ma bardzo zdecydowany wymiar regionalny, który należy brać pod uwagę przy przygotowywaniu i wdrażaniu programów kolejnej generacji w ramach polityki spójności i innych dziedzin polityki inwestycyjnej UE; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że udział w realizacji celów strategii „Europa 2020” ma bardzo zdecydowany wymiar regionalny, który należy brać pod uwagę przy przygotowywaniu i wdrażaniu programów kolejnej generacji w ramach polityki spójności i innych dziedzin polityki inwestycyjnej UE;

| F. | mając na uwadze, że w ramach polityki spójności nacisk kładziono dotychczas raczej na absorpcję niż na definiowanie i monitorowanie celów oraz ocenę ich realizacji, a jednocześnie systemy monitorowania i oceny nie doprowadziły do pełnego osiągnięcia celów w postaci lepszego zdefiniowania zróżnicowanych założeń dostosowanych do specyfiki regionalnej, cech charakterystycznych i potrzeb lokalnych, regionalnych i międzyregionalnych; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w ramach polityki spójności nacisk kładziono dotychczas raczej na absorpcję niż na definiowanie i monitorowanie celów oraz ocenę ich realizacji, a jednocześnie systemy monitorowania i oceny nie doprowadziły do pełnego osiągnięcia celów w postaci lepszego zdefiniowania zróżnicowanych założeń dostosowanych do specyfiki regionalnej, cech charakterystycznych i potrzeb lokalnych, regionalnych i międzyregionalnych;

| G. | mając na uwadze, że polityka spójności w dalszym ciągu pozostanie głównym źródłem finansowania publicznego w UE w kontekście wieloletnich ram finansowych 2014–2020 oraz mając na uwadze, że w nowych ramach polityki spójności cały nacisk położono na konieczność skoncentrowania inwestycji w kilku uznawanych za najważniejsze obszarach, takich jak zatrudnienie (szczególnie zatrudnienie młodzieży) oraz mobilność pracowników, edukacja i szkolenia, MŚP, badania, rozwój technologiczny i innowacje, ICT, zrównoważony transport i usuwanie wąskich gardeł, zrównoważona energia, środowisko, promocja zdolności instytucjonalnych organów publicznych oraz skuteczności organów administracji państwowej, rozwój obszarów miejskich i dużych miast; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że polityka spójności w dalszym ciągu pozostanie głównym źródłem finansowania publicznego w UE w kontekście wieloletnich ram finansowych 2014–2020 oraz mając na uwadze, że w nowych ramach polityki spójności cały nacisk położono na konieczność skoncentrowania inwestycji w kilku uznawanych za najważniejsze obszarach, takich jak zatrudnienie (szczególnie zatrudnienie młodzieży) oraz mobilność pracowników, edukacja i szkolenia, MŚP, badania, rozwój technologiczny i innowacje, ICT, zrównoważony transport i usuwanie wąskich gardeł, zrównoważona energia, środowisko, promocja zdolności instytucjonalnych organów publicznych oraz skuteczności organów administracji państwowej, rozwój obszarów miejskich i dużych miast;

| H. | mając na uwadze, że potrzeba osiągania lepszych wyników przy użyciu mniejszej ilości zasobów doprowadziła do włączenia inteligentnej specjalizacji do nowych ram polityki spójności (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów (4)), aby regiony mogły przyjąć strategiczne i mniej fragmentaryczne podejście do rozwoju gospodarczego poprzez wsparcie skoncentrowane na badaniach i innowacji; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że potrzeba osiągania lepszych wyników przy użyciu mniejszej ilości zasobów doprowadziła do włączenia inteligentnej specjalizacji do nowych ram polityki spójności (rozporządzenie w sprawie wspólnych przepisów (4)), aby regiony mogły przyjąć strategiczne i mniej fragmentaryczne podejście do rozwoju gospodarczego poprzez wsparcie skoncentrowane na badaniach i innowacji;

| I. | mając na uwadze, że partnerstwo i wielopoziomowe sprawowanie rządów stanowią ogólne zasady horyzontalne zmierzające do realizacji unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w kontekście kolejnych ram prawnych polityki spójności; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że partnerstwo i wielopoziomowe sprawowanie rządów stanowią ogólne zasady horyzontalne zmierzające do realizacji unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w kontekście kolejnych ram prawnych polityki spójności;

| J. | mając na uwadze, że oceny dokonane w ramach okresu programowania 2007–2013 nie obejmują całego cyklu oceny uwzględniającego efektywność, skuteczność i skutki; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że oceny dokonane w ramach okresu programowania 2007–2013 nie obejmują całego cyklu oceny uwzględniającego efektywność, skuteczność i skutki;

| K. | mając na uwadze, że poziom absorpcji środków z funduszy w państwach członkowskich wynosi około 50 %, a w ostatnim roku tego okresu wyniósł około 30 %; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że poziom absorpcji środków z funduszy w państwach członkowskich wynosi około 50 %, a w ostatnim roku tego okresu wyniósł około 30 %;

| L. | mając na uwadze, że MŚP mają trudności z oceną finansowania pochodzącego z sektora bankowego; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że MŚP mają trudności z oceną finansowania pochodzącego z sektora bankowego;

Ogólne wyzwania związane z wdrażaniem w obecnym okresie programowania

| 1. | przyjmuje z zadowoleniem siódme i ósme sprawozdanie z postępów, jak również sprawozdanie strategiczne za rok 2013, i wzywa Komisję, która rozpoczyna właśnie ocenę ex post 2007–2013, oraz państwa członkowskie do oparcia tejże oceny na wiarygodnych danych, do pochylenia się nad wydajnością, skutecznością i skutkami działań, a także do zakończenia oceny do 2015 r., jak przewidziano w poprzednim rozporządzeniu ogólnym, aby wyciągnąć jasne wnioski, które zostaną wykorzystane przy wdrażaniu w nowym okresie programowania; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje z zadowoleniem siódme i ósme sprawozdanie z postępów, jak również sprawozdanie strategiczne za rok 2013, i wzywa Komisję, która rozpoczyna właśnie ocenę ex post 2007–2013, oraz państwa członkowskie do oparcia tejże oceny na wiarygodnych danych, do pochylenia się nad wydajnością, skutecznością i skutkami działań, a także do zakończenia oceny do 2015 r., jak przewidziano w poprzednim rozporządzeniu ogólnym, aby wyciągnąć jasne wnioski, które zostaną wykorzystane przy wdrażaniu w nowym okresie programowania;

| 2. | uważa, że sama polityka konsolidacji budżetowej nie wystarczy do umocnienia wzrostu i wspierania inwestycji, które prowadzą do tworzenia trwałych miejsc pracy wysokiej jakości, co wymaga również środków wsparcia gospodarki i sprzyjania rozwojowi, który w dalszym ciągu jest skromny i niepewny, zmierzającemu do ożywienia gospodarczego; |
| --- | --- |

2.

uważa, że sama polityka konsolidacji budżetowej nie wystarczy do umocnienia wzrostu i wspierania inwestycji, które prowadzą do tworzenia trwałych miejsc pracy wysokiej jakości, co wymaga również środków wsparcia gospodarki i sprzyjania rozwojowi, który w dalszym ciągu jest skromny i niepewny, zmierzającemu do ożywienia gospodarczego;

| 3. | wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do zwiększania inwestycji w obszarach przedsiębiorczości, nowo powstających przedsiębiorstw i samozatrudnienia, które służą tworzeniu nowych miejsc pracy, zważywszy szczególnie na fakt, że MŚP i mikroprzedsiębiorstwa zapewniają ponad dwie trzecie miejsc pracy w sektorze prywatnym UE; uważa, że należy położyć szczególny nacisk na poziom regionalny i lokalny; ponadto jest zdania, że inwestowanie w przedsiębiorstwa społeczne i przedsiębiorczość społeczną oferuje dodatkową i korzystną możliwość wyjścia naprzeciw potrzebom społecznym, których nie zaspokajają dobra i usługi publiczne; |
| --- | --- |

3.

wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do zwiększania inwestycji w obszarach przedsiębiorczości, nowo powstających przedsiębiorstw i samozatrudnienia, które służą tworzeniu nowych miejsc pracy, zważywszy szczególnie na fakt, że MŚP i mikroprzedsiębiorstwa zapewniają ponad dwie trzecie miejsc pracy w sektorze prywatnym UE; uważa, że należy położyć szczególny nacisk na poziom regionalny i lokalny; ponadto jest zdania, że inwestowanie w przedsiębiorstwa społeczne i przedsiębiorczość społeczną oferuje dodatkową i korzystną możliwość wyjścia naprzeciw potrzebom społecznym, których nie zaspokajają dobra i usługi publiczne;

| 4. | wyraża zaniepokojenie z powodu braku wystarczających publicznych środków finansowych, w szczególności poniżej szczebla krajowego, przeznaczonych na należyte wdrożenie strategii „Europa 2020”, ze względu na skutki kryzysu gospodarczego oraz z powodu znacznego uzależnienia licznych mniej rozwiniętych państw członkowskich i regionów od środków przeznaczonych na finansowanie polityki spójności; uważa, że przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji dotyczącej potencjalnych sankcji makroekonomicznych należy uważnie rozpatrzyć olbrzymią zależność rozwoju niektórych państw członkowskich od środków przeznaczonych na finansowanie polityki spójności; |
| --- | --- |

4.

wyraża zaniepokojenie z powodu braku wystarczających publicznych środków finansowych, w szczególności poniżej szczebla krajowego, przeznaczonych na należyte wdrożenie strategii „Europa 2020”, ze względu na skutki kryzysu gospodarczego oraz z powodu znacznego uzależnienia licznych mniej rozwiniętych państw członkowskich i regionów od środków przeznaczonych na finansowanie polityki spójności; uważa, że przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji dotyczącej potencjalnych sankcji makroekonomicznych należy uważnie rozpatrzyć olbrzymią zależność rozwoju niektórych państw członkowskich od środków przeznaczonych na finansowanie polityki spójności;

| 5. | uważa, że chociaż środki przeznaczone na politykę spójności w bieżących wieloletnich ramach finansowych są stosunkowo niewielkie w obliczu potrzeb w terenie, zapewnienie większej efektywności, jak również synergii między budżetem UE a budżetami krajowymi może niemniej jednak stanowić istotny bodziec dla strategii umacniania wzrostu; |
| --- | --- |

5.

uważa, że chociaż środki przeznaczone na politykę spójności w bieżących wieloletnich ramach finansowych są stosunkowo niewielkie w obliczu potrzeb w terenie, zapewnienie większej efektywności, jak również synergii między budżetem UE a budżetami krajowymi może niemniej jednak stanowić istotny bodziec dla strategii umacniania wzrostu;

| 6. | uważa, że aby przyczynić się do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, zgodnie z celami spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, niezależnie od potrzeby skoncentrowania się na sektorach o długoterminowym potencjale w zakresie tworzenia miejsc pracy i innowacji, istotne jest uwzględnienie znacznych potrzeb słabiej rozwiniętych regionów w zakresie inwestycji w projekty infrastruktury w podstawowych sektorach, takich jak transport, telekomunikacja i zrównoważona energia; |
| --- | --- |

6.

uważa, że aby przyczynić się do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, zgodnie z celami spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, niezależnie od potrzeby skoncentrowania się na sektorach o długoterminowym potencjale w zakresie tworzenia miejsc pracy i innowacji, istotne jest uwzględnienie znacznych potrzeb słabiej rozwiniętych regionów w zakresie inwestycji w projekty infrastruktury w podstawowych sektorach, takich jak transport, telekomunikacja i zrównoważona energia;

| 7. | uważa, że bez względu na dowody zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w przygotowanie umów o partnerstwie, konieczne jest podjęcie dalszych działań na rzecz umocnienia terytorialnego wymiaru systemu zarządzania polityką spójności, strategią „Europa 2020” oraz europejskim semestrem, przez zapewnienie po pierwszego rzeczywistego dialogu i komplementarności różnych szczebli zarządzania, a po drugie zgodności priorytetów przyjmowanych na tych szczeblach ze specyfiką oraz potrzebami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym; podkreśla w tym względzie znaczenie zadbania o to, by gminy i regiony były należycie zaangażowane w ustanowienie strategii krajowych oraz wskazanie specyficznych problemów i wyzwań, przy jednoczesnym uniknięciu zwiększenia obciążeń administracyjnych; |
| --- | --- |

7.

uważa, że bez względu na dowody zaangażowania władz lokalnych i regionalnych w przygotowanie umów o partnerstwie, konieczne jest podjęcie dalszych działań na rzecz umocnienia terytorialnego wymiaru systemu zarządzania polityką spójności, strategią „Europa 2020” oraz europejskim semestrem, przez zapewnienie po pierwszego rzeczywistego dialogu i komplementarności różnych szczebli zarządzania, a po drugie zgodności priorytetów przyjmowanych na tych szczeblach ze specyfiką oraz potrzebami na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym; podkreśla w tym względzie znaczenie zadbania o to, by gminy i regiony były należycie zaangażowane w ustanowienie strategii krajowych oraz wskazanie specyficznych problemów i wyzwań, przy jednoczesnym uniknięciu zwiększenia obciążeń administracyjnych;

| 8. | uważa, że polityka spójności umożliwia najlepiej nadanie strategii „Europa 2020” wymiaru terytorialnego, niezbędnego do rozwiązania bardzo istotnych różnic wzrostu w ramach Unii i wewnątrz państw członkowskich, oraz że zapewnia, iż potencjał wzrostu wykorzystywany jest również na najbardziej oddalonych i najrzadziej zaludnionych terytoriach unijnych, a także umożliwia zaradzenie sytuacji, w której rozbieżne zdolności instytucjonalne oznaczają, że różne regiony nie mogą w ten sam sposób wykorzystywać danych celów jako punktu odniesienia; |
| --- | --- |

8.

uważa, że polityka spójności umożliwia najlepiej nadanie strategii „Europa 2020” wymiaru terytorialnego, niezbędnego do rozwiązania bardzo istotnych różnic wzrostu w ramach Unii i wewnątrz państw członkowskich, oraz że zapewnia, iż potencjał wzrostu wykorzystywany jest również na najbardziej oddalonych i najrzadziej zaludnionych terytoriach unijnych, a także umożliwia zaradzenie sytuacji, w której rozbieżne zdolności instytucjonalne oznaczają, że różne regiony nie mogą w ten sam sposób wykorzystywać danych celów jako punktu odniesienia;

Skoncentrowanie się na kwestiach zatrudnienia i włączenia społecznego

| 9. | jest szczególnie zaniepokojony faktem, że z powodu kryzysu znacznie wzrósł odsetek ludności zagrożonej ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, znajdującej się w złej sytuacji materialnej, doświadczającej degradacji środowiska i złych warunków mieszkaniowych, wykazującej się bardzo małą intensywnością pracy, zagrożonej wykluczeniem i ubóstwem energetycznym, przy czym odnotowuje się to szczególnie w regionach i miastach objętych celem konwergencji, a w szczególności w regionach wokół miast stołecznych, które zgodnie ze wskaźnikami są sklasyfikowane jako rozwinięte, przy czym problemy te dotykają w większym stopniu kobiet, rodzin niepełnych, rodzin wielodzietnych z przynajmniej czworgiem dzieci, opiekunów (zwłaszcza osób opiekujących się osobami niepełnosprawnymi), członków marginalizowanych społeczności lub osób starszych, zbliżających się do wieku emerytalnego, dla których możliwość korzystania z równych szans jest utrudniona; |
| --- | --- |

9.

jest szczególnie zaniepokojony faktem, że z powodu kryzysu znacznie wzrósł odsetek ludności zagrożonej ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, znajdującej się w złej sytuacji materialnej, doświadczającej degradacji środowiska i złych warunków mieszkaniowych, wykazującej się bardzo małą intensywnością pracy, zagrożonej wykluczeniem i ubóstwem energetycznym, przy czym odnotowuje się to szczególnie w regionach i miastach objętych celem konwergencji, a w szczególności w regionach wokół miast stołecznych, które zgodnie ze wskaźnikami są sklasyfikowane jako rozwinięte, przy czym problemy te dotykają w większym stopniu kobiet, rodzin niepełnych, rodzin wielodzietnych z przynajmniej czworgiem dzieci, opiekunów (zwłaszcza osób opiekujących się osobami niepełnosprawnymi), członków marginalizowanych społeczności lub osób starszych, zbliżających się do wieku emerytalnego, dla których możliwość korzystania z równych szans jest utrudniona;

| 10. | uważa, iż kwestie te należy pilnie rozwiązać – gdyż powodują one znaczne zmniejszenie spójności między regionami i mogą stanowić zagrożenie dla konkurencyjności Unii w perspektywie średnio- i długookresowej – poprzez skoncentrowanie się na dziedzinach polityki, które zapewniają trwałe zatrudnienie dobrej jakości oraz włączenie społeczne, w szczególności w odniesieniu do ludzi młodych, poprzez promowanie roli ŚMP w tym zakresie, ograniczenie rozdrobnienia i ułatwienie zmiany pracy, przy czym należy skoncentrować się na programach przekwalifikowania osób długotrwale bezrobotnych, wykorzystaniu doświadczeń osób u schyłku kariery zawodowej oraz wspieraniu w równej mierze niezależności gospodarczej kobiet i mężczyzn; uważa, że istotne jest także wspieranie fizycznej dostępności i dostępu do informacji i środków przekazu, których osiągnięcie musi zostać ocenione przy wykorzystaniu wiarygodnych, obiektywnych i porównywalnych wskaźników oraz rozważeniu zmian demograficznych; |
| --- | --- |

10.

uważa, iż kwestie te należy pilnie rozwiązać – gdyż powodują one znaczne zmniejszenie spójności między regionami i mogą stanowić zagrożenie dla konkurencyjności Unii w perspektywie średnio- i długookresowej – poprzez skoncentrowanie się na dziedzinach polityki, które zapewniają trwałe zatrudnienie dobrej jakości oraz włączenie społeczne, w szczególności w odniesieniu do ludzi młodych, poprzez promowanie roli ŚMP w tym zakresie, ograniczenie rozdrobnienia i ułatwienie zmiany pracy, przy czym należy skoncentrować się na programach przekwalifikowania osób długotrwale bezrobotnych, wykorzystaniu doświadczeń osób u schyłku kariery zawodowej oraz wspieraniu w równej mierze niezależności gospodarczej kobiet i mężczyzn; uważa, że istotne jest także wspieranie fizycznej dostępności i dostępu do informacji i środków przekazu, których osiągnięcie musi zostać ocenione przy wykorzystaniu wiarygodnych, obiektywnych i porównywalnych wskaźników oraz rozważeniu zmian demograficznych;

| 11. | podkreśla rolę Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w zmniejszeniu różnic w kapitale ludzkim między regionami oraz we wspieraniu działań na rzecz zmniejszenia bezrobocia, gdyż ten fundusz, równolegle z Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego (EFRR) i w połączeniu z nim, przyczynia się do realizacji niektórych najważniejszych obecnie priorytetów Unii, takich jak zwiększenie zatrudnienia młodzieży i poprawa sytuacji na rynku pracy, wspieranie zrównoważonej gospodarki i wzrostu, zmniejszenie liczby uczniów przedwcześnie kończących naukę oraz zwalczanie ubóstwa, dyskryminacji i wykluczenia społecznego; dlatego nalega, aby kłaść większy nacisk na zasadę należytego zarządzania finansami, ze szczególnym uwzględnieniem efektywności i skuteczności działań w ramach EFS, a także wzywa Komisję do przeanalizowania wpływu wywieranego przez EFS na bezrobocie i tworzenie miejsc pracy; |
| --- | --- |

11.

podkreśla rolę Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w zmniejszeniu różnic w kapitale ludzkim między regionami oraz we wspieraniu działań na rzecz zmniejszenia bezrobocia, gdyż ten fundusz, równolegle z Europejskim Funduszem Rozwoju Regionalnego (EFRR) i w połączeniu z nim, przyczynia się do realizacji niektórych najważniejszych obecnie priorytetów Unii, takich jak zwiększenie zatrudnienia młodzieży i poprawa sytuacji na rynku pracy, wspieranie zrównoważonej gospodarki i wzrostu, zmniejszenie liczby uczniów przedwcześnie kończących naukę oraz zwalczanie ubóstwa, dyskryminacji i wykluczenia społecznego; dlatego nalega, aby kłaść większy nacisk na zasadę należytego zarządzania finansami, ze szczególnym uwzględnieniem efektywności i skuteczności działań w ramach EFS, a także wzywa Komisję do przeanalizowania wpływu wywieranego przez EFS na bezrobocie i tworzenie miejsc pracy;

| 12. | przyznaje, że znaczna część wydatków z EFS przeznaczana jest na wspieranie nowych i lepszych miejsc pracy, promowanie integracji i udziału grup defaworyzowanych, w tym osób niepełnosprawnych, oraz na rozwój dostępnego dla wszystkich społeczeństwa integracyjnego; podkreśla jednak, że w dobie kryzysu należy położyć większy nacisk na skuteczne wykorzystanie środków EFS w celu zwalczania lokalnych i regionalnych nierówności oraz wykluczenia społecznego, ułatwiania dostępu do zatrudnienia, zwłaszcza dla najbardziej zagrożonych grup i młodzieży, a także ułatwienia kobietom powrotu na rynek pracy poprzez zmniejszenie segregacji ze względu na płeć; |
| --- | --- |

12.

przyznaje, że znaczna część wydatków z EFS przeznaczana jest na wspieranie nowych i lepszych miejsc pracy, promowanie integracji i udziału grup defaworyzowanych, w tym osób niepełnosprawnych, oraz na rozwój dostępnego dla wszystkich społeczeństwa integracyjnego; podkreśla jednak, że w dobie kryzysu należy położyć większy nacisk na skuteczne wykorzystanie środków EFS w celu zwalczania lokalnych i regionalnych nierówności oraz wykluczenia społecznego, ułatwiania dostępu do zatrudnienia, zwłaszcza dla najbardziej zagrożonych grup i młodzieży, a także ułatwienia kobietom powrotu na rynek pracy poprzez zmniejszenie segregacji ze względu na płeć;

| 13. | zauważa, że duża liczba osób przedwcześnie kończących naukę w niektórych regionach jest o wiele wyższa od zakładanych 10 % oraz że osoby przedwcześnie kończące naukę muszą otrzymać ofertę kształcenia, szkolenia lub pracy, która będzie odpowiadała ich potrzebom; w tym kontekście odnosi się do znaczenia gwarancji dla młodzieży dla osób przedwcześnie kończących naukę; podkreśla znaczenie integracyjnego – gwarantującego wszystkim młodym osobom równe szanse – systemu edukacji, który umożliwi zmniejszenie liczby osób przedwcześnie kończących naukę; podkreśla w związku z tym, że należy znaleźć sposób na integrację słabo wykształconych młodych ludzi na rynku pracy poprzez zapewnienie nieograniczonych, dostępnych, wysokiej jakości szkoleń zawodowych i szkoleń w miejscu pracy oraz umożliwienie zdobywania umiejętności, biorąc pod uwagę fakt, że brak kwalifikacji może zwiększyć zagrożenie bezrobociem, które z kolei zwiększa ryzyko ubóstwa i pociąga za sobą ogrom problemów społecznych związanych z wykluczeniem społecznym, wyobcowaniem i nieudanymi próbami budowania samodzielnego życia; zaznacza w związku z tym, że wkład EFS jest niezbędny, aby pomóc większej liczbie młodych osób kontynuować naukę i zdobywać odpowiednie, potrzebne do pracy kwalifikacje oraz by zapewnić szerszy dostęp do wysokiej jakości kształcenia dzięki specjalnym projektom skierowanym do dzieci pochodzących z defaworyzowanych grup i mniejszości, w tym osób niepełnosprawnych; wzywa państwa członkowskie do promowania odpowiednich szkoleń zawodowych i szkoleń w miejscu pracy wśród osób, które będą czerpały z nich korzyści; |
| --- | --- |

13.

zauważa, że duża liczba osób przedwcześnie kończących naukę w niektórych regionach jest o wiele wyższa od zakładanych 10 % oraz że osoby przedwcześnie kończące naukę muszą otrzymać ofertę kształcenia, szkolenia lub pracy, która będzie odpowiadała ich potrzebom; w tym kontekście odnosi się do znaczenia gwarancji dla młodzieży dla osób przedwcześnie kończących naukę; podkreśla znaczenie integracyjnego – gwarantującego wszystkim młodym osobom równe szanse – systemu edukacji, który umożliwi zmniejszenie liczby osób przedwcześnie kończących naukę; podkreśla w związku z tym, że należy znaleźć sposób na integrację słabo wykształconych młodych ludzi na rynku pracy poprzez zapewnienie nieograniczonych, dostępnych, wysokiej jakości szkoleń zawodowych i szkoleń w miejscu pracy oraz umożliwienie zdobywania umiejętności, biorąc pod uwagę fakt, że brak kwalifikacji może zwiększyć zagrożenie bezrobociem, które z kolei zwiększa ryzyko ubóstwa i pociąga za sobą ogrom problemów społecznych związanych z wykluczeniem społecznym, wyobcowaniem i nieudanymi próbami budowania samodzielnego życia; zaznacza w związku z tym, że wkład EFS jest niezbędny, aby pomóc większej liczbie młodych osób kontynuować naukę i zdobywać odpowiednie, potrzebne do pracy kwalifikacje oraz by zapewnić szerszy dostęp do wysokiej jakości kształcenia dzięki specjalnym projektom skierowanym do dzieci pochodzących z defaworyzowanych grup i mniejszości, w tym osób niepełnosprawnych; wzywa państwa członkowskie do promowania odpowiednich szkoleń zawodowych i szkoleń w miejscu pracy wśród osób, które będą czerpały z nich korzyści;

| 14. | podkreśla, że sytuacja młodych osób na rynku pracy w dużym stopniu zależy od ogólnej sytuacji gospodarczej, w związku z czym niezwykle istotne jest, aby wspierać młodych ludzi, udzielać im porad i nadzorować ich w procesie przechodzenia od kształcenia do życia zawodowego; jest zdania, że Komisja mogłaby zatem dostosować wszelkie przyszłe propozycje działań politycznych dotyczące tej dziedziny do inicjatyw „Mobilna młodzież” oraz „Szanse dla młodzieży”; |
| --- | --- |

14.

podkreśla, że sytuacja młodych osób na rynku pracy w dużym stopniu zależy od ogólnej sytuacji gospodarczej, w związku z czym niezwykle istotne jest, aby wspierać młodych ludzi, udzielać im porad i nadzorować ich w procesie przechodzenia od kształcenia do życia zawodowego; jest zdania, że Komisja mogłaby zatem dostosować wszelkie przyszłe propozycje działań politycznych dotyczące tej dziedziny do inicjatyw „Mobilna młodzież” oraz „Szanse dla młodzieży”;

| 15. | podkreśla, że w niektórych regionach poziom zatrudnienia nie przekracza 60 %, przy czym w niektórych regionach poziom ten jest nawet o 20–25 % niższy od krajowych wartości docelowych, co wywiera negatywny wpływ szczególnie na młodzież, kobiety, ludzi starszych, opiekunów oraz osoby niepełnosprawne; podkreśla, że niektóre działania antykryzysowe przyniosły odwrotny skutek w odniesieniu do spójności i w dużym stopniu przyczyniły się do zwiększenia nierówności w UE; podkreśla, że zapewnienie zatrudnienia dla grup wysokiego ryzyka lub stwarzanie im możliwości pracy wymaga ukierunkowanych działań w zakresie tworzenia i utrzymywania miejsc pracy oraz zapewniania możliwości szkolenia; podkreśla, że w niektórych odosobnionych osadach kolejne pokolenia żyją bez pracy, co stanowi szczególne niebezpieczeństwo dla społeczności zmarginalizowanych; |
| --- | --- |

15.

podkreśla, że w niektórych regionach poziom zatrudnienia nie przekracza 60 %, przy czym w niektórych regionach poziom ten jest nawet o 20–25 % niższy od krajowych wartości docelowych, co wywiera negatywny wpływ szczególnie na młodzież, kobiety, ludzi starszych, opiekunów oraz osoby niepełnosprawne; podkreśla, że niektóre działania antykryzysowe przyniosły odwrotny skutek w odniesieniu do spójności i w dużym stopniu przyczyniły się do zwiększenia nierówności w UE; podkreśla, że zapewnienie zatrudnienia dla grup wysokiego ryzyka lub stwarzanie im możliwości pracy wymaga ukierunkowanych działań w zakresie tworzenia i utrzymywania miejsc pracy oraz zapewniania możliwości szkolenia; podkreśla, że w niektórych odosobnionych osadach kolejne pokolenia żyją bez pracy, co stanowi szczególne niebezpieczeństwo dla społeczności zmarginalizowanych;

| 16. | zaznacza, że wskaźniki zatrudnienia pozostają daleko poniżej celu strategii „Europa 2020”, zakładającego osiągnięcie do 2020 r. poziomu zatrudnienia w wysokości co najmniej 75 % dla osób w przedziale wiekowym od 20 do 64 lat; zauważa, że mimo braku określenia na szczeblu regionalnym docelowych poziomów zatrudnienia, państwa członkowskie wyznaczyły indywidualne cele krajowe, które w większości przypadków nie zostały osiągnięte ze względu na silny i asymetryczny wpływ kryzysu gospodarczego na regionalne rynki pracy, szczególnie w Europie Południowej, co spowodowało znaczny wzrost bezrobocia młodzieży; |
| --- | --- |

16.

zaznacza, że wskaźniki zatrudnienia pozostają daleko poniżej celu strategii „Europa 2020”, zakładającego osiągnięcie do 2020 r. poziomu zatrudnienia w wysokości co najmniej 75 % dla osób w przedziale wiekowym od 20 do 64 lat; zauważa, że mimo braku określenia na szczeblu regionalnym docelowych poziomów zatrudnienia, państwa członkowskie wyznaczyły indywidualne cele krajowe, które w większości przypadków nie zostały osiągnięte ze względu na silny i asymetryczny wpływ kryzysu gospodarczego na regionalne rynki pracy, szczególnie w Europie Południowej, co spowodowało znaczny wzrost bezrobocia młodzieży;

| 17. | uważa, że wszystkie regiony stoją przed wyzwaniem zapewnienia trwałego wzrostu i poprawy wydajności wykorzystania zasobów; podkreśla w tym kontekście, że potrzebne są strategie polityczne, które przewidują priorytety w zakresie wydatków w dziedzinie edukacji, uczenia się przez całe życie, badań, innowacji i rozwoju, efektywności energetycznej i przedsiębiorczości na szczeblu lokalnym, a także tworzenia nowych instrumentów finansowych dla wszystkich typów przedsiębiorstw, a w szczególności dla MŚP; |
| --- | --- |

17.

uważa, że wszystkie regiony stoją przed wyzwaniem zapewnienia trwałego wzrostu i poprawy wydajności wykorzystania zasobów; podkreśla w tym kontekście, że potrzebne są strategie polityczne, które przewidują priorytety w zakresie wydatków w dziedzinie edukacji, uczenia się przez całe życie, badań, innowacji i rozwoju, efektywności energetycznej i przedsiębiorczości na szczeblu lokalnym, a także tworzenia nowych instrumentów finansowych dla wszystkich typów przedsiębiorstw, a w szczególności dla MŚP;

| 18. | przypomina o potencjale MŚP dla tworzenia miejsc pracy i apeluje do państw członkowskich o opracowanie strategii służących poprawie dostępu MŚP do finansowania oraz poprawie warunków finansowych; nawołuje Komisję do współpracy z państwami członkowskimi w celu zwiększania przejrzystości zaproszeń do składania ofert i ich przewidywalności, a także do ograniczenia okresu upływającego między opublikowaniem zaproszeń a udzielaniem zamówień publicznych, w szczególności w odniesieniu do MŚP, które konkurują w szybko zmieniającym się środowisku; |
| --- | --- |

18.

przypomina o potencjale MŚP dla tworzenia miejsc pracy i apeluje do państw członkowskich o opracowanie strategii służących poprawie dostępu MŚP do finansowania oraz poprawie warunków finansowych; nawołuje Komisję do współpracy z państwami członkowskimi w celu zwiększania przejrzystości zaproszeń do składania ofert i ich przewidywalności, a także do ograniczenia okresu upływającego między opublikowaniem zaproszeń a udzielaniem zamówień publicznych, w szczególności w odniesieniu do MŚP, które konkurują w szybko zmieniającym się środowisku;

| 19. | wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na sektor przedsiębiorstw kulturalnych i kreatywnych, które przyczyniają się do realizacji celów strategii „Europa 2020”, w szczególności do tworzenia miejsc pracy; podkreśla zasadniczy wpływ tych przedsiębiorstw na rozwój regionów i miast; wzywa do trwałego promowania kształcenia ustawicznego przeznaczonych specjalnie dla kobiet w tych sektorach, aby skutecznie promować wykorzystanie ich umiejętności oraz tworzyć nowe możliwości zatrudnienia. |
| --- | --- |

19.

wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na sektor przedsiębiorstw kulturalnych i kreatywnych, które przyczyniają się do realizacji celów strategii „Europa 2020”, w szczególności do tworzenia miejsc pracy; podkreśla zasadniczy wpływ tych przedsiębiorstw na rozwój regionów i miast; wzywa do trwałego promowania kształcenia ustawicznego przeznaczonych specjalnie dla kobiet w tych sektorach, aby skutecznie promować wykorzystanie ich umiejętności oraz tworzyć nowe możliwości zatrudnienia.

Wyniki oceny

| 20. | przypomina, że mimo mocnych dowodów na przyspieszenie wdrażania polityki spójności oraz mimo istotnego wkładu wnoszonego przez utworzone w konsekwencji programy w wielu dziedzinach, w których inwestycje są niezbędne dla zmodernizowania gospodarki i podniesienia jej konkurencyjności (takich jak badania i rozwój, wspieranie MŚP, ponowne uprzemysłowienie, włączenie społeczne oraz edukacja i szkolenie), wdrożenie programów w wielu państwach członkowskich przed końcem obecnego okresu programowania jest zagrożone; apeluje w związku z powyższym do Komisji o dogłębne przeanalizowanie przyczyn niskiego poziomu absorpcji i nawołuje państwa członkowskie do zapewnienia współfinansowania w celu przyspieszenia wdrażania funduszy; |
| --- | --- |

20.

przypomina, że mimo mocnych dowodów na przyspieszenie wdrażania polityki spójności oraz mimo istotnego wkładu wnoszonego przez utworzone w konsekwencji programy w wielu dziedzinach, w których inwestycje są niezbędne dla zmodernizowania gospodarki i podniesienia jej konkurencyjności (takich jak badania i rozwój, wspieranie MŚP, ponowne uprzemysłowienie, włączenie społeczne oraz edukacja i szkolenie), wdrożenie programów w wielu państwach członkowskich przed końcem obecnego okresu programowania jest zagrożone; apeluje w związku z powyższym do Komisji o dogłębne przeanalizowanie przyczyn niskiego poziomu absorpcji i nawołuje państwa członkowskie do zapewnienia współfinansowania w celu przyspieszenia wdrażania funduszy;

| 21. | zachęca państwa członkowskie do zbadania synergii między finansowaniem polityki spójności a innymi źródłami finansowania w UE (takimi jak TEN-T, TEN-E, instrument „Łącząc Europę”, inicjatywa „Horyzont 2020”, COSME i inne programy), jak również środkami udzielanymi przez Europejski Bank Inwestycyjny oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju; ponagla państwa członkowskie do przyspieszenia wdrażania i do uproszczenia i poprawienia dostępu do środków pozostających do dyspozycji, aby zachęcić MŚP, organizacje społeczeństwa obywatelskiego, gminy miejskie i innych zainteresowanych beneficjentów do ich wykorzystania; |
| --- | --- |

21.

zachęca państwa członkowskie do zbadania synergii między finansowaniem polityki spójności a innymi źródłami finansowania w UE (takimi jak TEN-T, TEN-E, instrument „Łącząc Europę”, inicjatywa „Horyzont 2020”, COSME i inne programy), jak również środkami udzielanymi przez Europejski Bank Inwestycyjny oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju; ponagla państwa członkowskie do przyspieszenia wdrażania i do uproszczenia i poprawienia dostępu do środków pozostających do dyspozycji, aby zachęcić MŚP, organizacje społeczeństwa obywatelskiego, gminy miejskie i innych zainteresowanych beneficjentów do ich wykorzystania;

Wyzwania związane z monitorowaniem i oceną

| 22. | uważa, że ocena odrywa kluczową rolę w debacie politycznej i zdobywaniu doświadczenia, jednak wyraża zaniepokojenie, że chociaż dostarczanie danych kontrolnych i informacji dotyczących wdrażania poprawia jakość wyznaczanych celów, to w wielu przypadkach składania sprawozdań z postępu, nierówna jakość utrudnia uzyskanie pełnego obrazu postępu na drodze do tych celów na szczeblu regionalnym i lokalnym; podkreśla, że w ramach oceny należy również przeanalizować i zaproponować środki w celu wyeliminowania zbędnych obciążeń spoczywających na beneficjentach, w tym MŚP, władzach lokalnych i regionalnych oraz organizacjach pozarządowych; uważa, że nie należy nakładać żadnych dodatkowych obciążeń związanych z kontrolą; |
| --- | --- |

22.

uważa, że ocena odrywa kluczową rolę w debacie politycznej i zdobywaniu doświadczenia, jednak wyraża zaniepokojenie, że chociaż dostarczanie danych kontrolnych i informacji dotyczących wdrażania poprawia jakość wyznaczanych celów, to w wielu przypadkach składania sprawozdań z postępu, nierówna jakość utrudnia uzyskanie pełnego obrazu postępu na drodze do tych celów na szczeblu regionalnym i lokalnym; podkreśla, że w ramach oceny należy również przeanalizować i zaproponować środki w celu wyeliminowania zbędnych obciążeń spoczywających na beneficjentach, w tym MŚP, władzach lokalnych i regionalnych oraz organizacjach pozarządowych; uważa, że nie należy nakładać żadnych dodatkowych obciążeń związanych z kontrolą;

| 23. | uważa, że sprawozdania z postępów nie prezentują w pełni jasnego obrazu postępów osiąganych we wdrażaniu polityki spójności i realizacji przyjętych celów, ze względu albo na brak dostępnych danych na właściwym szczeblu, albo nie dość jasne powiązanie między przekazanymi danymi statystycznymi a stopniem realizacji celów polityki spójności, które wymagają monitorowania; |
| --- | --- |

23.

uważa, że sprawozdania z postępów nie prezentują w pełni jasnego obrazu postępów osiąganych we wdrażaniu polityki spójności i realizacji przyjętych celów, ze względu albo na brak dostępnych danych na właściwym szczeblu, albo nie dość jasne powiązanie między przekazanymi danymi statystycznymi a stopniem realizacji celów polityki spójności, które wymagają monitorowania;

| 24. | zwraca się do Komisji i do państw członkowskich, aby w celu poprawy przejrzystości sprawozdawczości i jakości sporządzania programów i ich wdrażania wykorzystywały w pełni instrumenty monitorowania i oceny dostępne w kontekście obowiązujących ram prawnych (większe zorientowanie na wyniki, użycie wspólnego wskaźnika produktu, wybór wskaźników wyników pod kątem konkretnych programów oraz klarowne ramy funkcjonowania); |
| --- | --- |

24.

zwraca się do Komisji i do państw członkowskich, aby w celu poprawy przejrzystości sprawozdawczości i jakości sporządzania programów i ich wdrażania wykorzystywały w pełni instrumenty monitorowania i oceny dostępne w kontekście obowiązujących ram prawnych (większe zorientowanie na wyniki, użycie wspólnego wskaźnika produktu, wybór wskaźników wyników pod kątem konkretnych programów oraz klarowne ramy funkcjonowania);

| 25. | uważa, że chociaż z oceny programów polityki spójności współfinasowanych w ramach EFRR i Funduszu Spójności w okresie 2007–2013 wynika, że państwa członkowskie ogólnie są dobrze poinformowane o wymogach w zakresie równości kobiet i mężczyzn, jakie należy spełniać przy opracowywaniu takich programów (70 % (5)), to sprawozdania pokazują też, że równość kobiet i mężczyzn jest mało skutecznie uwzględniana w tych programach (mniej niż 8 %) poprzez jasne określenie problemów lub ilościowych celów; wzywa Komisję, aby nadal działała na rzecz usprawnienia systemów sprawozdawczości państw członkowskich poprzez wprowadzenie i wykorzystanie wskaźników, aby umożliwić ocenę postępów w zakresie równości kobiet i mężczyzn, osiąganych dzięki wsparciu udzielanemu w ramach polityki spójności, oraz określić stopień, w jakim cele zostały zrealizowane; |
| --- | --- |

25.

uważa, że chociaż z oceny programów polityki spójności współfinasowanych w ramach EFRR i Funduszu Spójności w okresie 2007–2013 wynika, że państwa członkowskie ogólnie są dobrze poinformowane o wymogach w zakresie równości kobiet i mężczyzn, jakie należy spełniać przy opracowywaniu takich programów (70 % (5)), to sprawozdania pokazują też, że równość kobiet i mężczyzn jest mało skutecznie uwzględniana w tych programach (mniej niż 8 %) poprzez jasne określenie problemów lub ilościowych celów; wzywa Komisję, aby nadal działała na rzecz usprawnienia systemów sprawozdawczości państw członkowskich poprzez wprowadzenie i wykorzystanie wskaźników, aby umożliwić ocenę postępów w zakresie równości kobiet i mężczyzn, osiąganych dzięki wsparciu udzielanemu w ramach polityki spójności, oraz określić stopień, w jakim cele zostały zrealizowane;

| 26. | nawołuje Komisję do sprawdzenia, czy instytucje zarządzające stosują dyrektywę dotyczącą opóźnień w płatnościach w stosunku do beneficjentów projektów, a także do podjęcia stosownych środków w celu zmniejszenia opóźnień w płatnościach; |
| --- | --- |

26.

nawołuje Komisję do sprawdzenia, czy instytucje zarządzające stosują dyrektywę dotyczącą opóźnień w płatnościach w stosunku do beneficjentów projektów, a także do podjęcia stosownych środków w celu zmniejszenia opóźnień w płatnościach;

| 27. | wzywa Służbę Audytu Wewnętrznego Komisji oraz Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej do poprawy kontroli wykonania zadań w ramach Funduszu Spójności i funduszy strukturalnych, a w szczególności EFS; |
| --- | --- |

27.

wzywa Służbę Audytu Wewnętrznego Komisji oraz Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej do poprawy kontroli wykonania zadań w ramach Funduszu Spójności i funduszy strukturalnych, a w szczególności EFS;

o

o o

| 28. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i państwom członkowskim. |
| --- | --- |

28.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i państwom członkowskim.

---

(1)  Dz.U. C 87 E z 1.4.2010, s. 113.

(2)  Dz.U. C 371 E z 20.12.2011, s. 39.

(3)  Dz.U. C 161 E z 31.5.2011, s. 120.

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

(5)  http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/docgener/evaluation/pdf/2009-03-16-inception-report.pdf

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/58 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/58

---

P7_TA(2014)0133

Optymalne rozwijanie potencjału regionów najbardziej oddalonych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie optymalnego rozwijania potencjału regionów najbardziej oddalonych poprzez tworzenie synergii między funduszami strukturalnymi i innymi programami Unii Europejskiej (2013/2178(INI))

(2017/C 285/08)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 349 i 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (traktatu TFUE), w którym uznano szczególny status regionów najbardziej oddalonych i w którym przewidziano przyjęcie „specyficznych środków” pozwalających na pełne wdrożenie traktatów oraz wspólnych strategii politycznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 349 i 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (traktatu TFUE), w którym uznano szczególny status regionów najbardziej oddalonych i w którym przewidziano przyjęcie „specyficznych środków” pozwalających na pełne wdrożenie traktatów oraz wspólnych strategii politycznych,

| — | uwzględniając art. 107 ust. 3 lit. a) traktatu TFUE dotyczący systemu pomocy państwa dla tych regionów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 107 ust. 3 lit. a) traktatu TFUE dotyczący systemu pomocy państwa dla tych regionów,

| — | uwzględniając art. 174 i następne TFUE, ustanawiające jako cel spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną i definiujące strukturalne instrumenty finansowe służące osiągnięciu tego celu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 174 i następne TFUE, ustanawiające jako cel spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną i definiujące strukturalne instrumenty finansowe służące osiągnięciu tego celu,

| — | uwzględniając wszystkie komunikaty Komisji Europejskiej w sprawie regionów najbardziej oddalonych, szczególnie komunikat z dnia 17 października 2008 r. zatytułowany „Regiony najbardziej oddalone atutem Europy” (COM(2008)0642), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wszystkie komunikaty Komisji Europejskiej w sprawie regionów najbardziej oddalonych, szczególnie komunikat z dnia 17 października 2008 r. zatytułowany „Regiony najbardziej oddalone atutem Europy” (COM(2008)0642),

| — | uwzględniając wszystkie rezolucje w sprawie regionów najbardziej oddalonych, szczególnie rezolucję z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie strategii w sprawie regionów najbardziej oddalonych: osiągnięcia i plany na przyszłość (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wszystkie rezolucje w sprawie regionów najbardziej oddalonych, szczególnie rezolucję z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie strategii w sprawie regionów najbardziej oddalonych: osiągnięcia i plany na przyszłość (1),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji pt.: „Regiony 2020 – ocena przyszłych wyzwań dla regionów Unii” (SEC(2008)2868), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji pt.: „Regiony 2020 – ocena przyszłych wyzwań dla regionów Unii” (SEC(2008)2868),

| — | uwzględniając komunikat wyspy Reunion z dnia 7 lipca 2008 r. z konferencji na temat „Unia Europejska i jej terytoria zamorskie: strategie przyjmowane w obliczu zmiany klimatu i utraty różnorodności biologicznej” oraz uwzględniając konkluzje Rady Unii Europejskiej z dnia 25 czerwca 2009 r. dotyczące „Śródokresowej oceny wykonania unijnego planu działania na rzecz różnorodności biologicznej” i „W kierunku strategii Unii Europejskiej w sprawie egzotycznych gatunków inwazyjnych”; |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat wyspy Reunion z dnia 7 lipca 2008 r. z konferencji na temat „Unia Europejska i jej terytoria zamorskie: strategie przyjmowane w obliczu zmiany klimatu i utraty różnorodności biologicznej” oraz uwzględniając konkluzje Rady Unii Europejskiej z dnia 25 czerwca 2009 r. dotyczące „Śródokresowej oceny wykonania unijnego planu działania na rzecz różnorodności biologicznej” i „W kierunku strategii Unii Europejskiej w sprawie egzotycznych gatunków inwazyjnych”;

| — | uwzględniając wspólne memorandum regionów najbardziej oddalonych z dnia 14 października 2009 r. zatytułowane „Regiony najbardziej oddalone do roku 2020”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne memorandum regionów najbardziej oddalonych z dnia 14 października 2009 r. zatytułowane „Regiony najbardziej oddalone do roku 2020”,

| — | uwzględniając wspólną platformę z dnia 6 lipca 2010 r. przesłaną do przewodniczącego Komisji Europejskiej José Manuela Durão Barroso przez konferencję posłów do Parlamentu Europejskiego z regionów najbardziej oddalonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólną platformę z dnia 6 lipca 2010 r. przesłaną do przewodniczącego Komisji Europejskiej José Manuela Durão Barroso przez konferencję posłów do Parlamentu Europejskiego z regionów najbardziej oddalonych,

| — | uwzględniając wspólne memorandum Hiszpanii, Francji, Portugalii i regionów najbardziej oddalonych z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie odnowionej wizji europejskiej strategii w zakresie regionów najbardziej oddalonych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne memorandum Hiszpanii, Francji, Portugalii i regionów najbardziej oddalonych z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie odnowionej wizji europejskiej strategii w zakresie regionów najbardziej oddalonych,

| — | uwzględniając wspólny wkład regionów najbardziej oddalonych z dnia 28 stycznia 2011 r. dotyczący piątego sprawozdania w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny wkład regionów najbardziej oddalonych z dnia 28 stycznia 2011 r. dotyczący piątego sprawozdania w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej,

| — | uwzględniając sprawozdanie dla komisarza Michela Barniera z dnia 12 października 2011 r. zatytułowane „Najbardziej oddalone regiony Europy a jednolity rynek: wpływ UE na świat”, przedstawione przez Pedra Solbesa Mirę, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie dla komisarza Michela Barniera z dnia 12 października 2011 r. zatytułowane „Najbardziej oddalone regiony Europy a jednolity rynek: wpływ UE na świat”, przedstawione przez Pedra Solbesa Mirę,

| — | uwzględniają rezolucję z dnia 18 kwietnia 2012 r. w sprawie roli polityki spójności w najbardziej oddalonych regionach Unii Europejskiej w kontekście strategii „Europa 2020” (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniają rezolucję z dnia 18 kwietnia 2012 r. w sprawie roli polityki spójności w najbardziej oddalonych regionach Unii Europejskiej w kontekście strategii „Europa 2020” (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 czerwca 2012 r. zatytułowany „Najbardziej oddalone regiony Unii Europejskiej: w kierunku partnerstwa na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2012)0287), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 czerwca 2012 r. zatytułowany „Najbardziej oddalone regiony Unii Europejskiej: w kierunku partnerstwa na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2012)0287),

| — | uwzględniające sprawozdanie przygotowane przez posła Serge’a Letchimy’ego dla premiera Republiki Francuskiej, zatytułowane „Art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej: wkład w stosowanie trybu odstępstw w służbie ogólnej koncepcji rozwoju regionów najbardziej oddalonych”, |
| --- | --- |

—

uwzględniające sprawozdanie przygotowane przez posła Serge’a Letchimy’ego dla premiera Republiki Francuskiej, zatytułowane „Art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej: wkład w stosowanie trybu odstępstw w służbie ogólnej koncepcji rozwoju regionów najbardziej oddalonych”,

| — | uwzględniając cały wspólny wkład oraz wszystkie dokumenty techniczne i polityczne przyjęte podczas konferencji prezydentów najbardziej oddalonych regionów Unii Europejskiej, to jest deklarację końcową przyjętą podczas 19. Konferencji Prezydentów najbardziej oddalonych regionów Unii Europejskiej, która miała miejsce w dniach 17–18 października 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając cały wspólny wkład oraz wszystkie dokumenty techniczne i polityczne przyjęte podczas konferencji prezydentów najbardziej oddalonych regionów Unii Europejskiej, to jest deklarację końcową przyjętą podczas 19. Konferencji Prezydentów najbardziej oddalonych regionów Unii Europejskiej, która miała miejsce w dniach 17–18 października 2013 r.,

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0121/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0121/2014),

| A. | mając na uwadze, że przedstawione przez Komisję Europejską w strategii z 2008 r. i komunikacie z 2012 r. atuty, zasoby i możliwości regionów najbardziej oddalonych wykazują zgodność z kluczowymi dla Unii Europejskiej dziedzinami w przedmiocie badań, innowacji i wzrostu, oraz mając na uwadze niewystarczający poziom ich wspierania i finansowania z funduszy i programów europejskich; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że przedstawione przez Komisję Europejską w strategii z 2008 r. i komunikacie z 2012 r. atuty, zasoby i możliwości regionów najbardziej oddalonych wykazują zgodność z kluczowymi dla Unii Europejskiej dziedzinami w przedmiocie badań, innowacji i wzrostu, oraz mając na uwadze niewystarczający poziom ich wspierania i finansowania z funduszy i programów europejskich;

| B. | mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone są zbudowane z grup archipelagów, wysp oraz regionu położonego w dżungli amazońskiej i występują w nich wspólne, specyficzne utrudnienia, które odróżniają je od innych specyficznych regionów geograficznych Unii (wysp, obszarów górskich i regionów z niską gęstością zaludnienia); |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone są zbudowane z grup archipelagów, wysp oraz regionu położonego w dżungli amazońskiej i występują w nich wspólne, specyficzne utrudnienia, które odróżniają je od innych specyficznych regionów geograficznych Unii (wysp, obszarów górskich i regionów z niską gęstością zaludnienia);

| C. | mając na uwadze, że w kontekście zadań, które Unia wyznaczyła sobie w celu zrealizowania strategii „Europa 2020” na rzecz wzrostu, strategii „Horyzont 2020”, strategii „Enegia 2020”, programów LIFE+ i Natura 2000, transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, transportowych i energetycznych, regiony najbardziej oddalone to obszary o szczególnej wartości, które mogą w sposób znaczący przyczynić się do sprostania tym wyzwaniom; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w kontekście zadań, które Unia wyznaczyła sobie w celu zrealizowania strategii „Europa 2020” na rzecz wzrostu, strategii „Horyzont 2020”, strategii „Enegia 2020”, programów LIFE+ i Natura 2000, transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, transportowych i energetycznych, regiony najbardziej oddalone to obszary o szczególnej wartości, które mogą w sposób znaczący przyczynić się do sprostania tym wyzwaniom;

| D. | mając na uwadze, że z tego względu należy popierać inwestycje długoterminowe i promować innowacyjność regionów najbardziej oddalonych w celu trwałego wzmocnienia ich rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zwiększenia szans powodzenia poszczególnych strategii unijnych; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że z tego względu należy popierać inwestycje długoterminowe i promować innowacyjność regionów najbardziej oddalonych w celu trwałego wzmocnienia ich rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zwiększenia szans powodzenia poszczególnych strategii unijnych;

| E. | mając na uwadze, że aby zrealizować te strategie przeznaczone dla regionów najbardziej oddalonych środki z funduszy strukturalnych i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego muszą być dostosowywane lub uzupełniane, aby zapewnić tym regionom możliwość partycypowania w najważniejszych wyzwaniach Unii Europejskiej w stopniu odpowiadającym ich potencjałowi i zgodnie z ich dążeniami; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że aby zrealizować te strategie przeznaczone dla regionów najbardziej oddalonych środki z funduszy strukturalnych i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego muszą być dostosowywane lub uzupełniane, aby zapewnić tym regionom możliwość partycypowania w najważniejszych wyzwaniach Unii Europejskiej w stopniu odpowiadającym ich potencjałowi i zgodnie z ich dążeniami;

| F. | mając na uwadze, że aktualnie odczuwany kryzys gospodarczy i społeczny ma szczególnie negatywne skutki w najbardziej oddalonych regionach Unii Europejskiej, zwłaszcza w kontekście konkurencyjności i zatrudnienia, oraz że zarówno potrzeba wzrostu gospodarczego, jak i utrzymujące się bezrobocie wymagają szybkiej i właściwej odpowiedzi w następnym okresie finansowania i programowania; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że aktualnie odczuwany kryzys gospodarczy i społeczny ma szczególnie negatywne skutki w najbardziej oddalonych regionach Unii Europejskiej, zwłaszcza w kontekście konkurencyjności i zatrudnienia, oraz że zarówno potrzeba wzrostu gospodarczego, jak i utrzymujące się bezrobocie wymagają szybkiej i właściwej odpowiedzi w następnym okresie finansowania i programowania;

| G. | mając na uwadze, że art. 349 należy również użyć jako podstawy prawnej w celu zapewnienia regionom najbardziej oddalonym, za pomocą specjalnych środków, należnej im pozycji w programach Unii stwarzających możliwość konkretnego rozwoju ich uznanego potencjału; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że art. 349 należy również użyć jako podstawy prawnej w celu zapewnienia regionom najbardziej oddalonym, za pomocą specjalnych środków, należnej im pozycji w programach Unii stwarzających możliwość konkretnego rozwoju ich uznanego potencjału;

| H. | mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone mogą stać się obszarami prowadzenia programów pilotażowych oraz obszarami, które mogą dać doskonałą sposobność do czerpania ogólnounijnych korzyści w dziedzinach takich jak: różnorodność biologiczna, środowisko, przystosowanie do zmiany klimatu i jej łagodzenie, obserwacja ekstremalnych zjawisk klimatycznych i zarządzanie takimi zjawiskami, działalność badawcza, innowacje, przestrzeń kosmiczna, astronautyka, oceanografia, „niebieski” wzrost, gospodarowanie przestrzenią morską i gospodarka morska, sejsmologia, wulkanologia, nowo pojawiające się choroby, energie odnawialne, transport, telekomunikacja, zdolność do natychmiastowych interwencji humanitarnych w państwach trzecich oraz kultura; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone mogą stać się obszarami prowadzenia programów pilotażowych oraz obszarami, które mogą dać doskonałą sposobność do czerpania ogólnounijnych korzyści w dziedzinach takich jak: różnorodność biologiczna, środowisko, przystosowanie do zmiany klimatu i jej łagodzenie, obserwacja ekstremalnych zjawisk klimatycznych i zarządzanie takimi zjawiskami, działalność badawcza, innowacje, przestrzeń kosmiczna, astronautyka, oceanografia, „niebieski” wzrost, gospodarowanie przestrzenią morską i gospodarka morska, sejsmologia, wulkanologia, nowo pojawiające się choroby, energie odnawialne, transport, telekomunikacja, zdolność do natychmiastowych interwencji humanitarnych w państwach trzecich oraz kultura;

| I. | mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone położone są w basenach Morza Karaibskiego, Oceanu Indyjskiego i Oceanu Atlantyckiego, oraz że dzięki nim Unia Europejska ma status światowej potęgi morskiej i że ich geostrategiczne położenie wzmacnia pozycję UE na świecie, a co więcej charakteryzują się one wyjątkowością zasobów naturalnych, morskich i rybnych, stanowiących ponad 50 % różnorodności biologicznej świata; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone położone są w basenach Morza Karaibskiego, Oceanu Indyjskiego i Oceanu Atlantyckiego, oraz że dzięki nim Unia Europejska ma status światowej potęgi morskiej i że ich geostrategiczne położenie wzmacnia pozycję UE na świecie, a co więcej charakteryzują się one wyjątkowością zasobów naturalnych, morskich i rybnych, stanowiących ponad 50 % różnorodności biologicznej świata;

| J. | mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone znajdują się w wyjątkowej sytuacji i tworzą wspólną całość zarówno w ramach Unii Europejskiej, jak i poza nią, którą Komisja Europejska powinna promować i wspierać zawłaszcza poprzez wdrażanie wspólnych strategii politycznych; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że regiony najbardziej oddalone znajdują się w wyjątkowej sytuacji i tworzą wspólną całość zarówno w ramach Unii Europejskiej, jak i poza nią, którą Komisja Europejska powinna promować i wspierać zawłaszcza poprzez wdrażanie wspólnych strategii politycznych;

| K. | mając na uwadze, że optymalizacja potencjału regionów najbardziej oddalonych wymaga osiągnięcia maksymalnego stopnia synergii między wszystkimi instrumentami, funduszami i programami unijnymi; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że optymalizacja potencjału regionów najbardziej oddalonych wymaga osiągnięcia maksymalnego stopnia synergii między wszystkimi instrumentami, funduszami i programami unijnymi;

Nowe perspektywy dla regionów najbardziej oddalonych

| 1. | wyraża przekonanie, że potencjał, atuty, zasoby i doświadczenie regionów najbardziej oddalonych stwarzają dodatkową szansę podjęcia wyzwań, które stoją przed Unią i państwami członkowskimi w dziedzinie globalizacji, zdolności innowacyjnych, wzrostu, spójności społecznej, presji demograficznych, zmiany klimatu, zapobiegania istotnym czynnikom, ryzyka wystąpienia katastrof, energii, zrównoważonego zarządzania zasobami naturalnymi i ochrony różnorodności biologicznej; |
| --- | --- |

1.

wyraża przekonanie, że potencjał, atuty, zasoby i doświadczenie regionów najbardziej oddalonych stwarzają dodatkową szansę podjęcia wyzwań, które stoją przed Unią i państwami członkowskimi w dziedzinie globalizacji, zdolności innowacyjnych, wzrostu, spójności społecznej, presji demograficznych, zmiany klimatu, zapobiegania istotnym czynnikom, ryzyka wystąpienia katastrof, energii, zrównoważonego zarządzania zasobami naturalnymi i ochrony różnorodności biologicznej;

| 2. | wyraża przekonanie, że polepszenie dostępu regionów najbardziej oddalonych do poszczególnych programów i funduszy unijnych dokonuje się w perspektywie krótko i długoterminowej oraz działa na korzyść całej Unii; ubolewa z powodu zalecanego na szczeblu europejskim podejścia polegającego na korzystaniu wyłącznie z polityki spójności w celu finansowania prawie wszystkich projektów na rzecz rozwoju regionów najbardziej oddalonych; |
| --- | --- |

2.

wyraża przekonanie, że polepszenie dostępu regionów najbardziej oddalonych do poszczególnych programów i funduszy unijnych dokonuje się w perspektywie krótko i długoterminowej oraz działa na korzyść całej Unii; ubolewa z powodu zalecanego na szczeblu europejskim podejścia polegającego na korzystaniu wyłącznie z polityki spójności w celu finansowania prawie wszystkich projektów na rzecz rozwoju regionów najbardziej oddalonych;

| 3. | popiera Komisję Europejską, która zamierza realizować strategie polityczne na rzecz wzmocnienia autonomii, konsolidacji gospodarczej i tworzenia stałych miejsc pracy w regionach najbardziej oddalonych poprzez wykorzystanie ich atutów oraz stosowanie praktycznych i innowacyjnych środków w oparciu o art. 349 TFUE i instrumenty ad hoc przewidziane dla każdego z funduszy i programów, zwłaszcza w obszarach energetyki, transportu i technologii informacyjno-komunikacyjnych, których cele mogą przyczynić się do waloryzacji atutów tych regionów, sprzyjając trwałemu rozwojowi; |
| --- | --- |

3.

popiera Komisję Europejską, która zamierza realizować strategie polityczne na rzecz wzmocnienia autonomii, konsolidacji gospodarczej i tworzenia stałych miejsc pracy w regionach najbardziej oddalonych poprzez wykorzystanie ich atutów oraz stosowanie praktycznych i innowacyjnych środków w oparciu o art. 349 TFUE i instrumenty ad hoc przewidziane dla każdego z funduszy i programów, zwłaszcza w obszarach energetyki, transportu i technologii informacyjno-komunikacyjnych, których cele mogą przyczynić się do waloryzacji atutów tych regionów, sprzyjając trwałemu rozwojowi;

| 4. | podkreśla również niezbędny charakter i znaczenie, jakie dla regionów najbardziej oddalonych ma udział polityki europejskiej – między innymi za pomocą specjalnych instrumentów podatkowych i celnych – w promocji i dywersyfikacji podstaw ekonomicznych gospodarek regionów najbardziej oddalonych oraz w tworzeniu miejsc pracy; |
| --- | --- |

4.

podkreśla również niezbędny charakter i znaczenie, jakie dla regionów najbardziej oddalonych ma udział polityki europejskiej – między innymi za pomocą specjalnych instrumentów podatkowych i celnych – w promocji i dywersyfikacji podstaw ekonomicznych gospodarek regionów najbardziej oddalonych oraz w tworzeniu miejsc pracy;

| 5. | wyraża przekonanie, że art. 349 traktatu TFUE jest odpowiednią podstawą prawną do podjęcia odpowiednich działań na rzecz regionów najbardziej oddalonych, ubolewa jednak, że istnieje jedynie ograniczona możliwość skorzystania tylko ze wspomnianego przepisu traktatu przewidującego możliwość przyjęcia specyficznych środków w związku ze statusem regionów najbardziej oddalonych; |
| --- | --- |

5.

wyraża przekonanie, że art. 349 traktatu TFUE jest odpowiednią podstawą prawną do podjęcia odpowiednich działań na rzecz regionów najbardziej oddalonych, ubolewa jednak, że istnieje jedynie ograniczona możliwość skorzystania tylko ze wspomnianego przepisu traktatu przewidującego możliwość przyjęcia specyficznych środków w związku ze statusem regionów najbardziej oddalonych;

| 6. | wzywa Komisję do utworzenia grupy kontaktowej łączącej właściwych komisarzy europejskich, międzywydziałową grupę roboczą, która koordynuje politykę związaną z regionami najbardziej oddalonymi i posłów do Parlamentu Europejskiego z regionów najbardziej oddalonych, która to grupa dokonywałaby oceny planowanych i wdrażanych programów w tych regionach; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję do utworzenia grupy kontaktowej łączącej właściwych komisarzy europejskich, międzywydziałową grupę roboczą, która koordynuje politykę związaną z regionami najbardziej oddalonymi i posłów do Parlamentu Europejskiego z regionów najbardziej oddalonych, która to grupa dokonywałaby oceny planowanych i wdrażanych programów w tych regionach;

| 7. | podkreśla, że regiony najbardziej oddalone są, z uwagi na oddalenie od kontynentu europejskiego, narzędziem oddziaływania Unii Europejskiej, która zyskuje świadomość swojego globalnego wymiaru i roli w świecie ulegającym głębokim przeobrażeniom; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że regiony najbardziej oddalone są, z uwagi na oddalenie od kontynentu europejskiego, narzędziem oddziaływania Unii Europejskiej, która zyskuje świadomość swojego globalnego wymiaru i roli w świecie ulegającym głębokim przeobrażeniom;

| 8. | podkreśla, że szczególną uwagę należy zwrócić na regiony najbardziej oddalone w przypadku katastrofy naturalnej, zważywszy na ich wyjątkowy charakter oraz treść art. 349 TFUE, na mocy którego istnieje możliwość przyjęcia specyficznych środków oraz przypomina jednocześnie o znaczeniu koordynacji pomiędzy funduszami strukturalnymi a Funduszem Solidarności Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że szczególną uwagę należy zwrócić na regiony najbardziej oddalone w przypadku katastrofy naturalnej, zważywszy na ich wyjątkowy charakter oraz treść art. 349 TFUE, na mocy którego istnieje możliwość przyjęcia specyficznych środków oraz przypomina jednocześnie o znaczeniu koordynacji pomiędzy funduszami strukturalnymi a Funduszem Solidarności Unii Europejskiej;

| 9. | wzywa, aby inwestycje w technologie informacyjno-komunikacyjne poprzez usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym w dziedzinie transportu, gospodarki wodnej i energetycznej stały się w tych regionach priorytetem, a także wzywa do działań na rzecz większej spójności w ustanawianiu pomocy państwa w regionach najbardziej oddalonych w celu wdrożenia strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

9.

wzywa, aby inwestycje w technologie informacyjno-komunikacyjne poprzez usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym w dziedzinie transportu, gospodarki wodnej i energetycznej stały się w tych regionach priorytetem, a także wzywa do działań na rzecz większej spójności w ustanawianiu pomocy państwa w regionach najbardziej oddalonych w celu wdrożenia strategii „Europa 2020”;

| 10. | jest przekonany o istnieniu ścisłej współzależności między świadomością roli, jaką Unia może odegrać w świecie, a uwagą poświęcaną regionom najbardziej oddalonym; stwierdza, że uwzględnienie przez Unię i państwa członkowskie wagi i znaczenia, jakie dla przyszłości mają ich strategiczne wybory inwestycyjne w regionach najbardziej oddalonych, wskazuje na niedoinwestowanie przez Unię jej własnego międzynarodowego i globalnego wymiaru; uważa, że dla regionów najbardziej oddalonych kluczowe jest pogłębienie synergii pomiędzy instrumentami i programami w celu promocji współpracy międzynarodowej tych regionów na świecie; |
| --- | --- |

10.

jest przekonany o istnieniu ścisłej współzależności między świadomością roli, jaką Unia może odegrać w świecie, a uwagą poświęcaną regionom najbardziej oddalonym; stwierdza, że uwzględnienie przez Unię i państwa członkowskie wagi i znaczenia, jakie dla przyszłości mają ich strategiczne wybory inwestycyjne w regionach najbardziej oddalonych, wskazuje na niedoinwestowanie przez Unię jej własnego międzynarodowego i globalnego wymiaru; uważa, że dla regionów najbardziej oddalonych kluczowe jest pogłębienie synergii pomiędzy instrumentami i programami w celu promocji współpracy międzynarodowej tych regionów na świecie;

| 11. | przypomina o znaczeniu propagowania tworzenia synergii między funduszami strukturalnymi i innymi programami unijnymi, przyjęcia perspektywy makroregionalnej i opracowania strategii dla makroregionów, w tym regionów najbardziej oddalonych, korzystając z charakterystyk i środków, jakimi dysponują te regiony; |
| --- | --- |

11.

przypomina o znaczeniu propagowania tworzenia synergii między funduszami strukturalnymi i innymi programami unijnymi, przyjęcia perspektywy makroregionalnej i opracowania strategii dla makroregionów, w tym regionów najbardziej oddalonych, korzystając z charakterystyk i środków, jakimi dysponują te regiony;

| 12. | wzywa władze państwowe i regionalne do przyjęcia podejścia polegającego na korzystaniu z różnych źródeł oraz, zawsze, gdy to będzie możliwe i bardziej wydajne, do łączenia funduszy strukturalnych z instrumentami finansowymi pozostałych programów Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

12.

wzywa władze państwowe i regionalne do przyjęcia podejścia polegającego na korzystaniu z różnych źródeł oraz, zawsze, gdy to będzie możliwe i bardziej wydajne, do łączenia funduszy strukturalnych z instrumentami finansowymi pozostałych programów Unii Europejskiej;

| 13. | wzywa Komisję do pogłębiania europejskiej strategii na rzecz regionów najbardziej oddalonych, w taki sposób, aby umożliwić rozwój kapitału tych regionów, biorąc jednocześnie pod uwagę ich strukturalne i trwałe ograniczenia; wzywa w związku z tym Komisję do uwzględnienia propozycji przedstawionych przez regiony najbardziej oddalone, zawartych zwłaszcza w ich planach działania; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję do pogłębiania europejskiej strategii na rzecz regionów najbardziej oddalonych, w taki sposób, aby umożliwić rozwój kapitału tych regionów, biorąc jednocześnie pod uwagę ich strukturalne i trwałe ograniczenia; wzywa w związku z tym Komisję do uwzględnienia propozycji przedstawionych przez regiony najbardziej oddalone, zawartych zwłaszcza w ich planach działania;

Synergia z programem „Horyzont 2020”

| 14. | uważa, że regiony najbardziej oddalone mają możliwość osiągnięcia szczytowego poziomu badawczego i technologicznego w dziedzinach objętych celami programu „Horyzont 2020”, takich jak: przestrzeń kosmiczna, aeronautyka, biotechnologie, obserwacja zagrożeń naturalnych, badania morskie, różnorodność biologiczna, energie odnawialne, zdrowie, przystosowanie do zmiany klimatu i inteligentny transport; |
| --- | --- |

14.

uważa, że regiony najbardziej oddalone mają możliwość osiągnięcia szczytowego poziomu badawczego i technologicznego w dziedzinach objętych celami programu „Horyzont 2020”, takich jak: przestrzeń kosmiczna, aeronautyka, biotechnologie, obserwacja zagrożeń naturalnych, badania morskie, różnorodność biologiczna, energie odnawialne, zdrowie, przystosowanie do zmiany klimatu i inteligentny transport;

| 15. | przypomina, że wsparcie działalności badawczej, rozwoju technologicznego i innowacyjności jest jednym z celów polityki spójności na lata 2014–2020; |
| --- | --- |

15.

przypomina, że wsparcie działalności badawczej, rozwoju technologicznego i innowacyjności jest jednym z celów polityki spójności na lata 2014–2020;

| 16. | wyraża ubolewanie, iż ze względu na to, że projekty regionów najbardziej oddalonych – z uwagi na szczególne cechy tych regionów – jedynie w niewielkim stopniu spełniają wymogi uzyskania finansowania wspólnotowego, regiony te w niskim stopniu skorzystały z programu ramowego na rzecz badań naukowych i rozwoju na lata 2007–2013 i w związku z tym ich poziom uczestnictwa i osiągniętych sukcesów jest niewielki, a także nieznaczna jest obecność tych regionów na forum europejskich sieci badawczych; w tym kontekście zwraca się do Komisji o podjęcie działań w celu wsparcia badań naukowych w regionach najbardziej oddalonych oraz o sprzyjanie osiągnięciu masy krytycznej; |
| --- | --- |

16.

wyraża ubolewanie, iż ze względu na to, że projekty regionów najbardziej oddalonych – z uwagi na szczególne cechy tych regionów – jedynie w niewielkim stopniu spełniają wymogi uzyskania finansowania wspólnotowego, regiony te w niskim stopniu skorzystały z programu ramowego na rzecz badań naukowych i rozwoju na lata 2007–2013 i w związku z tym ich poziom uczestnictwa i osiągniętych sukcesów jest niewielki, a także nieznaczna jest obecność tych regionów na forum europejskich sieci badawczych; w tym kontekście zwraca się do Komisji o podjęcie działań w celu wsparcia badań naukowych w regionach najbardziej oddalonych oraz o sprzyjanie osiągnięciu masy krytycznej;

| 17. | uważa, że sam EFRR nie będzie mógł umożliwić regionom najbardziej oddalonym osiągnięcia celów polityki spójności oraz strategii „Europa 2020” i „Horyzont 2020”; w związku z tym uważa, że Komisja powinna dostosować i zagwarantować dostęp regionów najbardziej oddalonych do programu „Horyzont 2020” poprzez stworzenie ukierunkowanych programów sprzyjających integracji regionów najbardziej oddalonych w europejskich i międzynarodowych sieciach badań naukowych i innowacji; w tym celu przypomina, że strategia „Horyzont 2020” w dziale dotyczącym programu „Upowszechnianie doskonałości i rozszerzanie uczestnictwa” wskazuje na istnienie znaczących rozbieżności w postępach badań i innowacyjności określonych przez europejską tablicę wyników innowacji, a także specjalnych środków przeznaczonych na upowszechnianie doskonałości i rozszerzanie uczestnictwa w państwach członkowskich i regionach najbardziej oddalonych z niskimi wskaźnikami postępu w badaniach i innowacyjności; |
| --- | --- |

17.

uważa, że sam EFRR nie będzie mógł umożliwić regionom najbardziej oddalonym osiągnięcia celów polityki spójności oraz strategii „Europa 2020” i „Horyzont 2020”; w związku z tym uważa, że Komisja powinna dostosować i zagwarantować dostęp regionów najbardziej oddalonych do programu „Horyzont 2020” poprzez stworzenie ukierunkowanych programów sprzyjających integracji regionów najbardziej oddalonych w europejskich i międzynarodowych sieciach badań naukowych i innowacji; w tym celu przypomina, że strategia „Horyzont 2020” w dziale dotyczącym programu „Upowszechnianie doskonałości i rozszerzanie uczestnictwa” wskazuje na istnienie znaczących rozbieżności w postępach badań i innowacyjności określonych przez europejską tablicę wyników innowacji, a także specjalnych środków przeznaczonych na upowszechnianie doskonałości i rozszerzanie uczestnictwa w państwach członkowskich i regionach najbardziej oddalonych z niskimi wskaźnikami postępu w badaniach i innowacyjności;

| 18. | wzywa do uwydatnienia roli i strukturalnej rozbudowy uniwersytetów w regionach najbardziej oddalonych w celu zwiększenia, w interakcji z programem „Horyzont 2020”, europejskiego i międzynarodowego oddziaływania uniwersytetów w tych regionach, ich ośrodków badawczych, naukowców i studentów; przypomina, że wszystkie programy promujące mobilność w kontekście międzyuniwersyteckim (związane ze studentami, wykładowcami i pozostałymi pracownikami) w regionach najbardziej oddalonych są znacząco zagrożone z uwagi na podwyższone koszty związane z izolacją i oddaleniem tych regionów; |
| --- | --- |

18.

wzywa do uwydatnienia roli i strukturalnej rozbudowy uniwersytetów w regionach najbardziej oddalonych w celu zwiększenia, w interakcji z programem „Horyzont 2020”, europejskiego i międzynarodowego oddziaływania uniwersytetów w tych regionach, ich ośrodków badawczych, naukowców i studentów; przypomina, że wszystkie programy promujące mobilność w kontekście międzyuniwersyteckim (związane ze studentami, wykładowcami i pozostałymi pracownikami) w regionach najbardziej oddalonych są znacząco zagrożone z uwagi na podwyższone koszty związane z izolacją i oddaleniem tych regionów;

| 19. | przypomina, że programy badawcze i innowacyjne muszą być w znacznym stopniu elastyczne, aby dostosować się do nowych granic i nowych wyzwań dla wiedzy, takich jak przedstawiające duży potencjał badanie dna morskiego; |
| --- | --- |

19.

przypomina, że programy badawcze i innowacyjne muszą być w znacznym stopniu elastyczne, aby dostosować się do nowych granic i nowych wyzwań dla wiedzy, takich jak przedstawiające duży potencjał badanie dna morskiego;

| 20. | zwraca uwagę na rosnące znaczenie ekonomiczne ogromnego bogactwa dna morskiego oraz ogromny potencjał biogenetyczny, mineralny i biotechnologiczny regionów najbardziej oddalonych w tych obszarach, który należy włączyć w ramy „Nowej strategii dla regionów najbardziej oddalonych” w celu rozwoju gospodarki opartej na wiedzy na temat morza i stworzenia działalności gospodarczych z wartością dodaną między innymi w takich dziedzinach jak medycyna, farmacja i energetyka; |
| --- | --- |

20.

zwraca uwagę na rosnące znaczenie ekonomiczne ogromnego bogactwa dna morskiego oraz ogromny potencjał biogenetyczny, mineralny i biotechnologiczny regionów najbardziej oddalonych w tych obszarach, który należy włączyć w ramy „Nowej strategii dla regionów najbardziej oddalonych” w celu rozwoju gospodarki opartej na wiedzy na temat morza i stworzenia działalności gospodarczych z wartością dodaną między innymi w takich dziedzinach jak medycyna, farmacja i energetyka;

Synergia z rynkiem wewnętrznym

| 21. | wzywa Komisję do uwzględnienia poszczególnych wniosków ze sprawozdania Pedra Solbesa Miry w celu zwiększenia integracji regionów najbardziej oddalonych z rynkiem wewnętrznym i pogłębienia ich rozwoju w obrębie tego rynku; |
| --- | --- |

21.

wzywa Komisję do uwzględnienia poszczególnych wniosków ze sprawozdania Pedra Solbesa Miry w celu zwiększenia integracji regionów najbardziej oddalonych z rynkiem wewnętrznym i pogłębienia ich rozwoju w obrębie tego rynku;

| 22. | podkreśla, że konkurencja w regionach najbardziej oddalonych nie objawia się w taki sam sposób, jak na pozostałym terytorium europejskim, gdyż swobodne funkcjonowanie rynku w tych regionach nie było możliwe w większości sektorów usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, których działalność nie jest atrakcyjna dla inwestycji prywatnych; podkreśla, że zaoferowanie produktów wysokiej jakości po konkurencyjnych cenach w regionach najbardziej oddalonych jest możliwe jedynie przy odpowiedniej dotacji ze strony państwa oraz że świadczenie takich usług w regionach najbardziej oddalonych wymaga pilnej oceny Komisji, dokonanej w taki sposób, aby umożliwić większą elastyczność oraz dostosowanie aktualnych ram prawnych UE do tej rzeczywistości; |
| --- | --- |

22.

podkreśla, że konkurencja w regionach najbardziej oddalonych nie objawia się w taki sam sposób, jak na pozostałym terytorium europejskim, gdyż swobodne funkcjonowanie rynku w tych regionach nie było możliwe w większości sektorów usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, których działalność nie jest atrakcyjna dla inwestycji prywatnych; podkreśla, że zaoferowanie produktów wysokiej jakości po konkurencyjnych cenach w regionach najbardziej oddalonych jest możliwe jedynie przy odpowiedniej dotacji ze strony państwa oraz że świadczenie takich usług w regionach najbardziej oddalonych wymaga pilnej oceny Komisji, dokonanej w taki sposób, aby umożliwić większą elastyczność oraz dostosowanie aktualnych ram prawnych UE do tej rzeczywistości;

| 23. | wzywa Komisję do skuteczniejszego egzekwowania przepisów dotyczących konkurencji w celu przeciwdziałania zjawisku monopolu i zawieraniu nielegalnych porozumień w regionach najbardziej oddalonych; |
| --- | --- |

23.

wzywa Komisję do skuteczniejszego egzekwowania przepisów dotyczących konkurencji w celu przeciwdziałania zjawisku monopolu i zawieraniu nielegalnych porozumień w regionach najbardziej oddalonych;

| 24. | wzywa Komisję do opublikowania przewodnika dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w regionach najbardziej oddalonych, mając na uwadze ich wkład w rynek wewnętrzny oraz liczne programy i fundusze europejskie istniejące w tych regionach; |
| --- | --- |

24.

wzywa Komisję do opublikowania przewodnika dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w regionach najbardziej oddalonych, mając na uwadze ich wkład w rynek wewnętrzny oraz liczne programy i fundusze europejskie istniejące w tych regionach;

| 25. | wzywa Komisję do zbadania kwestii kosztów dodatkowych i problemów związanych z wysokimi kosztami życia w regionach najbardziej oddalonych, a także do wzięcia ich pod uwagę przy opracowywaniu europejskich strategii politycznych; |
| --- | --- |

25.

wzywa Komisję do zbadania kwestii kosztów dodatkowych i problemów związanych z wysokimi kosztami życia w regionach najbardziej oddalonych, a także do wzięcia ich pod uwagę przy opracowywaniu europejskich strategii politycznych;

Synergia z programem LIFE+ i strategią „Energia 2020”

| 26. | uważa, że potencjał regionów najbardziej oddalonych w zakresie zarządzania różnorodnością biologiczną, ochrony i odnowy różnorodności biologicznej, przystosowania do zmiany klimatu oraz rozwoju energii odnawialnych może zostać zoptymalizowany i jednocześnie może pozwolić Unii na osiągnięcie jej własnych celów w wyniku wytworzenia komplementarnych efektów synergii i cyrkulacji środków finansowych między polityką spójności, programem LIFE+ i strategią „Energia 2020”; |
| --- | --- |

26.

uważa, że potencjał regionów najbardziej oddalonych w zakresie zarządzania różnorodnością biologiczną, ochrony i odnowy różnorodności biologicznej, przystosowania do zmiany klimatu oraz rozwoju energii odnawialnych może zostać zoptymalizowany i jednocześnie może pozwolić Unii na osiągnięcie jej własnych celów w wyniku wytworzenia komplementarnych efektów synergii i cyrkulacji środków finansowych między polityką spójności, programem LIFE+ i strategią „Energia 2020”;

| 27. | zauważa, że celem programu LIFE+ na lata 2014–2020 jest współfinansowanie innowacyjnych projektów w zakresie ochrony środowiska i walki ze zmianą klimatu; podkreśla, że istotne znaczenie ma uzyskanie synergii z celami 5 i 6 polityki spójności na lata 2014–2020, biorąc pod uwagę, że w tym kontekście niezbędne jest wzmocnienie udziału regionów najbardziej oddalonych w programie LIFE+; |
| --- | --- |

27.

zauważa, że celem programu LIFE+ na lata 2014–2020 jest współfinansowanie innowacyjnych projektów w zakresie ochrony środowiska i walki ze zmianą klimatu; podkreśla, że istotne znaczenie ma uzyskanie synergii z celami 5 i 6 polityki spójności na lata 2014–2020, biorąc pod uwagę, że w tym kontekście niezbędne jest wzmocnienie udziału regionów najbardziej oddalonych w programie LIFE+;

| 28. | wyraża ubolewanie, że wbrew opinii Parlamentu Europejskiego i konkluzjom Rady z dnia 25 czerwca 2009 r. nie przekształcono działania przygotowawczego BEST w pełnowartościowy program przeznaczony dla regionów najbardziej oddalonych oraz krajów i terytoriów zamorskich; |
| --- | --- |

28.

wyraża ubolewanie, że wbrew opinii Parlamentu Europejskiego i konkluzjom Rady z dnia 25 czerwca 2009 r. nie przekształcono działania przygotowawczego BEST w pełnowartościowy program przeznaczony dla regionów najbardziej oddalonych oraz krajów i terytoriów zamorskich;

| 29. | wyraża ubolewanie, że podlegające ochronie siedliska oraz gatunki roślin i zwierząt zamieszkujące francuskie regiony najbardziej oddalone nie zostały wymienione w załączniku I do dyrektywy 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, co uniemożliwiło wykonanie postanowień dyrektywy we francuskich regionach najbardziej oddalonych i wykluczyło możliwość uczestnictwa tych regionów w sieciach i programach NATURA 2000; |
| --- | --- |

29.

wyraża ubolewanie, że podlegające ochronie siedliska oraz gatunki roślin i zwierząt zamieszkujące francuskie regiony najbardziej oddalone nie zostały wymienione w załączniku I do dyrektywy 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, co uniemożliwiło wykonanie postanowień dyrektywy we francuskich regionach najbardziej oddalonych i wykluczyło możliwość uczestnictwa tych regionów w sieciach i programach NATURA 2000;

| 30. | wzywa Komisję do opracowania programu Natura 2000 przeznaczonego dla regionów najbardziej oddalonych w oparciu o art. 349; |
| --- | --- |

30.

wzywa Komisję do opracowania programu Natura 2000 przeznaczonego dla regionów najbardziej oddalonych w oparciu o art. 349;

| 31. | wzywa Komisję do propagowania, w oparciu o pozytywne przykłady i wyniki osiągnięte w dziedzinie energii odnawialnej przez niektóre regiony najbardziej oddalone, środków mających na celu uzyskanie autonomii energetycznej i zrealizowanie celów strategii „Energia 2020” oraz przypomina Komisji o jej wniosku dotyczącym stworzenia specjalnego programu w obszarze energetyki mającego na w celu zmniejszenie kosztów zaopatrzenia, kosztów infrastrukturalnych i kosztów usług w regionach najbardziej oddalonych, aby zachęcić do tworzenia polityk w obszarze energii odnawialnych na podstawie programów POSEI, osiągając najwyższy możliwy poziom synergii z innymi osiami działania Unii; |
| --- | --- |

31.

wzywa Komisję do propagowania, w oparciu o pozytywne przykłady i wyniki osiągnięte w dziedzinie energii odnawialnej przez niektóre regiony najbardziej oddalone, środków mających na celu uzyskanie autonomii energetycznej i zrealizowanie celów strategii „Energia 2020” oraz przypomina Komisji o jej wniosku dotyczącym stworzenia specjalnego programu w obszarze energetyki mającego na w celu zmniejszenie kosztów zaopatrzenia, kosztów infrastrukturalnych i kosztów usług w regionach najbardziej oddalonych, aby zachęcić do tworzenia polityk w obszarze energii odnawialnych na podstawie programów POSEI, osiągając najwyższy możliwy poziom synergii z innymi osiami działania Unii;

| 32. | zwraca uwagę na konieczność propagowania waloryzacji potencjału istniejącego w dziedzinie energii odnawialnych na wyspach, których zależność od energii pozyskiwanej ze źródeł kopalnych jest pogłębiona ze względu na ich oddalenie i izolację geograficzną; uważa w związku z tym, że należy mieć na uwadze potrzebę przewidzenia w ramach europejskiej polityki energetycznej instrumentów umożliwiających należyte zmierzenie się z problemami związanymi z odizolowanymi systemami energetycznymi; |
| --- | --- |

32.

zwraca uwagę na konieczność propagowania waloryzacji potencjału istniejącego w dziedzinie energii odnawialnych na wyspach, których zależność od energii pozyskiwanej ze źródeł kopalnych jest pogłębiona ze względu na ich oddalenie i izolację geograficzną; uważa w związku z tym, że należy mieć na uwadze potrzebę przewidzenia w ramach europejskiej polityki energetycznej instrumentów umożliwiających należyte zmierzenie się z problemami związanymi z odizolowanymi systemami energetycznymi;

Synergia z europejskimi programami dla młodzieży

| 33. | podkreśla, że cele nr 8, 9 i 10 nowej polityki spójności to: zatrudnienie, włączenie społeczne, walka z ubóstwem, edukacja, kształcenie i szkolenie zawodowe; |
| --- | --- |

33.

podkreśla, że cele nr 8, 9 i 10 nowej polityki spójności to: zatrudnienie, włączenie społeczne, walka z ubóstwem, edukacja, kształcenie i szkolenie zawodowe;

| 34. | podkreśla, że regiony najbardziej oddalone należą do regionów europejskich o najwyższym wskaźniku bezrobocia, co dotyka zwłaszcza młodych ludzi; zwraca jednak uwagę na trudności związane z uruchomieniem środków mających na celu zapewnienie młodym ludziom gwarancji w drodze współfinansowania; ubolewa ponadto, że w programach dotyczących zatrudnienia i innowacji społecznych brak jest szczegółowych postanowień odnoszących się do regionów najbardziej oddalonych oraz przypomina, że regiony najbardziej oddalone borykały się z trudnościami w korzystaniu z możliwości oferowanych przez program Progress; zwraca się o rozwinięcie osi społecznej poprzez wprowadzenie pilnego planu pilotażowego na rzecz walki z bezrobociem w regionach najbardziej oddalonych; zwraca się o ustanowienie w Komisji specjalnych grup działania na rzecz zatrudnienia młodych ludzi, aby wdrożyć gwarancje dla młodzieży i uruchomić EFS i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych (YEI); |
| --- | --- |

34.

podkreśla, że regiony najbardziej oddalone należą do regionów europejskich o najwyższym wskaźniku bezrobocia, co dotyka zwłaszcza młodych ludzi; zwraca jednak uwagę na trudności związane z uruchomieniem środków mających na celu zapewnienie młodym ludziom gwarancji w drodze współfinansowania; ubolewa ponadto, że w programach dotyczących zatrudnienia i innowacji społecznych brak jest szczegółowych postanowień odnoszących się do regionów najbardziej oddalonych oraz przypomina, że regiony najbardziej oddalone borykały się z trudnościami w korzystaniu z możliwości oferowanych przez program Progress; zwraca się o rozwinięcie osi społecznej poprzez wprowadzenie pilnego planu pilotażowego na rzecz walki z bezrobociem w regionach najbardziej oddalonych; zwraca się o ustanowienie w Komisji specjalnych grup działania na rzecz zatrudnienia młodych ludzi, aby wdrożyć gwarancje dla młodzieży i uruchomić EFS i Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych (YEI);

| 35. | wzywa EBI do włączenia regionów najbardziej oddalonych do swojej inicjatywy „Miejsca pracy dla młodzieży” oraz do swojego programu „Inwestycje w umiejętności”; |
| --- | --- |

35.

wzywa EBI do włączenia regionów najbardziej oddalonych do swojej inicjatywy „Miejsca pracy dla młodzieży” oraz do swojego programu „Inwestycje w umiejętności”;

| 36. | wyraża zaniepokojenie drenażem kompetencji, z którym borykają się regiony najbardziej oddalone, spowodowanym wysokimi wskaźnikami bezrobocia i niedostatkami dostępnych systemów nauczania, w sytuacji gdy wykształcona i wykwalifikowana siła robocza niezbędna jest do zapewnienia zrównoważonego rozwoju, szczególnie w dziedzinach specyficznych bądź tradycyjnych dla tych regionów, a także do mającej na celu sprostanie wyzwaniom globalnym stymulacji rozwoju nowych rodzajów działalności; |
| --- | --- |

36.

wyraża zaniepokojenie drenażem kompetencji, z którym borykają się regiony najbardziej oddalone, spowodowanym wysokimi wskaźnikami bezrobocia i niedostatkami dostępnych systemów nauczania, w sytuacji gdy wykształcona i wykwalifikowana siła robocza niezbędna jest do zapewnienia zrównoważonego rozwoju, szczególnie w dziedzinach specyficznych bądź tradycyjnych dla tych regionów, a także do mającej na celu sprostanie wyzwaniom globalnym stymulacji rozwoju nowych rodzajów działalności;

| 37. | zauważa, że rozwój społeczeństwa wiedzy to cel nowego programu Erasmus; podkreśla, że osiągnięcie tego celu jest niezbędne, aby zrealizować strategię „Europa 2020”, która z wiedzy czyni główną siłę napędową gospodarki europejskiej; podkreśla więc konieczność stworzenia większej synergii między programem Erasmus i EFS w regionach najbardziej oddalonych w taki sposób, by doprowadzić do uaktywnienia zasobów ludzkich i lokalnej wiedzy będących bardzo skutecznymi czynnikami wzrostu; |
| --- | --- |

37.

zauważa, że rozwój społeczeństwa wiedzy to cel nowego programu Erasmus; podkreśla, że osiągnięcie tego celu jest niezbędne, aby zrealizować strategię „Europa 2020”, która z wiedzy czyni główną siłę napędową gospodarki europejskiej; podkreśla więc konieczność stworzenia większej synergii między programem Erasmus i EFS w regionach najbardziej oddalonych w taki sposób, by doprowadzić do uaktywnienia zasobów ludzkich i lokalnej wiedzy będących bardzo skutecznymi czynnikami wzrostu;

| 38. | popiera rozwój potencjału akademickiego regionów najbardziej oddalonych i sektorów przewagi konkurencyjnej w celu zwiększenia atrakcyjności i oddziaływania uniwersytetów w regionach najbardziej oddalonych w Europie; popiera rozwój partnerstwa między uniwersytetami, jak również jego rozszerzenie na uczelnie z państw trzecich, z którymi regiony najbardziej oddalone utrzymują uprzywilejowane stosunki; zwraca się również o to, by programy Erasmus i EURES pokrywały koszty transportu związane z utrudnieniami uwarunkowanymi oddaleniem, aby umożliwić studentom z regionów najbardziej oddalonych korzystanie z europejskich programów wymiany i szkolenia, oraz aby dążyć do umożliwienia uniwersytetom w regionach najbardziej oddalonych korzystanie w większym stopniu z prowadzonego pomiędzy państwami członkowskimi a resztą świata programu Erasmus Mundus; |
| --- | --- |

38.

popiera rozwój potencjału akademickiego regionów najbardziej oddalonych i sektorów przewagi konkurencyjnej w celu zwiększenia atrakcyjności i oddziaływania uniwersytetów w regionach najbardziej oddalonych w Europie; popiera rozwój partnerstwa między uniwersytetami, jak również jego rozszerzenie na uczelnie z państw trzecich, z którymi regiony najbardziej oddalone utrzymują uprzywilejowane stosunki; zwraca się również o to, by programy Erasmus i EURES pokrywały koszty transportu związane z utrudnieniami uwarunkowanymi oddaleniem, aby umożliwić studentom z regionów najbardziej oddalonych korzystanie z europejskich programów wymiany i szkolenia, oraz aby dążyć do umożliwienia uniwersytetom w regionach najbardziej oddalonych korzystanie w większym stopniu z prowadzonego pomiędzy państwami członkowskimi a resztą świata programu Erasmus Mundus;

Synergia z sieciami transeuropejskimi (transport, telekomunikacja, energia)

| 39. | przypomina sprawozdanie Nuno Teixeiry w sprawie roli polityki spójności w najbardziej oddalonych regionach Unii Europejskiej w kontekście strategii „Europa 2020” (2011/2195(INI)), w którym wzywa się Komisję do stworzenia programu przeznaczonego dla obszaru energii, transportu i technologii informacyjno-komunikacyjnych na podstawie POSEI, zwłaszcza do stworzenia ram pomocy dla transportu w regionach najbardziej oddalonych, które wspierałyby między innymi wspólny transport w celu rozwoju transportu morskiego pomiędzy wyspami; |
| --- | --- |

39.

przypomina sprawozdanie Nuno Teixeiry w sprawie roli polityki spójności w najbardziej oddalonych regionach Unii Europejskiej w kontekście strategii „Europa 2020” (2011/2195(INI)), w którym wzywa się Komisję do stworzenia programu przeznaczonego dla obszaru energii, transportu i technologii informacyjno-komunikacyjnych na podstawie POSEI, zwłaszcza do stworzenia ram pomocy dla transportu w regionach najbardziej oddalonych, które wspierałyby między innymi wspólny transport w celu rozwoju transportu morskiego pomiędzy wyspami;

| 40. | podkreśla konieczność rozwijania w regionach najbardziej oddalonych synergii między sieciami transeuropejskimi, instrumentem „Łącząc Europę”, programami Civitas, „Horyzont 2020” oraz inwestycjami EFRR i Funduszu Spójności w dziedzinie transportu, telekomunikacji i energii; |
| --- | --- |

40.

podkreśla konieczność rozwijania w regionach najbardziej oddalonych synergii między sieciami transeuropejskimi, instrumentem „Łącząc Europę”, programami Civitas, „Horyzont 2020” oraz inwestycjami EFRR i Funduszu Spójności w dziedzinie transportu, telekomunikacji i energii;

| 41. | przypomina, że dostępność odgrywa zasadniczą rolę w rozwoju regionów najbardziej oddalonych oraz że często wymaga istnienia na tych obszarach złożonej wewnętrznej i zewnętrznej sieci usług transportu morskiego i lotniczego tworzącej warunki dla mobilności i dostępności, które są trudne w regionach najbardziej oddalonych, nieposiadających alternatywnych systemów transportu wobec systemów morskiego i lotniczego i zmuszonych ponadto radzić sobie z podwyżką cen transportu, która ma negatywne skutki dla gospodarki i życia społecznego; |
| --- | --- |

41.

przypomina, że dostępność odgrywa zasadniczą rolę w rozwoju regionów najbardziej oddalonych oraz że często wymaga istnienia na tych obszarach złożonej wewnętrznej i zewnętrznej sieci usług transportu morskiego i lotniczego tworzącej warunki dla mobilności i dostępności, które są trudne w regionach najbardziej oddalonych, nieposiadających alternatywnych systemów transportu wobec systemów morskiego i lotniczego i zmuszonych ponadto radzić sobie z podwyżką cen transportu, która ma negatywne skutki dla gospodarki i życia społecznego;

| 42. | przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji włączenia regionów najbardziej oddalonych do sieci transeuropejskich, jednak ubolewa z powodu wyłączenia większości tych regionów z korytarzy priorytetowych, co oznacza wyłącznie z finansowania w ramach instrumentu „Łącząc Europę”; zwraca się do Komisji o ponownie zbadanie tego wyłączenia w ramach swojej strategii na rzecz regionów najbardziej oddalonych oraz do zagwarantowania inwestycji w transport w regionach najbardziej oddalonych w celu zmierzenia się z problematyką obszarów oddalonych i wyspiarskich; zwraca się do Komisji o wprowadzenie specjalnych ram sektorowych dla regionów najbardziej oddalonych, aby sprzyjać dostępności regionów najbardziej oddalonych i ich połączeniu z kontynentem europejskim; |
| --- | --- |

42.

przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji włączenia regionów najbardziej oddalonych do sieci transeuropejskich, jednak ubolewa z powodu wyłączenia większości tych regionów z korytarzy priorytetowych, co oznacza wyłącznie z finansowania w ramach instrumentu „Łącząc Europę”; zwraca się do Komisji o ponownie zbadanie tego wyłączenia w ramach swojej strategii na rzecz regionów najbardziej oddalonych oraz do zagwarantowania inwestycji w transport w regionach najbardziej oddalonych w celu zmierzenia się z problematyką obszarów oddalonych i wyspiarskich; zwraca się do Komisji o wprowadzenie specjalnych ram sektorowych dla regionów najbardziej oddalonych, aby sprzyjać dostępności regionów najbardziej oddalonych i ich połączeniu z kontynentem europejskim;

| 43. | ubolewa z powodu jednak niedostatecznego stopnia zaawansowania projektów autostrad morskich z racji przyznania priorytetu połączeniom krótkodystansowym, co wiąże się z dyskryminującym wykluczeniem regionów najbardziej oddalonych; wzywa Komisję do przyjrzenia się temu problemowi w ramach swojej strategii na rzecz regionów najbardziej oddalonych; |
| --- | --- |

43.

ubolewa z powodu jednak niedostatecznego stopnia zaawansowania projektów autostrad morskich z racji przyznania priorytetu połączeniom krótkodystansowym, co wiąże się z dyskryminującym wykluczeniem regionów najbardziej oddalonych; wzywa Komisję do przyjrzenia się temu problemowi w ramach swojej strategii na rzecz regionów najbardziej oddalonych;

| 44. | podkreśla konieczność przyjrzenia się ramom pomocy państwa dla transportu morskiego, aby umożliwić pomoc publiczną dla połączeń między regionami najbardziej oddalonymi a państwami trzecimi; |
| --- | --- |

44.

podkreśla konieczność przyjrzenia się ramom pomocy państwa dla transportu morskiego, aby umożliwić pomoc publiczną dla połączeń między regionami najbardziej oddalonymi a państwami trzecimi;

| 45. | zwraca uwagę na konieczność dostosowania systemu klasyfikacji regionalnych portów lotniczych zważywszy, że w przypadku regionów najbardziej oddalonych nie może ona zależeć wyłącznie od przepływu pasażerów i rentowności; |
| --- | --- |

45.

zwraca uwagę na konieczność dostosowania systemu klasyfikacji regionalnych portów lotniczych zważywszy, że w przypadku regionów najbardziej oddalonych nie może ona zależeć wyłącznie od przepływu pasażerów i rentowności;

| 46. | uważa, że z powodu znaczenia gospodarki cyfrowej przepaść cyfrowa między regionami najbardziej oddalonymi a Europą stanowi przeszkodę dla rozwoju i konkurencyjności regionów najbardziej oddalonych; zauważa, że opóźnienie we wdrażaniu i modernizacji technologii informacyjno-komunikacyjnych w regionach najbardziej oddalonych sprawia, że obok dystansu geograficznego istnieje również dystans cyfrowy; sugeruje intensyfikację rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych poprzez rozbudowę i modernizację sieci, osiągnięcie synergii z EFRR i ułatwienie tym projektom dostępu do środków finansowych z EBI oraz podkreśla ponadto konieczność przyznania tym regionom priorytetowego dostępu do programów GMES i Galileo; |
| --- | --- |

46.

uważa, że z powodu znaczenia gospodarki cyfrowej przepaść cyfrowa między regionami najbardziej oddalonymi a Europą stanowi przeszkodę dla rozwoju i konkurencyjności regionów najbardziej oddalonych; zauważa, że opóźnienie we wdrażaniu i modernizacji technologii informacyjno-komunikacyjnych w regionach najbardziej oddalonych sprawia, że obok dystansu geograficznego istnieje również dystans cyfrowy; sugeruje intensyfikację rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych poprzez rozbudowę i modernizację sieci, osiągnięcie synergii z EFRR i ułatwienie tym projektom dostępu do środków finansowych z EBI oraz podkreśla ponadto konieczność przyznania tym regionom priorytetowego dostępu do programów GMES i Galileo;

Synergia z unijną polityką morską (WPRyb, EFMR)

| 47. | przypomina, że regiony najbardziej oddalone przyczyniają się do nadania Unii Europejskiej statusu największej potęgi morskiej na świecie; |
| --- | --- |

47.

przypomina, że regiony najbardziej oddalone przyczyniają się do nadania Unii Europejskiej statusu największej potęgi morskiej na świecie;

| 48. | wzywa Komisję do szerszego uwzględnienia tego globalnego wymiaru morskiego, jak również znaczenia, jakie dla UE mają morza, oceany i „niebieski” wzrost, strategicznej pozycji zajmowanej przez regiony najbardziej oddalone, roli, jaką mogą one odegrać w zrównoważonej eksploatacji mórz, oceanów i stref przybrzeżnych, w zarządzaniu wodami morskimi na skalę globalną i w rozwoju gospodarki opartej na znajomości morza; |
| --- | --- |

48.

wzywa Komisję do szerszego uwzględnienia tego globalnego wymiaru morskiego, jak również znaczenia, jakie dla UE mają morza, oceany i „niebieski” wzrost, strategicznej pozycji zajmowanej przez regiony najbardziej oddalone, roli, jaką mogą one odegrać w zrównoważonej eksploatacji mórz, oceanów i stref przybrzeżnych, w zarządzaniu wodami morskimi na skalę globalną i w rozwoju gospodarki opartej na znajomości morza;

| 49. | stwierdza brak synergii między polityką spójności a WPRyb, która nie uwzględnia jeszcze w wystarczającym stopniu rzeczywistości tych regionów; podkreśla z mocą znacznie, jakie dla rybołówstwa ma utrzymanie programu POSEI i proponuje rozwój badań i innowacji w gospodarce morskiej jako potencjalne czynniki wzrostu; |
| --- | --- |

49.

stwierdza brak synergii między polityką spójności a WPRyb, która nie uwzględnia jeszcze w wystarczającym stopniu rzeczywistości tych regionów; podkreśla z mocą znacznie, jakie dla rybołówstwa ma utrzymanie programu POSEI i proponuje rozwój badań i innowacji w gospodarce morskiej jako potencjalne czynniki wzrostu;

| 50. | zwraca uwagę na zależność regionów najbardziej oddalonych od zasobów rybnych swoich wyłącznych stref ekonomicznych, które pod względem biologicznym i ekologicznym odznaczają się wysokim stopniem delikatności; uzasadniona jest zatem faktyczna ochrona obszarów delikatnych pod względem biogeograficznym należących do tych regionów zwłaszcza poprzez udzielenie do nich dostępu wyłącznie flotom lokalnym, które prowadzą połowy przy użyciu przyjaznych środowisku narzędzi połowowych; podkreśla konieczność zagwarantowania zrównoważonej i trwałej eksploatacji zasobów w tych regionach, utrzymując jednocześnie działalność połowową; domaga się, by unijne porozumienia w sprawie połowów były w przyszłości negocjowane przy udziale podmiotów reprezentujących regiony najbardziej oddalone oraz by opracowywane były z uwzględnieniem długoterminowych interesów ludności lokalnej, a także by w ocenie skutków systematycznie ujmować rozdział poświęcony regionom najbardziej oddalonym; |
| --- | --- |

50.

zwraca uwagę na zależność regionów najbardziej oddalonych od zasobów rybnych swoich wyłącznych stref ekonomicznych, które pod względem biologicznym i ekologicznym odznaczają się wysokim stopniem delikatności; uzasadniona jest zatem faktyczna ochrona obszarów delikatnych pod względem biogeograficznym należących do tych regionów zwłaszcza poprzez udzielenie do nich dostępu wyłącznie flotom lokalnym, które prowadzą połowy przy użyciu przyjaznych środowisku narzędzi połowowych; podkreśla konieczność zagwarantowania zrównoważonej i trwałej eksploatacji zasobów w tych regionach, utrzymując jednocześnie działalność połowową; domaga się, by unijne porozumienia w sprawie połowów były w przyszłości negocjowane przy udziale podmiotów reprezentujących regiony najbardziej oddalone oraz by opracowywane były z uwzględnieniem długoterminowych interesów ludności lokalnej, a także by w ocenie skutków systematycznie ujmować rozdział poświęcony regionom najbardziej oddalonym;

| 51. | wyraża ubolewanie, że program POSEI rybołówstwo, który określa system zwrotu dodatkowych kosztów związanych z wprowadzaniem do obrotu niektórych produktów rybołówstwa regionów najbardziej oddalonych –kosztów spowodowanych sytuacją tych regionów – został niedawno połączony z Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim (EFMR), przez co nie jest już zbiorem autonomicznych zasad przeznaczonych w sposób szczególny i wyłączny dla tych regionów, co oznacza, że zmniejszono znaczenie dyskryminacji pozytywnej, do której na mocy art. 349 TFUE przyznano regionom najbardziej oddalonym prawo; |
| --- | --- |

51.

wyraża ubolewanie, że program POSEI rybołówstwo, który określa system zwrotu dodatkowych kosztów związanych z wprowadzaniem do obrotu niektórych produktów rybołówstwa regionów najbardziej oddalonych –kosztów spowodowanych sytuacją tych regionów – został niedawno połączony z Europejskim Funduszem Morskim i Rybackim (EFMR), przez co nie jest już zbiorem autonomicznych zasad przeznaczonych w sposób szczególny i wyłączny dla tych regionów, co oznacza, że zmniejszono znaczenie dyskryminacji pozytywnej, do której na mocy art. 349 TFUE przyznano regionom najbardziej oddalonym prawo;

| 52. | ubolewa, że w niektórych regionach najbardziej oddalonych, ze względu na sytuację tych regionów, nowa WPRyb nie zezwala na pomoc na cele związane z odnowieniem flot; |
| --- | --- |

52.

ubolewa, że w niektórych regionach najbardziej oddalonych, ze względu na sytuację tych regionów, nowa WPRyb nie zezwala na pomoc na cele związane z odnowieniem flot;

Synergia ze wspólną polityką rolną

| 53. | podkreśla, że rolnictwo to dynamiczny, dostarczający miejsc pracy sektor, który bierze udział w rozwijaniu działalności o wysokiej wartości dodanej; przypomina jednocześnie o specyficznych cechach rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych, takich jak niewielki rozmiar gospodarstw czy ograniczony rynek, które mocno wpływają na tą działalność; przypomina, że wzmocnienie MŚP w sektorze rolniczym jest trzecim celem nowej polityki spójności; |
| --- | --- |

53.

podkreśla, że rolnictwo to dynamiczny, dostarczający miejsc pracy sektor, który bierze udział w rozwijaniu działalności o wysokiej wartości dodanej; przypomina jednocześnie o specyficznych cechach rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych, takich jak niewielki rozmiar gospodarstw czy ograniczony rynek, które mocno wpływają na tą działalność; przypomina, że wzmocnienie MŚP w sektorze rolniczym jest trzecim celem nowej polityki spójności;

| 54. | zaznacza, że rolnictwo regionów najbardziej oddalonych stawia czoła wyzwaniom związanym z dywersyfikacją i konkurencją oraz nowym problemom w zakresie globalizacji, liberalizacji rynków, bezpieczeństwa żywnościowego i zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

54.

zaznacza, że rolnictwo regionów najbardziej oddalonych stawia czoła wyzwaniom związanym z dywersyfikacją i konkurencją oraz nowym problemom w zakresie globalizacji, liberalizacji rynków, bezpieczeństwa żywnościowego i zrównoważonego rozwoju;

| 55. | podkreśla konieczność zachowania POSEI, programu, który sprawdził się i który jest dostosowany do realiów panujących w regionach najbardziej oddalonych, ale który cierpi z powodu chronicznego niedofinansowania – problemu, któremu należy pilnie zaradzić; w związku z tym podkreśla konieczność wyposażenia POSEI w środki niezbędne do udzielania pomocy producentom z regionów najbardziej oddalonych w przełamywaniu skutków liberalizacji, których wystąpienia spodziewać się można w wielu sektorach w związku z europejskimi strategiami politycznymi i z zawarciem umów międzynarodowych między innymi w sektorze mleka, cukru, rumu, mięsa i bananów; podkreśla również gospodarcze, społeczne i środowiskowe znaczenie produkcji rolnej wszystkich regionów najbardziej oddalonych; opowiada się za zachowaniem sytemu POSEI w jego własnych i autonomicznych ramach; |
| --- | --- |

55.

podkreśla konieczność zachowania POSEI, programu, który sprawdził się i który jest dostosowany do realiów panujących w regionach najbardziej oddalonych, ale który cierpi z powodu chronicznego niedofinansowania – problemu, któremu należy pilnie zaradzić; w związku z tym podkreśla konieczność wyposażenia POSEI w środki niezbędne do udzielania pomocy producentom z regionów najbardziej oddalonych w przełamywaniu skutków liberalizacji, których wystąpienia spodziewać się można w wielu sektorach w związku z europejskimi strategiami politycznymi i z zawarciem umów międzynarodowych między innymi w sektorze mleka, cukru, rumu, mięsa i bananów; podkreśla również gospodarcze, społeczne i środowiskowe znaczenie produkcji rolnej wszystkich regionów najbardziej oddalonych; opowiada się za zachowaniem sytemu POSEI w jego własnych i autonomicznych ramach;

| 56. | wzywa do tworzenia synergii między polityką spójności a EFRROW w celu zagwarantowania zrównoważonego zarządzania zasobami wodnymi poprzez modernizację, rozbudowę systemów nawadniających, zagospodarowanie przestrzenne, kształcenie, podniesienie wartości turystycznej zrównoważonego rolnictwa oraz gmin wiejskich; |
| --- | --- |

56.

wzywa do tworzenia synergii między polityką spójności a EFRROW w celu zagwarantowania zrównoważonego zarządzania zasobami wodnymi poprzez modernizację, rozbudowę systemów nawadniających, zagospodarowanie przestrzenne, kształcenie, podniesienie wartości turystycznej zrównoważonego rolnictwa oraz gmin wiejskich;

| 57. | wzywa Komisję do pobudzania endogennej produkcji rolnej i sprzedaży w obiegu lokalnym, tzn. wysokiej jakości produkcji lokalnej, która zastąpi przywóz; |
| --- | --- |

57.

wzywa Komisję do pobudzania endogennej produkcji rolnej i sprzedaży w obiegu lokalnym, tzn. wysokiej jakości produkcji lokalnej, która zastąpi przywóz;

| 58. | wyraża poparcie dla tworzenia chronionych i zastrzeżonych nazw pochodzenia oraz lokalnych oznaczeń w regionach najbardziej oddalonych oraz domaga się stworzenia polityki promocji spełniającej potrzeby regionów najbardziej oddalonych i obrony chronionych oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

58.

wyraża poparcie dla tworzenia chronionych i zastrzeżonych nazw pochodzenia oraz lokalnych oznaczeń w regionach najbardziej oddalonych oraz domaga się stworzenia polityki promocji spełniającej potrzeby regionów najbardziej oddalonych i obrony chronionych oznaczeń geograficznych;

Synergia z polityką zewnętrzną Unii

| 59. | ubolewa nad systematycznym brakiem powiązań między funduszami europejskimi, EFR, EFRR a ETC, zwłaszcza w dziedzinie projektów współpracy transgranicznej i to pomimo podstawowego znaczenia tej współpracy dla osiągania celów, do których dążą te fundusze; w związku z tym, przypomina o konieczności zapewnienia zgodności trybów programowania w EFR i EFRR; |
| --- | --- |

59.

ubolewa nad systematycznym brakiem powiązań między funduszami europejskimi, EFR, EFRR a ETC, zwłaszcza w dziedzinie projektów współpracy transgranicznej i to pomimo podstawowego znaczenia tej współpracy dla osiągania celów, do których dążą te fundusze; w związku z tym, przypomina o konieczności zapewnienia zgodności trybów programowania w EFR i EFRR;

| 60. | wzywa Komisję do zainicjowania konsultacji między państwami członkowskimi Unii, regionami najbardziej oddalonymi, krajami i terytoriami zamorskimi oraz państwami AKP w celu rozszerzenia dialogu i ułatwienia integracji regionów najbardziej oddalonych z ich basenami geograficznymi; w związku z tym podkreśla kluczową rolę, jaką powinny odgrywać delegacje Unii w ułatwieniu dialogu pomiędzy poszczególnymi podmiotami uczestniczącymi w programowaniu w regionach najbardziej oddalonych, krajach i terytoriach zamorskich oraz państwach AKP; |
| --- | --- |

60.

wzywa Komisję do zainicjowania konsultacji między państwami członkowskimi Unii, regionami najbardziej oddalonymi, krajami i terytoriami zamorskimi oraz państwami AKP w celu rozszerzenia dialogu i ułatwienia integracji regionów najbardziej oddalonych z ich basenami geograficznymi; w związku z tym podkreśla kluczową rolę, jaką powinny odgrywać delegacje Unii w ułatwieniu dialogu pomiędzy poszczególnymi podmiotami uczestniczącymi w programowaniu w regionach najbardziej oddalonych, krajach i terytoriach zamorskich oraz państwach AKP;

| 61. | wzywa Komisję do szerszego uwzględnienia pozycji geostrategicznej regionów najbardziej oddalonych ze względu na usytuowanie tych regionów w sąsiedztwie wielu kontynentów; |
| --- | --- |

61.

wzywa Komisję do szerszego uwzględnienia pozycji geostrategicznej regionów najbardziej oddalonych ze względu na usytuowanie tych regionów w sąsiedztwie wielu kontynentów;

| 62. | zwraca się do Komisji o sfinalizowanie prac nad planem działania na rzecz szerszego sąsiedztwa, które trwają od 1999 r. oraz o zidentyfikowanie przeszkód i rozwiązań, które ułatwiają integrację regionalną regionów najbardziej oddalonych w ich odnośnych basenach geograficznych; przypomina w związku z tym uprzywilejowane związki historyczno-kulturowe poszczególnych regionów najbardziej oddalonych z pewnymi z państwami trzecimi, a także potencjał rozwoju związków gospodarczych, handlowych oraz współpracy z różnymi obszarami świata; |
| --- | --- |

62.

zwraca się do Komisji o sfinalizowanie prac nad planem działania na rzecz szerszego sąsiedztwa, które trwają od 1999 r. oraz o zidentyfikowanie przeszkód i rozwiązań, które ułatwiają integrację regionalną regionów najbardziej oddalonych w ich odnośnych basenach geograficznych; przypomina w związku z tym uprzywilejowane związki historyczno-kulturowe poszczególnych regionów najbardziej oddalonych z pewnymi z państwami trzecimi, a także potencjał rozwoju związków gospodarczych, handlowych oraz współpracy z różnymi obszarami świata;

| 63. | wzywa Komisję do zwrócenia większej uwagi na wpływ porozumień zawieranych z państwami trzecimi na gospodarki regionów najbardziej oddalonych poprzez wprowadzenie obowiązku systematycznego dokonywania uprzedniej analizy oddziaływania na ochronę produktów określanych jako „wrażliwe” oraz, w stosownych przypadkach, na sprawiedliwe wynagradzanie szkód poniesionych przez określone branże; domaga się również utworzenia mechanizmu konsultacji z władzami regionalnymi tych regionów; zaleca, by w odniesieniu do obowiązujących obecnie umów międzynarodowych Komisja przewidziała badania okresowe umożliwiające ocenę i uwzględnienie wrażliwości rynków regionów najbardziej oddalonych; |
| --- | --- |

63.

wzywa Komisję do zwrócenia większej uwagi na wpływ porozumień zawieranych z państwami trzecimi na gospodarki regionów najbardziej oddalonych poprzez wprowadzenie obowiązku systematycznego dokonywania uprzedniej analizy oddziaływania na ochronę produktów określanych jako „wrażliwe” oraz, w stosownych przypadkach, na sprawiedliwe wynagradzanie szkód poniesionych przez określone branże; domaga się również utworzenia mechanizmu konsultacji z władzami regionalnymi tych regionów; zaleca, by w odniesieniu do obowiązujących obecnie umów międzynarodowych Komisja przewidziała badania okresowe umożliwiające ocenę i uwzględnienie wrażliwości rynków regionów najbardziej oddalonych;

| 64. | ubolewa, że porozumienia zawarte z krajami Ameryki Łacińskiej i państwami AKP nie uwzględniły interesów regionów najbardziej oddalonych i że przed negocjacjami w sprawie tych porozumień nie sporządzono żadnej oceny skutków; |
| --- | --- |

64.

ubolewa, że porozumienia zawarte z krajami Ameryki Łacińskiej i państwami AKP nie uwzględniły interesów regionów najbardziej oddalonych i że przed negocjacjami w sprawie tych porozumień nie sporządzono żadnej oceny skutków;

| 65. | wzywa Komisję do podejmowania, w ramach porozumień handlowych zawieranych z państwami AKP sąsiadującymi z regionami najbardziej oddalonymi systematycznych negocjacji w sprawie specjalnego rozdziału dotyczącego utworzenia rynku regionów najbardziej oddalonych i AKP w celu ściślejszego zintegrowania regionów najbardziej oddalonych z ich środowiskiem geograficznym; |
| --- | --- |

65.

wzywa Komisję do podejmowania, w ramach porozumień handlowych zawieranych z państwami AKP sąsiadującymi z regionami najbardziej oddalonymi systematycznych negocjacji w sprawie specjalnego rozdziału dotyczącego utworzenia rynku regionów najbardziej oddalonych i AKP w celu ściślejszego zintegrowania regionów najbardziej oddalonych z ich środowiskiem geograficznym;

| 66. | przypomina o znaczeniu regionów najbardziej oddalonych dla unijnych możliwości podejmowania i prowadzenia akcji humanitarnych w czasie katastrof naturalnych; zaleca zatem utworzenie europejskich sił obrony cywilnej; |
| --- | --- |

66.

przypomina o znaczeniu regionów najbardziej oddalonych dla unijnych możliwości podejmowania i prowadzenia akcji humanitarnych w czasie katastrof naturalnych; zaleca zatem utworzenie europejskich sił obrony cywilnej;

Synergia z programami na rzecz walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym

| 67. | zwraca uwagę na podstawowe problemy, związane zwłaszcza z wykluczeniem społecznym, z jakimi borykają się regiony najbardziej oddalone; przypomina, że promocja włączenia społecznego, walka z ubóstwem i z wszelkimi przejawami dyskryminacji jest celem nr 9 nowej polityki spójności, oraz że wsparcie najuboższej ludności ma w EFRR status priorytetu inwestycyjnego; |
| --- | --- |

67.

zwraca uwagę na podstawowe problemy, związane zwłaszcza z wykluczeniem społecznym, z jakimi borykają się regiony najbardziej oddalone; przypomina, że promocja włączenia społecznego, walka z ubóstwem i z wszelkimi przejawami dyskryminacji jest celem nr 9 nowej polityki spójności, oraz że wsparcie najuboższej ludności ma w EFRR status priorytetu inwestycyjnego;

| 68. | wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia FEAD i domaga się jego szczególnie efektywnego wykorzystania w regionach najbardziej oddalonych; |
| --- | --- |

68.

wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia FEAD i domaga się jego szczególnie efektywnego wykorzystania w regionach najbardziej oddalonych;

| 69. | zaznacza, że niektóre regiony najbardziej oddalone stoją przed problemem zwiększonego zapotrzebowania mieszkaniowego zwłaszcza z powodu wysokiego wzrostu demograficznego na niektórych tych obszarach; wzywa do ustanowienia ram inwestycyjnych dla mieszkań socjalnych i stworzenia specjalnych przepisów, dzięki którym środki pomocy wspierające inwestycje w mieszkania socjalne nie będą traktowane jako środki pomocy państwa; zaznacza, że niektóre regiony najbardziej oddalone stoją przed problemem przyspieszonego wyludnienia, co powoduje degradację osiedli charakterystycznych dla tych obszarów – zjawisko, które należy zahamować dzięki pomocy na rzecz rewitalizacji miast i dzięki propagowaniu działań gospodarczych dostosowanych do różnych obszarów z myślą o przyczynieniu się do zatrzymania ludności; |
| --- | --- |

69.

zaznacza, że niektóre regiony najbardziej oddalone stoją przed problemem zwiększonego zapotrzebowania mieszkaniowego zwłaszcza z powodu wysokiego wzrostu demograficznego na niektórych tych obszarach; wzywa do ustanowienia ram inwestycyjnych dla mieszkań socjalnych i stworzenia specjalnych przepisów, dzięki którym środki pomocy wspierające inwestycje w mieszkania socjalne nie będą traktowane jako środki pomocy państwa; zaznacza, że niektóre regiony najbardziej oddalone stoją przed problemem przyspieszonego wyludnienia, co powoduje degradację osiedli charakterystycznych dla tych obszarów – zjawisko, które należy zahamować dzięki pomocy na rzecz rewitalizacji miast i dzięki propagowaniu działań gospodarczych dostosowanych do różnych obszarów z myślą o przyczynieniu się do zatrzymania ludności;

Synergia z programem COSME i instrumentem mikrofinansowym Progress

| 70. | zauważa, że środowisko niektórych regionów najbardziej oddalonych cechuje się silną konkurencją w dziedzinie przemysłu, szczególnie z powodu niskiego kosztu siły roboczej i obfitego występowania surowców w krajach sąsiednich; przypomina, że zwiększenie konkurencyjności MŚP oraz promocja stałego zatrudnienia wysokiej jakości to cele nr 3 i 8 polityki spójności na lata 2014–2020; |
| --- | --- |

70.

zauważa, że środowisko niektórych regionów najbardziej oddalonych cechuje się silną konkurencją w dziedzinie przemysłu, szczególnie z powodu niskiego kosztu siły roboczej i obfitego występowania surowców w krajach sąsiednich; przypomina, że zwiększenie konkurencyjności MŚP oraz promocja stałego zatrudnienia wysokiej jakości to cele nr 3 i 8 polityki spójności na lata 2014–2020;

| 71. | zaznacza, że mikroprzedsiębiorstwa oraz MŚP z regionów najbardziej oddalonych, które mimo kryzysu powstają w znacznym tempie, muszą zmagać się z większą liczbą utrudnień w dostępie do środków finansowych, co zagraża ich rozwojowi i trwałości; |
| --- | --- |

71.

zaznacza, że mikroprzedsiębiorstwa oraz MŚP z regionów najbardziej oddalonych, które mimo kryzysu powstają w znacznym tempie, muszą zmagać się z większą liczbą utrudnień w dostępie do środków finansowych, co zagraża ich rozwojowi i trwałości;

| 72. | w tym kontekście wyraża zadowolenie z celów przyszłego programu COSME, który wesprze europejskie MŚP, szczególnie w kwestiach związanych z finansowaniem i podbojem nowych rynków; z zadowoleniem przyjmuje rozwój instrumentu mikrofinansowego Progress; wzywa Komisję do zagwarantowania skutecznego wdrożenia tych programów w regionach najbardziej oddalonych i wyraża uznanie dla możliwości dialogu z EBI i Europejskim Funduszem Inwestycyjnym na temat możliwości przyczynienia się do polepszenia dostępu do środków finansowych MŚP z regionów najbardziej oddalonych, z myślą o stworzeniu sąsiedzkich funduszy inwestycyjnych w każdym regionie najbardziej oddalonym oraz rozwoju regionalnych rynków wysokiego ryzyka; |
| --- | --- |

72.

w tym kontekście wyraża zadowolenie z celów przyszłego programu COSME, który wesprze europejskie MŚP, szczególnie w kwestiach związanych z finansowaniem i podbojem nowych rynków; z zadowoleniem przyjmuje rozwój instrumentu mikrofinansowego Progress; wzywa Komisję do zagwarantowania skutecznego wdrożenia tych programów w regionach najbardziej oddalonych i wyraża uznanie dla możliwości dialogu z EBI i Europejskim Funduszem Inwestycyjnym na temat możliwości przyczynienia się do polepszenia dostępu do środków finansowych MŚP z regionów najbardziej oddalonych, z myślą o stworzeniu sąsiedzkich funduszy inwestycyjnych w każdym regionie najbardziej oddalonym oraz rozwoju regionalnych rynków wysokiego ryzyka;

| 73. | podkreśla, że rozwój gospodarczy każdego regionu najbardziej oddalonego powinien być dostosowany do jego potencjału; zauważa na przykład, że niedostatek zdolności w zakresie przetwarzania odpadów oznacza znaczne możliwości rozwoju zarówno w dziedzinie zatrudnienia, jak i środowiska; |
| --- | --- |

73.

podkreśla, że rozwój gospodarczy każdego regionu najbardziej oddalonego powinien być dostosowany do jego potencjału; zauważa na przykład, że niedostatek zdolności w zakresie przetwarzania odpadów oznacza znaczne możliwości rozwoju zarówno w dziedzinie zatrudnienia, jak i środowiska;

| 74. | wyraża zadowolenie z powodu rozpoczęcia konsultacji społecznych zatytułowanych „Zielony plan działań dla MŚP”; wzywa zatem Komisję do umieszczenia odnośnej problematyki i kompetencji MŚP z regionów najbardziej oddalonych w swoich przyszłych wnioskach; |
| --- | --- |

74.

wyraża zadowolenie z powodu rozpoczęcia konsultacji społecznych zatytułowanych „Zielony plan działań dla MŚP”; wzywa zatem Komisję do umieszczenia odnośnej problematyki i kompetencji MŚP z regionów najbardziej oddalonych w swoich przyszłych wnioskach;

| 75. | podkreśla, że turystyka jest jedną z sił napędowych gospodarki regionów najbardziej oddalonych; z tego względu uważa, że w celu sprzyjania dywersyfikacji i poszerzaniu oferty turystyki zrównoważonej regionów najbardziej oddalonych należy dokonać rozbudowy i modernizacji nieruchomości hotelowych w tych regionach przy pomocy połączonych środków EFRR i programu COSME; |
| --- | --- |

75.

podkreśla, że turystyka jest jedną z sił napędowych gospodarki regionów najbardziej oddalonych; z tego względu uważa, że w celu sprzyjania dywersyfikacji i poszerzaniu oferty turystyki zrównoważonej regionów najbardziej oddalonych należy dokonać rozbudowy i modernizacji nieruchomości hotelowych w tych regionach przy pomocy połączonych środków EFRR i programu COSME;

| 76. | sugeruje uproszczenie polityki wizowej nie tylko dla państw członkowskich UE, ale także dla niektórych państw trzecich, w celu ułatwienia turystyki i promowania rozwoju turystyki wielokierunkowej między regionami najbardziej oddalonymi i sąsiednimi krajami; |
| --- | --- |

76.

sugeruje uproszczenie polityki wizowej nie tylko dla państw członkowskich UE, ale także dla niektórych państw trzecich, w celu ułatwienia turystyki i promowania rozwoju turystyki wielokierunkowej między regionami najbardziej oddalonymi i sąsiednimi krajami;

Synergia z programem „Kreatywna Europa”

| 77. | zauważa, że niektóre regiony najbardziej oddalone charakteryzują się wysokim stopniem wielokulturowości i że środowisko kulturalne tych regionów musi mieć możliwość inspirowania środowiska kulturalnego w Europie, jak również czerpania z niego inspiracji; wzywa Komisję umożliwienia projektom pochodzącym z regionów najbardziej oddalonych dostępu do programu „Kreatywna Europa”; |
| --- | --- |

77.

zauważa, że niektóre regiony najbardziej oddalone charakteryzują się wysokim stopniem wielokulturowości i że środowisko kulturalne tych regionów musi mieć możliwość inspirowania środowiska kulturalnego w Europie, jak również czerpania z niego inspiracji; wzywa Komisję umożliwienia projektom pochodzącym z regionów najbardziej oddalonych dostępu do programu „Kreatywna Europa”;

| 78. | wzywa Komisję do zdefiniowania strategii na rzecz rozwoju i oddziaływania dziedzictwa kulturowego regionów najbardziej oddalonych i do inspirowania się przy tym programem Euromed Heritage IV; |
| --- | --- |

78.

wzywa Komisję do zdefiniowania strategii na rzecz rozwoju i oddziaływania dziedzictwa kulturowego regionów najbardziej oddalonych i do inspirowania się przy tym programem Euromed Heritage IV;

o

o o

| 79. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

79.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 279 E z 19.11.2009, s. 12.

(2)  Dz.U. C 258 E z 7.9.2013, s. 1.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/68 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/68

---

P7_TA(2014)0134

Ocena finansów Unii

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie oceny finansów Unii opartej na uzyskanych wynikach: nowego narzędzia Komisji Europejskiej mającego na celu usprawnienie procedury udzielania absolutorium (2013/2172(INI))

(2017/C 285/09)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając sprawozdania z oceny przyjęte przez Komisję w 2012 i 2013 r. (COM(2012)0040, COM(2012)0675 oraz COM(2013)0461), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania z oceny przyjęte przez Komisję w 2012 i 2013 r. (COM(2012)0040, COM(2012)0675 oraz COM(2013)0461),

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0068/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0068/2014),

| A. | mając na uwadze, że ocena jest narzędziem mającym na celu zidentyfikowanie i zrozumienie wyników oraz skutków danego procesu oraz zidentyfikowanie alternatywnych możliwości pomocnych w podejmowaniu decyzji, które mogłyby prowadzić do dalszego usprawnienia tego procesu, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że ocena jest narzędziem mającym na celu zidentyfikowanie i zrozumienie wyników oraz skutków danego procesu oraz zidentyfikowanie alternatywnych możliwości pomocnych w podejmowaniu decyzji, które mogłyby prowadzić do dalszego usprawnienia tego procesu,

| B. | mając na uwadze, że nie należy mylić kontroli z oceną, gdyż ocena dokonywana jest przez organy zarządzające, podczas gdy za kontrolę odpowiadają organy kontrolne, |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że nie należy mylić kontroli z oceną, gdyż ocena dokonywana jest przez organy zarządzające, podczas gdy za kontrolę odpowiadają organy kontrolne,

| C. | mając na uwadze, że ocena wyników i kontrola wykonania zadań opierają się na celach określonych wcześniej na etapie programowania, |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że ocena wyników i kontrola wykonania zadań opierają się na celach określonych wcześniej na etapie programowania,

| D. | mając na uwadze, że w trakcie prezentacji sporządzonego przez Komisję projektu nowych wieloletnich ram finansowych w czerwcu 2011 r. przewodniczący J. M. Barroso wezwał do podejmowania decyzji związanych z budżetem „nie w oparciu o tradycyjne działy zasadzające się na biurokracji, lecz pod kątem faktów i celów [...], tak aby jak najlepiej wykorzystać każde wydane euro”, |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w trakcie prezentacji sporządzonego przez Komisję projektu nowych wieloletnich ram finansowych w czerwcu 2011 r. przewodniczący J. M. Barroso wezwał do podejmowania decyzji związanych z budżetem „nie w oparciu o tradycyjne działy zasadzające się na biurokracji, lecz pod kątem faktów i celów [...], tak aby jak najlepiej wykorzystać każde wydane euro”,

| E. | mając na uwadze, że choć Komisja zobowiązała się do osiągania wyników, budżetowanie zadaniowe jest nadal podstawową zasadą w przygotowywaniu budżetu Unii, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że choć Komisja zobowiązała się do osiągania wyników, budżetowanie zadaniowe jest nadal podstawową zasadą w przygotowywaniu budżetu Unii,

| F. | mając na uwadze, że dnia 3 lipca 2013 r. Parlament zwrócił się do Komisji o ustanowienie grupy roboczej składającej się z przedstawicieli Komisji, Parlamentu, Rady oraz Trybunału Obrachunkowego w celu zbadania środków służących wdrożeniu budżetu zadaniowego oraz w celu opracowania planu i harmonogramu działań w tym względzie, |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że dnia 3 lipca 2013 r. Parlament zwrócił się do Komisji o ustanowienie grupy roboczej składającej się z przedstawicieli Komisji, Parlamentu, Rady oraz Trybunału Obrachunkowego w celu zbadania środków służących wdrożeniu budżetu zadaniowego oraz w celu opracowania planu i harmonogramu działań w tym względzie,

| 1. | wskazuje, że dzięki skupieniu się na finansach Unii w oparciu o uzyskane wyniki sprawozdanie z oceny wprowadzone na mocy art. 318 TFUE uzupełnia podejście zgodnościowe opracowane przez Trybunał Obrachunkowy w rozdziałach 1–9 sprawozdania rocznego i daje Parlamentowi możliwość skuteczniejszego wykonywania przysługującego mu uprawnienia do kontroli politycznej europejskiej polityki; |
| --- | --- |

1.

wskazuje, że dzięki skupieniu się na finansach Unii w oparciu o uzyskane wyniki sprawozdanie z oceny wprowadzone na mocy art. 318 TFUE uzupełnia podejście zgodnościowe opracowane przez Trybunał Obrachunkowy w rozdziałach 1–9 sprawozdania rocznego i daje Parlamentowi możliwość skuteczniejszego wykonywania przysługującego mu uprawnienia do kontroli politycznej europejskiej polityki;

| 2. | przypomina, że udzielanie absolutorium to procedura polityczna, która dotyczy wykonania budżetu Unii Europejskiej przez Komisję na własną odpowiedzialność i we współpracy z państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

2.

przypomina, że udzielanie absolutorium to procedura polityczna, która dotyczy wykonania budżetu Unii Europejskiej przez Komisję na własną odpowiedzialność i we współpracy z państwami członkowskimi;

| 3. | przypomina, że dnia 17 kwietnia 2013 r. Parlament ponaglił Komisję, aby zmodyfikowała strukturę sprawozdania z oceny przewidzianego w art. 318, „rozróżniając politykę wewnętrzną od zewnętrznej i koncentrując się – w sekcji dotyczącej polityki wewnętrznej – na strategii »Europa 2020«” oraz kładąc „nacisk na postępy w realizacji inicjatyw przewodnich” (1); |
| --- | --- |

3.

przypomina, że dnia 17 kwietnia 2013 r. Parlament ponaglił Komisję, aby zmodyfikowała strukturę sprawozdania z oceny przewidzianego w art. 318, „rozróżniając politykę wewnętrzną od zewnętrznej i koncentrując się – w sekcji dotyczącej polityki wewnętrznej – na strategii »Europa 2020«” oraz kładąc „nacisk na postępy w realizacji inicjatyw przewodnich” (1);

| 4. | przypomina również, że w porozumieniu międzyinstytucjonalnym (2) towarzyszącym wieloletnim ramom finansowym (WRF) 2014–2020 zaznaczono, że Komisja odróżni politykę wewnętrzną, skoncentrowaną na strategii „Europa 2020”, od polityki zewnętrznej, a do oceny finansów UE opartej na osiągniętych wynikach wykorzysta większą ilość informacji dotyczących wykonania, w tym wyniki kontroli wykonania zadań; |
| --- | --- |

4.

przypomina również, że w porozumieniu międzyinstytucjonalnym (2) towarzyszącym wieloletnim ramom finansowym (WRF) 2014–2020 zaznaczono, że Komisja odróżni politykę wewnętrzną, skoncentrowaną na strategii „Europa 2020”, od polityki zewnętrznej, a do oceny finansów UE opartej na osiągniętych wynikach wykorzysta większą ilość informacji dotyczących wykonania, w tym wyniki kontroli wykonania zadań;

| 5. | podkreśla, że budżetowanie zadaniowe to wciąż podstawowa zasada podczas sporządzania budżetu unijnego; jest zaniepokojony faktem, że Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu rocznym za 2012 r. stwierdza, że ramy legislacyjne wielu obszarów budżetu UE są skomplikowane oraz że zbyt mało uwagi poświęca się wynikom, a także ubolewa, że wnioski dotyczące rolnictwa i spójności na okres programowania 2014–2020 nadal są zasadniczo ukierunkowane na inwestowanie (zorientowane na wydatki), a w związku z tym skoncentrowane na przestrzeganiu przepisów zamiast na wynikach; |
| --- | --- |

5.

podkreśla, że budżetowanie zadaniowe to wciąż podstawowa zasada podczas sporządzania budżetu unijnego; jest zaniepokojony faktem, że Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu rocznym za 2012 r. stwierdza, że ramy legislacyjne wielu obszarów budżetu UE są skomplikowane oraz że zbyt mało uwagi poświęca się wynikom, a także ubolewa, że wnioski dotyczące rolnictwa i spójności na okres programowania 2014–2020 nadal są zasadniczo ukierunkowane na inwestowanie (zorientowane na wydatki), a w związku z tym skoncentrowane na przestrzeganiu przepisów zamiast na wynikach;

| 6. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w ostatnim sprawozdaniu dotyczącym oceny finansów Unii opartej na uzyskanych wynikach (COM(2013)0461) Komisja zastosowała się do licznych zaleceń, jakie Parlament przedstawił w swoich decyzjach o udzieleniu absolutorium; |
| --- | --- |

6.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w ostatnim sprawozdaniu dotyczącym oceny finansów Unii opartej na uzyskanych wynikach (COM(2013)0461) Komisja zastosowała się do licznych zaleceń, jakie Parlament przedstawił w swoich decyzjach o udzieleniu absolutorium;

| 7. | niemniej jednak ubolewa nad tym, że zamiast skupić się na realizacji głównych celów Unii i skuteczności jej strategii politycznych, Komisja dostarczyła zestaw podsumowań ocen obejmujący programy unijne we wszystkich obszarach wydatków w zakresie obecnych WRF zgodnie z obecnymi działami budżetu; |
| --- | --- |

7.

niemniej jednak ubolewa nad tym, że zamiast skupić się na realizacji głównych celów Unii i skuteczności jej strategii politycznych, Komisja dostarczyła zestaw podsumowań ocen obejmujący programy unijne we wszystkich obszarach wydatków w zakresie obecnych WRF zgodnie z obecnymi działami budżetu;

| 8. | podkreśla, że Trybunał Obrachunkowy ocenił drugie i trzecie sprawozdanie z oceny i doszedł do wniosku, że choć widać poprawę, to sprawozdania nadal nie dostarczają dowodów na osiągnięcia strategii politycznych UE, które byłyby na tyle wystarczające, istotne i wiarygodne, by można je było wykorzystać w procedurze udzielania absolutorium; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że Trybunał Obrachunkowy ocenił drugie i trzecie sprawozdanie z oceny i doszedł do wniosku, że choć widać poprawę, to sprawozdania nadal nie dostarczają dowodów na osiągnięcia strategii politycznych UE, które byłyby na tyle wystarczające, istotne i wiarygodne, by można je było wykorzystać w procedurze udzielania absolutorium;

| 9. | wzywa Komisję do wykorzystywania konkretnych informacji o osiągnięciach państw członkowskich w jej ocenie wyników finansowych Unii; |
| --- | --- |

9.

wzywa Komisję do wykorzystywania konkretnych informacji o osiągnięciach państw członkowskich w jej ocenie wyników finansowych Unii;

| 10. | nalega, że sprawozdanie z oceny wyników finansowych nie powinno stanowić kolejnego zestawu ocen częściowych, niezależnie od tego, czy zostały przeprowadzone w połowie czy na zakończenie okresu programowania; |
| --- | --- |

10.

nalega, że sprawozdanie z oceny wyników finansowych nie powinno stanowić kolejnego zestawu ocen częściowych, niezależnie od tego, czy zostały przeprowadzone w połowie czy na zakończenie okresu programowania;

| 11. | wskazuje, że władza budżetowa potrzebuje co roku uzyskać jasny obraz rzeczywistego zakresu, w jakim zrealizowano główne cele Unii, na który składa się, w pierwszej fazie, ocena głównych programów finansowych oraz, w drugiej fazie, przekrojowa ocena założeń programowych dotycząca wydatków operacyjnych (3), która zbada, w jakim stopniu programy te przyczyniły się do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

11.

wskazuje, że władza budżetowa potrzebuje co roku uzyskać jasny obraz rzeczywistego zakresu, w jakim zrealizowano główne cele Unii, na który składa się, w pierwszej fazie, ocena głównych programów finansowych oraz, w drugiej fazie, przekrojowa ocena założeń programowych dotycząca wydatków operacyjnych (3), która zbada, w jakim stopniu programy te przyczyniły się do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”;

| 12. | uważa, że ocena Komisji powinna posłużyć jako źródło informacji oraz inspiracja dla Trybunału Obrachunkowego; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, aby co roku kontrolował proces oceny Komisji, przedkładał Parlamentowi informacje zwrotne na ten temat w sprawozdaniu rocznym oraz uwzględniał je przy określaniu swojego programu kontroli wykonania zadań; |
| --- | --- |

12.

uważa, że ocena Komisji powinna posłużyć jako źródło informacji oraz inspiracja dla Trybunału Obrachunkowego; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, aby co roku kontrolował proces oceny Komisji, przedkładał Parlamentowi informacje zwrotne na ten temat w sprawozdaniu rocznym oraz uwzględniał je przy określaniu swojego programu kontroli wykonania zadań;

| 13. | apeluje do Trybunału o złożenie Parlamentowi sprawozdania z postępów dokonanych przez Komisję w opracowywaniu i realizowaniu jej procesów zarządzania ryzykiem, sprawowania rządów oraz procesów kontroli wewnętrznej z myślą o realizacji celów Unii w sposób przejrzysty i odpowiedzialny, a także o sformułowanie zaleceń, jeśli stwierdzone zostaną niedociągnięcia; |
| --- | --- |

13.

apeluje do Trybunału o złożenie Parlamentowi sprawozdania z postępów dokonanych przez Komisję w opracowywaniu i realizowaniu jej procesów zarządzania ryzykiem, sprawowania rządów oraz procesów kontroli wewnętrznej z myślą o realizacji celów Unii w sposób przejrzysty i odpowiedzialny, a także o sformułowanie zaleceń, jeśli stwierdzone zostaną niedociągnięcia;

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje plan działania na rzecz przygotowania sprawozdania z oceny przewidzianego w art. 318, określony w dokumencie roboczym służb Komisji towarzyszącym ostatniemu sprawozdaniu z oceny Komisji (SWD(2013)0229), a w szczególności docenia fakt, że sprawozdanie z oceny na mocy art. 318 uwzględnia informacje dotyczące wyników pochodzące z planów zarządzania, rocznych sprawozdań z działalności i sprawozdania podsumowującego, o co wnosił Parlament w 2013 r.; |
| --- | --- |

14.

z zadowoleniem przyjmuje plan działania na rzecz przygotowania sprawozdania z oceny przewidzianego w art. 318, określony w dokumencie roboczym służb Komisji towarzyszącym ostatniemu sprawozdaniu z oceny Komisji (SWD(2013)0229), a w szczególności docenia fakt, że sprawozdanie z oceny na mocy art. 318 uwzględnia informacje dotyczące wyników pochodzące z planów zarządzania, rocznych sprawozdań z działalności i sprawozdania podsumowującego, o co wnosił Parlament w 2013 r.;

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że Komisja zamierza oprzeć swoje sprawozdanie z oceny na nowych ramach wykonania dla następnych WRF; |
| --- | --- |

15.

z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że Komisja zamierza oprzeć swoje sprawozdanie z oceny na nowych ramach wykonania dla następnych WRF;

| 16. | wskazuje, że takie ramy wykonania powinny obejmować następujące trzy główne elementy: osiągnięcie celów programu (wyniki), należyte zarządzanie programem przez Komisję i państwa członkowskie oraz to, jak wyniki programu i należyte zarządzanie przyczyniają się do realizacji głównych celów Unii; |
| --- | --- |

16.

wskazuje, że takie ramy wykonania powinny obejmować następujące trzy główne elementy: osiągnięcie celów programu (wyniki), należyte zarządzanie programem przez Komisję i państwa członkowskie oraz to, jak wyniki programu i należyte zarządzanie przyczyniają się do realizacji głównych celów Unii;

| 17. | podkreśla, że oceny wyników można dokonywać tylko w tych obszarach, w których UE w znacznym stopniu ponosi odpowiedzialność polityczną i w których rzeczywiście możliwy jest istotny wpływ ze strony europejskiej; |
| --- | --- |

17.

podkreśla, że oceny wyników można dokonywać tylko w tych obszarach, w których UE w znacznym stopniu ponosi odpowiedzialność polityczną i w których rzeczywiście możliwy jest istotny wpływ ze strony europejskiej;

| 18. | nalega na konieczność zsumowania danych uzyskanych w procesie oceny na szczeblu globalnym oraz, jeśli chodzi o politykę wewnętrzną, w odniesieniu do celów strategii „Europa 2020”; |
| --- | --- |

18.

nalega na konieczność zsumowania danych uzyskanych w procesie oceny na szczeblu globalnym oraz, jeśli chodzi o politykę wewnętrzną, w odniesieniu do celów strategii „Europa 2020”;

| 19. | domaga się, by Komisja przedstawiła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające finanse Unii oparte na uzyskanych wynikach, o którym mowa w art. 318 akapit drugi, do dnia 30 czerwca roku następującego po analizowanym roku budżetowym; |
| --- | --- |

19.

domaga się, by Komisja przedstawiła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające finanse Unii oparte na uzyskanych wynikach, o którym mowa w art. 318 akapit drugi, do dnia 30 czerwca roku następującego po analizowanym roku budżetowym;

| 20. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu Unii. |
| --- | --- |

20.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu Unii.

---

(1)  Zob. decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja 3 – Komisja i agencje wykonawcze (Dz.U. L 308 z 16.11.2013, s. 27).

(2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s.1.

(3)  Zob. Projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014, dokument roboczy, część I – Założenia programowe dotyczące wydatków operacyjnych, COM(2013)0450, czerwiec 2013.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/71 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/71

---

P7_TA(2014)0161

Długoterminowe finansowanie gospodarki europejskiej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie długoterminowego finansowania gospodarki europejskiej (2013/2175(INI))

(2017/C 285/10)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając zieloną księgę Komisji zatytułowaną „Długoterminowe finansowanie gospodarki europejskiej” (COM(2013)0150), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zieloną księgę Komisji zatytułowaną „Długoterminowe finansowanie gospodarki europejskiej” (COM(2013)0150),

| — | uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych (COM(2013)0462), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych (COM(2013)0462),

| — | uwzględniając zasady OECD dotyczące finansowania inwestycji długoterminowych dokonywanych przez inwestorów instytucjonalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasady OECD dotyczące finansowania inwestycji długoterminowych dokonywanych przez inwestorów instytucjonalnych,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020: strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Europa 2020: strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „»Najpierw myśl na małą skalę« – Program »Small Business Act« dla Europy” (COM(2008)0394), który uznaje centralną rolę MŚP w gospodarce UE oraz ma na celu wzmocnienie roli odgrywanej przez MŚP, a także wspieranie ich wzrostu i potencjału tworzenia miejsc pracy poprzez rozwiązanie szeregu problemów uważanych za szkodliwe dla ich rozwoju, |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „»Najpierw myśl na małą skalę« – Program »Small Business Act« dla Europy” (COM(2008)0394), który uznaje centralną rolę MŚP w gospodarce UE oraz ma na celu wzmocnienie roli odgrywanej przez MŚP, a także wspieranie ich wzrostu i potencjału tworzenia miejsc pracy poprzez rozwiązanie szeregu problemów uważanych za szkodliwe dla ich rozwoju,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działania na rzecz ułatwienia dostępu do finansowania dla MŚP” (COM(2011)0870), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Plan działania na rzecz ułatwienia dostępu do finansowania dla MŚP” (COM(2011)0870),

| — | uwzględniając „wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (2014–2020)” (COM(2011)0834), |
| --- | --- |

—

uwzględniając „wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (2014–2020)” (COM(2011)0834),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 lutego 2011 r. zatytułowany „Przegląd programu »Small Business Act« dla Europy” (COM(2011)0078) i rezolucję Parlamentu w tej sprawie z dnia 12 maja 2011 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 lutego 2011 r. zatytułowany „Przegląd programu »Small Business Act« dla Europy” (COM(2011)0078) i rezolucję Parlamentu w tej sprawie z dnia 12 maja 2011 r. (1),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego (2),

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (3),

| — | uwzględniając negocjacje transatlantyckiego partnerstwa handlowego i inwestycyjnego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając negocjacje transatlantyckiego partnerstwa handlowego i inwestycyjnego,

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych a także Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0065/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych a także Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0065/2014),

| A. | mając na uwadze, że według Komisji głównym źródłem finansowania w UE są banki komercyjne, których udział w pośrednictwie finansowym wynosi ponad 75 %; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że według Komisji głównym źródłem finansowania w UE są banki komercyjne, których udział w pośrednictwie finansowym wynosi ponad 75 %;

| B. | mając na uwadze, że światowy kryzys finansowy i kryzys zadłużeniowy w UE znacząco utrudniły proces pośrednictwa finansowego oraz obniżyły zdolność europejskiego sektora finansowego do zapewniania oszczędności na potrzeby inwestycji długoterminowych ze względu na złą sytuację makroekonomiczną; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że światowy kryzys finansowy i kryzys zadłużeniowy w UE znacząco utrudniły proces pośrednictwa finansowego oraz obniżyły zdolność europejskiego sektora finansowego do zapewniania oszczędności na potrzeby inwestycji długoterminowych ze względu na złą sytuację makroekonomiczną;

| C. | mając na uwadze, że inwestycje publiczne mają do odegrania kluczową role w stymulowaniu inwestycji długoterminowych; mając na uwadze, że zgodnie z ostatnimi badaniami Komisji (4) strategie polityczne konsolidacji budżetowej, w szczególności te koordynowane na szczeblu UE, miały bardzo istotny wpływ na inwestycje długoterminowe ze względu na skutki uboczne oraz dodatni mnożnik fiskalny; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że inwestycje publiczne mają do odegrania kluczową role w stymulowaniu inwestycji długoterminowych; mając na uwadze, że zgodnie z ostatnimi badaniami Komisji (4) strategie polityczne konsolidacji budżetowej, w szczególności te koordynowane na szczeblu UE, miały bardzo istotny wpływ na inwestycje długoterminowe ze względu na skutki uboczne oraz dodatni mnożnik fiskalny;

| D. | mając na uwadze, że konkurenci UE na arenie międzynarodowej, tacy jak USA lub Japonia, utrzymali wysoki poziom inwestycji publicznych, a strategie polityczne UE doprowadziły do znacznego obniżenia poziomu takich inwestycji; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że konkurenci UE na arenie międzynarodowej, tacy jak USA lub Japonia, utrzymali wysoki poziom inwestycji publicznych, a strategie polityczne UE doprowadziły do znacznego obniżenia poziomu takich inwestycji;

| E. | mając na uwadze ciągły brak zaufania i wysoki stopień niechęci do podejmowania ryzyka ze strony inwestorów zarówno prywatnych, jak i instytucjonalnych; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze ciągły brak zaufania i wysoki stopień niechęci do podejmowania ryzyka ze strony inwestorów zarówno prywatnych, jak i instytucjonalnych;

| F. | mając na uwadze, że niski poziom stóp procentowych i prognozy niskiego wzrostu, przynajmniej na najbliższą przyszłość oraz niepewność gospodarcza spowodowały znaczące zmniejszenie w dostarczaniu finansowania długoterminowego oraz gotowości do podejmowania ryzyka w tym zakresie; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że niski poziom stóp procentowych i prognozy niskiego wzrostu, przynajmniej na najbliższą przyszłość oraz niepewność gospodarcza spowodowały znaczące zmniejszenie w dostarczaniu finansowania długoterminowego oraz gotowości do podejmowania ryzyka w tym zakresie;

| G. | mając na uwadze, że ograniczone finanse publiczne w państwach członkowskich osłabiły zdolność sektora publicznego do inwestycji w infrastrukturę; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że ograniczone finanse publiczne w państwach członkowskich osłabiły zdolność sektora publicznego do inwestycji w infrastrukturę;

| H. | mając na uwadze, że Parlament kilkakrotnie domagał się aktu prawnego dotyczącego restrukturyzacji przedsiębiorstw (zgodnie z wnioskiem ze stycznia 2013 r.) w celu umożliwienia przedsiębiorstwom długoterminowego planowania; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Parlament kilkakrotnie domagał się aktu prawnego dotyczącego restrukturyzacji przedsiębiorstw (zgodnie z wnioskiem ze stycznia 2013 r.) w celu umożliwienia przedsiębiorstwom długoterminowego planowania;

| I. | mając na uwadze, że rosnące całkowite bezrobocie, a w szczególności bezrobocie ludzi młodych, jest głównym zagrożeniem dla gospodarczej i społecznej konwergencji na szczeblu UE; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że rosnące całkowite bezrobocie, a w szczególności bezrobocie ludzi młodych, jest głównym zagrożeniem dla gospodarczej i społecznej konwergencji na szczeblu UE;

Uzasadnienie

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji obejmującą rozpoczęcie szeroko zakrojonej debaty na temat sposobów zapewniania finansowania długoterminowego oraz usprawnienia i dywersyfikacji systemu pośrednictwa finansowego na potrzeby inwestycji długoterminowych w UE; niemniej jednak podkreśla, że w trybie pilnym muszą zostać poczynione konkretne postępy w celu wznowienia inwestycji długoterminowych i tworzenia miejsc pracy w UE; podkreśla, że definicja finansowania długoterminowego powinna mieć zrównoważony charakter i obejmować zobowiązania trwałe, aby zarządzać długoterminowymi aktywami bez ryzyka nadmiaru płynności; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji obejmującą rozpoczęcie szeroko zakrojonej debaty na temat sposobów zapewniania finansowania długoterminowego oraz usprawnienia i dywersyfikacji systemu pośrednictwa finansowego na potrzeby inwestycji długoterminowych w UE; niemniej jednak podkreśla, że w trybie pilnym muszą zostać poczynione konkretne postępy w celu wznowienia inwestycji długoterminowych i tworzenia miejsc pracy w UE; podkreśla, że definicja finansowania długoterminowego powinna mieć zrównoważony charakter i obejmować zobowiązania trwałe, aby zarządzać długoterminowymi aktywami bez ryzyka nadmiaru płynności;

| 2. | zwraca uwagę, że długoterminowe inwestycje muszą być zgodne z potrzebami gospodarki realnej, tak by zapewnić niezbędną podstawę stałego oraz zrównoważonego wzrostu gospodarczego i dobrostanu społecznego w celu zapewnienia konkurencyjnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu i innowacyjnej UE; |
| --- | --- |

2.

zwraca uwagę, że długoterminowe inwestycje muszą być zgodne z potrzebami gospodarki realnej, tak by zapewnić niezbędną podstawę stałego oraz zrównoważonego wzrostu gospodarczego i dobrostanu społecznego w celu zapewnienia konkurencyjnej, zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu i innowacyjnej UE;

| 3. | odnotowuje specyfikę okoliczności, przed jakimi stoją szczeble lokalne i regionalne i wzywa do sprawnej współpracy instytucji UE, państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych w celu wspierania międzynarodowych projektów w celu ustanawiania kultury inwestowania długoterminowego w UE; |
| --- | --- |

3.

odnotowuje specyfikę okoliczności, przed jakimi stoją szczeble lokalne i regionalne i wzywa do sprawnej współpracy instytucji UE, państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych w celu wspierania międzynarodowych projektów w celu ustanawiania kultury inwestowania długoterminowego w UE;

| 4. | podkreśla, że długoterminowe inwestycje muszą być zgodne z celami określonymi w strategii „Europa 2020”’, aktualizacją komunikatu w sprawie polityki przemysłowej z 2012 r., inicjatywą „Unia innowacji” oraz instrumentem „Łącząc Europę”; |
| --- | --- |

4.

podkreśla, że długoterminowe inwestycje muszą być zgodne z celami określonymi w strategii „Europa 2020”’, aktualizacją komunikatu w sprawie polityki przemysłowej z 2012 r., inicjatywą „Unia innowacji” oraz instrumentem „Łącząc Europę”;

| 5. | zwraca uwagę, że koszty szkoleń i edukacji powinny być traktowane jako inwestycje długoterminowe; |
| --- | --- |

5.

zwraca uwagę, że koszty szkoleń i edukacji powinny być traktowane jako inwestycje długoterminowe;

| 6. | zauważa, że możliwość zapewniania przez gospodarkę finansowania długoterminowego zależy od popytu w sektorze publicznym i prywatnym, w obu przypadkach utrzymującego się na bardzo niskim poziomie w UE, jej kultury inwestycyjnej, a także jej zdolności do generowania potencjału finansowania oraz pozyskiwania i utrzymywania kapitału pochodzącego z bezpośrednich inwestycji krajowych i zagranicznych; |
| --- | --- |

6.

zauważa, że możliwość zapewniania przez gospodarkę finansowania długoterminowego zależy od popytu w sektorze publicznym i prywatnym, w obu przypadkach utrzymującego się na bardzo niskim poziomie w UE, jej kultury inwestycyjnej, a także jej zdolności do generowania potencjału finansowania oraz pozyskiwania i utrzymywania kapitału pochodzącego z bezpośrednich inwestycji krajowych i zagranicznych;

| 7. | podkreśla, że inwestycje długoterminowe odgrywają kluczową rolę w stabilizacji rynków finansowych poprzez inwestowanie antycykliczne, co tym samym przekłada się na promocję zrównoważonego wzrostu gospodarczego; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że inwestycje długoterminowe odgrywają kluczową rolę w stabilizacji rynków finansowych poprzez inwestowanie antycykliczne, co tym samym przekłada się na promocję zrównoważonego wzrostu gospodarczego;

| 8. | zauważa, że w UE ponad 75 % długoterminowego finansowania pochodzi z banków, co powoduje znaczącą zależność od tego źródła finansowania, podczas gdy w Stanach Zjednoczonych udział banków w długoterminowym finansowaniu wynosi mniej niż 20 %, natomiast większość środków pochodzi z dobrze rozwiniętych rynków kapitałowych; |
| --- | --- |

8.

zauważa, że w UE ponad 75 % długoterminowego finansowania pochodzi z banków, co powoduje znaczącą zależność od tego źródła finansowania, podczas gdy w Stanach Zjednoczonych udział banków w długoterminowym finansowaniu wynosi mniej niż 20 %, natomiast większość środków pochodzi z dobrze rozwiniętych rynków kapitałowych;

| 9. | zauważa, że system finansowy UE stanie się bardziej odporny, posiadając szerszy zakres pozabankowych źródeł i instrumentów finansowania, które służą oszczędzającym i potrzebom przedsiębiorstw w zakresie finansowania długoterminowego; |
| --- | --- |

9.

zauważa, że system finansowy UE stanie się bardziej odporny, posiadając szerszy zakres pozabankowych źródeł i instrumentów finansowania, które służą oszczędzającym i potrzebom przedsiębiorstw w zakresie finansowania długoterminowego;

| 10. | zauważa, że aby cele UE w zakresie energetyki i klimatu zostały osiągnięte, alokacja aktywów musi zostać skierowana na ekologiczne inwestycje długoterminowe; |
| --- | --- |

10.

zauważa, że aby cele UE w zakresie energetyki i klimatu zostały osiągnięte, alokacja aktywów musi zostać skierowana na ekologiczne inwestycje długoterminowe;

| 11. | podkreśla, że konsolidacja budżetowa jest priorytetem dla budżetów publicznych w celu zapewnienia i odbudowania zgodności z paktem stabilności i wzrostu oraz drugiego pakietu dotyczącego zarządzania gospodarczego; wspiera zatem inicjatywę mającą na celu zwiększenie prywatnych inwestycji w dziedzinie finansowania długoterminowego; |
| --- | --- |

11.

podkreśla, że konsolidacja budżetowa jest priorytetem dla budżetów publicznych w celu zapewnienia i odbudowania zgodności z paktem stabilności i wzrostu oraz drugiego pakietu dotyczącego zarządzania gospodarczego; wspiera zatem inicjatywę mającą na celu zwiększenie prywatnych inwestycji w dziedzinie finansowania długoterminowego;

Przeszkody na drodze do inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu

| 12. | zauważa, że finansowanie publiczne jest ograniczone ze względu na powolny wzrost gospodarczy, złe zarządzanie budżetem publicznym oraz pomoc państwa przyznawaną w celu ratowania instytucji finansowych; |
| --- | --- |

12.

zauważa, że finansowanie publiczne jest ograniczone ze względu na powolny wzrost gospodarczy, złe zarządzanie budżetem publicznym oraz pomoc państwa przyznawaną w celu ratowania instytucji finansowych;

| 13. | zauważa, że niektóre państwa napotykają poważne przeszkody w uzyskaniu dostępu do rynków kapitałowych lub nawet odmawia się im takiego dostępu ze względu na zaciągnięcie nadmiernych długów w ostatnich latach, podczas gdy rynki kapitałowe stanowiły główną przyczynę niedawnego kryzysu; zwraca uwagę, że w wielu państwach członkowskich dostęp do kapitału dla MŚP jest znacznie utrudniony, ponieważ banki komercyjne udzielają kredytów wyłącznie na niekorzystnych warunkach; |
| --- | --- |

13.

zauważa, że niektóre państwa napotykają poważne przeszkody w uzyskaniu dostępu do rynków kapitałowych lub nawet odmawia się im takiego dostępu ze względu na zaciągnięcie nadmiernych długów w ostatnich latach, podczas gdy rynki kapitałowe stanowiły główną przyczynę niedawnego kryzysu; zwraca uwagę, że w wielu państwach członkowskich dostęp do kapitału dla MŚP jest znacznie utrudniony, ponieważ banki komercyjne udzielają kredytów wyłącznie na niekorzystnych warunkach;

| 14. | zauważa, że niektórzy inwestorzy w sektorze bankowym i ubezpieczeniowym muszą dostosować swoje modele biznesowe do zmieniających się i zaostrzonych wymogów regulacyjnych; zwraca uwagę, że te wymogi powinny wzmocnić finansowanie gospodarki realnej i przyczynić się do osiągnięcia nadrzędnych celów UE w obszarze gospodarki inteligentnej, zrównoważonej i sprzyjającej włączeniu społecznemu; |
| --- | --- |

14.

zauważa, że niektórzy inwestorzy w sektorze bankowym i ubezpieczeniowym muszą dostosować swoje modele biznesowe do zmieniających się i zaostrzonych wymogów regulacyjnych; zwraca uwagę, że te wymogi powinny wzmocnić finansowanie gospodarki realnej i przyczynić się do osiągnięcia nadrzędnych celów UE w obszarze gospodarki inteligentnej, zrównoważonej i sprzyjającej włączeniu społecznemu;

| 15. | zauważa, że inwestorzy mogą także być zniechęceni do inwestowania w niektóre sektory z powodu ryzyka, jakie niosą zmiany w przepisach, które mogą w istotny sposób zmienić rentowność projektu; |
| --- | --- |

15.

zauważa, że inwestorzy mogą także być zniechęceni do inwestowania w niektóre sektory z powodu ryzyka, jakie niosą zmiany w przepisach, które mogą w istotny sposób zmienić rentowność projektu;

| 16. | wzywa Komisję, aby we współpracy z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego dokonała oceny ryzyka systemowego dla rynków kapitałowych i społeczeństwa spowodowanego nadmiarem niespalonych zasobów węgla; wzywa Komisję do sporządzenia sprawozdania z tej oceny w ramach działań następczych do swojej zielonej księgi; |
| --- | --- |

16.

wzywa Komisję, aby we współpracy z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego dokonała oceny ryzyka systemowego dla rynków kapitałowych i społeczeństwa spowodowanego nadmiarem niespalonych zasobów węgla; wzywa Komisję do sporządzenia sprawozdania z tej oceny w ramach działań następczych do swojej zielonej księgi;

| 17. | zauważa, że obecne kodeksy upadłościowe w UE są rozdrobnione i mogą w niektórych przypadkach powstrzymywać inwestycje transgraniczne i ograniczać możliwości inwestorów w zakresie odzyskania kapitału w przypadku niepowodzenia projektu; ostrzega przed „równaniem w dół”’ w związku z ochroną inwestorów, którego należy uniknąć; uznaje fakt, że przepisy prawa upadłościowego należą do kompetencji państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

17.

zauważa, że obecne kodeksy upadłościowe w UE są rozdrobnione i mogą w niektórych przypadkach powstrzymywać inwestycje transgraniczne i ograniczać możliwości inwestorów w zakresie odzyskania kapitału w przypadku niepowodzenia projektu; ostrzega przed „równaniem w dół”’ w związku z ochroną inwestorów, którego należy uniknąć; uznaje fakt, że przepisy prawa upadłościowego należą do kompetencji państwa członkowskiego;

Alternatywne mechanizmy finansowania

| 18. | zauważa, że banki komercyjne prawdopodobnie pozostaną głównym źródłem finansowania oraz że ustanowienie nowych źródeł finansowania jest dla państw członkowskich kluczowe, aby uzupełnić istniejące mechanizmy i zapełnić lukę w finansowaniu, przy jednoczesnym zapewnieniu stosownych ram regulacji i nadzoru, dostosowanych do potrzeb gospodarki realnej; uważa za godne ubolewania, że liczba ofert publicznych w UE spadała w trakcie ostatnich dwudziestu lat, utrudniając rozwój, tworzenie miejsc pracy, innowacje i utrzymanie stabilności; zauważa, że MŚP notowane na giełdzie mają istotny udział w ilości nowych miejsc pracy stworzonych w UE oraz ubolewa z powodu negatywnych konsekwencji dla tych przedsiębiorstw, posiadających niewystarczający kapitał na czas rozwoju; |
| --- | --- |

18.

zauważa, że banki komercyjne prawdopodobnie pozostaną głównym źródłem finansowania oraz że ustanowienie nowych źródeł finansowania jest dla państw członkowskich kluczowe, aby uzupełnić istniejące mechanizmy i zapełnić lukę w finansowaniu, przy jednoczesnym zapewnieniu stosownych ram regulacji i nadzoru, dostosowanych do potrzeb gospodarki realnej; uważa za godne ubolewania, że liczba ofert publicznych w UE spadała w trakcie ostatnich dwudziestu lat, utrudniając rozwój, tworzenie miejsc pracy, innowacje i utrzymanie stabilności; zauważa, że MŚP notowane na giełdzie mają istotny udział w ilości nowych miejsc pracy stworzonych w UE oraz ubolewa z powodu negatywnych konsekwencji dla tych przedsiębiorstw, posiadających niewystarczający kapitał na czas rozwoju;

| 19. | zwraca się o rozpatrzenie utworzenia sekcji inwestycyjnej w budżecie UE; |
| --- | --- |

19.

zwraca się o rozpatrzenie utworzenia sekcji inwestycyjnej w budżecie UE;

| 20. | z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy Komisji w sprawie długoterminowych funduszy inwestycyjnych; zauważa, że ich przewidywana specyfikacja oznaczać będzie, że będą służyły głównie inwestorom instytucjonalnym; zwraca uwagę, że system UE dotyczący alternatywnych funduszy inwestycyjnych, kapitału wysokiego ryzyka oraz funduszy inwestycji społecznych również przedstawia odpowiednie modele mechanizmów inwestycyjnych; |
| --- | --- |

20.

z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy Komisji w sprawie długoterminowych funduszy inwestycyjnych; zauważa, że ich przewidywana specyfikacja oznaczać będzie, że będą służyły głównie inwestorom instytucjonalnym; zwraca uwagę, że system UE dotyczący alternatywnych funduszy inwestycyjnych, kapitału wysokiego ryzyka oraz funduszy inwestycji społecznych również przedstawia odpowiednie modele mechanizmów inwestycyjnych;

| 21. | podkreśla wzmocnioną rolę nowych i innowacyjnych instrumentów finansowych we wszystkich obszarach działań oraz wszystkich funduszy wchodzących w skład europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; zwraca uwagę, że rola instrumentów finansowych w ramach polityki spójności ma coraz większe znaczenie ze względu na niewystarczający dostęp do kredytów na inwestycje w gospodarce realnej; wzywa Komisję do zagwarantowania jasności i przejrzystości prawnej w zakresie nowych i dostępnych od ręki instrumentów finansowych oraz do ustanowienia bardziej ścisłych powiązań z pożyczkami udzielanymi przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI); |
| --- | --- |

21.

podkreśla wzmocnioną rolę nowych i innowacyjnych instrumentów finansowych we wszystkich obszarach działań oraz wszystkich funduszy wchodzących w skład europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; zwraca uwagę, że rola instrumentów finansowych w ramach polityki spójności ma coraz większe znaczenie ze względu na niewystarczający dostęp do kredytów na inwestycje w gospodarce realnej; wzywa Komisję do zagwarantowania jasności i przejrzystości prawnej w zakresie nowych i dostępnych od ręki instrumentów finansowych oraz do ustanowienia bardziej ścisłych powiązań z pożyczkami udzielanymi przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI);

| 22. | wzywa Komisję do zaproponowania wzmocnionych ram europejskich dla mniej płynnych funduszy inwestycyjnych w celu skierowania krótkoterminowej płynności prywatnych gospodarstw domowych na długoterminowe inwestycje oraz do przedstawienia dodatkowego rozwiązania w zakresie emerytur; |
| --- | --- |

22.

wzywa Komisję do zaproponowania wzmocnionych ram europejskich dla mniej płynnych funduszy inwestycyjnych w celu skierowania krótkoterminowej płynności prywatnych gospodarstw domowych na długoterminowe inwestycje oraz do przedstawienia dodatkowego rozwiązania w zakresie emerytur;

| 23. | zachęca zainteresowane strony do dalszego opracowywania inicjatywy w zakresie obligacji projektowych UE – Europejskiego Banku Inwestycyjnego w celu zwiększenia finansowania dużych europejskich projektów infrastrukturalnych w sektorach transportu, energetyki i technologii informacyjnej; wzywa państwa członkowskie do opracowania krajowych inicjatyw w zakresie obligacji projektowych opartych na systemach gwarancji; przypomina, że gwarancje państwowe powinny być udzielane tylko pod rygorystycznymi warunkami, zapewniającymi odpowiednie dostarczanie dóbr publicznych; |
| --- | --- |

23.

zachęca zainteresowane strony do dalszego opracowywania inicjatywy w zakresie obligacji projektowych UE – Europejskiego Banku Inwestycyjnego w celu zwiększenia finansowania dużych europejskich projektów infrastrukturalnych w sektorach transportu, energetyki i technologii informacyjnej; wzywa państwa członkowskie do opracowania krajowych inicjatyw w zakresie obligacji projektowych opartych na systemach gwarancji; przypomina, że gwarancje państwowe powinny być udzielane tylko pod rygorystycznymi warunkami, zapewniającymi odpowiednie dostarczanie dóbr publicznych;

| 24. | uważa, że partnerstwa publiczno-prywatne (PPP) mogą być skutecznym i opłacalnym środkiem usprawniającym współpracę między sektorem publicznym a sektorem prywatnym w zakresie konkretnych inwestycji, w szczególności projektów infrastruktur. zauważa, że istnieje silna potrzeba posiadania wysokiego poziomu wiedzy specjalistycznej, aby dokonać odpowiednich uzgodnień w zakresie wyboru, oceny, projektowania, długoterminowego planowania i organizacji finansowania takich projektów; |
| --- | --- |

24.

uważa, że partnerstwa publiczno-prywatne (PPP) mogą być skutecznym i opłacalnym środkiem usprawniającym współpracę między sektorem publicznym a sektorem prywatnym w zakresie konkretnych inwestycji, w szczególności projektów infrastruktur. zauważa, że istnieje silna potrzeba posiadania wysokiego poziomu wiedzy specjalistycznej, aby dokonać odpowiednich uzgodnień w zakresie wyboru, oceny, projektowania, długoterminowego planowania i organizacji finansowania takich projektów;

| 25. | sądzi, że publiczni inwestorzy długoterminowi (krajowe, regionalne lub wielostronne banki rozwoju oraz publiczne instytucje finansowe) mogą w znaczny sposób stymulować prywatne inwestycje, tak by umożliwić MŚP dostęp do finansowania i pobudzać długoterminowe finansowanie przedsiębiorstw o szerszym interesie publicznym i znaczeniu strategicznym, czyli tych, które wniosłyby wartość dodaną do celów polityki publicznej dotyczących rozwoju gospodarczego, spójności społecznej i ochrony środowiska; podkreśla znaczenie rozliczalności, przejrzystości i odpowiedzialności demokratycznej za pożądane cele w dziedzinie inwestycji długoterminowych oraz mechanizmów ułatwiających; |
| --- | --- |

25.

sądzi, że publiczni inwestorzy długoterminowi (krajowe, regionalne lub wielostronne banki rozwoju oraz publiczne instytucje finansowe) mogą w znaczny sposób stymulować prywatne inwestycje, tak by umożliwić MŚP dostęp do finansowania i pobudzać długoterminowe finansowanie przedsiębiorstw o szerszym interesie publicznym i znaczeniu strategicznym, czyli tych, które wniosłyby wartość dodaną do celów polityki publicznej dotyczących rozwoju gospodarczego, spójności społecznej i ochrony środowiska; podkreśla znaczenie rozliczalności, przejrzystości i odpowiedzialności demokratycznej za pożądane cele w dziedzinie inwestycji długoterminowych oraz mechanizmów ułatwiających;

| 26. | wzywa Komisję, aby w uzupełniającym dokumencie zbadała i opracowała zharmonizowane podejście do długoterminowej wyceny projektów o interesie ogólnym, wspieranych ze środków publicznych na poziomie krajowym i unijnym; |
| --- | --- |

26.

wzywa Komisję, aby w uzupełniającym dokumencie zbadała i opracowała zharmonizowane podejście do długoterminowej wyceny projektów o interesie ogólnym, wspieranych ze środków publicznych na poziomie krajowym i unijnym;

| 27. | wzywa państwa członkowskie do zbudowania odpowiednich sieci służących współpracy i wymianie informacji oraz do ustanowienia krajowych lub regionalnych długoterminowych inwestorów publicznych, którzy mogą wyciągać wnioski z najlepszych praktyk istniejących już instytucji; podkreśla w tym kontekście, że takie krajowe i regionalne banki rozwoju, które często mają charakter spółdzielczy, kontynuowały oferowanie wiarygodnych mechanizmów finansowania na rzecz lokalnych i regionalnych gospodarek podczas obecnego kryzysu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmocnienia wsparcia dla tego rodzaju instytucji finansowych; |
| --- | --- |

27.

wzywa państwa członkowskie do zbudowania odpowiednich sieci służących współpracy i wymianie informacji oraz do ustanowienia krajowych lub regionalnych długoterminowych inwestorów publicznych, którzy mogą wyciągać wnioski z najlepszych praktyk istniejących już instytucji; podkreśla w tym kontekście, że takie krajowe i regionalne banki rozwoju, które często mają charakter spółdzielczy, kontynuowały oferowanie wiarygodnych mechanizmów finansowania na rzecz lokalnych i regionalnych gospodarek podczas obecnego kryzysu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmocnienia wsparcia dla tego rodzaju instytucji finansowych;

| 28. | wzywa Komisję do zbadania sposobów wsparcia państw członkowskich potrzebujących finansowania oraz wsparcia technicznego, aby ustanowić krajowych i regionalnych długoterminowych inwestorów publicznych oraz do przeanalizowania możliwości wprowadzenia mechanizmu gwarancji UE dla krajowych długoterminowych inwestorów publicznych; |
| --- | --- |

28.

wzywa Komisję do zbadania sposobów wsparcia państw członkowskich potrzebujących finansowania oraz wsparcia technicznego, aby ustanowić krajowych i regionalnych długoterminowych inwestorów publicznych oraz do przeanalizowania możliwości wprowadzenia mechanizmu gwarancji UE dla krajowych długoterminowych inwestorów publicznych;

| 29. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zbadania możliwości technik agregacji i łączenia jako sposobu poprawiania perspektywy dla małej skali projektów społecznych i innych projektów infrastrukturalnych w celu przyciągnięcia niezbędnych inwestycji; |
| --- | --- |

29.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zbadania możliwości technik agregacji i łączenia jako sposobu poprawiania perspektywy dla małej skali projektów społecznych i innych projektów infrastrukturalnych w celu przyciągnięcia niezbędnych inwestycji;

| 30. | odnotowuje szybki rozwój finansowania społecznościowego oraz uważa, że może on otworzyć nowe możliwości; niemniej jednak podkreśla, że ochrona inwestorów i przejrzystość muszą zostać zachowane; |
| --- | --- |

30.

odnotowuje szybki rozwój finansowania społecznościowego oraz uważa, że może on otworzyć nowe możliwości; niemniej jednak podkreśla, że ochrona inwestorów i przejrzystość muszą zostać zachowane;

| 31. | jest zdania, że inwestorzy instytucjonalni – zakłady ubezpieczeń, fundusze emerytalne, przedsiębiorstwa rodzinne, fundusze wspólnego inwestowania i fundacje – są odpowiednimi i wiarygodnymi dostawcami finansowania długoterminowego, biorąc pod uwagę dłuższe perspektywy czasowe ich modeli biznesowych; podkreśla, że odpowiednie wymogi ostrożnościowe i nadzorcze dotyczące inwestorów instytucjonalnych muszą zostać udoskonalone i dostosowane, tak aby promować inwestycje długoterminowe na rzecz inteligentnej, zrównoważonej i sprzyjającej włączeniu społecznemu gospodarki realnej; |
| --- | --- |

31.

jest zdania, że inwestorzy instytucjonalni – zakłady ubezpieczeń, fundusze emerytalne, przedsiębiorstwa rodzinne, fundusze wspólnego inwestowania i fundacje – są odpowiednimi i wiarygodnymi dostawcami finansowania długoterminowego, biorąc pod uwagę dłuższe perspektywy czasowe ich modeli biznesowych; podkreśla, że odpowiednie wymogi ostrożnościowe i nadzorcze dotyczące inwestorów instytucjonalnych muszą zostać udoskonalone i dostosowane, tak aby promować inwestycje długoterminowe na rzecz inteligentnej, zrównoważonej i sprzyjającej włączeniu społecznemu gospodarki realnej;

| 32. | podkreśla potrzebę zwiększenia dostępu do rynków kapitałowych za pośrednictwem nowych źródeł finansowania, takich jak pierwsze oferty publiczne, finansowanie społecznościowe, pożyczki społecznościowe i obligacje (zabezpieczone) lub za pośrednictwem nowych segmentów rynku; wzywa UE do uwzględnienia i oparcia się na udanych inicjatywach krajowych w celu zidentyfikowania i usunięcia przeszkód w zakresie pierwszych ofert publicznych; popiera wprowadzenie klasyfikacji rynków na rzecz wzrostu MŚP w dyrektywie w sprawie rynków instrumentów finansowych; wzywa Komisję do wsparcia rozwoju powyższego poprzez przegląd dyrektywy w sprawie prospektu emisyjnego; wzywa Komisję do rozważenia podejścia międzydyrekcyjnego w celu zbadania sposobów na ulepszenie rynków publicznych pod kątem MŚP oraz zbadania, w jaki sposób dyrektywy planu działań w zakresie usług finansowych mogą zróżnicować grupę inwestorów; |
| --- | --- |

32.

podkreśla potrzebę zwiększenia dostępu do rynków kapitałowych za pośrednictwem nowych źródeł finansowania, takich jak pierwsze oferty publiczne, finansowanie społecznościowe, pożyczki społecznościowe i obligacje (zabezpieczone) lub za pośrednictwem nowych segmentów rynku; wzywa UE do uwzględnienia i oparcia się na udanych inicjatywach krajowych w celu zidentyfikowania i usunięcia przeszkód w zakresie pierwszych ofert publicznych; popiera wprowadzenie klasyfikacji rynków na rzecz wzrostu MŚP w dyrektywie w sprawie rynków instrumentów finansowych; wzywa Komisję do wsparcia rozwoju powyższego poprzez przegląd dyrektywy w sprawie prospektu emisyjnego; wzywa Komisję do rozważenia podejścia międzydyrekcyjnego w celu zbadania sposobów na ulepszenie rynków publicznych pod kątem MŚP oraz zbadania, w jaki sposób dyrektywy planu działań w zakresie usług finansowych mogą zróżnicować grupę inwestorów;

| 33. | zachęca do działań regulacyjnych mających na celu zagwarantowanie wysokiej jakości sekurytyzacji aktywów przy jednoczesnym unikaniu wysoce złożonych struktur, zbytniej resekurytyzacji i więcej niż trzech transz; zauważa, że istnieje możliwość zwiększenia standaryzacji i przejrzystości w odniesieniu do ryzyka bazowego; wzywa Komisję Europejską i Europejski Bank Centralny do uważnego śledzenia prac grupy roboczej ds. sekurytyzacji Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych i Rady Stabilności Finansowej i do aktywnego udziału w tych pracach; zauważa, że brakuje konsekwentnego podejścia, i dlatego wzywa do opracowania ogólnych ram regulacyjnych i definicji „sekurytyzacji wysokiej jakości”; jest zdania, że sekurytyzacja wysokiej jakości może odgrywać użyteczną rolę w pośrednictwie finansowym w zakresie długo- i krótkoterminowych aktywów, a także może być korzystna dla małych i średnich kredytobiorców; |
| --- | --- |

33.

zachęca do działań regulacyjnych mających na celu zagwarantowanie wysokiej jakości sekurytyzacji aktywów przy jednoczesnym unikaniu wysoce złożonych struktur, zbytniej resekurytyzacji i więcej niż trzech transz; zauważa, że istnieje możliwość zwiększenia standaryzacji i przejrzystości w odniesieniu do ryzyka bazowego; wzywa Komisję Europejską i Europejski Bank Centralny do uważnego śledzenia prac grupy roboczej ds. sekurytyzacji Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych i Rady Stabilności Finansowej i do aktywnego udziału w tych pracach; zauważa, że brakuje konsekwentnego podejścia, i dlatego wzywa do opracowania ogólnych ram regulacyjnych i definicji „sekurytyzacji wysokiej jakości”; jest zdania, że sekurytyzacja wysokiej jakości może odgrywać użyteczną rolę w pośrednictwie finansowym w zakresie długo- i krótkoterminowych aktywów, a także może być korzystna dla małych i średnich kredytobiorców;

| 34. | zauważa, że sekurytyzacja była jednym z czynników prowadzących do kryzysu, jako że długoterminowa odpowiedzialność za ryzyko została rozproszona w ramach łańcucha sekurytyzacyjnego; wzywa zatem Komisję, aby kontynuowała wzmacnianie systemu bankowego, w tym banków spółdzielczych i publicznych banków oszczędnościowych oraz umożliwianie bankom dostępu do długoterminowych operacji refinansowania w celu pokrycia ich inwestycji długoterminowych; |
| --- | --- |

34.

zauważa, że sekurytyzacja była jednym z czynników prowadzących do kryzysu, jako że długoterminowa odpowiedzialność za ryzyko została rozproszona w ramach łańcucha sekurytyzacyjnego; wzywa zatem Komisję, aby kontynuowała wzmacnianie systemu bankowego, w tym banków spółdzielczych i publicznych banków oszczędnościowych oraz umożliwianie bankom dostępu do długoterminowych operacji refinansowania w celu pokrycia ich inwestycji długoterminowych;

| 35. | z zadowoleniem przyjmuje działania poprawiające jakość kredytową Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego oraz program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji, mające na celu generowanie dodatkowego finansowania dla MŚP; |
| --- | --- |

35.

z zadowoleniem przyjmuje działania poprawiające jakość kredytową Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego oraz program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji, mające na celu generowanie dodatkowego finansowania dla MŚP;

| 36. | wzywa Komisję Europejską do zmniejszania niepotrzebnych obciążeń administracyjnych i regulacyjnych, a szczególnie, by brała pod uwagę specyfikę MŚP i przedsiębiorców; z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie programu „Small Business Act dla Europy”, programu na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) i programu Horyzont 2020; zauważa, że rozdrobnienie rynków finansowych spowodowało, że finansowanie sektora MŚP jest trudniejsze i bardziej uciążliwe; |
| --- | --- |

36.

wzywa Komisję Europejską do zmniejszania niepotrzebnych obciążeń administracyjnych i regulacyjnych, a szczególnie, by brała pod uwagę specyfikę MŚP i przedsiębiorców; z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie programu „Small Business Act dla Europy”, programu na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) i programu Horyzont 2020; zauważa, że rozdrobnienie rynków finansowych spowodowało, że finansowanie sektora MŚP jest trudniejsze i bardziej uciążliwe;

| 37. | zaleca utworzenie przez EBI specjalnego oddziału na potrzeby finansowania MŚP, oferującego indywidualnie opracowywane warunki kredytowania; |
| --- | --- |

37.

zaleca utworzenie przez EBI specjalnego oddziału na potrzeby finansowania MŚP, oferującego indywidualnie opracowywane warunki kredytowania;

| 38. | zauważa apel Komisji, która wzywa do wykorzystywania kapitału private equity lub kapitału wysokiego ryzyka, jak reguluje to dyrektywa w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, jako alternatywnego źródła finansowania, w szczególności wobec przedsiębiorstw w fazie rozruchu i wzrostu; zauważa, że aktualny system podatkowy sprzyja wyraźnie finansowaniu dłużnemu; jest zdania, że przedsiębiorstwa private equity i venture capital mogą zapewnić cenne niefinansowe wsparcie w postaci usług doradztwa, doradztwa co do strategii marketingowej i szkolenia; wzywa Komisję do dalszego oceniania roli takich firm w finansowaniu gospodarki UE; wzywa Komisję do pracy nad wyeliminowaniem uprzedzeń wobec kapitału własnego w różnych krajowych, europejskich i globalnych gospodarkach; |
| --- | --- |

38.

zauważa apel Komisji, która wzywa do wykorzystywania kapitału private equity lub kapitału wysokiego ryzyka, jak reguluje to dyrektywa w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, jako alternatywnego źródła finansowania, w szczególności wobec przedsiębiorstw w fazie rozruchu i wzrostu; zauważa, że aktualny system podatkowy sprzyja wyraźnie finansowaniu dłużnemu; jest zdania, że przedsiębiorstwa private equity i venture capital mogą zapewnić cenne niefinansowe wsparcie w postaci usług doradztwa, doradztwa co do strategii marketingowej i szkolenia; wzywa Komisję do dalszego oceniania roli takich firm w finansowaniu gospodarki UE; wzywa Komisję do pracy nad wyeliminowaniem uprzedzeń wobec kapitału własnego w różnych krajowych, europejskich i globalnych gospodarkach;

Otoczenie prawne

| 39. | podkreśla, że sprzyjające inwestorom otoczenie biznesowe z silną motywacją do postępu technologicznego stanowi warunek wstępny do uczynienia z UE atrakcyjnego miejsca dla bezpośrednich inwestycji zagranicznych; podkreśla potrzebę zachęcania do korzystania ze swobodnego przepływu kapitału w UE oraz między UE a państwami trzecimi, tak aby umożliwić UE dostęp do globalnych zasobów kapitałowych; w tym kontekście zauważa w szczególności znaczenie zapewnienia, że dyrektywa w sprawie ZAFI zostanie wdrożona w sposób zachęcający do inwestycji zagranicznych w Europie; |
| --- | --- |

39.

podkreśla, że sprzyjające inwestorom otoczenie biznesowe z silną motywacją do postępu technologicznego stanowi warunek wstępny do uczynienia z UE atrakcyjnego miejsca dla bezpośrednich inwestycji zagranicznych; podkreśla potrzebę zachęcania do korzystania ze swobodnego przepływu kapitału w UE oraz między UE a państwami trzecimi, tak aby umożliwić UE dostęp do globalnych zasobów kapitałowych; w tym kontekście zauważa w szczególności znaczenie zapewnienia, że dyrektywa w sprawie ZAFI zostanie wdrożona w sposób zachęcający do inwestycji zagranicznych w Europie;

| 40. | uważa za ważne dla inwestorów, by mieli wybór spośród wielu atrakcyjnych produktów inwestycyjnych w celu różnicowania swoich inwestycji; |
| --- | --- |

40.

uważa za ważne dla inwestorów, by mieli wybór spośród wielu atrakcyjnych produktów inwestycyjnych w celu różnicowania swoich inwestycji;

| 41. | podkreśla potrzebę wyeliminowania nadmiernego przyjmowania perspektywy krótkoterminowej przez inwestorów oraz podjęcia działań wspierających odpowiedzialną kulturę inwestowania sprzyjającą długoterminowym inwestycjom w UE; |
| --- | --- |

41.

podkreśla potrzebę wyeliminowania nadmiernego przyjmowania perspektywy krótkoterminowej przez inwestorów oraz podjęcia działań wspierających odpowiedzialną kulturę inwestowania sprzyjającą długoterminowym inwestycjom w UE;

| 42. | podkreśla potrzebę osiągnięcia wspólnego zrozumienia, zgodnie z którym stabilność finansowa i rozwój nie wykluczają się wzajemnie, ale są ze sobą powiązane i stanowią istotną podstawę dla budowania i zwiększania zaufania inwestorów w perspektywie długoterminowej; |
| --- | --- |

42.

podkreśla potrzebę osiągnięcia wspólnego zrozumienia, zgodnie z którym stabilność finansowa i rozwój nie wykluczają się wzajemnie, ale są ze sobą powiązane i stanowią istotną podstawę dla budowania i zwiększania zaufania inwestorów w perspektywie długoterminowej;

| 43. | podkreśla znaczenie edukacji finansowej i świadomości inwestorów w zakresie tworzenia kultury inwestowania długoterminowego w UE oraz rolę, jaką w tym kontekście mogą odegrać regulacje UE; |
| --- | --- |

43.

podkreśla znaczenie edukacji finansowej i świadomości inwestorów w zakresie tworzenia kultury inwestowania długoterminowego w UE oraz rolę, jaką w tym kontekście mogą odegrać regulacje UE;

| 44. | zaznacza, że spójne ramy regulacyjne i pewność prawa są niezbędne dla funkcjonowania jednolitego rynku usług finansowych; uważa, że obecna i przyszła reforma systemu regulacyjnego powinna zostać poddana wnikliwej ocenie, a jej skutki powinny być uważnie śledzone; wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do przyspieszenia działań mających na celu propagowanie unii bankowe, by zmniejszyć rozdrobnienie rynków finansowych; wzywa Komisję do ukończenia tworzenia jednolitego rynku dla usług w celu uwolnienia jego pełnego potencjału; |
| --- | --- |

44.

zaznacza, że spójne ramy regulacyjne i pewność prawa są niezbędne dla funkcjonowania jednolitego rynku usług finansowych; uważa, że obecna i przyszła reforma systemu regulacyjnego powinna zostać poddana wnikliwej ocenie, a jej skutki powinny być uważnie śledzone; wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do przyspieszenia działań mających na celu propagowanie unii bankowe, by zmniejszyć rozdrobnienie rynków finansowych; wzywa Komisję do ukończenia tworzenia jednolitego rynku dla usług w celu uwolnienia jego pełnego potencjału;

| 45. | wzywa do wdrażania zachęt mających na celu zwiększenie długoterminowego zaangażowania akcjonariuszy, takich jak dodatkowe prawa głosu w zarządzie, dodatkowe udziały i wyższe dywidendy; |
| --- | --- |

45.

wzywa do wdrażania zachęt mających na celu zwiększenie długoterminowego zaangażowania akcjonariuszy, takich jak dodatkowe prawa głosu w zarządzie, dodatkowe udziały i wyższe dywidendy;

| 46. | wzywa Komisję do dokonania dokładnej oceny łącznych skutków zarówno przyjętych już, jak i bieżących regulacji systemu finansowego w zakresie długoterminowych inwestycji; |
| --- | --- |

46.

wzywa Komisję do dokonania dokładnej oceny łącznych skutków zarówno przyjętych już, jak i bieżących regulacji systemu finansowego w zakresie długoterminowych inwestycji;

| 47. | z zadowoleniem przyjmuje postępy w trwających negocjacjach dotyczących transatlantyckiego partnerstwa handlowego i inwestycyjnego; zauważa znaczenie tych negocjacji dla wzmocnienia polityk i środków mających na celu zwiększenie inwestycji UE–USA na rzecz tworzenia miejsc pracy, zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz międzynarodowej konkurencyjności; |
| --- | --- |

47.

z zadowoleniem przyjmuje postępy w trwających negocjacjach dotyczących transatlantyckiego partnerstwa handlowego i inwestycyjnego; zauważa znaczenie tych negocjacji dla wzmocnienia polityk i środków mających na celu zwiększenie inwestycji UE–USA na rzecz tworzenia miejsc pracy, zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz międzynarodowej konkurencyjności;

| 48. | jest zdania, że każdy wniosek ustawodawczy w sprawie stosownych regulacji usług finansowych powinien uwzględniać szczegółową ocenę skutków dla finansowania długoterminowego; |
| --- | --- |

48.

jest zdania, że każdy wniosek ustawodawczy w sprawie stosownych regulacji usług finansowych powinien uwzględniać szczegółową ocenę skutków dla finansowania długoterminowego;

| 49. | popiera zwrócenie się Komisji do Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych o zbadanie, czy niektóre przepisy dotyczące wymogów kapitałowych w ramach systemu Wypłacalność II powinny zostać dostosowane w celu uniknięcia ewentualnych przeszkód dla finansowania długoterminowego; wzywa Komisję do przeprowadzenia pełnych konsultacji w sprawie proponowanych dostosowań zanim prace nad nimi zostaną zakończone oraz do wprowadzenia następnie zmian w przepisach; |
| --- | --- |

49.

popiera zwrócenie się Komisji do Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych o zbadanie, czy niektóre przepisy dotyczące wymogów kapitałowych w ramach systemu Wypłacalność II powinny zostać dostosowane w celu uniknięcia ewentualnych przeszkód dla finansowania długoterminowego; wzywa Komisję do przeprowadzenia pełnych konsultacji w sprawie proponowanych dostosowań zanim prace nad nimi zostaną zakończone oraz do wprowadzenia następnie zmian w przepisach;

| 50. | ponawia swój apel, by wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych przypisywał odpowiednią wagę ryzyka ekspozycjom całkowicie zabezpieczonym hipotekami na projektach infrastrukturalnych o najbardziej krytycznym znaczeniu w dziedzinie transportu, energetyki i łączności; uważa, że kolejne akty prawne powinny uwzględniać wymagania długoterminowych inwestorów, pomiar ryzyka aktywów finansowych przy wzięciu pod uwagę rodzaju i okresu trwania zobowiązań oraz uznawać pozytywny wpływ stałych zobowiązań; |
| --- | --- |

50.

ponawia swój apel, by wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych przypisywał odpowiednią wagę ryzyka ekspozycjom całkowicie zabezpieczonym hipotekami na projektach infrastrukturalnych o najbardziej krytycznym znaczeniu w dziedzinie transportu, energetyki i łączności; uważa, że kolejne akty prawne powinny uwzględniać wymagania długoterminowych inwestorów, pomiar ryzyka aktywów finansowych przy wzięciu pod uwagę rodzaju i okresu trwania zobowiązań oraz uznawać pozytywny wpływ stałych zobowiązań;

| 51. | zachęca Komisję, aby dążyć do zacieśnionej współpracy międzynarodowej i zbieżności w obszarze inwestycji długoterminowych poprzez prowadzenie dialogu o charakterze globalnym na szczeblu G-20 oraz Rady Stabilności Finansowej; |
| --- | --- |

51.

zachęca Komisję, aby dążyć do zacieśnionej współpracy międzynarodowej i zbieżności w obszarze inwestycji długoterminowych poprzez prowadzenie dialogu o charakterze globalnym na szczeblu G-20 oraz Rady Stabilności Finansowej;

| 52. | uważa, że inwestycje w długoterminowe aktywa wymagają dogłębnej znajomości i oceny długoterminowego ryzyka, które jest z nimi związane; podkreśla zatem, że inwestorzy muszą zgromadzić solidną wiedzę ekspercką oraz właściwie zarządzać ryzykiem, aby zabezpieczyć długoterminowe zobowiązania; |
| --- | --- |

52.

uważa, że inwestycje w długoterminowe aktywa wymagają dogłębnej znajomości i oceny długoterminowego ryzyka, które jest z nimi związane; podkreśla zatem, że inwestorzy muszą zgromadzić solidną wiedzę ekspercką oraz właściwie zarządzać ryzykiem, aby zabezpieczyć długoterminowe zobowiązania;

| 53. | uważa, że racjonalne zasady księgowania spójne z długoterminowymi celami mającymi zastosowanie do inwestorów instytucjonalnych, takimi jak przejście na gospodarkę przyjazną dla klimatu, mogą zwiększyć przejrzystość i spójność informacji finansowych oraz powinny w sposób systematyczny uwzględniać długoterminowy model gospodarczy inwestora; niemniej jednak podkreśla, że wprowadzenia w życie tych zasad księgowania nie może skutkować tworzeniem zachęt do procyklicznych strategii; wzywa Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości do uwzględniania ryzyka procykliczności przy dokonywaniu przeglądu praktyk według wartości rynkowej lub w oparciu o model oraz do uznania kluczowego znaczenia ostrożności przy przeglądzie ram koncepcyjnych; uważa, że udostępnienie jasnych i ujednoliconych informacji niefinansowych dotyczących dużych przedsiębiorstw może zwiększyć przejrzystość i przyczyniać się do tworzenia otoczenia sprzyjającego inwestorom; |
| --- | --- |

53.

uważa, że racjonalne zasady księgowania spójne z długoterminowymi celami mającymi zastosowanie do inwestorów instytucjonalnych, takimi jak przejście na gospodarkę przyjazną dla klimatu, mogą zwiększyć przejrzystość i spójność informacji finansowych oraz powinny w sposób systematyczny uwzględniać długoterminowy model gospodarczy inwestora; niemniej jednak podkreśla, że wprowadzenia w życie tych zasad księgowania nie może skutkować tworzeniem zachęt do procyklicznych strategii; wzywa Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości do uwzględniania ryzyka procykliczności przy dokonywaniu przeglądu praktyk według wartości rynkowej lub w oparciu o model oraz do uznania kluczowego znaczenia ostrożności przy przeglądzie ram koncepcyjnych; uważa, że udostępnienie jasnych i ujednoliconych informacji niefinansowych dotyczących dużych przedsiębiorstw może zwiększyć przejrzystość i przyczyniać się do tworzenia otoczenia sprzyjającego inwestorom;

| 54. | zachęca Komisję do uważnego śledzenia prac grupy G-20 nad wnioskiem o utworzenie wielostronnych ram inwestycyjnych, które określą minimalne standardy oraz zmodyfikują niektóre regulacje prawne dotyczące długoterminowego inwestowania i zasad księgowania według wartości godziwej w celu uwzględnienia krótkookresowych wahań i zmienności, a tym samym przyczyniając się do wspierania inwestycji transgranicznych; |
| --- | --- |

54.

zachęca Komisję do uważnego śledzenia prac grupy G-20 nad wnioskiem o utworzenie wielostronnych ram inwestycyjnych, które określą minimalne standardy oraz zmodyfikują niektóre regulacje prawne dotyczące długoterminowego inwestowania i zasad księgowania według wartości godziwej w celu uwzględnienia krótkookresowych wahań i zmienności, a tym samym przyczyniając się do wspierania inwestycji transgranicznych;

| 55. | jest zdania, że istnieje silna potrzeba stworzenia godnego zaufania środowiska podatkowego, które zapobiegnie utrudnieniom dla długoterminowych inwestycji; zauważa, że niektóre rodzaje zachęt oraz ulg podatkowych mogą być kluczowe dla wspierania inwestycji; zachęca do dzielenia się dobrymi praktykami i podkreśla, że rynek wewnętrzny wymaga spójniejszej przejrzystości i lepszej koordynacji krajowych strategii podatkowych w celu usprawnienia inwestycji transgranicznych i uniknięcia podwójnego opodatkowania oraz podwójnego nieopodatkowania; zachęca państwa członkowskie i Komisję do ocenienia możliwości przyznania projektom infrastrukturalnym korzystnych warunków podatkowych lub innych zachęt i ulg podatkowych w celu propagowania inwestycji długoterminowych; |
| --- | --- |

55.

jest zdania, że istnieje silna potrzeba stworzenia godnego zaufania środowiska podatkowego, które zapobiegnie utrudnieniom dla długoterminowych inwestycji; zauważa, że niektóre rodzaje zachęt oraz ulg podatkowych mogą być kluczowe dla wspierania inwestycji; zachęca do dzielenia się dobrymi praktykami i podkreśla, że rynek wewnętrzny wymaga spójniejszej przejrzystości i lepszej koordynacji krajowych strategii podatkowych w celu usprawnienia inwestycji transgranicznych i uniknięcia podwójnego opodatkowania oraz podwójnego nieopodatkowania; zachęca państwa członkowskie i Komisję do ocenienia możliwości przyznania projektom infrastrukturalnym korzystnych warunków podatkowych lub innych zachęt i ulg podatkowych w celu propagowania inwestycji długoterminowych;

| 56. | wzywa państwa członkowskie, by we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi zrewidowały swoje narzędzia planowania budżetu i do opracowania i przedstawienia swoich własnych krajowych planów infrastrukturalnych w celu dostarczenia inwestorom i innym zainteresowanym stronom szczegółowych informacji oraz umożliwienia większej pewności i wcześniejszego planowania w odniesieniu do przyszłych projektów; wzywa Komisję do umożliwienia państwom członkowskim opracowania środków standaryzacji zapisu danych w projektach infrastrukturalnych oraz zapewnienia dostępu do nich za pośrednictwem centralnego magazynu danych; |
| --- | --- |

56.

wzywa państwa członkowskie, by we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi zrewidowały swoje narzędzia planowania budżetu i do opracowania i przedstawienia swoich własnych krajowych planów infrastrukturalnych w celu dostarczenia inwestorom i innym zainteresowanym stronom szczegółowych informacji oraz umożliwienia większej pewności i wcześniejszego planowania w odniesieniu do przyszłych projektów; wzywa Komisję do umożliwienia państwom członkowskim opracowania środków standaryzacji zapisu danych w projektach infrastrukturalnych oraz zapewnienia dostępu do nich za pośrednictwem centralnego magazynu danych;

| 57. | uważa, że stabilne ramy regulacyjne są niezbędne dla koncesjonariuszy wielkich infrastruktur transportowych finansowanych bez środków publicznych, aby dzięki odpowiednim przepisom dotyczącym wyceny umożliwić dostęp do niezbędnych finansowań, zwrotu kosztów w dłuższej perspektywie, jak również wystarczającego zwrotu z inwestycji; |
| --- | --- |

57.

uważa, że stabilne ramy regulacyjne są niezbędne dla koncesjonariuszy wielkich infrastruktur transportowych finansowanych bez środków publicznych, aby dzięki odpowiednim przepisom dotyczącym wyceny umożliwić dostęp do niezbędnych finansowań, zwrotu kosztów w dłuższej perspektywie, jak również wystarczającego zwrotu z inwestycji;

| 58. | wzywa Komisję do oceny wpływu zachęt podatkowych stosowanych przez państwa członkowskie na potrzeby długoterminowego finansowania i przechodzenia na energię ze źródeł odnawialnych oraz zidentyfikowania najlepszych praktyk w zakresie różnicowania między niższymi kosztami inwestycyjnymi dla zielonych inwestycji i wyższymi kosztami inwestycyjnymi dla inwestycji niezgodnych z założeniami przejścia na wykorzystywanie zrównoważonych źródeł energii; |
| --- | --- |

58.

wzywa Komisję do oceny wpływu zachęt podatkowych stosowanych przez państwa członkowskie na potrzeby długoterminowego finansowania i przechodzenia na energię ze źródeł odnawialnych oraz zidentyfikowania najlepszych praktyk w zakresie różnicowania między niższymi kosztami inwestycyjnymi dla zielonych inwestycji i wyższymi kosztami inwestycyjnymi dla inwestycji niezgodnych z założeniami przejścia na wykorzystywanie zrównoważonych źródeł energii;

| 59. | zwraca się o przyznanie MŚP priorytetowego dostępu do europejskich funduszy przeznaczonych na inwestycje długoterminowe, jako że MŚP są siłą napędową wzrostu i tworzenia miejsc pracy w UE; uważa, że temu dostępowi powinno towarzyszyć uproszczenie procedur składnia wniosków; podkreśla konieczność zapewnienia łatwiejszego dostępu do finansowania w ciągu całego okresu istnienia firmy w celu stworzenia i utrzymania trwałych i dobrych jakościowo miejsc pracy; |
| --- | --- |

59.

zwraca się o przyznanie MŚP priorytetowego dostępu do europejskich funduszy przeznaczonych na inwestycje długoterminowe, jako że MŚP są siłą napędową wzrostu i tworzenia miejsc pracy w UE; uważa, że temu dostępowi powinno towarzyszyć uproszczenie procedur składnia wniosków; podkreśla konieczność zapewnienia łatwiejszego dostępu do finansowania w ciągu całego okresu istnienia firmy w celu stworzenia i utrzymania trwałych i dobrych jakościowo miejsc pracy;

| 60. | zwraca się do Komisji i państw członkowskich o zachęcanie funduszy emerytalnych do podejmowania odpowiedzialnych społecznie decyzji inwestycyjnych zgodnych z unijnymi i międzynarodowymi normami w dziedzinie praw człowieka oraz normami społecznymi i środowiskowymi, w tym z odpowiednimi wytycznymi i zasadami OECD i ONZ; przypomina, że plany Komisji związane z przeglądem dyrektywy w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami nie mogą zniechęcać do zrównoważonego finansowania długoterminowego; |
| --- | --- |

60.

zwraca się do Komisji i państw członkowskich o zachęcanie funduszy emerytalnych do podejmowania odpowiedzialnych społecznie decyzji inwestycyjnych zgodnych z unijnymi i międzynarodowymi normami w dziedzinie praw człowieka oraz normami społecznymi i środowiskowymi, w tym z odpowiednimi wytycznymi i zasadami OECD i ONZ; przypomina, że plany Komisji związane z przeglądem dyrektywy w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami nie mogą zniechęcać do zrównoważonego finansowania długoterminowego;

| 61. | podkreśla potrzebę lepszych regulacji finansowych i nadzoru finansowego w celu ochrony pracowników, podatników i gospodarki realnej przed przyszłymi niedoskonałościami rynku; |
| --- | --- |

61.

podkreśla potrzebę lepszych regulacji finansowych i nadzoru finansowego w celu ochrony pracowników, podatników i gospodarki realnej przed przyszłymi niedoskonałościami rynku;

| 62. | wzywa Komisję do wzmocnienia komunikacji i stosunków z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI) w związku z tworzeniem kredytów dopasowanych do potrzeb i systemów gwarancyjnych; zachęca EBI do ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i regionami nad wdrażaniem przez nie nowych innowacyjnych instrumentów finansowych pochodzących z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz do dalszego wspierania strategii inwestycyjnej ukierunkowanej na sektor gospodarki społecznej; ponadto zwraca się do EBI o rozważenie większej elastyczności podczas określania wielkości i zasad dotyczących pożyczek dopasowanych do potrzeb i innych powiązanych systemów, tak aby były one jak najbardziej kompatybilne z instrumentami finansowymi oferowanymi w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, szczególnie w odniesieniu do właściwego finansowania dla młodych przedsiębiorców i przedsiębiorstw społecznych; |
| --- | --- |

62.

wzywa Komisję do wzmocnienia komunikacji i stosunków z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI) w związku z tworzeniem kredytów dopasowanych do potrzeb i systemów gwarancyjnych; zachęca EBI do ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i regionami nad wdrażaniem przez nie nowych innowacyjnych instrumentów finansowych pochodzących z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz do dalszego wspierania strategii inwestycyjnej ukierunkowanej na sektor gospodarki społecznej; ponadto zwraca się do EBI o rozważenie większej elastyczności podczas określania wielkości i zasad dotyczących pożyczek dopasowanych do potrzeb i innych powiązanych systemów, tak aby były one jak najbardziej kompatybilne z instrumentami finansowymi oferowanymi w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, szczególnie w odniesieniu do właściwego finansowania dla młodych przedsiębiorców i przedsiębiorstw społecznych;

o

o o

| 63. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

63.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. C 377 E z 7.12.2012, s. 102.

(2)  Dz.U. L 115 z 25.4.2013, s. 1.

(3)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1.

(4)  http://ec.europa.eu/economy_finance/publications/economic_paper/2013/pdf/ecp506_en.pdf

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/78 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/78

---

P7_TA(2014)0162

Wykorzystywanie seksualne i prostytucja oraz ich wpływ na równość płci

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wykorzystywania seksualnego i prostytucji oraz ich wpływu na równouprawnienie płci (2013/2103(INI))

(2017/C 285/11)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 4 i 5 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 4 i 5 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r.,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ z 1949 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi i eksploatacji prostytucji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ z 1949 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi i eksploatacji prostytucji,

| — | uwzględniając art. 6 Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) z 1979 r., która ma na celu zwalczanie wszelkich form handlu kobietami oraz eksploatacji prostytucji kobiet, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 6 Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) z 1979 r., która ma na celu zwalczanie wszelkich form handlu kobietami oraz eksploatacji prostytucji kobiet,

| — | uwzględniając konwencję ONZ o prawach dziecka z 1989 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencję ONZ o prawach dziecka z 1989 r.,

| — | uwzględniając Deklarację Narodów Zjednoczonych o eliminacji przemocy wobec kobiet z 1993 r., w której w art. 2 przemoc wobec kobiet definiowana jest jako: „fizyczna, seksualna i psychiczna przemoc o charakterze społecznym, do której zalicza się gwałt, molestowanie seksualne, wykorzystywanie seksualne i zastraszanie w miejscu pracy, placówkach edukacyjnych i innych miejscach publicznych, handel kobietami i zmuszanie do prostytucji”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację Narodów Zjednoczonych o eliminacji przemocy wobec kobiet z 1993 r., w której w art. 2 przemoc wobec kobiet definiowana jest jako: „fizyczna, seksualna i psychiczna przemoc o charakterze społecznym, do której zalicza się gwałt, molestowanie seksualne, wykorzystywanie seksualne i zastraszanie w miejscu pracy, placówkach edukacyjnych i innych miejscach publicznych, handel kobietami i zmuszanie do prostytucji”,

| — | uwzględniając Protokół z Palermo z 2000 r. o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniający Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, załączony do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Protokół z Palermo z 2000 r. o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniający Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, załączony do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej,

| — | uwzględniając cel strategiczny D.3 pekińskiej platformy działania i deklaracji pekińskiej z 1995 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając cel strategiczny D.3 pekińskiej platformy działania i deklaracji pekińskiej z 1995 r.,

| — | uwzględniając Konwencję MOP nr 29 dotyczącą pracy przymusowej lub obowiązkowej, w której w art. 2 zdefiniowana została praca przymusowa, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję MOP nr 29 dotyczącą pracy przymusowej lub obowiązkowej, w której w art. 2 zdefiniowana została praca przymusowa,

| — | uwzględniając deklarację brukselską (11) Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) w sprawie zapobiegania i zwalczania handlu ludźmi, w której wzywa się do wprowadzenia kompleksowej, multidyscyplinarnej oraz skutecznie koordynowanej polityki obejmującej wszystkie zainteresowane strony, |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację brukselską (11) Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) w sprawie zapobiegania i zwalczania handlu ludźmi, w której wzywa się do wprowadzenia kompleksowej, multidyscyplinarnej oraz skutecznie koordynowanej polityki obejmującej wszystkie zainteresowane strony,

| — | uwzględniając zalecenia Rady Europy w tym zakresie, takie jak zalecenie nr R (2000)11 w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego, zalecenie Rec (2002)5 o ochronie kobiet przed przemocą, zalecenie 1545 (2002) o kampanii przeciwko handlowi kobietami, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenia Rady Europy w tym zakresie, takie jak zalecenie nr R (2000)11 w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego, zalecenie Rec (2002)5 o ochronie kobiet przed przemocą, zalecenie 1545 (2002) o kampanii przeciwko handlowi kobietami,

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi,

| — | uwzględniając projekt zalecenia Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy w sprawie kryminalizacji nabywania usług seksualnych w celu zwalczania procederu handlu ludźmi prowadzonego z zamiarem ich wykorzystywania seksualnego (Dokument 12920 z 26 kwietnia 2012 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt zalecenia Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy w sprawie kryminalizacji nabywania usług seksualnych w celu zwalczania procederu handlu ludźmi prowadzonego z zamiarem ich wykorzystywania seksualnego (Dokument 12920 z 26 kwietnia 2012 r.),

| — | uwzględniając decyzję Rady Ministerialnej OBWE nr 1(12) podjętą w Wiedniu w 2000 r. w sprawie środków OBWE oraz programu działania OBWE w zakresie zwalczania handlu ludźmi (decyzja nr 557 z 2003 r.), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady Ministerialnej OBWE nr 1(12) podjętą w Wiedniu w 2000 r. w sprawie środków OBWE oraz programu działania OBWE w zakresie zwalczania handlu ludźmi (decyzja nr 557 z 2003 r.),

| — | uwzględniając art. 2 i 13 Traktatu o Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2 i 13 Traktatu o Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi,

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującą decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW z dnia 19 lipca 2002 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującą decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW z dnia 19 lipca 2002 r.,

| — | uwzględniając rezolucję Rady w sprawie inicjatyw mających na celu zwalczanie handlu ludźmi, w szczególności kobietami (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Rady w sprawie inicjatyw mających na celu zwalczanie handlu ludźmi, w szczególności kobietami (1),

| — | uwzględniając Strategię UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Strategię UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 1995 r. w sprawie Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet: „Działania na rzecz równości, rozwoju i pokoju” (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 1995 r. w sprawie Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet: „Działania na rzecz równości, rozwoju i pokoju” (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 kwietnia 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego nielegalnych i szkodliwych treści w internecie (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 kwietnia 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego nielegalnych i szkodliwych treści w internecie (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 września 1997 r. w sprawie potrzeby zorganizowania ogólnounijnej kampanii pod hasłem zero tolerancji dla przemocy wobec kobiet (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 września 1997 r. w sprawie potrzeby zorganizowania ogólnounijnej kampanii pod hasłem zero tolerancji dla przemocy wobec kobiet (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 października 1997 r. w sprawie zielonej księgi Komisji w sprawie ochrony nieletnich i godności ludzkiej w usługach audiowizualnych i informacyjnych (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 października 1997 r. w sprawie zielonej księgi Komisji w sprawie ochrony nieletnich i godności ludzkiej w usługach audiowizualnych i informacyjnych (5),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 listopada 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego zwalczania turystyki seksualnej związanej z wykorzystaniem dzieci oraz memorandum w sprawie wkładu Unii Europejskiej w umocnienie zapobiegania wyzyskowi i wykorzystywaniu seksualnemu dzieci (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 listopada 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego zwalczania turystyki seksualnej związanej z wykorzystaniem dzieci oraz memorandum w sprawie wkładu Unii Europejskiej w umocnienie zapobiegania wyzyskowi i wykorzystywaniu seksualnemu dzieci (6),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji w sprawie handlu kobietami w celu wykorzystywania seksualnego (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji w sprawie handlu kobietami w celu wykorzystywania seksualnego (7),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 maja 1998 r. w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie ochrony nieletnich i godności ludzkiej w usługach audiowizualnych i informacyjnych (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 maja 1998 r. w sprawie wniosku dotyczącego zalecenia Rady w sprawie ochrony nieletnich i godności ludzkiej w usługach audiowizualnych i informacyjnych (8),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 1998 r. w sprawie przestrzegania praw człowieka w Unii Europejskiej (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 1998 r. w sprawie przestrzegania praw człowieka w Unii Europejskiej (9),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 lutego 1999 r. w sprawie harmonizacji form ochrony komplementarnych wobec statusu uchodźców w Unii Europejskiej (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 lutego 1999 r. w sprawie harmonizacji form ochrony komplementarnych wobec statusu uchodźców w Unii Europejskiej (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 marca 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie wykonania środków do zwalczania seksualnej turystyki dziecięcej (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 marca 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie wykonania środków do zwalczania seksualnej turystyki dziecięcej (11),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie inicjatywy Republiki Austrii mającej na celu przyjęcie decyzji Rady w sprawie zwalczania pornografii dziecięcej w internecie (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 kwietnia 2000 r. w sprawie inicjatywy Republiki Austrii mającej na celu przyjęcie decyzji Rady w sprawie zwalczania pornografii dziecięcej w internecie (12),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 maja 2000 r. w sprawie realizacji pekińskiej platformy działania (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 maja 2000 r. w sprawie realizacji pekińskiej platformy działania (13),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 maja 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowanego „Na rzecz dalszych działań w zwalczaniu handlu kobietami” (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 maja 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowanego „Na rzecz dalszych działań w zwalczaniu handlu kobietami” (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji w sprawie ofiar przestępstw w Unii Europejskiej: Refleksje na temat standardów i działania (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 czerwca 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji w sprawie ofiar przestępstw w Unii Europejskiej: Refleksje na temat standardów i działania (15),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie zwalczania handlu ludźmi (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie zwalczania handlu ludźmi (16),

| — | uwzględniając rezolucję z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie strategii zapobiegania handlowi kobietami i dziećmi narażonymi na wykorzystywanie seksualne (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie strategii zapobiegania handlowi kobietami i dziećmi narażonymi na wykorzystywanie seksualne (17),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 lutego 2006 r. w sprawie obecnej sytuacji oraz przyszłych działań w zakresie zwalczania przemocy wobec kobiet (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 lutego 2006 r. w sprawie obecnej sytuacji oraz przyszłych działań w zakresie zwalczania przemocy wobec kobiet (18),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie przymusowej prostytucji w ramach światowych imprez sportowych (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie przymusowej prostytucji w ramach światowych imprez sportowych (19),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie eliminacji przemocy wobec kobiet (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie eliminacji przemocy wobec kobiet (20),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet (21),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (22),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy – zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy – zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (23),

| — | uwzględniając zorganizowaną przez Europejskie Lobby Kobiet kampanię „Nie na sprzedaż” zwiększającą świadomość społeczną, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zorganizowaną przez Europejskie Lobby Kobiet kampanię „Nie na sprzedaż” zwiększającą świadomość społeczną,

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Rozwoju (A7-0071/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Rozwoju (A7-0071/2014),

| A. | mając na uwadze, że zjawisko prostytucji i przymusowej prostytucji jest silnie powiązane z płcią, posiada charakter globalny i dotyczy około 40-42 milionów osób na całym świecie, a zdecydowaną większość prostytuujących się osób stanowią kobiety i dziewczęta, przy czym prawie wszyscy nabywcy usług seksualnych to mężczyźni, oraz że prostytucja jest zatem zarówno przyczyną, jak i skutkiem różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn, który ją jeszcze pogłębia; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że zjawisko prostytucji i przymusowej prostytucji jest silnie powiązane z płcią, posiada charakter globalny i dotyczy około 40-42 milionów osób na całym świecie, a zdecydowaną większość prostytuujących się osób stanowią kobiety i dziewczęta, przy czym prawie wszyscy nabywcy usług seksualnych to mężczyźni, oraz że prostytucja jest zatem zarówno przyczyną, jak i skutkiem różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn, który ją jeszcze pogłębia;

| B. | mając na uwadze, że prostytucja i przymusowa prostytucja stanowią formę niewolnictwa niemożliwą do pogodzenia z ludzką godnością i podstawowymi prawami człowieka; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że prostytucja i przymusowa prostytucja stanowią formę niewolnictwa niemożliwą do pogodzenia z ludzką godnością i podstawowymi prawami człowieka;

| C. | mając na uwadze, że handel ludźmi, zwłaszcza kobietami i dziećmi, w celu wykorzystywania seksualnego lub innego rodzaju wykorzystywania, jest jednym z najpoważniejszych przykładów pogwałcenia praw człowieka, oraz mając na uwadze, że skala tego zjawiska rośnie na całym świecie z powodu wzrostu przestępczości zorganizowanej i jej opłacalności; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że handel ludźmi, zwłaszcza kobietami i dziećmi, w celu wykorzystywania seksualnego lub innego rodzaju wykorzystywania, jest jednym z najpoważniejszych przykładów pogwałcenia praw człowieka, oraz mając na uwadze, że skala tego zjawiska rośnie na całym świecie z powodu wzrostu przestępczości zorganizowanej i jej opłacalności;

| D. | mając na uwadze, że praca stanowi dla człowieka jedno z głównych źródeł samorealizacji, przez które jednostki przyczyniają się w sposób solidarny do poprawy zbiorowego dobrobytu; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że praca stanowi dla człowieka jedno z głównych źródeł samorealizacji, przez które jednostki przyczyniają się w sposób solidarny do poprawy zbiorowego dobrobytu;

| E. | mając na uwadze, że prostytucja i przymusowa prostytucja jest nierozerwalnie związana z różnicami w traktowaniu kobiet i mężczyzn w społeczeństwie oraz że ma ona wpływ na status kobiet i mężczyzn w społeczeństwie i postrzeganie ich wzajemnych relacji oraz seksualności; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że prostytucja i przymusowa prostytucja jest nierozerwalnie związana z różnicami w traktowaniu kobiet i mężczyzn w społeczeństwie oraz że ma ona wpływ na status kobiet i mężczyzn w społeczeństwie i postrzeganie ich wzajemnych relacji oraz seksualności;

| F. | mając na uwadze, że zdrowie seksualne i reprodukcyjne promowane jest poprzez zdrowe podejście i wzajemny szacunek w odniesieniu do aspektu seksualności; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zdrowie seksualne i reprodukcyjne promowane jest poprzez zdrowe podejście i wzajemny szacunek w odniesieniu do aspektu seksualności;

| G. | mając na uwadze, że dyrektywa 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar zawiera zdecydowane postanowienia dotyczące ofiar; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że dyrektywa 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar zawiera zdecydowane postanowienia dotyczące ofiar;

| H. | mając na uwadze, że wszelka polityka dotycząca prostytucji ma wpływ na tworzenie sytuacji równości płci, wpływa na pojmowanie kwestii płci oraz tworzy normy i przekazy dla społeczeństwa, w tym dla młodzieży; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wszelka polityka dotycząca prostytucji ma wpływ na tworzenie sytuacji równości płci, wpływa na pojmowanie kwestii płci oraz tworzy normy i przekazy dla społeczeństwa, w tym dla młodzieży;

| I. | mając na uwadze, że zjawisko prostytucji funkcjonuje jako branża i tworzy rynek, na którym poszczególne podmioty są ze sobą powiązane, i gdzie sutenerzy i stręczyciele dokonują szacunków i działają w celu zabezpieczenia lub wzrostu wartości tego rynku oraz zmaksymalizowania zysków; mając także na uwadze, że nabywcy usług seksualnych odgrywają kluczową rolę poprzez tworzenie popytu na tym rynku; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że zjawisko prostytucji funkcjonuje jako branża i tworzy rynek, na którym poszczególne podmioty są ze sobą powiązane, i gdzie sutenerzy i stręczyciele dokonują szacunków i działają w celu zabezpieczenia lub wzrostu wartości tego rynku oraz zmaksymalizowania zysków; mając także na uwadze, że nabywcy usług seksualnych odgrywają kluczową rolę poprzez tworzenie popytu na tym rynku;

| J. | mając na uwadze, że według WHO zdrowie seksualne „wymaga pozytywnego i pełnego szacunku podejścia do seksualności i relacji seksualnych, a także do możliwości czerpania przyjemności i bezpiecznych doświadczeń seksualnych, wolnych od przymusu, dyskryminacji i przemocy”; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że według WHO zdrowie seksualne „wymaga pozytywnego i pełnego szacunku podejścia do seksualności i relacji seksualnych, a także do możliwości czerpania przyjemności i bezpiecznych doświadczeń seksualnych, wolnych od przymusu, dyskryminacji i przemocy”;

| K. | mając na uwadze, że w przypadku prostytucji wszelkie czynności o charakterze intymnym sprowadzane są do wartości handlowej, a człowiek redukowany jest do towaru lub przedmiotu pozostającego do dyspozycji klienta; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że w przypadku prostytucji wszelkie czynności o charakterze intymnym sprowadzane są do wartości handlowej, a człowiek redukowany jest do towaru lub przedmiotu pozostającego do dyspozycji klienta;

| L. | mając na uwadze, że większość prostytuujących się osób pochodzi z grup znajdujących się w trudnej sytuacji; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że większość prostytuujących się osób pochodzi z grup znajdujących się w trudnej sytuacji;

| M. | mając na uwadze silny związek między stręczycielstwem i przestępczością zorganizowaną; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze silny związek między stręczycielstwem i przestępczością zorganizowaną;

| N. | mając na uwadze, że prostytucja sprzyja rozwojowi przestępczości zorganizowanej, handlu ludźmi, przestępstw z ekstremalnym użyciem przemocy oraz korupcji, a także że w ramach legalizacji prostytucji największe korzyści odnosi sutener, który staje się „przedsiębiorcą”; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że prostytucja sprzyja rozwojowi przestępczości zorganizowanej, handlu ludźmi, przestępstw z ekstremalnym użyciem przemocy oraz korupcji, a także że w ramach legalizacji prostytucji największe korzyści odnosi sutener, który staje się „przedsiębiorcą”;

| O. | mając na uwadze, że rynek prostytucji podsyca handel kobietami i dziećmi (24); |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że rynek prostytucji podsyca handel kobietami i dziećmi (24);

| P. | mając na uwadze, że handel ludźmi jest środkiem służącym dostarczaniu kobiet i dziewcząt na rynki prostytucji; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że handel ludźmi jest środkiem służącym dostarczaniu kobiet i dziewcząt na rynki prostytucji;

| Q. | mając na uwadze, że dane UE wskazują, iż obecna polityka zwalczania handlu ludźmi jest nieskuteczna oraz że występuje problem z identyfikowaniem i ściganiem handlarzy, w związku z czym istnieje potrzeba wzmocnienia prowadzenia dochodzeń w sprawach handlu ludźmi w celach seksualnych oraz sądowego ścigania i skazywania handlarzy ludźmi; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że dane UE wskazują, iż obecna polityka zwalczania handlu ludźmi jest nieskuteczna oraz że występuje problem z identyfikowaniem i ściganiem handlarzy, w związku z czym istnieje potrzeba wzmocnienia prowadzenia dochodzeń w sprawach handlu ludźmi w celach seksualnych oraz sądowego ścigania i skazywania handlarzy ludźmi;

| R. | mając na uwadze, że coraz więcej młodych ludzi, w tym alarmująco wiele dzieci, jest zmuszanych do prostytucji; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że coraz więcej młodych ludzi, w tym alarmująco wiele dzieci, jest zmuszanych do prostytucji;

| S. | mając na uwadze, że przymus praktykowania prostytucji może być wywierany w sposób bezpośredni i fizyczny albo pośredni, na przykład poprzez naciski na rodzinę w kraju pochodzenia, bądź też może mieć psychologiczny i utajony charakter; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że przymus praktykowania prostytucji może być wywierany w sposób bezpośredni i fizyczny albo pośredni, na przykład poprzez naciski na rodzinę w kraju pochodzenia, bądź też może mieć psychologiczny i utajony charakter;

| T. | mając na uwadze, że główna odpowiedzialność za przeciwdziałanie handlowi ludźmi spoczywa na państwach członkowskich, i mając na uwadze, że w kwietniu 2013 r. tylko sześć państw członkowskich poinformowało o pełnej transpozycji dyrektywy UE w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi, której ostateczny termin wprowadzenia upłynął 6 kwietnia 2013 r.; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że główna odpowiedzialność za przeciwdziałanie handlowi ludźmi spoczywa na państwach członkowskich, i mając na uwadze, że w kwietniu 2013 r. tylko sześć państw członkowskich poinformowało o pełnej transpozycji dyrektywy UE w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi, której ostateczny termin wprowadzenia upłynął 6 kwietnia 2013 r.;

| U. | mając na uwadze, że Komisja, w swojej Strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn (2010–2015), oświadcza, że „brak równości kobiet i mężczyzn jest pogwałceniem praw podstawowych”; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że Komisja, w swojej Strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn (2010–2015), oświadcza, że „brak równości kobiet i mężczyzn jest pogwałceniem praw podstawowych”;

| V. | mając na uwadze, że istnieją ogromne rozbieżności w sposobie postępowania ze zjawiskiem prostytucji w różnych państwach członkowskich, przy czym wyodrębnić można dwa główne podejścia: w ramach jednego podejścia prostytucja postrzegana jest jako naruszenie praw kobiet, formę niewolnictwa seksualnego, co skutkuje nierównym traktowaniem kobiet oraz utrzymywaniem takiego stanu; zgodnie z drugim podejściem prostytucja przyczynia się do propagowania równość płci poprzez promowanie prawa kobiety do sprawowania kontroli nad własnym ciałem; w obydwu przypadkach poszczególne państwa członkowskie posiadają kompetencje do decydowania, jak traktować kwestię prostytucji; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że istnieją ogromne rozbieżności w sposobie postępowania ze zjawiskiem prostytucji w różnych państwach członkowskich, przy czym wyodrębnić można dwa główne podejścia: w ramach jednego podejścia prostytucja postrzegana jest jako naruszenie praw kobiet, formę niewolnictwa seksualnego, co skutkuje nierównym traktowaniem kobiet oraz utrzymywaniem takiego stanu; zgodnie z drugim podejściem prostytucja przyczynia się do propagowania równość płci poprzez promowanie prawa kobiety do sprawowania kontroli nad własnym ciałem; w obydwu przypadkach poszczególne państwa członkowskie posiadają kompetencje do decydowania, jak traktować kwestię prostytucji;

| W. | mając na uwadze, że istnieje różnica między „przymusową” a „dobrowolną” prostytucją; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że istnieje różnica między „przymusową” a „dobrowolną” prostytucją;

| X. | mając na uwadze, że kwestią prostytucji należy się zająć, przedstawiając plan działań długoterminowych z perspektywą równości płci; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że kwestią prostytucji należy się zająć, przedstawiając plan działań długoterminowych z perspektywą równości płci;

| 1. | uznaje, że prostytucja, przymusowa prostytucja oraz wykorzystywanie seksualne są kwestiami bardzo powiązanymi z płcią oraz naruszającymi godność ludzką, sprzecznymi z zasadami praw człowieka obejmującymi równość płci, a zatem są sprzeczne z zasadami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym z celem i zasadą równości płci; |
| --- | --- |

1.

uznaje, że prostytucja, przymusowa prostytucja oraz wykorzystywanie seksualne są kwestiami bardzo powiązanymi z płcią oraz naruszającymi godność ludzką, sprzecznymi z zasadami praw człowieka obejmującymi równość płci, a zatem są sprzeczne z zasadami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym z celem i zasadą równości płci;

| 2. | podkreśla, że prawa wszystkich kobiet do ochrony zdrowia muszą być respektowane, łącznie z ich prawami do swoich ciał oraz seksualności, pozbawionej przymusu, dyskryminacji i przemocy; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że prawa wszystkich kobiet do ochrony zdrowia muszą być respektowane, łącznie z ich prawami do swoich ciał oraz seksualności, pozbawionej przymusu, dyskryminacji i przemocy;

| 3. | podkreśla liczne związki między prostytucją a handlem ludźmi i przyznaje, że prostytucja – zarówno w skali światowej, jak i w Europie – podsyca handel znajdującymi się w trudnej sytuacji kobietami i dziewczętami, z których znaczna część jest w wieku od 13 do 25 lat; podkreśla, że – jak wskazują dane Komisji Europejskiej – większość ofiar (62 %) jest sprzedawana w celu wykorzystania seksualnego oraz że kobiety i dziewczęta stanowią 96 % zidentyfikowanych i potencjalnych ofiar, przy czym w ostatnich latach odnotowuje się wzrost liczby ofiar pochodzących z państw nienależących do UE; |
| --- | --- |

3.

podkreśla liczne związki między prostytucją a handlem ludźmi i przyznaje, że prostytucja – zarówno w skali światowej, jak i w Europie – podsyca handel znajdującymi się w trudnej sytuacji kobietami i dziewczętami, z których znaczna część jest w wieku od 13 do 25 lat; podkreśla, że – jak wskazują dane Komisji Europejskiej – większość ofiar (62 %) jest sprzedawana w celu wykorzystania seksualnego oraz że kobiety i dziewczęta stanowią 96 % zidentyfikowanych i potencjalnych ofiar, przy czym w ostatnich latach odnotowuje się wzrost liczby ofiar pochodzących z państw nienależących do UE;

| 4. | uznaje jednakże, iż brak rzetelnych, dokładnych oraz porównywalnych między poszczególnymi państwami danych, głównie ze względu na nielegalny charakter i brak widoczności prostytucji i handlu ludźmi, czyni rynek prostytucji nieprzejrzystym oraz utrudnia podejmowanie decyzji politycznych, co oznacza, że wszystkie dane opierają się wyłącznie na szacunkach; |
| --- | --- |

4.

uznaje jednakże, iż brak rzetelnych, dokładnych oraz porównywalnych między poszczególnymi państwami danych, głównie ze względu na nielegalny charakter i brak widoczności prostytucji i handlu ludźmi, czyni rynek prostytucji nieprzejrzystym oraz utrudnia podejmowanie decyzji politycznych, co oznacza, że wszystkie dane opierają się wyłącznie na szacunkach;

| 5. | podkreśla, że prostytucja jest również problemem zdrowotnym, jako iż ma ona szkodliwy wpływ na zdrowie osób prostytuujących się, które są bardziej podatne na urazy wynikające ze stanu zdrowia seksualnego, fizycznego oraz psychicznego, na uzależnienie od narkotyków i alkoholu, na utratę szacunku do samego siebie, oraz które odznaczają się wyższym współczynnikiem umieralności niż średnia populacji; dodaje i podkreśla, że wielu nabywców usług seksualnych domaga się świadczenia usług seksualnych bez zabezpieczenia, co zwiększa ryzyko szkodliwych skutków dla zdrowia, zarówno dla osób świadczących usługi seksualne, jak i dla nabywców takich usług; |
| --- | --- |

5.

podkreśla, że prostytucja jest również problemem zdrowotnym, jako iż ma ona szkodliwy wpływ na zdrowie osób prostytuujących się, które są bardziej podatne na urazy wynikające ze stanu zdrowia seksualnego, fizycznego oraz psychicznego, na uzależnienie od narkotyków i alkoholu, na utratę szacunku do samego siebie, oraz które odznaczają się wyższym współczynnikiem umieralności niż średnia populacji; dodaje i podkreśla, że wielu nabywców usług seksualnych domaga się świadczenia usług seksualnych bez zabezpieczenia, co zwiększa ryzyko szkodliwych skutków dla zdrowia, zarówno dla osób świadczących usługi seksualne, jak i dla nabywców takich usług;

| 6. | podkreśla, że przymusowa prostytucja, prostytucja oraz wykorzystywanie w sektorze usług seksualnych mogą mieć niszczące i trwałe, utrzymujące się nawet po zakończeniu ich świadczenia, konsekwencje dla osób, których dotyczą, w szczególności zaś dla dzieci i młodzieży, ponadto są jednocześnie przyczyną i skutkiem różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz mogą utrwalać stereotypy związane z płcią i stereotypowe wyobrażenia o kobietach świadczących usługi seksualne, takie jak pogląd, że ciała kobiet i dziewcząt są na sprzedaż w celu zaspokajania zapotrzebowania mężczyzn na usługi seksualne; |
| --- | --- |

6.

podkreśla, że przymusowa prostytucja, prostytucja oraz wykorzystywanie w sektorze usług seksualnych mogą mieć niszczące i trwałe, utrzymujące się nawet po zakończeniu ich świadczenia, konsekwencje dla osób, których dotyczą, w szczególności zaś dla dzieci i młodzieży, ponadto są jednocześnie przyczyną i skutkiem różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz mogą utrwalać stereotypy związane z płcią i stereotypowe wyobrażenia o kobietach świadczących usługi seksualne, takie jak pogląd, że ciała kobiet i dziewcząt są na sprzedaż w celu zaspokajania zapotrzebowania mężczyzn na usługi seksualne;

| 7. | wzywa ponadto państwa członkowskie do wprowadzenia zgodnie z prawem krajowym regularnych, poufnych spotkań doradczych i zdrowotnych dla osób prostytuujących się, poza miejscami prostytucji; |
| --- | --- |

7.

wzywa ponadto państwa członkowskie do wprowadzenia zgodnie z prawem krajowym regularnych, poufnych spotkań doradczych i zdrowotnych dla osób prostytuujących się, poza miejscami prostytucji;

| 8. | zwraca uwagę, że osoby uprawiające prostytucję są grupą wysokiego ryzyka zarażeń wirusem HIV i innymi chorobami wenerycznymi; |
| --- | --- |

8.

zwraca uwagę, że osoby uprawiające prostytucję są grupą wysokiego ryzyka zarażeń wirusem HIV i innymi chorobami wenerycznymi;

| 9. | nawołuje państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk dotyczących sposobów zmniejszenia niebezpieczeństw związanych z uliczną prostytucją; |
| --- | --- |

9.

nawołuje państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk dotyczących sposobów zmniejszenia niebezpieczeństw związanych z uliczną prostytucją;

| 10. | uznaje, że prostytucja i przymusowa prostytucja mogą mieć wpływ na przemoc wobec kobiet w ogóle, gdyż z badań na temat nabywców usług seksualnych wynika, że mężczyźni, którzy płacą za usługi seksualne, mają poniżające wyobrażenie o kobietach (25); sugeruje zatem właściwym organom krajowym, by zakazowi nabywania usług seksualnych towarzyszyła kampania podnoszenia świadomości wśród mężczyzn; |
| --- | --- |

10.

uznaje, że prostytucja i przymusowa prostytucja mogą mieć wpływ na przemoc wobec kobiet w ogóle, gdyż z badań na temat nabywców usług seksualnych wynika, że mężczyźni, którzy płacą za usługi seksualne, mają poniżające wyobrażenie o kobietach (25); sugeruje zatem właściwym organom krajowym, by zakazowi nabywania usług seksualnych towarzyszyła kampania podnoszenia świadomości wśród mężczyzn;

| 11. | podkreśla, że osoby prostytuujące się są narażone na szczególne trudności społecznie, gospodarcze, fizyczne, psychologiczne, emocjonalne i rodzinne oraz są bardziej zagrożone przemocą i możliwością poniesienia szkód niż osoby prowadzące jakąkolwiek inną działalność; należy zatem zachęcać krajowe siły policji do zajęcia się, między innymi, niskimi wskaźnikami wyroków skazujących za gwałty na prostytutkach; podkreśla, że osoby uprawiające prostytucję są także potępiane publicznie i społecznie napiętnowane, nawet po tym, jak rezygnują z prostytucji; |
| --- | --- |

11.

podkreśla, że osoby prostytuujące się są narażone na szczególne trudności społecznie, gospodarcze, fizyczne, psychologiczne, emocjonalne i rodzinne oraz są bardziej zagrożone przemocą i możliwością poniesienia szkód niż osoby prowadzące jakąkolwiek inną działalność; należy zatem zachęcać krajowe siły policji do zajęcia się, między innymi, niskimi wskaźnikami wyroków skazujących za gwałty na prostytutkach; podkreśla, że osoby uprawiające prostytucję są także potępiane publicznie i społecznie napiętnowane, nawet po tym, jak rezygnują z prostytucji;

| 12. | zwraca uwagę na fakt, iż prostytutki mają prawo do macierzyństwa, wychowywania swoich dzieci oraz zajmowania się nimi; |
| --- | --- |

12.

zwraca uwagę na fakt, iż prostytutki mają prawo do macierzyństwa, wychowywania swoich dzieci oraz zajmowania się nimi;

| 13. | podkreśla, że normalizacja prostytucji ma wpływ na przemoc wobec kobiet; podkreśla w szczególności dane, które wskazują, że mężczyźni nabywający usługi seksualne są bardziej skłonni do popełniania aktów przymusu seksualnego oraz innych aktów przemocy wobec kobiet, często również prezentują postawy mizoginistyczne; |
| --- | --- |

13.

podkreśla, że normalizacja prostytucji ma wpływ na przemoc wobec kobiet; podkreśla w szczególności dane, które wskazują, że mężczyźni nabywający usługi seksualne są bardziej skłonni do popełniania aktów przymusu seksualnego oraz innych aktów przemocy wobec kobiet, często również prezentują postawy mizoginistyczne;

| 14. | zauważa, że 80–95 % prostytuujących się osób przed wejściem na drogę prostytucji ucierpiało z powodu jakiejś formy przemocy (gwałt, kazirodztwo, pedofilia), 62 % z nich przyznaje się do bycia ofiarą gwałtu, a 68 % cierpi z powodu zespołu stresu pourazowego – w przypadku ofiar tortur odsetek jest podobny (26); |
| --- | --- |

14.

zauważa, że 80–95 % prostytuujących się osób przed wejściem na drogę prostytucji ucierpiało z powodu jakiejś formy przemocy (gwałt, kazirodztwo, pedofilia), 62 % z nich przyznaje się do bycia ofiarą gwałtu, a 68 % cierpi z powodu zespołu stresu pourazowego – w przypadku ofiar tortur odsetek jest podobny (26);

| 15. | podkreśla, iż dziecięca prostytucja nigdy nie jest dobrowolna, ponieważ dzieci nie są w stanie „zgodzić się” na prostytucję; wzywa państwa członkowskie do jak najbardziej stanowczego zwalczania prostytucji dziecięcej (dotyczącej osób poniżej 18 roku życia), gdyż jest to najpoważniejsza forma przymusowej prostytucji; zdecydowanie domaga się pilnego przyjęcia podejścia „zero tolerancji”, opartego na prewencji, ochronie ofiar i ściganiu klientów; |
| --- | --- |

15.

podkreśla, iż dziecięca prostytucja nigdy nie jest dobrowolna, ponieważ dzieci nie są w stanie „zgodzić się” na prostytucję; wzywa państwa członkowskie do jak najbardziej stanowczego zwalczania prostytucji dziecięcej (dotyczącej osób poniżej 18 roku życia), gdyż jest to najpoważniejsza forma przymusowej prostytucji; zdecydowanie domaga się pilnego przyjęcia podejścia „zero tolerancji”, opartego na prewencji, ochronie ofiar i ściganiu klientów;

| 16. | stwierdza, że rośnie skala zjawiska prostytucji dziecięcej oraz wykorzystywania seksualnego dzieci, również za pośrednictwem sieci społecznościowych, gdzie stosowane są często oszustwa i zastraszanie; |
| --- | --- |

16.

stwierdza, że rośnie skala zjawiska prostytucji dziecięcej oraz wykorzystywania seksualnego dzieci, również za pośrednictwem sieci społecznościowych, gdzie stosowane są często oszustwa i zastraszanie;

| 17. | zwraca uwagę na zjawisko prostytucji nieletnich, które nie jest tożsame z molestowaniem seksualnym i którego podłożem jest trudna sytuacja ekonomiczna oraz brak opieki ze strony rodziców; |
| --- | --- |

17.

zwraca uwagę na zjawisko prostytucji nieletnich, które nie jest tożsame z molestowaniem seksualnym i którego podłożem jest trudna sytuacja ekonomiczna oraz brak opieki ze strony rodziców;

| 18. | podkreśla potrzebę podjęcia skutecznych działań zwracających szczególną uwagę na wydostanie prostytuujących się osób niepełnoletnich z tak zwanego rynku prostytucji oraz na zapobieganie ich wchodzeniu na ten rynek, podobnie jak potrzebę skoncentrowania uwagi na działaniach sprzecznych z celami Konwencji ONZ o prawach dziecka i jej Protokołu fakultatywnego; |
| --- | --- |

18.

podkreśla potrzebę podjęcia skutecznych działań zwracających szczególną uwagę na wydostanie prostytuujących się osób niepełnoletnich z tak zwanego rynku prostytucji oraz na zapobieganie ich wchodzeniu na ten rynek, podobnie jak potrzebę skoncentrowania uwagi na działaniach sprzecznych z celami Konwencji ONZ o prawach dziecka i jej Protokołu fakultatywnego;

| 19. | uznaje, że nabywanie usług seksualnych od prostytuujących się osób poniżej 21. roku życia powinno stanowić przestępstwo, natomiast świadczenie takich usług przez prostytuujące się osoby nie powinno być karalne; |
| --- | --- |

19.

uznaje, że nabywanie usług seksualnych od prostytuujących się osób poniżej 21. roku życia powinno stanowić przestępstwo, natomiast świadczenie takich usług przez prostytuujące się osoby nie powinno być karalne;

| 20. | zwraca uwagę na zjawisko sponsoringu, czyli prostytucji dziewcząt nieletnich lub właśnie osiągających pełnoletniość, w zamian za towary luksusowe lub drobne kwoty pieniężne, co stanowi źródło funduszy na pokrywanie codziennych wydatków lub wydatków związanych z kształceniem się; |
| --- | --- |

20.

zwraca uwagę na zjawisko sponsoringu, czyli prostytucji dziewcząt nieletnich lub właśnie osiągających pełnoletniość, w zamian za towary luksusowe lub drobne kwoty pieniężne, co stanowi źródło funduszy na pokrywanie codziennych wydatków lub wydatków związanych z kształceniem się;

| 21. | zwraca uwagę państw członkowskich, że edukacja stanowi ważny element pomagający zapobiegać prostytucji i związanej z nią zorganizowanej przestępczości, w związku z powyższym zaleca prowadzenie w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych specjalnych kampanii edukacyjnych, dostosowanych do wieku uczestników, mających na celu podnoszenie świadomości i prewencję; zaleca, by edukacja na rzecz równości była podstawowym celem procesu edukacyjnego młodzieży; |
| --- | --- |

21.

zwraca uwagę państw członkowskich, że edukacja stanowi ważny element pomagający zapobiegać prostytucji i związanej z nią zorganizowanej przestępczości, w związku z powyższym zaleca prowadzenie w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych specjalnych kampanii edukacyjnych, dostosowanych do wieku uczestników, mających na celu podnoszenie świadomości i prewencję; zaleca, by edukacja na rzecz równości była podstawowym celem procesu edukacyjnego młodzieży;

| 22. | zwraca uwagę na fakt, że reklamowanie usług seksualnych w gazetach i mediach społecznościowych może oznaczać wpieranie handlu ludźmi i prostytucji; |
| --- | --- |

22.

zwraca uwagę na fakt, że reklamowanie usług seksualnych w gazetach i mediach społecznościowych może oznaczać wpieranie handlu ludźmi i prostytucji;

| 23. | zwraca uwagę na coraz większą rolę internetu i serwisów społecznościowych w rekrutacji nowych i młodych prostytutek przez sieci handlu ludźmi; wzywa do prowadzenia kampanii prewencyjnych, również w internecie, i brania pod uwagę grup szczególnie narażonych na działania wspomnianych sieci handlu ludźmi; |
| --- | --- |

23.

zwraca uwagę na coraz większą rolę internetu i serwisów społecznościowych w rekrutacji nowych i młodych prostytutek przez sieci handlu ludźmi; wzywa do prowadzenia kampanii prewencyjnych, również w internecie, i brania pod uwagę grup szczególnie narażonych na działania wspomnianych sieci handlu ludźmi;

| 24. | zwraca uwagę na niektóre skutki, głównie negatywne, produktów medialnych oraz pornografii, zwłaszcza internetowej, tworzące niekorzystny wizerunek kobiet, który może przyczyniać się do braku poszanowania ich ludzkiej osobowości i przedstawiania ich jako towaru; ostrzega, że swoboda seksualna nie może być interpretowana jako przyzwolenie na okazywanie kobietom braku szacunku; |
| --- | --- |

24.

zwraca uwagę na niektóre skutki, głównie negatywne, produktów medialnych oraz pornografii, zwłaszcza internetowej, tworzące niekorzystny wizerunek kobiet, który może przyczyniać się do braku poszanowania ich ludzkiej osobowości i przedstawiania ich jako towaru; ostrzega, że swoboda seksualna nie może być interpretowana jako przyzwolenie na okazywanie kobietom braku szacunku;

| 25. | podkreśla, że normalizacja prostytucji ma wpływ na pojmowanie seksualności przez młodych ludzi oraz relacje pomiędzy kobietami i mężczyznami; |
| --- | --- |

25.

podkreśla, że normalizacja prostytucji ma wpływ na pojmowanie seksualności przez młodych ludzi oraz relacje pomiędzy kobietami i mężczyznami;

| 26. | podkreśla, że osoby uprawiające prostytucję nie powinny podlegać kryminalizacji oraz wzywa wszystkie państwa członkowskie do uchylenia represyjnego ustawodawstwa wobec prostytuujących się osób; |
| --- | --- |

26.

podkreśla, że osoby uprawiające prostytucję nie powinny podlegać kryminalizacji oraz wzywa wszystkie państwa członkowskie do uchylenia represyjnego ustawodawstwa wobec prostytuujących się osób;

| 27. | wzywa państwa członkowskie, aby powstrzymały się od uznawania prostytucji za przestępstwo i karania prostytutek oraz by opracowały programy wsparcia dla prostytutek/osób świadczących usługi seksualne, które wyrażają wolę porzucenia tego zawodu; |
| --- | --- |

27.

wzywa państwa członkowskie, aby powstrzymały się od uznawania prostytucji za przestępstwo i karania prostytutek oraz by opracowały programy wsparcia dla prostytutek/osób świadczących usługi seksualne, które wyrażają wolę porzucenia tego zawodu;

| 28. | uważa, iż zmniejszenie popytu powinno być częścią zintegrowanej strategii wymierzonej w handel ludźmi w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

28.

uważa, iż zmniejszenie popytu powinno być częścią zintegrowanej strategii wymierzonej w handel ludźmi w państwach członkowskich;

| 29. | uważa, że jednym ze sposobów zwalczania handlu kobietami i dziewczętami w celu wykorzystywania seksualnego oraz poprawienia równości płci jest model przyjęty w Szwecji, Islandii i Norwegii (tak zwany model nordycki), rozważany również obecnie w kilku państwach europejskich, w którym przestępstwem jest nabywanie usług seksualnych, a nie świadczenie takich usług przez prostytuujące się osoby; |
| --- | --- |

29.

uważa, że jednym ze sposobów zwalczania handlu kobietami i dziewczętami w celu wykorzystywania seksualnego oraz poprawienia równości płci jest model przyjęty w Szwecji, Islandii i Norwegii (tak zwany model nordycki), rozważany również obecnie w kilku państwach europejskich, w którym przestępstwem jest nabywanie usług seksualnych, a nie świadczenie takich usług przez prostytuujące się osoby;

| 30. | podkreśla, że prostytucja stanowi międzynarodowy problem oraz że w związku z tym państwa członkowskie powinny wziąć odpowiedzialność za zwalczanie zjawiska nabywania usług seksualnych poza swoimi granicami; |
| --- | --- |

30.

podkreśla, że prostytucja stanowi międzynarodowy problem oraz że w związku z tym państwa członkowskie powinny wziąć odpowiedzialność za zwalczanie zjawiska nabywania usług seksualnych poza swoimi granicami;

| 31. | wskazuje, że istnieją danepotwierdzające skutek odstraszający zastosowanego w Szwecji modelu nordyckiego stosowanego w zwalczaniu handlu ludźmi, gdzie skala zjawisk prostytucji oraz handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego nie zwiększa się, oraz że ten model jest coraz bardziej popierany przez społeczeństwo, w szczególności przez młodych ludzi, co wskazuje, że ustawodawstwo spowodowało zmianę nastawienia; |
| --- | --- |

31.

wskazuje, że istnieją danepotwierdzające skutek odstraszający zastosowanego w Szwecji modelu nordyckiego stosowanego w zwalczaniu handlu ludźmi, gdzie skala zjawisk prostytucji oraz handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego nie zwiększa się, oraz że ten model jest coraz bardziej popierany przez społeczeństwo, w szczególności przez młodych ludzi, co wskazuje, że ustawodawstwo spowodowało zmianę nastawienia;

| 32. | uznaje wnioski z niedawnego raportu rządowego w Finlandii, wzywające do całkowitej kryminalizacji nabywania usług seksualnych, gdyż podejście stosowane w Finlandii, gdzie kryminalizacji podlega nabywanie usług seksualnych od ofiar handlu ludźmi, okazało się nieskuteczne w zwalczaniu takiego handlu; |
| --- | --- |

32.

uznaje wnioski z niedawnego raportu rządowego w Finlandii, wzywające do całkowitej kryminalizacji nabywania usług seksualnych, gdyż podejście stosowane w Finlandii, gdzie kryminalizacji podlega nabywanie usług seksualnych od ofiar handlu ludźmi, okazało się nieskuteczne w zwalczaniu takiego handlu;

| 33. | uważa, że ustawodawstwo umożliwia doprecyzowanie, jakie normy są akceptowalne w społeczeństwie, oraz stworzenie społeczeństwa odzwierciedlającego takie wartości; |
| --- | --- |

33.

uważa, że ustawodawstwo umożliwia doprecyzowanie, jakie normy są akceptowalne w społeczeństwie, oraz stworzenie społeczeństwa odzwierciedlającego takie wartości;

| 34. | uważa, że postrzeganie prostytucji jako legalnej „seks-pracy” oraz depenalizacja sektora usług seksualnych i zalegalizowanie stręczycielstwa nie stanowią rozwiązania umożliwiającego zapewnienie narażonym kobietom i dziewczętom ochrony przed przemocą i wykorzystywaniem, lecz mają skutek odwrotny i narażają je na niebezpieczeństwo jeszcze większej przemocy, a jednocześnie przyczyniają się do zwiększenia rynku prostytucji, a tym samym liczby kobiet i dziewcząt cierpiących z powodu nadużyć; |
| --- | --- |

34.

uważa, że postrzeganie prostytucji jako legalnej „seks-pracy” oraz depenalizacja sektora usług seksualnych i zalegalizowanie stręczycielstwa nie stanowią rozwiązania umożliwiającego zapewnienie narażonym kobietom i dziewczętom ochrony przed przemocą i wykorzystywaniem, lecz mają skutek odwrotny i narażają je na niebezpieczeństwo jeszcze większej przemocy, a jednocześnie przyczyniają się do zwiększenia rynku prostytucji, a tym samym liczby kobiet i dziewcząt cierpiących z powodu nadużyć;

| 35. | potępia wszelkie próby działań i argumentację opierającą się na twierdzeniu, że prostytucja może być rozwiązaniem dla migrantek w Europie; |
| --- | --- |

35.

potępia wszelkie próby działań i argumentację opierającą się na twierdzeniu, że prostytucja może być rozwiązaniem dla migrantek w Europie;

| 36. | wzywa zatem państwa członkowskie do przyznania policji i właściwym organom odpowiedzialnym za miejsca, w których uprawiana jest prostytucja, zgodnie z prawem krajowym, niezależnego prawa dostępu i prawa do prowadzenia wyrywkowych kontroli tych miejsc; |
| --- | --- |

36.

wzywa zatem państwa członkowskie do przyznania policji i właściwym organom odpowiedzialnym za miejsca, w których uprawiana jest prostytucja, zgodnie z prawem krajowym, niezależnego prawa dostępu i prawa do prowadzenia wyrywkowych kontroli tych miejsc;

| 37. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do uruchomienia niezbędnych środków oraz narzędzi do walki z handlem ludźmi i wykorzystywaniem seksualnym oraz do ograniczenia prostytucji jako naruszającej podstawowe prawa kobiet, w szczególności małoletnich, i równość płci; |
| --- | --- |

37.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do uruchomienia niezbędnych środków oraz narzędzi do walki z handlem ludźmi i wykorzystywaniem seksualnym oraz do ograniczenia prostytucji jako naruszającej podstawowe prawa kobiet, w szczególności małoletnich, i równość płci;

| 38. | wzywa państwa członkowskie do jak najszybszego transponowania do prawa krajowego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującej decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW, zwłaszcza w odniesieniu do ochrony ofiar; |
| --- | --- |

38.

wzywa państwa członkowskie do jak najszybszego transponowania do prawa krajowego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępującej decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW, zwłaszcza w odniesieniu do ochrony ofiar;

| 39. | wzywa Komisję do dokonania oceny wpływu, jaki europejskie ramy prawne mające na celu wyeliminowanie handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego miały do tej pory, do podjęcia dalszych badań na temat form prostytucji, handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego oraz wzrostu popytu na turystykę seksualną w UE, ze szczególnym uwzględnieniem nieletnich, a także do wspierania wymiany najlepszych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

39.

wzywa Komisję do dokonania oceny wpływu, jaki europejskie ramy prawne mające na celu wyeliminowanie handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego miały do tej pory, do podjęcia dalszych badań na temat form prostytucji, handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego oraz wzrostu popytu na turystykę seksualną w UE, ze szczególnym uwzględnieniem nieletnich, a także do wspierania wymiany najlepszych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi;

| 40. | podkreśla, że Komisja powinna nadal finansować projekty i programy mające na celu zwalczanie handlu ludźmi oraz wykorzystywania seksualnego; |
| --- | --- |

40.

podkreśla, że Komisja powinna nadal finansować projekty i programy mające na celu zwalczanie handlu ludźmi oraz wykorzystywania seksualnego;

| 41. | wzywa państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia polityki dotyczącej zwalczania procederu handlu ludźmi, wykorzystywania seksualnego i prostytucji oraz do zapewnienia włączenia w proces podejmowania decyzji i we współpracę wszystkich zainteresowanych stron, takich jak organizacje pozarządowe, policja i inne organy ścigania oraz służby społeczne i medyczne; |
| --- | --- |

41.

wzywa państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia polityki dotyczącej zwalczania procederu handlu ludźmi, wykorzystywania seksualnego i prostytucji oraz do zapewnienia włączenia w proces podejmowania decyzji i we współpracę wszystkich zainteresowanych stron, takich jak organizacje pozarządowe, policja i inne organy ścigania oraz służby społeczne i medyczne;

| 42. | stwierdza, że znakomita większość osób uprawiających prostytucję chciałaby tego zaprzestać, w ich odczuciu nie jest to jednak możliwe; podkreśla, że osoby te potrzebują właściwego wsparcia, zwłaszcza psychologicznego i społecznego, aby wydostać się z sieci wykorzystywania seksualnego i pozbyć się zależności, która nierzadko się z nimi wiąże; dlatego proponuje, by właściwe organy, w ścisłej współpracy z zainteresowanymi podmiotami, stworzyły programy mające pomóc tym osobom zaprzestać uprawiania prostytucji; |
| --- | --- |

42.

stwierdza, że znakomita większość osób uprawiających prostytucję chciałaby tego zaprzestać, w ich odczuciu nie jest to jednak możliwe; podkreśla, że osoby te potrzebują właściwego wsparcia, zwłaszcza psychologicznego i społecznego, aby wydostać się z sieci wykorzystywania seksualnego i pozbyć się zależności, która nierzadko się z nimi wiąże; dlatego proponuje, by właściwe organy, w ścisłej współpracy z zainteresowanymi podmiotami, stworzyły programy mające pomóc tym osobom zaprzestać uprawiania prostytucji;

| 43. | zwraca uwagę na znaczenie odpowiedniego szkolenia służb policyjnych, a ogólniej pracowników wymiaru sprawiedliwości, w zakresie zróżnicowanej problematyki związanej z wykorzystywaniem seksualnym, należy przy tym uwzględnić aspekt płci i imigracji, a także nawołuje państwa członkowskie, by zachęcały organy policji do współpracy z ofiarami i namawiania ich do składania zeznań oraz by wspierały istnienie wyspecjalizowanych służb oraz zatrudnianie kobiet w policji; podkreśla potrzebę współpracy organów wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich w celu skuteczniejszego zwalczania sieci handlu ludźmi w Europie; |
| --- | --- |

43.

zwraca uwagę na znaczenie odpowiedniego szkolenia służb policyjnych, a ogólniej pracowników wymiaru sprawiedliwości, w zakresie zróżnicowanej problematyki związanej z wykorzystywaniem seksualnym, należy przy tym uwzględnić aspekt płci i imigracji, a także nawołuje państwa członkowskie, by zachęcały organy policji do współpracy z ofiarami i namawiania ich do składania zeznań oraz by wspierały istnienie wyspecjalizowanych służb oraz zatrudnianie kobiet w policji; podkreśla potrzebę współpracy organów wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich w celu skuteczniejszego zwalczania sieci handlu ludźmi w Europie;

| 44. | zwraca uwagę organów krajowych na skutki pogorszenia koniunktury gospodarczej dla rosnącej liczby kobiet i dziewcząt, w tym migrantek, zmuszanych do prostytucji; |
| --- | --- |

44.

zwraca uwagę organów krajowych na skutki pogorszenia koniunktury gospodarczej dla rosnącej liczby kobiet i dziewcząt, w tym migrantek, zmuszanych do prostytucji;

| 45. | zwraca uwagę, że problemy ekonomiczne i ubóstwo są głównymi przyczynami prostytucji wśród młodych kobiet i dziewcząt oraz że strategie ochrony uwzględniające aspekt płci, kampanie krajowe i ogólnoeuropejskie ukierunkowane w szczególności na wykluczone grupy społeczne i osoby znajdujące się w coraz trudniejszej sytuacji (takie jak osoby niepełnosprawne i młodzież podlegająca systemowi opieki nad dziećmi) oraz środki służące zmniejszeniu ubóstwa i podnoszeniu świadomości zarówno wśród nabywców, jak i dostawców usług seksualnych, a także wymiana dobrych praktyk są kluczowe przy zwalczaniu wykorzystywania seksualnego kobiet i dziewcząt, zwłaszcza wśród migrantów; zaleca Komisji ustanowienie europejskiego tygodnia poświęconego walce z handlem ludźmi; |
| --- | --- |

45.

zwraca uwagę, że problemy ekonomiczne i ubóstwo są głównymi przyczynami prostytucji wśród młodych kobiet i dziewcząt oraz że strategie ochrony uwzględniające aspekt płci, kampanie krajowe i ogólnoeuropejskie ukierunkowane w szczególności na wykluczone grupy społeczne i osoby znajdujące się w coraz trudniejszej sytuacji (takie jak osoby niepełnosprawne i młodzież podlegająca systemowi opieki nad dziećmi) oraz środki służące zmniejszeniu ubóstwa i podnoszeniu świadomości zarówno wśród nabywców, jak i dostawców usług seksualnych, a także wymiana dobrych praktyk są kluczowe przy zwalczaniu wykorzystywania seksualnego kobiet i dziewcząt, zwłaszcza wśród migrantów; zaleca Komisji ustanowienie europejskiego tygodnia poświęconego walce z handlem ludźmi;

| 46. | podkreśla, że wykluczenie społeczne jest głównym czynnikiem wpływającym na większe narażenie pokrzywdzonych przez los kobiet i dziewcząt na bycie ofiarami handlu ludźmi; podkreśla także, iż kryzys gospodarczy i społeczny prowadził do wzrostu bezrobocia, a w konsekwencji spowodował, że kobiety w najtrudniejszej sytuacji, w tym kobiety należące do wyższych warstw społecznych, zaczęły uprawiać prostytucje/świadczyć usługi seksualne, aby poradzić sobie z ubóstwem i wykluczeniem społecznym; wzywa państwa członkowskie do zajęcia się podstawowymi problemami społecznymi, które zmuszają mężczyzn, kobiety i dzieci do prostytucji; |
| --- | --- |

46.

podkreśla, że wykluczenie społeczne jest głównym czynnikiem wpływającym na większe narażenie pokrzywdzonych przez los kobiet i dziewcząt na bycie ofiarami handlu ludźmi; podkreśla także, iż kryzys gospodarczy i społeczny prowadził do wzrostu bezrobocia, a w konsekwencji spowodował, że kobiety w najtrudniejszej sytuacji, w tym kobiety należące do wyższych warstw społecznych, zaczęły uprawiać prostytucje/świadczyć usługi seksualne, aby poradzić sobie z ubóstwem i wykluczeniem społecznym; wzywa państwa członkowskie do zajęcia się podstawowymi problemami społecznymi, które zmuszają mężczyzn, kobiety i dzieci do prostytucji;

| 47. | wzywa państwa członkowskie do finansowania organizacji działających w terenie wdrażających strategie wspierania oraz nakłaniania do rezygnacji z zawodu w celu świadczenia nowatorskich usług społecznych ofiarom handlu ludźmi i wykorzystywania seksualnego, w tym osobom migrującym i nieposiadającym odpowiednich dokumentów, poprzez ocenienie ich potrzeb indywidualnych i ryzyka, w celu udzielenia im właściwej pomocy oraz ochrony, a także w celu wdrożenia polityki – przy zapewnieniu holistycznego podejścia przez różne służby policyjne, imigracyjne, edukacyjne i służbę zdrowia – w celu niesienia narażonym kobietom i nieletnim pomocy w wyjściu z prostytucji, przy jednoczesnym zadbaniu o to, by takie programy posiadały podstawy prawne i odpowiednie fundusze do osiągnięcia tego celu; podkreśla potrzebę doradztwa psychologicznego i konieczność reintegracji społecznej ofiar wykorzystywania seksualnego; zaznacza, że proces ten wymaga czasu i stworzenia planu życiowego stanowiącego wiarygodną i praktyczną alternatywę dla osób, które wcześniej uprawiały prostytucję; |
| --- | --- |

47.

wzywa państwa członkowskie do finansowania organizacji działających w terenie wdrażających strategie wspierania oraz nakłaniania do rezygnacji z zawodu w celu świadczenia nowatorskich usług społecznych ofiarom handlu ludźmi i wykorzystywania seksualnego, w tym osobom migrującym i nieposiadającym odpowiednich dokumentów, poprzez ocenienie ich potrzeb indywidualnych i ryzyka, w celu udzielenia im właściwej pomocy oraz ochrony, a także w celu wdrożenia polityki – przy zapewnieniu holistycznego podejścia przez różne służby policyjne, imigracyjne, edukacyjne i służbę zdrowia – w celu niesienia narażonym kobietom i nieletnim pomocy w wyjściu z prostytucji, przy jednoczesnym zadbaniu o to, by takie programy posiadały podstawy prawne i odpowiednie fundusze do osiągnięcia tego celu; podkreśla potrzebę doradztwa psychologicznego i konieczność reintegracji społecznej ofiar wykorzystywania seksualnego; zaznacza, że proces ten wymaga czasu i stworzenia planu życiowego stanowiącego wiarygodną i praktyczną alternatywę dla osób, które wcześniej uprawiały prostytucję;

| 48. | podkreśla, iż potrzebnych jest więcej analiz oraz dowodów statystycznych do stwierdzenia, który model jest najskuteczniejszy w zwalczaniu handlu kobietami i dziewczętami do celów wykorzystywania seksualnego; |
| --- | --- |

48.

podkreśla, iż potrzebnych jest więcej analiz oraz dowodów statystycznych do stwierdzenia, który model jest najskuteczniejszy w zwalczaniu handlu kobietami i dziewczętami do celów wykorzystywania seksualnego;

| 49. | wzywa państwa członkowskie do oceny zarówno pozytywnych, jak i negatywnych skutków kryminalizacji nabywania usług seksualnych dla ograniczenia prostytucji i handlu ludźmi; |
| --- | --- |

49.

wzywa państwa członkowskie do oceny zarówno pozytywnych, jak i negatywnych skutków kryminalizacji nabywania usług seksualnych dla ograniczenia prostytucji i handlu ludźmi;

| 50. | wzywa UE i jej państwa członkowskie do opracowania uwzględniającej kwestię płci polityki prewencyjnej w krajach pochodzenia osób, które się uprawiają prostytucję jako ofiary handlu ludźmi, przy czym polityka ta winna być wymierzona w nabywców usług seksualnych oraz skierowana do kobiet i nieletnich, za pośrednictwem sankcji, kampanii uświadamiających i edukacji; |
| --- | --- |

50.

wzywa UE i jej państwa członkowskie do opracowania uwzględniającej kwestię płci polityki prewencyjnej w krajach pochodzenia osób, które się uprawiają prostytucję jako ofiary handlu ludźmi, przy czym polityka ta winna być wymierzona w nabywców usług seksualnych oraz skierowana do kobiet i nieletnich, za pośrednictwem sankcji, kampanii uświadamiających i edukacji;

| 51. | zwraca się do UE i państw członkowskich, aby podjęły kroki zniechęcające do praktyk turystyki seksualnej wewnątrz UE i poza jej granicami; |
| --- | --- |

51.

zwraca się do UE i państw członkowskich, aby podjęły kroki zniechęcające do praktyk turystyki seksualnej wewnątrz UE i poza jej granicami;

| 52. | zwraca się do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych o podejmowanie działań mających na celu powstrzymanie zjawiska prostytucji na obszarach ogarniętych konfliktami, gdzie stacjonują siły wojskowe UE; |
| --- | --- |

52.

zwraca się do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych o podejmowanie działań mających na celu powstrzymanie zjawiska prostytucji na obszarach ogarniętych konfliktami, gdzie stacjonują siły wojskowe UE;

| 53. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

53.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 29.10.2003, s. 4.

(2)  Dz.U. C 166 z 3.7.1995, s. 92.

(3)  Dz.U. C 150 z 19.5.1997, s. 38.

(4)  Dz.U. C 304 z 6.10.1997, s. 55.

(5)  Dz.U. C 339 z 10.11.1997, s. 420.

(6)  Dz.U. C 358 z 24.11.1997, s. 37.

(7)  Dz.U. C 14 z 19.1.1998, s. 39.

(8)  Dz.U. C 167 z 1.6.1998, s. 128.

(9)  Dz.U. C 98 z 9.4.1999, s. 279.

(10)  Dz.U. C 150 z 28.5.1999, s. 203.

(11)  Dz.U. C 378 z 29.12.2000, s. 80.

(12)  Dz.U. C 40 z 7.2.2001, s. 41.

(13)  Dz.U. C 59 z 23.2.2001, s. 258.

(14)  Dz.U. C 59 z 23.2.2001, s. 307.

(15)  Dz.U. C 67 z 1.3.2001, s. 304.

(16)  Dz.U. C 53 E z 28.2.2002, s. 114.

(17)  Dz.U. C 287 E z 24.11.2006, s. 75.

(18)  Dz.U. C 288 E z 25.11.2006, s. 66.

(19)  Dz.U. C 291 E z 30.11.2006, s. 292.

(20)  Dz.U. C 285 E z 21.10.2010, s. 53.

(21)  Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 26.

(22)  Tekst przyjęty, P7_TA(2013)0045.

(23)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0444.

(24)  W swoim sprawozdaniu z 2006 r. Sigma Huda, specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. handlu ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, podkreśliła bezpośredni wpływ polityki wobec prostytucji na skalę handlu ludźmi.

(25)  Niektóre z badań na temat nabywców usług seksualnych znaleźć można na stronie: http://www.womenlobby.org/spip.php?article1948&lang=en.

(26)  M. Farley, „Violence against women and post-traumatic stress syndrome” („Przemoc wobec kobiet i syndrom stresu pourazowego”), Women and Health (Kobiety i Zrowie), 1998; Damant, D. i wsp., „Trajectoires d’entrée en prostitution: violence, toxicomanie et criminalité”, Le Journal International de Victimologie, Nr 3, kwiecień 2005.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/87 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/87

---

P7_TA(2014)0163

Promowanie rozwoju za pomocą odpowiedzialnych praktyk biznesowych

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie promowania rozwoju za pomocą odpowiedzialnych praktyk biznesowych, w tym w odniesieniu do roli przemysłu wydobywczego w krajach rozwijających się (2013/2126(INI))

(2017/C 285/12)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając deklarację z Addis Abeby w sprawie rozwoju i gospodarowania zasobami mineralnymi w Afryce przyjętą przez pierwszą konferencję ministrów Unii Afrykańskiej odpowiedzialnych za rozwój zasobów mineralnych w październiku 2008 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację z Addis Abeby w sprawie rozwoju i gospodarowania zasobami mineralnymi w Afryce przyjętą przez pierwszą konferencję ministrów Unii Afrykańskiej odpowiedzialnych za rozwój zasobów mineralnych w październiku 2008 r.,

| — | uwzględniając wizję górnictwa afrykańskiego przyjętą przez szefów państw i rządów podczas posiedzenia na szczycie UA w lutym 2009 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wizję górnictwa afrykańskiego przyjętą przez szefów państw i rządów podczas posiedzenia na szczycie UA w lutym 2009 r.,

| — | uwzględniając deklarację z Lusaki przyjętą na specjalnym szczycie Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior w sprawie zwalczania nielegalnej eksploatacji zasobów naturalnych w regionie Wielkich Jezior z dnia 15 grudnia 2010 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację z Lusaki przyjętą na specjalnym szczycie Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior w sprawie zwalczania nielegalnej eksploatacji zasobów naturalnych w regionie Wielkich Jezior z dnia 15 grudnia 2010 r. (1),

| — | uwzględniając plan działania na rzecz wdrożenia wizji górnictwa afrykańskiego przejętej przez drugą konferencję ministrów Unii Afrykańskiej odpowiedzialnych za rozwój zasobów mineralnych, która odbyła się w Addis Abebie w grudniu 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając plan działania na rzecz wdrożenia wizji górnictwa afrykańskiego przejętej przez drugą konferencję ministrów Unii Afrykańskiej odpowiedzialnych za rozwój zasobów mineralnych, która odbyła się w Addis Abebie w grudniu 2011 r.,

| — | uwzględniając 10 zasad na rzecz uwzględnienia zarządzania ryzykiem w dziedzinie praw człowieka podczas negocjacji umów między państwami i inwestorami, zaproponowanych przez specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego na 17. sesji Rady Praw Człowieka ONZ w maju 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając 10 zasad na rzecz uwzględnienia zarządzania ryzykiem w dziedzinie praw człowieka podczas negocjacji umów między państwami i inwestorami, zaproponowanych przez specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego na 17. sesji Rady Praw Człowieka ONZ w maju 2011 r.,

| — | uwzględniając wytyczne OECD dotyczące należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka, które zawierają szczegółowe zalecenia na rzecz poszanowania praw człowieka przez przedsiębiorstwa oraz unikania finansowania konfliktów w związku z praktykami uzyskiwania dostaw (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne OECD dotyczące należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka, które zawierają szczegółowe zalecenia na rzecz poszanowania praw człowieka przez przedsiębiorstwa oraz unikania finansowania konfliktów w związku z praktykami uzyskiwania dostaw (2),

| — | uwzględniając międzynarodową normę przejrzystości EITI, która nakłada na rządy wymóg publikowania szczegółów dotyczących ich dochodów pochodzących z zasobów naturalnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając międzynarodową normę przejrzystości EITI, która nakłada na rządy wymóg publikowania szczegółów dotyczących ich dochodów pochodzących z zasobów naturalnych,

| — | uwzględniając deklarację grupy G8 wydaną na szczycie w Lough Erne w czerwcu 2013 r., w której szefowie państw i rządów ponownie podkreślili znaczenie przejrzystego i odpowiedzialnego gospodarowania zasobami naturalnymi i ich łańcuchem dostaw (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając deklarację grupy G8 wydaną na szczycie w Lough Erne w czerwcu 2013 r., w której szefowie państw i rządów ponownie podkreślili znaczenie przejrzystego i odpowiedzialnego gospodarowania zasobami naturalnymi i ich łańcuchem dostaw (3),

| — | uwzględniając oświadczenie końcowe grupy G-20 opublikowane w dniu 6 września 2013 r., w którym przywódcy światowi wyrazili poparcie dla Inicjatywy przejrzystości w branżach wydobywczych (EITI), |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie końcowe grupy G-20 opublikowane w dniu 6 września 2013 r., w którym przywódcy światowi wyrazili poparcie dla Inicjatywy przejrzystości w branżach wydobywczych (EITI),

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A7-0132/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju (A7-0132/2014),

| A. | mając na uwadze, że w wielu krajach rozwijających się wydobycie zasobów naturalnych ma znaczny udział w PKB, a także często przynosi większość dochodów z zagranicznej wymiany handlowej i inwestycji zagranicznych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w wielu krajach rozwijających się wydobycie zasobów naturalnych ma znaczny udział w PKB, a także często przynosi większość dochodów z zagranicznej wymiany handlowej i inwestycji zagranicznych;

| B. | mając na uwadze, że Afryka posiada jedną z największych na świecie rezerw minerałów, oraz mając na uwadze, że zyski pochodzące z wydobycia zasobów mineralnych Afryki należy przeznaczyć na osiągnięcie milenijnych celów rozwoju, likwidację ubóstwa oraz osiągnięcie szybkiego, szeroko zakrojonego rozwoju i wzrostu społeczno-ekonomicznego; mając jednak na uwadze, że państwa afrykańskie muszą w dalszym ciągu opracowywać i wdrażać spójne strategie, które pozwolą przekształcić eksploatację zasobów naturalnych w siłę napędową rozwoju gospodarczego i dywersyfikacji gospodarczej; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że Afryka posiada jedną z największych na świecie rezerw minerałów, oraz mając na uwadze, że zyski pochodzące z wydobycia zasobów mineralnych Afryki należy przeznaczyć na osiągnięcie milenijnych celów rozwoju, likwidację ubóstwa oraz osiągnięcie szybkiego, szeroko zakrojonego rozwoju i wzrostu społeczno-ekonomicznego; mając jednak na uwadze, że państwa afrykańskie muszą w dalszym ciągu opracowywać i wdrażać spójne strategie, które pozwolą przekształcić eksploatację zasobów naturalnych w siłę napędową rozwoju gospodarczego i dywersyfikacji gospodarczej;

| C. | mając na uwadze, że zasoby naturalne mogą stanowić istotny napęd wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego, o ile dochodami gospodaruje się prawidłowo i w przejrzysty sposób; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zasoby naturalne mogą stanowić istotny napęd wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego, o ile dochodami gospodaruje się prawidłowo i w przejrzysty sposób;

| D. | mając na uwadze, że spory o ropę naftową, gaz, minerały, drewno i inne zasoby naturalne zajmują drugie miejsce jako źródło konfliktów na świecie; mając na uwadze, że konkurencja o zasoby, takie jak grunty i woda, rośnie i powoduje zaostrzenie obecnych konfliktów lub wywołuje nowe; mając na uwadze, że nieodpowiednie gospodarowanie gruntami i zasobami naturalnymi pogarsza dodatkowo degradacja środowiska, wzrost liczebności populacji i zmiana klimatu; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że spory o ropę naftową, gaz, minerały, drewno i inne zasoby naturalne zajmują drugie miejsce jako źródło konfliktów na świecie; mając na uwadze, że konkurencja o zasoby, takie jak grunty i woda, rośnie i powoduje zaostrzenie obecnych konfliktów lub wywołuje nowe; mając na uwadze, że nieodpowiednie gospodarowanie gruntami i zasobami naturalnymi pogarsza dodatkowo degradacja środowiska, wzrost liczebności populacji i zmiana klimatu;

| E. | mając na uwadze, że państwa bogate w zasoby naturalne, paradoksalnie, są często w dużo gorszej sytuacji niż inne państwa (zjawisko klątwy surowcowej), a kontrola nad minerałami, ich eksploatacja, handel nimi i ich opodatkowanie w niektórych przypadkach przyczyniają się do występowania konfliktów zbrojnych (problem minerałów z regionów ogarniętych konfliktami); |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że państwa bogate w zasoby naturalne, paradoksalnie, są często w dużo gorszej sytuacji niż inne państwa (zjawisko klątwy surowcowej), a kontrola nad minerałami, ich eksploatacja, handel nimi i ich opodatkowanie w niektórych przypadkach przyczyniają się do występowania konfliktów zbrojnych (problem minerałów z regionów ogarniętych konfliktami);

| F. | mając na uwadze, że korzyści osiągane z górnictwa przez lokalne społeczności często nie są wymierne lub przewyższają je znacząco negatywne skutki społeczne i środowiskowe; mając na uwadze, że dzięki lepszemu zarządzaniu i większej przejrzystości władze lokalne lub krajowe mogą zwiększyć korzyści osiągane z górnictwa przez lokalne społeczności, pozwalając jednocześnie zneutralizować ewentualne negatywne skutki społeczne i środowiskowe; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że korzyści osiągane z górnictwa przez lokalne społeczności często nie są wymierne lub przewyższają je znacząco negatywne skutki społeczne i środowiskowe; mając na uwadze, że dzięki lepszemu zarządzaniu i większej przejrzystości władze lokalne lub krajowe mogą zwiększyć korzyści osiągane z górnictwa przez lokalne społeczności, pozwalając jednocześnie zneutralizować ewentualne negatywne skutki społeczne i środowiskowe;

| G. | mając na uwadze, że oceny oddziaływania na środowisko i oceny skutków społecznych odgrywają ważną rolę w ochronie praw rdzennej ludności w rejonach górniczych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że oceny oddziaływania na środowisko i oceny skutków społecznych odgrywają ważną rolę w ochronie praw rdzennej ludności w rejonach górniczych;

| H. | mając na uwadze, że w 2008 r. Bank Światowy oszacował, iż 90 % wydobycia minerałów w Demokratycznej Republice Konga wykonują górnicy działający na małą skalę, którzy nie są zarejestrowani i pracują na odległych i niebezpiecznych obszarach kontrolowanych przez grupy zbrojne; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w 2008 r. Bank Światowy oszacował, iż 90 % wydobycia minerałów w Demokratycznej Republice Konga wykonują górnicy działający na małą skalę, którzy nie są zarejestrowani i pracują na odległych i niebezpiecznych obszarach kontrolowanych przez grupy zbrojne;

| I. | mając na uwadze, że działalność wydobywcza prowadzona na niewielką skalę stanowi istotne źródło zatrudnienia, szczególnie na obszarach wiejskich; mając na uwadze, że sformalizowanie tradycyjnej działalności wydobywczej i działalności wydobywczej prowadzonej na niewielką skalę jest niezbędne do pobudzenia przedsiębiorczości na szczeblu lokalnym i krajowym, poprawy warunków życia oraz osiągania zintegrowanego rozwoju społecznego i gospodarczego obszarów wiejskich; mając jednak na uwadze, że nieformalny charakter tradycyjnej działalności wydobywczej i działalności wydobywczej prowadzonej na niewielką skalę w Afryce czyni z niej łatwy łup dla przestępczości zorganizowanej i organizacji paramilitarnych oraz wiąże się z szeregiem wyzwań, takich jak praca dzieci, co uniemożliwia osiągnięcie pełnego potencjału rozwojowego; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że działalność wydobywcza prowadzona na niewielką skalę stanowi istotne źródło zatrudnienia, szczególnie na obszarach wiejskich; mając na uwadze, że sformalizowanie tradycyjnej działalności wydobywczej i działalności wydobywczej prowadzonej na niewielką skalę jest niezbędne do pobudzenia przedsiębiorczości na szczeblu lokalnym i krajowym, poprawy warunków życia oraz osiągania zintegrowanego rozwoju społecznego i gospodarczego obszarów wiejskich; mając jednak na uwadze, że nieformalny charakter tradycyjnej działalności wydobywczej i działalności wydobywczej prowadzonej na niewielką skalę w Afryce czyni z niej łatwy łup dla przestępczości zorganizowanej i organizacji paramilitarnych oraz wiąże się z szeregiem wyzwań, takich jak praca dzieci, co uniemożliwia osiągnięcie pełnego potencjału rozwojowego;

| J. | mając na uwadze, że przemysł wydobywczy powinien umożliwiać rozwój dziedzin technologicznych i cechujących się innowacyjnością oraz przynosić rozwiązania w zakresie efektywnego gospodarowania zasobami, efektywności energetycznej, ekoprojektu, polepszenia wyników, recyklingu i gospodarki obiegowej, mogące przynieść korzyść zarówno krajom rozwijającym się, jak i krajom rozwiniętym; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że przemysł wydobywczy powinien umożliwiać rozwój dziedzin technologicznych i cechujących się innowacyjnością oraz przynosić rozwiązania w zakresie efektywnego gospodarowania zasobami, efektywności energetycznej, ekoprojektu, polepszenia wyników, recyklingu i gospodarki obiegowej, mogące przynieść korzyść zarówno krajom rozwijającym się, jak i krajom rozwiniętym;

| K. | mając na uwadze, że wizja górnictwa afrykańskiego oferuje ramy bardziej spójnej i silniejszej integracji sektora z gospodarką i społeczeństwem kontynentu; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że wizja górnictwa afrykańskiego oferuje ramy bardziej spójnej i silniejszej integracji sektora z gospodarką i społeczeństwem kontynentu;

| L. | mając na uwadze, że przypadki naruszenia praw człowieka są rozpowszechnione w przemyśle wydobywczym i obejmują pracę dzieci, przemoc seksualną, zaginięcia osób, naruszenie prawa do czystego środowiska naturalnego, utratę ziem i środków utrzymania bez negocjacji i bez należytego odszkodowania, przymusowe wysiedlenia oraz bezczeszczenie miejsc kultu lub miejsc o znaczeniu kulturowym; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że przypadki naruszenia praw człowieka są rozpowszechnione w przemyśle wydobywczym i obejmują pracę dzieci, przemoc seksualną, zaginięcia osób, naruszenie prawa do czystego środowiska naturalnego, utratę ziem i środków utrzymania bez negocjacji i bez należytego odszkodowania, przymusowe wysiedlenia oraz bezczeszczenie miejsc kultu lub miejsc o znaczeniu kulturowym;

| M. | mając na uwadze, że głównymi problemami pozostają: przymusowa praca oraz brak zgody na tworzenie związków zawodowych i na prawa do rokowań zbiorowych; mając ponadto na uwadze, że ogromnym powodem do zaniepokojenia są często wyjątkowo niskie standardy w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa – lub ich brak – szczególnie w kopalniach działających na niewielką skalę, które często funkcjonują w bardzo niebezpiecznych warunkach; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że głównymi problemami pozostają: przymusowa praca oraz brak zgody na tworzenie związków zawodowych i na prawa do rokowań zbiorowych; mając ponadto na uwadze, że ogromnym powodem do zaniepokojenia są często wyjątkowo niskie standardy w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa – lub ich brak – szczególnie w kopalniach działających na niewielką skalę, które często funkcjonują w bardzo niebezpiecznych warunkach;

| N. | mając na uwadze, że odpowiedzialność za poszanowanie praw człowieka stanowi ogólną normę, której przestrzegania oczekuje się od wszystkich przedsiębiorstw, bez względu na miejsce prowadzenia działalności, co przypomniano w wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka opracowanych przez specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. respektowania praw człowieka przez korporacje transnarodowe i inne przedsiębiorstwa, Johna Ruggiego; mając na uwadze, że istnieje jednak zbyt mała zgodność co do konkretnych następstw takiej odpowiedzialności, a postępy na rzecz jej wszechstronnego poszanowania poważnie ogranicza również brak skutecznych mechanizmów monitorowania, sprawozdawczości, weryfikacji i rozliczalności; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że odpowiedzialność za poszanowanie praw człowieka stanowi ogólną normę, której przestrzegania oczekuje się od wszystkich przedsiębiorstw, bez względu na miejsce prowadzenia działalności, co przypomniano w wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka opracowanych przez specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. respektowania praw człowieka przez korporacje transnarodowe i inne przedsiębiorstwa, Johna Ruggiego; mając na uwadze, że istnieje jednak zbyt mała zgodność co do konkretnych następstw takiej odpowiedzialności, a postępy na rzecz jej wszechstronnego poszanowania poważnie ogranicza również brak skutecznych mechanizmów monitorowania, sprawozdawczości, weryfikacji i rozliczalności;

| O. | mając na uwadze, że rozpowszechnienie kodeksów postępowania, norm i systemów certyfikacji o różnym zakresie tematycznym w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw utrudnia lub uniemożliwia dokonywanie ocen, porównań lub weryfikacji; mając na uwadze, że takie rozpowszechnienie ma wiele źródeł, w tym niedostateczne zobowiązanie na rzecz realizacji skutecznej polityki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz szukanie dróg na skróty przez przedsiębiorstwa, które chcą być postrzegane jako prowadzące działalność w sposób odpowiedzialny wobec społeczeństwa i środowiska; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że rozpowszechnienie kodeksów postępowania, norm i systemów certyfikacji o różnym zakresie tematycznym w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw utrudnia lub uniemożliwia dokonywanie ocen, porównań lub weryfikacji; mając na uwadze, że takie rozpowszechnienie ma wiele źródeł, w tym niedostateczne zobowiązanie na rzecz realizacji skutecznej polityki społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz szukanie dróg na skróty przez przedsiębiorstwa, które chcą być postrzegane jako prowadzące działalność w sposób odpowiedzialny wobec społeczeństwa i środowiska;

| P. | mając na uwadze, że najwyższe znaczenie dla zwiększenia skuteczności i osiągnięcia równości w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw ma odejście od obecnego systemu swobodnego wyboru, w ramach którego przedsiębiorstwa wybierają kodeksy i normy według własnych preferencji, na rzecz wspólnych norm ogólnobranżowych; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że najwyższe znaczenie dla zwiększenia skuteczności i osiągnięcia równości w dziedzinie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw ma odejście od obecnego systemu swobodnego wyboru, w ramach którego przedsiębiorstwa wybierają kodeksy i normy według własnych preferencji, na rzecz wspólnych norm ogólnobranżowych;

| Q. | mając na uwadze, że pseudoekologiczny marketing – tj. kreowanie wrażenia rzekomo pozytywnych działań środowiskowych w celu wprowadzenia w błąd opinii publicznej i odwrócenia uwagi od praktyk szkodliwych dla środowiska – wprowadza w błąd konsumentów, ogół społeczeństwa i organy regulacyjne jeśli chodzi o wyniki w zakresie ochrony środowiska i utrudnia odpowiedzialne prowadzenie działalności biznesowej, i z tych względów należy go zwalczać; mając na uwadze, że w ogólniejszym ujęciu przedsiębiorstwa wykorzystujące społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw jako narzędzie marketingowe muszą dopilnować, aby wszelkie formułowane zapewnienia były zgodne z prawdą; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że pseudoekologiczny marketing – tj. kreowanie wrażenia rzekomo pozytywnych działań środowiskowych w celu wprowadzenia w błąd opinii publicznej i odwrócenia uwagi od praktyk szkodliwych dla środowiska – wprowadza w błąd konsumentów, ogół społeczeństwa i organy regulacyjne jeśli chodzi o wyniki w zakresie ochrony środowiska i utrudnia odpowiedzialne prowadzenie działalności biznesowej, i z tych względów należy go zwalczać; mając na uwadze, że w ogólniejszym ujęciu przedsiębiorstwa wykorzystujące społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw jako narzędzie marketingowe muszą dopilnować, aby wszelkie formułowane zapewnienia były zgodne z prawdą;

| R. | mając na uwadze, że w zamyśle wdrażanie EITI ma zwiększać przejrzystość gospodarowania dochodem w celu ograniczenia potencjału korupcji i umożliwienia sprawiedliwego podziału korzyści; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że w zamyśle wdrażanie EITI ma zwiększać przejrzystość gospodarowania dochodem w celu ograniczenia potencjału korupcji i umożliwienia sprawiedliwego podziału korzyści;

| S. | mając na uwadze, że choć wiele państw afrykańskich w ostatnich dwudziestu latach przeprowadziło liberalizację gospodarczą, handlową i inwestycyjną, nie osiągnęły one znaczącej dywersyfikacji gospodarczej, a gospodarki w tych państwach są najczęściej mniej zróżnicowane i raczej skoncentrowane na przykład na wywozie minerałów i produktów rolnych o małej wartości dodanej, przy czym w obydwu przypadkach występuje wysoka podatność na zmiany cen zewnętrznych; mając na uwadze, że obecnie wszystkie starania należy skupić na większej dywersyfikacji gospodarczej, tj. mniejszym uzależnieniu od przemysłu wydobywczego lub od wywozu produktów rolnych; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że choć wiele państw afrykańskich w ostatnich dwudziestu latach przeprowadziło liberalizację gospodarczą, handlową i inwestycyjną, nie osiągnęły one znaczącej dywersyfikacji gospodarczej, a gospodarki w tych państwach są najczęściej mniej zróżnicowane i raczej skoncentrowane na przykład na wywozie minerałów i produktów rolnych o małej wartości dodanej, przy czym w obydwu przypadkach występuje wysoka podatność na zmiany cen zewnętrznych; mając na uwadze, że obecnie wszystkie starania należy skupić na większej dywersyfikacji gospodarczej, tj. mniejszym uzależnieniu od przemysłu wydobywczego lub od wywozu produktów rolnych;

| T. | mając na uwadze, że w deklaracji z Addis Abeby w sprawie rozwoju i gospodarowania zasobami mineralnymi w Afryce wzywa się kraje afrykańskie do dopilnowania, aby umowy o partnerstwie gospodarczym i ogólne negocjacje WTO nie ograniczały krajowej polityki rozwoju i aby liberalizacja handlu, która może umocnić zależność krajów afrykańskich o niskim dochodzie od surowców, nie powodowała efektu „lock-in”; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w deklaracji z Addis Abeby w sprawie rozwoju i gospodarowania zasobami mineralnymi w Afryce wzywa się kraje afrykańskie do dopilnowania, aby umowy o partnerstwie gospodarczym i ogólne negocjacje WTO nie ograniczały krajowej polityki rozwoju i aby liberalizacja handlu, która może umocnić zależność krajów afrykańskich o niskim dochodzie od surowców, nie powodowała efektu „lock-in”;

| U. | mając na uwadze, że od czasu reform górnictwa, przeprowadzonych w latach 1980. pod egidą Banku Światowego, Ameryka Łacińska dąży do umocnienia roli instytucji publicznych, skupiając się na krajowych priorytetach i celach rozwoju gospodarczego; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że od czasu reform górnictwa, przeprowadzonych w latach 1980. pod egidą Banku Światowego, Ameryka Łacińska dąży do umocnienia roli instytucji publicznych, skupiając się na krajowych priorytetach i celach rozwoju gospodarczego;

| V. | mając na uwadze powszechne stosowanie podatków wywozowych, chociaż regionalne umowy handlowe oraz umowy o partnerstwie gospodarczym realizowane przez UE zakazują ich stosowania; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze powszechne stosowanie podatków wywozowych, chociaż regionalne umowy handlowe oraz umowy o partnerstwie gospodarczym realizowane przez UE zakazują ich stosowania;

| W. | mając na uwadze, że niektóre państwa AKP niepokoją się, że ograniczenia w stosowaniu podatków wywozowych przewidziane w umowach o partnerstwie gospodarczym mogą im utrudnić przesuwanie się w górę łańcucha wartości; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że niektóre państwa AKP niepokoją się, że ograniczenia w stosowaniu podatków wywozowych przewidziane w umowach o partnerstwie gospodarczym mogą im utrudnić przesuwanie się w górę łańcucha wartości;

| X. | mając na uwadze, że korupcja i mało przejrzyste umowy są rozpowszechnione w przemyśle wydobywczym; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że korupcja i mało przejrzyste umowy są rozpowszechnione w przemyśle wydobywczym;

| Y. | mając na uwadze, że globalny charakter nowoczesnych łańcuchów dostaw oznacza, że zasoby naturalne, które podsyciły niektóre z najbardziej brutalnych konfliktów na świecie, są kupowane i sprzedawane na rynku międzynarodowym, w tym przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność w UE; |
| --- | --- |

Y.

mając na uwadze, że globalny charakter nowoczesnych łańcuchów dostaw oznacza, że zasoby naturalne, które podsyciły niektóre z najbardziej brutalnych konfliktów na świecie, są kupowane i sprzedawane na rynku międzynarodowym, w tym przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność w UE;

| Z. | mając na uwadze, że wysiłki podejmowane dobrowolnie przez przedsiębiorstwa, aby uniknąć finansowania konfliktów w regionach wydobycia minerałów, choć przyjmowane z zadowoleniem, nie zawsze były skuteczne; |
| --- | --- |

Z.

mając na uwadze, że wysiłki podejmowane dobrowolnie przez przedsiębiorstwa, aby uniknąć finansowania konfliktów w regionach wydobycia minerałów, choć przyjmowane z zadowoleniem, nie zawsze były skuteczne;

| AA. | mając na uwadze, że w sekcji 1502 amerykańskiej ustawy Dodda-Franka z 2010 r. przedsiębiorstwa zarejestrowane w amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC), w tym przedsiębiorstwa europejskie, obowiązuje wymóg należytej staranności przy określaniu, czy ich produkty zawierają minerały, które posłużyły do sfinansowania grup zbrojnych w Demokratycznej Republice Konga; mając na uwadze, że w załączonej decyzji SEC przywołała wytyczne OECD jako wiarygodny standard należytej staranności dla przedsiębiorstw stosujących przepisy ustawy; |
| --- | --- |

AA.

mając na uwadze, że w sekcji 1502 amerykańskiej ustawy Dodda-Franka z 2010 r. przedsiębiorstwa zarejestrowane w amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC), w tym przedsiębiorstwa europejskie, obowiązuje wymóg należytej staranności przy określaniu, czy ich produkty zawierają minerały, które posłużyły do sfinansowania grup zbrojnych w Demokratycznej Republice Konga; mając na uwadze, że w załączonej decyzji SEC przywołała wytyczne OECD jako wiarygodny standard należytej staranności dla przedsiębiorstw stosujących przepisy ustawy;

| AB. | mając na uwadze, że starania na rzecz zakończenia konfliktu poprzez zapobieganie uzyskiwaniu dochodów z tradycyjnej działalności wydobywczej przez grupy zbrojne były stosunkowo skuteczne w odniesieniu do diamentów, jednak potrzebna jest intensyfikacja wysiłków na rzecz utworzenia solidnych ram prawnych i instytucjonalnych w odniesieniu do takiej działalności wydobywczej, poza Międzynarodową Konferencją w sprawie Regionu Wielkich Jezior (ICGLR); |
| --- | --- |

AB.

mając na uwadze, że starania na rzecz zakończenia konfliktu poprzez zapobieganie uzyskiwaniu dochodów z tradycyjnej działalności wydobywczej przez grupy zbrojne były stosunkowo skuteczne w odniesieniu do diamentów, jednak potrzebna jest intensyfikacja wysiłków na rzecz utworzenia solidnych ram prawnych i instytucjonalnych w odniesieniu do takiej działalności wydobywczej, poza Międzynarodową Konferencją w sprawie Regionu Wielkich Jezior (ICGLR);

Górnictwo a zrównoważony rozwój

| 1. | z zaniepokojeniem stwierdza, że niezrównoważone górnictwo może powodować znaczne szkody społeczne i dla środowiska naturalnego, szczególnie w Afryce; |
| --- | --- |

1.

z zaniepokojeniem stwierdza, że niezrównoważone górnictwo może powodować znaczne szkody społeczne i dla środowiska naturalnego, szczególnie w Afryce;

| 2. | podkreśla, że globalny wzrost cen towarów, podsycany przez popyt w gospodarkach wschodzących, stanowi wielką szansę dla krajów rozwijających się o bogatych zasobach, szczególnie w Afryce, na zwiększenie swoich dochodów i przeznaczenie ich na rozwój, w interesie swojej ludności; popiera politykę krajową zmierzającą w tym kierunku; zwraca uwagę, że reformy ustawodawcze i regulacyjne mają często zasadnicze znaczenie i podkreśla, że umowy handlowe i inwestycyjne nie powinny ograniczać niezbędnej swobody politycznej; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że globalny wzrost cen towarów, podsycany przez popyt w gospodarkach wschodzących, stanowi wielką szansę dla krajów rozwijających się o bogatych zasobach, szczególnie w Afryce, na zwiększenie swoich dochodów i przeznaczenie ich na rozwój, w interesie swojej ludności; popiera politykę krajową zmierzającą w tym kierunku; zwraca uwagę, że reformy ustawodawcze i regulacyjne mają często zasadnicze znaczenie i podkreśla, że umowy handlowe i inwestycyjne nie powinny ograniczać niezbędnej swobody politycznej;

| 3. | podkreśla, że poza generowaniem dochodów rządowych, które można przeznaczyć na rozwój, przemysł wydobywczy powinien przyczyniać się do rozwoju dzięki powiązaniom z lokalną gospodarką, na przykład przez zatrudnienie i szkolenie ludności lokalnej, zakup lokalnych towarów i usług, przetwarzanie minerałów w miejscu wydobycia oraz zaangażowanie w wysiłki na rzecz rozwoju lokalnego przemysłu, który opiera się na przetworzonych i nieprzetworzonych materiałach stanowiących wsad lub który może w inny sposób skorzystać na obecności przedsiębiorstw wydobywczych; wzywa państwa członkowskie Unii Afrykańskiej do systematycznego wdrażania swojej wizji górnictwa afrykańskiego; jest przekonany, że może to istotnie przyspieszyć postępy w kierunku osiągnięcia milenijnych celów rozwoju; w tym celu podkreśla konieczność promowania zasad zrównoważonego rozwoju opartych na górnictwie odpowiedzialnym pod względem skutków społecznych i dla środowiska; |
| --- | --- |

3.

podkreśla, że poza generowaniem dochodów rządowych, które można przeznaczyć na rozwój, przemysł wydobywczy powinien przyczyniać się do rozwoju dzięki powiązaniom z lokalną gospodarką, na przykład przez zatrudnienie i szkolenie ludności lokalnej, zakup lokalnych towarów i usług, przetwarzanie minerałów w miejscu wydobycia oraz zaangażowanie w wysiłki na rzecz rozwoju lokalnego przemysłu, który opiera się na przetworzonych i nieprzetworzonych materiałach stanowiących wsad lub który może w inny sposób skorzystać na obecności przedsiębiorstw wydobywczych; wzywa państwa członkowskie Unii Afrykańskiej do systematycznego wdrażania swojej wizji górnictwa afrykańskiego; jest przekonany, że może to istotnie przyspieszyć postępy w kierunku osiągnięcia milenijnych celów rozwoju; w tym celu podkreśla konieczność promowania zasad zrównoważonego rozwoju opartych na górnictwie odpowiedzialnym pod względem skutków społecznych i dla środowiska;

| 4. | wzywa kraje rozwijające się do usprawnienia prowadzonej współpracy regionalnej, rozwinięcia i przyjęcia wspólnych norm społecznych, w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska, a także norm w sektorze górnictwa, w tym dotyczących tradycyjnej działalności wydobywczej i działalności wydobywczej prowadzonej na niewielką skalę; |
| --- | --- |

4.

wzywa kraje rozwijające się do usprawnienia prowadzonej współpracy regionalnej, rozwinięcia i przyjęcia wspólnych norm społecznych, w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska, a także norm w sektorze górnictwa, w tym dotyczących tradycyjnej działalności wydobywczej i działalności wydobywczej prowadzonej na niewielką skalę;

| 5. | podkreśla konieczność przyjęcia podejścia międzynarodowego i regionalnego w kwestii ograniczenia nielegalnej eksploatacji zasobów naturalnych; zachęca kraje rozwijające się, aby poczyniły kroki na rzecz sformalizowania sektora tradycyjnej działalności wydobywczej i działalności wydobywczej prowadzonej na niewielką skalę, aby poprawić warunki życia, zagwarantować płace zapewniające utrzymanie na minimalnym poziomie oraz włączyć ten sektor do gospodarki krajowej i gospodarki obszarów wiejskich, przy jednoczesnym przeznaczeniu na ten cel łatwo dostępnego wsparcia finansowego i technicznego oraz przy zapewnieniu systemu prawnego, który zapewniłby podmiotom prowadzącym tradycyjną działalność wydobywczą i działalność wydobywczą prowadzoną na niewielką skalę wystarczającą ilość gruntów i bezpieczeństwo tytułu własności; wzywa UE do udzielenia wsparcia krajom rozwijającym się w podnoszeniu zdolności lokalnych do prowadzenia systemów śledzenia i certyfikacji przed wprowadzeniem zakazów przewożenia minerałów niezgodnych z wymogami; |
| --- | --- |

5.

podkreśla konieczność przyjęcia podejścia międzynarodowego i regionalnego w kwestii ograniczenia nielegalnej eksploatacji zasobów naturalnych; zachęca kraje rozwijające się, aby poczyniły kroki na rzecz sformalizowania sektora tradycyjnej działalności wydobywczej i działalności wydobywczej prowadzonej na niewielką skalę, aby poprawić warunki życia, zagwarantować płace zapewniające utrzymanie na minimalnym poziomie oraz włączyć ten sektor do gospodarki krajowej i gospodarki obszarów wiejskich, przy jednoczesnym przeznaczeniu na ten cel łatwo dostępnego wsparcia finansowego i technicznego oraz przy zapewnieniu systemu prawnego, który zapewniłby podmiotom prowadzącym tradycyjną działalność wydobywczą i działalność wydobywczą prowadzoną na niewielką skalę wystarczającą ilość gruntów i bezpieczeństwo tytułu własności; wzywa UE do udzielenia wsparcia krajom rozwijającym się w podnoszeniu zdolności lokalnych do prowadzenia systemów śledzenia i certyfikacji przed wprowadzeniem zakazów przewożenia minerałów niezgodnych z wymogami;

| 6. | podkreśla starania Unii w zakresie wspierania dalszego rozwoju instytucjonalnego i budowania potencjału rządów państw przyjmujących, tak aby stworzyć niezbędne ramy instytucjonalne i ramy prawne do gospodarowania dochodami uzyskiwanymi przez przemysł wydobywczy oraz dokonywania podziału tych dochodów w przejrzysty i skuteczny sposób; kładzie również nacisk na partnerstwa rozwijane między UE a Afrykańskim Bankiem Rozwoju; w szczególności wzywa UE, aby priorytetowo traktowała udzielanie pomocy w opracowywaniu przepisów i polityki opodatkowania, tak aby zmaksymalizować korzyści osiągane na szczeblu lokalnym i krajowym w związku z rozwojem przemysłu wydobywczego, prowadząc do tworzenia lokalnych miejsc pracy, otrzymywania płacy zapewniającej utrzymanie na minimalnym poziomie dla pracowników i ich rodzin oraz zacieśnienia powiązań między małymi i średnimi przedsiębiorstwami a łańcuchem dostaw w związku z rozwojem przemysłu wydobywczego; |
| --- | --- |

6.

podkreśla starania Unii w zakresie wspierania dalszego rozwoju instytucjonalnego i budowania potencjału rządów państw przyjmujących, tak aby stworzyć niezbędne ramy instytucjonalne i ramy prawne do gospodarowania dochodami uzyskiwanymi przez przemysł wydobywczy oraz dokonywania podziału tych dochodów w przejrzysty i skuteczny sposób; kładzie również nacisk na partnerstwa rozwijane między UE a Afrykańskim Bankiem Rozwoju; w szczególności wzywa UE, aby priorytetowo traktowała udzielanie pomocy w opracowywaniu przepisów i polityki opodatkowania, tak aby zmaksymalizować korzyści osiągane na szczeblu lokalnym i krajowym w związku z rozwojem przemysłu wydobywczego, prowadząc do tworzenia lokalnych miejsc pracy, otrzymywania płacy zapewniającej utrzymanie na minimalnym poziomie dla pracowników i ich rodzin oraz zacieśnienia powiązań między małymi i średnimi przedsiębiorstwami a łańcuchem dostaw w związku z rozwojem przemysłu wydobywczego;

| 7. | podkreśla, że zgodnie z zasadą własności, społeczności lokalne powinny być zaangażowane w planowanie i opracowywanie projektów dotyczących zasobów naturalnych, które powinny podlegać ocenie w ramach lokalnych łańcuchów dostaw oraz zatrudnienia społeczności lokalnej; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że zgodnie z zasadą własności, społeczności lokalne powinny być zaangażowane w planowanie i opracowywanie projektów dotyczących zasobów naturalnych, które powinny podlegać ocenie w ramach lokalnych łańcuchów dostaw oraz zatrudnienia społeczności lokalnej;

| 8. | uważa, że w kontekście rozwoju przemysłu wydobywczego zasadnicze znaczenie ma uznanie i zagwarantowanie tradycyjnych praw i kultur rdzennej ludności oraz zapewnienie jej wczesnego i świadomego uczestnictwa; |
| --- | --- |

8.

uważa, że w kontekście rozwoju przemysłu wydobywczego zasadnicze znaczenie ma uznanie i zagwarantowanie tradycyjnych praw i kultur rdzennej ludności oraz zapewnienie jej wczesnego i świadomego uczestnictwa;

| 9. | podkreśla konieczność zapewnienia ofiarom naruszenia prawa socjalnego i prawa w dziedzinie ochrony środowiska przez przedsiębiorstwa wielonarodowe skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

9.

podkreśla konieczność zapewnienia ofiarom naruszenia prawa socjalnego i prawa w dziedzinie ochrony środowiska przez przedsiębiorstwa wielonarodowe skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości;

| 10. | podkreśla, że w kontekście, w którym krajowe regulacje w krajach rozwijających się są często nieodpowiednie, by chronić prawa człowieka przed naruszeniami ze strony przedsiębiorstw, ramy ochrony, poszanowania i działań naprawczych ONZ zapewniają kompleksowy i użyteczny zbiór zasad z myślą o przestrzeganiu praw człowieka przez przedsiębiorstwa i o ochronie tych praw; |
| --- | --- |

10.

podkreśla, że w kontekście, w którym krajowe regulacje w krajach rozwijających się są często nieodpowiednie, by chronić prawa człowieka przed naruszeniami ze strony przedsiębiorstw, ramy ochrony, poszanowania i działań naprawczych ONZ zapewniają kompleksowy i użyteczny zbiór zasad z myślą o przestrzeganiu praw człowieka przez przedsiębiorstwa i o ochronie tych praw;

| 11. | zwraca się o skuteczne wdrażanie afrykańskiej karty praw człowieka, która zawiera przepisy dotyczące dysponowania majątkiem i zasobami naturalnymi oraz zasady odpowiedniej rekompensaty; |
| --- | --- |

11.

zwraca się o skuteczne wdrażanie afrykańskiej karty praw człowieka, która zawiera przepisy dotyczące dysponowania majątkiem i zasobami naturalnymi oraz zasady odpowiedniej rekompensaty;

| 12. | zwraca się do krajów rozwijających się o ratyfikację konwencji i instrumentów w dziedzinie praw człowieka, odnoszących się do sektora minerałów, a następnie o ich wdrożenie, m.in. poprzez upoważnienie publicznych instytucji zajmujących się problematyką praw człowieka do monitorowania egzekwowania norm praw człowieka w górnictwie oraz poprzez opracowanie narzędzi i metodologii włączania kwestii zdrowia i praw człowieka do procedur oceny skutków; |
| --- | --- |

12.

zwraca się do krajów rozwijających się o ratyfikację konwencji i instrumentów w dziedzinie praw człowieka, odnoszących się do sektora minerałów, a następnie o ich wdrożenie, m.in. poprzez upoważnienie publicznych instytucji zajmujących się problematyką praw człowieka do monitorowania egzekwowania norm praw człowieka w górnictwie oraz poprzez opracowanie narzędzi i metodologii włączania kwestii zdrowia i praw człowieka do procedur oceny skutków;

| 13. | z zaniepokojeniem stwierdza, że zdaniem Johna Ruggiego, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka, około dwóch trzecich przypadków naruszenia praw człowieka przez przedsiębiorstwa ma miejsce w sektorze ropy naftowej, gazu i górnictwa; podkreśla, że zgodnie z międzynarodowymi i europejskimi przepisami w dziedzinie praw człowieka państwa członkowskie UE i wspólnota międzynarodowa mają obowiązek dopilnowania, aby przedsiębiorstwa podlegające ich jurysdykcji nie naruszały praw człowieka ani nie przyczyniały się, pośrednio lub bezpośrednio, do takiego naruszenia praw człowieka w ramach prowadzonej działalności; |
| --- | --- |

13.

z zaniepokojeniem stwierdza, że zdaniem Johna Ruggiego, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka, około dwóch trzecich przypadków naruszenia praw człowieka przez przedsiębiorstwa ma miejsce w sektorze ropy naftowej, gazu i górnictwa; podkreśla, że zgodnie z międzynarodowymi i europejskimi przepisami w dziedzinie praw człowieka państwa członkowskie UE i wspólnota międzynarodowa mają obowiązek dopilnowania, aby przedsiębiorstwa podlegające ich jurysdykcji nie naruszały praw człowieka ani nie przyczyniały się, pośrednio lub bezpośrednio, do takiego naruszenia praw człowieka w ramach prowadzonej działalności;

| 14. | wyraża również zaniepokojenie warunkami pracy w sektorze wydobycia na niewielką skalę, w którym zatrudnienie jest niepewne, dalekie od zgodności z międzynarodowymi i krajowymi normami pracy oraz w którym szacowana skala wypadków przy pracy jest sześcio- lub siedmiokrotnie wyższa niż w większych przedsiębiorstwach; wzywa rządy krajów rozwijających się oraz przedsiębiorstwa wydobywcze do wdrożenia podstawowych norm pracy określonych w konwencjach MOP, w tym konwencji dotyczącej bezpieczeństwa i zdrowia w kopalniach, aby zapewnić godne i bezpieczne warunki pracy wszystkim pracownikom kopalni; |
| --- | --- |

14.

wyraża również zaniepokojenie warunkami pracy w sektorze wydobycia na niewielką skalę, w którym zatrudnienie jest niepewne, dalekie od zgodności z międzynarodowymi i krajowymi normami pracy oraz w którym szacowana skala wypadków przy pracy jest sześcio- lub siedmiokrotnie wyższa niż w większych przedsiębiorstwach; wzywa rządy krajów rozwijających się oraz przedsiębiorstwa wydobywcze do wdrożenia podstawowych norm pracy określonych w konwencjach MOP, w tym konwencji dotyczącej bezpieczeństwa i zdrowia w kopalniach, aby zapewnić godne i bezpieczne warunki pracy wszystkim pracownikom kopalni;

| 15. | wzywa państwa członkowskie UE do zwiększenia pomocy w zwalczaniu pracy dzieci w górnictwie oraz we wspieraniu przedsięwzięć MOP w zakresie stwarzania szans edukacyjnych i alternatywnych perspektyw generowania dochodu, tak aby odsunąć dzieci od pracy w górnictwie; |
| --- | --- |

15.

wzywa państwa członkowskie UE do zwiększenia pomocy w zwalczaniu pracy dzieci w górnictwie oraz we wspieraniu przedsięwzięć MOP w zakresie stwarzania szans edukacyjnych i alternatywnych perspektyw generowania dochodu, tak aby odsunąć dzieci od pracy w górnictwie;

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że międzynarodowe instytucje finansowe opracowały metody pozwalające dopilnować, aby inwestorzy w sektorze wydobycia minerałów przeprowadzali ocenę oddziaływania na środowisko oraz ocenę skutków społecznych; stwierdza jednak, że w związku z ograniczeniami zasobów finansowych i ludzkich problemem pozostaje tworzenie zdolności w krajach rozwijających się, które pozwoliłyby zapewnić stosowanie tych wymogów; wzywa zatem UE do udzielania większego wsparcia technicznego, aby umożliwić krajom rozwijającym się wprowadzenie praktyki systematycznego przeprowadzania oceny ryzyka społecznego oraz ryzyka dla zdrowia i środowiska, wraz z przepisami dotyczącymi skutecznego zaangażowania społecznego; |
| --- | --- |

16.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że międzynarodowe instytucje finansowe opracowały metody pozwalające dopilnować, aby inwestorzy w sektorze wydobycia minerałów przeprowadzali ocenę oddziaływania na środowisko oraz ocenę skutków społecznych; stwierdza jednak, że w związku z ograniczeniami zasobów finansowych i ludzkich problemem pozostaje tworzenie zdolności w krajach rozwijających się, które pozwoliłyby zapewnić stosowanie tych wymogów; wzywa zatem UE do udzielania większego wsparcia technicznego, aby umożliwić krajom rozwijającym się wprowadzenie praktyki systematycznego przeprowadzania oceny ryzyka społecznego oraz ryzyka dla zdrowia i środowiska, wraz z przepisami dotyczącymi skutecznego zaangażowania społecznego;

| 17. | podkreśla rolę Grupy Banku Światowego w opracowywaniu odpowiedzialnych praktyk biznesowych; przypomina o potrzebie poprawy sposobu rozpowszechniania i stosowania wiedzy o ustanawianiu instytucji, które troszczą się o większą uczciwość, oraz udostępniania informacji i środków działania obywatelom, tak aby rządy były wydajniejsze i w większym stopniu uwzględniały ich potrzeby; |
| --- | --- |

17.

podkreśla rolę Grupy Banku Światowego w opracowywaniu odpowiedzialnych praktyk biznesowych; przypomina o potrzebie poprawy sposobu rozpowszechniania i stosowania wiedzy o ustanawianiu instytucji, które troszczą się o większą uczciwość, oraz udostępniania informacji i środków działania obywatelom, tak aby rządy były wydajniejsze i w większym stopniu uwzględniały ich potrzeby;

| 18. | zwraca się do władz o zakazanie poszukiwania i wydobycia minerałów w parkach narodowych i obiektach z listy światowego dziedzictwa kulturalnego oraz wzywa przedsiębiorstwa, aby zobowiązały się do niepodejmowania tego rodzaju poszukiwania i wydobycia; |
| --- | --- |

18.

zwraca się do władz o zakazanie poszukiwania i wydobycia minerałów w parkach narodowych i obiektach z listy światowego dziedzictwa kulturalnego oraz wzywa przedsiębiorstwa, aby zobowiązały się do niepodejmowania tego rodzaju poszukiwania i wydobycia;

| 19. | uważa, że przemysł wydobywczy mógłby i powinien się znacząco przyczynić do ograniczenia zmiany klimatu dzięki transferowi technologii i odpowiedzialnemu inwestowaniu; podkreśla, że duże przedsiębiorstwa wydobywcze mogłyby potencjalnie udostępnić wiedzę fachową w zakresie zmniejszenia emisji małym i średnim przedsiębiorstwom w sektorze górnictwa; ponawia wezwanie, aby UE dążyła do zawarcia porozumień w zakresie finansowania działań związanych z klimatem, transferu technologii oraz tworzenia zdolności, a także zwiększenia pomocy dla krajów rozwijających się na rzecz ograniczenia emisji CO2; |
| --- | --- |

19.

uważa, że przemysł wydobywczy mógłby i powinien się znacząco przyczynić do ograniczenia zmiany klimatu dzięki transferowi technologii i odpowiedzialnemu inwestowaniu; podkreśla, że duże przedsiębiorstwa wydobywcze mogłyby potencjalnie udostępnić wiedzę fachową w zakresie zmniejszenia emisji małym i średnim przedsiębiorstwom w sektorze górnictwa; ponawia wezwanie, aby UE dążyła do zawarcia porozumień w zakresie finansowania działań związanych z klimatem, transferu technologii oraz tworzenia zdolności, a także zwiększenia pomocy dla krajów rozwijających się na rzecz ograniczenia emisji CO2;

| 20. | podkreśla, że potrzebne są rygorystyczne przepisy prawa europejskiego w zakresie ujawniania przez niektóre duże przedsiębiorstwa informacji innych niż finansowe, w tym zobowiązania przedsiębiorstw do przeprowadzania badania due diligence opartego na ocenie ryzyka, z uwzględnieniem całego łańcucha dostaw; |
| --- | --- |

20.

podkreśla, że potrzebne są rygorystyczne przepisy prawa europejskiego w zakresie ujawniania przez niektóre duże przedsiębiorstwa informacji innych niż finansowe, w tym zobowiązania przedsiębiorstw do przeprowadzania badania due diligence opartego na ocenie ryzyka, z uwzględnieniem całego łańcucha dostaw;

Rola sektora prywatnego

| 21. | wzywa do skutecznego wdrożenia deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy, wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, inicjatywy ONZ Global Compact oraz wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka przy pomocy wspólnych mechanizmów ogólnobranżowych; |
| --- | --- |

21.

wzywa do skutecznego wdrożenia deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy, wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, inicjatywy ONZ Global Compact oraz wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka przy pomocy wspólnych mechanizmów ogólnobranżowych;

| 22. | wzywa ESDZ i Komisję do dopilnowania, aby urzędnicy odpowiedzialni za wymianę handlową UE pracujący w delegaturach UE byli regularnie szkoleni w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

22.

wzywa ESDZ i Komisję do dopilnowania, aby urzędnicy odpowiedzialni za wymianę handlową UE pracujący w delegaturach UE byli regularnie szkoleni w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

| 23. | wzywa Komisję, aby aktywnie wspierała odpowiedzialne prowadzenie działalności gospodarczej wśród przedsiębiorstw unijnych działających za granicą, gwarantując ścisłe przestrzeganie wszystkich obowiązków prawnych, w szczególności międzynarodowych norm i przepisów w dziedzinie praw człowieka, prawa pracy i ochrony środowiska; |
| --- | --- |

23.

wzywa Komisję, aby aktywnie wspierała odpowiedzialne prowadzenie działalności gospodarczej wśród przedsiębiorstw unijnych działających za granicą, gwarantując ścisłe przestrzeganie wszystkich obowiązków prawnych, w szczególności międzynarodowych norm i przepisów w dziedzinie praw człowieka, prawa pracy i ochrony środowiska;

| 24. | podkreśla, że zakres tematyczny różnych systemów wdrażania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw jest często wybiórczy, co odnosi się też do kwestii społecznych i dotyczących ochrony środowiska; uważa, że takie fragmentaryczne podejście jest szkodliwe dla oceny ogólnych zrównoważonych wyników przedsiębiorstwa; uważa, że podczas gdy takie ogólne ramy pozwoliły rozwinąć wspólne zrozumienie i język zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, powinny one również stanowić podstawę wspólnych, ogólnobranżowych i międzynarodowych norm definiujących odpowiedzialne praktyki biznesowe; |
| --- | --- |

24.

podkreśla, że zakres tematyczny różnych systemów wdrażania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw jest często wybiórczy, co odnosi się też do kwestii społecznych i dotyczących ochrony środowiska; uważa, że takie fragmentaryczne podejście jest szkodliwe dla oceny ogólnych zrównoważonych wyników przedsiębiorstwa; uważa, że podczas gdy takie ogólne ramy pozwoliły rozwinąć wspólne zrozumienie i język zasad społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, powinny one również stanowić podstawę wspólnych, ogólnobranżowych i międzynarodowych norm definiujących odpowiedzialne praktyki biznesowe;

| 25. | podkreśla również, że inicjatywy w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw nie zwalniają rządów z odpowiedzialności za zapewnienie swoim obywatelom podstawowej infrastruktury i innych dóbr publicznych, ale że powinny one raczej stanowić ich uzupełnienie; |
| --- | --- |

25.

podkreśla również, że inicjatywy w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw nie zwalniają rządów z odpowiedzialności za zapewnienie swoim obywatelom podstawowej infrastruktury i innych dóbr publicznych, ale że powinny one raczej stanowić ich uzupełnienie;

Międzynarodowe systemy wymiany handlowej i inwestycji

| 26. | wzywa UE, aby wykorzystała swoje stosunki handlowe i inwestycyjne z kluczowymi państwami partnerskimi (np. z USA, Chinami, Japonią, Brazylią i Indiami) w celu wsparcia dialogu na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wzywa również UE do przeprowadzenia ocen wpływu proponowanych umów handlowych na zrównoważony rozwój przed przejściem do fazy negocjacji; wzywa, aby traktaty inwestycyjne pobudzały pozytywne praktyki w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz sprawozdawczości; |
| --- | --- |

26.

wzywa UE, aby wykorzystała swoje stosunki handlowe i inwestycyjne z kluczowymi państwami partnerskimi (np. z USA, Chinami, Japonią, Brazylią i Indiami) w celu wsparcia dialogu na temat społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; wzywa również UE do przeprowadzenia ocen wpływu proponowanych umów handlowych na zrównoważony rozwój przed przejściem do fazy negocjacji; wzywa, aby traktaty inwestycyjne pobudzały pozytywne praktyki w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz sprawozdawczości;

| 27. | podkreśla, że umowy handlowe powinny traktować z poszanowaniem konieczność dywersyfikacji gospodarki i rozwoju technologicznego w krajach rozwijających się; |
| --- | --- |

27.

podkreśla, że umowy handlowe powinny traktować z poszanowaniem konieczność dywersyfikacji gospodarki i rozwoju technologicznego w krajach rozwijających się;

| 28. | uznaje znaczenie bezpośrednich inwestycji zagranicznych dla rozwoju przemysłu, zauważając jednocześnie, że nazbyt sprzyjające warunki dla bezpośrednich inwestycji zagranicznych w sektorze górnictwa stworzone przez kraje rozwijające się w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku w połączeniu ze złym zarządzaniem na szczeblu krajowym, korupcją, brakiem rozliczalności oraz niedostatecznymi uregulowaniami uniemożliwiły im sprawiedliwy udział w zyskach osiąganych z eksploatacji swoich zasobów naturalnych niezwykle potrzebnych do osiągnięcia rozwoju społecznego i gospodarczego; |
| --- | --- |

28.

uznaje znaczenie bezpośrednich inwestycji zagranicznych dla rozwoju przemysłu, zauważając jednocześnie, że nazbyt sprzyjające warunki dla bezpośrednich inwestycji zagranicznych w sektorze górnictwa stworzone przez kraje rozwijające się w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku w połączeniu ze złym zarządzaniem na szczeblu krajowym, korupcją, brakiem rozliczalności oraz niedostatecznymi uregulowaniami uniemożliwiły im sprawiedliwy udział w zyskach osiąganych z eksploatacji swoich zasobów naturalnych niezwykle potrzebnych do osiągnięcia rozwoju społecznego i gospodarczego;

| 29. | podziela obawy specjalnego przedstawiciela ONZ ds. biznesu i praw człowieka, że obecne metody chronienia praw inwestorów w umowach i porozumieniach międzynarodowych ograniczają możliwości państw w zakresie ochrony praw człowieka; podkreśla potrzebę zachowania równowagi między prawami inwestorów a zobowiązaniami w zakresie zrównoważonego rozwoju ludzkiego; |
| --- | --- |

29.

podziela obawy specjalnego przedstawiciela ONZ ds. biznesu i praw człowieka, że obecne metody chronienia praw inwestorów w umowach i porozumieniach międzynarodowych ograniczają możliwości państw w zakresie ochrony praw człowieka; podkreśla potrzebę zachowania równowagi między prawami inwestorów a zobowiązaniami w zakresie zrównoważonego rozwoju ludzkiego;

| 30. | stanowczo wzywa UE i jej państwa członkowskie do wdrożenia 10 zasad specjalnego przedstawiciela ONZ ds. biznesu i praw człowieka zmierzających do uwzględnienia kwestii zarządzania ryzykiem w zakresie praw człowieka w negocjowaniu umów inwestycyjnych między państwami a inwestorami, tak aby klauzule stabilizacyjne nie ograniczały ochrony i poszanowania praw człowieka; wzywa UE do wspierania rozwoju zdolności krajów rozwijających się do prowadzenia negocjacji oraz wdrażania klauzul dotyczących praw człowieka i zrównoważonego rozwoju w umowach inwestycyjnych; |
| --- | --- |

30.

stanowczo wzywa UE i jej państwa członkowskie do wdrożenia 10 zasad specjalnego przedstawiciela ONZ ds. biznesu i praw człowieka zmierzających do uwzględnienia kwestii zarządzania ryzykiem w zakresie praw człowieka w negocjowaniu umów inwestycyjnych między państwami a inwestorami, tak aby klauzule stabilizacyjne nie ograniczały ochrony i poszanowania praw człowieka; wzywa UE do wspierania rozwoju zdolności krajów rozwijających się do prowadzenia negocjacji oraz wdrażania klauzul dotyczących praw człowieka i zrównoważonego rozwoju w umowach inwestycyjnych;

| 31. | podkreśla, że politykę przemysłową wyróżniają wymogi zmierzające, przykładowo, do zacieśnienia powiązań między inwestorami zagranicznymi a lokalnymi producentami; podkreśla, że umowy inwestycyjne powinny umożliwić korzystanie z wkładu lokalnego lub stosowanie wymogów w zakresie transferu technologii, aby zachęcić firmy zagraniczne do tworzenia wielokierunkowych powiązań oraz do wspierania rozwoju gospodarczego państwa przyjmującego; |
| --- | --- |

31.

podkreśla, że politykę przemysłową wyróżniają wymogi zmierzające, przykładowo, do zacieśnienia powiązań między inwestorami zagranicznymi a lokalnymi producentami; podkreśla, że umowy inwestycyjne powinny umożliwić korzystanie z wkładu lokalnego lub stosowanie wymogów w zakresie transferu technologii, aby zachęcić firmy zagraniczne do tworzenia wielokierunkowych powiązań oraz do wspierania rozwoju gospodarczego państwa przyjmującego;

| 32. | zachęca kraje afrykańskie do czynienia postępów w staraniach na rzecz integracji regionalnej, tak aby usunąć niektóre wewnątrzafrykańskie przeszkody w uprzemysłowieniu opartym na wydobyciu minerałów; |
| --- | --- |

32.

zachęca kraje afrykańskie do czynienia postępów w staraniach na rzecz integracji regionalnej, tak aby usunąć niektóre wewnątrzafrykańskie przeszkody w uprzemysłowieniu opartym na wydobyciu minerałów;

| 33. | podkreśla, że system WTO dopuszcza stosowanie podatków wywozowych, które mogą stanowić element strategii politycznej sprzyjającej rozwojowi krajowego przemysłu produkcyjnego i przetwórczego; |
| --- | --- |

33.

podkreśla, że system WTO dopuszcza stosowanie podatków wywozowych, które mogą stanowić element strategii politycznej sprzyjającej rozwojowi krajowego przemysłu produkcyjnego i przetwórczego;

Czerpanie korzyści z dochodów

| 34. | wzywa UE, aby udzielała wsparcia krajom rozwijającym się w negocjowaniu umów inwestycyjnych, które przyniosą zrównoważone korzyści społeczne i poprawę warunków społeczno-gospodarczych; podkreśla, że przez wywieranie nacisku na rządy krajów rozwijających się, aby obniżyły swoje podatki i opłaty licencyjne, przedsiębiorstwa wydobywcze skutecznie osłabiają zdolności fiskalne państwa, podczas gdy, przeciwnie, eskalacja taryfowa stosowana przez UE wobec gotowych towarów utrudnia krajom rozwijającym się, które są producentami surowców, przetwarzanie i produkcję towarów o wartości dodanej na eksport; |
| --- | --- |

34.

wzywa UE, aby udzielała wsparcia krajom rozwijającym się w negocjowaniu umów inwestycyjnych, które przyniosą zrównoważone korzyści społeczne i poprawę warunków społeczno-gospodarczych; podkreśla, że przez wywieranie nacisku na rządy krajów rozwijających się, aby obniżyły swoje podatki i opłaty licencyjne, przedsiębiorstwa wydobywcze skutecznie osłabiają zdolności fiskalne państwa, podczas gdy, przeciwnie, eskalacja taryfowa stosowana przez UE wobec gotowych towarów utrudnia krajom rozwijającym się, które są producentami surowców, przetwarzanie i produkcję towarów o wartości dodanej na eksport;

| 35. | podkreśla potrzebę negocjowania i wdrażania traktatów podatkowych z krajami rozwijającymi się, aby zapewnić opłacanie przez przedsiębiorstwa wielonarodowe należnej części podatków; wzywa ogólnie UE do udzielania większego wsparcia krajom rozwijającym się w przeprowadzaniu reform podatków oraz usprawnienia administracji skarbowej, aby umożliwić odpowiednie pozyskiwanie zysków z minerałów, gospodarowanie nimi i ich podział, a także do prac na rzecz wprowadzenia umów handlowych znoszących eskalację taryfową w stosunku do wybranych wyrobów gotowych, która może ograniczyć przetwarzanie i produkcję towarów o wartości dodanej opartych na minerałach, w ten sposób utrudniając krajom rozwijającym się realizację strategii dywersyfikacji gospodarczej; |
| --- | --- |

35.

podkreśla potrzebę negocjowania i wdrażania traktatów podatkowych z krajami rozwijającymi się, aby zapewnić opłacanie przez przedsiębiorstwa wielonarodowe należnej części podatków; wzywa ogólnie UE do udzielania większego wsparcia krajom rozwijającym się w przeprowadzaniu reform podatków oraz usprawnienia administracji skarbowej, aby umożliwić odpowiednie pozyskiwanie zysków z minerałów, gospodarowanie nimi i ich podział, a także do prac na rzecz wprowadzenia umów handlowych znoszących eskalację taryfową w stosunku do wybranych wyrobów gotowych, która może ograniczyć przetwarzanie i produkcję towarów o wartości dodanej opartych na minerałach, w ten sposób utrudniając krajom rozwijającym się realizację strategii dywersyfikacji gospodarczej;

| 36. | podkreśla, że nielegalny przepływ kapitału z Afryki jest związany z poufnością umów na wydobycie i systemów podatkowych; uważa zatem, że walka z unikaniem opodatkowania oraz z korzystaniem z rajów podatkowych powinna pozostać czołowym priorytetem; |
| --- | --- |

36.

podkreśla, że nielegalny przepływ kapitału z Afryki jest związany z poufnością umów na wydobycie i systemów podatkowych; uważa zatem, że walka z unikaniem opodatkowania oraz z korzystaniem z rajów podatkowych powinna pozostać czołowym priorytetem;

| 37. | wyraża niepokój z powodu sposobu, w jaki przedsiębiorstwa wydobywcze mogą uzyskiwać koncesje, oraz z powodu problemów, jakie może to spowodować, takich jak wywłaszczanie, pozbawianie ludzi środków utrzymania oraz problemy związane z prawami użytkowania i prawami do gruntów; wzywa władze do wyznaczenia obszarów, na których udzielanie koncesji byłoby zakazane, takich jak tereny objęte prawnie ochroną środowiska lub o dużej koncentracji tradycyjnego górnictwa oraz do uczynienia tego przed udzieleniem koncesji, aby uniknąć niepotrzebnego niepokoju i problemów w stosunkach z lokalnymi społecznościami oraz przedsiębiorstwami wydobywczymi; ponadto wzywa władze do stworzenia możliwości organizowania konsultacji z lokalnymi społecznościami, odpowiedniej oceny wniosków o koncesję, monitorowania obszarów i oceny oddziaływania górnictwa przed wydawaniem koncesji; wzywa władze do dopilnowania, aby koncesje na prowadzenie tradycyjnej działalności wydobywczej zostały sformalizowane i były należycie uznawane przez państwa, również w przypadku gdy państwa rozwijają przemysł wydobywczy; |
| --- | --- |

37.

wyraża niepokój z powodu sposobu, w jaki przedsiębiorstwa wydobywcze mogą uzyskiwać koncesje, oraz z powodu problemów, jakie może to spowodować, takich jak wywłaszczanie, pozbawianie ludzi środków utrzymania oraz problemy związane z prawami użytkowania i prawami do gruntów; wzywa władze do wyznaczenia obszarów, na których udzielanie koncesji byłoby zakazane, takich jak tereny objęte prawnie ochroną środowiska lub o dużej koncentracji tradycyjnego górnictwa oraz do uczynienia tego przed udzieleniem koncesji, aby uniknąć niepotrzebnego niepokoju i problemów w stosunkach z lokalnymi społecznościami oraz przedsiębiorstwami wydobywczymi; ponadto wzywa władze do stworzenia możliwości organizowania konsultacji z lokalnymi społecznościami, odpowiedniej oceny wniosków o koncesję, monitorowania obszarów i oceny oddziaływania górnictwa przed wydawaniem koncesji; wzywa władze do dopilnowania, aby koncesje na prowadzenie tradycyjnej działalności wydobywczej zostały sformalizowane i były należycie uznawane przez państwa, również w przypadku gdy państwa rozwijają przemysł wydobywczy;

| 38. | przyjmuje z zadowoleniem niedawny przegląd dyrektywy o rachunkowości i dyrektywy w sprawie przejrzystości, w którym wprowadzono obowiązek sprawozdawczości w zakresie płatności dokonywanych przez przemysł wydobywczy i przemysł pozyskiwania drewna na rzecz władz państwowych; apeluje do państw członkowskich o szybkie wdrożenie tych dyrektyw; wzywa, aby zgromadzone dane o dochodzie były podawane do wiadomości w możliwie otwartej i dostępnej formie; |
| --- | --- |

38.

przyjmuje z zadowoleniem niedawny przegląd dyrektywy o rachunkowości i dyrektywy w sprawie przejrzystości, w którym wprowadzono obowiązek sprawozdawczości w zakresie płatności dokonywanych przez przemysł wydobywczy i przemysł pozyskiwania drewna na rzecz władz państwowych; apeluje do państw członkowskich o szybkie wdrożenie tych dyrektyw; wzywa, aby zgromadzone dane o dochodzie były podawane do wiadomości w możliwie otwartej i dostępnej formie;

| 39. | wzywa władze do zapewnienia tego, aby licencje wydobywcze i inne zasoby były sprzedawane lub udzielane na podstawie otwartych i przejrzystych procedur przetargowych; wzywa władze do publikowania umów wraz z załącznikami, map oraz wszelkich szczegółów finansowych jako środka zapobiegania korupcji; wzywa władze i zainteresowane przedsiębiorstwa do sporządzenia pełnego wykazu przedsiębiorstw wydobywczych, szczególnie w odniesieniu do nowych transakcji oraz pełnego wykazu tych, którzy systematycznie osiągają korzyści z tych transakcji jako środka zapobiegania korupcji; wzywa władze i przedsiębiorstwa do zapewnienia tego, aby wszystkie płatności były podawane do wiadomości publicznej w łatwo dostępnej formie; wzywa UE, aby nałożyła na przedsiębiorstwa wydobywcze zarejestrowane w Europie wymóg publikowania wszelkich zawartych umów; |
| --- | --- |

39.

wzywa władze do zapewnienia tego, aby licencje wydobywcze i inne zasoby były sprzedawane lub udzielane na podstawie otwartych i przejrzystych procedur przetargowych; wzywa władze do publikowania umów wraz z załącznikami, map oraz wszelkich szczegółów finansowych jako środka zapobiegania korupcji; wzywa władze i zainteresowane przedsiębiorstwa do sporządzenia pełnego wykazu przedsiębiorstw wydobywczych, szczególnie w odniesieniu do nowych transakcji oraz pełnego wykazu tych, którzy systematycznie osiągają korzyści z tych transakcji jako środka zapobiegania korupcji; wzywa władze i przedsiębiorstwa do zapewnienia tego, aby wszystkie płatności były podawane do wiadomości publicznej w łatwo dostępnej formie; wzywa UE, aby nałożyła na przedsiębiorstwa wydobywcze zarejestrowane w Europie wymóg publikowania wszelkich zawartych umów;

| 40. | wzywa władze do zbadania poważnych oskarżeń o korupcję w sektorze górnictwa oraz do ścigania, zamrożenia środków lub, w stosownych przypadkach, odmówienia zgody na przeprowadzenie transakcji; wzywa do przeprowadzenia ocen ryzyka korupcji z uwzględnieniem procesu konfiskaty majątku oraz jego sprzedaży, zaangażowania pojedynczych osób lub przedsiębiorstw jako pośredników przy odsprzedaży koncesji (zwłaszcza gdy wiadomo o stosunkach tych pośredników z rządzącymi), sprzedaży aktywów po zaniżonej cenie oraz sprzedaży aktywów bez przetargu (zwłaszcza gdy aktywa mają kluczowe znaczenie gospodarcze lub gdy normalną praktykę stanowią przetargi); wzywa władze do zapewnienia tego, aby nabywca końcowy tego majątku ponosił odpowiedzialność za pośredników, z którymi zawarł transakcję; |
| --- | --- |

40.

wzywa władze do zbadania poważnych oskarżeń o korupcję w sektorze górnictwa oraz do ścigania, zamrożenia środków lub, w stosownych przypadkach, odmówienia zgody na przeprowadzenie transakcji; wzywa do przeprowadzenia ocen ryzyka korupcji z uwzględnieniem procesu konfiskaty majątku oraz jego sprzedaży, zaangażowania pojedynczych osób lub przedsiębiorstw jako pośredników przy odsprzedaży koncesji (zwłaszcza gdy wiadomo o stosunkach tych pośredników z rządzącymi), sprzedaży aktywów po zaniżonej cenie oraz sprzedaży aktywów bez przetargu (zwłaszcza gdy aktywa mają kluczowe znaczenie gospodarcze lub gdy normalną praktykę stanowią przetargi); wzywa władze do zapewnienia tego, aby nabywca końcowy tego majątku ponosił odpowiedzialność za pośredników, z którymi zawarł transakcję;

Zerwanie powiązań między konfliktami zbrojnymi a wydobyciem minerałów

| 41. | z niepokojem stwierdza, że eksploatacja zasobów naturalnych o wysokiej wartości, w tym ropy naftowej, gazu, minerałów i drewna, stanowi jedno z głównych źródeł konfliktów na świecie; uważa, że warunkiem powodzenia strategii zapobiegania konfliktom jest zajęcie się następującymi kwestiami: małym zaangażowaniem społeczności w proces rozwijania przemysłu wydobywczego; nienależytym podziałem korzyści; negatywnymi skutkami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi; złym gospodarowaniem środkami; korupcją; rolą armii i rebeliantów; nieodpowiednimi instytucjonalnymi i prawnymi ramami zarządzania rozwojem przemysłu wydobywczego; oraz brakiem należytego uwzględnienia kwestii zasobów naturalnych w porozumieniach pokojowych; |
| --- | --- |

41.

z niepokojem stwierdza, że eksploatacja zasobów naturalnych o wysokiej wartości, w tym ropy naftowej, gazu, minerałów i drewna, stanowi jedno z głównych źródeł konfliktów na świecie; uważa, że warunkiem powodzenia strategii zapobiegania konfliktom jest zajęcie się następującymi kwestiami: małym zaangażowaniem społeczności w proces rozwijania przemysłu wydobywczego; nienależytym podziałem korzyści; negatywnymi skutkami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi; złym gospodarowaniem środkami; korupcją; rolą armii i rebeliantów; nieodpowiednimi instytucjonalnymi i prawnymi ramami zarządzania rozwojem przemysłu wydobywczego; oraz brakiem należytego uwzględnienia kwestii zasobów naturalnych w porozumieniach pokojowych;

| 42. | odnosi się przychylnie do wizji górnictwa afrykańskiego, według której odpowiedzialny pod względem środowiskowym i społecznym, przejrzysty i sprzyjający włączeniu sektor górnictwa, niosący trwałe korzyści społecznościom, ma zasadnicze znaczenie dla zwalczania negatywnego wpływu sektora górnictwa i unikania konfliktów spowodowanych wydobyciem surowców mineralnych; w tym kontekście zwraca się o to, aby w ramach przejrzystych i partycypacyjnych procesów sprawowania rządów na wszystkich szczeblach dokonano oceny środowiskowego i społecznego wpływu górnictwa; |
| --- | --- |

42.

odnosi się przychylnie do wizji górnictwa afrykańskiego, według której odpowiedzialny pod względem środowiskowym i społecznym, przejrzysty i sprzyjający włączeniu sektor górnictwa, niosący trwałe korzyści społecznościom, ma zasadnicze znaczenie dla zwalczania negatywnego wpływu sektora górnictwa i unikania konfliktów spowodowanych wydobyciem surowców mineralnych; w tym kontekście zwraca się o to, aby w ramach przejrzystych i partycypacyjnych procesów sprawowania rządów na wszystkich szczeblach dokonano oceny środowiskowego i społecznego wpływu górnictwa;

| 43. | podkreśla, że minerały z regionów ogarniętych konfliktami stanowią poważne wyzwanie dla praw człowieka; podkreśla, że dobre sprawowanie rządów, w tym należyte praktyki gospodarowania w odniesieniu do środowiska naturalnego, a także kontrola i poszanowanie norm społecznych, mają zasadnicze znaczenie dla przeciwdziałania problemowi minerałów z regionów ogarniętych konfliktami; |
| --- | --- |

43.

podkreśla, że minerały z regionów ogarniętych konfliktami stanowią poważne wyzwanie dla praw człowieka; podkreśla, że dobre sprawowanie rządów, w tym należyte praktyki gospodarowania w odniesieniu do środowiska naturalnego, a także kontrola i poszanowanie norm społecznych, mają zasadnicze znaczenie dla przeciwdziałania problemowi minerałów z regionów ogarniętych konfliktami;

| 44. | zwraca uwagę, że większość inicjatyw podejmowanych na skalę międzynarodową przeciwko konfliktom w regionach wydobycia minerałów sprzyja odpowiedzialnemu działaniu przedsiębiorstw, które dokonują zakupu minerałów, dzięki systemom certyfikacji hut; wzywa do włączenia odpowiednich aspektów praw człowieka do wszystkich programów certyfikacji, zgodnie z normami międzynarodowymi takimi jak te ustanowione w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka; |
| --- | --- |

44.

zwraca uwagę, że większość inicjatyw podejmowanych na skalę międzynarodową przeciwko konfliktom w regionach wydobycia minerałów sprzyja odpowiedzialnemu działaniu przedsiębiorstw, które dokonują zakupu minerałów, dzięki systemom certyfikacji hut; wzywa do włączenia odpowiednich aspektów praw człowieka do wszystkich programów certyfikacji, zgodnie z normami międzynarodowymi takimi jak te ustanowione w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka;

| 45. | podkreśla, że aby podejmowane obecnie inicjatywy dotyczące minerałów z regionów ogarniętych konfliktami pozwoliły na skuteczne zerwanie powiązań między konfliktami zbrojnymi a wydobyciem minerałów oraz były zgodne z międzynarodowymi normami określonymi przez OECD, należy wprowadzić przepisy europejskie w celu uregulowania tych inicjatyw oraz działalności przedsiębiorstw w UE, które wykorzystują takie zasoby naturalne i handlują nimi; wzywa zatem Komisję do przedstawienia wiążących przepisów dotyczących minerałów z regionów ogarniętych konfliktami; |
| --- | --- |

45.

podkreśla, że aby podejmowane obecnie inicjatywy dotyczące minerałów z regionów ogarniętych konfliktami pozwoliły na skuteczne zerwanie powiązań między konfliktami zbrojnymi a wydobyciem minerałów oraz były zgodne z międzynarodowymi normami określonymi przez OECD, należy wprowadzić przepisy europejskie w celu uregulowania tych inicjatyw oraz działalności przedsiębiorstw w UE, które wykorzystują takie zasoby naturalne i handlują nimi; wzywa zatem Komisję do przedstawienia wiążących przepisów dotyczących minerałów z regionów ogarniętych konfliktami;

| 46. | podkreśla, że regulacje unijne, które nakładają na przedsiębiorstwa wykorzystujące minerały i inne zasoby naturalne z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka oraz handlujące nimi obowiązek przeprowadzenia badania due diligence, zgodnie z wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka, są niezbędne w celu uzupełnienia zmian wprowadzonych przez unijne dyrektywy w sprawie przejrzystości i dyrektywy o rachunkowości dotyczących ujawniania informacji finansowych i informacji innych niż finansowe przez duże przedsiębiorstwa, jak również przez przepisy ustawy Dodda-Franka dotyczące minerałów będących przyczyną konfliktów; uważa, że takie przepisy powinny w szczególności:






  a) | nakładać prawnie wiążący obowiązek na wszystkie przedsiębiorstwa działające na rynku wyższego szczebla w UE, które wykorzystują minerały i inne zasoby naturalne pochodzące z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka i handlują nimi, oraz na wszystkie przedsiębiorstwa działające na rynku niższego szczebla, które wprowadzają towar na rynek europejski, dotyczący przeprowadzenia badania due diligence w odniesieniu do łańcucha dostaw w celu zidentyfikowania i ograniczenia ryzyka finansowania konfliktów i naruszania praw człowieka; |
| --- | --- | --- |

46.

podkreśla, że regulacje unijne, które nakładają na przedsiębiorstwa wykorzystujące minerały i inne zasoby naturalne z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka oraz handlujące nimi obowiązek przeprowadzenia badania due diligence, zgodnie z wytycznymi OECD dotyczącymi należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka, są niezbędne w celu uzupełnienia zmian wprowadzonych przez unijne dyrektywy w sprawie przejrzystości i dyrektywy o rachunkowości dotyczących ujawniania informacji finansowych i informacji innych niż finansowe przez duże przedsiębiorstwa, jak również przez przepisy ustawy Dodda-Franka dotyczące minerałów będących przyczyną konfliktów; uważa, że takie przepisy powinny w szczególności:

a)

nakładać prawnie wiążący obowiązek na wszystkie przedsiębiorstwa działające na rynku wyższego szczebla w UE, które wykorzystują minerały i inne zasoby naturalne pochodzące z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka i handlują nimi, oraz na wszystkie przedsiębiorstwa działające na rynku niższego szczebla, które wprowadzają towar na rynek europejski, dotyczący przeprowadzenia badania due diligence w odniesieniu do łańcucha dostaw w celu zidentyfikowania i ograniczenia ryzyka finansowania konfliktów i naruszania praw człowieka;

| b) | opierać się na właściwych instrumentach międzynarodowych, w tym na Międzynarodowej karcie praw człowieka, dalej określonych w międzynarodowych traktatach i normach ochrony praw człowieka (takich jak zasady przewodnie ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz ramy ochrony, poszanowania i działań naprawczych), w podstawowych traktatach Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), w międzynarodowym prawie humanitarnym i prawie karnym oraz w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka; |
| --- | --- |

b)

opierać się na właściwych instrumentach międzynarodowych, w tym na Międzynarodowej karcie praw człowieka, dalej określonych w międzynarodowych traktatach i normach ochrony praw człowieka (takich jak zasady przewodnie ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka oraz ramy ochrony, poszanowania i działań naprawczych), w podstawowych traktatach Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), w międzynarodowym prawie humanitarnym i prawie karnym oraz w wytycznych OECD dotyczących należytej staranności dla odpowiedzialnych łańcuchów dostaw minerałów z obszarów dotkniętych konfliktem i obszarów wysokiego ryzyka;

| c) | mieć zastosowanie do wszystkich segmentów łańcucha dostaw oraz do wszystkich bez wyjątku zasobów naturalnych produkowanych na wszelkich obszarach dotkniętych konfliktami lub obszarach wysokiego ryzyka; |
| --- | --- |

c)

mieć zastosowanie do wszystkich segmentów łańcucha dostaw oraz do wszystkich bez wyjątku zasobów naturalnych produkowanych na wszelkich obszarach dotkniętych konfliktami lub obszarach wysokiego ryzyka;

| d) | opierać się na ocenie ryzyka, która wymaga od przedsiębiorstw przeprowadzenia oceny faktycznych i potencjalnych negatywnych skutków spowodowanych przez prowadzoną działalność oraz ograniczenia stwierdzonego ryzyka; |
| --- | --- |

d)

opierać się na ocenie ryzyka, która wymaga od przedsiębiorstw przeprowadzenia oceny faktycznych i potencjalnych negatywnych skutków spowodowanych przez prowadzoną działalność oraz ograniczenia stwierdzonego ryzyka;

| e) | przewidywać obowiązek przeprowadzania regularnych, niezależnych audytów oraz publicznego ujawnienia wysiłków związanych z należytą starannością podejmowanych przez przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

e)

przewidywać obowiązek przeprowadzania regularnych, niezależnych audytów oraz publicznego ujawnienia wysiłków związanych z należytą starannością podejmowanych przez przedsiębiorstwa;

| f) | zdefiniować wymogi oceny ryzyka przedsiębiorstwa oraz ram zarządzania; |
| --- | --- |

f)

zdefiniować wymogi oceny ryzyka przedsiębiorstwa oraz ram zarządzania;

| g) | przewidywać mechanizm sankcji w razie niezastosowania się do wymogu przeprowadzenia badania due diligence w odniesieniu do łańcucha dostaw obarczonego ryzykiem; |
| --- | --- |

g)

przewidywać mechanizm sankcji w razie niezastosowania się do wymogu przeprowadzenia badania due diligence w odniesieniu do łańcucha dostaw obarczonego ryzykiem;

| h) | być porównywalne ze zobowiązaniami wynikającymi z ustawy Dodda-Franka, tak aby zgodność ze zobowiązaniami przewidzianymi przez UE w zakresie odpowiedzianego pozyskiwania zasobów oznaczała automatycznie zgodność ze zobowiązaniami wynikającymi z prawa amerykańskiego; |
| --- | --- |

h)

być porównywalne ze zobowiązaniami wynikającymi z ustawy Dodda-Franka, tak aby zgodność ze zobowiązaniami przewidzianymi przez UE w zakresie odpowiedzianego pozyskiwania zasobów oznaczała automatycznie zgodność ze zobowiązaniami wynikającymi z prawa amerykańskiego;

| 47. | podkreśla, że prawo UE dotyczące należytej staranności powinno być elementem szerszego i komplementarnego podejścia zmierzającego do zlikwidowania podstawowych źródeł konfliktów i słabości, a jego uzupełnienie powinny stanowić programy pomocy rozwojowej dotyczące takich kwestii, jak zarządzanie i reforma sektora bezpieczeństwa, a ich celem powinno być rozwijanie zdolności władz i społeczności lokalnych do zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi, z korzyścią dla lokalnej populacji; |
| --- | --- |

47.

podkreśla, że prawo UE dotyczące należytej staranności powinno być elementem szerszego i komplementarnego podejścia zmierzającego do zlikwidowania podstawowych źródeł konfliktów i słabości, a jego uzupełnienie powinny stanowić programy pomocy rozwojowej dotyczące takich kwestii, jak zarządzanie i reforma sektora bezpieczeństwa, a ich celem powinno być rozwijanie zdolności władz i społeczności lokalnych do zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi, z korzyścią dla lokalnej populacji;

| 48. | wzywa UE do wspierania rozwoju zdolności w krajach rozwijających się zasobnych w minerały oraz do tworzenia programów zaopatrzenia wolnych od konfliktów; |
| --- | --- |

48.

wzywa UE do wspierania rozwoju zdolności w krajach rozwijających się zasobnych w minerały oraz do tworzenia programów zaopatrzenia wolnych od konfliktów;

| 49. | wzywa kraje rozwijające się do wdrożenia prawa krajowego w zakresie należytej staranności oraz do zawarcia należytej staranności, w formie określonej przez OECD, jako wymogu w krajowym kodeksie górniczym; |
| --- | --- |

49.

wzywa kraje rozwijające się do wdrożenia prawa krajowego w zakresie należytej staranności oraz do zawarcia należytej staranności, w formie określonej przez OECD, jako wymogu w krajowym kodeksie górniczym;

| 50. | wzywa ESDZ do pobudzenia dialogu z kluczowymi krajami partnerskimi (np. Chinami, Japonią, Brazylią, Indiami i Republiką Południowej Afryki) w sprawie znaczenia politycznych strategii handlowych, które przestrzegają w ogólności zasady „obowiązku ochrony”, a szczególnie wytycznych ONZ i ram OECD; |
| --- | --- |

50.

wzywa ESDZ do pobudzenia dialogu z kluczowymi krajami partnerskimi (np. Chinami, Japonią, Brazylią, Indiami i Republiką Południowej Afryki) w sprawie znaczenia politycznych strategii handlowych, które przestrzegają w ogólności zasady „obowiązku ochrony”, a szczególnie wytycznych ONZ i ram OECD;

| 51. | wzywa państwa członkowskie do dostarczenia europejskim przedsiębiorstwom wytycznych dotyczących strategii ograniczania ryzyka podczas prowadzenia działalności na obszarach wysokiego ryzyka i ogarniętych konfliktem, tak aby pomóc tym przedsiębiorstwom w dalszym prowadzeniu działalności na takich obszarach, jeżeli leży to też w interesie lokalnych społeczności; |
| --- | --- |

51.

wzywa państwa członkowskie do dostarczenia europejskim przedsiębiorstwom wytycznych dotyczących strategii ograniczania ryzyka podczas prowadzenia działalności na obszarach wysokiego ryzyka i ogarniętych konfliktem, tak aby pomóc tym przedsiębiorstwom w dalszym prowadzeniu działalności na takich obszarach, jeżeli leży to też w interesie lokalnych społeczności;

o

o o

| 52. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

52.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  http://www.oecd.org/corporate/mne/47143500.pdf

(2)  http://www.oecd.org/daf/inv/mne/GuidanceEdition2.pdf

(3)  https://www.gov.uk/government/publications/g8-lough-erne-declaration/g8-lough-erne-declaration-html-version

---

Czwartek, 27 lutego 2014 r.

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/96 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/96

---

P7_TA(2014)0164

SOLVIT

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie SOLVIT (2013/2154(INI))

(2017/C 285/13)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji 2013/461/UE z dnia 17 września 2013 r. w sprawie zasad regulujących SOLVIT (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji 2013/461/UE z dnia 17 września 2013 r. w sprawie zasad regulujących SOLVIT (1),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 września 2013 r. zatytułowany „Wspieranie obywateli i przedsiębiorstw na europejskim jednolitym rynku: plan działania na rzecz rozwijania portalu Twoja Europa we współpracy z państwami członkowskimi” (COM(2013)0636), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 17 września 2013 r. zatytułowany „Wspieranie obywateli i przedsiębiorstw na europejskim jednolitym rynku: plan działania na rzecz rozwijania portalu Twoja Europa we współpracy z państwami członkowskimi” (COM(2013)0636),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 24 lutego 2012 r. zatytułowany „Usprawnianie skutecznego rozwiązywania problemów na jednolitym rynku – odblokowanie pełnego potencjału systemu SOLVIT z okazji dziesięciolecia istnienia” (SWD(2012)0033), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 24 lutego 2012 r. zatytułowany „Usprawnianie skutecznego rozwiązywania problemów na jednolitym rynku – odblokowanie pełnego potencjału systemu SOLVIT z okazji dziesięciolecia istnienia” (SWD(2012)0033),

| — | uwzględniając pierwsze sprawozdanie Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowane: „Stan integracji jednolitego rynku na 2013 r. – wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0752), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pierwsze sprawozdanie Komisji z dnia 28 listopada 2012 r. zatytułowane: „Stan integracji jednolitego rynku na 2013 r. – wkład do rocznej analizy wzrostu gospodarczego na 2013 r.” (COM(2012)0752),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. zatytułowany „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 8 czerwca 2012 r. zatytułowany „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” (COM(2012)0259),

| — | uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 24 lutego 2012 r. zatytułowany „Wprowadzanie jednolitego rynku – coroczna kontrola sprawowania rządów 2011” (SWD(2012)0025), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 24 lutego 2012 r. zatytułowany „Wprowadzanie jednolitego rynku – coroczna kontrola sprawowania rządów 2011” (SWD(2012)0025),

| — | uwzględniając internetową tabelę wyników jednolitego rynku podaną do wiadomości publicznej dnia 4 lipca 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając internetową tabelę wyników jednolitego rynku podaną do wiadomości publicznej dnia 4 lipca 2013 r.,

| — | uwzględniając ekspertyzę zatytułowaną „Europejski pojedynczy punkt kontaktowy” z lipca 2013 r., którą zleciła Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ekspertyzę zatytułowaną „Europejski pojedynczy punkt kontaktowy” z lipca 2013 r., którą zleciła Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lutego 2013 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem (2),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. zatytułowaną „Akt o jednolitym rynku – następne kroki na ścieżce wzrostu” (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2012 r. zatytułowaną „Akt o jednolitym rynku – następne kroki na ścieżce wzrostu” (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie zarządzania i partnerstwa na jednolitym rynku (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie zarządzania i partnerstwa na jednolitym rynku (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie SOLVIT (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie SOLVIT (5),

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0059/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0059/2014),

| A. | mając na uwadze, że obywatele i przedsiębiorstwa powinni efektywnie korzystać z praw związanych z jednolitym rynkiem oraz że prawodawstwo UE gwarantujące te prawa powinno być skutecznie egzekwowane w celu zadbania o to, by wszyscy obywatele i wszystkie przedsiębiorstwa mogły czerpać korzyści z potencjału rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że obywatele i przedsiębiorstwa powinni efektywnie korzystać z praw związanych z jednolitym rynkiem oraz że prawodawstwo UE gwarantujące te prawa powinno być skutecznie egzekwowane w celu zadbania o to, by wszyscy obywatele i wszystkie przedsiębiorstwa mogły czerpać korzyści z potencjału rynku wewnętrznego;

| B. | mając na uwadze, że informowanie obywateli o ich prawach oraz ułatwianie im korzystania z tych praw przyczynia się do lepszego funkcjonowania rynku wewnętrznego; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że informowanie obywateli o ich prawach oraz ułatwianie im korzystania z tych praw przyczynia się do lepszego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

| C. | mając na uwadze, że SOLVIT rozpatruje obecnie 1 300 spraw rocznie i udaje mu się znaleźć rozwiązania dla około 90 % klientów w terminie 70 dni; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że SOLVIT rozpatruje obecnie 1 300 spraw rocznie i udaje mu się znaleźć rozwiązania dla około 90 % klientów w terminie 70 dni;

| D. | mając na uwadze, że zainteresowanie portalem Twoja Europa i częstotliwość korzystania z niego szybko rośnie oraz że zgodnie z danymi z internetowej tabeli wyników jednolitego rynku w 2012 r. portal odwiedzało ponad 11 000 gości dziennie, a jeszcze rok wcześniej liczba ta wynosiła 6 500; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zainteresowanie portalem Twoja Europa i częstotliwość korzystania z niego szybko rośnie oraz że zgodnie z danymi z internetowej tabeli wyników jednolitego rynku w 2012 r. portal odwiedzało ponad 11 000 gości dziennie, a jeszcze rok wcześniej liczba ta wynosiła 6 500;

| E. | mając na uwadze, że Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów wielokrotnie wzywała do usprawnienia sieci SOLVIT oraz do zwiększenia dostępności informacji i lepszego informowania o prawach w UE; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów wielokrotnie wzywała do usprawnienia sieci SOLVIT oraz do zwiększenia dostępności informacji i lepszego informowania o prawach w UE;

| F. | mając na uwadze, że SOLVIT odgrywa ważną rolę jako kluczowe narzędzie rozwiązywania problemów, a w konsekwencji stanowi sposób na zapewnienie lepszej zgodności z prawem Unii w obszarze jednolitego rynku; mając na uwadze, że pomimo to SOLVIT nadal nie jest używany w dostatecznym stopniu i nie wykorzystuje się w pełni jego potencjału; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że SOLVIT odgrywa ważną rolę jako kluczowe narzędzie rozwiązywania problemów, a w konsekwencji stanowi sposób na zapewnienie lepszej zgodności z prawem Unii w obszarze jednolitego rynku; mając na uwadze, że pomimo to SOLVIT nadal nie jest używany w dostatecznym stopniu i nie wykorzystuje się w pełni jego potencjału;

| G. | mając na uwadze, że sieć SOLVIT pod warunkiem pełnego wykorzystania jej potencjału może stać się w wielu dziedzinach przydatnym narzędziem ograniczającym nadmierne odwoływanie się do systemu wymiaru sprawiedliwości, który jest niejednokrotnie bardzo złożony, co utrudnia obywatelom i przedsiębiorstwom rozwiązanie ich problemów; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że sieć SOLVIT pod warunkiem pełnego wykorzystania jej potencjału może stać się w wielu dziedzinach przydatnym narzędziem ograniczającym nadmierne odwoływanie się do systemu wymiaru sprawiedliwości, który jest niejednokrotnie bardzo złożony, co utrudnia obywatelom i przedsiębiorstwom rozwiązanie ich problemów;

| H. | mając na uwadze, że z zamówionej przez Parlament ekspertyzy zatytułowanej „Europejski pojedynczy punkt kontaktowy” wynika, iż chociaż obywatele europejscy i przedsiębiorstwa europejskie mają dostęp do szerokiego zestawu informacji, porad i pomocy online, świadomość istnienia takich usług jest bardzo niska, zważywszy, że 91,6 % zapytanych osób nic nie wiedziało o żadnej usłudze internetowej, z której mogłoby skorzystać w celu rozwiązania problemu dotyczącego jednolitego rynku; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że z zamówionej przez Parlament ekspertyzy zatytułowanej „Europejski pojedynczy punkt kontaktowy” wynika, iż chociaż obywatele europejscy i przedsiębiorstwa europejskie mają dostęp do szerokiego zestawu informacji, porad i pomocy online, świadomość istnienia takich usług jest bardzo niska, zważywszy, że 91,6 % zapytanych osób nic nie wiedziało o żadnej usłudze internetowej, z której mogłoby skorzystać w celu rozwiązania problemu dotyczącego jednolitego rynku;

| I. | mając na uwadze, że skuteczne udzielanie pomocy przez centra SOLVIT zależy w dużej mierze od dobrego wyszkolenia ich personelu; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że skuteczne udzielanie pomocy przez centra SOLVIT zależy w dużej mierze od dobrego wyszkolenia ich personelu;

| J. | mając na uwadze, że należy włożyć więcej starań w lepszą integrację SOLVIT z innymi usługami wsparcia i narzędziami egzekwowania prawa dostępnymi na szczeblu krajowym i unijnym; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że należy włożyć więcej starań w lepszą integrację SOLVIT z innymi usługami wsparcia i narzędziami egzekwowania prawa dostępnymi na szczeblu krajowym i unijnym;

| K. | mając na uwadze, że obywatele i przedsiębiorstwa muszą mieć świadomość praw przysługujących im w obrębie jednolitego rynku oraz że wciąż istnieje konieczność zwiększania wiedzy na ten temat, aby prawidłowo identyfikowali oni pojawiające się problemy i potrafili je rozwiązywać; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że obywatele i przedsiębiorstwa muszą mieć świadomość praw przysługujących im w obrębie jednolitego rynku oraz że wciąż istnieje konieczność zwiększania wiedzy na ten temat, aby prawidłowo identyfikowali oni pojawiające się problemy i potrafili je rozwiązywać;

Wprowadzenie: skuteczne korzystanie z praw i możliwości w obrębie jednolitego rynku

| 1. | powtarza, że potencjał jednolitego rynku będzie można uwolnić dopiero wtedy, gdy obywatele i przedsiębiorstwa będą znali swoje prawa i oferowane im możliwości oraz będą mogli skutecznie z nich korzystać; przypomina, że cele te będzie można osiągnąć tylko wtedy, gdy państwa członkowskie zapewnią skuteczne egzekwowanie prawa w obszarze jednolitego rynku oraz gdy udostępnione zostaną skuteczne mechanizmy rozwiązywania problemów i wysokiej jakości informacje; |
| --- | --- |

1.

powtarza, że potencjał jednolitego rynku będzie można uwolnić dopiero wtedy, gdy obywatele i przedsiębiorstwa będą znali swoje prawa i oferowane im możliwości oraz będą mogli skutecznie z nich korzystać; przypomina, że cele te będzie można osiągnąć tylko wtedy, gdy państwa członkowskie zapewnią skuteczne egzekwowanie prawa w obszarze jednolitego rynku oraz gdy udostępnione zostaną skuteczne mechanizmy rozwiązywania problemów i wysokiej jakości informacje;

| 2. | podkreśla, że wiele problemów dotyczących jednolitego rynku wynika z nadmiernie rygorystycznego wdrażania, opóźnień we wdrażaniu lub nieprawidłowości przy wdrażaniu ze strony jednego lub kilku państw członkowskich lub ze sprzeczności przepisów krajowych z prawem Unii; w tym względzie stanowczo wzywa Komisję do wywierania nacisków na te państwa członkowskie, które nie stosują przepisów dotyczących jednolitego rynku; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że wiele problemów dotyczących jednolitego rynku wynika z nadmiernie rygorystycznego wdrażania, opóźnień we wdrażaniu lub nieprawidłowości przy wdrażaniu ze strony jednego lub kilku państw członkowskich lub ze sprzeczności przepisów krajowych z prawem Unii; w tym względzie stanowczo wzywa Komisję do wywierania nacisków na te państwa członkowskie, które nie stosują przepisów dotyczących jednolitego rynku;

| 3. | zwraca uwagę, że sieć SOLVIT pozwala wykryć wiele problemów związanych z wprowadzaniem w życie przepisów dotyczących jednolitego rynku oraz pochwala wkład SOLVIT w dokonywanie zmian administracyjnych i regulacyjnych pozwalających zaradzić tym problemom; wzywa Radę do podjęcia środków zmierzających do poprawy zadań administracji publicznej w celu wzmocnienia współpracy między władzami krajowymi a Komisją; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę, że sieć SOLVIT pozwala wykryć wiele problemów związanych z wprowadzaniem w życie przepisów dotyczących jednolitego rynku oraz pochwala wkład SOLVIT w dokonywanie zmian administracyjnych i regulacyjnych pozwalających zaradzić tym problemom; wzywa Radę do podjęcia środków zmierzających do poprawy zadań administracji publicznej w celu wzmocnienia współpracy między władzami krajowymi a Komisją;

| 4. | podkreśla, że SOLVIT musi dysponować mechanizmem sprawnego powiadamiania Komisji o problemach pojawiających się w obszarze rynku wewnętrznym, związanych z niestosowaniem prawa UE, o których uzyskał wiedzę; |
| --- | --- |

4.

podkreśla, że SOLVIT musi dysponować mechanizmem sprawnego powiadamiania Komisji o problemach pojawiających się w obszarze rynku wewnętrznym, związanych z niestosowaniem prawa UE, o których uzyskał wiedzę;

| 5. | podkreśla, że właściwe wprowadzenie w życie, egzekwowanie i przestrzeganie przepisów dotyczących jednolitego rynku ma zasadnicze znaczenie dla konsumentów i przedsiębiorstw europejskich, a tym samym dla szeroko pojętej gospodarki i budowania zaufania obywateli do funkcjonowania jednolitego rynku; podkreśla również obowiązki prawne państw członkowskich w tym względzie; |
| --- | --- |

5.

podkreśla, że właściwe wprowadzenie w życie, egzekwowanie i przestrzeganie przepisów dotyczących jednolitego rynku ma zasadnicze znaczenie dla konsumentów i przedsiębiorstw europejskich, a tym samym dla szeroko pojętej gospodarki i budowania zaufania obywateli do funkcjonowania jednolitego rynku; podkreśla również obowiązki prawne państw członkowskich w tym względzie;

| 6. | ponownie wzywa do dalszych postępów w stosowaniu stosownych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom, również poprzez zapewnienie ściślejszego stosowania takich postępowań w przypadkach łamania przepisów unijnych w obszarze jednolitego rynku, a także poprzez stosowanie szybszych procedur; |
| --- | --- |

6.

ponownie wzywa do dalszych postępów w stosowaniu stosownych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom, również poprzez zapewnienie ściślejszego stosowania takich postępowań w przypadkach łamania przepisów unijnych w obszarze jednolitego rynku, a także poprzez stosowanie szybszych procedur;

| 7. | podkreśla ponadto znaczenie podejmowania wszelkich wysiłków służących zapobieganiu problemom związanym z egzekwowaniem prawa, wykrywaniu lub eliminowaniu ich zanim konieczne stanie się wszczęcie formalnego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom; |
| --- | --- |

7.

podkreśla ponadto znaczenie podejmowania wszelkich wysiłków służących zapobieganiu problemom związanym z egzekwowaniem prawa, wykrywaniu lub eliminowaniu ich zanim konieczne stanie się wszczęcie formalnego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom;

| 8. | zaznacza, że należy stosować zasadę „zero tolerancji” w przypadku niestosowania dyrektywy usługowej oraz wzajemną ocenę wykonania i transpozycji tejże dyrektywy jako metody zapewnienia skutecznego stosowania prawa w obszarze jednolitego rynku; |
| --- | --- |

8.

zaznacza, że należy stosować zasadę „zero tolerancji” w przypadku niestosowania dyrektywy usługowej oraz wzajemną ocenę wykonania i transpozycji tejże dyrektywy jako metody zapewnienia skutecznego stosowania prawa w obszarze jednolitego rynku;

SOLVIT: pomoc przedsiębiorstwom i osobom prywatnym w rozwiązywaniu problemów

| 9. | przyjmuje z zadowoleniem nowe zalecenie Komisji w sprawie zasad regulujących SOLVIT, które przygotowuje grunt pod SOLVIT 2.0; |
| --- | --- |

9.

przyjmuje z zadowoleniem nowe zalecenie Komisji w sprawie zasad regulujących SOLVIT, które przygotowuje grunt pod SOLVIT 2.0;

| 10. | zwraca uwagę, że sieć SOLVIT osiągnęła wymierne rezultaty i dowiodła swojej użyteczności; zauważa jednak, że istnieją znaczne możliwości jej usprawnienia, zwłaszcza w odniesieniu do rozwiązywania sporów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i do czasu potrzebnego na rozwiązanie problemu; |
| --- | --- |

10.

zwraca uwagę, że sieć SOLVIT osiągnęła wymierne rezultaty i dowiodła swojej użyteczności; zauważa jednak, że istnieją znaczne możliwości jej usprawnienia, zwłaszcza w odniesieniu do rozwiązywania sporów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i do czasu potrzebnego na rozwiązanie problemu;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji na rzecz dalszej optymalizacji owocnej pracy sieci SOLVIT służącej nieformalnemu i szybkiemu rozwiązywaniu transgranicznych sporów dotyczących kwestii związanych z rynkiem wewnętrznym i będącej narzędziem rozwiązywania problemu niewłaściwego stosowania przepisów po transpozycji przy zastosowaniu procedur, do których obywatele mają jak największy dostęp, a także sugeruje, aby państwa członkowskie ściśle współpracowały z Komisją w celu usprawnienia system SOLVIT i uczynienia zeń bezpłatnego narzędzia przyjaznego użytkownikom; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji na rzecz dalszej optymalizacji owocnej pracy sieci SOLVIT służącej nieformalnemu i szybkiemu rozwiązywaniu transgranicznych sporów dotyczących kwestii związanych z rynkiem wewnętrznym i będącej narzędziem rozwiązywania problemu niewłaściwego stosowania przepisów po transpozycji przy zastosowaniu procedur, do których obywatele mają jak największy dostęp, a także sugeruje, aby państwa członkowskie ściśle współpracowały z Komisją w celu usprawnienia system SOLVIT i uczynienia zeń bezpłatnego narzędzia przyjaznego użytkownikom;

| 12. | uważa, że skuteczność centrów SOLVIT powinna być stale zwiększana, zwłaszcza w odniesieniu do spraw z zakresu zabezpieczenia społecznego, oraz zachęca do lepszej koordynacji krajowych systemów zabezpieczenia społecznego; |
| --- | --- |

12.

uważa, że skuteczność centrów SOLVIT powinna być stale zwiększana, zwłaszcza w odniesieniu do spraw z zakresu zabezpieczenia społecznego, oraz zachęca do lepszej koordynacji krajowych systemów zabezpieczenia społecznego;

| 13. | domaga się zwrócenia szczególnej uwagi na wszystkie kwestie transgraniczne związane z prawami pracowniczymi i socjalnymi oraz równym traktowaniem przy szczególnym uwzględnieniu takich kwestii jak świadczenia rentowe i emerytalne, pracownicy z UE i delegowanie pracowników; |
| --- | --- |

13.

domaga się zwrócenia szczególnej uwagi na wszystkie kwestie transgraniczne związane z prawami pracowniczymi i socjalnymi oraz równym traktowaniem przy szczególnym uwzględnieniu takich kwestii jak świadczenia rentowe i emerytalne, pracownicy z UE i delegowanie pracowników;

| 14. | podkreśla zwłaszcza znaczenie SOLVIT dla pracowników mobilnych w odniesieniu do kwestii równego traktowania i rozwiązywania problemów transgranicznych; |
| --- | --- |

14.

podkreśla zwłaszcza znaczenie SOLVIT dla pracowników mobilnych w odniesieniu do kwestii równego traktowania i rozwiązywania problemów transgranicznych;

| 15. | zauważa, że zdecydowaną większość klientów SOLVIT stanowią obywatele; podkreśla potrzebę uwolnienia znacznego potencjału SOLVIT jako narzędzia do rozwiązywania problemów z przeznaczeniem dla przedsiębiorstw; podkreśla, że należy podjąć więcej działań służących upowszechnieniu SOLVIT wśród przedsiębiorstw, szczególnie małych i średnich przedsiębiorstw, zapoznaniu ich z możliwościami oferowanymi przez to narzędzie oraz umożliwieniu im jego lepszego wykorzystania; pochwala ostatnią aktualizację portalu biznesowego Twoja Europa jako właściwy krok w tym kierunku; |
| --- | --- |

15.

zauważa, że zdecydowaną większość klientów SOLVIT stanowią obywatele; podkreśla potrzebę uwolnienia znacznego potencjału SOLVIT jako narzędzia do rozwiązywania problemów z przeznaczeniem dla przedsiębiorstw; podkreśla, że należy podjąć więcej działań służących upowszechnieniu SOLVIT wśród przedsiębiorstw, szczególnie małych i średnich przedsiębiorstw, zapoznaniu ich z możliwościami oferowanymi przez to narzędzie oraz umożliwieniu im jego lepszego wykorzystania; pochwala ostatnią aktualizację portalu biznesowego Twoja Europa jako właściwy krok w tym kierunku;

| 16. | apeluje o zintensyfikowanie działań SOLVIT w zakresie public relations, aby znacznie upowszechnić wiedzę o istnieniu tej sieci; wzywa państwa członkowskie, Komisję i posłów do Parlamentu Europejskiego w ich okręgach wyborczych do angażowania się w kampanie uświadamiające w celu propagowania roli portalu Twoja Europa i sieci SOLVIT; podkreśla, że państwa członkowskie mają możliwość dalszego rozwoju sieci SOLVIT na szczeblu regionalnym, zwracając jednocześnie uwagę, że rozpatrywanie spraw musi się odbywać na szczeblu administracji krajowych; |
| --- | --- |

16.

apeluje o zintensyfikowanie działań SOLVIT w zakresie public relations, aby znacznie upowszechnić wiedzę o istnieniu tej sieci; wzywa państwa członkowskie, Komisję i posłów do Parlamentu Europejskiego w ich okręgach wyborczych do angażowania się w kampanie uświadamiające w celu propagowania roli portalu Twoja Europa i sieci SOLVIT; podkreśla, że państwa członkowskie mają możliwość dalszego rozwoju sieci SOLVIT na szczeblu regionalnym, zwracając jednocześnie uwagę, że rozpatrywanie spraw musi się odbywać na szczeblu administracji krajowych;

| 17. | zwraca uwagę, że do sieci SOLVIT wciąż wpływa duża liczba niedotyczących jej spraw, co spowalnia proces rozpatrywania skarg wchodzących w zakres kompetencji SOLVIT; podkreśla tym samym konieczność zwiększania wiedzy przedsiębiorców i obywateli o zakresie kompetencji SOLVIT; |
| --- | --- |

17.

zwraca uwagę, że do sieci SOLVIT wciąż wpływa duża liczba niedotyczących jej spraw, co spowalnia proces rozpatrywania skarg wchodzących w zakres kompetencji SOLVIT; podkreśla tym samym konieczność zwiększania wiedzy przedsiębiorców i obywateli o zakresie kompetencji SOLVIT;

| 18. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich zasobów na utrzymanie sieci SOLVIT w nawiązaniu do warunków organizacji centrów SOLVIT określonych w zaleceniu Komisji z dnia 17 września 2013 r.; |
| --- | --- |

18.

wzywa państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich zasobów na utrzymanie sieci SOLVIT w nawiązaniu do warunków organizacji centrów SOLVIT określonych w zaleceniu Komisji z dnia 17 września 2013 r.;

| 19. | podkreśla znaczenie utrzymania jakości usług oferowanych przez SOLVIT pomimo ograniczeń budżetowych i skromnych zasobów ludzkich; podkreśla znaczenie zapewnienia centrom SOLVIT dostatecznej liczby dobrze wyszkolonych pracowników posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą i znajomość właściwych języków Unii, a także zapewnienie pracownikom odpowiednich szkoleń mających na celu stałe podnoszenie ich kwalifikacji i umiejętności; |
| --- | --- |

19.

podkreśla znaczenie utrzymania jakości usług oferowanych przez SOLVIT pomimo ograniczeń budżetowych i skromnych zasobów ludzkich; podkreśla znaczenie zapewnienia centrom SOLVIT dostatecznej liczby dobrze wyszkolonych pracowników posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą i znajomość właściwych języków Unii, a także zapewnienie pracownikom odpowiednich szkoleń mających na celu stałe podnoszenie ich kwalifikacji i umiejętności;

| 20. | podkreśla znaczenie zapewnienia porównywalnej jakości usług przez wszystkie centra SOLVIT działające w różnych państwach członkowskich, co jest kluczowe dla sprawnego rozwiązania problemu; |
| --- | --- |

20.

podkreśla znaczenie zapewnienia porównywalnej jakości usług przez wszystkie centra SOLVIT działające w różnych państwach członkowskich, co jest kluczowe dla sprawnego rozwiązania problemu;

| 21. | podkreśla znaczenie szybkiego rozwiązywania problemów wymagających jedynie objaśnienia prawa unijnego oraz kontaktowania się w odpowiedni sposób z wnioskodawcami w skomplikowanych sprawach; |
| --- | --- |

21.

podkreśla znaczenie szybkiego rozwiązywania problemów wymagających jedynie objaśnienia prawa unijnego oraz kontaktowania się w odpowiedni sposób z wnioskodawcami w skomplikowanych sprawach;

| 22. | wzywa do lepszego dostosowania do innych procedur rozpatrywania skarg, zwłaszcza do projektu UE Pilot; |
| --- | --- |

22.

wzywa do lepszego dostosowania do innych procedur rozpatrywania skarg, zwłaszcza do projektu UE Pilot;

| 23. | podkreśla znaczenie ukierunkowania systemu SOLVIT na rozpatrywanie większej liczby spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej; zauważa, że wymaga to szerszej wiedzy o SOLVIT w środowisku biznesowym, zacieśnienia współpracy przez SOLVIT z europejskimi i krajowymi stowarzyszeniami przedsiębiorców, na przykład w formie grupy roboczej skupiającej centra SOLVIT i stowarzyszenia przedsiębiorców, oraz gotowości niektórych centrów SOLVIT do zajmowania się bardziej skomplikowanymi sprawami; |
| --- | --- |

23.

podkreśla znaczenie ukierunkowania systemu SOLVIT na rozpatrywanie większej liczby spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej; zauważa, że wymaga to szerszej wiedzy o SOLVIT w środowisku biznesowym, zacieśnienia współpracy przez SOLVIT z europejskimi i krajowymi stowarzyszeniami przedsiębiorców, na przykład w formie grupy roboczej skupiającej centra SOLVIT i stowarzyszenia przedsiębiorców, oraz gotowości niektórych centrów SOLVIT do zajmowania się bardziej skomplikowanymi sprawami;

| 24. | wyraża ubolewanie, że wiele spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, którymi SOLVIT mógłby się zająć, zostało odrzuconych na tej podstawie, że są zbyt skomplikowane; uważa, że skoro niektóre centra SOLVIT postrzegają tego rodzaju sprawy dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej za zbyt skomplikowane, tego rodzaju problem powinien zostać rozwiązywany na szczeblu lokalnym w tych centrach SOLVIT; |
| --- | --- |

24.

wyraża ubolewanie, że wiele spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, którymi SOLVIT mógłby się zająć, zostało odrzuconych na tej podstawie, że są zbyt skomplikowane; uważa, że skoro niektóre centra SOLVIT postrzegają tego rodzaju sprawy dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej za zbyt skomplikowane, tego rodzaju problem powinien zostać rozwiązywany na szczeblu lokalnym w tych centrach SOLVIT;

| 25. | podkreśla znaczenie świadczenia przez Komisję nieformalnej pomocy w rozpatrywaniu spraw, w tym nieformalnej pomocy prawnej w skomplikowanych sprawach; wzywa centra SOLVIT do korzystania z takiej pomocy; |
| --- | --- |

25.

podkreśla znaczenie świadczenia przez Komisję nieformalnej pomocy w rozpatrywaniu spraw, w tym nieformalnej pomocy prawnej w skomplikowanych sprawach; wzywa centra SOLVIT do korzystania z takiej pomocy;

| 26. | podkreśla znaczenie wymiany informacji pomiędzy centrami SOLVIT i zaleca, aby państwa członkowskie inwestowały w usprawnienie współpracy między tymi centrami; zachęca centra SOLVIT w całej Unii do inicjowania intensywniejszej i szerszej wymiany godnych naśladowania wzorców oraz podkreśla znaczenie takiej wymiany najlepszych praktyk pomiędzy centrami SOLVIT w odniesieniu do wdrażania i propagowania świadczonych usług; |
| --- | --- |

26.

podkreśla znaczenie wymiany informacji pomiędzy centrami SOLVIT i zaleca, aby państwa członkowskie inwestowały w usprawnienie współpracy między tymi centrami; zachęca centra SOLVIT w całej Unii do inicjowania intensywniejszej i szerszej wymiany godnych naśladowania wzorców oraz podkreśla znaczenie takiej wymiany najlepszych praktyk pomiędzy centrami SOLVIT w odniesieniu do wdrażania i propagowania świadczonych usług;

| 27. | przyjmuje z zadowoleniem wyjaśnienia zawarte w zaleceniu Komisji 2013/461/UE co do mandatu sieci SOLVIT w sprawach, w przypadku których okazuje się, że przepisy krajowe są sprzeczne z prawem Unii (zwanych również sprawami strukturalnymi); pochwala przyjmowanie takich spraw do rozpatrzenia przez niektóre centra SOLVIT; wzywa wszystkie centra SOLVIT do zapewniania skutecznego wsparcia, ilekroć pojawią się tego rodzaju problemy, również poprzez pomoc w identyfikowaniu potencjalnych problemów wynikających z proponowanych przepisów krajowych; |
| --- | --- |

27.

przyjmuje z zadowoleniem wyjaśnienia zawarte w zaleceniu Komisji 2013/461/UE co do mandatu sieci SOLVIT w sprawach, w przypadku których okazuje się, że przepisy krajowe są sprzeczne z prawem Unii (zwanych również sprawami strukturalnymi); pochwala przyjmowanie takich spraw do rozpatrzenia przez niektóre centra SOLVIT; wzywa wszystkie centra SOLVIT do zapewniania skutecznego wsparcia, ilekroć pojawią się tego rodzaju problemy, również poprzez pomoc w identyfikowaniu potencjalnych problemów wynikających z proponowanych przepisów krajowych;

| 28. | wzywa centra SOLVIT do śmielszych i skuteczniejszych działań w kwestii odpowiadania na skargi, a zwłaszcza rozpatrywania bardziej skomplikowanych spraw; |
| --- | --- |

28.

wzywa centra SOLVIT do śmielszych i skuteczniejszych działań w kwestii odpowiadania na skargi, a zwłaszcza rozpatrywania bardziej skomplikowanych spraw;

| 29. | podkreśla znaczenie komunikowania się i współpracy między wnioskodawcą, odpowiednimi centrami SOLVIT i Komisją przez cały czas trwania procedury; zwraca uwagę, że w wielu przypadkach w trakcie trwania procedury nie prowadzi się konsultacji z wnioskodawcą, który ma kontakt z centrum SOLVIT jedynie w momencie składania wniosku i w momencie zakończenia sprawy; |
| --- | --- |

29.

podkreśla znaczenie komunikowania się i współpracy między wnioskodawcą, odpowiednimi centrami SOLVIT i Komisją przez cały czas trwania procedury; zwraca uwagę, że w wielu przypadkach w trakcie trwania procedury nie prowadzi się konsultacji z wnioskodawcą, który ma kontakt z centrum SOLVIT jedynie w momencie składania wniosku i w momencie zakończenia sprawy;

| 30. | jest zdania, że konieczna jest ściślejsza współpraca pomiędzy wszystkimi szczeblami administracji krajowej a siecią SOLVIT; |
| --- | --- |

30.

jest zdania, że konieczna jest ściślejsza współpraca pomiędzy wszystkimi szczeblami administracji krajowej a siecią SOLVIT;

| 31. | z zadowoleniem przyjmuje zwłaszcza zapewnianą przez centra SOLVIT ochronę danych osobowych i apeluje o jej stałe monitorowanie, a w stosownych przypadkach wzmacnianie tej ochrony, aby spełnić wymogi użytkowników w zakresie ochrony danych; |
| --- | --- |

31.

z zadowoleniem przyjmuje zwłaszcza zapewnianą przez centra SOLVIT ochronę danych osobowych i apeluje o jej stałe monitorowanie, a w stosownych przypadkach wzmacnianie tej ochrony, aby spełnić wymogi użytkowników w zakresie ochrony danych;

| 32. | podkreśla znaczenie wzrostu znajomości i widoczności sieci SOLVIT oraz przybliżania jej osobom, które nic o niej nie wiedzą; wzywa państwa członkowskie i Komisję, by zagwarantowały równy dostęp do centrów SOLVIT i portali internetowych, w szczególności w przypadku osób niepełnosprawnych oraz osób starszych, a także by opracowały wszystkie możliwe opcje nawiązywania kontaktu między użytkownikami a centrami SOLVIT w tym kontekście; przyjmuje do wiadomości wniosek Komisji dotyczący dyrektywy w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego (COM(2012)0721); |
| --- | --- |

32.

podkreśla znaczenie wzrostu znajomości i widoczności sieci SOLVIT oraz przybliżania jej osobom, które nic o niej nie wiedzą; wzywa państwa członkowskie i Komisję, by zagwarantowały równy dostęp do centrów SOLVIT i portali internetowych, w szczególności w przypadku osób niepełnosprawnych oraz osób starszych, a także by opracowały wszystkie możliwe opcje nawiązywania kontaktu między użytkownikami a centrami SOLVIT w tym kontekście; przyjmuje do wiadomości wniosek Komisji dotyczący dyrektywy w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego (COM(2012)0721);

| 33. | podkreśla potrzebę łączenia i integrowania portali SOLVIT z innymi powiązanymi podmiotami i platformami w celu zwiększenia dostępności i widoczności dla wszystkich użytkowników; proponuje, by państwa członkowskie ściśle współpracowały z Komisją w celu udoskonalenia systemu SOLVIT poprzez zapewnienie spójnego podejścia w całej UE i zwiększenie widoczności tego systemu; uważa, że odnośne strony internetowe instytucji europejskich powinny zawierać łącze do portalu Twoja Europa; |
| --- | --- |

33.

podkreśla potrzebę łączenia i integrowania portali SOLVIT z innymi powiązanymi podmiotami i platformami w celu zwiększenia dostępności i widoczności dla wszystkich użytkowników; proponuje, by państwa członkowskie ściśle współpracowały z Komisją w celu udoskonalenia systemu SOLVIT poprzez zapewnienie spójnego podejścia w całej UE i zwiększenie widoczności tego systemu; uważa, że odnośne strony internetowe instytucji europejskich powinny zawierać łącze do portalu Twoja Europa;

| 34. | podkreśla znaczenie rozpowszechniania informacji o bazie danych zawierającej sprawy SOLVIT oraz z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dotyczące potrzeby dostarczania informacji na temat alternatywnych systemów rozwiązywania problemów lub źródeł informacji, w tym również innych możliwych sposobów dochodzenia praw, zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym w sprawach niewchodzących w zakres SOLVIT; |
| --- | --- |

34.

podkreśla znaczenie rozpowszechniania informacji o bazie danych zawierającej sprawy SOLVIT oraz z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dotyczące potrzeby dostarczania informacji na temat alternatywnych systemów rozwiązywania problemów lub źródeł informacji, w tym również innych możliwych sposobów dochodzenia praw, zarówno na szczeblu krajowym, jak i unijnym w sprawach niewchodzących w zakres SOLVIT;

| 35. | zachęca centra SOLVIT do proaktywnych działań poprzez nawiązywanie kontaktu z obywatelami i przedsiębiorstwami oraz z parlamentami krajowymi z własnej inicjatywy; |
| --- | --- |

35.

zachęca centra SOLVIT do proaktywnych działań poprzez nawiązywanie kontaktu z obywatelami i przedsiębiorstwami oraz z parlamentami krajowymi z własnej inicjatywy;

| 36. | pochwala internetową tabelę wyników jednolitego rynku, gdzie prezentowane są dane na temat wyników państw członkowskich odnoszących się do sieci SOLVIT i portalu Twoja Europa, a także wyników dotyczących prawodawstwa UE w obszarze funkcjonowania jednolitego rynku; |
| --- | --- |

36.

pochwala internetową tabelę wyników jednolitego rynku, gdzie prezentowane są dane na temat wyników państw członkowskich odnoszących się do sieci SOLVIT i portalu Twoja Europa, a także wyników dotyczących prawodawstwa UE w obszarze funkcjonowania jednolitego rynku;

| 37. | wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do podjęcia dalszych kroków w celu rozpowszechnienia informacji na temat dostępności tych instrumentów wśród obywateli, przedsiębiorstw i przedsiębiorców za pomocą wszelkich środków masowego przekazu, w tym internetu, tak aby informacja ta dotarła do jak największej liczby obywateli i przedsiębiorców; wzywa państwa członkowskie do organizowania kampanii informacyjnych skierowanych do konkretnych grup odbiorców, w tym przedsiębiorstw, a szczególnie do małych i średnich przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

37.

wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do podjęcia dalszych kroków w celu rozpowszechnienia informacji na temat dostępności tych instrumentów wśród obywateli, przedsiębiorstw i przedsiębiorców za pomocą wszelkich środków masowego przekazu, w tym internetu, tak aby informacja ta dotarła do jak największej liczby obywateli i przedsiębiorców; wzywa państwa członkowskie do organizowania kampanii informacyjnych skierowanych do konkretnych grup odbiorców, w tym przedsiębiorstw, a szczególnie do małych i średnich przedsiębiorstw;

| 38. | wzywa Komisję, aby w ramach rocznych sprawozdań na temat integracji jednolitego rynku nadal monitorowała wyniki unijnych mechanizmów rozwiązywania problemów – zwłaszcza sieci SOLVIT – jako części rocznej analizy wzrostu gospodarczego; ponadto ponownie wzywa Komisję do lepszego zarządzania jednolitym rynkiem poprzez ustanowienie specjalnego filaru europejskiego semestru wraz z zaleceniami skierowanymi do konkretnych krajów; |
| --- | --- |

38.

wzywa Komisję, aby w ramach rocznych sprawozdań na temat integracji jednolitego rynku nadal monitorowała wyniki unijnych mechanizmów rozwiązywania problemów – zwłaszcza sieci SOLVIT – jako części rocznej analizy wzrostu gospodarczego; ponadto ponownie wzywa Komisję do lepszego zarządzania jednolitym rynkiem poprzez ustanowienie specjalnego filaru europejskiego semestru wraz z zaleceniami skierowanymi do konkretnych krajów;

| 39. | nadal poczuwa się do obowiązku ścisłego monitorowania postępów SOLVIT; wzywa Komisję do wyznaczenia miarodajnych celów pożądanego rozwoju SOLVIT; zachęca również państwa członkowskie do ustanowienia własnych wymiernych celów i terminów dotyczących rozwoju procesu rozpatrywania spraw w lokalnych centrach SOLVIT; uważa w związku z tym, że krokiem naprzód do celów monitorowania postępów mógłby być podział na sprawy dotyczące obywateli i sprawy związane z prowadzeniem działalności gospodarczej; wyraża przekonanie, że jeżeli cele te nie zostaną zrealizowane, należy rozważyć możliwość zastąpienia nieformalnej procedury aktem ustawodawczym, biorąc pod uwagę istniejące mechanizmy, takie jak dyrektywa 2013/11/UE w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz rozporządzenie (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich; wzywa Radę do podążania za ambitnymi celami Parlamentu w tym zakresie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ścisłego monitorowania postępów poczynionych na rzecz osiągnięcia unijnych i krajowych celów SOLVIT w ramach europejskiego semestru; |
| --- | --- |

39.

nadal poczuwa się do obowiązku ścisłego monitorowania postępów SOLVIT; wzywa Komisję do wyznaczenia miarodajnych celów pożądanego rozwoju SOLVIT; zachęca również państwa członkowskie do ustanowienia własnych wymiernych celów i terminów dotyczących rozwoju procesu rozpatrywania spraw w lokalnych centrach SOLVIT; uważa w związku z tym, że krokiem naprzód do celów monitorowania postępów mógłby być podział na sprawy dotyczące obywateli i sprawy związane z prowadzeniem działalności gospodarczej; wyraża przekonanie, że jeżeli cele te nie zostaną zrealizowane, należy rozważyć możliwość zastąpienia nieformalnej procedury aktem ustawodawczym, biorąc pod uwagę istniejące mechanizmy, takie jak dyrektywa 2013/11/UE w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz rozporządzenie (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich; wzywa Radę do podążania za ambitnymi celami Parlamentu w tym zakresie; wzywa Komisję i państwa członkowskie do ścisłego monitorowania postępów poczynionych na rzecz osiągnięcia unijnych i krajowych celów SOLVIT w ramach europejskiego semestru;

Twoja Europa: lepsze reagowanie na potrzeby obywateli i przedsiębiorstw

| 40. | zwraca uwagę na ciągły wzrost częstotliwości korzystania z portalu Twoja Europa; |
| --- | --- |

40.

zwraca uwagę na ciągły wzrost częstotliwości korzystania z portalu Twoja Europa;

| 41. | zachęca Komisję i państwa członkowskie do wskazywania wyraźnej różnicy między portalem Twoja Europa a systemem SOLVIT podczas koordynowania poszczególnych kampanii mających na celu ich uwidocznienie; |
| --- | --- |

41.

zachęca Komisję i państwa członkowskie do wskazywania wyraźnej różnicy między portalem Twoja Europa a systemem SOLVIT podczas koordynowania poszczególnych kampanii mających na celu ich uwidocznienie;

| 42. | przyjmuje z zadowoleniem cele wyznaczone w planie działania na rzecz portalu Twoja Europa, a mianowicie zapewnianie wysokiej jakości praktycznych informacji o prawach UE w obszarze jednolitego rynku, rozpowszechnianie informacji o portalu Twoja Europa oraz nadanie praktycznego wymiaru ścisłemu partnerstwu między Komisją a państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

42.

przyjmuje z zadowoleniem cele wyznaczone w planie działania na rzecz portalu Twoja Europa, a mianowicie zapewnianie wysokiej jakości praktycznych informacji o prawach UE w obszarze jednolitego rynku, rozpowszechnianie informacji o portalu Twoja Europa oraz nadanie praktycznego wymiaru ścisłemu partnerstwu między Komisją a państwami członkowskimi;

| 43. | zachęca Komisję do podjęcia skuteczniejszych kroków na rzecz lepszego pozycjonowania portalu Twoja Europa jako narzędzia dla przedsiębiorstw oraz do zwiększenia jego widoczności, m.in. dzięki lepszemu wykorzystaniu mediów społecznościowych; uważa, że poprzez budowanie świadomości marki i poprzez włączenie systemu SOLVIT portal Twoja Europa powinien stać się jedynym punktem dostępu dla europejskich konsumentów i przedsiębiorstw, które napotkały problemy lub poszukują informacji; wierzy, że taki jedyny punkt dostępu mógłby służyć jako punkt odniesienia dla obywateli i przedsiębiorstw oraz ułatwiać im dostęp do różnego rodzaju narzędzi informacyjnych i wyspecjalizowanych mechanizmów rozwiązywania problemów, takich jak SOLVIT; |
| --- | --- |

43.

zachęca Komisję do podjęcia skuteczniejszych kroków na rzecz lepszego pozycjonowania portalu Twoja Europa jako narzędzia dla przedsiębiorstw oraz do zwiększenia jego widoczności, m.in. dzięki lepszemu wykorzystaniu mediów społecznościowych; uważa, że poprzez budowanie świadomości marki i poprzez włączenie systemu SOLVIT portal Twoja Europa powinien stać się jedynym punktem dostępu dla europejskich konsumentów i przedsiębiorstw, które napotkały problemy lub poszukują informacji; wierzy, że taki jedyny punkt dostępu mógłby służyć jako punkt odniesienia dla obywateli i przedsiębiorstw oraz ułatwiać im dostęp do różnego rodzaju narzędzi informacyjnych i wyspecjalizowanych mechanizmów rozwiązywania problemów, takich jak SOLVIT;

| 44. | wzywa Komisję do rozszerzenia zakresu portalu Twoja Europa, aby w pełni obejmował prawa, obowiązki i możliwości w obrębie jednolitego rynku, oraz do uczynienia go jak najłatwiejszym w obsłudze; |
| --- | --- |

44.

wzywa Komisję do rozszerzenia zakresu portalu Twoja Europa, aby w pełni obejmował prawa, obowiązki i możliwości w obrębie jednolitego rynku, oraz do uczynienia go jak najłatwiejszym w obsłudze;

| 45. | wzywa państwa członkowskie do dostarczania informacji na temat krajowych przepisów i procedur dotyczących praw w UE; wzywa państwa członkowskie do nadania tym informacjom praktycznej formy, pozbawienia ich specjalistycznego żargonu, zapewnienia równego dostępu do nich dla wszystkich, aktualizowania ich i udostępniania w odpowiednich językach, a także do utworzenia łączy między portalami krajowymi (administracja elektroniczna) a portalem Twoja Europa; |
| --- | --- |

45.

wzywa państwa członkowskie do dostarczania informacji na temat krajowych przepisów i procedur dotyczących praw w UE; wzywa państwa członkowskie do nadania tym informacjom praktycznej formy, pozbawienia ich specjalistycznego żargonu, zapewnienia równego dostępu do nich dla wszystkich, aktualizowania ich i udostępniania w odpowiednich językach, a także do utworzenia łączy między portalami krajowymi (administracja elektroniczna) a portalem Twoja Europa;

o

o o

| 46. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

46.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom i rządom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. L 249 z 19.9.2013, s. 10.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0054.

(3)  Dz.U. C 332 E z 15.11.2013, s. 72.

(4)  Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 51.

(5)  Dz.U. C 349 E z 22.12.2010, s. 10.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/102 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/102

---

P7_TA(2014)0170

Sytuacja na Ukrainie

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie (2014/2595(RSP))

(2017/C 285/14)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa, Partnerstwa Wschodniego i Ukrainy, w szczególności rezolucję z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie europejskiej polityki sąsiedztwa, Partnerstwa Wschodniego i Ukrainy, w szczególności rezolucję z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie (1),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie wyniku szczytu w Wilnie i przyszłości Partnerstwa Wschodniego, zwłaszcza w odniesieniu do Ukrainy (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie wyniku szczytu w Wilnie i przyszłości Partnerstwa Wschodniego, zwłaszcza w odniesieniu do Ukrainy (2),

| — | uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 19–20 grudnia 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 19–20 grudnia 2013 r.,

| — | uwzględniając konkluzje z nadzwyczajnego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych w sprawie Ukrainy, które odbyło się w dniu 20 lutego 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje z nadzwyczajnego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych w sprawie Ukrainy, które odbyło się w dniu 20 lutego 2014 r.,

| — | uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że po decyzji prezydenta i rządu Ukrainy o zawieszeniu podpisania układu o stowarzyszeniu w całym kraju setki tysięcy ludzi spontanicznie wyszły na ulice, by opowiedzieć się za integracją europejską; mając na uwadze, że w Kijowie protestujący prowadzą pokojowe demonstracje na Placu Niepodległości (Majdanie), domagając się zdecydowanych zmian politycznych i chcąc skłonić rząd do ponownego rozważenia wspomnianej decyzji; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że po decyzji prezydenta i rządu Ukrainy o zawieszeniu podpisania układu o stowarzyszeniu w całym kraju setki tysięcy ludzi spontanicznie wyszły na ulice, by opowiedzieć się za integracją europejską; mając na uwadze, że w Kijowie protestujący prowadzą pokojowe demonstracje na Placu Niepodległości (Majdanie), domagając się zdecydowanych zmian politycznych i chcąc skłonić rząd do ponownego rozważenia wspomnianej decyzji;

| B. | mając na uwadze, że władze pod przywództwem prezydenta Janukowycza jednoznacznie złamały prawo, zezwalając siłom bezpieczeństwa na użycie ostrej amunicji przeciw protestującym oraz umieszczając snajperów na dachach na Majdanie i wokół niego, gdzie od końca listopada 2013 r. skupiają się antyrządowe i proeuropejskie protesty; mając na uwadze, że na ulicach Kijowa rozstrzelano demonstrantów i przypadkowe osoby, co spotkało się z oburzeniem i potępieniem na arenie międzynarodowej; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że władze pod przywództwem prezydenta Janukowycza jednoznacznie złamały prawo, zezwalając siłom bezpieczeństwa na użycie ostrej amunicji przeciw protestującym oraz umieszczając snajperów na dachach na Majdanie i wokół niego, gdzie od końca listopada 2013 r. skupiają się antyrządowe i proeuropejskie protesty; mając na uwadze, że na ulicach Kijowa rozstrzelano demonstrantów i przypadkowe osoby, co spotkało się z oburzeniem i potępieniem na arenie międzynarodowej;

| C. | mając na uwadze, że równocześnie trzech ministrów spraw zagranicznych z UE udało się do Kijowa, chcąc pośredniczyć w wynegocjowaniu kompromisowego rozwiązania konfliktu między prezydentem Janukowyczem a opozycją; mając na uwadze, że udało im się doprowadzić do porozumienia w sprawie planu pokojowego i demokratycznego wyjścia z kryzysu; mając na uwadze, że osiągnięcie tego porozumienia ułatwił również rosyjski wysłannik specjalny, choć nie złożył pod nim podpisu; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że równocześnie trzech ministrów spraw zagranicznych z UE udało się do Kijowa, chcąc pośredniczyć w wynegocjowaniu kompromisowego rozwiązania konfliktu między prezydentem Janukowyczem a opozycją; mając na uwadze, że udało im się doprowadzić do porozumienia w sprawie planu pokojowego i demokratycznego wyjścia z kryzysu; mając na uwadze, że osiągnięcie tego porozumienia ułatwił również rosyjski wysłannik specjalny, choć nie złożył pod nim podpisu;

| D. | mając na uwadze, że w tej sytuacji UE podjęła decyzję o nałożeniu ukierunkowanych sankcji, obejmujących zamrożenie aktywów i zakaz wydawania wiz, wobec osób odpowiedzialnych za łamanie praw człowieka, przemoc i nadużycie siły; mając na uwadze, że państwa członkowskie uzgodniły ponadto, iż zawieszą zezwolenia na wywóz sprzętu, który może być wykorzystywany do wewnętrznych represji, a także ponownie ocenią zezwolenia na wywóz sprzętu objętego wspólnym stanowiskiem 2008/944/WPZiB; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że w tej sytuacji UE podjęła decyzję o nałożeniu ukierunkowanych sankcji, obejmujących zamrożenie aktywów i zakaz wydawania wiz, wobec osób odpowiedzialnych za łamanie praw człowieka, przemoc i nadużycie siły; mając na uwadze, że państwa członkowskie uzgodniły ponadto, iż zawieszą zezwolenia na wywóz sprzętu, który może być wykorzystywany do wewnętrznych represji, a także ponownie ocenią zezwolenia na wywóz sprzętu objętego wspólnym stanowiskiem 2008/944/WPZiB;

| E. | mając na uwadze inicjatywę mieszkańców Lwowa i Doniecka, którzy zdecydowali, że w dniu 26 lutego 2014 r. przy załatwianiu bieżących spraw będą się posługiwać odpowiednio językiem rosyjskim i ukraińskim w geście solidarności i symbolu jedności całego kraju; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze inicjatywę mieszkańców Lwowa i Doniecka, którzy zdecydowali, że w dniu 26 lutego 2014 r. przy załatwianiu bieżących spraw będą się posługiwać odpowiednio językiem rosyjskim i ukraińskim w geście solidarności i symbolu jedności całego kraju;

| F. | mając na uwadze, że w dniu 21 lutego 2014 r. Rada Najwyższa Ukrainy przyjęła uchwałę, w której potępiła działania „antyterrorystyczne” i zażądała wycofania sił bezpieczeństwa z centrum Kijowa; mając na uwadze, że parlament wykazał w ten sposób, że jest zdecydowany odegrać centralną rolę i objąć kontrolę nad sytuacją w kraju; mając na uwadze, że następnego dnia Rada Najwyższa przegłosowała odwołanie prezydenta Janukowycza, przywrócenie konstytucji z 2004 r., przyspieszone wybory w dniu 25 maja 2014 r. i zwolnienie byłej premier Julii Tymoszenko; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w dniu 21 lutego 2014 r. Rada Najwyższa Ukrainy przyjęła uchwałę, w której potępiła działania „antyterrorystyczne” i zażądała wycofania sił bezpieczeństwa z centrum Kijowa; mając na uwadze, że parlament wykazał w ten sposób, że jest zdecydowany odegrać centralną rolę i objąć kontrolę nad sytuacją w kraju; mając na uwadze, że następnego dnia Rada Najwyższa przegłosowała odwołanie prezydenta Janukowycza, przywrócenie konstytucji z 2004 r., przyspieszone wybory w dniu 25 maja 2014 r. i zwolnienie byłej premier Julii Tymoszenko;

| 1. | składa hołd walczącym i ginącym za europejskie wartości, przekazuje wyrazy głębokiego współczucia rodzinom ofiar, zdecydowanie potępia wszelkie akty przemocy i wzywa wszystkich obywateli Ukrainy oraz przywódców politycznych i liderów społeczeństwa obywatelskiego do działania w duchu najwyższej odpowiedzialności w tym historycznym dla Ukrainy momencie; |
| --- | --- |

1.

składa hołd walczącym i ginącym za europejskie wartości, przekazuje wyrazy głębokiego współczucia rodzinom ofiar, zdecydowanie potępia wszelkie akty przemocy i wzywa wszystkich obywateli Ukrainy oraz przywódców politycznych i liderów społeczeństwa obywatelskiego do działania w duchu najwyższej odpowiedzialności w tym historycznym dla Ukrainy momencie;

| 2. | stanowczo potępia brutalne i niewspółmierne działania sił prewencji, np. oddziałów Berkut, snajperów i innych, które to działania doprowadziły do dramatycznej eskalacji przemocy; wyraża ubolewanie z powodu ofiar śmiertelnych i obrażeń odniesionych wśród wszystkich stron konfliktu oraz składa wyrazy współczucia rodzinom ofiar; przestrzega, że dalszą eskalacja przemocy miałaby katastrofalne skutki dla narodu ukraińskiego oraz mogłaby podważyć jedność i terytorialną integralność kraju; podkreśla, że obecnie niezwykle ważne jest, by wszystkie strony wykazały się odpowiedzialnością, umiarkowaniem i zaangażowaniem na rzecz politycznego dialogu obejmującego wszystkie strony, a także by wykluczyły stosowanie pozasądowych środków odwetowych; z całą mocą wzywa wszystkie siły polityczne do współpracy w tym krytycznym dla Ukrainy momencie oraz do sprzyjania kompromisowym rozwiązaniom, do wyraźnego zdystansowania się od ekstremistów oraz do unikania prowokacji i gwałtownych działań mogących podsycać ruchy separatystyczne; |
| --- | --- |

2.

stanowczo potępia brutalne i niewspółmierne działania sił prewencji, np. oddziałów Berkut, snajperów i innych, które to działania doprowadziły do dramatycznej eskalacji przemocy; wyraża ubolewanie z powodu ofiar śmiertelnych i obrażeń odniesionych wśród wszystkich stron konfliktu oraz składa wyrazy współczucia rodzinom ofiar; przestrzega, że dalszą eskalacja przemocy miałaby katastrofalne skutki dla narodu ukraińskiego oraz mogłaby podważyć jedność i terytorialną integralność kraju; podkreśla, że obecnie niezwykle ważne jest, by wszystkie strony wykazały się odpowiedzialnością, umiarkowaniem i zaangażowaniem na rzecz politycznego dialogu obejmującego wszystkie strony, a także by wykluczyły stosowanie pozasądowych środków odwetowych; z całą mocą wzywa wszystkie siły polityczne do współpracy w tym krytycznym dla Ukrainy momencie oraz do sprzyjania kompromisowym rozwiązaniom, do wyraźnego zdystansowania się od ekstremistów oraz do unikania prowokacji i gwałtownych działań mogących podsycać ruchy separatystyczne;

| 3. | z zadowoleniem przyjmuje odpowiedzialne poczynania Rady Najwyższej przy sprawowaniu wszystkich funkcji zarządczych i wypełnianiu próżni politycznej i instytucjonalnej powstałej po ustąpieniu rządu i odwołaniu prezydenta, a następnie usunięciu go przez parlament; odnotowuje środki przyjęte dotychczas przez parlament, szczególnie jeśli chodzi o przywrócenie konstytucji z 2004 r., decyzję o przeprowadzeniu wyborów prezydenckich w dniu 25 maja 2014 r., decyzję o wycofaniu milicji i sił bezpieczeństwa oraz zwolnienie z więzienia Julii Tymoszenko; podkreśla, że niezwykle ważne jest, by ukraiński parlament i jego posłowie nadal przestrzegali zasad praworządności; |
| --- | --- |

3.

z zadowoleniem przyjmuje odpowiedzialne poczynania Rady Najwyższej przy sprawowaniu wszystkich funkcji zarządczych i wypełnianiu próżni politycznej i instytucjonalnej powstałej po ustąpieniu rządu i odwołaniu prezydenta, a następnie usunięciu go przez parlament; odnotowuje środki przyjęte dotychczas przez parlament, szczególnie jeśli chodzi o przywrócenie konstytucji z 2004 r., decyzję o przeprowadzeniu wyborów prezydenckich w dniu 25 maja 2014 r., decyzję o wycofaniu milicji i sił bezpieczeństwa oraz zwolnienie z więzienia Julii Tymoszenko; podkreśla, że niezwykle ważne jest, by ukraiński parlament i jego posłowie nadal przestrzegali zasad praworządności;

| 4. | wyraża uznanie dla mieszkańców Ukrainy za dobrze zorganizowaną zmianę władz oraz za obywatelski opór, jakim wykazali się w ciągu minionych miesięcy, oraz podkreśla, że ten protest obywatelski i społeczny służy za przykład i będzie stanowić przełom w historii Ukrainy; podkreśla, że tego demokratycznego i obywatelskiego zwycięstwa nie powinna zakłócać chęć zemsty czy akty odwetu wobec przeciwników ani wewnętrzne konflikty polityczne; podkreśla, że osoby, które dopuściły się zbrodni na obywatelach Ukrainy i nadużyły władzy państwowej, powinny stanąć przed niezawisłymi sądami; wzywa do utworzenia niezależnej komisji, która zbadałaby – w ścisłej współpracy z międzynarodowym panelem doradców Rady Europy – przypadki łamania praw człowieka mające miejsce od początku protestów; |
| --- | --- |

4.

wyraża uznanie dla mieszkańców Ukrainy za dobrze zorganizowaną zmianę władz oraz za obywatelski opór, jakim wykazali się w ciągu minionych miesięcy, oraz podkreśla, że ten protest obywatelski i społeczny służy za przykład i będzie stanowić przełom w historii Ukrainy; podkreśla, że tego demokratycznego i obywatelskiego zwycięstwa nie powinna zakłócać chęć zemsty czy akty odwetu wobec przeciwników ani wewnętrzne konflikty polityczne; podkreśla, że osoby, które dopuściły się zbrodni na obywatelach Ukrainy i nadużyły władzy państwowej, powinny stanąć przed niezawisłymi sądami; wzywa do utworzenia niezależnej komisji, która zbadałaby – w ścisłej współpracy z międzynarodowym panelem doradców Rady Europy – przypadki łamania praw człowieka mające miejsce od początku protestów;

| 5. | popiera podejście UE, łączące w sobie intensywne starania dyplomatyczne z ukierunkowanymi sankcjami wobec osób odpowiedzialnych za nakazywanie łamania praw człowieka w związku z prześladowaniami politycznymi; wzywa do wdrożenia ukierunkowanych sankcji uzgodnionych przez Radę do Spraw Zagranicznych oraz apeluje do państw członkowskich o zastosowanie ich przepisów dotyczących walki z praniem pieniędzy, by powstrzymać przepływ sprzeniewierzonych funduszy z Ukrainy, a także o zapewnienie zwrócenia skradzionych zasobów zdeponowanych w UE; jest zdania, że należy niezwłocznie wszcząć naprawdę niezależne śledztwo w sprawie popełnionych zbrodni oraz że ukierunkowane sankcje należy znieść, gdy tylko sytuacja na Ukrainie się poprawi, a wspomniane śledztwo zacznie przynosić rezultaty; wzywa do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie masowego sprzeniewierzania funduszy i aktywów państwowych przez znajomych i „rodzinę” usuniętego prezydenta Janukowycza, do zamrożenia ich wszystkich aktywów w oczekiwaniu na wyjaśnienie, w jaki sposób zostały uzyskane, a w przypadku potwierdzenia, że zostały skradzione, do zwrotu takich aktywów przez rządy państw członkowskich UE; |
| --- | --- |

5.

popiera podejście UE, łączące w sobie intensywne starania dyplomatyczne z ukierunkowanymi sankcjami wobec osób odpowiedzialnych za nakazywanie łamania praw człowieka w związku z prześladowaniami politycznymi; wzywa do wdrożenia ukierunkowanych sankcji uzgodnionych przez Radę do Spraw Zagranicznych oraz apeluje do państw członkowskich o zastosowanie ich przepisów dotyczących walki z praniem pieniędzy, by powstrzymać przepływ sprzeniewierzonych funduszy z Ukrainy, a także o zapewnienie zwrócenia skradzionych zasobów zdeponowanych w UE; jest zdania, że należy niezwłocznie wszcząć naprawdę niezależne śledztwo w sprawie popełnionych zbrodni oraz że ukierunkowane sankcje należy znieść, gdy tylko sytuacja na Ukrainie się poprawi, a wspomniane śledztwo zacznie przynosić rezultaty; wzywa do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie masowego sprzeniewierzania funduszy i aktywów państwowych przez znajomych i „rodzinę” usuniętego prezydenta Janukowycza, do zamrożenia ich wszystkich aktywów w oczekiwaniu na wyjaśnienie, w jaki sposób zostały uzyskane, a w przypadku potwierdzenia, że zostały skradzione, do zwrotu takich aktywów przez rządy państw członkowskich UE;

| 6. | apeluje do Komisji, państw członkowskich i międzynarodowych organizacji humanitarnych, by udzieliły wszystkim ofiarom szybkiej, pewnej i bezpośredniej pomocy medycznej i humanitarnej; |
| --- | --- |

6.

apeluje do Komisji, państw członkowskich i międzynarodowych organizacji humanitarnych, by udzieliły wszystkim ofiarom szybkiej, pewnej i bezpośredniej pomocy medycznej i humanitarnej;

| 7. | wzywa wszystkie strony i państwa trzecie do poszanowania i popierania jedności i integralności terytorialnej Ukrainy; wzywa wszystkie siły polityczne na Ukrainie i wszystkie zaangażowane podmioty międzynarodowe, aby zobowiązały się do działania na rzecz integralności terytorialnej i narodowej jedności Ukrainy, z uwzględnieniem kulturowego i językowego składu społeczeństwa oraz historii tego kraju; wzywa parlament Ukrainy i przyszły rząd do poszanowania praw mniejszości w kraju oraz prawa do posługiwania się językiem rosyjskim i innymi językami mniejszości; wzywa do przyjęcia nowych przepisów zgodnych ze zobowiązaniami wynikającymi dla Ukrainy z Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych; |
| --- | --- |

7.

wzywa wszystkie strony i państwa trzecie do poszanowania i popierania jedności i integralności terytorialnej Ukrainy; wzywa wszystkie siły polityczne na Ukrainie i wszystkie zaangażowane podmioty międzynarodowe, aby zobowiązały się do działania na rzecz integralności terytorialnej i narodowej jedności Ukrainy, z uwzględnieniem kulturowego i językowego składu społeczeństwa oraz historii tego kraju; wzywa parlament Ukrainy i przyszły rząd do poszanowania praw mniejszości w kraju oraz prawa do posługiwania się językiem rosyjskim i innymi językami mniejszości; wzywa do przyjęcia nowych przepisów zgodnych ze zobowiązaniami wynikającymi dla Ukrainy z Europejskiej karty języków regionalnych lub mniejszościowych;

| 8. | przypomina, że obecne granice Ukrainy zostały zagwarantowane przez Stany Zjednoczone, Federację Rosyjską i Wielką Brytanię w przyjętym w Budapeszcie memorandum w sprawie gwarancji bezpieczeństwa, kiedy Ukraina zrezygnowała z broni jądrowej i przystąpiła do Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT); przypomina Federacji Rosyjskiej, że wraz z oboma wspomnianymi krajami zobowiązała się w tym samym akcie, że powstrzyma się od nacisków gospodarczych mających na celu podporządkowanie własnym interesom wykonywania przez Ukrainę praw nierozerwalnie związanych z jej suwerennością, a przez to zapewnienie sobie jakichkolwiek korzyści; |
| --- | --- |

8.

przypomina, że obecne granice Ukrainy zostały zagwarantowane przez Stany Zjednoczone, Federację Rosyjską i Wielką Brytanię w przyjętym w Budapeszcie memorandum w sprawie gwarancji bezpieczeństwa, kiedy Ukraina zrezygnowała z broni jądrowej i przystąpiła do Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT); przypomina Federacji Rosyjskiej, że wraz z oboma wspomnianymi krajami zobowiązała się w tym samym akcie, że powstrzyma się od nacisków gospodarczych mających na celu podporządkowanie własnym interesom wykonywania przez Ukrainę praw nierozerwalnie związanych z jej suwerennością, a przez to zapewnienie sobie jakichkolwiek korzyści;

| 9. | podkreśla, że nie należy tracić rozmachu przy usuwaniu głębokich przyczyn kryzysu, oraz obudzić w mieszkańcach zaufanie do polityki i instytucji; jest ponadto zdania, że wymaga to reform konstytucyjnych i strukturalnych mających na celu utworzenie skutecznych mechanizmów gwarantujących równowagę polityczną, powstanie ściślejszych związków polityki ze społeczeństwem, praworządności, rozliczalności, prawdziwie niezawisłego i bezstronnego wymiaru sprawiedliwości oraz uczciwych wyborów; |
| --- | --- |

9.

podkreśla, że nie należy tracić rozmachu przy usuwaniu głębokich przyczyn kryzysu, oraz obudzić w mieszkańcach zaufanie do polityki i instytucji; jest ponadto zdania, że wymaga to reform konstytucyjnych i strukturalnych mających na celu utworzenie skutecznych mechanizmów gwarantujących równowagę polityczną, powstanie ściślejszych związków polityki ze społeczeństwem, praworządności, rozliczalności, prawdziwie niezawisłego i bezstronnego wymiaru sprawiedliwości oraz uczciwych wyborów;

| 10. | z zadowoleniem przyjmuje konkluzje nadzwyczajnego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych, które odbyło się w dniu 20 lutego 2014 r., a w szczególności decyzję o wprowadzeniu ukierunkowanych sankcji, w tym zamrożenia aktywów i zakazu wydawania wiz wobec osób odpowiedzialnych za naruszenia praw człowieka, stosowanie przemocy i nadużycie siły, oraz o zawieszeniu zezwoleń na wywóz sprzętu, który może być wykorzystywany do wewnętrznych represji; odnotowuje ogromny wpływ tych sankcji na ukraińską opinię publiczną i jest zdania, że środki te można było przyjąć wcześniej; uważa jednak, że sankcje te należy utrzymać jako element polityki UE wobec Ukrainy w okresie przejściowym; |
| --- | --- |

10.

z zadowoleniem przyjmuje konkluzje nadzwyczajnego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych, które odbyło się w dniu 20 lutego 2014 r., a w szczególności decyzję o wprowadzeniu ukierunkowanych sankcji, w tym zamrożenia aktywów i zakazu wydawania wiz wobec osób odpowiedzialnych za naruszenia praw człowieka, stosowanie przemocy i nadużycie siły, oraz o zawieszeniu zezwoleń na wywóz sprzętu, który może być wykorzystywany do wewnętrznych represji; odnotowuje ogromny wpływ tych sankcji na ukraińską opinię publiczną i jest zdania, że środki te można było przyjąć wcześniej; uważa jednak, że sankcje te należy utrzymać jako element polityki UE wobec Ukrainy w okresie przejściowym;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje zwolnienie z więzienia byłej premier Julii Tymoszenko i wyraża nadzieję, że będzie ono symbolem końca wybiórczej i politycznie motywowanej sprawiedliwości na Ukrainie; żąda natychmiastowego i bezwarunkowego zwolnienia wszystkich nielegalnie przetrzymywanych demonstrantów i więźniów politycznych, wycofania wszystkich zarzutów wobec nich oraz ich politycznej rehabilitacji; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje zwolnienie z więzienia byłej premier Julii Tymoszenko i wyraża nadzieję, że będzie ono symbolem końca wybiórczej i politycznie motywowanej sprawiedliwości na Ukrainie; żąda natychmiastowego i bezwarunkowego zwolnienia wszystkich nielegalnie przetrzymywanych demonstrantów i więźniów politycznych, wycofania wszystkich zarzutów wobec nich oraz ich politycznej rehabilitacji;

| 12. | apeluje do wszystkich sił politycznych, aby w tym decydującym dla Ukrainy momencie współpracowały na rzecz pokojowych przemian politycznych, ambitnego i szeroko zakrojonego programu reform oraz utworzenia rządu chcącego przestrzegać europejskich standardów, a także aby utrzymały jedność i integralność terytorialną kraju oraz przyczyniły się do kompromisowych rozwiązań z myślą o przyszłości Ukrainy; wzywa władze tymczasowe do zapewnienia wszystkim demokratycznym siłom politycznym demokratycznych praw i swobód oraz do zapobieżenia atakom na którekolwiek spośród tych sił; |
| --- | --- |

12.

apeluje do wszystkich sił politycznych, aby w tym decydującym dla Ukrainy momencie współpracowały na rzecz pokojowych przemian politycznych, ambitnego i szeroko zakrojonego programu reform oraz utworzenia rządu chcącego przestrzegać europejskich standardów, a także aby utrzymały jedność i integralność terytorialną kraju oraz przyczyniły się do kompromisowych rozwiązań z myślą o przyszłości Ukrainy; wzywa władze tymczasowe do zapewnienia wszystkim demokratycznym siłom politycznym demokratycznych praw i swobód oraz do zapobieżenia atakom na którekolwiek spośród tych sił;

| 13. | Podkreśla, że do obywateli Ukrainy i tylko do nich, bez nacisków z zewnątrz, należy decyzja w sprawie geopolitycznej orientacji kraju oraz tego, do jakich międzynarodowych porozumień i wspólnot powinna przystąpić Ukraina; |
| --- | --- |

13.

Podkreśla, że do obywateli Ukrainy i tylko do nich, bez nacisków z zewnątrz, należy decyzja w sprawie geopolitycznej orientacji kraju oraz tego, do jakich międzynarodowych porozumień i wspólnot powinna przystąpić Ukraina;

| 14. | potępia atak na siedziby Komunistycznej Partii Ukrainy i innych partii i ich zniszczenie, a także próby delegalizacji Komunistycznej Partii Ukrainy; |
| --- | --- |

14.

potępia atak na siedziby Komunistycznej Partii Ukrainy i innych partii i ich zniszczenie, a także próby delegalizacji Komunistycznej Partii Ukrainy;

| 15. | ponownie wyraża pogląd, że układ o stowarzyszeniu obejmujący pogłębioną i kompleksową umowę o wolnym handlu (DCFTA) jest gotowy do podpisania przez nowy rząd, gdy tylko będzie to możliwe, a nowy rząd będzie do jego podpisania gotowy; |
| --- | --- |

15.

ponownie wyraża pogląd, że układ o stowarzyszeniu obejmujący pogłębioną i kompleksową umowę o wolnym handlu (DCFTA) jest gotowy do podpisania przez nowy rząd, gdy tylko będzie to możliwe, a nowy rząd będzie do jego podpisania gotowy;

| 16. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jeden spośród trzech celów określonych przez Radę do Spraw Zagranicznych w 2012 r., a mianowicie położenie kresu wybiórczej sprawiedliwości (w tym uwięzienie Julii Tymoszenko), został właśnie osiągnięty, a dwa pozostałe, dotyczące wymiaru sprawiedliwości i systemu wyborczego i należące do postulatów ruchu protestujących, są już przedmiotem głębokim zmian i reform, które – jak można mieć nadzieję – wkrótce dokończy nowy rząd koalicyjny przy poparciu nowej większości w parlamencie; |
| --- | --- |

16.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jeden spośród trzech celów określonych przez Radę do Spraw Zagranicznych w 2012 r., a mianowicie położenie kresu wybiórczej sprawiedliwości (w tym uwięzienie Julii Tymoszenko), został właśnie osiągnięty, a dwa pozostałe, dotyczące wymiaru sprawiedliwości i systemu wyborczego i należące do postulatów ruchu protestujących, są już przedmiotem głębokim zmian i reform, które – jak można mieć nadzieję – wkrótce dokończy nowy rząd koalicyjny przy poparciu nowej większości w parlamencie;

| 17. | wzywa Komisję do współpracy z władzami Ukrainy w poszukiwaniu metod kompensowania skutków działań odwetowych podjętych przez Rosję w celu uniemożliwienia podpisania układu o stowarzyszeniu, a także ewentualnych nowych środków tego rodzaju; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że komisarz UE do spraw gospodarczych i walutowych oraz euro Olli Rehn zadeklarował gotowość Unii do udostępnienia znacznego i ambitnego pakietu krótko- i długoterminowej pomocy finansowej, gdy tylko znalezione zostanie polityczne rozwiązanie oparte na zasadach demokratycznych, zobowiązaniu do przeprowadzenia reform i mianowaniu prawowitego rządu; apeluje do Rosji o przyjęcie konstruktywnego podejścia, by stworzyć Ukrainie warunki do czerpania korzyści z dwustronnych relacji zarówno z UE, jak i Rosją; nalega, aby UE i państwa członkowskie zajęły jednolite stanowisko w rozmowach z Rosją, popierając europejskie aspiracje Ukrainy i innych państw Partnerstwa Wschodniego, które podejmują swobodną decyzję o pogłębianiu stosunków z UE; |
| --- | --- |

17.

wzywa Komisję do współpracy z władzami Ukrainy w poszukiwaniu metod kompensowania skutków działań odwetowych podjętych przez Rosję w celu uniemożliwienia podpisania układu o stowarzyszeniu, a także ewentualnych nowych środków tego rodzaju; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że komisarz UE do spraw gospodarczych i walutowych oraz euro Olli Rehn zadeklarował gotowość Unii do udostępnienia znacznego i ambitnego pakietu krótko- i długoterminowej pomocy finansowej, gdy tylko znalezione zostanie polityczne rozwiązanie oparte na zasadach demokratycznych, zobowiązaniu do przeprowadzenia reform i mianowaniu prawowitego rządu; apeluje do Rosji o przyjęcie konstruktywnego podejścia, by stworzyć Ukrainie warunki do czerpania korzyści z dwustronnych relacji zarówno z UE, jak i Rosją; nalega, aby UE i państwa członkowskie zajęły jednolite stanowisko w rozmowach z Rosją, popierając europejskie aspiracje Ukrainy i innych państw Partnerstwa Wschodniego, które podejmują swobodną decyzję o pogłębianiu stosunków z UE;

| 18. | oczekuje, że Rada i Komisja wraz z MFW i Bankiem Światowym jak najszybciej przedstawią ofertę krótkoterminowej pomocy finansowej i instrumentu wsparcia bilansu płatniczego, uzupełnioną o długoterminowy pakiet przygotowany wraz z EBOR i EBI, dotyczący pomocy finansowej mającej wesprzeć Ukrainę w staraniach o naprawienie pogarszającej się sytuacji gospodarczej i społecznej oraz udzielić jej wsparcia gospodarczego potrzebnego do rozpoczęcia niezbędnych dogłębnych i kompleksowych reform ukraińskiej gospodarki; wzywa do zorganizowania bez zbędnej zwłoki międzynarodowej konferencji darczyńców; wzywa Komisję i ESDZ, by jak najlepiej wykorzystały fundusze dostępne dla Ukrainy na mocy istniejących instrumentów finansowych oraz by rozważyły jak najszybsze udostępnienie Ukrainie dodatkowych środków; |
| --- | --- |

18.

oczekuje, że Rada i Komisja wraz z MFW i Bankiem Światowym jak najszybciej przedstawią ofertę krótkoterminowej pomocy finansowej i instrumentu wsparcia bilansu płatniczego, uzupełnioną o długoterminowy pakiet przygotowany wraz z EBOR i EBI, dotyczący pomocy finansowej mającej wesprzeć Ukrainę w staraniach o naprawienie pogarszającej się sytuacji gospodarczej i społecznej oraz udzielić jej wsparcia gospodarczego potrzebnego do rozpoczęcia niezbędnych dogłębnych i kompleksowych reform ukraińskiej gospodarki; wzywa do zorganizowania bez zbędnej zwłoki międzynarodowej konferencji darczyńców; wzywa Komisję i ESDZ, by jak najlepiej wykorzystały fundusze dostępne dla Ukrainy na mocy istniejących instrumentów finansowych oraz by rozważyły jak najszybsze udostępnienie Ukrainie dodatkowych środków;

| 19. | przyznaje, że powszechna korupcja na wszystkich szczeblach władzy nadal ogranicza ukraiński potencjał rozwoju i podważa zaufanie obywateli do własnych instytucji; w związku z tym wzywa nowy rząd, by w swoim programie priorytetowo potraktował walkę z korupcją, i apeluje do UE o wsparcie tych starań; |
| --- | --- |

19.

przyznaje, że powszechna korupcja na wszystkich szczeblach władzy nadal ogranicza ukraiński potencjał rozwoju i podważa zaufanie obywateli do własnych instytucji; w związku z tym wzywa nowy rząd, by w swoim programie priorytetowo potraktował walkę z korupcją, i apeluje do UE o wsparcie tych starań;

| 20. | podkreśla pilną potrzebę utworzenia prawdziwie niezawisłego i bezstronnego wymiaru sprawiedliwości; |
| --- | --- |

20.

podkreśla pilną potrzebę utworzenia prawdziwie niezawisłego i bezstronnego wymiaru sprawiedliwości;

| 21. | wzywa Radę, aby upoważniła Komisję do przyspieszenia prowadzonego z Ukrainą dialogu w sprawie wiz; podkreśla, że szybkie ukończenie prac nad umową o liberalizacji ruchu wizowego między UE a Ukrainą – na wzór umowy z Mołdawią – to najlepsza odpowiedź na oczekiwania ukraińskiego społeczeństwa obywatelskiego i ukraińskiej młodzieży; apeluje, by w międzyczasie niezwłocznie wprowadzić tymczasowe, bardzo proste i niedrogie procedury wizowe na szczeblu UE i państw członkowskich, a także zacieśnić współpracę w dziedzinie badań naukowych, rozszerzyć wymianę młodzieży oraz zwiększyć dostępność stypendiów; |
| --- | --- |

21.

wzywa Radę, aby upoważniła Komisję do przyspieszenia prowadzonego z Ukrainą dialogu w sprawie wiz; podkreśla, że szybkie ukończenie prac nad umową o liberalizacji ruchu wizowego między UE a Ukrainą – na wzór umowy z Mołdawią – to najlepsza odpowiedź na oczekiwania ukraińskiego społeczeństwa obywatelskiego i ukraińskiej młodzieży; apeluje, by w międzyczasie niezwłocznie wprowadzić tymczasowe, bardzo proste i niedrogie procedury wizowe na szczeblu UE i państw członkowskich, a także zacieśnić współpracę w dziedzinie badań naukowych, rozszerzyć wymianę młodzieży oraz zwiększyć dostępność stypendiów;

| 22. | jest zdania, że postanowienia DCFTA nie stwarzają żadnych wyzwań handlowych dla Federacji Rosyjskiej, a układ o stowarzyszeniu nie jest przeszkodą w dobrych stosunkach Ukrainy z jej wschodnim sąsiadem; podkreśla, że brak stabilności we wspólnym sąsiedztwie nie leży w interesie ani UE, ani Rosji; podkreśla, że wywieranie nacisków politycznych, gospodarczych i innych stanowi naruszenie aktu końcowego z Helsinek; |
| --- | --- |

22.

jest zdania, że postanowienia DCFTA nie stwarzają żadnych wyzwań handlowych dla Federacji Rosyjskiej, a układ o stowarzyszeniu nie jest przeszkodą w dobrych stosunkach Ukrainy z jej wschodnim sąsiadem; podkreśla, że brak stabilności we wspólnym sąsiedztwie nie leży w interesie ani UE, ani Rosji; podkreśla, że wywieranie nacisków politycznych, gospodarczych i innych stanowi naruszenie aktu końcowego z Helsinek;

| 23. | odnotowuje decyzję o przeprowadzeniu wyborów prezydenckich w dniu 25 maja 2014 r.; podkreśla, że wybory te muszą być wolne i uczciwe; zdecydowanie zachęca Radę Najwyższą, by przyjęła niezbędną ordynację wyborczą zgodnie z zaleceniami Komisji Weneckiej, w tym nowelizację ustawy o finansowaniu partii politycznych, w której znajdą się kwestie wskazane przez Grupę Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) oraz Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE; zachęca do wysłania międzynarodowych obserwatorów na planowane wybory i deklaruje gotowość utworzenia w tym celu własnej misji obserwacji wyborów w formie licznej grupy obserwatorów z ramienia Parlamentu Europejskiego; jest zdania, że wybory parlamentarne należy zorganizować wkrótce po wyborach prezydenckich, najpóźniej przed końcem roku; wzywa Komisję, Radę Europy oraz Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE, by zapewniły zdecydowane wsparcie przedwyborcze oraz wysłały liczną długoterminową misję obserwacji wyborów, aby wybory prezydenckie wyznaczone na dzień 25 maja 2014 r. mogły się odbyć przy zachowaniu najwyższych standardów, a ich wyniki były do zaakceptowania przez wszystkich kandydatów; apeluje, by w przejściowym okresie przedwyborczym do delegatury UE w Kijowie oddelegowano pracowników Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

23.

odnotowuje decyzję o przeprowadzeniu wyborów prezydenckich w dniu 25 maja 2014 r.; podkreśla, że wybory te muszą być wolne i uczciwe; zdecydowanie zachęca Radę Najwyższą, by przyjęła niezbędną ordynację wyborczą zgodnie z zaleceniami Komisji Weneckiej, w tym nowelizację ustawy o finansowaniu partii politycznych, w której znajdą się kwestie wskazane przez Grupę Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) oraz Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE; zachęca do wysłania międzynarodowych obserwatorów na planowane wybory i deklaruje gotowość utworzenia w tym celu własnej misji obserwacji wyborów w formie licznej grupy obserwatorów z ramienia Parlamentu Europejskiego; jest zdania, że wybory parlamentarne należy zorganizować wkrótce po wyborach prezydenckich, najpóźniej przed końcem roku; wzywa Komisję, Radę Europy oraz Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE, by zapewniły zdecydowane wsparcie przedwyborcze oraz wysłały liczną długoterminową misję obserwacji wyborów, aby wybory prezydenckie wyznaczone na dzień 25 maja 2014 r. mogły się odbyć przy zachowaniu najwyższych standardów, a ich wyniki były do zaakceptowania przez wszystkich kandydatów; apeluje, by w przejściowym okresie przedwyborczym do delegatury UE w Kijowie oddelegowano pracowników Parlamentu Europejskiego;

| 24. | z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada niedawno uznała, iż układ o stowarzyszeniu obejmujący DCFTA nie jest ostatecznym celem współpracy między UE a Ukrainą; zauważa, że UE jest gotowa do podpisania układu o stowarzyszeniu obejmującego DCFTA, gdy tylko obecny kryzys polityczny zostanie przezwyciężony, a nowe ukraińskie władze będą gotowe do realizacji poważnych europejskich aspiracji; podkreśla również, że art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) dotyczy wszystkich państw europejskich, w tym Ukrainy, która może ubiegać się o członkostwo w Unii, pod warunkiem przestrzegania zasad demokracji, poszanowania podstawowych wolności, praw człowieka i praw mniejszości oraz zapewnienia praworządności; |
| --- | --- |

24.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada niedawno uznała, iż układ o stowarzyszeniu obejmujący DCFTA nie jest ostatecznym celem współpracy między UE a Ukrainą; zauważa, że UE jest gotowa do podpisania układu o stowarzyszeniu obejmującego DCFTA, gdy tylko obecny kryzys polityczny zostanie przezwyciężony, a nowe ukraińskie władze będą gotowe do realizacji poważnych europejskich aspiracji; podkreśla również, że art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) dotyczy wszystkich państw europejskich, w tym Ukrainy, która może ubiegać się o członkostwo w Unii, pod warunkiem przestrzegania zasad demokracji, poszanowania podstawowych wolności, praw człowieka i praw mniejszości oraz zapewnienia praworządności;

| 25. | podkreśla znaczenie bezpiecznych, zdywersyfikowanych i przystępnych dostaw energii jako podstawy przemian gospodarczych, społecznych i politycznych, a także znaczenie zagwarantowania konkurencyjnej i kwitnącej gospodarki dla wszystkich Ukraińców; w tym kontekście podkreśla strategiczną rolę Wspólnoty Energetycznej, której przewodnictwo w 2014 r. sprawuje Ukraina, jako jedynego traktatu łączącego obecnie Ukrainę i Unię Europejską; |
| --- | --- |

25.

podkreśla znaczenie bezpiecznych, zdywersyfikowanych i przystępnych dostaw energii jako podstawy przemian gospodarczych, społecznych i politycznych, a także znaczenie zagwarantowania konkurencyjnej i kwitnącej gospodarki dla wszystkich Ukraińców; w tym kontekście podkreśla strategiczną rolę Wspólnoty Energetycznej, której przewodnictwo w 2014 r. sprawuje Ukraina, jako jedynego traktatu łączącego obecnie Ukrainę i Unię Europejską;

| 26. | wyraża poparcie dla ponadpartyjnej inicjatywy społeczeństwa obywatelskiego dotyczącej utworzenia „platformy Majdanu” w celu opracowania strategii przeciwdziałania problemowi powszechnej na Ukrainie korupcji; |
| --- | --- |

26.

wyraża poparcie dla ponadpartyjnej inicjatywy społeczeństwa obywatelskiego dotyczącej utworzenia „platformy Majdanu” w celu opracowania strategii przeciwdziałania problemowi powszechnej na Ukrainie korupcji;

| 27. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, a także pełniącemu obowiązki prezydenta, rządowi i parlamentowi Ukrainy, Radzie Europy oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej. |
| --- | --- |

27.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, a także pełniącemu obowiązki prezydenta, rządowi i parlamentowi Ukrainy, Radzie Europy oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0098.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0595.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/106 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/106

---

P7_TA(2014)0171

Sytuacja w Iraku

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku (2014/2565(RSP))

(2017/C 285/15)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Iraku, w szczególności rezolucję z dnia 10 października 2013 r. w sprawie niedawnych aktów przemocy w Iraku (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Iraku, w szczególności rezolucję z dnia 10 października 2013 r. w sprawie niedawnych aktów przemocy w Iraku (1),

| — | uwzględniając Umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony, a także uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie umowy o partnerstwie i współpracy między UE i Irakiem (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony, a także uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie umowy o partnerstwie i współpracy między UE i Irakiem (2),

| — | uwzględniając wspólny unijny dokument strategiczny Komisji dla Iraku na lata 2011-2013, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólny unijny dokument strategiczny Komisji dla Iraku na lata 2011-2013,

| — | uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych dotyczące Iraku, w szczególności konkluzje z dnia 10 lutego 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych dotyczące Iraku, w szczególności konkluzje z dnia 10 lutego 2014 r.,

| — | uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton w sprawie Iraku, w szczególności oświadczenia z dnia 5 lutego 2014 r., 16 stycznia 2014 r., 18 grudnia 2013 r. i 5 września 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton w sprawie Iraku, w szczególności oświadczenia z dnia 5 lutego 2014 r., 16 stycznia 2014 r., 18 grudnia 2013 r. i 5 września 2013 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel z dnia 28 grudnia 2013 r. w sprawie zabójstw na mieszkańcach Camp Hurriya, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel z dnia 28 grudnia 2013 r. w sprawie zabójstw na mieszkańcach Camp Hurriya,

| — | uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Iraku z dnia 10 stycznia 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Iraku z dnia 10 stycznia 2014 r.,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., którego stroną jest Irak, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., którego stroną jest Irak,

| — | uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że przed Irakiem nadal stoją poważne wyzwania polityczne, społeczno-gospodarcze i w zakresie bezpieczeństwa, oraz mając na uwadze, że jego scena polityczna jest wyjątkowo rozczłonkowana i naznaczona przemocą i polityką o podłożu religijnym, co bardzo niekorzystnie wpływa na uzasadnione dążenia narodu irackiego do pokoju, dobrobytu oraz prawdziwej przemiany demokratycznej; mając na uwadze, że Irak boryka się z najsilniejszą falą przemocy od 2008 r.; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że przed Irakiem nadal stoją poważne wyzwania polityczne, społeczno-gospodarcze i w zakresie bezpieczeństwa, oraz mając na uwadze, że jego scena polityczna jest wyjątkowo rozczłonkowana i naznaczona przemocą i polityką o podłożu religijnym, co bardzo niekorzystnie wpływa na uzasadnione dążenia narodu irackiego do pokoju, dobrobytu oraz prawdziwej przemiany demokratycznej; mając na uwadze, że Irak boryka się z najsilniejszą falą przemocy od 2008 r.;

| B. | mając na uwadze, że chociaż Irak zdołał przywrócić produkcję ropy niemal do pełni swoich możliwości, rosną nierówności społeczne, ponieważ państwo irackie wciąż nie jest w stanie zapewnić swoim obywatelom podstawowych usług, takich jak regularne dostawy elektryczności w lecie, dostęp do czystej wody i publiczna opieka zdrowotna; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że chociaż Irak zdołał przywrócić produkcję ropy niemal do pełni swoich możliwości, rosną nierówności społeczne, ponieważ państwo irackie wciąż nie jest w stanie zapewnić swoim obywatelom podstawowych usług, takich jak regularne dostawy elektryczności w lecie, dostęp do czystej wody i publiczna opieka zdrowotna;

| C. | mając na uwadze, że zgodnie z danymi opublikowanymi w dniu 1 lutego 2014 r. przez misję pomocową ONZ w Iraku dotyczącymi liczby ofiar aktów terrorystycznych i przemocy, które miały miejsce w styczniu 2014 r., łączna liczba zabitych Irakijczyków wynosi 733, natomiast liczba rannych 1 229; mając na uwadze, że dane za styczeń 2014 r. nie obejmują ofiar toczących się walk w prowincji Al-Anbar ze względu na problemy z weryfikacją i ustaleniem statusu zabitych i rannych; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zgodnie z danymi opublikowanymi w dniu 1 lutego 2014 r. przez misję pomocową ONZ w Iraku dotyczącymi liczby ofiar aktów terrorystycznych i przemocy, które miały miejsce w styczniu 2014 r., łączna liczba zabitych Irakijczyków wynosi 733, natomiast liczba rannych 1 229; mając na uwadze, że dane za styczeń 2014 r. nie obejmują ofiar toczących się walk w prowincji Al-Anbar ze względu na problemy z weryfikacją i ustaleniem statusu zabitych i rannych;

| D. | mając na uwadze, że tocząca się wojna domowa w Syrii doprowadziła do pogorszenia sytuacji w Iraku; mając na uwadze, że wojna ta przenosi się na teren Iraku, a bojownicy – w szczególności bojownicy Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie (ISIL) – rozszerzają swoje działania na terytorium Iraku; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że tocząca się wojna domowa w Syrii doprowadziła do pogorszenia sytuacji w Iraku; mając na uwadze, że wojna ta przenosi się na teren Iraku, a bojownicy – w szczególności bojownicy Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie (ISIL) – rozszerzają swoje działania na terytorium Iraku;

| E. | mając na uwadze, że w dniu 10 stycznia 2014 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ potępiła ataki ISIL na ludność iracką, będące próbą destabilizacji kraju i regionu, |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w dniu 10 stycznia 2014 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ potępiła ataki ISIL na ludność iracką, będące próbą destabilizacji kraju i regionu,

| F. | mając na uwadze, że rząd premiera Nuriego al-Malikiego nie rozwiał obaw mniejszości sunnickiej; mając na uwadze, że polityka oczyszczania kraju z wpływów partii Baas realizowana w oparciu o ustawę o sprawiedliwości i odpowiedzialności doprowadziła do usunięcia głównie sunnickich urzędników, co nasiliło odczucie, że działania rządu mają charakter wyznaniowy; mając w szczególności na uwadze, że usunięcie przez rząd istniejącego od roku sunnickiego obozu demonstrantów w Ar-Ramadi w dniu 30 grudnia 2013 r. doprowadziło do brutalnej konfrontacji w prowincji Al-Anbar; mając na uwadze, że w rezultacie w Al-Falludży i innych miastach prowincji Al-Anbar od grudnia 2013 r. dochodzi do starć miedzy siłami rządowymi i bojówkami ISIL; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że rząd premiera Nuriego al-Malikiego nie rozwiał obaw mniejszości sunnickiej; mając na uwadze, że polityka oczyszczania kraju z wpływów partii Baas realizowana w oparciu o ustawę o sprawiedliwości i odpowiedzialności doprowadziła do usunięcia głównie sunnickich urzędników, co nasiliło odczucie, że działania rządu mają charakter wyznaniowy; mając w szczególności na uwadze, że usunięcie przez rząd istniejącego od roku sunnickiego obozu demonstrantów w Ar-Ramadi w dniu 30 grudnia 2013 r. doprowadziło do brutalnej konfrontacji w prowincji Al-Anbar; mając na uwadze, że w rezultacie w Al-Falludży i innych miastach prowincji Al-Anbar od grudnia 2013 r. dochodzi do starć miedzy siłami rządowymi i bojówkami ISIL;

| G. | mając na uwadze, że w dniu 13 lutego 2014 r. ponad 63 000 rodzin (według wyliczeń ONZ ponad 370 000 osób) dotkniętych walkami w prowincji Al-Anbar zostało zarejestrowanych jako uchodźcy wewnętrzni; mając na uwadze, że wiele osób uciekło w inne części kraju, w tym do Karbali, Bagdadu i Arbeli, a inni szukają bezpieczeństwa w oddalonych wsiach prowincji Al-Anbar lub nie mogą uciec przed walkami; mając na uwadze, że ludzie ci żyją w niepewnych warunkach, zasoby żywności i wody pitnej kurczą się, warunki sanitarne są złe, a dostęp do opieki zdrowotnej jest ograniczony; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w dniu 13 lutego 2014 r. ponad 63 000 rodzin (według wyliczeń ONZ ponad 370 000 osób) dotkniętych walkami w prowincji Al-Anbar zostało zarejestrowanych jako uchodźcy wewnętrzni; mając na uwadze, że wiele osób uciekło w inne części kraju, w tym do Karbali, Bagdadu i Arbeli, a inni szukają bezpieczeństwa w oddalonych wsiach prowincji Al-Anbar lub nie mogą uciec przed walkami; mając na uwadze, że ludzie ci żyją w niepewnych warunkach, zasoby żywności i wody pitnej kurczą się, warunki sanitarne są złe, a dostęp do opieki zdrowotnej jest ograniczony;

| H. | mając na uwadze, że nieprzerwanie przeprowadzane są śmiertelne zamachy bombowe w całym Iraku – takie jak zamach z 5 lutego 2014 r. na irackie ministerstwo spraw zagranicznych – które dotykają głównie obszary zamieszkane przez szyitów, a jednocześnie ucieczki więźniów zwiększają liczbę członków ekstremistycznych bojówek; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że nieprzerwanie przeprowadzane są śmiertelne zamachy bombowe w całym Iraku – takie jak zamach z 5 lutego 2014 r. na irackie ministerstwo spraw zagranicznych – które dotykają głównie obszary zamieszkane przez szyitów, a jednocześnie ucieczki więźniów zwiększają liczbę członków ekstremistycznych bojówek;

| I. | mając na uwadze, że w dniu 25 grudnia 2013 r. w atakach bombowych w chrześcijańskich dzielnicach Bagdadu zabito co najmniej 35 osób, a wiele osób zostało rannych; mając na uwadze, że uważa się, że od 2003 r. co najmniej połowa irackich chrześcijan opuściła kraj; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w dniu 25 grudnia 2013 r. w atakach bombowych w chrześcijańskich dzielnicach Bagdadu zabito co najmniej 35 osób, a wiele osób zostało rannych; mając na uwadze, że uważa się, że od 2003 r. co najmniej połowa irackich chrześcijan opuściła kraj;

| J. | mając na uwadze, że w dniu 5 lutego 2014 r. zaatakowano w Bagdadzie irackie ministerstwo spraw zagranicznych, a w dniu 10 lutego 2014 r. w mieście Mosul w prowincji Niniwa zaatakowano konwój przewodniczącego parlamentu Osamy al-Nujaifiego; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w dniu 5 lutego 2014 r. zaatakowano w Bagdadzie irackie ministerstwo spraw zagranicznych, a w dniu 10 lutego 2014 r. w mieście Mosul w prowincji Niniwa zaatakowano konwój przewodniczącego parlamentu Osamy al-Nujaifiego;

| K. | mając na uwadze, że federalny rząd Iraku i regionalny rząd Kurdystanu nadal nie mogą dojść do porozumienia co do sposobu podziału zasobów mineralnych Iraku, przy czym oczekuje się, że nowy ropociąg będzie przepompowywał 2 mln baryłek ropy miesięcznie z Kurdystanu do Turcji, zaś rząd centralny przygotowuje skargę sądową przeciwko prowincji; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że federalny rząd Iraku i regionalny rząd Kurdystanu nadal nie mogą dojść do porozumienia co do sposobu podziału zasobów mineralnych Iraku, przy czym oczekuje się, że nowy ropociąg będzie przepompowywał 2 mln baryłek ropy miesięcznie z Kurdystanu do Turcji, zaś rząd centralny przygotowuje skargę sądową przeciwko prowincji;

| L. | mając na uwadze, że dużą część społeczeństwa nadal dotykają poważne problemy społeczne i gospodarcze, takie jak powszechne ubóstwo, wysokie bezrobocie, stagnacja gospodarcza, degradacja środowiska i brak podstawowych usług publicznych; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że dużą część społeczeństwa nadal dotykają poważne problemy społeczne i gospodarcze, takie jak powszechne ubóstwo, wysokie bezrobocie, stagnacja gospodarcza, degradacja środowiska i brak podstawowych usług publicznych;

| M. | mając na uwadze, że akty przemocy i sabotażu utrudniły wysiłki mające na celu ożywienie gospodarki niszczonej przez dziesięciolecia konfliktów i sankcji; mając na uwadze, że Irak posiada trzecie co do wielkości złoża ropy naftowej na świecie, ale ataki, korupcja i przemyt zrujnowały eksport; mając na uwadze, że poważnie ucierpiała tkanka społeczna kraju, również jeżeli chodzi o dawny poziom równości kobiet; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że akty przemocy i sabotażu utrudniły wysiłki mające na celu ożywienie gospodarki niszczonej przez dziesięciolecia konfliktów i sankcji; mając na uwadze, że Irak posiada trzecie co do wielkości złoża ropy naftowej na świecie, ale ataki, korupcja i przemyt zrujnowały eksport; mając na uwadze, że poważnie ucierpiała tkanka społeczna kraju, również jeżeli chodzi o dawny poziom równości kobiet;

| N. | mając na uwadze, że zarówno rząd, jak i ugrupowania ekstremistyczne systematycznie i w coraz większym stopniu podważają wolność prasy i mediów; mając na uwadze, że doszło do ataków na media i dziennikarzy oraz do objęcia ich cenzurą, a zgodnie z doniesieniami Reporterów bez Granic media mają zakaz informowania o sytuacji w prowincji Al-Anbar; mając na uwadze, że Irak został wymieniony jako kraj „nie wolny” przez organizację Freedom House w jej raporcie z 2014 r. dotyczącym wolności prasy na świecie; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że zarówno rząd, jak i ugrupowania ekstremistyczne systematycznie i w coraz większym stopniu podważają wolność prasy i mediów; mając na uwadze, że doszło do ataków na media i dziennikarzy oraz do objęcia ich cenzurą, a zgodnie z doniesieniami Reporterów bez Granic media mają zakaz informowania o sytuacji w prowincji Al-Anbar; mając na uwadze, że Irak został wymieniony jako kraj „nie wolny” przez organizację Freedom House w jej raporcie z 2014 r. dotyczącym wolności prasy na świecie;

| O. | mając na uwadze, że w konstytucji irackiej zagwarantowana jest równość wszystkich obywateli wobec prawa, jak również „prawa administracyjne, polityczne, kulturowe i do edukacji, które przysługują poszczególnym narodowościom”; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w konstytucji irackiej zagwarantowana jest równość wszystkich obywateli wobec prawa, jak również „prawa administracyjne, polityczne, kulturowe i do edukacji, które przysługują poszczególnym narodowościom”;

| P. | mając na uwadze, że w umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Irakiem, a zwłaszcza w klauzuli dotyczącej praw człowieka, podkreślono, że dialog polityczny między UE a Irakiem powinien skupiać na prawach człowieka i na wzmocnieniu instytucji demokratycznych; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Irakiem, a zwłaszcza w klauzuli dotyczącej praw człowieka, podkreślono, że dialog polityczny między UE a Irakiem powinien skupiać na prawach człowieka i na wzmocnieniu instytucji demokratycznych;

| Q. | mając na uwadze, że w listopadzie 2013 r. przyjęto poprawki do irackiej ordynacji wyborczej, które utorowały drogę wyborom powszechnym, które mają się odbyć dnia 30 kwietnia 2014 r.; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że w listopadzie 2013 r. przyjęto poprawki do irackiej ordynacji wyborczej, które utorowały drogę wyborom powszechnym, które mają się odbyć dnia 30 kwietnia 2014 r.;

| R. | mając na uwadze, że UE potwierdza, że jest zdecydowana pomagać Irakowi w procesie tworzenia demokracji, przypominając, że jedność i integralność terytorialna Iraku są niezbędne, by stworzyć bezpieczne i prosperujące państwo dla wszystkich jego obywateli i by przywrócić stabilność w całym regionie; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że UE potwierdza, że jest zdecydowana pomagać Irakowi w procesie tworzenia demokracji, przypominając, że jedność i integralność terytorialna Iraku są niezbędne, by stworzyć bezpieczne i prosperujące państwo dla wszystkich jego obywateli i by przywrócić stabilność w całym regionie;

| S. | mając na uwadze, że rada współpracy między UE a Republiką Iraku odbyła swoje pierwsze posiedzenie w Brukseli w dniu 20 stycznia 2014 r.; mając na uwadze, że rada współpracy, która spotyka się w ramach umowy o partnerstwie i współpracy między UE a Irakiem, potwierdziła zobowiązanie obu stron do dalszego umacniania stosunków; mając na uwadze, że UE będzie nadal wzmacniać współpracę we wszystkich obszarach wspólnego zainteresowania, zapewniając ukierunkowaną pomoc we wspólnie uzgodnionych dziedzinach; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że rada współpracy między UE a Republiką Iraku odbyła swoje pierwsze posiedzenie w Brukseli w dniu 20 stycznia 2014 r.; mając na uwadze, że rada współpracy, która spotyka się w ramach umowy o partnerstwie i współpracy między UE a Irakiem, potwierdziła zobowiązanie obu stron do dalszego umacniania stosunków; mając na uwadze, że UE będzie nadal wzmacniać współpracę we wszystkich obszarach wspólnego zainteresowania, zapewniając ukierunkowaną pomoc we wspólnie uzgodnionych dziedzinach;

| T. | mając na uwadze, że irackie władze nadal wykonują karę śmierci; mając na uwadze, że szefowie misji UE w Bagdadzie wspólnie podpisali oświadczenie w sprawie Światowego Dnia przeciwko Karze Śmierci w październiku 2013 r., wyrażając w nim głębokie zaniepokojenie stosowaniem kary śmierci przez Irak, oraz wezwali rząd Iraku do wprowadzenia moratorium na wykonywanie kary śmierci; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że irackie władze nadal wykonują karę śmierci; mając na uwadze, że szefowie misji UE w Bagdadzie wspólnie podpisali oświadczenie w sprawie Światowego Dnia przeciwko Karze Śmierci w październiku 2013 r., wyrażając w nim głębokie zaniepokojenie stosowaniem kary śmierci przez Irak, oraz wezwali rząd Iraku do wprowadzenia moratorium na wykonywanie kary śmierci;

| U. | mając na uwadze, że toczy się potężna kampania zbrojenia Iraku, która obejmuje sprzedaż sprzętu wojskowego na ogromną skalę; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że toczy się potężna kampania zbrojenia Iraku, która obejmuje sprzedaż sprzętu wojskowego na ogromną skalę;

| 1. | stanowczo potępia niedawne akty terroryzmu i coraz częstsze przejawy przemocy na tle religijnym, niosące ze sobą niebezpieczeństwo ponownego popadnięcia kraju w konflikt na tle religijnym i powodujące poważne obawy wystąpienia konfliktów na tle religijnym w całym regionie; podkreśla, że mimo iż do przemocy dochodzi wzdłuż linii podziałów religijnych, jej przyczyny mają podłoże bardziej polityczne niż wyznaniowe; składa kondolencje rodzinom i przyjaciołom osób zmarłych i rannych; |
| --- | --- |

1.

stanowczo potępia niedawne akty terroryzmu i coraz częstsze przejawy przemocy na tle religijnym, niosące ze sobą niebezpieczeństwo ponownego popadnięcia kraju w konflikt na tle religijnym i powodujące poważne obawy wystąpienia konfliktów na tle religijnym w całym regionie; podkreśla, że mimo iż do przemocy dochodzi wzdłuż linii podziałów religijnych, jej przyczyny mają podłoże bardziej polityczne niż wyznaniowe; składa kondolencje rodzinom i przyjaciołom osób zmarłych i rannych;

| 2. | zdecydowanie potępia ataki ISIL w prowincji Al-Anbar oraz popiera wezwanie skierowanie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ do ludności Iraku, w tym do irackich plemion, przywódców lokalnych i irackich sił bezpieczeństwa w prowincji Al-Anbar, o współpracę przy zwalczaniu przemocy i terroru; podkreśla, że ISIL jest objęte embargiem na broń i zamrożeniem aktywów na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1267 (1999 r.) i 2083 (2012 r.) oraz podkreśla znaczenie szybkiego i skutecznego wdrożenia tych środków; |
| --- | --- |

2.

zdecydowanie potępia ataki ISIL w prowincji Al-Anbar oraz popiera wezwanie skierowanie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ do ludności Iraku, w tym do irackich plemion, przywódców lokalnych i irackich sił bezpieczeństwa w prowincji Al-Anbar, o współpracę przy zwalczaniu przemocy i terroru; podkreśla, że ISIL jest objęte embargiem na broń i zamrożeniem aktywów na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1267 (1999 r.) i 2083 (2012 r.) oraz podkreśla znaczenie szybkiego i skutecznego wdrożenia tych środków;

| 3. | jest głęboko zaniepokojony wydarzeniami w prowincji Al-Anbar oraz dużą liczbą uchodźców wewnętrznych, którzy uciekli z obszarów objętych konfliktem; wzywa do umożliwienia dostępu pomocy humanitarnej do Al-Falludży; wzywa rząd Iraku, aby spełnił swój obowiązek ochrony ludności cywilnej w Al-Falludży i w innych miejscach; zachęca rząd Iraku do kontynuowania współpracy z misją pomocową ONZ w Iraku i organizacjami humanitarnymi w celu zapewnienia pomocy humanitarnej; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki ONZ zmierzające do zapewnienia pomocy osobom cierpiącym z powodu walk w prowincji Al-Anbar pomimo przeszkód wynikających z pogarszającej się sytuacji bezpieczeństwa i ciągłych działań w prowincji; |
| --- | --- |

3.

jest głęboko zaniepokojony wydarzeniami w prowincji Al-Anbar oraz dużą liczbą uchodźców wewnętrznych, którzy uciekli z obszarów objętych konfliktem; wzywa do umożliwienia dostępu pomocy humanitarnej do Al-Falludży; wzywa rząd Iraku, aby spełnił swój obowiązek ochrony ludności cywilnej w Al-Falludży i w innych miejscach; zachęca rząd Iraku do kontynuowania współpracy z misją pomocową ONZ w Iraku i organizacjami humanitarnymi w celu zapewnienia pomocy humanitarnej; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki ONZ zmierzające do zapewnienia pomocy osobom cierpiącym z powodu walk w prowincji Al-Anbar pomimo przeszkód wynikających z pogarszającej się sytuacji bezpieczeństwa i ciągłych działań w prowincji;

| 4. | wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisję, by wspierały rząd iracki i misję pomocową ONZ w Iraku we wszelkich wysiłkach na rzecz ochrony ludności cywilnej w Al-Falludży i innych miejscach, tak by spróbować zapewnić ludności cywilnej uwięzionej w strefie walk bezpieczne wydostanie się z tej strefy i bezpieczny powrót uchodźców wewnętrznych, jak tylko będą do tego odpowiednie warunki; |
| --- | --- |

4.

wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisję, by wspierały rząd iracki i misję pomocową ONZ w Iraku we wszelkich wysiłkach na rzecz ochrony ludności cywilnej w Al-Falludży i innych miejscach, tak by spróbować zapewnić ludności cywilnej uwięzionej w strefie walk bezpieczne wydostanie się z tej strefy i bezpieczny powrót uchodźców wewnętrznych, jak tylko będą do tego odpowiednie warunki;

| 5. | wzywa iracki rząd do zajęcia się długofalowymi kwestiami przyczyniającymi się do braku stabilności kraju, w tym uzasadnionymi obawami mniejszości sunnickiej, poprzez podjęcie ogólnonarodowego dialogu w sprawie zreformowania ustawy o sprawiedliwości i odpowiedzialności, powstrzymywanie się od wypowiedzi podżegających do nienawiści na tle religijnym oraz wprowadzenie środków mających na celu pojednanie narodowe; odrzuca apele o utworzenie sunnickiego regionu federalnego w Iraku, które miałoby stanowić rozwiązanie obecnego konfliktu, ponieważ doprowadzi to prawdopodobnie do nasilenia podziałów religijnych i przemocy; |
| --- | --- |

5.

wzywa iracki rząd do zajęcia się długofalowymi kwestiami przyczyniającymi się do braku stabilności kraju, w tym uzasadnionymi obawami mniejszości sunnickiej, poprzez podjęcie ogólnonarodowego dialogu w sprawie zreformowania ustawy o sprawiedliwości i odpowiedzialności, powstrzymywanie się od wypowiedzi podżegających do nienawiści na tle religijnym oraz wprowadzenie środków mających na celu pojednanie narodowe; odrzuca apele o utworzenie sunnickiego regionu federalnego w Iraku, które miałoby stanowić rozwiązanie obecnego konfliktu, ponieważ doprowadzi to prawdopodobnie do nasilenia podziałów religijnych i przemocy;

| 6. | zauważa z zaniepokojeniem rozprzestrzenianie się aktów przemocy z konfliktu w Syrii; apeluje do irackiego rządu o podjęcie intensywnych działań na rzecz odizolowania Iraku od wojny domowej w Syrii przez powstrzymanie się od popierania którejkolwiek ze stron konfliktu i przez uniemożliwienie bojownikom, zarówno sunnickim, jak i szyickim, przedostawania się z Syrii i do Syrii; |
| --- | --- |

6.

zauważa z zaniepokojeniem rozprzestrzenianie się aktów przemocy z konfliktu w Syrii; apeluje do irackiego rządu o podjęcie intensywnych działań na rzecz odizolowania Iraku od wojny domowej w Syrii przez powstrzymanie się od popierania którejkolwiek ze stron konfliktu i przez uniemożliwienie bojownikom, zarówno sunnickim, jak i szyickim, przedostawania się z Syrii i do Syrii;

| 7. | jest głęboko zaniepokojony ciągłym stosowaniem przemocy przeciwko ludności cywilnej, najsłabszym grupom społecznym i wspólnotom wyznaniowym; wzywa rząd Iraku i wszystkich przywódców politycznych do podjęcia działań niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony wszystkim osobom w Iraku, zwłaszcza członkom grup najbardziej narażonych, czyli kobietom, dziennikarzom, młodym ludziom, działaczom na rzecz praw podstawowych, działaczom związkowym i wspólnotom wyznaniowym, w tym chrześcijanom; apeluje do rządu Iraku o zapewnienie przestrzegania przez służby bezpieczeństwa zasad praworządności i norm międzynarodowych; |
| --- | --- |

7.

jest głęboko zaniepokojony ciągłym stosowaniem przemocy przeciwko ludności cywilnej, najsłabszym grupom społecznym i wspólnotom wyznaniowym; wzywa rząd Iraku i wszystkich przywódców politycznych do podjęcia działań niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony wszystkim osobom w Iraku, zwłaszcza członkom grup najbardziej narażonych, czyli kobietom, dziennikarzom, młodym ludziom, działaczom na rzecz praw podstawowych, działaczom związkowym i wspólnotom wyznaniowym, w tym chrześcijanom; apeluje do rządu Iraku o zapewnienie przestrzegania przez służby bezpieczeństwa zasad praworządności i norm międzynarodowych;

| 8. | popiera wysiłki UE zmierzające do wspierania Iraku w promowaniu demokracji, praw człowieka, dobrego rządzenia i rządów prawa, w tym poprzez opieranie się na doświadczeniach i osiągnięciach misji EUJUST LEX-Irak, która niestety zakończyła swój mandat w dniu 31 grudnia 2013 r., a także wysiłki misji pomocowej ONZ w Iraku i specjalnego przedstawiciela sekretarza generalnego ONZ w celu pomagania rządowi Iraku we wzmacnianiu demokratycznych instytucji i procesów, popieraniu rządów prawa, ułatwianiu dialogu regionalnego, usprawnianiu świadczenia podstawowych usług i zapewnianiu ochrony praw człowieka; z zadowoleniem przyjmuje program budowania potencjału zainicjowany w dniu 22 stycznia 2014 r., finansowany przez UE i wdrażany przez Biuro ONZ ds. Obsługi Projektów w celu wsparcia irackiej wysokiej komisji ds. praw człowieka w realizacji jej mandatu upowszechniania i ochrony praw człowieka w Iraku; |
| --- | --- |

8.

popiera wysiłki UE zmierzające do wspierania Iraku w promowaniu demokracji, praw człowieka, dobrego rządzenia i rządów prawa, w tym poprzez opieranie się na doświadczeniach i osiągnięciach misji EUJUST LEX-Irak, która niestety zakończyła swój mandat w dniu 31 grudnia 2013 r., a także wysiłki misji pomocowej ONZ w Iraku i specjalnego przedstawiciela sekretarza generalnego ONZ w celu pomagania rządowi Iraku we wzmacnianiu demokratycznych instytucji i procesów, popieraniu rządów prawa, ułatwianiu dialogu regionalnego, usprawnianiu świadczenia podstawowych usług i zapewnianiu ochrony praw człowieka; z zadowoleniem przyjmuje program budowania potencjału zainicjowany w dniu 22 stycznia 2014 r., finansowany przez UE i wdrażany przez Biuro ONZ ds. Obsługi Projektów w celu wsparcia irackiej wysokiej komisji ds. praw człowieka w realizacji jej mandatu upowszechniania i ochrony praw człowieka w Iraku;

| 9. | z zadowoleniem przyjmuje zmianę prawa wyborczego Iraku w dniu 4 listopada 2013 r., która utorowała drogę wyborom powszechnym, które mają się odbyć dnia 30 kwietnia 2014 r.; podkreśla, że wybory te mają duże znaczenie dla dalszej realizacji przez Irak demokratycznych przemian i apeluje do wszystkich zainteresowanych stron o dopilnowanie, aby wybory te były pluralistyczne, przejrzyste, wiarygodne i terminowe; wzywa ESDZ, by w jak największym stopniu wspierała rząd iracki w praktycznych przygotowaniach; |
| --- | --- |

9.

z zadowoleniem przyjmuje zmianę prawa wyborczego Iraku w dniu 4 listopada 2013 r., która utorowała drogę wyborom powszechnym, które mają się odbyć dnia 30 kwietnia 2014 r.; podkreśla, że wybory te mają duże znaczenie dla dalszej realizacji przez Irak demokratycznych przemian i apeluje do wszystkich zainteresowanych stron o dopilnowanie, aby wybory te były pluralistyczne, przejrzyste, wiarygodne i terminowe; wzywa ESDZ, by w jak największym stopniu wspierała rząd iracki w praktycznych przygotowaniach;

| 10. | jest głęboko zaniepokojony wysoką liczbą egzekucji w Iraku; wzywa władze irackie do wprowadzenia moratorium na wykonywanie wszystkich kar śmierci; uważa, że pierwszorzędne znaczenie ma reforma systemu sądownictwa, tak aby przywrócić poczucie bezpieczeństwa wśród obywateli Iraku, oraz że reforma ta powinna objąć przegląd ustawy o przeciwdziałaniu terroryzmowi, która przewiduje znacznie słabszą ochronę podejrzanych i aresztowanych niż kodeks postępowania karnego, oraz wzywa do położenia kresu bezkarności, zwłaszcza wśród oddziałów bezpieczeństwa państwowego; |
| --- | --- |

10.

jest głęboko zaniepokojony wysoką liczbą egzekucji w Iraku; wzywa władze irackie do wprowadzenia moratorium na wykonywanie wszystkich kar śmierci; uważa, że pierwszorzędne znaczenie ma reforma systemu sądownictwa, tak aby przywrócić poczucie bezpieczeństwa wśród obywateli Iraku, oraz że reforma ta powinna objąć przegląd ustawy o przeciwdziałaniu terroryzmowi, która przewiduje znacznie słabszą ochronę podejrzanych i aresztowanych niż kodeks postępowania karnego, oraz wzywa do położenia kresu bezkarności, zwłaszcza wśród oddziałów bezpieczeństwa państwowego;

| 11. | wzywa wszystkie państwa i podmioty niepaństwowe do przestrzegania wolności prasy i mediów oraz do ochrony dziennikarzy i mediów przed przemocą; uznaje, że wolna prasa i wolne media są podstawowym elementem sprawnie funkcjonującej demokracji, zapewniającym dostęp do informacji i tworzącym platformę dla obywateli; |
| --- | --- |

11.

wzywa wszystkie państwa i podmioty niepaństwowe do przestrzegania wolności prasy i mediów oraz do ochrony dziennikarzy i mediów przed przemocą; uznaje, że wolna prasa i wolne media są podstawowym elementem sprawnie funkcjonującej demokracji, zapewniającym dostęp do informacji i tworzącym platformę dla obywateli;

| 12. | wzywa UE do opracowania wspólnego stanowiska na rzecz zakazu stosowania amunicji zawierającej zubożony uran oraz do udzielenia wsparcia w leczeniu ofiar – w tym ofiar broni chemicznej – i ewentualnych działaniach na rzecz odkażania dotkniętych obszarów; |
| --- | --- |

12.

wzywa UE do opracowania wspólnego stanowiska na rzecz zakazu stosowania amunicji zawierającej zubożony uran oraz do udzielenia wsparcia w leczeniu ofiar – w tym ofiar broni chemicznej – i ewentualnych działaniach na rzecz odkażania dotkniętych obszarów;

| 13. | uważa, że niedawne rozmowy między E3+3 a Iranem również stworzyły Irakowi okazję do stabilizacji, o ile wszystkie sąsiadujące mocarstwa przestaną ingerować w wewnętrzne sprawy tego kraju; |
| --- | --- |

13.

uważa, że niedawne rozmowy między E3+3 a Iranem również stworzyły Irakowi okazję do stabilizacji, o ile wszystkie sąsiadujące mocarstwa przestaną ingerować w wewnętrzne sprawy tego kraju;

| 14. | zdecydowanie potępia ataki rakietowe na Camp Hurriya w dniu 26 grudnia 2013 r., które według różnych relacji spowodowały śmierć kilku mieszkańców tego obozu, a wiele osób zostało rannych; podkreśla, że okoliczności tego brutalnego ataku muszą zostać wyjaśnione; wzywa władze irackie do zwiększenia środków bezpieczeństwa wokół obozu w celu ochrony mieszkańców przed dalszą przemocą; nalega na rząd Iraku, by znalazł sprawców ataku i pociągnął ich do odpowiedzialności; zauważa, że UE zachęca wszystkie strony do ułatwienia Wysokiemu Komisarzowi Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców jak najszybszego przeniesienia mieszkańców Camp Hurriya do stałego i bezpiecznego miejsca poza Irakiem; |
| --- | --- |

14.

zdecydowanie potępia ataki rakietowe na Camp Hurriya w dniu 26 grudnia 2013 r., które według różnych relacji spowodowały śmierć kilku mieszkańców tego obozu, a wiele osób zostało rannych; podkreśla, że okoliczności tego brutalnego ataku muszą zostać wyjaśnione; wzywa władze irackie do zwiększenia środków bezpieczeństwa wokół obozu w celu ochrony mieszkańców przed dalszą przemocą; nalega na rząd Iraku, by znalazł sprawców ataku i pociągnął ich do odpowiedzialności; zauważa, że UE zachęca wszystkie strony do ułatwienia Wysokiemu Komisarzowi Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców jak najszybszego przeniesienia mieszkańców Camp Hurriya do stałego i bezpiecznego miejsca poza Irakiem;

| 15. | wzywa swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i Radzie Reprezentantów Iraku, regionalnemu rządowi Kurdystanu, Sekretarzowi Generalnemu ONZ oraz Radzie Praw Człowieka ONZ. |
| --- | --- |

15.

wzywa swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i Radzie Reprezentantów Iraku, regionalnemu rządowi Kurdystanu, Sekretarzowi Generalnemu ONZ oraz Radzie Praw Człowieka ONZ.

---

(1)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0424.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0022.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/110 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/110

---

P7_TA(2014)0172

Stosowanie uzbrojonych dronów

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie stosowania uzbrojonych dronów (2014/2567(RSP))

(2017/C 285/16)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając sprawozdania specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji w sprawie stosowania uzbrojonych dronów, opublikowane w dniach 28 maja 2010 r. i 13 września 2013 r., oraz sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. promocji oraz ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas zwalczania terroryzmu, opublikowane dnia 18 września 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji w sprawie stosowania uzbrojonych dronów, opublikowane w dniach 28 maja 2010 r. i 13 września 2013 r., oraz sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. promocji oraz ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas zwalczania terroryzmu, opublikowane dnia 18 września 2013 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moona z dnia 13 sierpnia 2013 r. w sprawie stosowania uzbrojonych dronów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moona z dnia 13 sierpnia 2013 r. w sprawie stosowania uzbrojonych dronów,

| — | uwzględniając wysłuchanie z dnia 25 kwietnia 2013 r. w sprawie wpływu stosowania dronów na prawa człowieka, zorganizowane przez parlamentarną Podkomisję Praw Człowieka wraz z Podkomisją Bezpieczeństwa i Obrony, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wysłuchanie z dnia 25 kwietnia 2013 r. w sprawie wpływu stosowania dronów na prawa człowieka, zorganizowane przez parlamentarną Podkomisję Praw Człowieka wraz z Podkomisją Bezpieczeństwa i Obrony,

| — | uwzględniając swoją analizę z dnia 3 maja 2013 r. zatytułowaną „Wpływ wykorzystywania dronów i zdalnie sterowanych robotów w działaniach wojennych na prawa człowieka”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją analizę z dnia 3 maja 2013 r. zatytułowaną „Wpływ wykorzystywania dronów i zdalnie sterowanych robotów w działaniach wojennych na prawa człowieka”,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dni 19 i 20 grudnia 2013 r. w sprawie przygotowań do programu europejskich bezzałogowych systemów powietrznych następnej generacji, zdolnych do długodystansowych lotów na średnim pułapie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dni 19 i 20 grudnia 2013 r. w sprawie przygotowań do programu europejskich bezzałogowych systemów powietrznych następnej generacji, zdolnych do długodystansowych lotów na średnim pułapie,

| — | uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że stosowanie bezzałogowych systemów powietrznych (BSP, zwanych dalej „dronami”) w śmiercionośnych operacjach eksterytorialnych nasiliło się gwałtownie w ostatnim dziesięcioleciu; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że stosowanie bezzałogowych systemów powietrznych (BSP, zwanych dalej „dronami”) w śmiercionośnych operacjach eksterytorialnych nasiliło się gwałtownie w ostatnim dziesięcioleciu;

| B. | mając na uwadze, że nieznana liczba cywilów poniosła śmierć, odniosła poważne obrażenia lub cierpi w codziennym życiu z powodu urazów psychicznych na skutek ataków przy użyciu dronów poza strefami, które ogłoszono obszarami konfliktu; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że nieznana liczba cywilów poniosła śmierć, odniosła poważne obrażenia lub cierpi w codziennym życiu z powodu urazów psychicznych na skutek ataków przy użyciu dronów poza strefami, które ogłoszono obszarami konfliktu;

| C. | mając na uwadze, że w razie doniesień o śmierci cywilów w wyniku ataku przy użyciu dronów państwa mają obowiązek przeprowadzić natychmiastowe, niezależne śledztwo oraz – jeżeli doniesienia się potwierdzą – przystąpić do publicznego określenia odpowiedzialności, ukarania osób odpowiedzialnych oraz zapewnienia dostępu do środków dochodzenia roszczeń, w tym wypłacenia rekompensaty rodzinom ofiar; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w razie doniesień o śmierci cywilów w wyniku ataku przy użyciu dronów państwa mają obowiązek przeprowadzić natychmiastowe, niezależne śledztwo oraz – jeżeli doniesienia się potwierdzą – przystąpić do publicznego określenia odpowiedzialności, ukarania osób odpowiedzialnych oraz zapewnienia dostępu do środków dochodzenia roszczeń, w tym wypłacenia rekompensaty rodzinom ofiar;

| D. | mając na uwadze, że art. 51 ust. 2 dodatkowego protokołu I do konwencji genewskich stanowi, iż „zabronione są akty i groźby przemocy, których głównym celem jest zastraszenie ludności cywilnej”; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że art. 51 ust. 2 dodatkowego protokołu I do konwencji genewskich stanowi, iż „zabronione są akty i groźby przemocy, których głównym celem jest zastraszenie ludności cywilnej”;

| E. | mając na uwadze, że ataki przy użyciu dronów bez wypowiedzenia wojny, dokonywane przez jedno państwo na terytorium innego państwa bez jego zgody lub bez zgody Rady Bezpieczeństwa ONZ, stanowią pogwałcenie prawa międzynarodowego oraz integralności terytorialnej i suwerenności tego kraju; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że ataki przy użyciu dronów bez wypowiedzenia wojny, dokonywane przez jedno państwo na terytorium innego państwa bez jego zgody lub bez zgody Rady Bezpieczeństwa ONZ, stanowią pogwałcenie prawa międzynarodowego oraz integralności terytorialnej i suwerenności tego kraju;

| F. | mając na uwadze, że międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka zabrania samowolnego zabijania w jakichkolwiek okolicznościach; mając na uwadze, że międzynarodowe prawo humanitarne nie zezwala na ukierunkowane zabójstwa osób, które przebywają w krajach niebędących w stanie wojny; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka zabrania samowolnego zabijania w jakichkolwiek okolicznościach; mając na uwadze, że międzynarodowe prawo humanitarne nie zezwala na ukierunkowane zabójstwa osób, które przebywają w krajach niebędących w stanie wojny;

| G. | mając na uwadze, że wszelkie wydatki związane z operacjami mającymi wpływ na kwestie wojskowe i obronne są wykluczone z finansowania z budżetu UE (art. 41 ust. 2 TUE); |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wszelkie wydatki związane z operacjami mającymi wpływ na kwestie wojskowe i obronne są wykluczone z finansowania z budżetu UE (art. 41 ust. 2 TUE);

| H. | mając na uwadze, że siedem państw członkowskich (Francja, Grecja, Hiszpania, Niderlandy, Niemcy, Polska i Włochy) podpisało list intencyjny z Europejską Agencją Obrony (EAO), zlecając jej sporządzenie analizy dotyczącej wspólnego wyprodukowania samolotu zdolnego do długodystansowych lotów na średnim pułapie (MALE), który można by wykorzystywać do ataków na cele wojskowe lub do nadzorowania statków z migrantami na Morzu Śródziemnym, co oznacza zainicjowanie prac nad europejskim BSP; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że siedem państw członkowskich (Francja, Grecja, Hiszpania, Niderlandy, Niemcy, Polska i Włochy) podpisało list intencyjny z Europejską Agencją Obrony (EAO), zlecając jej sporządzenie analizy dotyczącej wspólnego wyprodukowania samolotu zdolnego do długodystansowych lotów na średnim pułapie (MALE), który można by wykorzystywać do ataków na cele wojskowe lub do nadzorowania statków z migrantami na Morzu Śródziemnym, co oznacza zainicjowanie prac nad europejskim BSP;

| I. | mając na uwadze, że z funduszy UE wspierane są badania naukowo-rozwojowe związane z konstrukcją dronów – zarówno wojskowych, jak i cywilnych – oraz że planuje się kontynuację tego trendu w przyszłości; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że z funduszy UE wspierane są badania naukowo-rozwojowe związane z konstrukcją dronów – zarówno wojskowych, jak i cywilnych – oraz że planuje się kontynuację tego trendu w przyszłości;

| 1. | wyraża poważne zaniepokojenie stosowaniem uzbrojonych dronów poza międzynarodowymi ramami prawnymi; nalega, aby UE wystąpiła z odpowiednią reakcją polityczną – zarówno na szczeblu europejskim, jak i światowym – stając na straży praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego; |
| --- | --- |

1.

wyraża poważne zaniepokojenie stosowaniem uzbrojonych dronów poza międzynarodowymi ramami prawnymi; nalega, aby UE wystąpiła z odpowiednią reakcją polityczną – zarówno na szczeblu europejskim, jak i światowym – stając na straży praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego;

| 2. | wzywa wysoką przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, państwa członkowskie i Radę do:






  a) | sprzeciwienia się praktyce pozasądowych ukierunkowanych zabójstw oraz zakazania jej; |
| --- | --- | --- |

2.

wzywa wysoką przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, państwa członkowskie i Radę do:

a)

sprzeciwienia się praktyce pozasądowych ukierunkowanych zabójstw oraz zakazania jej;

| b) | dopilnowania, aby państwa członkowskie – zgodnie ze swoimi zobowiązaniami prawnymi – nie dokonywały bezprawnych ukierunkowanych zabójstw ani nie ułatwiały ich innym państwom; |
| --- | --- |

b)

dopilnowania, aby państwa członkowskie – zgodnie ze swoimi zobowiązaniami prawnymi – nie dokonywały bezprawnych ukierunkowanych zabójstw ani nie ułatwiały ich innym państwom;

| c) | objęcia uzbrojonych dronów odpowiednimi europejskimi i międzynarodowymi systemami rozbrojenia i kontroli zbrojeń; |
| --- | --- |

c)

objęcia uzbrojonych dronów odpowiednimi europejskimi i międzynarodowymi systemami rozbrojenia i kontroli zbrojeń;

| d) | zakazania opracowywania, produkcji i stosowania w pełni autonomicznej broni, która umożliwia przeprowadzanie ataków bez interwencji człowieka; |
| --- | --- |

d)

zakazania opracowywania, produkcji i stosowania w pełni autonomicznej broni, która umożliwia przeprowadzanie ataków bez interwencji człowieka;

| e) | zobowiązania się do dopilnowania, aby w przypadku gdy istnieją zasadne podstawy do przypuszczenia, że osoba lub podmiot w ich jurysdykcji może być zamieszany w bezprawne ukierunkowane zabójstwo za granicą, przyjmowano środki zgodnie z ich wewnętrznymi i międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi; |
| --- | --- |

e)

zobowiązania się do dopilnowania, aby w przypadku gdy istnieją zasadne podstawy do przypuszczenia, że osoba lub podmiot w ich jurysdykcji może być zamieszany w bezprawne ukierunkowane zabójstwo za granicą, przyjmowano środki zgodnie z ich wewnętrznymi i międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi;

| f) | wspierania prac i stosowania się do zaleceń specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji oraz specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. promocji oraz ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas zwalczania terroryzmu; |
| --- | --- |

f)

wspierania prac i stosowania się do zaleceń specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji oraz specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. promocji oraz ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas zwalczania terroryzmu;

| 3. | nalega, aby Rada przyjęła wspólne stanowisko UE dotyczące stosowania uzbrojonych dronów; |
| --- | --- |

3.

nalega, aby Rada przyjęła wspólne stanowisko UE dotyczące stosowania uzbrojonych dronów;

| 4. | wzywa UE do promowania większej przejrzystości i odpowiedzialności ze strony państw trzecich w zakresie stosowania uzbrojonych dronów, jeżeli chodzi o podstawę prawną ich stosowania i odpowiedzialność operacyjną, do umożliwienia kontroli sądowej ataków przy użyciu dronów oraz do zapewnienia ofiarom bezprawnych ataków skutecznego dostępu do środków odwoławczych; |
| --- | --- |

4.

wzywa UE do promowania większej przejrzystości i odpowiedzialności ze strony państw trzecich w zakresie stosowania uzbrojonych dronów, jeżeli chodzi o podstawę prawną ich stosowania i odpowiedzialność operacyjną, do umożliwienia kontroli sądowej ataków przy użyciu dronów oraz do zapewnienia ofiarom bezprawnych ataków skutecznego dostępu do środków odwoławczych;

| 5. | zwraca się ponadto do Komisji o odpowiednie informowanie Parlamentu na temat wykorzystywania funduszy UE na wszelkie projekty badawczo-rozwojowe związane z konstrukcją dronów; zwraca się o przeprowadzenie ocen wpływu na prawa człowieka w odniesieniu do dalszych projektów rozwoju dronów; |
| --- | --- |

5.

zwraca się ponadto do Komisji o odpowiednie informowanie Parlamentu na temat wykorzystywania funduszy UE na wszelkie projekty badawczo-rozwojowe związane z konstrukcją dronów; zwraca się o przeprowadzenie ocen wpływu na prawa człowieka w odniesieniu do dalszych projektów rozwoju dronów;

| 6. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, parlamentom państw członkowskich, specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji, specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. promocji oraz ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas zwalczania terroryzmu, a także sekretarzowi generalnemu ONZ. |
| --- | --- |

6.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, parlamentom państw członkowskich, specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji, specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. promocji oraz ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas zwalczania terroryzmu, a także sekretarzowi generalnemu ONZ.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/112 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/112

---

P7_TA(2014)0173

Sytuacja w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej (2012)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji praw podstawowych w Unii Europejskiej (2012) (2013/2078(INI))

(2017/C 285/17)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając preambułę Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności akapit drugi oraz akapity od czwartego do siódmego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając preambułę Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności akapit drugi oraz akapity od czwartego do siódmego,

| — | uwzględniając w szczególności art. 2, art. 3 ust. 3 akapit drugi oraz art. 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej, a także artykuły TUE, jak i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) dotyczące poszanowania, upowszechniania i ochrony praw podstawowych w UE, |
| --- | --- |

—

uwzględniając w szczególności art. 2, art. 3 ust. 3 akapit drugi oraz art. 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej, a także artykuły TUE, jak i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) dotyczące poszanowania, upowszechniania i ochrony praw podstawowych w UE,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej z dnia 7 grudnia 2000 r. (Kartę), ogłoszoną w dniu 12 grudnia 2007 r. w Strasburgu, która weszła w życie wraz z Traktatem z Lizbony w grudniu 2009 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej z dnia 7 grudnia 2000 r. (Kartę), ogłoszoną w dniu 12 grudnia 2007 r. w Strasburgu, która weszła w życie wraz z Traktatem z Lizbony w grudniu 2009 r.,

| — | uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, konwencje, zalecenia, rezolucje i sprawozdania Zgromadzenia Parlamentarnego, Komitetu Ministrów, Komisarza Praw Człowieka i Komisji Weneckiej Rady Europy, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, konwencje, zalecenia, rezolucje i sprawozdania Zgromadzenia Parlamentarnego, Komitetu Ministrów, Komisarza Praw Człowieka i Komisji Weneckiej Rady Europy,

| — | uwzględniając Europejską kartę społeczną poddaną przeglądowi w 1996 r., a także orzecznictwo Europejskiego Komitetu Praw Społecznych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Europejską kartę społeczną poddaną przeglądowi w 1996 r., a także orzecznictwo Europejskiego Komitetu Praw Społecznych,

| — | uwzględniając konwencje ONZ dotyczące ochrony praw człowieka i podstawowych wolności, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konwencje ONZ dotyczące ochrony praw człowieka i podstawowych wolności,

| — | uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, do której przystąpiła UE i prawie wszystkie państwa członkowskie, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, do której przystąpiła UE i prawie wszystkie państwa członkowskie,

| — | uwzględniając wytyczne w sprawie skrajnego ubóstwa i praw człowieka, przyjęte dnia 27 października 2012 r. przez Radę Praw Człowieka ONZ (A/HRC/21/39), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wytyczne w sprawie skrajnego ubóstwa i praw człowieka, przyjęte dnia 27 października 2012 r. przez Radę Praw Człowieka ONZ (A/HRC/21/39),

| — | uwzględniając komunikaty Komisji: „Artykuł 7 Traktatu o Unii Europejskiej – Poszanowanie i upowszechnianie wartości, na których opiera się Unia” (COM(2003)0606), „Strategia skutecznego wprowadzania w życie Karty praw podstawowych przez Unię Europejską” (COM(2010)0573), „Wytyczne operacyjne w sprawie uwzględniania praw podstawowych w ocenach skutków” (SEC(2011)0567), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikaty Komisji: „Artykuł 7 Traktatu o Unii Europejskiej – Poszanowanie i upowszechnianie wartości, na których opiera się Unia” (COM(2003)0606), „Strategia skutecznego wprowadzania w życie Karty praw podstawowych przez Unię Europejską” (COM(2010)0573), „Wytyczne operacyjne w sprawie uwzględniania praw podstawowych w ocenach skutków” (SEC(2011)0567),

| — | uwzględniając konkluzje na temat działań i inicjatyw Rady w zakresie stosowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, przyjęte przez Radę w dniu 23 maja 2011 r., oraz Wytyczne Rady dotyczące metodyki, jaką organy przygotowawcze Rady powinny stosować w ramach sprawdzania zgodności wniosków ustawodawczych z prawami podstawowymi (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje na temat działań i inicjatyw Rady w zakresie stosowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, przyjęte przez Radę w dniu 23 maja 2011 r., oraz Wytyczne Rady dotyczące metodyki, jaką organy przygotowawcze Rady powinny stosować w ramach sprawdzania zgodności wniosków ustawodawczych z prawami podstawowymi (1),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji z 2013 r. ze stosowania Karty praw podstawowych UE za 2012 r. (COM(2013)0271) oraz towarzyszące im dokumenty robocze, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji z 2013 r. ze stosowania Karty praw podstawowych UE za 2012 r. (COM(2013)0271) oraz towarzyszące im dokumenty robocze,

| — | uwzględniając sprawozdanie na temat obywatelstwa UE – 2013 r. „Prawa i przyszłość obywateli Unii” (COM(2013)0269), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie na temat obywatelstwa UE – 2013 r. „Prawa i przyszłość obywateli Unii” (COM(2013)0269),

| — | uwzględniając Program sztokholmski – Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Program sztokholmski – Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli (2),

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.” (COM(2011)0173) i konkluzje Rady Europejskiej z dnia 24 czerwca 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Unijne ramy dotyczące krajowych strategii integracji Romów do 2020 r.” (COM(2011)0173) i konkluzje Rady Europejskiej z dnia 24 czerwca 2011 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Postępy we wdrażaniu krajowych strategii integracji Romów” (COM(2013)0454) oraz wniosek dotyczący zalecenia Rady w sprawie skutecznych środków integracji Romów w państwach członkowskich (COM(2013)0460), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Postępy we wdrażaniu krajowych strategii integracji Romów” (COM(2013)0454) oraz wniosek dotyczący zalecenia Rady w sprawie skutecznych środków integracji Romów w państwach członkowskich (COM(2013)0460),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych (3),

| — | uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (4), dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (5), a także wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną (COM(2008)0426), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (4), dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (5), a także wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną (COM(2008)0426),

| — | uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (6),

| — | uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (7),

| — | uwzględniając decyzje i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzecznictwo krajowych trybunałów konstytucyjnych, dla których Karta stanowi jeden z punktów odniesienia w interpretacji prawa krajowego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzje i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzecznictwo krajowych trybunałów konstytucyjnych, dla których Karta stanowi jeden z punktów odniesienia w interpretacji prawa krajowego,

| — | uwzględniając orędzie José Manuela Barroso w Parlamencie Europejskim z dnia 11 września 2013 r. o stanie Unii oraz przemówienie Viviane Reding na temat Unii Europejskiej i praworządności w Centrum Studiów nad Polityką Europejską (w Brukseli) z dnia 4 września 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając orędzie José Manuela Barroso w Parlamencie Europejskim z dnia 11 września 2013 r. o stanie Unii oraz przemówienie Viviane Reding na temat Unii Europejskiej i praworządności w Centrum Studiów nad Polityką Europejską (w Brukseli) z dnia 4 września 2013 r.,

| — | uwzględniając pismo wystosowane w dniu 6 marca 2013 r. przez ministrów spraw zagranicznych Danii, Finlandii, Holandii i Niemiec do przewodniczącego Komisji José Manuela Barroso, w którym apelują oni o stworzenie mechanizmu na rzecz wsparcia przestrzegania podstawowych wartości w państwach członkowskich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo wystosowane w dniu 6 marca 2013 r. przez ministrów spraw zagranicznych Danii, Finlandii, Holandii i Niemiec do przewodniczącego Komisji José Manuela Barroso, w którym apelują oni o stworzenie mechanizmu na rzecz wsparcia przestrzegania podstawowych wartości w państwach członkowskich,

| — | uwzględniając konkluzje Rady z dnia 6 i 7 czerwca 2013 r. w sprawie praw podstawowych i praworządności oraz w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2012 dotyczącego stosowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady z dnia 6 i 7 czerwca 2013 r. w sprawie praw podstawowych i praworządności oraz w sprawie sprawozdania Komisji za rok 2012 dotyczącego stosowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając konkluzje z konferencji zatytułowanej „Europa równych obywateli: równość, prawa podstawowe i państwo prawne”, zorganizowanej przez irlandzką prezydencję Rady w dniach 9 i 10 maja 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje z konferencji zatytułowanej „Europa równych obywateli: równość, prawa podstawowe i państwo prawne”, zorganizowanej przez irlandzką prezydencję Rady w dniach 9 i 10 maja 2013 r.,

| — | uwzględniając czwarte doroczne sympozjum Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) z dnia 7 czerwca 2013 r. zatytułowane „Promowanie praworządności w UE”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając czwarte doroczne sympozjum Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) z dnia 7 czerwca 2013 r. zatytułowane „Promowanie praworządności w UE”,

| — | uwzględniając projekt konkluzji Rady w sprawie oceny Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) z dnia 13 września 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt konkluzji Rady w sprawie oceny Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) z dnia 13 września 2013 r.,

| — | uwzględniając działania, sprawozdania roczne, opracowania i opinie FRA, szczególnie sprawozdanie roczne w sprawie stanu praw podstawowych w UE w 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając działania, sprawozdania roczne, opracowania i opinie FRA, szczególnie sprawozdanie roczne w sprawie stanu praw podstawowych w UE w 2012 r.,

| — | uwzględniając wspólne sprawozdanie FRA, UNDP, Banku Światowego i Komisji Europejskiej zatytułowane „Sytuacja Romów w 11 państwach członkowskich UE – Przegląd wyników ankiety”, które opublikowano w maju 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne sprawozdanie FRA, UNDP, Banku Światowego i Komisji Europejskiej zatytułowane „Sytuacja Romów w 11 państwach członkowskich UE – Przegląd wyników ankiety”, które opublikowano w maju 2012 r.,

| — | uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka migrantów dotyczące zarządzania zewnętrznymi granicami Unii Europejskiej i jego wpływu na prawa człowieka migrantów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka migrantów dotyczące zarządzania zewnętrznymi granicami Unii Europejskiej i jego wpływu na prawa człowieka migrantów,

| — | uwzględniając sprawozdania i badania dotyczące praw człowieka organizacji pozarządowych oraz uwzględniając badania przeprowadzone w tym zakresie na zlecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, a zwłaszcza badanie zatytułowane „Relacje trójstronne między prawami podstawowymi, demokracją a państwem prawnym w UE – w kierunku unijnego mechanizmu kopenhaskiego”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania i badania dotyczące praw człowieka organizacji pozarządowych oraz uwzględniając badania przeprowadzone w tym zakresie na zlecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, a zwłaszcza badanie zatytułowane „Relacje trójstronne między prawami podstawowymi, demokracją a państwem prawnym w UE – w kierunku unijnego mechanizmu kopenhaskiego”,

| — | uwzględniając swe rezolucje w sprawie praw podstawowych i praw człowieka, szczególnie rezolucję z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie sytuacji praw podstawowych w Unii Europejskiej (2009–2010) – kwestie instytucjonalne po wejściu w życie traktatu lizbońskiego (8) oraz rezolucję z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie stanu praw podstawowych w Unii Europejskiej (2010–2011) (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swe rezolucje w sprawie praw podstawowych i praw człowieka, szczególnie rezolucję z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie sytuacji praw podstawowych w Unii Europejskiej (2009–2010) – kwestie instytucjonalne po wejściu w życie traktatu lizbońskiego (8) oraz rezolucję z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie stanu praw podstawowych w Unii Europejskiej (2010–2011) (9),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie niebezpieczeństwa naruszania w UE, a w szczególności we Włoszech, swobody wypowiedzi i prawa do informacji (art. 11 ust. 2 karty praw podstawowych) (10), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie niebezpieczeństwa naruszania w UE, a w szczególności we Włoszech, swobody wypowiedzi i prawa do informacji (art. 11 ust. 2 karty praw podstawowych) (10),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie ochrony mniejszości i polityki walki z dyskryminacją w rozszerzonej Europie (11), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie ochrony mniejszości i polityki walki z dyskryminacją w rozszerzonej Europie (11),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 10 lipca 2008 r. w sprawie spisu Romów we Włoszech w oparciu o pochodzenie etniczne (12), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 10 lipca 2008 r. w sprawie spisu Romów we Włoszech w oparciu o pochodzenie etniczne (12),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 17 września 2009 r. w sprawie litewskich przepisów prawnych o ochronie nieletnich przed szkodliwym wpływem ogólnie dostępnych informacji (13), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 17 września 2009 r. w sprawie litewskich przepisów prawnych o ochronie nieletnich przed szkodliwym wpływem ogólnie dostępnych informacji (13),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 9 września 2010 r. w sprawie sytuacji Romów i swobody przemieszczania się w Unii Europejskiej (14), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 9 września 2010 r. w sprawie sytuacji Romów i swobody przemieszczania się w Unii Europejskiej (14),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2011 r. w sprawie naruszenia wolności słowa oraz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną na Litwie (15), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2011 r. w sprawie naruszenia wolności słowa oraz dyskryminacji ze względu na orientację seksualną na Litwie (15),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie strategii UE w dziedzinie integracji Romów (16), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie strategii UE w dziedzinie integracji Romów (16),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 10 marca 2011 r. w sprawie ustawy medialnej na Węgrzech (17), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 10 marca 2011 r. w sprawie ustawy medialnej na Węgrzech (17),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie Karty praw podstawowych UE: standardy określające wolność mediów w UE (18), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie Karty praw podstawowych UE: standardy określające wolność mediów w UE (18),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie zwalczania homofobii w Europie (19), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie zwalczania homofobii w Europie (19),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie zaostrzenia walki z rasizmem, ksenofobią i przestępstwami popełnianymi z nienawiści (20), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie zaostrzenia walki z rasizmem, ksenofobią i przestępstwami popełnianymi z nienawiści (20),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie wysiłków UE w walce z korupcją (21), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie wysiłków UE w walce z korupcją (21),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (sprawozdanie końcowe) (22), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (sprawozdanie końcowe) (22),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie sytuacji praw podstawowych: standardy i praktyki na Węgrzech (zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2012 r.) (23), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie sytuacji praw podstawowych: standardy i praktyki na Węgrzech (zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lutego 2012 r.) (23),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 11 września 2012 r. w sprawie rzekomego udziału państw europejskich w organizowanym przez CIA transporcie i nielegalnym przetrzymywaniu więźniów na terenie tych państw: działania podejmowane w następstwie sprawozdania komisji TDIP PE (24) i swą rezolucję przyjętą w następstwie tej rezolucji z dnia 10 października 2013 r. (25), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 11 września 2012 r. w sprawie rzekomego udziału państw europejskich w organizowanym przez CIA transporcie i nielegalnym przetrzymywaniu więźniów na terenie tych państw: działania podejmowane w następstwie sprawozdania komisji TDIP PE (24) i swą rezolucję przyjętą w następstwie tej rezolucji z dnia 10 października 2013 r. (25),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 11 września 2013 r. w sprawie języków europejskich zagrożonych wymarciem oraz różnorodności językowej w Unii Europejskiej (26), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 11 września 2013 r. w sprawie języków europejskich zagrożonych wymarciem oraz różnorodności językowej w Unii Europejskiej (26),

| — | uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) przyjętą przez ONZ w 1979 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) przyjętą przez ONZ w 1979 r.,

| — | uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci (2011-2020), przyjęty przez Radę w marcu 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci (2011-2020), przyjęty przez Radę w marcu 2011 r.,

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 września 2010 r. pt. „Strategia na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010–2015” (COM(2010)0491), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 września 2010 r. pt. „Strategia na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010–2015” (COM(2010)0491),

| — | uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej z dnia 7 kwietnia 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej z dnia 7 kwietnia 2011 r.,

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet (27) oraz z 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (28), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet (27) oraz z 6 lutego 2013 r. w sprawie 57. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ: likwidacja wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt i zapobieganie wszelkim jej formom (28),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie stosowania zasady równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę tej samej wartości (29), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie stosowania zasady równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę tej samej wartości (29),

| — | uwzględniając dokumenty robocze I i II w sprawie sytuacji praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2012 r. (sprawozdawca: Louis Michel), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dokumenty robocze I i II w sprawie sytuacji praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2012 r. (sprawozdawca: Louis Michel),

| — | uwzględniając wysłuchanie publiczne przeprowadzone w dniu 5 listopada 2013 r. przez Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zatytułowane „Sytuacja praw podstawowych w Unii Europejskiej: jak umocnić prawa podstawowe, demokrację i praworządność w UE”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając wysłuchanie publiczne przeprowadzone w dniu 5 listopada 2013 r. przez Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zatytułowane „Sytuacja praw podstawowych w Unii Europejskiej: jak umocnić prawa podstawowe, demokrację i praworządność w UE”,

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, a także Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7–0051/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, a także Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7–0051/2014),

| A. | mając na uwadze, że integracja europejska to projekt polityczny, który zrodził się po pożodze drugiej wojny światowej, prześladowaniach i represjach wymierzonych w jednostki, prowadzonych przez reżimy totalitarne, mając na uwadze, że jej celem jest zakorzenienie demokracji i praworządności w dążeniu do upowszechniania praw człowieka, praw podstawowych, równości i ochrony mniejszości w oparciu o Powszechną deklarację praw człowieka (PDPC), europejską konwencję praw człowieka oraz inne instrumenty dotyczące praw człowieka i podstawowych wolności oraz zapobieżenie powrotowi do jakiegokolwiek reżimu autorytarnego; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że integracja europejska to projekt polityczny, który zrodził się po pożodze drugiej wojny światowej, prześladowaniach i represjach wymierzonych w jednostki, prowadzonych przez reżimy totalitarne, mając na uwadze, że jej celem jest zakorzenienie demokracji i praworządności w dążeniu do upowszechniania praw człowieka, praw podstawowych, równości i ochrony mniejszości w oparciu o Powszechną deklarację praw człowieka (PDPC), europejską konwencję praw człowieka oraz inne instrumenty dotyczące praw człowieka i podstawowych wolności oraz zapobieżenie powrotowi do jakiegokolwiek reżimu autorytarnego;

| B. | mając na uwadze, że jednostka – obywatel lub rezydent – powinna znajdować się w centrum Unii Europejskiej oraz że prawa podstawowe zabezpieczają jednostkę przed wszelkimi możliwymi ingerencjami, nadużyciami i aktami przemocy ze strony władz na wszystkich poziomach, w sferze życia prywatnego oraz w odniesieniu do jej praw i wolności; mając na uwadze, że poszanowanie i upowszechnianie praw człowieka, podstawowych wolności, demokracji oraz wartości i zasad, o których mowa w traktatach unijnych i instrumentach międzynarodowych dotyczących praw człowieka (PDPC, EKPC, MPPOiP, Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych itp.), muszą zajmować centralną pozycję w procesie integracji europejskiej; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że jednostka – obywatel lub rezydent – powinna znajdować się w centrum Unii Europejskiej oraz że prawa podstawowe zabezpieczają jednostkę przed wszelkimi możliwymi ingerencjami, nadużyciami i aktami przemocy ze strony władz na wszystkich poziomach, w sferze życia prywatnego oraz w odniesieniu do jej praw i wolności; mając na uwadze, że poszanowanie i upowszechnianie praw człowieka, podstawowych wolności, demokracji oraz wartości i zasad, o których mowa w traktatach unijnych i instrumentach międzynarodowych dotyczących praw człowieka (PDPC, EKPC, MPPOiP, Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych itp.), muszą zajmować centralną pozycję w procesie integracji europejskiej;

| C. | mając na uwadze, że Unia Europejska wypracowała podstawowy dorobek, który ma na celu zagwarantowanie poszanowania, ochrony i upowszechniania praw podstawowych, szczególnie poprzez rozwój kryteriów kopenhaskich, włączenie art. 2, 6 i 7 do TUE, kartę praw podstawowych, obowiązek przystąpienia do europejskiej konwencji praw człowieka, a także odpowiednie przepisy krajowych porządków prawnych państw członkowskich; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Unia Europejska wypracowała podstawowy dorobek, który ma na celu zagwarantowanie poszanowania, ochrony i upowszechniania praw podstawowych, szczególnie poprzez rozwój kryteriów kopenhaskich, włączenie art. 2, 6 i 7 do TUE, kartę praw podstawowych, obowiązek przystąpienia do europejskiej konwencji praw człowieka, a także odpowiednie przepisy krajowych porządków prawnych państw członkowskich;

| D. | mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony Karta przekształciła wartości i zasady w konkretne i wykonalne prawa, a także mając na uwadze, iż prezentując tę samą wartość co Traktat z Lizbony, stała się prawnie wiążąca dla instytucji, organów i agencji Unii Europejskiej oraz państw członkowskich w procesie wprowadzania w życie prawa unijnego; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony Karta przekształciła wartości i zasady w konkretne i wykonalne prawa, a także mając na uwadze, iż prezentując tę samą wartość co Traktat z Lizbony, stała się prawnie wiążąca dla instytucji, organów i agencji Unii Europejskiej oraz państw członkowskich w procesie wprowadzania w życie prawa unijnego;

| E. | mając na uwadze, że należy rozwijać, propagować i umacniać rzeczywistą kulturę praw podstawowych nie tylko w instytucjach Unii Europejskiej, lecz także w państwach członkowskich, szczególnie przy stosowaniu i wdrażaniu prawa Unii, zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak i w ramach stosunków z państwami trzecimi; mając na uwadze, że wdrażanie owych wartości i zasad musi też bazować na skutecznej kontroli poszanowania praw podstawowych zagwarantowanych w Karcie, przykładowo przy opracowywaniu wniosków ustawodawczych; mając na uwadze, że inne aspekty nie mogą być traktowane nadrzędnie w stosunku do kwestii poszanowania i zagwarantowania tych praw podstawowych, ponieważ wiązałoby się to z ryzykiem dyskredytacji roli i wizerunku Unii Europejskiej w obszarze praw człowieka, szczególnie w ramach jej stosunków z państwami trzecimi; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że należy rozwijać, propagować i umacniać rzeczywistą kulturę praw podstawowych nie tylko w instytucjach Unii Europejskiej, lecz także w państwach członkowskich, szczególnie przy stosowaniu i wdrażaniu prawa Unii, zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak i w ramach stosunków z państwami trzecimi; mając na uwadze, że wdrażanie owych wartości i zasad musi też bazować na skutecznej kontroli poszanowania praw podstawowych zagwarantowanych w Karcie, przykładowo przy opracowywaniu wniosków ustawodawczych; mając na uwadze, że inne aspekty nie mogą być traktowane nadrzędnie w stosunku do kwestii poszanowania i zagwarantowania tych praw podstawowych, ponieważ wiązałoby się to z ryzykiem dyskredytacji roli i wizerunku Unii Europejskiej w obszarze praw człowieka, szczególnie w ramach jej stosunków z państwami trzecimi;

| F. | mając na uwadze, że Unia Europejska działa na podstawie domniemania i wzajemnego zaufania, że państwa członkowskie stosują zasady demokracji, praworządności i przestrzegają praw podstawowych gwarantowanych w EKPC i karcie praw podstawowych, zwłaszcza w kontekście rozwoju przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz stosowania zasady wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że Unia Europejska działa na podstawie domniemania i wzajemnego zaufania, że państwa członkowskie stosują zasady demokracji, praworządności i przestrzegają praw podstawowych gwarantowanych w EKPC i karcie praw podstawowych, zwłaszcza w kontekście rozwoju przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz stosowania zasady wzajemnego uznawania;

| G. | mając na uwadze, że zasada wzajemnego uznawania prowadzi do sytuacji, w której osoby mogą być przenoszone z jednej jurysdykcji do drugiej bez wcześniejszego poddania orzeczeń jakiejkolwiek weryfikacji pod kątem praw człowieka; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że zasada wzajemnego uznawania prowadzi do sytuacji, w której osoby mogą być przenoszone z jednej jurysdykcji do drugiej bez wcześniejszego poddania orzeczeń jakiejkolwiek weryfikacji pod kątem praw człowieka;

| H. | mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreślił w sprawach połączonych C-411/10 i C-493/10, że tego rodzaju domniemanie zgodności z prawami podstawowymi należy uznać za wzruszalne, a zatem sądy muszą sprawdzić, czy istnieją poważne obawy, że w systemach sądowych innych państw członkowskich występują nieprawidłowości systemowe; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreślił w sprawach połączonych C-411/10 i C-493/10, że tego rodzaju domniemanie zgodności z prawami podstawowymi należy uznać za wzruszalne, a zatem sądy muszą sprawdzić, czy istnieją poważne obawy, że w systemach sądowych innych państw członkowskich występują nieprawidłowości systemowe;

| I. | mając na uwadze, że w związku z tym należy upewnić się, że organy krajowe dysponują dostatecznymi dowodami, aby podjąć świadomą decyzję co do tego, czy w systemach sądowych innych państw członkowskich występują nieprawidłowości systemowe; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w związku z tym należy upewnić się, że organy krajowe dysponują dostatecznymi dowodami, aby podjąć świadomą decyzję co do tego, czy w systemach sądowych innych państw członkowskich występują nieprawidłowości systemowe;

| J. | mając na uwadze, że korupcja powoduje szkody społeczne i łamanie praw podstawowych, ponieważ zorganizowane grupy przestępcze stosują ją do popełniania innych poważnych przestępstw, takich jak handel ludźmi; mając na uwadze, że skuteczny, niezależny i bezstronny system sądowy ma zasadnicze znaczenie dla praworządności i zapewnienia obywatelom Europy ochrony praw podstawowych i wolności obywatelskich; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że korupcja powoduje szkody społeczne i łamanie praw podstawowych, ponieważ zorganizowane grupy przestępcze stosują ją do popełniania innych poważnych przestępstw, takich jak handel ludźmi; mając na uwadze, że skuteczny, niezależny i bezstronny system sądowy ma zasadnicze znaczenie dla praworządności i zapewnienia obywatelom Europy ochrony praw podstawowych i wolności obywatelskich;

| K. | mając na uwadze, że Unia Europejska znajduje się w kryzysie nie tylko gospodarczym i finansowym, ale również demokratycznym i konstytucyjnym, czego dowodem są niedawne wydarzenia w niektórych państwach członkowskich, i że napięcia te uwidoczniły brak stosownych instrumentów do walki z tym kryzysem, jak również trudności związane z zastosowaniem mechanizmów kontroli, oceny i stosowania sankcji przewidzianych w obowiązujących traktatach, szczególnie wymogów zapisanych w art. 2 i art. 7 TUE; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że Unia Europejska znajduje się w kryzysie nie tylko gospodarczym i finansowym, ale również demokratycznym i konstytucyjnym, czego dowodem są niedawne wydarzenia w niektórych państwach członkowskich, i że napięcia te uwidoczniły brak stosownych instrumentów do walki z tym kryzysem, jak również trudności związane z zastosowaniem mechanizmów kontroli, oceny i stosowania sankcji przewidzianych w obowiązujących traktatach, szczególnie wymogów zapisanych w art. 2 i art. 7 TUE;

| L. | mając na uwadze, że Parlament Europejski wielokrotnie wzywał do wzmocnienia mechanizmów służących zagwarantowaniu poszanowania, ochrony i upowszechniania wartości Unii wymienionych w art. 2 TUE oraz przeciwdziałaniu sytuacjom kryzysowym w Unii i państwach członkowskich, jak również mając na uwadze, że obecnie toczy się debata na temat stworzenia nowego mechanizmu, co oznacza, że Komisja, Rada i państwa członkowskie dołączyły do stanowiska Parlamentu i organizacji pozarządowych w tej kwestii; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że Parlament Europejski wielokrotnie wzywał do wzmocnienia mechanizmów służących zagwarantowaniu poszanowania, ochrony i upowszechniania wartości Unii wymienionych w art. 2 TUE oraz przeciwdziałaniu sytuacjom kryzysowym w Unii i państwach członkowskich, jak również mając na uwadze, że obecnie toczy się debata na temat stworzenia nowego mechanizmu, co oznacza, że Komisja, Rada i państwa członkowskie dołączyły do stanowiska Parlamentu i organizacji pozarządowych w tej kwestii;

| M. | mając na uwadze, że Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej podkreśliła w głównym rozdziale swojego sprawozdania rocznego z 2012 r. zatytułowanym „Unia Europejska jako wspólnota wartości: ochrona praw podstawowych w czasach kryzysu”, że wspólne zrozumienie wartości i obowiązków prawnych, o których mowa w art. 2, jest dążeniem, które wymaga prowadzenia systematycznego dialogu w UE; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej podkreśliła w głównym rozdziale swojego sprawozdania rocznego z 2012 r. zatytułowanym „Unia Europejska jako wspólnota wartości: ochrona praw podstawowych w czasach kryzysu”, że wspólne zrozumienie wartości i obowiązków prawnych, o których mowa w art. 2, jest dążeniem, które wymaga prowadzenia systematycznego dialogu w UE;

| N. | mając na uwadze, że Komisja wyraziła wolę wzmocnienia praworządności w Unii Europejskiej i że mogłaby wystąpić z wnioskiem o stosowanie wezwań do usunięcia uchybienia w ramach art. 7 ust. 1 TUE; mając na uwadze, że przywołała ona również potrzebę zmiany traktatów i zapowiedziała możliwość zaproponowania poprawek przed końcem 2013 r. lub na początku 2014 r. w celu zorganizowania debaty w trakcie wyborów (również wokół art. 7) i znalezienia konsensusu w sprawie tych wniosków, które powinny zmierzać do zagwarantowania, by polityka europejska w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej opierała się na jasnych zasadach i mechanizmach; obiektywnych wskaźnikach, danych i dowodach, które byłyby przejrzyste, jasne i przewidywalne, a także zapewniałyby silną ochronę praw jednostki, demokracji i praworządności; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że Komisja wyraziła wolę wzmocnienia praworządności w Unii Europejskiej i że mogłaby wystąpić z wnioskiem o stosowanie wezwań do usunięcia uchybienia w ramach art. 7 ust. 1 TUE; mając na uwadze, że przywołała ona również potrzebę zmiany traktatów i zapowiedziała możliwość zaproponowania poprawek przed końcem 2013 r. lub na początku 2014 r. w celu zorganizowania debaty w trakcie wyborów (również wokół art. 7) i znalezienia konsensusu w sprawie tych wniosków, które powinny zmierzać do zagwarantowania, by polityka europejska w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej opierała się na jasnych zasadach i mechanizmach; obiektywnych wskaźnikach, danych i dowodach, które byłyby przejrzyste, jasne i przewidywalne, a także zapewniałyby silną ochronę praw jednostki, demokracji i praworządności;

| O. | mając na uwadze, że wszystkie decyzje podejmowane w tym zakresie muszą zapewniać właściwe wdrożenie art. 2, 6 i 7 TUE w możliwie najkrótszym czasie oraz to, by każdą decyzję podejmowano w oparciu o obiektywne kryteria i oceny, i w ten sposób odpierano krytykę związaną z brakiem wskaźników i kryteriów oceny, różnicami w traktowaniu i stronniczością polityczną; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że wszystkie decyzje podejmowane w tym zakresie muszą zapewniać właściwe wdrożenie art. 2, 6 i 7 TUE w możliwie najkrótszym czasie oraz to, by każdą decyzję podejmowano w oparciu o obiektywne kryteria i oceny, i w ten sposób odpierano krytykę związaną z brakiem wskaźników i kryteriów oceny, różnicami w traktowaniu i stronniczością polityczną;

| P. | mając na uwadze, że w Unii Europejskiej i jej państwach członkowskich nadal dochodzi do licznych przypadków naruszania praw podstawowych, na co wskazują (roczne i specjalne) sprawozdania Komisji Europejskiej, FRA, Rady Europy (roczne sprawozdania i wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, dokumenty i sprawozdania Komisarza Praw Człowieka, dokumenty Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy), dokumenty ONZ (w tym dokumenty i sprawozdania Rady Praw Człowieka ONZ, Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, sprawozdawców specjalnych itp.), organizacji pozarządowych (takich jak Human Rights Watch, Amnesty International, Open Society Institute, ILGA-Europe, ECRE, Reporterzy bez Granic, Freedom House itp.) itp.; mając na uwadze, że wobec wagi i częstotliwości takich naruszeń, konieczna jest odpowiednia reakcja ze strony Komisji, Rady oraz państw członkowskich; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w Unii Europejskiej i jej państwach członkowskich nadal dochodzi do licznych przypadków naruszania praw podstawowych, na co wskazują (roczne i specjalne) sprawozdania Komisji Europejskiej, FRA, Rady Europy (roczne sprawozdania i wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, dokumenty i sprawozdania Komisarza Praw Człowieka, dokumenty Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy), dokumenty ONZ (w tym dokumenty i sprawozdania Rady Praw Człowieka ONZ, Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, sprawozdawców specjalnych itp.), organizacji pozarządowych (takich jak Human Rights Watch, Amnesty International, Open Society Institute, ILGA-Europe, ECRE, Reporterzy bez Granic, Freedom House itp.) itp.; mając na uwadze, że wobec wagi i częstotliwości takich naruszeń, konieczna jest odpowiednia reakcja ze strony Komisji, Rady oraz państw członkowskich;

| Q. | mając na uwadze, że organizacje te wyraziły zaniepokojenie, szczególnie z powodu sytuacji Romów, migrantów, osób ubiegających się o azyl, uchodźców, mniejszości, członków wspólnot LGBT, mediów i dziennikarzy, działań sił bezpieczeństwa, policji, tajnych służb i śledztw prowadzonych w celu postawienia przed sądem i ukarania winnych naruszania praw człowieka, a także z powodu uczestnictwa organów państwa w aktach tortur i złego traktowania popełnianych w państwach trzecich oraz posługiwania się dowodami zdobytymi w ten sposób, jak również warunków przetrzymywania i złego traktowania więźniów; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że organizacje te wyraziły zaniepokojenie, szczególnie z powodu sytuacji Romów, migrantów, osób ubiegających się o azyl, uchodźców, mniejszości, członków wspólnot LGBT, mediów i dziennikarzy, działań sił bezpieczeństwa, policji, tajnych służb i śledztw prowadzonych w celu postawienia przed sądem i ukarania winnych naruszania praw człowieka, a także z powodu uczestnictwa organów państwa w aktach tortur i złego traktowania popełnianych w państwach trzecich oraz posługiwania się dowodami zdobytymi w ten sposób, jak również warunków przetrzymywania i złego traktowania więźniów;

| R. | mając na uwadze, że w TUE oraz w art. 8, 9, 10, 19 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jak również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznaje się podstawowe prawa socjalne za szczególnie ważne i zalicza się je do przekrojowych zasad prawa wspólnotowego, a co za tym idzie, stwierdza się jasno, że UE musi gwarantować prawa człowieka i podstawowe wolności, takie jak prawa związkowe, prawo do strajku, prawo zrzeszania się, gromadzenia się itp. określone w Europejskiej karcie społecznej, mając również na uwadze, że art. 151 TFUE zawiera wyraźne odniesienie do podstawowych praw socjalnych, takich jak te, które określono w Europejskiej karcie społecznej; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że w TUE oraz w art. 8, 9, 10, 19 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, jak również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznaje się podstawowe prawa socjalne za szczególnie ważne i zalicza się je do przekrojowych zasad prawa wspólnotowego, a co za tym idzie, stwierdza się jasno, że UE musi gwarantować prawa człowieka i podstawowe wolności, takie jak prawa związkowe, prawo do strajku, prawo zrzeszania się, gromadzenia się itp. określone w Europejskiej karcie społecznej, mając również na uwadze, że art. 151 TFUE zawiera wyraźne odniesienie do podstawowych praw socjalnych, takich jak te, które określono w Europejskiej karcie społecznej;

| S. | mając na uwadze, że w art. 2 i art. 3 karty praw podstawowych uznaje się prawo do życia i prawo do integralności osoby; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że w art. 2 i art. 3 karty praw podstawowych uznaje się prawo do życia i prawo do integralności osoby;

| T. | mając na uwadze, że w Unii Europejskiej żyje ok. 100 mln dzieci niepełnosprawnych oraz 80 mln niepełnosprawnych dorosłych; mając na uwadze, że osoby niepełnosprawne, a zwłaszcza dzieci, wciąż doświadczają braku pomocy i wsparcia w zakresie przyjmowania do szkół, trudności w dostępie do budynków lub usług, nadal nie zasięga się ich zdania i nie angażuje się ich w decyzje dotyczące ich życia; mając na uwadze, że UE jako strona Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych ma obowiązek wspierać, chronić i szanować prawa osób niepełnosprawnych zapisane w Konwencji, przyjmować strategie mające na celi wdrożenie jej postanowień, a także dokładać starań, by stosowana polityka i obowiązujące prawo pierwotne i wtórne były zgodne z jej postanowieniami; |
| --- | --- |

T.

mając na uwadze, że w Unii Europejskiej żyje ok. 100 mln dzieci niepełnosprawnych oraz 80 mln niepełnosprawnych dorosłych; mając na uwadze, że osoby niepełnosprawne, a zwłaszcza dzieci, wciąż doświadczają braku pomocy i wsparcia w zakresie przyjmowania do szkół, trudności w dostępie do budynków lub usług, nadal nie zasięga się ich zdania i nie angażuje się ich w decyzje dotyczące ich życia; mając na uwadze, że UE jako strona Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych ma obowiązek wspierać, chronić i szanować prawa osób niepełnosprawnych zapisane w Konwencji, przyjmować strategie mające na celi wdrożenie jej postanowień, a także dokładać starań, by stosowana polityka i obowiązujące prawo pierwotne i wtórne były zgodne z jej postanowieniami;

| U. | mając na uwadze, że to przede wszystkim kobiety i dziewczęta są ofiarami przemocy ze względu na płeć, a zgodnie z szacunkami UE 20–25 % kobiet co najmniej raz w życiu doświadczyło przemocy fizycznej; mając na uwadze, że setkom tysięcy kobiet mieszkających w Europie okaleczono narządy płciowe, a tysiącom dziewcząt grozi ten proceder; |
| --- | --- |

U.

mając na uwadze, że to przede wszystkim kobiety i dziewczęta są ofiarami przemocy ze względu na płeć, a zgodnie z szacunkami UE 20–25 % kobiet co najmniej raz w życiu doświadczyło przemocy fizycznej; mając na uwadze, że setkom tysięcy kobiet mieszkających w Europie okaleczono narządy płciowe, a tysiącom dziewcząt grozi ten proceder;

| V. | mając na uwadze, że kobiety w UE zarabiają ok. 16 % mniej za godzinę pracy niż mężczyźni; |
| --- | --- |

V.

mając na uwadze, że kobiety w UE zarabiają ok. 16 % mniej za godzinę pracy niż mężczyźni;

| W. | mając na uwadze, że ubóstwo, brak równouprawnienia między płciami oraz stereotypy płciowe zwiększają ryzyko przemocy i innych form wyzysku, w tym handlu kobietami i prostytucji, oraz utrudniają pełne uczestnictwo kobiet we wszystkich dziedzinach życia; |
| --- | --- |

W.

mając na uwadze, że ubóstwo, brak równouprawnienia między płciami oraz stereotypy płciowe zwiększają ryzyko przemocy i innych form wyzysku, w tym handlu kobietami i prostytucji, oraz utrudniają pełne uczestnictwo kobiet we wszystkich dziedzinach życia;

| X. | mając na uwadze, że wszystkim obywatelom Unii Europejskiej gwarantuje się podstawowe wolności, prawa człowieka i równe szanse; mając jednak na uwadze, że ochrona mniejszości narodowych oraz języków regionalnych i mniejszościowych w rozszerzonej UE stanowi podstawowy problem, którego nie da się rozwiązać jedynie na drodze walki z ksenofobią i dyskryminacją, lecz poprzez przyjęcie konkretnych systemów i działań o charakterze prawnym, językowym, kulturowym, społecznym itp.; |
| --- | --- |

X.

mając na uwadze, że wszystkim obywatelom Unii Europejskiej gwarantuje się podstawowe wolności, prawa człowieka i równe szanse; mając jednak na uwadze, że ochrona mniejszości narodowych oraz języków regionalnych i mniejszościowych w rozszerzonej UE stanowi podstawowy problem, którego nie da się rozwiązać jedynie na drodze walki z ksenofobią i dyskryminacją, lecz poprzez przyjęcie konkretnych systemów i działań o charakterze prawnym, językowym, kulturowym, społecznym itp.;

| 1. | podkreśla, że Unia Europejska, jako przedsięwzięcie polityczne, historyczne i etyczne, dąży do jednoczenia krajów, które posiadają i razem upowszechniają wspólne wartości europejskie, takie jak te wymienione w art. 2 TUE i karcie praw podstawowych, jak również w EKPC, w szczególności poszanowanie godności człowieka, demokrację, praworządność, prawa podstawowe, równość, wolność, ochronę mniejszości, walkę ze wszelkimi rodzajami dyskryminacji, które są ściśle ze sobą powiązane i wzajemnie się warunkują, dlatego też uważa, że podstawowym filarem tożsamości europejskiej jest i powinno być poszanowanie i upowszechnianie praw człowieka, podstawowych wolności i demokracji wewnątrz Unii i poza jej granicami; |
| --- | --- |

1.

podkreśla, że Unia Europejska, jako przedsięwzięcie polityczne, historyczne i etyczne, dąży do jednoczenia krajów, które posiadają i razem upowszechniają wspólne wartości europejskie, takie jak te wymienione w art. 2 TUE i karcie praw podstawowych, jak również w EKPC, w szczególności poszanowanie godności człowieka, demokrację, praworządność, prawa podstawowe, równość, wolność, ochronę mniejszości, walkę ze wszelkimi rodzajami dyskryminacji, które są ściśle ze sobą powiązane i wzajemnie się warunkują, dlatego też uważa, że podstawowym filarem tożsamości europejskiej jest i powinno być poszanowanie i upowszechnianie praw człowieka, podstawowych wolności i demokracji wewnątrz Unii i poza jej granicami;

| 2. | zaleca, aby Parlament, Komisja i Rada uznały istnienie pozytywnych obowiązków polegających na ochronie i propagowaniu praw człowieka; podkreśla, że poszanowanie podstawowych praw i wolności wiąże się z działaniami na różnych szczeblach; podkreśla rolę władz regionalnych i lokalnych, organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego w tym obszarze oraz zwraca się do Komisji i Rady o poprawę współpracy z tymi podmiotami; |
| --- | --- |

2.

zaleca, aby Parlament, Komisja i Rada uznały istnienie pozytywnych obowiązków polegających na ochronie i propagowaniu praw człowieka; podkreśla, że poszanowanie podstawowych praw i wolności wiąże się z działaniami na różnych szczeblach; podkreśla rolę władz regionalnych i lokalnych, organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego w tym obszarze oraz zwraca się do Komisji i Rady o poprawę współpracy z tymi podmiotami;

| 3. | przypomina instytucjom Unii i państwom członkowskim o konieczności przestrzegania ich zobowiązań w zakresie poszanowania podstawowych wolności i praw; stwierdza, że udział w międzynarodowych traktatach dotyczących ochrony i upowszechniania praw człowieka może jedynie służyć wzmocnieniu ochrony praw podstawowych w UE; |
| --- | --- |

3.

przypomina instytucjom Unii i państwom członkowskim o konieczności przestrzegania ich zobowiązań w zakresie poszanowania podstawowych wolności i praw; stwierdza, że udział w międzynarodowych traktatach dotyczących ochrony i upowszechniania praw człowieka może jedynie służyć wzmocnieniu ochrony praw podstawowych w UE;

| 4. | potępia niepokojące tendencje do łamania praw podstawowych w Unii Europejskiej, szczególnie jeżeli chodzi o imigrację i azyl, a także w kwestiach dyskryminacji i nietolerancji – zwłaszcza w przypadku niektórych grup ludności (mniejszości i migrantów) – bezpieczeństwa i terroryzmu, wolności prasy, swobodnego przemieszczania się na terenie Unii, praw socjalnych i związkowych; coraz częściej odnotowuje postawę obstrukcyjną państw członkowskich w dziedzinie przestrzegania tych podstawowych praw i wolności, szczególnie w odniesieniu do Romów, kobiet, LGBT, osób ubiegających się o azyl, migrantów i innych słabych grup społecznych; |
| --- | --- |

4.

potępia niepokojące tendencje do łamania praw podstawowych w Unii Europejskiej, szczególnie jeżeli chodzi o imigrację i azyl, a także w kwestiach dyskryminacji i nietolerancji – zwłaszcza w przypadku niektórych grup ludności (mniejszości i migrantów) – bezpieczeństwa i terroryzmu, wolności prasy, swobodnego przemieszczania się na terenie Unii, praw socjalnych i związkowych; coraz częściej odnotowuje postawę obstrukcyjną państw członkowskich w dziedzinie przestrzegania tych podstawowych praw i wolności, szczególnie w odniesieniu do Romów, kobiet, LGBT, osób ubiegających się o azyl, migrantów i innych słabych grup społecznych;

Kwestie instytucjonalne

| 5. | przypomina o podstawowym znaczeniu, jakie dla Unii Europejskiej, jej instytucji i państw członkowskich ma zagwarantowanie poszanowania wspólnych wartości europejskich wymienionych w art. 2 TUE, oraz o pilnej potrzebie zastosowania i wdrożenia wszystkich instrumentów z tego obszaru przewidzianych obecnie w traktatach, jak również o przygotowaniu propozycji zmian w traktatach w przypadkach, gdy jest to niezbędne; podkreśla, że obowiązek przestrzegania kryteriów kopenhaskich nie uległ przedawnieniu po przystąpieniu i państwa członkowskie nadal mu podlegają, a także że prawa podstawowe są częścią prawa pierwotnego Unii Europejskiej i każdy sąd lub organ unijny lub krajowy muszą ich przestrzegać stosując prawo unijne; w związku z tym wyraża niezadowolenie z powodu przeciągania się negocjacji w sprawie przystąpienia UE do EKPC oraz ubolewa akcesja ta nie miała jeszcze miejsca; |
| --- | --- |

5.

przypomina o podstawowym znaczeniu, jakie dla Unii Europejskiej, jej instytucji i państw członkowskich ma zagwarantowanie poszanowania wspólnych wartości europejskich wymienionych w art. 2 TUE, oraz o pilnej potrzebie zastosowania i wdrożenia wszystkich instrumentów z tego obszaru przewidzianych obecnie w traktatach, jak również o przygotowaniu propozycji zmian w traktatach w przypadkach, gdy jest to niezbędne; podkreśla, że obowiązek przestrzegania kryteriów kopenhaskich nie uległ przedawnieniu po przystąpieniu i państwa członkowskie nadal mu podlegają, a także że prawa podstawowe są częścią prawa pierwotnego Unii Europejskiej i każdy sąd lub organ unijny lub krajowy muszą ich przestrzegać stosując prawo unijne; w związku z tym wyraża niezadowolenie z powodu przeciągania się negocjacji w sprawie przystąpienia UE do EKPC oraz ubolewa akcesja ta nie miała jeszcze miejsca;

| 6. | przypomina instytucjom europejskim i państwom członkowskim, że wszelkie strategie polityczne dotykające kwestii praw podstawowych muszą w pierwszym rzędzie zapobiegać powstawaniu naruszeń, szczególnie dzięki istnieniu instrumentów prewencyjnych i umożliwiających dochodzenie praw, zanim przyjęta zostanie dana decyzja lub środek, tak by można było skutecznie, sprawiedliwie, uczciwie i bez dyskryminacji zbadać i osądzić poszczególne przypadki w jak najkrótszym czasie; |
| --- | --- |

6.

przypomina instytucjom europejskim i państwom członkowskim, że wszelkie strategie polityczne dotykające kwestii praw podstawowych muszą w pierwszym rzędzie zapobiegać powstawaniu naruszeń, szczególnie dzięki istnieniu instrumentów prewencyjnych i umożliwiających dochodzenie praw, zanim przyjęta zostanie dana decyzja lub środek, tak by można było skutecznie, sprawiedliwie, uczciwie i bez dyskryminacji zbadać i osądzić poszczególne przypadki w jak najkrótszym czasie;

| 7. | uważa, że obywatele w coraz większym stopniu przywiązani są do poszanowania, ochrony i upowszechniania praw podstawowych, czego dowodzi mobilizacja wokół przypadków łamania praw, nadużyć lub nierównego traktowania i kierowanie wzmożonej uwagi na tego rodzaju zdarzenia, do których dochodzi w życiu codziennym, jak również w sytuacjach symbolicznych lub powszechnie znanych, do czego przyczynia się również szybszy obieg informacji za sprawą nowych technologii, sieci społecznościowych i mediów; przypomina, że wszelkie naruszenia, nadużycia lub nierówne traktowanie działają na szkodę demokracji i praworządności, jak również godzą w zaufanie obywateli do instytucji i ich przedstawicieli, w szczególności przywódców politycznych; podkreśla, że instytucje i przywódcy polityczni powinni mieć świadomość tej ewolucji demokracji i powinni dążyć do jej wspierania poprzez stwarzanie nowych mechanizmów dialogu z obywatelami oraz wzmacnianie kontroli obywatelskiej, parlamentarnej, sądowej i medialnej nad organami państwa, które muszą cechować się większą otwartością i przejrzystością, aby lepiej służyć interesom obywateli; |
| --- | --- |

7.

uważa, że obywatele w coraz większym stopniu przywiązani są do poszanowania, ochrony i upowszechniania praw podstawowych, czego dowodzi mobilizacja wokół przypadków łamania praw, nadużyć lub nierównego traktowania i kierowanie wzmożonej uwagi na tego rodzaju zdarzenia, do których dochodzi w życiu codziennym, jak również w sytuacjach symbolicznych lub powszechnie znanych, do czego przyczynia się również szybszy obieg informacji za sprawą nowych technologii, sieci społecznościowych i mediów; przypomina, że wszelkie naruszenia, nadużycia lub nierówne traktowanie działają na szkodę demokracji i praworządności, jak również godzą w zaufanie obywateli do instytucji i ich przedstawicieli, w szczególności przywódców politycznych; podkreśla, że instytucje i przywódcy polityczni powinni mieć świadomość tej ewolucji demokracji i powinni dążyć do jej wspierania poprzez stwarzanie nowych mechanizmów dialogu z obywatelami oraz wzmacnianie kontroli obywatelskiej, parlamentarnej, sądowej i medialnej nad organami państwa, które muszą cechować się większą otwartością i przejrzystością, aby lepiej służyć interesom obywateli;

| 8. | uważa, że aby w pełni wykorzystać możliwości traktatów, należy:






  a) | sfinalizować proces przystępowania do europejskiej konwencji praw człowieka i niezwłocznie stworzyć instrumenty konieczne do pełnego wypełnienia tego obowiązku zapisanego w traktatach, jako że będzie to dodatkowy mechanizm egzekwowania praw człowieka przysługujących obywatelom, między innymi z myślą zagwarantowaniu wykonywania przez państwa członkowskie UE wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w szczególności „wyroków pilotażowych”; przystąpić, zgodnie z wezwaniem Rady Europy, do Europejskiej karty społecznej podpisanej w Turynie w dniu 18 października 1961 r. i poddanej przeglądowi w Strasburgu w dniu 3 maja 1996 r.; w przypadku państw członkowskich przystąpić do konwencji Rady Europy dotyczących praw człowieka i ratyfikować je, a także wdrożyć istniejące już instrumenty wspólnotowego dorobku prawnego oraz ponownie rozważyć stosowanie klauzul opt-out, które mogą naruszać prawa ich obywateli; |
| --- | --- | --- |

8.

uważa, że aby w pełni wykorzystać możliwości traktatów, należy:

a)

sfinalizować proces przystępowania do europejskiej konwencji praw człowieka i niezwłocznie stworzyć instrumenty konieczne do pełnego wypełnienia tego obowiązku zapisanego w traktatach, jako że będzie to dodatkowy mechanizm egzekwowania praw człowieka przysługujących obywatelom, między innymi z myślą zagwarantowaniu wykonywania przez państwa członkowskie UE wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w szczególności „wyroków pilotażowych”; przystąpić, zgodnie z wezwaniem Rady Europy, do Europejskiej karty społecznej podpisanej w Turynie w dniu 18 października 1961 r. i poddanej przeglądowi w Strasburgu w dniu 3 maja 1996 r.; w przypadku państw członkowskich przystąpić do konwencji Rady Europy dotyczących praw człowieka i ratyfikować je, a także wdrożyć istniejące już instrumenty wspólnotowego dorobku prawnego oraz ponownie rozważyć stosowanie klauzul opt-out, które mogą naruszać prawa ich obywateli;

| b) | zadbać o to, by wnioski ustawodawcze i strategie polityczne były zgodne z Kartą i zapewniały poszanowanie praw podstawowych poprzez podejmowanie konkretnych kroków w kierunku dopilnowania, by weryfikowano ich zgodność z Kartą na wszystkich etapach opracowywania aktów prawnych oraz by wpływ prawodawstwa UE na prawa podstawowe i jego wdrażanie przez państwa członkowskie był regularnie sprawdzany w ramach sprawozdań z oceny wdrażania tego prawodawstwa oraz rocznych sprawozdań z monitorowania stosowania prawa unijnego; |
| --- | --- |

b)

zadbać o to, by wnioski ustawodawcze i strategie polityczne były zgodne z Kartą i zapewniały poszanowanie praw podstawowych poprzez podejmowanie konkretnych kroków w kierunku dopilnowania, by weryfikowano ich zgodność z Kartą na wszystkich etapach opracowywania aktów prawnych oraz by wpływ prawodawstwa UE na prawa podstawowe i jego wdrażanie przez państwa członkowskie był regularnie sprawdzany w ramach sprawozdań z oceny wdrażania tego prawodawstwa oraz rocznych sprawozdań z monitorowania stosowania prawa unijnego;

| c) | zagwarantować, by Komisja – a także Rada, kiedy korzysta z inicjatywy ustawodawczej – korzystała w stosownych przypadkach z niezależnych ekspertyz zewnętrznych FRA; |
| --- | --- |

c)

zagwarantować, by Komisja – a także Rada, kiedy korzysta z inicjatywy ustawodawczej – korzystała w stosownych przypadkach z niezależnych ekspertyz zewnętrznych FRA;

| d) | zacieśnić współpracę pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi, a także Parlamentem Europejskim a parlamentami państw członkowskich, aby usprawniać wdrażanie aktualnego prawodawstwa UE z zakresu praw człowieka; |
| --- | --- |

d)

zacieśnić współpracę pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi, a także Parlamentem Europejskim a parlamentami państw członkowskich, aby usprawniać wdrażanie aktualnego prawodawstwa UE z zakresu praw człowieka;

| e) | posługując się rygorystyczną polityką oceny, kontroli i pozwów o uchybienie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dopilnować, by opracowanie i transponowanie prawa europejskiego dotyczącego praw podstawowych i ich rozszerzania, zostało wzmocnione i odbywało się poprawnie, zwłaszcza w obszarach kompetencji UE, takich jak przeciwdziałanie dyskryminacji, równość, aspekty płci, niepełnosprawność, ochrona danych, azyl i imigracja; |
| --- | --- |

e)

posługując się rygorystyczną polityką oceny, kontroli i pozwów o uchybienie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dopilnować, by opracowanie i transponowanie prawa europejskiego dotyczącego praw podstawowych i ich rozszerzania, zostało wzmocnione i odbywało się poprawnie, zwłaszcza w obszarach kompetencji UE, takich jak przeciwdziałanie dyskryminacji, równość, aspekty płci, niepełnosprawność, ochrona danych, azyl i imigracja;

| f) | zapewnić propagowanie istoty podejścia do praworządności, które uwzględnia sposób ochrony praw podstawowych w praktyce; |
| --- | --- |

f)

zapewnić propagowanie istoty podejścia do praworządności, które uwzględnia sposób ochrony praw podstawowych w praktyce;

| g) | uznać potrzebę wyraźnej woli politycznej w celu rozwiązania tych problemów, zwłaszcza w czasach kryzysu gospodarczego i finansowego; |
| --- | --- |

g)

uznać potrzebę wyraźnej woli politycznej w celu rozwiązania tych problemów, zwłaszcza w czasach kryzysu gospodarczego i finansowego;

| h) | wzmacniać i gwarantować przejrzystość dialogu międzyinstytucjonalnego wówczas, gdy dotyczy on praw podstawowych lub w przypadkach, gdy chodzi o interesy obywateli Unii; |
| --- | --- |

h)

wzmacniać i gwarantować przejrzystość dialogu międzyinstytucjonalnego wówczas, gdy dotyczy on praw podstawowych lub w przypadkach, gdy chodzi o interesy obywateli Unii;

| i) | dołożyć starań, by Komisja w pełni wykorzystała istniejące mechanizmy, przeprowadzała obiektywne oceny, wszczynała dochodzenia oraz postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, jeżeli istnieją ku temu poważne podstawy, za każdym razem, gdy państwo członkowskie narusza zapisane w Karcie prawa przy wdrażaniu prawodawstwa unijnego, co pozwoli uniknąć podwójnej moralności; |
| --- | --- |

i)

dołożyć starań, by Komisja w pełni wykorzystała istniejące mechanizmy, przeprowadzała obiektywne oceny, wszczynała dochodzenia oraz postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, jeżeli istnieją ku temu poważne podstawy, za każdym razem, gdy państwo członkowskie narusza zapisane w Karcie prawa przy wdrażaniu prawodawstwa unijnego, co pozwoli uniknąć podwójnej moralności;

| j) | przygotować ambitne, efektywne i daleko idące strategie polityczne i programy działania w zakresie praw podstawowych i wspólnych wartości europejskich, szczególnie w celu aktywnego i systematycznego wywiązywania się ze zobowiązań unijnych w zakresie zwalczania dyskryminacji i promowania równości, o czym mowa w art. 8 i 10 TFUE oraz w art. 21 karty praw podstawowych; |
| --- | --- |

j)

przygotować ambitne, efektywne i daleko idące strategie polityczne i programy działania w zakresie praw podstawowych i wspólnych wartości europejskich, szczególnie w celu aktywnego i systematycznego wywiązywania się ze zobowiązań unijnych w zakresie zwalczania dyskryminacji i promowania równości, o czym mowa w art. 8 i 10 TFUE oraz w art. 21 karty praw podstawowych;

| k) | prowadzić bardziej systematyczną i skoordynowaną współpracę na wszystkich szczeblach – w szczególności z Radą Europy i innymi instytucjami międzynarodowymi, opierając się na ich wiedzy fachowej – aby zapobiec powielaniu prowadzonych prac; |
| --- | --- |

k)

prowadzić bardziej systematyczną i skoordynowaną współpracę na wszystkich szczeblach – w szczególności z Radą Europy i innymi instytucjami międzynarodowymi, opierając się na ich wiedzy fachowej – aby zapobiec powielaniu prowadzonych prac;

| l) | zredukować liczbę dostępnych mechanizmów zapobiegania łamaniu praw podstawowych w UE, przeciwdziałać naruszaniu praw podstawowych oraz zapobiegać możliwości wyboru jurysdykcji ze względu na możliwość korzystniejszego rozstrzygnięcia sprawy, a także sprawić by władze regionalne i lokalne, a także organizacje praw człowieka mogły odgrywać większą rolę w tym procesie; |
| --- | --- |

l)

zredukować liczbę dostępnych mechanizmów zapobiegania łamaniu praw podstawowych w UE, przeciwdziałać naruszaniu praw podstawowych oraz zapobiegać możliwości wyboru jurysdykcji ze względu na możliwość korzystniejszego rozstrzygnięcia sprawy, a także sprawić by władze regionalne i lokalne, a także organizacje praw człowieka mogły odgrywać większą rolę w tym procesie;

| m) | przygotować tabele porównawcze i syntetyczne uwzględniające podział na kraje, w oparciu o które Komisja powinna wydawać szczegółowe zalecenia dla poszczególnych krajów dotyczące polityki w zakresie praw podstawowych, podobnie jak to czyni w kwestii polityki gospodarczej UE 27; Rada mogłaby zatwierdzać lub zmieniać zalecenia, a także wnioski Komisji dotyczące przypadków rażącego naruszenia praw podstawowych, przed kolejnym szczytem Rady Europejskiej; |
| --- | --- |

m)

przygotować tabele porównawcze i syntetyczne uwzględniające podział na kraje, w oparciu o które Komisja powinna wydawać szczegółowe zalecenia dla poszczególnych krajów dotyczące polityki w zakresie praw podstawowych, podobnie jak to czyni w kwestii polityki gospodarczej UE 27; Rada mogłaby zatwierdzać lub zmieniać zalecenia, a także wnioski Komisji dotyczące przypadków rażącego naruszenia praw podstawowych, przed kolejnym szczytem Rady Europejskiej;

| n) | opracować mechanizm wzajemnej oceny z udziałem krajowych organów praw człowieka będących odpowiednikami Komitetu Pomocy Rozwojowej DAC OECD: każde państwo członkowskie UE byłoby poddawane wzajemnej ocenie co trzy lub cztery lata, a głównym celem takiej oceny byłaby pomoc w zrozumieniu przez dany kraj, w jakich obszarach może poprawić strategię i struktury w zakresie praw podstawowych; a także określenie i wymiana godnych naśladowania praktyk w obszarach polityki i strategii w zakresie praw człowieka w UE; |
| --- | --- |

n)

opracować mechanizm wzajemnej oceny z udziałem krajowych organów praw człowieka będących odpowiednikami Komitetu Pomocy Rozwojowej DAC OECD: każde państwo członkowskie UE byłoby poddawane wzajemnej ocenie co trzy lub cztery lata, a głównym celem takiej oceny byłaby pomoc w zrozumieniu przez dany kraj, w jakich obszarach może poprawić strategię i struktury w zakresie praw podstawowych; a także określenie i wymiana godnych naśladowania praktyk w obszarach polityki i strategii w zakresie praw człowieka w UE;

| o) | stworzyć nowy mechanizm kopenhaski gwarantujący poszanowanie, ochronę i upowszechnianie praw podstawowych i wartości Unii, o których mowa w art. 2 TUE i karcie praw podstawowych; |
| --- | --- |

o)

stworzyć nowy mechanizm kopenhaski gwarantujący poszanowanie, ochronę i upowszechnianie praw podstawowych i wartości Unii, o których mowa w art. 2 TUE i karcie praw podstawowych;

| 9. | podkreśla, że nowy mechanizm kopenhaski, którego celem jest kontrolowanie skutecznego i wiążącego stosowania się do kryteriów kopenhaskich przez każde państwo członkowskie, może zostać uruchomiony natychmiast na podstawie decyzji Komisji, przy pełnym udziale Parlamentu Europejskiego, i powinien:






  a) | w oparciu o istniejące lub już opracowane i uznane standardy praw podstawowych, określać wskaźniki podobne do tych opracowanych na szczeblu ONZ lub Rady Europy, przy uwzględnieniu opinii organizacji pozarządowych działających na polu praw człowieka i podstawowych wolności (FRA i Komisja); |
| --- | --- | --- |

9.

podkreśla, że nowy mechanizm kopenhaski, którego celem jest kontrolowanie skutecznego i wiążącego stosowania się do kryteriów kopenhaskich przez każde państwo członkowskie, może zostać uruchomiony natychmiast na podstawie decyzji Komisji, przy pełnym udziale Parlamentu Europejskiego, i powinien:

a)

w oparciu o istniejące lub już opracowane i uznane standardy praw podstawowych, określać wskaźniki podobne do tych opracowanych na szczeblu ONZ lub Rady Europy, przy uwzględnieniu opinii organizacji pozarządowych działających na polu praw człowieka i podstawowych wolności (FRA i Komisja);

| b) | opierać się na obiektywnych i wiarygodnych danych i informacjach opracowanych na podstawie takich wskaźników, które byłyby dalej udoskonalane w ramach przejrzystego i wiarygodnego procesu (FRA, Komisja); |
| --- | --- |

b)

opierać się na obiektywnych i wiarygodnych danych i informacjach opracowanych na podstawie takich wskaźników, które byłyby dalej udoskonalane w ramach przejrzystego i wiarygodnego procesu (FRA, Komisja);

| c) | zapewnić monitorowanie sytuacji w Unii, jak również w poszczególnych państwach członkowskich w ramach systematycznego i obiektywnego procesu (FRA, Komisja, Rada, Parlament Europejski i parlamenty państw członkowskich); |
| --- | --- |

c)

zapewnić monitorowanie sytuacji w Unii, jak również w poszczególnych państwach członkowskich w ramach systematycznego i obiektywnego procesu (FRA, Komisja, Rada, Parlament Europejski i parlamenty państw członkowskich);

| d) | umożliwić obiektywną, porównawczą i systematyczną ocenę każdego z praw podstawowych lub obszarów tematycznych oraz każdej instytucji i każdego danego państwa członkowskiego – dążąc przy tym do zapewnienia maksymalnej porównywalności – również na podstawie ustaleń i zaleceń wydanych w ramach stosowanych już mechanizmów monitorowania Rady Europy, ONZ oraz instytucji i organów UE, w uzupełnieniu informacji przekazanych przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego (sprawozdania FRA, roczne sprawozdania Komisji, roczne sprawozdania Parlamentu, roczne sprawozdania Rady), a także wydawanie zaleceń na jej podstawie; |
| --- | --- |

d)

umożliwić obiektywną, porównawczą i systematyczną ocenę każdego z praw podstawowych lub obszarów tematycznych oraz każdej instytucji i każdego danego państwa członkowskiego – dążąc przy tym do zapewnienia maksymalnej porównywalności – również na podstawie ustaleń i zaleceń wydanych w ramach stosowanych już mechanizmów monitorowania Rady Europy, ONZ oraz instytucji i organów UE, w uzupełnieniu informacji przekazanych przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego (sprawozdania FRA, roczne sprawozdania Komisji, roczne sprawozdania Parlamentu, roczne sprawozdania Rady), a także wydawanie zaleceń na jej podstawie;

| e) | stworzyć europejski cykl polityczny jeżeli chodzi ostosowanie art. 2 TUE (traktującego o demokracji, praworządności, prawach podstawowych, równości) w celu zapewnienia rocznych i wieloletnich ram, a także stworzyć doroczne międzyinstytucjonalne forum poświęcone tym wartościom europejskim, szczególnie ochronie praw podstawowych; |
| --- | --- |

e)

stworzyć europejski cykl polityczny jeżeli chodzi ostosowanie art. 2 TUE (traktującego o demokracji, praworządności, prawach podstawowych, równości) w celu zapewnienia rocznych i wieloletnich ram, a także stworzyć doroczne międzyinstytucjonalne forum poświęcone tym wartościom europejskim, szczególnie ochronie praw podstawowych;

| f) | zebrać wszystkie dostępne dane i analizy organów krajowych, europejskich i międzynarodowych w celu poprawy dostępności i widoczności dostępnych informacji dotyczących ochrony praw podstawowych, praworządności, demokracji i równości; |
| --- | --- |

f)

zebrać wszystkie dostępne dane i analizy organów krajowych, europejskich i międzynarodowych w celu poprawy dostępności i widoczności dostępnych informacji dotyczących ochrony praw podstawowych, praworządności, demokracji i równości;

| g) | zapewnić współpracę między DG ds. Sprawiedliwości, grupą roboczą ds. praw podstawowych, praw obywatelskich i swobodnego przepływu osób w Radzie a Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Parlamentu w celu prowadzenia regularnego i zorganizowanego dialogu między tymi instytucjami a organizacjami społeczeństwa obywatelskiego na temat kwestii związanych z prawami podstawowymi w UE; |
| --- | --- |

g)

zapewnić współpracę między DG ds. Sprawiedliwości, grupą roboczą ds. praw podstawowych, praw obywatelskich i swobodnego przepływu osób w Radzie a Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Parlamentu w celu prowadzenia regularnego i zorganizowanego dialogu między tymi instytucjami a organizacjami społeczeństwa obywatelskiego na temat kwestii związanych z prawami podstawowymi w UE;

| h) | opracować i przyjąć zbiór zaleceń wraz ze skutecznymi, proporcjonalnymi i skutecznie odstraszającymi sankcjami (np. tymczasowe wstrzymanie zobowiązań w ramach Funduszu, wykonanie niektórych aktów itp.) w celu zwalczania naruszeń art. 2 i 7 TUE oraz zagwarantowania skutecznego przestrzegania zapisanych tam praw; |
| --- | --- |

h)

opracować i przyjąć zbiór zaleceń wraz ze skutecznymi, proporcjonalnymi i skutecznie odstraszającymi sankcjami (np. tymczasowe wstrzymanie zobowiązań w ramach Funduszu, wykonanie niektórych aktów itp.) w celu zwalczania naruszeń art. 2 i 7 TUE oraz zagwarantowania skutecznego przestrzegania zapisanych tam praw;

| i) | obejmować system wczesnego ostrzegania, dialog polityczny i techniczny, wezwania do usunięcia uchybienia z tzw. procedurą zamrażania – do czego Parlament już wzywał – aby zagwarantować, że państwa członkowskie, na wniosek instytucji UE, zawieszą przyjmowanie przepisów, które mogłyby nie uwzględniać praw podstawowych albo porządku prawnego UE lub naruszać je; Komisja powinna odbywać posiedzenia na szczeblu technicznym ze służbami danego państwa członkowskiego, jednak nie powinna zamykać żadnych negocjacji dotyczących obszarów polityki innych niż te dotyczące art. 2 TUE do czasu zapewnienia pełnej zgodności z art. 2 TUE; |
| --- | --- |

i)

obejmować system wczesnego ostrzegania, dialog polityczny i techniczny, wezwania do usunięcia uchybienia z tzw. procedurą zamrażania – do czego Parlament już wzywał – aby zagwarantować, że państwa członkowskie, na wniosek instytucji UE, zawieszą przyjmowanie przepisów, które mogłyby nie uwzględniać praw podstawowych albo porządku prawnego UE lub naruszać je; Komisja powinna odbywać posiedzenia na szczeblu technicznym ze służbami danego państwa członkowskiego, jednak nie powinna zamykać żadnych negocjacji dotyczących obszarów polityki innych niż te dotyczące art. 2 TUE do czasu zapewnienia pełnej zgodności z art. 2 TUE;

| 10. | zwraca się do Komisji, by, we współpracy z FRA, przyjęła decyzję w sprawie stworzenia takiego nowego mechanizmu kopenhaskiego, podobnie jak miało to miejsce w przypadku sprawozdawczości w zakresie korupcji w Unii Europejskiej i państwach członkowskich, jak również zmieniła regulamin FRA w celu zapewnienia jej szerszych uprawnień i kompetencji; |
| --- | --- |

10.

zwraca się do Komisji, by, we współpracy z FRA, przyjęła decyzję w sprawie stworzenia takiego nowego mechanizmu kopenhaskiego, podobnie jak miało to miejsce w przypadku sprawozdawczości w zakresie korupcji w Unii Europejskiej i państwach członkowskich, jak również zmieniła regulamin FRA w celu zapewnienia jej szerszych uprawnień i kompetencji;

| 11. | wzywa do utworzenia, najlepiej na podstawie porozumienia międzyinstytucjonalnego, komisji kopenhaskiej składającej się z niezależnych ekspertów wysokiego szczebla do spraw praw podstawowych wyznaczonych m. in. przez PE, której celem byłoby zapewnienie stosowania przez wszystkie państwa członkowskie wspólnych wartości zapisanych w art. 2 TUE, ciągłego stosowania kryteriów kopenhaskich oraz doradztwo i sprawozdawczość w obszarach związanych z prawami podstawowymi, do czasu zmiany regulaminu FRA, który ma nadać jej szersze kompetencje w zakresie monitorowania poszczególnych państw członkowskich w obszarze praw podstawowych, zgodnie z wielokrotnie ponawianym postulatem PE; |
| --- | --- |

11.

wzywa do utworzenia, najlepiej na podstawie porozumienia międzyinstytucjonalnego, komisji kopenhaskiej składającej się z niezależnych ekspertów wysokiego szczebla do spraw praw podstawowych wyznaczonych m. in. przez PE, której celem byłoby zapewnienie stosowania przez wszystkie państwa członkowskie wspólnych wartości zapisanych w art. 2 TUE, ciągłego stosowania kryteriów kopenhaskich oraz doradztwo i sprawozdawczość w obszarach związanych z prawami podstawowymi, do czasu zmiany regulaminu FRA, który ma nadać jej szersze kompetencje w zakresie monitorowania poszczególnych państw członkowskich w obszarze praw podstawowych, zgodnie z wielokrotnie ponawianym postulatem PE;

| 12. | zaleca nawiązanie dialogu między instytucjami UE a państwem członkowskim w przypadku wystąpienia ryzyka poważnego naruszenia wartości Unii oraz skorzystanie z możliwości skierowania przez instytucje UE zalecenia zgodnie z art. 7 ust. 1 TUE; w pełni popiera stanowisko Komisji, która proponuje stosowanie w tego rodzaju sytuacjach wezwań do usunięcia uchybienia; |
| --- | --- |

12.

zaleca nawiązanie dialogu między instytucjami UE a państwem członkowskim w przypadku wystąpienia ryzyka poważnego naruszenia wartości Unii oraz skorzystanie z możliwości skierowania przez instytucje UE zalecenia zgodnie z art. 7 ust. 1 TUE; w pełni popiera stanowisko Komisji, która proponuje stosowanie w tego rodzaju sytuacjach wezwań do usunięcia uchybienia;

| 13. | wzywa Komisję i Radę do utworzenia we współpracy z Parlamentem Europejskim grupy kontaktowej monitorującej efektywne wdrażanie wartości Unii, w szczególności przeprowadzającej wspólną ocenę sytuacji praw podstawowych w konkretnych przypadkach, w których którakolwiek z tych trzech instytucji unijnych wyraziłaby obawy; wzywa również wymienione instytucje do uwzględnienia rezolucji Rady Europy i orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka; |
| --- | --- |

13.

wzywa Komisję i Radę do utworzenia we współpracy z Parlamentem Europejskim grupy kontaktowej monitorującej efektywne wdrażanie wartości Unii, w szczególności przeprowadzającej wspólną ocenę sytuacji praw podstawowych w konkretnych przypadkach, w których którakolwiek z tych trzech instytucji unijnych wyraziłaby obawy; wzywa również wymienione instytucje do uwzględnienia rezolucji Rady Europy i orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka;

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje oświadczenia przewodniczącego Komisji i wiceprzewodniczącej Viviane Reding, w których – oprócz opcji dostępnych na mocy obecnych traktatów – zapowiedziano komunikat dotyczący ewentualnych zmian traktatów, i wzywa właściwe komisje do szczegółowego zbadania następujących wniosków w celu poprawy ochrony praw podstawowych w traktatach unijnych:






  — | przegląd art. 7 TUE, dodanie „stosowania art. 2 TUE” i oddzielenie fazy „ryzyka” od fazy „naruszenia”, a także określenie odmiennych wartości progowych dla przewidzianych większości, pogłębienie technicznej i obiektywnej (a nie tylko politycznej) analizy i pogłębienie dialogu z instytucjami państw członkowskich oraz zapewnienie większego wyboru szczegółowych i przewidywalnych sankcji możliwych do zastosowania w trakcie całej procedury, |
| --- | --- | --- |

14.

z zadowoleniem przyjmuje oświadczenia przewodniczącego Komisji i wiceprzewodniczącej Viviane Reding, w których – oprócz opcji dostępnych na mocy obecnych traktatów – zapowiedziano komunikat dotyczący ewentualnych zmian traktatów, i wzywa właściwe komisje do szczegółowego zbadania następujących wniosków w celu poprawy ochrony praw podstawowych w traktatach unijnych:

—

przegląd art. 7 TUE, dodanie „stosowania art. 2 TUE” i oddzielenie fazy „ryzyka” od fazy „naruszenia”, a także określenie odmiennych wartości progowych dla przewidzianych większości, pogłębienie technicznej i obiektywnej (a nie tylko politycznej) analizy i pogłębienie dialogu z instytucjami państw członkowskich oraz zapewnienie większego wyboru szczegółowych i przewidywalnych sankcji możliwych do zastosowania w trakcie całej procedury,

| — | wykorzystanie art. 121 TFUE do zapewnienia ściślejszej i głębszej koordynacji praw podstawowych, a także wprowadzenia mechanizmu nadzoru, |
| --- | --- |

—

wykorzystanie art. 121 TFUE do zapewnienia ściślejszej i głębszej koordynacji praw podstawowych, a także wprowadzenia mechanizmu nadzoru,

| — | rozszerzenie możliwości dochodzenia roszczeń i uprawnień Komisji oraz Trybunału Sprawiedliwości, |
| --- | --- |

—

rozszerzenie możliwości dochodzenia roszczeń i uprawnień Komisji oraz Trybunału Sprawiedliwości,

| — | odniesienie do FRA w traktatach, włącznie z podstawą prawną umożliwiającą zmianę rozporządzenia powołującego Agencję w ramach zwykłej procedury ustawodawczej w miejsce obecnie obowiązującej jednomyślności, |
| --- | --- |

—

odniesienie do FRA w traktatach, włącznie z podstawą prawną umożliwiającą zmianę rozporządzenia powołującego Agencję w ramach zwykłej procedury ustawodawczej w miejsce obecnie obowiązującej jednomyślności,

| — | skreślenie art. 51 karty praw podstawowych |
| --- | --- |

—

skreślenie art. 51 karty praw podstawowych

| — | zapewnienie Parlamentowi możliwości inicjowania postępowań o naruszenie art. 2 TUE na równi z Komisją i Radą, a FRA – możliwości wniesienia w ramach procedury swojego niezbędnego wsparcia specjalistycznego; |
| --- | --- |

—

zapewnienie Parlamentowi możliwości inicjowania postępowań o naruszenie art. 2 TUE na równi z Komisją i Radą, a FRA – możliwości wniesienia w ramach procedury swojego niezbędnego wsparcia specjalistycznego;

| — | przegląd wymogu jednomyślności w obszarach związanych z poszanowaniem, ochroną i upowszechnianiem praw podstawowych, takich jak równość i brak dyskryminacji (np. art. 19 TFUE); |
| --- | --- |

—

przegląd wymogu jednomyślności w obszarach związanych z poszanowaniem, ochroną i upowszechnianiem praw podstawowych, takich jak równość i brak dyskryminacji (np. art. 19 TFUE);

wzywa również właściwą komisję do wyjaśnienia stosowania i ewentualnego przeglądu procedury, na mocy której Parlament może uruchomić procedurę przewidzianą w art. 7 TUE;

| 15. | wzywa FRA do utworzenia publicznej strony internetowej gromadzącej informacje i dokumenty dotyczące praw podstawowych opracowane przez ONZ, Radę Europy, OBWE, organizacje pozarządowe, FRA, PE, sądy, komisje parlamentów państw członkowskich, rzeczników praw obywatelskich itp.; uważa, że powinna istnieć możliwość sortowania takich informacji według daty, państwa, autora i prawa, tak aby zapewnić źródła i informacje na temat sytuacji praw podstawowych w UE i w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

15.

wzywa FRA do utworzenia publicznej strony internetowej gromadzącej informacje i dokumenty dotyczące praw podstawowych opracowane przez ONZ, Radę Europy, OBWE, organizacje pozarządowe, FRA, PE, sądy, komisje parlamentów państw członkowskich, rzeczników praw obywatelskich itp.; uważa, że powinna istnieć możliwość sortowania takich informacji według daty, państwa, autora i prawa, tak aby zapewnić źródła i informacje na temat sytuacji praw podstawowych w UE i w państwach członkowskich;

Konkretne prawa wynikające z karty praw podstawowych

Godność

| 16. | wyraża najwyższe zaniepokojenie przypadkami naruszenia godności człowieka, które nadal mają miejsce w Unii i jej państwach członkowskich, szczególnie w stosunku do mniejszości, a zwłaszcza Romów, osób ubiegających się o azyl, migrantów, osób podejrzanych o powiązania z organizacjami terrorystycznymi, osób pozbawionych wolności, a także przedstawicieli słabszych grup i osób ubogich; podkreśla, że władze publiczne powinny przestrzegać całkowitego zakazu tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania oraz przeprowadzać szybkie, skuteczne i niezależne śledztwa w przypadku naruszenia tego zakazu i stawiać winnych przed sądem; |
| --- | --- |

16.

wyraża najwyższe zaniepokojenie przypadkami naruszenia godności człowieka, które nadal mają miejsce w Unii i jej państwach członkowskich, szczególnie w stosunku do mniejszości, a zwłaszcza Romów, osób ubiegających się o azyl, migrantów, osób podejrzanych o powiązania z organizacjami terrorystycznymi, osób pozbawionych wolności, a także przedstawicieli słabszych grup i osób ubogich; podkreśla, że władze publiczne powinny przestrzegać całkowitego zakazu tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania oraz przeprowadzać szybkie, skuteczne i niezależne śledztwa w przypadku naruszenia tego zakazu i stawiać winnych przed sądem;

| 17. | wyraża zaniepokojenie licznymi przypadkami złego traktowania, którego dopuszcza się policja i siły porządkowe, szczególnie gdy dochodzi do nieproporcjonalnego użycia siły wobec pokojowo nastawionych uczestników i dziennikarzy w czasie demonstracji oraz nadmiernego stosowania nieśmiercionośnej broni, takiej jak pałki policyjne, kule gumowe i tasery; domaga się, by państwa członkowskie zadbały o nanoszenie elementów identyfikacyjnych na umundurowanie sił bezpieczeństwa i dołożyły starań, by przedstawiciele tych sił zawsze odpowiadali za swoje czyny; domaga się, by policja zaprzestała przeprowadzania kontroli motywowanych pochodzeniem etnicznym i rasowym; wyraża zaniepokojenie z powodu rosnącej liczby ograniczeń prawa do gromadzenia się i pokojowej manifestacji, zwraca uwagę, że prawo do gromadzenia się, zrzeszania się, a także wolność słowa stanowią podstawę prawa do manifestacji; wzywa państwa członkowskie do niepodejmowania środków zagrażających korzystaniu z podstawowych praw i wolności, a nawet uznających je za przestępstwo, nalega, by podjęły one środki, które dopuszczają użycie siły tylko w wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach, gdy porządek publiczny będzie rzeczywiście i poważnie zagrożony, przypomina również, że podstawową rolą sił policyjnych jest gwarantowanie bezpieczeństwa i ochrony ludności; |
| --- | --- |

17.

wyraża zaniepokojenie licznymi przypadkami złego traktowania, którego dopuszcza się policja i siły porządkowe, szczególnie gdy dochodzi do nieproporcjonalnego użycia siły wobec pokojowo nastawionych uczestników i dziennikarzy w czasie demonstracji oraz nadmiernego stosowania nieśmiercionośnej broni, takiej jak pałki policyjne, kule gumowe i tasery; domaga się, by państwa członkowskie zadbały o nanoszenie elementów identyfikacyjnych na umundurowanie sił bezpieczeństwa i dołożyły starań, by przedstawiciele tych sił zawsze odpowiadali za swoje czyny; domaga się, by policja zaprzestała przeprowadzania kontroli motywowanych pochodzeniem etnicznym i rasowym; wyraża zaniepokojenie z powodu rosnącej liczby ograniczeń prawa do gromadzenia się i pokojowej manifestacji, zwraca uwagę, że prawo do gromadzenia się, zrzeszania się, a także wolność słowa stanowią podstawę prawa do manifestacji; wzywa państwa członkowskie do niepodejmowania środków zagrażających korzystaniu z podstawowych praw i wolności, a nawet uznających je za przestępstwo, nalega, by podjęły one środki, które dopuszczają użycie siły tylko w wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach, gdy porządek publiczny będzie rzeczywiście i poważnie zagrożony, przypomina również, że podstawową rolą sił policyjnych jest gwarantowanie bezpieczeństwa i ochrony ludności;

| 18. | ponownie wyraża poparcie dla europejskiej inicjatywy dążącej do zagwarantowania praw podstawowych osobom pozbawionym wolności, tak aby osoby uwięzione mogły po uwolnieniu zostać z powrotem włączone do społeczeństwa; wyraża zaniepokojenie plagą przeludnienia w więzieniach, która dotyka wiele państw członkowskich, jak również złymi warunkami pozbawienia wolności i niewłaściwym traktowaniem więźniów, oraz wzywa do podjęcia inicjatywy europejskiej na rzecz zagwarantowania wykonania zaleceń europejskiego komitetu ds. zapobiegania torturom oraz orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, także na posterunkach policji, w ośrodkach dla imigrantów i szpitalach psychiatrycznych; zaleca przyjęcie środków w celu redukcji przeludnienia w więzieniach, na przykład poprzez unikanie przetrzymywania w areszcie, wymierzanie kar alternatywnych w stosunku do kary więzienia, rozważenie dekryminalizacji niektórych czynów lub skrócenia okresu zatrzymania bez wniesienia aktu oskarżenia; |
| --- | --- |

18.

ponownie wyraża poparcie dla europejskiej inicjatywy dążącej do zagwarantowania praw podstawowych osobom pozbawionym wolności, tak aby osoby uwięzione mogły po uwolnieniu zostać z powrotem włączone do społeczeństwa; wyraża zaniepokojenie plagą przeludnienia w więzieniach, która dotyka wiele państw członkowskich, jak również złymi warunkami pozbawienia wolności i niewłaściwym traktowaniem więźniów, oraz wzywa do podjęcia inicjatywy europejskiej na rzecz zagwarantowania wykonania zaleceń europejskiego komitetu ds. zapobiegania torturom oraz orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, także na posterunkach policji, w ośrodkach dla imigrantów i szpitalach psychiatrycznych; zaleca przyjęcie środków w celu redukcji przeludnienia w więzieniach, na przykład poprzez unikanie przetrzymywania w areszcie, wymierzanie kar alternatywnych w stosunku do kary więzienia, rozważenie dekryminalizacji niektórych czynów lub skrócenia okresu zatrzymania bez wniesienia aktu oskarżenia;

| 19. | ponownie apeluje o pełne wyjaśnienie kwestii uczestnictwa państw europejskich w programie prowadzonym przez USA i CIA obejmującym wydawanie obywateli w trybie nadzwyczajnym, loty i tajne więzienia na terytorium Unii oraz nalega, by państwa członkowskie przeprowadziły skuteczne, bezstronne, dogłębne, niezależne i przejrzyste śledztwa, w wyniku których ukarani zostaną wszyscy winni; przypomina państwom członkowskim o bezwzględnym charakterze zakazu stosowania tortur, co oznacza, że nie można powoływać się na tajemnicę państwową w celu ograniczenia obowiązku przeprowadzenia śledztwa przez państwo w przypadku poważnego naruszenia praw człowieka; podkreśla, że brak przestrzegania powyższego zakazu narusza reputację państw członkowskich oraz wiarę w ich zobowiązanie do ochrony praw podstawowych; |
| --- | --- |

19.

ponownie apeluje o pełne wyjaśnienie kwestii uczestnictwa państw europejskich w programie prowadzonym przez USA i CIA obejmującym wydawanie obywateli w trybie nadzwyczajnym, loty i tajne więzienia na terytorium Unii oraz nalega, by państwa członkowskie przeprowadziły skuteczne, bezstronne, dogłębne, niezależne i przejrzyste śledztwa, w wyniku których ukarani zostaną wszyscy winni; przypomina państwom członkowskim o bezwzględnym charakterze zakazu stosowania tortur, co oznacza, że nie można powoływać się na tajemnicę państwową w celu ograniczenia obowiązku przeprowadzenia śledztwa przez państwo w przypadku poważnego naruszenia praw człowieka; podkreśla, że brak przestrzegania powyższego zakazu narusza reputację państw członkowskich oraz wiarę w ich zobowiązanie do ochrony praw podstawowych;

| 20. | podkreśla, że atmosfera bezkarności wokół programu CIA umożliwiła dalsze naruszanie praw podstawowych w ramach polityki zwalczania terroryzmu prowadzonej przez UE i USA, czego dowiodły badane aktualnie przez Parlament doniesienia o masowej działalności szpiegowskiej prowadzonej w ramach programu nadzoru amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Krajowego i przez organy wywiadowcze w szeregu państwa członkowskich; domaga się zmiany przepisów dotyczących organów bezpieczeństwa i agencji wywiadowczych UE i państw członkowskich, ze zwróceniem szczególnej uwagi na kontrolę sądowniczą ex ante i kontrolę parlamentarną oraz prawo do zaskarżenia i korygowania zgromadzonych danych przechowywanych lub przetwarzanych przez te agencje; |
| --- | --- |

20.

podkreśla, że atmosfera bezkarności wokół programu CIA umożliwiła dalsze naruszanie praw podstawowych w ramach polityki zwalczania terroryzmu prowadzonej przez UE i USA, czego dowiodły badane aktualnie przez Parlament doniesienia o masowej działalności szpiegowskiej prowadzonej w ramach programu nadzoru amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Krajowego i przez organy wywiadowcze w szeregu państwa członkowskich; domaga się zmiany przepisów dotyczących organów bezpieczeństwa i agencji wywiadowczych UE i państw członkowskich, ze zwróceniem szczególnej uwagi na kontrolę sądowniczą ex ante i kontrolę parlamentarną oraz prawo do zaskarżenia i korygowania zgromadzonych danych przechowywanych lub przetwarzanych przez te agencje;

| 21. | wzywa do pełnej transpozycji i wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar te państwa członkowskie, które jeszcze tego nie zrobiły, a także do przyjęcia odpowiednich środków zapewniających ofiarom handlu ludźmi odpowiednią pomoc i ochronę, a także ściganie handlarzy i nakładanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar oraz wprowadzenie środków zapobiegawczych; |
| --- | --- |

21.

wzywa do pełnej transpozycji i wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar te państwa członkowskie, które jeszcze tego nie zrobiły, a także do przyjęcia odpowiednich środków zapewniających ofiarom handlu ludźmi odpowiednią pomoc i ochronę, a także ściganie handlarzy i nakładanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar oraz wprowadzenie środków zapobiegawczych;

| 22. | wzywa państwa członkowskie do pełnej transpozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz do przyjęcia odpowiednich środków zapewniających adekwatną pomoc i ochronę ofiarom przestępstw; |
| --- | --- |

22.

wzywa państwa członkowskie do pełnej transpozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE ustanawiającej normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz do przyjęcia odpowiednich środków zapewniających adekwatną pomoc i ochronę ofiarom przestępstw;

| 23. | wzywa do poszanowania godności pod koniec życia, zwłaszcza poprzez dopilnowanie tego, by wola wyrażana w oświadczeniu dotyczącym sztucznego podtrzymywania życia była uznawana i szanowana; |
| --- | --- |

23.

wzywa do poszanowania godności pod koniec życia, zwłaszcza poprzez dopilnowanie tego, by wola wyrażana w oświadczeniu dotyczącym sztucznego podtrzymywania życia była uznawana i szanowana;

| 24. | uznaje, że zdrowie i prawa reprodukcyjne i seksualne stanowią istotny element godności człowieka, który należy postrzegać w szerszej perspektywie dyskryminacji strukturalnej i różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn; wzywa państwa członkowskie do ochrony ZRSP poprzez działania Agencji Praw Podstawowych oraz Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), w szczególności poprzez udostępnienie programów i usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego, w tym podstawową opiekę i leki stosowane w ramach dobrowolnego planowania rodziny oraz do ochrony zdrowia matek i noworodków oraz poprzez zachowanie czujności w kwestii polityk lub przepisów, które mogą naruszać prawa w zakresie zdrowie seksualnego i reprodukcyjnego; |
| --- | --- |

24.

uznaje, że zdrowie i prawa reprodukcyjne i seksualne stanowią istotny element godności człowieka, który należy postrzegać w szerszej perspektywie dyskryminacji strukturalnej i różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn; wzywa państwa członkowskie do ochrony ZRSP poprzez działania Agencji Praw Podstawowych oraz Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), w szczególności poprzez udostępnienie programów i usług w zakresie zdrowia reprodukcyjnego, w tym podstawową opiekę i leki stosowane w ramach dobrowolnego planowania rodziny oraz do ochrony zdrowia matek i noworodków oraz poprzez zachowanie czujności w kwestii polityk lub przepisów, które mogą naruszać prawa w zakresie zdrowie seksualnego i reprodukcyjnego;

Wolności

| 25. | podkreśla, że demokracja i państwo prawa opierają się na poszanowaniu swobód i praw podstawowych oraz że żadne działania lub środki wymierzone w terroryzm bądź przestępczość zorganizowaną lub współpraca międzynarodowa w tej dziedzinie nie mogą naruszać europejskich standardów w zakresie praw podstawowych, powinny natomiast ściśle ich przestrzegać, zwłaszcza w odniesieniu do domniemania niewinności, sprawiedliwego procesu, prawa do obrony, ochrony prywatności i danych osobowych itp.; podkreśla konieczność większej kontroli demokratycznej oraz ochrony i poszanowania praw podstawowych w kontekście współpracy transgranicznej w tych dziedzinach, szczególnie z racji stale poszerzanego gromadzenia i wykorzystywania danych osobowych przez organy władzy; wzywa więc do przyjęcia środków w celu zagwarantowania prywatności i ochrony danych osobowych w tym obszarze; |
| --- | --- |

25.

podkreśla, że demokracja i państwo prawa opierają się na poszanowaniu swobód i praw podstawowych oraz że żadne działania lub środki wymierzone w terroryzm bądź przestępczość zorganizowaną lub współpraca międzynarodowa w tej dziedzinie nie mogą naruszać europejskich standardów w zakresie praw podstawowych, powinny natomiast ściśle ich przestrzegać, zwłaszcza w odniesieniu do domniemania niewinności, sprawiedliwego procesu, prawa do obrony, ochrony prywatności i danych osobowych itp.; podkreśla konieczność większej kontroli demokratycznej oraz ochrony i poszanowania praw podstawowych w kontekście współpracy transgranicznej w tych dziedzinach, szczególnie z racji stale poszerzanego gromadzenia i wykorzystywania danych osobowych przez organy władzy; wzywa więc do przyjęcia środków w celu zagwarantowania prywatności i ochrony danych osobowych w tym obszarze;

| 26. | wyraża ubolewanie z powodu faworyzowania bezpieczeństwa w ramach strategii bezpieczeństwa wewnętrznego kosztem wolności obywatelskich, praw podstawowych i przyjęcia środków zapobiegawczych; ubolewa, że istnieje pogłębiająca się przepaść między deklarowanymi celami a rzeczywiście prowadzoną polityką; jest zdania, że Parlament Europejski powinien odgrywać kluczową rolę w ocenie i definicji polityki bezpieczeństwa wewnętrznego, ponieważ wywiera ona poważny wpływ na podstawowe prawa i wolności wszystkich osób zamieszkujących Unię, w celu sprawowania demokratycznego nadzoru i kontroli nad polityką bezpieczeństwa, w tym działalnością wywiadowczą, a jeśli zajdzie taka potrzeba, dokonania jej zmiany, tak by prawa człowieka i podstawowe wolności były respektowane; |
| --- | --- |

26.

wyraża ubolewanie z powodu faworyzowania bezpieczeństwa w ramach strategii bezpieczeństwa wewnętrznego kosztem wolności obywatelskich, praw podstawowych i przyjęcia środków zapobiegawczych; ubolewa, że istnieje pogłębiająca się przepaść między deklarowanymi celami a rzeczywiście prowadzoną polityką; jest zdania, że Parlament Europejski powinien odgrywać kluczową rolę w ocenie i definicji polityki bezpieczeństwa wewnętrznego, ponieważ wywiera ona poważny wpływ na podstawowe prawa i wolności wszystkich osób zamieszkujących Unię, w celu sprawowania demokratycznego nadzoru i kontroli nad polityką bezpieczeństwa, w tym działalnością wywiadowczą, a jeśli zajdzie taka potrzeba, dokonania jej zmiany, tak by prawa człowieka i podstawowe wolności były respektowane;

| 27. | wyraża zaniepokojenie doniesieniami o rażącym łamaniu prawa do prywatności i ochrony danych osobowych, którego dopuszczono się bez zezwolenia sądowego wydawanego stosownie do przypadku i bez stosownej kontroli parlamentarnej w ramach tajnych, uruchomionych przez państwa europejskie i pozaeuropejskie programów masowego nadzoru obywateli europejskich; potępia te praktyki i domaga się, aby państwa te natychmiast zaprzestały tych naruszeń; domaga się, by w pełni ujawniono treść tych programów, dostarczono wszystkich informacji na temat ewentualnej współpracy międzynarodowej w tej dziedzinie oraz aby programy te zostały poddane natychmiastowej rewizji; jest zdania, że UE i państwa członkowskie powinny poczynić zdecydowane kroki przeciwko państwom, które naruszają podstawowe prawo do prywatności, śledząc wymianę informacji między europejskimi obywatelami a przedstawicielami i podmiotami instytucjonalnymi, politycznymi i gospodarczymi w Europie; jest zaniepokojony faktem, że służby wywiadowcze wymknęły się spod demokratycznej parlamentarnej i sądowej kontroli, prowadząc tajne programy i operacje bez politycznej zgody; w konsekwencji wzywa do dokonania pilnego przeglądu mechanizmów nadzoru parlamentarnego i sądowego nad służbami wywiadowczymi, aby podporządkować je demokratycznym zasadom, państwu prawa i prawom podstawowym, zgodnie z wymogami art. 2 TUE; potępia tajną współpracę prywatnych przedsiębiorstw w dziedzinie masowego nadzoru; uważa, że UE powinna zareagować z większą wiłą i na szczeblu międzynarodowym promować środki służące zagwarantowaniu, że europejskie zasady dotyczące prywatności i ochrony danych będą przestrzegane, oraz wspierać technologie, które zapewnią poufność procesu komunikacji w Europie; |
| --- | --- |

27.

wyraża zaniepokojenie doniesieniami o rażącym łamaniu prawa do prywatności i ochrony danych osobowych, którego dopuszczono się bez zezwolenia sądowego wydawanego stosownie do przypadku i bez stosownej kontroli parlamentarnej w ramach tajnych, uruchomionych przez państwa europejskie i pozaeuropejskie programów masowego nadzoru obywateli europejskich; potępia te praktyki i domaga się, aby państwa te natychmiast zaprzestały tych naruszeń; domaga się, by w pełni ujawniono treść tych programów, dostarczono wszystkich informacji na temat ewentualnej współpracy międzynarodowej w tej dziedzinie oraz aby programy te zostały poddane natychmiastowej rewizji; jest zdania, że UE i państwa członkowskie powinny poczynić zdecydowane kroki przeciwko państwom, które naruszają podstawowe prawo do prywatności, śledząc wymianę informacji między europejskimi obywatelami a przedstawicielami i podmiotami instytucjonalnymi, politycznymi i gospodarczymi w Europie; jest zaniepokojony faktem, że służby wywiadowcze wymknęły się spod demokratycznej parlamentarnej i sądowej kontroli, prowadząc tajne programy i operacje bez politycznej zgody; w konsekwencji wzywa do dokonania pilnego przeglądu mechanizmów nadzoru parlamentarnego i sądowego nad służbami wywiadowczymi, aby podporządkować je demokratycznym zasadom, państwu prawa i prawom podstawowym, zgodnie z wymogami art. 2 TUE; potępia tajną współpracę prywatnych przedsiębiorstw w dziedzinie masowego nadzoru; uważa, że UE powinna zareagować z większą wiłą i na szczeblu międzynarodowym promować środki służące zagwarantowaniu, że europejskie zasady dotyczące prywatności i ochrony danych będą przestrzegane, oraz wspierać technologie, które zapewnią poufność procesu komunikacji w Europie;

| 28. | wyraża ubolewanie z powodu wstrzymania w Radzie rozmów wokół przyjęcia projektów sprawozdania i dyrektywy w sprawie ochrony danych osobowych pomimo dużego zaangażowania Parlamentu na rzecz zaostrzenia przepisów; wyraża ubolewanie z powodu decyzji Rady Europejskiej podjętej na posiedzeniu w dniach 24–25 października 2013 r. w sprawie ukończenia jednolitego rynku cyfrowego dopiero w 2015 r., jako że spowalnia ona przyjęcie pakietu w sprawie ochrony danych i wzywa Radę do postępów w negocjacjach dotyczących dyrektywy i rozporządzenia w sprawie ochrony danych, tak aby pakiet w sprawie ochrony danych mógł zostać przyjęty przed zakończeniem obecnej kadencji Parlamentu; |
| --- | --- |

28.

wyraża ubolewanie z powodu wstrzymania w Radzie rozmów wokół przyjęcia projektów sprawozdania i dyrektywy w sprawie ochrony danych osobowych pomimo dużego zaangażowania Parlamentu na rzecz zaostrzenia przepisów; wyraża ubolewanie z powodu decyzji Rady Europejskiej podjętej na posiedzeniu w dniach 24–25 października 2013 r. w sprawie ukończenia jednolitego rynku cyfrowego dopiero w 2015 r., jako że spowalnia ona przyjęcie pakietu w sprawie ochrony danych i wzywa Radę do postępów w negocjacjach dotyczących dyrektywy i rozporządzenia w sprawie ochrony danych, tak aby pakiet w sprawie ochrony danych mógł zostać przyjęty przed zakończeniem obecnej kadencji Parlamentu;

| 29. | uważa, że powinno skłonić to UE i państwa członkowskie do przyjęcia systemu ochrony osób ujawniających poważne naruszenie praw podstawowych przez tajne służby, które działały całkowicie poza kontrolą demokratyczną, parlamentarną i sądową; |
| --- | --- |

29.

uważa, że powinno skłonić to UE i państwa członkowskie do przyjęcia systemu ochrony osób ujawniających poważne naruszenie praw podstawowych przez tajne służby, które działały całkowicie poza kontrolą demokratyczną, parlamentarną i sądową;

| 30. | podkreśla, że szybka ewolucja świata cyfrowego (w tym zwiększone użytkowanie internetu, aplikacji i sieci społecznościowych) wymaga wyższego poziomu ochrony danych osobowych i prywatności w celu zagwarantowania ich poufnego charakteru; |
| --- | --- |

30.

podkreśla, że szybka ewolucja świata cyfrowego (w tym zwiększone użytkowanie internetu, aplikacji i sieci społecznościowych) wymaga wyższego poziomu ochrony danych osobowych i prywatności w celu zagwarantowania ich poufnego charakteru;

| 31. | wyraża zadowolenie z powodu wzrostu liczby państw członkowskich, które gwarantują prawo do założenia rodziny w drodze małżeństwa, związku partnerskiego lub zarejestrowanego wspólnego zamieszkiwania, jak również adopcji, bez stosowania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, oraz wzywa inne państwa członkowskie do przyjęcia podobnych rozwiązań; wyraża zadowolenie z powodu niedawnego wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Vallianatos i inni przeciwko Grecji, w którym stwierdzono, że związki cywilne mogą być zawierane również przez osoby tej samej płci; wzywa Komisję i wszystkie państwa członkowskie do zaproponowania i przyjęcia przepisów prawnych i rozwiązań politycznych zwalczających homofobię, transfobię i przestępstwa popełniane z nienawiści oraz wyraża zadowolenie z powodu opublikowania opinii FRA nr 2/2013 na temat decyzji ramowej w sprawie rasizmu i ksenofobii, ze szczególnym uwzględnieniem praw ofiar; wzywa Komisję i wszystkie państwa członkowskie do egzekwowania dyrektywy w sprawie swobodnego przemieszczania się bez stosowania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną; ponownie domaga się od Komisji zaproponowania ambitnego rozporządzenia w sprawie wzajemnego uznawania skutków prawnych dokumentów stanu cywilnego; |
| --- | --- |

31.

wyraża zadowolenie z powodu wzrostu liczby państw członkowskich, które gwarantują prawo do założenia rodziny w drodze małżeństwa, związku partnerskiego lub zarejestrowanego wspólnego zamieszkiwania, jak również adopcji, bez stosowania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, oraz wzywa inne państwa członkowskie do przyjęcia podobnych rozwiązań; wyraża zadowolenie z powodu niedawnego wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Vallianatos i inni przeciwko Grecji, w którym stwierdzono, że związki cywilne mogą być zawierane również przez osoby tej samej płci; wzywa Komisję i wszystkie państwa członkowskie do zaproponowania i przyjęcia przepisów prawnych i rozwiązań politycznych zwalczających homofobię, transfobię i przestępstwa popełniane z nienawiści oraz wyraża zadowolenie z powodu opublikowania opinii FRA nr 2/2013 na temat decyzji ramowej w sprawie rasizmu i ksenofobii, ze szczególnym uwzględnieniem praw ofiar; wzywa Komisję i wszystkie państwa członkowskie do egzekwowania dyrektywy w sprawie swobodnego przemieszczania się bez stosowania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną; ponownie domaga się od Komisji zaproponowania ambitnego rozporządzenia w sprawie wzajemnego uznawania skutków prawnych dokumentów stanu cywilnego;

| 32. | wyraża ogromne zaniepokojenie liczbą samobójstw wśród młodych osób będących ofiarami homofobii; przypomina ustalenia przedstawione w badaniu FRA dotyczącym LGBT w UE, z którego wynika, że 26 % wszystkich respondentów doświadczyło ataków lub gróźb przemocy w domu lub gdzie indziej, przy czym dane te osiągają poziom 35 % wśród wszystkich transpłciowych respondentów, natomiast 19 % respondentów odczuwało dyskryminację w pracy lub podczas szukania pracy pomimo prawnej ochrony na mocy prawa UE; w konsekwencji wzywa Komisję do wykorzystania tych ustaleń jako podstawy dla kompleksowej europejskiej reakcji na problemy LGTB związane z prawami podstawowymi podczas prac nad europejskim planem działań na rzecz równości ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową, zgodnie z wielokrotnie powtarzanymi apelami Parlamentu i organizacji pozarządowych; |
| --- | --- |

32.

wyraża ogromne zaniepokojenie liczbą samobójstw wśród młodych osób będących ofiarami homofobii; przypomina ustalenia przedstawione w badaniu FRA dotyczącym LGBT w UE, z którego wynika, że 26 % wszystkich respondentów doświadczyło ataków lub gróźb przemocy w domu lub gdzie indziej, przy czym dane te osiągają poziom 35 % wśród wszystkich transpłciowych respondentów, natomiast 19 % respondentów odczuwało dyskryminację w pracy lub podczas szukania pracy pomimo prawnej ochrony na mocy prawa UE; w konsekwencji wzywa Komisję do wykorzystania tych ustaleń jako podstawy dla kompleksowej europejskiej reakcji na problemy LGTB związane z prawami podstawowymi podczas prac nad europejskim planem działań na rzecz równości ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową, zgodnie z wielokrotnie powtarzanymi apelami Parlamentu i organizacji pozarządowych;

| 33. | wyraża ubolewanie, że procedury prawnego uznawania osób transpłciowych wciąż obejmują obowiązkową sterylizację w 14 państwach członkowskich; wzywa państwa członkowskie do przeglądu tych procedur, aby w pełni odzwierciedlały prawo osób transpłciowych do godności i integralności cielesnej; wyraża uznanie dla Komisji za zobowiązanie do podjęcia w ramach Światowej Organizacji Zdrowia współpracy na rzecz usunięcia zaburzeń tożsamości płciowej z listy zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania oraz do zapewnienia stworzenia nowej klasyfikacji wolnej od ich patologizowania podczas negocjacji w sprawie 11. wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-11); |
| --- | --- |

33.

wyraża ubolewanie, że procedury prawnego uznawania osób transpłciowych wciąż obejmują obowiązkową sterylizację w 14 państwach członkowskich; wzywa państwa członkowskie do przeglądu tych procedur, aby w pełni odzwierciedlały prawo osób transpłciowych do godności i integralności cielesnej; wyraża uznanie dla Komisji za zobowiązanie do podjęcia w ramach Światowej Organizacji Zdrowia współpracy na rzecz usunięcia zaburzeń tożsamości płciowej z listy zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania oraz do zapewnienia stworzenia nowej klasyfikacji wolnej od ich patologizowania podczas negocjacji w sprawie 11. wersji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-11);

| 34. | wyraża poparcie dla wolności myśli, sumienia, religii, wyznania bądź jego braku, praktykowania wybranej przez siebie religii i zmiany religii; potępia wszystkie formy dyskryminacji i nietolerancji oraz uważa, że świeckość zdefiniowana jako ścisłe oddzielenie bezwyznaniowych organów politycznych od organów religijnych, a także bezstronność państwa to najlepsze środki zagwarantowania niedyskryminacji i równości między religiami, jak również między wierzącymi i niewierzącymi; wzywa państwa członkowskie do ochrony wolności religii lub przekonań, w tym wolności osób żyjących bez religii, aby nie były one dyskryminowane w wyniku nadmiernych zwolnień przysługujących religiom na mocy przepisów w sprawie równości i niedyskryminacji; |
| --- | --- |

34.

wyraża poparcie dla wolności myśli, sumienia, religii, wyznania bądź jego braku, praktykowania wybranej przez siebie religii i zmiany religii; potępia wszystkie formy dyskryminacji i nietolerancji oraz uważa, że świeckość zdefiniowana jako ścisłe oddzielenie bezwyznaniowych organów politycznych od organów religijnych, a także bezstronność państwa to najlepsze środki zagwarantowania niedyskryminacji i równości między religiami, jak również między wierzącymi i niewierzącymi; wzywa państwa członkowskie do ochrony wolności religii lub przekonań, w tym wolności osób żyjących bez religii, aby nie były one dyskryminowane w wyniku nadmiernych zwolnień przysługujących religiom na mocy przepisów w sprawie równości i niedyskryminacji;

| 35. | przypomina, że przepisy krajowe, które przewidują kary za bluźnierstwo, stanowią ograniczenie wolności wypowiedzi dotyczące religii lub innych przekonań, że prawa takie są stosowane często, by prześladować, źle traktować lub zastraszać osoby należące do mniejszości religijnych i innych mniejszości i mogą poważnie osłabiać wolność wypowiedzi oraz wolność religii lub przekonań; zaleca państwom członkowskim zlikwidowanie kar za takie przestępstwa; |
| --- | --- |

35.

przypomina, że przepisy krajowe, które przewidują kary za bluźnierstwo, stanowią ograniczenie wolności wypowiedzi dotyczące religii lub innych przekonań, że prawa takie są stosowane często, by prześladować, źle traktować lub zastraszać osoby należące do mniejszości religijnych i innych mniejszości i mogą poważnie osłabiać wolność wypowiedzi oraz wolność religii lub przekonań; zaleca państwom członkowskim zlikwidowanie kar za takie przestępstwa;

| 36. | wyraża ubolewanie z powodu faktu, że w niektórych państwach członkowskich młodzi ludzie wciąż są ścigani i skazywani na karę pozbawienia wolności, ponieważ prawo do świadomej odmowy służby wojskowej wciąż nie jest w odpowiednim stopniu uznawane, oraz wzywa państwa członkowskie do zaprzestania ścigania i dyskryminowania osób świadomie odmawiających służby wojskowej; |
| --- | --- |

36.

wyraża ubolewanie z powodu faktu, że w niektórych państwach członkowskich młodzi ludzie wciąż są ścigani i skazywani na karę pozbawienia wolności, ponieważ prawo do świadomej odmowy służby wojskowej wciąż nie jest w odpowiednim stopniu uznawane, oraz wzywa państwa członkowskie do zaprzestania ścigania i dyskryminowania osób świadomie odmawiających służby wojskowej;

| 37. | przypomina o podstawowym znaczeniu wolności słowa, informacji i mediów dla zagwarantowania demokracji i praworządności, oraz ponownie apeluje do Komisji o przegląd i zmianę dyrektywy w sprawie audiowizualnych usług medialnych zgodnie z wytycznymi zamieszczonymi w sprawozdaniu Parlamentu na ten temat; zdecydowanie potępia przemoc, presję lub groźby, których ofiarami padają dziennikarze i media, również w związku z ujawnianiem źródeł i informacji na temat łamania praw podstawowych, którego dopuściły się rządy i państwa; wzywa instytucje unijne i państwa członkowskie do respektowania, gwarantowania, ochrony i upowszechniania podstawowych praw do wolności słowa i informacji, a tym samym do powstrzymywania się od stosowania lub opracowywania mechanizmów służących blokowaniu tych wolności; |
| --- | --- |

37.

przypomina o podstawowym znaczeniu wolności słowa, informacji i mediów dla zagwarantowania demokracji i praworządności, oraz ponownie apeluje do Komisji o przegląd i zmianę dyrektywy w sprawie audiowizualnych usług medialnych zgodnie z wytycznymi zamieszczonymi w sprawozdaniu Parlamentu na ten temat; zdecydowanie potępia przemoc, presję lub groźby, których ofiarami padają dziennikarze i media, również w związku z ujawnianiem źródeł i informacji na temat łamania praw podstawowych, którego dopuściły się rządy i państwa; wzywa instytucje unijne i państwa członkowskie do respektowania, gwarantowania, ochrony i upowszechniania podstawowych praw do wolności słowa i informacji, a tym samym do powstrzymywania się od stosowania lub opracowywania mechanizmów służących blokowaniu tych wolności;

| 38. | wyraża zaniepokojenie skutkami kryzysu gospodarczego w Europie dla własności środków przekazu i perspektywy prywatyzacji mediów publicznych w niektórych państwach członkowskich; wzywa państwa członkowskie do ochrony niezależności mediów publicznych oraz do wywiązania się z ich instytucjonalnego obowiązku zachowania pluralizmu mediów i przekazywania zróżnicowanych, dokładnych i wiarygodnych informacji o wysokiej jakości; jest zdania, że własność mediów i zarządzanie nimi powinny być zawsze przejrzyste i nieskoncentrowane; podkreśla, że przejrzystość własności mediów ma zasadnicze znaczenie dla monitorowania wewnątrzunijnych inwestycji na rynku mediów oraz dla wywierania przez inwestorów spoza Europy coraz większego wpływu na informacje przekazywane w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

38.

wyraża zaniepokojenie skutkami kryzysu gospodarczego w Europie dla własności środków przekazu i perspektywy prywatyzacji mediów publicznych w niektórych państwach członkowskich; wzywa państwa członkowskie do ochrony niezależności mediów publicznych oraz do wywiązania się z ich instytucjonalnego obowiązku zachowania pluralizmu mediów i przekazywania zróżnicowanych, dokładnych i wiarygodnych informacji o wysokiej jakości; jest zdania, że własność mediów i zarządzanie nimi powinny być zawsze przejrzyste i nieskoncentrowane; podkreśla, że przejrzystość własności mediów ma zasadnicze znaczenie dla monitorowania wewnątrzunijnych inwestycji na rynku mediów oraz dla wywierania przez inwestorów spoza Europy coraz większego wpływu na informacje przekazywane w państwach członkowskich;

| 39. | podkreśla znaczenie przestrzegania i ochrony praw uchodźców i migrantów, a także zaznacza, że należy zwrócić szczególną uwagę na migrujące kobiety i dzieci; wyraża zaniepokojenie licznymi przypadkami łamania prawa do azylu i obowiązku ochrony wszystkich migrantów w przypadku wydalenia, deportacji i ekstradycji; podkreśla obowiązek przestrzegania konwencji międzynarodowych w zakresie praw człowieka, szczególnie konwencji ONZ dotyczącej statusu uchodźców i zasady non-refoulement, obowiązku niesienia pomocy osobom na morzu, które narażają życie, aby dotrzeć do UE, zagwarantowania godnych warunków przyjęcia i procedur respektujących podstawowe prawa osób; wzywa UE i państwa członkowskie do zmiany lub dokonania przeglądu wszelkiego ustawodawstwa, na mocy którego osoby udzielające pomocy migrantom na morzu są traktowane jak przestępcy; wzywa Komisję do dokonania przeglądu dyrektywy Rady 2002/90/WE definiującej sankcje za ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu w celu sprecyzowania, że niesienie pomocy humanitarnej migrantom na morzu, którzy znajdują się w niebezpieczeństwie, jest powszechną zasada, a nie działaniem, które może podlegać jakimkolwiek sankcjom; |
| --- | --- |

39.

podkreśla znaczenie przestrzegania i ochrony praw uchodźców i migrantów, a także zaznacza, że należy zwrócić szczególną uwagę na migrujące kobiety i dzieci; wyraża zaniepokojenie licznymi przypadkami łamania prawa do azylu i obowiązku ochrony wszystkich migrantów w przypadku wydalenia, deportacji i ekstradycji; podkreśla obowiązek przestrzegania konwencji międzynarodowych w zakresie praw człowieka, szczególnie konwencji ONZ dotyczącej statusu uchodźców i zasady non-refoulement, obowiązku niesienia pomocy osobom na morzu, które narażają życie, aby dotrzeć do UE, zagwarantowania godnych warunków przyjęcia i procedur respektujących podstawowe prawa osób; wzywa UE i państwa członkowskie do zmiany lub dokonania przeglądu wszelkiego ustawodawstwa, na mocy którego osoby udzielające pomocy migrantom na morzu są traktowane jak przestępcy; wzywa Komisję do dokonania przeglądu dyrektywy Rady 2002/90/WE definiującej sankcje za ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu w celu sprecyzowania, że niesienie pomocy humanitarnej migrantom na morzu, którzy znajdują się w niebezpieczeństwie, jest powszechną zasada, a nie działaniem, które może podlegać jakimkolwiek sankcjom;

| 40. | wyraża zadowolenie z powodu ukończenia wspólnego europejskiego systemu azylowego i wzywa państwa członkowskie do przeprowadzenia reform ustawodawczych i administracyjnych niezbędnych do jego wdrożenia, aby zagwarantować, że wspólny europejski system azylowy jest w pełni ustanowiony zgodnie z planem, że zapewnia lepszy dostęp do procedur azylowych osobom potrzebującym ochrony, gwarantuje uczciwsze, szybsze i lepsze pod względem jakości decyzje w sprawie azylu, a także godne i godziwe warunki osobom ubiegającym się o azyl i osobom, którym udzielono ochrony międzynarodowej w UE; ubolewa jednak, że wobec dzieci nadal można stosować areszt i zwraca się o systematyczne wykluczanie dzieci z procedur w trybie przyspieszonym; ponownie wzywa Komisję do opracowania strategicznych wytycznych na podstawie najlepszych praktyk w postaci wspólnych minimalnych norm w zakresie przyjmowania i ochrony nieletnich bez opieki; podkreśla fakt, że gwarancje proceduralne muszą być adekwatne i odpowiednie; apeluje o stosowanie ostatniego wyroku Trybunału Sprawiedliwości, w którym stwierdzono, że osoby LGBT ubiegające się o azyl mogą stanowić szczególną grupę społeczną, która może być prześladowana ze względu na ich orientację seksualną, oraz że występowanie w kraju pochodzenia kary pozbawienia wolności za zachowania homoseksualne może stanowić jako taki akt prześladowania; |
| --- | --- |

40.

wyraża zadowolenie z powodu ukończenia wspólnego europejskiego systemu azylowego i wzywa państwa członkowskie do przeprowadzenia reform ustawodawczych i administracyjnych niezbędnych do jego wdrożenia, aby zagwarantować, że wspólny europejski system azylowy jest w pełni ustanowiony zgodnie z planem, że zapewnia lepszy dostęp do procedur azylowych osobom potrzebującym ochrony, gwarantuje uczciwsze, szybsze i lepsze pod względem jakości decyzje w sprawie azylu, a także godne i godziwe warunki osobom ubiegającym się o azyl i osobom, którym udzielono ochrony międzynarodowej w UE; ubolewa jednak, że wobec dzieci nadal można stosować areszt i zwraca się o systematyczne wykluczanie dzieci z procedur w trybie przyspieszonym; ponownie wzywa Komisję do opracowania strategicznych wytycznych na podstawie najlepszych praktyk w postaci wspólnych minimalnych norm w zakresie przyjmowania i ochrony nieletnich bez opieki; podkreśla fakt, że gwarancje proceduralne muszą być adekwatne i odpowiednie; apeluje o stosowanie ostatniego wyroku Trybunału Sprawiedliwości, w którym stwierdzono, że osoby LGBT ubiegające się o azyl mogą stanowić szczególną grupę społeczną, która może być prześladowana ze względu na ich orientację seksualną, oraz że występowanie w kraju pochodzenia kary pozbawienia wolności za zachowania homoseksualne może stanowić jako taki akt prześladowania;

| 41. | potępia fakt, że wiele prób przedostania się do UE w dalszym ciągu kończy się śmiercią migrantów na morzu pomimo różnorodnych i licznych środków technicznych udostępnianych przez państwa członkowskie i UE w ramach nadzoru i kontroli zewnętrznych granic UE; domaga się, by UE i państwa członkowskie wprowadziły w życie zalecenia zamieszczone w sprawozdaniu Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 24 kwietnia 2012 r. pt. „Śmierć na Morzu Śródziemnym – kto ponosi odpowiedzialność?” (30); z zadowoleniem przyjmuje decyzję Trybunału Sprawiedliwości unieważniającą decyzję Rady 2010/252/UE; |
| --- | --- |

41.

potępia fakt, że wiele prób przedostania się do UE w dalszym ciągu kończy się śmiercią migrantów na morzu pomimo różnorodnych i licznych środków technicznych udostępnianych przez państwa członkowskie i UE w ramach nadzoru i kontroli zewnętrznych granic UE; domaga się, by UE i państwa członkowskie wprowadziły w życie zalecenia zamieszczone w sprawozdaniu Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 24 kwietnia 2012 r. pt. „Śmierć na Morzu Śródziemnym – kto ponosi odpowiedzialność?” (30); z zadowoleniem przyjmuje decyzję Trybunału Sprawiedliwości unieważniającą decyzję Rady 2010/252/UE;

| 42. | podkreśla, że osoby przekraczające południowe granice morskie Europy są szczególnie podatne na zagrożenia; wzywa do opracowania wykonalnego rozwiązania ogólnej kwestii imigracji w regionie śródziemnomorskim przy pełnym poszanowaniu zasady non-refoulement oraz wzywa państwa członkowskie i instytucje UE do uwzględnienia – jako bezwzględnego minimum – ostatnich opinii FRA w sprawie najlepszych sposobów ochrony praw podstawowych migrantów w kontekście nadzoru morskiego; |
| --- | --- |

42.

podkreśla, że osoby przekraczające południowe granice morskie Europy są szczególnie podatne na zagrożenia; wzywa do opracowania wykonalnego rozwiązania ogólnej kwestii imigracji w regionie śródziemnomorskim przy pełnym poszanowaniu zasady non-refoulement oraz wzywa państwa członkowskie i instytucje UE do uwzględnienia – jako bezwzględnego minimum – ostatnich opinii FRA w sprawie najlepszych sposobów ochrony praw podstawowych migrantów w kontekście nadzoru morskiego;

| 43. | z zadowoleniem przyjmuje podręcznik prawa europejskiego dotyczący azylu, granic i imigracji, który wydała FRA wraz z Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, ponieważ stanowi on dla prawników praktyków w Europie konkretną pomoc w przestrzeganiu praw podstawowych i praw człowieka; |
| --- | --- |

43.

z zadowoleniem przyjmuje podręcznik prawa europejskiego dotyczący azylu, granic i imigracji, który wydała FRA wraz z Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, ponieważ stanowi on dla prawników praktyków w Europie konkretną pomoc w przestrzeganiu praw podstawowych i praw człowieka;

| 44. | wzywa państwa członkowskie i Radę do przyspieszenia prac grupy zadaniowej ds. regionu śródziemnomorskiego, aby zapewnić znaczną poprawę zdolności ratowniczych na morzu i uruchomić kompleksowy plan w zakresie migracji i azylu oparty na solidarności i podziale odpowiedzialności oraz obejmujący wszystkie odpowiednie aspekty, takie jak przegląd przepisów unijnych i przepisów państw członkowskich umożliwiających karanie udzielania pomocy humanitarnej osobom znajdującym się w niebezpieczeństwie na morzu, wyznaczenie bezpiecznych i zgodnych z prawem dróg dla uchodźców i migrantów kierujących się do Europy, a także współpracę na rzecz rozwoju z państwami trzecimi z myślą o umocnieniu demokracji, praw podstawowych i państwa prawnego, aby tragedie, takie jak ta na wyspie Lampedusa, nigdy się nie powtórzyły; |
| --- | --- |

44.

wzywa państwa członkowskie i Radę do przyspieszenia prac grupy zadaniowej ds. regionu śródziemnomorskiego, aby zapewnić znaczną poprawę zdolności ratowniczych na morzu i uruchomić kompleksowy plan w zakresie migracji i azylu oparty na solidarności i podziale odpowiedzialności oraz obejmujący wszystkie odpowiednie aspekty, takie jak przegląd przepisów unijnych i przepisów państw członkowskich umożliwiających karanie udzielania pomocy humanitarnej osobom znajdującym się w niebezpieczeństwie na morzu, wyznaczenie bezpiecznych i zgodnych z prawem dróg dla uchodźców i migrantów kierujących się do Europy, a także współpracę na rzecz rozwoju z państwami trzecimi z myślą o umocnieniu demokracji, praw podstawowych i państwa prawnego, aby tragedie, takie jak ta na wyspie Lampedusa, nigdy się nie powtórzyły;

| 45. | potępia coraz częstsze naruszenia podstawowych praw migrantów, szczególnie tych, którzy zostali wydaleni do państw spoza UE, co podkreślone zostało przez specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. praw człowieka migrantów w specjalnym sprawozdaniu opublikowanym dnia 24 kwietnia 2013 r. (31) oraz w sprawozdaniu europejskiej Agencji Praw Podstawowych (32); w związku z tym podkreśla konieczność sporządzenia wnikliwej oceny dyrektywy w sprawie powrotów, umów o readmisji i działalności FRONTEXU pod kątem przestrzegania praw podstawowych; domaga się, by Komisja nadała dalszy konkretny bieg swojemu krytycznemu opublikowanemu w 2011 r. sprawozdaniu w sprawie umów o readmisji zawartych między UE a państwami trzecimi i stosowanych w tym kontekście środków; potępia restrykcyjną politykę państw członkowskich w zakresie przyznawania wiz obywatelom niektórych państw spoza UE |
| --- | --- |

45.

potępia coraz częstsze naruszenia podstawowych praw migrantów, szczególnie tych, którzy zostali wydaleni do państw spoza UE, co podkreślone zostało przez specjalnego sprawozdawcę ONZ ds. praw człowieka migrantów w specjalnym sprawozdaniu opublikowanym dnia 24 kwietnia 2013 r. (31) oraz w sprawozdaniu europejskiej Agencji Praw Podstawowych (32); w związku z tym podkreśla konieczność sporządzenia wnikliwej oceny dyrektywy w sprawie powrotów, umów o readmisji i działalności FRONTEXU pod kątem przestrzegania praw podstawowych; domaga się, by Komisja nadała dalszy konkretny bieg swojemu krytycznemu opublikowanemu w 2011 r. sprawozdaniu w sprawie umów o readmisji zawartych między UE a państwami trzecimi i stosowanych w tym kontekście środków; potępia restrykcyjną politykę państw członkowskich w zakresie przyznawania wiz obywatelom niektórych państw spoza UE

| 46. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia polityki sprzyjającej legalnej migracji i ratyfikowania Międzynarodowej konwencji o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin; |
| --- | --- |

46.

wzywa państwa członkowskie do przyjęcia polityki sprzyjającej legalnej migracji i ratyfikowania Międzynarodowej konwencji o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin;

Równość

| 47. | podkreśla, że zasady godności ludzkiej, równości wobec prawa i zakazu dyskryminacji na jakimkolwiek tle znajdują się wśród podstaw demokratycznego społeczeństwa; jest zdania, że Unia i państwa członkowskie powinny wzmóc działania na rzecz równości i walki z dyskryminacją, ochrony różnorodności kulturowej, religijnej i językowej, równości mężczyzn i kobiet, praw dziecka, praw osób starszych, jak również praw osób niepełnosprawnych, praw osób LGBT i osób należących do mniejszości narodowych; |
| --- | --- |

47.

podkreśla, że zasady godności ludzkiej, równości wobec prawa i zakazu dyskryminacji na jakimkolwiek tle znajdują się wśród podstaw demokratycznego społeczeństwa; jest zdania, że Unia i państwa członkowskie powinny wzmóc działania na rzecz równości i walki z dyskryminacją, ochrony różnorodności kulturowej, religijnej i językowej, równości mężczyzn i kobiet, praw dziecka, praw osób starszych, jak również praw osób niepełnosprawnych, praw osób LGBT i osób należących do mniejszości narodowych;

| 48. | wzywa państwa członkowskie do przyjęcia krajowych ram prawnych w celu zajęcia się wszelkimi formami dyskryminacji i zagwarantowania skutecznego wdrożenia istniejących unijnych ram prawnych, również w drodze stosowania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; wyraża ubolewanie z powodu impasu w prowadzonych przez Radę negocjacjach nad wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie stosowania zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną i ponawia apel do Rady o przyjęcie wniosku; pochwala stanowisko prezydencji litewskiej w sprawie poparcia wniosku i wzywa pozostałe państwa członkowskie do pójścia za jej przykładem; z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie opinię FRA nr 1/2013 w sprawie równości w Unii Europejskiej w 10 lat po pierwotnym wprowadzeniu w życie dyrektyw dotyczących równości; uważa, że należy zwalczać również dyskryminację ze względów językowych; |
| --- | --- |

48.

wzywa państwa członkowskie do przyjęcia krajowych ram prawnych w celu zajęcia się wszelkimi formami dyskryminacji i zagwarantowania skutecznego wdrożenia istniejących unijnych ram prawnych, również w drodze stosowania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; wyraża ubolewanie z powodu impasu w prowadzonych przez Radę negocjacjach nad wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie stosowania zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną i ponawia apel do Rady o przyjęcie wniosku; pochwala stanowisko prezydencji litewskiej w sprawie poparcia wniosku i wzywa pozostałe państwa członkowskie do pójścia za jej przykładem; z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie opinię FRA nr 1/2013 w sprawie równości w Unii Europejskiej w 10 lat po pierwotnym wprowadzeniu w życie dyrektyw dotyczących równości; uważa, że należy zwalczać również dyskryminację ze względów językowych;

| 49. | przypomina swoją rezolucję z dnia 25 października 2011 r. w sprawie mobilności i integracji osób niepełnosprawnych oraz europejskiej strategii na rzecz osób niepełnosprawnych 2010–2020 (33), w której wzywa do pełnego poszanowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

49.

przypomina swoją rezolucję z dnia 25 października 2011 r. w sprawie mobilności i integracji osób niepełnosprawnych oraz europejskiej strategii na rzecz osób niepełnosprawnych 2010–2020 (33), w której wzywa do pełnego poszanowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

| 50. | wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że osoby niepełnosprawne nadal doświadczają dyskryminacji i wykluczenia, które utrudniają ich zdolność do korzystania z praw podstawowych na równi z innymi; wzywa instytucje i państwa członkowskie UE do dalszych działań mających na celu wdrożenie Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych w zakresie swoich kompetencji; zwraca uwagę, że dalszy rozwój prawa UE i polityki w obszarze niedyskryminacji może odgrywać pewną rolę w procesie harmonizacji przepisów z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych w UE, na przykład w obszarze równości wobec prawa; zachęca państwa członkowskie do przeznaczenia odpowiednich środków w ramach działań politycznych, aby zapewnić lepszą integrację osób niepełnosprawnych i ułatwić ich dostęp do mieszkania, edukacji, rynku pracy, transportu publicznego i infrastruktury publicznej, a także uczestnictwo w procesie politycznym, m.in. poprzez likwidację prawnej i praktycznej dyskryminacji oraz ograniczeń ich prawa do głosowania i kandydowania w wyborach; ubolewa, że niektóre osoby niepełnosprawne zmuszone są żyć w wyspecjalizowanych ośrodkach, ponieważ brakuje dostępnych rozwiązań opartych na wspólnocie, i wzywa państwa członkowskie do opowiedzenia się za rozwiązaniami umożliwiającymi osobom niepełnosprawnym niezależne życie; |
| --- | --- |

50.

wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że osoby niepełnosprawne nadal doświadczają dyskryminacji i wykluczenia, które utrudniają ich zdolność do korzystania z praw podstawowych na równi z innymi; wzywa instytucje i państwa członkowskie UE do dalszych działań mających na celu wdrożenie Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych w zakresie swoich kompetencji; zwraca uwagę, że dalszy rozwój prawa UE i polityki w obszarze niedyskryminacji może odgrywać pewną rolę w procesie harmonizacji przepisów z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych w UE, na przykład w obszarze równości wobec prawa; zachęca państwa członkowskie do przeznaczenia odpowiednich środków w ramach działań politycznych, aby zapewnić lepszą integrację osób niepełnosprawnych i ułatwić ich dostęp do mieszkania, edukacji, rynku pracy, transportu publicznego i infrastruktury publicznej, a także uczestnictwo w procesie politycznym, m.in. poprzez likwidację prawnej i praktycznej dyskryminacji oraz ograniczeń ich prawa do głosowania i kandydowania w wyborach; ubolewa, że niektóre osoby niepełnosprawne zmuszone są żyć w wyspecjalizowanych ośrodkach, ponieważ brakuje dostępnych rozwiązań opartych na wspólnocie, i wzywa państwa członkowskie do opowiedzenia się za rozwiązaniami umożliwiającymi osobom niepełnosprawnym niezależne życie;

| 51. | wzywa Komisję do przeprowadzenia kompleksowego przeglądu przepisów i polityki UE, aby ocenić ich zgodność z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; uważa, że procedury ustawodawcze UE oraz kształtowanie unijnej polityki powinny być tak dostosowane, aby zapewniać respektowanie i przewidywać wdrożenie Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; wzywa Komisję do przyjęcia w tym celu specjalnych wytycznych na potrzeby oceny skutków oraz do przedłożenia Parlamentowi projektu sprawozdania UE z postępów we wdrażaniu w UE Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; jest przekonany, że Parlament powinien toczyć regularne debaty i przedstawiać zalecenia w formie rezolucji na temat postępów osiągniętych w zapewnianiu osobom niepełnosprawnym możliwości korzystania z praw zapisanych w Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, w tym na podstawie sprawozdania Komisji; popiera będące w toku inicjatywy dotyczące powołania międzykomisyjnej grupy zadaniowej ds. wdrożenia Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych w celu dopilnowania, żeby działania Parlamentu monitorujące i popierające wdrożenie konwencji były kompleksowe i spójne; |
| --- | --- |

51.

wzywa Komisję do przeprowadzenia kompleksowego przeglądu przepisów i polityki UE, aby ocenić ich zgodność z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; uważa, że procedury ustawodawcze UE oraz kształtowanie unijnej polityki powinny być tak dostosowane, aby zapewniać respektowanie i przewidywać wdrożenie Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; wzywa Komisję do przyjęcia w tym celu specjalnych wytycznych na potrzeby oceny skutków oraz do przedłożenia Parlamentowi projektu sprawozdania UE z postępów we wdrażaniu w UE Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; jest przekonany, że Parlament powinien toczyć regularne debaty i przedstawiać zalecenia w formie rezolucji na temat postępów osiągniętych w zapewnianiu osobom niepełnosprawnym możliwości korzystania z praw zapisanych w Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, w tym na podstawie sprawozdania Komisji; popiera będące w toku inicjatywy dotyczące powołania międzykomisyjnej grupy zadaniowej ds. wdrożenia Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych w celu dopilnowania, żeby działania Parlamentu monitorujące i popierające wdrożenie konwencji były kompleksowe i spójne;

| 52. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do ochrony, promowania i egzekwowania praw dziecka we wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych działaniach i obszarach polityki mających na nie wpływ; wyraża obawę o dzieci doświadczające przemocy i wykorzystywane seksualnie i wzywa państwa członkowskie do zakończenia transpozycji dyrektywy 2011/93/UE w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej; wzywa państwa członkowskie, Komisję i FRA do dalszych działań w zakresie oceny traktowania dzieci podczas postępowań sądowych; uważa, że w przypadku separacji lub rozwodu rodziców należy zawsze uwzględniać nadrzędne dobro dziecka i że każde dziecko powinno mieć możliwość regularnego utrzymywania kontaktów i bezpośredniego spotykania się z obojgiem rodziców; |
| --- | --- |

52.

wzywa państwa członkowskie i Komisję do ochrony, promowania i egzekwowania praw dziecka we wszystkich wewnętrznych i zewnętrznych działaniach i obszarach polityki mających na nie wpływ; wyraża obawę o dzieci doświadczające przemocy i wykorzystywane seksualnie i wzywa państwa członkowskie do zakończenia transpozycji dyrektywy 2011/93/UE w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej; wzywa państwa członkowskie, Komisję i FRA do dalszych działań w zakresie oceny traktowania dzieci podczas postępowań sądowych; uważa, że w przypadku separacji lub rozwodu rodziców należy zawsze uwzględniać nadrzędne dobro dziecka i że każde dziecko powinno mieć możliwość regularnego utrzymywania kontaktów i bezpośredniego spotykania się z obojgiem rodziców;

| 53. | wyraża zaniepokojenie sytuacją Romów w UE i licznymi, niezgodnymi z prawami podstawowymi i prawem Unii Europejskiej przypadkami prześladowań, przemocy, stygmatyzacji, dyskryminacji, wydaleń, relokacji i bezprawnych przymusowych wydaleń, bezprawnego rejestrowania i tworzenia profili etnicznych przez organy ścigania; przypomina swoje stanowisko wyrażone w rezolucji z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie postępów w realizacji krajowych strategii integracji Romów (34) i ponownie apeluje o skuteczne wdrożenie strategii, aby wspierać rzeczywiste włączenie, a także o zdecydowane i właściwe działania na rzecz integracji, szczególnie w dziedzinie praw podstawowych, edukacji, zatrudnienia, mieszkalnictwa i opieki zdrowotnej oraz walki z przemocą, nawoływaniem do nienawiści i dyskryminacją Romów; apeluje o położenie kresu bezprawnym przymusowym wydaleniom, likwidacji osiedli bez zapewniania mieszkań zastępczych i segregacji dzieci romskich w szkołach, a także bezprawnemu umieszczaniu ich w szkołach specjalnych; wzywa państwa członkowskie do hojniejszego wydatkowania udostępnionych im funduszy UE na cele związane z wykonaniem, przy współpracy lokalnych władz, projektów integracyjnych, w pierwszym rzędzie na codzienną obsługę osób, które właśnie przybyły na ich terytorium; |
| --- | --- |

53.

wyraża zaniepokojenie sytuacją Romów w UE i licznymi, niezgodnymi z prawami podstawowymi i prawem Unii Europejskiej przypadkami prześladowań, przemocy, stygmatyzacji, dyskryminacji, wydaleń, relokacji i bezprawnych przymusowych wydaleń, bezprawnego rejestrowania i tworzenia profili etnicznych przez organy ścigania; przypomina swoje stanowisko wyrażone w rezolucji z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie postępów w realizacji krajowych strategii integracji Romów (34) i ponownie apeluje o skuteczne wdrożenie strategii, aby wspierać rzeczywiste włączenie, a także o zdecydowane i właściwe działania na rzecz integracji, szczególnie w dziedzinie praw podstawowych, edukacji, zatrudnienia, mieszkalnictwa i opieki zdrowotnej oraz walki z przemocą, nawoływaniem do nienawiści i dyskryminacją Romów; apeluje o położenie kresu bezprawnym przymusowym wydaleniom, likwidacji osiedli bez zapewniania mieszkań zastępczych i segregacji dzieci romskich w szkołach, a także bezprawnemu umieszczaniu ich w szkołach specjalnych; wzywa państwa członkowskie do hojniejszego wydatkowania udostępnionych im funduszy UE na cele związane z wykonaniem, przy współpracy lokalnych władz, projektów integracyjnych, w pierwszym rzędzie na codzienną obsługę osób, które właśnie przybyły na ich terytorium;

| 54. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do skutecznego rozwiązania problemu wykluczenia Romów poprzez opracowanie zintegrowanej polityki i stosowanie środków wykonawczych określonych w strategiach ukierunkowanych na środki przeciwdziałające dyskryminacji oraz mające na celu wzrost zatrudniania i poprawę dostępu do rynku pracy wśród Romów we współpracy z przedstawicielami społeczności romskiej, a jednocześnie poprzez zapewnienie ich pełnego udziału w zarządzaniu projektami dotyczącymi ich społeczności, ich monitorowaniu i ocenie, a także wzywa przeznaczenia dostatecznych środków budżetowych na ten cel oraz do zapewnienia efektywności wydatków; apeluje do Komisji i FRA o przedstawienie wspólnych, porównywalnych i wiarygodnych wskaźników do monitorowania postępów w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

54.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do skutecznego rozwiązania problemu wykluczenia Romów poprzez opracowanie zintegrowanej polityki i stosowanie środków wykonawczych określonych w strategiach ukierunkowanych na środki przeciwdziałające dyskryminacji oraz mające na celu wzrost zatrudniania i poprawę dostępu do rynku pracy wśród Romów we współpracy z przedstawicielami społeczności romskiej, a jednocześnie poprzez zapewnienie ich pełnego udziału w zarządzaniu projektami dotyczącymi ich społeczności, ich monitorowaniu i ocenie, a także wzywa przeznaczenia dostatecznych środków budżetowych na ten cel oraz do zapewnienia efektywności wydatków; apeluje do Komisji i FRA o przedstawienie wspólnych, porównywalnych i wiarygodnych wskaźników do monitorowania postępów w państwach członkowskich;

| 55. | jest przekonany, że Komisja powinna podejmować stanowcze działania w przypadkach łamania podstawowych praw Romów w państwach członkowskich, zwłaszcza poprzez wszczynanie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w przypadku nieumożliwienia im dostępu do przysługujących praw gospodarczych i socjalnych, prawa do swobody przemieszczania się i pobytu, prawa do równości i niedyskryminacji i prawa do ochrony danych osobowych oraz korzystania z nich; wzywa Komisję do ustanowienia mechanizmu monitorowania przestępstw popełnianych z nienawiści przeciwko Romom i apeluje do Komisji i państw członkowskich o rozwiązanie problemu braku rejestracji urodzeń Romów przebywających w UE i braku ich aktów urodzenia; ponownie apeluje o ukierunkowane podejście do włączenia społecznego romskich kobiet w celu uniknięcia dyskryminacji z wielu przyczyn; wzywa do przekształcenia europejskich ram dotyczących krajowych strategii integracji Romów w całkowicie europejską strategię; |
| --- | --- |

55.

jest przekonany, że Komisja powinna podejmować stanowcze działania w przypadkach łamania podstawowych praw Romów w państwach członkowskich, zwłaszcza poprzez wszczynanie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w przypadku nieumożliwienia im dostępu do przysługujących praw gospodarczych i socjalnych, prawa do swobody przemieszczania się i pobytu, prawa do równości i niedyskryminacji i prawa do ochrony danych osobowych oraz korzystania z nich; wzywa Komisję do ustanowienia mechanizmu monitorowania przestępstw popełnianych z nienawiści przeciwko Romom i apeluje do Komisji i państw członkowskich o rozwiązanie problemu braku rejestracji urodzeń Romów przebywających w UE i braku ich aktów urodzenia; ponownie apeluje o ukierunkowane podejście do włączenia społecznego romskich kobiet w celu uniknięcia dyskryminacji z wielu przyczyn; wzywa do przekształcenia europejskich ram dotyczących krajowych strategii integracji Romów w całkowicie europejską strategię;

| 56. | podkreśla, że przestrzeganie podstawowych praw i wolności osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych, religijnych lub językowych ma zasadnicze znaczenie; wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że w praktyce dnia codziennego członkowie tych wspólnot mniejszościowych napotykają przeszkody w obszarach wymiaru sprawiedliwości, opieki zdrowotnej i socjalnej, edukacji i kultury, co skutkuje naruszaniem ich praw i godności jako człowieka oraz obywatela Unii, a także powoduje traktowanie ich jako obywateli drugiej kategorii przez organy krajowe ich własnych państw członkowskich; uważa, że takie mniejszości mają specjalne potrzeby, które różnią się od potrzeb innych grup mniejszościowych, a polityka publiczna powinna być w większym stopniu ukierunkowana, zaś sama Unia musi uwzględnić te potrzeby w bardziej odpowiedni sposób; |
| --- | --- |

56.

podkreśla, że przestrzeganie podstawowych praw i wolności osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych, religijnych lub językowych ma zasadnicze znaczenie; wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że w praktyce dnia codziennego członkowie tych wspólnot mniejszościowych napotykają przeszkody w obszarach wymiaru sprawiedliwości, opieki zdrowotnej i socjalnej, edukacji i kultury, co skutkuje naruszaniem ich praw i godności jako człowieka oraz obywatela Unii, a także powoduje traktowanie ich jako obywateli drugiej kategorii przez organy krajowe ich własnych państw członkowskich; uważa, że takie mniejszości mają specjalne potrzeby, które różnią się od potrzeb innych grup mniejszościowych, a polityka publiczna powinna być w większym stopniu ukierunkowana, zaś sama Unia musi uwzględnić te potrzeby w bardziej odpowiedni sposób;

| 57. | jest zdania, że nie istnieje żaden uniwersalny sposób poprawy sytuacji tych mniejszości we wszystkich państwach członkowskich, lecz że należy określić pewne wspólne minimalne cele dla władz publicznych w UE, biorąc pod uwagę odnośne międzynarodowe standardy prawne i obowiązujące najlepsze praktyki; wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, aby w ich systemie prawnym osoby należące do uznanej mniejszości narodowej nie były dyskryminowane, i do przyjęcia stosownych środków mających na celu propagowanie rzeczywistej równości w oparciu o odpowiednie standardy międzynarodowe i dobre praktyki, między innymi Konwencję ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych; wzywa Komisję do stworzenia standardów politycznych w zakresie ochrony mniejszości narodowych, w tym autochtonicznych, tradycyjnych narodowych i językowych wspólnot mniejszościowych, zważywszy, że stanowią one ponad 10 % populacji UE, aby uniknąć stosowania podwójnych standardów, różnych w krajach kandydujących i w państwach członkowskich; podkreśla potrzebę kompleksowego unijnego systemu ochrony tradycyjnych mniejszości narodowych, regionalnych grup językowych i regionów konstytucyjnych, wraz z mechanizmem monitorującym jego funkcjonowanie, idącego za przykładem unijnych ram dotyczących krajowych strategii integracji Romów; wzywa państwa członkowskie do przekazania kompleksowych danych na temat łamania praw podstawowych mniejszości, aby umożliwić FRA i UE gromadzenie danych i prowadzenie sprawozdawczości; |
| --- | --- |

57.

jest zdania, że nie istnieje żaden uniwersalny sposób poprawy sytuacji tych mniejszości we wszystkich państwach członkowskich, lecz że należy określić pewne wspólne minimalne cele dla władz publicznych w UE, biorąc pod uwagę odnośne międzynarodowe standardy prawne i obowiązujące najlepsze praktyki; wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, aby w ich systemie prawnym osoby należące do uznanej mniejszości narodowej nie były dyskryminowane, i do przyjęcia stosownych środków mających na celu propagowanie rzeczywistej równości w oparciu o odpowiednie standardy międzynarodowe i dobre praktyki, między innymi Konwencję ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych; wzywa Komisję do stworzenia standardów politycznych w zakresie ochrony mniejszości narodowych, w tym autochtonicznych, tradycyjnych narodowych i językowych wspólnot mniejszościowych, zważywszy, że stanowią one ponad 10 % populacji UE, aby uniknąć stosowania podwójnych standardów, różnych w krajach kandydujących i w państwach członkowskich; podkreśla potrzebę kompleksowego unijnego systemu ochrony tradycyjnych mniejszości narodowych, regionalnych grup językowych i regionów konstytucyjnych, wraz z mechanizmem monitorującym jego funkcjonowanie, idącego za przykładem unijnych ram dotyczących krajowych strategii integracji Romów; wzywa państwa członkowskie do przekazania kompleksowych danych na temat łamania praw podstawowych mniejszości, aby umożliwić FRA i UE gromadzenie danych i prowadzenie sprawozdawczości;

| 58. | podkreśla, że pozytywne środki przedsięwzięte w celu ochrony osób i grup należących do mniejszości, sprzyjanie ich odpowiedniemu rozwojowi i zapewnianie im równych praw i równego traktowania względem reszty społeczeństwa w obszarze administracyjnym, politycznym, gospodarczym, społecznym i kulturowym, a także w innych sferach, nie powinny być uznawane za dyskryminację; |
| --- | --- |

58.

podkreśla, że pozytywne środki przedsięwzięte w celu ochrony osób i grup należących do mniejszości, sprzyjanie ich odpowiedniemu rozwojowi i zapewnianie im równych praw i równego traktowania względem reszty społeczeństwa w obszarze administracyjnym, politycznym, gospodarczym, społecznym i kulturowym, a także w innych sferach, nie powinny być uznawane za dyskryminację;

| 59. | potępia przemoc na tle rasistowskim, antysemickim, homofonicznym/transfobicznym, ksenofobicznym i skierowaną przeciwko migrantom, mniejszościom religijnym i grupom etnicznym, która – przy braku zdecydowanych działań ze strony władz ukierunkowanych na walkę z tymi rodzajami przemocy – osiągnęła alarmujący poziom, zwłaszcza w internecie, w niektórych państwach członkowskich; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia decyzji ramowej Rady 2008/913/WSiSW w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii środkami prawa karnego w celu poradzenia sobie z problemem dyskryminacji, zapewnienia ścigania aktów nawoływania do nienawiści i przestępstw z nienawiści, do uchwalenia prawodawstwa karnego zakazującego podburzania do nienawiści na każdym tle, w tym ze względu na orientację seksualną, oraz do zapewnienia skutecznej ochrony przed rasizmem, antysemityzmem, antycyganizmem, ksenofobią i homofobią oraz odpowiedniej pomocy ofiarom; wzywa Komisję do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko państwom członkowskim, które nie wdrożą prawidłowo decyzji ramowej od dnia 1 grudnia 2014 r.; wzywa do przeglądu decyzji ramowej, tak aby uwzględnić w niej również nawoływanie do nienawiści, zachowania antysemickie, islamofobię i nietolerancję religijną, antycyganizm, homofobię i transfobię, a także usprawnić jej stosowanie; w pełni popiera podjętą podczas irlandzkiej prezydencji inicjatywę nasilenia walki z nietolerancją i wzywa Radę do kontynuowania tych konstruktywnych działań; |
| --- | --- |

59.

potępia przemoc na tle rasistowskim, antysemickim, homofonicznym/transfobicznym, ksenofobicznym i skierowaną przeciwko migrantom, mniejszościom religijnym i grupom etnicznym, która – przy braku zdecydowanych działań ze strony władz ukierunkowanych na walkę z tymi rodzajami przemocy – osiągnęła alarmujący poziom, zwłaszcza w internecie, w niektórych państwach członkowskich; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia decyzji ramowej Rady 2008/913/WSiSW w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii środkami prawa karnego w celu poradzenia sobie z problemem dyskryminacji, zapewnienia ścigania aktów nawoływania do nienawiści i przestępstw z nienawiści, do uchwalenia prawodawstwa karnego zakazującego podburzania do nienawiści na każdym tle, w tym ze względu na orientację seksualną, oraz do zapewnienia skutecznej ochrony przed rasizmem, antysemityzmem, antycyganizmem, ksenofobią i homofobią oraz odpowiedniej pomocy ofiarom; wzywa Komisję do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko państwom członkowskim, które nie wdrożą prawidłowo decyzji ramowej od dnia 1 grudnia 2014 r.; wzywa do przeglądu decyzji ramowej, tak aby uwzględnić w niej również nawoływanie do nienawiści, zachowania antysemickie, islamofobię i nietolerancję religijną, antycyganizm, homofobię i transfobię, a także usprawnić jej stosowanie; w pełni popiera podjętą podczas irlandzkiej prezydencji inicjatywę nasilenia walki z nietolerancją i wzywa Radę do kontynuowania tych konstruktywnych działań;

| 60. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia skoordynowanych i kompleksowych działań w celu zwalczania przestępstw z nienawiści i zapobiegania im w systematyczny sposób w UE oraz do uwidocznienia przestępstw popełnianych z nienawiści w danych, które powinny być porównywalne w celu zapewnienia ogólnounijnego obrazu sytuacji, również poprzez współpracę z FRA w celu usprawnienia gromadzenia i harmonizacji danych na temat przestępstw popełnianych z nienawiści; potępia nawoływanie do nienawiści stygmatyzujące grupy osób z powodu ich pochodzenia społecznego, kulturowego, religijnego lub obcego, jak również podżeganie do nienawiści na tle rasowym, zwłaszcza ze strony osób publicznych; wskazuje na opinię FRA nr 2/2013 dotyczącą decyzji ramowej w sprawie rasizmu i ksenofobii oraz podkreśla potrzebę zapewnienia praw ofiarom przestępstw, zwłaszcza w sprawach dotyczących przestępstw popełnianych z nienawiści; |
| --- | --- |

60.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia skoordynowanych i kompleksowych działań w celu zwalczania przestępstw z nienawiści i zapobiegania im w systematyczny sposób w UE oraz do uwidocznienia przestępstw popełnianych z nienawiści w danych, które powinny być porównywalne w celu zapewnienia ogólnounijnego obrazu sytuacji, również poprzez współpracę z FRA w celu usprawnienia gromadzenia i harmonizacji danych na temat przestępstw popełnianych z nienawiści; potępia nawoływanie do nienawiści stygmatyzujące grupy osób z powodu ich pochodzenia społecznego, kulturowego, religijnego lub obcego, jak również podżeganie do nienawiści na tle rasowym, zwłaszcza ze strony osób publicznych; wskazuje na opinię FRA nr 2/2013 dotyczącą decyzji ramowej w sprawie rasizmu i ksenofobii oraz podkreśla potrzebę zapewnienia praw ofiarom przestępstw, zwłaszcza w sprawach dotyczących przestępstw popełnianych z nienawiści;

| 61. | uznając, że edukacja ma żywotne znaczenie w zwalczaniu dyskryminacji, wzywa państwa członkowskie do ukierunkowania strategii integracji na reformę krajowych programów nauczania, tak aby uwzględnić w nich ksenofobię, rasizm i antycyganizm, oraz do uznania tych zjawisk za formy dyskryminacji w dyskursie publicznym od najmłodszych lat; |
| --- | --- |

61.

uznając, że edukacja ma żywotne znaczenie w zwalczaniu dyskryminacji, wzywa państwa członkowskie do ukierunkowania strategii integracji na reformę krajowych programów nauczania, tak aby uwzględnić w nich ksenofobię, rasizm i antycyganizm, oraz do uznania tych zjawisk za formy dyskryminacji w dyskursie publicznym od najmłodszych lat;

| 62. | kładzie nacisk na fakt, że UE i państwa członkowskie powinny:






  — | zagwarantować równość kobiet i mężczyzn, a także zapobiegać wszelkim formom przemocy wobec kobiet oraz zwalczać je i ścigać jako naruszanie praw podstawowych, a jednocześnie zapewniać wsparcie i ochronę ofiar; |
| --- | --- | --- |

62.

kładzie nacisk na fakt, że UE i państwa członkowskie powinny:

—

zagwarantować równość kobiet i mężczyzn, a także zapobiegać wszelkim formom przemocy wobec kobiet oraz zwalczać je i ścigać jako naruszanie praw podstawowych, a jednocześnie zapewniać wsparcie i ochronę ofiar;

| — | podpisać i ratyfikować Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska), a także ustanowić system gromadzenia danych jako wsparcia dla stron konwencji w postaci dokładnych i porównywalnych danych na temat zakresu, form i konsekwencji przemocy wobec kobiet; |
| --- | --- |

—

podpisać i ratyfikować Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska), a także ustanowić system gromadzenia danych jako wsparcia dla stron konwencji w postaci dokładnych i porównywalnych danych na temat zakresu, form i konsekwencji przemocy wobec kobiet;

| — | wzmóc działania służącye osiągnięciu celów europejskiego paktu na rzecz równości płci (2011–2020) oraz przyjąć odpowiednie środki w celu zwalczania wszelkich form bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji kobiet, zwłaszcza zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, segregacji rynku pracy, stereotypów i wszelkich form przemocy wobec kobiet, ponieważ mimo obowiązywania prawodawstwa w sprawie przeciwdziałania dyskryminacji kobiety wciąż są dyskryminowane z wielu przyczyn jednocześnie w różnorodnych sferach życia codziennego; |
| --- | --- |

—

wzmóc działania służącye osiągnięciu celów europejskiego paktu na rzecz równości płci (2011–2020) oraz przyjąć odpowiednie środki w celu zwalczania wszelkich form bezpośredniej i pośredniej dyskryminacji kobiet, zwłaszcza zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, segregacji rynku pracy, stereotypów i wszelkich form przemocy wobec kobiet, ponieważ mimo obowiązywania prawodawstwa w sprawie przeciwdziałania dyskryminacji kobiety wciąż są dyskryminowane z wielu przyczyn jednocześnie w różnorodnych sferach życia codziennego;

| — | promować edukację w zakresie równości płci, uwzględnianie aspektu płci, a także dostateczne mechanizmy do monitorowania wdrażania polityki UE w obszarze równości płci; |
| --- | --- |

—

promować edukację w zakresie równości płci, uwzględnianie aspektu płci, a także dostateczne mechanizmy do monitorowania wdrażania polityki UE w obszarze równości płci;

| — | z jeszcze większą mocą zwalczać handel ludźmi w celu likwidacji wykorzystywania seksualnego, które dotyczy przede wszystkim kobiet, i pracy przymusowej; |
| --- | --- |

—

z jeszcze większą mocą zwalczać handel ludźmi w celu likwidacji wykorzystywania seksualnego, które dotyczy przede wszystkim kobiet, i pracy przymusowej;

| — | zapewnić właściwe wdrożenie istniejących dyrektyw w sprawie równości płci, w tym w drodze wszczynania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

—

zapewnić właściwe wdrożenie istniejących dyrektyw w sprawie równości płci, w tym w drodze wszczynania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;

| — | zaproponować europejską strategię zwalczania przemocy wobec kobiet, dzięki czemu Komisja wywiązałaby się z podjętych w tej dziedzinie zobowiązań i udzieliła odpowiedzi na liczne wnioski Parlamentu Europejskiego; pochwala w związku z tym zerową tolerancję Komisji dla przemocy wobec kobiet; apeluje jednak o więcej działań obejmujących również ogólnounijną strategię na rzecz walki z przemocą wobec kobiet, jak zapowiedziano w konkluzjach Rady z marca 2010 r., obejmującą prawnie wiążące instrumenty i kampanie na rzecz podnoszenia świadomości; |
| --- | --- |

—

zaproponować europejską strategię zwalczania przemocy wobec kobiet, dzięki czemu Komisja wywiązałaby się z podjętych w tej dziedzinie zobowiązań i udzieliła odpowiedzi na liczne wnioski Parlamentu Europejskiego; pochwala w związku z tym zerową tolerancję Komisji dla przemocy wobec kobiet; apeluje jednak o więcej działań obejmujących również ogólnounijną strategię na rzecz walki z przemocą wobec kobiet, jak zapowiedziano w konkluzjach Rady z marca 2010 r., obejmującą prawnie wiążące instrumenty i kampanie na rzecz podnoszenia świadomości;

| — | nadać kwestii przemocy wobec kobiet – w tym przemocy w bliskich związkach, przemocy seksualnej (gwałt, napaść na tle seksualnym, molestowanie seksualne), wykorzystywaniu seksualnemu oraz szkodliwym praktykom dyktowanym tradycją, takim jak przymusowe małżeństwa i przestępstwa honorowe – wysoki priorytet w swoim programie działań, ponieważ przemoc ze względu na płeć jest zarówno konsekwencją nierówności między kobietami i mężczyznami, jak i przeszkodą w równouprawnieniu i z tego względu nie może być tolerowana; |
| --- | --- |

—

nadać kwestii przemocy wobec kobiet – w tym przemocy w bliskich związkach, przemocy seksualnej (gwałt, napaść na tle seksualnym, molestowanie seksualne), wykorzystywaniu seksualnemu oraz szkodliwym praktykom dyktowanym tradycją, takim jak przymusowe małżeństwa i przestępstwa honorowe – wysoki priorytet w swoim programie działań, ponieważ przemoc ze względu na płeć jest zarówno konsekwencją nierówności między kobietami i mężczyznami, jak i przeszkodą w równouprawnieniu i z tego względu nie może być tolerowana;

| — | stosować politykę zerowej tolerancji wobec okaleczania narządów płciowych kobiet; |
| --- | --- |

—

stosować politykę zerowej tolerancji wobec okaleczania narządów płciowych kobiet;

| — | przyjąć środki i realizować projekty na rzecz lepszego godzenia życia rodzinnego i zawodowego dla wszystkich pokoleń kobiet, z zadowoleniem przyjmując decyzję o ogłoszeniu roku 2014 Europejskim Rokiem Równowagi między Pracą a Życiem Rodzinnym; |
| --- | --- |

—

przyjąć środki i realizować projekty na rzecz lepszego godzenia życia rodzinnego i zawodowego dla wszystkich pokoleń kobiet, z zadowoleniem przyjmując decyzję o ogłoszeniu roku 2014 Europejskim Rokiem Równowagi między Pracą a Życiem Rodzinnym;

| 63. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia potrzeb i problemów kobiet m. in. we współpracy ze społeczeństwem obywatelskim i kobiecymi organizacjami pozarządowymi w zakresie opracowywania przepisów prawnych oraz analizowania sytuacji praw podstawowych w UE; podkreśla znaczenie nadzorowania i poddawania ocenie wdrażania ustawodawstwa europejskiego odnoszącego się do równouprawnienia płci w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

63.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia potrzeb i problemów kobiet m. in. we współpracy ze społeczeństwem obywatelskim i kobiecymi organizacjami pozarządowymi w zakresie opracowywania przepisów prawnych oraz analizowania sytuacji praw podstawowych w UE; podkreśla znaczenie nadzorowania i poddawania ocenie wdrażania ustawodawstwa europejskiego odnoszącego się do równouprawnienia płci w państwach członkowskich;

| 64. | wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania godziwych wynagrodzeń i emerytur, zmniejszenia różnic w wynagrodzeniu ze względu na płeć, tworzenia większej liczby wysokiej jakości miejsc pracy dla kobiet, a także do stworzenia kobietom możliwości korzystania z usług publicznych o wysokim standardzie i poprawy świadczeń w ramach ochrony socjalnej; |
| --- | --- |

64.

wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania godziwych wynagrodzeń i emerytur, zmniejszenia różnic w wynagrodzeniu ze względu na płeć, tworzenia większej liczby wysokiej jakości miejsc pracy dla kobiet, a także do stworzenia kobietom możliwości korzystania z usług publicznych o wysokim standardzie i poprawy świadczeń w ramach ochrony socjalnej;

| 65. | wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań w walce ze zjawiskami gospodarczo-społecznymi potęgującymi przemoc wobec kobiet, takimi jak bezrobocie, niskie wynagrodzenia i emerytury, brak mieszkań, ubóstwo oraz brak usług publicznych lub ich nieodpowiedni charakter, szczególnie usług w zakresie publicznej opieki zdrowotnej, edukacji i ubezpieczeń społecznych; |
| --- | --- |

65.

wzywa państwa członkowskie do podjęcia działań w walce ze zjawiskami gospodarczo-społecznymi potęgującymi przemoc wobec kobiet, takimi jak bezrobocie, niskie wynagrodzenia i emerytury, brak mieszkań, ubóstwo oraz brak usług publicznych lub ich nieodpowiedni charakter, szczególnie usług w zakresie publicznej opieki zdrowotnej, edukacji i ubezpieczeń społecznych;

| 66. | wzywa Komisję do wzmożenia działań wymierzonych w naruszanie podstawowych praw młodych dziewcząt, a zwłaszcza w przemysł postrzegający młode dziewczęta jako obiekt seksualny, co prowadzi do wzrostu handlu ludźmi o podłożu seksualnym w UE, którego ofiarami są młode dziewczęta; |
| --- | --- |

66.

wzywa Komisję do wzmożenia działań wymierzonych w naruszanie podstawowych praw młodych dziewcząt, a zwłaszcza w przemysł postrzegający młode dziewczęta jako obiekt seksualny, co prowadzi do wzrostu handlu ludźmi o podłożu seksualnym w UE, którego ofiarami są młode dziewczęta;

| 67. | wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania wdrożenia krajowych strategii dotyczących poszanowania i ochrony zdrowia płciowego i reprodukcyjnego kobiet, a także ich praw w tej dziedzinie; podkreśla rolę Unii, jeżeli chodzi o podnoszenie poziomu wiedzy na ten temat, a także propagowania wzorcowych praktyk w tej dziedzinie, ponieważ zdrowie to podstawowe prawo człowieka niezbędne do korzystania z pozostałych praw człowieka; |
| --- | --- |

67.

wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania wdrożenia krajowych strategii dotyczących poszanowania i ochrony zdrowia płciowego i reprodukcyjnego kobiet, a także ich praw w tej dziedzinie; podkreśla rolę Unii, jeżeli chodzi o podnoszenie poziomu wiedzy na ten temat, a także propagowania wzorcowych praktyk w tej dziedzinie, ponieważ zdrowie to podstawowe prawo człowieka niezbędne do korzystania z pozostałych praw człowieka;

| 68. | zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku w sprawie ram prawnych dotyczących kwestii dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie oraz dyskryminacji krzyżowej; |
| --- | --- |

68.

zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku w sprawie ram prawnych dotyczących kwestii dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie oraz dyskryminacji krzyżowej;

| 69. | uważa, że niewystarczająca reprezentacja kobiet na politycznych i biznesowych szczeblach decyzyjnych to deficyt; dlatego też wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia środków pozytywnej dyskryminacji, takich jak przepisy parytetowe oraz parytet płci; |
| --- | --- |

69.

uważa, że niewystarczająca reprezentacja kobiet na politycznych i biznesowych szczeblach decyzyjnych to deficyt; dlatego też wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia środków pozytywnej dyskryminacji, takich jak przepisy parytetowe oraz parytet płci;

| 70. | podkreśla, że postęp w zmniejszaniu różnic w wynagrodzeniu ze względu na płeć jest bardzo powolny; zwraca uwagę, że wprowadzenie w życie zasady jednakowej płacy za taką samą pracę oraz za pracę o jednakowej wartości jest kluczowe, by osiągnąć równouprawnienie płci, wzywa Komisję do niezwłocznego dokonania przeglądu dyrektywy 2006/54/WE oraz zaproponowania zmian do niej zgodnie z art. 32 tej dyrektywy oraz na podstawie art. 157 TFUE, przy uwzględnieniu szczegółowych zaleceń przedstawionych w załączniku do rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 24 maja 2012 r.; |
| --- | --- |

70.

podkreśla, że postęp w zmniejszaniu różnic w wynagrodzeniu ze względu na płeć jest bardzo powolny; zwraca uwagę, że wprowadzenie w życie zasady jednakowej płacy za taką samą pracę oraz za pracę o jednakowej wartości jest kluczowe, by osiągnąć równouprawnienie płci, wzywa Komisję do niezwłocznego dokonania przeglądu dyrektywy 2006/54/WE oraz zaproponowania zmian do niej zgodnie z art. 32 tej dyrektywy oraz na podstawie art. 157 TFUE, przy uwzględnieniu szczegółowych zaleceń przedstawionych w załączniku do rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 24 maja 2012 r.;

| 71. | podkreśla, że cięcia w zakresie publicznych usług opieki nad dziećmi mają bezpośredni wpływ na niezależność ekonomiczną kobiet; podkreśla, że w 2010 r. 28,3 % przypadków nieaktywności zawodowej kobiet i pracy w niepełnym wymiarze czasu uzasadniano brakiem usług opieki, podczas gdy w 2009 r. odnotowano 27,9 % takich przypadków; podkreśla także fakt, że w 2010 r. wskaźnik zatrudnienia kobiet posiadających małe dzieci w UE był o 12,7 % niższy niż wskaźnik zatrudnienia kobiet bezdzietnych, natomiast w 2008 r. różnica ta wynosiła 11,5 %; |
| --- | --- |

71.

podkreśla, że cięcia w zakresie publicznych usług opieki nad dziećmi mają bezpośredni wpływ na niezależność ekonomiczną kobiet; podkreśla, że w 2010 r. 28,3 % przypadków nieaktywności zawodowej kobiet i pracy w niepełnym wymiarze czasu uzasadniano brakiem usług opieki, podczas gdy w 2009 r. odnotowano 27,9 % takich przypadków; podkreśla także fakt, że w 2010 r. wskaźnik zatrudnienia kobiet posiadających małe dzieci w UE był o 12,7 % niższy niż wskaźnik zatrudnienia kobiet bezdzietnych, natomiast w 2008 r. różnica ta wynosiła 11,5 %;

| 72. | wyraża ubolewanie z powodu zbyt częstego łamania praw podstawowych kobiet starszych, obejmującego znaczną liczbe przypadków przemocy oraz wykorzystywania fizycznego, emocjonalnego i finansowego w wielu państwach członkowskich UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia dalszych działań w celu zapewnienia starszym kobietom ochrony przed wszelkimi formami wykorzystywania, w tym przed ich złym traktowaniem w domach opieki dla osób starszych; |
| --- | --- |

72.

wyraża ubolewanie z powodu zbyt częstego łamania praw podstawowych kobiet starszych, obejmującego znaczną liczbe przypadków przemocy oraz wykorzystywania fizycznego, emocjonalnego i finansowego w wielu państwach członkowskich UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia dalszych działań w celu zapewnienia starszym kobietom ochrony przed wszelkimi formami wykorzystywania, w tym przed ich złym traktowaniem w domach opieki dla osób starszych;

| 73. | uważa, że kobiety niepełnosprawne są dyskryminowane podwójnie: ze względu na płeć i ze względu na niepełnosprawność; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do podjęcia środków pozwalających na zagwarantowanie kobietom niepełnosprawnym w UE praw podstawowych oraz ochrony tych praw; |
| --- | --- |

73.

uważa, że kobiety niepełnosprawne są dyskryminowane podwójnie: ze względu na płeć i ze względu na niepełnosprawność; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do podjęcia środków pozwalających na zagwarantowanie kobietom niepełnosprawnym w UE praw podstawowych oraz ochrony tych praw;

| 74. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do bardziej stanowczego zaangażowania na rzecz eliminacji seksistowskich stereotypów rozpowszechnianych przez media, szczególnie w reklamach, zważywszy na kluczową rolę, którą mogą odegrać w procesie przekształcania zbiorowych wyobrażeń na temat ról mężczyzn i kobiet; |
| --- | --- |

74.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do bardziej stanowczego zaangażowania na rzecz eliminacji seksistowskich stereotypów rozpowszechnianych przez media, szczególnie w reklamach, zważywszy na kluczową rolę, którą mogą odegrać w procesie przekształcania zbiorowych wyobrażeń na temat ról mężczyzn i kobiet;

| 75. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia świadomości i wiedzy obywateli o ich prawach zapisanych w Karcie oraz do propagowania demokracji partycypacyjnej poprzez utrzymywanie dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, odpowiednimi organizacjami pozarządowymi i organizacjami kobiecymi; apeluje zwłaszcza do organizacji kobiecych o przekazanie swojej nieocenionej wiedzy fachowej w obszarze utrzymujących się stereotypów i dyskryminacji, ponieważ to kobiety zawsze były najbardziej narażone na ten zjawiska; |
| --- | --- |

75.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia świadomości i wiedzy obywateli o ich prawach zapisanych w Karcie oraz do propagowania demokracji partycypacyjnej poprzez utrzymywanie dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, odpowiednimi organizacjami pozarządowymi i organizacjami kobiecymi; apeluje zwłaszcza do organizacji kobiecych o przekazanie swojej nieocenionej wiedzy fachowej w obszarze utrzymujących się stereotypów i dyskryminacji, ponieważ to kobiety zawsze były najbardziej narażone na ten zjawiska;

| 76. | apeluje o większe zaangażowanie instytucji UE i poprawę wielostronnego dialogu na temat wyzwań, z jakimi muszą zmierzyć się osoby starsze w kontekście pełnego stosowania przysługujących im praw człowieka; |
| --- | --- |

76.

apeluje o większe zaangażowanie instytucji UE i poprawę wielostronnego dialogu na temat wyzwań, z jakimi muszą zmierzyć się osoby starsze w kontekście pełnego stosowania przysługujących im praw człowieka;

Solidarność

| 77. | podkreśla, że kryzys finansowy i gospodarczy oraz środki podjęte w celu walki z nim dotknęły w sposób znaczący, a czasem nawet dramatyczny, najuboższe warstwy społeczeństwa, co odzwierciedla wydany przez komisarza Rady Europy ds. praw człowieka dokument pt. „Ochrona praw podstawowych w czasach kryzysu”, w którym jest mowa o grupach narażonych na społeczną marginalizację, takich jak migranci, osoby ubiegające się o azyl, Romowie, kobiety i dzieci; podkreśla, że w 2012 r. jedna czwarta ludności UE 28 byłą narażona na ryzyko ubóstwa lub wykluczenia społecznego; apeluje o szczególną uwagę oraz zastosowanie właściwych, bardziej zdecydowanych i skutecznych środków, aby uleczyć tę sytuację i zwalczyć nierówności i ubóstwo; potępia wypowiedzi polityków zmierzające do wyznaczenia tym grupom ludności roli kozła ofiarnego; wyraża zaniepokojenie faktem, że kryzysy gospodarcze i społeczne stanowią zagrożenie dla praw podstawowych, państwa prawnego i wartości demokratycznych, zarówno na szczeblu krajowym, jak i ponadnarodowym; |
| --- | --- |

77.

podkreśla, że kryzys finansowy i gospodarczy oraz środki podjęte w celu walki z nim dotknęły w sposób znaczący, a czasem nawet dramatyczny, najuboższe warstwy społeczeństwa, co odzwierciedla wydany przez komisarza Rady Europy ds. praw człowieka dokument pt. „Ochrona praw podstawowych w czasach kryzysu”, w którym jest mowa o grupach narażonych na społeczną marginalizację, takich jak migranci, osoby ubiegające się o azyl, Romowie, kobiety i dzieci; podkreśla, że w 2012 r. jedna czwarta ludności UE 28 byłą narażona na ryzyko ubóstwa lub wykluczenia społecznego; apeluje o szczególną uwagę oraz zastosowanie właściwych, bardziej zdecydowanych i skutecznych środków, aby uleczyć tę sytuację i zwalczyć nierówności i ubóstwo; potępia wypowiedzi polityków zmierzające do wyznaczenia tym grupom ludności roli kozła ofiarnego; wyraża zaniepokojenie faktem, że kryzysy gospodarcze i społeczne stanowią zagrożenie dla praw podstawowych, państwa prawnego i wartości demokratycznych, zarówno na szczeblu krajowym, jak i ponadnarodowym;

| 78. | podkreśla, że prawa społeczne to prawa podstawowe, co uznają traktaty międzynarodowe, EKPC, Karta praw podstawowych UE oraz Europejska karta społeczna; podkreśla, że prawa te należy chronić, zarówno w prawie, jak i w praktyce, aby zapewnić sprawiedliwość społeczną, zwłaszcza w okresach kryzysów gospodarczych i działań oszczędnościowych; podkreśla znaczenie prawa do godności, wolności wyboru zawodu i prawa do podejmowania pracy, prawa do niedyskryminacji, w tym ze względu na przynależność państwową, ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, prawa do zdrowia i bezpieczeństwa w pracy, zabezpieczenia społecznego i pomocy socjalnej, prawa do ochrony zdrowia, prawa do swobody przemieszczania się i pobytu, prawa do ochrony przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym wyrażonego zapewnieniem rzeczywistego dostępu do zatrudnienia, odpowiednich warunków mieszkaniowych, szkoleń, edukacji, kultury oraz pomocy socjalnej i lekarskiej, a także w odniesieniu do wynagrodzenia i zasiłków socjalnych, gwarantujących godziwe warunki życia pracownikom i członkom ich rodzin, a także innych warunków zatrudnienia i warunków pracy, niezależności partnerów społecznych oraz swobody przynależności do krajowych i międzynarodowych stowarzyszeń zajmujących się ochroną ich gospodarczych i społecznych interesów i podejmowania rokowań zbiorowych; |
| --- | --- |

78.

podkreśla, że prawa społeczne to prawa podstawowe, co uznają traktaty międzynarodowe, EKPC, Karta praw podstawowych UE oraz Europejska karta społeczna; podkreśla, że prawa te należy chronić, zarówno w prawie, jak i w praktyce, aby zapewnić sprawiedliwość społeczną, zwłaszcza w okresach kryzysów gospodarczych i działań oszczędnościowych; podkreśla znaczenie prawa do godności, wolności wyboru zawodu i prawa do podejmowania pracy, prawa do niedyskryminacji, w tym ze względu na przynależność państwową, ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, prawa do zdrowia i bezpieczeństwa w pracy, zabezpieczenia społecznego i pomocy socjalnej, prawa do ochrony zdrowia, prawa do swobody przemieszczania się i pobytu, prawa do ochrony przed ubóstwem i wykluczeniem społecznym wyrażonego zapewnieniem rzeczywistego dostępu do zatrudnienia, odpowiednich warunków mieszkaniowych, szkoleń, edukacji, kultury oraz pomocy socjalnej i lekarskiej, a także w odniesieniu do wynagrodzenia i zasiłków socjalnych, gwarantujących godziwe warunki życia pracownikom i członkom ich rodzin, a także innych warunków zatrudnienia i warunków pracy, niezależności partnerów społecznych oraz swobody przynależności do krajowych i międzynarodowych stowarzyszeń zajmujących się ochroną ich gospodarczych i społecznych interesów i podejmowania rokowań zbiorowych;

| 79. | podkreśla, że bycie bezrobotnym lub życie w ubóstwie czy na marginesie społeczeństwa wywiera ogromny, wręcz szkodliwy wpływ na korzystanie z praw i wolności zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, przy czym najbardziej zagrożone są następujące prawa i wolności: prawo do godności człowieka (art. 1), wolność wyboru zawodu i prawo do podejmowania pracy (art. 15), prawo do niedyskryminacji (art. 21), ochrona w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy (art. 30), prawo do zabezpieczenia społecznego i pomocy społecznej (art. 34), prawo do ochrony zdrowia (art. 35) i swoboda przemieszczania się i pobytu (art. 45); sygnalizuje ponadto, że bycie bezrobotnym lub życie w ubóstwie czy na marginesie społeczeństwa wywiera wpływ również na dostęp do usług podstawowych, socjalnych, finansowych itp.; |
| --- | --- |

79.

podkreśla, że bycie bezrobotnym lub życie w ubóstwie czy na marginesie społeczeństwa wywiera ogromny, wręcz szkodliwy wpływ na korzystanie z praw i wolności zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, przy czym najbardziej zagrożone są następujące prawa i wolności: prawo do godności człowieka (art. 1), wolność wyboru zawodu i prawo do podejmowania pracy (art. 15), prawo do niedyskryminacji (art. 21), ochrona w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy (art. 30), prawo do zabezpieczenia społecznego i pomocy społecznej (art. 34), prawo do ochrony zdrowia (art. 35) i swoboda przemieszczania się i pobytu (art. 45); sygnalizuje ponadto, że bycie bezrobotnym lub życie w ubóstwie czy na marginesie społeczeństwa wywiera wpływ również na dostęp do usług podstawowych, socjalnych, finansowych itp.;

| 80. | przypomina, że systemy, w których uznaje się sprawiedliwość społeczną za ważną zasadę wprowadzoną na podstawie rzetelnego ustawodawstwa, stanowią najlepsze zabezpieczenie przed społecznymi skutkami kryzysu gospodarczego i finansowego; |
| --- | --- |

80.

przypomina, że systemy, w których uznaje się sprawiedliwość społeczną za ważną zasadę wprowadzoną na podstawie rzetelnego ustawodawstwa, stanowią najlepsze zabezpieczenie przed społecznymi skutkami kryzysu gospodarczego i finansowego;

| 81. | zaleca, aby wszystkie państwa członkowskie jak najszybciej przedstawiły wszelkie zastrzeżenia do Europejskiej karty społecznej; jest zdania, że Parlament powinien stymulować stały dialog w sprawie postępów osiągniętych w tym obszarze; jest przekonany, że odniesienie do Europejskiej karty społecznej w art. 151 TFUE należy wykorzystywać w sposób bardziej efektywny, na przykład poprzez włączenie testu praw socjalnych do ocen skutków Komisji i Parlamentu; |
| --- | --- |

81.

zaleca, aby wszystkie państwa członkowskie jak najszybciej przedstawiły wszelkie zastrzeżenia do Europejskiej karty społecznej; jest zdania, że Parlament powinien stymulować stały dialog w sprawie postępów osiągniętych w tym obszarze; jest przekonany, że odniesienie do Europejskiej karty społecznej w art. 151 TFUE należy wykorzystywać w sposób bardziej efektywny, na przykład poprzez włączenie testu praw socjalnych do ocen skutków Komisji i Parlamentu;

| 82. | wzywa do podjęcia bardziej stanowczych działań w obszarze pomocy osobom bezdomnym, aby zapewnić im schronienie i wsparcie; potępia – zwłaszcza w czasie, gdy utrzymujący się kryzys gospodarczy i finansowy zmusza coraz więcej osób znajdujących się w trudnej sytuacji do życia na ulicy – przepisy i działania polityczne na szczeblu krajowym lub lokalnym zmierzające do karania takich osób, które są bardziej potrzebujące, ponieważ działania takie są równoznaczne z atakiem na prawa podstawowe i ich nieludzkim łamaniem; |
| --- | --- |

82.

wzywa do podjęcia bardziej stanowczych działań w obszarze pomocy osobom bezdomnym, aby zapewnić im schronienie i wsparcie; potępia – zwłaszcza w czasie, gdy utrzymujący się kryzys gospodarczy i finansowy zmusza coraz więcej osób znajdujących się w trudnej sytuacji do życia na ulicy – przepisy i działania polityczne na szczeblu krajowym lub lokalnym zmierzające do karania takich osób, które są bardziej potrzebujące, ponieważ działania takie są równoznaczne z atakiem na prawa podstawowe i ich nieludzkim łamaniem;

| 83. | podkreśla potrzebę zapewnienia kompatybilności między środkami służącymi przeciwdziałaniu kryzysowi a wartościami i celami Unii, w szczególności zapewnienia poszanowania praworządności w działaniach Unii w krajach najbardziej dotkniętych skutkami kryzysu w strefie euro; |
| --- | --- |

83.

podkreśla potrzebę zapewnienia kompatybilności między środkami służącymi przeciwdziałaniu kryzysowi a wartościami i celami Unii, w szczególności zapewnienia poszanowania praworządności w działaniach Unii w krajach najbardziej dotkniętych skutkami kryzysu w strefie euro;

| 84. | ponownie apeluje do Rady o pilne uwzględnienie aspektu „dostępu najuboższych grup do wszystkich przysługujących im praw podstawowych” w obszarach tematycznych następnych wieloletnich ram FRA; |
| --- | --- |

84.

ponownie apeluje do Rady o pilne uwzględnienie aspektu „dostępu najuboższych grup do wszystkich przysługujących im praw podstawowych” w obszarach tematycznych następnych wieloletnich ram FRA;

| 85. | wyraża ubolewanie, że w niektórych państwach członkowskich obowiązują nadal zasady przejściowe dotyczące swobodnego przepływu pracowników; podkreśla, że obawy dotyczące negatywnych skutków migracji pracowników są bezpodstawne; zwraca uwagę, że szacunki wskazują na długoterminowy wzrost PKB o prawie 1 % w państwach UE–15 w wyniku mobilności po rozszerzeniu (w latach 2001–2009) (35); |
| --- | --- |

85.

wyraża ubolewanie, że w niektórych państwach członkowskich obowiązują nadal zasady przejściowe dotyczące swobodnego przepływu pracowników; podkreśla, że obawy dotyczące negatywnych skutków migracji pracowników są bezpodstawne; zwraca uwagę, że szacunki wskazują na długoterminowy wzrost PKB o prawie 1 % w państwach UE–15 w wyniku mobilności po rozszerzeniu (w latach 2001–2009) (35);

| 86. | zauważa, że odnotowywane niedawno określanie swobody przepływu mianem migracji w celu korzystania z systemów zabezpieczenia społecznego nie jest oparte na faktach (36); podkreśla, że dyskryminacja stanowi główną przeszkodę dla obywateli europejskich w korzystaniu z praw podstawowych; podkreśla, że obywatele Unii zamieszkujący na stałe w innym państwie członkowskim korzystają z prawa do równego traktowania w zakresie zabezpieczenia społecznego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004; |
| --- | --- |

86.

zauważa, że odnotowywane niedawno określanie swobody przepływu mianem migracji w celu korzystania z systemów zabezpieczenia społecznego nie jest oparte na faktach (36); podkreśla, że dyskryminacja stanowi główną przeszkodę dla obywateli europejskich w korzystaniu z praw podstawowych; podkreśla, że obywatele Unii zamieszkujący na stałe w innym państwie członkowskim korzystają z prawa do równego traktowania w zakresie zabezpieczenia społecznego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004;

| 87. | podkreśla potrzebę zintensyfikowania działań Komisji i państw członkowskich na rzecz rozwoju i zagwarantowania praw pracowniczych oraz socjalnych praw podstawowych, co stanowi kluczowy krok do zapewnienia w Unii Europejskiej równego traktowania, godnej pracy i płacy zapewniającej utrzymanie; |
| --- | --- |

87.

podkreśla potrzebę zintensyfikowania działań Komisji i państw członkowskich na rzecz rozwoju i zagwarantowania praw pracowniczych oraz socjalnych praw podstawowych, co stanowi kluczowy krok do zapewnienia w Unii Europejskiej równego traktowania, godnej pracy i płacy zapewniającej utrzymanie;

| 88. | apeluje do Komisji i państw członkowskich o uznanie, że prawo pracowników do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, określone w art. 3 Europejskiej karty społecznej, ma podstawowe znaczenie dla umożliwienia pracownikom prowadzenia godnego życia i zapewnienia poszanowania ich praw podstawowych; |
| --- | --- |

88.

apeluje do Komisji i państw członkowskich o uznanie, że prawo pracowników do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, określone w art. 3 Europejskiej karty społecznej, ma podstawowe znaczenie dla umożliwienia pracownikom prowadzenia godnego życia i zapewnienia poszanowania ich praw podstawowych;

| 89. | podkreśla znaczenie roli partnerów społecznych w rokowaniach zbiorowych dla zapewnienia przestrzegania praw podstawowych i równego traktowania pracowników, szczególnie młodzieży, kobiet, osób niepełnosprawnych i innych grup w niekorzystnej sytuacji społecznej na rynku pracy; |
| --- | --- |

89.

podkreśla znaczenie roli partnerów społecznych w rokowaniach zbiorowych dla zapewnienia przestrzegania praw podstawowych i równego traktowania pracowników, szczególnie młodzieży, kobiet, osób niepełnosprawnych i innych grup w niekorzystnej sytuacji społecznej na rynku pracy;

Obywatelstwo

| 90. | podkreśla, że wejście w życie Traktatu z Lizbony i Karty praw podstawowych, a także rosnące oczekiwania obywateli i społeczeństwa obywatelskiego – co widać na przykładzie porażki ACTA i skandali dotyczących nadzoru – stwarzają konieczność umocnienia i zwiększenia przejrzystości demokratycznej i instytucjonalnej oraz otwartości w Unii, zwłaszcza w jej instytucjach, organach, urzędach i agencjach, i w jej państwach członkowskich; jest zdania, że przejrzystość i otwartość są kluczowymi zasadami, które należy dalej umacniać i propagować, aby zapewnić dobre rządy i pełny udział społeczeństwa obywatelskiego w europejskim procesie decyzyjnym; |
| --- | --- |

90.

podkreśla, że wejście w życie Traktatu z Lizbony i Karty praw podstawowych, a także rosnące oczekiwania obywateli i społeczeństwa obywatelskiego – co widać na przykładzie porażki ACTA i skandali dotyczących nadzoru – stwarzają konieczność umocnienia i zwiększenia przejrzystości demokratycznej i instytucjonalnej oraz otwartości w Unii, zwłaszcza w jej instytucjach, organach, urzędach i agencjach, i w jej państwach członkowskich; jest zdania, że przejrzystość i otwartość są kluczowymi zasadami, które należy dalej umacniać i propagować, aby zapewnić dobre rządy i pełny udział społeczeństwa obywatelskiego w europejskim procesie decyzyjnym;

| 91. | wyraża ubolewanie z powodu międzyinstytucjonalnego impasu wokół zmiany rozporządzenia (WE) nr 1049/2001w sprawie publicznego dostępu do dokumentów i informacji; zwraca się do Rady i Komisji o ponowne podjęcie prac nad zmianą tego rozporządzenia, w oparciu o wnioski Parlamentu, aby zagwarantować większą przejrzystość procesu decyzyjnego w UE, a także lepszy dostęp obywateli UE do dokumentów; wzywa wszystkie instytucje, urzędy, organy i agencje UE do pełnego wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 zgodnie z wymogiem zawartym w Traktacie z Lizbony oraz zwraca uwagę, na podstawie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości i skarg do Rzecznika Praw Obywatelskich, że obecnie rozporządzenie nie zostało w pełni wdrożone; jednocześnie wnosi, aby Rada i Komisja podjęły konieczne czynności w celu zapewnienia obywatelom przejrzystej informacji na temat sposobu wykorzystywania środków pieniężnych przepływających z budżetu UE do państw członkowskich; |
| --- | --- |

91.

wyraża ubolewanie z powodu międzyinstytucjonalnego impasu wokół zmiany rozporządzenia (WE) nr 1049/2001w sprawie publicznego dostępu do dokumentów i informacji; zwraca się do Rady i Komisji o ponowne podjęcie prac nad zmianą tego rozporządzenia, w oparciu o wnioski Parlamentu, aby zagwarantować większą przejrzystość procesu decyzyjnego w UE, a także lepszy dostęp obywateli UE do dokumentów; wzywa wszystkie instytucje, urzędy, organy i agencje UE do pełnego wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 zgodnie z wymogiem zawartym w Traktacie z Lizbony oraz zwraca uwagę, na podstawie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości i skarg do Rzecznika Praw Obywatelskich, że obecnie rozporządzenie nie zostało w pełni wdrożone; jednocześnie wnosi, aby Rada i Komisja podjęły konieczne czynności w celu zapewnienia obywatelom przejrzystej informacji na temat sposobu wykorzystywania środków pieniężnych przepływających z budżetu UE do państw członkowskich;

| 92. | podkreśla, że na mocy prawa do dobrej administracji władze zobowiązane są również do informowania obywateli o prawach podstawowych i pomagania uboższym osobom w uzyskiwaniu wyjaśnień na temat przysługujących im praw oraz wspierania ich w egzekwowaniu respektowania tych praw; |
| --- | --- |

92.

podkreśla, że na mocy prawa do dobrej administracji władze zobowiązane są również do informowania obywateli o prawach podstawowych i pomagania uboższym osobom w uzyskiwaniu wyjaśnień na temat przysługujących im praw oraz wspierania ich w egzekwowaniu respektowania tych praw;

| 93. | przypomina, że na mocy art. 21 PDPC obywatelstwo implikuje nadanie każdemu człowiekowi prawa do uczestniczenia w życiu publicznym swojego kraju zamieszkania; przypomina, że obywatelstwo europejskie nie ogranicza się do czynnego i biernego prawa wyborczego w wyborach do władz lokalnych i do Parlamentu Europejskiego ani do egzekwowania przysługujących praw związanych ze swobodą przemieszczania się i pobytu, bez względu na to, jak ważne one mogą być; podkreśla zatem, że obywatelstwo europejskie oznacza możliwość czynnego udziału – bez jakiejkolwiek formy dyskryminacji – każdego mieszkańca terytorium Unii w demokratycznym, politycznym, społecznym i kulturalnym życiu państwa członkowskiego, w którym ma on miejsce zamieszkania, a także do korzystania ze wszystkich politycznych, obywatelskich, gospodarczych, kulturalnych i socjalnych praw i swobód uznawanych przez Unię Europejską; |
| --- | --- |

93.

przypomina, że na mocy art. 21 PDPC obywatelstwo implikuje nadanie każdemu człowiekowi prawa do uczestniczenia w życiu publicznym swojego kraju zamieszkania; przypomina, że obywatelstwo europejskie nie ogranicza się do czynnego i biernego prawa wyborczego w wyborach do władz lokalnych i do Parlamentu Europejskiego ani do egzekwowania przysługujących praw związanych ze swobodą przemieszczania się i pobytu, bez względu na to, jak ważne one mogą być; podkreśla zatem, że obywatelstwo europejskie oznacza możliwość czynnego udziału – bez jakiejkolwiek formy dyskryminacji – każdego mieszkańca terytorium Unii w demokratycznym, politycznym, społecznym i kulturalnym życiu państwa członkowskiego, w którym ma on miejsce zamieszkania, a także do korzystania ze wszystkich politycznych, obywatelskich, gospodarczych, kulturalnych i socjalnych praw i swobód uznawanych przez Unię Europejską;

| 94. | zwraca uwagę na potrzebę organizowania kampanii uświadamiających i informacyjnych w celu promowania wśród obywateli wartości i celów Unii, oraz w szczególności wzywa do jak najszerszego rozpowszechniania treści odpowiednich artykułów TUE i Karty praw podstawowych; |
| --- | --- |

94.

zwraca uwagę na potrzebę organizowania kampanii uświadamiających i informacyjnych w celu promowania wśród obywateli wartości i celów Unii, oraz w szczególności wzywa do jak najszerszego rozpowszechniania treści odpowiednich artykułów TUE i Karty praw podstawowych;

| 95. | pochwala decyzję o ogłoszeniu roku 2013 Europejskim Rokiem Obywateli, wzywa jednak Komisję oraz państwa członkowskie do dalszego informowania obywateli UE o ich prawach, tak aby mogli oni w pełni korzystać z obywatelstwa UE; |
| --- | --- |

95.

pochwala decyzję o ogłoszeniu roku 2013 Europejskim Rokiem Obywateli, wzywa jednak Komisję oraz państwa członkowskie do dalszego informowania obywateli UE o ich prawach, tak aby mogli oni w pełni korzystać z obywatelstwa UE;

| 96. | wzywa państwa członkowskie do rozpoczęcia kampanii informacyjnych mających na celu informowanie obywateli UE o ich prawie do głosowania i kandydowania w wyborach; wzywa do przeprowadzenia we wszystkich państwach członkowskich niezbędnej reformy europejskich procedur wyborczych w celu promowania aktywnego obywatelstwa UE; wzywa państwa członkowskie do zachęcania do aktywnego udziału obywateli za pośrednictwem inicjatyw obywatelskich oraz do korzystania z prawa do składania petycji i do składania skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich; |
| --- | --- |

96.

wzywa państwa członkowskie do rozpoczęcia kampanii informacyjnych mających na celu informowanie obywateli UE o ich prawie do głosowania i kandydowania w wyborach; wzywa do przeprowadzenia we wszystkich państwach członkowskich niezbędnej reformy europejskich procedur wyborczych w celu promowania aktywnego obywatelstwa UE; wzywa państwa członkowskie do zachęcania do aktywnego udziału obywateli za pośrednictwem inicjatyw obywatelskich oraz do korzystania z prawa do składania petycji i do składania skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich;

| 97. | przypomina o znaczeniu prac Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dla praw wszystkich osób; podkreśla konieczność utrzymania niezależności tego organu w celu zapewnienia jego wiarygodności i dlatego apeluje o zmianę jego statutu i formalne wykluczenie możliwości wyboru rzecznika spośród jego elektorów, zarówno byłych, jak i aktualnie sprawujących urząd; |
| --- | --- |

97.

przypomina o znaczeniu prac Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dla praw wszystkich osób; podkreśla konieczność utrzymania niezależności tego organu w celu zapewnienia jego wiarygodności i dlatego apeluje o zmianę jego statutu i formalne wykluczenie możliwości wyboru rzecznika spośród jego elektorów, zarówno byłych, jak i aktualnie sprawujących urząd;

| 98. | podkreśla, że prawo obywateli europejskich i ich rodzin do swobodnego przemieszczania się, i pobytu, a także prawo do swobody wyboru zatrudnienia i podjęcia pracy, zawarte w traktatach i zagwarantowane w dyrektywie w sprawie swobodnego przemieszczania się, jest jednym z praw podstawowych obywateli europejskich, które przysparza znacznych korzyści gospodarczych krajom przyjmującym, przyczyniając się do rozwiązania problemu niedopasowania umiejętności i zatrudnienia oraz pomagając rekompensować deficyt demograficzny w Unii Europejskiej; podkreśla, że w dyrektywie przewidziano już wyjątki i ograniczenia w prawie swobodnego przemieszczania się; potępia wszelkie inicjatywy zmierzające do rewizji tego dorobku i domaga się, by każde naruszenie kończyło się postępownaiem wszczynanym przez Trybunał Sprawiedliwości; |
| --- | --- |

98.

podkreśla, że prawo obywateli europejskich i ich rodzin do swobodnego przemieszczania się, i pobytu, a także prawo do swobody wyboru zatrudnienia i podjęcia pracy, zawarte w traktatach i zagwarantowane w dyrektywie w sprawie swobodnego przemieszczania się, jest jednym z praw podstawowych obywateli europejskich, które przysparza znacznych korzyści gospodarczych krajom przyjmującym, przyczyniając się do rozwiązania problemu niedopasowania umiejętności i zatrudnienia oraz pomagając rekompensować deficyt demograficzny w Unii Europejskiej; podkreśla, że w dyrektywie przewidziano już wyjątki i ograniczenia w prawie swobodnego przemieszczania się; potępia wszelkie inicjatywy zmierzające do rewizji tego dorobku i domaga się, by każde naruszenie kończyło się postępownaiem wszczynanym przez Trybunał Sprawiedliwości;

Sprawiedliwość

| 99. | podkreśla, że niezależny, uczciwy, skuteczny, bezstronny, sprawiedliwy i pracujący w rozsądnych terminach wymiar sprawiedliwości ma podstawowe znaczenie dla demokracji, państwa prawnego i ich wiarygodności; wyraża zaniepokojenie z powodu licznych nieprawidłowości w tej dziedzinie, o czym świadczy liczba wyroków skazujących wydanych przez Europejski Trybunał Praw Człowieka; wzywa państwa członkowskie do pełnego wykonania orzeczeń Trybunału; podkreśla, że jakakolwiek bezkarność z racji pozycji władzy, siły lub wpływu na osoby, organy sądowe lub polityczne nie może być w UE tolerowana; |
| --- | --- |

99.

podkreśla, że niezależny, uczciwy, skuteczny, bezstronny, sprawiedliwy i pracujący w rozsądnych terminach wymiar sprawiedliwości ma podstawowe znaczenie dla demokracji, państwa prawnego i ich wiarygodności; wyraża zaniepokojenie z powodu licznych nieprawidłowości w tej dziedzinie, o czym świadczy liczba wyroków skazujących wydanych przez Europejski Trybunał Praw Człowieka; wzywa państwa członkowskie do pełnego wykonania orzeczeń Trybunału; podkreśla, że jakakolwiek bezkarność z racji pozycji władzy, siły lub wpływu na osoby, organy sądowe lub polityczne nie może być w UE tolerowana;

| 100. | jeżeli chodzi o dostęp do wymiaru sprawiedliwości, uznaje znaczenie instytucji pozasądowych i quasi-sądowych, działających obok sądów, w tym krajowych instytucji odpowiedzialnych za prawa człowieka, organów odpowiedzialnych za równouprawnienie, instytucji rzecznika praw obywatelskich, organów odpowiedzialnych za ochronę danych, a także innych podobnych instytucji działających w obszarze praw człowieka; podkreśla w tym kontekście, że krajowe instytucje odpowiedzialne za prawa człowieka powinny zostać wyznaczone lub ustanowione we wszystkich państwach członkowskich w celu zapewnienia ich pełnej akredytacji na mocy tzw. zasad paryskich (Zasady dotyczące statusu i funkcjonowania krajowych instytucji powołanych do ochrony i promocji praw człowieka, rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/48/134 z dnia 20 grudnia 1993 r.); podkreśla, że wymóg pełnej niezależności byłby również korzystny dla innych instytucji działających w obszarze praw człowieka; |
| --- | --- |

100.

jeżeli chodzi o dostęp do wymiaru sprawiedliwości, uznaje znaczenie instytucji pozasądowych i quasi-sądowych, działających obok sądów, w tym krajowych instytucji odpowiedzialnych za prawa człowieka, organów odpowiedzialnych za równouprawnienie, instytucji rzecznika praw obywatelskich, organów odpowiedzialnych za ochronę danych, a także innych podobnych instytucji działających w obszarze praw człowieka; podkreśla w tym kontekście, że krajowe instytucje odpowiedzialne za prawa człowieka powinny zostać wyznaczone lub ustanowione we wszystkich państwach członkowskich w celu zapewnienia ich pełnej akredytacji na mocy tzw. zasad paryskich (Zasady dotyczące statusu i funkcjonowania krajowych instytucji powołanych do ochrony i promocji praw człowieka, rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/48/134 z dnia 20 grudnia 1993 r.); podkreśla, że wymóg pełnej niezależności byłby również korzystny dla innych instytucji działających w obszarze praw człowieka;

| 101. | apeluje do FRA o sporządzenie, we współpracy z odpowiednim specjalnym sprawozdawcą ONZ, analizy nadzwyczajnych przepisów i procedur mających uzasadnienie na gruncie walki z terroryzmem, a także ich zgodności z prawami podstawowymi; wyraża zaniepokojenie z powodu wszystkich nadzwyczajnych procedur, które w sposób oczywisty zaburzają równowagę między stroną skarżącą a obroną w trakcie postępowania sądowego, takich jak tajne przesłuchania lub wyroki, lub które nadają rządowi specjalne uprawnienia do tajnego nadzorowania ludności; z ubolewaniem stwierdza, że polityka zwalczania terroryzmu zaczyna stopniowo obejmować coraz większą liczbę przestępstw i wykroczeń, co skutkuje zwłaszcza wzrostem liczby postępowań przyspieszonych, większą ilością nieredukowalnych wyroków minimalnych i wzmożonym ewidencjonowaniem ludności; |
| --- | --- |

101.

apeluje do FRA o sporządzenie, we współpracy z odpowiednim specjalnym sprawozdawcą ONZ, analizy nadzwyczajnych przepisów i procedur mających uzasadnienie na gruncie walki z terroryzmem, a także ich zgodności z prawami podstawowymi; wyraża zaniepokojenie z powodu wszystkich nadzwyczajnych procedur, które w sposób oczywisty zaburzają równowagę między stroną skarżącą a obroną w trakcie postępowania sądowego, takich jak tajne przesłuchania lub wyroki, lub które nadają rządowi specjalne uprawnienia do tajnego nadzorowania ludności; z ubolewaniem stwierdza, że polityka zwalczania terroryzmu zaczyna stopniowo obejmować coraz większą liczbę przestępstw i wykroczeń, co skutkuje zwłaszcza wzrostem liczby postępowań przyspieszonych, większą ilością nieredukowalnych wyroków minimalnych i wzmożonym ewidencjonowaniem ludności;

| 102. | wzywa Komisję do kontynuowania prac dotyczących wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych i wykonania planu w zakresie gwarancji proceduralnych, a państwa członkowskie – do przyjęcie bardziej ambitnego stanowiska w tej kwestii; |
| --- | --- |

102.

wzywa Komisję do kontynuowania prac dotyczących wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych i wykonania planu w zakresie gwarancji proceduralnych, a państwa członkowskie – do przyjęcie bardziej ambitnego stanowiska w tej kwestii;

| 103. | pochwala sprawozdanie FRA w sprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach mających za przedmiot dyskryminację w UE i podkreśla, że dostęp do wymiaru sprawiedliwości jest często skomplikowany i uciążliwy; uważa, że usprawnienia mogłyby obejmować uproszczone procedury i sprawniejsze wsparcie dla osób wnoszących sprawy do sądu; |
| --- | --- |

103.

pochwala sprawozdanie FRA w sprawie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach mających za przedmiot dyskryminację w UE i podkreśla, że dostęp do wymiaru sprawiedliwości jest często skomplikowany i uciążliwy; uważa, że usprawnienia mogłyby obejmować uproszczone procedury i sprawniejsze wsparcie dla osób wnoszących sprawy do sądu;

| 104. | przyjmuje do wiadomości zainicjowaną przez Komisję tabelę wyników dla wymiaru sprawiedliwości, która niestety obejmuje tylko sprawy cywilne, handlowe i administracyjne, pomimo że PE postulował o objęcie nią również spraw karnych, praw podstawowych i państwa prawnego; apeluje zatem o jej rozbudowę w celu objęcia nią postulowanych obszarów; podkreśla, że tabela powinna zostać włączona do nowego mechanizmu kopenhaskiego i europejskiego cyklu politycznego ustanawianego w celu wykonania art. 2 TUE; wyraźnie zaznacza również, że doskonalenie funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości nie może odbywać się jedynie z myślą o zwiększeniu atrakcyjności danego kraju dla inwestorów lub przedsiębiorców i dotyczyć głównie skuteczności procedur prawnych, lecz musi również gwarantować dostęp do sprawiedliwego procesu i poszanowanie praw podstawowych; |
| --- | --- |

104.

przyjmuje do wiadomości zainicjowaną przez Komisję tabelę wyników dla wymiaru sprawiedliwości, która niestety obejmuje tylko sprawy cywilne, handlowe i administracyjne, pomimo że PE postulował o objęcie nią również spraw karnych, praw podstawowych i państwa prawnego; apeluje zatem o jej rozbudowę w celu objęcia nią postulowanych obszarów; podkreśla, że tabela powinna zostać włączona do nowego mechanizmu kopenhaskiego i europejskiego cyklu politycznego ustanawianego w celu wykonania art. 2 TUE; wyraźnie zaznacza również, że doskonalenie funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości nie może odbywać się jedynie z myślą o zwiększeniu atrakcyjności danego kraju dla inwestorów lub przedsiębiorców i dotyczyć głównie skuteczności procedur prawnych, lecz musi również gwarantować dostęp do sprawiedliwego procesu i poszanowanie praw podstawowych;

| 105. | wzywa Komisję do zbadania rzeczywistego wdrożenia w UE prawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości w kontekście prawa wszystkich osób żyjących obecnie oraz przyszłych pokoleń do życia w środowisku odpowiednim dla ich zdrowia i dobrobytu; |
| --- | --- |

105.

wzywa Komisję do zbadania rzeczywistego wdrożenia w UE prawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości w kontekście prawa wszystkich osób żyjących obecnie oraz przyszłych pokoleń do życia w środowisku odpowiednim dla ich zdrowia i dobrobytu;

| 106. | wyraża zaniepokojenie upolitycznieniem sądów konstytucyjnych w niektórych państwach członkowskich i przypomina o nadrzędnym znaczeniu niezawisłości systemu sądowego; |
| --- | --- |

106.

wyraża zaniepokojenie upolitycznieniem sądów konstytucyjnych w niektórych państwach członkowskich i przypomina o nadrzędnym znaczeniu niezawisłości systemu sądowego;

o

o o

| 107. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich i krajów kandydujących, Radzie Europy oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. |
| --- | --- |

107.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich i krajów kandydujących, Radzie Europy oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie.

---

(1)  Dokument Rady nr 10140/2011 z dnia 18 maja 2011 r.

(2)  Dz.U. C 115 z 4.5.2010, s. 1.

(3)  Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 55.

(4)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

(5)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

(6)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

(7)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

(8)  Dz.U. C 169 E z 15.6.2012, s. 49.

(9)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0500.

(10)  Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, s. 1026.

(11)  Dz.U. C 124 E z 25.5.2006, s. 405.

(12)  Dz.U. C 294 E z 3.12.2009, s. 54.

(13)  Dz.U. C 224 E z 19.8.2010, s. 18.

(14)  Dz.U. C 308 E z 20.10.2011, s. 73.

(15)  Dz.U. C 136 E z 11.5.2012, s. 50.

(16)  Dz.U. C 199 E z 7.7.2012, s. 112.

(17)  Dz.U. C 199 E z 7.7.2012, s. 154.

(18)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0203.

(19)  Dz.U. C 264 E z 13.9.2013, s. 54.

(20)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0090.

(21)  Dz.U. C 51 E z 22.2.2013, s. 121.

(22)  Tekst przyjęty, P7_TA(2013)0444.

(23)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0315.

(24)  Dz.U. C 353 E z 3.12.2013, s. 1.

(25)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0418.

(26)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0350.

(27)  Dz.U. C 296 E z 2.10.2012, s. 26.

(28)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0045.

(29)  Dz.U. C 264 E z 13.9.2013, s. 75.

(30)  Rezolucja 1872(2012) Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy przyjęta dnia 24 kwietnia 2012 r.

(31)  Badania regionalne zarządzanie zewnętrznymi granicami Unii Europejskiej i jego wpływ na prawa człowieka migrantów, sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ds. praw człowieka migrantów; François Crépeau, 24 kwietnia 2013 r., A/HRC/23/46.

(32)  Raport FRA w sprawie praw podstawowych na południowych granicach morskich Europy, marzec 2013 r.

(33)  Dz.U. C 131 E z 8.5.2013, s. 9.

(34)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0594.

(35)  Employment and social developments in Europe 2011 (Zatrudnienie i rozwój społeczny w Europie 2011), rozdział 6: Intra-EU labour mobility and the impact of enlargement (Wewnątrzunijna mobilność pracowników i wpływ rozszerzenia), s. 274.

(36)  Zob. A fact finding analysis on the impact on the Member States' social security systems of the entitlements of non-active intra-EU migrants to special non-contributory cash benefits and healthcare granted on the basis of residence (Analiza mająca na celu ustalenie faktów w sprawie wpływu uprawnień do specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym i opieki zdrowotnej przysługujących nieaktywnym migrantom wewnątrzunijnym na podstawie miejsca pobytu na systemy zabezpieczenia społecznego państw członkowskich), DG ds. Zatrudnienia, Sprawozdanie końcowe przedłożone przez ICF GHK we współpracy z Milieu Ltd., 14 października 2013 r.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/135 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/135

---

P7_TA(2014)0174

Europejski nakaz aresztowania

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie przeglądu europejskiego nakazu aresztowania (2013/2109(INL))

(2017/C 285/18)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 225 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 2, 3, 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej oraz Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 2, 3, 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej oraz Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 5 swojej decyzji 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 5 swojej decyzji 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (1),

| — | uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję ramową Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (2),

| — | uwzględniając sprawozdania Komisji w sprawie wdrażania europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (COM(2005)0063 i SEC(2005)0267, COM(2006)0008 i SEC(2006)0079, COM(2007)0407 i SEC(2007)0979, COM(2011)0175 i SEC(2011)0430), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania Komisji w sprawie wdrażania europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (COM(2005)0063 i SEC(2005)0267, COM(2006)0008 i SEC(2006)0079, COM(2007)0407 i SEC(2007)0979, COM(2011)0175 i SEC(2011)0430),

| — | uwzględniając sprawozdanie końcowe Rady z dnia 28 maja 2009 r. dotyczące czwartej rundy wzajemnych ocen pod kątem praktycznego stosowania europejskiego nakazu aresztowania oraz właściwych procedur wydawania osób między państwami członkowskimi (8302/4/2009 – CRIMORG 55), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie końcowe Rady z dnia 28 maja 2009 r. dotyczące czwartej rundy wzajemnych ocen pod kątem praktycznego stosowania europejskiego nakazu aresztowania oraz właściwych procedur wydawania osób między państwami członkowskimi (8302/4/2009 – CRIMORG 55),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (sprawozdanie końcowe) (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przestępczości zorganizowanej, korupcji i prania pieniędzy: zalecenia dotyczące potrzebnych działań i inicjatyw (sprawozdanie końcowe) (3),

| — | uwzględniając zmienioną wersję europejskiego podręcznika „Jak wystawiać europejski nakaz aresztowania” (17195/1/10 REV 1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zmienioną wersję europejskiego podręcznika „Jak wystawiać europejski nakaz aresztowania” (17195/1/10 REV 1),

| — | uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1382/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające na lata 2014–2020 program „Sprawiedliwość” (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1382/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające na lata 2014–2020 program „Sprawiedliwość” (4),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 września 2011 r. zatytułowany „Budowanie zaufania do europejskiego wymiaru sprawiedliwości – nowy wymiar europejskiego szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości” (COM(2011)0551), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 września 2011 r. zatytułowany „Budowanie zaufania do europejskiego wymiaru sprawiedliwości – nowy wymiar europejskiego szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości” (COM(2011)0551),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie warunków panujących w zakładach karnych w UE (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie warunków panujących w zakładach karnych w UE (5),

| — | uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 9 marca 2004 r. w sprawie praw więźniów w Unii Europejskiej (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 9 marca 2004 r. w sprawie praw więźniów w Unii Europejskiej (6),

| — | uwzględniając ocenę europejskiej wartości dodanej środków unijnych dotyczących europejskiego nakazu aresztowania przeprowadzoną przez Dział ds. Europejskiej Wartości Dodanej Parlamentu Europejskiego, |
| --- | --- |

—

uwzględniając ocenę europejskiej wartości dodanej środków unijnych dotyczących europejskiego nakazu aresztowania przeprowadzoną przez Dział ds. Europejskiej Wartości Dodanej Parlamentu Europejskiego,

| — | uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską z dnia 20 października 2010 r. (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską z dnia 20 października 2010 r. (7),

| — | uwzględniając art. 42 i 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 42 i 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0039/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0039/2014),

| A. | mając na uwadze, że Unia Europejska uznała za jeden ze swych celów zapewnienie swoim obywatelom obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz że na mocy postanowień art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) Unia Europejska przestrzega praw człowieka i podstawowych wolności, a co za tym idzie, przyjmuje obowiązki, które musi wypełnić, by zadbać o poszanowanie tych praw i wolności; mając na uwadze, że zasada wzajemnego uznawania będzie skuteczna, jeśli będzie się opierała na wzajemnym zaufaniu, które można osiągnąć jedynie dzięki zagwarantowaniu poszanowania podstawowych praw podejrzanych i oskarżonych oraz standardów praw procesowych w postępowaniach karnych na terenie całej UE; mając na uwadze, że wzajemne zaufanie zwiększa się dzięki szkoleniom, współpracy i dialogowi pomiędzy organami sądowymi i prawnikami, co pozwala stworzyć prawdziwą europejską kulturę sądowniczą; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Unia Europejska uznała za jeden ze swych celów zapewnienie swoim obywatelom obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz że na mocy postanowień art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) Unia Europejska przestrzega praw człowieka i podstawowych wolności, a co za tym idzie, przyjmuje obowiązki, które musi wypełnić, by zadbać o poszanowanie tych praw i wolności; mając na uwadze, że zasada wzajemnego uznawania będzie skuteczna, jeśli będzie się opierała na wzajemnym zaufaniu, które można osiągnąć jedynie dzięki zagwarantowaniu poszanowania podstawowych praw podejrzanych i oskarżonych oraz standardów praw procesowych w postępowaniach karnych na terenie całej UE; mając na uwadze, że wzajemne zaufanie zwiększa się dzięki szkoleniom, współpracy i dialogowi pomiędzy organami sądowymi i prawnikami, co pozwala stworzyć prawdziwą europejską kulturę sądowniczą;

| B. | mając na uwadze, że wyznaczony w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW cel dotyczący przyspieszenia procedury wydawania osób w Unii w porównaniu z tradycyjnymi procedurami ekstradycji między państwami członkowskimi został w większej części zrealizowany oraz mając na uwadze, że decyzja ta jest kamieniem węgielnym wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych w sprawach karnych zapisanego obecnie w art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE); |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że wyznaczony w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW cel dotyczący przyspieszenia procedury wydawania osób w Unii w porównaniu z tradycyjnymi procedurami ekstradycji między państwami członkowskimi został w większej części zrealizowany oraz mając na uwadze, że decyzja ta jest kamieniem węgielnym wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych w sprawach karnych zapisanego obecnie w art. 82 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE);

| C. | mając na uwadze, że pojawiły się jednak problemy związane z działaniem nakazu – niektóre z nich dotyczyły decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i wynikały z luk w decyzji ramowej, takich jak brak wyraźnego zapisu dotyczącego gwarancji praw podstawowych lub kontroli proporcjonalności, a także z jej niepełnego i niespójnego wdrażania; mając na uwadze, że inne problemy związane były z szeregiem instrumentów wzajemnego uznawania z uwagi na niepełny i niezrównoważony rozwój unijnego obszaru wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że pojawiły się jednak problemy związane z działaniem nakazu – niektóre z nich dotyczyły decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i wynikały z luk w decyzji ramowej, takich jak brak wyraźnego zapisu dotyczącego gwarancji praw podstawowych lub kontroli proporcjonalności, a także z jej niepełnego i niespójnego wdrażania; mając na uwadze, że inne problemy związane były z szeregiem instrumentów wzajemnego uznawania z uwagi na niepełny i niezrównoważony rozwój unijnego obszaru wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych;

| D. | mając na uwadze, że jasne zdefiniowanie i prawidłowe działanie instrumentów wzajemnego uznawania środków sądowych ma zasadnicze znaczenie dla czynności dochodzeniowo-śledczych prokuratur krajowych, prowadzonych w celu zwalczania poważnej międzynarodowej przestępczości, oraz że instrumenty te będą równie ważne dla działań dochodzeniowo-śledczych przyszłej Prokuratury Europejskiej; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że jasne zdefiniowanie i prawidłowe działanie instrumentów wzajemnego uznawania środków sądowych ma zasadnicze znaczenie dla czynności dochodzeniowo-śledczych prokuratur krajowych, prowadzonych w celu zwalczania poważnej międzynarodowej przestępczości, oraz że instrumenty te będą równie ważne dla działań dochodzeniowo-śledczych przyszłej Prokuratury Europejskiej;

| E. | mając na uwadze, że Komisja Specjalna ds. Przestępczości Zorganizowanej, Korupcji i Prania Pieniędzy (CRIM) w sprawozdaniu końcowym podkreśliła konieczność zapewnienia szybkiego wzajemnego uznawania, przy pełnym poszanowaniu zasady proporcjonalności, wszystkich środków sądowych, ze szczególnym uwzględnieniem wyroków w sprawach karnych, nakazów konfiskaty i europejskich nakazów aresztowania; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że Komisja Specjalna ds. Przestępczości Zorganizowanej, Korupcji i Prania Pieniędzy (CRIM) w sprawozdaniu końcowym podkreśliła konieczność zapewnienia szybkiego wzajemnego uznawania, przy pełnym poszanowaniu zasady proporcjonalności, wszystkich środków sądowych, ze szczególnym uwzględnieniem wyroków w sprawach karnych, nakazów konfiskaty i europejskich nakazów aresztowania;

| F. | mając na uwadze, że istnieją obawy dotyczące między innymi:






  (i) | braku w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i w innych instrumentach wzajemnego uznawania wyraźnego powodu odmowy, gdy istnieją istotne podstawy, aby twierdzić, że wykonanie środka byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa członkowskiego wykonującego nakaz na mocy art. 6 TUE oraz Karty praw podstawowych Unii Europejskiej („Karty”); |
| --- | --- | --- |

F.

mając na uwadze, że istnieją obawy dotyczące między innymi:

(i)

braku w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i w innych instrumentach wzajemnego uznawania wyraźnego powodu odmowy, gdy istnieją istotne podstawy, aby twierdzić, że wykonanie środka byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa członkowskiego wykonującego nakaz na mocy art. 6 TUE oraz Karty praw podstawowych Unii Europejskiej („Karty”);

| (ii) | braku przepisu w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i w innych instrumentach wzajemnego uznawania dotyczącego prawa – o którym mowa w art. 47 Karty – do skutecznego środka prawnego, którego sformułowanie pozostawiono na szczeblu prawa krajowego, co prowadzi do niepewności i niespójnych praktyk w poszczególnych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

(ii)

braku przepisu w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i w innych instrumentach wzajemnego uznawania dotyczącego prawa – o którym mowa w art. 47 Karty – do skutecznego środka prawnego, którego sformułowanie pozostawiono na szczeblu prawa krajowego, co prowadzi do niepewności i niespójnych praktyk w poszczególnych państwach członkowskich;

| (iii) | braku regularnego przeglądu Systemu Informacyjnego Schengen (SIS II) i wpisów Interpolu, a także braku automatycznego połączenia między wycofaniem europejskiego nakazu aresztowania a usunięciem takich wpisów, oraz niepewność co do wpływu odmowy wykonania nakazu na jego dalszą ważność i związanych z nim wpisów, co powoduje, że osoby objęte europejskim nakazem aresztowania nie mogą korzystać z prawa do swobodnego przemieszczania się w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w obawie przed przyszłym aresztowaniem i przekazaniem; |
| --- | --- |

(iii)

braku regularnego przeglądu Systemu Informacyjnego Schengen (SIS II) i wpisów Interpolu, a także braku automatycznego połączenia między wycofaniem europejskiego nakazu aresztowania a usunięciem takich wpisów, oraz niepewność co do wpływu odmowy wykonania nakazu na jego dalszą ważność i związanych z nim wpisów, co powoduje, że osoby objęte europejskim nakazem aresztowania nie mogą korzystać z prawa do swobodnego przemieszczania się w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w obawie przed przyszłym aresztowaniem i przekazaniem;

| (iv) | nieprecyzyjnego definiowania wykazu poważnych przestępstw w odniesieniu do europejskiego nakazu aresztowania, a także do innych instrumentów UE, które nieustannie nawiązują do tego wykazu, oraz uwzględnienia przestępstw, których powaga nie jest uznawana w kodeksach karnych wszystkich państw członkowskich i które mogą nie przejść kontroli proporcjonalności; |
| --- | --- |

(iv)

nieprecyzyjnego definiowania wykazu poważnych przestępstw w odniesieniu do europejskiego nakazu aresztowania, a także do innych instrumentów UE, które nieustannie nawiązują do tego wykazu, oraz uwzględnienia przestępstw, których powaga nie jest uznawana w kodeksach karnych wszystkich państw członkowskich i które mogą nie przejść kontroli proporcjonalności;

| (v) | nieproporcjonalnego stosowania europejskiego nakazu aresztowania w przypadku wykroczeń lub w okolicznościach, w których można stosować mniej inwazyjne rozwiązania alternatywne, co prowadzi do nieuzasadnionych aresztowań, wiąże się z nieuzasadnionym i często nadmiernie długim czasem spędzonym w tymczasowym areszcie, co prowadzi do nieproporcjonalnego naruszenia praw podstawowych podejrzanych i oskarżonych oraz stanowi obciążenie dla zasobów państw członkowskich; |
| --- | --- |

(v)

nieproporcjonalnego stosowania europejskiego nakazu aresztowania w przypadku wykroczeń lub w okolicznościach, w których można stosować mniej inwazyjne rozwiązania alternatywne, co prowadzi do nieuzasadnionych aresztowań, wiąże się z nieuzasadnionym i często nadmiernie długim czasem spędzonym w tymczasowym areszcie, co prowadzi do nieproporcjonalnego naruszenia praw podstawowych podejrzanych i oskarżonych oraz stanowi obciążenie dla zasobów państw członkowskich;

| (vi) | braku definicji pojęcia „organ sądowy” w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i w innych instrumentach wzajemnego uznawania, co doprowadziło do zróżnicowania praktyk między państwami członkowskimi, powodując niepewność, szkodząc wzajemnemu zaufaniu i prowadząc do sporów; |
| --- | --- |

(vi)

braku definicji pojęcia „organ sądowy” w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW i w innych instrumentach wzajemnego uznawania, co doprowadziło do zróżnicowania praktyk między państwami członkowskimi, powodując niepewność, szkodząc wzajemnemu zaufaniu i prowadząc do sporów;

| (vii) | braku minimalnych standardów służących zapewnieniu skutecznego nadzoru sądowego nad środkami wzajemnego uznawania, co doprowadziło do rozbieżnych praktyk państw członkowskich w zakresie prawnych zabezpieczeń i środków chroniących przed naruszeniami praw podstawowych, w tym w odniesieniu do odszkodowania dla ofiar w przypadku pomyłek sądowych, takich jak pomyłka dotycząca tożsamości, w przeciwieństwie do norm określonych w Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz w ugruntowanym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (ETS); |
| --- | --- |

(vii)

braku minimalnych standardów służących zapewnieniu skutecznego nadzoru sądowego nad środkami wzajemnego uznawania, co doprowadziło do rozbieżnych praktyk państw członkowskich w zakresie prawnych zabezpieczeń i środków chroniących przed naruszeniami praw podstawowych, w tym w odniesieniu do odszkodowania dla ofiar w przypadku pomyłek sądowych, takich jak pomyłka dotycząca tożsamości, w przeciwieństwie do norm określonych w Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz w ugruntowanym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (ETS);

| (viii) | chociaż uznając konieczność umieszczania w areszcie tymczasowym pod pewnymi warunkami, brak minimalnych standardów dotyczących aresztu tymczasowego, w tym jego regularnego przeglądu, stosowania go jako ostateczności i rozważenia rozwiązań alternatywnych w połączeniu z brakiem właściwej oceny, czy dana sprawa jest gotowa do przekazania sądowi w celu rozpoczęcia procesu, może prowadzić do nieuzasadnionego i często nadmiernie długiego czasu spędzonego przez podejrzanych i oskarżonych w areszcie tymczasowym; |
| --- | --- |

(viii)

chociaż uznając konieczność umieszczania w areszcie tymczasowym pod pewnymi warunkami, brak minimalnych standardów dotyczących aresztu tymczasowego, w tym jego regularnego przeglądu, stosowania go jako ostateczności i rozważenia rozwiązań alternatywnych w połączeniu z brakiem właściwej oceny, czy dana sprawa jest gotowa do przekazania sądowi w celu rozpoczęcia procesu, może prowadzić do nieuzasadnionego i często nadmiernie długiego czasu spędzonego przez podejrzanych i oskarżonych w areszcie tymczasowym;

| (ix) | niemożliwych do zaakceptowania warunków panujących w wielu zakładach karnych w całej Unii i wpływu tego stanu rzeczy na prawa podstawowe zainteresowanych osób, w szczególności prawa do ochrony przed nieludzkim lub poniżającym traktowaniem lub karaniem określonymi w art. 3 EKPC, oraz na skuteczność i działanie unijnych instrumentów wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

(ix)

niemożliwych do zaakceptowania warunków panujących w wielu zakładach karnych w całej Unii i wpływu tego stanu rzeczy na prawa podstawowe zainteresowanych osób, w szczególności prawa do ochrony przed nieludzkim lub poniżającym traktowaniem lub karaniem określonymi w art. 3 EKPC, oraz na skuteczność i działanie unijnych instrumentów wzajemnego uznawania;

| (x) | niezapewniania ochrony prawnej osobom poszukiwanym na mocy europejskiego nakazu aresztowania w państwie członkowskim, które wydało nakaz, a także w państwie wykonującym go; |
| --- | --- |

(x)

niezapewniania ochrony prawnej osobom poszukiwanym na mocy europejskiego nakazu aresztowania w państwie członkowskim, które wydało nakaz, a także w państwie wykonującym go;

| (xi) | braku wyznaczenia w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW terminów przekazania przetłumaczonych europejskich nakazów aresztowania, co prowadzi do stosowania różnych praktyk i braku pewności; |
| --- | --- |

(xi)

braku wyznaczenia w decyzji ramowej 2002/584/WSiSW terminów przekazania przetłumaczonych europejskich nakazów aresztowania, co prowadzi do stosowania różnych praktyk i braku pewności;

| (xii) | braku właściwej definicji przestępstw, w odniesieniu do których nie ma już zastosowania weryfikacja podwójnej odpowiedzialności karnej; |
| --- | --- |

(xii)

braku właściwej definicji przestępstw, w odniesieniu do których nie ma już zastosowania weryfikacja podwójnej odpowiedzialności karnej;

| (xiii) | niekorzystania z innych istniejących unijnych narzędzi współpracy sądowej i wzajemnego uznawania; |
| --- | --- |

(xiii)

niekorzystania z innych istniejących unijnych narzędzi współpracy sądowej i wzajemnego uznawania;

| 1. | mając na uwadze nowe ramy prawne, które będą obowiązywały od 2014 r. na mocy traktatu z Lizbony, uważa, że rezolucja ta nie powinna dotyczyć problemów wynikających jedynie z nieprawidłowego wdrożenia decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, gdyż problemy takie mogą i powinny być rozwiązywane w drodze poprawnego wdrażania przez państwa członkowskie i w ramach postępowania wykonawczego Komisji; |
| --- | --- |

1.

mając na uwadze nowe ramy prawne, które będą obowiązywały od 2014 r. na mocy traktatu z Lizbony, uważa, że rezolucja ta nie powinna dotyczyć problemów wynikających jedynie z nieprawidłowego wdrożenia decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, gdyż problemy takie mogą i powinny być rozwiązywane w drodze poprawnego wdrażania przez państwa członkowskie i w ramach postępowania wykonawczego Komisji;

| 2. | wzywa państwa członkowskie do niezwłocznego i skutecznego wdrożenia ogółu unijnych środków dotyczących wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, gdyż uzupełniają się one wzajemnie, w tym europejskiego nakazu dochodzeniowego, europejskiego nakazu nadzoru i środków dotyczących praw procesowych, udostępniając tym samym organom sądowym alternatywnych i mniej inwazyjnych instrumentów wzajemnego uznawania przy jednoczesnym zapewnieniu poszanowania praw podejrzanych i oskarżonych w postępowaniach karnych; wzywa Komisję do uważnego monitorowania ich prawidłowego wdrażania, a także ich wpływu na działanie europejskiego nakazu aresztowania oraz unijnego obszaru sprawiedliwości w sprawach karnych; |
| --- | --- |

2.

wzywa państwa członkowskie do niezwłocznego i skutecznego wdrożenia ogółu unijnych środków dotyczących wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, gdyż uzupełniają się one wzajemnie, w tym europejskiego nakazu dochodzeniowego, europejskiego nakazu nadzoru i środków dotyczących praw procesowych, udostępniając tym samym organom sądowym alternatywnych i mniej inwazyjnych instrumentów wzajemnego uznawania przy jednoczesnym zapewnieniu poszanowania praw podejrzanych i oskarżonych w postępowaniach karnych; wzywa Komisję do uważnego monitorowania ich prawidłowego wdrażania, a także ich wpływu na działanie europejskiego nakazu aresztowania oraz unijnego obszaru sprawiedliwości w sprawach karnych;

| 3. | wzywa państwa członkowskie i ich organy sądowe do zbadania wszystkich istniejących możliwości, jakie daje decyzja ramowa 2002/584/WSiSW (jak na przykład motyw 12), w celu zagwarantowania ochrony praw podstawowych i podstawowych wolności; wzywa również do wyczerpania wszystkich możliwych mechanizmów alternatywnych przed wydaniem europejskiego nakazu aresztowania; a także do osądzenia sprawy bez niepotrzebnego późnienia, gdy doszło do aresztowania na mocy europejskiego nakazu aresztowania w celu skrócenia aresztu tymczasowego do minimum; |
| --- | --- |

3.

wzywa państwa członkowskie i ich organy sądowe do zbadania wszystkich istniejących możliwości, jakie daje decyzja ramowa 2002/584/WSiSW (jak na przykład motyw 12), w celu zagwarantowania ochrony praw podstawowych i podstawowych wolności; wzywa również do wyczerpania wszystkich możliwych mechanizmów alternatywnych przed wydaniem europejskiego nakazu aresztowania; a także do osądzenia sprawy bez niepotrzebnego późnienia, gdy doszło do aresztowania na mocy europejskiego nakazu aresztowania w celu skrócenia aresztu tymczasowego do minimum;

| 4. | twierdzi, że pełne uznawanie i szybka wykonalność środków sądowych stanowią krok naprzód w kierunku stworzenia unijnego obszaru wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, oraz podkreśla, że europejski nakaz aresztowania jest narzędziem mającym zasadnicze znaczenie dla skutecznego zwalczania poważnej międzynarodowej przestępczości; |
| --- | --- |

4.

twierdzi, że pełne uznawanie i szybka wykonalność środków sądowych stanowią krok naprzód w kierunku stworzenia unijnego obszaru wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, oraz podkreśla, że europejski nakaz aresztowania jest narzędziem mającym zasadnicze znaczenie dla skutecznego zwalczania poważnej międzynarodowej przestępczości;

| 5. | uważa, że ponieważ problemy podkreślone w motywie F wynikają zarówno ze specyfiki decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, jak i z niepełnego i niezrównoważonego charakteru unijnego obszaru wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, rozwiązania legislacyjne muszą objąć obydwie te kwestie poprzez ciągłe działania zmierzające do ustanowienia standardów minimalnych m.in. dotyczących praw procesowych podejrzanych i oskarżonych oraz środka horyzontalnego ustanawiającego zasady mające zastosowanie do wszystkich instrumentów wzajemnej uznawalności, a jeśli nie jest możliwe przyjęcie takiego środka horyzontalnego lub środek taki nie będzie mógł zaradzić problemom określnym w niniejszej rezolucji – wprowadzenia poprawek do decyzji ramowej 2002/584/WSiSW; |
| --- | --- |

5.

uważa, że ponieważ problemy podkreślone w motywie F wynikają zarówno ze specyfiki decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, jak i z niepełnego i niezrównoważonego charakteru unijnego obszaru wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, rozwiązania legislacyjne muszą objąć obydwie te kwestie poprzez ciągłe działania zmierzające do ustanowienia standardów minimalnych m.in. dotyczących praw procesowych podejrzanych i oskarżonych oraz środka horyzontalnego ustanawiającego zasady mające zastosowanie do wszystkich instrumentów wzajemnej uznawalności, a jeśli nie jest możliwe przyjęcie takiego środka horyzontalnego lub środek taki nie będzie mógł zaradzić problemom określnym w niniejszej rezolucji – wprowadzenia poprawek do decyzji ramowej 2002/584/WSiSW;

| 6. | jest zdania, że zidentyfikowane braki nie tylko osłabiają wzajemne zaufanie, ale także powodują wysokie koszty społeczne i finansowe dla osób zainteresowanych, a także ich rodzin i ogółu społeczeństwa; |
| --- | --- |

6.

jest zdania, że zidentyfikowane braki nie tylko osłabiają wzajemne zaufanie, ale także powodują wysokie koszty społeczne i finansowe dla osób zainteresowanych, a także ich rodzin i ogółu społeczeństwa;

| 7. | w związku z tym zwraca się do Komisji o przedstawienie w ciągu roku od chwili przyjęcia niniejszej rezolucji – na podstawie art. 82 TFUE – wniosków ustawodawczych zgodnych ze szczegółowymi zaleceniami przedstawionymi w załączniku poniżej i przewidujących:






  a) | procedurę, zgodnie z którą środek wzajemnego uznawania może, jeśli jest to konieczne, zostać zatwierdzony w państwie członkowskim wydania przez sędziego, sąd, sędziego śledczego lub prokuratora w celu pokonania różnić interpretacyjnych terminu „organ sądowy”; |
| --- | --- | --- |

7.

w związku z tym zwraca się do Komisji o przedstawienie w ciągu roku od chwili przyjęcia niniejszej rezolucji – na podstawie art. 82 TFUE – wniosków ustawodawczych zgodnych ze szczegółowymi zaleceniami przedstawionymi w załączniku poniżej i przewidujących:

a)

procedurę, zgodnie z którą środek wzajemnego uznawania może, jeśli jest to konieczne, zostać zatwierdzony w państwie członkowskim wydania przez sędziego, sąd, sędziego śledczego lub prokuratora w celu pokonania różnić interpretacyjnych terminu „organ sądowy”;

| b) | kontrolę proporcjonalności – przy wydawaniu decyzji o wzajemnym uznawaniu w oparciu o wszystkie istotne czynniki i okoliczności, takie jak powaga przestępstwa – weryfikującą, czy sprawa jest już gotowa do przekazana organowi sądowemu w celu rozpoczęcia procesu, wpływ na prawa osoby objętej nakazem, w tym ochronę życia prywatnego i rodzinnego, konsekwencje pod względem kosztów oraz dostępność właściwych, mniej inwazyjnych środków; |
| --- | --- |

b)

kontrolę proporcjonalności – przy wydawaniu decyzji o wzajemnym uznawaniu w oparciu o wszystkie istotne czynniki i okoliczności, takie jak powaga przestępstwa – weryfikującą, czy sprawa jest już gotowa do przekazana organowi sądowemu w celu rozpoczęcia procesu, wpływ na prawa osoby objętej nakazem, w tym ochronę życia prywatnego i rodzinnego, konsekwencje pod względem kosztów oraz dostępność właściwych, mniej inwazyjnych środków;

| c) | ustandaryzowaną procedurę konsultacji, zgodnie z którą właściwe organy państwa członkowskiego wydającego i państwa członkowskiego wykonującego mogą wymieniać informacje dotyczące wykonywania orzeczeń sądowych, na przykład w odniesieniu do oceny proporcjonalności, w szczególności w odniesieniu do europejskiego nakazu aresztowania w celu ustalenia gotowości procesowej; |
| --- | --- |

c)

ustandaryzowaną procedurę konsultacji, zgodnie z którą właściwe organy państwa członkowskiego wydającego i państwa członkowskiego wykonującego mogą wymieniać informacje dotyczące wykonywania orzeczeń sądowych, na przykład w odniesieniu do oceny proporcjonalności, w szczególności w odniesieniu do europejskiego nakazu aresztowania w celu ustalenia gotowości procesowej;

| d) | obowiązkową przyczynę odmowy, jeżeli istnieją istotne podstawy, aby twierdzić, że wykonanie środka byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa członkowskiego wykonującego nakaz zgodnie z art. 6 TUE i Kartą, a szczególnie art. 52 ust. 1 odnoszącym się do zasady proporcjonalności; |
| --- | --- |

d)

obowiązkową przyczynę odmowy, jeżeli istnieją istotne podstawy, aby twierdzić, że wykonanie środka byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa członkowskiego wykonującego nakaz zgodnie z art. 6 TUE i Kartą, a szczególnie art. 52 ust. 1 odnoszącym się do zasady proporcjonalności;

| e) | prawo do skutecznego środka prawnego zgodnie z art. 47 ust. 1 Karty oraz z art. 13 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, takie jak prawo do odwołania w wykonującym państwie członkowskim od instrumentu wzajemnego uznawania oraz prawo osoby objętej nakazem do zakwestionowania przed sądem wszelkich przypadków niewywiązania się przez wydające państwo członkowskie ze zobowiązań wobec wykonującego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

e)

prawo do skutecznego środka prawnego zgodnie z art. 47 ust. 1 Karty oraz z art. 13 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, takie jak prawo do odwołania w wykonującym państwie członkowskim od instrumentu wzajemnego uznawania oraz prawo osoby objętej nakazem do zakwestionowania przed sądem wszelkich przypadków niewywiązania się przez wydające państwo członkowskie ze zobowiązań wobec wykonującego państwa członkowskiego;

| f) | lepsze zdefiniowanie przestępstw, w odniesieniu do których europejski nakaz aresztowania powinien mieć zastosowanie, tak aby ułatwiać kontrolę proporcjonalności; |
| --- | --- |

f)

lepsze zdefiniowanie przestępstw, w odniesieniu do których europejski nakaz aresztowania powinien mieć zastosowanie, tak aby ułatwiać kontrolę proporcjonalności;

| 8. | wzywa do jasnego i spójnego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie prawa UE dotyczącego praw procesowych w postępowaniach karnych powiązanych z zastosowaniem europejskiego nakazu aresztowania, w tym prawa do tłumaczenia ustnego i pisemnego w postępowaniu karnym, prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym oraz prawa do powiadomienia osoby trzeciej o zatrzymaniu Oraz prawa do informacji w postępowaniu karnym; |
| --- | --- |

8.

wzywa do jasnego i spójnego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie prawa UE dotyczącego praw procesowych w postępowaniach karnych powiązanych z zastosowaniem europejskiego nakazu aresztowania, w tym prawa do tłumaczenia ustnego i pisemnego w postępowaniu karnym, prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym oraz prawa do powiadomienia osoby trzeciej o zatrzymaniu Oraz prawa do informacji w postępowaniu karnym;

| 9. | wzywa Komisję, by wymagała od państw członkowskich wyczerpujących danych dotyczących działania mechanizmu europejskiego nakazu aresztowania oraz by uwzględniła te dane w kolejnym sprawozdaniu z wdrażania w celu zaproponowania właściwych działań w odpowiedzi na ewentualne problemy: |
| --- | --- |

9.

wzywa Komisję, by wymagała od państw członkowskich wyczerpujących danych dotyczących działania mechanizmu europejskiego nakazu aresztowania oraz by uwzględniła te dane w kolejnym sprawozdaniu z wdrażania w celu zaproponowania właściwych działań w odpowiedzi na ewentualne problemy:

| 10. | wzywa do regularnego przeglądu niewykonanych europejskich nakazów aresztowania i rozważenia, czy powinny one zostać wycofane wraz z odpowiednimi wpisami SIS II i Interpolu; wzywa również do wycofania europejskich nakazów aresztowania i odpowiadających im wpisów SIS II i Interpolu, gdy nakaz został odrzucony z przyczyn obowiązkowych, takich jak zasada ne bis in idem albo niezgodność ze zobowiązaniami dotyczącymi praw człowieka; zwraca się o wprowadzenie przepisu, na podstawie którego wpisy SIS II i Interpolu muszą być obowiązkowo uaktualniane na podstawie informacji dotyczących przyczyn odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania odpowiadającego wpisowi, a wpisy Europolu odpowiednio aktualizowane; |
| --- | --- |

10.

wzywa do regularnego przeglądu niewykonanych europejskich nakazów aresztowania i rozważenia, czy powinny one zostać wycofane wraz z odpowiednimi wpisami SIS II i Interpolu; wzywa również do wycofania europejskich nakazów aresztowania i odpowiadających im wpisów SIS II i Interpolu, gdy nakaz został odrzucony z przyczyn obowiązkowych, takich jak zasada ne bis in idem albo niezgodność ze zobowiązaniami dotyczącymi praw człowieka; zwraca się o wprowadzenie przepisu, na podstawie którego wpisy SIS II i Interpolu muszą być obowiązkowo uaktualniane na podstawie informacji dotyczących przyczyn odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania odpowiadającego wpisowi, a wpisy Europolu odpowiednio aktualizowane;

| 11. | podkreślając kluczowe znaczenie właściwych procedur obejmujących prawo do odwołania, wzywa państwa członkowskie, będące albo państwami członkowskimi wydającymi albo wykonującymi, do zagwarantowania mechanizmów prawnych służących rekompensowaniu szkód wynikających z pomyłek sądowych w odniesieniu do działania instrumentów wzajemnego uznawania, zgodnie z normami określonymi w EKPC oraz w ugruntowanym orzecznictwie ETS; |
| --- | --- |

11.

podkreślając kluczowe znaczenie właściwych procedur obejmujących prawo do odwołania, wzywa państwa członkowskie, będące albo państwami członkowskimi wydającymi albo wykonującymi, do zagwarantowania mechanizmów prawnych służących rekompensowaniu szkód wynikających z pomyłek sądowych w odniesieniu do działania instrumentów wzajemnego uznawania, zgodnie z normami określonymi w EKPC oraz w ugruntowanym orzecznictwie ETS;

| 12. | wzywa Radę do uwzględnienia w zmienionej wersji europejskiego podręcznika „Jak wystawiać europejski nakaz aresztowania” (17195/1/10 REV 1) sześciodniowego terminu na przekazanie przetłumaczonego europejskiego nakazu aresztowania w celu zapewnienia większej jasności i pewności; |
| --- | --- |

12.

wzywa Radę do uwzględnienia w zmienionej wersji europejskiego podręcznika „Jak wystawiać europejski nakaz aresztowania” (17195/1/10 REV 1) sześciodniowego terminu na przekazanie przetłumaczonego europejskiego nakazu aresztowania w celu zapewnienia większej jasności i pewności;

| 13. | wzywa państwa członkowskie i Komisję do współpracy na rzecz zacieśniania sieci kontaktów sędziów, prokuratorów i obrońców w sprawach karnych w celu ułatwiania skutecznej i uzasadnionej procedury europejskiego nakazu aresztowania oraz do zaproponowania odpowiednich szkoleń na szczeblu krajowym i unijnym dla pracowników wymiaru sprawiedliwości i prawników w zakresie m. in. języków, właściwego stosowania europejskiego nakazu aresztowania oraz powiązanego wykorzystania różnych instrumentów wzajemnego uznawania; wzywa Komisję do opracowania praktycznego podręcznika UE, który byłby skierowany do obrońców zaangażowanych w postępowania wszczęte na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, łatwo dostępny w całej Unii, uwzględniający obecne działania Europejskiej Rady Adwokatów Karnistów w tej dziedzinie oraz uzupełniający względem podręczników krajowych; |
| --- | --- |

13.

wzywa państwa członkowskie i Komisję do współpracy na rzecz zacieśniania sieci kontaktów sędziów, prokuratorów i obrońców w sprawach karnych w celu ułatwiania skutecznej i uzasadnionej procedury europejskiego nakazu aresztowania oraz do zaproponowania odpowiednich szkoleń na szczeblu krajowym i unijnym dla pracowników wymiaru sprawiedliwości i prawników w zakresie m. in. języków, właściwego stosowania europejskiego nakazu aresztowania oraz powiązanego wykorzystania różnych instrumentów wzajemnego uznawania; wzywa Komisję do opracowania praktycznego podręcznika UE, który byłby skierowany do obrońców zaangażowanych w postępowania wszczęte na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, łatwo dostępny w całej Unii, uwzględniający obecne działania Europejskiej Rady Adwokatów Karnistów w tej dziedzinie oraz uzupełniający względem podręczników krajowych;

| 14. | wzywa Komisję do ułatwiania utworzenia odrębnej Sieci Sądowej ds. Europejskiego Nakazu Aresztowania czy sieci obrońców zajmujących się europejskim wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych i sprawami o ekstradycję, a także do zapewnienia im oraz Europejskiej Sieci Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości odpowiedniego finansowania; jest zdania, że Komisja może zapewnić odpowiednie finansowanie poprzez istniejące programy w unijnym obszarze wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję do ułatwiania utworzenia odrębnej Sieci Sądowej ds. Europejskiego Nakazu Aresztowania czy sieci obrońców zajmujących się europejskim wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych i sprawami o ekstradycję, a także do zapewnienia im oraz Europejskiej Sieci Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości odpowiedniego finansowania; jest zdania, że Komisja może zapewnić odpowiednie finansowanie poprzez istniejące programy w unijnym obszarze wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych;

| 15. | wzywa Komisję do ustanowienia bazy danych UE gromadzącej całe orzecznictwo krajowe dotyczące europejskich nakazów aresztowania i innych procedur wzajemnego uznawania oraz do zapewnienia do niej łatwego dostępu, tak aby ułatwić pracę prawników oraz monitorowanie i ocenę wdrażania i wszelkich pojawiających się problemów; |
| --- | --- |

15.

wzywa Komisję do ustanowienia bazy danych UE gromadzącej całe orzecznictwo krajowe dotyczące europejskich nakazów aresztowania i innych procedur wzajemnego uznawania oraz do zapewnienia do niej łatwego dostępu, tak aby ułatwić pracę prawników oraz monitorowanie i ocenę wdrażania i wszelkich pojawiających się problemów;

| 16. | podkreśla powiązanie pomiędzy warunkami panującymi w zakładach karnych a środkami europejskiego nakazu aresztowania oraz przypomina państwom członkowskim, że art. 3 EKPC oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka nakładają na państwa członkowskie nie tylko obowiązki negatywne, zakazując im poddawania więźniów nieludzkiemu i poniżającemu traktowaniu, ale także obowiązki pozytywne, każąc im zagwarantować, by warunki w zakładach karnych nie uwłaczały godności ludzkiej oraz by w przypadku naruszenia tych praw prowadzono szczegółowe i skuteczne dochodzenia; wzywa państwa członkowskie do szczególnego uwzględnienia praw osób w wyjątkowo trudnej sytuacji oraz, w ogólnej perspektywie, do dogłębnego przeanalizowania rozwiązań alternatywnych wobec pozbawienia wolności; |
| --- | --- |

16.

podkreśla powiązanie pomiędzy warunkami panującymi w zakładach karnych a środkami europejskiego nakazu aresztowania oraz przypomina państwom członkowskim, że art. 3 EKPC oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka nakładają na państwa członkowskie nie tylko obowiązki negatywne, zakazując im poddawania więźniów nieludzkiemu i poniżającemu traktowaniu, ale także obowiązki pozytywne, każąc im zagwarantować, by warunki w zakładach karnych nie uwłaczały godności ludzkiej oraz by w przypadku naruszenia tych praw prowadzono szczegółowe i skuteczne dochodzenia; wzywa państwa członkowskie do szczególnego uwzględnienia praw osób w wyjątkowo trudnej sytuacji oraz, w ogólnej perspektywie, do dogłębnego przeanalizowania rozwiązań alternatywnych wobec pozbawienia wolności;

| 17. | aby zapewnić skuteczność ram dotyczących wzajemnego uznawania, wzywa Komisję do zbadania środków prawnych i finansowych dostępnych na szczeblu unijnym na rzecz poprawy standardów panujących w zakładach karnych, w tym wniosków ustawodawczych w sprawie warunków tymczasowego aresztowania; |
| --- | --- |

17.

aby zapewnić skuteczność ram dotyczących wzajemnego uznawania, wzywa Komisję do zbadania środków prawnych i finansowych dostępnych na szczeblu unijnym na rzecz poprawy standardów panujących w zakładach karnych, w tym wniosków ustawodawczych w sprawie warunków tymczasowego aresztowania;

| 18. | potwierdza, iż zalecenia te są zgodne z prawami podstawowymi, z zasadą pomocniczości i z zasadą proporcjonalności; |
| --- | --- |

18.

potwierdza, iż zalecenia te są zgodne z prawami podstawowymi, z zasadą pomocniczości i z zasadą proporcjonalności;

| 19. | jest zdania, że wszelkie konsekwencje finansowe żądanych wniosków dla budżetu Unii powinny zostać zawarte w istniejących pozycjach budżetowych; podkreśla, że zarówno dla państw członkowskich, jak i dla obywateli przyjęcie i wdrożenie tych wniosków umożliwiłoby znaczne oszczędności pod względem kosztów i czasu, a zatem przyniosłoby korzyści z perspektywy gospodarczej i społecznej, jak wyraźnie zaznaczono w ocenie europejskiej wartości dodanej środków unijnych dotyczących przeglądu europejskiego nakazu aresztowania; |
| --- | --- |

19.

jest zdania, że wszelkie konsekwencje finansowe żądanych wniosków dla budżetu Unii powinny zostać zawarte w istniejących pozycjach budżetowych; podkreśla, że zarówno dla państw członkowskich, jak i dla obywateli przyjęcie i wdrożenie tych wniosków umożliwiłoby znaczne oszczędności pod względem kosztów i czasu, a zatem przyniosłoby korzyści z perspektywy gospodarczej i społecznej, jak wyraźnie zaznaczono w ocenie europejskiej wartości dodanej środków unijnych dotyczących przeglądu europejskiego nakazu aresztowania;

| 20. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz szczegółowych zaleceń zawartych w załączniku Komisji i Radzie; |
| --- | --- |

20.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji oraz szczegółowych zaleceń zawartych w załączniku Komisji i Radzie;

---

(1)  Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1.

(2)  Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1.

(3)  P7_TA(2013)0444.

(4)  Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 73.

(5)  Dz.U. C 168 E z 14.6.2013, s. 82.

(6)  Dz.U. C 102 E z 28.4.2004, s. 154.

(7)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI: ZALECENIA DOTYCZĄCE NIEKTÓRYCH PLANOWANYCH PROJEKTÓW LEGISLACYJNYCH

Procedura zatwierdzania w przypadku unijnych instrumentów prawnych wzajemnego uznawania:

| — | „organ wydający” w unijnym prawodawstwie karnym określa się jako:






  (i) | sędziego, sąd, sędziego śledczego lub prokuratora właściwego w danej sprawie lub |
| --- | --- | --- |

—

„organ wydający” w unijnym prawodawstwie karnym określa się jako:

(i)

sędziego, sąd, sędziego śledczego lub prokuratora właściwego w danej sprawie lub

| (ii) | inny właściwy organ, określony przez wydające państwo członkowskie, pod warunkiem, że czynność do wykonania jest zatwierdzana – po zbadaniu jej zgodności z warunkami wydawania instrumentu – przez sędziego, sąd, sędziego śledczego lub prokuratora w wydającym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(ii)

inny właściwy organ, określony przez wydające państwo członkowskie, pod warunkiem, że czynność do wykonania jest zatwierdzana – po zbadaniu jej zgodności z warunkami wydawania instrumentu – przez sędziego, sąd, sędziego śledczego lub prokuratora w wydającym państwie członkowskim.

Kontrola proporcjonalności w przypadku wydawania unijnych instrumentów prawnych wzajemnego uznawania:

| — | wydając decyzję o wykonaniu w innym państwie członkowskim, właściwy organ dokładnie ocenia potrzebę wymaganego środka na podstawie wszystkich istotnych czynników i okoliczności, biorąc pod uwagę prawa podejrzanych i oskarżonych oraz dostępność właściwych, mniej inwazyjnych środków, aby osiągnąć zamierzone cele, i stosuje najmniej inwazyjny dostępny środek. W przypadku gdy organ wykonujący ma powody sądzić, że środek jest nieproporcjonalny, organ ten może skonsultować się z organem wydającym w sprawie celowości wykonania decyzji o wzajemnym uznawaniu. Po przeprowadzeniu takich konsultacji organ wydający może podjąć decyzję o wycofaniu decyzji o wzajemnym uznawaniu. |
| --- | --- |

—

wydając decyzję o wykonaniu w innym państwie członkowskim, właściwy organ dokładnie ocenia potrzebę wymaganego środka na podstawie wszystkich istotnych czynników i okoliczności, biorąc pod uwagę prawa podejrzanych i oskarżonych oraz dostępność właściwych, mniej inwazyjnych środków, aby osiągnąć zamierzone cele, i stosuje najmniej inwazyjny dostępny środek. W przypadku gdy organ wykonujący ma powody sądzić, że środek jest nieproporcjonalny, organ ten może skonsultować się z organem wydającym w sprawie celowości wykonania decyzji o wzajemnym uznawaniu. Po przeprowadzeniu takich konsultacji organ wydający może podjąć decyzję o wycofaniu decyzji o wzajemnym uznawaniu.

Procedura konsultacji między właściwymi organami w wydającym państwie członkowskim i w wykonującym państwie członkowskim, która ma mieć zastosowanie do unijnych instrumentów prawnych wzajemnego uznawania:

| — | bez uszczerbku dla możliwości wykorzystania przez właściwe organy wykonujące przyczyny odmowy dostępna powinna być standardowa procedura, zgodnie z którą właściwe organy wydającego państwa członkowskiego i wykonującego państwa członkowskiego wymieniają informacje i konsultują się wzajemnie w celu ułatwienia sprawnego i skutecznego stosowania odpowiednich instrumentów wzajemnego uznawania lub ochrony praw podstawowych danej osoby, takich jak ocena proporcjonalności, w tym w odniesieniu do europejskiego nakazu aresztowania, w celu ustalenia gotowości procesowej. |
| --- | --- |

—

bez uszczerbku dla możliwości wykorzystania przez właściwe organy wykonujące przyczyny odmowy dostępna powinna być standardowa procedura, zgodnie z którą właściwe organy wydającego państwa członkowskiego i wykonującego państwa członkowskiego wymieniają informacje i konsultują się wzajemnie w celu ułatwienia sprawnego i skutecznego stosowania odpowiednich instrumentów wzajemnego uznawania lub ochrony praw podstawowych danej osoby, takich jak ocena proporcjonalności, w tym w odniesieniu do europejskiego nakazu aresztowania, w celu ustalenia gotowości procesowej.

Przyczyna odmowy w oparciu o prawa podstawowe, która ma mieć zastosowanie do unijnych instrumentów prawnych wzajemnego uznawania:

| — | istnieją istotne podstawy, aby twierdzić, że wykonanie środka byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa członkowskiego wykonującego nakaz zgodnie z art. 6 TUE i Kartą. |
| --- | --- |

—

istnieją istotne podstawy, aby twierdzić, że wykonanie środka byłoby niezgodne ze zobowiązaniami państwa członkowskiego wykonującego nakaz zgodnie z art. 6 TUE i Kartą.

Przepis dotyczący skutecznych środków prawnych mających zastosowanie do unijnych instrumentów wzajemnego uznawania:

| — | państwa członkowskie dopilnowują – zgodnie z Kartą, ugruntowanym orzecznictwem ETS i EKPC – aby każdy, kogo prawa i swobody zostały naruszone w drodze decyzji, działania lub zaniechania w stosowaniu instrumentu wzajemnego uznawania w sprawach karnych, miał prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem. Jeśli środek taki jest stosowany w wykonującym państwie członkowskim i ma skutek zawieszający, ostateczna decyzja w sprawie takiego środka zostanie podjęta w terminie określonym w mającym zastosowanie instrumencie wzajemnego uznawania lub, gdy brak jednoznacznych terminów, z wystarczającą gotowością do zagwarantowania, że cel procedury wzajemnego uznawania nie jest zagrożony. |
| --- | --- |

—

państwa członkowskie dopilnowują – zgodnie z Kartą, ugruntowanym orzecznictwem ETS i EKPC – aby każdy, kogo prawa i swobody zostały naruszone w drodze decyzji, działania lub zaniechania w stosowaniu instrumentu wzajemnego uznawania w sprawach karnych, miał prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem. Jeśli środek taki jest stosowany w wykonującym państwie członkowskim i ma skutek zawieszający, ostateczna decyzja w sprawie takiego środka zostanie podjęta w terminie określonym w mającym zastosowanie instrumencie wzajemnego uznawania lub, gdy brak jednoznacznych terminów, z wystarczającą gotowością do zagwarantowania, że cel procedury wzajemnego uznawania nie jest zagrożony.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/141 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/141

---

P7_TA(2014)0175

Dobrowolna umowa o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji dotycząca egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium UE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie zawarcia Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (2013/2990(RSP))

(2017/C 285/19)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady w sprawie zawarcia Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady w sprawie zawarcia Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (1),

| — | uwzględniając Dobrowolną umowę o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Dobrowolną umowę o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (2),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę zgodnie z art. 207 ust. 3 akapit pierwszy, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0344/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę zgodnie z art. 207 ust. 3 akapit pierwszy, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0344/2013),

| — | uwzględniając Deklarację praw ludów tubylczych ONZ (przyjętą rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 61/295 w dniu 13 września 2007 r.) (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Deklarację praw ludów tubylczych ONZ (przyjętą rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 61/295 w dniu 13 września 2007 r.) (3),

| — | uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 995/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 października 2010 r. ustanawiające obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 995/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 października 2010 r. ustanawiające obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (4),

| — | uwzględniając sprawozdanie Banku Światowego z dnia 14 marca 2012 r. zatytułowane „Justice for forests: improving criminal justice efforts to combat illegal logging” [Sprawiedliwość dla lasów: poprawa skuteczności wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych w walce z nielegalnym pozyskiwaniem drewna] (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Banku Światowego z dnia 14 marca 2012 r. zatytułowane „Justice for forests: improving criminal justice efforts to combat illegal logging” [Sprawiedliwość dla lasów: poprawa skuteczności wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych w walce z nielegalnym pozyskiwaniem drewna] (5),

| — | uwzględniając sprawozdanie organizacji Human Rights Watch z dnia 16 lipca 2013 r. zatytułowane „The dark side of green growth: Human rights impacts of weak governance in Indonesia’s forestry sector” [Ciemna strona zielonego wzrostu: wpływ nieskutecznego zarządzania indonezyjskim sektorem leśnictwa na prawa człowieka] (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie organizacji Human Rights Watch z dnia 16 lipca 2013 r. zatytułowane „The dark side of green growth: Human rights impacts of weak governance in Indonesia’s forestry sector” [Ciemna strona zielonego wzrostu: wpływ nieskutecznego zarządzania indonezyjskim sektorem leśnictwa na prawa człowieka] (6),

| — | uwzględniając Umowę ramową o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji z dnia 9 listopada 2009 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę ramową o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji z dnia 9 listopada 2009 r.,

| — | uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w dniu 30 września 2013 r. rządy Indonezji i UE podpisały Dobrowolną umowę o partnerstwie w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (FLEGT), potwierdzając wzajemne zaangażowanie na rzecz zapewnienia, by drewno sprowadzane do UE było produkowane, pozyskiwane i transportowane legalnie; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w dniu 30 września 2013 r. rządy Indonezji i UE podpisały Dobrowolną umowę o partnerstwie w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (FLEGT), potwierdzając wzajemne zaangażowanie na rzecz zapewnienia, by drewno sprowadzane do UE było produkowane, pozyskiwane i transportowane legalnie;

| B. | mając na uwadze, że dobrowolne umowy o partnerstwie mają za zadanie eliminowanie nielegalnego pozyskiwania drewna, poprawę zarządzania lasami, a w konsekwencji mają umożliwić zrównoważoną gospodarkę leśną, jak również wspieranie światowych działań na rzecz położenia kresu wylesianiu i degradacji lasów; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że dobrowolne umowy o partnerstwie mają za zadanie eliminowanie nielegalnego pozyskiwania drewna, poprawę zarządzania lasami, a w konsekwencji mają umożliwić zrównoważoną gospodarkę leśną, jak również wspieranie światowych działań na rzecz położenia kresu wylesianiu i degradacji lasów;

| C. | mając na uwadze, że dobrowolne umowy o partnerstwie mają na celu promowanie zmian systemowych w sektorze leśnictwa, które będą wynagradzać działania uczciwych podmiotów gospodarczych, nabywających drewno z legalnych i wiarygodnych źródeł, a także chronić ich przed nieuczciwą konkurencją; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że dobrowolne umowy o partnerstwie mają na celu promowanie zmian systemowych w sektorze leśnictwa, które będą wynagradzać działania uczciwych podmiotów gospodarczych, nabywających drewno z legalnych i wiarygodnych źródeł, a także chronić ich przed nieuczciwą konkurencją;

| D. | mając na uwadze, że Indonezja zajmuje trzecie miejsce na świecie pod względem powierzchni lasów tropikalnych po Amazonii i Kotlinie Konga, przy czym kraj ten emituje również dużą ilość gazów cieplarnianych, przede wszystkim w związku z przekształceniem lasów tropikalnych oraz bogatych w węgiel torfowisk w grunty przeznaczone do innego użytku, na przykład do produkcji oleju palmowego oraz papieru; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Indonezja zajmuje trzecie miejsce na świecie pod względem powierzchni lasów tropikalnych po Amazonii i Kotlinie Konga, przy czym kraj ten emituje również dużą ilość gazów cieplarnianych, przede wszystkim w związku z przekształceniem lasów tropikalnych oraz bogatych w węgiel torfowisk w grunty przeznaczone do innego użytku, na przykład do produkcji oleju palmowego oraz papieru;

| E. | mając na uwadze, że w latach 2009-2011 Indonezja straciła przynajmniej 1 240 000 ha lasów; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w latach 2009-2011 Indonezja straciła przynajmniej 1 240 000 ha lasów;

| F. | mając na uwadze, że jedynie 10 % (pod względem wartości) indonezyjskiego drewna i produktów z drewna trafia obecnie do UE, natomiast większość eksportuje się do krajów azjatyckich, w związku z czym dobrowolna umowa o partnerstwie jest ważnym dokumentem wyznaczającym standardy dla całego indonezyjskiego przemysłu drzewnego; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że jedynie 10 % (pod względem wartości) indonezyjskiego drewna i produktów z drewna trafia obecnie do UE, natomiast większość eksportuje się do krajów azjatyckich, w związku z czym dobrowolna umowa o partnerstwie jest ważnym dokumentem wyznaczającym standardy dla całego indonezyjskiego przemysłu drzewnego;

| G. | mając na uwadze, że w opinii Interpolu i zgodnie z analizą Banku Światowego z 2012 r. sektor leśnictwa w Indonezji charakteryzuje wysokie ryzyko prania pieniędzy i oszustw podatkowych; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w opinii Interpolu i zgodnie z analizą Banku Światowego z 2012 r. sektor leśnictwa w Indonezji charakteryzuje wysokie ryzyko prania pieniędzy i oszustw podatkowych;

| H. | mając na uwadze, że według organizacji Human Rights Watch w latach 2007-2011 korupcja, oszustwa podatkowe i pranie pieniędzy w sektorze leśnictwa kosztowały ten kraj aż 7 mld USD; mając na uwadze, że wiceprzewodniczący indonezyjskiej komisji ds. zwalczania korupcji stwierdził, że sektor leśnictwa jest „źródłem nieograniczonej korupcji” (7); mając na uwadze, że w ostatnich latach Indonezja poczyniła jednak znaczne postępy w zakresie ścigania przestępstw finansowych, czego dowodzi skazanie w grudniu 2012 r. przez Sąd Najwyższy producenta oleju palmowego Asian Agri Group za oszustwa podatkowe; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że według organizacji Human Rights Watch w latach 2007-2011 korupcja, oszustwa podatkowe i pranie pieniędzy w sektorze leśnictwa kosztowały ten kraj aż 7 mld USD; mając na uwadze, że wiceprzewodniczący indonezyjskiej komisji ds. zwalczania korupcji stwierdził, że sektor leśnictwa jest „źródłem nieograniczonej korupcji” (7); mając na uwadze, że w ostatnich latach Indonezja poczyniła jednak znaczne postępy w zakresie ścigania przestępstw finansowych, czego dowodzi skazanie w grudniu 2012 r. przez Sąd Najwyższy producenta oleju palmowego Asian Agri Group za oszustwa podatkowe;

| I. | mając na uwadze, że obie strony muszą porozumieć się co do indonezyjskiego systemu gwarancji legalności drewna (Sistem Verifikasi Legalitas Kayu (SVLK)), aby indonezyjskie drewno i wyroby z drewna objęte dobrowolną umową o partnerstwie mogły być wprowadzane na rynek UE jako drewno objęte zezwoleniem FLEGT, czyli były automatycznie uznawane za legalne na mocy rozporządzenia UE w sprawie drewna (8), |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że obie strony muszą porozumieć się co do indonezyjskiego systemu gwarancji legalności drewna (Sistem Verifikasi Legalitas Kayu (SVLK)), aby indonezyjskie drewno i wyroby z drewna objęte dobrowolną umową o partnerstwie mogły być wprowadzane na rynek UE jako drewno objęte zezwoleniem FLEGT, czyli były automatycznie uznawane za legalne na mocy rozporządzenia UE w sprawie drewna (8),

| J. | mając na uwadze, że indonezyjski SVLK jest aktualnie poddawany rewizji, aby dostosować go do wymogów dobrowolnej umowy o partnerstwie; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że indonezyjski SVLK jest aktualnie poddawany rewizji, aby dostosować go do wymogów dobrowolnej umowy o partnerstwie;

| K. | mając na uwadze, że na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT (9) Komisja uprawniona jest do przyjęcia szczegółowych wymogów dotyczących wydawania zezwoleń FLEGT oraz do zmiany listy krajów partnerskich i ich wyznaczonych organów wydających zezwolenia określonych w załączniku I do tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT (9) Komisja uprawniona jest do przyjęcia szczegółowych wymogów dotyczących wydawania zezwoleń FLEGT oraz do zmiany listy krajów partnerskich i ich wyznaczonych organów wydających zezwolenia określonych w załączniku I do tego rozporządzenia;

| L. | mając na uwadze, że dnia 6 maja 2013 r. Trybunał Konstytucyjny Indonezji orzekł, że lasy należące zwyczajowo do ludności tubylczej nie powinny być klasyfikowane w kategorii „obszarów lasów państwowych”, co byłoby pierwszym krokiem na drodze do szerszego uznawania praw ludności tubylczej na archipelagu; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że dnia 6 maja 2013 r. Trybunał Konstytucyjny Indonezji orzekł, że lasy należące zwyczajowo do ludności tubylczej nie powinny być klasyfikowane w kategorii „obszarów lasów państwowych”, co byłoby pierwszym krokiem na drodze do szerszego uznawania praw ludności tubylczej na archipelagu;

| 1. | wyraża uznanie dla ogromnych dobrowolnych starań Indonezji na rzecz rozwiązania szerzącego się problemu nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z tym handlu poprzez opracowanie SVLK w ramach wielostronnego procesu, a zwłaszcza gratuluje znacznych postępów osiągniętych w ostatnich miesiącach; jest jednak nadal zaniepokojony pewnymi problemami; przypomina, że aby zezwolenia FLEGT mogły być oficjalnie wydawane SVLK musi funkcjonować z myślą o realizacji celów dobrowolnej umowy o partnerstwie; |
| --- | --- |

1.

wyraża uznanie dla ogromnych dobrowolnych starań Indonezji na rzecz rozwiązania szerzącego się problemu nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z tym handlu poprzez opracowanie SVLK w ramach wielostronnego procesu, a zwłaszcza gratuluje znacznych postępów osiągniętych w ostatnich miesiącach; jest jednak nadal zaniepokojony pewnymi problemami; przypomina, że aby zezwolenia FLEGT mogły być oficjalnie wydawane SVLK musi funkcjonować z myślą o realizacji celów dobrowolnej umowy o partnerstwie;

| 2. | z zadowoleniem przyjmuje wynik negocjacji w sprawie dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej; po raz kolejny potwierdza poparcie dla zawarcia tej umowy, a także chęć wsparcia jej pomyślnej realizacji; |
| --- | --- |

2.

z zadowoleniem przyjmuje wynik negocjacji w sprawie dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji w dziedzinie egzekwowania prawa, zarządzania i handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej; po raz kolejny potwierdza poparcie dla zawarcia tej umowy, a także chęć wsparcia jej pomyślnej realizacji;

| 3. | zwraca uwagę, że jak dotąd nie wszystkie wspomniane źródła drewna w kraju uzyskały zezwolenie SVLK i że do łańcucha dostaw nadal wprowadza się pewne ilości niesprawdzonego drewna; |
| --- | --- |

3.

zwraca uwagę, że jak dotąd nie wszystkie wspomniane źródła drewna w kraju uzyskały zezwolenie SVLK i że do łańcucha dostaw nadal wprowadza się pewne ilości niesprawdzonego drewna;

| 4. | podkreśla znaczenie rozszerzenia zakresu systemu SVLK (łącznie z audytem) na wszystkie obszary produkcji drewna i wszystkie etapy łańcucha dostaw oraz zapewnienia, aby sprawdzone, legalne drewno było oddzielane od drewna niesprawdzonego, aby uniemożliwić wprowadzanie tego ostatniego do łańcucha dostaw SVLK; |
| --- | --- |

4.

podkreśla znaczenie rozszerzenia zakresu systemu SVLK (łącznie z audytem) na wszystkie obszary produkcji drewna i wszystkie etapy łańcucha dostaw oraz zapewnienia, aby sprawdzone, legalne drewno było oddzielane od drewna niesprawdzonego, aby uniemożliwić wprowadzanie tego ostatniego do łańcucha dostaw SVLK;

| 5. | uważa kwestię przekształcania lasów za stały problem indonezyjskiego systemu zarządzania użytkowaniem gruntów; ubolewa nad tym, że obecnie w ramach systemu SVLK nie sprawdza się, w jaki sposób przyznaje się przedsiębiorstwom zezwolenia na przekształcanie lasów, zwłaszcza pod kątem przeprowadzania przez nie ocen oddziaływania na środowisko (AMDAL) i przestrzegania ograniczeń nałożonych w procesie uzyskiwania zezwolenia na przekształcenie lasów; |
| --- | --- |

5.

uważa kwestię przekształcania lasów za stały problem indonezyjskiego systemu zarządzania użytkowaniem gruntów; ubolewa nad tym, że obecnie w ramach systemu SVLK nie sprawdza się, w jaki sposób przyznaje się przedsiębiorstwom zezwolenia na przekształcanie lasów, zwłaszcza pod kątem przeprowadzania przez nie ocen oddziaływania na środowisko (AMDAL) i przestrzegania ograniczeń nałożonych w procesie uzyskiwania zezwolenia na przekształcenie lasów;

| 6. | zwraca uwagę, że aktualny SVLK pozwala na uznanie operacji pozyskiwania drewna za legalne nawet wówczas, gdy nie rozstrzygnięto roszczeń do użytkowania gruntów zgłaszanych przez ludność tubylczą i społeczności lub nie wypłacono odpowiedniego odszkodowania; wzywa Komisję, by zaapelowała do rządu Indonezji o zagwarantowanie tradycyjnych praw wspólnot do lasów oraz o to, by w weryfikacji legalności uwzględniano wolną, uprzednią i świadomą zgodę ludności tubylczej i społeczności lokalnej, a także odszkodowanie za utratę dostępu do gruntów leśnych, oraz by organy dokonujące weryfikacji uzyskały uprawnienie do dokonania oceny, czy przedsiębiorstwa szanują lokalne prawo do użytkowania gruntów i czy granice gruntów wytyczono zgodnie z prawem; |
| --- | --- |

6.

zwraca uwagę, że aktualny SVLK pozwala na uznanie operacji pozyskiwania drewna za legalne nawet wówczas, gdy nie rozstrzygnięto roszczeń do użytkowania gruntów zgłaszanych przez ludność tubylczą i społeczności lub nie wypłacono odpowiedniego odszkodowania; wzywa Komisję, by zaapelowała do rządu Indonezji o zagwarantowanie tradycyjnych praw wspólnot do lasów oraz o to, by w weryfikacji legalności uwzględniano wolną, uprzednią i świadomą zgodę ludności tubylczej i społeczności lokalnej, a także odszkodowanie za utratę dostępu do gruntów leśnych, oraz by organy dokonujące weryfikacji uzyskały uprawnienie do dokonania oceny, czy przedsiębiorstwa szanują lokalne prawo do użytkowania gruntów i czy granice gruntów wytyczono zgodnie z prawem;

| 7. | zachęca rząd Indonezji do zapewnienia, aby w procesie wydawania zezwoleń nie dyskryminowano małych i średnich przedsiębiorstw; |
| --- | --- |

7.

zachęca rząd Indonezji do zapewnienia, aby w procesie wydawania zezwoleń nie dyskryminowano małych i średnich przedsiębiorstw;

| 8. | wzywa Komisję, by wezwała rząd Indonezji do zagwarantowania, by:






  — | wszystkie źródła drewna i cała dokumentacja potwierdzająca ich legalność podlegały kontroli, która obejmuje sprawdzenie, czy przedsiębiorstwa sektora drzewnego miały w ogóle prawo do pozyskania drewna, |
| --- | --- | --- |

8.

wzywa Komisję, by wezwała rząd Indonezji do zagwarantowania, by:

—

wszystkie źródła drewna i cała dokumentacja potwierdzająca ich legalność podlegały kontroli, która obejmuje sprawdzenie, czy przedsiębiorstwa sektora drzewnego miały w ogóle prawo do pozyskania drewna,

| — | drewno i produkty z drewna objęte zezwoleniem i nim nieobjęte były przechowywane oddzielnie, |
| --- | --- |

—

drewno i produkty z drewna objęte zezwoleniem i nim nieobjęte były przechowywane oddzielnie,

| — | przekształcanie lasów naturalnych ograniczano do minimum, a legalne pochodzenie drewna z obszarów przekształconych sprawdzano, co obejmowałoby przeprowadzenie AMDAL lub spełnienie jej warunków dotyczących użytkowania gruntów, w odniesieniu do których wydano zezwolenie; |
| --- | --- |

—

przekształcanie lasów naturalnych ograniczano do minimum, a legalne pochodzenie drewna z obszarów przekształconych sprawdzano, co obejmowałoby przeprowadzenie AMDAL lub spełnienie jej warunków dotyczących użytkowania gruntów, w odniesieniu do których wydano zezwolenie;

| 9. | wzywa rząd Indonezji, aby z myślą o poprawie wiarygodności kraju w zakresie wydawania zezwoleń FLEGT uzupełniał weryfikację zgodności z prawem na mocy SVLK zdecydowanymi działaniami na rzecz walki z przestępstwami finansowymi powiązanymi z sektorem leśnictwa, takimi jak pranie pieniędzy i oszustwa podatkowe; |
| --- | --- |

9.

wzywa rząd Indonezji, aby z myślą o poprawie wiarygodności kraju w zakresie wydawania zezwoleń FLEGT uzupełniał weryfikację zgodności z prawem na mocy SVLK zdecydowanymi działaniami na rzecz walki z przestępstwami finansowymi powiązanymi z sektorem leśnictwa, takimi jak pranie pieniędzy i oszustwa podatkowe;

| 10. | wzywa rząd Indonezji do podjęcia działań w związku z niedawną decyzją egzekwowania przepisów podatkowych oraz do wymagania dokumentacji potwierdzającej, że przedsiębiorstwa eksportujące drewno w pełni przestrzegają indonezyjskich ustaw podatkowych i ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy z 2010 r.; |
| --- | --- |

10.

wzywa rząd Indonezji do podjęcia działań w związku z niedawną decyzją egzekwowania przepisów podatkowych oraz do wymagania dokumentacji potwierdzającej, że przedsiębiorstwa eksportujące drewno w pełni przestrzegają indonezyjskich ustaw podatkowych i ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy z 2010 r.;

| 11. | z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę „jednej mapy” podjętą przez rząd Indonezji, której celem jest rozszerzenie dostępu ludności do aktualnych i przejrzystych danych i map, bez których właściwe zarządzanie lasami w Indonezji mogłoby być utrudnione ze względu na niespójne i różniące się od siebie interpretacje prawa, a także konflikty ze społecznościami lokalnymi i ludnością tubylczą; podkreśla, że niezależne podmioty monitorujące lasy muszą mieć dostęp do takich podstawowych informacji, aby mogły wywiązywać się ze swoich obowiązków w sposób wiarygodny, oraz że mapy zezwoleń, plany pozyskania drewna i informacje na temat zezwoleń powinny być dostępne w publicznym rejestrze; wzywa rząd Indonezji, aby nadał impetu inicjatywie „jednej mapy” i opublikował jej pierwszą wersję, w tym informacje dotyczące zezwoleń na korzystanie z lasów oraz roszczeń użytkowania gruntów; |
| --- | --- |

11.

z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę „jednej mapy” podjętą przez rząd Indonezji, której celem jest rozszerzenie dostępu ludności do aktualnych i przejrzystych danych i map, bez których właściwe zarządzanie lasami w Indonezji mogłoby być utrudnione ze względu na niespójne i różniące się od siebie interpretacje prawa, a także konflikty ze społecznościami lokalnymi i ludnością tubylczą; podkreśla, że niezależne podmioty monitorujące lasy muszą mieć dostęp do takich podstawowych informacji, aby mogły wywiązywać się ze swoich obowiązków w sposób wiarygodny, oraz że mapy zezwoleń, plany pozyskania drewna i informacje na temat zezwoleń powinny być dostępne w publicznym rejestrze; wzywa rząd Indonezji, aby nadał impetu inicjatywie „jednej mapy” i opublikował jej pierwszą wersję, w tym informacje dotyczące zezwoleń na korzystanie z lasów oraz roszczeń użytkowania gruntów;

| 12. | wzywa Komisję, aby poprzez udział we wspólnym komitecie wykonawczym zapewniła podjęcie odpowiednich działań w związku z ryzykiem nadużyć i korupcji, również w drodze przygotowania planu kontroli nadużyć finansowych opartego na ryzyku; |
| --- | --- |

12.

wzywa Komisję, aby poprzez udział we wspólnym komitecie wykonawczym zapewniła podjęcie odpowiednich działań w związku z ryzykiem nadużyć i korupcji, również w drodze przygotowania planu kontroli nadużyć finansowych opartego na ryzyku;

| 13. | uznaje fakt, że weryfikacja legalności drewna zależy prawie wyłącznie od wyników kontroli i niezależnego monitorowania; chwali oficjalną rolę SVLK w zakresie niezależnego nadzoru ze strony społeczeństwa obywatelskiego; zauważa jednak, że zdolność sieci niezależnego monitorowania jest nadal poważnie ograniczona pod względem zasobów ludzkich i finansowych; |
| --- | --- |

13.

uznaje fakt, że weryfikacja legalności drewna zależy prawie wyłącznie od wyników kontroli i niezależnego monitorowania; chwali oficjalną rolę SVLK w zakresie niezależnego nadzoru ze strony społeczeństwa obywatelskiego; zauważa jednak, że zdolność sieci niezależnego monitorowania jest nadal poważnie ograniczona pod względem zasobów ludzkich i finansowych;

| 14. | wzywa Komisję, aby domagała się od rządu Indonezji zapewnienia, by kontrolerzy i organy weryfikacyjne oraz niezależne podmioty monitorujące lasy były odpowiednio finansowane i wyszkolone w celu zapewnienia regularnego monitorowania w terenie, wyrywkowych weryfikacji i kontroli; |
| --- | --- |

14.

wzywa Komisję, aby domagała się od rządu Indonezji zapewnienia, by kontrolerzy i organy weryfikacyjne oraz niezależne podmioty monitorujące lasy były odpowiednio finansowane i wyszkolone w celu zapewnienia regularnego monitorowania w terenie, wyrywkowych weryfikacji i kontroli;

| 15. | z zadowoleniem przyjmuje starania rządu Indonezji na rzecz wzmocnienia roli wyznaczonej straży leśnej; zauważa jednak, że indonezyjskie Ministerstwo Leśnictwa musi w jeszcze większym stopniu usprawnić procedury monitorowania i katalogowania przypadków nielegalnego pozyskiwania drewna oraz podejmowania działań w związku z tymi przypadkami; podkreśla, jak kolosalne znaczenie ma informowanie organów ścigania o przedsiębiorstwach, w przypadku których stwierdzono prowadzenie nielegalnej działalności; |
| --- | --- |

15.

z zadowoleniem przyjmuje starania rządu Indonezji na rzecz wzmocnienia roli wyznaczonej straży leśnej; zauważa jednak, że indonezyjskie Ministerstwo Leśnictwa musi w jeszcze większym stopniu usprawnić procedury monitorowania i katalogowania przypadków nielegalnego pozyskiwania drewna oraz podejmowania działań w związku z tymi przypadkami; podkreśla, jak kolosalne znaczenie ma informowanie organów ścigania o przedsiębiorstwach, w przypadku których stwierdzono prowadzenie nielegalnej działalności;

| 16. | wzywa Komisję, by zażądała od rządu Indonezji zagwarantowania właściwej reakcji na niezależne sprawozdania z monitoringu, w których sygnalizuje się naruszenia odnośnego prawodawstwa, a także podejmowania przez odnośne organy właściwych i zniechęcających działań w przypadkach wykrycia naruszeń odnośnego prawodawstwa; |
| --- | --- |

16.

wzywa Komisję, by zażądała od rządu Indonezji zagwarantowania właściwej reakcji na niezależne sprawozdania z monitoringu, w których sygnalizuje się naruszenia odnośnego prawodawstwa, a także podejmowania przez odnośne organy właściwych i zniechęcających działań w przypadkach wykrycia naruszeń odnośnego prawodawstwa;

| 17. | podkreśla, że niezależne monitorowanie i poszanowanie praw ludności tubylczej i społeczności lokalnych są nieodzowne dla zapewnienia wiarygodności SVLK; w związku z tym podkreśla, że ważne jest utrzymanie tego zaangażowania i poprawa przejrzystości względem innych części społeczeństwa obywatelskiego oraz zapewnienie, aby niezależne monitorowanie przez społeczeństwo obywatelskie odbywało się bez przemocy, gróźb i jakichkolwiek form nadużyć, a w przypadku ich wystąpienia, aby sumiennie ścigano osoby dopuszczające się takich nadużyć; |
| --- | --- |

17.

podkreśla, że niezależne monitorowanie i poszanowanie praw ludności tubylczej i społeczności lokalnych są nieodzowne dla zapewnienia wiarygodności SVLK; w związku z tym podkreśla, że ważne jest utrzymanie tego zaangażowania i poprawa przejrzystości względem innych części społeczeństwa obywatelskiego oraz zapewnienie, aby niezależne monitorowanie przez społeczeństwo obywatelskie odbywało się bez przemocy, gróźb i jakichkolwiek form nadużyć, a w przypadku ich wystąpienia, aby sumiennie ścigano osoby dopuszczające się takich nadużyć;

| 18. | wzywa Komisję, by wezwała rząd Indonezji do zagwarantowania, by:






  — | podtrzymywano i umacniano zaangażowanie zainteresowanych stron we wdrażanie i funkcjonowanie SVLK, |
| --- | --- | --- |

18.

wzywa Komisję, by wezwała rząd Indonezji do zagwarantowania, by:

—

podtrzymywano i umacniano zaangażowanie zainteresowanych stron we wdrażanie i funkcjonowanie SVLK,

| — | niezależne monitorowanie przez społeczeństwo obywatelskie odbywało się bez przemocy, gróźb i jakichkolwiek form nadużyć, a w przypadku ich wystąpienia, aby sumiennie ścigano osoby dopuszczające się takich nadużyć, |
| --- | --- |

—

niezależne monitorowanie przez społeczeństwo obywatelskie odbywało się bez przemocy, gróźb i jakichkolwiek form nadużyć, a w przypadku ich wystąpienia, aby sumiennie ścigano osoby dopuszczające się takich nadużyć,

| — | we wszystkich przypadkach uzyskiwano wolną, uprzednią i świadomą zgodę ludności tubylczej i społeczności lokalnej, a także w stosownych przypadkach wypłacano sprawiedliwe odszkodowanie za utratę dostępu do gruntów leśnych będących ich jedynym źródłem utrzymania w ramach niepodlegającego negocjacji warunku uzyskania zezwolenia FLEGT; |
| --- | --- |

—

we wszystkich przypadkach uzyskiwano wolną, uprzednią i świadomą zgodę ludności tubylczej i społeczności lokalnej, a także w stosownych przypadkach wypłacano sprawiedliwe odszkodowanie za utratę dostępu do gruntów leśnych będących ich jedynym źródłem utrzymania w ramach niepodlegającego negocjacji warunku uzyskania zezwolenia FLEGT;

| — | wymogi kontrolne SLVK nie były statyczne, ale podlegały okresowym przeglądom ze strony zainteresowanych podmiotów w Indonezji mającym na celu zapewnienie ich ciągłego udoskonalania; |
| --- | --- |

—

wymogi kontrolne SLVK nie były statyczne, ale podlegały okresowym przeglądom ze strony zainteresowanych podmiotów w Indonezji mającym na celu zapewnienie ich ciągłego udoskonalania;

| 19. | wzywa Komisje do zapewnienia, by stwierdzenia zawarte w orzeczeniu indonezyjskiego Trybunału Konstytucyjnego wydanym w dniu 6 maja 2013 r. uwzględniono w rewizji SVLK; |
| --- | --- |

19.

wzywa Komisje do zapewnienia, by stwierdzenia zawarte w orzeczeniu indonezyjskiego Trybunału Konstytucyjnego wydanym w dniu 6 maja 2013 r. uwzględniono w rewizji SVLK;

| 20. | wzywa Komisję do ułatwienia działań, których podjęcia wymaga się od rządu Indonezji, oraz do zapewnienia równych warunków działania na poziomie regionalnym poprzez spełnienie żądania rządu Indonezji odnośnie do włączenia regionu Sarawak do negocjacji dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy UE a Malezją; |
| --- | --- |

20.

wzywa Komisję do ułatwienia działań, których podjęcia wymaga się od rządu Indonezji, oraz do zapewnienia równych warunków działania na poziomie regionalnym poprzez spełnienie żądania rządu Indonezji odnośnie do włączenia regionu Sarawak do negocjacji dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy UE a Malezją;

| 21. | zdaje sobie sprawę z faktu, że niektóre wymogi zawarte w niniejszej rezolucji wykraczają poza kryteria określone w załączniku 8 do dobrowolnej umowy o partnerstwie odnośnie do zatwierdzenia systemu zezwoleń; wzywa Komisję do zapewnienia postępu w zakresie spełniania takich dodatkowych wymogów, które Parlament uważa za istotne, oraz do przekazywania Parlamentowi sprawozdań na temat postępu dokonanego przed zatwierdzeniem systemu zezwoleń; |
| --- | --- |

21.

zdaje sobie sprawę z faktu, że niektóre wymogi zawarte w niniejszej rezolucji wykraczają poza kryteria określone w załączniku 8 do dobrowolnej umowy o partnerstwie odnośnie do zatwierdzenia systemu zezwoleń; wzywa Komisję do zapewnienia postępu w zakresie spełniania takich dodatkowych wymogów, które Parlament uważa za istotne, oraz do przekazywania Parlamentowi sprawozdań na temat postępu dokonanego przed zatwierdzeniem systemu zezwoleń;

| 22. | wzywa Komisję do regularnego przekazywania Parlamentowi Europejskiemu sprawozdań z postępów w realizacji dobrowolnej umowy o partnerstwie, w szczególności na temat tego, w jaki sposób były i będą traktowane omówione powyżej kwestie; |
| --- | --- |

22.

wzywa Komisję do regularnego przekazywania Parlamentowi Europejskiemu sprawozdań z postępów w realizacji dobrowolnej umowy o partnerstwie, w szczególności na temat tego, w jaki sposób były i będą traktowane omówione powyżej kwestie;

| 23. | zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządowi i parlamentowi Indonezji. |
| --- | --- |

23.

zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządowi i parlamentowi Indonezji.

---

(1)  Dokument Rady 11767/1/2013.

(2)  Dokument Rady 11769/1/2013

(3)  http://www.un.org/esa/socdev/unpfii/documents/DRIPS_en.pdf

(4)  Dz.U. L 295 z 12.11.2010, s. 23.

(5)  Bank Światowy, „Justice for forests: Improving criminal justice efforts to combat illegal logging, 2012, ss. 5-10, http://siteresources.worldbank.org/EXTFINANCIALSECTOR/Resources/Illegal_Logging.pdf

(6)  Human Rights Watch, The dark side of green growth: Human rights impacts of weak governance in Indonesia’s forestry sector, 2013, http://www.hrw.org/sites/default/files/reports/indonesia0713webwcover_1.pdf

(7)  Reuters Online News, 17 września 2010 r., Graft could jeopardise Indonesia’s climate deals http://www.reuters.com/article/2010/09/17/indonesia-corruption-idUSSGE68G03P20100917.

(8)  Rozporządzenie (UE) nr 995/2010.

(9)  Dz.U. L 347 z 30.12.2005, s. 1.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/145 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/145

---

P7_TA(2014)0176

Sytuacja w Wenezueli

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli (2014/2600(RSP))

(2017/C 285/20)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Wenezueli, w tym rezolucję z dnia 24 maja 2007 r. w sprawie kanału Radio Caracas TV w Wenezueli (1), rezolucję z dnia 23 października 2008 r. w sprawie przypadków pozbawiania praw politycznych w Wenezueli (2), rezolucję z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie Manuela Rosalesa (3), rezolucję z dnia 11 lutego 2010 r. w sprawie Wenezueli (4), rezolucję z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Marii Lourdes Afiuni (5) oraz rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie możliwego wycofania się Wenezueli z Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka (6); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Wenezueli, w tym rezolucję z dnia 24 maja 2007 r. w sprawie kanału Radio Caracas TV w Wenezueli (1), rezolucję z dnia 23 października 2008 r. w sprawie przypadków pozbawiania praw politycznych w Wenezueli (2), rezolucję z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie Manuela Rosalesa (3), rezolucję z dnia 11 lutego 2010 r. w sprawie Wenezueli (4), rezolucję z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie Marii Lourdes Afiuni (5) oraz rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie możliwego wycofania się Wenezueli z Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka (6);

| — | uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton z dnia 14 lutego 2014 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton z dnia 14 lutego 2014 r.,

| — | uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton z dnia 21 lutego 2014 r. w sprawie zamieszek w Wenezueli, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton z dnia 21 lutego 2014 r. w sprawie zamieszek w Wenezueli,

| — | uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, którego stroną jest Wenezuela, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, którego stroną jest Wenezuela,

| — | uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

| — | uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 110 ust. 2 i 4 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze powagę obecnej sytuacji w Wenezueli; mając na uwadze, że prowadzone przez studentów od dnia 12 lutego 2014 r. w całej Wenezueli pokojowe demonstracje doprowadziły do śmiertelnych aktów przemocy, w wyniku których zginęło co najmniej 13 osób, ponad 70 odniosło obrażenia, a setki zatrzymano; mając na uwadze, że żądania studentów związane są z tym, że rządowi prezydenta Maduro nie udało się rozwiązać problemu wysokiej inflacji, przestępczości i braku niektórych podstawowych produktów, a także z rosnącym poziomem korupcji oraz zastraszaniem środków przekazu i demokratycznej opozycji; mając na uwadze, że winą za braki rząd obarcza „sabotażystów” i „żądnych zysków, skorumpowanych biznesmenów”; mając na uwadze, że Wenezuela jest krajem posiadającym największe w Ameryce Łacińskiej zasoby energetyczne; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze powagę obecnej sytuacji w Wenezueli; mając na uwadze, że prowadzone przez studentów od dnia 12 lutego 2014 r. w całej Wenezueli pokojowe demonstracje doprowadziły do śmiertelnych aktów przemocy, w wyniku których zginęło co najmniej 13 osób, ponad 70 odniosło obrażenia, a setki zatrzymano; mając na uwadze, że żądania studentów związane są z tym, że rządowi prezydenta Maduro nie udało się rozwiązać problemu wysokiej inflacji, przestępczości i braku niektórych podstawowych produktów, a także z rosnącym poziomem korupcji oraz zastraszaniem środków przekazu i demokratycznej opozycji; mając na uwadze, że winą za braki rząd obarcza „sabotażystów” i „żądnych zysków, skorumpowanych biznesmenów”; mając na uwadze, że Wenezuela jest krajem posiadającym największe w Ameryce Łacińskiej zasoby energetyczne;

| B. | mając na uwadze, że w ostatnich dniach liczba demonstracji nie zmniejszyła się, lecz przeciwnie – wzrasta, powodując zwiększenie liczby ofiar śmiertelnych, rannych i zatrzymanych w konsekwencji represji stosowanych przez władze rządowe i nielegalne ugrupowania zbrojne; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że w ostatnich dniach liczba demonstracji nie zmniejszyła się, lecz przeciwnie – wzrasta, powodując zwiększenie liczby ofiar śmiertelnych, rannych i zatrzymanych w konsekwencji represji stosowanych przez władze rządowe i nielegalne ugrupowania zbrojne;

| C. | mając na uwadze, że w Wenezueli nasila się napięcie polityczne i polityczna polaryzacja; mając na uwadze, że władze Wenezueli zamiast przyczyniać się do utrzymania pokoju i spokoju, zagroziły przeprowadzeniem „zbrojnej rewolucji”; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że w Wenezueli nasila się napięcie polityczne i polityczna polaryzacja; mając na uwadze, że władze Wenezueli zamiast przyczyniać się do utrzymania pokoju i spokoju, zagroziły przeprowadzeniem „zbrojnej rewolucji”;

| D. | mając na uwadze represje zwłaszcza wobec studentów, dziennikarzy, przywódców opozycji oraz pokojowych działaczy społeczeństwa obywatelskiego, którzy są prześladowani i pozbawiani wolności; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze represje zwłaszcza wobec studentów, dziennikarzy, przywódców opozycji oraz pokojowych działaczy społeczeństwa obywatelskiego, którzy są prześladowani i pozbawiani wolności;

| E. | mając na uwadze, że w Wenezueli już od dłuższego czasu działają bezkarnie prorządowe niekontrolowane ugrupowania zbrojne stosujące przemoc; mając na uwadze, że opozycja oskarżyła te ugrupowania o nawoływanie do przemocy podczas pokojowych demonstracji, czego wynikiem były ofiary śmiertelne i liczni ranni; mając na uwadze, że rząd Wenezueli nie wyjaśnił jeszcze tych wydarzeń; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że w Wenezueli już od dłuższego czasu działają bezkarnie prorządowe niekontrolowane ugrupowania zbrojne stosujące przemoc; mając na uwadze, że opozycja oskarżyła te ugrupowania o nawoływanie do przemocy podczas pokojowych demonstracji, czego wynikiem były ofiary śmiertelne i liczni ranni; mając na uwadze, że rząd Wenezueli nie wyjaśnił jeszcze tych wydarzeń;

| F. | mając na uwadze, że media są cenzurowane i zastraszane, a wielu dziennikarzy pobito lub zatrzymano albo zniszczono ich materiały dziennikarskie; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że media są cenzurowane i zastraszane, a wielu dziennikarzy pobito lub zatrzymano albo zniszczono ich materiały dziennikarskie;

| G. | mając na uwadze, że wolność wypowiedzi i prawo do udziału w pokojowych demonstracjach są podstawowymi elementami demokracji oraz że równość i sprawiedliwość dla wszystkich są niemożliwe bez istnienia podstawowych wolności i poszanowania praw wszystkich obywateli; mając na uwadze, że konstytucja Wenezueli gwarantuje prawo do pokojowych zgromadzeń, zrzeszania się i demonstracji obywateli; mając na uwadze, że władze publiczne są zobowiązane chronić prawa podstawowe swoich obywateli oraz gwarantować im bezpieczeństwo i życie, nie ograniczając tych praw; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że wolność wypowiedzi i prawo do udziału w pokojowych demonstracjach są podstawowymi elementami demokracji oraz że równość i sprawiedliwość dla wszystkich są niemożliwe bez istnienia podstawowych wolności i poszanowania praw wszystkich obywateli; mając na uwadze, że konstytucja Wenezueli gwarantuje prawo do pokojowych zgromadzeń, zrzeszania się i demonstracji obywateli; mając na uwadze, że władze publiczne są zobowiązane chronić prawa podstawowe swoich obywateli oraz gwarantować im bezpieczeństwo i życie, nie ograniczając tych praw;

| H. | mając na uwadze, że wyłącznie respektowanie podstawowych praw i wolności, konstruktywny i pełen szacunku dialog oraz tolerancja mogą pomóc temu krajowi wyjść z obecnego poważnego kryzysu i tym samym przezwyciężyć przyszłe trudności; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że wyłącznie respektowanie podstawowych praw i wolności, konstruktywny i pełen szacunku dialog oraz tolerancja mogą pomóc temu krajowi wyjść z obecnego poważnego kryzysu i tym samym przezwyciężyć przyszłe trudności;

| 1. | potępia wszystkie akty przemocy i ubolewa nad tragicznymi stratami w ludziach podczas pokojowych demonstracji w dniu 12 lutego 2014 r. i kolejnych dniach, a także składa szczere kondolencje rodzinom ofiar; |
| --- | --- |

1.

potępia wszystkie akty przemocy i ubolewa nad tragicznymi stratami w ludziach podczas pokojowych demonstracji w dniu 12 lutego 2014 r. i kolejnych dniach, a także składa szczere kondolencje rodzinom ofiar;

| 2. | wyraża niezłomną solidarność z ludnością Wenezueli oraz zaniepokojenie możliwością, że nowe protesty mogą spowodować dalsze akty przemocy, które tylko pogłębiłyby przepaść między stanowiskiem rządu a opozycji i jeszcze bardziej spolaryzowałyby delikatną sytuację polityczną, w jakiej znajduje się Wenezuela; wzywa przedstawicieli wszystkich partii i grup społecznych Wenezueli do zachowania spokoju zarówno w działaniach, jak i w słowach; |
| --- | --- |

2.

wyraża niezłomną solidarność z ludnością Wenezueli oraz zaniepokojenie możliwością, że nowe protesty mogą spowodować dalsze akty przemocy, które tylko pogłębiłyby przepaść między stanowiskiem rządu a opozycji i jeszcze bardziej spolaryzowałyby delikatną sytuację polityczną, w jakiej znajduje się Wenezuela; wzywa przedstawicieli wszystkich partii i grup społecznych Wenezueli do zachowania spokoju zarówno w działaniach, jak i w słowach;

| 3. | przypomina rządowi Wenezueli, że wolność wypowiedzi oraz prawo do udziału w pokojowych demonstracjach to podstawowe prawa człowieka w demokracji, uznane w konstytucji Wenezueli, oraz apeluje do prezydenta Maduro o przestrzeganie traktatów międzynarodowych, których stroną jest Wenezuela, w szczególności Międzyamerykańskiej karty demokratycznej; |
| --- | --- |

3.

przypomina rządowi Wenezueli, że wolność wypowiedzi oraz prawo do udziału w pokojowych demonstracjach to podstawowe prawa człowieka w demokracji, uznane w konstytucji Wenezueli, oraz apeluje do prezydenta Maduro o przestrzeganie traktatów międzynarodowych, których stroną jest Wenezuela, w szczególności Międzyamerykańskiej karty demokratycznej;

| 4. | przypomina rządowi Wenezueli o obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim obywatelom w kraju, niezależnie od ich poglądów politycznych i przynależności politycznej; wyraża głębokie zaniepokojenie aresztowaniami studentów i przywódców opozycji oraz apeluje o ich natychmiastowe uwolnienie; |
| --- | --- |

4.

przypomina rządowi Wenezueli o obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim obywatelom w kraju, niezależnie od ich poglądów politycznych i przynależności politycznej; wyraża głębokie zaniepokojenie aresztowaniami studentów i przywódców opozycji oraz apeluje o ich natychmiastowe uwolnienie;

| 5. | przypomina, że poszanowanie zasady rozdziału władzy jest podstawą demokracji oraz że władza nie może wykorzystywać systemu sądownictwa do prześladowań politycznych i represjonowania demokratycznej opozycji; wzywa władze Wenezueli do wycofania nieuzasadnionych zarzutów i nakazów aresztowania wobec przywódców opozycji; |
| --- | --- |

5.

przypomina, że poszanowanie zasady rozdziału władzy jest podstawą demokracji oraz że władza nie może wykorzystywać systemu sądownictwa do prześladowań politycznych i represjonowania demokratycznej opozycji; wzywa władze Wenezueli do wycofania nieuzasadnionych zarzutów i nakazów aresztowania wobec przywódców opozycji;

| 6. | wzywa władze Wenezueli do natychmiastowego rozbrojenia i rozwiązania niekontrolowanych, prorządowych ugrupowań zbrojnych oraz do położenia kresu ich bezkarności; domaga się wyjaśnień dotyczących ofiar śmiertelnych, aby pociągnąć sprawców do odpowiedzialności za ich czyny; |
| --- | --- |

6.

wzywa władze Wenezueli do natychmiastowego rozbrojenia i rozwiązania niekontrolowanych, prorządowych ugrupowań zbrojnych oraz do położenia kresu ich bezkarności; domaga się wyjaśnień dotyczących ofiar śmiertelnych, aby pociągnąć sprawców do odpowiedzialności za ich czyny;

| 7. | zachęca wszystkie strony, w szczególności władze Wenezueli, do dążenia do pokojowego dialogu obejmującego wszystkie warstwy społeczeństwa wenezuelskiego, aby określić punkty zbieżne i umożliwić podmiotom politycznym omówienie najpoważniejszych problemów, jakie stoją przed tym krajem; |
| --- | --- |

7.

zachęca wszystkie strony, w szczególności władze Wenezueli, do dążenia do pokojowego dialogu obejmującego wszystkie warstwy społeczeństwa wenezuelskiego, aby określić punkty zbieżne i umożliwić podmiotom politycznym omówienie najpoważniejszych problemów, jakie stoją przed tym krajem;

| 8. | podkreśla, że poszanowanie wolności prasy, informacji i poglądów, a także pluralizmu politycznego to fundament demokracji; ubolewa z powodu istnienia cenzury mediów i internetu oraz ograniczonego dostępu do niektórych blogów i sieci społecznościowych; potępia nękanie, którego ofiarami padło wiele dzienników i innych audiowizualnych środków przekazu, takich jak kanał informacyjny NTN24 i CNN w języku hiszpańskim, i uznaje te praktyki za sprzeczne z konstytucją Wenezueli i zobowiązaniami, jakie podjęła Boliwariańska Republika Wenezueli; |
| --- | --- |

8.

podkreśla, że poszanowanie wolności prasy, informacji i poglądów, a także pluralizmu politycznego to fundament demokracji; ubolewa z powodu istnienia cenzury mediów i internetu oraz ograniczonego dostępu do niektórych blogów i sieci społecznościowych; potępia nękanie, którego ofiarami padło wiele dzienników i innych audiowizualnych środków przekazu, takich jak kanał informacyjny NTN24 i CNN w języku hiszpańskim, i uznaje te praktyki za sprzeczne z konstytucją Wenezueli i zobowiązaniami, jakie podjęła Boliwariańska Republika Wenezueli;

| 9. | domaga się wysłania delegacji ad hoc Parlamentu w celu dokonania jak najszybciej oceny sytuacji w kraju; |
| --- | --- |

9.

domaga się wysłania delegacji ad hoc Parlamentu w celu dokonania jak najszybciej oceny sytuacji w kraju;

| 10. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich. |
| --- | --- |

10.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.

---

(1)  Dz.U. C 102 E z 24.4.2008, s. 484.

(2)  Dz.U. C 15 E z 21.1.2010, s. 85.

(3)  Dz.U. C 212 E z 5.8.2010, s. 113.

(4)  Dz.U. C 341 E z 16.12.2010, s. 69.

(5)  Dz.U. C 351 E z 2.12.2011, s. 130.

(6)  Dz.U. C 264 E z 13.9.2013, s. 88.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/147 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/147

---

P7_TA(2014)0177

Przyszłość unijnej polityki wizowej

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie przyszłości unijnej polityki wizowej (2014/2586(RSP))

(2017/C 285/21)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 77, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 77,

| — | uwzględniając komunikat Komisji pt. „Wdrożenie i rozwój wspólnej polityki wizowej w celu pobudzenia wzrostu gospodarczego w UE” (COM(2012)0649), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji pt. „Wdrożenie i rozwój wspólnej polityki wizowej w celu pobudzenia wzrostu gospodarczego w UE” (COM(2012)0649),

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji na temat przebiegu lokalnej współpracy schengeńskiej w pierwszych dwóch latach stosowania kodeksu wizowego (COM(2012)0648), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji na temat przebiegu lokalnej współpracy schengeńskiej w pierwszych dwóch latach stosowania kodeksu wizowego (COM(2012)0648),

| — | uwzględniając siódme sprawozdanie Komisji w sprawie utrzymywania przez niektóre państwa trzecie obowiązku wizowego z naruszeniem zasady wzajemności (COM(2012)0681), |
| --- | --- |

—

uwzględniając siódme sprawozdanie Komisji w sprawie utrzymywania przez niektóre państwa trzecie obowiązku wizowego z naruszeniem zasady wzajemności (COM(2012)0681),

| — | uwzględniając ostatnie zmiany (1) rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając ostatnie zmiany (1) rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (2),

| — | uwzględniając zawarte niedawno umowy dotyczące ułatwień wizowych z Gruzją (3), Ukrainą (4), Mołdawią (5), Republiką Zielonego Przylądka (6), Armenią (7) i Azerbejdżanem (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zawarte niedawno umowy dotyczące ułatwień wizowych z Gruzją (3), Ukrainą (4), Mołdawią (5), Republiką Zielonego Przylądka (6), Armenią (7) i Azerbejdżanem (8),

| — | uwzględniając pytanie skierowane do Komisji w sprawie przyszłości unijnej polityki wizowej(O-000028/2014 – B7-0108/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając pytanie skierowane do Komisji w sprawie przyszłości unijnej polityki wizowej(O-000028/2014 – B7-0108/2014),

| — | uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że wspólna polityka wizowa stanowi niezbędną konsekwencję zniesienia kontroli na wewnętrznych granicach strefy Schengen; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że wspólna polityka wizowa stanowi niezbędną konsekwencję zniesienia kontroli na wewnętrznych granicach strefy Schengen;

| B. | mając na uwadze, że głównymi elementami wspólnej polityki wizowej są: wspólna lista państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu oraz państw, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, stanowiąca załącznik do rozporządzenia (WE) nr 539/2001, wspólne zasady wydawania wiz zawarte w kodeksie wizowym, jednolity format wiz, wymiana informacji poprzez wizowy system informacyjny, a także szereg umów międzynarodowych z państwami trzecimi w sprawie zwolnień i ułatwień wizowych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że głównymi elementami wspólnej polityki wizowej są: wspólna lista państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu oraz państw, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, stanowiąca załącznik do rozporządzenia (WE) nr 539/2001, wspólne zasady wydawania wiz zawarte w kodeksie wizowym, jednolity format wiz, wymiana informacji poprzez wizowy system informacyjny, a także szereg umów międzynarodowych z państwami trzecimi w sprawie zwolnień i ułatwień wizowych;

| C. | mając na uwadze, że Traktat z Lizbony przewiduje stosowanie zwykłej procedury ustawodawczej w odniesieniu do wszystkich aspektów wspólnej polityki wizowej, a także zgodę Parlamentu w odniesieniu do wszystkich umów międzynarodowych w tej sprawie; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że Traktat z Lizbony przewiduje stosowanie zwykłej procedury ustawodawczej w odniesieniu do wszystkich aspektów wspólnej polityki wizowej, a także zgodę Parlamentu w odniesieniu do wszystkich umów międzynarodowych w tej sprawie;

| D. | mając na uwadze, że ważne jest podjęcie rozważań i rozmów międzyinstytucjonalnych w sprawie przyszłości wspólnej polityki wizowej UE, w szczególności w zakresie działań na rzecz dalszej harmonizacji procedur wizowych, w tym wspólnych przepisów dotyczących wydawania wiz; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że ważne jest podjęcie rozważań i rozmów międzyinstytucjonalnych w sprawie przyszłości wspólnej polityki wizowej UE, w szczególności w zakresie działań na rzecz dalszej harmonizacji procedur wizowych, w tym wspólnych przepisów dotyczących wydawania wiz;

Ogólna polityka wizowa i przegląd kodeksu wizowego

| 1. | z zadowoleniem przyjmuje postępy osiągnięte w dziedzinie wizowego dorobku prawnego, lecz jednocześnie wzywa Komisję i państwa członkowskie do lepszego wdrożenia dotychczasowych przepisów w tym zakresie; apeluje zwłaszcza o zacieśnioną lokalną współpracę Schengen, aby poprawić wdrożenie kodeksu wizowego w krótkiej perspektywie; |
| --- | --- |

1.

z zadowoleniem przyjmuje postępy osiągnięte w dziedzinie wizowego dorobku prawnego, lecz jednocześnie wzywa Komisję i państwa członkowskie do lepszego wdrożenia dotychczasowych przepisów w tym zakresie; apeluje zwłaszcza o zacieśnioną lokalną współpracę Schengen, aby poprawić wdrożenie kodeksu wizowego w krótkiej perspektywie;

| 2. | uważa, że w przyszłości należy podjąć działania na rzecz dalszej harmonizacji procedur wizowych, w tym prawdziwie wspólnych przepisów dotyczących wydawania wiz; |
| --- | --- |

2.

uważa, że w przyszłości należy podjąć działania na rzecz dalszej harmonizacji procedur wizowych, w tym prawdziwie wspólnych przepisów dotyczących wydawania wiz;

| 3. | jest zdania, że w wielu państwach trzecich obecna liczba placówek konsularnych jest wyraźnie niewystarczająca; |
| --- | --- |

3.

jest zdania, że w wielu państwach trzecich obecna liczba placówek konsularnych jest wyraźnie niewystarczająca;

| 4. | uważa, że wspólne ośrodki przyjmowania wniosków wizowych okazały się praktycznym narzędziem, które mogłoby w przyszłości stać się normą; |
| --- | --- |

4.

uważa, że wspólne ośrodki przyjmowania wniosków wizowych okazały się praktycznym narzędziem, które mogłoby w przyszłości stać się normą;

| 5. | ubolewa nad tym, że Komisja nie przedstawiła badania na temat możliwości utworzenia „wspólnego europejskiego mechanizmu wydawania wiz krótkoterminowych”, w tym stopnia, w jakim ocena indywidualnego ryzyka mogłaby uzupełniać ocenę domniemanego ryzyka wynikającego z obywatelstwa wnioskodawcy, do czego zachęcano w programie sztokholmskim (pkt 5.2); |
| --- | --- |

5.

ubolewa nad tym, że Komisja nie przedstawiła badania na temat możliwości utworzenia „wspólnego europejskiego mechanizmu wydawania wiz krótkoterminowych”, w tym stopnia, w jakim ocena indywidualnego ryzyka mogłaby uzupełniać ocenę domniemanego ryzyka wynikającego z obywatelstwa wnioskodawcy, do czego zachęcano w programie sztokholmskim (pkt 5.2);

| 6. | uważa, że podróże w dobrej wierze i osoby często podróżujące powinny być objęte dalszymi ułatwieniami, w szczególności poprzez częstsze stosowanie wiz wielokrotnego wjazdu na dłuższy czas; |
| --- | --- |

6.

uważa, że podróże w dobrej wierze i osoby często podróżujące powinny być objęte dalszymi ułatwieniami, w szczególności poprzez częstsze stosowanie wiz wielokrotnego wjazdu na dłuższy czas;

| 7. | apeluje do państw członkowskich o wykorzystanie obecnie obowiązujących przepisów kodeksu wizowego i kodeksu granicznego Schengen pozwalających na wydawanie wiz humanitarnych oraz o ułatwienie zapewniania tymczasowego schronienia obrońcom praw człowieka, których życie w państwach trzecich jest zagrożone; |
| --- | --- |

7.

apeluje do państw członkowskich o wykorzystanie obecnie obowiązujących przepisów kodeksu wizowego i kodeksu granicznego Schengen pozwalających na wydawanie wiz humanitarnych oraz o ułatwienie zapewniania tymczasowego schronienia obrońcom praw człowieka, których życie w państwach trzecich jest zagrożone;

| 8. | z nadzieją oczekuje na wniosek dotyczący przeglądu kodeksu wizowego, lecz ubolewa nad faktem, że Komisja wielokrotnie przekładała już jego przyjęcie; |
| --- | --- |

8.

z nadzieją oczekuje na wniosek dotyczący przeglądu kodeksu wizowego, lecz ubolewa nad faktem, że Komisja wielokrotnie przekładała już jego przyjęcie;

| 9. | ubolewa nad tym, że Komisja wciąż jeszcze nie przedstawiła ogólnej oceny kodeksu wizowego; ubolewa nad tym, że Komisja zamierza przedstawić tę ocenę wraz z wnioskiem w sprawie przeglądu kodeksu wizowego; uważa, że bardziej wskazane byłoby, by Komisja najpierw przedstawiła sprawozdanie z oceny, co umożliwiłoby instytucjom omówienie tej kwestii; |
| --- | --- |

9.

ubolewa nad tym, że Komisja wciąż jeszcze nie przedstawiła ogólnej oceny kodeksu wizowego; ubolewa nad tym, że Komisja zamierza przedstawić tę ocenę wraz z wnioskiem w sprawie przeglądu kodeksu wizowego; uważa, że bardziej wskazane byłoby, by Komisja najpierw przedstawiła sprawozdanie z oceny, co umożliwiłoby instytucjom omówienie tej kwestii;

Ułatwienia wizowe

| 10. | apeluje o zawarcie dalszych umów w sprawie ułatwień wizowych, w stosownych przypadkach, oraz o monitorowanie i usprawnienie umów już obowiązujących; |
| --- | --- |

10.

apeluje o zawarcie dalszych umów w sprawie ułatwień wizowych, w stosownych przypadkach, oraz o monitorowanie i usprawnienie umów już obowiązujących;

| 11. | wzywa do systematycznej oceny obowiązujących umów w sprawie ułatwień wizowych, aby zbadać, czy prowadzą one do osiągnięcia zamierzonego celu; |
| --- | --- |

11.

wzywa do systematycznej oceny obowiązujących umów w sprawie ułatwień wizowych, aby zbadać, czy prowadzą one do osiągnięcia zamierzonego celu;

Rozporządzenie (WE) nr 539/2001

| 12. | z zadowoleniem przyjmuje ostatnie aktualizacje listy państw trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu lub są z niego zwolnieni, zawartej w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001, a w szczególności dodatkowe zwolnienia z obowiązku wizowego; przypomina o znaczeniu bezwizowego podróżowania dla państw trzecich, w szczególności ich społeczeństwa obywatelskiego, lecz również dla samej UE; |
| --- | --- |

12.

z zadowoleniem przyjmuje ostatnie aktualizacje listy państw trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu lub są z niego zwolnieni, zawartej w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001, a w szczególności dodatkowe zwolnienia z obowiązku wizowego; przypomina o znaczeniu bezwizowego podróżowania dla państw trzecich, w szczególności ich społeczeństwa obywatelskiego, lecz również dla samej UE;

| 13. | w tym kontekście uważa, że umowa o ruchu bezwizowym między UE a Ukrainą jest formą reakcji na postulaty ukraińskiego społeczeństwa obywatelskiego i studentów, demonstrujących w ostatnich dniach; wskazuje, że taka umowa sprzyjałaby wymianie i kontaktom indywidualnym między społeczeństwami obywatelskimi, w ten sposób zwiększając wzajemne zrozumienie, oraz byłaby korzystna dla wymiany gospodarczej; wzywa Komisję, aby przedstawiła wniosek mający na celu umieszczenie Ukrainy w wykazie krajów trzecich, których obywatele nie podlegają obowiązkowi wizowemu; wzywa też państwa członkowskie do pełnego wdrożenia obecnie obowiązującej umowy o ułatwieniach wizowych, aby ułatwić wjazd do UE, w szczególności studentom i naukowcom; |
| --- | --- |

13.

w tym kontekście uważa, że umowa o ruchu bezwizowym między UE a Ukrainą jest formą reakcji na postulaty ukraińskiego społeczeństwa obywatelskiego i studentów, demonstrujących w ostatnich dniach; wskazuje, że taka umowa sprzyjałaby wymianie i kontaktom indywidualnym między społeczeństwami obywatelskimi, w ten sposób zwiększając wzajemne zrozumienie, oraz byłaby korzystna dla wymiany gospodarczej; wzywa Komisję, aby przedstawiła wniosek mający na celu umieszczenie Ukrainy w wykazie krajów trzecich, których obywatele nie podlegają obowiązkowi wizowemu; wzywa też państwa członkowskie do pełnego wdrożenia obecnie obowiązującej umowy o ułatwieniach wizowych, aby ułatwić wjazd do UE, w szczególności studentom i naukowcom;

| 14. | z zadowoleniem przyjmuje aktualizację kryteriów zwolnienia z obowiązku wizowego, która miała na celu uwzględnienie kwestii praw podstawowych, a także korzyści gospodarczych, w szczególności pod względem turystyki i handlu zagranicznego, oraz ich zawarcie w artykule rozporządzenia; |
| --- | --- |

14.

z zadowoleniem przyjmuje aktualizację kryteriów zwolnienia z obowiązku wizowego, która miała na celu uwzględnienie kwestii praw podstawowych, a także korzyści gospodarczych, w szczególności pod względem turystyki i handlu zagranicznego, oraz ich zawarcie w artykule rozporządzenia;

| 15. | podkreśla, że dalsza liberalizacja wiz wymaga większej wiedzy na temat stosowania obecnie obowiązujących zwolnień wizowych, w tym poprzez unijny elektroniczny system zezwoleń na podróż (EU-ESTA); apeluje do Rady i Komisji, aby dopilnowały, by Parlament otrzymywał pełniejsze informacje dotyczące sytuacji w omawianych państwach trzecich, aby umożliwić właściwą kontrolę demokratyczną; |
| --- | --- |

15.

podkreśla, że dalsza liberalizacja wiz wymaga większej wiedzy na temat stosowania obecnie obowiązujących zwolnień wizowych, w tym poprzez unijny elektroniczny system zezwoleń na podróż (EU-ESTA); apeluje do Rady i Komisji, aby dopilnowały, by Parlament otrzymywał pełniejsze informacje dotyczące sytuacji w omawianych państwach trzecich, aby umożliwić właściwą kontrolę demokratyczną;

| 16. | zwraca się do Komisji, aby rozważyła, w jaki sposób można zapewnić w przyszłości jednoczesne zmiany do załączników rozporządzenia i dwustronnych umów o zniesieniu obowiązku wizowego, tam, gdzie to konieczne, tak aby uniknąć ryzyka, że zmiana załączników nie prowadzi automatycznie do zawarcia niezbędnej umowy o zniesieniu obowiązku wizowego; |
| --- | --- |

16.

zwraca się do Komisji, aby rozważyła, w jaki sposób można zapewnić w przyszłości jednoczesne zmiany do załączników rozporządzenia i dwustronnych umów o zniesieniu obowiązku wizowego, tam, gdzie to konieczne, tak aby uniknąć ryzyka, że zmiana załączników nie prowadzi automatycznie do zawarcia niezbędnej umowy o zniesieniu obowiązku wizowego;

| 17. | przyjmuje do wiadomości zawarcie porozumienia w sprawie mechanizmu zawieszenia; oczekuje od państw członkowskich, że uruchomią ten mechanizm w dobrej wierze i jedynie jako środek ostateczny w sytuacji nadzwyczajnej, gdy zajdzie potrzeba pilnego zareagowania w celu zaradzenia trudnościom napotykanym przez całą Unię, oraz po spełnieniu odnośnych kryteriów; |
| --- | --- |

17.

przyjmuje do wiadomości zawarcie porozumienia w sprawie mechanizmu zawieszenia; oczekuje od państw członkowskich, że uruchomią ten mechanizm w dobrej wierze i jedynie jako środek ostateczny w sytuacji nadzwyczajnej, gdy zajdzie potrzeba pilnego zareagowania w celu zaradzenia trudnościom napotykanym przez całą Unię, oraz po spełnieniu odnośnych kryteriów;

| 18. | uważa, że pełna wzajemność wizowa jest celem, do którego Unia powinna proaktywnie dążyć w swoich stosunkach z państwami trzecimi, przyczyniając się tym samym do zwiększenia wiarygodności i spójności unijnej polityki zagranicznej na szczeblu międzynarodowym; |
| --- | --- |

18.

uważa, że pełna wzajemność wizowa jest celem, do którego Unia powinna proaktywnie dążyć w swoich stosunkach z państwami trzecimi, przyczyniając się tym samym do zwiększenia wiarygodności i spójności unijnej polityki zagranicznej na szczeblu międzynarodowym;

| 19. | apeluje o podjęcie debaty na temat związku między dalszą liberalizacją systemu wizowego a apelami niektórych państw członkowskich o zaostrzenie środków bezpieczeństwa i bardziej rygorystyczne kontrole graniczne wobec podróżujących zwolnionych z obowiązku wizowego; |
| --- | --- |

19.

apeluje o podjęcie debaty na temat związku między dalszą liberalizacją systemu wizowego a apelami niektórych państw członkowskich o zaostrzenie środków bezpieczeństwa i bardziej rygorystyczne kontrole graniczne wobec podróżujących zwolnionych z obowiązku wizowego;

Wizowy system informacyjny (VIS)

| 20. | apeluje do eu-LISA o jak najszybsze przedstawienie oczekiwanego sprawozdania z oceny VIS; |
| --- | --- |

20.

apeluje do eu-LISA o jak najszybsze przedstawienie oczekiwanego sprawozdania z oceny VIS;

Włączenie Parlamentu Europejskiego

| 21. | apeluje do Rady i Komisji o usprawnienie przepływu do Parlamentu informacji dotyczących negocjacji umów międzynarodowych w dziedzinie wiz, zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE oraz z porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską; |
| --- | --- |

21.

apeluje do Rady i Komisji o usprawnienie przepływu do Parlamentu informacji dotyczących negocjacji umów międzynarodowych w dziedzinie wiz, zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE oraz z porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską;

| 22. | ogłasza zamiar powołania grupy kontaktowej ds. polityki wizowej w ramach Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych; zwraca się do prezydencji Rady i państw członkowskich, a także do Komisji, o udział w posiedzeniach tej grupy kontaktowej; |
| --- | --- |

22.

ogłasza zamiar powołania grupy kontaktowej ds. polityki wizowej w ramach Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych; zwraca się do prezydencji Rady i państw członkowskich, a także do Komisji, o udział w posiedzeniach tej grupy kontaktowej;

o

o o

| 23. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

23.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Rozporządzenie (UE) nr 1091/2010 (Dz.U. L 329 z 14.12.2010, s. 1); rozporządzenie (UE) nr 1211/2010 (Dz.U. L 339 z 22.12.2010, s. 6); rozporządzenie (UE) nr 1289/2013 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 74); COM(2012)0650; COM(2013)0853.

(2)  Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

(3)  Decyzja Rady 2011/117/UE (Dz.U. L 52 z 25.2.2011, s. 33).

(4)  Decyzja Rady 2013/297/UE (Dz.U. L 168 z 20.6.2013, s. 10).

(5)  Decyzja Rady 2013/296/UE (Dz.U. L 168 z 20.6.2013, s. 1).

(6)  Decyzja Rady 2013/521/UE (Dz.U. L 282 z 24.10.2013, s. 1).

(7)  Decyzja Rady 2013/628/UE (Dz.U. L 289 z 31.10.2013, s. 1).

(8)  COM(2013)0742.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/150 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/150

---

P7_TA(2014)0178

Szczególne środki w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa mające na celu zwiększenie roli kobiet

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie przyjęcia szczególnych środków w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa mających na celu zwiększenie roli kobiet (2013/2150(INI))

(2017/C 285/22)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR), a w szczególności rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007, w których określono kryteria i warunki działania dotyczące wsparcia strukturalnego we Wspólnocie w sektorze rybołówstwa; |
| --- | --- |

—

uwzględniając przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR), a w szczególności rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007, w których określono kryteria i warunki działania dotyczące wsparcia strukturalnego we Wspólnocie w sektorze rybołówstwa;

| — | uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/41/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stosowania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn prowadzących działalność na własny rachunek oraz uchylającą dyrektywę Rady 86/613/EWG (1); |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/41/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie stosowania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn prowadzących działalność na własny rachunek oraz uchylającą dyrektywę Rady 86/613/EWG (1);

| — | uwzględniając swoje stanowisko z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (2);

| — | uwzględniając swoje stanowisko z dnia 12 września 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (3); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoje stanowisko z dnia 12 września 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (3);

| — | uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję oraz stanowiska przyjęte przez Parlament Europejski i Radę w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (COM(2011)0804); |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję oraz stanowiska przyjęte przez Parlament Europejski i Radę w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (COM(2011)0804);

| — | uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję oraz stanowiska przyjęte przez Parlament i Radę w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020)(COM(2011)0810); |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję oraz stanowiska przyjęte przez Parlament i Radę w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020)(COM(2011)0810);

| — | uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010-2015 (COM(2010)0491); |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów w sprawie strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010-2015 (COM(2010)0491);

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie sieci współpracy kobiet: rybołówstwo, rolnictwo i zróżnicowanie (4); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie sieci współpracy kobiet: rybołówstwo, rolnictwo i zróżnicowanie (4);

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa (5); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa (5);

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa (6); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa (6);

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2012 r. w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa – ogólny komunikat (7); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2012 r. w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa – ogólny komunikat (7);

| — | uwzględniając przesłuchanie publiczne dotyczące kobiet i zrównoważonego rozwoju w sektorze rybołówstwa zorganizowane przez Komisję Rybołówstwa w dniu 1 grudnia 2010 r.; |
| --- | --- |

—

uwzględniając przesłuchanie publiczne dotyczące kobiet i zrównoważonego rozwoju w sektorze rybołówstwa zorganizowane przez Komisję Rybołówstwa w dniu 1 grudnia 2010 r.;

| — | uwzględniając przesłuchanie publiczne na temat zwiększenia roli kobiet w sektorze rybołówstwa i akwakultury zorganizowane przez Komisję Rybołówstwa oraz Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia, które odbyło się w Parlamencie Europejskim w dniu 14 października 2013 r.; |
| --- | --- |

—

uwzględniając przesłuchanie publiczne na temat zwiększenia roli kobiet w sektorze rybołówstwa i akwakultury zorganizowane przez Komisję Rybołówstwa oraz Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia, które odbyło się w Parlamencie Europejskim w dniu 14 października 2013 r.;

| — | uwzględniając art.48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.48 Regulaminu,

| — | uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Rybołówstwa oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia zorganizowane na podstawie art. 51 Regulaminu; |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne posiedzenia Komisji Rybołówstwa oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia zorganizowane na podstawie art. 51 Regulaminu;

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7-0070/2014); |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7-0070/2014);

| A. | mając na uwadze, że praca wykonywana przez kobiety w sektorze rybołówstwa i akwakultury pozostaje niewidoczna, mimo że generuje znaczną wartość dodaną oraz przyczynia się do zrównoważonego rozwoju społecznego, gospodarczego i środowiskowego w wielu regionach Europy, w szczególności na obszarach zależnych od rybołówstwa; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że praca wykonywana przez kobiety w sektorze rybołówstwa i akwakultury pozostaje niewidoczna, mimo że generuje znaczną wartość dodaną oraz przyczynia się do zrównoważonego rozwoju społecznego, gospodarczego i środowiskowego w wielu regionach Europy, w szczególności na obszarach zależnych od rybołówstwa;

| B. | mając na uwadze, że ponad 100 000 kobiet z państw członkowskich pracuje w sektorze rybołówstwa, w tym 4 % przy połowach oraz wykonując inne prace związane z działalnością statków rybackich, takie jak wyrób i naprawa sieci, jako pracownice portowe lub zajmujące się pakowaniem, 30 % w sektorze akwakultury, w szczególności przy ręcznym zbieraniu skorupiaków, i około 60 % w sektorze przetwórczym; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że ponad 100 000 kobiet z państw członkowskich pracuje w sektorze rybołówstwa, w tym 4 % przy połowach oraz wykonując inne prace związane z działalnością statków rybackich, takie jak wyrób i naprawa sieci, jako pracownice portowe lub zajmujące się pakowaniem, 30 % w sektorze akwakultury, w szczególności przy ręcznym zbieraniu skorupiaków, i około 60 % w sektorze przetwórczym;

| C. | mając na uwadze uciążliwość prac wykonywanych tradycyjnie przez kobiety w sektorze rybołówstwa i akwakultury, takich jak ręczne zbieranie skorupiaków, tradycyjna sprzedaż ryb, czy to obwoźna, czy w przeznaczonych do tego celu miejscach, wyrób i naprawa sieci rybackich, rozładunek, sortowanie i pakowanie połowów w wyjątkowo złych warunkach pogodowych; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze uciążliwość prac wykonywanych tradycyjnie przez kobiety w sektorze rybołówstwa i akwakultury, takich jak ręczne zbieranie skorupiaków, tradycyjna sprzedaż ryb, czy to obwoźna, czy w przeznaczonych do tego celu miejscach, wyrób i naprawa sieci rybackich, rozładunek, sortowanie i pakowanie połowów w wyjątkowo złych warunkach pogodowych;

| D. | mając na uwadze, że informacje statystyczne nie odzwierciedlają w wystarczającym stopniu realiów pracy kobiet w niektórych z wymienionych sektorów oraz że ogólny kryzys gospodarczy i wysoka stopa bezrobocia w niektórych państwach członkowskich doprowadziły do zwiększenia tych odsetków i wzrostu udziału kobiet w różnych sektorach działalności związanych z rybołówstwem, w szczególności przy ręcznym zbieraniu skorupiaków, w celu uzupełnienia dochodów gospodarstwa domowego lub nawet zapewnienie ich źródła; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że informacje statystyczne nie odzwierciedlają w wystarczającym stopniu realiów pracy kobiet w niektórych z wymienionych sektorów oraz że ogólny kryzys gospodarczy i wysoka stopa bezrobocia w niektórych państwach członkowskich doprowadziły do zwiększenia tych odsetków i wzrostu udziału kobiet w różnych sektorach działalności związanych z rybołówstwem, w szczególności przy ręcznym zbieraniu skorupiaków, w celu uzupełnienia dochodów gospodarstwa domowego lub nawet zapewnienie ich źródła;

| E. | mając na uwadze udział kobiet w różnych sektorach działalności związanych z rybołówstwem i akwakulturą, w szczególności tych związanych z wyrobem i naprawą sieci rybackich, rozładunkiem i sortowaniem połowów, zarządzaniem dostawami produktów na statki, przetwarzaniem, pakowaniem i wprowadzaniem do obrotu ryb lub zarządzaniem przedsiębiorstwami rybackimi; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze udział kobiet w różnych sektorach działalności związanych z rybołówstwem i akwakulturą, w szczególności tych związanych z wyrobem i naprawą sieci rybackich, rozładunkiem i sortowaniem połowów, zarządzaniem dostawami produktów na statki, przetwarzaniem, pakowaniem i wprowadzaniem do obrotu ryb lub zarządzaniem przedsiębiorstwami rybackimi;

| F. | mając na uwadze, że w ustępie 30. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa w Parlament Europejski wezwał państwa członkowskie do uwzględnienia znaczenia gospodarczej, społecznej i kulturowej roli kobiet w sektorze rybołówstwa, tak aby mogły one mieć dostęp do świadczeń socjalnych oraz podkreślił, że aktywne uczestnictwo kobiet w różnych sektorach działalności związanych z rybołówstwem przyczynia się do utrzymania i rozwoju tego sektora, pomaga zachować tradycje i odrębne zwyczaje oraz korzystnie wpływa na ochronę różnorodności kulturowej poszczególnych regionów; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w ustępie 30. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa w Parlament Europejski wezwał państwa członkowskie do uwzględnienia znaczenia gospodarczej, społecznej i kulturowej roli kobiet w sektorze rybołówstwa, tak aby mogły one mieć dostęp do świadczeń socjalnych oraz podkreślił, że aktywne uczestnictwo kobiet w różnych sektorach działalności związanych z rybołówstwem przyczynia się do utrzymania i rozwoju tego sektora, pomaga zachować tradycje i odrębne zwyczaje oraz korzystnie wpływa na ochronę różnorodności kulturowej poszczególnych regionów;

| G. | mając na uwadze, że w stanowisku z dnia 12 września 2012 r. Parlament Europejski wezwał do propagowania uczestnictwa kobiet w organizacjach producentów sektora rybołówstwa i akwakultury; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że w stanowisku z dnia 12 września 2012 r. Parlament Europejski wezwał do propagowania uczestnictwa kobiet w organizacjach producentów sektora rybołówstwa i akwakultury;

| H. | mając na uwadze, że w ustępie 31. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wezwał Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) do finansowania działań mających na celu zwiększenie udziału kobiet w sektorze rybołówstwa, wspierania stowarzyszeń kobiet, organizowania szkoleń zawodowych dla kobiet oraz docenienia roli kobiet w rybołówstwie poprzez wspieranie działań prowadzonych na lądzie oraz działań związanych z rybołówstwem zarówno na etapie produkcji, jak i przetwarzania oraz wprowadzania do obrotu; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w ustępie 31. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wezwał Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) do finansowania działań mających na celu zwiększenie udziału kobiet w sektorze rybołówstwa, wspierania stowarzyszeń kobiet, organizowania szkoleń zawodowych dla kobiet oraz docenienia roli kobiet w rybołówstwie poprzez wspieranie działań prowadzonych na lądzie oraz działań związanych z rybołówstwem zarówno na etapie produkcji, jak i przetwarzania oraz wprowadzania do obrotu;

| I. | mając na uwadze, że w ustępie 39. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wezwał Komisję i państwa członkowskie do przedsięwzięcia środków mających na celu zapewnienie kobietom równych płac oraz innych praw socjalnych i gospodarczych, w tym z ubezpieczenia obejmującego ryzyko, oraz do podjęcia środków mających na celu stosowanie współczynników redukcji umożliwiających przejście na wcześniejszą emeryturę z tytułu pracy w niekorzystnych warunkach (nocna praca, zagrożenie, godziny pracy dostosowane do poziomu produkcji lub możliwości połowowych), na które narażają się kobiety, pracując w sektorze rybołówstwa, a także do uznania ich szczególnych chorób za choroby zawodowe; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że w ustępie 39. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wezwał Komisję i państwa członkowskie do przedsięwzięcia środków mających na celu zapewnienie kobietom równych płac oraz innych praw socjalnych i gospodarczych, w tym z ubezpieczenia obejmującego ryzyko, oraz do podjęcia środków mających na celu stosowanie współczynników redukcji umożliwiających przejście na wcześniejszą emeryturę z tytułu pracy w niekorzystnych warunkach (nocna praca, zagrożenie, godziny pracy dostosowane do poziomu produkcji lub możliwości połowowych), na które narażają się kobiety, pracując w sektorze rybołówstwa, a także do uznania ich szczególnych chorób za choroby zawodowe;

| J. | mając na uwadze, że dane statystyczne dotyczące siły roboczej, szczególnie te dotyczące rozkładu pod względem płci w niektórych rodzajach działalności, takich jak łodziowe rybołówstwo przybrzeżne, tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne czy ekstensywna akwakultura, schodzą na drugi plan w porównaniu z danymi dotyczącymi połowów, wyładunków, tonażu itd.; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że dane statystyczne dotyczące siły roboczej, szczególnie te dotyczące rozkładu pod względem płci w niektórych rodzajach działalności, takich jak łodziowe rybołówstwo przybrzeżne, tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne czy ekstensywna akwakultura, schodzą na drugi plan w porównaniu z danymi dotyczącymi połowów, wyładunków, tonażu itd.;

| K. | mając na uwadze, że dane statystyczne dotyczące siły roboczej w sektorze rybołówstwa, akwakultury i powiązanych sektorach w UE i państwach członkowskich nie są pełne, ujednolicone ani rozbite na wskaźniki, które pozwoliłyby ocenić udział kobiet w tych sektorach; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że dane statystyczne dotyczące siły roboczej w sektorze rybołówstwa, akwakultury i powiązanych sektorach w UE i państwach członkowskich nie są pełne, ujednolicone ani rozbite na wskaźniki, które pozwoliłyby ocenić udział kobiet w tych sektorach;

| L. | mając na uwadze, że chociaż kobiety pracują w sektorze rybołówstwa i akwakultury oraz wnoszą kluczowy wkład gospodarczy, nie korzystają one ze odpowiednich świadczeń socjalnych, ochrony pracy ani nie mają odpowiedniego statusu zawodowego i pracowniczego; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze, że chociaż kobiety pracują w sektorze rybołówstwa i akwakultury oraz wnoszą kluczowy wkład gospodarczy, nie korzystają one ze odpowiednich świadczeń socjalnych, ochrony pracy ani nie mają odpowiedniego statusu zawodowego i pracowniczego;

| M. | mając na uwadze, że kobiety cierpią z powodu dyskryminacji ekonomicznej w sektorze rybołówstwa oraz że otrzymują niższe wynagrodzenie niż mężczyźni za wykonywanie tych samych prac; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że kobiety cierpią z powodu dyskryminacji ekonomicznej w sektorze rybołówstwa oraz że otrzymują niższe wynagrodzenie niż mężczyźni za wykonywanie tych samych prac;

| N. | mając na uwadze, że w wielu przypadkach praca kobiet w sektorze rybołówstwa nie jest prawnie uznana i nie daje dostępu do ochrony socjalnej dostosowanej do szczególnych zagrożeń oraz zdrowotnych skutków związanych z takimi rodzajami działalności; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że w wielu przypadkach praca kobiet w sektorze rybołówstwa nie jest prawnie uznana i nie daje dostępu do ochrony socjalnej dostosowanej do szczególnych zagrożeń oraz zdrowotnych skutków związanych z takimi rodzajami działalności;

| O. | mając na uwadze, że w ustępie 42. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wezwał Komisję i państwa członkowskie do poczynienia kroków mających na celu propagowanie i zwiększenie prawnego i społecznego uznania pracy kobiet zatrudnionych w sektorze rybołówstwa oraz dopilnowanie, by praca kobiet zatrudnionych na pełny lub częściowy etat w przedsiębiorstwach rodzinnych lub pomagających swoim mężom, które w ten sposób przyczyniają się do zrównoważenia swoich dochodów oraz dochodów całego gospodarstwa domowego, została prawnie uregulowana lub objęta świadczeniami społecznymi na takich samych zasadach, jak w przypadku osób prowadzących działalność na własny rachunek, w szczególności poprzez zastosowanie dyrektywy 2010/41/UE, oraz wzywa do zapewnienia im ich praw społecznych i gospodarczych, w tym równości płac, świadczeń z tytułu bezrobocia w przypadku czasowego lub definitywnego przerwania pracy, prawa do emerytury, możliwości godzenia pracy z życiem rodzinnym, dostępu do urlopu rodzicielskiego, dostępu do ubezpieczenia społecznego i bezpłatnych usług zdrowotnych, ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz ubezpieczenia obejmującego ryzyko morskie; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że w ustępie 42. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego oraz reformy wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wezwał Komisję i państwa członkowskie do poczynienia kroków mających na celu propagowanie i zwiększenie prawnego i społecznego uznania pracy kobiet zatrudnionych w sektorze rybołówstwa oraz dopilnowanie, by praca kobiet zatrudnionych na pełny lub częściowy etat w przedsiębiorstwach rodzinnych lub pomagających swoim mężom, które w ten sposób przyczyniają się do zrównoważenia swoich dochodów oraz dochodów całego gospodarstwa domowego, została prawnie uregulowana lub objęta świadczeniami społecznymi na takich samych zasadach, jak w przypadku osób prowadzących działalność na własny rachunek, w szczególności poprzez zastosowanie dyrektywy 2010/41/UE, oraz wzywa do zapewnienia im ich praw społecznych i gospodarczych, w tym równości płac, świadczeń z tytułu bezrobocia w przypadku czasowego lub definitywnego przerwania pracy, prawa do emerytury, możliwości godzenia pracy z życiem rodzinnym, dostępu do urlopu rodzicielskiego, dostępu do ubezpieczenia społecznego i bezpłatnych usług zdrowotnych, ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz ubezpieczenia obejmującego ryzyko morskie;

| P. | mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 12 września 2012 r. Parlament Europejski podkreślił, że należy zwiększyć uznanie prawne i społeczne roli kobiet w sektorze rybołówstwa oraz lepiej ją wynagradzać, że należy dać kobietom takie same prawa jak mężczyznom, a małżonkom i partnerkom życiowym rybaków pomagającym utrzymać przedsiębiorstwo rodzinne należy nadać status prawny i przyznać świadczenia socjalne odpowiadające statusowi i świadczeniom, do jakich uprawnione są osoby prowadzące działalność na własny rachunek; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 12 września 2012 r. Parlament Europejski podkreślił, że należy zwiększyć uznanie prawne i społeczne roli kobiet w sektorze rybołówstwa oraz lepiej ją wynagradzać, że należy dać kobietom takie same prawa jak mężczyznom, a małżonkom i partnerkom życiowym rybaków pomagającym utrzymać przedsiębiorstwo rodzinne należy nadać status prawny i przyznać świadczenia socjalne odpowiadające statusowi i świadczeniom, do jakich uprawnione są osoby prowadzące działalność na własny rachunek;

| 1. | wzywa Komisję do uruchomienia szczegółowego programu statystycznego dla regionów zależnych od rybołówstwa, przy zwróceniu szczególnej uwagi na łodziowe rybołówstwo przybrzeżne, tradycyjne metody połowów, szczególne kanały wprowadzania do obrotu, pracę oraz warunki socjalne i warunki pracy kobiet zbierających ręcznie skorupiaki, trudniących się wyrobem i naprawą sieci, pracujących przy łodziowych połowach przybrzeżnych i wykonujących podobne prace, aby ocenić szczególne potrzeby kobiet oraz zwiększyć społecznego uznania tych wyjątkowo uciążliwych zawodów; |
| --- | --- |

1.

wzywa Komisję do uruchomienia szczegółowego programu statystycznego dla regionów zależnych od rybołówstwa, przy zwróceniu szczególnej uwagi na łodziowe rybołówstwo przybrzeżne, tradycyjne metody połowów, szczególne kanały wprowadzania do obrotu, pracę oraz warunki socjalne i warunki pracy kobiet zbierających ręcznie skorupiaki, trudniących się wyrobem i naprawą sieci, pracujących przy łodziowych połowach przybrzeżnych i wykonujących podobne prace, aby ocenić szczególne potrzeby kobiet oraz zwiększyć społecznego uznania tych wyjątkowo uciążliwych zawodów;

| 2. | uważa, że należy koniecznie usprawnić gromadzenie i analizę danych statystycznych dotyczących zatrudnienia w sektorze rybołówstwa w podziale na płeć, rodzaj działalności, rodzaj zatrudnienia (działalność na własny rachunek, praca za wynagrodzeniem, częściowy etat, pełny etat, praca dorywcza), aby móc ocenić udział kobiet w sektorze rybołówstwa i akwakultury; |
| --- | --- |

2.

uważa, że należy koniecznie usprawnić gromadzenie i analizę danych statystycznych dotyczących zatrudnienia w sektorze rybołówstwa w podziale na płeć, rodzaj działalności, rodzaj zatrudnienia (działalność na własny rachunek, praca za wynagrodzeniem, częściowy etat, pełny etat, praca dorywcza), aby móc ocenić udział kobiet w sektorze rybołówstwa i akwakultury;

| 3. | wzywa Komisję do zapewnienia, aby gromadzenie danych w podziale na płeć obejmowało także sektor połowów i aby wprowadzono nowe wskaźniki, takie jak wiek, poziom wykształcenia i wyszkolenia, działalność małżonek lub partnerek życiowych; |
| --- | --- |

3.

wzywa Komisję do zapewnienia, aby gromadzenie danych w podziale na płeć obejmowało także sektor połowów i aby wprowadzono nowe wskaźniki, takie jak wiek, poziom wykształcenia i wyszkolenia, działalność małżonek lub partnerek życiowych;

| 4. | uważa, że należy koniecznie określić jasne definicje wskaźników statystycznych stosowanych do gromadzenia danych dotyczących zatrudnienia siły roboczej w sektorze rybołówstwa, akwakultury oraz powiązanych sektorach; uważa również, że należy koniecznie opracować ujednolicony zestaw wskaźników statystycznych na poziomie UE i wzywa państwa członkowskie do dostarczania w odpowiednim terminie pełnych danych zgodnie z tymi wskaźnikami; |
| --- | --- |

4.

uważa, że należy koniecznie określić jasne definicje wskaźników statystycznych stosowanych do gromadzenia danych dotyczących zatrudnienia siły roboczej w sektorze rybołówstwa, akwakultury oraz powiązanych sektorach; uważa również, że należy koniecznie opracować ujednolicony zestaw wskaźników statystycznych na poziomie UE i wzywa państwa członkowskie do dostarczania w odpowiednim terminie pełnych danych zgodnie z tymi wskaźnikami;

| 5. | wzywa Komisję i Radę do prawnego i społecznego uznania roli odgrywanej przez kobiety w sektorze rybołówstwa i akwakultury oraz w zrównoważonym rozwoju obszarów zależnych od rybołówstwa w celu usunięcia barier gospodarczych, administracyjnych i społecznych, które stoją na drodze ich udziałowi na równych warunkach; |
| --- | --- |

5.

wzywa Komisję i Radę do prawnego i społecznego uznania roli odgrywanej przez kobiety w sektorze rybołówstwa i akwakultury oraz w zrównoważonym rozwoju obszarów zależnych od rybołówstwa w celu usunięcia barier gospodarczych, administracyjnych i społecznych, które stoją na drodze ich udziałowi na równych warunkach;

| 6. | wzywa Komisję i Radę do zachęcenia państw członkowskich, aby uznały uszkodzenia stawów lub kręgosłupa oraz choroby reumatyczne za choroby zawodowe wywołane surowymi warunkami pogodowymi, w jakich pracują kobiety zbierające ręcznie skorupiaki, trudniące się wyrobem i naprawą sieci, pracujące w sektorze przetwórczym, przy połowach i sprzedaży ryb, a także urazy spowodowane podnoszeniem zbyt dużych ciężarów, oraz aby uregulowały te kwestie; |
| --- | --- |

6.

wzywa Komisję i Radę do zachęcenia państw członkowskich, aby uznały uszkodzenia stawów lub kręgosłupa oraz choroby reumatyczne za choroby zawodowe wywołane surowymi warunkami pogodowymi, w jakich pracują kobiety zbierające ręcznie skorupiaki, trudniące się wyrobem i naprawą sieci, pracujące w sektorze przetwórczym, przy połowach i sprzedaży ryb, a także urazy spowodowane podnoszeniem zbyt dużych ciężarów, oraz aby uregulowały te kwestie;

| 7. | wzywa Komisję, aby uznała, że praca kobiet pomaga zwiększyć identyfikowalność produktów rybołówstwa, co z kolei wpływa na wiedzę konsumenta i zapewnia wyższe standardy jakości i bezpieczeństwa produktów rybołówstwa i akwakultury, a tym samym zwiększa możliwości gospodarcze, gastronomiczne i turystyczne na obszarach rybackich; |
| --- | --- |

7.

wzywa Komisję, aby uznała, że praca kobiet pomaga zwiększyć identyfikowalność produktów rybołówstwa, co z kolei wpływa na wiedzę konsumenta i zapewnia wyższe standardy jakości i bezpieczeństwa produktów rybołówstwa i akwakultury, a tym samym zwiększa możliwości gospodarcze, gastronomiczne i turystyczne na obszarach rybackich;

| 8. | zwraca się o utworzenie (w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego i/lub innych instrumentów) specyficznych mechanizmów wsparcia, które będzie można aktywować w sytuacjach kryzysowych (klęski żywiołowe), oraz mechanizmów rekompensat finansowych, aby wspierać rybaków, rybaczki i ich rodziny w okresach tymczasowego zakazu poławiania ryb, szczególnie na obszarach, gdzie rybołówstwo jest jedynym źródłem dochodów; |
| --- | --- |

8.

zwraca się o utworzenie (w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego i/lub innych instrumentów) specyficznych mechanizmów wsparcia, które będzie można aktywować w sytuacjach kryzysowych (klęski żywiołowe), oraz mechanizmów rekompensat finansowych, aby wspierać rybaków, rybaczki i ich rodziny w okresach tymczasowego zakazu poławiania ryb, szczególnie na obszarach, gdzie rybołówstwo jest jedynym źródłem dochodów;

| 9. | uważa, że należy promować i wspierać finansowo powstawanie stowarzyszeń kobiecych za pomocą krajowych i europejskich sieci współpracy kobiet, aby zwiększyć widoczność kobiet w sektorze rybołówstwa, podnieść świadomość społeczną w zakresie wkładu kobiet w działalność tego sektora, umożliwić im wymianę doświadczeń oraz informować o potrzebach i roszczeniach kobiet od szczebla rządów lokalnych do organów europejskich; |
| --- | --- |

9.

uważa, że należy promować i wspierać finansowo powstawanie stowarzyszeń kobiecych za pomocą krajowych i europejskich sieci współpracy kobiet, aby zwiększyć widoczność kobiet w sektorze rybołówstwa, podnieść świadomość społeczną w zakresie wkładu kobiet w działalność tego sektora, umożliwić im wymianę doświadczeń oraz informować o potrzebach i roszczeniach kobiet od szczebla rządów lokalnych do organów europejskich;

| 10. | zachęca Komisję i państwa członkowskie do ułatwienia dostępu do finansowania organizacjom kobiecym z sektorów rybołówstwa, akwakultury oraz powiązanych sektorów, aby mogły one wprowadzać w życie swoje inicjatywy, konsolidować swoje organizacje i nawiązywać kontakty z innymi organizacjami kobiecymi w celu wymiany doświadczeń i dobrych praktyk; |
| --- | --- |

10.

zachęca Komisję i państwa członkowskie do ułatwienia dostępu do finansowania organizacjom kobiecym z sektorów rybołówstwa, akwakultury oraz powiązanych sektorów, aby mogły one wprowadzać w życie swoje inicjatywy, konsolidować swoje organizacje i nawiązywać kontakty z innymi organizacjami kobiecymi w celu wymiany doświadczeń i dobrych praktyk;

| 11. | uważa, że należy promować i umacniać aktywny udział kobiet w organach konsultacyjnych, doradczych, decyzyjnych, reprezentacyjnych, regionalnych i organach zawodowych, aby zagwarantować ich udział w podejmowaniu decyzji zarówno w sektorze publicznym jak i prywatnym na takich samych warunkach jak mężczyźni; |
| --- | --- |

11.

uważa, że należy promować i umacniać aktywny udział kobiet w organach konsultacyjnych, doradczych, decyzyjnych, reprezentacyjnych, regionalnych i organach zawodowych, aby zagwarantować ich udział w podejmowaniu decyzji zarówno w sektorze publicznym jak i prywatnym na takich samych warunkach jak mężczyźni;

Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) 2013-2020

| 12. | zauważa, że tylko jedno państwo członkowskie wykorzystało możliwości, jakie daje oś priorytetowa 4 Europejskiego Funduszu Rybackiego, do finansowania projektów, których beneficjentami są kobiety, i wzywa państwa członkowskie do korzystania z możliwości, jakie daje EFMR, w dziedzinach takich jak:






  — | stosowanie zasady równych szans zarówno poprzez opracowywanie, jak i wdrażanie programów operacyjnych; |
| --- | --- | --- |

12.

zauważa, że tylko jedno państwo członkowskie wykorzystało możliwości, jakie daje oś priorytetowa 4 Europejskiego Funduszu Rybackiego, do finansowania projektów, których beneficjentami są kobiety, i wzywa państwa członkowskie do korzystania z możliwości, jakie daje EFMR, w dziedzinach takich jak:

—

stosowanie zasady równych szans zarówno poprzez opracowywanie, jak i wdrażanie programów operacyjnych;

| — | uczynienie sektora rybołówstwa bardziej przyjaznego kobietom poprzez jego reorganizację i zapewnienie odpowiedniego zaplecza (np. przebieralni na statkach i w portach); |
| --- | --- |

—

uczynienie sektora rybołówstwa bardziej przyjaznego kobietom poprzez jego reorganizację i zapewnienie odpowiedniego zaplecza (np. przebieralni na statkach i w portach);

| — | wspieranie stowarzyszeń kobiecych i ich organizowanie w sieci współpracy (np. wyrobu i naprawy sieci rybackich, pracownic portowych, kobiet zajmujących się pakowaniem); |
| --- | --- |

—

wspieranie stowarzyszeń kobiecych i ich organizowanie w sieci współpracy (np. wyrobu i naprawy sieci rybackich, pracownic portowych, kobiet zajmujących się pakowaniem);

| — | wspieranie projektów mających na celu złagodzenie problemów wynikających z warunków, w jakich pracują kobiety zbierające ręcznie skorupiaki, w tym środki godzenia pracy i życia rodzinnego; |
| --- | --- |

—

wspieranie projektów mających na celu złagodzenie problemów wynikających z warunków, w jakich pracują kobiety zbierające ręcznie skorupiaki, w tym środki godzenia pracy i życia rodzinnego;

| — | wspieranie projektów mających na celu propagowanie, różnicowanie i dowartościowanie roli, jaką odgrywają kobiety w sektorze rybołówstwa i akwakultury; |
| --- | --- |

—

wspieranie projektów mających na celu propagowanie, różnicowanie i dowartościowanie roli, jaką odgrywają kobiety w sektorze rybołówstwa i akwakultury;

| — | zaproponowanie kobietom i dziewczynkom łatwiejszego dostępu do szkoleń poprzez finansowanie kształcenia i szkolenia zawodowego oraz uznanie ich działalności; w tym celu państwa członkowskie powinny uruchomić procesy pozwalające uzyskać oficjalnie uznawane zaświadczenia o umiejętnościach oraz utworzyć w różnych społecznościach ośrodki szkoleniowe przygotowujące do działalności zawodowej wykonywanej tradycyjnie przez kobiety; |
| --- | --- |

—

zaproponowanie kobietom i dziewczynkom łatwiejszego dostępu do szkoleń poprzez finansowanie kształcenia i szkolenia zawodowego oraz uznanie ich działalności; w tym celu państwa członkowskie powinny uruchomić procesy pozwalające uzyskać oficjalnie uznawane zaświadczenia o umiejętnościach oraz utworzyć w różnych społecznościach ośrodki szkoleniowe przygotowujące do działalności zawodowej wykonywanej tradycyjnie przez kobiety;

| — | zaoferowanie dziewczynkom lepszych możliwości zatrudnienia oraz wspieranie ciągłości między pokoleniami, w szczególności w poprzez prowadzenie zrównoważonej działalności w środowisku morskim; |
| --- | --- |

—

zaoferowanie dziewczynkom lepszych możliwości zatrudnienia oraz wspieranie ciągłości między pokoleniami, w szczególności w poprzez prowadzenie zrównoważonej działalności w środowisku morskim;

| — | wspieranie szkoleń zawodowych, w szczególności przeznaczonych dla kobiet pracujących w sektorze rybołówstwa i akwakultury, z myślą o zwiększeniu ich możliwości dostępu do stanowisk kierowniczych, stanowisk wymagających kwalifikacji technicznych oraz stanowisk polegających na zarządzaniu związanych z rybołówstwem na warunkach równych płac; |
| --- | --- |

—

wspieranie szkoleń zawodowych, w szczególności przeznaczonych dla kobiet pracujących w sektorze rybołówstwa i akwakultury, z myślą o zwiększeniu ich możliwości dostępu do stanowisk kierowniczych, stanowisk wymagających kwalifikacji technicznych oraz stanowisk polegających na zarządzaniu związanych z rybołówstwem na warunkach równych płac;

| — | docenienie roli kobiet w rybołówstwie, w szczególności poprzez udzielanie wsparcia działalności prowadzonej na lądzie oraz działalności związanej z rybołówstwem zarówno w produkcji jak i przetwórstwie, wprowadzaniu do obrotu i sprzedaży; |
| --- | --- |

—

docenienie roli kobiet w rybołówstwie, w szczególności poprzez udzielanie wsparcia działalności prowadzonej na lądzie oraz działalności związanej z rybołówstwem zarówno w produkcji jak i przetwórstwie, wprowadzaniu do obrotu i sprzedaży;

| — | wspieranie biznesowych inicjatyw kobiet, w tym w odpowiednim przypadku dywersyfikacji gospodarczej w niektórych dziedzinach związanych z sektorem rybołówstwa, łącznie z działalnością taką jak muzeologia, tradycje kulturowe, rzemiosło, gastronomia i żywienia zbiorowego; |
| --- | --- |

—

wspieranie biznesowych inicjatyw kobiet, w tym w odpowiednim przypadku dywersyfikacji gospodarczej w niektórych dziedzinach związanych z sektorem rybołówstwa, łącznie z działalnością taką jak muzeologia, tradycje kulturowe, rzemiosło, gastronomia i żywienia zbiorowego;

| — | promowanie inicjatyw biznesowych w dziedzinach niezwiązanych z rybołówstwem na obszarach przybrzeżnych, na których utracono miejsca pracy w wyniku wdrożenia reformy polityki rybołówstwa; |
| --- | --- |

—

promowanie inicjatyw biznesowych w dziedzinach niezwiązanych z rybołówstwem na obszarach przybrzeżnych, na których utracono miejsca pracy w wyniku wdrożenia reformy polityki rybołówstwa;

| 13. | zachęca państwa członkowskie do ułatwienia możliwości uzyskania pożyczek uprzywilejowanych, pozwalających kobietom uniknąć konkretnych problemów z finansowaniem projektów kwalifikujących się do włączenia do programów krajowych w ramach EFMR; |
| --- | --- |

13.

zachęca państwa członkowskie do ułatwienia możliwości uzyskania pożyczek uprzywilejowanych, pozwalających kobietom uniknąć konkretnych problemów z finansowaniem projektów kwalifikujących się do włączenia do programów krajowych w ramach EFMR;

| 14. | wzywa państwa członkowskie do wspierania biznesowych inicjatyw kobiecych poprzez udostępnienie korzystnego systemu mikrokredytów i udzielanie odpowiednich informacji o możliwościach finansowania; |
| --- | --- |

14.

wzywa państwa członkowskie do wspierania biznesowych inicjatyw kobiecych poprzez udostępnienie korzystnego systemu mikrokredytów i udzielanie odpowiednich informacji o możliwościach finansowania;

| 15. | zachęca państwa członkowskie do podjęcia działań mających na celu rozwinięcie i modernizację infrastruktury lokalnej, zróżnicowanie działalności ekonomicznej oraz poprawę jakości życia na obszarach, których ludność trudni się rybołówstwem, w szczególności na obszarach całkowicie zależnych od rybołówstwa, aby zapewnić ich zrównoważony rozwój, ogólnie zwalczać ubóstwo, a w szczególności ubóstwo kobiet i dzieci, a także starać się zapobiegać przemocy wobec kobiet oraz przemocy domowej; |
| --- | --- |

15.

zachęca państwa członkowskie do podjęcia działań mających na celu rozwinięcie i modernizację infrastruktury lokalnej, zróżnicowanie działalności ekonomicznej oraz poprawę jakości życia na obszarach, których ludność trudni się rybołówstwem, w szczególności na obszarach całkowicie zależnych od rybołówstwa, aby zapewnić ich zrównoważony rozwój, ogólnie zwalczać ubóstwo, a w szczególności ubóstwo kobiet i dzieci, a także starać się zapobiegać przemocy wobec kobiet oraz przemocy domowej;

| 16. | podtrzymuje stanowisko zajęte w kontekście procedury związanej z programem „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020), dotyczące zwiększenia udziału kobiet we wszystkich dziedzinach badań naukowych, projektach i naukach ścisłych, w szczególności udziału tych kobiet, które zajmują się zawodowo badaniem środowiska morskiego; |
| --- | --- |

16.

podtrzymuje stanowisko zajęte w kontekście procedury związanej z programem „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020), dotyczące zwiększenia udziału kobiet we wszystkich dziedzinach badań naukowych, projektach i naukach ścisłych, w szczególności udziału tych kobiet, które zajmują się zawodowo badaniem środowiska morskiego;

| 17. | wzywa państwa członkowskie do:






  — | prawnego uznania pracy kobiet, które przyczyniają się do utrzymania rodziny poprzez wkład gospodarczy lub swoją pracę, nawet jeżeli jest ona nieodpłatna; |
| --- | --- | --- |

17.

wzywa państwa członkowskie do:

—

prawnego uznania pracy kobiet, które przyczyniają się do utrzymania rodziny poprzez wkład gospodarczy lub swoją pracę, nawet jeżeli jest ona nieodpłatna;

| — | zagwarantowania kobietom wsparcia w postaci świadczeń z tytułu bezrobocia, jeżeli muszą przestać pracować (tymczasowo lub definitywnie), prawa do emerytury, możliwości godzenia pracy z życiem rodzinnym, dostępu do urlopu macierzyńskiego (bez względu na to, czy są w związku małżeńskim czy cywilnym), dostępu do zabezpieczenia społecznego i bezpłatnych usług zdrowotnych oraz ochrony od zagrożeń wynikających z pracy sektorze morskim i sektorze rybołówstwa; |
| --- | --- |

—

zagwarantowania kobietom wsparcia w postaci świadczeń z tytułu bezrobocia, jeżeli muszą przestać pracować (tymczasowo lub definitywnie), prawa do emerytury, możliwości godzenia pracy z życiem rodzinnym, dostępu do urlopu macierzyńskiego (bez względu na to, czy są w związku małżeńskim czy cywilnym), dostępu do zabezpieczenia społecznego i bezpłatnych usług zdrowotnych oraz ochrony od zagrożeń wynikających z pracy sektorze morskim i sektorze rybołówstwa;

| 18. | zauważa, że w ustępie 28. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wzywa UE, aby w ramach WTO dążyła do penalizowania w tych krajów, które dyskryminują kobiety, a w ustępie 45. tej samej rezolucji wzywa Komisję, aby podczas negocjowania porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem starała się zadbać o to, aby państwo nadbrzeżne przeznaczyło minimalną część wsparcia sektorowego na rzecz rozwoju udzielanego w ramach porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem na przedsięwzięcia, których celem jest uznanie, propagowanie i zróżnicowanie roli kobiet w sektorze rybołówstwa, przy zapewnieniu stosowania zasady równego traktowania oraz równych szans dla kobiet i mężczyzn, w szczególności odnośnie do szkoleń oraz dostępu do finansowania i kredytów; |
| --- | --- |

18.

zauważa, że w ustępie 28. rezolucji z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa Parlament Europejski wzywa UE, aby w ramach WTO dążyła do penalizowania w tych krajów, które dyskryminują kobiety, a w ustępie 45. tej samej rezolucji wzywa Komisję, aby podczas negocjowania porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem starała się zadbać o to, aby państwo nadbrzeżne przeznaczyło minimalną część wsparcia sektorowego na rzecz rozwoju udzielanego w ramach porozumienia w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem na przedsięwzięcia, których celem jest uznanie, propagowanie i zróżnicowanie roli kobiet w sektorze rybołówstwa, przy zapewnieniu stosowania zasady równego traktowania oraz równych szans dla kobiet i mężczyzn, w szczególności odnośnie do szkoleń oraz dostępu do finansowania i kredytów;

| 19. | zwraca się do Komisji o zapewnienie, aby treść umów o partnerstwie gospodarczym obejmującym połowy oddawała i gwarantowała europejski wymiar płci; |
| --- | --- |

19.

zwraca się do Komisji o zapewnienie, aby treść umów o partnerstwie gospodarczym obejmującym połowy oddawała i gwarantowała europejski wymiar płci;

Rozporządzenie podstawowe w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa

| 20. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia zgodności celów nowej wspólnej polityki rybołówstwa dotyczących dostępu do zasobów rybnych w oparciu o przejrzyste kryteria o charakterze środowiskowym, społecznym i gospodarczym, przy jednoczesnym stosowaniu zasad równego traktowania oraz równych szans dla kobiet i mężczyzn; |
| --- | --- |

20.

wzywa państwa członkowskie do zapewnienia zgodności celów nowej wspólnej polityki rybołówstwa dotyczących dostępu do zasobów rybnych w oparciu o przejrzyste kryteria o charakterze środowiskowym, społecznym i gospodarczym, przy jednoczesnym stosowaniu zasad równego traktowania oraz równych szans dla kobiet i mężczyzn;

| 21. | zachęca państwa członkowskie do uznania statusu zatrudnienia kobiet w przypadku tymczasowego zaprzestania działalności, w tym w okresach zamkniętych dla połowów; |
| --- | --- |

21.

zachęca państwa członkowskie do uznania statusu zatrudnienia kobiet w przypadku tymczasowego zaprzestania działalności, w tym w okresach zamkniętych dla połowów;

| 22. | wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia zgodności z dyrektywą 2010/41/UE, tak aby praca kobiet zatrudnionych na pełny lub częściowy etat w przedsiębiorstwach rodzinnych w sektorze rybołówstwa lub pomagających swoim mężom lub partnerom, które w ten sposób przyczyniają się do swojej własnej stabilności gospodarczej oraz stabilności gospodarczej swoich rodzin, a także praca kobiet, które utrzymują się z takiej działalności, chociaż nie mają własnej rodziny, została prawnie uznana i objęta świadczeniami socjalnymi równoważnymi świadczeniom, które przysługują osobom prowadzącym działalność na własny rachunek; |
| --- | --- |

22.

wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia zgodności z dyrektywą 2010/41/UE, tak aby praca kobiet zatrudnionych na pełny lub częściowy etat w przedsiębiorstwach rodzinnych w sektorze rybołówstwa lub pomagających swoim mężom lub partnerom, które w ten sposób przyczyniają się do swojej własnej stabilności gospodarczej oraz stabilności gospodarczej swoich rodzin, a także praca kobiet, które utrzymują się z takiej działalności, chociaż nie mają własnej rodziny, została prawnie uznana i objęta świadczeniami socjalnymi równoważnymi świadczeniom, które przysługują osobom prowadzącym działalność na własny rachunek;

o

o o

| 23. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich. |
| --- | --- |

23.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. L 180 z 15.7.2010, s. 1.

(2)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0040.

(3)  Dz.U. C 353 E z 3.12.2013, s. 212.

(4)  Dz.U. C 286 E z 23.11.2006, s. 519.

(5)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0460.

(6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0461.

(7)  Dz.U. C 353 E z 3.12.2013, s. 104

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/156 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/156

---

P7_TA(2014)0179

Opłaty licencyjne za kopię na użytek prywatny

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny (2013/2114(INI))

(2017/C 285/23)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając dyrektywę 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając dyrektywę 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (1),

| — | uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania na internetowym polu eksploatacji na rynku wewnętrznym (COM(2012)0372), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania na internetowym polu eksploatacji na rynku wewnętrznym (COM(2012)0372),

| — | uwzględniając art. 4, 6, 114 i 118 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 4, 6, 114 i 118 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

| — | uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zwłaszcza z dnia 21 października 2010 r. w sprawie C-467/08 Padawan przeciwko SGAE ([2010] Zb. Orz. I-10055), z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie C-462/09 Stichting de Thuiskopie przeciwko Opus Supplies Deutschland i in. ([2011] Zb. Orz. I-05331), z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie C-277/10, Martin Luksan przeciwko Petrusowi van der Let (dotychczas nieopublikowana w Zbiorze), z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawach połączonych od C-457/11 do C-460/11 VG Wort przeciwko Kyocera Mita i in. (dotychczas nieopublikowane w Zbiorze) oraz z dnia 11 lipca 2013 r. w sprawie C-521/11 Austro Mechana przeciwko Amazon (dotychczas nieopublikowana w Zbiorze), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zwłaszcza z dnia 21 października 2010 r. w sprawie C-467/08 Padawan przeciwko SGAE ([2010] Zb. Orz. I-10055), z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie C-462/09 Stichting de Thuiskopie przeciwko Opus Supplies Deutschland i in. ([2011] Zb. Orz. I-05331), z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie C-277/10, Martin Luksan przeciwko Petrusowi van der Let (dotychczas nieopublikowana w Zbiorze), z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawach połączonych od C-457/11 do C-460/11 VG Wort przeciwko Kyocera Mita i in. (dotychczas nieopublikowane w Zbiorze) oraz z dnia 11 lipca 2013 r. w sprawie C-521/11 Austro Mechana przeciwko Amazon (dotychczas nieopublikowana w Zbiorze),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 24 maja 2011 r. pt. „Jednolity rynek w obszarze praw własności intelektualnej – Wspieranie kreatywności i innowacji celem zapewnienia wzrostu gospodarczego, atrakcyjnych miejsc pracy oraz wysokiej jakości produktów i usług w Europie” (COM(2011)0287), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 24 maja 2011 r. pt. „Jednolity rynek w obszarze praw własności intelektualnej – Wspieranie kreatywności i innowacji celem zapewnienia wzrostu gospodarczego, atrakcyjnych miejsc pracy oraz wysokiej jakości produktów i usług w Europie” (COM(2011)0287),

| — | uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie treści na jednolitym rynku cyfrowym (COM(2012)0789), |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie treści na jednolitym rynku cyfrowym (COM(2012)0789),

| — | uwzględniając zalecenia Antónia Vitorino przyjęte dnia 31 stycznia 2013 r. w wyniku mediacji w sprawie opłat licencyjnych za kopiowanie i zwielokrotnianie na użytek prywatny, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenia Antónia Vitorino przyjęte dnia 31 stycznia 2013 r. w wyniku mediacji w sprawie opłat licencyjnych za kopiowanie i zwielokrotnianie na użytek prywatny,

| — | uwzględniając przyjęty w dniu 29 czerwca 2011 r. dokument roboczy Komisji Prawnej zatytułowany „Prawa autorskie w sektorze muzycznym i audiowizualnym”, |
| --- | --- |

—

uwzględniając przyjęty w dniu 29 czerwca 2011 r. dokument roboczy Komisji Prawnej zatytułowany „Prawa autorskie w sektorze muzycznym i audiowizualnym”,

| — | uwzględniając art. 48 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 48 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0114/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0114/2014),

| A. | mając na uwadze, że kultura i twórczość stanowią podwalinę dawnej i obecnej tożsamości europejskiej oraz że odegrają one znaczącą rolę w rozwoju społecznym i gospodarczym Unii Europejskiej w przyszłości; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że kultura i twórczość stanowią podwalinę dawnej i obecnej tożsamości europejskiej oraz że odegrają one znaczącą rolę w rozwoju społecznym i gospodarczym Unii Europejskiej w przyszłości;

| B. | mając na uwadze, że kultura i twórczość są integralną częścią gospodarki cyfrowej, że wyrażanie treści kultury – zarówno wysokiej, jak i niskiej – opiera się na równym dostępie do cyfrowego rozwoju Europy, że z konsultacji wynika, iż europejski rynek cyfrowy nie spełnił dotychczas oczekiwań w zakresie skutecznej dystrybucji, godziwej rekompensaty dla twórców oraz uczciwego i skutecznego podziału dochodu w sektorze kultury w ogóle, a także że znalezienie rozwiązań tych problemów wymaga działania na szczeblu Unii; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że kultura i twórczość są integralną częścią gospodarki cyfrowej, że wyrażanie treści kultury – zarówno wysokiej, jak i niskiej – opiera się na równym dostępie do cyfrowego rozwoju Europy, że z konsultacji wynika, iż europejski rynek cyfrowy nie spełnił dotychczas oczekiwań w zakresie skutecznej dystrybucji, godziwej rekompensaty dla twórców oraz uczciwego i skutecznego podziału dochodu w sektorze kultury w ogóle, a także że znalezienie rozwiązań tych problemów wymaga działania na szczeblu Unii;

| C. | mając na uwadze, że przejście na technologię cyfrową ma ogromny wpływ na sposób, w jaki tożsamości kulturowe są wyrażane, rozpowszechniane i rozwijane, że zmniejszenie ograniczeń dostępu i pojawienie się nowych kanałów dystrybucji ułatwiają dostęp do utworów i kultury oraz usprawniają obieg, odkrywanie i odkrywanie na nowo kultury i twórczości na całym świecie, a także stwarzają możliwości dla twórców i artystów; mając na uwadze, że dzięki temu dla nowe usługi oraz przedsiębiorstwa będą miały znacznie większe szanse na rynku; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że przejście na technologię cyfrową ma ogromny wpływ na sposób, w jaki tożsamości kulturowe są wyrażane, rozpowszechniane i rozwijane, że zmniejszenie ograniczeń dostępu i pojawienie się nowych kanałów dystrybucji ułatwiają dostęp do utworów i kultury oraz usprawniają obieg, odkrywanie i odkrywanie na nowo kultury i twórczości na całym świecie, a także stwarzają możliwości dla twórców i artystów; mając na uwadze, że dzięki temu dla nowe usługi oraz przedsiębiorstwa będą miały znacznie większe szanse na rynku;

| D. | mając na uwadze, że także w erze cyfrowej autorzy muszą mieć prawo do ochrony swojej twórczości oraz prawo do odpowiedniego wynagradzania za swą pracę; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że także w erze cyfrowej autorzy muszą mieć prawo do ochrony swojej twórczości oraz prawo do odpowiedniego wynagradzania za swą pracę;

| E. | mając na uwadze, że cyfrowe pozyskiwanie kopii na użytek prywatny nabrało ogromnego znaczenia gospodarczego w wyniku postępu technicznego, intensywnego wykorzystania internetu i chmury obliczeniowej, mając również na uwadze, że obecny system opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny nie uwzględnia w dostatecznym stopniu rozwoju, jaki nastąpił w erze cyfrowej; mając na uwadze, że nie istnieje obecnie żaden model alternatywny w tym zakresie, który umożliwiałby jednocześnie pozyskiwanie kopii na użytek prywatny oraz przekazywanie odpowiedniej rekompensaty właścicielom praw; mając na uwadze, że należy jednak prowadzić dyskusje na ten temat z myślą o aktualizacji mechanizmu kopiowania na użytek prywatny, aby stał się on skuteczniejszy i w większym stopniu uwzględniał postęp techniczny; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że cyfrowe pozyskiwanie kopii na użytek prywatny nabrało ogromnego znaczenia gospodarczego w wyniku postępu technicznego, intensywnego wykorzystania internetu i chmury obliczeniowej, mając również na uwadze, że obecny system opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny nie uwzględnia w dostatecznym stopniu rozwoju, jaki nastąpił w erze cyfrowej; mając na uwadze, że nie istnieje obecnie żaden model alternatywny w tym zakresie, który umożliwiałby jednocześnie pozyskiwanie kopii na użytek prywatny oraz przekazywanie odpowiedniej rekompensaty właścicielom praw; mając na uwadze, że należy jednak prowadzić dyskusje na ten temat z myślą o aktualizacji mechanizmu kopiowania na użytek prywatny, aby stał się on skuteczniejszy i w większym stopniu uwzględniał postęp techniczny;

| F. | mając na uwadze, że w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania na internetowym polu eksploatacji na rynku wewnętrznym, przyjętej przez Parlament i Radę w dniu 4 lutego 2014 r., podkreśla się fakt, że zarządzanie prawami autorskimi wymaga szczególnego skupienia się na przejrzystości przepływu wynagrodzeń pobranych, rozdzielonych i wypłaconych właścicielom praw przez organizacje zbiorowego zarządzania, w tym za kopie wykonywane na użytek prywatny; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych na potrzeby ich wykorzystania na internetowym polu eksploatacji na rynku wewnętrznym, przyjętej przez Parlament i Radę w dniu 4 lutego 2014 r., podkreśla się fakt, że zarządzanie prawami autorskimi wymaga szczególnego skupienia się na przejrzystości przepływu wynagrodzeń pobranych, rozdzielonych i wypłaconych właścicielom praw przez organizacje zbiorowego zarządzania, w tym za kopie wykonywane na użytek prywatny;

| G. | mając na uwadze, że dyrektywa 2001/29/WE daje państwom członkowskim możliwość wprowadzenia wyjątku od prawa do zwielokrotniania lub jego ograniczenia, za godziwą rekompensatą, w przypadku niektórych rodzajów zwielokrotniania produktów dźwiękowych, wizualnych i audiowizualnych przeznaczonych na użytek prywatny i może pozwalać konsumentom w krajach, które wprowadziły takie ograniczenie, swobodnie kopiować materiał muzyczny i audiowizualny z jednego nośnika lub urządzenia multimedialnego na inny bez ograniczeń i konieczności występowania o pozwolenie do właścicieli praw, o ile chodzi o użytek prywatny; mając na uwadze, że opłaty licencyjne powinno się obliczać na podstawie potencjalnej szkody poniesionej przez właścicieli praw za każdą przedmiotową kopię na użytek prywatny; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że dyrektywa 2001/29/WE daje państwom członkowskim możliwość wprowadzenia wyjątku od prawa do zwielokrotniania lub jego ograniczenia, za godziwą rekompensatą, w przypadku niektórych rodzajów zwielokrotniania produktów dźwiękowych, wizualnych i audiowizualnych przeznaczonych na użytek prywatny i może pozwalać konsumentom w krajach, które wprowadziły takie ograniczenie, swobodnie kopiować materiał muzyczny i audiowizualny z jednego nośnika lub urządzenia multimedialnego na inny bez ograniczeń i konieczności występowania o pozwolenie do właścicieli praw, o ile chodzi o użytek prywatny; mając na uwadze, że opłaty licencyjne powinno się obliczać na podstawie potencjalnej szkody poniesionej przez właścicieli praw za każdą przedmiotową kopię na użytek prywatny;

| H. | mając na uwadze, że według szacunków Komisji Europejskiej całkowita suma opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny pobranych w 23 państwach członkowskich Unii Europejskiej wzrosła ponad trzykrotnie od czasu wejścia w życie dyrektywy 2001/29/WE i wynosi obecnie ponad 600 mln EUR; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że według szacunków Komisji Europejskiej całkowita suma opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny pobranych w 23 państwach członkowskich Unii Europejskiej wzrosła ponad trzykrotnie od czasu wejścia w życie dyrektywy 2001/29/WE i wynosi obecnie ponad 600 mln EUR;

| I. | mając na uwadze, że dla producentów i importerów tradycyjnych i cyfrowych nośników i urządzeń do zapisu opłaty licencyjne stanowią niewielką część obrotu, szacuje się że wynoszą one ponad 1 000 mld EUR; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że dla producentów i importerów tradycyjnych i cyfrowych nośników i urządzeń do zapisu opłaty licencyjne stanowią niewielką część obrotu, szacuje się że wynoszą one ponad 1 000 mld EUR;

| J. | mając na uwadze, że w przypadku wielu mobilnych urządzeń końcowych teoretycznie istnieje możliwość pozyskiwania kopii na użytek prywatny, ale urządzenia te nie są wykorzystywane w tym celu; wzywa do przeprowadzenia w dłuższej perspektywie dyskusji na temat opracowania modelu, który będzie bardziej efektywny i lepiej dopasowany do obecnej sytuacji i który nie będzie oparty na opłacie licencyjnej pobieranej w formie ryczałtu od urządzenia; |
| --- | --- |

J.

mając na uwadze, że w przypadku wielu mobilnych urządzeń końcowych teoretycznie istnieje możliwość pozyskiwania kopii na użytek prywatny, ale urządzenia te nie są wykorzystywane w tym celu; wzywa do przeprowadzenia w dłuższej perspektywie dyskusji na temat opracowania modelu, który będzie bardziej efektywny i lepiej dopasowany do obecnej sytuacji i który nie będzie oparty na opłacie licencyjnej pobieranej w formie ryczałtu od urządzenia;

| K. | mając na uwadze, że porównanie cen urządzeń sprzedawanych pomiędzy krajami, które stosują opłaty licencyjne, a tymi, które ich nie stosują, wskazuje na brak istotnego wpływu opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny na cenę produktu; |
| --- | --- |

K.

mając na uwadze, że porównanie cen urządzeń sprzedawanych pomiędzy krajami, które stosują opłaty licencyjne, a tymi, które ich nie stosują, wskazuje na brak istotnego wpływu opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny na cenę produktu;

| L. | mając na uwadze liczne pozwy wnoszone zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim przez producentów i importerów tradycyjnych i cyfrowych nośników i urządzeń do zapisu od wejścia w życie dyrektywy 2001/29/WE; |
| --- | --- |

L.

mając na uwadze liczne pozwy wnoszone zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim przez producentów i importerów tradycyjnych i cyfrowych nośników i urządzeń do zapisu od wejścia w życie dyrektywy 2001/29/WE;

| M. | mając na uwadze, że dyrektywa 2001/29/WE i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie nakładają na państwa członkowskie obowiązku zapewnienia właścicielom praw bezpośredniej wypłaty całej kwoty opłaty licencyjnej za kopie na użytek prywatny; mając na uwadze, że państwa członkowskie dysponują w tym względzie szerokim marginesem swobodnego uznania, w związku z czym mogą ustalić, że część rekompensaty zostanie przekazana w sposób pośredni; |
| --- | --- |

M.

mając na uwadze, że dyrektywa 2001/29/WE i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie nakładają na państwa członkowskie obowiązku zapewnienia właścicielom praw bezpośredniej wypłaty całej kwoty opłaty licencyjnej za kopie na użytek prywatny; mając na uwadze, że państwa członkowskie dysponują w tym względzie szerokim marginesem swobodnego uznania, w związku z czym mogą ustalić, że część rekompensaty zostanie przekazana w sposób pośredni;

| N. | mając na uwadze, że konsumenci uiszczają opłatę licencyjną za kopie na użytek prywatny przy zakupie nośnika lub usługi zapisu i przechowywania i z tego tytułu mają prawo do informacji o jej istnieniu i jej wysokości; mając na uwadze, że wysokość opłaty licencyjnej za kopie na użytek prywatny powinny odzwierciedlać rzeczywiste wykorzystanie takiego nośnika lub usług do celów prywatnego kopiowania materiałów dźwiękowych, wizualnych i audiowizualnych; |
| --- | --- |

N.

mając na uwadze, że konsumenci uiszczają opłatę licencyjną za kopie na użytek prywatny przy zakupie nośnika lub usługi zapisu i przechowywania i z tego tytułu mają prawo do informacji o jej istnieniu i jej wysokości; mając na uwadze, że wysokość opłaty licencyjnej za kopie na użytek prywatny powinny odzwierciedlać rzeczywiste wykorzystanie takiego nośnika lub usług do celów prywatnego kopiowania materiałów dźwiękowych, wizualnych i audiowizualnych;

| O. | mając na uwadze, że ceny nośników i urządzeń nie różnią się w zależności od różnych stawek opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny, które są stosowane w Unii; mając na uwadze przypadek hiszpański, który pokazuje, że zniesienie opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny w 2012 r. nie miało żadnego wpływu na ceny nośników i urządzeń; |
| --- | --- |

O.

mając na uwadze, że ceny nośników i urządzeń nie różnią się w zależności od różnych stawek opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny, które są stosowane w Unii; mając na uwadze przypadek hiszpański, który pokazuje, że zniesienie opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny w 2012 r. nie miało żadnego wpływu na ceny nośników i urządzeń;

| P. | mając na uwadze różnice między różnymi modelami pobierania i stawkami opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny i ich wpływ na konsumentów oraz jednolity rynek; mając na uwadze, że należy stworzyć ramy europejskie gwarantujące właścicielom praw autorskich, producentom i importerom sprzętu, a także konsumentom i usługodawcom w całej Unii wysoki poziom przejrzystości, mając również na uwadze, że aby zachować równowagę w systemie w erze cyfrowej i w czasach jednolitego rynku należałoby unowocześnić mechanizmy pobierania opłat licencyjnych w wielu państwach członkowskich w celu zagwarantowania równych warunków właścicielom praw autorskich, konsumentom, producentom i importerom sprzętu oraz usługodawcom w Unii; |
| --- | --- |

P.

mając na uwadze różnice między różnymi modelami pobierania i stawkami opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny i ich wpływ na konsumentów oraz jednolity rynek; mając na uwadze, że należy stworzyć ramy europejskie gwarantujące właścicielom praw autorskich, producentom i importerom sprzętu, a także konsumentom i usługodawcom w całej Unii wysoki poziom przejrzystości, mając również na uwadze, że aby zachować równowagę w systemie w erze cyfrowej i w czasach jednolitego rynku należałoby unowocześnić mechanizmy pobierania opłat licencyjnych w wielu państwach członkowskich w celu zagwarantowania równych warunków właścicielom praw autorskich, konsumentom, producentom i importerom sprzętu oraz usługodawcom w Unii;

| Q. | mając na uwadze, że wprowadzone w państwach członkowskich mechanizmy zwalniania z wnoszenia opłat licencyjnych i zwrotu opłat licencyjnych za kopie na użytek zawodowy muszą być skuteczne; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich mechanizmy te są konieczne, mając również na uwadze, że postanowienia sądów w niektórych państwach nie zawsze są wykonywane; |
| --- | --- |

Q.

mając na uwadze, że wprowadzone w państwach członkowskich mechanizmy zwalniania z wnoszenia opłat licencyjnych i zwrotu opłat licencyjnych za kopie na użytek zawodowy muszą być skuteczne; mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich mechanizmy te są konieczne, mając również na uwadze, że postanowienia sądów w niektórych państwach nie zawsze są wykonywane;

| R. | mając na uwadze, że w przypadku utworów internetowych – zarówno w odniesieniu do dostępu, jak i sprzedaży – praktyki przyznawania licencji stanowią uzupełnienie systemu opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny; |
| --- | --- |

R.

mając na uwadze, że w przypadku utworów internetowych – zarówno w odniesieniu do dostępu, jak i sprzedaży – praktyki przyznawania licencji stanowią uzupełnienie systemu opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny;

| S. | mając na uwadze, że standardowy proces kopiowania jest zastępowany, w szczególności w obszarze cyfrowym, tak zwanymi modelami streamingowymi, w przypadku których kopia utworu chronionego prawem autorskim nie jest zapisywana na urządzeniu końcowym użytkownika, w związku z czym w takich przypadkach model licencyjny należy stosować priorytetowo; |
| --- | --- |

S.

mając na uwadze, że standardowy proces kopiowania jest zastępowany, w szczególności w obszarze cyfrowym, tak zwanymi modelami streamingowymi, w przypadku których kopia utworu chronionego prawem autorskim nie jest zapisywana na urządzeniu końcowym użytkownika, w związku z czym w takich przypadkach model licencyjny należy stosować priorytetowo;

Uczciwy system wymagający modernizacji i harmonizacji

| 1. | zwraca uwagę, że sektor kultury to 5 mln miejsc pracy i 2,6 % PKB Unii, że jest on jedną z podstawowych sił napędowych wzrostu w Europie oraz źródłem nowych miejsc pracy, które nie zostaną przeniesione, że stymuluje on innowacje i stanowi skuteczny sposób walki z obecną recesją; |
| --- | --- |

1.

zwraca uwagę, że sektor kultury to 5 mln miejsc pracy i 2,6 % PKB Unii, że jest on jedną z podstawowych sił napędowych wzrostu w Europie oraz źródłem nowych miejsc pracy, które nie zostaną przeniesione, że stymuluje on innowacje i stanowi skuteczny sposób walki z obecną recesją;

| 2. | przypomina, że prawo autorskie powinno równoważyć interesy m.in. twórców i konsumentów; w tym kontekście uważa, że wszyscy konsumenci europejscy powinni mieć prawo wykonywania kopii legalnie zakupionych treści na użytek prywatny; |
| --- | --- |

2.

przypomina, że prawo autorskie powinno równoważyć interesy m.in. twórców i konsumentów; w tym kontekście uważa, że wszyscy konsumenci europejscy powinni mieć prawo wykonywania kopii legalnie zakupionych treści na użytek prywatny;

| 3. | w związku z tym wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego przeglądu dyrektywy 2001/29/WE w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym z uwzględnieniem przepisu dotyczącego pełnej harmonizacji wyjątków i ograniczeń w zakresie, między innymi, sporządzania kopii na użytek prywatny; |
| --- | --- |

3.

w związku z tym wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego przeglądu dyrektywy 2001/29/WE w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym z uwzględnieniem przepisu dotyczącego pełnej harmonizacji wyjątków i ograniczeń w zakresie, między innymi, sporządzania kopii na użytek prywatny;

| 4. | podkreśla, że należy przeprowadzić reformę obowiązującego rozdrobnionego systemu praw autorskich, aby ułatwić dostęp do (globalnego) obiegu treści kulturowych i kreatywnych oraz aby ten obieg rozszerzyć, a także iż należy tego dokonać w taki sposób, aby umożliwić artystom, twórcom, konsumentom, przedsiębiorstwom i publiczności korzystanie z najnowszych osiągnięć cyfrowych, nowych kanałów dystrybucji, nowych modeli biznesowych i innych możliwości, zwłaszcza w okresie oszczędności budżetowych; |
| --- | --- |

4.

podkreśla, że należy przeprowadzić reformę obowiązującego rozdrobnionego systemu praw autorskich, aby ułatwić dostęp do (globalnego) obiegu treści kulturowych i kreatywnych oraz aby ten obieg rozszerzyć, a także iż należy tego dokonać w taki sposób, aby umożliwić artystom, twórcom, konsumentom, przedsiębiorstwom i publiczności korzystanie z najnowszych osiągnięć cyfrowych, nowych kanałów dystrybucji, nowych modeli biznesowych i innych możliwości, zwłaszcza w okresie oszczędności budżetowych;

| 5. | zwraca uwagę, że opłaty licencyjne za kopie na użytek prywatny stanowią obecnie źródło dochodu, którego znaczenie dla poszczególnych kategorii właścicieli praw jest różne, oraz że znaczenie to różni się znacząco w poszczególnych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

5.

zwraca uwagę, że opłaty licencyjne za kopie na użytek prywatny stanowią obecnie źródło dochodu, którego znaczenie dla poszczególnych kategorii właścicieli praw jest różne, oraz że znaczenie to różni się znacząco w poszczególnych państwach członkowskich;

| 6. | uważa, że system kopii na użytek prywatny stanowi uczciwy system, który wprowadza równowagę między wyjątkiem w zakresie wykonywania kopii na użytek prywatny a prawem do godziwej rekompensaty dla osób uprawnionych, który należy zachować, zwłaszcza w przypadkach gdy właściciele praw nie mają możliwości bezpośredniego przyznawania prawa do zwielokrotniania na wielu urządzeniach; jest zdania, że w krótkiej perspektywie czasowej brak alternatywy w stosunku do tego zrównoważonego systemu; podkreśla jednak, że w długiej perspektywie czasowej należy prowadzić dyskusje na ten temat w celu stałej oceny systemu kopii na użytek prywatny w świetle nowych osiągnięć cyfrowych, rozwoju rynku oraz zachowań konsumenckich oraz, w miarę możliwości, w celu znalezienia ewentualnych rozwiązań alternatywnych, które pozwolą zrealizować cel osiągnięcia równowagi pomiędzy wyjątkiem w zakresie wykonywania kopii przez konsumentów oraz wynagradzaniem twórców; |
| --- | --- |

6.

uważa, że system kopii na użytek prywatny stanowi uczciwy system, który wprowadza równowagę między wyjątkiem w zakresie wykonywania kopii na użytek prywatny a prawem do godziwej rekompensaty dla osób uprawnionych, który należy zachować, zwłaszcza w przypadkach gdy właściciele praw nie mają możliwości bezpośredniego przyznawania prawa do zwielokrotniania na wielu urządzeniach; jest zdania, że w krótkiej perspektywie czasowej brak alternatywy w stosunku do tego zrównoważonego systemu; podkreśla jednak, że w długiej perspektywie czasowej należy prowadzić dyskusje na ten temat w celu stałej oceny systemu kopii na użytek prywatny w świetle nowych osiągnięć cyfrowych, rozwoju rynku oraz zachowań konsumenckich oraz, w miarę możliwości, w celu znalezienia ewentualnych rozwiązań alternatywnych, które pozwolą zrealizować cel osiągnięcia równowagi pomiędzy wyjątkiem w zakresie wykonywania kopii przez konsumentów oraz wynagradzaniem twórców;

| 7. | podkreśla, że wyraźne rozbieżności między krajowymi systemami pobierania opłat licencyjnych, zwłaszcza jeżeli chodzi o rodzaje produktów podlegających opłatom i wysokości tych opłat, mogą skutkować zakłóceniami konkurencji, a także poszukiwaniem krajów o najkorzystniejszym otoczeniu regulacyjnym na rynku wewnętrznym; |
| --- | --- |

7.

podkreśla, że wyraźne rozbieżności między krajowymi systemami pobierania opłat licencyjnych, zwłaszcza jeżeli chodzi o rodzaje produktów podlegających opłatom i wysokości tych opłat, mogą skutkować zakłóceniami konkurencji, a także poszukiwaniem krajów o najkorzystniejszym otoczeniu regulacyjnym na rynku wewnętrznym;

| 8. | wzywa Komisję Europejską do zbadania podstawowych elementów składających się na koncepcję kopii na użytek prywatny, a szczególnie wspólnej definicji, pojęcia „godziwej rekompensaty”, które nie jest obecnie wyraźnie uregulowane w dyrektywie 2001/29/WE, oraz kwestii „szkody” poniesionej przez twórcę z powodu reprodukcji jego utworu na użytek prywatny bez zezwolenia; wzywa Komisję do znalezienia wspólnej podstawy w odniesieniu do produktów, które należałoby objąć opłatą licencyjną, oraz wprowadzenia wspólnych kryteriów dotyczących zasad negocjowania stawek opłat za sporządzanie kopii na użytek prywatny w celu stworzenia systemu, który charakteryzowałby się przejrzystością, sprawiedliwością oraz który byłby jednolity w stosunku do konsumentów i twórców; |
| --- | --- |

8.

wzywa Komisję Europejską do zbadania podstawowych elementów składających się na koncepcję kopii na użytek prywatny, a szczególnie wspólnej definicji, pojęcia „godziwej rekompensaty”, które nie jest obecnie wyraźnie uregulowane w dyrektywie 2001/29/WE, oraz kwestii „szkody” poniesionej przez twórcę z powodu reprodukcji jego utworu na użytek prywatny bez zezwolenia; wzywa Komisję do znalezienia wspólnej podstawy w odniesieniu do produktów, które należałoby objąć opłatą licencyjną, oraz wprowadzenia wspólnych kryteriów dotyczących zasad negocjowania stawek opłat za sporządzanie kopii na użytek prywatny w celu stworzenia systemu, który charakteryzowałby się przejrzystością, sprawiedliwością oraz który byłby jednolity w stosunku do konsumentów i twórców;

Jednolita procedura pobierania opłat, lepsze informowanie konsumentów i skuteczniejsze procedury zwrotu

| 9. | jest zdania, że opłaty licencyjne za kopie na użytek prywatny powinny odnosić się do wszystkich materiałów i nośników wykorzystywanych do zapisu i przechowywania utworów na użytek prywatny w przypadkach, gdy wykonywanie kopii na użytek prywatny może przynieść szkodę twórcom; |
| --- | --- |

9.

jest zdania, że opłaty licencyjne za kopie na użytek prywatny powinny odnosić się do wszystkich materiałów i nośników wykorzystywanych do zapisu i przechowywania utworów na użytek prywatny w przypadkach, gdy wykonywanie kopii na użytek prywatny może przynieść szkodę twórcom;

| 10. | podkreśla, że koncepcja kopii na użytek prywatny powinna być jasno określona dla wszystkich urządzeń oraz musi gwarantować użytkownikowi dostęp do treści chronionych prawem autorskim na wszystkich nośnikach użytkownika po jednorazowej opłacie. wzywa do poszanowania systemów obowiązujących już w krajach członkowskich takich jak wyjątki lub zwolnienia z opłat oraz domaga się, by mogły one równolegle funkcjonować na rynku; |
| --- | --- |

10.

podkreśla, że koncepcja kopii na użytek prywatny powinna być jasno określona dla wszystkich urządzeń oraz musi gwarantować użytkownikowi dostęp do treści chronionych prawem autorskim na wszystkich nośnikach użytkownika po jednorazowej opłacie. wzywa do poszanowania systemów obowiązujących już w krajach członkowskich takich jak wyjątki lub zwolnienia z opłat oraz domaga się, by mogły one równolegle funkcjonować na rynku;

| 11. | uważa, że opłata licencyjna za kopie na użytek prywatny musi być pobierana na poziomie producentów lub importerów; zwraca uwagę, że przeniesienie pobierania opłaty na poziom detalistów stanowiłoby zbyt duże obciążenie administracyjne dla małych i średnich przedsiębiorstw w sektorze dystrybucji oraz organizacji zbiorowego zarządzania prawami; |
| --- | --- |

11.

uważa, że opłata licencyjna za kopie na użytek prywatny musi być pobierana na poziomie producentów lub importerów; zwraca uwagę, że przeniesienie pobierania opłaty na poziom detalistów stanowiłoby zbyt duże obciążenie administracyjne dla małych i średnich przedsiębiorstw w sektorze dystrybucji oraz organizacji zbiorowego zarządzania prawami;

| 12. | w przypadku transakcji transgranicznych zaleca, aby opłaty licencyjne za kopie na użytek prywatny były pobierane w państwie członkowskim, w którym mieszka użytkownik końcowy dokonujący zakupu produktu, zgodnie ze wspomnianym wyrokiem w sprawie Case C-462/09 (Opus); |
| --- | --- |

12.

w przypadku transakcji transgranicznych zaleca, aby opłaty licencyjne za kopie na użytek prywatny były pobierane w państwie członkowskim, w którym mieszka użytkownik końcowy dokonujący zakupu produktu, zgodnie ze wspomnianym wyrokiem w sprawie Case C-462/09 (Opus);

| 13. | uważa w związku z tym, że aby uniknąć podwójnego uiszczania opłat licencyjnych w przypadku transakcji transgranicznych, opłaty za ten sam produkt powinny być pobierane tylko jednokrotnie przez organizację zbiorowego zarządzania prawami państwa członkowskiego oraz że opłaty licencyjne wpłacone nienależnie w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie użytkownika końcowego powinno się zwracać; |
| --- | --- |

13.

uważa w związku z tym, że aby uniknąć podwójnego uiszczania opłat licencyjnych w przypadku transakcji transgranicznych, opłaty za ten sam produkt powinny być pobierane tylko jednokrotnie przez organizację zbiorowego zarządzania prawami państwa członkowskiego oraz że opłaty licencyjne wpłacone nienależnie w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie użytkownika końcowego powinno się zwracać;

| 14. | uważa, że państwa członkowskie, w których pobiera się lub odprowadza obecnie opłaty, powinny uprościć i zharmonizować taryfy tych opłat; |
| --- | --- |

14.

uważa, że państwa członkowskie, w których pobiera się lub odprowadza obecnie opłaty, powinny uprościć i zharmonizować taryfy tych opłat;

| 15. | zwraca się do państw członkowskich o uproszczenie procedur ustalania opłat licencyjnych w porozumieniu ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, tak aby zagwarantować, że będą one sprawiedliwe i obiektywne; |
| --- | --- |

15.

zwraca się do państw członkowskich o uproszczenie procedur ustalania opłat licencyjnych w porozumieniu ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, tak aby zagwarantować, że będą one sprawiedliwe i obiektywne;

| 16. | kładzie nacisk na znaczenie poprawy widoczności wśród konsumentów roli systemu kopii na użytek prywatny pod względem wynagrodzeniach dla artystów i rozpowszechniania kultury; zachęca państwa członkowskie i właścicieli praw do prowadzenia „pozytywnych” kampanii poświęconych zaletom opłaty licencyjnej za kopię na użytek prywatny; |
| --- | --- |

16.

kładzie nacisk na znaczenie poprawy widoczności wśród konsumentów roli systemu kopii na użytek prywatny pod względem wynagrodzeniach dla artystów i rozpowszechniania kultury; zachęca państwa członkowskie i właścicieli praw do prowadzenia „pozytywnych” kampanii poświęconych zaletom opłaty licencyjnej za kopię na użytek prywatny;

| 17. | uważa, że konsumenci muszą być informowani o wysokości i przeznaczeniu uiszczanych opłat licencyjnych; dlatego też zaleca Komisji i państwom członkowskim by zapewniły dostępność tych informacji dla konsumentów w porozumieniu z producentami, importerami, detalistami i stowarzyszeniami konsumentów; |
| --- | --- |

17.

uważa, że konsumenci muszą być informowani o wysokości i przeznaczeniu uiszczanych opłat licencyjnych; dlatego też zaleca Komisji i państwom członkowskim by zapewniły dostępność tych informacji dla konsumentów w porozumieniu z producentami, importerami, detalistami i stowarzyszeniami konsumentów;

| 18. | zachęca państwa członkowskie do przyjęcia przejrzystych przepisów dotyczących zwalniania z opłat w przypadku użytku zawodowego w celu zapewnienia tego, że taki użytek jest zwolniony – również w praktyce – z opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

18.

zachęca państwa członkowskie do przyjęcia przejrzystych przepisów dotyczących zwalniania z opłat w przypadku użytku zawodowego w celu zapewnienia tego, że taki użytek jest zwolniony – również w praktyce – z opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

| 19. | zwraca się do państw członkowskich o dopilnowanie, aby nigdy nie było konieczności uiszczania opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny, jeżeli nośniki są używane w celach zawodowych oraz aby różne mechanizmy zwrotu opłat licencyjnych uiszczanych przez użytkowników zawodowych zastąpiono systemami gwarantującymi, że użytkownicy ci w ogóle nie będą zobowiązani do uiszczania takiej opłaty licencyjnej; |
| --- | --- |

19.

zwraca się do państw członkowskich o dopilnowanie, aby nigdy nie było konieczności uiszczania opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny, jeżeli nośniki są używane w celach zawodowych oraz aby różne mechanizmy zwrotu opłat licencyjnych uiszczanych przez użytkowników zawodowych zastąpiono systemami gwarantującymi, że użytkownicy ci w ogóle nie będą zobowiązani do uiszczania takiej opłaty licencyjnej;

Przejrzystość w rozdziale dochodów

| 20. | z zadowoleniem dyrektywę w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi przyjętą przez Parlament i Radę, w której wzywa się do większej przejrzystości przepływu wynagrodzeń pobranych, rozdzielonych i wypłaconych właścicielom praw przez organizacje zbiorowego zarządzania prawami, zwłaszcza poprzez coroczną publikację sprawozdania z przejrzystości wraz ze sprawozdaniem specjalnym dotyczącym wykorzystania kwot pobranych na cele społeczne i kulturalne; |
| --- | --- |

20.

z zadowoleniem dyrektywę w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi przyjętą przez Parlament i Radę, w której wzywa się do większej przejrzystości przepływu wynagrodzeń pobranych, rozdzielonych i wypłaconych właścicielom praw przez organizacje zbiorowego zarządzania prawami, zwłaszcza poprzez coroczną publikację sprawozdania z przejrzystości wraz ze sprawozdaniem specjalnym dotyczącym wykorzystania kwot pobranych na cele społeczne i kulturalne;

| 21. | wzywa państwa członkowskie do zapewnienia większej przejrzystości w obszarze rozdzielania zysków z pobierania opłaty licencyjnej za kopie na użytek prywatny; |
| --- | --- |

21.

wzywa państwa członkowskie do zapewnienia większej przejrzystości w obszarze rozdzielania zysków z pobierania opłaty licencyjnej za kopie na użytek prywatny;

| 22. | zwraca się do państw członkowskich, aby przewidziały, że co najmniej 25 % kwot pochodzących z wynagrodzenia za kopie na użytek prywatny przeznaczonych zostanie na wsparcie twórczości i widowisk, a także ich produkcji; |
| --- | --- |

22.

zwraca się do państw członkowskich, aby przewidziały, że co najmniej 25 % kwot pochodzących z wynagrodzenia za kopie na użytek prywatny przeznaczonych zostanie na wsparcie twórczości i widowisk, a także ich produkcji;

| 23. | wzywa państwa członkowskie do publikowania interpretowalnych danych dotyczących rozdziału zysków w ogólnodostępnym formacie; |
| --- | --- |

23.

wzywa państwa członkowskie do publikowania interpretowalnych danych dotyczących rozdziału zysków w ogólnodostępnym formacie;

| 24. | zachęca organizatorów wydarzeń kulturalnych i widowisk, którzy są beneficjentami opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny, do ponoszenia poziomu świadomości odbiorców docelowych w zakresie tych opłat; |
| --- | --- |

24.

zachęca organizatorów wydarzeń kulturalnych i widowisk, którzy są beneficjentami opłat licencyjnych za kopie na użytek prywatny, do ponoszenia poziomu świadomości odbiorców docelowych w zakresie tych opłat;

Techniczne środki ochrony

| 25. | zwraca uwagę, że wyjątek kopii na użytek prywatny daje obywatelom prawo swobodnego kopiowania materiałów muzycznych i audiowizualnych z jednego nośnika lub urządzenia multimedialnego na drugie bez konieczności wnioskowania o zezwolenie właścicieli praw, w zakresie, w jakim chodzi o użytek prywatny; |
| --- | --- |

25.

zwraca uwagę, że wyjątek kopii na użytek prywatny daje obywatelom prawo swobodnego kopiowania materiałów muzycznych i audiowizualnych z jednego nośnika lub urządzenia multimedialnego na drugie bez konieczności wnioskowania o zezwolenie właścicieli praw, w zakresie, w jakim chodzi o użytek prywatny;

| 26. | podkreśla, że w szczególności w erze cyfrowej należy pozwolić na stosowanie technicznych środków ochrony, dzięki którym odbudowana zostanie równowaga pomiędzy swobodnym kopiowaniem w ramach kopii na użytek prywatny a wyłącznym prawem do powielania; |
| --- | --- |

26.

podkreśla, że w szczególności w erze cyfrowej należy pozwolić na stosowanie technicznych środków ochrony, dzięki którym odbudowana zostanie równowaga pomiędzy swobodnym kopiowaniem w ramach kopii na użytek prywatny a wyłącznym prawem do powielania;

| 27. | podkreśla, że techniczne środki ochrony nie powinny uniemożliwiać tworzenia kopii przez konsumentów oraz godziwego wynagradzania osób uprawnionych z tytułu praw do kopii na użytek prywatny; |
| --- | --- |

27.

podkreśla, że techniczne środki ochrony nie powinny uniemożliwiać tworzenia kopii przez konsumentów oraz godziwego wynagradzania osób uprawnionych z tytułu praw do kopii na użytek prywatny;

Licencje

| 28. | zwraca uwagę, że pomimo dostępu do utworów w drodze streamingu, nadal będzie miało miejsce ich pobieranie, przechowywanie i kopiowanie na użytek własny; jest zdania, że system opłat licencyjnych za kopie na użytek własny ma w związku z tym nadal znaczenie w środowisku internetowym; podkreśla jednak, że należy zawsze preferencyjne traktować modele pobierania opłat przynoszące korzyści wszystkim właścicielom praw, jeżeli nie jest dozwolone wykonywanie kopii utworów objętych prawem autorskim na nośnikach lub urządzeniach; |
| --- | --- |

28.

zwraca uwagę, że pomimo dostępu do utworów w drodze streamingu, nadal będzie miało miejsce ich pobieranie, przechowywanie i kopiowanie na użytek własny; jest zdania, że system opłat licencyjnych za kopie na użytek własny ma w związku z tym nadal znaczenie w środowisku internetowym; podkreśla jednak, że należy zawsze preferencyjne traktować modele pobierania opłat przynoszące korzyści wszystkim właścicielom praw, jeżeli nie jest dozwolone wykonywanie kopii utworów objętych prawem autorskim na nośnikach lub urządzeniach;

| 29. | podkreśla zatem, że wyjątek w zakresie kopii na użytek prywatny powinien być stosowany w odniesieniu do niektórych usług online, także w przypadku niektórych usług informatycznych w chmurze obliczeniowej; |
| --- | --- |

29.

podkreśla zatem, że wyjątek w zakresie kopii na użytek prywatny powinien być stosowany w odniesieniu do niektórych usług online, także w przypadku niektórych usług informatycznych w chmurze obliczeniowej;

Nowe modele biznesowe w otoczeniu cyfrowym

| 30. | zwraca się do Komisji o ocenę wpływu na system kopii na użytek prywatny usług informatycznych w chmurze obliczeniowej, które oferują możliwości zapisu i przechowywania prac objętych prawem autorskim do celów prywatnych, aby ustalić czy takie kopie na użytek prywatny utworów chronionych należałoby uwzględniać w mechanizmach rekompensaty, a jeżeli tak, w jaki sposób miałoby się to odbywać; |
| --- | --- |

30.

zwraca się do Komisji o ocenę wpływu na system kopii na użytek prywatny usług informatycznych w chmurze obliczeniowej, które oferują możliwości zapisu i przechowywania prac objętych prawem autorskim do celów prywatnych, aby ustalić czy takie kopie na użytek prywatny utworów chronionych należałoby uwzględniać w mechanizmach rekompensaty, a jeżeli tak, w jaki sposób miałoby się to odbywać;

o

o o

| 31. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich. |
| --- | --- |

31.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

---

(1)  Dz.U. L 167 z 22.6.2001, s. 10.

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Parlament Europejski

Wtorek, 25 lutego 2014 r.

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/161 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/161

---

P7_TA(2014)0110

Wniosek o uchylenie immunitetu poselskiego Tadeusza Cymańskiego

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Tadeusza Cymańskiego (2013/2278(IMM))

(2017/C 285/24)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Tadeusza Cymańskiego, złożony przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 23 października 2013 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 18 listopada 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Tadeusza Cymańskiego, złożony przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 23 października 2013 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 18 listopada 2013 r.,

| — | po wysłuchaniu wyjaśnień Tadeusza Cymańskiego, zgodnie z art. 7 ust. 5 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

po wysłuchaniu wyjaśnień Tadeusza Cymańskiego, zgodnie z art. 7 ust. 5 Regulaminu,

| — | uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 2 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyboru przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 2 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyboru przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,

| — | uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dni: 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. oraz 6 września 2011 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dni: 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. oraz 6 września 2011 r. (1),

| — | uwzględniając art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

| — | uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0099/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0099/2014),

| A. | mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej zwrócił się o uchylenie immunitetu parlamentarnego Tadeusza Cymańskiego w związku z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego przeciw posłowi do Parlamentu Europejskiego złożonym przez Główny Inspektorat Transportu Drogowego ze względu na wykroczenie określone w art. 96 § 3 polskiego Kodeksu wykroczeń; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej zwrócił się o uchylenie immunitetu parlamentarnego Tadeusza Cymańskiego w związku z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego przeciw posłowi do Parlamentu Europejskiego złożonym przez Główny Inspektorat Transportu Drogowego ze względu na wykroczenie określone w art. 96 § 3 polskiego Kodeksu wykroczeń;

| B. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

| C. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa;

| D. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej „poseł nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za swoją działalność wchodzącą w zakres sprawowania mandatu poselskiego ani w czasie jego trwania, ani po jego wygaśnięciu. Za taką działalność poseł odpowiada wyłącznie przed Sejmem, a w przypadku naruszenia praw osób trzecich może być pociągnięty do odpowiedzialności sądowej tylko za zgodą Sejmu”; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej „poseł nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za swoją działalność wchodzącą w zakres sprawowania mandatu poselskiego ani w czasie jego trwania, ani po jego wygaśnięciu. Za taką działalność poseł odpowiada wyłącznie przed Sejmem, a w przypadku naruszenia praw osób trzecich może być pociągnięty do odpowiedzialności sądowej tylko za zgodą Sejmu”;

| E. | mając na uwadze, że jedynie do Parlamentu Europejskiego należy podjęcie decyzji o ewentualnym uchyleniu immunitetu w tym przypadku; mając na uwadze, że Parlament może rozsądnie uwzględnić stanowisko posła przy podejmowaniu decyzji dotyczącej uchylenia immunitetu poselskiego (2); |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że jedynie do Parlamentu Europejskiego należy podjęcie decyzji o ewentualnym uchyleniu immunitetu w tym przypadku; mając na uwadze, że Parlament może rozsądnie uwzględnić stanowisko posła przy podejmowaniu decyzji dotyczącej uchylenia immunitetu poselskiego (2);

| F. | mając na uwadze, że zarzucane wykroczenie nie jest bezpośrednio lub w oczywisty sposób związane z wykonywaniem przez Tadeusza Cymańskiego obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego ani też z opinią lub stanowiskiem zajętym przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania przez niego obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego, o czym mowa w art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że zarzucane wykroczenie nie jest bezpośrednio lub w oczywisty sposób związane z wykonywaniem przez Tadeusza Cymańskiego obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego ani też z opinią lub stanowiskiem zajętym przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania przez niego obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego, o czym mowa w art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

| G. | mając zatem na uwadze, że postępowanie karne, które zostałoby wszczęte przeciw Tadeuszowi Cymańskiemu, nie jest w żaden sposób powiązane ze sprawowanym przez niego mandatem posła do Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

G.

mając zatem na uwadze, że postępowanie karne, które zostałoby wszczęte przeciw Tadeuszowi Cymańskiemu, nie jest w żaden sposób powiązane ze sprawowanym przez niego mandatem posła do Parlamentu Europejskiego;

| H. | mając na uwadze, że w tym przypadku Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że sprawę wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności rzeczonego posła; |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w tym przypadku Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że sprawę wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności rzeczonego posła;

| I. | mając na uwadze, że wniosek wpłynął w wyniku złożenia przez Tadeusza Cymańskiego oświadczenia pisemnego, w którym odmówił on wskazania osoby, której powierzył pojazd wymieniony w zgłoszeniu Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, oraz zgodził się uiścić karę w wysokości 500 PLN za wykroczenie określone w art. 96 § 3 polskiego Kodeksu wykroczeń; |
| --- | --- |

I.

mając na uwadze, że wniosek wpłynął w wyniku złożenia przez Tadeusza Cymańskiego oświadczenia pisemnego, w którym odmówił on wskazania osoby, której powierzył pojazd wymieniony w zgłoszeniu Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, oraz zgodził się uiścić karę w wysokości 500 PLN za wykroczenie określone w art. 96 § 3 polskiego Kodeksu wykroczeń;

| 1. | postanawia uchylić immunitet Tadeusza Cymańskiego; |
| --- | --- |

1.

postanawia uchylić immunitet Tadeusza Cymańskiego;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sporządzonego przez właściwą komisję sprawozdania właściwemu organowi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Tadeuszowi Cymańskiemu. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sporządzonego przez właściwą komisję sprawozdania właściwemu organowi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Tadeuszowi Cymańskiemu.

---

(1)  Wyrok z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63 Wagner vs Fohrmann i Krier, Zb. Orz. 1964, s. 195, wyrok z dnia 10 lipca 1986 r. sprawie 149/85 Wybot vs Faure i inni, Zb. Orz. 1986, s. 2391, wyrok z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05 Mote vs Parlament, Zb. Orz.2008, s. II-2849, wyrok z dnia 21 października 2008 r. w sprawach połączonych C-200/07 i C-201/07 Marra vs De Gregorio i Clemente, Zb. Orz. 2008, s. I-7929, wyrok z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06 Gollnisch vs Parlament, Zb. Orz. 2010, s. II-01135 i wyrok z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10 Patriciello, Zb. Orz. 2011, s. I-07565.

(2)  Sprawa T-345/05 Mote vs Parlament, cyt. powyżej, ust. 28.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/163 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/163

---

P7_TA(2014)0116

Zmiana art. 136 Regulaminu dotyczącego uczestnictwa posłów w posiedzeniach

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmian do art. 136 Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącego uczestnictwa posłów w posiedzeniach (2013/2033(REG))

(2017/C 285/25)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt zmiany Regulaminu Parlamentu Europejskiego (B7-0051/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt zmiany Regulaminu Parlamentu Europejskiego (B7-0051/2013),

| — | uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. dotyczącą przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. dotyczącą przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (1),

| — | uwzględniając decyzję Prezydium z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. w sprawie przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Prezydium z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. w sprawie przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2),

| — | uwzględniając art. 211 i 212 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 211 i 212 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0038/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0038/2014),

| 1. | podejmuje decyzję o wprowadzeniu do swojego Regulaminu poniższej zmiany; |
| --- | --- |

1.

podejmuje decyzję o wprowadzeniu do swojego Regulaminu poniższej zmiany;

| 2. | przypomina, że zmiana ta wchodzi w życie pierwszego dnia najbliższej sesji miesięcznej; |
| --- | --- |

2.

przypomina, że zmiana ta wchodzi w życie pierwszego dnia najbliższej sesji miesięcznej;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji.

Poprawka 1

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 136 – ustęp 2

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| 2.   Nazwiska posłów, których obecność została poświadczona na liście, są odnotowywane w protokole każdego posiedzenia. | 2.   Nazwiska posłów, których obecność została poświadczona na liście, są odnotowywane w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „obecna/obecny”.
  Nazwiska posłów, których nieobecność została usprawiedliwiona przez przewodniczącego, są odnotowywane w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „usprawiedliwiona/usprawiedliwiony”. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

2.   Nazwiska posłów, których obecność została poświadczona na liście, są odnotowywane w protokole każdego posiedzenia.

2.   Nazwiska posłów, których obecność została poświadczona na liście, są odnotowywane w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „obecna/obecny”.
  Nazwiska posłów, których nieobecność została usprawiedliwiona przez przewodniczącego, są odnotowywane w protokole każdego posiedzenia z adnotacją „usprawiedliwiona/usprawiedliwiony”.

---

(1)  Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1.

(2)  Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1.

---

Środa, 26 lutego 2014 r.

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/164 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/164

---

P7_TA(2014)0145

Zalecenie w sprawie decyzji – Przedłużenie stosowania art. 147 Regulaminu Parlamentu do końca ósmej kadencji parlamentarnej

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. przedłużenie stosowania art. 147 Regulaminu Parlamentu do końca ósmej kadencji parlamentarnej (2014/2585(RSO))

(2017/C 285/26)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 342 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 342 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając rozporządzenie Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 (2),

| — | uwzględniając Kodeks postępowania w kwestii wielojęzyczności, przyjęty przez Prezydium w dniu 17 listopada 2008 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kodeks postępowania w kwestii wielojęzyczności, przyjęty przez Prezydium w dniu 17 listopada 2008 r.,

| — | uwzględniając swoją decyzję z dnia 11 marca 2009 r. o przedłużeniu stosowania art. 147 Regulaminu do końca bieżącej kadencji parlamentarnej (3) oraz podjęte w jej następstwie decyzje Prezydium dotyczące przedłużenia czasu obowiązywania odstępstwa od postanowień art. 146 Regulaminu do końca tej kadencji, |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją decyzję z dnia 11 marca 2009 r. o przedłużeniu stosowania art. 147 Regulaminu do końca bieżącej kadencji parlamentarnej (3) oraz podjęte w jej następstwie decyzje Prezydium dotyczące przedłużenia czasu obowiązywania odstępstwa od postanowień art. 146 Regulaminu do końca tej kadencji,

| — | uwzględniając art. 146 oraz art. 147 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 146 oraz art. 147 Regulaminu,

| A. | mając na uwadze, że w myśl art. 146 Regulaminu wszystkie dokumenty Parlamentu są sporządzane w językach urzędowych, zaś wszyscy posłowie mają prawo do wypowiadania się w Parlamencie w wybranym przez siebie języku urzędowym, przy czym zapewnia się tłumaczenie ustne na inne języki urzędowe; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że w myśl art. 146 Regulaminu wszystkie dokumenty Parlamentu są sporządzane w językach urzędowych, zaś wszyscy posłowie mają prawo do wypowiadania się w Parlamencie w wybranym przez siebie języku urzędowym, przy czym zapewnia się tłumaczenie ustne na inne języki urzędowe;

| B. | mając na uwadze, że zgodnie z art. 147 Regulaminu do końca siódmej kadencji dopuszczalne są odstępstwa od postanowień art. 146, jeżeli i w stopniu, w jakim liczba wymaganych lingwistów dla danego języka urzędowego jest niewystarczająca pomimo podjęcia odpowiednich środków zaradczych; mając na uwadze, że na wniosek sekretarza generalnego Prezydium ma obowiązek upewnić się, że spełnione zostały warunki w odniesieniu do każdego z języków urzędowych, dla którego odstępstwo uznaje się za niezbędne, i weryfikować swoją decyzję co sześć miesięcy; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 147 Regulaminu do końca siódmej kadencji dopuszczalne są odstępstwa od postanowień art. 146, jeżeli i w stopniu, w jakim liczba wymaganych lingwistów dla danego języka urzędowego jest niewystarczająca pomimo podjęcia odpowiednich środków zaradczych; mając na uwadze, że na wniosek sekretarza generalnego Prezydium ma obowiązek upewnić się, że spełnione zostały warunki w odniesieniu do każdego z języków urzędowych, dla którego odstępstwo uznaje się za niezbędne, i weryfikować swoją decyzję co sześć miesięcy;

| C. | mając na uwadze, że rozporządzenie Rady (WE) nr 920/2005 (4) przewiduje tymczasowe (możliwe do przedłużenia) środki stanowiące odstępstwo na okres pięciu lat w odniesieniu do języka irlandzkiego, które obowiązują do początku 2017 r.; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że rozporządzenie Rady (WE) nr 920/2005 (4) przewiduje tymczasowe (możliwe do przedłużenia) środki stanowiące odstępstwo na okres pięciu lat w odniesieniu do języka irlandzkiego, które obowiązują do początku 2017 r.;

| D. | mając na uwadze, że mimo odpowiednich środków zaradczych oczekuje się, że liczba personelu dla języka irlandzkiego i maltańskiego nie pozwoli na zapewnienie pełnej obsługi tłumaczeń ustnych w tych językach od początku ósmej kadencji; mając na uwadze, że w przypadku niektórych innych języków, mimo iż liczba personelu będzie wystarczająca do zaspokojenia potrzeb wynikających ze zwyczajowej działalności Parlamentu, liczba tłumaczy ustnych może się okazać niewystarczająca dla zaspokojenia wszystkich dodatkowych potrzeb spodziewanych podczas prezydencji Rady odnośnych państw członkowskich w okresie ósmej kadencji; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że mimo odpowiednich środków zaradczych oczekuje się, że liczba personelu dla języka irlandzkiego i maltańskiego nie pozwoli na zapewnienie pełnej obsługi tłumaczeń ustnych w tych językach od początku ósmej kadencji; mając na uwadze, że w przypadku niektórych innych języków, mimo iż liczba personelu będzie wystarczająca do zaspokojenia potrzeb wynikających ze zwyczajowej działalności Parlamentu, liczba tłumaczy ustnych może się okazać niewystarczająca dla zaspokojenia wszystkich dodatkowych potrzeb spodziewanych podczas prezydencji Rady odnośnych państw członkowskich w okresie ósmej kadencji;

| E. | mając na uwadze, że mimo nieustających międzyinstytucjonalnych wysiłków i znacznych postępów należy się spodziewać, że liczba wykwalifikowanych tłumaczy i prawników-lingwistów będzie w przypadku języka irlandzkiego tak ograniczona, że w dającej się przewidzieć przyszłości nie można będzie zapewnić pełnej obsługi tego języka zgodnie z art. 146 Regulaminu; mając na uwadze, że zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 920/2005 nie jest wymagane tłumaczenie na język irlandzki prawodawstwa UE przyjętego przed dniem 1 stycznia 2007 r. („acquis”); mając na uwadze, że w wyniku określonych w tym rozporządzeniu środków stanowiących odstępstwa, w języku irlandzkim przedstawiane są obecnie wyłącznie wnioski Komisji dotyczące rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady, i dopóki sytuacja ta nie ulegnie zmianie, służby Parlamentu nie będą w stanie przygotowywać irlandzkich wersji innych rodzajów aktów prawnych; |
| --- | --- |

E.

mając na uwadze, że mimo nieustających międzyinstytucjonalnych wysiłków i znacznych postępów należy się spodziewać, że liczba wykwalifikowanych tłumaczy i prawników-lingwistów będzie w przypadku języka irlandzkiego tak ograniczona, że w dającej się przewidzieć przyszłości nie można będzie zapewnić pełnej obsługi tego języka zgodnie z art. 146 Regulaminu; mając na uwadze, że zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 920/2005 nie jest wymagane tłumaczenie na język irlandzki prawodawstwa UE przyjętego przed dniem 1 stycznia 2007 r. („acquis”); mając na uwadze, że w wyniku określonych w tym rozporządzeniu środków stanowiących odstępstwa, w języku irlandzkim przedstawiane są obecnie wyłącznie wnioski Komisji dotyczące rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady, i dopóki sytuacja ta nie ulegnie zmianie, służby Parlamentu nie będą w stanie przygotowywać irlandzkich wersji innych rodzajów aktów prawnych;

| F. | mając na uwadze, że chociaż po przystąpieniu Chorwacji do Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r. zakres obsługi językowej dla chorwackiego stale rośnie, to zapewnienie pełnej obsługi w tym języku od początku ósmej kadencji parlamentarnej może się okazać niemożliwe; |
| --- | --- |

F.

mając na uwadze, że chociaż po przystąpieniu Chorwacji do Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r. zakres obsługi językowej dla chorwackiego stale rośnie, to zapewnienie pełnej obsługi w tym języku od początku ósmej kadencji parlamentarnej może się okazać niemożliwe;

| G. | mając na uwadze, że art. 147 ust. 4 Regulaminu przewiduje, iż na uzasadnione zalecenie Prezydium Parlament może postanowić pod koniec kadencji o przedłużeniu stosowania tego artykułu; |
| --- | --- |

G.

mając na uwadze, że art. 147 ust. 4 Regulaminu przewiduje, iż na uzasadnione zalecenie Prezydium Parlament może postanowić pod koniec kadencji o przedłużeniu stosowania tego artykułu;

| H. | mając na uwadze, że w związku z powyższym Prezydium zaleciło przedłużenie stosowania art. 147 Regulaminu do końca ósmej kadencji, |
| --- | --- |

H.

mając na uwadze, że w związku z powyższym Prezydium zaleciło przedłużenie stosowania art. 147 Regulaminu do końca ósmej kadencji,

| 1. | postanawia przedłużyć stosowanie art. 147 Regulaminu Parlamentu do końca ósmej kadencji parlamentarnej; |
| --- | --- |

1.

postanawia przedłużyć stosowanie art. 147 Regulaminu Parlamentu do końca ósmej kadencji parlamentarnej;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji.

---

(1)  Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385.

(2)  Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1.

(3)  Dz.U. C 87 E z 1.4.2010, s. 186.

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 920/2005 z dnia 13 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej oraz rozporządzenie nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz wprowadzające tymczasowe środki stanowiące odstępstwa od tych rozporządzeń (Dz.U. L 156 z 18.6.2005, s. 3), których obowiązywanie zostało przedłużone na mocy Rozporządzenia Rady (UE) nr 1257/2010 (Dz.U. 343 z 29.12.2010, p. 5).

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/166 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/166

---

P7_TA(2014)0146

Zmiana art. 166 Regulaminu dotyczącego głosowania końcowego oraz art. 195 ust. 3 dotyczącego głosowania w komisji

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wprowadzenia zmian do art. 166 Regulaminu Parlamentu Europejskiego dotyczącego głosowania końcowego oraz art. 195 ust. 3 dotyczącego głosowania w komisji (2014/2001(REG))

(2017/C 285/27)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt zmiany Regulaminu Parlamentu Europejskiego (B7-0252/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt zmiany Regulaminu Parlamentu Europejskiego (B7-0252/2013),

| — | uwzględniając art. 211 i 212 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 211 i 212 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0035/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0035/2014),

| 1. | podejmuje decyzję o wprowadzeniu do Regulaminu poniższych zmian; |
| --- | --- |

1.

podejmuje decyzję o wprowadzeniu do Regulaminu poniższych zmian;

| 2. | przypomina, iż zmiany te wchodzą w życie pierwszego dnia najbliższej sesji miesięcznej; |
| --- | --- |

2.

przypomina, iż zmiany te wchodzą w życie pierwszego dnia najbliższej sesji miesięcznej;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do wiadomości Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do wiadomości Radzie i Komisji.

Poprawka 3

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 166

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| Głosując nad jakimkolwiek wnioskiem dotyczącym aktu ustawodawczego, czy to
  w ramach pojedynczego lub końcowego
  głosowania, Parlament głosuje
  imiennie
  , przy użyciu elektronicznego systemu głosowania
  . | Podejmując decyzję na podstawie sprawozdania Parlament głosuje imiennie
  w ramach
  jakiegokolwiek głosowania
  pojedynczego lub końcowego
  zgodnie z art. 167 ust. 2. Głosowanie w sprawie poprawek odbywa się
  imiennie
  jedynie na wniosek złożony zgodnie z art
  .
  167. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

Głosując nad jakimkolwiek wnioskiem dotyczącym aktu ustawodawczego, czy to
  w ramach pojedynczego lub końcowego
  głosowania, Parlament głosuje
  imiennie
  , przy użyciu elektronicznego systemu głosowania
  .

Podejmując decyzję na podstawie sprawozdania Parlament głosuje imiennie
  w ramach
  jakiegokolwiek głosowania
  pojedynczego lub końcowego
  zgodnie z art. 167 ust. 2. Głosowanie w sprawie poprawek odbywa się
  imiennie
  jedynie na wniosek złożony zgodnie z art
  .
  167.

Poprawka 4

Regulamin Parlamentu Europejskiego

Artykuł 195 – ustęp 3

| Tekst obowiązujący | Poprawka |
| --- | --- |
| 3.   W komisji
  głosuje się przez podniesienie ręki, chyba że jedna czwarta członków komisji zażąda głosowania imiennego. W takim przypadku głosowanie przeprowadza się
  zgodnie z art. 167 ust. 2. | 3.   
  Każde pojedyncze lub końcowe głosowanie nad sprawozdaniem, przeprowadzane
  w komisji
  , jest głosowaniem imiennym,
  zgodnie z art. 167 ust. 2.
  Głosowanie nad poprawkami i inne głosowania przeprowadza się przez podniesienie ręki, chyba że przewodniczący postanowi przeprowadzić głosowanie elektroniczne lub jedna czwarta członków komisji zgłosi wniosek o przeprowadzenie głosowania imiennego. |

Tekst obowiązujący

Poprawka

3.   W komisji
  głosuje się przez podniesienie ręki, chyba że jedna czwarta członków komisji zażąda głosowania imiennego. W takim przypadku głosowanie przeprowadza się
  zgodnie z art. 167 ust. 2.

3.   
  Każde pojedyncze lub końcowe głosowanie nad sprawozdaniem, przeprowadzane
  w komisji
  , jest głosowaniem imiennym,
  zgodnie z art. 167 ust. 2.
  Głosowanie nad poprawkami i inne głosowania przeprowadza się przez podniesienie ręki, chyba że przewodniczący postanowi przeprowadzić głosowanie elektroniczne lub jedna czwarta członków komisji zgłosi wniosek o przeprowadzenie głosowania imiennego.

---

III Akty przygotowawcze

PARLAMENT EUROPEJSKI

Wtorek, 25 lutego 2014 r.

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/167 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/167

---

P7_TA(2014)0111

Państwa członkowskie doświadczajace poważnych trudności w zakresie stabilnosci finansowej lub nimi zagrożone ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (COM(2013)0428 – C7-0178/2013 – 2013/0200(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/28)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0428), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0428),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0178/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0178/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 września 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 września 2013 r. (1),

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 3 lutego 2014 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 3 lutego 2014 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A7-0046/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A7-0046/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 341 z 21.11.2013, s. 75.

---

P7_TC1-COD(2013)0200

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 335/2014.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/169 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/169

---

P7_TA(2014)0112

Dostosowanie szeregu aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (art. 290 i 291 TFUE) ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej szereg aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0751 – C7-0386/2013 – 2013/0365(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/29)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0751), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0751),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 62, art. 100 ust. 2, art. 114, art. 168 ust. 4 lit. a) i b), art. 172, art. 192 ust. 1, art. 207, art. 214 ust. 3 oraz art. 338 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0386/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 62, art. 100 ust. 2, art. 114, art. 168 ust. 4 lit. a) i b), art. 172, art. 192 ust. 1, art. 207, art. 214 ust. 3 oraz art. 338 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0386/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (1),

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 21 stycznia 2014 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 21 stycznia 2014 r. (2),

| — | po konsultacji z Komitetem Regionów, |
| --- | --- |

—

po konsultacji z Komitetem Regionów,

| — | uwzględniając wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych, zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 3 marca 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych, zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 3 marca 2011 r.,

| — | uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską (3), w szczególności jego punkt 15 oraz załącznik 1, |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską (3), w szczególności jego punkt 15 oraz załącznik 1,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych (4),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (5),

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0011/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0011/2014),

| A. | mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się, iż do końca 2012 r. oszacuje liczbę obowiązujących aktów ustawodawczych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu przygotowania odpowiednich inicjatyw ustawodawczych, a tym samym zakończenia dostosowania do nowych ram prawnych; mając na uwadze, że zgodnie z zapowiadanym celem wszelkie zapisy odnoszące się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą miały zostać usunięte ze wszystkich instrumentów ustawodawczych przed końcem siódmej kadencji Parlamentu; mając na uwadze, że Komisja przedłożyła wnioski spełniające to zobowiązanie, jednak znacznie później niż oczekiwano; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się, iż do końca 2012 r. oszacuje liczbę obowiązujących aktów ustawodawczych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu przygotowania odpowiednich inicjatyw ustawodawczych, a tym samym zakończenia dostosowania do nowych ram prawnych; mając na uwadze, że zgodnie z zapowiadanym celem wszelkie zapisy odnoszące się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą miały zostać usunięte ze wszystkich instrumentów ustawodawczych przed końcem siódmej kadencji Parlamentu; mając na uwadze, że Komisja przedłożyła wnioski spełniające to zobowiązanie, jednak znacznie później niż oczekiwano;

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(2)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(3)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

(4)  Dz.U. C 81 E z 15.3.2011, s. 6.

(5)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0127.

---

P7_TC1-COD(2013)0365

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr.../2014 dostosowującego do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej szereg aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 62, art. 100 ust. 2, art. 114, art. 168 ust. 4 lit. a), art. 168 ust. 4 lit. b), art. 172, art. 192 ust. 1, art. 207, art. 214 ust. 3 oraz art. 338 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Traktat z Lizbony wprowadza wyraźne rozróżnienie między przekazywanymi Komisji uprawnieniami w celu przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego (aktów delegowanych), a uprawnieniami powierzanymi Komisji w celu przyjmowania jednolitych warunków wykonywania prawnie wiążących aktów Unii (aktów wykonawczych). |
| --- | --- |

(1)

Traktat z Lizbony wprowadza wyraźne rozróżnienie między przekazywanymi Komisji uprawnieniami w celu przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego (aktów delegowanych), a uprawnieniami powierzanymi Komisji w celu przyjmowania jednolitych warunków wykonywania prawnie wiążących aktów Unii (aktów wykonawczych).

| (2) | Środki, których może dotyczyć przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 290 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zasadniczo odpowiadają środkom podlegającym procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (3). |
| --- | --- |

(2)

Środki, których może dotyczyć przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 290 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zasadniczo odpowiadają środkom podlegającym procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (3).

| (3) | Do art. 290 TFUE należy dostosować szereg już obowiązujących aktów prawnych, które przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą i spełniają kryteria art. 290 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(3)

Do art. 290 TFUE należy dostosować szereg już obowiązujących aktów prawnych, które przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą i spełniają kryteria art. 290 ust. 1 TFUE.

| (4) | Szczególnie ważne jest, aby Komisja, przygotowując akty delegowane na podstawie aktów prawnych dostosowanych niniejszym rozporządzeniem, prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie eksperckim. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(4)

Szczególnie ważne jest, aby Komisja, przygotowując akty delegowane na podstawie aktów prawnych dostosowanych niniejszym rozporządzeniem, prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie eksperckim. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (5) | Do art. 291 TFUE należy dostosować szereg już obowiązujących aktów prawnych, które przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą i spełniają kryteria art. 291 ust. 2 TFUE. |
| --- | --- |

(5)

Do art. 291 TFUE należy dostosować szereg już obowiązujących aktów prawnych, które przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą i spełniają kryteria art. 291 ust. 2 TFUE.

| (6) | Jeśli uprawnienia wykonawcze są powierzane Komisji, powinny być one wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4). |
| --- | --- |

(6)

Jeśli uprawnienia wykonawcze są powierzane Komisji, powinny być one wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4).

| (7) | W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony konieczne jest również wprowadzenie zmian do obowiązujących już aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą poprzez usunięcie niektórych środków objętych tą procedurą. |
| --- | --- |

(7)

W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony konieczne jest również wprowadzenie zmian do obowiązujących już aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą poprzez usunięcie niektórych środków objętych tą procedurą.

| (8) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(8)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

| (9) | Ponieważ dostosowania i zmiany, które mają zostać wprowadzone niniejszym rozporządzeniem, dotyczą jedynie procedur, państwa członkowskie nie muszą dokonywać ich transpozycji w przypadku dyrektyw, |
| --- | --- |

(9)

Ponieważ dostosowania i zmiany, które mają zostać wprowadzone niniejszym rozporządzeniem, dotyczą jedynie procedur, państwa członkowskie nie muszą dokonywać ich transpozycji w przypadku dyrektyw,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W przypadku gdy przepisy wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 5a ust. 1-5 decyzji 1999/468/WE, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

2.   W przypadku gdy przepisy wymienione w załączniku I dotyczą stosowania trybu pilnego, o którym mowa w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w trybie pilnym, o którym mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych powierza się Komisji na czas nieokreślony

  okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
  .
  Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużane na okresy o tej samej długości, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu. [Popr. 1]

3.   Przekazanie uprawnień może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę w dowolnym momencie. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Przyjęty akt delegowany wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyrazili sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowali Komisję, że nie wniosą sprzeciwu, przed upływem tego terminu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego czas na zgłoszenie sprzeciwu wynosi trzy miesiące. Może on zostać przedłużony o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady w przypadku aktów delegowanych przyjętych na mocy rozporządzeń wymienionych w punktach 1

   (5)

  , 13

   (6)

  , 14

   (7)

  , 16

   (8)

  oraz 18

   (9)

  sekcji F, a także w punkcie 21

   (10)

  sekcji G załącznika I. [Popr. 2]

6.   W przypadku gdy akty przepisy w załączniku I do niniejszego rozporządzenia przewidują skrócenie terminu ustanowionego w art. 5a ust. 3 lit. c) decyzji 1999/468/WE na mocy art. 5a ust. 5 lit. b) tej decyzji, terminy określone w ust. 5 niniejszego artykułu wynoszą jeden miesiąc.

Artykuł 3

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 2 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.

Artykuł 4

1.   W przypadku gdy przepisy wymienione w załączniku II przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 5a ust. 1-5 decyzji 1999/468/WE, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych zgodnie z procedurą sprawdzającą przewidzianą w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku gdy przepisy wymienione w załączniku II przewidują zastosowanie trybu pilnego, o którym mowa w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych mających e natychmiastowe zastosowanie zgodnie z art. 8 w związku z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009, Dyrektywa Rady 97/70/WE (11)
  , rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/46/WE oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 (12) zmienia się zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia. [Popr. 61, 62 i 63]

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Artykuł 7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 21 stycznia 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym)

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r.

2

(3)  Decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

4

(5)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. ustanawiające wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2186/93 (Dz.U. L 61 z 5.3.2008, s. 6).

5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. ustanawiające wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2186/93 (Dz.U. L 61 z 5.3.2008, s. 6).

(6)  
  Rozporządzenie (WE) nr 716/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie statystyki wspólnotowej dotyczącej struktury i działalności zagranicznych podmiotów zależnych (Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 17).

6

Rozporządzenie (WE) nr 716/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie statystyki wspólnotowej dotyczącej struktury i działalności zagranicznych podmiotów zależnych (Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 17).

(7)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1445/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne zasady dostarczania podstawowych informacji w sprawie parytetów siły nabywczej oraz ich wyliczenia i rozpowszechniania (Dz.U. L 336 z 20.12.2007, s. 1).

7

Rozporządzenie (WE) nr 1445/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne zasady dostarczania podstawowych informacji w sprawie parytetów siły nabywczej oraz ich wyliczenia i rozpowszechniania (Dz.U. L 336 z 20.12.2007, s. 1).

(8)  
  Rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich (Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 23).

8

Rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich (Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 23).

(9)  
  Rozporządzenie (WE) nr 450/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. dotyczące wskaźnika kosztów pracy (Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 1).

9

Rozporządzenie (WE) nr 450/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. dotyczące wskaźnika kosztów pracy (Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 1).

(10)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7).

10

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7).

(11)  Dyrektywa Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej (Dz.U. L 34 z 9.2.1998, s. 1).

11

(12)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej (Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1).

12

ZAŁĄCZNIK I

Przepisy aktów prawnych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE, które podlegają dostosowaniu do systemu aktów delegowanych (1).

| A. | SIECI KOMUNIKACYJNE, TREŚCI I TECHNOLOGIE








  -1. | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2008/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie selekcji i zezwoleń dotyczących systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS)



  Art. 9 ust. 3* [Popr. 4] |
| --- | --- | --- |

A.

SIECI KOMUNIKACYJNE, TREŚCI I TECHNOLOGIE

-1.

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2008/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie selekcji i zezwoleń dotyczących systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS)

| 1. | Rozporządzenie (WE) nr 733/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 kwietnia 2002 r. w sprawie wprowadzania w życie Domeny Najwyższego Poziomu.eu
  Art. 3 ust. 1 lit. a)**
  Art. 5 ust. 1
  Art. 5 ust. 2 |
| --- | --- |

1.

Rozporządzenie (WE) nr 733/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 kwietnia 2002 r. w sprawie wprowadzania w życie Domeny Najwyższego Poziomu.eu

Art. 3 ust. 1 lit. a)**

Art. 5 ust. 1

Art. 5 ust. 2

| 2. | Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)

  Art. 26 ust. 7


  Art. 27a ust. 5 [Popr. 5]
  Art. 35 |
| --- | --- |

2.

Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)

Art. 35

| 3. | Dyrektywa nr 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa)

  Art. 9b ust. 3


  Art. 10 ust. 4

  Art. 13a ust. 4

  Art. 15 ust. 4


  Art. 17 ust. 6a


  Art. 19 ust. 4 [Popr. 6] |
| --- | --- |

3.

Dyrektywa nr 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa)

Art. 13a ust. 4

| B. | DZIAŁANIA W DZIEDZINIE KLIMATU






  4. | Decyzja nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych.

  Art. 3 ust. 2 [Popr. 7]
  Art. 3 ust. 6
  Art. 11 ust. 3 |
| --- | --- | --- |

B.

DZIAŁANIA W DZIEDZINIE KLIMATU

4.

Decyzja nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych.

Art. 3 ust. 6

Art. 11 ust. 3

| 5. | Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE
  Art. 3d ust. 3
  Art. 3f ust. 9
  Art. 10 ust. 4
  Art. 10a ust. 1
  Art. 10a ust. 7
  Art. 10a ust. 8
  Art. 10a ust. 13

  Art. 11a ust. 8

  Art. 11a ust. 9
  Art. 11b ust. 7
  Art. 14 ust. 1
  Art. 15 akapit piąty

  Art. 16 ust. 12 [Popr. 8]
  Art. 19 ust. 3
  Art. 22
  Art. 24 ust. 1 lit. b)
  Art. 24 ust. 3
  Art. 24a ust. 1
  Art. 24a ust. 2
  Art. 25 ust. 2
  Art. 25a ust. 1
  Załącznik IV, część A |
| --- | --- |

5.

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Art. 3d ust. 3

Art. 3f ust. 9

Art. 10 ust. 4

Art. 10a ust. 1

Art. 10a ust. 7

Art. 10a ust. 8

Art. 10a ust. 13

Art. 11a ust. 9

Art. 11b ust. 7

Art. 14 ust. 1

Art. 15 akapit piąty

Art. 19 ust. 3

Art. 22

Art. 24 ust. 1 lit. b)

Art. 24 ust. 3

Art. 24a ust. 1

Art. 24a ust. 2

Art. 25 ust. 2

Art. 25a ust. 1

Załącznik IV, część A

| C. | ENERGIA






  6. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/92/WE z dnia 22 października 2008 r. dotycząca wspólnotowej procedury w celu poprawy przejrzystości cen gazu i energii elektrycznej dla końcowych odbiorców przemysłowych (wersja przekształcona).
  Art. 6 |
| --- | --- | --- |

C.

ENERGIA

6.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/92/WE z dnia 22 października 2008 r. dotycząca wspólnotowej procedury w celu poprawy przejrzystości cen gazu i energii elektrycznej dla końcowych odbiorców przemysłowych (wersja przekształcona).

Art. 6

| D. | PRZEDSIĘBIORSTWA I PRZEMYSŁ






  7. | Rozporządzenie WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów.
  Art. 5 ust. 3
  Art. 8
  Art. 14 ust. 2
  Art. 14 ust. 3 |
| --- | --- | --- |

D.

PRZEDSIĘBIORSTWA I PRZEMYSŁ

7.

Rozporządzenie WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów.

Art. 5 ust. 3

Art. 8

Art. 14 ust. 2

Art. 14 ust. 3

| 8. | Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (wersja przekształcona)
  Art. 8 ust. 1 lit. a)

  Art. 8 ust. 1 lit. b) w związku z art. 9 ust. 3 [Popr. 9] |
| --- | --- |

8.

Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (wersja przekształcona)

Art. 8 ust. 1 lit. a)

| E. | OCHRONA ŚRODOWISKA






  9. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE.

  Art. 6 ust. 5 akapit drugi [Popr. 10]
  Art. 6 ust. 7
  Art. 8 ust. 2
  Art. 15 |
| --- | --- | --- |

E.

OCHRONA ŚRODOWISKA

9.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE.

Art. 6 ust. 7

Art. 8 ust. 2

Art. 15

| 10. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE

  Art. 16 ust. 4

  Art. 17 ust. 3

  Art. 30 ust. 6


  Art. 46 ust. 6 [Popr. 11]
  Art. 48 ust. 2 |
| --- | --- |

10.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE

Art. 17 ust. 3

Art. 48 ust. 2

| F. | STATYSTYKI






  11. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 453/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. dotyczące statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie
  Art. 2 ust. 1
  Art. 3 ust. 1

  Art. 5 ust. 1 [Popr. 12]
  Art. 7 ust. 1
  Art. 7 ust. 3 |
| --- | --- | --- |

F.

STATYSTYKI

11.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 453/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. dotyczące statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie

Art. 2 ust. 1

Art. 3 ust. 1

Art. 7 ust. 1

Art. 7 ust. 3

| 12. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. ustanawiające wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2186/93
  **** [Popr. 13]

  Art. 3 ust. 6
  Art. 5 ust. 2
  Art. 6 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „środków dotyczących wspólnych standardów jakościowych” w związku z art. 15 ust. 1 lit. c), w odniesieniu do przyjęcia „wspólnych standardów jakościowych”
  Art. 8 ust. 3
  Art. 15 ust. 1 |
| --- | --- |

12.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. ustanawiające wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2186/93
  **** [Popr. 13]

Art. 3 ust. 6

Art. 5 ust. 2

Art. 6 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „środków dotyczących wspólnych standardów jakościowych” w związku z art. 15 ust. 1 lit. c), w odniesieniu do przyjęcia „wspólnych standardów jakościowych”

Art. 8 ust. 3

Art. 15 ust. 1

| 13. | Rozporządzenie (WE) nr 716/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie statystyki wspólnotowej dotyczącej struktury i działalności zagranicznych podmiotów zależnych
  **** [Popr. 14]

  Art. 5 ust. 4
  Art. 6 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „wspólnych standardów jakościowych” w związku z art. 9 ust. 2 lit. a)
  Art. 9 ust. 2 lit. b)
  Art. 9 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do definicji „właściwych wspólnych standardów jakościowych” |
| --- | --- |

13.

Rozporządzenie (WE) nr 716/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie statystyki wspólnotowej dotyczącej struktury i działalności zagranicznych podmiotów zależnych
  **** [Popr. 14]

Art. 5 ust. 4

Art. 6 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „wspólnych standardów jakościowych” w związku z art. 9 ust. 2 lit. a)

Art. 9 ust. 2 lit. b)

Art. 9 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do definicji „właściwych wspólnych standardów jakościowych”

| 14. | Rozporządzenie (WE) nr 1445/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne zasady dostarczania podstawowych informacji w sprawie parytetów siły nabywczej oraz ich wyliczenia i rozpowszechniania
  **** [Popr. 15]

  Art. 7 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „wspólnych kryteriów kontroli jakości” w związku z art. 12 ust. 3 lit. c) w odniesieniu do przyjęcia definicji „kryteriów jakości”
  Art. 12 ust. 3 |
| --- | --- |

14.

Rozporządzenie (WE) nr 1445/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne zasady dostarczania podstawowych informacji w sprawie parytetów siły nabywczej oraz ich wyliczenia i rozpowszechniania
  **** [Popr. 15]

Art. 7 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „wspólnych kryteriów kontroli jakości” w związku z art. 12 ust. 3 lit. c) w odniesieniu do przyjęcia definicji „kryteriów jakości”

Art. 12 ust. 3

| 15. | Rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach
  Art. 5 ust. 2
  Art. 7 ust. 3
  Art. 8 ust. 2
  Art. 9 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „wymogów jakości oraz wszelkich środków niezbędnych do oceny lub poprawy jakości”

  Art. 9 ust. 4 w odniesieniu do określenia „struktury sprawozdań o jakości” [Popr. 16]
  Art. 10 ust. 2
  Art. 13 |
| --- | --- |

15.

Rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach

Art. 5 ust. 2

Art. 7 ust. 3

Art. 8 ust. 2

Art. 9 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „wymogów jakości oraz wszelkich środków niezbędnych do oceny lub poprawy jakości”

Art. 10 ust. 2

Art. 13

| 16. | Rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich****. [Popr. 17]

  Art. 4 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „wspólnych standardów jakościowych”
  Art. 10 |
| --- | --- |

16.

Rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich****. [Popr. 17]

Art. 4 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „wspólnych standardów jakościowych”

Art. 10

| 17. | Rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC)
  Art. 6 ust. 2

  Art. 8 ust. 3

  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. a) w odniesieniu do „definicji wykazu pierwotnych zmiennych docelowych, jakie zostaną włączone do każdego obszaru dla składnika przekrojowego oraz wykazu zmiennych docelowych włączonych do składnika dotyczącego zmian w czasie, w tym specyfikacji kodów zmiennych”

  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. a) w odniesieniu do definicji „formatu technicznego przesyłania danych do Eurostatu”


  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2

  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. c)

  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. d) [Popr. 18]
  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. e)
  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. f) |
| --- | --- |

17.

Rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC)

Art. 6 ust. 2

Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. a) w odniesieniu do „definicji wykazu pierwotnych zmiennych docelowych, jakie zostaną włączone do każdego obszaru dla składnika przekrojowego oraz wykazu zmiennych docelowych włączonych do składnika dotyczącego zmian w czasie, w tym specyfikacji kodów zmiennych”

Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. c)

Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. e)

Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. f)

| 18. | Rozporządzenie (WE) nr 450/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. dotyczące wskaźnika kosztów pracy
  **** [Popr. 19]

  Art. 2 ust. 4
  Art. 3 ust. 2
  Art. 4 ust. 1
  Art. 4 ust. 2
  Art. 8 ust. 1
  Art. 11 lit. a)
  Art. 11 lit. b)
  Art. 11 lit. d)
  Art. 11 lit. e)
  Art. 11 lit. f) w odniesieniu do przyjęcia „oddzielnych kryteriów jakości dla przesłanych danych bieżących i historycznych”
  Art. 11 lit. i)
  Załącznik pkt 3 |
| --- | --- |

18.

Rozporządzenie (WE) nr 450/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. dotyczące wskaźnika kosztów pracy
  **** [Popr. 19]

Art. 2 ust. 4

Art. 3 ust. 2

Art. 4 ust. 1

Art. 4 ust. 2

Art. 8 ust. 1

Art. 11 lit. a)

Art. 11 lit. b)

Art. 11 lit. d)

Art. 11 lit. e)

Art. 11 lit. f) w odniesieniu do przyjęcia „oddzielnych kryteriów jakości dla przesłanych danych bieżących i historycznych”

Art. 11 lit. i)

Załącznik pkt 3

| 19. | Rozporządzenie (WE) nr 437/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, frachtu i poczty
  Art. 5
  Art. 7 ust. 2
  Art. 10 ust. 2 |
| --- | --- |

19.

Rozporządzenie (WE) nr 437/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, frachtu i poczty

Art. 5

Art. 7 ust. 2

Art. 10 ust. 2

| 20. | Rozporządzenie (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie statystyk odpadów
  Art. 1 ust. 5
  Art. 3 ust. 1
  Art. 4 ust. 3
  Art. 5 ust. 4
  Art. 6 ust. 2 lit. a)
  Art. 6 ust. 2 lit. b)
  Art. 6 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do „definicji właściwych kryteriów oceny jakości”

  Art. 6 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do definicji „treści sprawozdań o jakości” [Popr. 20]
  Art. 6 ust. 2 lit. d)
  Art. 8 ust. 3
  Załącznik I sekcja 7 pkt 1
  Załącznik II sekcja 7 pkt 1 |
| --- | --- |

20.

Rozporządzenie (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie statystyk odpadów

Art. 1 ust. 5

Art. 3 ust. 1

Art. 4 ust. 3

Art. 5 ust. 4

Art. 6 ust. 2 lit. a)

Art. 6 ust. 2 lit. b)

Art. 6 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do „definicji właściwych kryteriów oceny jakości”

Art. 6 ust. 2 lit. d)

Art. 8 ust. 3

Załącznik I sekcja 7 pkt 1

Załącznik II sekcja 7 pkt 1

| G. | RYNEK WEWNĘTRZNY I USŁUGI






  21. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE****

  Art. 14 ust. 1

  Art. 14 ust. 2 [Popr. 21] |
| --- | --- | --- |

G.

RYNEK WEWNĘTRZNY I USŁUGI

21.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE****

Art. 14 ust. 1

| 22. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i zmieniająca dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE
  Art. 68 ust. 1***
  Art. 69 ust. 2*** |
| --- | --- |

22.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i zmieniająca dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE

Art. 68 ust. 1***

Art. 69 ust. 2***

| H. | MOBILNOŚĆ I TRANSPORT






  23. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach
  Art. 13
  Art. 14 ust. 1
  Art. 14 ust. 2 |
| --- | --- | --- |

H.

MOBILNOŚĆ I TRANSPORT

23.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach

Art. 13

Art. 14 ust. 1

Art. 14 ust. 2

| 24. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Wersja przekształcona)
  Art. 10 ust. 3 |
| --- | --- |

24.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Wersja przekształcona)

Art. 10 ust. 3

| 25. | Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych
  Art. 10 ust. 2**

  Art. 10 ust. 3** [Popr. 22] |
| --- | --- |

25.

Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych

Art. 10 ust. 2**

| 26. | Dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku
  Art. 15 |
| --- | --- |

26.

Dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku

Art. 15

| 27. | Dyrektywa Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej

  Art. 8 lit. a) tiret pierwsze [Popr. 23]
  Art. 8 lit. b) |
| --- | --- |

27.

Dyrektywa Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej

Art. 8 lit. b)

| I. | ZDROWIE I KONSUMENCI






  28. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych
  Art. 2 ust. 3
  Art. 13 ust. 8
  Art. 14 ust. 2
  Art. 15 ust. 1
  Art. 15 ust. 2**
  Art. 16 ust. 8
  Art. 16 ust. 9**

  Art. 18 ust. 2 [Popr. 24]
  Art. 20 ust. 2
  Art. 31 ust. 1**
  Art. 31 ust. 2
  Art. 31 ust. 3 |
| --- | --- | --- |

I.

ZDROWIE I KONSUMENCI

28.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych

Art. 2 ust. 3

Art. 13 ust. 8

Art. 14 ust. 2

Art. 15 ust. 1

Art. 15 ust. 2**

Art. 16 ust. 8

Art. 16 ust. 9**

Art. 20 ust. 2

Art. 31 ust. 1**

Art. 31 ust. 2

Art. 31 ust. 3

| 29. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG
  Art. 8 ust. 4 ostatnie zdanie w związku z art. 78 ust. 1 lit. b)

  Art. 17 akapit drugi w związku z art. 78 ust. 1 lit. d)

  Art. 25 ust. 3 w związku z art. 78 ust. 1 lit. e)
  Art. 26 w związku z art. 78 ust. 1 lit. f)
  Art. 27 ust. 2 w związku z art. 78 ust. 1 lit. h)

  Art. 29 ust. 4 w związku z art. 78 ust. 1 lit. g)

  Art 29 ust. 6 akapit pierwszy, zdanie drugie w związku z art. 78
  ust.
  1
  lit.
  c) [Popr. 25]

  Art. 30 ust. 3 w związku z art. 78 ust. 1 lit. i)
  Art. 52 ust. 4 ostatni akapit w związku z art. 78 ust. 1 lit. j)
  Art. 54 ust. 5 w związku z art. 78 ust. 1 lit. k)
  Art. 58 ust. 2 w związku z art. 78 ust. 1 lit. l)
  Art. 65 ust. 1 w związku z art. 78 ust. 1 lit. m)
  Art. 68 akapit trzeci w związku z art. 78 ust. 1 lit. n)
  Art. 78 ust. 1 lit. a)
  Załącznik II pkt 3.6.5 |
| --- | --- |

29.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG

Art. 8 ust. 4 ostatnie zdanie w związku z art. 78 ust. 1 lit. b)

Art. 25 ust. 3 w związku z art. 78 ust. 1 lit. e)

Art. 26 w związku z art. 78 ust. 1 lit. f)

Art. 27 ust. 2 w związku z art. 78 ust. 1 lit. h)

Art 29 ust. 6 akapit pierwszy, zdanie drugie w związku z art. 78
  ust.
  1
  lit.
  c) [Popr. 25]

Art. 30 ust. 3 w związku z art. 78 ust. 1 lit. i)

Art. 52 ust. 4 ostatni akapit w związku z art. 78 ust. 1 lit. j)

Art. 54 ust. 5 w związku z art. 78 ust. 1 lit. k)

Art. 58 ust. 2 w związku z art. 78 ust. 1 lit. l)

Art. 65 ust. 1 w związku z art. 78 ust. 1 lit. m)

Art. 68 akapit trzeci w związku z art. 78 ust. 1 lit. n)

Art. 78 ust. 1 lit. a)

Załącznik II pkt 3.6.5

| 30. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002
  Art. 5 ust. 1**
  Art. 5 ust. 2*
  Art. 6 ust. 1
  Art. 6 ust. 2*
  Art. 7 ust. 4
  Art. 11 ust. 2
  Art. 15 ust. 1
  Art. 17 ust. 2
  Art. 18 ust. 3
  Art. 19 ust. 4
  Art. 20 ust. 11
  Art. 21 ust. 6
  Art. 27
  Art. 31 ust. 2
  Art. 32 ust. 3
  Art. 40 lit. a)
  Art. 40 lit. b)

  Art. 40 lit. c)


  Art. 40 lit. d)


  Art. 40 lit. e)

  Art. 40 lit. f)

  Art. 41 ust. 1


  Art. 41 ust. 3

  Art. 42 ust. 2 lit. a)
  Art. 42 ust. 2 lit b)
  Art. 42 ust. 2 lit. c)

  Art. 42 ust. 2 lit. d)

  Art. 43 ust. 3

  Art. 45 ust. 4

  Art. 48 ust. 7 lit. a)
  Art. 48 ust. 7 lit b)

  Art. 48 ust. 7 lit. c) [Popr. 26]
  Art. 48 ust. 7 lit. d)
  Art. 48 ust. 8 |
| --- | --- |

30.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002

Art. 5 ust. 1**

Art. 5 ust. 2*

Art. 6 ust. 1

Art. 6 ust. 2*

Art. 7 ust. 4

Art. 11 ust. 2

Art. 15 ust. 1

Art. 17 ust. 2

Art. 18 ust. 3

Art. 19 ust. 4

Art. 20 ust. 11

Art. 21 ust. 6

Art. 27

Art. 31 ust. 2

Art. 32 ust. 3

Art. 40 lit. a)

Art. 40 lit. b)

Art. 40 lit. f)

Art. 42 ust. 2 lit. a)

Art. 42 ust. 2 lit b)

Art. 42 ust. 2 lit. c)

Art. 43 ust. 3

Art. 48 ust. 7 lit. a)

Art. 48 ust. 7 lit b)

Art. 48 ust. 7 lit. d)

Art. 48 ust. 8

| 31. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE
  Art. 6 ust. 2**

  Art. 7 ust. 2


  Art. 10 ust. 5*

  Art. 17 ust. 4
  Art. 20 ust. 2

  Art. 26 ust. 3 [Popr. 27]
  Art. 27 ust. 1
  Art. 32 ust. 4 |
| --- | --- |

31.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE

Art. 6 ust. 2**

Art. 17 ust. 4

Art. 20 ust. 2

Art. 27 ust. 1

Art. 32 ust. 4

| 32. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
  Art. 13 ust. 2

  Art. 18** [Popr. 28]
  Art. 19 ust. 3
  Art. 24 ust. 4 |
| --- | --- |

32.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

Art. 13 ust. 2

Art. 19 ust. 3

Art. 24 ust. 4

| 33. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE
  Art. 8 ust. 2**
  Art. 22**
  Art. 25 ust. 3 |
| --- | --- |

33.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE

Art. 8 ust. 2**

Art. 22**

Art. 25 ust. 3

| 34. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności
  Art. 9 ust. 2

  Art. 23 ust. 4 zdanie drugie [Popr. 29]
  Art. 24 ust. 3*
  Art. 30 ust. 1*
  Art. 30 ust. 2*
  Art. 30 ust. 3*
  Art. 30 ust. 5
  Art. 31* |
| --- | --- |

34.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności

Art. 9 ust. 2

Art. 24 ust. 3*

Art. 30 ust. 1*

Art. 30 ust. 2*

Art. 30 ust. 3*

Art. 30 ust. 5

Art. 31*

| 35. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniające dyrektywę Rady 83/417/EWG, rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę 2000/13/WE, dyrektywę Rady 2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97
  Art. 17 ust. 5 |
| --- | --- |

35.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniające dyrektywę Rady 83/417/EWG, rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę 2000/13/WE, dyrektywę Rady 2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97

Art. 17 ust. 5

| 36. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących
  Art. 7 ust. 4
  Art. 7 ust. 5*
  Art. 7 ust. 6** |
| --- | --- |

36.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające jednolitą procedurę wydawania zezwoleń na stosowanie dodatków do żywności, enzymów spożywczych i środków aromatyzujących

Art. 7 ust. 4

Art. 7 ust. 5*

Art. 7 ust. 6**

| 37. | Rozporządzenie (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji
  Art. 3 ust. 3**
  Art. 4, drugi akapit

  akapit drugi


  Art. 5 ust. 1

  Art. 6 ust. 1


  Art. 6 ust. 2 [Popr. 30]
  Art. 6 ust. 6
  Art. 7 ust. 1
  Art. 8 ust. 2
  Art. 8 ust. 5** |
| --- | --- |

37.

Rozporządzenie (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji

Art. 3 ust. 3**

Art. 4, drugi akapit

  akapit drugi

Art. 5 ust. 1

Art. 6 ust. 6

Art. 7 ust. 1

Art. 8 ust. 2

Art. 8 ust. 5**

| 38. | Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności
  Art. 1 ust. 2
  Art. 1 ust. 4
  Art. 3 lit. d)
  Art. 4 ust. 1 akapit pierwszy
  Art. 4 ust. 1 akapit szósty
  Art. 4 ust. 5
  Art. 8 ust. 2

  Art. 13 ust. 3


  Art. 13 ust. 4


  Art. 17 ust. 3 akapit pierwszy


  Art. 17 ust. 3 akapit drugi lit. b)


  Art. 18 ust. 5 akapit pierwszy


  Art. 18 ust. 5 akapit drugi lit. b)

  Art. 28 ust. 4 lit b)

  Art. 28 ust. 6 lit. a) ppkt (ii) [Popr. 31] |
| --- | --- |

38.

Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności

Art. 1 ust. 2

Art. 1 ust. 4

Art. 3 lit. d)

Art. 4 ust. 1 akapit pierwszy

Art. 4 ust. 1 akapit szósty

Art. 4 ust. 5

Art. 8 ust. 2

Art. 28 ust. 4 lit b)

| 39. | Dyrektywa 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia standardów jakościowych i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich
  Art. 8 ust. 5

  Art. 8 ust. 6


  Art. 9 ust. 4 [Popr. 32]
  Art. 28** |
| --- | --- |

39.

Dyrektywa 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia standardów jakościowych i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich

Art. 8 ust. 5

Art. 28**

| 40. | Rozporządzenie (WE) NR 1829/2003 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy

  Art. 3 ust. 2

  Art. 12 ust. 4

  Art. 14 ust. 1 tiret pierwsze


  Art. 14 ust. 1 tiret drugie

  Art. 14 ust. 1 tiret trzecie

  Art. 15 ust. 2

  Art. 24 ust. 4

  Art. 26 ust. 1

  Art. 32 akapit szósty [Popr. 33]

  Art. 47 ust. 3 |
| --- | --- |

40.

Rozporządzenie (WE) NR 1829/2003 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy

Art. 12 ust. 4

Art. 14 ust. 1 tiret trzecie

Art. 24 ust. 4

Art. 32 akapit szósty [Popr. 33]

Art. 47 ust. 3

| 41. | Dyrektywa 2002/98/WE Parlamentu europejskiego i rady

  Europejskiego
   i 
  Rady
  z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiająca normy jakości i bezpiecznego pobierania, testowania, przetwarzania, przechowywania i dystrybucji krwi ludzkiej i składników krwi oraz zmieniająca dyrektywę 2001/83/WE
  Art. 29 akapit pierwszy**
  Art. 29 akapit drugi lit. a)
  Art. 29 akapit drugi lit. b)**
  Art. 29 akapit drugi lit. c)**
  Art. 29 akapit drugi lit. d)**
  Art. 29 akapit drugi lit. e)**
  Art. 29 akapit drugi lit. f)**
  Art. 29 akapit drugi lit. g)**
  Art. 29 akapit drugi lit. h)**

  Art. 29 akapit drugi lit. i) [Popr. 34] |
| --- | --- |

41.

Dyrektywa 2002/98/WE Parlamentu europejskiego i rady

  Europejskiego
   i 
  Rady
  z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiająca normy jakości i bezpiecznego pobierania, testowania, przetwarzania, przechowywania i dystrybucji krwi ludzkiej i składników krwi oraz zmieniająca dyrektywę 2001/83/WE

Art. 29 akapit pierwszy**

Art. 29 akapit drugi lit. a)

Art. 29 akapit drugi lit. b)**

Art. 29 akapit drugi lit. c)**

Art. 29 akapit drugi lit. d)**

Art. 29 akapit drugi lit. e)**

Art. 29 akapit drugi lit. f)**

Art. 29 akapit drugi lit. g)**

Art. 29 akapit drugi lit. h)**

| 42. | Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych
  Art. 4 ust. 2
  Art. 4 ust. 5**
  Art. 5 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „minimalnych ilości witamin i minerałów”

  Art. 5 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „maksymalnych ilości witamin i minerałów”.


  Art. 12 ust. 3 [Popr. 35] |
| --- | --- |

42.

Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych

Art. 4 ust. 2

Art. 4 ust. 5**

Art. 5 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „minimalnych ilości witamin i minerałów”

| 43. | Dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych
  Art. 7 ust. 2**
  Art. 8 ust. 1**
  Art. 8 ust. 2 tiret drugie |
| --- | --- |

43.

Dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych

Art. 7 ust. 2**

Art. 8 ust. 1**

Art. 8 ust. 2 tiret drugie

---

(1)  Do celów informacyjnych przepisy odnoszące się do skróconego terminu na podstawie art. 2 ust. 6 zostały w niniejszym załączniku oznaczone symbolem *, przepisy odnoszące się do trybu pilnego zgodnie z art. 3 zostały w niniejszym załączniku oznaczone symbolem **, natomiast przepisy odnoszące się do trybu pilnego zgodnie z art. 3 oraz skróconego terminu na podstawie art. 2 ust. 6 zostały w niniejszym załączniku oznaczone symbolem ***
  , natomiast przepisy odnoszące się do art
  .
  2 ust. 5 akapit drugi zostały w niniejszym załączniku oznaczone symbolem ****

  . [Popr. 3]

ZAŁĄCZNIK II

Przepisy aktów prawnych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE, które podlegają dostosowaniu do systemu aktów wykonawczych (1).

| A. | SIECI KOMUNIKACYJNE, TREŚCI I TECHNOLOGIE








  1. | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2008/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie selekcji i zezwoleń dotyczących systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS)

  Art. 9 ust. 3*
  [Popr. 36] |
| --- | --- | --- |

A.

SIECI KOMUNIKACYJNE, TREŚCI I TECHNOLOGIE

1.

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2008/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie selekcji i zezwoleń dotyczących systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS)

| 2. | Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)

  Art. 26 ust. 7
  Art. 27 a ust. 5
  [Popr. 37] |
| --- | --- |

2.

Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)

| 3. | Dyrektywa nr 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa)

  Art. 9b ust. 3
  Art. 10 ust. 4
  Art. 15 ust. 4
  Art. 17 ust. 6 lit. a)
  Art. 19 ust. 4
  [Popr. 38] |
| --- | --- |

3.

Dyrektywa nr 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa)

| B. | DZIAŁANIA W DZIEDZINIE KLIMATU








  4. | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych

  Art. 3 ust. 2
  [Popr. 39] |
| --- | --- | --- |

B.

DZIAŁANIA W DZIEDZINIE KLIMATU

4.

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych

| 5. | Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

  Art. 11a ust. 8
  Art. 16 ust. 12
  [Popr. 40] |
| --- | --- |

5.

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

| C. | PRZEDSIĘBIORSTWA I PRZEMYSŁ








  6. | Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (przekształcenie)

  Art. 8 ust. 1 lit. b) w związku z art. 9 ust. 3
  [Popr. 41] |
| --- | --- | --- |

C.

PRZEDSIĘBIORSTWA I PRZEMYSŁ

6.

Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (przekształcenie)

| D. | ŚRODOWISKO








  7. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE

  Art. 46 ust. 6
  [Popr. 42] |
| --- | --- | --- |

D.

ŚRODOWISKO

7.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE

| E. | STATYSTYKI







  8. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 453/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. dotyczące statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie

  Art. 5 ust. 1
  [Popr. 43] |
| --- | --- | --- |

E.

STATYSTYKI

8.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 453/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. dotyczące statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie

| 9. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. ustanawiające wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2186/93
  Art. 6 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości” w związku z art. 15 ust. 1 lit. c) w odniesieniu do przyjęcia „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości” |
| --- | --- |

9.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. ustanawiające wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2186/93

Art. 6 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości” w związku z art. 15 ust. 1 lit. c) w odniesieniu do przyjęcia „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości”

| 10. | Rozporządzenie (WE) nr 716/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie statystyki wspólnotowej dotyczącej struktury i działalności zagranicznych podmiotów zależnych
  Art. 6 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości” w związku z art. 9 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do definicji „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości” |
| --- | --- |

10.

Rozporządzenie (WE) nr 716/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie statystyki wspólnotowej dotyczącej struktury i działalności zagranicznych podmiotów zależnych

Art. 6 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości” w związku z art. 9 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do definicji „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości”

| 11. | Rozporządzenie (WE) nr 1445/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne zasady dostarczania podstawowych informacji w sprawie parytetów siły nabywczej oraz ich wyliczenia i rozpowszechniania
  Art. 7 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „struktury sprawozdań o jakości” w związku z art. 12 ust. 3 lit. c) w odniesieniu do definicji „struktury sprawozdań o jakości” |
| --- | --- |

11.

Rozporządzenie (WE) nr 1445/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne zasady dostarczania podstawowych informacji w sprawie parytetów siły nabywczej oraz ich wyliczenia i rozpowszechniania

Art. 7 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „struktury sprawozdań o jakości” w związku z art. 12 ust. 3 lit. c) w odniesieniu do definicji „struktury sprawozdań o jakości”

| 12. | Rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach

  Art. 9 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „struktury sprawozdań o jakości”
  [Popr. 44] |
| --- | --- |

12.

Rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach

| 13. | Rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich.
  Art. 4 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości” |
| --- | --- |

13.

Rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich.

Art. 4 ust. 3 w odniesieniu do przyjęcia „zawartości i częstotliwości sprawozdań o jakości”

| 14. | Rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC)

  Art. 8 ust. 3
  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. a) w odniesieniu do definicji „formatu technicznego przesyłania danych do Eurostatu”,
  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. b)
  Art. 15 ust. 5 w związku z art. 15 ust. 2 lit. d)
  [Popr. 45] |
| --- | --- |

14.

Rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC)

| 15. | Rozporządzenie (WE) nr 450/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. dotyczące wskaźnika kosztów pracy
  Art. 8 ust. 2 w związku z art. 11 lit. f) w odniesieniu do przyjęcia „zawartości sprawozdań o jakości” |
| --- | --- |

15.

Rozporządzenie (WE) nr 450/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. dotyczące wskaźnika kosztów pracy

Art. 8 ust. 2 w związku z art. 11 lit. f) w odniesieniu do przyjęcia „zawartości sprawozdań o jakości”

| 16. | Rozporządzenie (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie statystyk odpadów

  Art. 6 ust. 2 lit. c) w odniesieniu do przyjęcia „zawartości sprawozdań o jakości”
  [Popr. 46] |
| --- | --- |

16.

Rozporządzenie (WE) nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie statystyk odpadów

| F. | RYNEK WEWNĘTRZNY I USŁUGI








  17. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE

  Art. 14 ust. 2
  [Popr. 47] |
| --- | --- | --- |

F.

RYNEK WEWNĘTRZNY I USŁUGI

17.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE

| G. | MOBILNOŚĆ I TRANSPORT








  18. | Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych

  Art. 10 ust. 3**
  [Popr. 48] |
| --- | --- | --- |

G.

MOBILNOŚĆ I TRANSPORT

18.

Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych

| 19. | Dyrektywa Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej

  Art. 8 lit. a) tiret pierwsze
  [Popr. 49] |
| --- | --- |

19.

Dyrektywa Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej

| H. | ZDROWIE I KONSUMENCI








  20. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych

  Art. 18 ust. 2
  [Popr. 50] |
| --- | --- | --- |

H.

ZDROWIE I KONSUMENCI

20.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych

| 21. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG

  Art. 17 akapit drugi w związku z art. 78 ust. 1 lit. d)
  Art. 29 ust. 4 w związku z art. 78 ust. 1 lit. g)
  [Popr. 51] |
| --- | --- |

21.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG

| 22. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002

  Art. 40 lit. c)
  Art. 40 lit. d)
  Art. 40 lit. e)
  Art. 41 ust. 1
  Art. 41 ust. 3
  Art. 42 ust. 2 lit. d)
  Art. 45 ust. 4
  Art. 48 ust. 7 lit. c)
  [Popr. 52] |
| --- | --- |

22.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002

| 23. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE

  Art. 7 ust. 2
  Art. 10 ust. 5*
  Art. 26 ust. 3
  [Popr. 53] |
| --- | --- |

23.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE

| 24. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

  Art. 18**
  [Popr. 54] |
| --- | --- |

24.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

| 25. | Rozporządzenie (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji

  Art. 6 ust. 1
  Art. 6 ust. 2
  [Popr. 55] |
| --- | --- |

25.

Rozporządzenie (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji

| 26. | Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności

  Art. 13 ust. 3
  Art. 13 ust. 4
  Art. 17 ust. 3 akapit pierwszy
  Art. 17 ust. 3 akapit drugi lit. b)
  Art. 18 ust. 5 akapit pierwszy
  Art. 18 ust. 5 akapit drugi lit. b)
  Art. 28 ust. 6 lit. a) ppkt (ii)q

  [Popr. 56] |
| --- | --- |

26.

Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności

| 27. | Dyrektywa 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia standardów jakościowych i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich

  Art. 8 ust. 6
  Art. 9 ust. 4
  [Popr. 57] |
| --- | --- |

27.

Dyrektywa 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia standardów jakościowych i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich

| 28. | Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy

  Art. 3 ust. 2
  Art. 14 ust. 1 tiret pierwsze
  Art. 14 ust. 1 tiret drugie
  Art. 15 ust. 2
  Art. 26 ust. 1
  [Popr. 58] |
| --- | --- |

28.

Rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy

| 29. | Dyrektywa 2002/98/WE Parlamentu europejskiego i rady z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiająca normy jakości i bezpiecznego pobierania, testowania, przetwarzania, przechowywania i dystrybucji krwi ludzkiej i składników krwi oraz zmieniająca dyrektywę 2001/83/WE

  Art. 29 akapit drugi lit. i)
  [Popr. 59] |
| --- | --- |

29.

Dyrektywa 2002/98/WE Parlamentu europejskiego i rady z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiająca normy jakości i bezpiecznego pobierania, testowania, przetwarzania, przechowywania i dystrybucji krwi ludzkiej i składników krwi oraz zmieniająca dyrektywę 2001/83/WE

| 30. | Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych

  Art. 5 ust. 4 w odniesieniu do przyjęcia „maksymalnych ilości witamin i minerałów”.
  [Popr. 60] |
| --- | --- |

30.

Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych

---

(1)  Do celów informacyjnych przepisy dotyczące trybu pilnego zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 są oznaczone w niniejszym załączniku symbolem * *

ZAŁĄCZNIK III

Zmiany do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009, dyrektywy Rady 97/70/WE, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/46/WE oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 [Popr. 61]

| A. | ŚRODOWISKO








  1) | W art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 66/2010 skreśla się akapit drugi. |
| --- | --- | --- |

A.

ŚRODOWISKO

1)

W art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 66/2010 skreśla się akapit drugi.

| 2) | W rozporządzeniu (WE) nr 1221/2009 wprowadza się następujące zmiany:








  a) | w art. 16 skreśla się ust. 4; |
| --- | --- | --- |

2)

W rozporządzeniu (WE) nr 1221/2009 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w art. 16 skreśla się ust. 4;

| b)) | w art. 30 skreśla się ust. 6;
  [Popr. 62] |
| --- | --- |

b))

w art. 30 skreśla się ust. 6;
  [Popr. 62]

| B. | MOBILNOŚĆ I TRANSPORT






  3) | W art. 8 lit. a dyrektywy 97/70/WE skreśla się akapit drugi. |
| --- | --- | --- |

B.

MOBILNOŚĆ I TRANSPORT

3)

W art. 8 lit. a dyrektywy 97/70/WE skreśla się akapit drugi.

| C. | ZDROWIE I KONSUMENCI








  4) | W art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 skreśla się ustęp czwarty zdanie drugie. |
| --- | --- | --- |

C.

ZDROWIE I KONSUMENCI

4)

W art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 skreśla się ustęp czwarty zdanie drugie.

| 5) | W art. 12 dyrektywy 2002/46/WE skreśla się ustęp 3.
  [Popr. 63] |
| --- | --- |

5)

W art. 12 dyrektywy 2002/46/WE skreśla się ustęp 3.
  [Popr. 63]

| D. | POMOC HUMANITARNA






  6) | W art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1257/96 skreśla się ustęp pierwszy. |
| --- | --- | --- |

D.

POMOC HUMANITARNA

6)

W art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1257/96 skreśla się ustęp pierwszy.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/190 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/190

---

P7_TA(2014)0113

Dostosowanie aktów prawnych w obszarze sprawiedliwości, przewidujących stosowanie proceduru regulacyjnej połączonej z kontrolą (art. 290 TFUE) ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne w obszarze sprawiedliwości, przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0452 – C7-0197/2013 – 2013/0220(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/30)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0452), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0452),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 81 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0197/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 81 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0197/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 października 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 października 2013 r. (1),

| — | uwzględniając pismo przewodniczącego Komitetu Regionów do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 11 października 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo przewodniczącego Komitetu Regionów do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 11 października 2013 r.,

| — | uwzględniając wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych, zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 3 marca 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych, zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 3 marca 2011 r.,

| — | uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską (2), w szczególności jego punkt 15 oraz załącznik 1, |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską (2), w szczególności jego punkt 15 oraz załącznik 1,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (4); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (4);

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0480/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0480/2013),

| A. | mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się, iż do końca 2012 r. oszacuje liczbę obowiązujących aktów ustawodawczych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu przygotowania odpowiednich inicjatyw ustawodawczych, a tym samym zakończenia dostosowania do nowych ram prawnych; mając na uwadze, że zadeklarowanym celem było to, by przed końcem siódmej kadencji Parlamentu usunąć ze wszystkich instrumentów ustawodawczych wszelkie zapisy odnoszące się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą; mając na uwadze, że Komisja przedstawiła wnioski spełniające to zobowiązanie, choć znacznie później, niż oczekiwano; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się, iż do końca 2012 r. oszacuje liczbę obowiązujących aktów ustawodawczych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu przygotowania odpowiednich inicjatyw ustawodawczych, a tym samym zakończenia dostosowania do nowych ram prawnych; mając na uwadze, że zadeklarowanym celem było to, by przed końcem siódmej kadencji Parlamentu usunąć ze wszystkich instrumentów ustawodawczych wszelkie zapisy odnoszące się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą; mając na uwadze, że Komisja przedstawiła wnioski spełniające to zobowiązanie, choć znacznie później, niż oczekiwano;

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(2)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

(3)  Dz.U. C 81 E z 15.3.2011, s. 6.

(4)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0127.

---

P7_TC1-COD(2013)0220

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne w obszarze sprawiedliwości, przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Traktat lizboński daje prawodawcy możliwość przekazywania Komisji uprawnień do przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym mających zastosowanie ogólne, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego. |
| --- | --- |

(1)

Traktat lizboński daje prawodawcy możliwość przekazywania Komisji uprawnień do przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym mających zastosowanie ogólne, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego.

| (2) | Środki, których może dotyczyć przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 290 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zasadniczo odpowiadają środkom podlegającym procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (3). |
| --- | --- |

(2)

Środki, których może dotyczyć przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 290 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zasadniczo odpowiadają środkom podlegającym procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (3).

| (3) | Należy dostosować do art. 290 TFUE obowiązujące akty prawne, w ramach których wykorzystywana jest procedura regulacyjna połączona z kontrolą. |
| --- | --- |

(3)

Należy dostosować do art. 290 TFUE obowiązujące akty prawne, w ramach których wykorzystywana jest procedura regulacyjna połączona z kontrolą.

| (4) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

| (5) | Szczególnie ważne jest, aby Komisja, przygotowując akty delegowane na podstawie aktów prawnych dostosowanych niniejszym rozporządzeniem, prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie eksperckim. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(5)

Szczególnie ważne jest, aby Komisja, przygotowując akty delegowane na podstawie aktów prawnych dostosowanych niniejszym rozporządzeniem, prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie eksperckim. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (6) | Akty prawne, o których mowa w załączniku, są wiążące dla Zjednoczonego Królestwa oraz Irlandii, które w związku z tym uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(6)

Akty prawne, o których mowa w załączniku, są wiążące dla Zjednoczonego Królestwa oraz Irlandii, które w związku z tym uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.

| (7) | Zgodnie z art.1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie jest nią związana ani jej nie stosuje, |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art.1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W przypadku gdy akty prawne wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 5a ust. 1-4 decyzji 1999/468/WE, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych powierza się Komisji na czas nieokreślony.

3.   Przekazanie uprawnień może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę w dowolnym momencie. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Przyjęty akt delegowany wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu, przed upływem tego terminu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 67 z 6.3.2014, s. 104.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r.

2

(3)  Decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23).

3

ZAŁĄCZNIK

Akty prawne zawierające odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE, które podlegają dostosowaniu do systemu aktów delegowanych.

| 1. | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych (1) |
| --- | --- |

1.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych (1)

| 2. | Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia europejskiego tytułu egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (2) |
| --- | --- |

2.

Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia europejskiego tytułu egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (2)

| 3. | Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (3) |
| --- | --- |

3.

Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (3)

| 4. | Rozporządzenie (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (4) |
| --- | --- |

4.

Rozporządzenie (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (4)

| 5. | Rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych (doręczanie dokumentów) oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 (5). |
| --- | --- |

5.

Rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych (doręczanie dokumentów) oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 (5).

---

(1)  Dz.U. L 174 z 27.6.2001, s. 1.

(2)  Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 15.

(3)  Dz.U. L 399 z 30.12.2006, s. 1.

(4)  Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 1.

(5)  Dz.U. L 324 z 10.12.2007, s. 79.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/194 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/194

---

P7_TA(2014)0114

Dostosowanie niektórych aktów prawnych przewidujących stosowanie procedury regulacyjnej połącznej z kontrolą ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą (COM(2013)0451 – C7-0198/2013 – 2013/0218(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/31)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0451), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0451),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 33, art. 43 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 62, art. 64 ust. 2, art. 91, art. 100 ust. 2, art. 114, art. 153 ust. 2 lit. b), art. 168 ust. 4 lit. b), 172, art. 192 ust. 1, art. 207 i art. 338 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedłożyła wniosek Parlamentowi (C7-0198/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 33, art. 43 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 62, art. 64 ust. 2, art. 91, art. 100 ust. 2, art. 114, art. 153 ust. 2 lit. b), art. 168 ust. 4 lit. b), 172, art. 192 ust. 1, art. 207 i art. 338 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedłożyła wniosek Parlamentowi (C7-0198/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 października 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 października 2013 r. (1),

| — | uwzględniając pismo przewodniczącego Komitetu Regionów do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 11 października 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo przewodniczącego Komitetu Regionów do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 11 października 2013 r.,

| — | uwzględniając wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych, zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 3 marca 2011 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając wspólne porozumienie w sprawie aktów delegowanych, zatwierdzone przez Konferencję Przewodniczących w dniu 3 marca 2011 r.,

| — | uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską (2), w szczególności jego punkt 15 oraz załącznik 1, |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską (2), w szczególności jego punkt 15 oraz załącznik 1,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie kompetencji w zakresie przekazywania uprawnień ustawodawczych (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie dalszych działań związanych z przekazaniem uprawnień ustawodawczych i kontrolą przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (4),

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0010/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0010/2014),

| A. | mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się do ustalenia przed końcem 2012 r., ile aktów ustawodawczych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą pozostawało w mocy, aby przygotować odpowiednie inicjatywy ustawodawcze i tym samym zakończyć proces dostosowania do nowych ram prawnych; mając na uwadze, że za cel postawiono sobie usunięcie przed końcem siódmej kadencji Parlamentu wszelkich zapisów odnoszących się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą ze wszystkich instrumentów ustawodawczych; mając na uwadze, że Komisja przedłożyła wnioski potwierdzające spełnienie tego zobowiązania, choć nastąpiło to znacznie później, niż oczekiwano; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się do ustalenia przed końcem 2012 r., ile aktów ustawodawczych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą pozostawało w mocy, aby przygotować odpowiednie inicjatywy ustawodawcze i tym samym zakończyć proces dostosowania do nowych ram prawnych; mając na uwadze, że za cel postawiono sobie usunięcie przed końcem siódmej kadencji Parlamentu wszelkich zapisów odnoszących się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą ze wszystkich instrumentów ustawodawczych; mając na uwadze, że Komisja przedłożyła wnioski potwierdzające spełnienie tego zobowiązania, choć nastąpiło to znacznie później, niż oczekiwano;

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(2)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

(3)  Dz.U. C 81 E z 15.3.2011, s. 6.

(4)  Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0127.

---

P7_TC1-COD(2013)0218

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 dostosowującego do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33, art. 43 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 62, art. 64 ust. 2, art. 91, art. 100 ust. 2, art. 114, art. 153 ust. 2 lit. b), art. 168 ust. 4 lit. b), 172, art. 192 ust. 1, art. 207 i art. 338 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Traktat lizboński daje prawodawcy możliwość przekazywania Komisji uprawnień do przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym mających zastosowanie ogólne, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego. |
| --- | --- |

(1)

Traktat lizboński daje prawodawcy możliwość przekazywania Komisji uprawnień do przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym mających zastosowanie ogólne, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego.

| (2) | Środki, których może dotyczyć przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 290 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zasadniczo odpowiadają środkom podlegającym procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (3). |
| --- | --- |

(2)

Środki, których może dotyczyć przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 290 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zasadniczo odpowiadają środkom podlegającym procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (3).

| (3) | Do art. 290 TFUE należy dostosować szereg już obowiązujących aktów prawnych, które przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. |
| --- | --- |

(3)

Do art. 290 TFUE należy dostosować szereg już obowiązujących aktów prawnych, które przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą.

| (4) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

| (5) | Ponieważ dostosowania, które mają zostać wprowadzone na mocy niniejszego rozporządzenia, dotyczą wyłącznie procedur, w przypadku dyrektyw nie wymagają one transpozycji przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(5)

Ponieważ dostosowania, które mają zostać wprowadzone na mocy niniejszego rozporządzenia, dotyczą wyłącznie procedur, w przypadku dyrektyw nie wymagają one transpozycji przez państwa członkowskie.

| (6) | Szczególnie ważne jest, aby Komisja, przygotowując akty delegowane na podstawie aktów prawnych dostosowanych niniejszym rozporządzeniem, prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie eksperckim. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, |
| --- | --- |

(6)

Szczególnie ważne jest, aby Komisja, przygotowując akty delegowane na podstawie aktów prawnych dostosowanych niniejszym rozporządzeniem, prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie eksperckim. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W przypadku gdy akty prawne wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia przewidują zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 5a ust. 1-5 decyzji 1999/468/WE, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

2.   W przypadku gdy akty prawne wymienione w załączniku dotyczą stosowania trybu pilnego, o którym mowa w art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych w trybie pilnym, o którym mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania

  przyjęcia
  aktów delegowanych powierza się Komisji na czas nieokreślony

  okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
  .
  Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu
  . [Popr. 1]

3.   Przekazanie uprawnień może zostać odwołane przez Parlament Europejski lub Radę w dowolnym momencie. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Przyjęty akt delegowany wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyrazili sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowali Komisję, że nie wniosą sprzeciwu, przed upływem tego terminu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego czas na zgłoszenie sprzeciwu wynosi trzy miesiące. Może on zostać przedłużony o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady w przypadku aktów delegowanych przyjętych na podstawie rozporządzeń wymienionych w punktach 81

   (4)

  , 8

   (5)

  , 85

   (6)

  , 86

   (7)

  , 90 do 93

   (8)

  sekcji G załącznika i w punkcie 95

   (9)

  sekcji H załącznika. [Popr. 2]

6.   W przypadku gdy akty prawne wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia przewidują skrócenie terminu ustanowionego w art. 5a ust. 3 lit. c) decyzji 1999/468/WE na mocy art. 5a ust. 5 lit. b) tej decyzji, terminy określone w ust. 5 niniejszego artykułu wynoszą jeden miesiąc.

Artykuł 3

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i są stosowane do momentu wyrażenia sprzeciwu zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 2 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 16 października 2013 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r.

2

(3)  Decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23).

3

(4)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające nową klasyfikację statystyczną produktów według działalności (CPA) i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93. (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 65).

4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające nową klasyfikację statystyczną produktów według działalności (CPA) i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93. (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 65).

(5)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 295/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 13).

5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 295/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 13).

(6)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

6

Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

(7)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1161/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie sporządzania kwartalnych niefinansowych sprawozdań przez sektor instytucjonalny (Dz.U. L 191 z 22.7.2005, s. 22).

7

Rozporządzenie (WE) nr 1161/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie sporządzania kwartalnych niefinansowych sprawozdań przez sektor instytucjonalny (Dz.U. L 191 z 22.7.2005, s. 22).

(8)  
  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 z dnia 19 maja 1998 r. dotyczące krótkoterminowych statystyk (Dz.U. L 162 z 5.6.1998, s. 1); Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 257 z 27.10.1995, s. 1); Rozporządzenie Rady (EWG) nr 696/93 z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie (Dz.U. L 76 z 30.3.1993, s. 1); Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3924/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego badania produkcji przemysłowej (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, s. 1).

8

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 z dnia 19 maja 1998 r. dotyczące krótkoterminowych statystyk (Dz.U. L 162 z 5.6.1998, s. 1); Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 257 z 27.10.1995, s. 1); Rozporządzenie Rady (EWG) nr 696/93 z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie (Dz.U. L 76 z 30.3.1993, s. 1); Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3924/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego badania produkcji przemysłowej (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, s. 1).

(9)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

9

Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

ZAŁĄCZNIK

Akty prawne zawierające odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, o której mowa w art. 5a decyzji 1999/468/WE, które podlegają dostosowaniu do systemu aktów delegowanych (1).

A.   sieci komunikacyjne, treści i technologie

| 1. | Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) |
| --- | --- |

1.

Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej)

| 2. | Dyrektywa 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywa o dostępie) |
| --- | --- |

2.

Dyrektywa 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywa o dostępie)

B.   zatrudnienie, sprawy społeczne i włączenie społeczne

| 3. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/148/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie azbestu w miejscu pracy** |
| --- | --- |

3.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/148/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie azbestu w miejscu pracy**

| 4. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/104/WE z dnia 16 września 2009 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny użytkowania sprzętu roboczego przez pracowników podczas pracy (druga dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

4.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/104/WE z dnia 16 września 2009 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny użytkowania sprzętu roboczego przez pracowników podczas pracy (druga dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 5. | Dyrektywa 2006/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (sztucznym promieniowaniem optycznym) (dziewiętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

5.

Dyrektywa 2006/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (sztucznym promieniowaniem optycznym) (dziewiętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 6. | Dyrektywa 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

6.

Dyrektywa 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG)**

| 7. | Dyrektywa 2003/10/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (hałasem) (siedemnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

7.

Dyrektywa 2003/10/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (hałasem) (siedemnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 8. | Dyrektywa 2002/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracji) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

8.

Dyrektywa 2002/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracji) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 9. | Dyrektywa 2000/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy (siódma dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

9.

Dyrektywa 2000/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy (siódma dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 10. | Dyrektywa 1999/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa (piętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

10.

Dyrektywa 1999/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa (piętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 11. | Dyrektywa Rady 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

11.

Dyrektywa Rady 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 12. | Dyrektywa Rady 93/103/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia w pracy na statkach rybackich (trzynasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

12.

Dyrektywa Rady 93/103/WE z dnia 23 listopada 1993 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia w pracy na statkach rybackich (trzynasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 13. | Dyrektywa Rady 92/104/EWG z dnia 3 grudnia 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników odkrywkowego i podziemnego przemysłu wydobywczego (dwunasta dyrektywa szczegółowa w znaczeniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

13.

Dyrektywa Rady 92/104/EWG z dnia 3 grudnia 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników odkrywkowego i podziemnego przemysłu wydobywczego (dwunasta dyrektywa szczegółowa w znaczeniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 14. | Dyrektywa Rady 92/91/EWG z dnia 3 listopada 1992 r. dotycząca minimalnych wymagań mających na celu poprawę warunków bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników w zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi (jedenasta szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

14.

Dyrektywa Rady 92/91/EWG z dnia 3 listopada 1992 r. dotycząca minimalnych wymagań mających na celu poprawę warunków bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników w zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi (jedenasta szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 15. | Dyrektywa Rady 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

15.

Dyrektywa Rady 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 16. | Dyrektywa Rady 92/57/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie wdrożenia minimalnych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na tymczasowych lub ruchomych budowach (ósma szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

16.

Dyrektywa Rady 92/57/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie wdrożenia minimalnych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na tymczasowych lub ruchomych budowach (ósma szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 17. | Dyrektywa Rady 92/29/EWG z dnia 31 marca 1992 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w celu poprawy opieki medycznej na statkach** |
| --- | --- |

17.

Dyrektywa Rady 92/29/EWG z dnia 31 marca 1992 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w celu poprawy opieki medycznej na statkach**

| 18. | Dyrektywa Rady 90/270/EWG z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe (piąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

18.

Dyrektywa Rady 90/270/EWG z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe (piąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 19. | Dyrektywa Rady 90/269/EWG z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących ochrony zdrowia i bezpieczeństwa podczas ręcznego przemieszczania ciężarów w przypadku możliwości wystąpienia zagrożenia, zwłaszcza urazów kręgosłupa pracowników (czwarta szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

19.

Dyrektywa Rady 90/269/EWG z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących ochrony zdrowia i bezpieczeństwa podczas ręcznego przemieszczania ciężarów w przypadku możliwości wystąpienia zagrożenia, zwłaszcza urazów kręgosłupa pracowników (czwarta szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 20. | Dyrektywa Rady 89/656/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników korzystających z wyposażenia ochronnego (trzecia dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

20.

Dyrektywa Rady 89/656/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników korzystających z wyposażenia ochronnego (trzecia dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 21. | Dyrektywa Rady 89/654/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy (pierwsza szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)** |
| --- | --- |

21.

Dyrektywa Rady 89/654/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy (pierwsza szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)**

| 22. | Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzania środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy** |
| --- | --- |

22.

Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzania środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy**

C.   działania w dziedzinie klimatu

| 23. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową |
| --- | --- |

23.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

| 24. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniająca dyrektywę Rady 85/337/EWG, Euratom, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 |
| --- | --- |

24.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniająca dyrektywę Rady 85/337/EWG, Euratom, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006

D.   energia

| 25. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1222/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie etykietowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów |
| --- | --- |

25.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1222/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie etykietowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów

| 26. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 |
| --- | --- |

26.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005

| 27. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003 |
| --- | --- |

27.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1228/2003

| 28. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki |
| --- | --- |

28.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki

| 29. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE |
| --- | --- |

29.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE

| 30. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE |
| --- | --- |

30.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE

E.   przedsiębiorstwa i przemysł

| 31. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych |
| --- | --- |

31.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych

| 32. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE |
| --- | --- |

32.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE

| 33. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią |
| --- | --- |

33.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią

| 34. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 79/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE |
| --- | --- |

34.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 79/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE

| 35. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek |
| --- | --- |

35.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek

| 36. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie |
| --- | --- |

36.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie

| 37. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/34/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących przyrządów pomiarowych oraz metod kontroli metrologicznej (przekształcenie) |
| --- | --- |

37.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/34/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących przyrządów pomiarowych oraz metod kontroli metrologicznej (przekształcenie)

| 38. | Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) |
| --- | --- |

38.

Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa)

| 39. | Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE. |
| --- | --- |

39.

Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE.

| 40. | Dyrektywa 2004/10/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie harmonizacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania zasad dobrej praktyki laboratoryjnej i weryfikacji jej stosowania na potrzeby badań substancji chemicznych |
| --- | --- |

40.

Dyrektywa 2004/10/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie harmonizacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania zasad dobrej praktyki laboratoryjnej i weryfikacji jej stosowania na potrzeby badań substancji chemicznych

| 41. | Dyrektywa 2004/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie kontroli i weryfikacji dobrej praktyki laboratoryjnej (DPL) |
| --- | --- |

41.

Dyrektywa 2004/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie kontroli i weryfikacji dobrej praktyki laboratoryjnej (DPL)

| 42. | Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów |
| --- | --- |

42.

Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów

| 43. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2000/14/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do emisji hałasu do środowiska przez urządzenia używane na zewnątrz pomieszczeń. |
| --- | --- |

43.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2000/14/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do emisji hałasu do środowiska przez urządzenia używane na zewnątrz pomieszczeń.

| 44. | Dyrektywa 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających się po drogach |
| --- | --- |

44.

Dyrektywa 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających się po drogach

| 45. | Dyrektywa Rady 75/324/EWG z dnia 20 maja 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dozowników aerozoli |
| --- | --- |

45.

Dyrektywa Rady 75/324/EWG z dnia 20 maja 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dozowników aerozoli

F.   środowisko

| 46. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie handlu produktami z fok |
| --- | --- |

46.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1007/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie handlu produktami z fok

| 47. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa |
| --- | --- |

47.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa

| 48. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/126/WE z dnia 21 października 2009 r. w sprawie odzyskiwania oparów paliwa na etapie II podczas tankowania pojazdów silnikowych na stacjach paliw |
| --- | --- |

48.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/126/WE z dnia 21 października 2009 r. w sprawie odzyskiwania oparów paliwa na etapie II podczas tankowania pojazdów silnikowych na stacjach paliw

| 49. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006** |
| --- | --- |

49.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006**

| 50. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (dyrektywa ramowa w sprawie odpadów) |
| --- | --- |

50.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (dyrektywa ramowa w sprawie odpadów)

| 51. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) |
| --- | --- |

51.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej)

| 52. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy |
| --- | --- |

52.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy

| 53. | Dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim |
| --- | --- |

53.

Dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim

| 54. | Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) |
| --- | --- |

54.

Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE)

| 55. | Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów
  [Popr. 4] |
| --- | --- |

55.

Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów
  [Popr. 4]

| 56. | Rozporządzenie (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń i zmieniające dyrektywę Rady 91/689/EWG i 96/61/WE |
| --- | --- |

56.

Rozporządzenie (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń i zmieniające dyrektywę Rady 91/689/EWG i 96/61/WE

| 57. | Dyrektywa 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem i pogorszeniem ich stanu |
| --- | --- |

57.

Dyrektywa 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem i pogorszeniem ich stanu

| 58. | Dyrektywa 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniająca dyrektywę 2004/35/WE |
| --- | --- |

58.

Dyrektywa 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniająca dyrektywę 2004/35/WE

| 59. | Dyrektywa 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotycząca zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylająca dyrektywę 76/160/EWG |
| --- | --- |

59.

Dyrektywa 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotycząca zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylająca dyrektywę 76/160/EWG

| 60. | Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG |
| --- | --- |

60.

Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG

| 61. | Dyrektywa 2004/107/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie arsenu, kadmu, rtęci, niklu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w otaczającym powietrzu |
| --- | --- |

61.

Dyrektywa 2004/107/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie arsenu, kadmu, rtęci, niklu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w otaczającym powietrzu

| 62. | Dyrektywa 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniająca dyrektywę 1999/13/WE |
| --- | --- |

62.

Dyrektywa 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniająca dyrektywę 1999/13/WE

| 63. | Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku |
| --- | --- |

63.

Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku

| 64. | Dyrektywa 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza |
| --- | --- |

64.

Dyrektywa 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza

| 65. | Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej |
| --- | --- |

65.

Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej

| 66. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji |
| --- | --- |

66.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji

| 67. | Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów |
| --- | --- |

67.

Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów

| 68. | Dyrektywa Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi |
| --- | --- |

68.

Dyrektywa Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi

| 69. | Dyrektywa Rady 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie usuwania polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT) |
| --- | --- |

69.

Dyrektywa Rady 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie usuwania polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT)

| 70. | Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw |
| --- | --- |

70.

Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw

| 71. | Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych |
| --- | --- |

71.

Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych

| 72. | Dyrektywa Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego |
| --- | --- |

72.

Dyrektywa Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego

| 73. | Dyrektywa Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotycząca oczyszczania ścieków komunalnych |
| --- | --- |

73.

Dyrektywa Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotycząca oczyszczania ścieków komunalnych

| 74. | Dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie |
| --- | --- |

74.

Dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie

G.   statystyka

| 75. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1185/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie statystyk dotyczących pestycydów |
| --- | --- |

75.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1185/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie statystyk dotyczących pestycydów

| 76. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie statystyk Wspólnoty w zakresie zdrowia publicznego oraz zdrowia i bezpieczeństwa w pracy |
| --- | --- |

76.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie statystyk Wspólnoty w zakresie zdrowia publicznego oraz zdrowia i bezpieczeństwa w pracy

| 77. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008 z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88 |
| --- | --- |

77.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008 z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88

| 78. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii |
| --- | --- |

78.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii

| 79. | Rozporządzenie (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 763/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań |
| --- | --- |

79.

Rozporządzenie (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 763/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań

| 80. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 452/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. dotyczące tworzenia i rozwoju statystyk z dziedziny edukacji i uczenia się przez całe życie |
| --- | --- |

80.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 452/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. dotyczące tworzenia i rozwoju statystyk z dziedziny edukacji i uczenia się przez całe życie

| 81. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające nową klasyfikację statystyczną produktów według działalności (CPA) i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93
  **** [Popr. 5] |
| --- | --- |

81.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające nową klasyfikację statystyczną produktów według działalności (CPA) i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93
  **** [Popr. 5]

| 82. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 295/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (przekształcenie)
  **** [Popr. 6] |
| --- | --- |

82.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 295/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (przekształcenie)
  **** [Popr. 6]

| 83. | Rozporządzenie (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców |
| --- | --- |

83.

Rozporządzenie (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców

| 84. | Rozporządzenie (WE) nr 458/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie europejskiego systemu zintegrowanych statystyk na temat ochrony socjalnej (ESSPROS) |
| --- | --- |

84.

Rozporządzenie (WE) nr 458/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie europejskiego systemu zintegrowanych statystyk na temat ochrony socjalnej (ESSPROS)

| 85. | Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych
  **** [Popr. 7] |
| --- | --- |

85.

Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych
  **** [Popr. 7]

| 86. | Rozporządzenie (WE) nr 1161/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie sporządzania kwartalnych niefinansowych sprawozdań przez sektor instytucjonalny
  **** [Popr. 8] |
| --- | --- |

86.

Rozporządzenie (WE) nr 1161/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie sporządzania kwartalnych niefinansowych sprawozdań przez sektor instytucjonalny
  **** [Popr. 8]

| 87. | Rozporządzenie (WE) nr 808/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie społeczeństwa informacyjnego |
| --- | --- |

87.

Rozporządzenie (WE) nr 808/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie społeczeństwa informacyjnego

| 88. | Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS) |
| --- | --- |

88.

Rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS)

| 89. | Rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 z dnia 9 marca 1999 r. dotyczące statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy |
| --- | --- |

89.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 z dnia 9 marca 1999 r. dotyczące statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy

| 90. | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 z dnia 19 maja 1998 r. dotyczące krótkoterminowych statystyk
  **** [Popr. 9] |
| --- | --- |

90.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 z dnia 19 maja 1998 r. dotyczące krótkoterminowych statystyk
  **** [Popr. 9]

| 91. | Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych
  **** [Popr. 10] |
| --- | --- |

91.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych
  **** [Popr. 10]

| 92. | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 696/93 z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie
  **** [Popr. 11] |
| --- | --- |

92.

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 696/93 z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie
  **** [Popr. 11]

| 93. | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3924/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego badania produkcji przemysłowej
  **** [Popr. 12] |
| --- | --- |

93.

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3924/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego badania produkcji przemysłowej
  **** [Popr. 12]

H.   rynek WEwnętrzny i usługi

| 94. | Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym |
| --- | --- |

94.

Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym

| 95. | Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości
  **** [Popr. 13] |
| --- | --- |

95.

Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości
  **** [Popr. 13]

| 96. | Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług |
| --- | --- |

96.

Dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług

I.   mobilność i transport

| 97. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 |
| --- | --- |

97.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006

| 98. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE |
| --- | --- |

98.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE

| 99. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków |
| --- | --- |

99.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków

| 100. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych |
| --- | --- |

100.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych

| 101. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego |
| --- | --- |

101.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego

| 102. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego i zmieniająca dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady |
| --- | --- |

102.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego i zmieniająca dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

| 103. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich |
| --- | --- |

103.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich

| 104. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002** |
| --- | --- |

104.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002**

| 105. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/96/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej |
| --- | --- |

105.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/96/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej

| 106. | Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych* |
| --- | --- |

106.

Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych*

| 107. | Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym |
| --- | --- |

107.

Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym

| 108. | Dyrektywa 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty** |
| --- | --- |

108.

Dyrektywa 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty**

| 109. | Dyrektywa 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (przekształcenie) |
| --- | --- |

109.

Dyrektywa 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (przekształcenie)

| 110. | Rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 |
| --- | --- |

110.

Rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95

| 111. | Dyrektywa 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiająca wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej i uchylająca dyrektywę Rady 82/714/EWG*** |
| --- | --- |

111.

Dyrektywa 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiająca wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej i uchylająca dyrektywę Rady 82/714/EWG***

| 112. | Rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE |
| --- | --- |

112.

Rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE

| 113. | Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie wzmocnienia ochrony portów** |
| --- | --- |

113.

Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie wzmocnienia ochrony portów**

| 114. | Dyrektywa 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie |
| --- | --- |

114.

Dyrektywa 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie

| 115. | Rozporządzenie (WE) nr 868/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczące ochrony przed subsydiowaniem i nieuczciwymi praktykami cenowymi powodującymi uszczerbek dla przewoźników lotniczych Wspólnoty w świadczeniu usług lotniczych z krajów nienależących do Wspólnoty Europejskiej |
| --- | --- |

115.

Rozporządzenie (WE) nr 868/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczące ochrony przed subsydiowaniem i nieuczciwymi praktykami cenowymi powodującymi uszczerbek dla przewoźników lotniczych Wspólnoty w świadczeniu usług lotniczych z krajów nienależących do Wspólnoty Europejskiej

| 116. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 789/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie transferu statków towarowych i pasażerskich z jednego rejestru do drugiego wewnątrz Wspólnoty i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91 |
| --- | --- |

116.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 789/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie transferu statków towarowych i pasażerskich z jednego rejestru do drugiego wewnątrz Wspólnoty i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91

| 117. | Rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych |
| --- | --- |

117.

Rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych

| 118. | Dyrektywa 2004/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej |
| --- | --- |

118.

Dyrektywa 2004/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej

| 119. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/52/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie |
| --- | --- |

119.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/52/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznych opłat drogowych we Wspólnocie

| 120. | Rozporządzenie (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach |
| --- | --- |

120.

Rozporządzenie (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach

| 121. | Dyrektywa 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniająca rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG |
| --- | --- |

121.

Dyrektywa 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniająca rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG

| 122. | Dyrektywa 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów wytrzymałości na uszkodzenia dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro |
| --- | --- |

122.

Dyrektywa 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów wytrzymałości na uszkodzenia dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro

| 123. | Rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) i zmieniające rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki |
| --- | --- |

123.

Rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) i zmieniające rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki

| 124. | Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG |
| --- | --- |

124.

Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG

| 125. | Dyrektywa 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty |
| --- | --- |

125.

Dyrektywa 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty

| 126. | Dyrektywa 2001/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2001 r. ustanawiająca zharmonizowane wymagania i procedury dotyczące bezpieczeństwa załadunku i wyładunku na masowcach |
| --- | --- |

126.

Dyrektywa 2001/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2001 r. ustanawiająca zharmonizowane wymagania i procedury dotyczące bezpieczeństwa załadunku i wyładunku na masowcach

| 127. | Dyrektywa Rady 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich |
| --- | --- |

127.

Dyrektywa Rady 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich

| 128. | Dyrektywa Rady 98/41/WE z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie rejestracji osób podróżujących na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów państw członkowskich Wspólnoty lub z portów państw członkowskich Wspólnoty |
| --- | --- |

128.

Dyrektywa Rady 98/41/WE z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie rejestracji osób podróżujących na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów państw członkowskich Wspólnoty lub z portów państw członkowskich Wspólnoty

| 129. | Dyrektywa Rady 96/50/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie harmonizacji warunków uzyskiwania krajowych patentów kapitanów łodzi do celów przewozu towarów i pasażerów śródlądowymi wodnymi drogami we Wspólnocie |
| --- | --- |

129.

Dyrektywa Rady 96/50/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie harmonizacji warunków uzyskiwania krajowych patentów kapitanów łodzi do celów przewozu towarów i pasażerów śródlądowymi wodnymi drogami we Wspólnocie

| 130. | Dyrektywa Rady 95/50/WE z dnia 6 października 1995 r. w sprawie ujednoliconych procedur kontroli drogowego transportu towarów niebezpiecznych |
| --- | --- |

130.

Dyrektywa Rady 95/50/WE z dnia 6 października 1995 r. w sprawie ujednoliconych procedur kontroli drogowego transportu towarów niebezpiecznych

| 131. | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego |
| --- | --- |

131.

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego

| 132. | Dyrektywa Rady 91/672/WE z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie wzajemnego uznawania krajowych patentów żeglarskich uprawniających do przewozu rzeczy i osób żeglugą śródlądową |
| --- | --- |

132.

Dyrektywa Rady 91/672/WE z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie wzajemnego uznawania krajowych patentów żeglarskich uprawniających do przewozu rzeczy i osób żeglugą śródlądową

J.   zdrowie i konsumenci

| 133. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów |
| --- | --- |

133.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów

| 134. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych** |
| --- | --- |

134.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych**

| 135. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/41/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie (przekształcenie) |
| --- | --- |

135.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/41/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie (przekształcenie)

| 136. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności |
| --- | --- |

136.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności

| 137. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG |
| --- | --- |

137.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG

| 138. | Rozporządzenie (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniające dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004 |
| --- | --- |

138.

Rozporządzenie (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniające dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004

| 139. | Rozporządzenie (WE) nr 1901/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1768/92, dyrektywę 2001/20/WE, dyrektywę 2001/83/WE i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 |
| --- | --- |

139.

Rozporządzenie (WE) nr 1901/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1768/92, dyrektywę 2001/20/WE, dyrektywę 2001/83/WE i rozporządzenie (WE) nr 726/2004

| 140. | Rozporządzenie (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz |
| --- | --- |

140.

Rozporządzenie (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz

| 141. | Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG*** |
| --- | --- |

141.

Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG***

| 142. | Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi |
| --- | --- |

142.

Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi

| 143. | Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego |
| --- | --- |

143.

Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego

| 144. | Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych |
| --- | --- |

144.

Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

| 145. | Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków |
| --- | --- |

145.

Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków

| 146. | Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność |
| --- | --- |

146.

Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność

| 147. | Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni |
| --- | --- |

147.

Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni

| 148. | Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt |
| --- | --- |

148.

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt

| 149. | Rozporządzenie (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniające dyrektywę 2001/18/WE |
| --- | --- |

149.

Rozporządzenie (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniające dyrektywę 2001/18/WE

| 150. | Dyrektywa 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, zmieniająca decyzję Rady 90/424/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 92/117/EWG** |
| --- | --- |

150.

Dyrektywa 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, zmieniająca decyzję Rady 90/424/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 92/117/EWG**

| 151. | Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności |
| --- | --- |

151.

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności

| 152. | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii |
| --- | --- |

152.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii

| 153. | Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi |
| --- | --- |

153.

Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi

| 154. | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG |
| --- | --- |

154.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG

| 155. | Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych |
| --- | --- |

155.

Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych

| 156. | Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego*** |
| --- | --- |

156.

Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego***

| 157. | Rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności |
| --- | --- |

157.

Rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności

| 158. | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności** |
| --- | --- |

158.

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności**

| 159. | Dyrektywa Rady 89/108/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do głęboko mrożonych środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi |
| --- | --- |

159.

Dyrektywa Rady 89/108/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do głęboko mrożonych środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

K.   podatki i unia celna

| 160. | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 70/2008/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie eliminowania papierowej formy dokumentów w sektorach ceł i handlu |
| --- | --- |

160.

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 70/2008/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie eliminowania papierowej formy dokumentów w sektorach ceł i handlu

---

(1)  Do celów informacyjnych akty prawne odnoszące się do skróconego terminu na podstawie art. 2 ust. 6 zostały w niniejszym załączniku oznaczone symbolem *, akty prawne odnoszące się do trybu pilnego zgodnie z art. 3 zostały w niniejszym załączniku oznaczone symbolem **, natomiast akty prawne odnoszące się do trybu pilnego zgodnie z art. 3 oraz skróconego terminu na podstawie art. 2 ust. 6 zostały w niniejszym załączniku oznaczone symbolem ***
  , natomiast akty prawne, o których mowa w art
  .
  2 ust. 5 akapit drugi, zostały w niniejszym załączniku oznaczone symbolem ****. [Popr. 3].

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/207 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/207

---

P7_TA(2014)0115

Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – Oskar HERICS (AT)

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie powołania Oskara Hericsa na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0009/2014 – 2014/0802(NLE))

(Konsultacja)

(2017/C 285/32)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0009/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0009/2014),

| — | uwzględniając art.108 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.108 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0128/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0128/2014),

| A. | mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| B. | mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 17 lutego 2014 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 17 lutego 2014 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

| 1. | wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Oskara Hericsa na członka Trybunału Obrachunkowego; |
| --- | --- |

1.

wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Oskara Hericsa na członka Trybunału Obrachunkowego;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/208 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/208

---

P7_TA(2014)0117

Docelowe zmniejszenie emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidziane na 2020 r. ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r. (COM(2012)0393 – C7-0184/2012 – 2012/0190(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/33)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2012)0393), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2012)0393),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0184/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 192 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0184/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 grudnia 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 12 grudnia 2012 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów,

| — | uwzględniając zobowiązanie złożone przez przedstawiciela Rady w piśmie z dnia 29 listopada 2013 r. do przyjęcia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie złożone przez przedstawiciela Rady w piśmie z dnia 29 listopada 2013 r. do przyjęcia stanowiska Parlamentu, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0151/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0151/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 15.2.2013, s.109.

---

P7_TC1-COD(2012)0190

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 443/2009 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych samochodów osobowych przewidzianego na 2020 r.

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 333/2014.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/209 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/209

---

P7_TA(2014)0118

Wspólnotowy znak towarowy ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (COM(2013)0161 – C7-0087/2013 – 2013/0088(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/34)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0161), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0161),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 118 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0087/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 118 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0087/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie stosowania aktów delegowanych z dnia 14 października 2013 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie stosowania aktów delegowanych z dnia 14 października 2013 r.,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego i Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0031/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego i Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0031/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zwraca się do Komisji o podjęcie działań w celu ujednolicenia rozporządzenia po zakończeniu procedury ustawodawczej; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o podjęcie działań w celu ujednolicenia rozporządzenia po zakończeniu procedury ustawodawczej;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

P7_TC1-COD(2013)0088

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 118 akapit pierwszy,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 (2), ujednolicone w 2009 r. jako rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 (3), stworzyło system ochrony znaków towarowych w Unii Europejskiej, w ramach którego zapewniono ochronę znaków towarowych na szczeblu Unii Europejskiej, równolegle do ochrony znaków towarowych na poziomie państw członkowskich zgodnie z krajowymi systemami znaków towarowych zharmonizowanych dyrektywą Rady 89/104/EWG (4), ujednoliconą jako dyrektywa 2008/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 (2), ujednolicone w 2009 r. jako rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 (3), stworzyło system ochrony znaków towarowych w Unii Europejskiej, w ramach którego zapewniono ochronę znaków towarowych na szczeblu Unii Europejskiej, równolegle do ochrony znaków towarowych na poziomie państw członkowskich zgodnie z krajowymi systemami znaków towarowych zharmonizowanych dyrektywą Rady 89/104/EWG (4), ujednoliconą jako dyrektywa 2008/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5).

| (2) | W wyniku wejścia w życie traktatu lizbońskiego należy uaktualnić terminologię zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009. Oznacza to zmianę

  Wymaga to zmiany
  terminu „wspólnotowy znak towarowy” na „europejski znak towarowy
  Unii Europejskiej
  ”. Zgodnie ze wspólnym podejściem do agencji zdecentralizowanych, które zostało uzgodnione przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w lipcu 2012 r., nazwę „Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)” należy zastąpić nazwą „Agencja Unii Europejskiej ds. Znaków Towarowych i Wzorów

  Własności Intelektualnej
  ” (zwana dalej „Agencją”). [Popr. 1] |
| --- | --- |

(2)

W wyniku wejścia w życie traktatu lizbońskiego należy uaktualnić terminologię zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009. Oznacza to zmianę

  Wymaga to zmiany
  terminu „wspólnotowy znak towarowy” na „europejski znak towarowy
  Unii Europejskiej
  ”. Zgodnie ze wspólnym podejściem do agencji zdecentralizowanych, które zostało uzgodnione przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w lipcu 2012 r., nazwę „Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)” należy zastąpić nazwą „Agencja Unii Europejskiej ds. Znaków Towarowych i Wzorów

  Własności Intelektualnej
  ” (zwana dalej „Agencją”). [Popr. 1]

| (3) | Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 16 lipca 2008 r.„Europejska strategia w zakresie praw własności przemysłowej” (6) Komisja przeprowadziła kompleksową ocenę ogólnego funkcjonowania systemu znaków towarowych w całej Europie, obejmującą szczebel unijny i szczeble krajowe oraz ich wzajemne powiązania. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 16 lipca 2008 r.„Europejska strategia w zakresie praw własności przemysłowej” (6) Komisja przeprowadziła kompleksową ocenę ogólnego funkcjonowania systemu znaków towarowych w całej Europie, obejmującą szczebel unijny i szczeble krajowe oraz ich wzajemne powiązania.

| (4) | W swoich konkluzjach z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie przyszłych zmian systemu znaków towarowych w Unii Europejskiej (7) Rada wezwała Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących zmiany rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i dyrektywy 2008/95/WE. |
| --- | --- |

(4)

W swoich konkluzjach z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie przyszłych zmian systemu znaków towarowych w Unii Europejskiej (7) Rada wezwała Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących zmiany rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i dyrektywy 2008/95/WE.

| (5) | Doświadczenia zdobyte od czasu ustanowienia systemu wspólnotowego znaku towarowego wykazały, że przedsiębiorstwa z Unii i z państw trzecich, przyjęły ten system, który okazał się skuteczną i opłacalną alternatywę

  alternatywą
  dla ochrony znaków towarowych na poziomie państw członkowskich
  oraz skutecznym i opłacalnym uzupełnieniem tej ochrony
  . [Popr. 2] |
| --- | --- |

(5)

Doświadczenia zdobyte od czasu ustanowienia systemu wspólnotowego znaku towarowego wykazały, że przedsiębiorstwa z Unii i z państw trzecich, przyjęły ten system, który okazał się skuteczną i opłacalną alternatywę

  alternatywą
  dla ochrony znaków towarowych na poziomie państw członkowskich
  oraz skutecznym i opłacalnym uzupełnieniem tej ochrony
  . [Popr. 2]

| (6) | Krajowe znaki towarowe pozostają jednak nadal niezbędne dla przedsiębiorstw, które nie chcą chronić swoich znaków towarowych na poziomie Unii lub które nie są w stanie uzyskać ogólnounijnej ochrony, a nie ma żadnych przeszkód dla objęcia ich ochroną krajową. Do podmiotów pragnących chronić swoje prawa w zakresie znaków towarowych powinno należeć podjęcie decyzji o skorzystaniu z ochrony krajowej w postaci znaku towarowego w jednym lub w kilku państwach członkowskich, w postaci znaku towarowego Unii Europejskiej, bądź też skorzystanie z obydwu tych opcji. |
| --- | --- |

(6)

Krajowe znaki towarowe pozostają jednak nadal niezbędne dla przedsiębiorstw, które nie chcą chronić swoich znaków towarowych na poziomie Unii lub które nie są w stanie uzyskać ogólnounijnej ochrony, a nie ma żadnych przeszkód dla objęcia ich ochroną krajową. Do podmiotów pragnących chronić swoje prawa w zakresie znaków towarowych powinno należeć podjęcie decyzji o skorzystaniu z ochrony krajowej w postaci znaku towarowego w jednym lub w kilku państwach członkowskich, w postaci znaku towarowego Unii Europejskiej, bądź też skorzystanie z obydwu tych opcji.

| (7) | Podczas gdy ocena ogólnego funkcjonowania systemu wspólnotowego znaku towarowego potwierdziła, że wiele aspektów tego systemu, w tym podstawowe zasady, na których jest on oparty, wytrzymało próbę czasu i nadal zaspakaja potrzeby i oczekiwania przedsiębiorców, Komisja stwierdziła w swoim komunikacie zatytułowanym „Jednolity rynek w obszarze praw własności intelektualnej” z dnia 24 maja 2011 r. (8), że istnieje konieczność modernizacji systemu znaków towarowych w Unii poprzez uczynienie go bardziej skutecznym, efektywnym i spójnym jako całość i dostosowanie go do ery internetu. |
| --- | --- |

(7)

Podczas gdy ocena ogólnego funkcjonowania systemu wspólnotowego znaku towarowego potwierdziła, że wiele aspektów tego systemu, w tym podstawowe zasady, na których jest on oparty, wytrzymało próbę czasu i nadal zaspakaja potrzeby i oczekiwania przedsiębiorców, Komisja stwierdziła w swoim komunikacie zatytułowanym „Jednolity rynek w obszarze praw własności intelektualnej” z dnia 24 maja 2011 r. (8), że istnieje konieczność modernizacji systemu znaków towarowych w Unii poprzez uczynienie go bardziej skutecznym, efektywnym i spójnym jako całość i dostosowanie go do ery internetu.

| (8) | Równolegle do ulepszeń i zmian systemu wspólnotowego znaku towarowego należy dokonać dalszej harmonizacji przepisów i praktyk dotyczących krajowych znaków towarowych i dostosować je do unijnego systemu znaków towarowych w zakresie odpowiednim do zapewnienia, tak dalece jak to możliwe, równych warunków rejestracji i ochrony znaków towarowych w całej Unii. |
| --- | --- |

(8)

Równolegle do ulepszeń i zmian systemu wspólnotowego znaku towarowego należy dokonać dalszej harmonizacji przepisów i praktyk dotyczących krajowych znaków towarowych i dostosować je do unijnego systemu znaków towarowych w zakresie odpowiednim do zapewnienia, tak dalece jak to możliwe, równych warunków rejestracji i ochrony znaków towarowych w całej Unii.

| (9) | Aby umożliwić większą elastyczność przy jednoczesnym zapewnieniu większej pewności prawa w odniesieniu do środków przedstawiania znaków towarowych, wymóg graficznej przedstawialności powinien zostać skreślony z definicji

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  . Należy dopuścić przedstawianie oznaczenia w 
  Rejestrze Znaków Towarowych Unii Europejskiej w
  jakiejkolwiek odpowiedniej formie, a zatem niekoniecznie w formie graficznej, o ile przedstawienie

  oznaczenie
  to
  może zostać przedstawione w sposób jasny, precyzyjny, autonomiczny, łatwo dostępny, trwały i obiektywny. W związku z tym należy dopuścić oznaczenie w jakiejkolwiek odpowiedniej formie, z uwzględnieniem powszechnie dostępnej technologii, które
  pozwala właściwym organom i społeczeństwu
  na
  określenie w sposób precyzyjny i jasny właściwego przedmiotu ochrony. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(9)

Aby umożliwić większą elastyczność przy jednoczesnym zapewnieniu większej pewności prawa w odniesieniu do środków przedstawiania znaków towarowych, wymóg graficznej przedstawialności powinien zostać skreślony z definicji

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  . Należy dopuścić przedstawianie oznaczenia w 
  Rejestrze Znaków Towarowych Unii Europejskiej w
  jakiejkolwiek odpowiedniej formie, a zatem niekoniecznie w formie graficznej, o ile przedstawienie

  oznaczenie
  to
  może zostać przedstawione w sposób jasny, precyzyjny, autonomiczny, łatwo dostępny, trwały i obiektywny. W związku z tym należy dopuścić oznaczenie w jakiejkolwiek odpowiedniej formie, z uwzględnieniem powszechnie dostępnej technologii, które
  pozwala właściwym organom i społeczeństwu
  na
  określenie w sposób precyzyjny i jasny właściwego przedmiotu ochrony. [Popr. 3]

| (10) | Obowiązujące obecnie przepisy rozporządzenia (WE) nr 207/2009 nie są w stanie zaoferować tego samego poziomu ochrony oznaczeń geograficznych, który zapewniają inne instrumenty prawa unijnego. Dlatego też konieczne jest wyjaśnienie bezwzględnych podstaw odmowy w odniesieniu do nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych oraz zapewnienie pełnej zgodności z odpowiednim prawodawstwem Unii, które przewiduje ochronę tych tytułów własności intelektualnej. Dla zachowania spójności z innymi przepisami Unii zakres tych bezwzględnych podstaw należy rozszerzyć w celu uwzględnienia chronionych określeń tradycyjnych dla wina i gwarantowanych tradycyjnych specjalności. |
| --- | --- |

(10)

Obowiązujące obecnie przepisy rozporządzenia (WE) nr 207/2009 nie są w stanie zaoferować tego samego poziomu ochrony oznaczeń geograficznych, który zapewniają inne instrumenty prawa unijnego. Dlatego też konieczne jest wyjaśnienie bezwzględnych podstaw odmowy w odniesieniu do nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych oraz zapewnienie pełnej zgodności z odpowiednim prawodawstwem Unii, które przewiduje ochronę tych tytułów własności intelektualnej. Dla zachowania spójności z innymi przepisami Unii zakres tych bezwzględnych podstaw należy rozszerzyć w celu uwzględnienia chronionych określeń tradycyjnych dla wina i gwarantowanych tradycyjnych specjalności.

| (11) | Znaki towarowe zgłoszone w alfabecie lub języku niezrozumiałym w Unii nie powinny zostać objęte ochroną, jeżeli ich rejestracja musiałaby zostać odrzucona na podstawie bezwzględnych podstaw po ich przetłumaczeniu lub dokonaniu transkrypcji na dowolny język urzędowy państw członkowskich. |
| --- | --- |

(11)

Znaki towarowe zgłoszone w alfabecie lub języku niezrozumiałym w Unii nie powinny zostać objęte ochroną, jeżeli ich rejestracja musiałaby zostać odrzucona na podstawie bezwzględnych podstaw po ich przetłumaczeniu lub dokonaniu transkrypcji na dowolny język urzędowy państw członkowskich.

| (12) | Należy utrudnić nieuczciwe stosowanie znaków towarowych poprzez rozszerzenie możliwości sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  dokonanego w złej wierze. |
| --- | --- |

(12)

Należy utrudnić nieuczciwe stosowanie znaków towarowych poprzez rozszerzenie możliwości sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  dokonanego w złej wierze.

| (13) | W celu utrzymania silnej ochrony praw do nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych chronionych na poziomie Unii konieczne jest wyjaśnienie, że prawa te uprawniają do wniesienia sprzeciwu wobec rejestracji późniejszego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , niezależnie od tego, czy stanowią one również podstawę do odmowy, która musi zostać uwzględniona z urzędu przez eksperta. |
| --- | --- |

(13)

W celu utrzymania silnej ochrony praw do nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych chronionych na poziomie Unii konieczne jest wyjaśnienie, że prawa te uprawniają do wniesienia sprzeciwu wobec rejestracji późniejszego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , niezależnie od tego, czy stanowią one również podstawę do odmowy, która musi zostać uwzględniona z urzędu przez eksperta.

| (14) | W celu zapewnienia pewności prawa oraz pełnej zgodności z zasadą pierwszeństwa, zgodnie z którą wcześniejszy zarejestrowany znak towarowy ma pierwszeństwo przed późniejszym zarejestrowanym znakiem towarowym, należy przewidzieć, że egzekwowanie praw przyznanych przez europejski znak towarowy powinno przebiegać bez uszczerbku dla praw właścicieli, nabytych przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  . Jest to zgodne z art. 16 ust. 1 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej z dnia 15 kwietnia 1994 r. (9) |
| --- | --- |

(14)

W celu zapewnienia pewności prawa oraz pełnej zgodności z zasadą pierwszeństwa, zgodnie z którą wcześniejszy zarejestrowany znak towarowy ma pierwszeństwo przed późniejszym zarejestrowanym znakiem towarowym, należy przewidzieć, że egzekwowanie praw przyznanych przez europejski znak towarowy powinno przebiegać bez uszczerbku dla praw właścicieli, nabytych przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  . Jest to zgodne z art. 16 ust. 1 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej z dnia 15 kwietnia 1994 r. (9)

| (15) | W celu zapewnienia pewności i jasności prawa konieczne jest wyjaśnienie, że nie tylko w przypadku podobieństwa, lecz także w przypadku identycznego znaku towarowego wykorzystywanego w odniesieniu do identycznych towarów lub usług, ochrony należy udzielić znakowi towarowemu tylko wówczas, gdy – oraz w zakresie, w jakim – zagrożona jest główna funkcja znaku towarowego, a mianowicie gwarantowanie pochodzenia handlowego towarów lub usług.
  [Popr. 4] |
| --- | --- |

(15)

W celu zapewnienia pewności i jasności prawa konieczne jest wyjaśnienie, że nie tylko w przypadku podobieństwa, lecz także w przypadku identycznego znaku towarowego wykorzystywanego w odniesieniu do identycznych towarów lub usług, ochrony należy udzielić znakowi towarowemu tylko wówczas, gdy – oraz w zakresie, w jakim – zagrożona jest główna funkcja znaku towarowego, a mianowicie gwarantowanie pochodzenia handlowego towarów lub usług.
  [Popr. 4]

| (16) | W przypadku gdy przedsiębiorstwo wykorzystuje ten sam lub podobny znak jako nazwę handlową w sposób, który powoduje powstanie powiązania między przedsiębiorstwem noszącym daną nazwę i towarami lub usługami pochodzącymi z tego przedsiębiorstwa, może dojść do wprowadzenia w błąd co do handlowego źródła pochodzenia towarów lub usług, . Za naruszenie
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  należy zatem uznać również używanie znaku jako nazwy handlowej lub podobnego oznaczenia, jeśli użycia tego dokonano w celu odróżnienia towarów lub usług pod względem ich pochodzenia handlowego. |
| --- | --- |

(16)

W przypadku gdy przedsiębiorstwo wykorzystuje ten sam lub podobny znak jako nazwę handlową w sposób, który powoduje powstanie powiązania między przedsiębiorstwem noszącym daną nazwę i towarami lub usługami pochodzącymi z tego przedsiębiorstwa, może dojść do wprowadzenia w błąd co do handlowego źródła pochodzenia towarów lub usług, . Za naruszenie
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  należy zatem uznać również używanie znaku jako nazwy handlowej lub podobnego oznaczenia, jeśli użycia tego dokonano w celu odróżnienia towarów lub usług pod względem ich pochodzenia handlowego.

| (17) | Aby zapewnić pewność prawa oraz pełną zgodność ze szczegółowymi przepisami unijnego prawa, należy przewidzieć, że właściciel
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  powinien mieć możliwość zakazywania stronie trzeciej używania znaku w reklamie porównawczej, w przypadku gdy taka reklama porównawcza jest sprzeczna z dyrektywą 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10). |
| --- | --- |

(17)

Aby zapewnić pewność prawa oraz pełną zgodność ze szczegółowymi przepisami unijnego prawa, należy przewidzieć, że właściciel
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  powinien mieć możliwość zakazywania stronie trzeciej używania znaku w reklamie porównawczej, w przypadku gdy taka reklama porównawcza jest sprzeczna z dyrektywą 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10).

| (18) | W celu wzmocnienia ochrony znaków towarowych i skuteczniejszego zwalczania procederu podrabiania towarów
  oraz bez uszczerbku dla przepisów WTO, w szczególności art. V GATT dotyczącego swobodnego tranzytu towarów,
  właściciel

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  powinien zostać uprawniony do zakazania stronom trzecim wprowadzania na obszar celny Unii towarów bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu na tym obszarze, w przypadku gdy towary pochodzą z państw trzecich i są opatrzone, bez upoważnienia, znakiem towarowym, który jest identyczny z europejskim znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  zarejestrowanym w stosunku do tych towarów.
  Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla płynnego tranzytu leków generycznych zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii Europejskiej, w szczególności określonymi w Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego przyjętej w dniu 14 listopada 2001 r. na konferencji ministerialnej WTO w Ad-Dausze. [Popr. 115] |
| --- | --- |

(18)

W celu wzmocnienia ochrony znaków towarowych i skuteczniejszego zwalczania procederu podrabiania towarów
  oraz bez uszczerbku dla przepisów WTO, w szczególności art. V GATT dotyczącego swobodnego tranzytu towarów,
  właściciel

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  powinien zostać uprawniony do zakazania stronom trzecim wprowadzania na obszar celny Unii towarów bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu na tym obszarze, w przypadku gdy towary pochodzą z państw trzecich i są opatrzone, bez upoważnienia, znakiem towarowym, który jest identyczny z europejskim znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  zarejestrowanym w stosunku do tych towarów.
  Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla płynnego tranzytu leków generycznych zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii Europejskiej, w szczególności określonymi w Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego przyjętej w dniu 14 listopada 2001 r. na konferencji ministerialnej WTO w Ad-Dausze. [Popr. 115]

| (18a) | Właścicielowi znaku towarowego Unii Europejskiej powinno przysługiwać prawo podejmowania odpowiednich działań prawnych, w tym między innymi prawo zwrócenia się do krajowych organów celnych o podjęcie działań w odniesieniu do towarów, które w sposób domniemany naruszają prawa właściciela, jak zatrzymanie i zniszczenie, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 608/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (11)
  . [Popr. 6] |
| --- | --- |

(18a)

Właścicielowi znaku towarowego Unii Europejskiej powinno przysługiwać prawo podejmowania odpowiednich działań prawnych, w tym między innymi prawo zwrócenia się do krajowych organów celnych o podjęcie działań w odniesieniu do towarów, które w sposób domniemany naruszają prawa właściciela, jak zatrzymanie i zniszczenie, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 608/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (11)
  . [Popr. 6]

| (18b) | Artykuł 28 rozporządzenia (UE) nr 608/2013 stanowi, że posiadacz prawa ma ponosić odpowiedzialność wobec posiadacza towarów za szkody, między innymi w przypadku późniejszego uznania, że dane towary nie naruszają prawa własności intelektualnej. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(18b)

Artykuł 28 rozporządzenia (UE) nr 608/2013 stanowi, że posiadacz prawa ma ponosić odpowiedzialność wobec posiadacza towarów za szkody, między innymi w przypadku późniejszego uznania, że dane towary nie naruszają prawa własności intelektualnej. [Popr. 7]

| (18c) | Państwa członkowskie powinny przyjmować stosowne środki w celu zapewnienia płynnego tranzytu leków generycznych. Właścicielowi znaku towarowego Unii Europejskiej nie powinno przysługiwać prawo uniemożliwienia jakimkolwiek stronom trzecim wprowadzenia towarów – w kontekście działalności handlowej – na obszar celny państwa członkowskiego z powodu dostrzeganych lub rzeczywistych podobieństw między międzynarodową niezastrzeżoną nazwą substancji aktywnej w leku a zarejestrowanym znakiem towarowym. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(18c)

Państwa członkowskie powinny przyjmować stosowne środki w celu zapewnienia płynnego tranzytu leków generycznych. Właścicielowi znaku towarowego Unii Europejskiej nie powinno przysługiwać prawo uniemożliwienia jakimkolwiek stronom trzecim wprowadzenia towarów – w kontekście działalności handlowej – na obszar celny państwa członkowskiego z powodu dostrzeganych lub rzeczywistych podobieństw między międzynarodową niezastrzeżoną nazwą substancji aktywnej w leku a zarejestrowanym znakiem towarowym. [Popr. 8]

| (19) | W celu skuteczniejszego zapobiegania wprowadzaniu
  podrobionych
  towarów naruszających prawo, zwłaszcza w kontekście sprzedaży przez internet
  towarów dostarczanych w małych przesyłkach zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE) 608/2013
  właściciel
  prawidłowo zarejestrowanego znaku towarowego Unii Europejskiej
  powinien mieć prawo zakazywania przywozu tych towarów do Unii, gdy cel handlowy przyświeca wyłącznie nadawcy

  w obrocie handlowym udział bierze jedynie nadawca
  towarów
  podrobionych
  .
  W przypadku podjęcia takich środków państwa członkowskie powinny dopilnować, by poszczególne osoby lub podmioty, które zamówiły towary, były informowane o przyczynach podjęcia środków, a także o przysługujących im prawach względem nadawcy
  . [Popr. 9] |
| --- | --- |

(19)

W celu skuteczniejszego zapobiegania wprowadzaniu
  podrobionych
  towarów naruszających prawo, zwłaszcza w kontekście sprzedaży przez internet
  towarów dostarczanych w małych przesyłkach zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE) 608/2013
  właściciel
  prawidłowo zarejestrowanego znaku towarowego Unii Europejskiej
  powinien mieć prawo zakazywania przywozu tych towarów do Unii, gdy cel handlowy przyświeca wyłącznie nadawcy

  w obrocie handlowym udział bierze jedynie nadawca
  towarów
  podrobionych
  .
  W przypadku podjęcia takich środków państwa członkowskie powinny dopilnować, by poszczególne osoby lub podmioty, które zamówiły towary, były informowane o przyczynach podjęcia środków, a także o przysługujących im prawach względem nadawcy
  . [Popr. 9]

| (20) | Aby umożliwić właścicielom znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  skuteczniejsze zwalczanie procederu podrabiania towarów, powinni być oni uprawnieni do zakazywania umieszczania na towarach znaków naruszających ich prawa, a także zakazywania czynności przygotowawczych podejmowanych przed umieszczeniem tych znaków. |
| --- | --- |

(20)

Aby umożliwić właścicielom znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  skuteczniejsze zwalczanie procederu podrabiania towarów, powinni być oni uprawnieni do zakazywania umieszczania na towarach znaków naruszających ich prawa, a także zakazywania czynności przygotowawczych podejmowanych przed umieszczeniem tych znaków.

| (21) | Wyłączne prawa przyznane przez znak towarowy
  Unii Europejskiej
  nie powinny upoważniać właściciela do zakazywania używania oznaczeń lub określeń, które są używane w sposób rzetelny i zgodny z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Aby stworzyć równe warunki dotyczące nazw handlowych i znaków towarowych w przypadku konfliktów w sytuacji, gdy nazwom handlowym regularnie udziela się nieograniczonej ochrony wobec późniejszych znaków towarowych, należy uznać, że użycie tego rodzaju obejmuje wyłącznie użycie własnego nazwiska. Powinno ono także obejmować użycie opisowych lub nieodróżniających oznaczeń lub określeń ogółem. Ponadto właściciel nie powinien być uprawniony do zakazywania ogólnego używania
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  w rzetelny i uczciwy sposób w celu wskazania lub odwołania się do danych towarów i usług jako towarów i usług danego właściciela. |
| --- | --- |

(21)

Wyłączne prawa przyznane przez znak towarowy
  Unii Europejskiej
  nie powinny upoważniać właściciela do zakazywania używania oznaczeń lub określeń, które są używane w sposób rzetelny i zgodny z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Aby stworzyć równe warunki dotyczące nazw handlowych i znaków towarowych w przypadku konfliktów w sytuacji, gdy nazwom handlowym regularnie udziela się nieograniczonej ochrony wobec późniejszych znaków towarowych, należy uznać, że użycie tego rodzaju obejmuje wyłącznie użycie własnego nazwiska. Powinno ono także obejmować użycie opisowych lub nieodróżniających oznaczeń lub określeń ogółem. Ponadto właściciel nie powinien być uprawniony do zakazywania ogólnego używania
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  w rzetelny i uczciwy sposób w celu wskazania lub odwołania się do danych towarów i usług jako towarów i usług danego właściciela.

| (22) | W celu zapewnienia pewności prawa i zagwarantowania legalnie nabytych praw ze znaku towarowego właściwe i konieczne jest określenie – bez uszczerbku dla zasady, zgodnie z którą praw z późniejszego znaku towarowego nie można egzekwować ze szkodą dla wcześniejszego znaku towarowego – że właściciele europejskich znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  nie są uprawnieni do zgłaszania sprzeciwu wobec używania późniejszego znaku towarowego, jeśli późniejszy znak towarowy został uzyskany w czasie, gdy nie było możliwości egzekwowania praw z wcześniejszego znaku towarowego ze szkodą dla późniejszego znaku towarowego.
  Podczas przeprowadzania kontroli organy celne powinny wykorzystywać uprawnienia i procedury określone przez prawodawstwo unijne właściwe w dziedzinie stosowania przepisów celnych dotyczących praw własności intelektualnej. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(22)

W celu zapewnienia pewności prawa i zagwarantowania legalnie nabytych praw ze znaku towarowego właściwe i konieczne jest określenie – bez uszczerbku dla zasady, zgodnie z którą praw z późniejszego znaku towarowego nie można egzekwować ze szkodą dla wcześniejszego znaku towarowego – że właściciele europejskich znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  nie są uprawnieni do zgłaszania sprzeciwu wobec używania późniejszego znaku towarowego, jeśli późniejszy znak towarowy został uzyskany w czasie, gdy nie było możliwości egzekwowania praw z wcześniejszego znaku towarowego ze szkodą dla późniejszego znaku towarowego.
  Podczas przeprowadzania kontroli organy celne powinny wykorzystywać uprawnienia i procedury określone przez prawodawstwo unijne właściwe w dziedzinie stosowania przepisów celnych dotyczących praw własności intelektualnej. [Popr. 10]

| (23) | Z uwagi na względy słuszności i pewność prawa używanie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają odróżniającego charakteru znaku w postaci, w jakiej ten znak został zarejestrowany, powinno być wystarczające do ochrony przyznanych praw bez względu na to, czy znak towarowy w postaci, w jakiej jest używany, jest również zarejestrowany. |
| --- | --- |

(23)

Z uwagi na względy słuszności i pewność prawa używanie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają odróżniającego charakteru znaku w postaci, w jakiej ten znak został zarejestrowany, powinno być wystarczające do ochrony przyznanych praw bez względu na to, czy znak towarowy w postaci, w jakiej jest używany, jest również zarejestrowany.

| (24) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 207/2009 przyznaje Komisji uprawnienia do przyjęcia przepisów wykonawczych do wspomnianego rozporządzenia. Na skutek wejścia w życie traktatu lizbońskiego uprawnienia przekazane Komisji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009 muszą zostać dostosowane do postanowień art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(24)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 207/2009 przyznaje Komisji uprawnienia do przyjęcia przepisów wykonawczych do wspomnianego rozporządzenia. Na skutek wejścia w życie traktatu lizbońskiego uprawnienia przekazane Komisji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009 muszą zostać dostosowane do postanowień art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| (25) | Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(25)

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (26) | W celu zapewnienia skutecznej rejestracji aktów prawnych dotyczących znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  jako przedmiotu własności i zapewnienia pełnej przejrzystości rejestru europejskich znaków towarowych Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia pewnych obowiązków zgłaszającego w stosunku do konkretnych znaków towarowych, szczegółów dotyczących procedury dokonania wpisów w rejestrze dotyczących przeniesienia znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , stworzenia i przeniesienia praw rzeczowych, wszczęcia egzekucji, udziału w postępowaniu upadłościowym, udzielenia lub przeniesienia licencji oraz do unieważnienia lub zmiany odpowiednich wpisów. |
| --- | --- |

(26)

W celu zapewnienia skutecznej rejestracji aktów prawnych dotyczących znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  jako przedmiotu własności i zapewnienia pełnej przejrzystości rejestru europejskich znaków towarowych Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia pewnych obowiązków zgłaszającego w stosunku do konkretnych znaków towarowych, szczegółów dotyczących procedury dokonania wpisów w rejestrze dotyczących przeniesienia znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , stworzenia i przeniesienia praw rzeczowych, wszczęcia egzekucji, udziału w postępowaniu upadłościowym, udzielenia lub przeniesienia licencji oraz do unieważnienia lub zmiany odpowiednich wpisów.

| (27) | Ze względu na stopniowo malejącą i generalnie nieznaczną liczbę zgłoszeń wspólnotowych znaków towarowych dokonywanych w centralnych urzędach zajmujących się ochroną własności intelektualnej w państwach członkowskich („urzędach państw członkowskich”) zgłaszanie
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  powinno być możliwe tylko w Agencji. |
| --- | --- |

(27)

Ze względu na stopniowo malejącą i generalnie nieznaczną liczbę zgłoszeń wspólnotowych znaków towarowych dokonywanych w centralnych urzędach zajmujących się ochroną własności intelektualnej w państwach członkowskich („urzędach państw członkowskich”) zgłaszanie
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  powinno być możliwe tylko w Agencji.

| (28) | Ochrona w postaci
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  udzielana jest w odniesieniu do konkretnych towarów i usług, których charakter i liczba określają zakres ochrony udzielonej właścicielowi znaku towarowego. Podstawowe znaczenie ma zatem ustanowienie w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009 przepisów w zakresie oznaczania tożsamości i klasyfikacji towarów i usług oraz zapewnienie pewności prawa i skutecznej administracji poprzez wprowadzenie wymogu, że towary i usługi, dla których wnioskowane jest prawo ochronne na znak towarowy, są wskazane przez zgłaszającego w sposób wystarczająco jasny i precyzyjny, aby umożliwić właściwym organom i przedsiębiorstwom ustalenie, na podstawie samego zgłoszenia, zakresu ochrony, której dotyczy zgłoszenie. Użycie ogólnych terminów należy interpretować jako obejmujące wyłącznie wszystkie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego terminu. Właścicielom znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , którzy ze względu na uprzednią praktykę agencji są zarejestrowani w odniesieniu do całego nagłówka klasyfikacyjnego klasyfikacji nicejskiej, należy dać możliwość dostosowania ich specyfikacji towarów i usług zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w celu zapewnienia, by treść rejestru spełniała wymagane standardy jasności i precyzji. |
| --- | --- |

(28)

Ochrona w postaci
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  udzielana jest w odniesieniu do konkretnych towarów i usług, których charakter i liczba określają zakres ochrony udzielonej właścicielowi znaku towarowego. Podstawowe znaczenie ma zatem ustanowienie w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009 przepisów w zakresie oznaczania tożsamości i klasyfikacji towarów i usług oraz zapewnienie pewności prawa i skutecznej administracji poprzez wprowadzenie wymogu, że towary i usługi, dla których wnioskowane jest prawo ochronne na znak towarowy, są wskazane przez zgłaszającego w sposób wystarczająco jasny i precyzyjny, aby umożliwić właściwym organom i przedsiębiorstwom ustalenie, na podstawie samego zgłoszenia, zakresu ochrony, której dotyczy zgłoszenie. Użycie ogólnych terminów należy interpretować jako obejmujące wyłącznie wszystkie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego terminu. Właścicielom znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , którzy ze względu na uprzednią praktykę agencji są zarejestrowani w odniesieniu do całego nagłówka klasyfikacyjnego klasyfikacji nicejskiej, należy dać możliwość dostosowania ich specyfikacji towarów i usług zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w celu zapewnienia, by treść rejestru spełniała wymagane standardy jasności i precyzji.

| (29) | W celu zapewnienia skutecznego i efektywnego systemu dokonywania zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , w tym zastrzegania pierwszeństwa i starszeństwa Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia sposobów i zasad dokonywania zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , szczegółów dotyczących warunków formalnych zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , treści zgłoszenia, rodzaju opłaty za zgłoszenie, a także w odniesieniu do szczegółów dotyczących procedur ustalania wzajemności, zastrzegania pierwszeństwa z wcześniejszego zgłoszenia, pierwszeństwa z wystawienia oraz starszeństwa krajowego znaku towarowego. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(29)

W celu zapewnienia skutecznego i efektywnego systemu dokonywania zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , w tym zastrzegania pierwszeństwa i starszeństwa Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia sposobów i zasad dokonywania zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , szczegółów dotyczących warunków formalnych zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , treści zgłoszenia, rodzaju opłaty za zgłoszenie, a także w odniesieniu do szczegółów dotyczących procedur ustalania wzajemności, zastrzegania pierwszeństwa z wcześniejszego zgłoszenia, pierwszeństwa z wystawienia oraz starszeństwa krajowego znaku towarowego. [Popr. 11]

| (30) | Obecny system
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  i krajowych poszukiwań nie jest ani wiarygodny, ani skuteczny. Powinien on zostać zastąpiony przez udostępnienie wszechstronnych, szybkich i skutecznych narzędzi wyszukiwania do bezpłatnego użytku publicznego w kontekście współpracy między Agencją a urzędami państw członkowskich. |
| --- | --- |

(30)

Obecny system
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  i krajowych poszukiwań nie jest ani wiarygodny, ani skuteczny. Powinien on zostać zastąpiony przez udostępnienie wszechstronnych, szybkich i skutecznych narzędzi wyszukiwania do bezpłatnego użytku publicznego w kontekście współpracy między Agencją a urzędami państw członkowskich.

| (31) | W celu zapewnienia skutecznego, efektywnego i sprawnego badania i rejestracji zgłoszeń znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  przez Agencję z zastosowaniem przejrzystych, dokładnych, uczciwych i sprawiedliwych procedur Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia szczegółowych informacji na temat procedur dotyczących badania zgodności z wymogami na dzień zgłoszenia i z warunkami formalnymi zgłoszenia, procedur weryfikacji płatności opłat za klasy i badania bezwzględnych podstaw odmowy, szczegółów dotyczących publikacji zgłoszenia, procedur poprawiania błędów oraz pomyłek w publikacjach zgłoszeń, szczegółów dotyczących procedur związanych z uwagami stron trzecich, szczegółowych informacji na temat procedury sprzeciwu, szczegółów dotyczących procedur wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwów oraz regulujących zmianę i podział zgłoszenia, danych szczegółowych, które mają być wpisywane do rejestru przy rejestracji
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , zasad publikacji rejestracji oraz treści i warunków wydawania świadectwa rejestracji. |
| --- | --- |

(31)

W celu zapewnienia skutecznego, efektywnego i sprawnego badania i rejestracji zgłoszeń znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  przez Agencję z zastosowaniem przejrzystych, dokładnych, uczciwych i sprawiedliwych procedur Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia szczegółowych informacji na temat procedur dotyczących badania zgodności z wymogami na dzień zgłoszenia i z warunkami formalnymi zgłoszenia, procedur weryfikacji płatności opłat za klasy i badania bezwzględnych podstaw odmowy, szczegółów dotyczących publikacji zgłoszenia, procedur poprawiania błędów oraz pomyłek w publikacjach zgłoszeń, szczegółów dotyczących procedur związanych z uwagami stron trzecich, szczegółowych informacji na temat procedury sprzeciwu, szczegółów dotyczących procedur wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwów oraz regulujących zmianę i podział zgłoszenia, danych szczegółowych, które mają być wpisywane do rejestru przy rejestracji
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , zasad publikacji rejestracji oraz treści i warunków wydawania świadectwa rejestracji.

| (32) | W celu umożliwienia skutecznego i wydajnego przedłużania znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  oraz w celu bezpiecznego stosowania przepisów dotyczących zmiany i podziału znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  w praktyce bez szkody dla pewności prawa Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do zasad

  procedury
  przedłużania
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  i procedur regulujących zmianę i podział znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  . [Popr. 12] |
| --- | --- |

(32)

W celu umożliwienia skutecznego i wydajnego przedłużania znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  oraz w celu bezpiecznego stosowania przepisów dotyczących zmiany i podziału znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  w praktyce bez szkody dla pewności prawa Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do zasad

  procedury
  przedłużania
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  i procedur regulujących zmianę i podział znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  . [Popr. 12]

| (33) | W celu umożliwienia właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  łatwego zrzeczenia się znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , przy jednoczesnym poszanowaniu praw stron trzecich wpisanych do rejestru w związku z tym znakiem, oraz w celu zagwarantowania, że europejski znak towarowy może podlegać stwierdzeniu wygaśnięcia i unieważnienie w skuteczny i efektywny sposób w drodze przejrzystych, dokładnych, uczciwych i sprawiedliwych procedur, oraz w celu uwzględniania zasad ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia procedury regulującej zrzekanie się znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , jak również procedur stwierdzenia wygaśnięcia i unieważnienia. |
| --- | --- |

(33)

W celu umożliwienia właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  łatwego zrzeczenia się znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , przy jednoczesnym poszanowaniu praw stron trzecich wpisanych do rejestru w związku z tym znakiem, oraz w celu zagwarantowania, że europejski znak towarowy może podlegać stwierdzeniu wygaśnięcia i unieważnienie w skuteczny i efektywny sposób w drodze przejrzystych, dokładnych, uczciwych i sprawiedliwych procedur, oraz w celu uwzględniania zasad ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia procedury regulującej zrzekanie się znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , jak również procedur stwierdzenia wygaśnięcia i unieważnienia.

| (34) | W celu umożliwienia skutecznego, efektywnego i pełnego przeglądu decyzji Agencji przez izby odwoławcze w drodze przejrzystych, dokładnych, uczciwych i sprawiedliwych procedur uwzględniających zasady ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009, Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do szczegółów dotyczących treści zawiadomienia o odwołaniu, procedury wnoszenia i rozpatrywania odwołania, treści i formy decyzji izby odwoławczej oraz zwrotu opłat za wniesienie odwołania. |
| --- | --- |

(34)

W celu umożliwienia skutecznego, efektywnego i pełnego przeglądu decyzji Agencji przez izby odwoławcze w drodze przejrzystych, dokładnych, uczciwych i sprawiedliwych procedur uwzględniających zasady ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009, Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do szczegółów dotyczących treści zawiadomienia o odwołaniu, procedury wnoszenia i rozpatrywania odwołania, treści i formy decyzji izby odwoławczej oraz zwrotu opłat za wniesienie odwołania.

| (35) | Jako uzupełnienie istniejących przepisów dotyczących wspólnotowych znaków wspólnych i w celu wyeliminowania obecnej nierównowagi pomiędzy systemami krajowymi a systemem znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , konieczne jest wprowadzenie zbioru szczegółowych przepisów w celu zapewnienia ochrony europejskich znaków certyfikujących, które zapewniają instytucjom lub organizacjom certyfikującym możliwość zezwalania uczestnikom systemu certyfikacji na używanie znaku jako oznaczenia dla towarów lub usług spełniających wymogi w zakresie certyfikacji. |
| --- | --- |

(35)

Jako uzupełnienie istniejących przepisów dotyczących wspólnotowych znaków wspólnych i w celu wyeliminowania obecnej nierównowagi pomiędzy systemami krajowymi a systemem znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , konieczne jest wprowadzenie zbioru szczegółowych przepisów w celu zapewnienia ochrony europejskich znaków certyfikujących, które zapewniają instytucjom lub organizacjom certyfikującym możliwość zezwalania uczestnikom systemu certyfikacji na używanie znaku jako oznaczenia dla towarów lub usług spełniających wymogi w zakresie certyfikacji.

| (35a) | Aby przyczynić się do usprawnienia całego systemu rejestracji i dopilnować, by nie rejestrowano znakow towarowych, gdy istnieją bezwzględne podstawy do odmowy rejestracji, w tym zwłaszcza gdy znak towarowy jest opisowy lub nieodróżniający bądź gdy ze względu na swój charakter może wprowadzać w błąd opinię publiczną, na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usługi, strony trzecie powinny móc przedłożyć centralnym urzędom zajmującym się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich pisemne uwagi wyjaśniające, które z bezwzględnych podstaw stanowią przeszkodę dla rejestracji. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(35a)

Aby przyczynić się do usprawnienia całego systemu rejestracji i dopilnować, by nie rejestrowano znakow towarowych, gdy istnieją bezwzględne podstawy do odmowy rejestracji, w tym zwłaszcza gdy znak towarowy jest opisowy lub nieodróżniający bądź gdy ze względu na swój charakter może wprowadzać w błąd opinię publiczną, na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usługi, strony trzecie powinny móc przedłożyć centralnym urzędom zajmującym się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich pisemne uwagi wyjaśniające, które z bezwzględnych podstaw stanowią przeszkodę dla rejestracji. [Popr. 13]

| (36) | W celu umożliwienia skutecznego i efektywnego używania europejskich znaków wspólnych i europejskich znaków certyfikujących Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określania terminów przedkładania

  formalnej treści
  regulaminów używania tych znaków oraz treści tych regulaminów. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(36)

W celu umożliwienia skutecznego i efektywnego używania europejskich znaków wspólnych i europejskich znaków certyfikujących Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określania terminów przedkładania

  formalnej treści
  regulaminów używania tych znaków oraz treści tych regulaminów. [Popr. 14]

| (37) | Z doświadczenia nabytego w związku ze stosowaniem obecnego systemu wspólnotowego znaku towarowego wynika, że możliwe jest udoskonalenie niektórych aspektów procedury. W związku z tym należy podjąć pewne środki w celu uproszczenia i przyspieszenia procedur w stosownych przypadkach i zwiększenia pewności i przewidywalności prawa. |
| --- | --- |

(37)

Z doświadczenia nabytego w związku ze stosowaniem obecnego systemu wspólnotowego znaku towarowego wynika, że możliwe jest udoskonalenie niektórych aspektów procedury. W związku z tym należy podjąć pewne środki w celu uproszczenia i przyspieszenia procedur w stosownych przypadkach i zwiększenia pewności i przewidywalności prawa.

| (38) | W celu zapewnienia sprawnego, skutecznego i efektywnego funkcjonowania systemu znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia wymogów dotyczących formy decyzji, szczegółów dotyczących zasad przeprowadzania postępowań ustnych i postępowań dowodowych, zasad powiadamiania, procedury zawiadamiania o utracie praw, środków komunikacji i formularzy, które mają być używane przez strony w postępowaniach, zasad obliczania i czasu trwania terminów, procedur odwołania decyzji lub unieważnienia wpisu do rejestru oraz poprawiania oczywistych błędów w decyzjach i błędów popełnionych przez Agencję, zasad przerwania postępowań, procedur dotyczących podziału oraz ustalenia kosztów, danych szczegółowych, które mają zostać wpisane do rejestru, szczegółów dotyczących wglądu do akt i przechowywania akt, zasad publikowania w Biuletynie Znaków Towarowych
  Unii Europejskiej
  oraz w Dzienniku Urzędowym Agencji, zasad współpracy administracyjnej między Agencją a organami państw członkowskich oraz szczegółów dotyczących reprezentowania przed Agencją. [Popr. 15] |
| --- | --- |

(38)

W celu zapewnienia sprawnego, skutecznego i efektywnego funkcjonowania systemu znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia wymogów dotyczących formy decyzji, szczegółów dotyczących zasad przeprowadzania postępowań ustnych i postępowań dowodowych, zasad powiadamiania, procedury zawiadamiania o utracie praw, środków komunikacji i formularzy, które mają być używane przez strony w postępowaniach, zasad obliczania i czasu trwania terminów, procedur odwołania decyzji lub unieważnienia wpisu do rejestru oraz poprawiania oczywistych błędów w decyzjach i błędów popełnionych przez Agencję, zasad przerwania postępowań, procedur dotyczących podziału oraz ustalenia kosztów, danych szczegółowych, które mają zostać wpisane do rejestru, szczegółów dotyczących wglądu do akt i przechowywania akt, zasad publikowania w Biuletynie Znaków Towarowych
  Unii Europejskiej
  oraz w Dzienniku Urzędowym Agencji, zasad współpracy administracyjnej między Agencją a organami państw członkowskich oraz szczegółów dotyczących reprezentowania przed Agencją. [Popr. 15]

| (39) | Ze względu na pewność prawa oraz większą przejrzystość należy jasno określić wszystkie zadania Agencji, w tym te, które nie są związane z zarządzaniem unijnym systemem znaków towarowych. |
| --- | --- |

(39)

Ze względu na pewność prawa oraz większą przejrzystość należy jasno określić wszystkie zadania Agencji, w tym te, które nie są związane z zarządzaniem unijnym systemem znaków towarowych.

| (40) | Z myślą o upowszechnianiu harmonizacji praktyk i opracowywaniu wspólnych narzędzi, konieczne jest ustanowienie odpowiednich ram współpracy między Agencją a urzędami państw członkowskich, wyraźnie określających
  główne
  obszary współpracy i uprawniających Agencję do koordynowania odpowiednich wspólnych projektów leżących w interesie Unii oraz do finansowania, do maksymalnej kwoty, tych wspólnych projektów za pośrednictwem dotacji. Takie wspólne działania powinny przynosić korzyści przedsiębiorstwom stosującym systemy znaków towarowych w Europie

  Unii
  . Dla użytkowników systemu unijnego ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu
  WE) nr 207/2009
  wspólne projekty, w szczególności bazy danych
  wykorzystywane
  do celów wyszukiwania i konsultacji, powinny stanowić

  zapewniać bezpłatne,
  dodatkowe, ogólnie dostępne,
  i
  efektywne i bezpłatne narzędzia służące spełnianiu konkretnych wymogów wynikających z jednolitego charakteru znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  .
  Nie należy jednak nakładać na państwa członkowskie obowiązku wdrażania wyników takich wspólnych projektów. Choć ważne jest, by wszystkie strony przyczyniały się do powodzenia wspólnych projektów, zwłaszcza przez dzielenie się najlepszymi praktykami i doświadczeniami, ścisłe zobowiązanie wszystkich państw członkowskich do wdrażania wyników wspólnych projektów, nawet jeśli na przykład któreś państwo członkowskie uważa, że ma już lepsze narzędzie informatyczne lub podobne, nie byłoby ani proporcjonalne, ani w interesie użytkowników. [Popr. 16] |
| --- | --- |

(40)

Z myślą o upowszechnianiu harmonizacji praktyk i opracowywaniu wspólnych narzędzi, konieczne jest ustanowienie odpowiednich ram współpracy między Agencją a urzędami państw członkowskich, wyraźnie określających
  główne
  obszary współpracy i uprawniających Agencję do koordynowania odpowiednich wspólnych projektów leżących w interesie Unii oraz do finansowania, do maksymalnej kwoty, tych wspólnych projektów za pośrednictwem dotacji. Takie wspólne działania powinny przynosić korzyści przedsiębiorstwom stosującym systemy znaków towarowych w Europie

  Unii
  . Dla użytkowników systemu unijnego ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu
  WE) nr 207/2009
  wspólne projekty, w szczególności bazy danych
  wykorzystywane
  do celów wyszukiwania i konsultacji, powinny stanowić

  zapewniać bezpłatne,
  dodatkowe, ogólnie dostępne,
  i
  efektywne i bezpłatne narzędzia służące spełnianiu konkretnych wymogów wynikających z jednolitego charakteru znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  .
  Nie należy jednak nakładać na państwa członkowskie obowiązku wdrażania wyników takich wspólnych projektów. Choć ważne jest, by wszystkie strony przyczyniały się do powodzenia wspólnych projektów, zwłaszcza przez dzielenie się najlepszymi praktykami i doświadczeniami, ścisłe zobowiązanie wszystkich państw członkowskich do wdrażania wyników wspólnych projektów, nawet jeśli na przykład któreś państwo członkowskie uważa, że ma już lepsze narzędzie informatyczne lub podobne, nie byłoby ani proporcjonalne, ani w interesie użytkowników. [Popr. 16]

| (41) | Niektóre zasady dotyczące zarządzania Agencją powinny zostać dostosowane do wspólnego podejścia do agencji zdecentralizowanych UE, które zostało uzgodnione przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w lipcu 2012 r. |
| --- | --- |

(41)

Niektóre zasady dotyczące zarządzania Agencją powinny zostać dostosowane do wspólnego podejścia do agencji zdecentralizowanych UE, które zostało uzgodnione przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w lipcu 2012 r.

| (42) | W celu zapewnienia większej pewności prawa i przejrzystości, należy uaktualnić niektóre przepisy dotyczące organizacji i funkcjonowania Agencji. |
| --- | --- |

(42)

W celu zapewnienia większej pewności prawa i przejrzystości, należy uaktualnić niektóre przepisy dotyczące organizacji i funkcjonowania Agencji.

| (43) | W interesie należytego zarządzania finansami należy unikać gromadzenia nadmiernych nadwyżek budżetowych. Pozostaje to bez uszczerbku dla utrzymywania przez Agencję rezerwy finansowej w wysokości jej jednorocznych wydatków operacyjnych w celu zapewnienia ciągłości jej funkcjonowania i realizacji jej zadań. |
| --- | --- |

(43)

W interesie należytego zarządzania finansami należy unikać gromadzenia nadmiernych nadwyżek budżetowych. Pozostaje to bez uszczerbku dla utrzymywania przez Agencję rezerwy finansowej w wysokości jej jednorocznych wydatków operacyjnych w celu zapewnienia ciągłości jej funkcjonowania i realizacji jej zadań.

| (44) | W celu umożliwienia skutecznego i efektywnego przekształcenia zgłoszenia lub rejestracji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  na zgłoszenie krajowego znaku towarowego, przy jednoczesnym zapewnieniu dokładnego zbadania zgodności z odpowiednimi wymogami Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia warunków formalnych, z którymi musi być zgodny wniosek o przekształcenie, oraz szczegółów jego badania i publikowania. |
| --- | --- |

(44)

W celu umożliwienia skutecznego i efektywnego przekształcenia zgłoszenia lub rejestracji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  na zgłoszenie krajowego znaku towarowego, przy jednoczesnym zapewnieniu dokładnego zbadania zgodności z odpowiednimi wymogami Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia warunków formalnych, z którymi musi być zgodny wniosek o przekształcenie, oraz szczegółów jego badania i publikowania.

| (44a) | Struktura opłat została określona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2869/95

   (12)

  . Jednakże strukturę opłat, która jest centralnym elementem systemu unijnego znaku towarowego, zmieniono tylko dwa razy od momentu jej ustanowienia i to dopiero po obszernej debacie politycznej. Dlatego kwestię struktury opłat należy uregulować bezpośrednio w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009. Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 2869/95 i skreślić postanowienia dotyczące struktury opłat zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2868/95

   (13)
  . [Popr. 17] |
| --- | --- |

(44a)

Struktura opłat została określona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2869/95

   (12)

  . Jednakże strukturę opłat, która jest centralnym elementem systemu unijnego znaku towarowego, zmieniono tylko dwa razy od momentu jej ustanowienia i to dopiero po obszernej debacie politycznej. Dlatego kwestię struktury opłat należy uregulować bezpośrednio w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009. Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 2869/95 i skreślić postanowienia dotyczące struktury opłat zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2868/95

   (13)
  . [Popr. 17]

| (45) | W celu zapewnienia skutecznej i efektywnej metody rozwiązywania sporów, spójności z systemem językowym określonym w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009, szybkiego podejmowania decyzji w prostych sprawach oraz skutecznej i efektywnej organizacji izb odwoławczych, a także w celu zagwarantowania odpowiedniego i realistycznego poziomu opłat pobieranych przez Agencję, przy jednoczesnym zapewnieniu zgodności z zasadami budżetowymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009, Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia szczegółów dotyczących języków, które mają być stosowane w kontaktach z Agencją, przypadków, w których decyzje w sprawie sprzeciwu i decyzje w sprawie unieważnienia powinny być podejmowane przez jednego członka wydziału lub izby, szczegółów dotyczących organizacji izb odwoławczych, wysokości opłat na rzecz Agencji i szczegółów dotyczących ich płatności

  uiszczania opłat
  . [Popr. 18] |
| --- | --- |

(45)

W celu zapewnienia skutecznej i efektywnej metody rozwiązywania sporów, spójności z systemem językowym określonym w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009, szybkiego podejmowania decyzji w prostych sprawach oraz skutecznej i efektywnej organizacji izb odwoławczych, a także w celu zagwarantowania odpowiedniego i realistycznego poziomu opłat pobieranych przez Agencję, przy jednoczesnym zapewnieniu zgodności z zasadami budżetowymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009, Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia szczegółów dotyczących języków, które mają być stosowane w kontaktach z Agencją, przypadków, w których decyzje w sprawie sprzeciwu i decyzje w sprawie unieważnienia powinny być podejmowane przez jednego członka wydziału lub izby, szczegółów dotyczących organizacji izb odwoławczych, wysokości opłat na rzecz Agencji i szczegółów dotyczących ich płatności

  uiszczania opłat
  . [Popr. 18]

| (46) | W celu zapewnienia skutecznej i efektywnej rejestracji międzynarodowych znaków towarowych w pełnej zgodności z postanowieniami Protokołu do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia szczegółowych informacji na temat procedury dotyczące międzynarodowej rejestracji znaków towarowych. |
| --- | --- |

(46)

W celu zapewnienia skutecznej i efektywnej rejestracji międzynarodowych znaków towarowych w pełnej zgodności z postanowieniami Protokołu do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków Komisji powinny zostać przekazane uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do określenia szczegółowych informacji na temat procedury dotyczące międzynarodowej rejestracji znaków towarowych.

| (46a) | Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rad

   (14)

  y zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 11 lipca 2013 r.

   (15)
  . [Popr. 19] |
| --- | --- |

(46a)

Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rad

   (14)

  y zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 11 lipca 2013 r.

   (15)
  . [Popr. 19]

| (47) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 207/2009; |
| --- | --- |

(47)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 207/2009;

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 207/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | tytuł „Wspólnotowy znak towarowy” otrzymuje brzmienie „Znak towarowy
  Unii Europejskiej
  ”; |
| --- | --- |

1)

tytuł „Wspólnotowy znak towarowy” otrzymuje brzmienie „Znak towarowy
  Unii Europejskiej
  ”;

| 2) | w całym rozporządzeniu słowa „wspólnotowy znak towarowy” zastępuje się słowami „europejski znak towarowy
  Unii Europejskiej
  ” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; [Popr. 20. Ta poprawka dotyczy całości tekstu] |
| --- | --- |

2)

w całym rozporządzeniu słowa „wspólnotowy znak towarowy” zastępuje się słowami „europejski znak towarowy
  Unii Europejskiej
  ” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; [Popr. 20. Ta poprawka dotyczy całości tekstu]

| 3) | w całym rozporządzeniu słowa „sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych” zastępuje się słowami „sąd w sprawach europejskich znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  ” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; [Popr. 21. Ta poprawka dotyczy całości tekstu.] |
| --- | --- |

3)

w całym rozporządzeniu słowa „sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych” zastępuje się słowami „sąd w sprawach europejskich znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  ” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; [Popr. 21. Ta poprawka dotyczy całości tekstu.]

| 4) | w całym rozporządzeniu słowa „wspólnotowy znak wspólny” zastępuje się słowami „europejski znak wspólny
  Unii Europejskiej
  ” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; [Popr. 22. Ta poprawka dotyczy całości tekstu.] |
| --- | --- |

4)

w całym rozporządzeniu słowa „wspólnotowy znak wspólny” zastępuje się słowami „europejski znak wspólny
  Unii Europejskiej
  ” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; [Popr. 22. Ta poprawka dotyczy całości tekstu.]

| 5) | w całym rozporządzeniu, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w pkt 2), 3) i 4), słowa „Wspólnota”, „Wspólnota Europejska” i „Wspólnoty Europejskie” zastępuje się słowem „Unia” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; |
| --- | --- |

5)

w całym rozporządzeniu, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w pkt 2), 3) i 4), słowa „Wspólnota”, „Wspólnota Europejska” i „Wspólnoty Europejskie” zastępuje się słowem „Unia” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne;

| 6) | w całym rozporządzeniu słowo „Urząd”, o ile odnosi się ono do Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), ustanowionego w art. 2 rozporządzenia, zastępuje się słowem „Agencja” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; |
| --- | --- |

6)

w całym rozporządzeniu słowo „Urząd”, o ile odnosi się ono do Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), ustanowionego w art. 2 rozporządzenia, zastępuje się słowem „Agencja” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne;

| 7) | w całym rozporządzeniu słowo „Prezes” zastępuje się słowami „dyrektor wykonawczy” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne; |
| --- | --- |

7)

w całym rozporządzeniu słowo „Prezes” zastępuje się słowami „dyrektor wykonawczy” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne;

| 8) | art. 2 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 2
  Agencja
  1.   Ustanawia się Agencję Unii Europejskiej ds. Znaków Towarowych i Wzorów

  Własności Intelektualnej
  zwaną dalej »Agencją«. [Popr. 23. Ta poprawka dotyczy całości tekstu.]

  2.   Wszystkie odniesienia do Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), odczytuje się jako odniesienia do Agencji.”; |
| --- | --- |

8)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 2

Agencja

1.   Ustanawia się Agencję Unii Europejskiej ds. Znaków Towarowych i Wzorów

  Własności Intelektualnej
  zwaną dalej »Agencją«. [Popr. 23. Ta poprawka dotyczy całości tekstu.]

2.   Wszystkie odniesienia do Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), odczytuje się jako odniesienia do Agencji.”;

| 9) | art. 4 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4
  Oznaczenia, z których może składać się europejski znak towarowy
  Unii Europejskiej



  Europejski Znak towarowy
  Unii Europejskiej
  może składać się z jakichkolwiek oznaczeń, w szczególności z wyrazów, łącznie z nazwiskami, wzorów, liter, cyfr, barw jako takich, kształtu towarów lub ich opakowań lub dźwięków, pod warunkiem że
  zastosowana została technologia, która jest ogólnie dostępna, i że
  oznaczenia takie umożliwiają






  a) | odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw;
  oraz |
| --- | --- | --- |

9)

art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Oznaczenia, z których może składać się europejski znak towarowy
  Unii Europejskiej

Europejski Znak towarowy
  Unii Europejskiej
  może składać się z jakichkolwiek oznaczeń, w szczególności z wyrazów, łącznie z nazwiskami, wzorów, liter, cyfr, barw jako takich, kształtu towarów lub ich opakowań lub dźwięków, pod warunkiem że
  zastosowana została technologia, która jest ogólnie dostępna, i że
  oznaczenia takie umożliwiają

a)

odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw;
  oraz

| b) | przedstawienie ich w 
  Rejestrze Znaków Towarowych Unii Europejskiej w
  sposób umożliwiający właściwym organom i opinii publicznej ustalenie
  jasnego i
  dokładnego przedmiotu ochrony udzielonej jego właścicielowi.”; [Popr. 24] |
| --- | --- |

b)

przedstawienie ich w 
  Rejestrze Znaków Towarowych Unii Europejskiej w
  sposób umożliwiający właściwym organom i opinii publicznej ustalenie
  jasnego i
  dokładnego przedmiotu ochrony udzielonej jego właścicielowi.”; [Popr. 24]

| 10) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 lit. j), k) i l) otrzymują brzmienie:






  „j) | znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji i które nie mogą być dalej używane na podstawie przepisów unijnego prawa lub postanowień umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- | --- | --- |

10)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 lit. j), k) i l) otrzymują brzmienie:

„j)

znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji i które nie mogą być dalej używane na podstawie przepisów unijnego prawa lub postanowień umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych;

| k) | znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów unijnego prawa lub postanowień umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę
  napojów spirytusowych,
  określeń tradycyjnych dla wina i gwarantowanych tradycyjnych specjalności; |
| --- | --- |

k)

znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów unijnego prawa lub postanowień umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę
  napojów spirytusowych,
  określeń tradycyjnych dla wina i gwarantowanych tradycyjnych specjalności;

| l) | znaki towarowe, które zawierają wcześniejszą nazwę odmiany lub składają się z wcześniejszej nazwy odmiany zarejestrowanej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2100/94 (*1) w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin w odniesieniu do tego samego rodzaju produktu.; [Popr. 25] |
| --- | --- |

l)

znaki towarowe, które zawierają wcześniejszą nazwę odmiany lub składają się z wcześniejszej nazwy odmiany zarejestrowanej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2100/94 (*1) w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin w odniesieniu do tego samego rodzaju produktu.; [Popr. 25]

(*1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin w odniesieniu do tego samego rodzaju produktu (Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1).”"

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Ustęp 1 stosuje się bez względu na fakt, że podstawy odmowy rejestracji istnieją:







  a) | tylko w części Unii; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Ustęp 1 stosuje się bez względu na fakt, że podstawy odmowy rejestracji istnieją:

a)

tylko w części Unii;

| b) | wyłącznie w przypadku przetłumaczenia lub dokonania transkrypcji znaku towarowego w obcym języku lub w innym alfabecie na dowolny język urzędowy lub alfabet państwa członkowskiego.”;[Popr. 26] |
| --- | --- |

b)

wyłącznie w przypadku przetłumaczenia lub dokonania transkrypcji znaku towarowego w obcym języku lub w innym alfabecie na dowolny język urzędowy lub alfabet państwa członkowskiego.”;[Popr. 26]

| 11) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   W wyniku sprzeciwu właściciela znaku towarowego, znaku towarowego nie rejestruje się:






  a) | jeżeli agent lub przedstawiciel właściciela znaku towarowego składa wniosek o jego rejestrację na swoją rzecz bez upoważnienia właściciela, chyba że agent lub przedstawiciel uzasadni swoje działanie;
  lub [Popr. 27] |
| --- | --- | --- | --- |

11)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W wyniku sprzeciwu właściciela znaku towarowego, znaku towarowego nie rejestruje się:

a)

jeżeli agent lub przedstawiciel właściciela znaku towarowego składa wniosek o jego rejestrację na swoją rzecz bez upoważnienia właściciela, chyba że agent lub przedstawiciel uzasadni swoje działanie;
  lub [Popr. 27]

| b) | jeżeli istnieje ryzyko pomylenia znaku towarowego z wcześniejszym znakiem chronionym poza Unią, pod warunkiem że wcześniejszy znak towarowy był wciąż rzeczywiście używany w dniu zgłoszenia, a zgłaszający działał w złej wierze.”; |
| --- | --- |

b)

jeżeli istnieje ryzyko pomylenia znaku towarowego z wcześniejszym znakiem chronionym poza Unią, pod warunkiem że wcześniejszy znak towarowy był wciąż rzeczywiście używany w dniu zgłoszenia, a zgłaszający działał w złej wierze.”;

| b) | w ust. 4 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
  „4.   W przypadku sprzeciwu właściciela niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie gospodarczym o znaczeniu większym niż lokalne, zgłoszonego znaku towarowego nie rejestruje się w przypadku i w zakresie, w jakim – zgodnie z przepisami unijnego prawa zapewniającymi ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych lub prawem państwa członkowskiego regulującym taki znak:”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 4 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„4.   W przypadku sprzeciwu właściciela niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie gospodarczym o znaczeniu większym niż lokalne, zgłoszonego znaku towarowego nie rejestruje się w przypadku i w zakresie, w jakim – zgodnie z przepisami unijnego prawa zapewniającymi ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych lub prawem państwa członkowskiego regulującym taki znak:”;

| c) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  „5.   W wyniku sprzeciwu właściciela wcześniej zarejestrowanego znaku towarowego w rozumieniu ust. 2, zgłoszonego znaku towarowego nie rejestruje się, jeżeli jest on identyczny z wcześniejszym znakiem lub jest do niego podobny, bez względu na to, czy towary lub usługi, w odniesieniu do których został on zgłoszony, są identyczne z tymi, dla których wcześniejszy znak towarowy jest zarejestrowany, lub są albo nie są do nich podobne, jeżeli, w przypadku wcześniejszego
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , cieszy się on renomą w Unii lub, w przypadku wcześniejszego krajowego znaku towarowego, cieszy się on renomą w danym państwie członkowskim, i jeżeli używanie bez uzasadnionego powodu znaku towarowego będącego przedmiotem zgłoszenia przynosiłoby nienależyte korzyści z tego powodu lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy takiego wcześniejszego znaku towarowego.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W wyniku sprzeciwu właściciela wcześniej zarejestrowanego znaku towarowego w rozumieniu ust. 2, zgłoszonego znaku towarowego nie rejestruje się, jeżeli jest on identyczny z wcześniejszym znakiem lub jest do niego podobny, bez względu na to, czy towary lub usługi, w odniesieniu do których został on zgłoszony, są identyczne z tymi, dla których wcześniejszy znak towarowy jest zarejestrowany, lub są albo nie są do nich podobne, jeżeli, w przypadku wcześniejszego
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , cieszy się on renomą w Unii lub, w przypadku wcześniejszego krajowego znaku towarowego, cieszy się on renomą w danym państwie członkowskim, i jeżeli używanie bez uzasadnionego powodu znaku towarowego będącego przedmiotem zgłoszenia przynosiłoby nienależyte korzyści z tego powodu lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy takiego wcześniejszego znaku towarowego.”;

| 12) | art. 9 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 9
  Prawa wynikające z europejskiego

  ze
  znaku towarowego
  Unii Europejskiej


  1.   Rejestracja znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  przyznaje właścicielowi wyłączne prawa.
  2.   Bez uszczerbku dla praw właściciela nabytych przed dniem zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , właściciel znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  jest uprawniony do zakazania wszelkim stronom trzecim, które nie posiadają jego zgody, używania w obrocie handlowym jakiegokolwiek znaku w odniesieniu do towarów lub usług, jeżeli:






  a) | oznaczenie jest identyczne z europejskim znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  i jest używane dla towarów lub usług identycznych z tymi, dla których dany europejski znak towarowy
  Unii Europejskiej
  jest zarejestrowany, a takie używanie wpływa lub może wpływać na funkcję


  znaku towarowego Unii Europejskiej


  jako instrumentu gwarantującego konsumentom pochodzenie towarów lub usług; |
| --- | --- | --- |

12)

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Prawa wynikające z europejskiego

  ze
  znaku towarowego
  Unii Europejskiej

1.   Rejestracja znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  przyznaje właścicielowi wyłączne prawa.

2.   Bez uszczerbku dla praw właściciela nabytych przed dniem zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , właściciel znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  jest uprawniony do zakazania wszelkim stronom trzecim, które nie posiadają jego zgody, używania w obrocie handlowym jakiegokolwiek znaku w odniesieniu do towarów lub usług, jeżeli:

a)

oznaczenie jest identyczne z europejskim znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  i jest używane dla towarów lub usług identycznych z tymi, dla których dany europejski znak towarowy
  Unii Europejskiej
  jest zarejestrowany, a takie używanie wpływa lub może wpływać na funkcję


  znaku towarowego Unii Europejskiej


  jako instrumentu gwarantującego konsumentom pochodzenie towarów lub usług;

| b) | bez uszczerbku dla lit. a)
  oznaczenie jest identyczne z europejskim znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  lub jest do niego podobne oraz jest używane dla towarów lub usług, które są identyczne z towarami lub usługami lub podobne do towarów lub usług, dla których znak towarowy
  Unii Europejskiej
  został zarejestrowany, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej; prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia oznaczenia ze znakiem towarowym; |
| --- | --- |

b)

bez uszczerbku dla lit. a)
  oznaczenie jest identyczne z europejskim znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  lub jest do niego podobne oraz jest używane dla towarów lub usług, które są identyczne z towarami lub usługami lub podobne do towarów lub usług, dla których znak towarowy
  Unii Europejskiej
  został zarejestrowany, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej; prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia oznaczenia ze znakiem towarowym;

| c) | oznaczenie jest identyczne z europejskim

  ze
  znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  lub jest do niego podobne, bez względu na to, czy jest on używany w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne z towarami i usługami, dla których zarejestrowano europejski znak
  Unii Europejskiej
  towarowy, lub są do nich podobne lub niepodobne, w przypadku gdy cieszy się on renomą w Unii i w przypadku gdy używanie tego oznaczenia bez uzasadnionego powodu stanowi nieuprawnione wykorzystanie jego odróżniającego charakteru lub renomy lub jest dla nich szkodliwe. |
| --- | --- |

c)

oznaczenie jest identyczne z europejskim

  ze
  znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  lub jest do niego podobne, bez względu na to, czy jest on używany w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne z towarami i usługami, dla których zarejestrowano europejski znak
  Unii Europejskiej
  towarowy, lub są do nich podobne lub niepodobne, w przypadku gdy cieszy się on renomą w Unii i w przypadku gdy używanie tego oznaczenia bez uzasadnionego powodu stanowi nieuprawnione wykorzystanie jego odróżniającego charakteru lub renomy lub jest dla nich szkodliwe.

3.   Na podstawie warunków określonych ust. 2 mogą być zakazane w szczególności następujące działania:

| a) | umieszczanie oznaczenia na towarach lub ich opakowaniach; |
| --- | --- |

a)

umieszczanie oznaczenia na towarach lub ich opakowaniach;

| b) | oferowanie towarów, wprowadzanie ich do obrotu lub ich magazynowanie w tym celu pod takim oznaczeniem lub oferowanie i świadczenie usług pod tym oznaczeniem; |
| --- | --- |

b)

oferowanie towarów, wprowadzanie ich do obrotu lub ich magazynowanie w tym celu pod takim oznaczeniem lub oferowanie i świadczenie usług pod tym oznaczeniem;

| c) | przywóz lub wywóz towarów pod takim oznaczeniem; |
| --- | --- |

c)

przywóz lub wywóz towarów pod takim oznaczeniem;

| d) | używanie oznaczenia jako nazwy handlowej lub firmy lub części nazwy handlowej lub firmy; |
| --- | --- |

d)

używanie oznaczenia jako nazwy handlowej lub firmy lub części nazwy handlowej lub firmy;

| e) | używanie oznaczenia w dokumentach handlowych i w reklamie; |
| --- | --- |

e)

używanie oznaczenia w dokumentach handlowych i w reklamie;

| f) | używanie oznaczenia w reklamie porównawczej w sposób sprzeczny z dyrektywą 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*2). |
| --- | --- |

f)

używanie oznaczenia w reklamie porównawczej w sposób sprzeczny z dyrektywą 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*2).

4.   Właścicielowi europejskiego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  przysługuje również prawo zakazywania przywozu
  do Unii
  towarów, o których mowa ust. 3 lit. c),
  dostarczanych w małych przesyłkach zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE
  )
  nr 608/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (*3) w przypadku gdy w celach handlowych

  obrocie handlowym
  działa wyłącznie nadawca towarów
  i gdy takie towary, w tym opakowania, opatrzone są bez upoważnienia znakiem towarowym identycznym ze znakiem towarowym Unii Europejskiej zarejestrowanym w odniesieniu do takich towarów lub którego nie można odróżnić pod względem jego istotnych elementów od tego znaku towarowego Unii Europejskiej
  .
  W przypadku podjęcia takich środków państwa członkowskie dopilnowują, by poszczególne osoby lub podmioty, które zamówiły towary, były informowane o przyczynach podjęcia środków, a także o przysługujących im prawach względem nadawcy
  .

5.   
  Bez uszczerbku dla przepisów WTO, w szczególności art. V GATT dotyczącego swobodnego tranzytu towarów,
  właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  przysługuje również prawo do uniemożliwiania wszystkim stronom trzecim wprowadzenia towarów – w kontekście działalności handlowej – na obszar celny Unii bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu na tym obszarze, w przypadku gdy towary te, w tym opakowania, pochodzą z państw trzecich i są opatrzone, bez upoważnienia, znakiem towarowym, który jest identyczny z

  ze

  europejskim znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  zarejestrowanym w odniesieniu do tych towarów lub którego nie można odróżnić – pod względem jego istotnych elementów – od tego znaku towarowego. [Popr. 28 i 116]

(*2)  Dyrektywa 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, str. 21)"

(*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, str. 15)”;"

| 13) | dodaje się następujące artykuły:
  „Artykuł 9a
  Naruszenie praw właściciela w wyniku używania wizualnej postaci produktu, opakowania lub innych środków
  W przypadku prawdopodobieństwa, że wizualna postać produktu, opakowanie lub inne środki, na których umieszczony jest znak towarowy, będę używane w odniesieniu do towarów lub usług, a takie użycie w stosunku do tych towarów i usług stanowiłoby naruszenie praw właściciela na podstawie art. 9 ust. 2 i 3, właściciel znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ma prawo zakazać:






  a) | umieszczania w ramach obrotu handlowego oznaczenia identycznego ze znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  lub do niego podobnego na wizualnej postaci produktu, opakowaniu lub innych środkach, na których znak może zostać umieszczony; |
| --- | --- | --- |

13)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 9a

Naruszenie praw właściciela w wyniku używania wizualnej postaci produktu, opakowania lub innych środków

W przypadku prawdopodobieństwa, że wizualna postać produktu, opakowanie lub inne środki, na których umieszczony jest znak towarowy, będę używane w odniesieniu do towarów lub usług, a takie użycie w stosunku do tych towarów i usług stanowiłoby naruszenie praw właściciela na podstawie art. 9 ust. 2 i 3, właściciel znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ma prawo zakazać:

a)

umieszczania w ramach obrotu handlowego oznaczenia identycznego ze znakiem towarowym
  Unii Europejskiej
  lub do niego podobnego na wizualnej postaci produktu, opakowaniu lub innych środkach, na których znak może zostać umieszczony;

| b) | oferowania lub wprowadzania do obrotu, lub magazynowania w tych celach, lub też przywozu lub wywozu wizualnej postaci produktu, opakowania lub innych środków, na których umieszczony jest znak. |
| --- | --- |

b)

oferowania lub wprowadzania do obrotu, lub magazynowania w tych celach, lub też przywozu lub wywozu wizualnej postaci produktu, opakowania lub innych środków, na których umieszczony jest znak.

Artykuł 9b

Data, od której prawa są skuteczne wobec stron trzecich

1.   Prawa przyznane przez znak towarowy
  Unii Europejskiej
  są skuteczne wobec stron trzecich z dniem opublikowania rejestracji znaku towarowego.

2.   Można dochodzić odpowiedniego odszkodowania w odniesieniu do czynności mających miejsce po dacie opublikowania zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , jeżeli czynności mające miejsce po opublikowaniu rejestracji znaku byłyby zakazane na mocy tej publikacji.

3.   Sąd rozpatrujący sprawę nie może wydać orzeczenia co do istoty sprawy, dopóki rejestracja nie zostanie opublikowana.”;

| 14) | art. 12 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 12
  Ograniczenie skutków znaku towarowego
  Unii Europejskiej


  1.   Europejski Znak towarowy
  Unii Europejskiej
  nie uprawnia właściciela do zakazania stronie trzeciej używania w obrocie:






  a) | jej własnego nazwiska (nazwy własnej) lub adresu; |
| --- | --- | --- |

14)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Ograniczenie skutków znaku towarowego
  Unii Europejskiej

1.   Europejski Znak towarowy
  Unii Europejskiej
  nie uprawnia właściciela do zakazania stronie trzeciej używania w obrocie:

a)

jej własnego nazwiska (nazwy własnej) lub adresu;

| b) | oznaczeń lub wskazówek, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji towarów lub świadczenia usług, lub innych cech charakterystycznych towarów lub usług; |
| --- | --- |

b)

oznaczeń lub wskazówek, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji towarów lub świadczenia usług, lub innych cech charakterystycznych towarów lub usług;

| c) | znaku towarowego do celów wskazania lub odwołania się do towarów lub usług jako towarów lub usług danego właściciela znaku towarowego, zwłaszcza jeżeli użycie znaku towarowego:








  (i) | jest niezbędne dla wskazania zamierzonego przeznaczenia towarów lub usług, zwłaszcza akcesoriów lub części zamiennych; |
| --- | --- | --- |

c)

znaku towarowego do celów wskazania lub odwołania się do towarów lub usług jako towarów lub usług danego właściciela znaku towarowego, zwłaszcza jeżeli użycie znaku towarowego:

(i)

jest niezbędne dla wskazania zamierzonego przeznaczenia towarów lub usług, zwłaszcza akcesoriów lub części zamiennych;

| (ii) | ma miejsce w ramach reklamy porównawczej spełniającej wszystkie warunki określone w dyrektywie 2006/114/WE; |
| --- | --- |

(ii)

ma miejsce w ramach reklamy porównawczej spełniającej wszystkie warunki określone w dyrektywie 2006/114/WE;

| (iii) | ma na celu zwrócenie uwagi konsumenta na odsprzedaż towarów oryginalnych, które pierwotnie zostały sprzedane przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą; |
| --- | --- |

(iii)

ma na celu zwrócenie uwagi konsumenta na odsprzedaż towarów oryginalnych, które pierwotnie zostały sprzedane przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą;

| (iv) | ma na celu zaproponowanie legalne alternatywy dla towarów lub usług właściciela znaku towarowego; |
| --- | --- |

(iv)

ma na celu zaproponowanie legalne alternatywy dla towarów lub usług właściciela znaku towarowego;

| (v) | ma miejsce w celu parodii, ekspresji artystycznej, krytyki lub komentarza. |
| --- | --- |

(v)

ma miejsce w celu parodii, ekspresji artystycznej, krytyki lub komentarza.

Akapit pierwszy

  Ustęp niniejszy
  stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy używanie znaku towarowego przez stronę trzecią przebiega zgodnie z uczciwymi praktykami w handlu i przemyśle.

2.   Uznaje się, że używanie znaku towarowego przez stronę trzecią nie przebiega zgodnie z uczc wymi praktykami zwłaszcza w jakimkolwiek z następujących przypadków:

| a) | jeśli
  stwarza wrażenie, że istnieje związek handlowy między stroną trzecią a właścicielem znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

jeśli
  stwarza wrażenie, że istnieje związek handlowy między stroną trzecią a właścicielem znaku towarowego;

| b) | jeśli
  stanowi nieuczciwe wykorzystanie odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego bez uzasadnionego powodu lub jest dla nich szkodliwe; |
| --- | --- |

b)

jeśli
  stanowi nieuczciwe wykorzystanie odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego bez uzasadnionego powodu lub jest dla nich szkodliwe;

2a.
     
  Znak towarowy nie uprawnia właściciela do zakazania stronie trzeciej używania znaku towarowego z uzasadnionego powodu mającego związek z jakimkolwiek niekomercyjnym zastosowaniem znaku.

2b.
     
  Znak towarowy nie uprawnia właściciela do zakazania stronie trzeciej używania, w obrocie handlowym, wcześniejszego prawa, które ma zastosowanie jedynie na konkretnym obszarze, jeżeli prawo to jest uznawane przez ustawodawstwo danego państwa członkowskiego i w granicach terytorium, na którym jest uznawane.
  ”; [Popr. 29]

| 15) | w ust.

  art
  . 13 ust. 1 słowa „we Wspólnocie” zastępuje się słowami „na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego.”;

  otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Znak towarowy Unii Europejskiej nie uprawnia właściciela do zakazania jego używania w odniesieniu do towarów, które zostały wprowadzone do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod tym znakiem towarowym przez właściciela lub za jego zgodą.”; [Popr. 30] |
| --- | --- |

15)

w ust.

  art
  . 13 ust. 1 słowa „we Wspólnocie” zastępuje się słowami „na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego.”;

  otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Znak towarowy Unii Europejskiej nie uprawnia właściciela do zakazania jego używania w odniesieniu do towarów, które zostały wprowadzone do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod tym znakiem towarowym przez właściciela lub za jego zgodą.”; [Popr. 30]

| 16) | dodaje się następujący artykuł:
  „Artykuł 13a
  Niepodważalne prawo właściciela późniejszego zarejestrowanego znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie naruszenia
  1.   W postępowaniu w sprawie naruszenia właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie podlega stwierdzeniu nieważności, zgodnie z art. 53 ust. 3 i 4, art. 54 ust. 1 i 2 i art. 57 ust. 2.
  2.   W postępowaniu w sprawie naruszenia właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego krajowego znaku towarowego, jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie podlega stwierdzeniu nieważności, zgodnie z art. 8, art. 9 ust. 1 i 2 i art. 48 ust. 3 dyrektywy [xxx].
  3.   W przypadku gdy właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego znaku towarowego na podstawie ust. 1 lub 2, właścicielowi tego później zarejestrowanego znaku towarowego nie przysługuje w ramach postępowania w sprawie naruszenia prawo do zakazania używania wcześniejszego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  .”; |
| --- | --- |

16)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 13a

Niepodważalne prawo właściciela późniejszego zarejestrowanego znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie naruszenia

1.   W postępowaniu w sprawie naruszenia właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie podlega stwierdzeniu nieważności, zgodnie z art. 53 ust. 3 i 4, art. 54 ust. 1 i 2 i art. 57 ust. 2.

2.   W postępowaniu w sprawie naruszenia właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego krajowego znaku towarowego, jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie podlega stwierdzeniu nieważności, zgodnie z art. 8, art. 9 ust. 1 i 2 i art. 48 ust. 3 dyrektywy [xxx].

3.   W przypadku gdy właścicielowi znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego znaku towarowego na podstawie ust. 1 lub 2, właścicielowi tego później zarejestrowanego znaku towarowego nie przysługuje w ramach postępowania w sprawie naruszenia prawo do zakazania używania wcześniejszego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  .”;

| 17) | art. 15 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „W rozumieniu akapitu pierwszego za używanie uważa się również:






  a) | używanie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają odróżniającego charakteru znaku w postaci, w jakiej ten znak został zarejestrowany, bez względu na to, czy znak towarowy w postaci, w jakiej jest używany, jest również zarejestrowany; |
| --- | --- | --- |

17)

art. 15 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W rozumieniu akapitu pierwszego za używanie uważa się również:

a)

używanie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają odróżniającego charakteru znaku w postaci, w jakiej ten znak został zarejestrowany, bez względu na to, czy znak towarowy w postaci, w jakiej jest używany, jest również zarejestrowany;

| b) | umieszczanie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  na towarach lub na ich opakowaniach w Unii wyłącznie w celu wywozu.”; |
| --- | --- |

b)

umieszczanie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  na towarach lub na ich opakowaniach w Unii wyłącznie w celu wywozu.”;

| 18) | w art. 16 ust. 1 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
  „1.   Jeżeli art. 17–24 nie stanowią inaczej, znak towarowy
  Unii Europejskiej
  jako przedmiot własności traktowany jest w całości i na całym terytorium Unii tak jak krajowy znak towarowy zarejestrowany w państwie członkowskim, w którym według rejestru znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  (zwanego dalej »rejestrem«):”; |
| --- | --- |

18)

w art. 16 ust. 1 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1.   Jeżeli art. 17–24 nie stanowią inaczej, znak towarowy
  Unii Europejskiej
  jako przedmiot własności traktowany jest w całości i na całym terytorium Unii tak jak krajowy znak towarowy zarejestrowany w państwie członkowskim, w którym według rejestru znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  (zwanego dalej »rejestrem«):”;

| 19) | w art. 17 skreśla się ust. 4; |
| --- | --- |

19)

w art. 17 skreśla się ust. 4;

| 20) | art. 18 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 18
  Przeniesienie znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz agenta
  1.   W przypadku gdy znak towarowy
  Unii Europejskiej
  został zarejestrowany na rzecz agenta lub przedstawiciela osoby, która jest właścicielem tego znaku towarowego, bez upoważnienia właściciela, właściciel uprawniony jest do wystąpienia o dokonanie cesji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  na swoją rzecz, chyba że agent lub przedstawiciel usprawiedliwi swoje działanie.
  2.   Właściciel może złożyć wniosek o dokonanie cesji zgodnie z ust. 1 do następujących organów:






  a) | Agencji, zamiast wniosku o unieważnienie na podstawie art. 53 ust. 1 lit. b); |
| --- | --- | --- |

20)

art. 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

Przeniesienie znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz agenta

1.   W przypadku gdy znak towarowy
  Unii Europejskiej
  został zarejestrowany na rzecz agenta lub przedstawiciela osoby, która jest właścicielem tego znaku towarowego, bez upoważnienia właściciela, właściciel uprawniony jest do wystąpienia o dokonanie cesji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  na swoją rzecz, chyba że agent lub przedstawiciel usprawiedliwi swoje działanie.

2.   Właściciel może złożyć wniosek o dokonanie cesji zgodnie z ust. 1 do następujących organów:

a)

Agencji, zamiast wniosku o unieważnienie na podstawie art. 53 ust. 1 lit. b);

| b) | sądu w sprawach znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , o którym mowa w art. 95, zamiast roszczenia wzajemnego o stwierdzenie unieważnienia na podstawie art. 100 ust. 1.”; |
| --- | --- |

b)

sądu w sprawach znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , o którym mowa w art. 95, zamiast roszczenia wzajemnego o stwierdzenie unieważnienia na podstawie art. 100 ust. 1.”;

| 21) | w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Na wniosek jednej ze stron prawa, o których mowa w ust. 1, lub przeniesienie tych praw wpisuje się do rejestru, a informacje o nich publikuje.”; |
| --- | --- | --- |

21)

w art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Na wniosek jednej ze stron prawa, o których mowa w ust. 1, lub przeniesienie tych praw wpisuje się do rejestru, a informacje o nich publikuje.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   Wpis do rejestru dokonany zgodnie z ust. 2 unieważnia się lub zmienia na wniosek jednej ze stron.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Wpis do rejestru dokonany zgodnie z ust. 2 unieważnia się lub zmienia na wniosek jednej ze stron.”;

| 22) | w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „4.   Wpis do rejestru dokonany zgodnie z ust. 3 unieważnia się lub zmienia na wniosek jednej ze stron.”; |
| --- | --- |

22)

w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4.   Wpis do rejestru dokonany zgodnie z ust. 3 unieważnia się lub zmienia na wniosek jednej ze stron.”;

| 23) | w art. 22 dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „6.   Wpis do rejestru dokonany zgodnie z ust. 5 unieważnia się lub zmienia na wniosek jednej ze stron.”; |
| --- | --- |

23)

w art. 22 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6.   Wpis do rejestru dokonany zgodnie z ust. 5 unieważnia się lub zmienia na wniosek jednej ze stron.”;

| 24) | w tytule II dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 5
  Przekazanie uprawnień
  Artykuł 24a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:






  a) | zobowiązanie zgłaszającego do zapewnienia tłumaczenia bądź transkrypcji w języku zgłoszenia, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. b); |
| --- | --- | --- |

24)

w tytule II dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 5

Przekazanie uprawnień

Artykuł 24a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:

a)

zobowiązanie zgłaszającego do zapewnienia tłumaczenia bądź transkrypcji w języku zgłoszenia, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. b);

| b) | procedurę wpisania do rejestru przeniesienia zgodnie z art. 17 ust. 5; |
| --- | --- |

b)

procedurę wpisania do rejestru przeniesienia zgodnie z art. 17 ust. 5;

| c) | procedurę wpisania do rejestru utworzenia lub przeniesienia praw rzeczowych zgodnie z art. 19 ust. 2; |
| --- | --- |

c)

procedurę wpisania do rejestru utworzenia lub przeniesienia praw rzeczowych zgodnie z art. 19 ust. 2;

| d) | procedurę wpisania do rejestru wszczęcia egzekucji zgodnie z art. 20 ust. 3; |
| --- | --- |

d)

procedurę wpisania do rejestru wszczęcia egzekucji zgodnie z art. 20 ust. 3;

| e) | procedurę wpisania do rejestru wszczęcia postępowania upadłościowego zgodnie z art. 21 ust. 3; |
| --- | --- |

e)

procedurę wpisania do rejestru wszczęcia postępowania upadłościowego zgodnie z art. 21 ust. 3;

| f) | procedurę wpisania do rejestru udzielenia lub przeniesienia licencji zgodnie z art. 22 ust. 5; |
| --- | --- |

f)

procedurę wpisania do rejestru udzielenia lub przeniesienia licencji zgodnie z art. 22 ust. 5;

| g) | procedurę unieważnienia lub zmiany wpisu do rejestru prawa rzeczowego, wszczęcia egzekucji lub licencji zgodnie z, odpowiednio, art. 19 ust. 3, art. 20 ust. 4 i art. 22 ust. 6.”; |
| --- | --- |

g)

procedurę unieważnienia lub zmiany wpisu do rejestru prawa rzeczowego, wszczęcia egzekucji lub licencji zgodnie z, odpowiednio, art. 19 ust. 3, art. 20 ust. 4 i art. 22 ust. 6.”;

| 25) | art. 25 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 25
  Zgłaszanie
  Zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  dokonuje się w Agencji.”; |
| --- | --- |

25)

art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

Zgłaszanie

Zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  dokonuje się w Agencji.”;

| 26) | w art. 26 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | przedstawienie znaku towarowego, które jest zgodne z wymogami określonymi w art. 4 lit. b).”; |
| --- | --- | --- | --- |

26)

w art. 26 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

przedstawienie znaku towarowego, które jest zgodne z wymogami określonymi w art. 4 lit. b).”;

| aa) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej wymaga uiszczenia opłaty. Opłata za zgłoszenie obejmuje:










  a) | opłatę podstawową; |
| --- | --- | --- |

aa)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej wymaga uiszczenia opłaty. Opłata za zgłoszenie obejmuje:

a)

opłatę podstawową;

| b) | opłatę klasową dla klas powyżej pierwszej, do której należą towary lub usługi zgodnie z art. 28; |
| --- | --- |

b)

opłatę klasową dla klas powyżej pierwszej, do której należą towary lub usługi zgodnie z art. 28;

| c) | w stosownych przypadkach, opłatę za poszukiwania, o której mowa w art. 38 ust. 2. |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach, opłatę za poszukiwania, o której mowa w art. 38 ust. 2.

Zgłaszający wydaje zlecenie płatnicze, aby uiścić opłatę za zgłoszenie, najpóźniej w dniu dokonania zgłoszenia.”; [Popr. 31]

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Obok wymogów, o których mowa w ust. 1 i 2, zgłoszenie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  musi spełniać wymogi formalne określone zgodnie z art. 35a lit. b). Jeżeli wymogi te przewidują, że znak towarowy ma być przedstawiony w formie elektronicznej, dyrektor wykonawczy Agencji określa formaty i maksymalną wielkość pliku elektronicznego.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Obok wymogów, o których mowa w ust. 1 i 2, zgłoszenie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  musi spełniać wymogi formalne określone zgodnie z art. 35a lit. b). Jeżeli wymogi te przewidują, że znak towarowy ma być przedstawiony w formie elektronicznej, dyrektor wykonawczy Agencji określa formaty i maksymalną wielkość pliku elektronicznego.”;

| 27) | art. 27 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 27
  Data dokonania zgłoszenia
  Za datę dokonania zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  przyjmuje się dzień, w którym zgłaszający złożył w Agencji dokumenty zawierające informacje określone w art. 26 ust. 1., pod warunkiem uiszczenia

  wydania zlecenia płatniczego dotyczącego
  opłaty za zgłoszenie, przy czym zlecenie płatnicze dotyczące tej opłaty powinno zostać złożone najpóźniej w tym dniu.

  w przeciągu 21 dni od daty złożenia wymienionych dokumentów
  ”; [Popr. 32] |
| --- | --- |

27)

art. 27 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 27

Data dokonania zgłoszenia

Za datę dokonania zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  przyjmuje się dzień, w którym zgłaszający złożył w Agencji dokumenty zawierające informacje określone w art. 26 ust. 1., pod warunkiem uiszczenia

  wydania zlecenia płatniczego dotyczącego
  opłaty za zgłoszenie, przy czym zlecenie płatnicze dotyczące tej opłaty powinno zostać złożone najpóźniej w tym dniu.

  w przeciągu 21 dni od daty złożenia wymienionych dokumentów
  ”; [Popr. 32]

| 28) | art. 28 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 28
  Oznaczenie tożsamości i klasyfikacja towarów i usług
  1.   Towary i usługi, w stosunku do których wnioskuje się o rejestrację, klasyfikuje się zgodnie z systemem klasyfikacji ustanowionym Porozumieniem nicejskim dotyczącym międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r. (zwanym dalej »klasyfikacją nicejską«).
  2.   Zgłaszający wskazuje towary i usługi, w odniesieniu do których wnioskuje o ochronę znaku towarowego, z odpowiednią jasnością i precyzją, aby umożliwić właściwym organom i podmiotom gospodarczym, wyłącznie na tej podstawie, określenie zakresu wnioskowanej ochrony. Wykaz towarów i usług dopuszcza klasyfikację każdej pozycji wyłącznie do jednej klasy klasyfikacji nicejskiej.
  3.   Do celów ust. 2 dopuszcza się użycie ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych klasyfikacji nicejskiej lub innych ogólnych terminów, pod warunkiem że spełniają one wymagane standardy jasności i precyzji.
  4.   Agencja odrzuca zgłoszenie w odniesieniu do oznaczeń lub terminów, które są niejasne lub nieprecyzyjne, jeśli zgłaszający nie zaproponuje możliwego do przyjęcia brzmienia tych terminów w terminie ustalonym w tym celu przez Agencję.
  5.   Użycie ogólnych terminów, w tym ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych klasyfikacji nicejskiej, interpretuje się jako obejmujące wyłącznie wszystkie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego określenia lub terminu. Użycia tych terminów lub określeń nie można interpretować w sposób sugerujący, że obejmują one zastrzeżenie dotyczące towarów lub usług, którego nie można w ten sposób rozumieć.
  6.   Jeżeli zgłaszający wnioskuje o rejestrację do więcej niż jednej klasy, towary i usługi grupuje się

  grupuje on
  według klas klasyfikacji nicejskiej, przy czym każda grupa poprzedzana jest numerem klasy, do której należy dana grupa towarów lub usług, i prezentowana

  prezentuje je
  według kolejności klas. [Popr. 33]

  7.   Klasyfikacja towarów i usług służy wyłącznie celom administracyjnym. Figurowanie towarów i usług w tej samej klasie według klasyfikacji nicejskiej nie stanowi podstawy, aby uznać je za podobne do siebie, a figurowanie towarów i usług w różnych klasach według klasyfikacji nicejskiej nie stanowi podstawy, aby uznać je za niepodobne do siebie.
  8.   Właściciele znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  zgłoszonych przed dniem 22 czerwca 2012 r., które zostały zarejestrowane wyłącznie w odniesieniu do całego nagłówka klasyfikacji nicejskiej, mogą oświadczyć, że ich intencją w dniu dokonania zgłoszenia było uzyskanie ochrony w stosunku do towarów lub usług wykraczających poza towary lub usługi objęte dosłownym znaczeniem nagłówka danej klasy, pod warunkiem że tak oznaczone towary lub usługi znajdują się w alfabetycznym wykazie dla danej klasy w edycji klasyfikacji nicejskiej obowiązującej w dniu dokonania zgłoszenia. [Popr. 34]

  Oświadczenie takie jest składane w Agencji w terminie czterech

  sześciu
  miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i wskazuje w sposób jasny, dokładny i szczegółowy towary i usługi inne niż te wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem określeń nagłówków klasyfikacyjnych, pierwotnie objętych zamiarem właściciela. Agencja podejmuje stosowne środki w celu dokonania zmian rejestru. Możliwość ta pozostaje bez uszczerbku dla stosowania art. 15, art. 42 ust. 2, art. 51 ust. 1 lit. a) i art. 57 ust. 2. [Popr. 35]

  Uznaje się, że znak towarowy
  Unii Europejskiej
  , w odniesieniu do którego nie złożono żadnego oświadczenia w terminie, o którym mowa w akapicie drugim, obejmuje, po upływie tego terminu, jedynie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem określeń zawartych w nagłówku danej klasy.


  8a.
     
  W przypadku dokonania zmiany w rejestrze wyłączne prawa wynikające ze znaku towarowego Unii Europejskiej na mocy art. 9 nie uniemożliwiają żadnej stronie trzeciej dalszego używania znaku towarowego w odniesieniu do towarów i usług w przypadku i w zakresie, w jakim:










  a) | używanie znaku towarowego dotyczącego tych towarów i usług rozpoczęło się przed dokonaniem zmiany w rejestrze, oraz |
| --- | --- | --- |

28)

art. 28 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 28

Oznaczenie tożsamości i klasyfikacja towarów i usług

1.   Towary i usługi, w stosunku do których wnioskuje się o rejestrację, klasyfikuje się zgodnie z systemem klasyfikacji ustanowionym Porozumieniem nicejskim dotyczącym międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r. (zwanym dalej »klasyfikacją nicejską«).

2.   Zgłaszający wskazuje towary i usługi, w odniesieniu do których wnioskuje o ochronę znaku towarowego, z odpowiednią jasnością i precyzją, aby umożliwić właściwym organom i podmiotom gospodarczym, wyłącznie na tej podstawie, określenie zakresu wnioskowanej ochrony. Wykaz towarów i usług dopuszcza klasyfikację każdej pozycji wyłącznie do jednej klasy klasyfikacji nicejskiej.

3.   Do celów ust. 2 dopuszcza się użycie ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych klasyfikacji nicejskiej lub innych ogólnych terminów, pod warunkiem że spełniają one wymagane standardy jasności i precyzji.

4.   Agencja odrzuca zgłoszenie w odniesieniu do oznaczeń lub terminów, które są niejasne lub nieprecyzyjne, jeśli zgłaszający nie zaproponuje możliwego do przyjęcia brzmienia tych terminów w terminie ustalonym w tym celu przez Agencję.

5.   Użycie ogólnych terminów, w tym ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych klasyfikacji nicejskiej, interpretuje się jako obejmujące wyłącznie wszystkie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego określenia lub terminu. Użycia tych terminów lub określeń nie można interpretować w sposób sugerujący, że obejmują one zastrzeżenie dotyczące towarów lub usług, którego nie można w ten sposób rozumieć.

6.   Jeżeli zgłaszający wnioskuje o rejestrację do więcej niż jednej klasy, towary i usługi grupuje się

  grupuje on
  według klas klasyfikacji nicejskiej, przy czym każda grupa poprzedzana jest numerem klasy, do której należy dana grupa towarów lub usług, i prezentowana

  prezentuje je
  według kolejności klas. [Popr. 33]

7.   Klasyfikacja towarów i usług służy wyłącznie celom administracyjnym. Figurowanie towarów i usług w tej samej klasie według klasyfikacji nicejskiej nie stanowi podstawy, aby uznać je za podobne do siebie, a figurowanie towarów i usług w różnych klasach według klasyfikacji nicejskiej nie stanowi podstawy, aby uznać je za niepodobne do siebie.

8.   Właściciele znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  zgłoszonych przed dniem 22 czerwca 2012 r., które zostały zarejestrowane wyłącznie w odniesieniu do całego nagłówka klasyfikacji nicejskiej, mogą oświadczyć, że ich intencją w dniu dokonania zgłoszenia było uzyskanie ochrony w stosunku do towarów lub usług wykraczających poza towary lub usługi objęte dosłownym znaczeniem nagłówka danej klasy, pod warunkiem że tak oznaczone towary lub usługi znajdują się w alfabetycznym wykazie dla danej klasy w edycji klasyfikacji nicejskiej obowiązującej w dniu dokonania zgłoszenia. [Popr. 34]

Oświadczenie takie jest składane w Agencji w terminie czterech

  sześciu
  miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i wskazuje w sposób jasny, dokładny i szczegółowy towary i usługi inne niż te wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem określeń nagłówków klasyfikacyjnych, pierwotnie objętych zamiarem właściciela. Agencja podejmuje stosowne środki w celu dokonania zmian rejestru. Możliwość ta pozostaje bez uszczerbku dla stosowania art. 15, art. 42 ust. 2, art. 51 ust. 1 lit. a) i art. 57 ust. 2. [Popr. 35]

Uznaje się, że znak towarowy
  Unii Europejskiej
  , w odniesieniu do którego nie złożono żadnego oświadczenia w terminie, o którym mowa w akapicie drugim, obejmuje, po upływie tego terminu, jedynie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem określeń zawartych w nagłówku danej klasy.

8a.
     
  W przypadku dokonania zmiany w rejestrze wyłączne prawa wynikające ze znaku towarowego Unii Europejskiej na mocy art. 9 nie uniemożliwiają żadnej stronie trzeciej dalszego używania znaku towarowego w odniesieniu do towarów i usług w przypadku i w zakresie, w jakim:

a)

używanie znaku towarowego dotyczącego tych towarów i usług rozpoczęło się przed dokonaniem zmiany w rejestrze, oraz

| b) | używanie znaku towarowego w odniesieniu do tych towarów i usług nie naruszało praw przysługujących właścicielowi w oparciu o dosłowne znaczenie rejestrowania towarów i usług odnotowanych w rejestrze w tym czasie. |
| --- | --- |

b)

używanie znaku towarowego w odniesieniu do tych towarów i usług nie naruszało praw przysługujących właścicielowi w oparciu o dosłowne znaczenie rejestrowania towarów i usług odnotowanych w rejestrze w tym czasie.

Ponadto zmiana wykazu towarów i usług odnotowanych w rejestrze nie uprawnia właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej do zgłoszenia sprzeciwu względem zgłoszonego później znaku towarowego ani do złożenia wniosku o stwierdzenie unieważnienia w przypadku i w zakresie, w jakim:

| a) | przed wprowadzeniem zmiany do rejestru zgłoszony później znak towarowy dotyczący towarów lub usług był już wykorzystywany lub złożone zostało zgłoszenie o jego zarejestrowanie, oraz |
| --- | --- |

a)

przed wprowadzeniem zmiany do rejestru zgłoszony później znak towarowy dotyczący towarów lub usług był już wykorzystywany lub złożone zostało zgłoszenie o jego zarejestrowanie, oraz

| b) | używanie znaku towarowego w odniesieniu do tych towarów i usług nie naruszało i nie naruszyłoby praw przysługujących właścicielowi w oparciu o dosłowne znaczenie rejestrowania towarów i usług odnotowanych w rejestrze w tym czasie.
  ”; [Popr. 36] |
| --- | --- |

b)

używanie znaku towarowego w odniesieniu do tych towarów i usług nie naruszało i nie naruszyłoby praw przysługujących właścicielowi w oparciu o dosłowne znaczenie rejestrowania towarów i usług odnotowanych w rejestrze w tym czasie.
  ”; [Popr. 36]

| 29) | w art. 29 ust. 5 dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „W razie konieczności dyrektor wykonawczy Agencji zwraca się do Komisji o rozważenie skierowania

  skierowanie
  zapytania w celu ustalenia, czy państwo w rozumieniu pierwszego zdania przyznaje takie traktowanie na zasadzie wzajemności.”; [Popr. 37] |
| --- | --- |

29)

w art. 29 ust. 5 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W razie konieczności dyrektor wykonawczy Agencji zwraca się do Komisji o rozważenie skierowania

  skierowanie
  zapytania w celu ustalenia, czy państwo w rozumieniu pierwszego zdania przyznaje takie traktowanie na zasadzie wzajemności.”; [Popr. 37]

| 30) | art. 30 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 30
  Zastrzeżenie pierwszeństwa
  1.   Zastrzeżenia pierwszeństwa dokonuje się jednocześnie z dokonaniem zgłoszenia

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  i zawiera ono datę, numer i państwo, w którym dokonano wcześniejszego zgłoszenia.
  Zgłaszający składa egzemplarz poprzedniego zgłoszenia w terminie trzech miesięcy od daty dokonania zgłoszenia. W przypadku gdy poprzednie zgłoszenie jest zgłoszeniem znaku towarowego Unii Europejskiej, Agencja z urzędu dołącza do akt egzemplarz poprzedniego zgłoszenia. [Popr. 38]

  2.   Dyrektor wykonawczy Agencji może postanowić, że dodatkowe informacje i dokumentacja, które mają zostać przedstawione przez zgłaszającego w zastrzeżeniu pierwszeństwa, mogą nie obejmować wszystkich informacji wymaganych zgodnie z przepisami przyjętymi zgodnie z art. 35a lit. d), pod warunkiem że wymagana informacja jest dostępna dla Agencji z innego źródła.”; |
| --- | --- |

30)

art. 30 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 30

Zastrzeżenie pierwszeństwa

1.   Zastrzeżenia pierwszeństwa dokonuje się jednocześnie z dokonaniem zgłoszenia

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  i zawiera ono datę, numer i państwo, w którym dokonano wcześniejszego zgłoszenia.
  Zgłaszający składa egzemplarz poprzedniego zgłoszenia w terminie trzech miesięcy od daty dokonania zgłoszenia. W przypadku gdy poprzednie zgłoszenie jest zgłoszeniem znaku towarowego Unii Europejskiej, Agencja z urzędu dołącza do akt egzemplarz poprzedniego zgłoszenia. [Popr. 38]

2.   Dyrektor wykonawczy Agencji może postanowić, że dodatkowe informacje i dokumentacja, które mają zostać przedstawione przez zgłaszającego w zastrzeżeniu pierwszeństwa, mogą nie obejmować wszystkich informacji wymaganych zgodnie z przepisami przyjętymi zgodnie z art. 35a lit. d), pod warunkiem że wymagana informacja jest dostępna dla Agencji z innego źródła.”;

| 31) | w art. 33 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „Zastrzeżenia pierwszeństwa dokonuje się jednocześnie z dokonaniem zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  .”; |
| --- | --- | --- |

31)

w art. 33 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Zastrzeżenia pierwszeństwa dokonuje się jednocześnie z dokonaniem zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  .”;

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Zgłaszający, który zamierza zastrzec pierwszeństwo zgodnie z ust. 1, przedstawia dowody, że wystawione towary lub usługi były oznaczone zgłaszanym znakiem.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Zgłaszający, który zamierza zastrzec pierwszeństwo zgodnie z ust. 1, przedstawia dowody, że wystawione towary lub usługi były oznaczone zgłaszanym znakiem.”;

| 32) | art. 34 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Starszeństwo zastrzeżone dla znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  wygasa, jeżeli stwierdzono nieważność lub wygaśnięcie wcześniejszego znaku towarowego, którego starszeństwo zastrzeżono. Jeżeli stwierdzono wygaśnięcie wcześniejszego znaku towarowego, starszeństwo wygasa, pod warunkiem że wygaśnięcie stało się skuteczne przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  .”; |
| --- | --- |

32)

art. 34 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Starszeństwo zastrzeżone dla znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  wygasa, jeżeli stwierdzono nieważność lub wygaśnięcie wcześniejszego znaku towarowego, którego starszeństwo zastrzeżono. Jeżeli stwierdzono wygaśnięcie wcześniejszego znaku towarowego, starszeństwo wygasa, pod warunkiem że wygaśnięcie stało się skuteczne przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  .”;

| 33) | w tytule III dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 5
  Przekazanie uprawnień
  Artykuł 35a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:






  a) | środki i zasady dokonania zgłoszenia Agencji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 25; |
| --- | --- | --- |

33)

w tytule III dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 5

Przekazanie uprawnień

Artykuł 35a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:

a)

środki i zasady dokonania zgłoszenia Agencji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 25;

| b) | szczegóły dotyczące
  formalnej
  treści zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  określonej w art. 26 ust. 1, rodzaju opłat należnych za zgłoszenie, o których mowa w art. 26 ust. 2, w tym liczby klas towarów i usług podlegających tym opłatom, a także warunków formalnych zgłoszenia, o których mowa w art. 26 ust. 3; [Popr. 39] |
| --- | --- |

b)

szczegóły dotyczące
  formalnej
  treści zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  określonej w art. 26 ust. 1, rodzaju opłat należnych za zgłoszenie, o których mowa w art. 26 ust. 2, w tym liczby klas towarów i usług podlegających tym opłatom, a także warunków formalnych zgłoszenia, o których mowa w art. 26 ust. 3; [Popr. 39]

| c) | procedury ustalania wzajemności w zgodnie z art. 29 ust. 5; |
| --- | --- |

c)

procedury ustalania wzajemności w zgodnie z art. 29 ust. 5;

| d) | procedurę i przepisy dotyczące informacji i dokumentacji w celu zastrzeżenia pierwszeństwa z wcześniejszego zgłoszenia zgodnie z art. 30; |
| --- | --- |

d)

procedurę i przepisy dotyczące informacji i dokumentacji w celu zastrzeżenia pierwszeństwa z wcześniejszego zgłoszenia zgodnie z art. 30;

| e) | procedurę i przepisy dotyczące dowodów w celu zastrzeżenia pierwszeństwa z wystawienia zgodnie z art. 33 ust. 1 |
| --- | --- |

e)

procedurę i przepisy dotyczące dowodów w celu zastrzeżenia pierwszeństwa z wystawienia zgodnie z art. 33 ust. 1

| f) | procedury zastrzeżenia starszeństwa krajowego znaku towarowego zgodnie z art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1.”; |
| --- | --- |

f)

procedury zastrzeżenia starszeństwa krajowego znaku towarowego zgodnie z art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1.”;

| 34) | art. 36 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | zgłoszenie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  spełnia wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu oraz wymogi formalne, o których mowa w art. 26 ust. 3.”; |
| --- | --- | --- |

34)

art. 36 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

zgłoszenie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  spełnia wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu oraz wymogi formalne, o których mowa w art. 26 ust. 3.”;

| 35) | w art. 37 skreśla się ust. 2; |
| --- | --- |

35)

w art. 37 skreśla się ust. 2;

| 36) | w tytule IV skreśla się sekcję 2; |
| --- | --- |

36)

w tytule IV skreśla się sekcję 2;

| 37) | w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   W przypadku gdy spełnione są wymogi, jakim musi odpowiadać zgłoszenie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , zgłoszenie publikowane jest do celów art. 42 w zakresie, w jakim nie zostało odrzucone na podstawie art. 37. Publikacja zgłoszenia pozostaje bez uszczerbku dla informacji udostępnionych już opinii publicznej w inny sposób zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i zgodnie z aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- | --- |

37)

w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku gdy spełnione są wymogi, jakim musi odpowiadać zgłoszenie znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , zgłoszenie publikowane jest do celów art. 42 w zakresie, w jakim nie zostało odrzucone na podstawie art. 37. Publikacja zgłoszenia pozostaje bez uszczerbku dla informacji udostępnionych już opinii publicznej w inny sposób zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i zgodnie z aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   Agencja poprawia wszelkie błędy i pomyłki w publikacji zgłoszenia.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Agencja poprawia wszelkie błędy i pomyłki w publikacji zgłoszenia.”;

| 38) | art. 40 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 40
  Uwagi stron trzecich
  1.   Każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub organ reprezentujący wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów może przekazać do Agencji uwagi na piśmie, wskazując, w oparciu o które podstawy zgodnie z art. 5 i 7 znak towarowy nie może zostać zarejestrowany z urzędu.
  Podmioty te nie mogą być stronami w postępowaniu przed Agencją.
  2.   Uwagi stron trzecich przekazywane są przed upływem terminu wniesienia sprzeciwu lub, jeżeli zgłoszono sprzeciw wobec znaku towarowego, przed podjęciem ostatecznej decyzji co do sprzeciwu.
  3.   Przekazanie uwag, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla prawa Agencji do ponownego wszczęcia, z jej własnej inicjatywy, w stosownym wypadku, badania bezwzględnych podstaw w dowolnym momencie przed rejestracją.
  4.   Uwagi, o których mowa w ust. 1, przekazywane są zgłaszającemu, który może się do nich ustosunkować.”; |
| --- | --- |

38)

art. 40 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 40

Uwagi stron trzecich

1.   Każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub organ reprezentujący wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów może przekazać do Agencji uwagi na piśmie, wskazując, w oparciu o które podstawy zgodnie z art. 5 i 7 znak towarowy nie może zostać zarejestrowany z urzędu.

Podmioty te nie mogą być stronami w postępowaniu przed Agencją.

2.   Uwagi stron trzecich przekazywane są przed upływem terminu wniesienia sprzeciwu lub, jeżeli zgłoszono sprzeciw wobec znaku towarowego, przed podjęciem ostatecznej decyzji co do sprzeciwu.

3.   Przekazanie uwag, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla prawa Agencji do ponownego wszczęcia, z jej własnej inicjatywy, w stosownym wypadku, badania bezwzględnych podstaw w dowolnym momencie przed rejestracją.

4.   Uwagi, o których mowa w ust. 1, przekazywane są zgłaszającemu, który może się do nich ustosunkować.”;

| 39) | art. 41 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Sprzeciw sporządza się w formie pisemnej i określa on podstawy, na jakich jest oparty. Sprzeciw uznaje się za prawidłowo wniesiony dopiero po uiszczeniu opłaty.
  4.   W terminie wyznaczonym przez Agencję osoba wnosząca sprzeciw przedstawia stan faktyczny, dowody i argumenty na poparcie swojego stanowiska.”; |
| --- | --- |

39)

art. 41 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Sprzeciw sporządza się w formie pisemnej i określa on podstawy, na jakich jest oparty. Sprzeciw uznaje się za prawidłowo wniesiony dopiero po uiszczeniu opłaty.

4.   W terminie wyznaczonym przez Agencję osoba wnosząca sprzeciw przedstawia stan faktyczny, dowody i argumenty na poparcie swojego stanowiska.”;

| 40) | w art. 42 ust. 2 zdanie pierwsze sformułowanie „w okresie pięciu lat poprzedzających publikację” otrzymuje brzmienie „w okresie pięciu lat poprzedzających datę dokonania zgłoszenia lub datę pierwszeństwa”;:


  „2.
     
  Na wniosek zgłaszającego właściciel wcześniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej, który zgłosił sprzeciw, przedstawia dowód, że w okresie pięciu lat poprzedzających datę zgłoszenia lub datę pierwszeństwa znaku towarowego Unii Europejskiej wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był rzeczywiście używany w Unii w odniesieniu do towarów lub usług, dla których jest on zarejestrowany i które przytacza on jako uzasadnienie swojego sprzeciwu, lub że istnieją usprawiedliwione powody nieużywania znaku, pod warunkiem że wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był w tym terminie zarejestrowany od co najmniej pięciu lat. Wobec braku takiego dowodu sprzeciw odrzuca się. Jeżeli wcześniejszy znak Unii Europejskiej był używany tylko dla części towarów lub usług, dla których jest on zarejestrowany, do celów rozpatrywania sprzeciwu uznawany jest on za zarejestrowany tylko dla tej części towarów lub usług.”; [Popr. 40] |
| --- | --- |

40)

w art. 42 ust. 2 zdanie pierwsze sformułowanie „w okresie pięciu lat poprzedzających publikację” otrzymuje brzmienie „w okresie pięciu lat poprzedzających datę dokonania zgłoszenia lub datę pierwszeństwa”;:

„2.
     
  Na wniosek zgłaszającego właściciel wcześniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej, który zgłosił sprzeciw, przedstawia dowód, że w okresie pięciu lat poprzedzających datę zgłoszenia lub datę pierwszeństwa znaku towarowego Unii Europejskiej wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był rzeczywiście używany w Unii w odniesieniu do towarów lub usług, dla których jest on zarejestrowany i które przytacza on jako uzasadnienie swojego sprzeciwu, lub że istnieją usprawiedliwione powody nieużywania znaku, pod warunkiem że wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był w tym terminie zarejestrowany od co najmniej pięciu lat. Wobec braku takiego dowodu sprzeciw odrzuca się. Jeżeli wcześniejszy znak Unii Europejskiej był używany tylko dla części towarów lub usług, dla których jest on zarejestrowany, do celów rozpatrywania sprzeciwu uznawany jest on za zarejestrowany tylko dla tej części towarów lub usług.”; [Popr. 40]

| 41) | w art. 44 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | przed nadaniem przez Agencję daty dokonania zgłoszenia, o której mowa w art. 27, i w przed upływem terminu wniesienia sprzeciwu przewidzianego w art. 41 ust. 1.”; |
| --- | --- | --- | --- |

41)

w art. 44 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

przed nadaniem przez Agencję daty dokonania zgłoszenia, o której mowa w art. 27, i w przed upływem terminu wniesienia sprzeciwu przewidzianego w art. 41 ust. 1.”;

| b) | skreśla się ust. 3; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 3;

| 42) | art. 45 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 45
  Rejestracja
  1.   W przypadku gdy zgłoszenie spełnia wymagania niniejszego rozporządzenia i jeżeli nie został wniesiony żaden sprzeciw w terminie określonym art. 41 ust. 1 lub jeżeli sprzeciw został odrzucony na podstawie ostatecznej decyzji, znak towarowy jest rejestrowany jako znak towarowy
  Unii Europejskiej
  . Rejestracja jest publikowana.
  2.   Agencja wydaje świadectwo rejestracji. Świadectwo może zostać wydane drogą elektroniczną.
  3.   Właściciel zarejestrowanego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  posiada prawo do używania – w odniesieniu do towarów i usług objętych rejestracją – symbolu znajdującego się obok znaku towarowego, świadczącego o tym, że dany znak towarowy został zarejestrowany w Unii, tylko jeżeli rejestracja pozostaje ważna. Dokładną konfigurację tego symbolu ustala dyrektor wykonawczy agencji.
  4.   Zarejestrowany znak towarowy nie może być używany przez osoby inne niż właściciel znaku lub bez jego uprzedniej zgody. Właściciel znaku towarowego nie może używać symbolu znaku towarowego przed zarejestrowaniem znaku towarowego lub po wygaśnięciu, unieważnieniu, upływie terminu ważności lub zrzeczeniu się znaku towarowego.”; |
| --- | --- |

42)

art. 45 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 45

Rejestracja

1.   W przypadku gdy zgłoszenie spełnia wymagania niniejszego rozporządzenia i jeżeli nie został wniesiony żaden sprzeciw w terminie określonym art. 41 ust. 1 lub jeżeli sprzeciw został odrzucony na podstawie ostatecznej decyzji, znak towarowy jest rejestrowany jako znak towarowy
  Unii Europejskiej
  . Rejestracja jest publikowana.

2.   Agencja wydaje świadectwo rejestracji. Świadectwo może zostać wydane drogą elektroniczną.

3.   Właściciel zarejestrowanego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  posiada prawo do używania – w odniesieniu do towarów i usług objętych rejestracją – symbolu znajdującego się obok znaku towarowego, świadczącego o tym, że dany znak towarowy został zarejestrowany w Unii, tylko jeżeli rejestracja pozostaje ważna. Dokładną konfigurację tego symbolu ustala dyrektor wykonawczy agencji.

4.   Zarejestrowany znak towarowy nie może być używany przez osoby inne niż właściciel znaku lub bez jego uprzedniej zgody. Właściciel znaku towarowego nie może używać symbolu znaku towarowego przed zarejestrowaniem znaku towarowego lub po wygaśnięciu, unieważnieniu, upływie terminu ważności lub zrzeczeniu się znaku towarowego.”;

| 43) | w tytule IV dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 7
  Przekazanie uprawnień
  Artykuł 45a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:






  a) | procedurę badania zgodności z warunkami nadania daty zgłoszenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. a), i z warunkami formalnymi, o których mowa w art. 26 ust. 3, oraz procedurę weryfikacji uiszczenia opłat uzależnionych od ilości klas, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. c); |
| --- | --- | --- |

43)

w tytule IV dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 7

Przekazanie uprawnień

Artykuł 45a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:

a)

procedurę badania zgodności z warunkami nadania daty zgłoszenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. a), i z warunkami formalnymi, o których mowa w art. 26 ust. 3, oraz procedurę weryfikacji uiszczenia opłat uzależnionych od ilości klas, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. c);

| b) | procedurę badania bezwzględnych podstaw odmowy, o których mowa w art. 37; |
| --- | --- |

b)

procedurę badania bezwzględnych podstaw odmowy, o których mowa w art. 37;

| c) | szczegółowe informacje, które musi zawierać publikacja zgłoszenia, o którym mowa w art. 39 ust. 1, |
| --- | --- |

c)

szczegółowe informacje, które musi zawierać publikacja zgłoszenia, o którym mowa w art. 39 ust. 1,

| d) | procedurę poprawiania błędów i pomyłek w publikacjach zgłoszeń znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 39 ust. 3; |
| --- | --- |

d)

procedurę poprawiania błędów i pomyłek w publikacjach zgłoszeń znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 39 ust. 3;

| e) | procedurę przedkładania uwag przez strony trzecie zgodnie z art. 40; |
| --- | --- |

e)

procedurę przedkładania uwag przez strony trzecie zgodnie z art. 40;

| f) | szczegóły dotyczące procedury wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwu zgodnie z w art. 41 i 42; |
| --- | --- |

f)

szczegóły dotyczące procedury wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwu zgodnie z w art. 41 i 42;

| g) | procedury regulujące zmianę zgłoszenia zgodnie z art. 43 ust. 2 oraz podziału zgłoszenia zgodnie z art. 44; |
| --- | --- |

g)

procedury regulujące zmianę zgłoszenia zgodnie z art. 43 ust. 2 oraz podziału zgłoszenia zgodnie z art. 44;

| h) | dane szczegółowe, które muszą zostać wpisane do rejestru podczas rejestracji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  i zasady publikacji rejestracji, o których mowa w art. 45 ust. 1, oraz treść świadectwa rejestracji, o którym mowa w art. 45 ust. 2, i warunki jego wydania.”; |
| --- | --- |

h)

dane szczegółowe, które muszą zostać wpisane do rejestru podczas rejestracji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  i zasady publikacji rejestracji, o których mowa w art. 45 ust. 1, oraz treść świadectwa rejestracji, o którym mowa w art. 45 ust. 2, i warunki jego wydania.”;

| 43a) | w art. 47 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „1a.
     
  Na opłatę uiszczaną za przedłużenie znaku towarowego Unii Europejskiej składają się:










  a) | opłata podstawowa; |
| --- | --- | --- |

43a)

w art. 47 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.
     
  Na opłatę uiszczaną za przedłużenie znaku towarowego Unii Europejskiej składają się:

a)

opłata podstawowa;

| b) | opłaty klasowe dla klas powyżej pierwszej klasy, w odniesieniu do której wnioskuje się o przedłużenie; oraz |
| --- | --- |

b)

opłaty klasowe dla klas powyżej pierwszej klasy, w odniesieniu do której wnioskuje się o przedłużenie; oraz

| c) | w stosownych przypadkach dodatkowa opłata za opóźnioną płatność opłaty za przedłużenie lub za opóźnione złożenie wniosku o przedłużenie zgodnie z ust. 3”; [Popr. 41] |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach dodatkowa opłata za opóźnioną płatność opłaty za przedłużenie lub za opóźnione złożenie wniosku o przedłużenie zgodnie z ust. 3”; [Popr. 41]

| 44) | w art. 49 skreśla się ust. 3; |
| --- | --- |

44)

w art. 49 skreśla się ust. 3;

| 45) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 49a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:






  a) | proceduralne warunki

  procedurę
  przedłużenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  na podstawie art. 47, w tym rodzaj opłat, które należy uiścić; [Popr. 42] |
| --- | --- | --- |

45)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 49a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:

a)

proceduralne warunki

  procedurę
  przedłużenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  na podstawie art. 47, w tym rodzaj opłat, które należy uiścić; [Popr. 42]

| b) | procedurę regulującą zmianę rejestracji
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  przewidzianą w art. 48 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

procedurę regulującą zmianę rejestracji
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  przewidzianą w art. 48 ust. 2;

| c) | procedurę regulującą podział rejestracji
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  przewidziany w art. 49.”; |
| --- | --- |

c)

procedurę regulującą podział rejestracji
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  przewidziany w art. 49.”;

| 46) | art. 50 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
  „2.   Zrzeczenie się znaku towarowego przez właściciela zgłasza się do Agencji w formie pisemnej. Staje się ono skuteczne z chwilą wpisu do rejestru. Ważność zrzeczenia się znaku towarowego

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  , które zgłoszono do Agencji po złożeniu wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia
  lub unieważnienia
  tego znaku towarowego zgodnie z art. 56 ust. 1, jest uwarunkowane ostatecznym odrzuceniem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub
  unieważnienia bądź
  jego wycofaniem.”; [Popr. 43]

  „3.   Zrzeczenie się wpisuje się do rejestru tylko za zgodą właściciela prawa wpisanego do rejestru. Jeżeli licencja jest wpisania do rejestru, zrzeczenie się wpisuje się do rejestru tylko w przypadku, gdy właściciel znaku udowodni, że powiadomił licencjobiorcę o swoim zamiarze zrzeczenia się znaku towarowego; wpisu takiego dokonuje się po upływie terminu ustalonego zgodnie z art. 57a lit. a)

  trzech miesięcy od dnia, w którym Agencja zostanie przekonana przez właściciela znaku towarowego o tym, że powiadomił on licencjobiorcę o swoim zamiarze zrzeczenia się tego znaku
  .”; [Popr. 44] |
| --- | --- |

46)

art. 50 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.   Zrzeczenie się znaku towarowego przez właściciela zgłasza się do Agencji w formie pisemnej. Staje się ono skuteczne z chwilą wpisu do rejestru. Ważność zrzeczenia się znaku towarowego

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  , które zgłoszono do Agencji po złożeniu wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia
  lub unieważnienia
  tego znaku towarowego zgodnie z art. 56 ust. 1, jest uwarunkowane ostatecznym odrzuceniem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub
  unieważnienia bądź
  jego wycofaniem.”; [Popr. 43]

„3.   Zrzeczenie się wpisuje się do rejestru tylko za zgodą właściciela prawa wpisanego do rejestru. Jeżeli licencja jest wpisania do rejestru, zrzeczenie się wpisuje się do rejestru tylko w przypadku, gdy właściciel znaku udowodni, że powiadomił licencjobiorcę o swoim zamiarze zrzeczenia się znaku towarowego; wpisu takiego dokonuje się po upływie terminu ustalonego zgodnie z art. 57a lit. a)

  trzech miesięcy od dnia, w którym Agencja zostanie przekonana przez właściciela znaku towarowego o tym, że powiadomił on licencjobiorcę o swoim zamiarze zrzeczenia się tego znaku
  .”; [Popr. 44]

| 47) | w art. 53 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
  „Warunki określone w lit. a), b) i c) akapitu pierwszego muszą być spełnione w dniu dokonania zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  .”; |
| --- | --- |

47)

w art. 53 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Warunki określone w lit. a), b) i c) akapitu pierwszego muszą być spełnione w dniu dokonania zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  .”;

| 48) | w art. 54 ust. 1 i 2 skreśla się słowa „ani sprzeciwiać się używaniu późniejszego znaku”;

  otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Właściciel znaku towarowego Unii Europejskiej, który przyzwalał przez pięć następujących po sobie lat na używanie późniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej w Unii i był świadomy tego używania, nie może wnosić na podstawie wcześniejszego znaku towarowego [...] o stwierdzenie nieważności późniejszego znaku [...] w odniesieniu do towarów lub usług, dla których późniejszy znak był używany, chyba że zgłoszenia późniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej dokonano w złej wierze.




  2.
     
  W przypadku gdy właściciel wcześniejszego krajowego znaku towarowego określonego w art. 8 ust. 2 lub innego wcześniejszego znaku określonego w art. 8 ust. 4 przyzwalał przez pięć następujących po sobie lat na używanie późniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej w państwie członkowskim, w którym wcześniejszy znak towarowy lub inne wcześniejsze oznaczenie było chronione i był świadomy tego używania, nie może wnosić na podstawie wcześniejszego znaku towarowego lub innego wcześniejszego oznaczenia o stwierdzenie nieważności późniejszego znaku [...] w odniesieniu do towarów lub usług, dla których późniejszy znak był używany, chyba że zgłoszenia późniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej dokonano w złej wierze.”; [Popr. 45] |
| --- | --- |

48)

w art. 54 ust. 1 i 2 skreśla się słowa „ani sprzeciwiać się używaniu późniejszego znaku”;

  otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Właściciel znaku towarowego Unii Europejskiej, który przyzwalał przez pięć następujących po sobie lat na używanie późniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej w Unii i był świadomy tego używania, nie może wnosić na podstawie wcześniejszego znaku towarowego [...] o stwierdzenie nieważności późniejszego znaku [...] w odniesieniu do towarów lub usług, dla których późniejszy znak był używany, chyba że zgłoszenia późniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej dokonano w złej wierze.

2.
     
  W przypadku gdy właściciel wcześniejszego krajowego znaku towarowego określonego w art. 8 ust. 2 lub innego wcześniejszego znaku określonego w art. 8 ust. 4 przyzwalał przez pięć następujących po sobie lat na używanie późniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej w państwie członkowskim, w którym wcześniejszy znak towarowy lub inne wcześniejsze oznaczenie było chronione i był świadomy tego używania, nie może wnosić na podstawie wcześniejszego znaku towarowego lub innego wcześniejszego oznaczenia o stwierdzenie nieważności późniejszego znaku [...] w odniesieniu do towarów lub usług, dla których późniejszy znak był używany, chyba że zgłoszenia późniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej dokonano w złej wierze.”; [Popr. 45]

| 49) | w art. 56 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 lit. c) słowa „zgodnie z ustawodawstwem odpowiedniego państwa członkowskiego” zastępuje się słowami „zgodnie prawodawstwem Unii lub ustawodawstwem odpowiedniego państwa członkowskiego”; |
| --- | --- | --- |

49)

w art. 56 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 lit. c) słowa „zgodnie z ustawodawstwem odpowiedniego państwa członkowskiego” zastępuje się słowami „zgodnie prawodawstwem Unii lub ustawodawstwem odpowiedniego państwa członkowskiego”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności jest niedopuszczalny, jeżeli wniosek odnoszący się do tego samego przedmiotu i podstawy roszczenia oraz dotyczący tych samych stron, został rozstrzygnięty. co do przedmiotu, przez Agencję lub sąd w sprawach znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , o którym mowa w art. 95, i jeżeli decyzja Agencji lub decyzja Sądu w sprawie danego zgłoszenia stały się prawomocne.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności jest niedopuszczalny, jeżeli wniosek odnoszący się do tego samego przedmiotu i podstawy roszczenia oraz dotyczący tych samych stron, został rozstrzygnięty. co do przedmiotu, przez Agencję lub sąd w sprawach znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , o którym mowa w art. 95, i jeżeli decyzja Agencji lub decyzja Sądu w sprawie danego zgłoszenia stały się prawomocne.”;

| 50) | w art. 57 ust. 2 zdanie drugie słowa „zostało opublikowane” zastępuje się słowami „zostało dokonane lub w dacie pierwszeństwa


  znaku towarowego Unii Europejskiej

  ”;
  otrzymuje brzmienie:


  „
  2.
     
  Na wniosek właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej właściciel wcześniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej, będący stroną w postępowaniu o unieważnienie, przedstawia dowód, że w okresie pięciu lat poprzedzających datę złożenia wniosku o unieważnienie wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był rzeczywiście używany w Unii w związku z towarami lub usługami, dla których został on zarejestrowany i które przytacza on jako uzasadnienie swojego wniosku, lub że istnieją usprawiedliwione powody nieużywania znaku, pod warunkiem że wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był zarejestrowany w tym momencie od co najmniej pięciu lat. Jeżeli w dniu, w którym zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej zostało dokonane lub w którym przypada data pierwszeństwa znaku towarowego Unii Europejskiej wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był zarejestrowany od co najmniej pięciu lat, właściciel wcześniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej przedstawia dowód, że warunki określone w art. 42 ust. 2 były na ten dzień spełnione. Wobec braku takiego dowodu wniosek o unieważnienie odrzuca się. Jeżeli wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej używany był tylko w odniesieniu do części towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, uznawany jest, do celu rozpatrywania wniosku o unieważnienie za zarejestrowany tylko dla tej części towarów i usług.”; [Popr. 46] |
| --- | --- |

50)

w art. 57 ust. 2 zdanie drugie słowa „zostało opublikowane” zastępuje się słowami „zostało dokonane lub w dacie pierwszeństwa


  znaku towarowego Unii Europejskiej

  ”;
  otrzymuje brzmienie:

„
  2.
     
  Na wniosek właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej właściciel wcześniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej, będący stroną w postępowaniu o unieważnienie, przedstawia dowód, że w okresie pięciu lat poprzedzających datę złożenia wniosku o unieważnienie wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był rzeczywiście używany w Unii w związku z towarami lub usługami, dla których został on zarejestrowany i które przytacza on jako uzasadnienie swojego wniosku, lub że istnieją usprawiedliwione powody nieużywania znaku, pod warunkiem że wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był zarejestrowany w tym momencie od co najmniej pięciu lat. Jeżeli w dniu, w którym zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej zostało dokonane lub w którym przypada data pierwszeństwa znaku towarowego Unii Europejskiej wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej był zarejestrowany od co najmniej pięciu lat, właściciel wcześniejszego znaku towarowego Unii Europejskiej przedstawia dowód, że warunki określone w art. 42 ust. 2 były na ten dzień spełnione. Wobec braku takiego dowodu wniosek o unieważnienie odrzuca się. Jeżeli wcześniejszy znak towarowy Unii Europejskiej używany był tylko w odniesieniu do części towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, uznawany jest, do celu rozpatrywania wniosku o unieważnienie za zarejestrowany tylko dla tej części towarów i usług.”; [Popr. 46]

| 51) | w tytule VI dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 6
  Przekazanie uprawnień
  Artykuł 57a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:






  a) | procedury regulujące zrzeczenie się
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  określone w art. 50, w tym termin, o którym mowa w ust. 3 wspomnianego artykułu; [Popr. 47] |
| --- | --- | --- |

51)

w tytule VI dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 6

Przekazanie uprawnień

Artykuł 57a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:

a)

procedury regulujące zrzeczenie się
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  określone w art. 50, w tym termin, o którym mowa w ust. 3 wspomnianego artykułu; [Popr. 47]

| b) | procedury regulujące stwierdzenie wygaśnięcia i unieważnienie
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , o których mowa w art. 56 i 57.”; |
| --- | --- |

b)

procedury regulujące stwierdzenie wygaśnięcia i unieważnienie
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , o których mowa w art. 56 i 57.”;

| 52) | art. 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Od decyzji wszystkich instancji decyzyjnych Agencji wymienionych w art. 130 lit. a)–d) przysługuje odwołanie . Zarówno termin odwołania, o którym mowa w art. 60, jak i wniesienie odwołania mają skutek zawieszający.”; |
| --- | --- |

52)

art. 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Od decyzji wszystkich instancji decyzyjnych Agencji wymienionych w art. 130 lit. a)–d) przysługuje odwołanie . Zarówno termin odwołania, o którym mowa w art. 60, jak i wniesienie odwołania mają skutek zawieszający.”;

| 53) | skreśla się art. 62; |
| --- | --- |

53)

skreśla się art. 62;

| 54) | art. 64 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Decyzje izb odwoławczych stają się skuteczne z dniem upływu terminu określonego w art. 65 ust. 5 lub – jeżeli skarga została wniesiona do Sądu w tym terminie – licząc od daty odrzucenia takiej skargi lub od daty złożenia odwołania do Trybunału Sprawiedliwości od decyzji Sądu.”; |
| --- | --- |

54)

art. 64 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Decyzje izb odwoławczych stają się skuteczne z dniem upływu terminu określonego w art. 65 ust. 5 lub – jeżeli skarga została wniesiona do Sądu w tym terminie – licząc od daty odrzucenia takiej skargi lub od daty złożenia odwołania do Trybunału Sprawiedliwości od decyzji Sądu.”;

| 55) | w art. 65 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Na decyzje izb odwoławczych w sprawie odwołań mogą być wnoszone skargi do Sądu.”; |
| --- | --- | --- |

55)

w art. 65 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Na decyzje izb odwoławczych w sprawie odwołań mogą być wnoszone skargi do Sądu.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Sąd jest właściwy do unieważnienia lub zmiany zaskarżonej decyzji.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Sąd jest właściwy do unieważnienia lub zmiany zaskarżonej decyzji.”;

| c) | ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
  „5.   Skargę wnosi się do Sądu w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia o decyzji izby odwoławczej.
  6.   Agencja zobowiązana jest do podjęcia niezbędnych środków w celu zastosowania się do wyroku Sądu lub, w przypadku odwołania od wyroku Sądu, od wyroku Trybunału Sprawiedliwości.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5.   Skargę wnosi się do Sądu w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia o decyzji izby odwoławczej.

6.   Agencja zobowiązana jest do podjęcia niezbędnych środków w celu zastosowania się do wyroku Sądu lub, w przypadku odwołania od wyroku Sądu, od wyroku Trybunału Sprawiedliwości.”;

| 56) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 65a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:






  a) | formalną
  treść zawiadomienia o odwołaniu, o którym mowa w art. 60, i procedury wnoszenia i rozpatrywania odwołania; [Popr. 48] |
| --- | --- | --- |

56)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 65a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:

a)

formalną
  treść zawiadomienia o odwołaniu, o którym mowa w art. 60, i procedury wnoszenia i rozpatrywania odwołania; [Popr. 48]

| b) | formalną
  treść i formę decyzji izby odwoławczej, o których mowa w art. 64; [Popr. 49] |
| --- | --- |

b)

formalną
  treść i formę decyzji izby odwoławczej, o których mowa w art. 64; [Popr. 49]

| c) | zwrot opłat za wniesienie odwołania, o których mowa w art. 60.”; |
| --- | --- |

c)

zwrot opłat za wniesienie odwołania, o których mowa w art. 60.”;

| 57) | tytuł tytułu VIII otrzymuje brzmienie:
  „PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE EUROPEJSKICH ZNAKÓW WSPÓLNYCH I ZNAKÓW CERTYFIJUJĄCYCH”; |
| --- | --- |

57)

tytuł tytułu VIII otrzymuje brzmienie:

„PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE EUROPEJSKICH ZNAKÓW WSPÓLNYCH I ZNAKÓW CERTYFIJUJĄCYCH”;

| 58) | między tytułem tytułu VIII a art. 66 dodaje się nagłówek w brzmieniu:
  „SEKCJA 1
  Znaki wspólne
  Unii Europejskiej
  ”; |
| --- | --- |

58)

między tytułem tytułu VIII a art. 66 dodaje się nagłówek w brzmieniu:

„SEKCJA 1

Znaki wspólne
  Unii Europejskiej
  ”;

| 59) | w art. 66 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Przepisy zawarte w tytułach I–VII i IX–XIV stosuje się do znaków wspólnych
  Unii Europejskiej
  , o ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej.”; |
| --- | --- |

59)

w art. 66 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Przepisy zawarte w tytułach I–VII i IX–XIV stosuje się do znaków wspólnych
  Unii Europejskiej
  , o ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej.”;

| 60) | w ust.

  art
  . 67 ust. 1 słowa „w wyznaczonym terminie” zastępuje się słowami „w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 74a”;

  otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Zgłaszający znak wspólny Unii Europejskiej przedstawia regulamin używania znaku w terminie dwóch miesięcy od daty dokonania zgłoszenia.”; [Popr. 50] |
| --- | --- |

60)

w ust.

  art
  . 67 ust. 1 słowa „w wyznaczonym terminie” zastępuje się słowami „w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 74a”;

  otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Zgłaszający znak wspólny Unii Europejskiej przedstawia regulamin używania znaku w terminie dwóch miesięcy od daty dokonania zgłoszenia.”; [Popr. 50]

| 61) | art. 69 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 69
  Uwagi stron trzecich
  W przypadku przedłożenia Agencji uwag na piśmie dotyczących znaku wspólnego
  Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 40, uwagi te mogą również opierać się na konkretnych podstawach powodujących konieczność odrzucenia zgłoszenia znaku wspólnego
  Unii Europejskiej
  na podstawie art. 68.”; |
| --- | --- |

61)

art. 69 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 69

Uwagi stron trzecich

W przypadku przedłożenia Agencji uwag na piśmie dotyczących znaku wspólnego
  Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 40, uwagi te mogą również opierać się na konkretnych podstawach powodujących konieczność odrzucenia zgłoszenia znaku wspólnego
  Unii Europejskiej
  na podstawie art. 68.”;

| 61a) | art. 71 ust. 3 otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Uwagi pisemne zgodnie z art. 69 można składać również w odniesieniu do zmienionych regulaminów używania znaku.”; [Popr. 51] |
| --- | --- |

61a)

art. 71 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Uwagi pisemne zgodnie z art. 69 można składać również w odniesieniu do zmienionych regulaminów używania znaku.”; [Popr. 51]

| 62) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 74a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 163 określających termin, o którym mowa w art. 67 ust. 1, przewidziany na przedstawienie Agencji

  formalną treść
  regulaminu używania znaku wspólnego
  Unii Europejskiej
  , oraz treść tego regulaminu zgodnie z art. 67 ust. 2.”; [Popr. 52] |
| --- | --- |

62)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 74a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 163 określających termin, o którym mowa w art. 67 ust. 1, przewidziany na przedstawienie Agencji

  formalną treść
  regulaminu używania znaku wspólnego
  Unii Europejskiej
  , oraz treść tego regulaminu zgodnie z art. 67 ust. 2.”; [Popr. 52]

| 63) | w tytule VIII dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 2
  Europejskie znaki certyfikujące
  Artykuł 74b
  Europejskie znaki certyfikujące
  1.   Europejski znak certyfikujący to znak towarowy
  Unii Europejskiej
  , który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżnić towary lub usługi, które zostały certyfikowane przez właściciela znaku pod względem pochodzenia geograficznego, materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych cech, od towarów i usług, które nie są w ten sposób certyfikowane.
  2.   Wszystkie osoby prawne, w tym instytucje, organy i podmioty regulowane przepisami prawa publicznego, mogą zgłaszać europejski znak certyfikujący, pod warunkiem że:






  a) | dana osoba prawna nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na dostarczaniu towarów lub usług tego samego rodzaju, co certyfikowane towary i usługi; |
| --- | --- | --- |

63)

w tytule VIII dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 2

Europejskie znaki certyfikujące

Artykuł 74b

Europejskie znaki certyfikujące

1.   Europejski znak certyfikujący to znak towarowy
  Unii Europejskiej
  , który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżnić towary lub usługi, które zostały certyfikowane przez właściciela znaku pod względem pochodzenia geograficznego, materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych cech, od towarów i usług, które nie są w ten sposób certyfikowane.

2.   Wszystkie osoby prawne, w tym instytucje, organy i podmioty regulowane przepisami prawa publicznego, mogą zgłaszać europejski znak certyfikujący, pod warunkiem że:

a)

dana osoba prawna nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na dostarczaniu towarów lub usług tego samego rodzaju, co certyfikowane towary i usługi;

| b) | dana osoba prawna posiada kompetencje do certyfikowania towarów lub usług, dla których ma zostać zarejestrowany znak. |
| --- | --- |

b)

dana osoba prawna posiada kompetencje do certyfikowania towarów lub usług, dla których ma zostać zarejestrowany znak.

3.   W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 1 lit. c) oznaczenia lub określenia, które mogą służyć w obrocie handlowym do wskazania pochodzenia geograficznego towarów lub usług, mogą stanowić europejskie znaki certyfikujące w rozumieniu ust. 1. Znak certyfikujący nie uprawnia właściciela do zakazywania stronom trzecim używania w obrocie takich oznaczeń lub określeń, pod warunkiem że strony trzecie używają ich zgodnie z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Na taki znak nie można się powoływać na niekorzyść strony trzeciej, która jest uprawniona do używania nazwy geograficznej.

4.   Przepisy zawarte w tytułach I–VII i IX–XIV stosuje się do europejskich znaków certyfikujących, o ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej.”;

Artykuł 74c

Regulamin używania znaku

1.   Zgłaszający europejski znak certyfikujący przedstawia regulamin używania znaku certyfikującego w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 74k

  dwóch miesięcy od daty dokonania zgłoszenia
  . [Popr. 53]

2.   Regulamin używania wskazuje osoby upoważnione do używania znaku, cechy charakterystyczne, które mają być certyfikowane znakiem, sposób badania tych cech przez organ certyfikujący oraz sposób nadzorowania przez ten organ używania znaku, a także warunki używania znaku, w tym sankcje.

Artykuł 74d

Odrzucenie zgłoszenia

1.   Obok przypadków, gdy odrzucenie zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  następuje w oparciu o podstawy odrzucenia zgłoszenia przewidziane w art. 36 i 37, zgłoszenie europejskiego znaku certyfikującego odrzuca się, jeżeli nie są spełnione przepisy art. 74b i 74c lub jeżeli regulamin używania jest sprzeczny z porządkiem publicznym lub z przyjętymi dobrymi obyczajami.

2.   Zgłoszenie europejskiego znaku certyfikującego odrzuca się również, jeżeli istnieje ryzyko wprowadzenia opinii publicznej w błąd co do charakteru lub znaczenia znaku, w szczególności jeżeli może on być uznany za coś innego niż znak certyfikujący.

3.   Zgłoszenia nie odrzuca się, jeżeli zgłaszający, w wyniku zmiany regulaminu używania, spełnia wymogi ust. 1 i 2.

Artykuł 74e

Uwagi stron trzecich

W przypadku przedłożenia Agencji uwag na piśmie dotyczących europejskiego znaku certyfikującego zgodnie z art. 40, uwagi te mogą również opierać się na konkretnych podstawach powodujących konieczność odrzucenia zgłoszenia europejskiego znaku certyfikującego na podstawie art. 74d.

Artykuł 74f

Zmiana regulaminu używania znaku

1.   Właściciel europejskiego znaku certyfikującego przedstawia Agencji każdy zmieniony regulamin używania.

2.   Zmiana nie jest odnotowywana w rejestrze, jeżeli zmieniony regulamin używania nie spełnia wymogów art. 74c lub ma do niego zastosowanie jedna z podstaw odrzucenia, o których mowa w art. 74d.

3.   Przepisy

  Uwagi pisemne zgodnie z
  art. 74e stosuje się

  można składać również w odniesieniu
  do zmienionego regulaminu używania. [Popr. 54]

4.   Do celów niniejszego rozporządzenia zmiany regulaminu używania są skuteczne dopiero od daty odnotowania zmiany w rejestrze.

Artykuł 74 g

Przeniesienie

W drodze odstępstwa od art. 17 ust. 1 europejski znak certyfikujący może zostać przeniesiony wyłącznie na rzecz osoby prawnej, która spełnia wymogi art. 74b ust. 2.

Artykuł 74h

Osoby uprawnione do wnoszenia powództwa o naruszenie

1.   Wyłącznie właściciel europejskiego znaku certyfikującego lub dowolna wyraźnie przez niego upoważniona w tym zakresie osoba są uprawnieni do wnoszenia powództwa o naruszenie.

2.   Właściciel europejskiego znaku certyfikującego może domagać się, w imieniu osób uprawnionych do używania znaku, odszkodowania za szkody poniesione przez te osoby w wyniku nieuprawnionego używania tego znaku.

Artykuł 74i

Podstawy stwierdzenia wygaśnięcia

Wygaśnięcie praw właściciela europejskiego znaku certyfikującego na podstawie wniosku skierowanego do Agencji lub roszczenia wzajemnego w postępowaniu w sprawie naruszenia stwierdza się – obok przypadków, w których zastosowanie mają podstawy stwierdzenia wygaśnięcia przewidziane w art. 51 – w przypadku spełnienia jakiegokolwiek z następujących warunków:

| a) | właściciel przestał spełniać wymagania określone w art. 74b ust. 2; |
| --- | --- |

a)

właściciel przestał spełniać wymagania określone w art. 74b ust. 2;

| b) | właściciel nie podejmuje stosownych środków w celu uniemożliwienia używania znaku w sposób niezgodny z warunkami używania ustanowionymi w regulaminie używania, którego zmiany odnotowano, w stosownych przypadkach, w rejestrze; |
| --- | --- |

b)

właściciel nie podejmuje stosownych środków w celu uniemożliwienia używania znaku w sposób niezgodny z warunkami używania ustanowionymi w regulaminie używania, którego zmiany odnotowano, w stosownych przypadkach, w rejestrze;

| c) | sposób, w jaki znak jest używany przez właściciela, powoduje ryzyko wprowadzenia opinii publicznej w błąd w sposób określony w art. 74d ust. 2; |
| --- | --- |

c)

sposób, w jaki znak jest używany przez właściciela, powoduje ryzyko wprowadzenia opinii publicznej w błąd w sposób określony w art. 74d ust. 2;

| d) | zmianę regulaminu używania znaku odnotowano w rejestrze z naruszeniem przepisów art. 74f ust. 2, chyba że właściciel znaku spełnia – po dokonaniu dalszych zmian regulaminu używania – wymogi określone w tym artykule. |
| --- | --- |

d)

zmianę regulaminu używania znaku odnotowano w rejestrze z naruszeniem przepisów art. 74f ust. 2, chyba że właściciel znaku spełnia – po dokonaniu dalszych zmian regulaminu używania – wymogi określone w tym artykule.

Artykuł 74j

Podstawy unieważnienia

Nieważność europejskiego znaku certyfikującego na podstawie wniosku skierowanego do Agencji lub na podstawie roszczenia wzajemnego w postępowaniu w sprawie naruszenia stwierdza się – obok przypadków, w których zastosowanie mają podstawy unieważnienia przewidziane w art. 52 i 53 – jeśli został on zarejestrowany z naruszeniem przepisów art. 74d, , chyba że właściciel znaku spełnia – po dokonaniu zmian regulaminu używania – wymogi określone w art. 74d.

Artykuł 74k

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 163 określających termin, o którym mowa w art. 74c ust. 1, przewidziany na przedstawienie Agencji

  formalną treść
  regulaminu używania europejskiego znaku certyfikującego, oraz treść tego regulaminu zgodnie z art. 74c ust. 2.”; [Popr. 55]

| 64) | art. 75 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 75
  Formy decyzji i komunikaty Agencji
  1.   W decyzjach Agencji przedstawia się powody stanowiące ich podstawę. Decyzje opierają się wyłącznie na podstawach lub materiale dowodowym, co do których strony zainteresowane miały możliwość przedstawiania swoich uwag.
  2.   Każda decyzja, komunikat lub ogłoszenie wydane przez Agencję wskazuje departament lub wydział Agencji, wraz z nazwiskiem lub nazwiskami odpowiedzialnego urzędnika lub urzędników. Są one podpisane przez urzędnika lub urzędników lub zamiast podpisu są opatrzone nadrukiem lub odciskiem pieczęci Agencji. Dyrektor wykonawczy może postanowić, że można stosować inne sposoby określania departamentu lub wydziału Agencji i nazwiska lub nazwisk odpowiedzialnego urzędnika lub urzędników lub identyfikację inną niż za pośrednictwem pieczęci, w przypadku gdy decyzje, komunikaty lub ogłoszenie wydane przez Agencję są przekazywane faksem lub innym technicznym środkiem komunikacji.”; |
| --- | --- |

64)

art. 75 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 75

Formy decyzji i komunikaty Agencji

1.   W decyzjach Agencji przedstawia się powody stanowiące ich podstawę. Decyzje opierają się wyłącznie na podstawach lub materiale dowodowym, co do których strony zainteresowane miały możliwość przedstawiania swoich uwag.

2.   Każda decyzja, komunikat lub ogłoszenie wydane przez Agencję wskazuje departament lub wydział Agencji, wraz z nazwiskiem lub nazwiskami odpowiedzialnego urzędnika lub urzędników. Są one podpisane przez urzędnika lub urzędników lub zamiast podpisu są opatrzone nadrukiem lub odciskiem pieczęci Agencji. Dyrektor wykonawczy może postanowić, że można stosować inne sposoby określania departamentu lub wydziału Agencji i nazwiska lub nazwisk odpowiedzialnego urzędnika lub urzędników lub identyfikację inną niż za pośrednictwem pieczęci, w przypadku gdy decyzje, komunikaty lub ogłoszenie wydane przez Agencję są przekazywane faksem lub innym technicznym środkiem komunikacji.”;

| 65) | w art. 76 ust. 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „W postępowaniu o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 52 Agencja ogranicza się w swym badaniu do podstaw i argumentów przedstawionych przez strony.”; |
| --- | --- |

65)

w art. 76 ust. 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W postępowaniu o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 52 Agencja ogranicza się w swym badaniu do podstaw i argumentów przedstawionych przez strony.”;

| 66) | w art. 78 dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „5.   Dyrektor wykonawczy Agencji określa wysokość kosztów, które mają być zapłacone, w tym zaliczek, w odniesieniu do kosztów postępowań dowodowych, o których mowa w art. 93a lit. b).”; |
| --- | --- |

66)

w art. 78 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   Dyrektor wykonawczy Agencji określa wysokość kosztów, które mają być zapłacone, w tym zaliczek, w odniesieniu do kosztów postępowań dowodowych, o których mowa w art. 93a lit. b).”;

| 67) | art. 79 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 79
  Zawiadomienie
  1.   Agencja zawiadamia z urzędu zainteresowanych o wszystkich decyzjach i wezwaniach oraz o zawiadomieniach lub innych komunikatach, od których zaczyna biec termin lub o których zainteresowanych zawiadamia się na mocy innych przepisów niniejszego rozporządzenia lub aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia, lub w przypadku których konieczność zawiadomienia wynika z zarządzenia dyrektora wykonawczego Agencji.
  2.   Dyrektor wykonawczy może określić, o jakich dokumentach – innych niż decyzje, od których przysługuje odwołanie w określonym terminie, oraz wezwania do stawienia się – zawiadamia się listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.
  3.   Zawiadomienie może zostać dokonane w formie elektronicznej, której szczegóły określa dyrektor wykonawczy.
  4.   W przypadku gdy zawiadomienie dokonywane jest poprzez ogłoszenie publiczne, dyrektor wykonawczy określa sposób dokonania ogłoszenia publicznego oraz wyznacza początek biegu jednomiesięcznego terminu, z upływem którego zawiadomienie o danym dokumencie uznaje się za dokonane.”; |
| --- | --- |

67)

art. 79 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 79

Zawiadomienie

1.   Agencja zawiadamia z urzędu zainteresowanych o wszystkich decyzjach i wezwaniach oraz o zawiadomieniach lub innych komunikatach, od których zaczyna biec termin lub o których zainteresowanych zawiadamia się na mocy innych przepisów niniejszego rozporządzenia lub aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia, lub w przypadku których konieczność zawiadomienia wynika z zarządzenia dyrektora wykonawczego Agencji.

2.   Dyrektor wykonawczy może określić, o jakich dokumentach – innych niż decyzje, od których przysługuje odwołanie w określonym terminie, oraz wezwania do stawienia się – zawiadamia się listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.

3.   Zawiadomienie może zostać dokonane w formie elektronicznej, której szczegóły określa dyrektor wykonawczy.

4.   W przypadku gdy zawiadomienie dokonywane jest poprzez ogłoszenie publiczne, dyrektor wykonawczy określa sposób dokonania ogłoszenia publicznego oraz wyznacza początek biegu jednomiesięcznego terminu, z upływem którego zawiadomienie o danym dokumencie uznaje się za dokonane.”;

| 68) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 79a
  Zawiadomienie o utracie praw
  W przypadku gdy Agencja uzna, że z niniejszego rozporządzenia lub aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia wynika utrata jakichkolwiek praw, bez podejmowania jakiejkolwiek decyzji, zawiadamia o tym osobę zainteresowaną zgodnie z art. 79. Osoba ta może ubiegać się o wydanie decyzji w tej sprawie. Agencja podejmuje taką decyzję, gdy nie zgadza się ze stanowiskiem osoby wnoszącej o wydanie decyzji; w przeciwnym wypadku Agencja zmienia swoje ustalenia i informuje o tym osobę wnoszącą o wydanie decyzji.
  Artykuł 79b
  Przekazywanie informacji Agencji
  Informacje mogą być przekazywane Agencji za pomocą środków elektronicznych. Dyrektor wykonawczy ustala zakres i warunki techniczne, zgodnie z którymi te informacje mogą być przekazywane drogą elektroniczną.
  Artykuł 79c
  Terminy
  1.   Obliczanie i czas trwania terminów podlegają przepisom przyjętym zgodnie z art. 93a lit. f).

  Terminy ustala się w pełnych latach, miesiącach, tygodniach lub dniach. Rozpoczęcie biegu terminu następuje w dniu następującym po dniu, w którym miało miejsce dane zdarzenie. [Popr. 56]

  2.   Przed rozpoczęciem każdego roku kalendarzowego dyrektor wykonawczy Agencji określa dni, w których Agencja nie przewiduje możliwości przyjmowania dokumentów lub w których przesyłki zwykłe nie są doręczane w miejscowości, w której Agencja ma swoją siedzibę.
  3.   Dyrektor zarządzający ustala trwanie okresu przerwy w przypadku ogólnej przerwy w dostarczaniu przesyłek pocztowych w państwie członkowskim, w którym Agencja ma swoją siedzibę, lub w przypadku faktycznej przerwy w połączeniu Agencji z dopuszczalnymi elektronicznymi środkami komunikacji.
  4.   W przypadku opóźnienia w następstwie nadzwyczajnych zdarzeń, takich jak klęska żywiołowa lub strajk, które przerywają lub zakłócają normalne przekazywanie zawiadomień przez strony postępowania Agencji lub przez Agencję stronom postępowania, dyrektor wykonawczy może ustalić, że w przypadku stron postępowania, które mają swoje miejsce zamieszkania lub swoją siedzibę statutową w tym państwie członkowskim, lub którzy wyznaczyli pełnomocników mających swoje miejsce prowadzenia działalności w tym państwie członkowskim, wszystkie terminy, które upłynęłyby w normalnych okolicznościach w dniu zaistnienia takiego zdarzenia lub po tym dniu, ustalone przez dyrektora wykonawczego, są przedłużone do dnia ustalonego przez dyrektora wykonawczego. Określając tę datę, dyrektor wykonawczy ocenia to, kiedy nadzwyczajne zdarzenia ustaną. Jeżeli zdarzenie dotyczy siedziby Agencji, wspomniane ustalenie dyrektora wykonawczego wyraźnie wskazuje, że dotyczy ono wszystkich stron postępowania.
  Artykuł 79d
  Poprawianie błędów i oczywistych niedopatrzeń
  Agencja poprawia wszystkie błędy językowe, błędy pisarskie i oczywiste niedopatrzenia popełnione w decyzjach Agencji oraz błędy techniczne popełnione przez Agencję przy rejestracji znaku towarowego lub publikacji tej rejestracji.
  Agencja prowadzi rejestr wszystkich takich korekt.
  ”; [Popr. 57] |
| --- | --- |

68)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 79a

Zawiadomienie o utracie praw

W przypadku gdy Agencja uzna, że z niniejszego rozporządzenia lub aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia wynika utrata jakichkolwiek praw, bez podejmowania jakiejkolwiek decyzji, zawiadamia o tym osobę zainteresowaną zgodnie z art. 79. Osoba ta może ubiegać się o wydanie decyzji w tej sprawie. Agencja podejmuje taką decyzję, gdy nie zgadza się ze stanowiskiem osoby wnoszącej o wydanie decyzji; w przeciwnym wypadku Agencja zmienia swoje ustalenia i informuje o tym osobę wnoszącą o wydanie decyzji.

Artykuł 79b

Przekazywanie informacji Agencji

Informacje mogą być przekazywane Agencji za pomocą środków elektronicznych. Dyrektor wykonawczy ustala zakres i warunki techniczne, zgodnie z którymi te informacje mogą być przekazywane drogą elektroniczną.

Artykuł 79c

Terminy

1.   Obliczanie i czas trwania terminów podlegają przepisom przyjętym zgodnie z art. 93a lit. f).

  Terminy ustala się w pełnych latach, miesiącach, tygodniach lub dniach. Rozpoczęcie biegu terminu następuje w dniu następującym po dniu, w którym miało miejsce dane zdarzenie. [Popr. 56]

2.   Przed rozpoczęciem każdego roku kalendarzowego dyrektor wykonawczy Agencji określa dni, w których Agencja nie przewiduje możliwości przyjmowania dokumentów lub w których przesyłki zwykłe nie są doręczane w miejscowości, w której Agencja ma swoją siedzibę.

3.   Dyrektor zarządzający ustala trwanie okresu przerwy w przypadku ogólnej przerwy w dostarczaniu przesyłek pocztowych w państwie członkowskim, w którym Agencja ma swoją siedzibę, lub w przypadku faktycznej przerwy w połączeniu Agencji z dopuszczalnymi elektronicznymi środkami komunikacji.

4.   W przypadku opóźnienia w następstwie nadzwyczajnych zdarzeń, takich jak klęska żywiołowa lub strajk, które przerywają lub zakłócają normalne przekazywanie zawiadomień przez strony postępowania Agencji lub przez Agencję stronom postępowania, dyrektor wykonawczy może ustalić, że w przypadku stron postępowania, które mają swoje miejsce zamieszkania lub swoją siedzibę statutową w tym państwie członkowskim, lub którzy wyznaczyli pełnomocników mających swoje miejsce prowadzenia działalności w tym państwie członkowskim, wszystkie terminy, które upłynęłyby w normalnych okolicznościach w dniu zaistnienia takiego zdarzenia lub po tym dniu, ustalone przez dyrektora wykonawczego, są przedłużone do dnia ustalonego przez dyrektora wykonawczego. Określając tę datę, dyrektor wykonawczy ocenia to, kiedy nadzwyczajne zdarzenia ustaną. Jeżeli zdarzenie dotyczy siedziby Agencji, wspomniane ustalenie dyrektora wykonawczego wyraźnie wskazuje, że dotyczy ono wszystkich stron postępowania.

Artykuł 79d

Poprawianie błędów i oczywistych niedopatrzeń

Agencja poprawia wszystkie błędy językowe, błędy pisarskie i oczywiste niedopatrzenia popełnione w decyzjach Agencji oraz błędy techniczne popełnione przez Agencję przy rejestracji znaku towarowego lub publikacji tej rejestracji.
  Agencja prowadzi rejestr wszystkich takich korekt.
  ”; [Popr. 57]

| 69) | w art. 80 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 zdanie pierwsze słowa „decyzję dotkniętą oczywistym błędem proceduralnym” zastępuje się wyrazami „decyzję, która zawiera oczywisty błąd”;

  otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  W przypadku gdy Agencja dokonała wpisu do rejestru lub podjęła decyzję dotkniętą oczywistym błędem [...] zawinionym przez Agencję, wówczas unieważnia wpis lub uchyla tę decyzję. Jeżeli jest tylko jedna strona postępowania, której praw dotyczy wpis do rejestru lub czynność, wówczas unieważnienie, względnie uchylenie decyzji będą dokonane nawet wówczas, gdy błąd ten nie był oczywisty dla strony.”; [Popr. 58] |
| --- | --- | --- |

69)

w art. 80 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 zdanie pierwsze słowa „decyzję dotkniętą oczywistym błędem proceduralnym” zastępuje się wyrazami „decyzję, która zawiera oczywisty błąd”;

  otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  W przypadku gdy Agencja dokonała wpisu do rejestru lub podjęła decyzję dotkniętą oczywistym błędem [...] zawinionym przez Agencję, wówczas unieważnia wpis lub uchyla tę decyzję. Jeżeli jest tylko jedna strona postępowania, której praw dotyczy wpis do rejestru lub czynność, wówczas unieważnienie, względnie uchylenie decyzji będą dokonane nawet wówczas, gdy błąd ten nie był oczywisty dla strony.”; [Popr. 58]

| b) | ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „
  2.
     
  Unieważnienia lub uchylenia decyzji określonego w ust. 1 dokonanuje organ, który dokonał wpisu lub podjął decyzję, z urzędu lub na wniosek jednej ze stron postępowania.
  Unieważnienia wpisu do rejestru lub odwołania decyzji dokonuje się w ciągu jednego roku od daty wpisu do rejestru lub podjęcia decyzji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem stron postępowania i jakiegokolwiek właściciela praw do znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , które zostały wpisane w rejestrze.
  Agencja prowadzi rejestr wszystkich takich unieważnień lub uchyleń.
  ”; [Popr. 59] |
| --- | --- |

b)

ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„
  2.
     
  Unieważnienia lub uchylenia decyzji określonego w ust. 1 dokonanuje organ, który dokonał wpisu lub podjął decyzję, z urzędu lub na wniosek jednej ze stron postępowania.
  Unieważnienia wpisu do rejestru lub odwołania decyzji dokonuje się w ciągu jednego roku od daty wpisu do rejestru lub podjęcia decyzji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem stron postępowania i jakiegokolwiek właściciela praw do znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , które zostały wpisane w rejestrze.
  Agencja prowadzi rejestr wszystkich takich unieważnień lub uchyleń.
  ”; [Popr. 59]

| c) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa stron do wniesienia odwołania zgodnie z art. 58 i 65 lub dla możliwość poprawiania błędów i oczywistych niedopatrzeń zgodnie z art. 79d. Jeżeli odwołanie zostało wniesione w stosunku do decyzji Agencji zawierającej błąd, postępowanie odwoławcze staje się bezprzedmiotowe po odwołaniu przez Agencję jej decyzji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa stron do wniesienia odwołania zgodnie z art. 58 i 65 lub dla możliwość poprawiania błędów i oczywistych niedopatrzeń zgodnie z art. 79d. Jeżeli odwołanie zostało wniesione w stosunku do decyzji Agencji zawierającej błąd, postępowanie odwoławcze staje się bezprzedmiotowe po odwołaniu przez Agencję jej decyzji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.”;

| 70) | w art. 82 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do terminów określonych w art. 29 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 36 ust. 2, art. 41 ust. 1 i 3, art. 47 ust. 3, art. 60, art. 65 ust. 5, art. 81, art. 112 oraz do terminów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu lub do terminu zastrzeżenia starszeństwa na podstawie art. 34 po dokonaniu zgłoszenia.”; |
| --- | --- | --- |

70)

w art. 82 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do terminów określonych w art. 29 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 36 ust. 2, art. 41 ust. 1 i 3, art. 47 ust. 3, art. 60, art. 65 ust. 5, art. 81, art. 112 oraz do terminów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu lub do terminu zastrzeżenia starszeństwa na podstawie art. 34 po dokonaniu zgłoszenia.”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Jeśli Agencja uwzględnia wniosek, konsekwencje wynikające z uchybienia terminu zostają zniesione. Jeżeli decyzja została podjęta po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu, ale przed złożeniem wniosku o kontynuację postępowania, wydział właściwy do podjęcia decyzji w sprawie zaniechanej czynności dokonuje przeglądu decyzji, a w przypadku gdy samo dopełnienie zaniechanej czynności jest wystarczające, podejmuje odmienną decyzję. Jeżeli pierwotna decyzja nie ma zostać zmieniona, potwierdza się ją na piśmie.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Jeśli Agencja uwzględnia wniosek, konsekwencje wynikające z uchybienia terminu zostają zniesione. Jeżeli decyzja została podjęta po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu, ale przed złożeniem wniosku o kontynuację postępowania, wydział właściwy do podjęcia decyzji w sprawie zaniechanej czynności dokonuje przeglądu decyzji, a w przypadku gdy samo dopełnienie zaniechanej czynności jest wystarczające, podejmuje odmienną decyzję. Jeżeli pierwotna decyzja nie ma zostać zmieniona, potwierdza się ją na piśmie.”;

| 71) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 82a
  Przerwanie postępowania


  1.
     W przypadku przerwania lub wznowienia postępowania Agencji postępuje zgodnie z zasadami określonymi zgodnie z art. 93a lit. i)

  Postępowanie przed Agencją podlega przerwaniu:










  a) | w przypadku śmierci lub braku zdolności do czynności prawnych zgłaszającego lub właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej, lub osoby uprawnionej na mocy ustawodawstwa krajowego do działania w jego imieniu. W zakresie, w jakim powyższe okoliczności nie wpływają na uprawnienia pełnomocnika wyznaczonego na mocy art. 93, postępowanie przerywa się jedynie na wniosek takiego pełnomocnika; |
| --- | --- | --- |

71)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 82a

Przerwanie postępowania

1.
     W przypadku przerwania lub wznowienia postępowania Agencji postępuje zgodnie z zasadami określonymi zgodnie z art. 93a lit. i)

  Postępowanie przed Agencją podlega przerwaniu:

a)

w przypadku śmierci lub braku zdolności do czynności prawnych zgłaszającego lub właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej, lub osoby uprawnionej na mocy ustawodawstwa krajowego do działania w jego imieniu. W zakresie, w jakim powyższe okoliczności nie wpływają na uprawnienia pełnomocnika wyznaczonego na mocy art. 93, postępowanie przerywa się jedynie na wniosek takiego pełnomocnika;

| b) | w przypadku gdy zgłaszający lub właściciel znaku towarowego Unii Europejskiej napotyka na przeszkody prawne dla kontynuowania postępowania przed Agencją z powodu powództwa wniesionego w sprawie jego własności; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy zgłaszający lub właściciel znaku towarowego Unii Europejskiej napotyka na przeszkody prawne dla kontynuowania postępowania przed Agencją z powodu powództwa wniesionego w sprawie jego własności;

| c) | w przypadku śmierci lub braku zdolności do czynności prawnych pełnomocnika zgłaszającego lub właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej, lub jeżeli pełnomocnik napotyka na przeszkody prawne dla kontynuowania postępowania przed Agencją z powodu powództwa wniesionego w sprawie jego własności. |
| --- | --- |

c)

w przypadku śmierci lub braku zdolności do czynności prawnych pełnomocnika zgłaszającego lub właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej, lub jeżeli pełnomocnik napotyka na przeszkody prawne dla kontynuowania postępowania przed Agencją z powodu powództwa wniesionego w sprawie jego własności.

2.
     
  Jeżeli w przypadkach określonych w ust. 1 lit. a) i b) Agencja została powiadomiona o tożsamości osoby uprawnionej do kontynuowania postępowania przed Agencją, Agencja powiadamia tę osobę i wszystkie zainteresowane strony trzecie o wznowieniu postępowania od daty, którą określa Agencja.

3.
     
  W przypadku określonym w ust. 1 lit. c) postępowanie wznawia się, jeżeli Agencja zostanie powiadomiona o wyznaczeniu nowego pełnomocnika zgłaszającego lub jeżeli Agencja zawiadomiła pozostałe strony o wyznaczeniu nowego pełnomocnika właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej. Jeżeli w terminie trzech miesięcy od początku przerwania postępowania Agencja nie została powiadomiona o wyznaczeniu nowego pełnomocnika, powiadamia zgłaszającego lub właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej, że:

| a) | w przypadku gdy stosuje się art. 92 ust. 2, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej uważa się za wycofane, jeżeli informacje te nie zostaną dostarczone w terminie dwóch miesięcy, które następują po tym powiadomieniu, lub |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy stosuje się art. 92 ust. 2, zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej uważa się za wycofane, jeżeli informacje te nie zostaną dostarczone w terminie dwóch miesięcy, które następują po tym powiadomieniu, lub

| b) | w przypadku gdy nie mają zastosowania przepisy art. 92 ust. 2, postępowanie wznawia się w obecności zgłaszającego lub właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej od daty tego powiadomienia. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy nie mają zastosowania przepisy art. 92 ust. 2, postępowanie wznawia się w obecności zgłaszającego lub właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej od daty tego powiadomienia.

4.
     
  Terminy inne niż terminy uiszczenia opłat za przedłużenie, biegnące względem zgłaszającego lub właściciela znaku towarowego Unii Europejskiej z datą przerwania postępowania, zaczynają ponownie biec, licząc od dnia wznowienia postępowania.” [Popr. 60]

| 72) | art. 83 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 83
  Odniesienie do zasad ogólnych
  W przypadku braku przepisów proceduralnych w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia Agencja bierze pod uwagę zasady prawa procesowego uznane powszechnie w państwach członkowskich.”; |
| --- | --- |

72)

art. 83 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 83

Odniesienie do zasad ogólnych

W przypadku braku przepisów proceduralnych w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia Agencja bierze pod uwagę zasady prawa procesowego uznane powszechnie w państwach członkowskich.”;

| 73) | w art. 85 ust. 1 słowa „na warunkach ustanowionych w rozporządzeniu wykonawczym” zastępuje się słowami „na warunkach określonych zgodnie z art. 93a lit. j).”;

  otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Strona przegrywająca w postępowaniu w sprawie sprzeciwu, postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia, unieważnienia lub postępowaniu odwoławczym pokrywa opłaty ponoszone przez drugą stronę, jak również, bez uszczerbku dla art. 119 ust. 6, wszystkie koszty ponoszone przez nią istotne dla postępowania, łącznie z kosztami podróży i pobytu oraz wynagrodzeniem pełnomocnika, radcy lub adwokata, w granicach ustalonych dla każdej kategorii kosztów [...].”; [Popr. 61] |
| --- | --- |

73)

w art. 85 ust. 1 słowa „na warunkach ustanowionych w rozporządzeniu wykonawczym” zastępuje się słowami „na warunkach określonych zgodnie z art. 93a lit. j).”;

  otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Strona przegrywająca w postępowaniu w sprawie sprzeciwu, postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia, unieważnienia lub postępowaniu odwoławczym pokrywa opłaty ponoszone przez drugą stronę, jak również, bez uszczerbku dla art. 119 ust. 6, wszystkie koszty ponoszone przez nią istotne dla postępowania, łącznie z kosztami podróży i pobytu oraz wynagrodzeniem pełnomocnika, radcy lub adwokata, w granicach ustalonych dla każdej kategorii kosztów [...].”; [Popr. 61]

| 74) | art. 86 ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Każde państwo członkowskie wyznacza jeden organ odpowiedzialny za weryfikację autentyczności decyzji i przekazuje jego dane kontaktowe do Agencji, Trybunału Sprawiedliwości i Komisji. Bez konieczności spełniania wymogów formalnych innych niż weryfikacja autentyczności decyzji do decyzji tego organu zostaje dołączony nakaz jej wykonania.”; |
| --- | --- |

74)

art. 86 ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Każde państwo członkowskie wyznacza jeden organ odpowiedzialny za weryfikację autentyczności decyzji i przekazuje jego dane kontaktowe do Agencji, Trybunału Sprawiedliwości i Komisji. Bez konieczności spełniania wymogów formalnych innych niż weryfikacja autentyczności decyzji do decyzji tego organu zostaje dołączony nakaz jej wykonania.”;

| 75) | art. 87 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 87
  Rejestr znaków towarowych Unii Europejskiej
  1.   Agencja prowadzi rejestr, który zawiera te dane szczegółowe, których rejestracja lub włączenie jest przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub w akcie delegowanym przyjętym na podstawie niniejszego rozporządzenia. Agencja aktualizuje rejestr.

  znaków towarowych Unii Europejskiej i aktualizuje go. [Popr. 62]

  2.   Rejestr jest dostępny do wglądu publicznego. Może być prowadzony w formie elektronicznej.
  3.   Agencja prowadzi elektroniczną bazę danych zawierającą szczegółowe dane o dokonanych zgłoszeniach do rejestracji znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  oraz wpisy dokonywane w rejestrze. Zawartość tej bazy danych może zostać udostępniona publicznie. Dyrektor wykonawczy określa warunki dostępu do tej bazy danych i sposób, w jaki zawartość tej bazy danych może zostać udostępniona w formie do odczytu maszynowego, w tym odpowiednie opłaty.”; |
| --- | --- |

75)

art. 87 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 87

Rejestr znaków towarowych Unii Europejskiej

1.   Agencja prowadzi rejestr, który zawiera te dane szczegółowe, których rejestracja lub włączenie jest przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub w akcie delegowanym przyjętym na podstawie niniejszego rozporządzenia. Agencja aktualizuje rejestr.

  znaków towarowych Unii Europejskiej i aktualizuje go. [Popr. 62]

2.   Rejestr jest dostępny do wglądu publicznego. Może być prowadzony w formie elektronicznej.

3.   Agencja prowadzi elektroniczną bazę danych zawierającą szczegółowe dane o dokonanych zgłoszeniach do rejestracji znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  oraz wpisy dokonywane w rejestrze. Zawartość tej bazy danych może zostać udostępniona publicznie. Dyrektor wykonawczy określa warunki dostępu do tej bazy danych i sposób, w jaki zawartość tej bazy danych może zostać udostępniona w formie do odczytu maszynowego, w tym odpowiednie opłaty.”;

| 76) | w art. 88 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł „Wgląd do akt” otrzymuje brzmienie „Wgląd do akt i ich przechowywanie”; |
| --- | --- | --- |

76)

w art. 88 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł „Wgląd do akt” otrzymuje brzmienie „Wgląd do akt i ich przechowywanie”;

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Jeżeli akta są przedmiotem wglądu zgodnie z ust. 2 lub 3, niektóre dokumenty znajdujące się w aktach mogą być nieudostępniane. Dyrektor wykonawczy określa sposób wglądu do akt.
  5.   Agencja przechowuje akta wszystkich procedur odnoszących się do zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  lub do rejestracji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  . Dyrektor wykonawczy określa sposób, w jaki te akta są przechowywane. W przypadku przechowywania akt w formie elektronicznej, oryginały dokumentów stanowiących podstawę takich elektronicznych akt są niszczone po upływie okresu następującego po ich przyjęciu przez Agencję, który to okres ustala dyrektor wykonawczy.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Jeżeli akta są przedmiotem wglądu zgodnie z ust. 2 lub 3, niektóre dokumenty znajdujące się w aktach mogą być nieudostępniane. Dyrektor wykonawczy określa sposób wglądu do akt.

5.   Agencja przechowuje akta wszystkich procedur odnoszących się do zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  lub do rejestracji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  . Dyrektor wykonawczy określa sposób, w jaki te akta są przechowywane. W przypadku przechowywania akt w formie elektronicznej, oryginały dokumentów stanowiących podstawę takich elektronicznych akt są niszczone po upływie okresu następującego po ich przyjęciu przez Agencję, który to okres ustala dyrektor wykonawczy.”;

| 77) | art. 89 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 89
  Publikacje okresowe
  1.   Urząd publikuje okresowo:






  a) | Biuletyn Znaków Towarowych
  Unii Europejskiej
  zawierający wpisy do rejestru, jak również pozostałe dane szczegółowe, których publikacja przewidziana jest w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach delegowanych przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; [Popr. 63] |
| --- | --- | --- |

77)

art. 89 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 89

Publikacje okresowe

1.   Urząd publikuje okresowo:

a)

Biuletyn Znaków Towarowych
  Unii Europejskiej
  zawierający wpisy do rejestru, jak również pozostałe dane szczegółowe, których publikacja przewidziana jest w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach delegowanych przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; [Popr. 63]

| b) | Dziennik Urzędowy zawierający obwieszczenia i informacje ogólne dyrektora wykonawczego Agencji, jak również wszelkie pozostałe informacje dotyczące niniejszego rozporządzenia lub jego wykonania; |
| --- | --- |

b)

Dziennik Urzędowy zawierający obwieszczenia i informacje ogólne dyrektora wykonawczego Agencji, jak również wszelkie pozostałe informacje dotyczące niniejszego rozporządzenia lub jego wykonania;

Publikacje, o których mowa w lit. a) i b), mogą być dokonywane w formie elektronicznej.

2.   Biuletyn Znaków Towarowych
  Unii Europejskiej
  publikowany w sposób określony przez dyrektora wykonawczego, który określa również częstotliwość jego publikacji.

3.   Dyrektor wykonawczy może określić, że niektóre informacje publikowane są w Dzienniku Urzędowym we wszystkich językach urzędowych Unii.”;

| 78) | w art. 92 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Bez uszczerbku dla ust. 3 zdanie drugie osoby fizyczne lub prawne, które nie mają stałego miejsca zamieszkania lub głównego miejsca prowadzenia działalności lub rzeczywistego i poważnego przedsiębiorstwa przemysłowego lub handlowego w Unii, muszą być reprezentowane przed Agencją zgodnie z art. 93 ust. 1 we wszystkich postępowaniach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, z wyjątkiem dokonywania zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  .

  W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego osoby fizyczne lub prawne, o których mowa w akapicie pierwszym, nie muszą być reprezentowane przed Agencją w przypadkach określonych zgodnie z art. 93a lit. p).”; [Popr. 64] |
| --- | --- | --- |

78)

w art. 92 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Bez uszczerbku dla ust. 3 zdanie drugie osoby fizyczne lub prawne, które nie mają stałego miejsca zamieszkania lub głównego miejsca prowadzenia działalności lub rzeczywistego i poważnego przedsiębiorstwa przemysłowego lub handlowego w Unii, muszą być reprezentowane przed Agencją zgodnie z art. 93 ust. 1 we wszystkich postępowaniach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, z wyjątkiem dokonywania zgłoszenia
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  .

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego osoby fizyczne lub prawne, o których mowa w akapicie pierwszym, nie muszą być reprezentowane przed Agencją w przypadkach określonych zgodnie z art. 93a lit. p).”; [Popr. 64]

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:


  „4.   W przypadku spełnienia warunków określonych zgodnie z art. 93a lit. p) wyznacza się wspólnego pełnomocnika.”;
  [Popr. 65] |
| --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W przypadku spełnienia warunków określonych zgodnie z art. 93a lit. p) wyznacza się wspólnego pełnomocnika.”;
  [Popr. 65]

| 79) | w art. 93 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Reprezentowanie osób fizycznych lub prawnych przed Agencją może być podjęte jedynie przez:






  a) | każdą osobę wykonującą zawód prawnika mającą odpowiednie kwalifikacje w jednym z państw członkowskich, posiadającą miejsce prowadzenia działalności w Unii, w zakresie w jakim jest uprawniona w ramach danego państwa do występowania jako pełnomocnik w sprawach dotyczących znaków towarowych; |
| --- | --- | --- | --- |

79)

w art. 93 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Reprezentowanie osób fizycznych lub prawnych przed Agencją może być podjęte jedynie przez:

a)

każdą osobę wykonującą zawód prawnika mającą odpowiednie kwalifikacje w jednym z państw członkowskich, posiadającą miejsce prowadzenia działalności w Unii, w zakresie w jakim jest uprawniona w ramach danego państwa do występowania jako pełnomocnik w sprawach dotyczących znaków towarowych;

| b) | zawodowych pełnomocników, których imiona i nazwiska znajdują się na liście prowadzonej w tym celu przez Agencję. |
| --- | --- |

b)

zawodowych pełnomocników, których imiona i nazwiska znajdują się na liście prowadzonej w tym celu przez Agencję.

Pełnomocnicy występujący przed Agencją na jej wniosek składają w Agencji podpisane upoważnienie, które załącza się do akt.”

| b) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Dyrektor wykonawczy przyznaje odstępstwo od:






  a) | wymogu określonego w ust. 2 lit. c) zdanie drugie, jeżeli kandydat udowodni, że zdobył wymagane kwalifikacje w inny sposób; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Dyrektor wykonawczy przyznaje odstępstwo od:

a)

wymogu określonego w ust. 2 lit. c) zdanie drugie, jeżeli kandydat udowodni, że zdobył wymagane kwalifikacje w inny sposób;

| b) | wymogu określonego w ust. 2 lit. a) w przypadku wysoko wykwalifikowanych specjalistów, pod warunkiem spełniania wymogów określonych w ust. 2 lit. b) i c).”; |
| --- | --- |

b)

wymogu określonego w ust. 2 lit. a) w przypadku wysoko wykwalifikowanych specjalistów, pod warunkiem spełniania wymogów określonych w ust. 2 lit. b) i c).”;

| c) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:


  „5.   Dana osoba może zostać skreślona z listy zawodowych pełnomocników na warunkach określonych zgodnie z art. 93a lit. p).”;
  [Popr. 66] |
| --- | --- |

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Dana osoba może zostać skreślona z listy zawodowych pełnomocników na warunkach określonych zgodnie z art. 93a lit. p).”;
  [Popr. 66]

| 80) | w tytule IX dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 5
  Przyznanie kompetencji
  Artykuł 93a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:






  a) | wymogi dotyczące formy decyzji, o której mowa w art. 75; |
| --- | --- | --- |

80)

w tytule IX dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 5

Przyznanie kompetencji

Artykuł 93a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:

a)

wymogi dotyczące formy decyzji, o której mowa w art. 75;

| b) | zasady przeprowadzania postępowań ustnych i postępowań dowodowych, o których mowa w art. 77 i 78; |
| --- | --- |

b)

zasady przeprowadzania postępowań ustnych i postępowań dowodowych, o których mowa w art. 77 i 78;

| c) | zasady zawiadamiania, o którym mowa w art. 79; |
| --- | --- |

c)

zasady zawiadamiania, o którym mowa w art. 79;

| d) | procedurę zawiadamiania o utracie praw, o której mowa w art. 79a; |
| --- | --- |

d)

procedurę zawiadamiania o utracie praw, o której mowa w art. 79a;

| e) | zasady dotyczące środków komunikacji, w tym elektronicznych środków komunikacji, o których mowa w art. 79b, które mają być używane przez strony w postępowaniach przed Agencją, i formularzy, które mają zostać udostępnione przez Agencję; |
| --- | --- |

e)

zasady dotyczące środków komunikacji, w tym elektronicznych środków komunikacji, o których mowa w art. 79b, które mają być używane przez strony w postępowaniach przed Agencją, i formularzy, które mają zostać udostępnione przez Agencję;

| f) | zasady obliczania i czasu trwania terminów, o których mowa w art. 79c ust. 1; |
| --- | --- |

f)

zasady obliczania i czasu trwania terminów, o których mowa w art. 79c ust. 1;

| g) | procedurę poprawiania błędów językowych, błędów pisarskich i oczywistych niedopatrzeń popełnionych w decyzjach Agencji oraz błędów technicznych popełnione przez Agencję przy rejestracji znaku towarowego lub publikacji tej rejestracji, zgodnie z art. 79d; |
| --- | --- |

g)

procedurę poprawiania błędów językowych, błędów pisarskich i oczywistych niedopatrzeń popełnionych w decyzjach Agencji oraz błędów technicznych popełnione przez Agencję przy rejestracji znaku towarowego lub publikacji tej rejestracji, zgodnie z art. 79d;

| h) | procedurę uchylania decyzji lub unieważniania wpisu w rejestrze, zgodnie z art. 80 ust. 1; |
| --- | --- |

h)

procedurę uchylania decyzji lub unieważniania wpisu w rejestrze, zgodnie z art. 80 ust. 1;

| i) | zasady przerwania i wznowienia postępowania przed Agencją, zgodnie z art. 82a; |
| --- | --- |

i)

zasady przerwania i wznowienia postępowania przed Agencją, zgodnie z art. 82a;

| j) | procedury dotyczące podziału oraz ustalenia kosztów, o których mowa w art. 85 ust. 1; [Popr. 67] |
| --- | --- |

j)

procedury dotyczące podziału oraz ustalenia kosztów, o których mowa w art. 85 ust. 1; [Popr. 67]

| k) | dane szczegółowe
  wprowadzane do rejestru
  , określone w art. 87 ust. 1; [Popr. 68] |
| --- | --- |

k)

dane szczegółowe
  wprowadzane do rejestru
  , określone w art. 87 ust. 1; [Popr. 68]

| l) | procedurę wglądu do akt przewidzianą w art. 88, w tym części akt nieudostępnionych, oraz zasady przechowywania akt Agencji zgodnie z art. 88 ust. 5;
  [Popr. 69] |
| --- | --- |

l)

procedurę wglądu do akt przewidzianą w art. 88, w tym części akt nieudostępnionych, oraz zasady przechowywania akt Agencji zgodnie z art. 88 ust. 5;
  [Popr. 69]

| m) | zasady publikowania w Biuletynie Znaków Towarowych
  Unii Europejskiej
  danych szczegółowych i wpisów, o których mowa w art. 89 ust. 1 lit. a) , w tym rodzaj informacji oraz języki, w których te dane szczegółowe i wpisy mają być publikowane; |
| --- | --- |

m)

zasady publikowania w Biuletynie Znaków Towarowych
  Unii Europejskiej
  danych szczegółowych i wpisów, o których mowa w art. 89 ust. 1 lit. a) , w tym rodzaj informacji oraz języki, w których te dane szczegółowe i wpisy mają być publikowane;

| n) | częstotliwość, z jaką publikowany jest Dziennik Urzędowy Agencji, o którym mowa w art. 89 ust. 1 lit. b), oraz formę i języki, w których jest on publikowany; |
| --- | --- |

n)

częstotliwość, z jaką publikowany jest Dziennik Urzędowy Agencji, o którym mowa w art. 89 ust. 1 lit. b), oraz formę i języki, w których jest on publikowany;

| o) | zasady wymiany informacji i komunikacji między Agencją a władzami państw członkowskich oraz kontroli dokumentów przez sądy lub organy państw członkowskich lub za ich pośrednictwem, zgodnie z art. 90; |
| --- | --- |

o)

zasady wymiany informacji i komunikacji między Agencją a władzami państw członkowskich oraz kontroli dokumentów przez sądy lub organy państw członkowskich lub za ich pośrednictwem, zgodnie z art. 90;

| p) | odstępstwa od obowiązku posiadania pełnomocnika w postępowaniach przed Agencją przewidzianego w art. 92 ust. 2, warunki, na jakich wyznacza się wspólnego pełnomocnika zgodnie z art. 92 ust. 4, warunki, na jakich pracownicy, o których mowa w art. 92 ust. 3, i zawodowi pełnomocnicy, o których mowa w art. 93 ust. 1, muszą złożyć do Agencji podpisany dokument pełnomocnictwa, aby móc podjąć się reprezentacji, treść tego pełnomocnictwa oraz warunki, na jakich dana osoba może zostać skreślona z listy zawodowych pełnomocników przewidzianej w art. 93 ust. 5.”; [Popr. 70] |
| --- | --- |

p)

odstępstwa od obowiązku posiadania pełnomocnika w postępowaniach przed Agencją przewidzianego w art. 92 ust. 2, warunki, na jakich wyznacza się wspólnego pełnomocnika zgodnie z art. 92 ust. 4, warunki, na jakich pracownicy, o których mowa w art. 92 ust. 3, i zawodowi pełnomocnicy, o których mowa w art. 93 ust. 1, muszą złożyć do Agencji podpisany dokument pełnomocnictwa, aby móc podjąć się reprezentacji, treść tego pełnomocnictwa oraz warunki, na jakich dana osoba może zostać skreślona z listy zawodowych pełnomocników przewidzianej w art. 93 ust. 5.”; [Popr. 70]

| 81) | w tytule X tytuł sekcji 1 otrzymuje brzmienie:
  „Stosowanie przepisów Unii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych”; |
| --- | --- |

81)

w tytule X tytuł sekcji 1 otrzymuje brzmienie:

„Stosowanie przepisów Unii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych”;

| 82) | w art. 94 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł otrzymuje brzmienie:
  „Stosowanie przepisów Unii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych”; |
| --- | --- | --- |

82)

w art. 94 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Stosowanie przepisów Unii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych”;

| b) | w ust. 1 słowa „postanowienia rozporządzenia (WE) nr 44/2001 stosują się” zostają zastąpione słowami „przepisy Unii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych stosuje się”;

  otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, przepisy Unii w sprawie jurysdykcji oraz uznawania orzeczeń sądowych i ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych stosuje się do postępowań odnoszących się do znaków towarowych i zgłoszeń znaków towarowych Unii Europejskiej, jak również do postępowań odnoszących się do jednoczesnych i kolejnych powództw na podstawie znaków towarowych Unii Europejskiej i krajowych znaków towarowych.”; [Popr. 71] |
| --- | --- |

b)

w ust. 1 słowa „postanowienia rozporządzenia (WE) nr 44/2001 stosują się” zostają zastąpione słowami „przepisy Unii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych stosuje się”;

  otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, przepisy Unii w sprawie jurysdykcji oraz uznawania orzeczeń sądowych i ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych stosuje się do postępowań odnoszących się do znaków towarowych i zgłoszeń znaków towarowych Unii Europejskiej, jak również do postępowań odnoszących się do jednoczesnych i kolejnych powództw na podstawie znaków towarowych Unii Europejskiej i krajowych znaków towarowych.”; [Popr. 71]

| c) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „3.   Odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do rozporządzenia (WE) nr 44/2001 obejmują w stosownych przypadkach Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych sporządzoną w dniu 19 października 2005 r.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Odniesienia w niniejszym rozporządzeniu do rozporządzenia (WE) nr 44/2001 obejmują w stosownych przypadkach Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych sporządzoną w dniu 19 października 2005 r.”;

| 83) | w art. 96 lit. c) słowa „art. 9 ust. 3 zdanie drugie” zastępuje się słowami „art. 9b ust. 2”; |
| --- | --- |

83)

w art. 96 lit. c) słowa „art. 9 ust. 3 zdanie drugie” zastępuje się słowami „art. 9b ust. 2”;

| 84) | art. 99 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  „3.   W powództwach określonych w art. 96 lit. a) i c) zarzut odnoszący się do stwierdzenia wygaśnięcia lub nieważności
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , wniesiony drogą inną niż roszczenie wzajemne, jest dopuszczalny, jeżeli pozwany podnosi zarzut, że w momencie wszczęcia postępowania o naruszenie istniała możliwość stwierdzenia wygaśnięcie prawa właściciela
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  z powodu braku rzeczywistego używania.”; |
| --- | --- |

84)

art. 99 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W powództwach określonych w art. 96 lit. a) i c) zarzut odnoszący się do stwierdzenia wygaśnięcia lub nieważności
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  , wniesiony drogą inną niż roszczenie wzajemne, jest dopuszczalny, jeżeli pozwany podnosi zarzut, że w momencie wszczęcia postępowania o naruszenie istniała możliwość stwierdzenia wygaśnięcie prawa właściciela
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  z powodu braku rzeczywistego używania.”;

| 85) | w art. 100 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Sąd w sprawach znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , do którego zostało zgłoszone roszczenie wzajemne o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , nie rozpatruje roszczenia wzajemnego, dopóki zainteresowana strona lub sam sąd nie zawiadomi Agencji o dacie, z jaką roszczenie wzajemne zostało zgłoszone. Agencja wpisuje tę informację w rejestrze. Jeżeli przed Agencją toczy się postępowanie w sprawie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , Agencja informuje o tym sąd, który zawiesza postępowanie do momentu podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie wniosku lub do momentu wycofania wniosku.”; |
| --- | --- | --- |

85)

w art. 100 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Sąd w sprawach znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  , do którego zostało zgłoszone roszczenie wzajemne o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , nie rozpatruje roszczenia wzajemnego, dopóki zainteresowana strona lub sam sąd nie zawiadomi Agencji o dacie, z jaką roszczenie wzajemne zostało zgłoszone. Agencja wpisuje tę informację w rejestrze. Jeżeli przed Agencją toczy się postępowanie w sprawie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , Agencja informuje o tym sąd, który zawiesza postępowanie do momentu podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie wniosku lub do momentu wycofania wniosku.”;

| b) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „6.   W przypadku gdy sąd w sprawach eznaków towarowych
  Unii Europejskiej
  wydał orzeczenie, które stało się prawomocne w sprawie roszczenia wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , egzemplarz orzeczenia przekazywany jest bezzwłocznie do Agencji przez sąd lub przez którąkolwiek ze stron w postępowaniach krajowych. Agencja lub jakakolwiek zainteresowana strona może zażądać informacji na temat takiego przekazania. Agencja wpisuje orzeczenie do rejestru i podejmuje niezbędne środki w celu zastosowania się do jego części normatywnej.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   W przypadku gdy sąd w sprawach eznaków towarowych
  Unii Europejskiej
  wydał orzeczenie, które stało się prawomocne w sprawie roszczenia wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , egzemplarz orzeczenia przekazywany jest bezzwłocznie do Agencji przez sąd lub przez którąkolwiek ze stron w postępowaniach krajowych. Agencja lub jakakolwiek zainteresowana strona może zażądać informacji na temat takiego przekazania. Agencja wpisuje orzeczenie do rejestru i podejmuje niezbędne środki w celu zastosowania się do jego części normatywnej.”;

| 86) | art. 102 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Sąd w sprawach znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  może również stosować środki lub zarządzenia dostępne zgodnie z obowiązującym prawem, które uznaje za właściwe w okolicznościach danej sprawy.”; |
| --- | --- |

86)

art. 102 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Sąd w sprawach znaków towarowych
  Unii Europejskiej
  może również stosować środki lub zarządzenia dostępne zgodnie z obowiązującym prawem, które uznaje za właściwe w okolicznościach danej sprawy.”;

| 87) | skreśla się art. 108; |
| --- | --- |

87)

skreśla się art. 108;

| 88) | w art. 113 ust. 3 słowa „a także wymogi formalne określone w rozporządzeniu wykonawczym” zastępuje się słowami „a także wymogi formalne ustanowione zgodnie z art. 114a”;

  otrzymuje brzmienie:




  „3.
     
  Agencja sprawdza, czy wniosek o konwersję spełnia wymogi podane w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności w art. 112 ust. 1, 2, 4, 5 i 6 oraz w ust. 1 niniejszego artykułu, a także wymogi formalne określone zgodnie z art. 114a. Jeżeli wymogi te są spełnione, Agencja przekazuje wniosek o konwersję do centralnych urzędów zajmujących się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich określonych we wniosku.”; [Popr. 72] |
| --- | --- |

88)

w art. 113 ust. 3 słowa „a także wymogi formalne określone w rozporządzeniu wykonawczym” zastępuje się słowami „a także wymogi formalne ustanowione zgodnie z art. 114a”;

  otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Agencja sprawdza, czy wniosek o konwersję spełnia wymogi podane w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności w art. 112 ust. 1, 2, 4, 5 i 6 oraz w ust. 1 niniejszego artykułu, a także wymogi formalne określone zgodnie z art. 114a. Jeżeli wymogi te są spełnione, Agencja przekazuje wniosek o konwersję do centralnych urzędów zajmujących się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich określonych we wniosku.”; [Popr. 72]

| 89) | w art. 114 ust. 2 słowa „rozporządzeniu wykonawczym” zastępuje się słowami „akcie delegowanym przyjętym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem”;

  otrzymuje brzmienie:




  „2.
     
  Zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej lub znak towarowy Unii Europejskiej przekazane zgodnie z art. 113 nie mogą być poddane formalnym wymogom ustawodawstwa krajowego, które są różne od wymogów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach delegowanych przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia lub dodatkowe w stosunku do nich.”; [Popr. 73] |
| --- | --- |

89)

w art. 114 ust. 2 słowa „rozporządzeniu wykonawczym” zastępuje się słowami „akcie delegowanym przyjętym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem”;

  otrzymuje brzmienie:

„2.
     
  Zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej lub znak towarowy Unii Europejskiej przekazane zgodnie z art. 113 nie mogą być poddane formalnym wymogom ustawodawstwa krajowego, które są różne od wymogów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu lub w aktach delegowanych przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia lub dodatkowe w stosunku do nich.”; [Popr. 73]

| 90) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 114a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 163 określających warunki formalne, które musi spełniać wniosek o konwersję znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , szczegóły jego badania oraz jego publikacji.”; |
| --- | --- |

90)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 114a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 163 określających warunki formalne, które musi spełniać wniosek o konwersję znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  , szczegóły jego badania oraz jego publikacji.”;

| 91) | art. 116 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Bez uszczerbku dla ust. 1, Agencja może korzystać z usług oddelegowanych ekspertów krajowych lub innych pracowników niezatrudnionych przez Agencję. Zarząd przyjmuje decyzję ustanawiającą zasady delegowania ekspertów krajowych do Agencji.”; |
| --- | --- |

91)

art. 116 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Bez uszczerbku dla ust. 1, Agencja może korzystać z usług oddelegowanych ekspertów krajowych lub innych pracowników niezatrudnionych przez Agencję. Zarząd przyjmuje decyzję ustanawiającą zasady delegowania ekspertów krajowych do Agencji.”;

| 92) | w art. 117 słowa „Do Urzędu” zastępuje się słowami „Do Agencji i jej pracowników”;

  otrzymuje brzmienie:



  „Do Agencji i jej personelu stosuje się Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.”; [Popr. 74] |
| --- | --- |

92)

w art. 117 słowa „Do Urzędu” zastępuje się słowami „Do Agencji i jej pracowników”;

  otrzymuje brzmienie:

| 93) | w art. 119 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 6 akapit drugi zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
  „Tłumaczenie przedstawia się w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 144a lit. b).”; |
| --- | --- | --- |

93)

w art. 119 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 6 akapit drugi zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Tłumaczenie przedstawia się w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 144a lit. b).”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „8.   Dyrektor wykonawczy określa sposób poświadczania tłumaczeń.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„8.   Dyrektor wykonawczy określa sposób poświadczania tłumaczeń.”;

| 94) | w art. 120 ust. 1 słowa „rozporządzeniu wykonawczym” zastępuje się słowami „akcie delegowanym przyjętym na podstawie niniejszego rozporządzenia”;

  otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  Zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej określone w art. 26 ust. 1 oraz wszystkie inne informacje, których publikacja przewidziana jest w niniejszym rozporządzeniu lub w akcie delegowanym przyjętym na mocy niniejszego rozporządzenia, publikowane są we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej.”; [Popr. 75] |
| --- | --- |

94)

w art. 120 ust. 1 słowa „rozporządzeniu wykonawczym” zastępuje się słowami „akcie delegowanym przyjętym na podstawie niniejszego rozporządzenia”;

  otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  Zgłoszenie znaku towarowego Unii Europejskiej określone w art. 26 ust. 1 oraz wszystkie inne informacje, których publikacja przewidziana jest w niniejszym rozporządzeniu lub w akcie delegowanym przyjętym na mocy niniejszego rozporządzenia, publikowane są we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej.”; [Popr. 75]

| 95) | skreśla się art. 122; |
| --- | --- |

95)

skreśla się art. 122;

| 96) | art. 123 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 123
  Przejrzystość
  1.   W odniesieniu do dokumentów pozostających w posiadaniu Agencji stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (*4).
  2.   Zarząd przyjmuje szczegółowe zasady w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
  3.   Decyzje podjęte przez Agencję zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich lub może zostać przeciwko nim wniesiona skarga do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na warunkach określonych, odpowiednio, w art. 228 i 263 Traktatu.
  4.   Przetwarzanie przez Agencję danych o charakterze osobowym podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (*5).

  (*4)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43)."


  (*5)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).”;" |
| --- | --- |

96)

art. 123 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 123

Przejrzystość

1.   W odniesieniu do dokumentów pozostających w posiadaniu Agencji stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (*4).

2.   Zarząd przyjmuje szczegółowe zasady w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

3.   Decyzje podjęte przez Agencję zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich lub może zostać przeciwko nim wniesiona skarga do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na warunkach określonych, odpowiednio, w art. 228 i 263 Traktatu.

4.   Przetwarzanie przez Agencję danych o charakterze osobowym podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (*5).

(*4)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43)."

(*5)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).”;"

| 97) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 123a
  Przepisy w zakresie bezpieczeństwa dotyczące ochrony informacji niejawnych oraz informacji nieklasyfikowanych szczególnie chronionych
  Agencja stosuje zasady bezpieczeństwa zawarte w przepisach Komisji w zakresie bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (EUCI) oraz informacji nieklasyfikowanych szczególnie chronionych, zgodnie z załącznikiem do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (*6). Stosowanie zasad bezpieczeństwa odnosi się, między innymi, do przepisów dotyczących wymiany, przetwarzania i przechowywania takich informacji.

  (*6)  Decyzja Komisji z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).”;" |
| --- | --- |

97)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 123a

Przepisy w zakresie bezpieczeństwa dotyczące ochrony informacji niejawnych oraz informacji nieklasyfikowanych szczególnie chronionych

Agencja stosuje zasady bezpieczeństwa zawarte w przepisach Komisji w zakresie bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (EUCI) oraz informacji nieklasyfikowanych szczególnie chronionych, zgodnie z załącznikiem do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (*6). Stosowanie zasad bezpieczeństwa odnosi się, między innymi, do przepisów dotyczących wymiany, przetwarzania i przechowywania takich informacji.

(*6)  Decyzja Komisji z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).”;"

| 98) | w tytule XII dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 1a
  Zadania Agencji i współpraca w celu upowszechniania harmonizacji praktyk
  Artykuł 123b
  Zadania Agencji
  1.   Agencji powierza się następujące zadania:






  a) | administrowanie i upowszechnianie systemu znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- | --- |

98)

w tytule XII dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 1a

Zadania Agencji i współpraca w celu upowszechniania harmonizacji praktyk

Artykuł 123b

Zadania Agencji

1.   Agencji powierza się następujące zadania:

a)

administrowanie i upowszechnianie systemu znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu;

| b) | administrowanie i upowszechnianie systemu ochrony europejskich wzorów ustanowionego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 6/2002 (*7); |
| --- | --- |

b)

administrowanie i upowszechnianie systemu ochrony europejskich wzorów ustanowionego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 6/2002 (*7);

| c) | upowszechnianie harmonizacji praktyk i narzędzi w dziedzinie znaków towarowych i wzorów we współpracy z centralnymi urzędami zajmującymi się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich, w tym z Urzędem Własności Intelektualnej Państw Beneluksu; |
| --- | --- |

c)

upowszechnianie harmonizacji praktyk i narzędzi w dziedzinie znaków towarowych i wzorów we współpracy z centralnymi urzędami zajmującymi się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich, w tym z Urzędem Własności Intelektualnej Państw Beneluksu;

| d) | zadania, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 386/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (*8); |
| --- | --- |

d)

zadania, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 386/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (*8);

| da) | zadania powierzone jej na mocy dyrektywy 2012/28/UE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (*9)

  . [Popr. 76] |
| --- | --- |

da)

zadania powierzone jej na mocy dyrektywy 2012/28/UE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (*9)

  . [Popr. 76]

2.   Agencja współpracuje z instytucjami, organami, podmiotami, urzędami zajmującymi się ochroną własności przemysłowej, organizacjami międzynarodowymi i organizacjami pozarządowymi w odniesieniu do zadań określonych w ust. 1.

3.   Agencja może świadczyć dobrowolne usługi mediacyjne
  i arbitrażowe
  w celu udzielenia stronom pomocy w osiągnięciu ugody. [Popr. 77]

Artykuł 123c

Współpraca w celu upowszechniania harmonizacji praktyk i narzędzi

1.   Agencja i centralne urzędy zajmujące się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich oraz Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu współpracują ze sobą w celu upowszechniania harmonizacji praktyk i narzędzi w dziedzinie znaków towarowych i wzorów.

Współpraca ta obejmuje
  między innymi
  następujące obszary działalności: [Popr. 78]

| a) | opracowanie wspólnych standardów rozpatrywania zgłoszeń; |
| --- | --- |

a)

opracowanie wspólnych standardów rozpatrywania zgłoszeń;

| b) | tworzenie wspólnych lub połączonych baz danych i portali do celów prowadzenia ogólnounijnych konsultacji, poszukiwań i klasyfikacji; |
| --- | --- |

b)

tworzenie wspólnych lub połączonych baz danych i portali do celów prowadzenia ogólnounijnych konsultacji, poszukiwań i klasyfikacji;

| c) | stałe dostarczanie i wymiana danych i informacji, w tym zasilanie danymi baz danych i portali, o których mowa w lit. b); |
| --- | --- |

c)

stałe dostarczanie i wymiana danych i informacji, w tym zasilanie danymi baz danych i portali, o których mowa w lit. b);

| d) | ustanowienie wspólnych standardów i praktyk z myślą o zapewnieniu interoperacyjności między procedurami i systemami w całej UE oraz podniesienie ich spójności, skuteczności i efektywności; |
| --- | --- |

d)

ustanowienie wspólnych standardów i praktyk z myślą o zapewnieniu interoperacyjności między procedurami i systemami w całej UE oraz podniesienie ich spójności, skuteczności i efektywności;

| e) | wymianę informacji na temat praw własności przemysłowej i procedur, w tym wzajemne wsparcie dla punktów pomocy i centrów informacyjnych; |
| --- | --- |

e)

wymianę informacji na temat praw własności przemysłowej i procedur, w tym wzajemne wsparcie dla punktów pomocy i centrów informacyjnych;

| f) | wymianę wiedzy specjalistycznej i pomoc w odniesieniu do obszarów określonych w lit. a)–e). |
| --- | --- |

f)

wymianę wiedzy specjalistycznej i pomoc w odniesieniu do obszarów określonych w lit. a)–e).

2.   Agencja określa, opracowuje i koordynuje wspólne projekty leżące w interesie Unii
  i państw członkowskich
  w odniesieniu do obszarów, o których mowa w ust. 1. Definicja projektu obejmuje

  określa
  konkretne obowiązki i zobowiązania każdego z uczestniczących urzędów zajmujących się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich oraz Urzędu Własności Intelektualnej Państw Beneluksu.
  Na wszystkich etapach wspólnych projektów Agencja prowadzi konsultacje z przedstawicielami użytkowników. [Popr. 79]

3.   Urzędy zajmujące się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich oraz Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu skutecznie uczestniczą we wspólnych projektach, o których mowa w ust. 2, w celu zapewnienia ich rozwoju, funkcjonowania, interoperacyjności i aktualności.

Niemniej jednak, jeżeli w wyniku tych projektów powstaną instrumenty, które dane państwo członkowskie uzna, w drodze uzasadnionej decyzji, za równoważne instrumentom, które już istnieją w tym państwie członkowskim, udział w projekcie współpracy nie nakłada obowiązku wdrożenia tego wyniku w przedmiotowym państwie członkowskim. [Popr. 80]

4.   Agencja zapewnia wsparcie finansowe dla wspólnych projektów leżących w interesie Unii
  i państw członkowskich
  , o których mowa w ust. 2, w zakresie w jakim jest to konieczne do efektywnego uczestniczenia urzędów zajmujących się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich oraz Urzędu Własności Intelektualnej Państw Beneluksu we wspólnych projektach w rozumieniu ust. 3 Wsparcie finansowe może przybrać formę dotacji. Łączna kwota finansowania nie może przekraczać 10 %

  przekroczyć 20 %
  rocznego dochodu Agencji
  , a ponadto musi pokrywać minimalną kwotę przeznaczoną dla każdego państwa członkowskiego na cele związane ściśle z udziałem we wspólnych projektach
  . Beneficjentami dotacji mogą być centralne urzędy zajmujące się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich oraz Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu. Dotacje mogą być przyznawane bez zaproszenia do składania wniosków zgodnie z przepisami finansowymi mającymi zastosowanie wobec Agencji oraz z zasadami procedur przyznawania dotacji zawartymi w rozporządzeniu finansowym Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (*10) oraz w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (*11). [Popr. 81]

(*7)  Rozporządzenie Rady (WE) NR 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. L 3 z 5.1.2002, s. 1)."

(*8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 386/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie powierzenia Urzędowi Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) zadań związanych z egzekwowaniem praw własności intelektualnej, w tym zwoływania posiedzeń przedstawicieli sektora publicznego i prywatnego w charakterze europejskiego obserwatorium do spraw naruszeń praw własności intelektualnej (Dz.U. L 129 z 16.5.2012, s. 1)."

(*9)  
  Dyrektywa 2012/28/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie niektórych dozwolonych sposobów korzystania z utworów osieroconych (Dz.U. L 299 z 27.10.2012, s. 5).
  "

(*10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1)."

(*11)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).”;"

| 99) | w tytule XII sekcje 2 i 3 otrzymują brzmienie:
  „SEKCJA 2
  Zarząd
  Artykuł 124
  Kompetencje zarządu
  1.   Bez uszczerbku dla kompetencji powierzonych komitetowi budżetowemu w sekcji 5 zarząd posiada następujące kompetencje:






  a) | zarząd przyjmuje roczny program prac Agencji na nadchodzący rok, w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. c) oraz uwzględniając opinię Komisji, a następnie przekazuje przyjęty roczny program prac Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji; |
| --- | --- | --- |

99)

w tytule XII sekcje 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„SEKCJA 2

Zarząd

Artykuł 124

Kompetencje zarządu

1.   Bez uszczerbku dla kompetencji powierzonych komitetowi budżetowemu w sekcji 5 zarząd posiada następujące kompetencje:

a)

zarząd przyjmuje roczny program prac Agencji na nadchodzący rok, w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. c) oraz uwzględniając opinię Komisji, a następnie przekazuje przyjęty roczny program prac Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji;

| b) | po przeprowadzeniu wymiany opinii między dyrektorem wykonawczym a odpowiednią komisją Parlamentu Europejskiego zarząd przyjmuje wieloletni strategiczny program prac Agencji, obejmujący strategię Agencji w dziedzinie współpracy międzynarodowej, w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. d) oraz uwzględniając opinię Komisji, a następnie przekazuje przyjęty wieloletni strategiczny program Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji; |
| --- | --- |

b)

po przeprowadzeniu wymiany opinii między dyrektorem wykonawczym a odpowiednią komisją Parlamentu Europejskiego zarząd przyjmuje wieloletni strategiczny program prac Agencji, obejmujący strategię Agencji w dziedzinie współpracy międzynarodowej, w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. d) oraz uwzględniając opinię Komisji, a następnie przekazuje przyjęty wieloletni strategiczny program Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji;

| c) | zarząd przyjmuje sprawozdanie roczne w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. f) i przekazuje przyjęte sprawozdanie roczne Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu; |
| --- | --- |

c)

zarząd przyjmuje sprawozdanie roczne w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. f) i przekazuje przyjęte sprawozdanie roczne Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu;

| d) | zarząd przyjmuje wieloletni plan polityki kadrowej w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. g); |
| --- | --- |

d)

zarząd przyjmuje wieloletni plan polityki kadrowej w oparciu o projekt przedłożony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. g);

| e) | zarząd przyjmuje zasady dotyczące zapobiegania konfliktom interesów w Agencji i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

e)

zarząd przyjmuje zasady dotyczące zapobiegania konfliktom interesów w Agencji i zarządzania nimi.

| f) | zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Agencji – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników (»uprawnienia organu powołującego«);
  [Popr. 83] |
| --- | --- |

f)

zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Agencji – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników (»uprawnienia organu powołującego«);
  [Popr. 83]

| g) | zarząd przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

g)

zarząd przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego;

| h) | zarząd powołuje i może odwołać dyrektora wykonawczego i zastępcę dyrektora wykonawczego lub zastępców dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 129 oraz powołuje prezesa, przewodniczących i członków izb odwoławczych zgodnie z art. 136; |
| --- | --- |

h)

zarząd powołuje i może odwołać dyrektora wykonawczego i zastępcę dyrektora wykonawczego lub zastępców dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 129 oraz powołuje prezesa, przewodniczących i członków izb odwoławczych zgodnie z art. 136;

| i) | zarząd zapewnia podjęcie odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, o których mowa w art. 165a, oraz z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF); |
| --- | --- |

i)

zarząd zapewnia podjęcie odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, o których mowa w art. 165a, oraz z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF);

| (ia) | zarząd określa i opracowuje wspólne projekty leżące w interesie Unii i państw członkowskich zgodnie z art. 123c; [Popr. 82] |
| --- | --- |

(ia)

zarząd określa i opracowuje wspólne projekty leżące w interesie Unii i państw członkowskich zgodnie z art. 123c; [Popr. 82]

| j) | zarząd jest konsultowany przed przyjęciem wytycznych dla rozpatrywania w Agencji, jak też w innych przypadkach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- |

j)

zarząd jest konsultowany przed przyjęciem wytycznych dla rozpatrywania w Agencji, jak też w innych przypadkach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu;

| k) | zarząd może wydawać opinie i żądać informacji od dyrektora wykonawczego oraz Komisji, jeżeli uzna to za konieczne. |
| --- | --- |

k)

zarząd może wydawać opinie i żądać informacji od dyrektora wykonawczego oraz Komisji, jeżeli uzna to za konieczne.

2.   Zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego i art. 142 warunków zatrudnienia innych pracowników zarząd przyjmuje – na podstawie art. 2 ust 1 regulaminu pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników – decyzję przekazującą odpowiednie uprawnienia organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i określającą warunki, zgodnie z którymi możliwe jest zawieszenie przekazania tych uprawnień.

Dyrektor wykonawczy jest uprawniony do przekazywania tych uprawnień.

Jeżeli wymagają tego szczególne okoliczności, zarząd może – w drodze decyzji – zawiesić tymczasowo przekazanie uprawnień organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i uprawnienia przekazane przez niego oraz wykonywać je samodzielnie lub przekazać je jednemu ze swoich członków lub też członkowi personelu innemu niż dyrektor wykonawczy.
  [Popr. 84]

Artykuł 125

Skład zarządu

1.   W skład zarządu wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego z państw członkowskich, dwóch przedstawicieli Komisji
  , jeden przedstawiciel Parlamentu Europejskiego
  oraz ich zastępcy. [Popr. 85]

2.   Członkowie zarządu mogą korzystać z pomocy doradców lub ekspertów, z zastrzeżeniem przepisów regulaminu wewnętrznego.

3.   Kadencja trwa cztery lata. Kadencja może zostać przedłużona.

Artykuł 126

Przewodniczący zarządu

1.   Zarząd wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego. Zastępca przewodniczącego zastępuje z urzędu przewodniczącego, w przypadku gdy nie może on pełnić swoich obowiązków.

2.   Kadencja przewodniczącego i jego zastępcy trwa cztery lata. Kadencja może być jednokrotnie odnowiona. Jeżeli jednak w którymkolwiek momencie swojej kadencji tracą oni status członków zarządu, ich kadencja także kończy się automatycznie w tym samym dniu.

Artykuł 127

Posiedzenia

1.   Posiedzenia zarządu zwoływane są przez przewodniczącego zarządu.

2.   Dyrektor wykonawczy bierze udział w obradach, chyba że zarząd zadecyduje inaczej.

3.   Zwykłe posiedzenia zarządu odbywają się raz

  dwa razy
  do roku. Ponadto zarząd zbiera się z inicjatywy swojego przewodniczącego lub na wniosek Komisji
  , Parlamentu Europejskiego
  lub jednej trzeciej państw członkowskich. [Popr. 87]

4.   Zarząd uchwala swój regulamin.

5.   Zarząd podejmuje decyzje bezwzględną większością głosów członków. Jednakże decyzje, do podjęcia których zarząd jest uprawniony na podstawie art. 124 ust. 1 lit. a) i b), art. 126 ust. 1 i art. 129 ust. 2 i 4

  3
  , wymagają większości dwóch trzecich głosów. W obu przypadkach każdy członek dysponuje jednym głosem. [Popr. 88]

6.   Zarząd może zapraszać obserwatorów do udziału w swoich w posiedzeniach.

7.   Obsługę sekretariatu zarządu zapewnia Agencja.

SEKCJA 2a

Rada wykonawcza

Artykuł 127a

Powołanie

Zarząd może powołać radę wykonawczą.

Artykuł 127b

Funkcje i organizacja

1.   Rada wykonawcza wspiera zarząd.

2.   Radzie wykonawczej powierza się następujące funkcje:

| a) | przygotowywanie decyzji, które mają zostać przyjęte przez zarząd; |
| --- | --- |

a)

przygotowywanie decyzji, które mają zostać przyjęte przez zarząd;

| b) | zapewnianie wraz z zarządem podjęcia odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen oraz z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF); |
| --- | --- |

b)

zapewnianie wraz z zarządem podjęcia odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen oraz z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF);

| c) | bez uszczerbku dla funkcji dyrektora wykonawczego określonych w art. 128, służenie pomocą i doradztwem dyrektorowi wykonawczemu w zakresie wdrażania decyzji zarządu, mając na uwadze wzmocnienie nadzoru nad zarządzaniem administracyjnym. |
| --- | --- |

c)

bez uszczerbku dla funkcji dyrektora wykonawczego określonych w art. 128, służenie pomocą i doradztwem dyrektorowi wykonawczemu w zakresie wdrażania decyzji zarządu, mając na uwadze wzmocnienie nadzoru nad zarządzaniem administracyjnym.

3.   W sytuacji pilnej potrzeby rada wykonawcza może podejmować określone decyzje tymczasowe w imieniu zarządu, w szczególności w kwestiach administracyjnych, w tym w zakresie zawieszenia przekazania uprawnień organu powołującego.

4.   W skład rady wykonawczej wchodzi przewodniczący zarządu, jeden przedstawiciel Komisji w zarządzie oraz trzech innych członków wyznaczonych przez zarząd spośród jego członków. Przewodniczący zarządu jest również przewodniczącym rady wykonawczej. Dyrektor wykonawczy bierze udział w posiedzeniach rady wykonawczej, ale nie posiada prawa głosu.

5.   Kadencja członków rady wykonawczej wynosi cztery lata. Kadencja członków rady wykonawczej kończy się wraz z zakończeniem ich członkowstwa w zarządzie.

6.   Rada wykonawcza odbywa co najmniej jedno posiedzenie zwyczajne co trzy miesiące. Ponadto rada wykonawcza zbiera się także z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek jej członków.

7.   Rada wykonawcza przestrzega regulaminu ustanowionego przez zarząd.
  [Popr. 86]

„SEKCJA 3

Dyrektor wykonawczy

Artykuł 128

Funkcje dyrektora wykonawczego

1.   Agencja jest zarządzana przez dyrektora wykonawczego. Dyrektor wykonawczy odpowiada przed zarządem.

2.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji, zarządu i komitetu budżetowego dyrektor wykonawczy dysponuje pełną niezależnością w realizacji swoich obowiązków i nie zwraca się o polecenia ani ich nie przyjmuje od żadnego rządu ani jakiegokolwiek innego podmiotu.

3.   Dyrektor wykonawczy jest prawnym przedstawicielem Agencji.

4.   Dyrektor wykonawczy pełni w szczególności następujące funkcje:

| a) | podejmuje wszystkie niezbędne kroki, obejmujące przyjmowanie wewnętrznych instrukcji administracyjnych oraz publikowanie obwieszczeń, w celu zapewnienia funkcjonowania Agencji; |
| --- | --- |

a)

podejmuje wszystkie niezbędne kroki, obejmujące przyjmowanie wewnętrznych instrukcji administracyjnych oraz publikowanie obwieszczeń, w celu zapewnienia funkcjonowania Agencji;

| b) | wdraża decyzje przyjęte przez zarząd; |
| --- | --- |

b)

wdraża decyzje przyjęte przez zarząd;

| c) | przygotowuje projekt rocznego programu prac, określając zasoby ludzkie i finansowe dla każdego z działań, i przekazuje ten program zarządowi po skonsultowaniu go z Komisją; |
| --- | --- |

c)

przygotowuje projekt rocznego programu prac, określając zasoby ludzkie i finansowe dla każdego z działań, i przekazuje ten program zarządowi po skonsultowaniu go z Komisją;

| d) | przygotowuje projekt wieloletniego programu strategicznego, w tym strategię Agencji w dziedzinie współpracy międzynarodowej, i przekazuje ten program zarządowi po skonsultowaniu go z Komisją oraz po wymianie opinii z odpowiednią komisją Parlamentu Europejskiego; |
| --- | --- |

d)

przygotowuje projekt wieloletniego programu strategicznego, w tym strategię Agencji w dziedzinie współpracy międzynarodowej, i przekazuje ten program zarządowi po skonsultowaniu go z Komisją oraz po wymianie opinii z odpowiednią komisją Parlamentu Europejskiego;

| e) | wykonuje roczny program prac i wieloletni program strategiczny oraz przedstawia zarządowi sprawozdania z ich wykonania; |
| --- | --- |

e)

wykonuje roczny program prac i wieloletni program strategiczny oraz przedstawia zarządowi sprawozdania z ich wykonania;

| f) | opracowuje roczne sprawozdanie z działalności Agencji i przedstawia je zarządowi do zatwierdzenia; |
| --- | --- |

f)

opracowuje roczne sprawozdanie z działalności Agencji i przedstawia je zarządowi do zatwierdzenia;

| g) | przygotowuje projekt wieloletniego planu polityki kadrowej i przekazuje ten plan zarządowi po skonsultowaniu go z Komisją; |
| --- | --- |

g)

przygotowuje projekt wieloletniego planu polityki kadrowej i przekazuje ten plan zarządowi po skonsultowaniu go z Komisją;

| h) | opracowuje plan działań następczych w odniesieniu do ustaleń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przekazuje Komisji i zarządowi sprawozdania z postępów w ich realizacji dwa razy w roku; |
| --- | --- |

h)

opracowuje plan działań następczych w odniesieniu do ustaleń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przekazuje Komisji i zarządowi sprawozdania z postępów w ich realizacji dwa razy w roku;

| i) | chroni interesy finansowe Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także – w stosownych przypadkach – nakładanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar administracyjnych i finansowych; |
| --- | --- |

i)

chroni interesy finansowe Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także – w stosownych przypadkach – nakładanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar administracyjnych i finansowych;

| j) | opracowuje strategię Agencji na rzecz przeciwdziałania nadużyciom i przedstawia ją komitetowi budżetowemu do zatwierdzenia; |
| --- | --- |

j)

opracowuje strategię Agencji na rzecz przeciwdziałania nadużyciom i przedstawia ją komitetowi budżetowemu do zatwierdzenia;

| k) | w celu zapewnienia jednolitego stosowania rozporządzenia może przekazywać sprawy prawne do rozszerzonej izby odwoławczej, w szczególności jeżeli izby odwoławcze wydały w danej kwestii odmienne decyzje; |
| --- | --- |

k)

w celu zapewnienia jednolitego stosowania rozporządzenia może przekazywać sprawy prawne do rozszerzonej izby odwoławczej, w szczególności jeżeli izby odwoławcze wydały w danej kwestii odmienne decyzje;

| l) | opracowuje preliminarz dochodów i wydatków Agencji oraz wykonuje budżet; |
| --- | --- |

l)

opracowuje preliminarz dochodów i wydatków Agencji oraz wykonuje budżet;

| la) | bez uszczerbku dla art. 125 i 136 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Agencji – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników (»uprawnienia organu powołującego«); [Popr. 91] |
| --- | --- |

la)

bez uszczerbku dla art. 125 i 136 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Agencji – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników (»uprawnienia organu powołującego«); [Popr. 91]

| m) | wykonuje uprawnienia w odniesieniu do pracowników, powierzone mu przez zarząd zgodnie z art. 124 ust. 1 lit. f);
  [Popr. 89] |
| --- | --- |

m)

wykonuje uprawnienia w odniesieniu do pracowników, powierzone mu przez zarząd zgodnie z art. 124 ust. 1 lit. f);
  [Popr. 89]

| ma) | może przedkładać Komisji wnioski o zmianę niniejszego rozporządzenia, aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia, a także wszelkich innych przepisów dotyczących znaków towarowych Unii Europejskiej, po przeprowadzeniu konsultacji z zarządem, a w przypadku opłat oraz określonych w niniejszym rozporządzeniu przepisów związanych z budżetem, po przeprowadzeniu konsultacji z komitetem budżetowym. [Popr. 90] |
| --- | --- |

ma)

może przedkładać Komisji wnioski o zmianę niniejszego rozporządzenia, aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia, a także wszelkich innych przepisów dotyczących znaków towarowych Unii Europejskiej, po przeprowadzeniu konsultacji z zarządem, a w przypadku opłat oraz określonych w niniejszym rozporządzeniu przepisów związanych z budżetem, po przeprowadzeniu konsultacji z komitetem budżetowym. [Popr. 90]

| n) | wykonuje uprawnienia powierzone mu zgodnie z art. 26 ust. 3, art. 29 ust. 5, art. 30 ust. 2, art. 45 ust. 3, art. 75 ust. 2, art. 78 ust. 5, art. 79, 79b, 79c, art. 87 ust. 3, art. 88 i 89, art. 93 ust. 4, art. 119 ust. 8 oraz art. 144 zgodnie kryteriami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w aktach delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

n)

wykonuje uprawnienia powierzone mu zgodnie z art. 26 ust. 3, art. 29 ust. 5, art. 30 ust. 2, art. 45 ust. 3, art. 75 ust. 2, art. 78 ust. 5, art. 79, 79b, 79c, art. 87 ust. 3, art. 88 i 89, art. 93 ust. 4, art. 119 ust. 8 oraz art. 144 zgodnie kryteriami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w aktach delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia;

| o) | może delegować swoje funkcje. |
| --- | --- |

o)

może delegować swoje funkcje.

5.   Dyrektor wykonawczy wspomagany jest przez swojego zastępcę lub zastępców. W przypadku nieobecności lub niedyspozycji dyrektora wykonawczego, zastępca dyrektora wykonawczego lub jeden z zastępców dyrektora wykonawczego zastępuje go zgodnie z procedurą ustaloną przez zarząd.

Artykuł 129

Powoływanie i odwoływanie dyrektora wykonawczego oraz przedłużanie jego kadencji

1.   Dyrektor wykonawczy zatrudniany jest w Agencji na czas określony, zgodnie z art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników.

2.   Dyrektor wykonawczy jest powoływany przez zarząd z listy
  co najmniej trzech
  kandydatów zaproponowanej przez Komisję

  komisję zarządu dokonującą wstępnej selekcji, złożoną z przedstawicieli państw członkowskich, Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego,
  po
  opublikowaniu zaproszenia do wyrażenia zainteresowania, m.in. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, i
  po przeprowadzeniu otwartego i przejrzystego postępowania rekrutacyjnego. Przed mianowaniem kandydat wybrany przez zarząd może zostać poproszony o złożenie oświadczenia przed właściwą komisją Parlamentu Europejskiego oraz o udzielenie odpowiedzi na pytania jej członków. Do celów zawarcia umowy w sprawie objęcia stanowiska dyrektora wykonawczego Agencję reprezentuje przewodniczący zarządu.

Dyrektor wykonawczy może zostać odwołany ze stanowiska jedynie na mocy decyzji zarządu działającego na wniosek Komisji. Europejskiej
  i po sporządzeniu przez nią sprawozdania z oceny na wniosek zarządu lub Parlamentu Europejskiego
  .

3.   Kadencja dyrektora wykonawczego wynosi pięć lat. Przed upływem tego okresu Komisja

  zarząd
  przeprowadza ocenę, w której uwzględnia się ocenę pracy dyrektora wykonawczego oraz zadania i wyzwania stojące przed Agencją w przyszłości.
  Zarząd może przedłużyć kadencję dyrektora wykonawczego jeden raz o maksymalnie pięć lat. Podejmując decyzję o przedłużeniu kadencji dyrektora wykonawczego, zarząd bierze pod uwagę sporządzone przez Komisję sprawozdanie z oceny pracy dyrektora wykonawczego oraz zadania i wyzwania stojące przed Agencją w przyszłości.

4.   Zarząd – działając na wniosek Komisji, która uwzględnia ocenę, o której mowa w ust. 3 – może przedłużyć kadencję dyrektora wykonawczego jeden raz, na okres nie dłuższy niż pięć lat.

5.   Dyrektor wykonawczy, którego kadencję przedłużono, nie może pod koniec całego okresu urzędowania brać udziału w kolejnym postępowaniu rekrutacyjnym na to samo stanowisko.

6.   Zastępca dyrektora wykonawczego lub zastępcy dyrektora wykonawczego są powoływani lub odwoływani z urzędu, jak przewidziano w ust. 2, po przeprowadzeniu konsultacji z dyrektorem wykonawczym oraz, w stosownym przypadku, z pełniącym obowiązki dyrektora wykonawczego. Kadencja zastępcy dyrektora wykonawczego wynosi pięć lat. Kadencja może zostać przedłużona jeden raz, na okres nie dłuższy niż pięć lat przez zarząd działający na wniosek Komisji, jak przewidziano w ust. 4

  3
  , po konsultacji z dyrektorem wykonawczym.”; [Popr. 92]

| 100) | w art. 130 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | wydział odpowiedzialny za prowadzenie rejestru;”; |
| --- | --- | --- | --- |

100)

w art. 130 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

wydział odpowiedzialny za prowadzenie rejestru;”;

| b) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „f) | wszelkie inne jednostki lub osoby wyznaczone w tym celu przez dyrektora wykonawczego.”; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się literę w brzmieniu:

„f)

wszelkie inne jednostki lub osoby wyznaczone w tym celu przez dyrektora wykonawczego.”;

| 101) | art. 132 ust. 2 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:
  „W szczególnych przypadkach określonych zgodnie z art. 144a lit. c) decyzje są podejmowane przez jednego członka wydziału.”; |
| --- | --- |

101)

art. 132 ust. 2 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:

„W szczególnych przypadkach określonych zgodnie z art. 144a lit. c) decyzje są podejmowane przez jednego członka wydziału.”;

| 102) | art. 133 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 133
  Wydział odpowiedzialny za prowadzenie rejestru
  1.   Wydział odpowiedzialny za prowadzenie rejestru odpowiada za podejmowanie decyzji w sprawie wpisów do rejestru.
  2.   Jest on także odpowiedzialny za prowadzenie listy zawodowych pełnomocników, o której mowa w art. 93 ust. 2.
  3.   Decyzje wydziału podejmowane są przez jednego członka.”; |
| --- | --- |

102)

art. 133 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 133

Wydział odpowiedzialny za prowadzenie rejestru

1.   Wydział odpowiedzialny za prowadzenie rejestru odpowiada za podejmowanie decyzji w sprawie wpisów do rejestru.

2.   Jest on także odpowiedzialny za prowadzenie listy zawodowych pełnomocników, o której mowa w art. 93 ust. 2.

3.   Decyzje wydziału podejmowane są przez jednego członka.”;

| 103) | w art. 134 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Wydział unieważnień jest odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących:






  a) | wniosków o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ; |
| --- | --- | --- | --- |

103)

w art. 134 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Wydział unieważnień jest odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących:

a)

wniosków o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ;

| b) | wniosków o dokonanie cesji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 18.”; |
| --- | --- |

b)

wniosków o dokonanie cesji znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  zgodnie z art. 18.”;

| b) | ust. 2 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:
  „W szczególnych przypadkach określonych zgodnie z art. 144a lit. c) decyzje są podejmowane przez jednego członka wydziału.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 zdanie trzecie otrzymuje brzmienie:

„W szczególnych przypadkach określonych zgodnie z art. 144a lit. c) decyzje są podejmowane przez jednego członka wydziału.”;

| 104) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 134a
  Uprawnienia ogólne
  Decyzje wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia, które nie należą do zakresu kompetencji eksperta, wydziału sprzeciwów, wydziału unieważnień lub wydziału odpowiedzialnego za prowadzenie rejestru, podejmowane są przez urzędnika lub jednostkę wyznaczonych w tym celu przez dyrektora wykonawczego.”; |
| --- | --- |

104)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 134a

Uprawnienia ogólne

Decyzje wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia, które nie należą do zakresu kompetencji eksperta, wydziału sprzeciwów, wydziału unieważnień lub wydziału odpowiedzialnego za prowadzenie rejestru, podejmowane są przez urzędnika lub jednostkę wyznaczonych w tym celu przez dyrektora wykonawczego.”;

| 105) | w art. 135 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Izby odwoławcze odpowiedzialne są za decyzje w sprawach odwołań od decyzji podjętych zgodnie z art. 131 – 134a.”; |
| --- | --- | --- |

105)

w art. 135 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Izby odwoławcze odpowiedzialne są za decyzje w sprawach odwołań od decyzji podjętych zgodnie z art. 131 – 134a.”;

| b) | ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | przez prezydium izb odwoławczych, o których mowa w art. 136 ust. 4 lit. a); lub”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

przez prezydium izb odwoławczych, o których mowa w art. 136 ust. 4 lit. a); lub”;

| c) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   Rozszerzona izba jest również odpowiedzialna za wydawanie uzasadnionych opinii dotyczących spraw prawnych przekazywanych jej przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. k).”; |
| --- | --- |

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Rozszerzona izba jest również odpowiedzialna za wydawanie uzasadnionych opinii dotyczących spraw prawnych przekazywanych jej przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 128 ust. 4 lit. k).”;

| d) | w ust. 5 skreśla się ostatnie zdanie; |
| --- | --- |

d)

w ust. 5 skreśla się ostatnie zdanie;

| 106) | art. 136 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 136
  Niezawisłość członków izb odwoławczych
  1.   Prezes izb odwoławczych i przewodniczący poszczególnych izb powoływani są, zgodnie z procedurą określoną w art. 129 dotyczącą powoływania dyrektora wykonawczego, na okres pięciu lat. Nie mogą być odwołani ze swoich stanowisk w trakcie kadencji, chyba że zaistnieją poważne ku temu podstawy, a Trybunał Sprawiedliwości na wniosek instytucji, która ich powołała, podejmie decyzję o ich odwołaniu.
  2.   Kadencja prezesa izb odwoławczych może być przedłużona raz na okres kolejnych pięciu lat lub do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli wiek ten zostanie osiągnięty w trakcie sprawowania nowej kadencji, po uprzedniej pozytywnej ocenie wyników jego pracy przez zarząd.
  3.   Kadencja przewodniczących poszczególnych izb może być przedłużona na kolejne pięcioletnie okresy lub do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli wiek ten zostanie osiągnięty w trakcie sprawowania nowej kadencji, po uprzedniej pozytywnej ocenie wyników ich pracy przez zarząd, pod warunkiem uzyskania korzystnej opinii prezesa izb odwoławczych.
  4.   Prezes izb odwoławczych posiada następujące funkcje kierownicze i organizacyjne:






  a) | przewodniczy prezydium izb odwoławczych, które ustala reguły i organizację pracy izb; |
| --- | --- | --- |

106)

art. 136 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 136

Niezawisłość członków izb odwoławczych

1.   Prezes izb odwoławczych i przewodniczący poszczególnych izb powoływani są, zgodnie z procedurą określoną w art. 129 dotyczącą powoływania dyrektora wykonawczego, na okres pięciu lat. Nie mogą być odwołani ze swoich stanowisk w trakcie kadencji, chyba że zaistnieją poważne ku temu podstawy, a Trybunał Sprawiedliwości na wniosek instytucji, która ich powołała, podejmie decyzję o ich odwołaniu.

2.   Kadencja prezesa izb odwoławczych może być przedłużona raz na okres kolejnych pięciu lat lub do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli wiek ten zostanie osiągnięty w trakcie sprawowania nowej kadencji, po uprzedniej pozytywnej ocenie wyników jego pracy przez zarząd.

3.   Kadencja przewodniczących poszczególnych izb może być przedłużona na kolejne pięcioletnie okresy lub do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli wiek ten zostanie osiągnięty w trakcie sprawowania nowej kadencji, po uprzedniej pozytywnej ocenie wyników ich pracy przez zarząd, pod warunkiem uzyskania korzystnej opinii prezesa izb odwoławczych.

4.   Prezes izb odwoławczych posiada następujące funkcje kierownicze i organizacyjne:

a)

przewodniczy prezydium izb odwoławczych, które ustala reguły i organizację pracy izb;

| b) | zapewnia wykonanie rozstrzygnięć tego prezydium; |
| --- | --- |

b)

zapewnia wykonanie rozstrzygnięć tego prezydium;

| c) | przydziela sprawy poszczególnym izbom, na podstawie obiektywnych kryteriów określonych przez prezydium izb odwoławczych; |
| --- | --- |

c)

przydziela sprawy poszczególnym izbom, na podstawie obiektywnych kryteriów określonych przez prezydium izb odwoławczych;

| d) | opracowuje i przekazuje dyrektorowi wykonawczemu potrzeby w zakresie wydatków umożliwiające opracowanie odpowiedniego planu wydatków. |
| --- | --- |

d)

opracowuje i przekazuje dyrektorowi wykonawczemu potrzeby w zakresie wydatków umożliwiające opracowanie odpowiedniego planu wydatków.

Prezes izb odwoławczych przewodniczy obradom rozszerzonego składu izby.

5.   Członkowie izb odwoławczych są powoływani przez zarząd na okres pięciu lat. Ich kadencja może być przedłużona na kolejne pięcioletnie okresy lub do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli wiek ten zostanie osiągnięty w trakcie sprawowania nowej kadencji, po uprzedniej pozytywnej ocenie wyników ich pracy przez zarząd, pod warunkiem uzyskania korzystnej opinii prezesa izb odwoławczych.

6.   Członkowie izb odwoławczych nie mogą zostać odwołani ze stanowiska, chyba że istnieją poważne podstawy dla takiego odwołania, a Trybunał Sprawiedliwości, w efekcie skierowania do niego tej sprawy przez zarząd na wniosek prezesa izb odwoławczych, po konsultacji z przewodniczącym izby, do której należy dany członek izby, podejmie decyzję o jego odwołaniu.

7.   Prezes izb odwoławczych oraz przewodniczący i członkowie izb odwoławczych są niezawiśli. W swoich rozstrzygnięciach nie są związani żadnymi instrukcjami.

8.   Decyzje podejmowane przez rozszerzoną izbę w sprawie odwołań lub opinie dotyczące spraw prawnych przekazywanych izbie przez dyrektora wykonawczego zgodnie z art. 135 mają wiążący charakter w odniesieniu do instancji decyzyjnych Agencji, o których mowa w art. 130.

9.   Prezes izb odwoławczych i przewodniczący, jak również członkowie poszczególnych izb odwoławczych nie mogą być ekspertami ani członkami wydziału sprzeciwów, wydziału odpowiedzialnego za prowadzenie rejestru i wydziałów unieważnień.”;

Artykuł 136a

Centrum mediacji i arbitrażu

1.
     
  Agencja może utworzyć centrum mediacji i arbitrażu, działające niezależnie od instancji decyzyjnych wymienionych w art. 130. Centrum to usytuowane jest w obiektach Agencji.

2.
     
  Każda osoba fizyczna lub prawna ma możliwość dobrowolnego korzystania z usług centrum w celu polubownego rozwiązania sporów związanych z niniejszym rozporządzeniem lub dyrektywą ....

3.
     
  Agencja może rozpocząć postępowanie arbitrażowe także z własnej inicjatywy w celu umożliwienia stronom osiągnięcia porozumienia w sposób polubowny.

4.
     
  Centrum kierowane jest przez dyrektora, który odpowiada za funkcjonowanie jednostki.

5.
     
  Dyrektor jest mianowany przez zarząd.

6.
     
  Centrum ustanawia procedury mediacji i arbitrażu oraz zasady pracy jednostki. Zasady mediacji i arbitrażu oraz zasady pracy muszą zostać zatwierdzone przez zarząd.

7.
     
  Centrum sporządza wykaz mediatorów i arbitrów, którzy pomagają stronom w rozstrzyganiu sporów. Osoby te muszą być niezależne i posiadać odpowiednie kompetencje oraz doświadczenie. Wykaz jest zatwierdzany przez zarząd.

8.
     
  Eksperci i członkowie Wydziału Instytutu lub izb odwoławczych nie mogą uczestniczyć w żadnym postępowaniu mediacyjnym lub arbitrażowym w przypadku, gdy:

| a) | byli wcześniej zaangażowani w sprawy poddane postępowaniu mediacyjnemu lub arbitrażowi; |
| --- | --- |

a)

byli wcześniej zaangażowani w sprawy poddane postępowaniu mediacyjnemu lub arbitrażowi;

| b) | czerpią z nich korzyści osobiste; lub |
| --- | --- |

b)

czerpią z nich korzyści osobiste; lub

| c) | byli wcześniej zaangażowani w postępowanie jako przedstawiciele jednej ze stron. |
| --- | --- |

c)

byli wcześniej zaangażowani w postępowanie jako przedstawiciele jednej ze stron.

9.
     
  Każdy, kto został powołany do orzekania jako członek organu arbitrażowego lub w postępowaniu mediacyjnym, nie może brać udziału w sprzeciwie, unieważnieniu lub postępowaniu odwoławczym w postępowaniu, które doprowadziło do mediacji lub arbitrażu.”; [Popr. 93]

| 107) | art. 138 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 138
  Komitet budżetowy
  1.   Komitet budżetowy pełni funkcje powierzone mu w niniejszej sekcji.
  2.   Artykuł 125, art. 126 i art. 127 ust. 1–4, 6 i 7 stosuje się odpowiednio do komitetu budżetowego.
  3.   Komitet budżetowy podejmuje decyzje bezwzględną większością głosów członków. Jednakże decyzje, do podjęcia których komitet budżetowy jest uprawniony zgodnie z art. 140 ust. 3 i art. 143, wymagają większości dwóch trzecich głosów. W obu przypadkach każdy członek dysponuje jednym głosem.”; |
| --- | --- |

107)

art. 138 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 138

Komitet budżetowy

1.   Komitet budżetowy pełni funkcje powierzone mu w niniejszej sekcji.

2.   Artykuł 125, art. 126 i art. 127 ust. 1–4, 6 i 7 stosuje się odpowiednio do komitetu budżetowego.

3.   Komitet budżetowy podejmuje decyzje bezwzględną większością głosów członków. Jednakże decyzje, do podjęcia których komitet budżetowy jest uprawniony zgodnie z art. 140 ust. 3 i art. 143, wymagają większości dwóch trzecich głosów. W obu przypadkach każdy członek dysponuje jednym głosem.”;

| 108) | w art. 139 dodaje się ustępy w brzmieniu:
  „4.   Agencja przygotowuje dwa razy w roku sprawozdanie dla
  Parlamentu Europejskiego, Rady i
  Komisji na temat swojej sytuacji finansowej. Na podstawie tego sprawozdania Komisja dokonuje przeglądu sytuacji finansowej Agencji.; [Popr. 94]



  4a.
     
  W celu zapewnienia ciągłości swojej działalności Agencja tworzy rezerwę finansową w wysokości swoich jednorocznych wydatków operacyjnych”. [Popr. 95] |
| --- | --- |

108)

w art. 139 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„4.   Agencja przygotowuje dwa razy w roku sprawozdanie dla
  Parlamentu Europejskiego, Rady i
  Komisji na temat swojej sytuacji finansowej. Na podstawie tego sprawozdania Komisja dokonuje przeglądu sytuacji finansowej Agencji.; [Popr. 94]

4a.
     
  W celu zapewnienia ciągłości swojej działalności Agencja tworzy rezerwę finansową w wysokości swoich jednorocznych wydatków operacyjnych”. [Popr. 95]

| 109) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 141a
  Zwalczanie nadużyć finansowych
  1.   Aby ułatwić zwalczanie nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych działań na mocy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (*12), Agencja przystępuje do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego wewnętrznych postępowań dochodzeniowych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i przyjmuje odpowiednie przepisy obowiązujące wszystkich jej pracowników, wykorzystując szablon zawarty w załączniku do tego porozumienia.
  2.   Trybunał Obrachunkowy jest uprawniony do przeprowadzania audytów, na podstawie dokumentacji i na miejscu, obejmujących wszystkich beneficjentów, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Agencji środki unijne.
  3.   OLAF może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (*13) w celu ustalenia, czy w związku z dotacją lub kontraktem finansowanymi przez Agencję doszło do nadużycia finansowego, korupcji lub dowolnego innego nielegalnego działania ze skutkiem dla interesów finansowych Unii.
  4.   Nie naruszając przepisów ust. 1, 2 i 3, porozumienia o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, umowy, umowy o udzielenie dotacji i decyzje o udzieleniu dotacji przez Agencję zawierają przepisy wyraźnie uprawniające Trybunał Obrachunkowy i OLAF do przeprowadzania tego rodzaju audytów i dochodzeń, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.
  5.   Komitet budżetowy przyjmuje strategię zwalczania nadużyć finansowych, która jest proporcjonalna do istniejących zagrożeń i uwzględnia koszty i korzyści wynikające z podejmowanych środków.

  (*12)  Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1)."


  (*13)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2)”;" |
| --- | --- |

109)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 141a

Zwalczanie nadużyć finansowych

1.   Aby ułatwić zwalczanie nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych działań na mocy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (*12), Agencja przystępuje do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego wewnętrznych postępowań dochodzeniowych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i przyjmuje odpowiednie przepisy obowiązujące wszystkich jej pracowników, wykorzystując szablon zawarty w załączniku do tego porozumienia.

2.   Trybunał Obrachunkowy jest uprawniony do przeprowadzania audytów, na podstawie dokumentacji i na miejscu, obejmujących wszystkich beneficjentów, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Agencji środki unijne.

3.   OLAF może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (*13) w celu ustalenia, czy w związku z dotacją lub kontraktem finansowanymi przez Agencję doszło do nadużycia finansowego, korupcji lub dowolnego innego nielegalnego działania ze skutkiem dla interesów finansowych Unii.

4.   Nie naruszając przepisów ust. 1, 2 i 3, porozumienia o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, umowy, umowy o udzielenie dotacji i decyzje o udzieleniu dotacji przez Agencję zawierają przepisy wyraźnie uprawniające Trybunał Obrachunkowy i OLAF do przeprowadzania tego rodzaju audytów i dochodzeń, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.

5.   Komitet budżetowy przyjmuje strategię zwalczania nadużyć finansowych, która jest proporcjonalna do istniejących zagrożeń i uwzględnia koszty i korzyści wynikające z podejmowanych środków.

(*12)  Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1)."

(*13)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2)”;"

| 110) | art. 144 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 144
  Opłaty
  1.   Poza opłatami przewidzianymi w art. 26 ust. 2, art. 36 ust. 1 lit. c), art. 41 ust. 3, art. 44 ust. 4, art. 47 ust. 1 i 3, art. 49 ust. 4, art. 56 ust. 2, art. 60, art. 81 ust. 3, art. 82 ust. 1, art. 113 ust. 1 i art. 147 ust. 5 opłaty pobierane są w przypadkach wymienionych poniżej:






  a) | wydanie kopii świadectwa rejestracji; |
| --- | --- | --- |

110)

art. 144 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 144

Opłaty

1.   Poza opłatami przewidzianymi w art. 26 ust. 2, art. 36 ust. 1 lit. c), art. 41 ust. 3, art. 44 ust. 4, art. 47 ust. 1 i 3, art. 49 ust. 4, art. 56 ust. 2, art. 60, art. 81 ust. 3, art. 82 ust. 1, art. 113 ust. 1 i art. 147 ust. 5 opłaty pobierane są w przypadkach wymienionych poniżej:

a)

wydanie kopii świadectwa rejestracji;

| b) | rejestracja licencji lub innego prawa w odniesieniu do znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ; |
| --- | --- |

b)

rejestracja licencji lub innego prawa w odniesieniu do znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ;

| c) | rejestracja licencji lub innego prawa w odniesieniu do zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ; |
| --- | --- |

c)

rejestracja licencji lub innego prawa w odniesieniu do zgłoszenia znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ;

| d) | uchylenie rejestracji licencji lub innego prawa; |
| --- | --- |

d)

uchylenie rejestracji licencji lub innego prawa;

| e) | zmiana zarejestrowanego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ; |
| --- | --- |

e)

zmiana zarejestrowanego znaku towarowego
  Unii Europejskiej
  ;

| f) | wydanie wyciągu z rejestru; |
| --- | --- |

f)

wydanie wyciągu z rejestru;

| g) | wgląd do akt; |
| --- | --- |

g)

wgląd do akt;

| h) | wydanie kopii dokumentów z akt; |
| --- | --- |

h)

wydanie kopii dokumentów z akt;

| i) | wydanie uwierzytelnionych odpisów zgłoszenia; |
| --- | --- |

i)

wydanie uwierzytelnionych odpisów zgłoszenia;

| j) | udostępnienie informacji zawartych w aktach; |
| --- | --- |

j)

udostępnienie informacji zawartych w aktach;

| k) | sprawdzenie ustalenia kosztów proceduralnych do zwrotu. |
| --- | --- |

k)

sprawdzenie ustalenia kosztów proceduralnych do zwrotu.

2.   Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala się na poziomie, który zapewnia, że

  poziomach określonych w załączniku -I, w celu dopilnowania, by
  przychody są

  z tych opłat były
  w zasadzie wystarczające dla

  do
  zrównoważenia budżetu Agencji, a jednocześnie nie powodują

  powodowały
  gromadzenia nadmiernych

  znacznych
  nadwyżek. Nie naruszając przepisów art. 139 ust. 4 Komisja dokonuje przeglądu poziomu opłat, jeżeli gromadzenie nadmiernych nadwyżek będzie się powtarzało. Jeżeli w wyniku tego przeglądu nie dojdzie do obniżenia lub zmiany poziomu opłat, a w konsekwencji do zapobiegania dalszemu gromadzeniu nadmiernych
  nadwyżek, nagromadzone nadwyżki po przeglądzie przekazywane są do budżetu Unii.
  [Popr. 96]

3.   Dyrektor wykonawczy określa wysokość opłat za usługi świadczone przez Agencję inne niż te, o których mowa w ust. 1, oraz za publikacje wydawane przez Agencję zgodnie z kryteriami określonymi w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 144a lit. d). Wysokość opłaty nie przekracza poziomu koniecznego do pokrycia kosztów konkretnych usług świadczonych przez Agencję.

4.   Zgodnie z kryteriami określonymi w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 144a lit. d) dyrektor wykonawczy może podjąć następujące środki:

| a) | może określić, które szczególne metody uiszczania opłat inne niż te określone zgodnie z art. 144a lit d) mogą być wykorzystywane, w szczególności przy użyciu depozytów na rachunkach bieżących posiadanych w Agencji; |
| --- | --- |

a)

może określić, które szczególne metody uiszczania opłat inne niż te określone zgodnie z art. 144a lit d) mogą być wykorzystywane, w szczególności przy użyciu depozytów na rachunkach bieżących posiadanych w Agencji;

| b) | może określić poziomy, poniżej których nadmierna kwota zapłacona w celu uiszczenia opłaty nie jest zwracana; |
| --- | --- |

b)

może określić poziomy, poniżej których nadmierna kwota zapłacona w celu uiszczenia opłaty nie jest zwracana;

| c) | może odstąpić od postępowania egzekucyjnego w celu odzyskania należnej kwoty, w przypadku gdy kwota, która ma być odzyskana jest minimalna lub jeśli odzyskanie kwoty jest zbyt niepewne. |
| --- | --- |

c)

może odstąpić od postępowania egzekucyjnego w celu odzyskania należnej kwoty, w przypadku gdy kwota, która ma być odzyskana jest minimalna lub jeśli odzyskanie kwoty jest zbyt niepewne.

W przypadku gdy możliwe jest wykorzystanie metod płatności, o których mowa w lit. a), dyrektor wykonawczy ustanawia datę, którą uznaje się za datę dokonania tych płatności na rzecz Agencji.”;

| 111) | dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 6
  Przekazanie uprawnień
  Artykuł 144a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163 w celu określenia:






  a) | konkretnych kryteriów używania języków, o których mowa w art. 119; |
| --- | --- | --- |

111)

dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 6

Przekazanie uprawnień

Artykuł 144a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163 w celu określenia:

a)

konkretnych kryteriów używania języków, o których mowa w art. 119;

| b) | przypadków, w których decyzje w sprawie unieważnienia i decyzje w sprawie sprzeciwu podejmowane są przez jednego członka wydziału zgodnie z art. 132 ust. 2 i art. 134 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

przypadków, w których decyzje w sprawie unieważnienia i decyzje w sprawie sprzeciwu podejmowane są przez jednego członka wydziału zgodnie z art. 132 ust. 2 i art. 134 ust. 2;

| c) | szczegółów dotyczących organizacji izb odwoławczych, w tym powoływania i roli prezydium izb odwoławczych, o którym mowa w art. 135. ust. 3 lit. a), składu rozszerzonej izby i zasad przekazywania jej spraw od rozstrzygnięcia zgodnie z art. 135 ust. 4, oraz warunków podejmowania decyzji przez jednego członka izby zgodnie z art. 135 ust. 2 i 5;
  [Popr. 97] |
| --- | --- |

c)

szczegółów dotyczących organizacji izb odwoławczych, w tym powoływania i roli prezydium izb odwoławczych, o którym mowa w art. 135. ust. 3 lit. a), składu rozszerzonej izby i zasad przekazywania jej spraw od rozstrzygnięcia zgodnie z art. 135 ust. 4, oraz warunków podejmowania decyzji przez jednego członka izby zgodnie z art. 135 ust. 2 i 5;
  [Popr. 97]

| d) | systemu opłat uiszczanych na rzecz Agencji zgodnie z art. 144, w tym ich wysokości, metod uiszczania opłat, walut, terminów płatności opłat, uznanej daty płatności oraz konsekwencji braku lub późnej zapłaty, niedopłaty i nadpłaty, usług, które mogą być świadczone bezpłatnie oraz kryteriów, zgodnie z którymi dyrektor wykonawczy może wykonywać swoje uprawnienia określone w art. 144 ust. 3 i 4.”;
  [Popr. 98] |
| --- | --- |

d)

systemu opłat uiszczanych na rzecz Agencji zgodnie z art. 144, w tym ich wysokości, metod uiszczania opłat, walut, terminów płatności opłat, uznanej daty płatności oraz konsekwencji braku lub późnej zapłaty, niedopłaty i nadpłaty, usług, które mogą być świadczone bezpłatnie oraz kryteriów, zgodnie z którymi dyrektor wykonawczy może wykonywać swoje uprawnienia określone w art. 144 ust. 3 i 4.”;
  [Popr. 98]

| 112) | w art. 145 słowa „rozporządzenia wykonawcze” zastępuje się słowami „akty delegowane przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia”;

  otrzymuje brzmienie:




  „Artykuł 145




  Stosowanie przepisów




  Jeżeli niniejszy tytuł nie stanowi inaczej, niniejsze rozporządzenie i akty delegowane przyjęte na jego podstawie mają zastosowanie do międzynarodowych rejestracji na mocy Protokołu odnoszącego się do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków, przyjętego w Madrycie dnia 27 czerwca 1989 r. (zwanych dalej odpowiednio »międzynarodowymi rejestracjami« i »protokołem madryckim«), opartych na zgłoszeniu znaku towarowego Unii Europejskiej lub na znaku towarowym Unii Europejskiej i do rejestracji znaków w międzynarodowym rejestrze prowadzonym przez Biuro Międzynarodowe Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (zwanych dalej odpowiednio »międzynarodowymi rejestracjami« i »Biurem Międzynarodowym«) wskazujących Unię Europejską.”; [Popr. 99] |
| --- | --- |

112)

w art. 145 słowa „rozporządzenia wykonawcze” zastępuje się słowami „akty delegowane przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia”;

  otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 145

Stosowanie przepisów

Jeżeli niniejszy tytuł nie stanowi inaczej, niniejsze rozporządzenie i akty delegowane przyjęte na jego podstawie mają zastosowanie do międzynarodowych rejestracji na mocy Protokołu odnoszącego się do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków, przyjętego w Madrycie dnia 27 czerwca 1989 r. (zwanych dalej odpowiednio »międzynarodowymi rejestracjami« i »protokołem madryckim«), opartych na zgłoszeniu znaku towarowego Unii Europejskiej lub na znaku towarowym Unii Europejskiej i do rejestracji znaków w międzynarodowym rejestrze prowadzonym przez Biuro Międzynarodowe Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (zwanych dalej odpowiednio »międzynarodowymi rejestracjami« i »Biurem Międzynarodowym«) wskazujących Unię Europejską.”; [Popr. 99]

| 113) | art. 147 ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:
  „4.   Dokonanie zgłoszenia międzynarodowego podlega opłacie wnoszonej na rzecz Agencji. W przypadku gdy rejestracja międzynarodowa ma zostać oparta na europejskim znaku towarowym opłata staje się należna w dniu rejestracji
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  . Zgłoszenie uznaje się za dokonane w momencie wniesienia wymaganej opłaty.

  5.   Zgłoszenie międzynarodowe jest zgodne z warunkami formalnymi określonymi zgodnie z art. 161a lit. a).

  6.   Agencja bada, czy zgłoszenie międzynarodowe spełnia warunki określone w art. 146 oraz w ust. 1, 3 i 5 niniejszego artykułu.
  7.   Agencja niezwłocznie przekazuje zgłoszenie międzynarodowe do Biura Międzynarodowego.”; [Popr. 100] |
| --- | --- |

113)

art. 147 ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„4.   Dokonanie zgłoszenia międzynarodowego podlega opłacie wnoszonej na rzecz Agencji. W przypadku gdy rejestracja międzynarodowa ma zostać oparta na europejskim znaku towarowym opłata staje się należna w dniu rejestracji
  znaku towarowego Unii Europejskiej
  . Zgłoszenie uznaje się za dokonane w momencie wniesienia wymaganej opłaty.

5.   Zgłoszenie międzynarodowe jest zgodne z warunkami formalnymi określonymi zgodnie z art. 161a lit. a).

6.   Agencja bada, czy zgłoszenie międzynarodowe spełnia warunki określone w art. 146 oraz w ust. 1, 3 i 5 niniejszego artykułu.

7.   Agencja niezwłocznie przekazuje zgłoszenie międzynarodowe do Biura Międzynarodowego.”; [Popr. 100]

| 114) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 148a
  Powiadomienie o unieważnieniu podstawowego zgłoszenia lub podstawowej rejestracji
  W terminie

  ciągu
  pięciu lat od daty rejestracji międzynarodowej Agencja powiadamia Biuro Międzynarodowe o 
  wszelkich
  faktach i decyzjach mających wpływ na ważność zgłoszenia

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  lub rejestracji

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  , na których oparta jest rejestracja międzynarodowa.”; [Popr. 101] |
| --- | --- |

114)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 148a

Powiadomienie o unieważnieniu podstawowego zgłoszenia lub podstawowej rejestracji

W terminie

  ciągu
  pięciu lat od daty rejestracji międzynarodowej Agencja powiadamia Biuro Międzynarodowe o 
  wszelkich
  faktach i decyzjach mających wpływ na ważność zgłoszenia

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  lub rejestracji

  znaku towarowego Unii Europejskiej Unii Europejskiej
  , na których oparta jest rejestracja międzynarodowa.”; [Popr. 101]

| 115) | w art. 149 dodaje się zdanie w brzmieniu:


  „Wniosek jest zgodny z warunkami formalnymi określonymi zgodnie z art. 161a lit. c).”;
  [Popr. 102] |
| --- | --- |

115)

w art. 149 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Wniosek jest zgodny z warunkami formalnymi określonymi zgodnie z art. 161a lit. c).”;
  [Popr. 102]

| 116) | skreśla się art. 154 ust. 4; |
| --- | --- |

116)

skreśla się art. 154 ust. 4;

| 117) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 154a
  Znaki wspólne i znaki certyfikujące
  W przypadku gdy rejestracja międzynarodowa oparta jest na podstawowym zgłoszeniu lub na podstawowej rejestracji dotyczących znaku wspólnego, znaku certyfikującego lub znaku gwarancyjnego, wówczas Agencja postępuje zgodnie z procedurami przewidzianymi zgodnie z art. 161a lit. f)

  międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską traktowana jest jak znak wspólny Unii Europejskiej. Właściciel międzynarodowej rejestracji przedkłada regulamin używania znaku
  zgodnie z art.
  67 bezpośrednio Agencji w terminie dwóch miesięcy od daty, w której Biuro Międzynarodowe zawiadomiło Agencję o międzynarodowej rejestracji.
  .”; [Popr. 103] |
| --- | --- |

117)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 154a

Znaki wspólne i znaki certyfikujące

W przypadku gdy rejestracja międzynarodowa oparta jest na podstawowym zgłoszeniu lub na podstawowej rejestracji dotyczących znaku wspólnego, znaku certyfikującego lub znaku gwarancyjnego, wówczas Agencja postępuje zgodnie z procedurami przewidzianymi zgodnie z art. 161a lit. f)

  międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską traktowana jest jak znak wspólny Unii Europejskiej. Właściciel międzynarodowej rejestracji przedkłada regulamin używania znaku
  zgodnie z art.
  67 bezpośrednio Agencji w terminie dwóch miesięcy od daty, w której Biuro Międzynarodowe zawiadomiło Agencję o międzynarodowej rejestracji.
  .”; [Popr. 103]

| 118) | skreśla się art. 155; |
| --- | --- |

118)

skreśla się art. 155;

| 119) | w art. 156 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 słowa „sześć miesięcy” zastępuje się słowami „jeden miesiąc”;

  otrzymuje brzmienie:


  „
  2.
     
  Zawiadomienie o sprzeciwie wnosi się w terminie trzech miesięcy, który rozpoczyna się miesiąc po dniu publikacji w zastosowaniu art. 152 ust. 1. Sprzeciw traktuje się za należycie wniesiony, jeśli uiszczona została opłata za sprzeciw.”; [Popr. 104] |
| --- | --- | --- |

119)

w art. 156 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 słowa „sześć miesięcy” zastępuje się słowami „jeden miesiąc”;

  otrzymuje brzmienie:

„
  2.
     
  Zawiadomienie o sprzeciwie wnosi się w terminie trzech miesięcy, który rozpoczyna się miesiąc po dniu publikacji w zastosowaniu art. 152 ust. 1. Sprzeciw traktuje się za należycie wniesiony, jeśli uiszczona została opłata za sprzeciw.”; [Popr. 104]

| b) | skreśla się ust. 4; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 4;

| 120) | dodaje się artykuły w brzmieniu:
  „Artykuł 158a
  Skutek prawny rejestracji przeniesień
  Zapisywanie zmiany we własności rejestracji międzynarodowej w rejestrze międzynarodowym ma ten sam skutek co wpisanie przeniesienia w rejestrze zgodnie z art. 17.
  Artykuł 158b
  Skutek prawny rejestracji licencji i innych praw
  Wpis licencji lub ograniczenia praw właściciela do dysponowania w odniesieniu do rejestracji międzynarodowej w rejestrze międzynarodowym ma ten sam skutek co rejestracja licencji, prawa rzeczowego, opłaty egzekucyjnej lub postępowania upadłościowego w rejestrze zgodnie odpowiednio z art. 19, 20, 21 i 22.
  Artykuł 158c
  Rozpatrywanie wniosków o rejestrację przeniesień, licencji lub ograniczeń prawa właściciela do dysponowania

  W przypadkach określonych zgodnie z art. 161a lit. h) Złożone w Agencji wnioski o rejestrację zmiany własności, licencji lub ograniczenia prawa właściciela do dysponowania, zmiany lub uchylenia licencji lub usunięcia ograniczenia prawa właściciela do dysponowania Agencja przekazuje do Biura Międzynarodowego.”; [Popr. 105] |
| --- | --- |

120)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 158a

Skutek prawny rejestracji przeniesień

Zapisywanie zmiany we własności rejestracji międzynarodowej w rejestrze międzynarodowym ma ten sam skutek co wpisanie przeniesienia w rejestrze zgodnie z art. 17.

Artykuł 158b

Skutek prawny rejestracji licencji i innych praw

Wpis licencji lub ograniczenia praw właściciela do dysponowania w odniesieniu do rejestracji międzynarodowej w rejestrze międzynarodowym ma ten sam skutek co rejestracja licencji, prawa rzeczowego, opłaty egzekucyjnej lub postępowania upadłościowego w rejestrze zgodnie odpowiednio z art. 19, 20, 21 i 22.

Artykuł 158c

Rozpatrywanie wniosków o rejestrację przeniesień, licencji lub ograniczeń prawa właściciela do dysponowania

W przypadkach określonych zgodnie z art. 161a lit. h) Złożone w Agencji wnioski o rejestrację zmiany własności, licencji lub ograniczenia prawa właściciela do dysponowania, zmiany lub uchylenia licencji lub usunięcia ograniczenia prawa właściciela do dysponowania Agencja przekazuje do Biura Międzynarodowego.”; [Popr. 105]

| 121) | w art. 159 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | we wskazanie państwa członkowskiego będącego stroną protokołu madryckiego, pod warunkiem że w dniu złożenia wniosku o przekształcenie było możliwe wskazanie tego państwa bezpośrednio na mocy protokołu madryckiego. Zastosowanie mają art. 112, 113 i 114.”; |
| --- | --- | --- | --- |

121)

w art. 159 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

we wskazanie państwa członkowskiego będącego stroną protokołu madryckiego, pod warunkiem że w dniu złożenia wniosku o przekształcenie było możliwe wskazanie tego państwa bezpośrednio na mocy protokołu madryckiego. Zastosowanie mają art. 112, 113 i 114.”;

| b) | w ust. 2 skreśla się słowa „lub porozumienia madryckiego”;

  otrzymuje brzmienie:


  „
  2.
     
  Krajowe zgłoszenie znaku towarowego lub wskazanie państwa członkowskiego będącego stroną protokołu madryckiego [...], wynikające z przekształcenia wskazania Unii Europejskiej przez rejestrację międzynarodową, korzysta, w odniesieniu do zainteresowanego państwa członkowskiego, z daty rejestracji międzynarodowej w zastosowaniu art. 3 ust. 4 protokołu madryckiego lub z daty rozszerzenia na Unię Europejską w zastosowaniu art. 3b ust. 2 protokołu madryckiego, jeżeli to drugie zostało dokonane później niż rejestracja międzynarodowa, lub z daty pierwszeństwa tej rejestracji i, tam, gdzie ma to zastosowanie, zasady starszeństwa znaku towarowego tego państwa, zastrzeżonej na mocy art. 153.”; [Popr. 106] |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 skreśla się słowa „lub porozumienia madryckiego”;

  otrzymuje brzmienie:

„
  2.
     
  Krajowe zgłoszenie znaku towarowego lub wskazanie państwa członkowskiego będącego stroną protokołu madryckiego [...], wynikające z przekształcenia wskazania Unii Europejskiej przez rejestrację międzynarodową, korzysta, w odniesieniu do zainteresowanego państwa członkowskiego, z daty rejestracji międzynarodowej w zastosowaniu art. 3 ust. 4 protokołu madryckiego lub z daty rozszerzenia na Unię Europejską w zastosowaniu art. 3b ust. 2 protokołu madryckiego, jeżeli to drugie zostało dokonane później niż rejestracja międzynarodowa, lub z daty pierwszeństwa tej rejestracji i, tam, gdzie ma to zastosowanie, zasady starszeństwa znaku towarowego tego państwa, zastrzeżonej na mocy art. 153.”; [Popr. 106]

| 122) | w tytule XIII dodaje się sekcję w brzmieniu:
  „SEKCJA 4
  Przyznanie kompetencji
  Artykuł 161a
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:






  a) | warunki formalne zgłoszenia międzynarodowego, o których mowa w art. 147 ust. 5, procedurę rozpatrywania zgłoszenia międzynarodowego zgodnie z art. 147 ust. 6 oraz zasady przekazywania zgłoszenia międzynarodowego do Biura Międzynarodowego zgodnie z art. 147 ust. 4; [Popr. 107] |
| --- | --- | --- |

122)

w tytule XIII dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 4

Przyznanie kompetencji

Artykuł 161a

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 163, określających:

a)

warunki formalne zgłoszenia międzynarodowego, o których mowa w art. 147 ust. 5, procedurę rozpatrywania zgłoszenia międzynarodowego zgodnie z art. 147 ust. 6 oraz zasady przekazywania zgłoszenia międzynarodowego do Biura Międzynarodowego zgodnie z art. 147 ust. 4; [Popr. 107]

| b) | zasady powiadamiania, o którym mowa w art. 148a; |
| --- | --- |

b)

zasady powiadamiania, o którym mowa w art. 148a;

| c) | warunki formalne wniosku o rozszerzenie terytorialne, o których mowa w art. 149 ust. 2, procedurę analizowania tych warunków oraz zasady przekazywania wniosku o rozszerzenie terytorialne do Biura Międzynarodowego; [Popr. 108] |
| --- | --- |

c)

warunki formalne wniosku o rozszerzenie terytorialne, o których mowa w art. 149 ust. 2, procedurę analizowania tych warunków oraz zasady przekazywania wniosku o rozszerzenie terytorialne do Biura Międzynarodowego; [Popr. 108]

| d) | procedurę zgłaszania zastrzeżenia starszeństwa zgodnie z art. 153; |
| --- | --- |

d)

procedurę zgłaszania zastrzeżenia starszeństwa zgodnie z art. 153;

| e) | procedury badania bezwzględnych podstaw odmowy, o których mowa w art. 154, oraz wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwu zgodnie z art. 156, w tym konieczne powiadomienie Biura Międzynarodowego; |
| --- | --- |

e)

procedury badania bezwzględnych podstaw odmowy, o których mowa w art. 154, oraz wnoszenia i rozpatrywania sprzeciwu zgodnie z art. 156, w tym konieczne powiadomienie Biura Międzynarodowego;

| f) | procedury w odniesieniu do rejestracji międzynarodowych, o których mowa w art. 154a; |
| --- | --- |

f)

procedury w odniesieniu do rejestracji międzynarodowych, o których mowa w art. 154a;

| g) | przypadki, w których Agencja powiadamia Biuro Międzynarodowe o unieważnieniu skutków rejestracji międzynarodowej na podstawie art. 158, i informacje, które takie powiadomienie zawiera; |
| --- | --- |

g)

przypadki, w których Agencja powiadamia Biuro Międzynarodowe o unieważnieniu skutków rejestracji międzynarodowej na podstawie art. 158, i informacje, które takie powiadomienie zawiera;

| h) | zasady przekazywania wniosków do Biura Międzynarodowego zgodnie z art. 158c; |
| --- | --- |

h)

zasady przekazywania wniosków do Biura Międzynarodowego zgodnie z art. 158c;

| i) | warunki formalne, z którymi musi być zgodny wniosek o przekształcenie zgodnie z art. 159 ust. 1; |
| --- | --- |

i)

warunki formalne, z którymi musi być zgodny wniosek o przekształcenie zgodnie z art. 159 ust. 1;

| j) | warunki formalne wniosku o przekształcenie, o którym mowa w art. 161, i procedury dotyczące takiego przekształcenia; |
| --- | --- |

j)

warunki formalne wniosku o przekształcenie, o którym mowa w art. 161, i procedury dotyczące takiego przekształcenia;

| k) | zasady komunikacji między Agencją a Biurem Międzynarodowym, w tym przekazywania informacji zgodnie z art. 147 ust. 4, art. 148a, art. 153 ust. 2 i art. 158c.”; [Popr. 109] |
| --- | --- |

k)

zasady komunikacji między Agencją a Biurem Międzynarodowym, w tym przekazywania informacji zgodnie z art. 147 ust. 4, art. 148a, art. 153 ust. 2 i art. 158c.”; [Popr. 109]

| 123) | skreśla się art. 162; |
| --- | --- |

123)

skreśla się art. 162;

| 124) | skreśla się art. 163; |
| --- | --- |

124)

skreśla się art. 163;

| 125) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 163a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień
  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
  2.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 24a, 35a, 45a, 49a, 57a, 65a, 74a, 74k, 93a, 114a, 144a i 161a, jest przyznawane na czas nieokreślony.
  3.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
  4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 24a, 35a, 45a, 49a, 57a, 65a, 74a, 74k, 93a, 114a, 144a i 161a wchodzi w życie tylko, jeśli

  wtedy
  ,
  kiedy
  Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch

  czterech
  miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli,

  kiedy
  przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”; [Popr. 110] |
| --- | --- |

125)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 163a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 24a, 35a, 45a, 49a, 57a, 65a, 74a, 74k, 93a, 114a, 144a i 161a, jest przyznawane na czas nieokreślony.

3.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 24a, 35a, 45a, 49a, 57a, 65a, 74a, 74k, 93a, 114a, 144a i 161a wchodzi w życie tylko, jeśli

  wtedy
  ,
  kiedy
  Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch

  czterech
  miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli,

  kiedy
  przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”; [Popr. 110]

| 126) | skreśla się art. 164; |
| --- | --- |

126)

skreśla się art. 164;

| 127) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 165a
  Ocena i przegląd
  1.   Przed 2019 r. a następnie co pięć lat Komisja zleca przeprowadzenie oceny dotyczącej

  przeprowadza ocenę
  wykonania niniejszego rozporządzenia. [Popr. 112]

  2.   Ocena obejmuje przegląd ram prawnych dotyczących współpracy między Agencją a centralnymi urzędami zajmującymi się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich oraz Urzędem Własności Intelektualnej Państw Beneluksu, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmu finansowania. W ramach oceny bada się również oddziaływanie, efektywność i skuteczność Agencji oraz jej metody pracy. W ocenie uwzględnia się w szczególności ewentualną potrzebę zmiany mandatu Agencji oraz skutki finansowe jakiejkolwiek zmiany w tym zakresie.
  3.   Komisja przekazuje sprawozdanie z oceny wraz ze swoimi wnioskami dotyczącymi tego sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i zarządowi. Ustalenia poczynione w ramach tej oceny są udostępniane do publicznej wiadomości.
  4.   W ramach co drugiej oceny dokonuje się oceny wyników osiągniętych przez Agencję z uwzględnieniem jej celów, mandatu i zadań. Jeśli Komisja uzna, że dalsze istnienie Agencji nie jest już uzasadnione w kontekście postawionych przed nią celów, może złożyć wniosek o uchylenie niniejszego rozporządzenia.”. |
| --- | --- |

127)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 165a

Ocena i przegląd

1.   Przed 2019 r. a następnie co pięć lat Komisja zleca przeprowadzenie oceny dotyczącej

  przeprowadza ocenę
  wykonania niniejszego rozporządzenia. [Popr. 112]

2.   Ocena obejmuje przegląd ram prawnych dotyczących współpracy między Agencją a centralnymi urzędami zajmującymi się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich oraz Urzędem Własności Intelektualnej Państw Beneluksu, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmu finansowania. W ramach oceny bada się również oddziaływanie, efektywność i skuteczność Agencji oraz jej metody pracy. W ocenie uwzględnia się w szczególności ewentualną potrzebę zmiany mandatu Agencji oraz skutki finansowe jakiejkolwiek zmiany w tym zakresie.

3.   Komisja przekazuje sprawozdanie z oceny wraz ze swoimi wnioskami dotyczącymi tego sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i zarządowi. Ustalenia poczynione w ramach tej oceny są udostępniane do publicznej wiadomości.

4.   W ramach co drugiej oceny dokonuje się oceny wyników osiągniętych przez Agencję z uwzględnieniem jej celów, mandatu i zadań. Jeśli Komisja uzna, że dalsze istnienie Agencji nie jest już uzasadnione w kontekście postawionych przed nią celów, może złożyć wniosek o uchylenie niniejszego rozporządzenia.”.

| 127a) | dodaje się załącznik w brzmieniu:




  „Załącznik -I




  Wysokość opłat




  Na mocy niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (WE) nr 2868/95 Agencja pobiera następujące opłaty:
















  1. | Opłata podstawowa za zgłoszenie znaku indywidualnego (art. 26 ust. 2, zasada 4 lit. a)) |
| --- | --- | --- |

127a)

dodaje się załącznik w brzmieniu:

„Załącznik -I

Wysokość opłat

Na mocy niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (WE) nr 2868/95 Agencja pobiera następujące opłaty:

1.

925 EUR

| 1a. | Opłata za poszukiwania w związku ze zgłoszeniem znaku towarowego Unii Europejskiej (art. 38 ust. 2, zasada 4 lit. c)) |
| --- | --- |

1a.

Suma 12 EUR przemnożona przez liczbę centralnych urzędów zajmujących się ochroną własności przemysłowej, o których mowa w art. 38 ust.2; suma ta i dalsze zmiany są publikowane przez Agencję w jej Dzienniku Urzędowym.

| 1b. | Opłata podstawowa za zgłoszenie znaku indywidualnego drogą elektroniczną (art. 26 ust. 2, zasada 4 lit. a)) |
| --- | --- |

1b.

775 EUR

| 1c. | Opłata podstawowa za zgłoszenie znaku indywidualnego drogą elektroniczną, przy użyciu internetowej bazy danych dotyczącej klasyfikacji (art. 26 ust. 2, zasada 4 lit. a)) |
| --- | --- |

1c.

725 EUR

| 2. | Opłata za drugą klasę towarów i usług za znak indywidualny (art. 26 ust. 2, zasada 4 lit. b)) |
| --- | --- |

2.

50 EUR

| 2a. | Opłata za trzecią klasę towarów i usług za znak indywidualny (art. 26 ust. 2, zasada 4 lit. b)) |
| --- | --- |

2a.

75 EUR

| 2b. | Opłata za każdą klasę towarów i usług powyżej trzeciej za znak indywidualny (art. 26 ust. 2, zasada 4 lit. b)) |
| --- | --- |

2b.

150 EUR

| 3. | Opłata podstawowa za zgłoszenie znaku wspólnego (art. 26 ust. 2 i art. 66 ust. 3, zasada 4 lit. a) i zasada 42) |
| --- | --- |

3.

1 000  EUR

| 3a. | Opłata podstawowa za zgłoszenie znaku wspólnego drogą elektroniczną przy użyciu internetowej bazy danych dotyczącej klasyfikacji (art. 26 ust. 2 i art. 66 ust. 3, zasada 4 lit. a) i zasada 42) |
| --- | --- |

3a.

950 EUR

| 4. | Opłata za drugą klasę towarów i usług za znak wspólny (art. 26 ust. 2 i art. 66 ust. 3, zasada 4 lit. b) i zasada 42) |
| --- | --- |

4.

50 EUR

| 4a. | Opłata za trzecią klasę towarów i usług za znak wspólny (art. 26 ust. 2 i art. 66 ust. 3, zasada 4 lit. b) i zasada 42) |
| --- | --- |

4a.

75 EUR

| 4b. | Opłata za każdą klasę towarów i usług powyżej trzeciej za znak wspólny (art. 26 ust. 2 i art. 66 ust. 3, zasada 4 lit. b) i zasada 42) |
| --- | --- |

4b.

150 EUR

| 5. | Opłata za sprzeciw (art. 41 ust. 3, zasada 17 ust. 1) |
| --- | --- |

5.

350 EUR

| 7. | Opłata podstawowa za rejestrację znaku indywidualnego (art. 45) |
| --- | --- |

7.

0 EUR

| 8. | Opłata za każdą klasę towarów i usług powyżej trzeciej za znak indywidualny (art. 45) |
| --- | --- |

8.

0 EUR

| 9. | Opłata podstawowa za rejestrację znaku wspólnego (art. 45 i art. 66 ust. 3) |
| --- | --- |

9.

0 EUR

| 10. | Opłata za każdą klasę towarów i usług powyżej trzeciej za znak wspólny (art. 45 i art. 64 ust. 3) |
| --- | --- |

10.

0 EUR

| 11. | Opłata dodatkowa za opóźnioną płatność opłaty rejestracyjnej (art. 162 ust. 2 pkt 2) |
| --- | --- |

11.

0 EUR

| 12. | Opłata podstawowa za przedłużenie ochrony znaku indywidualnego (art. 47 ust. 1, zasada 30 ust. 2 lit. a)) |
| --- | --- |

12.

1 150  EUR

| 12a. | Opłata podstawowa za przedłużenie ochrony znaku indywidualnego drogą elektroniczną (art. 47 ust. 1, zasada 30 ust. 2 lit. a)) |
| --- | --- |

12a.

1 000  EUR

| 13. | Opłata za przedłużenie ochrony dla drugiej klasy towarów i usług za znak indywidualny (art. 47 ust. 1, zasada 30 ust. 2 lit. b)) |
| --- | --- |

13.

100 EUR

| 13a. | Opłata za przedłużenie ochrony dla trzeciej klasy towarów i usług za znak indywidualny (art. 47 ust. 1, zasada 30 ust. 2 lit. b)) |
| --- | --- |

13a.

150 EUR

| 13b. | Opłata za przedłużenie ochrony dla każdej klasy towarów i usług powyżej trzeciej za znak indywidualny (art. 47 ust. 1, zasada 30 ust. 2 lit. b)) |
| --- | --- |

13b.

300 EUR

| 14. | Opłata podstawowa za przedłużenie ochrony znaku wspólnego (art. 47 ust. 1 i art. 66 ust. 3, zasada 30 ust. 2 lit. a) i zasada 42) |
| --- | --- |

14.

1 275  EUR

| 15. | Opłata za przedłużenie ochrony dla drugiej klasy towarów i usług za znak wspólny (art. 47 ust. 1 i art. 66 ust. 3, zasada 30 ust. 2 lit. b) i zasada 42) |
| --- | --- |

15.

100 EUR

| 15a. | Opłata za przedłużenie ochrony dla trzeciej klasy towarów i usług za znak wspólny (art. 47 ust. 1 i art. 66 ust. 3, zasada 30 ust. 2 lit. b) i zasada 42) |
| --- | --- |

15a.

150 EUR

| 15b. | Opłata za przedłużenie ochrony dla każdej klasy towarów i usług powyżej trzeciej za znak wspólny (art. 47 ust. 1 i art. 66 ust. 3, zasada 30 ust. 2 lit. b) i zasada 42) |
| --- | --- |

15b.

300 EUR

| 16. | Opłata dodatkowa za opóźnioną płatność opłaty za przedłużenie ochrony lub za opóźnione złożenie wniosku o przedłużenie ochrony (art. 47 ust. 3, zasada 30 ust. 2 lit. c)) |
| --- | --- |

16.

25 % opóźnionej opłaty za przedłużenie ochrony, nie więcej niż 1 150 EUR

| 17. | Opłata za wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia lub unieważnienia (art. 56 ust. 2, zasada 39 ust. 1) |
| --- | --- |

17.

700 EUR

| 18. | Opłata za wniesienie odwołania (art. 60, zasada 49 ust. 3) |
| --- | --- |

18.

800 EUR

| 19. | Opłata za wniosek o przywrócenie do stanu poprzedniego (art. 81 ust. 3) |
| --- | --- |

19.

200 EUR

| 20. | Opłata za wniosek o konwersję zgłoszenia znaku towarowego Unii Europejskiej lub o konwersję znaku towarowego Unii Europejskiej (art. 113 ust. 1, również w powiązaniu z art. 159 ust. 1, zasada 45 ust. 2, również w powiązaniu z zasadą 123 ust. 2): |
| --- | --- |

20.

200 EUR

| a) | na zgłoszenie krajowego znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

na zgłoszenie krajowego znaku towarowego;

| b) | na wskazanie państw członkowskich zgodnie z protokołem madryckim |
| --- | --- |

b)

na wskazanie państw członkowskich zgodnie z protokołem madryckim

| 21. | Opłata za kontynuację postępowania (art. 82 ust. 1) |
| --- | --- |

21.

400 EUR

| 22. | Opłata za złożenie oświadczenia o podziale zarejestrowanego znaku towarowego Unii Europejskiej (art. 49 ust. 4) lub podziale zgłoszenia znaku towarowego Unii Europejskiej (art. 44 ust. 4) |
| --- | --- |

22.

250 EUR

| 23. | Opłata za złożenie wniosku o rejestrację licencji lub innego prawa w odniesieniu do zarejestrowanego znaku towarowego Unii Europejskiej (art. 162 ust. 2 lit. c, zasada 33 ust. 2) lub do zgłoszenia znaku towarowego Unii Europejskiej (art. 157 ust. 2 lit. d), zasada 33 ust. 4): |
| --- | --- |

23.

Kwota 200 EUR za każdą rejestrację, która nie może jednak przekroczyć łącznie sumy 1 000 EUR, jeżeli w ramach tego samego zgłoszenia lub w tym samym czasie złożono kilka wniosków

| a) | udzielenie licencji; |
| --- | --- |

a)

udzielenie licencji;

| b) | przeniesienie licencji; |
| --- | --- |

b)

przeniesienie licencji;

| c) | stworzenie praw rzeczowych; |
| --- | --- |

c)

stworzenie praw rzeczowych;

| d) | przeniesienie praw rzeczowych; |
| --- | --- |

d)

przeniesienie praw rzeczowych;

| e) | wszczęcie egzekucji |
| --- | --- |

e)

wszczęcie egzekucji

| 24. | Opłata za uchylenie rejestracji licencji lub innego prawa (art. 162 ust. 2 lit. e), zasada 35 ust. 3) |
| --- | --- |

24.

Kwota 200 EUR za każde uchylenie, która nie może jednak przekroczyć łącznie sumy 1 000 EUR, jeżeli w ramach tego samego zgłoszenia lub w tym samym czasie złożono kilka wniosków

| 25. | Opłata za zmianę zarejestrowanego znaku towarowego Unii Europejskiej (art. 162 ust. 2 lit. f), zasada 25 ust. 2) |
| --- | --- |

25.

200 EUR

| 26. | Opłata za wydanie odpisu zgłoszenia znaku towarowego Unii Europejskiej (art. 162 ust. 2 lit. j), zasada 89 ust. 5), wydanie egzemplarza świadectwa rejestracji (art. 162 ust. 2 lit. b), zasada 24 ust. 2) lub wydanie wyciągu z rejestru (art. 162 ust. 2 lit. g), zasada 84 ust. 6): |
| --- | --- |

26.

| a) | odpis, egzemplarz lub wyciąg nieuwierzytelniony: |
| --- | --- |

a)

odpis, egzemplarz lub wyciąg nieuwierzytelniony:

10 EUR

| b) | odpis, egzemplarz lub wyciąg uwierzytelniony: |
| --- | --- |

b)

odpis, egzemplarz lub wyciąg uwierzytelniony:

30 EUR

| 27. | Opłata za wgląd do akt (art. 162 ust. 2 lit. h), zasada 89 ust. 1) |
| --- | --- |

27.

30 EUR

| 28. | Opłata za wydanie kopii dokumentów z akt(art. 162 ust. 2 lit. i), zasada 89 ust. 5): |
| --- | --- |

28.

| a) | kopia nieuwierzytelniona; |
| --- | --- |

a)

kopia nieuwierzytelniona;

10 EUR

| b) | kopia uwierzytelniona; |
| --- | --- |

b)

kopia uwierzytelniona;

30 EUR

do tego opłata za każdą stronę powyżej 10 stron:

1 EUR

| 29. | Opłata za udostępnienie informacji zawartych w aktach (art. 162 ust. 2 lit. k), zasada 90) |
| --- | --- |

29.

10 EUR

| 30. | Opłata za sprawdzenie ustalenia kosztów proceduralnych do zwrotu (art. 162 ust. 2 lit. l), zasada 94 ust. 4) |
| --- | --- |

30.

100 EUR

| 31. | Opłata za dokonanie zgłoszenia międzynarodowego w Agencji (art. 147 ust. 5)” |
| --- | --- |

31.

300 EUR

[Popr. 111]

Artykuł 1a

W rozporządzeniu (WE) nr 2868/95 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | skreśla się zasadę 4; |
| --- | --- |

1)

skreśla się zasadę 4;

| 2) | skreśla się zasadę 4 ust. 2; [Popr. 113] |
| --- | --- |

2)

skreśla się zasadę 4 ust. 2; [Popr. 113]

Artykuł 1b

Rozporządzenie (WE) nr 2869/95 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytuje zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku

   (*14)
  . [Popr. 114]

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia [określić datę przypadającą dziewięćdziesiąt dni po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej].

Przepisy art. 1 ust. 9, ust. 10 lit. b), ust. 21, 22, 23, 25, 26, 27, 29, 30, 31, 34, 37, 38, 41, 44, 46, 57, 58, 59, 60, 61, 63, 64, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 75, 76, 77, 78, 79, 88, 89, 93, 94, 99 z wyjątkiem zakresu, w jakim odnosi się on do art. 128 ust. 4 lit. n), ust. 101, 103 lit. b), ust. 105 lit. d), ust. 112, 113, 114, 115, 117, 120, 123 oraz 124 obowiązują od [określić datę przypadającą pierwszego dnia pierwszego miesiąca po upływie 18 miesięcy od daty określonej w akapicie pierwszym].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 11 z 14.1.1994, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78 z 24.03.2009, s. 1).

3

(4)  Dyrektywa Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa 2008/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 299 z 08.11.2008, s. 25).

5

(6)  COM(2008)0465.

6

(7)  Dz.U. C 140 z 29.5.2010, s. 22.

7

(8)  COM(2011)0287.

8

(9)  Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 214.

9

(10)  Dyrektywa 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 21).

10

(11)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 15).

11

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 15).

(12)  
  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Dz.U. L 303 z 15.12.1995, s. 33).

12

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2869/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. w sprawie opłat na rzecz Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Dz.U. L 303 z 15.12.1995, s. 33).

(13)  
  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r., wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 303 z 15.12.1995, s. 1).

13

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r., wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 303 z 15.12.1995, s. 1).

(14)  
  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

14

Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

(15)  

  Dz.U. C 32 z 4.2.2014, s. 23.

15

Dz.U. C 32 z 4.2.2014, s. 23.

(*14)  
  Tabela korelacji zostanie sporządzona po osiągnięciu porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie niniejszego rozporządzenia.

*14

Tabela korelacji zostanie sporządzona po osiągnięciu porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie niniejszego rozporządzenia.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/262 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/262

---

P7_TA(2014)0119

Ustawodawstwa państw członkowskich odnoszące się do znaków towarowych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja przekształcona) (COM(2013)0162 – C7-0088/2013 – 2013/0089(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza – przekształcenie)

(2017/C 285/35)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0162), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0162),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0088/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0088/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (2),

| — | uwzględniając art. 87 i art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 87 i art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego i Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0032/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego i Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0032/2014),

| A. | mając na uwadze, że grupa konsultacyjna złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych, niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów istniejących tekstów z tymi poprawkami, wniosek ogranicza się do ich prostej kodyfikacji bez zmian merytorycznych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że grupa konsultacyjna złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych, niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów istniejących tekstów z tymi poprawkami, wniosek ogranicza się do ich prostej kodyfikacji bez zmian merytorycznych;

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 42.

(2)  Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.

---

P7_TC1-COD(2013)0089

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja przekształcona)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114
  ust. 1
  , [Popr. 1]

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE (3) należy wprowadzić szereg zmian. Dla zachowania przejrzystości dyrektywę tę należy przekształcić. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE (3) należy wprowadzić szereg zmian. Dla zachowania przejrzystości dyrektywę tę należy przekształcić.

| (2) | Dyrektywą 2008/95/WE zharmonizowano główne przepisy prawa materialnego w zakresie znaków towarowych, które w momencie przyjęcia uznano za wywierające najbardziej bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, utrudniając swobodny przepływ towarów i swobodę świadczenia usług w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywą 2008/95/WE zharmonizowano główne przepisy prawa materialnego w zakresie znaków towarowych, które w momencie przyjęcia uznano za wywierające najbardziej bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, utrudniając swobodny przepływ towarów i swobodę świadczenia usług w Unii.

| (3) | Ochrona znaków towarowych w państwach członkowskich współistnieje z ochroną dostępną na poziomie Unii za pośrednictwem europejskich znaków towarowych stanowiących ważne w całej Unii prawa własności intelektualnej o jednolitym charakterze, jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 207/2009 (4). Współistnienie systemów znaków towarowych na poziomie krajowym i unijnym stanowi podstawę unijnego podejścia do ochrony własności intelektualnej. |
| --- | --- |

(3)

Ochrona znaków towarowych w państwach członkowskich współistnieje z ochroną dostępną na poziomie Unii za pośrednictwem europejskich znaków towarowych stanowiących ważne w całej Unii prawa własności intelektualnej o jednolitym charakterze, jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 207/2009 (4). Współistnienie systemów znaków towarowych na poziomie krajowym i unijnym stanowi podstawę unijnego podejścia do ochrony własności intelektualnej.

| (4) | Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 16 lipca 2008 r.„Europejska strategia w zakresie praw własności przemysłowej” (5) Komisja przeprowadziła kompleksową ocenę ogólnego funkcjonowania systemu znaków towarowych w całej Europie, obejmującą szczebel unijny i szczeble krajowe oraz ich wzajemne powiązania. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 16 lipca 2008 r.„Europejska strategia w zakresie praw własności przemysłowej” (5) Komisja przeprowadziła kompleksową ocenę ogólnego funkcjonowania systemu znaków towarowych w całej Europie, obejmującą szczebel unijny i szczeble krajowe oraz ich wzajemne powiązania.

| (5) | W swoich konkluzjach z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie przyszłych zmian systemu znaków towarowych w Unii Europejskiej (6) Rada wezwała Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących zmiany rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i dyrektywy 2008/95/WE. W ramach zmiany wspomnianej dyrektywy należy uwzględnić środki służące zwiększeniu spójności przepisów tej dyrektywy z przepisami rozporządzenia (WE) nr 207/2009, a

  co
  tym samym ograniczeniu

  doprowadzi do ograniczenia
  obszarów rozbieżności w ramach systemu znaków towarowych w całej Europie
  , przy jednoczesnym utrzymaniu krajowej ochrony znaków towarowych jako opcji atrakcyjnej dla zgłaszających
  .
  W tym kontekście powinna zostać zapewniona komplementarna relacja między systemem znaków towarowych Unii Europejskiej a krajowymi systemami znaków towarowych
  . [Popr. 2] |
| --- | --- |

(5)

W swoich konkluzjach z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie przyszłych zmian systemu znaków towarowych w Unii Europejskiej (6) Rada wezwała Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących zmiany rozporządzenia (WE) nr 207/2009 i dyrektywy 2008/95/WE. W ramach zmiany wspomnianej dyrektywy należy uwzględnić środki służące zwiększeniu spójności przepisów tej dyrektywy z przepisami rozporządzenia (WE) nr 207/2009, a

  co
  tym samym ograniczeniu

  doprowadzi do ograniczenia
  obszarów rozbieżności w ramach systemu znaków towarowych w całej Europie
  , przy jednoczesnym utrzymaniu krajowej ochrony znaków towarowych jako opcji atrakcyjnej dla zgłaszających
  .
  W tym kontekście powinna zostać zapewniona komplementarna relacja między systemem znaków towarowych Unii Europejskiej a krajowymi systemami znaków towarowych
  . [Popr. 2]

| (6) | W swoim komunikacie „Jednolity rynek w obszarze praw własności intelektualnej” z dnia 24 maja 2011 r. (7) Komisja stwierdziła, że w celu zaspokojenia zapotrzebowania zainteresowanych stron na szybsze, uproszczone i lepsze jakościowo systemy rejestracji znaków towarowych, które byłyby bardziej spójne, przystępniejsze dla użytkowników i dostępne publicznie oraz działałyby z wykorzystaniem najnowocześniejszych aktualnie technologii, istnieje konieczność unowocześnienia systemu znaków towarowych w całej Unii oraz dostosowania go do wymagań epoki internetu. |
| --- | --- |

(6)

W swoim komunikacie „Jednolity rynek w obszarze praw własności intelektualnej” z dnia 24 maja 2011 r. (7) Komisja stwierdziła, że w celu zaspokojenia zapotrzebowania zainteresowanych stron na szybsze, uproszczone i lepsze jakościowo systemy rejestracji znaków towarowych, które byłyby bardziej spójne, przystępniejsze dla użytkowników i dostępne publicznie oraz działałyby z wykorzystaniem najnowocześniejszych aktualnie technologii, istnieje konieczność unowocześnienia systemu znaków towarowych w całej Unii oraz dostosowania go do wymagań epoki internetu.

| (7) | Konsultacje i ocena przeprowadzone na potrzeby niniejszej dyrektywy wykazały, że pomimo uprzedniej częściowej harmonizacji krajowych przepisów, warunki prowadzenia działalności gospodarczej w Europie są nadal bardzo zróżnicowane, ograniczając dostęp do powszechnej ochrony znaków towarowych, a przez to wywierając szkodliwy wpływ na konkurencyjność i wzrost gospodarczy. |
| --- | --- |

(7)

Konsultacje i ocena przeprowadzone na potrzeby niniejszej dyrektywy wykazały, że pomimo uprzedniej częściowej harmonizacji krajowych przepisów, warunki prowadzenia działalności gospodarczej w Europie są nadal bardzo zróżnicowane, ograniczając dostęp do powszechnej ochrony znaków towarowych, a przez to wywierając szkodliwy wpływ na konkurencyjność i wzrost gospodarczy.

| (8) | Aby zapewnić realizację celu, jakim jest wspieranie i tworzenie prawidłowo funkcjonującego jednolitego rynku, oraz by ułatwić uzyskiwanie znaków towarowych i ich ochronę w Unii, konieczne jest przyjęcie rozwiązań wykraczających poza ograniczony stopień zbliżenia przepisów osiągnięty dzięki dyrektywie 2008/95/WE, a także rozszerzenie zakresu środków służących zbliżeniu przepisów na wszystkie aspekty przepisów prawa materialnego dotyczących znaków towarowych regulujących znaki towarowe chronione w oparciu o rejestrację, objęte rozporządzeniem (WE) nr 207/2009. |
| --- | --- |

(8)

Aby zapewnić realizację celu, jakim jest wspieranie i tworzenie prawidłowo funkcjonującego jednolitego rynku, oraz by ułatwić uzyskiwanie znaków towarowych i ich ochronę w Unii, konieczne jest przyjęcie rozwiązań wykraczających poza ograniczony stopień zbliżenia przepisów osiągnięty dzięki dyrektywie 2008/95/WE, a także rozszerzenie zakresu środków służących zbliżeniu przepisów na wszystkie aspekty przepisów prawa materialnego dotyczących znaków towarowych regulujących znaki towarowe chronione w oparciu o rejestrację, objęte rozporządzeniem (WE) nr 207/2009.

| (9) | W celu ułatwienia rejestracji znaków towarowych w całej Unii i administrowania tym procesem konieczne jest zbliżenie nie tylko przepisów prawa materialnego, lecz także przepisów proceduralnych. Dlatego też należy ujednolicić podstawowe przepisy proceduralne w państwach członkowskich oraz w systemie europejskiego znaku towarowego, w tym przepisy, których rozbieżność stanowi źródło poważnych problemów w kontekście funkcjonowania rynku wewnętrznego. Jeśli chodzi o procedury przewidziane w prawie krajowym, wystarczającym rozwiązaniem jest ustanowienie ogólnych zasad i pozostawienie państwom członkowskim swobody w ustanowieniu bardziej szczegółowych przepisów. |
| --- | --- |

(9)

W celu ułatwienia rejestracji znaków towarowych w całej Unii i administrowania tym procesem konieczne jest zbliżenie nie tylko przepisów prawa materialnego, lecz także przepisów proceduralnych. Dlatego też należy ujednolicić podstawowe przepisy proceduralne w państwach członkowskich oraz w systemie europejskiego znaku towarowego, w tym przepisy, których rozbieżność stanowi źródło poważnych problemów w kontekście funkcjonowania rynku wewnętrznego. Jeśli chodzi o procedury przewidziane w prawie krajowym, wystarczającym rozwiązaniem jest ustanowienie ogólnych zasad i pozostawienie państwom członkowskim swobody w ustanowieniu bardziej szczegółowych przepisów.

| (10) | Kwestią zasadniczą jest zapewnienie znakom towarowym tej samej ochrony w systemach prawnych wszystkich państw członkowskich oraz zadbanie o to, by ochrona przysługująca znakom towarowym na poziomie krajowym była taka sama jak ochrona udzielana europejskim znakom towarowym
  Unii Europejskiej
  . Zważywszy na szeroką ochronę udzielaną europejskim znakom towarowym
  Unii Europejskiej
  , które cieszą się renomą w Unii, szerokiej ochrony należy również udzielić na poziomie krajowym wszystkim zarejestrowanym znakom towarowym, które cieszą się renomą w danym państwie członkowskim. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(10)

Kwestią zasadniczą jest zapewnienie znakom towarowym tej samej ochrony w systemach prawnych wszystkich państw członkowskich oraz zadbanie o to, by ochrona przysługująca znakom towarowym na poziomie krajowym była taka sama jak ochrona udzielana europejskim znakom towarowym
  Unii Europejskiej
  . Zważywszy na szeroką ochronę udzielaną europejskim znakom towarowym
  Unii Europejskiej
  , które cieszą się renomą w Unii, szerokiej ochrony należy również udzielić na poziomie krajowym wszystkim zarejestrowanym znakom towarowym, które cieszą się renomą w danym państwie członkowskim. [Popr. 3]

| (11) | Niniejsza dyrektywa nie powinna pozbawiać państw członkowskich prawa do dalszego udzielania ochrony znakom towarowym nabytym poprzez ich używanie, ale powinna brać je pod uwagę jedynie w odniesieniu do ich związków ze znakami towarowymi nabytymi przez rejestrację. |
| --- | --- |

(11)

Niniejsza dyrektywa nie powinna pozbawiać państw członkowskich prawa do dalszego udzielania ochrony znakom towarowym nabytym poprzez ich używanie, ale powinna brać je pod uwagę jedynie w odniesieniu do ich związków ze znakami towarowymi nabytymi przez rejestrację.

| (12) | Osiągnięcie celów zamierzonych przez zbliżanie ustawodawstw wymaga, aby warunki dla uzyskania i utrzymania w mocy zarejestrowanego znaku towarowego były zasadniczo jednakowe we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(12)

Osiągnięcie celów zamierzonych przez zbliżanie ustawodawstw wymaga, aby warunki dla uzyskania i utrzymania w mocy zarejestrowanego znaku towarowego były zasadniczo jednakowe we wszystkich państwach członkowskich.

| (13) | W tym celu niezbędne jest sporządzenie wykazu przykładowych oznaczeń, które mogą stanowić znak towarowy, pod warunkiem że oznaczenia takie umożliwiają odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. W celu realizacji celów systemu rejestracji znaków towarowych, a mianowicie zapewnienia pewności prawa oraz skutecznej administracji, konieczne jest również wprowadzenie wymogu stanowiącego, że musi istnieć możliwość przedstawienia
  w rejestrze
  oznaczenia w sposób umożliwiający precyzyjne określenie przedmiotu ochrony

  jasny, precyzyjny, zupełny, łatwo dostępny, trwały i obiektywny
  . Należy zatem dopuścić możliwość przedstawiania oznaczenia w dowolnej stosownej formie, a więc niekoniecznie w formie graficznej, o ile dany sposób przedstawienia
  wykorzystuje powszechnie dostępną technologię i
  zapewnia zadowalające gwarancje w tym względzie. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(13)

W tym celu niezbędne jest sporządzenie wykazu przykładowych oznaczeń, które mogą stanowić znak towarowy, pod warunkiem że oznaczenia takie umożliwiają odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. W celu realizacji celów systemu rejestracji znaków towarowych, a mianowicie zapewnienia pewności prawa oraz skutecznej administracji, konieczne jest również wprowadzenie wymogu stanowiącego, że musi istnieć możliwość przedstawienia
  w rejestrze
  oznaczenia w sposób umożliwiający precyzyjne określenie przedmiotu ochrony

  jasny, precyzyjny, zupełny, łatwo dostępny, trwały i obiektywny
  . Należy zatem dopuścić możliwość przedstawiania oznaczenia w dowolnej stosownej formie, a więc niekoniecznie w formie graficznej, o ile dany sposób przedstawienia
  wykorzystuje powszechnie dostępną technologię i
  zapewnia zadowalające gwarancje w tym względzie. [Popr. 4]

| (14) | Ponadto podstawy do odmowy lub stwierdzenia nieważności dotyczące rejestracji samego znaku towarowego, w tym brak charakteru odróżniającego, lub dotyczące kolizji pomiędzy znakiem towarowym i prawami wcześniejszymi, powinny być wymienione w sposób wyczerpujący, nawet jeżeli niektóre z tych podstaw wymienione są jako alternatywa dla państw członkowskich, które dzięki temu mogą utrzymać lub wprowadzić te podstawy do swoich przepisów prawnych. |
| --- | --- |

(14)

Ponadto podstawy do odmowy lub stwierdzenia nieważności dotyczące rejestracji samego znaku towarowego, w tym brak charakteru odróżniającego, lub dotyczące kolizji pomiędzy znakiem towarowym i prawami wcześniejszymi, powinny być wymienione w sposób wyczerpujący, nawet jeżeli niektóre z tych podstaw wymienione są jako alternatywa dla państw członkowskich, które dzięki temu mogą utrzymać lub wprowadzić te podstawy do swoich przepisów prawnych.

| (15) | W celu zapewnienia jednolitego i skrupulatnego stosowania zakresu ochrony udzielanej oznaczeniom geograficznym na podstawie innych instrumentów unijnego prawa przy ocenie bezwzględnych i względnych podstaw odmowy rejestracji w całej Unii w niniejszej dyrektywie należy uwzględnić te same przepisy dotyczące oznaczeń geograficznych, jak przepisy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009. |
| --- | --- |

(15)

W celu zapewnienia jednolitego i skrupulatnego stosowania zakresu ochrony udzielanej oznaczeniom geograficznym na podstawie innych instrumentów unijnego prawa przy ocenie bezwzględnych i względnych podstaw odmowy rejestracji w całej Unii w niniejszej dyrektywie należy uwzględnić te same przepisy dotyczące oznaczeń geograficznych, jak przepisy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 207/2009.

| (16) | Ochrona udzielana zarejestrowanemu znakowi towarowemu, która w szczególności ma mu zapewnić funkcję wskazania pochodzenia, powinna być całkowita w przypadku identyczności między znakiem i oznaczeniem oraz towarami lub usługami. Ochrona powinna mieć zastosowanie również do przypadków podobieństwa między znakiem a oznaczeniem oraz towarami lub usługami. Pojęcie podobieństwa należy interpretować w odniesieniu do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, którego ocena zależy od wielu czynników, w szczególności rozpoznawalności znaku towarowego na rynku, mogącego powodować skojarzenia ze znakiem używanym lub zarejestrowanym, stopnia podobieństwa między znakiem towarowym i oznaczeniem, między określonymi towarami lub usługami, powinno stanowić szczególny warunek dla takiej ochrony. Sposoby ustalania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, w szczególności ciężar dowodu, powinny być określone w krajowych przepisach proceduralnych, których niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać. |
| --- | --- |

(16)

Ochrona udzielana zarejestrowanemu znakowi towarowemu, która w szczególności ma mu zapewnić funkcję wskazania pochodzenia, powinna być całkowita w przypadku identyczności między znakiem i oznaczeniem oraz towarami lub usługami. Ochrona powinna mieć zastosowanie również do przypadków podobieństwa między znakiem a oznaczeniem oraz towarami lub usługami. Pojęcie podobieństwa należy interpretować w odniesieniu do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, którego ocena zależy od wielu czynników, w szczególności rozpoznawalności znaku towarowego na rynku, mogącego powodować skojarzenia ze znakiem używanym lub zarejestrowanym, stopnia podobieństwa między znakiem towarowym i oznaczeniem, między określonymi towarami lub usługami, powinno stanowić szczególny warunek dla takiej ochrony. Sposoby ustalania prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, w szczególności ciężar dowodu, powinny być określone w krajowych przepisach proceduralnych, których niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać.

| (17) | W celu zapewnienia pewności prawa oraz pełnej zgodności z zasadą pierwszeństwa, zgodnie z którą wcześniejszy zarejestrowany znak towarowy ma pierwszeństwo przed późniejszym zarejestrowanym znakiem towarowym, należy przewidzieć, że egzekwowanie praw przyznanych przez znak towarowy powinno przebiegać bez uszczerbku dla praw właścicieli, nabytych przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego. Jest to zgodne z art. 16 ust. 1 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej z dnia 15 kwietnia 1994 r. (zwanego dalej „porozumieniem TRIPS”) (8). |
| --- | --- |

(17)

W celu zapewnienia pewności prawa oraz pełnej zgodności z zasadą pierwszeństwa, zgodnie z którą wcześniejszy zarejestrowany znak towarowy ma pierwszeństwo przed późniejszym zarejestrowanym znakiem towarowym, należy przewidzieć, że egzekwowanie praw przyznanych przez znak towarowy powinno przebiegać bez uszczerbku dla praw właścicieli, nabytych przed datą zgłoszenia lub datą pierwszeństwa znaku towarowego. Jest to zgodne z art. 16 ust. 1 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej z dnia 15 kwietnia 1994 r. (zwanego dalej „porozumieniem TRIPS”) (8).

| (18) | Należy przewidzieć, że stwierdzenia naruszenia praw ze znaku towarowego można dokonać tylko wówczas, gdy ustalono, że znak lub oznaczenie naruszające te prawa używane są w obrocie handlowym do celów odróżnienia towarów lub usług pod względem ich pochodzenia handlowego. Przypadki używania w innych celach powinny być regulowane przepisami prawa krajowego. |
| --- | --- |

(18)

Należy przewidzieć, że stwierdzenia naruszenia praw ze znaku towarowego można dokonać tylko wówczas, gdy ustalono, że znak lub oznaczenie naruszające te prawa używane są w obrocie handlowym do celów odróżnienia towarów lub usług pod względem ich pochodzenia handlowego. Przypadki używania w innych celach powinny być regulowane przepisami prawa krajowego.

| (19) | W celu zapewnienia pewności i jasności prawa należy doprecyzować, że nie tylko w przypadku podobieństwa, ale także w przypadku identycznego oznaczenia używanego w odniesieniu do identycznych towarów i usług ochrony należy udzielić znakowi towarowemu tylko wówczas, gdy – oraz w zakresie, w jakim – zagrożona jest główna funkcja znaku towarowego, a mianowicie gwarantowanie pochodzenia handlowego towarów lub usług.
  [Popr. 5] |
| --- | --- |

(19)

W celu zapewnienia pewności i jasności prawa należy doprecyzować, że nie tylko w przypadku podobieństwa, ale także w przypadku identycznego oznaczenia używanego w odniesieniu do identycznych towarów i usług ochrony należy udzielić znakowi towarowemu tylko wówczas, gdy – oraz w zakresie, w jakim – zagrożona jest główna funkcja znaku towarowego, a mianowicie gwarantowanie pochodzenia handlowego towarów lub usług.
  [Popr. 5]

| (20) | Za naruszenie praw ze znaku towarowego należy również uznać używanie znaku jako nazwy handlowej lub podobnego oznaczenia, jeśli użycia tego dokonano w celu odróżnienia towarów lub usług pod względem ich pochodzenia handlowego. |
| --- | --- |

(20)

Za naruszenie praw ze znaku towarowego należy również uznać używanie znaku jako nazwy handlowej lub podobnego oznaczenia, jeśli użycia tego dokonano w celu odróżnienia towarów lub usług pod względem ich pochodzenia handlowego.

| (21) | Aby zapewnić pewność prawa oraz pełną zgodność ze szczegółowymi przepisami unijnego prawa, należy przewidzieć, że właściciel znaku towarowego powinien mieć możliwość zakazywania osobie trzeciej używania znaku w reklamie porównawczej, w przypadku gdy taka reklama porównawcza jest sprzeczna z dyrektywą 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9). |
| --- | --- |

(21)

Aby zapewnić pewność prawa oraz pełną zgodność ze szczegółowymi przepisami unijnego prawa, należy przewidzieć, że właściciel znaku towarowego powinien mieć możliwość zakazywania osobie trzeciej używania znaku w reklamie porównawczej, w przypadku gdy taka reklama porównawcza jest sprzeczna z dyrektywą 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9).

| (22) | W celu wzmocnienia ochrony znaku towarowego oraz skuteczniejszego zwalczania procederu podrabiania towarów
  oraz bez uszczerbku dla przepisów WTO, w szczególności art. V GATT dotyczącego swobodnego tranzytu towarów,
  właścicielowi znaku towarowego należy przyznać prawo do uniemożliwiania osobom trzecim wprowadzania towarów na obszar celny państwa członkowskiego bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu na terytorium tego państwa, w przypadku gdy towary te pochodzą z państwa trzeciego i opatrzone są – bez upoważnienia – znakiem towarowym, który jest zasadniczo identyczny ze znakiem towarowym zarejestrowanym w odniesieniu do tych towarów.
  Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla płynnego tranzytu leków generycznych zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii Europejskiej, w szczególności określonymi w Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego przyjętej w dniu 14 listopada 2001 r. na konferencji ministerialnej WTO w Ad-Dausze. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(22)

W celu wzmocnienia ochrony znaku towarowego oraz skuteczniejszego zwalczania procederu podrabiania towarów
  oraz bez uszczerbku dla przepisów WTO, w szczególności art. V GATT dotyczącego swobodnego tranzytu towarów,
  właścicielowi znaku towarowego należy przyznać prawo do uniemożliwiania osobom trzecim wprowadzania towarów na obszar celny państwa członkowskiego bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu na terytorium tego państwa, w przypadku gdy towary te pochodzą z państwa trzeciego i opatrzone są – bez upoważnienia – znakiem towarowym, który jest zasadniczo identyczny ze znakiem towarowym zarejestrowanym w odniesieniu do tych towarów.
  Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla płynnego tranzytu leków generycznych zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii Europejskiej, w szczególności określonymi w Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego przyjętej w dniu 14 listopada 2001 r. na konferencji ministerialnej WTO w Ad-Dausze. [Popr. 6]

| (22a) | Właścicielowi znaku towarowego powinno przysługiwać prawo podjęcia odpowiednich działań prawnych, w tym między innymi prawo zwrócenia się do krajowych organów celnych o podjęcie działań w odniesieniu do towarów, które w sposób domniemany naruszają prawa właściciela, jak zatrzymanie i zniszczenie, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 608/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (10)

  . Organy celne powinny realizować odpowiednie procedury określone w rozporządzeniu (UE) nr 608/2013 na wniosek posiadacza praw i w oparciu o kryteria analizy ryzyka. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(22a)

Właścicielowi znaku towarowego powinno przysługiwać prawo podjęcia odpowiednich działań prawnych, w tym między innymi prawo zwrócenia się do krajowych organów celnych o podjęcie działań w odniesieniu do towarów, które w sposób domniemany naruszają prawa właściciela, jak zatrzymanie i zniszczenie, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 608/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (10)

  . Organy celne powinny realizować odpowiednie procedury określone w rozporządzeniu (UE) nr 608/2013 na wniosek posiadacza praw i w oparciu o kryteria analizy ryzyka. [Popr. 7]

| (22b) | Artykuł 28 rozporządzenia (UE) nr 608/2013 stanowi, że posiadacz prawa ma ponosić odpowiedzialność wobec posiadacza towarów za szkody, między innymi w przypadku późniejszego uznania, że dane towary nie naruszają prawa własności intelektualnej. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(22b)

Artykuł 28 rozporządzenia (UE) nr 608/2013 stanowi, że posiadacz prawa ma ponosić odpowiedzialność wobec posiadacza towarów za szkody, między innymi w przypadku późniejszego uznania, że dane towary nie naruszają prawa własności intelektualnej. [Popr. 8]

| (22c) | Państwa członkowskie powinny przyjmować stosowne środki w celu zapewnienia płynnego tranzytu leków generycznych. Właścicielowi znaku towarowego nie powinno przysługiwać prawo uniemożliwienia jakimkolwiek osobom trzecim wprowadzenia towarów – w kontekście działalności handlowej – na obszar celny państw członkowskich z powodu dostrzeganych lub rzeczywistych podobieństw między międzynarodową niezastrzeżoną nazwą substancji aktywnej w leku a zastrzeżonym znakiem towarowym. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(22c)

Państwa członkowskie powinny przyjmować stosowne środki w celu zapewnienia płynnego tranzytu leków generycznych. Właścicielowi znaku towarowego nie powinno przysługiwać prawo uniemożliwienia jakimkolwiek osobom trzecim wprowadzenia towarów – w kontekście działalności handlowej – na obszar celny państw członkowskich z powodu dostrzeganych lub rzeczywistych podobieństw między międzynarodową niezastrzeżoną nazwą substancji aktywnej w leku a zastrzeżonym znakiem towarowym. [Popr. 9]

| (23) | W celu skuteczniejszego zapobiegania wprowadzaniu
  podrobionych
  towarów naruszających prawo, zwłaszcza w kontekście sprzedaży przez internet
  towarów dostarczanych w małych przesyłkach zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE) nr 608/2013
  , właściciel
  prawidłowo zarejestrowanego znaku handlowego
  powinien mieć prawo zakazywania przywozu tych towarów do Unii, gdy cel handlowy przyświeca

  w obrocie handlowym udział bierze
  wyłącznie nadawcy

  nadawca
  towarów
  podrobionych
  .
  W przypadku podjęcia takich środków poszczególne osoby lub podmioty, które zamówiły towary, są informowane o przyczynach podjęcia środków, a także o przysługujących im na mocy prawa prawach w stosunkach z nadawcą
  . [Popr. 10] |
| --- | --- |

(23)

W celu skuteczniejszego zapobiegania wprowadzaniu
  podrobionych
  towarów naruszających prawo, zwłaszcza w kontekście sprzedaży przez internet
  towarów dostarczanych w małych przesyłkach zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE) nr 608/2013
  , właściciel
  prawidłowo zarejestrowanego znaku handlowego
  powinien mieć prawo zakazywania przywozu tych towarów do Unii, gdy cel handlowy przyświeca

  w obrocie handlowym udział bierze
  wyłącznie nadawcy

  nadawca
  towarów
  podrobionych
  .
  W przypadku podjęcia takich środków poszczególne osoby lub podmioty, które zamówiły towary, są informowane o przyczynach podjęcia środków, a także o przysługujących im na mocy prawa prawach w stosunkach z nadawcą
  . [Popr. 10]

| (24) | Aby umożliwić właścicielom zarejestrowanych znaków towarowych skuteczniejsze zwalczanie procederu podrabiania towarów, powinni być oni uprawnieni do zakazywania umieszczania na towarach znaków towarowych naruszających ich prawa, a także zakazywania niektórych czynności przygotowawczych podejmowanych przed umieszczeniem tych znaków. |
| --- | --- |

(24)

Aby umożliwić właścicielom zarejestrowanych znaków towarowych skuteczniejsze zwalczanie procederu podrabiania towarów, powinni być oni uprawnieni do zakazywania umieszczania na towarach znaków towarowych naruszających ich prawa, a także zakazywania niektórych czynności przygotowawczych podejmowanych przed umieszczeniem tych znaków.

| (25) | Wyłączne prawa przyznane przez znak towarowy nie powinny upoważniać właściciela do zakazywania używania oznaczeń lub określeń, które są używane w sposób rzetelny i zgodny z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Aby stworzyć równe warunki dotyczące nazw handlowych i znaków towarowych w sytuacji, gdy nazwom handlowym regularnie udziela się nieograniczonej ochrony wobec późniejszych znaków towarowych, należy uznać, że użycie tego rodzaju obejmuje użycie własnego nazwiska. Powinno ono także obejmować użycie opisowych lub nieodróżniających oznaczeń lub określeń ogólnych. Ponadto właściciel nie powinien być uprawniony do uniemożliwiania ogólnego używania znaku w rzetelny i uczciwy sposób w celu wskazania lub odwołania się do danych towarów i usług jako towarów i usług danego właściciela. |
| --- | --- |

(25)

Wyłączne prawa przyznane przez znak towarowy nie powinny upoważniać właściciela do zakazywania używania oznaczeń lub określeń, które są używane w sposób rzetelny i zgodny z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. Aby stworzyć równe warunki dotyczące nazw handlowych i znaków towarowych w sytuacji, gdy nazwom handlowym regularnie udziela się nieograniczonej ochrony wobec późniejszych znaków towarowych, należy uznać, że użycie tego rodzaju obejmuje użycie własnego nazwiska. Powinno ono także obejmować użycie opisowych lub nieodróżniających oznaczeń lub określeń ogólnych. Ponadto właściciel nie powinien być uprawniony do uniemożliwiania ogólnego używania znaku w rzetelny i uczciwy sposób w celu wskazania lub odwołania się do danych towarów i usług jako towarów i usług danego właściciela.

| (26) | Z zasady swobodnego przepływu towarów wynika, że właścicielowi znaku towarowego nie może przysługiwać prawo zakazywania używania tego znaku przez osobę trzecią w odniesieniu do towarów, które zostały wprowadzone do obrotu w Unii pod tym znakiem towarowym, przez niego lub za jego zgodą, chyba że właściciel ma uzasadnione powody, aby sprzeciwić się dalszemu obrotowi tymi towarami. |
| --- | --- |

(26)

Z zasady swobodnego przepływu towarów wynika, że właścicielowi znaku towarowego nie może przysługiwać prawo zakazywania używania tego znaku przez osobę trzecią w odniesieniu do towarów, które zostały wprowadzone do obrotu w Unii pod tym znakiem towarowym, przez niego lub za jego zgodą, chyba że właściciel ma uzasadnione powody, aby sprzeciwić się dalszemu obrotowi tymi towarami.

| (27) | Ważne jest, ze względów pewności prawa i bez nieuzasadnionego naruszenia interesów właściciela wcześniejszego znaku towarowego, zapewnienie, by nie mógł on już domagać się stwierdzenia nieważności ani sprzeciwiać się używaniu znaku towarowego późniejszego w stosunku do jego własnego, którego używanie świadomie tolerował przez dość długi okres czasu, chyba że zgłoszenia tego późniejszego znaku dokonano w złej wierze. |
| --- | --- |

(27)

Ważne jest, ze względów pewności prawa i bez nieuzasadnionego naruszenia interesów właściciela wcześniejszego znaku towarowego, zapewnienie, by nie mógł on już domagać się stwierdzenia nieważności ani sprzeciwiać się używaniu znaku towarowego późniejszego w stosunku do jego własnego, którego używanie świadomie tolerował przez dość długi okres czasu, chyba że zgłoszenia tego późniejszego znaku dokonano w złej wierze.

| (28) | W celu zapewnienia pewności prawa i zagwarantowania legalnie nabytych praw ze znaku towarowego właściwe i konieczne jest określenie – bez uszczerbku dla zasady stanowiącej, że praw z późniejszego znaku towarowego nie można egzekwować ze szkodą dla wcześniejszego znaku towarowego – że właścicielom wcześniejszych znaków towarowych nie powinna przysługiwać możliwość uzyskania odmowy lub unieważnienia rejestracji znaku towarowego, czy też możliwość zgłoszenia sprzeciwu wobec używania późniejszego znaku towarowego, jeśli późniejszy znak towarowy został uzyskany w czasie, gdy wobec wcześniejszego znaku towarowego możliwe było stwierdzenie jego nieważności lub wygaśnięcia, na przykład ponieważ nie nabył on jeszcze odróżniającego charakteru w następstwie używania lub gdy nie było możliwości egzekwowania praw z wcześniejszego znaku towarowego w stosunku do późniejszego znaku towarowego, ponieważ konieczne warunki nie miały zastosowania, na przykład gdy wcześniejszy znak nie zyskał jeszcze renomy. |
| --- | --- |

(28)

W celu zapewnienia pewności prawa i zagwarantowania legalnie nabytych praw ze znaku towarowego właściwe i konieczne jest określenie – bez uszczerbku dla zasady stanowiącej, że praw z późniejszego znaku towarowego nie można egzekwować ze szkodą dla wcześniejszego znaku towarowego – że właścicielom wcześniejszych znaków towarowych nie powinna przysługiwać możliwość uzyskania odmowy lub unieważnienia rejestracji znaku towarowego, czy też możliwość zgłoszenia sprzeciwu wobec używania późniejszego znaku towarowego, jeśli późniejszy znak towarowy został uzyskany w czasie, gdy wobec wcześniejszego znaku towarowego możliwe było stwierdzenie jego nieważności lub wygaśnięcia, na przykład ponieważ nie nabył on jeszcze odróżniającego charakteru w następstwie używania lub gdy nie było możliwości egzekwowania praw z wcześniejszego znaku towarowego w stosunku do późniejszego znaku towarowego, ponieważ konieczne warunki nie miały zastosowania, na przykład gdy wcześniejszy znak nie zyskał jeszcze renomy.

| (29) | Znaki towarowe – gdy są rzeczywiście używane na rynku – mają za zadanie odróżnianie towarów lub usług i umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów. Wymóg używania jest również konieczny, aby ograniczyć łączną liczbę znaków towarowych zarejestrowanych i chronionych w Unii, a przez to ograniczyć liczbę konfliktów, do których między nimi dochodzi. Należy zatem wprowadzić wymóg stanowiący, że zarejestrowane znaki towarowe muszą być rzeczywiście używane w związku z towarami lub usługami, w stosunku do których zostały zarejestrowane, a jeśli nie są używane – musi istnieć możliwość stwierdzenia ich wygaśnięcia
  w terminie 5 lat od daty rejestracji
  . [Popr. 11] |
| --- | --- |

(29)

Znaki towarowe – gdy są rzeczywiście używane na rynku – mają za zadanie odróżnianie towarów lub usług i umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów. Wymóg używania jest również konieczny, aby ograniczyć łączną liczbę znaków towarowych zarejestrowanych i chronionych w Unii, a przez to ograniczyć liczbę konfliktów, do których między nimi dochodzi. Należy zatem wprowadzić wymóg stanowiący, że zarejestrowane znaki towarowe muszą być rzeczywiście używane w związku z towarami lub usługami, w stosunku do których zostały zarejestrowane, a jeśli nie są używane – musi istnieć możliwość stwierdzenia ich wygaśnięcia
  w terminie 5 lat od daty rejestracji
  . [Popr. 11]

| (30) | W rezultacie zarejestrowany znak towarowy powinien być objęty ochroną tylko wówczas, gdy jest rzeczywiście używany, a wcześniejszy zarejestrowany znak towarowy nie powinien umożliwiać jego właścicielowi zgłaszania sprzeciwu wobec późniejszego znaku towarowego lub dochodzenia unieważnienia tego znaku, jeśli właściciel ten nie rozpoczął rzeczywistego używania swojego znaku towarowego. Ponadto państwa członkowskie powinny postanowić, że nie można skutecznie powoływać się na znak towarowy w postępowaniu o naruszenie, jeśli w wyniku podniesienia zarzutu stwierdzono, że wobec tego znaku towarowego można stwierdzić wygaśnięcie, lub – jeśli powództwo wniesiono przeciwko późniejszemu prawu – że wobec tego znaku można było stwierdzić wygaśnięcie w chwili gdy nabyto późniejsze prawo. |
| --- | --- |

(30)

W rezultacie zarejestrowany znak towarowy powinien być objęty ochroną tylko wówczas, gdy jest rzeczywiście używany, a wcześniejszy zarejestrowany znak towarowy nie powinien umożliwiać jego właścicielowi zgłaszania sprzeciwu wobec późniejszego znaku towarowego lub dochodzenia unieważnienia tego znaku, jeśli właściciel ten nie rozpoczął rzeczywistego używania swojego znaku towarowego. Ponadto państwa członkowskie powinny postanowić, że nie można skutecznie powoływać się na znak towarowy w postępowaniu o naruszenie, jeśli w wyniku podniesienia zarzutu stwierdzono, że wobec tego znaku towarowego można stwierdzić wygaśnięcie, lub – jeśli powództwo wniesiono przeciwko późniejszemu prawu – że wobec tego znaku można było stwierdzić wygaśnięcie w chwili gdy nabyto późniejsze prawo.

| (31) | Należy przewidzieć, że w przypadku gdy zastrzeżono starszeństwo znaku krajowego wobec europejskiego znaku towarowego, a następnie zrzeczono się tego znaku krajowego lub pozwolono mu wygasnąć, nadal istnieje możliwość zakwestionowania ważności tego znaku krajowego. Możliwość zakwestionowania znaku towarowego powinna być ograniczona do sytuacji, w których istniała możliwość stwierdzenia nieważności lub wygaśnięcia znaku towarowego w momencie usuwania go z rejestru. |
| --- | --- |

(31)

Należy przewidzieć, że w przypadku gdy zastrzeżono starszeństwo znaku krajowego wobec europejskiego znaku towarowego, a następnie zrzeczono się tego znaku krajowego lub pozwolono mu wygasnąć, nadal istnieje możliwość zakwestionowania ważności tego znaku krajowego. Możliwość zakwestionowania znaku towarowego powinna być ograniczona do sytuacji, w których istniała możliwość stwierdzenia nieważności lub wygaśnięcia znaku towarowego w momencie usuwania go z rejestru.

| (32) | Ze względu na zachowanie spójności oraz w celu ułatwienia wykorzystywania znaków towarowych do celów handlowych w Unii przepisy mające zastosowanie do znaków towarowych jako przedmiotu własności należy ujednolicić z przepisami już obowiązującymi w stosunku do europejskich znaków towarowych, a w tych przepisach uwzględnić należy przepisy dotyczące cesji i przeniesienia, udzielania licencji, praw rzeczowych, wszczynania postępowań egzekucyjnych i upadłościowych. |
| --- | --- |

(32)

Ze względu na zachowanie spójności oraz w celu ułatwienia wykorzystywania znaków towarowych do celów handlowych w Unii przepisy mające zastosowanie do znaków towarowych jako przedmiotu własności należy ujednolicić z przepisami już obowiązującymi w stosunku do europejskich znaków towarowych, a w tych przepisach uwzględnić należy przepisy dotyczące cesji i przeniesienia, udzielania licencji, praw rzeczowych, wszczynania postępowań egzekucyjnych i upadłościowych.

| (33) | Wspólne znaki towarowe dowiodły swojej użyteczności jako instrument służący promocji towarów lub usług posiadających konkretne wspólne cechy. Należy zatem objąć krajowe wspólne znaki towarowe przepisami podobnymi do przepisów mających zastosowania do europejskich znaków wspólnych. |
| --- | --- |

(33)

Wspólne znaki towarowe dowiodły swojej użyteczności jako instrument służący promocji towarów lub usług posiadających konkretne wspólne cechy. Należy zatem objąć krajowe wspólne znaki towarowe przepisami podobnymi do przepisów mających zastosowania do europejskich znaków wspólnych.

| (34) | W celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do ochrony znaków towarowych oraz zwiększenia pewności i przewidywalności prawa procedura rejestracji znaków towarowych w państwach członkowskich powinna być wydajna i przejrzysta oraz powinna przebiegać w oparciu o przepisy podobne do tych, które mają zastosowanie do europejskich znaków towarowych. W celu osiągnięcia spójnego i zrównoważonego systemu znaków towarowych zarówno na poziomie krajowym, jak i na poziomie Unii wszystkie centralne urzędy zajmujące się ochroną własności przemysłowej powinny zatem ograniczyć przeprowadzane

  Państwa członkowskie powinny mieć swobodę decydowania o tym, czy prowadzić wszczynane
  z urzędu badanie tego, czy zgłoszenie znaku towarowego kwalifikuje się do rejestracji, wyłącznie do braku bezwzględnych

  względnych
  podstaw odmowy. Nie powinno to jednak naruszać prawa tych urzędów do przeprowadzania, na wniosek zgłaszającego, poszukiwań wcześniejszych praw w celach czysto informacyjnych oraz bez uszczerbku lub wiążących skutków dla późniejszego procesu rejestracyjnego, w tym późniejszych postępowań w sprawie sprzeciwu.
  [Popr. 12] |
| --- | --- |

(34)

W celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do ochrony znaków towarowych oraz zwiększenia pewności i przewidywalności prawa procedura rejestracji znaków towarowych w państwach członkowskich powinna być wydajna i przejrzysta oraz powinna przebiegać w oparciu o przepisy podobne do tych, które mają zastosowanie do europejskich znaków towarowych. W celu osiągnięcia spójnego i zrównoważonego systemu znaków towarowych zarówno na poziomie krajowym, jak i na poziomie Unii wszystkie centralne urzędy zajmujące się ochroną własności przemysłowej powinny zatem ograniczyć przeprowadzane

  Państwa członkowskie powinny mieć swobodę decydowania o tym, czy prowadzić wszczynane
  z urzędu badanie tego, czy zgłoszenie znaku towarowego kwalifikuje się do rejestracji, wyłącznie do braku bezwzględnych

  względnych
  podstaw odmowy. Nie powinno to jednak naruszać prawa tych urzędów do przeprowadzania, na wniosek zgłaszającego, poszukiwań wcześniejszych praw w celach czysto informacyjnych oraz bez uszczerbku lub wiążących skutków dla późniejszego procesu rejestracyjnego, w tym późniejszych postępowań w sprawie sprzeciwu.
  [Popr. 12]

| (35) | W celu zapewnienia pewności prawa w odniesieniu do zakresu praw ze znaków towarowych oraz ułatwienia dostępu do ochrony znaków towarowych oznaczanie tożsamości i klasyfikowanie towarów i usług objętych zgłoszeniem znaku towarowego powinno przebiegać na podstawie tych samych przepisów we wszystkich państwach członkowskich, a przepisy te powinny być ujednolicone z przepisami mającymi zastosowanie do europejskich znaków towarowych. Aby umożliwić właściwym organom i podmiotom gospodarczym określenie zakresu ochrony znaku towarowego wnioskowanej na podstawie samego zgłoszenia, oznaczenie tożsamości towarów i usług powinno być wystarczająco jasne i precyzyjne. Użycie ogólnych terminów należy interpretować jako obejmujące wyłącznie wszystkie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego terminu. |
| --- | --- |

(35)

W celu zapewnienia pewności prawa w odniesieniu do zakresu praw ze znaków towarowych oraz ułatwienia dostępu do ochrony znaków towarowych oznaczanie tożsamości i klasyfikowanie towarów i usług objętych zgłoszeniem znaku towarowego powinno przebiegać na podstawie tych samych przepisów we wszystkich państwach członkowskich, a przepisy te powinny być ujednolicone z przepisami mającymi zastosowanie do europejskich znaków towarowych. Aby umożliwić właściwym organom i podmiotom gospodarczym określenie zakresu ochrony znaku towarowego wnioskowanej na podstawie samego zgłoszenia, oznaczenie tożsamości towarów i usług powinno być wystarczająco jasne i precyzyjne. Użycie ogólnych terminów należy interpretować jako obejmujące wyłącznie wszystkie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego terminu.

| (36) | W celu zapewnienia skutecznej ochrony znaków towarowych państwa członkowskie powinny udostępniać wydajną administracyjną procedurę sprzeciwu, umożliwiającą właścicielom wcześniejszych praw ze znaków towarowych zgłaszanie sprzeciwu wobec rejestracji zgłoszonego znaku towarowego. Ponadto w celu zaoferowania skutecznych środków stwierdzania wygaśnięcia lub nieważności znaków towarowych państwa członkowskie powinny przewidzieć administracyjną procedurę stwierdzania wygaśnięcia lub nieważności podobną do tej, która ma zastosowanie do europejskich znaków towarowych w Unii. |
| --- | --- |

(36)

W celu zapewnienia skutecznej ochrony znaków towarowych państwa członkowskie powinny udostępniać wydajną administracyjną procedurę sprzeciwu, umożliwiającą właścicielom wcześniejszych praw ze znaków towarowych zgłaszanie sprzeciwu wobec rejestracji zgłoszonego znaku towarowego. Ponadto w celu zaoferowania skutecznych środków stwierdzania wygaśnięcia lub nieważności znaków towarowych państwa członkowskie powinny przewidzieć administracyjną procedurę stwierdzania wygaśnięcia lub nieważności podobną do tej, która ma zastosowanie do europejskich znaków towarowych w Unii.

| (37) | Centralne urzędy zajmujące się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich powinny współpracować ze sobą nawzajem oraz z Agencją Unii Europejskiej ds. Znaków Towarowych i Wzorów („Agencja”) we wszystkich obszarach rejestracji znaków towarowych i administrowania nimi w celu upowszechniania harmonizacji praktyk i narzędzi poprzez działania takie jak tworzenie i aktualizowanie wspólnych lub połączonych baz danych i portali do celów prowadzenia konsultacji i wyszukiwania informacji. Urzędy państw członkowskich oraz Agencja powinni także współpracować we wszystkich innych obszarach swojej działalności, które są istotne z punktu widzenia ochrony znaków towarowych w Unii. |
| --- | --- |

(37)

Centralne urzędy zajmujące się ochroną własności przemysłowej w państwach członkowskich powinny współpracować ze sobą nawzajem oraz z Agencją Unii Europejskiej ds. Znaków Towarowych i Wzorów („Agencja”) we wszystkich obszarach rejestracji znaków towarowych i administrowania nimi w celu upowszechniania harmonizacji praktyk i narzędzi poprzez działania takie jak tworzenie i aktualizowanie wspólnych lub połączonych baz danych i portali do celów prowadzenia konsultacji i wyszukiwania informacji. Urzędy państw członkowskich oraz Agencja powinni także współpracować we wszystkich innych obszarach swojej działalności, które są istotne z punktu widzenia ochrony znaków towarowych w Unii.

| (38) | Niniejsza dyrektywa nie powinna wykluczać stosowania do znaków towarowych przepisów państw członkowskich innych niż zawarte w prawie o znakach towarowych, takich jak przepisy dotyczące nieuczciwej konkurencji, odpowiedzialności cywilnej lub ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

(38)

Niniejsza dyrektywa nie powinna wykluczać stosowania do znaków towarowych przepisów państw członkowskich innych niż zawarte w prawie o znakach towarowych, takich jak przepisy dotyczące nieuczciwej konkurencji, odpowiedzialności cywilnej lub ochrony konsumentów.

| (39) | Wszystkie państwa członkowskie związane są Konwencją paryską o ochronie własności przemysłowej („Konwencja paryska”) i porozumieniem TRIPS. Niezbędne jest, aby przepisy niniejszej dyrektywy były w pełni zgodne z postanowieniami tej konwencji i porozumienia. Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na zobowiązania państw członkowskich wynikające z tej konwencji i porozumienia. Tam, gdzie jest to właściwe, zastosowanie powinien mieć art. 351 akapit drugi Traktatu. |
| --- | --- |

(39)

Wszystkie państwa członkowskie związane są Konwencją paryską o ochronie własności przemysłowej („Konwencja paryska”) i porozumieniem TRIPS. Niezbędne jest, aby przepisy niniejszej dyrektywy były w pełni zgodne z postanowieniami tej konwencji i porozumienia. Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na zobowiązania państw członkowskich wynikające z tej konwencji i porozumienia. Tam, gdzie jest to właściwe, zastosowanie powinien mieć art. 351 akapit drugi Traktatu.

| (40) | Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(40)

Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy.

| (41) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminu transpozycji do prawa krajowego dyrektywy, określonego w części B załącznika I do dyrektywy 2008/95/WE. |
| --- | --- |

(41)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminu transpozycji do prawa krajowego dyrektywy, określonego w części B załącznika I do dyrektywy 2008/95/WE.

| (41a) | Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001

   (11)

  zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 11 lipca 2013 r.

   (12)
  , [Popr. 13] |
| --- | --- |

(41a)

Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001

   (11)

  zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 11 lipca 2013 r.

   (12)
  , [Popr. 13]

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Zakres stosowania

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do każdego znaku towarowego w odniesieniu do towarów lub usług, zarejestrowanego lub zgłoszonego do rejestracji jako indywidualny znak towarowy w państwie członkowskim, znaku wspólnego lub gwarancyjnego lub certyfikującego, bądź będącego przedmiotem rejestracji lub zgłoszenia do rejestracji w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu lub rejestracji międzynarodowej, odnoszącej skutek w państwie członkowskim.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| a) | „urząd” oznacza centralny urząd zajmujący się ochroną własności przemysłowej w państwie członkowskim lub Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu; |
| --- | --- |

a)

„urząd” oznacza centralny urząd zajmujący się ochroną własności przemysłowej w państwie członkowskim lub Urząd Własności Intelektualnej Państw Beneluksu;

| b) | „Agencja” oznacza Agencję Unii Europejskiej ds. Znaków Towarowych i Wzorów

  Własności Intelektualnej
  ustanowioną zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009; [Popr. 15] |
| --- | --- |

b)

„Agencja” oznacza Agencję Unii Europejskiej ds. Znaków Towarowych i Wzorów

  Własności Intelektualnej
  ustanowioną zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009; [Popr. 15]

| c) | „rejestr” oznacza rejestr znaków towarowych prowadzony przez urząd; |
| --- | --- |

c)

„rejestr” oznacza rejestr znaków towarowych prowadzony przez urząd;

| ca) | „wcześniejsze znaki towarowe” oznaczają:










  (i) | znaki towarowe następujących rodzajów, w odniesieniu do których data dokonania zgłoszenia do rejestracji jest wcześniejsza od daty zgłoszenia danego znaku towarowego do rejestracji, biorąc pod uwagę, w odpowiednim przypadku, prawo pierwszeństwa w odniesieniu do tych znaków towarowych, oraz należące do następujących kategorii:








  — | znaki towarowe Unii Europejskiej; |
| --- | --- | --- | --- |

ca)

„wcześniejsze znaki towarowe” oznaczają:

(i)

znaki towarowe następujących rodzajów, w odniesieniu do których data dokonania zgłoszenia do rejestracji jest wcześniejsza od daty zgłoszenia danego znaku towarowego do rejestracji, biorąc pod uwagę, w odpowiednim przypadku, prawo pierwszeństwa w odniesieniu do tych znaków towarowych, oraz należące do następujących kategorii:

—

znaki towarowe Unii Europejskiej;

| — | znaki towarowe zarejestrowane w państwie członkowskim lub, w przypadku Belgii, Luksemburga lub Niderlandów, w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu; |
| --- | --- |

—

znaki towarowe zarejestrowane w państwie członkowskim lub, w przypadku Belgii, Luksemburga lub Niderlandów, w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu;

| — | znaki towarowe rejestrowane na mocy międzynarodowych uzgodnień obowiązujących w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

—

znaki towarowe rejestrowane na mocy międzynarodowych uzgodnień obowiązujących w państwie członkowskim;

| (ii) | znaki towarowe Unii Europejskiej, w odniesieniu do których w odpowiedni sposób zastrzeżono starszeństwo zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009, w stosunku do znaku towarowego, o którym mowa w ppkt i) tiret drugie i trzecie, nawet jeżeli zrzeczono się tego drugiego znaku towarowego lub pozwolono na jego wygaśnięcie; |
| --- | --- |

(ii)

znaki towarowe Unii Europejskiej, w odniesieniu do których w odpowiedni sposób zastrzeżono starszeństwo zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009, w stosunku do znaku towarowego, o którym mowa w ppkt i) tiret drugie i trzecie, nawet jeżeli zrzeczono się tego drugiego znaku towarowego lub pozwolono na jego wygaśnięcie;

| (iii) | wnioski o rejestrację znaków towarowych, określonych w ppkt i) i ii), pod warunkiem ich rejestracji; |
| --- | --- |

(iii)

wnioski o rejestrację znaków towarowych, określonych w ppkt i) i ii), pod warunkiem ich rejestracji;

| (iv) | znaki towarowe, które w dniu dokonania zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji lub, w odpowiednim przypadku, w dniu zastrzeżenia pierwszeństwa dla zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji, są powszechnie znane w państwie członkowskim, w znaczeniu w jakim wyrażenie „powszechnie znane” jest używane w art. 6bis Konwencji paryskiej; [Popr. 16] |
| --- | --- |

(iv)

znaki towarowe, które w dniu dokonania zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji lub, w odpowiednim przypadku, w dniu zastrzeżenia pierwszeństwa dla zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji, są powszechnie znane w państwie członkowskim, w znaczeniu w jakim wyrażenie „powszechnie znane” jest używane w art. 6bis Konwencji paryskiej; [Popr. 16]

| cb) | „znak gwarancyjny lub certyfikujący” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżnić towary lub usługi, które zostały certyfikowane przez właściciela znaku pod względem pochodzenia geograficznego, materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych cech, od towarów i usług, które nie są w ten sposób certyfikowane; [Popr. 17] |
| --- | --- |

cb)

„znak gwarancyjny lub certyfikujący” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżnić towary lub usługi, które zostały certyfikowane przez właściciela znaku pod względem pochodzenia geograficznego, materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych cech, od towarów i usług, które nie są w ten sposób certyfikowane; [Popr. 17]

| cc) | „znak wspólny” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżniać towary lub usługi członków organizacji, która jest właścicielem znaku, od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. [Popr. 18] |
| --- | --- |

cc)

„znak wspólny” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżniać towary lub usługi członków organizacji, która jest właścicielem znaku, od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. [Popr. 18]

Rozdział 2

Przepisy dotyczące znaków towarowych

Sekcja 1

oznaczenia, z których może składać się znak towarowy

Artykuł 3

Oznaczenia, z których może składać się znak towarowy

Znak towarowy może składać się z jakichkolwiek oznaczeń, w szczególności z wyrazów, łącznie z nazwiskami, wzorów, liter, cyfr, barw jako takich, kształtu towarów lub ich opakowań lub dźwięków, pod warunkiem że
  w oznaczeniach takich stosuje się ogólnie dostępną technologię i że
  oznaczenia takie

  te
  umożliwiają:

| a) | odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw;
  oraz |
| --- | --- |

a)

odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw;
  oraz

| b) | przedstawienie ich w 
  rejestrze w
  sposób umożliwiający właściwym organom i opinii publicznej ustalenie dokładnego przedmiotu ochrony udzielonej jego właścicielowi. [Popr. 19] |
| --- | --- |

b)

przedstawienie ich w 
  rejestrze w
  sposób umożliwiający właściwym organom i opinii publicznej ustalenie dokładnego przedmiotu ochrony udzielonej jego właścicielowi. [Popr. 19]

Sekcja 2

podstawy odmowy lub stwierdzenia nieważności rejestracji

Artykuł 4

Bezwzględne podstawy odmowy lub stwierdzenia nieważności rejestracji

1.   Nie są rejestrowane, a w przypadku gdy zostały już zarejestrowane, mogą zostać uznane za nieważne:

| a) | oznaczenia, które nie mogą stanowić znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

oznaczenia, które nie mogą stanowić znaku towarowego;

| b) | znaki towarowe, które pozbawione są jakiegokolwiek odróżniającego charakteru; |
| --- | --- |

b)

znaki towarowe, które pozbawione są jakiegokolwiek odróżniającego charakteru;

| c) | znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług; |
| --- | --- |

c)

znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć w obrocie do oznaczania rodzaju, jakości, ilości, przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego lub czasu produkcji towaru lub świadczenia usługi, lub innych właściwości towarów lub usług;

| d) | znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych; |
| --- | --- |

d)

znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych;

| e) | oznaczenia, które składają się wyłącznie z:






  i) | kształtu wynikającego z charakteru samych towarów; |
| --- | --- | --- |

e)

oznaczenia, które składają się wyłącznie z:

i)

kształtu wynikającego z charakteru samych towarów;

| (ii) | kształtu towaru niezbędnego do uzyskania efektu technicznego; |
| --- | --- |

(ii)

kształtu towaru niezbędnego do uzyskania efektu technicznego;

| (iii) | kształtu zwiększającego znacznie wartość towaru; |
| --- | --- |

(iii)

kształtu zwiększającego znacznie wartość towaru;

| f) | znaki towarowe, które są sprzeczne z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami; |
| --- | --- |

f)

znaki towarowe, które są sprzeczne z porządkiem publicznym lub przyjętymi dobrymi obyczajami;

| g) | znaki towarowe, które ze względu na swój charakter mogą wprowadzać w błąd opinię publiczną, na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usługi; |
| --- | --- |

g)

znaki towarowe, które ze względu na swój charakter mogą wprowadzać w błąd opinię publiczną, na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usługi;

| h) | znaki towarowe, na które właściwe organy nie wydały zezwolenia, wobec których odmowa lub unieważnienie rejestracji następuje na mocy art. 6ter Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej, zwanej dalej „Konwencją paryską”; |
| --- | --- |

h)

znaki towarowe, na które właściwe organy nie wydały zezwolenia, wobec których odmowa lub unieważnienie rejestracji następuje na mocy art. 6ter Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej, zwanej dalej „Konwencją paryską”;

| i) | znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji i które nie mogą być dalej używane na podstawie przepisów unijnego prawa lub postanowień umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych; |
| --- | --- |

i)

znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji i które nie mogą być dalej używane na podstawie przepisów unijnego prawa lub postanowień umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych;

| j) | znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów unijnego prawa lub postanowień umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę
  napojów spirytusowych,
  określeń tradycyjnych dla wina i gwarantowanych tradycyjnych specjalności; [Popr. 20] |
| --- | --- |

j)

znaki towarowe, które są wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów unijnego prawa lub postanowień umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, przewidujących ochronę
  napojów spirytusowych,
  określeń tradycyjnych dla wina i gwarantowanych tradycyjnych specjalności; [Popr. 20]

| ja) | znaki towarowe, które zawierają wcześniejszą nazwę odmiany lub składają się z wcześniejszej nazwy odmiany zarejestrowanej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2100/94

   (13)

  w odniesieniu do tego samego rodzaju produktu. [Popr. 21] |
| --- | --- |

ja)

znaki towarowe, które zawierają wcześniejszą nazwę odmiany lub składają się z wcześniejszej nazwy odmiany zarejestrowanej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2100/94

   (13)

  w odniesieniu do tego samego rodzaju produktu. [Popr. 21]

2.   Ustęp 1 stosuje się bez względu na fakt, że podstawy odmowy rejestracji istnieją:

| a) | w państwach członkowskich innych niż te, w których dokonano zgłoszenia do rejestracji; |
| --- | --- |

a)

w państwach członkowskich innych niż te, w których dokonano zgłoszenia do rejestracji;

| b) | wyłącznie w przypadku przetłumaczenia lub dokonania transkrypcji znaku towarowego w obcym języku na dowolny alfabet lub język urzędowy państw członkowskich.
  [Popr. 22] |
| --- | --- |

b)

wyłącznie w przypadku przetłumaczenia lub dokonania transkrypcji znaku towarowego w obcym języku na dowolny alfabet lub język urzędowy państw członkowskich.
  [Popr. 22]

3.   Znak towarowy może zostać uznany za nieważny, jeśli zgłaszający dokonał zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji w złej wierze. Państwa członkowskie mogą również postanowić, że taki znak towarowy nie podlega rejestracji.

4.   Każde państwo członkowskie może postanowić, że znak towarowy nie zostanie zarejestrowany, a dokonana rejestracja będzie podlegać unieważnieniu, jeżeli:

| a) | używanie tego znaku towarowego może być zabronione stosownie do przepisów prawa innego niż prawo o znakach towarowych danego państwa członkowskiego lub Unii; |
| --- | --- |

a)

używanie tego znaku towarowego może być zabronione stosownie do przepisów prawa innego niż prawo o znakach towarowych danego państwa członkowskiego lub Unii;

| b) | znak towarowy zawiera oznaczenie o wysokiej wartości symbolicznej, w szczególności symbol religijny; |
| --- | --- |

b)

znak towarowy zawiera oznaczenie o wysokiej wartości symbolicznej, w szczególności symbol religijny;

| c) | znak towarowy zawiera odznaki, godła lub herby inne niż określone w art. 6ter Konwencji paryskiej, które są przedmiotem interesu publicznego, chyba że na ich rejestrację uzyskano zezwolenie właściwych władz zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

c)

znak towarowy zawiera odznaki, godła lub herby inne niż określone w art. 6ter Konwencji paryskiej, które są przedmiotem interesu publicznego, chyba że na ich rejestrację uzyskano zezwolenie właściwych władz zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego.

5.   Nie można odmówić rejestracji znaku towarowego ani stwierdzać jego nieważności zgodnie z ust. 1 lit. b), c) lub d), jeżeli przed datą dokonania zgłoszenia do rejestracji lub po dacie rejestracji i w następstwie jego używania znak ten uzyskał charakter odróżniający.

6.   Każde państwo członkowskie może postanowić, że ust. 5 będzie miał także zastosowanie, kiedy charakter odróżniający został uzyskany po dacie dokonania zgłoszenia do rejestracji a przed datą rejestracji.
  Nie można stwierdzić nieważności znaku towarowego zgodnie z ust. 1 lit. b), c) lub d), jeżeli przed datą wniosku o stwierdzenie nieważności oraz w następstwie jego używania znak ten uzyskał charakter odróżniający. [Popr. 23]

Artykuł 5

Względne podstawy odmowy lub stwierdzenia nieważności rejestracji

1.   Znak towarowy nie podlega rejestracji, a już zarejestrowany znak uznaje się za nieważny, jeżeli:

| a) | jest on identyczny z wcześniejszym znakiem towarowym, a towary lub usługi, dla których wnioskuje się o rejestrację, są identyczne z towarami lub usługami, dla których wcześniejszy znak towarowy jest chroniony; |
| --- | --- |

a)

jest on identyczny z wcześniejszym znakiem towarowym, a towary lub usługi, dla których wnioskuje się o rejestrację, są identyczne z towarami lub usługami, dla których wcześniejszy znak towarowy jest chroniony;

| b) | z powodu swej identyczności z wcześniejszym znakiem towarowym lub podobieństwa do niego oraz identyczności z towarami lub usługami objętymi wcześniejszym znakiem towarowym lub podobieństwa do nich, istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej, które obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia z wcześniejszym znakiem towarowym. |
| --- | --- |

b)

z powodu swej identyczności z wcześniejszym znakiem towarowym lub podobieństwa do niego oraz identyczności z towarami lub usługami objętymi wcześniejszym znakiem towarowym lub podobieństwa do nich, istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej, które obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia z wcześniejszym znakiem towarowym.

2.   W rozumieniu ust. 1 „wcześniejsze znaki towarowe” oznaczają:

| a) | znaki towarowe następujących rodzajów, w odniesieniu do których data dokonania zgłoszenia do rejestracji jest wcześniejsza od daty zgłoszenia danego znaku towarowego do rejestracji, biorąc pod uwagę, w odpowiednim przypadku, prawo pierwszeństwa w odniesieniu do tych znaków towarowych:








  (i) | europejskie znaki towarowe; |
| --- | --- | --- |

a)

znaki towarowe następujących rodzajów, w odniesieniu do których data dokonania zgłoszenia do rejestracji jest wcześniejsza od daty zgłoszenia danego znaku towarowego do rejestracji, biorąc pod uwagę, w odpowiednim przypadku, prawo pierwszeństwa w odniesieniu do tych znaków towarowych:

(i)

europejskie znaki towarowe;

| (ii) | znaki towarowe zarejestrowane w państwie członkowskim lub, w przypadku Belgii, Luksemburga lub Niderlandów, w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu; |
| --- | --- |

(ii)

znaki towarowe zarejestrowane w państwie członkowskim lub, w przypadku Belgii, Luksemburga lub Niderlandów, w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu;

| (iii) | znaki towarowe rejestrowane na mocy międzynarodowych uzgodnień obowiązujących w państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(iii)

znaki towarowe rejestrowane na mocy międzynarodowych uzgodnień obowiązujących w państwie członkowskim;

| b) | europejskie znaki towarowe, w odniesieniu do których w odpowiedni spsoób zastrzeżono starszeństwo zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009, ze znaków towarowych, o których mowa w lit. a) ppkt (ii) oraz (iii), nawet jeżeli uprawniony zrzekł się lub pozwolił na wygaśnięcie późniejszych znaków towarowych; |
| --- | --- |

b)

europejskie znaki towarowe, w odniesieniu do których w odpowiedni spsoób zastrzeżono starszeństwo zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 207/2009, ze znaków towarowych, o których mowa w lit. a) ppkt (ii) oraz (iii), nawet jeżeli uprawniony zrzekł się lub pozwolił na wygaśnięcie późniejszych znaków towarowych;

| c) | zgłoszenia znaków towarowych, o których mowa w lit. a) i b), pod warunkiem ich rejestracji; |
| --- | --- |

c)

zgłoszenia znaków towarowych, o których mowa w lit. a) i b), pod warunkiem ich rejestracji;

| d) | znaki towarowe, które w dniu dokonania zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji lub, w odpowiednim przypadku, w dniu zastrzeżenia pierwszeństwa dla zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji, są powszechnie znane w państwie członkowskim, w znaczeniu w jakim wyrażenie „powszechnie znane” jest używane w art. 6bis Konwencji paryskiej. [Popr. 24] |
| --- | --- |

d)

znaki towarowe, które w dniu dokonania zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji lub, w odpowiednim przypadku, w dniu zastrzeżenia pierwszeństwa dla zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji, są powszechnie znane w państwie członkowskim, w znaczeniu w jakim wyrażenie „powszechnie znane” jest używane w art. 6bis Konwencji paryskiej. [Popr. 24]

3.   Znaku towarowego nie rejestruje się, a za nieważny uznaje się już zarejestrowany znak:

| a) | jeżeli jest on identyczny z wcześniejszym znakiem towarowym lub do niego podobny niezależnie od tego, czy towary lub usługi, dla których jest zgłaszany lub zarejestrowany są identyczne z tymi, podobne lub niepodobne do tych, dla których został zarejestrowany wcześniejszy znak towarowy, jeżeli wcześniejszy znak towarowy cieszy się renomą w państwie członkowskim
  , w odniesieniu do którego wnioskuje się o rejestrację
  lub
  w którym znak towarowy jest zarejestrowany lub
  , w przypadku europejskiego

  unijnego
  znaku towarowego, cieszy się renomą w Unii i używanie późniejszego znaku towarowego bez właściwego powodu przyniosłoby nieuzasadnioną korzyść lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego; [Popr. 25] |
| --- | --- |

a)

jeżeli jest on identyczny z wcześniejszym znakiem towarowym lub do niego podobny niezależnie od tego, czy towary lub usługi, dla których jest zgłaszany lub zarejestrowany są identyczne z tymi, podobne lub niepodobne do tych, dla których został zarejestrowany wcześniejszy znak towarowy, jeżeli wcześniejszy znak towarowy cieszy się renomą w państwie członkowskim
  , w odniesieniu do którego wnioskuje się o rejestrację
  lub
  w którym znak towarowy jest zarejestrowany lub
  , w przypadku europejskiego

  unijnego
  znaku towarowego, cieszy się renomą w Unii i używanie późniejszego znaku towarowego bez właściwego powodu przyniosłoby nieuzasadnioną korzyść lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego; [Popr. 25]

| b) | jeżeli agent lub przedstawiciel właściciela znaku towarowego wnioskuje o jego rejestrację na swoją rzecz bez zezwolenia właściciela, chyba że agent lub przedstawiciel uzasadni swoje działanie; |
| --- | --- |

b)

jeżeli agent lub przedstawiciel właściciela znaku towarowego wnioskuje o jego rejestrację na swoją rzecz bez zezwolenia właściciela, chyba że agent lub przedstawiciel uzasadni swoje działanie;

| c) | jeżeli istnieje ryzyko pomylenia znaku towarowego z wcześniejszym znakiem chronionym poza Unią, pod warunkiem że znak ten był wciąż rzeczywiście używany w dniu zgłoszenia, a zgłaszający działał w złej wierze; |
| --- | --- |

c)

jeżeli istnieje ryzyko pomylenia znaku towarowego z wcześniejszym znakiem chronionym poza Unią, pod warunkiem że znak ten był wciąż rzeczywiście używany w dniu zgłoszenia, a zgłaszający działał w złej wierze;

| d) | jeżeli jest on wyłączony z rejestracji i nie będzie dalej używany na postawie przepisów unijnego prawa przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych.
  [Popr. 26] |
| --- | --- |

d)

jeżeli jest on wyłączony z rejestracji i nie będzie dalej używany na postawie przepisów unijnego prawa przewidujących ochronę nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych.
  [Popr. 26]

4.   Każde państwo członkowskie może postanowić, że znak towarowy nie podlega rejestracji, a za nieważny uznaje się już zarejestrowany znak, jeżeli:

| a) | prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie zostały nabyte przed datą dokonania zgłoszenia późniejszego znaku towarowego do rejestracji lub datą pierwszeństwa podniesioną w zgłoszeniu późniejszego znaku towarowego do rejestracji, oraz jeżeli niezarejestrowany znak towarowy lub inne oznaczenie przyznaje właścicielowi prawo zakazania używania późniejszego znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

prawa do niezarejestrowanego znaku towarowego lub innego oznaczenia używanego w obrocie zostały nabyte przed datą dokonania zgłoszenia późniejszego znaku towarowego do rejestracji lub datą pierwszeństwa podniesioną w zgłoszeniu późniejszego znaku towarowego do rejestracji, oraz jeżeli niezarejestrowany znak towarowy lub inne oznaczenie przyznaje właścicielowi prawo zakazania używania późniejszego znaku towarowego;

| b) | używanie znaku towarowego może być zakazane w związku z istnieniem wcześniejszego prawa, o którym mowa w ust. 2 i w lit. a) niniejszego ustępu, a zwłaszcza:






  (i) | prawa do nazwiska; |
| --- | --- | --- |

b)

używanie znaku towarowego może być zakazane w związku z istnieniem wcześniejszego prawa, o którym mowa w ust. 2 i w lit. a) niniejszego ustępu, a zwłaszcza:

(i)

prawa do nazwiska;

| (ii) | prawa do osobistego wizerunku; |
| --- | --- |

(ii)

prawa do osobistego wizerunku;

| (iii) | prawa autorskiego; |
| --- | --- |

(iii)

prawa autorskiego;

| (iv) | prawa własności przemysłowej. |
| --- | --- |

(iv)

prawa własności przemysłowej.

5.   Państwa członkowskie mogą zezwolić

  zezwalają
  na to, by w określonych okolicznościach decyzja o odmowie rejestracji lub stwierdzająca nieważność znaku towarowego nie była podejmowana, jeżeli właściciel wcześniejszego znaku towarowego lub innego wcześniejszego prawa wyrazi zgodę na rejestrację późniejszego znaku towarowego. [Popr. 27]

6.   Każde państwo członkowskie może postanowić, w drodze odstępstwa od ust. 1–5, że podstawy do odmowy rejestracji lub stwierdzenia nieważności, obowiązujące w tym państwie przed datą wejścia w życie przepisów niezbędnych do wykonania dyrektywy 89/104/EWG, będą miały zastosowanie do znaków towarowych, których zgłoszenia dokonano przed tą datą.

Artykuł 6

Ustalenie a posteriori nieważności lub wygaśnięcia praw do znaku towarowego

Jeżeli starszeństwo krajowego znaku towarowego, którego uprawniony się zrzekł lub na którego wygaśnięcie pozwolił, zostaje podniesione w sprawie europejskiego znaku towarowego, stwierdzenie nieważności lub wygaśnięcia praw do krajowego znaku towarowego może nastąpić a posteriori, pod warunkiem że stwierdzenia nieważności lub wygaśnięcia można było również dokonać w momencie, gdy uprawniony zrzekł się tego znaku lub pozwolił na jego wygaśnięcie. W takim przypadku starszeństwo znaku towarowego przestaje wywierać swój skutek.

Artykuł 7

Podstawy odmowy lub stwierdzenia nieważności dotyczące jedynie niektórych towarów lub usług

Jeżeli podstawy do odmowy rejestracji lub stwierdzenia nieważności znaku towarowego istnieją jedynie w odniesieniu do niektórych towarów lub usług, dla których ten znak towarowy został zgłoszony lub zarejestrowany, odmowa rejestracji lub stwierdzenie nieważności dotyczy jedynie tych towarów lub usług.

Artykuł 8

Brak odróżniającego charakteru lub renomy wcześniejszego znaku towarowego jako przesłanki wykluczające stwierdzenie nieważności zarejestrowanego znaku towarowego

Zarejestrowany znak towarowy nie może zostać uznany za nieważny na podstawie wcześniejszego znaku towarowego w którymkolwiek z następujących przypadków:

| a) | jeżeli wcześniejszy znak towarowy, który może zostać uznany za nieważny na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), c) lub d), nie nabył odróżniającego charakteru zgodnie z art. 4 ust. 5 w dniu zgłoszenia lub dacie pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

jeżeli wcześniejszy znak towarowy, który może zostać uznany za nieważny na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), c) lub d), nie nabył odróżniającego charakteru zgodnie z art. 4 ust. 5 w dniu zgłoszenia lub dacie pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego;

| b) | jeżeli podstawę wniosku o stwierdzenie nieważności stanowi art. 5 ust. 1 lit. b), a wcześniejszy znak towarowy nie zyskał wystarczająco odróżniającego charakteru, aby na tej postawie możliwe było stwierdzenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. b) w dniu zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego; |
| --- | --- |

b)

jeżeli podstawę wniosku o stwierdzenie nieważności stanowi art. 5 ust. 1 lit. b), a wcześniejszy znak towarowy nie zyskał wystarczająco odróżniającego charakteru, aby na tej postawie możliwe było stwierdzenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. b) w dniu zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego;

| c) | jeżeli podstawę wniosku o stwierdzenie nieważności stanowi art. 5 ust. 3
  lit. a)
  , a wcześniejszy znak towarowy nie cieszył się renomą w rozumieniu art. 5 ust. 3
  lit. a)
  w dniu zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego. [Popr. 28] |
| --- | --- |

c)

jeżeli podstawę wniosku o stwierdzenie nieważności stanowi art. 5 ust. 3
  lit. a)
  , a wcześniejszy znak towarowy nie cieszył się renomą w rozumieniu art. 5 ust. 3
  lit. a)
  w dniu zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego. [Popr. 28]

Artykuł 9

Wykluczenie możliwości stwierdzenia nieważności w wyniku przyzwolenia

1.   Jeżeli w państwie członkowskim właściciel wcześniejszego znaku towarowego, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i

  oraz w art. 5 ust.
  3
  lit. a)
  , dawał przyzwolenie na używanie, przez okres kolejnych pięciu lat późniejszego znaku towarowego zarejestrowanego w tym państwie członkowskim, będąc jednocześnie świadomy takiego używania, traci on uprawnienie do złożenia, na podstawie wcześniejszego znaku towarowego, wniosku o unieważnienie rejestracji późniejszego znaku towarowego w odniesieniu do towarów lub usług, dla których późniejszy znak towarowy jest używany, chyba że złożenie wniosku o rejestrację późniejszego znaku towarowego dokonane było w złej wierze. [Popr. 29]

2.   Każde państwo członkowskie może postanowić, że ust. 1 stosuje się do właściciela dowolnego innego wcześniejszego prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 4 lit. a) lub b).

3.   W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, właściciel późniejszego zarejestrowanego znaku towarowego nie jest uprawniony do sprzeciwiania się korzystaniu z wcześniejszego prawa, nawet jeżeli na prawo to nie można już się powoływać przeciwko późniejszemu znakowi towarowemu.

Sekcja 3

przyznane prawa i ograniczenia

Artykuł 10

Prawa wynikające ze znaku towarowego

1.   Rejestracja znaku towarowego przyznaje właścicielowi wyłączne prawa.

2.   Bez uszczerbku dla praw właściciela nabytych przed dniem zgłoszenia lub datą pierwszeństwa zarejestrowanego znaku towarowego, właściciel zarejestrowanego znaku towarowego jest uprawniony do zakazania wszelkim osobom trzecim, które nie posiadają jego zgody, używania w obrocie handlowym jakiegokolwiek znaku w odniesieniu do towarów lub usług, jeżeli:

| a) | oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym i jest używane dla towarów lub usług identycznych z tymi, dla których znak towarowy jest zarejestrowany a takie używanie wpływa lub może wpływać na funkcję znaku towarowego jako instrumentu gwarantującego konsumentom pochodzenie towarów lub usług; |
| --- | --- |

a)

oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym i jest używane dla towarów lub usług identycznych z tymi, dla których znak towarowy jest zarejestrowany a takie używanie wpływa lub może wpływać na funkcję znaku towarowego jako instrumentu gwarantującego konsumentom pochodzenie towarów lub usług;

| b) | bez uszczerbku dla lit. a
  oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym lub do niego podobne oraz jest używane dla towarów lub usług, które są identyczne z towarami lub usługami lub podobne do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zarejestrowany, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej; prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia oznaczenia ze znakiem towarowym; |
| --- | --- |

b)

bez uszczerbku dla lit. a
  oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym lub do niego podobne oraz jest używane dla towarów lub usług, które są identyczne z towarami lub usługami lub podobne do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zarejestrowany, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej; prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd obejmuje prawdopodobieństwo skojarzenia oznaczenia ze znakiem towarowym;

| c) | oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym lub podobne do znaku towarowego bez względu na to, czy jest on używany w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne z tymi, podobne lub niepodobne do tych, dla których zarejestrowano znak towarowy, w przypadku gdy cieszy się on renomą w danym państwie członkowskim i w przypadku gdy używanie tego oznaczenia bez uzasadnionego powodu stanowi nieuprawnione wykorzystanie jego odróżniającego charakteru lub renomy lub jest dla nich szkodliwe. |
| --- | --- |

c)

oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym lub podobne do znaku towarowego bez względu na to, czy jest on używany w odniesieniu do towarów lub usług, które są identyczne z tymi, podobne lub niepodobne do tych, dla których zarejestrowano znak towarowy, w przypadku gdy cieszy się on renomą w danym państwie członkowskim i w przypadku gdy używanie tego oznaczenia bez uzasadnionego powodu stanowi nieuprawnione wykorzystanie jego odróżniającego charakteru lub renomy lub jest dla nich szkodliwe.

3.   Jeżeli spełnione są warunki określone w ust. 2, mogą być zabronione, w szczególności, następujące działania:

| a) | umieszczanie oznaczenia na towarach lub ich opakowaniach; |
| --- | --- |

a)

umieszczanie oznaczenia na towarach lub ich opakowaniach;

| b) | oferowanie towarów, wprowadzanie ich do obrotu lub ich magazynowanie w tym celu pod takim oznaczeniem lub oferowanie i świadczenie usług pod tym oznaczeniem; |
| --- | --- |

b)

oferowanie towarów, wprowadzanie ich do obrotu lub ich magazynowanie w tym celu pod takim oznaczeniem lub oferowanie i świadczenie usług pod tym oznaczeniem;

| c) | przywóz lub wywóz towarów pod takim oznaczeniem; |
| --- | --- |

c)

przywóz lub wywóz towarów pod takim oznaczeniem;

| d) | używanie oznaczenia jako nazwy handlowej lub firmy lub części nazwy handlowej lub firmy; |
| --- | --- |

d)

używanie oznaczenia jako nazwy handlowej lub firmy lub części nazwy handlowej lub firmy;

| e) | używanie oznaczenia w dokumentach handlowych i w reklamie; |
| --- | --- |

e)

używanie oznaczenia w dokumentach handlowych i w reklamie;

| f) | używanie oznaczenia w reklamie porównawczej w sposób sprzeczny z dyrektywą 2006/114/WE. |
| --- | --- |

f)

używanie oznaczenia w reklamie porównawczej w sposób sprzeczny z dyrektywą 2006/114/WE.

4.   Właścicielowi zarejestrowanego znaku towarowego przysługuje również prawo uniemożliwiania przywozu
  do Unii
  towarów na podstawie ust. 3 lit. c

  dostarczanych w małych przesyłkach zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (UE
  )
  nr 608/2013
  , w przypadku gdy w celach handlowych

  obrocie handlowym
  działa wyłącznie nadawca towarów
  i gdy takie towary, w tym opakowania, opatrzone są bez upoważnienia znakiem towarowym identycznym ze znakiem towarowym zarejestrowanym w odniesieniu do tych towarów lub którego nie można odróżnić pod względem jego istotnych elementów od tego znaku towarowego
  .
  W przypadku podjęcia takich środków państwa członkowskie dopilnowują, by poszczególne osoby lub podmioty, które zamówiły towary, były informowane o przyczynach podjęcia środków, a także o przysługujących im na mocy prawa prawach w stosunkach z nadawcą
  .

5.   
  Bez uszczerbku dla przepisów WTO, w szczególności art. V GATT dotyczącego swobodnego tranzytu towarów,
  właścicielowi zarejestrowanego znaku towarowego przysługuje również prawo uniemożliwienia wszystkim osobom trzecim wprowadzenia towarów – w kontekście działalności handlowej – na obszar celny państwa członkowskiego, w którym zarejestrowany jest znak towarowy, bez dopuszczenia ich do swobodnego obrotu na tym obszarze, w przypadku gdy towary te, w tym opakowania, pochodzą z państw trzecich i opatrzone są – bez zgody – znakiem towarowym, który jest identyczny ze znakiem towarowym zarejestrowanym w odniesieniu do tych towarów, lub którego nie można odróżnić – pod względem jego istotnych elementów – od tego znaku towarowego.[Popr. 30 i 56]

6.   Jeżeli na podstawie prawa państwa członkowskiego używanie oznaczenia zgodnie z warunkami, o których mowa w ust. 2 lit. b) lub c), nie mogło być zabronione przed datą wejścia w życie przepisów niezbędnych do wykonania pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG (14) w danym państwie członkowskim, prawa nadawane przez znak towarowy nie mogą stanowić podstawy do zakazu dalszego używania tego oznaczenia.

7.   Ustępy 1, 2, 3 i 6 nie mają wpływu na przepisy obowiązujące w państwach członkowskich dotyczące ochrony przed używaniem oznaczenia w celach innych niż odróżnienie towarów lub usług, jeżeli używanie tego oznaczenia bez właściwego powodu przyniosłoby nieuzasadnioną korzyść lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego.

Artykuł 11

Naruszenie praw właściciela w wyniku używania wizualnej postaci produktu, opakowania lub innych środków

W przypadku gdy istnieje prawdopodobieństwo, że wizualna postać produktu, opakowanie lub inne środki, na których umieszczony jest znak towarowy, będę używane w odniesieniu do towarów lub usług a takie użycie w stosunku do tych towarów i usług stanowiłoby naruszenie praw właściciela na podstawie art. 10 ust. 2 i 3, właściciel ma prawo zakazać:

| a) | umieszczania w ramach obrotu handlowego oznaczenia identycznego

  , które zgodnie z art. 5 ust. 1 niniejszej dyrektywy jest identyczne
  ze znakiem towarowym lub do niego podobnego na wizualnej postaci produktu, opakowaniu

  podobne, na opakowaniu, etykietach, metkach, zabezpieczeniach, elementach służących weryfikacji autentyczności
  lub
  wszelkich
  innych środkach, na których znak może zostać umieszczony; [Popr. 31] |
| --- | --- |

a)

umieszczania w ramach obrotu handlowego oznaczenia identycznego

  , które zgodnie z art. 5 ust. 1 niniejszej dyrektywy jest identyczne
  ze znakiem towarowym lub do niego podobnego na wizualnej postaci produktu, opakowaniu

  podobne, na opakowaniu, etykietach, metkach, zabezpieczeniach, elementach służących weryfikacji autentyczności
  lub
  wszelkich
  innych środkach, na których znak może zostać umieszczony; [Popr. 31]

| b) | oferowania lub wprowadzania do obrotu, lub magazynowania w tych celach, lub też przywozu lub wywozu wizualnej postaci produktu, opakowania
  , etykiet, metek, zabezpieczeń, elementów służących weryfikacji autentyczności
  lub
  wszelkich
  innych środków, na których umieszczony jest znak. [Popr. 32] |
| --- | --- |

b)

oferowania lub wprowadzania do obrotu, lub magazynowania w tych celach, lub też przywozu lub wywozu wizualnej postaci produktu, opakowania
  , etykiet, metek, zabezpieczeń, elementów służących weryfikacji autentyczności
  lub
  wszelkich
  innych środków, na których umieszczony jest znak. [Popr. 32]

Artykuł 12

Reprodukcja znaków towarowych w słownikach

Jeżeli reprodukcja znaku towarowego w słowniku, encyklopedii lub w podobnym zbiorze informacji stwarza wrażenie, że stanowi on nazwę rodzajową towarów lub usług, dla których znak towarowy jest zarejestrowany, wydawca utworu zapewnia, na żądanie właściciela znaku towarowego, aby reprodukcji znaku towarowego, najpóźniej w następnym wydaniu publikacji, towarzyszyło wskazanie, że jest to zarejestrowany znak towarowy.

Artykuł 13

Zakaz używania znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz agenta lub przedstawiciela

1.   W przypadku gdy znak towarowy został zarejestrowany na rzecz agenta lub przedstawiciela osoby będącej właścicielem znaku towarowego, bez zgody właściciela, właściciel ma prawo do podjęcia któregokolwiek z poniższych działań:

| a) | wniesienia sprzeciwu wobec używania jego znaku przez jego agenta lub przedstawiciela; |
| --- | --- |

a)

wniesienia sprzeciwu wobec używania jego znaku przez jego agenta lub przedstawiciela;

| b) | żądania od agenta lub przedstawiciela dokonania cesji znaku towarowego na swoją rzecz. |
| --- | --- |

b)

żądania od agenta lub przedstawiciela dokonania cesji znaku towarowego na swoją rzecz.

2.   Ustępu 1 nie stosuje się w przypadku, gdy agent lub przedstawiciel uzasadni swoje działanie.

Artykuł 14

Ograniczenie skutków znaku towarowego

1.   Znak towarowy nie uprawnia właściciela do zakazania osobie trzeciej używania w obrocie handlowym:

| a) | jej własnego nazwiska lub adresu; |
| --- | --- |

a)

jej własnego nazwiska lub adresu;

| b) | oznaczeń lub wskazówek, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji towarów lub świadczenia usług, lub innych cech charakterystycznych towarów lub usług; |
| --- | --- |

b)

oznaczeń lub wskazówek, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju, jakości, ilości, zamierzonego przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji towarów lub świadczenia usług, lub innych cech charakterystycznych towarów lub usług;

| c) | znaku towarowego do celów wskazania lub odwołania się do towarów lub usług jako towarów lub usług danego właściciela znaku towarowego, zwłaszcza jeżeli użycie znaku towarowego:








  (i) | jest niezbędne dla wskazania zamierzonego przeznaczenia towarów lub usług, zwłaszcza akcesoriów lub części zamiennych. |
| --- | --- | --- |

c)

znaku towarowego do celów wskazania lub odwołania się do towarów lub usług jako towarów lub usług danego właściciela znaku towarowego, zwłaszcza jeżeli użycie znaku towarowego:

(i)

jest niezbędne dla wskazania zamierzonego przeznaczenia towarów lub usług, zwłaszcza akcesoriów lub części zamiennych.

| (ii) | ma miejsce w ramach reklamy porównawczej spełniającej wszystkie warunki określone w dyrektywie 2006/114/WE1; |
| --- | --- |

(ii)

ma miejsce w ramach reklamy porównawczej spełniającej wszystkie warunki określone w dyrektywie 2006/114/WE1;

| (iii) | ma na celu zwrócenie uwagi konsumenta na odsprzedaż towarów oryginalnych, które pierwotnie zostały sprzedane przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą; |
| --- | --- |

(iii)

ma na celu zwrócenie uwagi konsumenta na odsprzedaż towarów oryginalnych, które pierwotnie zostały sprzedane przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą;

| (iv) | ma na celu zaproponowanie legalnej alternatywy dla towarów lub usług właściciela znaku towarowego; |
| --- | --- |

(iv)

ma na celu zaproponowanie legalnej alternatywy dla towarów lub usług właściciela znaku towarowego;

| (v) | ma miejsce w celu parodii, ekspresji artystycznej, krytyki lub komentarza; |
| --- | --- |

(v)

ma miejsce w celu parodii, ekspresji artystycznej, krytyki lub komentarza;

Akapit pierwszy

  Niniejszy ustęp
  stosuje się wyłącznie w przypadku, gdy używanie znaku towarowego przez osobę trzecią przebiega zgodnie z uczciwymi praktykami w handlu i przemyśle. [Popr. 33]

2.   Uznaje się, że używanie znaku towarowego przez osobę trzecią nie przebiega zgodnie z uczciwymi praktykami zwłaszcza w następujących przypadkach:

| a) | stwarza wrażenie, że istnieje związek handlowy między osobą trzecią a właścicielem znaku towarowego; |
| --- | --- |

a)

stwarza wrażenie, że istnieje związek handlowy między osobą trzecią a właścicielem znaku towarowego;

| b) | stanowi nieuczciwe wykorzystanie odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego bez uzasadnionego powodu lub jest dla nich szkodliwe.
  [Popr. 34] |
| --- | --- |

b)

stanowi nieuczciwe wykorzystanie odróżniającego charakteru lub renomy znaku towarowego bez uzasadnionego powodu lub jest dla nich szkodliwe.
  [Popr. 34]

(2a)
     
  Znak towarowy nie uprawnia właściciela do zakazania osobie trzeciej używania znaku towarowego z uzasadnionego powodu mającego związek z jakimkolwiek niekomercyjnym zastosowaniem znaku. [Popr. 35]

3.   Znak towarowy nie uprawnia właściciela do zakazania osobie trzeciej używania, w obrocie handlowym, wcześniejszego prawa, które ma zastosowanie jedynie na konkretnym obszarze, jeżeli prawo to jest uznawane przez ustawodawstwo danego państwa członkowskiego i w granicach terytorium, na którym jest uznawane.

Artykuł 15

Wyczerpanie praw przyznanych przez znak towarowy

1.   Znak towarowy nie uprawnia właściciela do zakazania używania tego znaku w odniesieniu do towarów, które zostały wprowadzone do obrotu na terytorium Unii pod tym znakiem towarowym przez właściciela lub za jego zgodą.

2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli właściciel ma prawnie uzasadnione powody, aby sprzeciwiać się dalszemu obrotowi towarami, w szczególności jeżeli stan towarów zmienił się lub pogorszył po wprowadzeniu ich do obrotu.

Artykuł 16

Używanie znaków towarowych

1.   Jeżeli w okresie pięciu lat od daty rejestracji znak towarowy nie był rzeczywiście używany przez właściciela w danym państwie członkowskim w stosunku do towarów lub usług, dla których jest zarejestrowany, lub jeżeli takie używanie było zawieszone przez nieprzerwany okres pięciu lat, znak towarowy podlega ograniczeniom i sankcjom przewidzianym w art. 17, art. 19 ust. 1, art. 46 ust. 1 oraz art. 48 ust. 3 i 4, chyba że istnieją uzasadnione powody jego nieużywania.

2.   Jeżeli państwo członkowskie postanowi wprowadzić postępowanie w sprawie sprzeciwu po dokonaniu rejestracji, pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1, liczy się od daty, od której nie istnieje już możliwość zgłaszania sprzeciwu wobec danego znaku, lub – jeżeli zgłoszono sprzeciw i go nie wycofano – od dnia, w którym decyzja kończąca postępowanie w sprawie sprzeciwu stała się ostateczna.

3.   W odniesieniu do znaków towarowych zarejestrowanych na podstawie międzynarodowych uzgodnień, które wywierają skutek w państwie członkowskim, pięcioletni okres, o którym mowa w ust. 1, liczy się od daty, od której nie istnieje już możliwość odrzucenia znaku lub zgłoszenia sprzeciwu wobec niego. W przypadku zgłoszenia sprzeciwu i nie wycofania go okres ten liczy się od dnia, w którym decyzja kończąca postępowanie w sprawie sprzeciwu stała się ostateczna.

3a.
     
  W rejestrze należy ująć datę rozpoczęcia pięcioletniego okresu, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3. [Popr. 36]

4.   W rozumieniu ust. 1 za używanie uważa się również:

| a) | używanie znaku towarowego w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają odróżniającego charakteru znaku w postaci, w jakiej ten znak został zarejestrowany, bez względu na to, czy znak towarowy w postaci, w jakiej jest używany, jest również zarejestrowany na rzecz właściciela; |
| --- | --- |

a)

używanie znaku towarowego w postaci różniącej się w elementach, które nie zmieniają odróżniającego charakteru znaku w postaci, w jakiej ten znak został zarejestrowany, bez względu na to, czy znak towarowy w postaci, w jakiej jest używany, jest również zarejestrowany na rzecz właściciela;

| b) | umieszczanie znaku towarowego na towarach lub na ich opakowaniach w danym państwie członkowskim wyłącznie w celu wywozu. |
| --- | --- |

b)

umieszczanie znaku towarowego na towarach lub na ich opakowaniach w danym państwie członkowskim wyłącznie w celu wywozu.

5.   Używanie znaku towarowego za zgodą właściciela uważa się za dokonane przez właściciela.

Artykuł 17

Nieużywanie znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie naruszenia

Właścicielowi znaku towarowego przysługuje prawo zakazywania używania oznaczenia tylko wówczas, gdy w momencie wniesienia powództwa o naruszenie nie istnieje możliwość stwierdzenia wygaśnięcia jego praw na podstawie art. 19.

Artykuł 18

Niepodważalne prawo właściciela późniejszego zarejestrowanego znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie naruszenia

1.   W postępowaniu w sprawie naruszenia właścicielowi znaku towarowego nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego znaku towarowego, jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie podlega stwierdzeniu nieważności, zgodnie z art. 8, art. 9 ust. 1 i 2 i art. 48 ust. 3.

2.   W postępowaniu w sprawie naruszenia właścicielowi znaku towarowego nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego europejskiego znaku towarowego, jeżeli ten późniejszy znak towarowy nie podlega stwierdzeniu nieważności, zgodnie z art. 53 ust. 3 i 4, art. 54 ust. 1 i 2 lub art. 57 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

3.   W przypadku gdy właścicielowi znaku towarowego nie przysługuje prawo zakazywania używania później zarejestrowanego znaku towarowego na podstawie ust. 1 lub 2, właścicielowi tego później zarejestrowanego znaku towarowego nie przysługuje – w ramach postępowania w sprawie naruszenia – prawo zakazywania używania wcześniejszego znaku towarowego, nawet jeśli na prawo z wcześniejszego znaku nie można już się powoływać przeciwko późniejszemu znakowi towarowemu.

Sekcja 4

wygaśnięcie praw ze znaku towarowego

Artykuł 19

Brak rzeczywistego używania jako podstawa stwierdzenia wygaśnięcia

1.   Uprawnienie do znaku towarowego podlega stwierdzeniu wygaśnięcia, jeżeli w nieprzerwanym okresie pięciu lat znak ten nie był przedmiotem rzeczywistego używania w państwie członkowskim w związku z towarami lub usługami, dla których jest zarejestrowany, i nie istnieją żadne uzasadnione powody jego nieużywania.

2.   Nikt nie może wnosić o stwierdzenie wygaśnięcia praw właściciela znaku towarowego, jeżeli w przedziale czasu pomiędzy upływem pięcioletniego okresu i złożeniem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia rozpoczęło się lub zostało wznowione rzeczywiste używanie znaku towarowego.

3.   Rozpoczęcie lub wznowienie używania w ciągu trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia rejestracji i które nastąpiło najwcześniej w momencie upływu nieprzerwanego pięcioletniego okresu nieużywania, nie jest brane pod uwagę, jeżeli przygotowania do rozpoczęcia lub wznowienia używania podjęte zostały dopiero wówczas, gdy właściciel dowiedział się o możliwości złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia.

Artykuł 20

Przekształcenie się znaku towarowego w powszechną nazwę lub wprowadzające w błąd oznaczenie jako podstawy stwierdzenia wygaśnięcia

Uprawnienie do znaku towarowego podlega stwierdzeniu wygaśnięcia, jeżeli po dacie rejestracji:

| a) | znak towarowy stał się w handlu, w wyniku działania lub zaniechania właściciela, nazwą powszechnie używaną w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został zarejestrowany; |
| --- | --- |

a)

znak towarowy stał się w handlu, w wyniku działania lub zaniechania właściciela, nazwą powszechnie używaną w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został zarejestrowany;

| b) | w wyniku używania znaku towarowego przez właściciela lub za jego zgodą, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, zachodzi możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności co do natury, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usług. |
| --- | --- |

b)

w wyniku używania znaku towarowego przez właściciela lub za jego zgodą, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, zachodzi możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności co do natury, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usług.

Artykuł 21

Stwierdzenie wygaśnięcia dotyczące jedynie niektórych towarów lub usług

Jeżeli podstawy stwierdzenia wygaśnięcia znaku towarowego istnieją jedynie w odniesieniu do niektórych towarów lub usług, dla których ten znak towarowy został zarejestrowany, stwierdzenie wygaśnięcia dotyczy jedynie tych towarów lub usług.

Sekcja 5

znak towarowy jako przedmiot własności

Artykuł 22

Przeniesienie zarejestrowanego znaku towarowego

1.   Znak towarowy może być przeniesiony, niezależnie od przeniesienia przedsiębiorstwa, w odniesieniu do niektórych lub wszystkich towarów lub usług, dla których jest on zarejestrowany.

2.   Przeniesienie całości przedsiębiorstwa obejmuje przeniesienie znaku towarowego, z wyjątkiem przypadku gdy istnieje umowa stanowiąca inaczej lub okoliczności wyraźnie stanowią inaczej. Przepis ten stosuje się do umownego zobowiązania do przeniesienia przedsiębiorstwa.

3.   Nie naruszając przepisów ust. 2 przeniesienie znaku towarowego wymaga, pod rygorem nieważności, formy pisemnej i podpisu stron umowy, z wyjątkiem przypadku gdy przeniesienie wynika z orzeczenia.
  [Popr. 37]

4.   Na żądanie jednej ze stron przeniesienie wpisuje się do rejestru, a informacje o nim publikuje
  , jeżeli wnioskująca strona dostarczyła urzędowi dokumenty potwierdzające przeniesienie
  . [Popr. 38]

5.   Do momentu wpisania

  otrzymania przez urząd zgłoszenia w sprawie rejestracji
  przeniesienia do rejestru następca prawny nie może powoływać się na prawa wynikające z rejestracji znaku towarowego wobec osób trzecich. [Popr. 39]

6.   W przypadku konieczności dochowania terminów w kontaktach z urzędem następca prawny może składać odpowiednie oświadczenia do urzędu po otrzymaniu przez ten urząd wniosku o wpis do rejestru przeniesienia znaku towarowego.

Artykuł 23

Prawa rzeczowe

1.   Znak towarowy może, niezależnie od przedsiębiorstwa, stanowić zabezpieczenie lub przedmiot praw rzeczowych.

2.   Na wniosek jednej ze stron prawa, o których mowa w ust. 1, wpisuje się do rejestru, a informacje o nich publikuje.

Artykuł 24

Wszczęcie egzekucji

1.   Znak towarowy może być przedmiotem egzekucji.

2.   Na wniosek jednej ze stron informację o wszczęciu egzekucji wpisuje się do rejestru i publikuje.

Artykuł 25

Postępowanie upadłościowe

W przypadku gdy znak towarowy jest przedmiotem postępowania upadłościowego, na wniosek właściwego organu wpis o tej treści jest dokonywany w rejestrze i publikowany.

Artykuł 26

Udzielanie licencji

1.   Znak towarowy może być przedmiotem licencji udzielonej w odniesieniu do niektórych lub wszystkich towarów lub usług, dla których został zarejestrowany oraz w odniesieniu do całego lub części danego państwa członkowskiego. Licencja może być wyłączna lub niewyłączna.

2.   Właściciel znaku towarowego może powoływać się na prawa nadane przez znak towarowy przeciwko licencjobiorcy, który narusza którekolwiek z postanowień umowy licencyjnej odnoszące się do:

| a) | okresu jej obowiązywania; |
| --- | --- |

a)

okresu jej obowiązywania;

| b) | formy objętej rejestracją, w jakiej znak towarowy może być używany; |
| --- | --- |

b)

formy objętej rejestracją, w jakiej znak towarowy może być używany;

| c) | zakresu towarów lub usług, dla których licencja jest udzielona; |
| --- | --- |

c)

zakresu towarów lub usług, dla których licencja jest udzielona;

| d) | terytorium, na którym znak towarowy może być używany; lub |
| --- | --- |

d)

terytorium, na którym znak towarowy może być używany; lub

| e) | jakości towarów wytwarzanych lub usług świadczonych przez licencjobiorcę. |
| --- | --- |

e)

jakości towarów wytwarzanych lub usług świadczonych przez licencjobiorcę.

3.   Bez uszczerbku dla postanowień umowy licencyjnej licencjobiorca może wystąpić z powództwem o naruszenie znaku towarowego wyłącznie za zgodą właściciela tego znaku. Licencjobiorca wyłączny może jednak wystąpić z takim powództwem, jeżeli właściciel znaku towarowego, po otrzymaniu oficjalnego wezwania, sam nie wytoczy powództwa w sprawie naruszenia w stosownym terminie.

4.   W celu uzyskania odszkodowania za poniesioną szkodę licencjobiorca może być uprawniony do przystąpienia do postępowania w sprawie naruszenia wszczętego z powództwa właściciela znaku towarowego.

5.   Na wniosek jednej ze stron informacje o udzieleniu lub przeniesieniu licencji w zakresie znaku towarowego wpisuje się do rejestru i publikuje.

Artykuł 27

Zgłoszenie znaku towarowego jako przedmiot własności

Artykuły 22–26 stosuje się do zgłoszeń znaków towarowych.

Sekcja 6

znaki gwarancyjne, znaki certyfikujące i znaki wspólne

Artykuł 28

Definicje

Do celów niniejszej sekcji stosuje się następujące definicje:

| 1) | „znak gwarancyjny lub certyfikujący” oznacza znak towarowy, które został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżnić towary lub usługi, które zostały certyfikowane przez właściciela znaku pod względem pochodzenia geograficznego, materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych cech, od towarów i usług, które nie są w ten sposób certyfikowane; |
| --- | --- |

1)

„znak gwarancyjny lub certyfikujący” oznacza znak towarowy, które został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżnić towary lub usługi, które zostały certyfikowane przez właściciela znaku pod względem pochodzenia geograficznego, materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych cech, od towarów i usług, które nie są w ten sposób certyfikowane;

| 2) | „znak wspólny” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżniać towary lub usługi członków organizacji, która jest właścicielem znaku, od towarów lub usług innych przedsiębiorstw.
  [Popr. 40] |
| --- | --- |

2)

„znak wspólny” oznacza znak towarowy, który został określony jako taki w momencie zgłoszenia i który pozwala odróżniać towary lub usługi członków organizacji, która jest właścicielem znaku, od towarów lub usług innych przedsiębiorstw.
  [Popr. 40]

Artykuł 29

Znaki gwarancyjne oraz znaki certyfikujące

1.   Państwa członkowskie mogą przewidzieć możliwość rejestracji znaków gwarancyjnych lub certyfikujących.

2.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że odmawia się rejestracji znaków gwarancyjnych lub certyfikujących lub stwierdza się ich wygaśnięcie lub nieważność, w oparciu o podstawy inne niż te, które zostały określone w art. 3, 19 i 20, jeżeli wymaga tego funkcja takich znaków.

3.   Znak gwarancyjny lub certyfikujący składający się z oznaczeń lub określeń, które mogą służyć w obrocie handlowym dla wskazania pochodzenia geograficznego towarów lub usług, nie uprawnia właściciela do zakazywania osobie trzeciej używania w obrocie handlowym takich oznaczeń lub określeń, pod warunkiem że osoba ta używa ich zgodnie z uczciwymi praktykami handlowymi lub przemysłowymi. W szczególności taki znak nie może być powoływany przeciwko osobie trzeciej, która jest uprawniona do używania nazwy geograficznej.

Artykuł 30

Znaki wspólne

1.   Państwa członkowskie zapewniają możliwość rejestracji znaków wspólnych.

2.   Znaki wspólne mogą zgłaszać organizacje wytwórców, producentów, usługodawców lub handlowców, które na mocy regulujących je przepisów posiadają zdolność w swoim własnym imieniu do nabywania praw i obowiązków wszelkiego rodzaju, zawierania umów lub dokonywania innych czynności prawnych oraz pozywania i bycia pozywanym, jak również osoby prawne regulowane przepisami prawa publicznego.

3.   W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 1 lit. c) oznaczenia lub określenia, które mogą służyć w obrocie handlowym do wskazania pochodzenia geograficznego towarów lub usług, mogą stanowić znaki wspólne.

Znak wspólny nie uprawnia właściciela do zakazywania osobom trzecim używania w obrocie takich oznaczeń lub określeń, pod warunkiem że używają ich zgodnie z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu. W szczególności na taki znak nie można się powoływać na niekorzyść osoby trzeciej, która jest uprawniona do używania nazwy geograficznej.

Artykuł 31

Regulamin używania znaku wspólnego

1.   Zgłaszający znak wspólny przedkłada
  urzędowi
  regulamin używania tego znaku. [Popr. 41]

2.   Regulamin używania wskazuje osoby upoważnione do używania znaku, warunki członkostwa w organizacji i warunki używania znaku, w tym sankcje. Regulamin używania znaku, o którym mowa w art. 30 ust. 3, umożliwia wszystkim osobom, których towary lub usługi pochodzą z danego obszaru geograficznego, uzyskanie członkostwa w organizacji, która jest właścicielem znaku.

Artykuł 32

Odrzucenie zgłoszenia

1.   Obok przypadków, gdy odrzucenie zgłoszenia znaku towarowego następuje w oparciu o podstawy odrzucenia zgłoszenia przewidziane w art. 4 i 5, zgłoszenie znaku wspólnego odrzuca się, jeżeli nie są spełnione przepisy art. 28 ust. 2, art. 30 lub art. 31 lub jeżeli regulamin używania jest sprzeczny z porządkiem publicznym lub z przyjętymi dobrymi obyczajami.

2.   Zgłoszenie znaku wspólnego odrzuca się również, jeżeli istnieje ryzyko wprowadzenia opinii publicznej w błąd co do charakteru lub znaczenia znaku, w szczególności jeżeli może on być uznany za coś innego niż znak wspólny.

3.   Zgłoszenia nie odrzuca się, jeżeli zgłaszający, w wyniku zmiany regulaminu używania, spełnia wymogi ust. 1 i 2.

Artykuł 33

Używanie znaków wspólnych

Wymogi art. 16 zostają spełnione w przypadku rzeczywistego używania znaku wspólnego zgodnie z art. 16 przez jakąkolwiek osobę, która jest uprawniona do jego używania.

Artykuł 34

Zmiana regulaminu używania znaku wspólnego

1.   Właściciel znaku wspólnego przedstawia w urzędzie każdy zmieniony regulamin używania.

2.   Zmiana jest odnotowywana w rejestrze, chyba że zmieniony regulamin używania nie spełnia wymogów art. 31 lub ma do niego zastosowanie jedna z podstaw odrzucenia, o których mowa w art. 32.

3.   Przepisy art. 42 ust. 2 stosuje się do zmienionych regulaminów używania.

4.   Do celów niniejszej dyrektywy zmiany regulaminu używania są skuteczne dopiero od daty odnotowania zmiany w rejestrze.

Artykuł 35

Osoby uprawnione do wnoszenia powództwa o naruszenie

1.   Przepisy art. 26 ust. 3 i 4 stosuje się do każdej osoby uprawnionej do używania znaku wspólnego.

2.   Właściciel znaku wspólnego może domagać się, w imieniu osób uprawnionych do używania znaku, odszkodowania za szkody poniesione przez te osoby w wyniku nieuprawnionego używania tego znaku.

Artykuł 36

Dodatkowe podstawy stwierdzenia wygaśnięcia

Wygaśnięcie praw właściciela znaku wspólnego na podstawie wniosku skierowanego do urzędu lub roszczenia wzajemnego w postępowaniu w sprawie naruszenia stwierdza się – obok przypadków, w których zastosowanie mają podstawy stwierdzenia wygaśnięcia przewidziane w art. 19 i 20 – w następujących przypadkach:

| a) | właściciel nie podejmuje stosownych środków w celu uniemożliwienia używania znaku w sposób niezgodny z warunkami używania ustanowionymi w regulaminie używania, którego zmiany odnotowano, w stosownych przypadkach, w rejestrze; |
| --- | --- |

a)

właściciel nie podejmuje stosownych środków w celu uniemożliwienia używania znaku w sposób niezgodny z warunkami używania ustanowionymi w regulaminie używania, którego zmiany odnotowano, w stosownych przypadkach, w rejestrze;

| b) | sposób, w jaki znak jest używany przez osobę uprawnioną, powoduje ryzyko wprowadzenia opinii publicznej w błąd w sposób określony w art. 32 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

sposób, w jaki znak jest używany przez osobę uprawnioną, powoduje ryzyko wprowadzenia opinii publicznej w błąd w sposób określony w art. 32 ust. 2;

| c) | zmianę regulaminu używania znaku odnotowano w rejestrze z naruszeniem przepisów art. 34 ust. 2, chyba że właściciel znaku spełnia – po dokonaniu dalszych zmian regulaminu używania – wymogi określone w tym artykule. |
| --- | --- |

c)

zmianę regulaminu używania znaku odnotowano w rejestrze z naruszeniem przepisów art. 34 ust. 2, chyba że właściciel znaku spełnia – po dokonaniu dalszych zmian regulaminu używania – wymogi określone w tym artykule.

Artykuł 37

Dodatkowe podstawy unieważnienia

Nieważność znaku wspólnego – obok przypadków, w których zastosowanie mają podstawy unieważnienia przewidziane w art. 4 i 5 – stwierdza się, jeśli został on zarejestrowany z naruszeniem przepisów art. 32, chyba że właściciel znaku spełnia – po dokonaniu zmian regulaminu używania – wymogi określone w art. 32.

Rozdział 3

Procedury

Sekcja 1

zgłoszenie i rejestracja

Artykuł 38

Warunki, które spełniać muszą zgłoszenia

1.   Zgłoszenie znaku towarowego do rejestracji zawiera
  co najmniej
  : [Popr. 42]

| a) | podanie o rejestrację, |
| --- | --- |

a)

podanie o rejestrację,

| b) | informacje identyfikujące zgłaszającego, |
| --- | --- |

b)

informacje identyfikujące zgłaszającego,

| c) | wykaz towarów lub usług, w odniesieniu do których wnioskuje się o rejestrację, |
| --- | --- |

c)

wykaz towarów lub usług, w odniesieniu do których wnioskuje się o rejestrację,

| d) | przedstawienie znaku towarowego. |
| --- | --- |

d)

przedstawienie znaku towarowego.

2.   Zgłoszenie znaku towarowego wymaga uiszczenia opłaty za zgłoszenie oraz, w stosownym przypadku, opłaty lub opłat za zgłoszenie do odpowiednich klas.

Artykuł 39

Data dokonania zgłoszenia

1.   Za datę dokonania zgłoszenia znaku towarowego przyjmuje się dzień, w którym zgłaszający składa w urzędzie dokumenty zawierające informacje określone w art. 38.

2.   Państwa członkowskie mogą także postanowić, że nadanie daty dokonania zgłoszenia wymaga uiszczenia podstawowej opłaty za zgłoszenie lub opłaty rejestracyjnej.

Artykuł 40

Oznaczenie tożsamości i klasyfikacja towarów i usług

1.   Towary i usługi, w stosunku do których wnioskuje się o rejestrację, klasyfikuje się zgodnie z systemem klasyfikacji ustanowionym Porozumieniem nicejskim dotyczącym międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r. (zwanym dalej „klasyfikacją nicejską”).

2.   Zgłaszający wskazuje towary i usługi, w stosunku do których wnioskuje o prawo ochronne, z odpowiednią jasnością i precyzją, aby umożliwić właściwym organom i podmiotom gospodarczym, wyłącznie na tej podstawie, określenie zakresu wnioskowanej ochrony. Wykaz towarów i usług dopuszcza klasyfikację każdej pozycji wyłącznie do jednej klasy klasyfikacji nicejskiej.

3.   Do celów ust. 2 dopuszcza się użycie ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych klasyfikacji nicejskiej lub innych ogólnych terminów, pod warunkiem że spełniają one wymagane standardy jasności i precyzji.

4.   Urząd odrzuca zgłoszenie w odniesieniu do terminów, które są niejasne lub nieprecyzyjne, jeśli zgłaszający nie zaproponuje możliwego do przyjęcia brzmienia tych terminów w terminie ustalonym w tym celu przez urząd. Ze względu na jasność i pewność prawa urzędy, we współpracy ze sobą, sporządzają wykaz odzwierciedlający ich własne praktyki administracyjne w zakresie klasyfikacji towarów i usług.

5.   Użycie ogólnych terminów, w tym ogólnych określeń nagłówków klasyfikacyjnych klasyfikacji nicejskiej, interpretuje się jako obejmujące wszystkie towary lub usługi wyraźnie objęte dosłownym znaczeniem danego określenia lub terminu. Użycia tych terminów lub określeń nie można interpretować w sposób sugerujący, że obejmują one zastrzeżenie dotyczące towarów lub usług, którego nie można w ten sposób rozumieć.

6.   Jeżeli zgłaszający wnioskuje o rejestrację do więcej niż jednej klasy,
  grupuje on
  towary i usługi grupuje się według klas klasyfikacji nicejskiej, przy czym każda grupa poprzedzana jest numerem klasy, do której należy dana grupa towarów lub usług, i prezentowana

  oraz prezentuje je
  według kolejności klas. [Popr. 43]

7.   Klasyfikacja towarów i usług służy wyłącznie celom administracyjnym. Figurowanie towarów i usług w tej samej klasie według klasyfikacji nicejskiej nie stanowi podstawy, aby uznać je za podobne do siebie, a figurowanie towarów i usług w różnych klasach według klasyfikacji nicejskiej nie stanowi podstawy, aby uznać je za niepodobne do siebie.

Artykuł 41

Badanie z urzędu

Urzędy ograniczają przeprowadzane z urzędu badanie tego, czy zgłoszenie znaku towarowego kwalifikuje się do rejestracji, do braku bezwzględnych podstaw odmowy przewidzianych w art. 4.
  [Popr. 44]

Artykuł 42

Uwagi osób trzecich

1.   Przed rejestracją znaku towarowego każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub organ reprezentujący wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów może przekazać do urzędu uwagi na piśmie, wskazując, w oparciu o które podstawy wymienione w art. 4 znak towarowy nie może zostać zarejestrowany z urzędu. Podmioty te mogą być stronami w postępowaniu przed urzędem.

2.   Każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub organ reprezentujący wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów może przekazać do urzędu uwagi na piśmie, powołując się – obok podstaw, o których mowa w ust. 1 – na konkretne podstawy powodujące konieczność odrzucenia zgłoszenia znaku wspólnego na podstawie art. 32 ust. 1 i 2.

2a.
     
  Nie wymaga się stosowania przepisów tego artykułu od państw członkowskich, które wszczęły procedurę sprzeciwu w oparciu o podstawy bezwzględne objęte art. 4. [Popr. 45]

Artykuł 43

Podział zgłoszeń i rejestracji

Zgłaszający lub właściciel może podzielić zgłoszenie lub rejestrację znaku towarowego na jedno lub większą liczbę zgłoszeń lub rejestracji poprzez złożenie oświadczenia w urzędzie.

Artykuł 44

Opłaty

Rejestracja i przedłużenie ochrony znaku towarowego podlega dodatkowej opłacie za każdą klasę towarów i usług powyżej jednej klasy.

Sekcja 2

procedura sprzeciwu, stwierdzenia wygaśnięcia i nieważności

Artykuł 45

Procedura sprzeciwu

1.   Państwa członkowskie przewidują wydajną i szybką procedurę administracyjną przed swoimi urzędami pozwalającą na zgłoszenie sprzeciwu wobec rejestracji zgłoszenia znaku towarowego w oparciu o podstawy przewidziane w art. 5.

2.   Procedura administracyjna, o której mowa w ust. 1, przewiduje przynajmniej możliwość zgłoszenia sprzeciwu przez właściciela wcześniejszego prawa, o którym mowa w art.
  4 ust. 1 lit. i) oraz art. 5 ust.
  3
  lit
  .
  a). Sprzeciw może zostać zgłoszony w oparciu o jedno lub większą liczbę wcześniejszych praw, pod warunkiem, że wszystkie one należą do tego samego właściciela, oraz w związku z częścią lub całością towarów lub usług, w odniesieniu do których zarejestrowano lub stosowano wcześniejsze prawa, oraz może zostać skierowany w odniesieniu do części lub całości towarów lub usług, które obejmuje sporny znak towarowy. [Popr. 46]

3.   Stronom
  na ich wspólny wniosek
  zapewnia się okres przynajmniej

  minimum
  dwóch miesięcy przed wszczęciem

  w ramach
  postępowania w sprawie sprzeciwu na osiągnięcie porozumienia w sprawie możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu między stroną zgłaszającą sprzeciw a zgłaszającym znak towarowy. [Popr. 47]

Artykuł 46

Nieużywanie znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu w sprawie sprzeciwu

1.   W administracyjnym postępowaniu w sprawie sprzeciwu, jeżeli w dniu dokonania zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa późniejszego znaku towarowego dobiegł już końca pięcioletni okres, w którym musiało nastąpić rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego, jak określono w art. 16, na wniosek zgłaszającego właściciel wcześniejszego znaku towarowego, który zgłosił sprzeciw, przedstawia dowód na to, że wcześniejszy znak towarowy był rzeczywiście używany, jak określono w art. 16, w pięcioletnim okresie poprzedzającym datę dokonania zgłoszenia lub datę pierwszeństwa późniejszego znaku towarowego lub że istniały uzasadnione powody jego nieużywania. W przypadku braku takiego dowodu sprzeciw odrzuca się.

2.   Jeżeli wcześniejszy znak towarowy był używany wyłącznie w odniesieniu do części towarów lub usług, dla których został zarejestrowany, uznaje się go – do celu rozpatrywania sprzeciwu zgodnie z ust. 1 – za zarejestrowany tylko dla tej części towarów i usług.

3.   Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w przypadku, gdy wcześniejszy znak towarowy jest europejskim znakiem towarowym. W takim przypadku rzeczywiste używanie europejskiego znaku towarowego stwierdza się zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

Artykuł 47

Procedura stwierdzenia wygaśnięcia lub nieważności

1.   Państwa członkowskie przewidują
  wydajną i szybką
  procedurę administracyjną przed ich urzędami pozwalającą na stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności znaku towarowego. [Popr. 48]

2.   Administracyjna procedura stwierdzenia wygaśnięcia przewiduje, że stwierdzenie wygaśnięcia znaku towarowego następuje w oparciu o podstawy przewidziane w art. 19 i 20.

3.   Administracyjna procedura stwierdzenia nieważności przewiduje, że nieważność znaku towarowego stwierdza się w oparciu o co najmniej następujące podstawy:

| a) | znak towarowy nie powinien był zostać zarejestrowany, ponieważ nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 4; |
| --- | --- |

a)

znak towarowy nie powinien był zostać zarejestrowany, ponieważ nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 4;

| b) | znak towarowy nie powinien był zostać zarejestrowany z powodu istnienia wcześniejszego prawa w rozumieniu art. 5 ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

b)

znak towarowy nie powinien był zostać zarejestrowany z powodu istnienia wcześniejszego prawa w rozumieniu art. 5 ust. 2 i 3;

4.   Procedura administracyjna przewiduje, że wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia lub nieważności mogą składać przynajmniej następujące podmioty:

| a) | w przypadku ust. 2 i ust. 3 lit. a) – każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub podmiot utworzony w celu reprezentowania interesów wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów, które na podstawie warunków regulującego je przepisów posiadają zdolność pozywania we własnym imieniu lub bycia pozwanym; |
| --- | --- |

a)

w przypadku ust. 2 i ust. 3 lit. a) – każda osoba fizyczna lub prawna oraz każda grupa lub podmiot utworzony w celu reprezentowania interesów wytwórców, producentów, usługodawców, handlowców lub konsumentów, które na podstawie warunków regulującego je przepisów posiadają zdolność pozywania we własnym imieniu lub bycia pozwanym;

| b) | w przypadku ust. 3 lit. b) – właściciel wcześniejszego znaku, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i 3. |
| --- | --- |

b)

w przypadku ust. 3 lit. b) – właściciel wcześniejszego znaku, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i 3.

4a.
     
  Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia rejestracji lub wniosek o stwierdzenie nieważności może zostać złożony w odniesieniu do części lub całości towarów lub usług, które obejmuje sporny znak towarowy. [Popr. 49]

4b.
     
  Wniosek o stwierdzenie nieważności może zostać złożony na podstawie jednego lub większej liczby wcześniejszych praw, pod warunkiem że wszystkie one należą do tego samego właściciela. [Popr. 50]

Artykuł 48

Nieużywanie znaku towarowego jako zarzut w postępowaniu o stwierdzenie nieważności

1.   W postępowaniu administracyjnym o stwierdzenie nieważności na podstawie zarejestrowanego znaku towarowego z wcześniejszą datą dokonania zgłoszenia lub datą pierwszeństwa, właściciel wcześniejszego znaku towarowego zobowiązany jest – jeżeli wystąpi o to właściciel późniejszego znaku towarowego – przedstawić dowód na to, że w pięcioletnim okresie poprzedzającym dzień złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności wcześniejszy znak towarowy był rzeczywiście używany, jak określono w art. 16, w związku z towarami lub usługami, dla których został zarejestrowany i na co powołuje się jako uzasadnienie swojego wniosku, lub że istnieją uzasadnione powody jego nieużywania, pod warunkiem że pięcioletni okres, w którym musiało nastąpić rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego, dobiegł już końca w dniu złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności. [Popr. 51]

2.   Jeżeli w dniu dokonania zgłoszenia lub w dacie pierwszeństwa późniejszego znaku towarowego pięcioletni okres, w którym musiało nastąpić rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego, jak określono w art. 16, dobiegł już końca, właściciel wcześniejszego znaku towarowego zobowiązany jest przedstawić – obok dowodu wymaganego w ust. 1 – dowód na to, że znak towarowy był rzeczywiście używany w pięcioletnim okresie poprzedzającym datę dokonania zgłoszenia lub datę pierwszeństwa lub że istniały uzasadnione powody jego nieużywania.

3.   W przypadku braku dowodów, o których mowa w ust. 1 i 2, wniosek o stwierdzenie nieważności na podstawie wcześniejszego znaku towarowego odrzuca się.

4.   Jeżeli wcześniejszy znak towarowy był używany zgodnie z art. 16 wyłącznie w odniesieniu do części towarów lub usług, dla których został zarejestrowany, uznaje się go – do celu rozpatrywania wniosku o stwierdzenie nieważności – za zarejestrowany tylko dla tej części towarów i usług.

5.   Przepisy ust. 1–4 stosuje się w przypadku, gdy wcześniejszy znak towarowy jest europejskim znakiem towarowym. W takim przypadku rzeczywiste używanie europejskiego znaku towarowego stwierdza się zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 207/2009.

Artykuł 49

Skutki stwierdzenia wygaśnięcia i nieważności

1.   Uznaje się, że zarejestrowany znak towarowy nie wywołuje – od daty złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia – skutków określonych w niniejszej dyrektywie w zakresie, w jakim stwierdzono wygaśnięcie praw właściciela. Na wniosek jednej ze stron w decyzji może zostać ustalona data wcześniejsza, z jaką wystąpiła jedna z podstaw stwierdzenia wygaśnięcia.

2.   Uznaje się, że zarejestrowany znak towarowy nie wywołuje od samego początku skutków określonych w niniejszej dyrektywie w zakresie, w jakim stwierdzono jego nieważność.

Sekcja 3

czas trwania i przedłużenie rejestracji

Artykuł 50

Czas trwania rejestracji

1.   Znak towarowy rejestrowany jest na okres 10 lat od daty dokonania zgłoszenia.

2.   Rejestracja może być przedłużona zgodnie z art. 51 na kolejne dziesięcioletnie okresy.

Artykuł 51

Przedłużenie

1.   Rejestrację znaku towarowego przedłuża się na wniosek właściciela znaku towarowego lub dowolnej upoważnionej przez niego osoby pod warunkiem uiszczenia opłaty za przedłużenie.

2.   Urząd powiadamia właściciela znaku towarowego oraz każdą osobę posiadającą zarejestrowane prawo w odniesieniu do znaku towarowego o wygaśnięciu rejestracji w odpowiednim czasie przed tym wygaśnięciem. Urząd nie ponosi odpowiedzialności za nieudzielanie takiej informacji.

3.   Wniosek o przedłużenie składa się w okresie sześciu miesięcy upływającym ostatniego dnia miesiąca, w którym ochrona dobieg końca; w tym samy okresie uiszcza się również opłaty za przedłużenie. W przypadku niedotrzymania wspomnianego terminu wniosek może zostać złożony również w okresie kolejnych sześciu miesięcy, następującym po dniu, o którym mowa w zdaniu pierwszym. Opłaty za przedłużenie i dodatkowa opłata płatne są w tym kolejnym okresie.

4.   W przypadku złożenia wniosku lub uiszczenia opłat tylko w odniesieniu do niektórych towarów lub usług, dla których znak towarowy jest zarejestrowany, rejestrację przedłuża się tylko dla tych towarów lub usług.

5.   Przedłużenie staje się skuteczne następnego dnia po wygaśnięciu dotychczasowej rejestracji. Wzmiankę o przedłużenie wpisuje się do rejestru i publikuje.

Sekcja 3a

komunikowanie się z urzędem

Artykuł 51a

Komunikowanie się z urzędem

Strony w postępowaniu, lub ich przedstawiciele, jeżeli tacy zostali mianowani, wyznaczają w jednym z państw członkowskich oficjalny adres do celów oficjalnego komunikowania się z urzędem. [Popr. 53]

Rozdział 4

Współpraca administracyjna

Artykuł 52

Współpraca w obszarze rejestracji znaków towarowych i administrowania nimi

Państwa członkowskie zapewniają
  skuteczną
  współpracę między samymi urzędami oraz między urzędami a Agencję w celu upowszechniania harmonizacji praktyk i narzędzi oraz osiągania

  z myślą o osiągnięciu
  spójnych wyników w zakresie badania i rejestracji znaków towarowych. [Popr. 52]

Artykuł 53

Współpraca w innych obszarach

Państwa członkowskie dopilnowują, by urzędy
  skutecznie
  współpracowały z Agencją we wszystkich obszarach ich działalności innych niż obszary, o których mowa w art. 52, które są istotne z punktu widzenia ochrony znaków towarowych w Unii. [Popr. 53]

Rozdział 5

Przepisy końcowe

Artykuł 54

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 2–6, 8–14, 16, 17, 18, 22–28 i 30–53 najpóźniej w terminie 24 miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektywy uchylonej niniejszą dyrektywą odczytuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 55

Uchylenie

Dyrektywa 2008/95/WE traci moc od dnia [dzień po dacie określonej w art. 54 ust. 1 akapit pierwszy niniejszej dyrektywy] bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminu transpozycji do prawa krajowego dyrektywy, określonych w części B załącznika I do dyrektywy 2008/95/WE.

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku.

Artykuł 56

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuły 1, 7, 15, 19, 20, 21 i 54–57 stosuje się od dnia [dzień po dacie określonej w art. 54 ust. 1 akapit pierwszy niniejszej dyrektywy].

Artykuł 57

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 42.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r.

2

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 25).

3

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78 z 24.3.2009, s. 1).

4

(5)  COM(2008)0465.

5

(6)  Dz.U. C 140 z 29.5.2010, s. 22.

6

(7)  COM(2011)0287.

7

(8)  Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 213.

8

(9)  Dyrektywa 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 21).

9

(10)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 15)

10

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 15)

(11)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

11

(12)  Dz.U. C 32 z 4.2.2014, s. 23..

12

(13)  
  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin, (Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1).

13

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin, (Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1).

(14)  Pierwsza Dyrektywa Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 1).

14

ZAŁĄCZNIK

Tabela korelacji

| Dyrektywa 2008/95/WE | Niniejsza dyrektywa |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| --- | Artykuł 2 |
| Artykuł 2 | Artykuł 3 |
| Artykuł 3 ust. 1 lit. a)–h) | Artykuł 4 ust. 1 lit. a)–h) |
| --- | Artykuł 4 ust. 1 lit. i) i j) |
| --- | Artykuł 4 ust. 2 i ust. 3 zdanie pierwsze |
| Artykuł 3 ust. 2 lit. a)–c) | Artykuł 4 ust. 4 lit. a)–c) |
| Artykuł 3 ust. 2 lit. d) | Artykuł 4 ust. 3 zdanie drugie |
| Artykuł 3 ust. 3 zdanie pierwsze | Artykuł 4 ust. 5 |
| Artykuł 3 ust. 3 zdanie drugie | Artykuł 4 ust. 6 |
| Artykuł 4 ust. 1 i 2 | Artykuł 5 ust. 1 i 2 |
| Artykuł 4 ust. 3 i ust. 4 lit. a) | Artykuł 5 ust. 3 lit. a) |
| --- | Artykuł 5 ust. 3 lit. b) |
| Artykuł 4 ust. 4 lit. g) | Artykuł 5 ust. 3 lit. c) |
| --- | Artykuł 5 ust. 3 lit. d) |
| Artykuł 4 ust. 4 lit. b) i c) | Artykuł 5 ust. 4 lit. a) i b) |
| Artykuł 4 ust. 4 lit. d)–f) | --- |
| Artykuł 4 ust. 5 i 6 | Artykuł 5 ust. 5 i 6 |
| --- | Artykuł 8 |
| Artykuł 5 ust. 1 pierwsze zdanie wstępne | Artykuł 10 ust. 1 |
| Artykuł 5 ust. 1 drugie zdanie wstępne | Artykuł 10 ust. 2 zdanie wstępne |
| Artykuł 5 ust. 1 lit. a) i b) | Artykuł 10 ust. 2 lit. a) i b) |
| Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 10 ust. 2 |
| Artykuł 5 ust. 3 lit. a)–c) | Artykuł 10 ust. 3 lit. a)–c) |
| --- | Artykuł 10 ust. 3 lit. d) |
| Artykuł 5 ust. 3 lit. d) | Artykuł 10 ust. 3 lit. e) |
| --- | Artykuł 10 ust. 3 lit. f) |
| --- | Artykuł 10 ust. 4 i 5 |
| Artykuł 5 ust. 4 i 5 | Artykuł 10 ust. 6 i 7 |
| --- | Artykuł 11 |
| --- | Artykuł 12 |
| --- | Artykuł 13 |
| Artykuł 6 ust. 1 lit. a)–c) | Artykuł 14 ust. 1 lit. a)–c) |
| --- | Artykuł 14 ust. 2 |
| Artykuł 6 ust. 2 | Artykuł 14 ust. 3 |
| Artykuł 7 | Artykuł 15 |
| Artykuł 8 ust. 1 i 2 | Artykuł 26 ust. 1 i 2 |
| --- | Artykuł 26 ust. 3–5 |
| Artykuł 9 | Artykuł 9 |
| Artykuł 10 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 16 ust. 1 |
| --- | Artykuł 16 ust. 2 i 3 |
| Artykuł 10 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 10 ust. 4 |
| Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 10 ust. 5 |
| Artykuł 10 ust. 3 | --- |
| Artykuł 11 ust. 1 | Artykuł 48 ust. 1–3 |
| Artykuł 11 ust. 2 | Artykuł 46 ust. 1 |
| Artykuł 11 ust. 3 | Artykuł 17 |
| Artykuł 11 ust. 4 | Artykuł 17, art. 46 ust. 2 i art. 48 ust. 4 |
| --- | Artykuł 18 |
| Artykuł 12 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 19 ust. 1 |
| Artykuł 12 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 19 ust. 2 |
| Artykuł 12 ust. 1 akapit trzeci | Artykuł 19 ust. 3 |
| Artykuł 12 ust. 2 | Artykuł 20 |
| Artykuł 13 | Artykuły 7 i 21 |
| Artykuł 14 | Artykuł 6 |
| --- | Artykuły 22–25 |
| --- | Artykuł 27 |
| --- | Artykuł 28 |
| Artykuł 15 ust. 1 | Artykuł 29 ust. 1 i 2 |
| Artykuł 15 ust. 2 | Artykuł 29 ust. 3 |
| --- | Artykuły 30–54 ust. 1 |
| Artykuł 16 | Artykuł 54 ust. 2 |
| Artykuł 17 | Artykuł 55 |
| Artykuł 18 | Artykuł 56 |
| Artykuł 19 | Artykuł 57 |

Dyrektywa 2008/95/WE

Niniejsza dyrektywa

Artykuł 1

Artykuł 1

---

Artykuł 2

Artykuł 2

Artykuł 3

Artykuł 3 ust. 1 lit. a)–h)

Artykuł 4 ust. 1 lit. a)–h)

---

Artykuł 4 ust. 1 lit. i) i j)

---

Artykuł 4 ust. 2 i ust. 3 zdanie pierwsze

Artykuł 3 ust. 2 lit. a)–c)

Artykuł 4 ust. 4 lit. a)–c)

Artykuł 3 ust. 2 lit. d)

Artykuł 4 ust. 3 zdanie drugie

Artykuł 3 ust. 3 zdanie pierwsze

Artykuł 4 ust. 5

Artykuł 3 ust. 3 zdanie drugie

Artykuł 4 ust. 6

Artykuł 4 ust. 1 i 2

Artykuł 5 ust. 1 i 2

Artykuł 4 ust. 3 i ust. 4 lit. a)

Artykuł 5 ust. 3 lit. a)

---

Artykuł 5 ust. 3 lit. b)

Artykuł 4 ust. 4 lit. g)

Artykuł 5 ust. 3 lit. c)

---

Artykuł 5 ust. 3 lit. d)

Artykuł 4 ust. 4 lit. b) i c)

Artykuł 5 ust. 4 lit. a) i b)

Artykuł 4 ust. 4 lit. d)–f)

---

Artykuł 4 ust. 5 i 6

Artykuł 5 ust. 5 i 6

---

Artykuł 8

Artykuł 5 ust. 1 pierwsze zdanie wstępne

Artykuł 10 ust. 1

Artykuł 5 ust. 1 drugie zdanie wstępne

Artykuł 10 ust. 2 zdanie wstępne

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) i b)

Artykuł 10 ust. 2 lit. a) i b)

Artykuł 5 ust. 2

Artykuł 10 ust. 2

Artykuł 5 ust. 3 lit. a)–c)

Artykuł 10 ust. 3 lit. a)–c)

---

Artykuł 10 ust. 3 lit. d)

Artykuł 5 ust. 3 lit. d)

Artykuł 10 ust. 3 lit. e)

---

Artykuł 10 ust. 3 lit. f)

---

Artykuł 10 ust. 4 i 5

Artykuł 5 ust. 4 i 5

Artykuł 10 ust. 6 i 7

---

Artykuł 11

---

Artykuł 12

---

Artykuł 13

Artykuł 6 ust. 1 lit. a)–c)

Artykuł 14 ust. 1 lit. a)–c)

---

Artykuł 14 ust. 2

Artykuł 6 ust. 2

Artykuł 14 ust. 3

Artykuł 7

Artykuł 15

Artykuł 8 ust. 1 i 2

Artykuł 26 ust. 1 i 2

---

Artykuł 26 ust. 3–5

Artykuł 9

Artykuł 9

Artykuł 10 ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 16 ust. 1

---

Artykuł 16 ust. 2 i 3

Artykuł 10 ust. 1 akapit drugi

Artykuł 10 ust. 4

Artykuł 10 ust. 2

Artykuł 10 ust. 5

Artykuł 10 ust. 3

---

Artykuł 11 ust. 1

Artykuł 48 ust. 1–3

Artykuł 11 ust. 2

Artykuł 46 ust. 1

Artykuł 11 ust. 3

Artykuł 17

Artykuł 11 ust. 4

Artykuł 17, art. 46 ust. 2 i art. 48 ust. 4

---

Artykuł 18

Artykuł 12 ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 19 ust. 1

Artykuł 12 ust. 1 akapit drugi

Artykuł 19 ust. 2

Artykuł 12 ust. 1 akapit trzeci

Artykuł 19 ust. 3

Artykuł 12 ust. 2

Artykuł 20

Artykuł 13

Artykuły 7 i 21

Artykuł 14

Artykuł 6

---

Artykuły 22–25

---

Artykuł 27

---

Artykuł 28

Artykuł 15 ust. 1

Artykuł 29 ust. 1 i 2

Artykuł 15 ust. 2

Artykuł 29 ust. 3

---

Artykuły 30–54 ust. 1

Artykuł 16

Artykuł 54 ust. 2

Artykuł 17

Artykuł 55

Artykuł 18

Artykuł 56

Artykuł 19

Artykuł 57

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/287 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/287

---

P7_TA(2014)0120

Zamrożenie i konfiskata dochodów pochodzących z działalności przestępczej ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamrożenia i konfiskaty dochodów pochodzących z działalności przestępczej w Unii Europejskiej (COM(2012)0085 – C7-0075/2012 – 2012/0036(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/36)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0085), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0085),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 82 ust. 2 i art. 83 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0075/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 82 ust. 2 i art. 83 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0075/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2012 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 10 października 2012 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 10 października 2012 r. (2),

| — | uwzględniając opinię Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z dnia 4 grudnia 2012 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z dnia 4 grudnia 2012 r.,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 3 grudnia 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 3 grudnia 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0178/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0178/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 299 z 4.10.2012, s. 128.

(2)  Dz.U. C 391 z 18.12.2012, s. 134.

---

P7_TC1-COD(2012)0036

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2014/42/UE.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/288 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/288

---

P7_TA(2014)0121

Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW (COM(2013)0173 – C7-0094/2013 – 2013/0091(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/37)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0173), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0173),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 88 i art. 87 ust. 2 lit b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0094/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 88 i art. 87 ust. 2 lit b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0094/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez belgijską Izbę Reprezentantów, niemiecki Bundesrat i parlament hiszpański, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez belgijską Izbę Reprezentantów, niemiecki Bundesrat i parlament hiszpański, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Kontroli Budżetowej oraz Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0096/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Budżetowej, Komisji Kontroli Budżetowej oraz Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0096/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | podkreśla, że pkt 31 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (1) ma zastosowanie do rozszerzenia mandatu Europolu; podkreśla, że jakakolwiek decyzja organu prawodawczego popierająca rozszerzenie mandatu pozostaje bez uszczerbku dla decyzji podjętych przez władzę budżetową w ramach rocznej procedury budżetowej; |
| --- | --- |

2.

podkreśla, że pkt 31 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (1) ma zastosowanie do rozszerzenia mandatu Europolu; podkreśla, że jakakolwiek decyzja organu prawodawczego popierająca rozszerzenie mandatu pozostaje bez uszczerbku dla decyzji podjętych przez władzę budżetową w ramach rocznej procedury budżetowej;

| 3. | zwraca się do Komisji – po osiągnięciu porozumienia co do rozporządzenia przez Parlament Europejski i Radę – o pełne uwzględnienie porozumienia w celu sprostania potrzebom w zakresie budżetu i kadr Europolu oraz nowym zadaniom, zwłaszcza związanym z Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością zgodnie z ust. 42 wspólnego oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady UE i Komisji Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie agencji zdecentralizowanych; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji – po osiągnięciu porozumienia co do rozporządzenia przez Parlament Europejski i Radę – o pełne uwzględnienie porozumienia w celu sprostania potrzebom w zakresie budżetu i kadr Europolu oraz nowym zadaniom, zwłaszcza związanym z Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością zgodnie z ust. 42 wspólnego oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady UE i Komisji Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie agencji zdecentralizowanych;

| 4. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

---

P7_TC1-COD(2013)0091

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) i uchylającego decyzje
  decyzję Rady 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW [Popr. 1]

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 88 i art. 87 ust. 2 lit. b), [Popr. 2]

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Europol został powołany decyzją Rady 2009/371/WSiSW (2) jako jednostka Unii finansowana z budżetu ogólnego Unii, mająca na celu wspieranie i wzmacnianie działań właściwych organów państw członkowskich, jak również ich wzajemnej współpracy w zapobieganiu przestępczości zorganizowanej, terroryzmowi i innym formom poważnej przestępczości, które dotyczą co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz w ich zwalczaniu. Decyzja 2009/371/WSiSW zastąpiła konwencję sporządzoną na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencję o Europolu) (3). |
| --- | --- |

(1)

Europol został powołany decyzją Rady 2009/371/WSiSW (2) jako jednostka Unii finansowana z budżetu ogólnego Unii, mająca na celu wspieranie i wzmacnianie działań właściwych organów państw członkowskich, jak również ich wzajemnej współpracy w zapobieganiu przestępczości zorganizowanej, terroryzmowi i innym formom poważnej przestępczości, które dotyczą co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz w ich zwalczaniu. Decyzja 2009/371/WSiSW zastąpiła konwencję sporządzoną na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencję o Europolu) (3).

| (2) | W art. 88 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje się, że Europol działa na mocy rozporządzenia przyjmowanego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Ponadto artykuł ten nakłada obowiązek ustanowienia procedur kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski, w której uczestniczą parlamenty narodowe
  , zgodnie z art. 12 lit. c) TUE i art. 9 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, w celu wzmocnienia legitymacji demokratycznej i rozliczalności Europolu względem obywateli europejskich
  . W związku z tym należy zastąpić decyzję 2009/371/WSiSW rozporządzeniem ustanawiającym przepisy dotyczące kontroli parlamentarnej. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(2)

W art. 88 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje się, że Europol działa na mocy rozporządzenia przyjmowanego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Ponadto artykuł ten nakłada obowiązek ustanowienia procedur kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski, w której uczestniczą parlamenty narodowe
  , zgodnie z art. 12 lit. c) TUE i art. 9 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, w celu wzmocnienia legitymacji demokratycznej i rozliczalności Europolu względem obywateli europejskich
  . W związku z tym należy zastąpić decyzję 2009/371/WSiSW rozporządzeniem ustanawiającym przepisy dotyczące kontroli parlamentarnej. [Popr. 3]

| (3) | Europejskie Kolegium Policyjne („CEPOL”) zostało ustanowione na mocy decyzji 2005/681/WSiSW

   (4)

  w celu ułatwienia współpracy między krajowymi siłami policyjnymi poprzez organizowanie i koordynowanie działań szkoleniowych uwzględniających europejski wymiar działań policyjnych.
  [Popr. 4] |
| --- | --- |

(3)

Europejskie Kolegium Policyjne („CEPOL”) zostało ustanowione na mocy decyzji 2005/681/WSiSW

   (4)

  w celu ułatwienia współpracy między krajowymi siłami policyjnymi poprzez organizowanie i koordynowanie działań szkoleniowych uwzględniających europejski wymiar działań policyjnych.
  [Popr. 4]

| (4) | W „Programie sztokholmskim – Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli” (5) stwierdzono, że Europol powinien zostać zreformowany i stać się „centrum wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich, dostawcą usług i platformą dla organów ścigania”. Z oceny funkcjonowania Europolu wynika, że dla osiągnięcia tego celu konieczne jest dalsze zwiększenie jego skuteczności operacyjnej. W programie sztokholmskim wyznaczono również cel stworzenia prawdziwej europejskiej kultury egzekwowania prawa poprzez opracowanie europejskich programów szkoleniowych i programów wymiany dla wszystkich właściwych pracowników organów ścigania na poziomie krajowym i na poziomie Unii.
  [Popr. 5] |
| --- | --- |

(4)

W „Programie sztokholmskim – Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli” (5) stwierdzono, że Europol powinien zostać zreformowany i stać się „centrum wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich, dostawcą usług i platformą dla organów ścigania”. Z oceny funkcjonowania Europolu wynika, że dla osiągnięcia tego celu konieczne jest dalsze zwiększenie jego skuteczności operacyjnej. W programie sztokholmskim wyznaczono również cel stworzenia prawdziwej europejskiej kultury egzekwowania prawa poprzez opracowanie europejskich programów szkoleniowych i programów wymiany dla wszystkich właściwych pracowników organów ścigania na poziomie krajowym i na poziomie Unii.
  [Popr. 5]

| (5) | Duże sieci przestępcze i terrorystyczne stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego Unii oraz dla bezpieczeństwa i życia jej obywateli. Dostępne oceny zagrożenia wskazują, że działania grup przestępczych stają się w coraz większym stopniu zróżnicowane i transgraniczne. W związku z tym krajowe ograny ścigania muszą coraz ściślej współpracować ze swoimi odpowiednikami w innych państwach członkowskich. W tej sytuacji konieczne jest przygotowanie Europolu do lepszego wspierania państw członkowskich w zapobieganiu przestępczości, analizach i dochodzeniach w całej Unii. Pogląd ten potwierdzają oceny

  potwierdza się także w ocenie
  decyzji 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(5)

Duże sieci przestępcze i terrorystyczne stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego Unii oraz dla bezpieczeństwa i życia jej obywateli. Dostępne oceny zagrożenia wskazują, że działania grup przestępczych stają się w coraz większym stopniu zróżnicowane i transgraniczne. W związku z tym krajowe ograny ścigania muszą coraz ściślej współpracować ze swoimi odpowiednikami w innych państwach członkowskich. W tej sytuacji konieczne jest przygotowanie Europolu do lepszego wspierania państw członkowskich w zapobieganiu przestępczości, analizach i dochodzeniach w całej Unii. Pogląd ten potwierdzają oceny

  potwierdza się także w ocenie
  decyzji 2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW. [Popr. 6]

| (6) | Z uwagi na powiązania między zadaniami Europolu i CEPOL-u integracja i racjonalizacja funkcji tych dwóch agencji zwiększyłaby skuteczność działalności operacyjnej, znaczenia szkoleń i wydajności współpracy policyjnej Unii.
  [Popr. 7] |
| --- | --- |

(6)

Z uwagi na powiązania między zadaniami Europolu i CEPOL-u integracja i racjonalizacja funkcji tych dwóch agencji zwiększyłaby skuteczność działalności operacyjnej, znaczenia szkoleń i wydajności współpracy policyjnej Unii.
  [Popr. 7]

| (7) | W związku z tym należy uchylić decyzje

  decyzję
  2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW i zastąpić je

  ją
  niniejszym rozporządzeniem, które korzysta z doświadczeń zdobytych w ramach wdrażania obu

  tej
  decyzji.
  Agencja
  Europol
  ustanowiona na mocy niniejszego rozporządzenia powinna zastąpić Europol
  ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia powinien zastąpić Europol i CEPOL-u ustanowione na mocy dwóch uchylonych

  uchylonej
  decyzji oraz przejąć ich

  jego
  funkcje. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(7)

W związku z tym należy uchylić decyzje

  decyzję
  2009/371/WSiSW i 2005/681/WSiSW i zastąpić je

  ją
  niniejszym rozporządzeniem, które korzysta z doświadczeń zdobytych w ramach wdrażania obu

  tej
  decyzji.
  Agencja
  Europol
  ustanowiona na mocy niniejszego rozporządzenia powinna zastąpić Europol
  ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia powinien zastąpić Europol i CEPOL-u ustanowione na mocy dwóch uchylonych

  uchylonej
  decyzji oraz przejąć ich

  jego
  funkcje. [Popr. 8]

| (8) | Z uwagi na fakt, że przestępczość często wykracza poza granice wewnętrzne, Europol powinien wspierać i wzmacniać działania państw członkowskich oraz ich współpracę w zapobieganiu poważnej przestępczości, która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz w jej zwalczaniu. Ponieważ terroryzm stanowi jedno z najważniejszych zagrożeń

  zagrożenie
  bezpieczeństwa Unii, Europol powinien pomagać państwom członkowskim w stawianiu czoła wspólnym wyzwaniom w tym względzie. Jako organ ścigania UE Europol powinien również wspierać i wzmacniać działania i współpracę w zakresie walki z formami przestępczości, które godzą w interesy UE. Powinien on również oferować wsparcie w zakresie zapobiegania przestępstwom powiązanym mającym służyć uzyskaniu środków, mającym ułatwić lub umożliwić popełnienie czynów, które podlegają kompetencjom Europolu, lub mającym na celu uniknięcie kary za nie, a także w zakresie zwalczania tych przestępstw. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(8)

Z uwagi na fakt, że przestępczość często wykracza poza granice wewnętrzne, Europol powinien wspierać i wzmacniać działania państw członkowskich oraz ich współpracę w zapobieganiu poważnej przestępczości, która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz w jej zwalczaniu. Ponieważ terroryzm stanowi jedno z najważniejszych zagrożeń

  zagrożenie
  bezpieczeństwa Unii, Europol powinien pomagać państwom członkowskim w stawianiu czoła wspólnym wyzwaniom w tym względzie. Jako organ ścigania UE Europol powinien również wspierać i wzmacniać działania i współpracę w zakresie walki z formami przestępczości, które godzą w interesy UE. Powinien on również oferować wsparcie w zakresie zapobiegania przestępstwom powiązanym mającym służyć uzyskaniu środków, mającym ułatwić lub umożliwić popełnienie czynów, które podlegają kompetencjom Europolu, lub mającym na celu uniknięcie kary za nie, a także w zakresie zwalczania tych przestępstw. [Popr. 9]

| (9) | Europol powinien zapewnić lepszej jakości spójne i jednolite szkolenie funkcjonariuszy organów ścigania każdego szczebla w jasno określonych ramach zgodnie ze zidentyfikowanymi potrzebami szkoleniowymi.
  [Popr. 10] |
| --- | --- |

(9)

Europol powinien zapewnić lepszej jakości spójne i jednolite szkolenie funkcjonariuszy organów ścigania każdego szczebla w jasno określonych ramach zgodnie ze zidentyfikowanymi potrzebami szkoleniowymi.
  [Popr. 10]

| (10) | Europol powinien mieć możliwość występowania do państw członkowskich z wnioskiem o wszczęcie, przeprowadzenie lub koordynację dochodzeń w konkretnych sprawach, w których współpraca transgraniczna stanowiłaby wartość dodaną. Europol powinien informować Eurojust o przedmiotowych wnioskach.
  Wniosek Europolu powinien być przez niego uzasadniony. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(10)

Europol powinien mieć możliwość występowania do państw członkowskich z wnioskiem o wszczęcie, przeprowadzenie lub koordynację dochodzeń w konkretnych sprawach, w których współpraca transgraniczna stanowiłaby wartość dodaną. Europol powinien informować Eurojust o przedmiotowych wnioskach.
  Wniosek Europolu powinien być przez niego uzasadniony. [Popr. 11]

| (10a) | Europol powinien protokołować działania wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych dotyczących przestępstw, których zwalczanie należy do celów jego działalności. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(10a)

Europol powinien protokołować działania wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych dotyczących przestępstw, których zwalczanie należy do celów jego działalności. [Popr. 12]

| (10b) | Gdy nawiązano współpracę między Europolem a państwami członkowskimi dotyczącą konkretnego dochodzenia, należy ustanowić jasne przepisy pomiędzy Europolem a tymi państwami członkowskimi, z wyszczególnieniem konkretnych zadań do wykonania, zakresu udziału państw członkowskich w postępowaniu dochodzeniowym i sądowym oraz podziału obowiązków i prawa mającego zastosowanie dla celów nadzoru sądowego. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(10b)

Gdy nawiązano współpracę między Europolem a państwami członkowskimi dotyczącą konkretnego dochodzenia, należy ustanowić jasne przepisy pomiędzy Europolem a tymi państwami członkowskimi, z wyszczególnieniem konkretnych zadań do wykonania, zakresu udziału państw członkowskich w postępowaniu dochodzeniowym i sądowym oraz podziału obowiązków i prawa mającego zastosowanie dla celów nadzoru sądowego. [Popr. 13]

| (11) | Aby zwiększyć skuteczność Europolu jako centrum wymiany informacji w Unii, należy określić jasne zobowiązania państw członkowskich do przekazywania Europolowi danych niezbędnych do osiągnięcia stawianych mu celów. Przy wdrażaniu tych zobowiązań państwa członkowskie powinny

  mają obowiązek
  zwrócić szczególną uwagę na przekazywanie danych mających znaczenie dla walki
  tylko
  z 
  takimi
  przestępstwami, których zwalczanie należy do strategicznych i operacyjnych priorytetów w ramach stosownych instrumentów polityki Unii. Państwa członkowskie powinny również przekazywać Europolowi kopie dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji z innymi państwami członkowskimi na temat przestępstw wchodzących w zakres celów Europolu
  , wraz z podaniem źródła tych informacji
  . Jednocześnie Europol powinien zwiększyć swoje wsparcie dla państw członkowskich, aby poprawić wzajemną współpracę i wymianę informacji. Europol powinien

  jest zobowiązany
  składać sprawozdanie roczne wszystkim instytucjom Unii i parlamentom narodowym dotyczące ilości informacji przekazywanych przez poszczególne państwa członkowskie. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(11)

Aby zwiększyć skuteczność Europolu jako centrum wymiany informacji w Unii, należy określić jasne zobowiązania państw członkowskich do przekazywania Europolowi danych niezbędnych do osiągnięcia stawianych mu celów. Przy wdrażaniu tych zobowiązań państwa członkowskie powinny

  mają obowiązek
  zwrócić szczególną uwagę na przekazywanie danych mających znaczenie dla walki
  tylko
  z 
  takimi
  przestępstwami, których zwalczanie należy do strategicznych i operacyjnych priorytetów w ramach stosownych instrumentów polityki Unii. Państwa członkowskie powinny również przekazywać Europolowi kopie dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji z innymi państwami członkowskimi na temat przestępstw wchodzących w zakres celów Europolu
  , wraz z podaniem źródła tych informacji
  . Jednocześnie Europol powinien zwiększyć swoje wsparcie dla państw członkowskich, aby poprawić wzajemną współpracę i wymianę informacji. Europol powinien

  jest zobowiązany
  składać sprawozdanie roczne wszystkim instytucjom Unii i parlamentom narodowym dotyczące ilości informacji przekazywanych przez poszczególne państwa członkowskie. [Popr. 14]

| (12) | W celu zapewnienia skutecznej współpracy między Europolem a państwami członkowskimi w każdym państwie członkowskim powinna zostać powołana jednostka krajowa. Powinna ona być głównym łącznikiem między krajowymi organami ścigania i instytucjami szkoleniowymi a Europolem.

  W niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać rolę jednostki krajowej w zakresie gwarantowania i obrony interesów poszczególnych państw członkowskich w ramach agencji. Jednostka krajowa powinna w dalszym ciągu pełnić rolę punktu kontaktowego między Europolem a właściwymi organami, zapewniając sobie w ten sposób scentralizowany charakter, a jednocześnie rolę koordynatora w zakresie wszelkiej współpracy państw członkowskich z Europolem i w jego ramach, co umożliwi w rezultacie państwom członkowskim spójne wypełnianie wymogów stawianych przez Europol.
  Aby zapewnić stałą i skuteczną wymianę informacji między Europolem a jednostkami krajowymi oraz ułatwić ich współpracę, każda jednostka krajowa powinna oddelegować do Europolu co najmniej jednego oficera łącznikowego. [Popr. 15] |
| --- | --- |

(12)

W celu zapewnienia skutecznej współpracy między Europolem a państwami członkowskimi w każdym państwie członkowskim powinna zostać powołana jednostka krajowa. Powinna ona być głównym łącznikiem między krajowymi organami ścigania i instytucjami szkoleniowymi a Europolem.

  W niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać rolę jednostki krajowej w zakresie gwarantowania i obrony interesów poszczególnych państw członkowskich w ramach agencji. Jednostka krajowa powinna w dalszym ciągu pełnić rolę punktu kontaktowego między Europolem a właściwymi organami, zapewniając sobie w ten sposób scentralizowany charakter, a jednocześnie rolę koordynatora w zakresie wszelkiej współpracy państw członkowskich z Europolem i w jego ramach, co umożliwi w rezultacie państwom członkowskim spójne wypełnianie wymogów stawianych przez Europol.
  Aby zapewnić stałą i skuteczną wymianę informacji między Europolem a jednostkami krajowymi oraz ułatwić ich współpracę, każda jednostka krajowa powinna oddelegować do Europolu co najmniej jednego oficera łącznikowego. [Popr. 15]

| (13) | Biorąc pod uwagę zdecentralizowaną strukturę niektórych państw członkowskich oraz potrzebę zapewnienia szybkiej wymiany informacji w niektórych przypadkach, Europol powinien mieć prawo do bezpośredniej współpracy z organami ścigania w państwach członkowskich przy poszczególnych dochodzeniach. O takiej współpracy informowane były by jednocześnie jednostki krajowe Europolu. |
| --- | --- |

(13)

Biorąc pod uwagę zdecentralizowaną strukturę niektórych państw członkowskich oraz potrzebę zapewnienia szybkiej wymiany informacji w niektórych przypadkach, Europol powinien mieć prawo do bezpośredniej współpracy z organami ścigania w państwach członkowskich przy poszczególnych dochodzeniach. O takiej współpracy informowane były by jednocześnie jednostki krajowe Europolu.

| (14) | W celu zapewnienia wysokiej jakości, spójności i jednolitości szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa na poziomie Unii Europol powinien działać zgodnie z polityką Unii dotyczącą szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa. Szkolenie organizowane przez Unię powinno być dostępne dla funkcjonariuszy organów ścigania każdego szczebla. Aby nie powielać zadań, Europol powinien prowadzić ocenę szkoleń, a następnie zapewniać uwzględnianie wniosków z tej oceny w planowaniu potrzeb szkoleniowych. Europol powinien promować uznawanie w państwach członkowskich szkolenia prowadzonego na poziomie Unii.
  [Popr. 16] |
| --- | --- |

(14)

W celu zapewnienia wysokiej jakości, spójności i jednolitości szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa na poziomie Unii Europol powinien działać zgodnie z polityką Unii dotyczącą szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa. Szkolenie organizowane przez Unię powinno być dostępne dla funkcjonariuszy organów ścigania każdego szczebla. Aby nie powielać zadań, Europol powinien prowadzić ocenę szkoleń, a następnie zapewniać uwzględnianie wniosków z tej oceny w planowaniu potrzeb szkoleniowych. Europol powinien promować uznawanie w państwach członkowskich szkolenia prowadzonego na poziomie Unii.
  [Popr. 16]

| (15) | Konieczna jest również poprawa zarządzania Europolem poprzez dążenie do przyrostu wydajności i usprawnienia procedur. |
| --- | --- |

(15)

Konieczna jest również poprawa zarządzania Europolem poprzez dążenie do przyrostu wydajności i usprawnienia procedur.

| (16) | Komisja i państwa członkowskie powinny być reprezentowane w zarządzie Europolu w celu skutecznego nadzorowania jego pracy. Aby odzwierciedlić dwoistość zadań nowej agencji, tj. wsparcie operacyjne i szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa, Członkowie zarządu powinni być mianowani na podstawie oceny ich wiedzy na temat współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa, a ich zastępcy na podstawie oceny ich wiedzy na temat szkolenia funkcjonariuszy organów ścigania. Zastępcy członków powinni działać jak członkowie w przypadku nieobecności tych ostatnich oraz we wszystkich przypadkach, gdy ma miejsce dyskusja na temat szkolenia lub podejmowana jest w tej sprawie decyzja. W technicznych kwestiach związanych ze szkoleniami zarządowi powinien doradzać komitet naukowy ds. szkoleń. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(16)

Komisja i państwa członkowskie powinny być reprezentowane w zarządzie Europolu w celu skutecznego nadzorowania jego pracy. Aby odzwierciedlić dwoistość zadań nowej agencji, tj. wsparcie operacyjne i szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa, Członkowie zarządu powinni być mianowani na podstawie oceny ich wiedzy na temat współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa, a ich zastępcy na podstawie oceny ich wiedzy na temat szkolenia funkcjonariuszy organów ścigania. Zastępcy członków powinni działać jak członkowie w przypadku nieobecności tych ostatnich oraz we wszystkich przypadkach, gdy ma miejsce dyskusja na temat szkolenia lub podejmowana jest w tej sprawie decyzja. W technicznych kwestiach związanych ze szkoleniami zarządowi powinien doradzać komitet naukowy ds. szkoleń. [Popr. 17]

| (17) | Zarządowi należy przyznać niezbędne uprawnienia, w szczególności uprawnienia do uchwalania budżetu, kontroli jego wykonywania, przyjmowania odpowiednich przepisów finansowych i dokumentów z zakresu planowania,
  przyjmowania środków służących ochronie interesów finansowych Unii oraz zwalczaniu oszustw, jak również przyjmowania przepisów w sprawie zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi,
  ustanawiania przejrzystych zasad działania w zakresie podejmowania decyzji przez dyrektora wykonawczego Europolu oraz przyjmowania rocznego sprawozdania z działalności. Zarząd powinien wykonywać uprawnienia organu powołującego w odniesieniu do pracowników agencji, w tym dyrektora wykonawczego. Aby usprawnić proces decyzyjny i wzmocnić nadzór nad zarządzaniem administracyjnym i zarządzaniem budżetem, zarząd powinien mieć również prawo powoływania rady wykonawczej. [Popr. 18] |
| --- | --- |

(17)

Zarządowi należy przyznać niezbędne uprawnienia, w szczególności uprawnienia do uchwalania budżetu, kontroli jego wykonywania, przyjmowania odpowiednich przepisów finansowych i dokumentów z zakresu planowania,
  przyjmowania środków służących ochronie interesów finansowych Unii oraz zwalczaniu oszustw, jak również przyjmowania przepisów w sprawie zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi,
  ustanawiania przejrzystych zasad działania w zakresie podejmowania decyzji przez dyrektora wykonawczego Europolu oraz przyjmowania rocznego sprawozdania z działalności. Zarząd powinien wykonywać uprawnienia organu powołującego w odniesieniu do pracowników agencji, w tym dyrektora wykonawczego. Aby usprawnić proces decyzyjny i wzmocnić nadzór nad zarządzaniem administracyjnym i zarządzaniem budżetem, zarząd powinien mieć również prawo powoływania rady wykonawczej. [Popr. 18]

| (18) | W celu zapewnienia skutecznego codziennego funkcjonowania Europolu dyrektor wykonawczy powinien być jego przedstawicielem prawnym i zarządcą, korzystającym z pełnej niezależności w wykonywaniu wszystkich obowiązków oraz zapewniającym wykonywanie przez Europol zadań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności dyrektor wykonawczy powinien być odpowiedzialny za przygotowanie dokumentów budżetowych i dokumentów z zakresu planowania przedkładanych do decyzji zarządu, wdrażających roczny i wieloletni program prac Europolu, oraz innych dokumentów z zakresu planowania. |
| --- | --- |

(18)

W celu zapewnienia skutecznego codziennego funkcjonowania Europolu dyrektor wykonawczy powinien być jego przedstawicielem prawnym i zarządcą, korzystającym z pełnej niezależności w wykonywaniu wszystkich obowiązków oraz zapewniającym wykonywanie przez Europol zadań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności dyrektor wykonawczy powinien być odpowiedzialny za przygotowanie dokumentów budżetowych i dokumentów z zakresu planowania przedkładanych do decyzji zarządu, wdrażających roczny i wieloletni program prac Europolu, oraz innych dokumentów z zakresu planowania.

| (19) | Aby Europol mógł zapobiegać przestępstwom wchodzącym w zakres jego celów oraz zwalczać te przestępstwa, konieczne jest, by posiadał możliwie jak najpełniejsze i najbardziej aktualne informacje. Dlatego też Europol powinien mieć możliwość przetwarzania danych przekazywanych mu przez państwa członkowskie, państwa trzecie, organizacje międzynarodowe i organy Unii, jak również pochodzących z publicznie dostępnych źródeł,
  o ile Europol może być uznany za uprawnionego odbiorcę tych danych,
  aby lepiej zrozumieć zjawiska przestępcze i tendencje przestępczości, móc gromadzić informacje na temat sieci przestępczych i wykrywać powiązania między różnymi przestępstwami. [Popr. 19] |
| --- | --- |

(19)

Aby Europol mógł zapobiegać przestępstwom wchodzącym w zakres jego celów oraz zwalczać te przestępstwa, konieczne jest, by posiadał możliwie jak najpełniejsze i najbardziej aktualne informacje. Dlatego też Europol powinien mieć możliwość przetwarzania danych przekazywanych mu przez państwa członkowskie, państwa trzecie, organizacje międzynarodowe i organy Unii, jak również pochodzących z publicznie dostępnych źródeł,
  o ile Europol może być uznany za uprawnionego odbiorcę tych danych,
  aby lepiej zrozumieć zjawiska przestępcze i tendencje przestępczości, móc gromadzić informacje na temat sieci przestępczych i wykrywać powiązania między różnymi przestępstwami. [Popr. 19]

| (20) | Aby zwiększyć skuteczność Europolu w zakresie przedstawiania dokładnych analiz przestępstw organom ścigania państw członkowskich, powinien on wykorzystywać nowe technologie do przetwarzania danych. Europol powinien mieć możliwość szybkiego wykrywania powiązań między prowadzonymi dochodzeniami i między wspólnymi trybami funkcjonowania różnych grup przestępczych, sprawdzania krzyżówek danych oraz uzyskiwania wyraźnego obrazu tendencji, przy jednoczesnym zachowaniu

  zagwarantowaniu
  wysokiego poziomu ochrony danych osobowych w odniesieniu do osób fizycznych. W związku z tym nie należy z góry określać baz danych, z których ma korzystać Europol, ale umożliwić mu wybór najbardziej efektywnej struktury informatycznej. Aby zapewnić wysoki poziom ochrony danych, należy określić cel procesów przetwarzania i praw dostępu oraz szczególne dodatkowe zabezpieczenia.
  Przy przetwarzaniu danych osobowych konieczne jest stosowanie się do zasady celowości oraz zasady proporcjonalności. [Popr. 20] |
| --- | --- |

(20)

Aby zwiększyć skuteczność Europolu w zakresie przedstawiania dokładnych analiz przestępstw organom ścigania państw członkowskich, powinien on wykorzystywać nowe technologie do przetwarzania danych. Europol powinien mieć możliwość szybkiego wykrywania powiązań między prowadzonymi dochodzeniami i między wspólnymi trybami funkcjonowania różnych grup przestępczych, sprawdzania krzyżówek danych oraz uzyskiwania wyraźnego obrazu tendencji, przy jednoczesnym zachowaniu

  zagwarantowaniu
  wysokiego poziomu ochrony danych osobowych w odniesieniu do osób fizycznych. W związku z tym nie należy z góry określać baz danych, z których ma korzystać Europol, ale umożliwić mu wybór najbardziej efektywnej struktury informatycznej. Aby zapewnić wysoki poziom ochrony danych, należy określić cel procesów przetwarzania i praw dostępu oraz szczególne dodatkowe zabezpieczenia.
  Przy przetwarzaniu danych osobowych konieczne jest stosowanie się do zasady celowości oraz zasady proporcjonalności. [Popr. 20]

| (21) | W celu poszanowania własności danych i ochrony informacji państwa członkowskie i organy w państwach trzecich, a także organizacje międzynarodowe powinny mieć możliwość określenia celów, dla których Europol mógłby przetwarzać przekazywane przez nie dane, oraz ograniczenia praw dostępu.
  Ograniczenie celów przyczynia się do przejrzystości, pewności prawa oraz przewidywalności i jest szczególnie ważne w zakresie współpracy policyjnej, kiedy osoby, których dane dotyczą, przeważnie nie mają świadomości, że ich dane osobowe są zbierane i przetwarzane, a także kiedy wykorzystanie danych osobowych może istotnie wpływać na życie i wolność jednostek. [Popr. 21] |
| --- | --- |

(21)

W celu poszanowania własności danych i ochrony informacji państwa członkowskie i organy w państwach trzecich, a także organizacje międzynarodowe powinny mieć możliwość określenia celów, dla których Europol mógłby przetwarzać przekazywane przez nie dane, oraz ograniczenia praw dostępu.
  Ograniczenie celów przyczynia się do przejrzystości, pewności prawa oraz przewidywalności i jest szczególnie ważne w zakresie współpracy policyjnej, kiedy osoby, których dane dotyczą, przeważnie nie mają świadomości, że ich dane osobowe są zbierane i przetwarzane, a także kiedy wykorzystanie danych osobowych może istotnie wpływać na życie i wolność jednostek. [Popr. 21]

| (22) | Aby zagwarantować, że dostęp do danych mają tylko osoby, którym dostęp do tych danych jest niezbędny do wykonywania swoich zadań, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące różnych stopni prawa dostępu do danych przetwarzanych przez Europol. Przedmiotowe przepisy powinny pozostać bez uszczerbku dla ograniczeń w dostępie nałożonych przez podmioty przekazujące dane, podobnie jak należy przestrzegać zasady własności danych. W celu zwiększenia skuteczności zapobiegania przestępczości wchodzącej w zakres celów Europolu i jej zwalczania Europol powinien powiadamiać państwa członkowskie o informacjach, które ich dotyczą. |
| --- | --- |

(22)

Aby zagwarantować, że dostęp do danych mają tylko osoby, którym dostęp do tych danych jest niezbędny do wykonywania swoich zadań, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące różnych stopni prawa dostępu do danych przetwarzanych przez Europol. Przedmiotowe przepisy powinny pozostać bez uszczerbku dla ograniczeń w dostępie nałożonych przez podmioty przekazujące dane, podobnie jak należy przestrzegać zasady własności danych. W celu zwiększenia skuteczności zapobiegania przestępczości wchodzącej w zakres celów Europolu i jej zwalczania Europol powinien powiadamiać państwa członkowskie o informacjach, które ich dotyczą.

| (23) | Aby rozszerzyć współpracę operacyjną między agencjami, a w szczególności aby stworzyć powiązania między danymi już będącymi w posiadaniu różnych agencji, Europol powinien umożliwić Eurojustowi i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) dostęp do posiadanych przez siebie danych oraz wyszukiwanie na ich podstawie
  , zgodnie z odpowiednimi zabezpieczeniami
  . [Popr. 22] |
| --- | --- |

(23)

Aby rozszerzyć współpracę operacyjną między agencjami, a w szczególności aby stworzyć powiązania między danymi już będącymi w posiadaniu różnych agencji, Europol powinien umożliwić Eurojustowi i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) dostęp do posiadanych przez siebie danych oraz wyszukiwanie na ich podstawie
  , zgodnie z odpowiednimi zabezpieczeniami
  . [Popr. 22]

| (24) | W zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań Europol powinien utrzymywać współpracę z innymi organami Unii, organami ścigania, instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich, organizacjami międzynarodowymi oraz podmiotami prywatnymi. [Popr. 23] |
| --- | --- |

(24)

W zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań Europol powinien utrzymywać współpracę z innymi organami Unii, organami ścigania, instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich, organizacjami międzynarodowymi oraz podmiotami prywatnymi. [Popr. 23]

| (25) | Aby zapewnić skuteczność operacyjną, Europol powinien mieć możliwość wymiany wszystkich informacji, z wyjątkiem danych osobowych, z innymi organami Unii, organami ścigania oraz instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie koniecznym do wykonywania swoich zadań. Ponieważ spółki, przedsiębiorstwa, stowarzyszenia przedsiębiorców, organizacje pozarządowe i inne podmioty prywatne dysponują wiedzą fachową i posiadają dane mające bezpośrednie znaczenie dla zapobiegania poważnej przestępczości i terroryzmowi oraz zwalczania tych zjawisk, Europol powinien mieć również możliwość wymiany takich danych z podmiotami prywatnymi. W celu zapobiegania cyberprzestępczości, w odniesieniu do incydentów zagrażających bezpieczeństwa sieci i informacji, oraz zwalczania jej, na podstawie dyrektywy [tytuł przyjętej dyrektywy] Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zapewnienie wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w obrębie Unii (*1), Europol powinien prowadzić współpracę i wymianę informacji, z wyjątkiem danych osobowych, z krajowymi organami właściwymi w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informacyjnych. [Popr. 24] |
| --- | --- |

(25)

Aby zapewnić skuteczność operacyjną, Europol powinien mieć możliwość wymiany wszystkich informacji, z wyjątkiem danych osobowych, z innymi organami Unii, organami ścigania oraz instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie koniecznym do wykonywania swoich zadań. Ponieważ spółki, przedsiębiorstwa, stowarzyszenia przedsiębiorców, organizacje pozarządowe i inne podmioty prywatne dysponują wiedzą fachową i posiadają dane mające bezpośrednie znaczenie dla zapobiegania poważnej przestępczości i terroryzmowi oraz zwalczania tych zjawisk, Europol powinien mieć również możliwość wymiany takich danych z podmiotami prywatnymi. W celu zapobiegania cyberprzestępczości, w odniesieniu do incydentów zagrażających bezpieczeństwa sieci i informacji, oraz zwalczania jej, na podstawie dyrektywy [tytuł przyjętej dyrektywy] Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zapewnienie wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w obrębie Unii (*1), Europol powinien prowadzić współpracę i wymianę informacji, z wyjątkiem danych osobowych, z krajowymi organami właściwymi w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informacyjnych. [Popr. 24]

| (26) | Europol powinien mieć możliwość wymiany danych osobowych z innymi organami Unii w zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań.
  Europejski Inspektor Ochrony Danych popiera postulat, by ograniczyć tę wymianę informacji do osób, które podejrzewa się o popełnienie przestępstw podlegających kompetencjom Europolu, lub co do których istnieje obawa, że mogą je popełnić. [Popr. 25] |
| --- | --- |

(26)

Europol powinien mieć możliwość wymiany danych osobowych z innymi organami Unii w zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań.
  Europejski Inspektor Ochrony Danych popiera postulat, by ograniczyć tę wymianę informacji do osób, które podejrzewa się o popełnienie przestępstw podlegających kompetencjom Europolu, lub co do których istnieje obawa, że mogą je popełnić. [Popr. 25]

| (27) | Powiązania poważnej przestępczości i terroryzmu często sięgają poza terytorium UE. W związku z tym w zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań Europol powinien mieć możliwość wymiany danych osobowych z organami ścigania państw trzecich i z organizacjami międzynarodowymi takimi jak Interpol.
  W przypadku wymiany danych osobowych z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi niezbędne jest zachowanie odpowiedniej równowagi między koniecznością efektywnego ścigania przestępstw a ochroną danych osobowych. [Popr. 26] |
| --- | --- |

(27)

Powiązania poważnej przestępczości i terroryzmu często sięgają poza terytorium UE. W związku z tym w zakresie koniecznym do realizacji swoich zadań Europol powinien mieć możliwość wymiany danych osobowych z organami ścigania państw trzecich i z organizacjami międzynarodowymi takimi jak Interpol.
  W przypadku wymiany danych osobowych z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi niezbędne jest zachowanie odpowiedniej równowagi między koniecznością efektywnego ścigania przestępstw a ochroną danych osobowych. [Popr. 26]

| (28) | Europol powinien mieć możliwość przekazywania danych osobowych organowi państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej na podstawie decyzji Komisji uznającej, że dane państwo lub organizacja międzynarodowa zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych, lub – w przypadku braku decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony – umowy międzynarodowej zawartej przez Unię na podstawie art. 218 TFUE bądź umowy o współpracy zawartej między Europolem a danym państwem trzecim przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. W myśl art. 9 protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu skutki prawne przedmiotowych umów należy utrzymać do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych umów w zastosowaniu Traktatu. |
| --- | --- |

(28)

Europol powinien mieć możliwość przekazywania danych osobowych organowi państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej na podstawie decyzji Komisji uznającej, że dane państwo lub organizacja międzynarodowa zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych, lub – w przypadku braku decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony – umowy międzynarodowej zawartej przez Unię na podstawie art. 218 TFUE bądź umowy o współpracy zawartej między Europolem a danym państwem trzecim przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. W myśl art. 9 protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu skutki prawne przedmiotowych umów należy utrzymać do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych umów w zastosowaniu Traktatu.

| (29) | Jeśli podstawą do przekazywania danych osobowych nie może być decyzja stwierdzająca odpowiedni poziom ochrony wydana przez Komisję, umowa międzynarodowa zawarta przez Unię bądź obowiązująca umowa o współpracy, zarząd i Europejski Inspektor Ochrony Danych powinni mieć prawo zatwierdzenia transferu lub zestawu transferów danych, pod warunkiem że zapewnione zostaną odpowiednie zabezpieczenia. Jeżeli żaden z powyższych warunków nie ma zastosowania, w wyjątkowych sytuacjach dyrektor wykonawczy powinien mieć prawo zatwierdzania przekazywania danych w poszczególnych przypadkach, jeżeli jest to konieczne do ochrony istotnych interesów danego państwa członkowskiego, dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu związanemu z przestępczością lub terroryzmem, jeżeli przekazanie jest konieczne z innych powodów lub wymagane prawnie z uwagi na istotne względy publiczne, jeżeli zgodziła się na to osoba, której dane dotyczą, lub jeżeli w grę wchodzą ważne interesy osoby, której dane dotyczą. |
| --- | --- |

(29)

Jeśli podstawą do przekazywania danych osobowych nie może być decyzja stwierdzająca odpowiedni poziom ochrony wydana przez Komisję, umowa międzynarodowa zawarta przez Unię bądź obowiązująca umowa o współpracy, zarząd i Europejski Inspektor Ochrony Danych powinni mieć prawo zatwierdzenia transferu lub zestawu transferów danych, pod warunkiem że zapewnione zostaną odpowiednie zabezpieczenia. Jeżeli żaden z powyższych warunków nie ma zastosowania, w wyjątkowych sytuacjach dyrektor wykonawczy powinien mieć prawo zatwierdzania przekazywania danych w poszczególnych przypadkach, jeżeli jest to konieczne do ochrony istotnych interesów danego państwa członkowskiego, dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu związanemu z przestępczością lub terroryzmem, jeżeli przekazanie jest konieczne z innych powodów lub wymagane prawnie z uwagi na istotne względy publiczne, jeżeli zgodziła się na to osoba, której dane dotyczą, lub jeżeli w grę wchodzą ważne interesy osoby, której dane dotyczą.

| (30) | Europol powinien mieć możliwość przetwarzania danych osobowych pochodzących od podmiotów prywatnych i osób prywatnych tylko, jeżeli zostały mu one przekazane przez jednostkę krajową Europolu danego państwa członkowskiego zgodnie z jego prawem krajowym lub przez punkt kontaktowy w państwie trzecim, z którym nawiązano współpracę poprzez umowę o współpracy zawartą zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przez wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, lub przez organ państwa trzeciego bądź organizację międzynarodową, z którymi Unia zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE. |
| --- | --- |

(30)

Europol powinien mieć możliwość przetwarzania danych osobowych pochodzących od podmiotów prywatnych i osób prywatnych tylko, jeżeli zostały mu one przekazane przez jednostkę krajową Europolu danego państwa członkowskiego zgodnie z jego prawem krajowym lub przez punkt kontaktowy w państwie trzecim, z którym nawiązano współpracę poprzez umowę o współpracy zawartą zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przez wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, lub przez organ państwa trzeciego bądź organizację międzynarodową, z którymi Unia zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE.

| (31) | Wszelkie informacje, które wyraźnie zostały otrzymane przez państwo trzecie lub organizację międzynarodową z naruszeniem praw człowieka, nie są przetwarzane. [Popr. 27] |
| --- | --- |

(31)

Wszelkie informacje, które wyraźnie zostały otrzymane przez państwo trzecie lub organizację międzynarodową z naruszeniem praw człowieka, nie są przetwarzane. [Popr. 27]

| (32) | Przepisy dotyczące ochrony danych w Europolu należy wzmocnić i dostosować do innych właściwych instrumentów ochrony danych mających zastosowanie do przetwarzania danych osobowych w ramach współpracy policyjnej w Unii w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony jednostek odnośnie do przetwarzania danych osobowych. Chociaż decyzja 2009/371/WSiSW zapewnia solidny system ochrony danych dla Europolu, należy nad nim dalej pracować,
  aby
  dostosować Europol do wymogów traktatu lizbońskiego, odzwierciedlić rosnącą rolę Europolu, poprawić prawa osób, których dane dotyczą, i dalej umacniać zaufanie między państwami członkowskimi a Europolem, co jest konieczne dla pomyślnej wymiany informacji.
  Aby zapewnić wysoki poziom ochrony osób w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, należy wzmocnić zasady Europolu w zakresie ochrony danych i oprzeć się na zasadach stanowiących podstawę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (6)
  . Jako że w deklaracji 21 załączonej

  lub instrumentu zastępującego rozporządzenie (WE) nr 45/2001, a także na innych zasadach ochrony danych, włączając zasadę odpowiedzialności, ocenę skutków w zakresie ochrony danych, ochronę danych w fazie projektowania oraz ochronę danych domyślną, a także informowanie o naruszeniach związanych z ochroną danych
  .
  Niezwłocznie po przyjęciu w instytucjach i organach UE nowych ram w zakresie ochrony danych powinny mieć one zastosowanie
  do
  Europolu.




  Zgodnie z deklaracją 21 załączoną do
  Traktatu uznaje się , specyficzny charakter przetwarzania danych osobowych w kontekście egzekwowania prawa, przepisy obowiązujące Europol w zakresie

  powoduje
  ,
  że niezbędne jest stworzenie dla Europolu konkretnych zasad dotyczących
  ochrony danych powinny być autonomiczne i dostosowane

  osobowych i swobodnego przepływu takich danych w oparciu o art. 16 TFUE i dostosowanie
  do innych stosownych instrumentów ochrony danych mających zastosowanie w obszarze współpracy policyjnej w Unii, w szczególności konwencji nr 108 (7) i 
  jej dodatkowego protokołu z dnia 8 listopada 2001 r., a także
  rekomendacji nr R(87) Rady Europy (8) oraz
  solidnego systemu ochrony danych ustanowionego w
  decyzji ramowej Rady 2008/977/WSiSW w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (9) [do zastąpienia stosowną dyrektywą obowiązującą w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia].
  Najważniejszym elementem ochrony danych jest przejrzystość, gdyż pozwala ona na wykonywanie innych zasad i praw dotyczących ochrony danych. W celu zwiększenia przejrzystości Europol powinien posługiwać się przejrzystymi politykami ochrony danych, które powinny być łatwo i szeroko dostępne, nakreślając jasnym i prostym językiem w przystępnej formie przepisy dotyczące przetwarzania danych osobowych oraz środków umożliwiających korzystanie z praw osobom, których dane dotyczą, a także powinien publikować listę umów międzynarodowych i umów o współpracy, które zawarł z państwami trzecimi, organami Unii i organizacjami międzynarodowymi. [Popr. 28] |
| --- | --- |

(32)

Przepisy dotyczące ochrony danych w Europolu należy wzmocnić i dostosować do innych właściwych instrumentów ochrony danych mających zastosowanie do przetwarzania danych osobowych w ramach współpracy policyjnej w Unii w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony jednostek odnośnie do przetwarzania danych osobowych. Chociaż decyzja 2009/371/WSiSW zapewnia solidny system ochrony danych dla Europolu, należy nad nim dalej pracować,
  aby
  dostosować Europol do wymogów traktatu lizbońskiego, odzwierciedlić rosnącą rolę Europolu, poprawić prawa osób, których dane dotyczą, i dalej umacniać zaufanie między państwami członkowskimi a Europolem, co jest konieczne dla pomyślnej wymiany informacji.
  Aby zapewnić wysoki poziom ochrony osób w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, należy wzmocnić zasady Europolu w zakresie ochrony danych i oprzeć się na zasadach stanowiących podstawę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (6)
  . Jako że w deklaracji 21 załączonej

  lub instrumentu zastępującego rozporządzenie (WE) nr 45/2001, a także na innych zasadach ochrony danych, włączając zasadę odpowiedzialności, ocenę skutków w zakresie ochrony danych, ochronę danych w fazie projektowania oraz ochronę danych domyślną, a także informowanie o naruszeniach związanych z ochroną danych
  .
  Niezwłocznie po przyjęciu w instytucjach i organach UE nowych ram w zakresie ochrony danych powinny mieć one zastosowanie
  do
  Europolu.

Zgodnie z deklaracją 21 załączoną do
  Traktatu uznaje się , specyficzny charakter przetwarzania danych osobowych w kontekście egzekwowania prawa, przepisy obowiązujące Europol w zakresie

  powoduje
  ,
  że niezbędne jest stworzenie dla Europolu konkretnych zasad dotyczących
  ochrony danych powinny być autonomiczne i dostosowane

  osobowych i swobodnego przepływu takich danych w oparciu o art. 16 TFUE i dostosowanie
  do innych stosownych instrumentów ochrony danych mających zastosowanie w obszarze współpracy policyjnej w Unii, w szczególności konwencji nr 108 (7) i 
  jej dodatkowego protokołu z dnia 8 listopada 2001 r., a także
  rekomendacji nr R(87) Rady Europy (8) oraz
  solidnego systemu ochrony danych ustanowionego w
  decyzji ramowej Rady 2008/977/WSiSW w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (9) [do zastąpienia stosowną dyrektywą obowiązującą w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia].
  Najważniejszym elementem ochrony danych jest przejrzystość, gdyż pozwala ona na wykonywanie innych zasad i praw dotyczących ochrony danych. W celu zwiększenia przejrzystości Europol powinien posługiwać się przejrzystymi politykami ochrony danych, które powinny być łatwo i szeroko dostępne, nakreślając jasnym i prostym językiem w przystępnej formie przepisy dotyczące przetwarzania danych osobowych oraz środków umożliwiających korzystanie z praw osobom, których dane dotyczą, a także powinien publikować listę umów międzynarodowych i umów o współpracy, które zawarł z państwami trzecimi, organami Unii i organizacjami międzynarodowymi. [Popr. 28]

| (33) | Na tyle, na ile to możliwe,

  Dane osobowe
  należy rozróżniać dane osobowe ze względu na stopień ich dokładności i wiarygodności. Fakty należy rozróżnić od osobistych osądów w celu zagwarantowania zarówno ochrony osób fizycznych, jak i jakości oraz wiarygodności informacji przetwarzanych przez Europol. [Popr. 29] |
| --- | --- |

(33)

Na tyle, na ile to możliwe,

  Dane osobowe
  należy rozróżniać dane osobowe ze względu na stopień ich dokładności i wiarygodności. Fakty należy rozróżnić od osobistych osądów w celu zagwarantowania zarówno ochrony osób fizycznych, jak i jakości oraz wiarygodności informacji przetwarzanych przez Europol. [Popr. 29]

| (33a) | Z uwagi na swój wyjątkowy charakter agencja powinna podlegać odrębnym, szczególnym regulacjom, które jednocześnie zapewniałyby ochronę danych na poziomie w żadnym przypadku nie niższym niż ten, który zapewniają ogólne regulacje mające zastosowanie do Unii i jej agencji. W związku z tym zmiany wprowadzane do przepisów ogólnych dotyczących ochrony danych osobowych powinny jak najszybciej mieć zastosowanie do Europolu i nie później niż dwa lata od chwili wejścia w życie nowych przepisów ogólnych; wspomniane dostosowanie przepisów obejmujące szczególne regulacje Europolu i swoiste przepisy UE w dziedzinie ochrony danych powinno mieć miejsce przed upływem dwóch lat od chwili przyjęcia wszelkich właściwych regulacji. [Popr. 30] |
| --- | --- |

(33a)

Z uwagi na swój wyjątkowy charakter agencja powinna podlegać odrębnym, szczególnym regulacjom, które jednocześnie zapewniałyby ochronę danych na poziomie w żadnym przypadku nie niższym niż ten, który zapewniają ogólne regulacje mające zastosowanie do Unii i jej agencji. W związku z tym zmiany wprowadzane do przepisów ogólnych dotyczących ochrony danych osobowych powinny jak najszybciej mieć zastosowanie do Europolu i nie później niż dwa lata od chwili wejścia w życie nowych przepisów ogólnych; wspomniane dostosowanie przepisów obejmujące szczególne regulacje Europolu i swoiste przepisy UE w dziedzinie ochrony danych powinno mieć miejsce przed upływem dwóch lat od chwili przyjęcia wszelkich właściwych regulacji. [Popr. 30]

| (34) | Dane osobowe odnoszące się do różnych kategorii osób, których dane dotyczą, przetwarza się w obszarze współpracy policyjnej. Europol powinien jak najwyraźniej rozróżniać dane osobowe odnoszące się do różnych kategorii osób, których dane dotyczą. Dane osobowe takich osób, jak ofiary, świadkowie, osoby posiadające istotne informacje, oraz dane osobowe nieletnich powinny być szczególnie chronione. Europol nie powinien zatem przetwarzać takich danych, chyba że jest to niezbędne dla zapobiegania przestępczości wchodzącego w zakres celów Europolu i zwalczania jej, oraz gdy dane takie uzupełniają inne dane osobowe już przetwarzane przez Europol. |
| --- | --- |

(34)

Dane osobowe odnoszące się do różnych kategorii osób, których dane dotyczą, przetwarza się w obszarze współpracy policyjnej. Europol powinien jak najwyraźniej rozróżniać dane osobowe odnoszące się do różnych kategorii osób, których dane dotyczą. Dane osobowe takich osób, jak ofiary, świadkowie, osoby posiadające istotne informacje, oraz dane osobowe nieletnich powinny być szczególnie chronione. Europol nie powinien zatem przetwarzać takich danych, chyba że jest to niezbędne dla zapobiegania przestępczości wchodzącego w zakres celów Europolu i zwalczania jej, oraz gdy dane takie uzupełniają inne dane osobowe już przetwarzane przez Europol.

| (35) | W świetle praw podstawowych dotyczących ochrony danych osobowych Europol nie powinien przechowywać danych osobowych dłużej, niż jest to konieczne do wykonywania jego zadań.
  Potrzebę dalszego przechowywania należy rozważyć najpóźniej trzy lata od wprowadzenia danych. [Popr. 32] |
| --- | --- |

(35)

W świetle praw podstawowych dotyczących ochrony danych osobowych Europol nie powinien przechowywać danych osobowych dłużej, niż jest to konieczne do wykonywania jego zadań.
  Potrzebę dalszego przechowywania należy rozważyć najpóźniej trzy lata od wprowadzenia danych. [Popr. 32]

| (36) | W

  Europol ma obowiązek podejmować wszelkie niezbędne działania mające na
  celu zagwarantowania

  zagwarantowanie
  bezpieczeństwa danych osobowych Europol powinien wprowadzić odpowiednie środki techniczne i organizacyjne. [Popr. 33] |
| --- | --- |

(36)

W

  Europol ma obowiązek podejmować wszelkie niezbędne działania mające na
  celu zagwarantowania

  zagwarantowanie
  bezpieczeństwa danych osobowych Europol powinien wprowadzić odpowiednie środki techniczne i organizacyjne. [Popr. 33]

| (37) | Każda osoba powinna mieć prawo dostępu do danych osobowych, które jej dotyczą, sprostowania niedokładnych danych, które jej dotyczą, oraz usuwania lub blokowania takich danych, jeżeli dane te nie są już potrzebne. Prawa osoby, której dane dotyczą, i ich wykonanie nie powinny mieć wpływu na obowiązki nałożone na Europol i powinny podlegać ograniczeniom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu. [Popr. 34] |
| --- | --- |

(37)

Każda osoba powinna mieć prawo dostępu do danych osobowych, które jej dotyczą, sprostowania niedokładnych danych, które jej dotyczą, oraz usuwania lub blokowania takich danych, jeżeli dane te nie są już potrzebne. Prawa osoby, której dane dotyczą, i ich wykonanie nie powinny mieć wpływu na obowiązki nałożone na Europol i powinny podlegać ograniczeniom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu. [Popr. 34]

| (38) | Niniejsze rozporządzenie musi nakładać jednoznaczny obowiązek ochrony praw i swobód osób, których dane dotyczą. W szczególności państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za dokładność i aktualizację danych przekazywanych przez nie do Europolu oraz zgodność procesu przekazania danych z prawem. Europol powinien być odpowiedzialny za dokładność i aktualizację danych dostarczanych przez inne podmioty przekazujące dane. Europol powinien również

  ma ponadto obowiązek
  dopilnować, aby dane były przetwarzane uczciwie i zgodnie z prawem, gromadzone i przetwarzane w konkretnym celu, prawidłowe, stosowne, proporcjonalne w stosunku do celów, dla których są przetwarzane, oraz przechowywane przez czas nie dłuższy, niż jest to konieczne do tych celów. [Popr. 35] |
| --- | --- |

(38)

Niniejsze rozporządzenie musi nakładać jednoznaczny obowiązek ochrony praw i swobód osób, których dane dotyczą. W szczególności państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za dokładność i aktualizację danych przekazywanych przez nie do Europolu oraz zgodność procesu przekazania danych z prawem. Europol powinien być odpowiedzialny za dokładność i aktualizację danych dostarczanych przez inne podmioty przekazujące dane. Europol powinien również

  ma ponadto obowiązek
  dopilnować, aby dane były przetwarzane uczciwie i zgodnie z prawem, gromadzone i przetwarzane w konkretnym celu, prawidłowe, stosowne, proporcjonalne w stosunku do celów, dla których są przetwarzane, oraz przechowywane przez czas nie dłuższy, niż jest to konieczne do tych celów. [Popr. 35]

| (39) | W celu weryfikacji zgodności przetwarzania danych z prawem, samodzielnego monitorowania i zapewniania odpowiedniej integralności i bezpieczeństwa danych Europol powinien prowadzić ewidencję gromadzenia, przekształcania, dostępu, ujawniania, łączenia lub usuwania danych osobowych. Europol powinien być

  jest
  zobowiązany do współpracy z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych oraz do udostępniania mu na żądanie rejestrów lub dokumentacji, tak by mogły one być wykorzystywane do monitorowania operacji przetwarzania. [Popr. 36] |
| --- | --- |

(39)

W celu weryfikacji zgodności przetwarzania danych z prawem, samodzielnego monitorowania i zapewniania odpowiedniej integralności i bezpieczeństwa danych Europol powinien prowadzić ewidencję gromadzenia, przekształcania, dostępu, ujawniania, łączenia lub usuwania danych osobowych. Europol powinien być

  jest
  zobowiązany do współpracy z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych oraz do udostępniania mu na żądanie rejestrów lub dokumentacji, tak by mogły one być wykorzystywane do monitorowania operacji przetwarzania. [Popr. 36]

| (40) | Europol powinien wyznaczyć inspektora ochrony danych, który będzie go wspierał w monitorowaniu zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia. Inspektor ochrony danych powinien mieć warunki do wykonywania swoich obowiązków i zadań niezależnie i skutecznie.
  Inspektora ochrony danych należy wyposażyć we wszelkie środki niezbędne do realizacji jego zadań. [Popr. 37] |
| --- | --- |

(40)

Europol powinien wyznaczyć inspektora ochrony danych, który będzie go wspierał w monitorowaniu zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia. Inspektor ochrony danych powinien mieć warunki do wykonywania swoich obowiązków i zadań niezależnie i skutecznie.
  Inspektora ochrony danych należy wyposażyć we wszelkie środki niezbędne do realizacji jego zadań. [Popr. 37]

| (41) | Niezbędna jest niezależna, posiadająca wystarczające kompetencje, przejrzysta, ponosząca odpowiedzialność i skuteczna struktura nadzoru ochrony indywidualnych osób w zakresie przetwarzania danych osobowych, co przewiduje art. 8 Karty praw podstawowych oraz art. 16 TFUE.
  Właściwe organy krajowe ds. nadzoru nad przetwarzaniem danych osobowych powinny monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie. Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych przez Europol pełniący swoje funkcje w sposób w pełni niezależny. [Popr. 38] |
| --- | --- |

(41)

Niezbędna jest niezależna, posiadająca wystarczające kompetencje, przejrzysta, ponosząca odpowiedzialność i skuteczna struktura nadzoru ochrony indywidualnych osób w zakresie przetwarzania danych osobowych, co przewiduje art. 8 Karty praw podstawowych oraz art. 16 TFUE.
  Właściwe organy krajowe ds. nadzoru nad przetwarzaniem danych osobowych powinny monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie. Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien monitorować zgodność z prawem przetwarzania danych przez Europol pełniący swoje funkcje w sposób w pełni niezależny. [Popr. 38]

| (42) | Europejski Inspektor Ochrony Danych oraz krajowe organy nadzorcze powinny współpracować ze sobą w konkretnych kwestiach wymagających zaangażowania na poziomie krajowym oraz w celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego rozporządzenia w całej Unii. |
| --- | --- |

(42)

Europejski Inspektor Ochrony Danych oraz krajowe organy nadzorcze powinny współpracować ze sobą w konkretnych kwestiach wymagających zaangażowania na poziomie krajowym oraz w celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego rozporządzenia w całej Unii.

| (43) | Ponieważ Europol przetwarza również nieoperacyjne dane osobowe, które nie są związane z żadnym dochodzeniem,
  takie jak dane osobowe personelu Europolu, dostawców usług lub gości,
  przetwarzanie takich danych powinno podlegać rozporządzeniu (WE) nr 45/2001. [Popr. 40] |
| --- | --- |

(43)

Ponieważ Europol przetwarza również nieoperacyjne dane osobowe, które nie są związane z żadnym dochodzeniem,
  takie jak dane osobowe personelu Europolu, dostawców usług lub gości,
  przetwarzanie takich danych powinno podlegać rozporządzeniu (WE) nr 45/2001. [Popr. 40]

| (44) | Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien rozpatrywać i badać skargi wnoszone przez osoby, których dane dotyczą. Dochodzenie na podstawie skargi powinno być prowadzone, z zastrzeżeniem kontroli sądowej
  w takim zakresie
  , w zakresie odpowiednim

  jakim jest to konieczne
  do
  całkowitego wyjaśnienia
  konkretnej sprawy. Organ nadzorczy powinien w rozsądnym terminie

  niezwłocznie
  poinformować osobę, której dane dotyczą, o postępach i wyniku skargi. [Popr. 41] |
| --- | --- |

(44)

Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien rozpatrywać i badać skargi wnoszone przez osoby, których dane dotyczą. Dochodzenie na podstawie skargi powinno być prowadzone, z zastrzeżeniem kontroli sądowej
  w takim zakresie
  , w zakresie odpowiednim

  jakim jest to konieczne
  do
  całkowitego wyjaśnienia
  konkretnej sprawy. Organ nadzorczy powinien w rozsądnym terminie

  niezwłocznie
  poinformować osobę, której dane dotyczą, o postępach i wyniku skargi. [Popr. 41]

| (45) | Każda osoba fizyczna powinna mieć prawo do środka odwoławczego od decyzji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, które jej dotyczą. |
| --- | --- |

(45)

Każda osoba fizyczna powinna mieć prawo do środka odwoławczego od decyzji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, które jej dotyczą.

| (46) | Europol powinien podlegać ogólnym zasadom dotyczącym odpowiedzialności umownej i pozaumownej mającym zastosowanie do instytucji, agencji i organów Unii, z wyjątkiem odpowiedzialności za niezgodne z prawem przetwarzanie danych. |
| --- | --- |

(46)

Europol powinien podlegać ogólnym zasadom dotyczącym odpowiedzialności umownej i pozaumownej mającym zastosowanie do instytucji, agencji i organów Unii, z wyjątkiem odpowiedzialności za niezgodne z prawem przetwarzanie danych.

| (47) | Dla osoby fizycznej, której dotyczy dana sprawa, może nie być jasne, czy szkody poniesione w wyniku niezgodnego z prawem przetwarzania danych są następstwem działań Europolu czy też państwa członkowskiego. W związku z tym Europol i państwo członkowskie, w którym miało miejsce zdarzenie, które spowodowało szkodę, powinny być odpowiedzialne wspólnie i solidarnie. |
| --- | --- |

(47)

Dla osoby fizycznej, której dotyczy dana sprawa, może nie być jasne, czy szkody poniesione w wyniku niezgodnego z prawem przetwarzania danych są następstwem działań Europolu czy też państwa członkowskiego. W związku z tym Europol i państwo członkowskie, w którym miało miejsce zdarzenie, które spowodowało szkodę, powinny być odpowiedzialne wspólnie i solidarnie.

| (48) | W celu dopilnowania

  poszanowania roli parlamentów w ramach monitorowania europejskiej przestrzeni wolności
  ,
  bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz odpowiedzialności politycznej parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego dotyczącej poszanowania i wykonywania powierzonych im uprawnień w procesie ustawodawczym niezbędne jest
  , by Europol był w pełni rozliczalną i przejrzystą organizacją międzynarodową, konieczne jest

  . W tym celu
  , w świetle art. 88 TFUE, ustanowienie procedur

  należy ustanowić procedury
  kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski wraz z parlamentami narodowymi,
  zgodnie z przepisami dotyczącymi współpracy międzyparlamentarnej określonymi w tytule II Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,
  uwzględniając potrzebę zachowania poufnego charakteru informacji operacyjnych. [Popr. 42] |
| --- | --- |

(48)

W celu dopilnowania

  poszanowania roli parlamentów w ramach monitorowania europejskiej przestrzeni wolności
  ,
  bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz odpowiedzialności politycznej parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego dotyczącej poszanowania i wykonywania powierzonych im uprawnień w procesie ustawodawczym niezbędne jest
  , by Europol był w pełni rozliczalną i przejrzystą organizacją międzynarodową, konieczne jest

  . W tym celu
  , w świetle art. 88 TFUE, ustanowienie procedur

  należy ustanowić procedury
  kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski wraz z parlamentami narodowymi,
  zgodnie z przepisami dotyczącymi współpracy międzyparlamentarnej określonymi w tytule II Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,
  uwzględniając potrzebę zachowania poufnego charakteru informacji operacyjnych. [Popr. 42]

| (49) | Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich ustanowiony rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (10) powinien mieć zastosowanie do pracowników Europolu. Europol powinien mieć możliwość zatrudniania pracowników, zaangażowanych z innych właściwych organów państw członkowskich, jako personel zatrudniony na czas określony, którego okres zatrudnienia powinien być ograniczony w celu zachowania zasady rotacji, ponieważ następująca później reintegracja pracowników w pracę ich właściwych organów ułatwia ścisłą współpracę między Europolem a właściwymi organami tych państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić możliwość powrotu pracowników zaangażowanych w Europolu jako personel zatrudniony na czas określony do krajowej służby publicznej, do której należą, po zakończeniu wspomnianej pracy w Europolu. |
| --- | --- |

(49)

Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich ustanowiony rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (10) powinien mieć zastosowanie do pracowników Europolu. Europol powinien mieć możliwość zatrudniania pracowników, zaangażowanych z innych właściwych organów państw członkowskich, jako personel zatrudniony na czas określony, którego okres zatrudnienia powinien być ograniczony w celu zachowania zasady rotacji, ponieważ następująca później reintegracja pracowników w pracę ich właściwych organów ułatwia ścisłą współpracę między Europolem a właściwymi organami tych państw członkowskich. Państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić możliwość powrotu pracowników zaangażowanych w Europolu jako personel zatrudniony na czas określony do krajowej służby publicznej, do której należą, po zakończeniu wspomnianej pracy w Europolu.

| (50) | Zważywszy na charakter zadań Europolu i rolę dyrektora wykonawczego, dyrektor wykonawczy może zostać poproszony

  dyrektora wykonawczego prosi się
  o złożenie oświadczenia i udzielenie odpowiedzi na pytania na forum właściwej komisji Parlamentu Europejskiego

  wspólnej grupy kontroli parlamentarnej
  przed jego mianowaniem, jak również przed jakimkolwiek przedłużeniem jego kadencji. Dyrektor wykonawczy powinien także przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu

  wspomnianej wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej
  i Radzie sprawozdanie roczne. Ponadto Parlament Europejski powinien mieć możliwość zwrócenia się do dyrektora wykonawczego o przedstawienie sprawozdania z realizacji powierzonych mu zadań. [Popr. 43] |
| --- | --- |

(50)

Zważywszy na charakter zadań Europolu i rolę dyrektora wykonawczego, dyrektor wykonawczy może zostać poproszony

  dyrektora wykonawczego prosi się
  o złożenie oświadczenia i udzielenie odpowiedzi na pytania na forum właściwej komisji Parlamentu Europejskiego

  wspólnej grupy kontroli parlamentarnej
  przed jego mianowaniem, jak również przed jakimkolwiek przedłużeniem jego kadencji. Dyrektor wykonawczy powinien także przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu

  wspomnianej wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej
  i Radzie sprawozdanie roczne. Ponadto Parlament Europejski powinien mieć możliwość zwrócenia się do dyrektora wykonawczego o przedstawienie sprawozdania z realizacji powierzonych mu zadań. [Popr. 43]

| (51) | W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności Europolu powinno się mu przyznać autonomiczny budżet, którego przychody pochodzą zasadniczo z wkładu z budżetu Unii. Procedura budżetowa Unii powinna mieć zastosowanie w zakresie dotyczącym wkładu Unii oraz wszelkich innych dotacji pochodzących z ogólnego budżetu Unii. Kontrolę sprawozdań finansowych powinien przeprowadzać Trybunał Obrachunkowy. |
| --- | --- |

(51)

W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności Europolu powinno się mu przyznać autonomiczny budżet, którego przychody pochodzą zasadniczo z wkładu z budżetu Unii. Procedura budżetowa Unii powinna mieć zastosowanie w zakresie dotyczącym wkładu Unii oraz wszelkich innych dotacji pochodzących z ogólnego budżetu Unii. Kontrolę sprawozdań finansowych powinien przeprowadzać Trybunał Obrachunkowy.

| (52) | Do Europolu powinno mieć zastosowanie rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (11). |
| --- | --- |

(52)

Do Europolu powinno mieć zastosowanie rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (11).

| (53) | Do Europolu powinno mieć zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (12). |
| --- | --- |

(53)

Do Europolu powinno mieć zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (12).

| (54) | Europol przetwarza dane, które wymagają szczególnej ochrony, gdyż obejmują informacje niejawne UE oraz szczególnie chronione informacje jawne. Europol powinien zatem ustanowić zasady dotyczące poufności i przetwarzania takich informacji, biorąc pod uwagę podstawowe zasady i minimalne standardy określone w decyzji Rady 2011/292/UE (13). |
| --- | --- |

(54)

Europol przetwarza dane, które wymagają szczególnej ochrony, gdyż obejmują informacje niejawne UE oraz szczególnie chronione informacje jawne. Europol powinien zatem ustanowić zasady dotyczące poufności i przetwarzania takich informacji, biorąc pod uwagę podstawowe zasady i minimalne standardy określone w decyzji Rady 2011/292/UE (13).

| (55) | Należy regularnie przeprowadzać ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(55)

Należy regularnie przeprowadzać ocenę stosowania niniejszego rozporządzenia.

| (56) | Niezbędne przepisy dotyczące pomieszczeń dla Europolu w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę – w Niderlandach – a także szczególne przepisy mające zastosowanie do wszystkich pracowników Europolu i członków ich rodzin powinny zostać określone w porozumieniu w sprawie siedziby. Ponadto przyjmujące państwo członkowskie powinno zapewnić najlepsze możliwe warunki w celu zagwarantowania właściwego funkcjonowania Europolu, w tym pod względem edukacji dzieci i transportu, aby mógł on przyciągnąć zasoby ludzkie wysokiej jakości z jak największego obszaru geograficznego.
  [Popr. 44] |
| --- | --- |

(56)

Niezbędne przepisy dotyczące pomieszczeń dla Europolu w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę – w Niderlandach – a także szczególne przepisy mające zastosowanie do wszystkich pracowników Europolu i członków ich rodzin powinny zostać określone w porozumieniu w sprawie siedziby. Ponadto przyjmujące państwo członkowskie powinno zapewnić najlepsze możliwe warunki w celu zagwarantowania właściwego funkcjonowania Europolu, w tym pod względem edukacji dzieci i transportu, aby mógł on przyciągnąć zasoby ludzkie wysokiej jakości z jak największego obszaru geograficznego.
  [Popr. 44]

| (57) | Europol powołany niniejszym rozporządzeniem zastępuje Europol ustanowiony na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL ustanowiony na mocy decyzji 2005/681/WSiSW i jest ich

  jego
  następcą prawnym. W związku z tym powinien on być następcą prawnym wszystkich zawartych przez nich umów, w tym umów o pracę, nabytych zobowiązań i nieruchomości. Umowy międzynarodowe zawarte przez Europol ustanowiony na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL ustanowiony na mocy decyzji 2005/681/WSiSW powinny dalej obowiązywać, z wyjątkiem porozumienia w sprawie siedziby zawartego przez CEPOL. [Popr. 45] |
| --- | --- |

(57)

Europol powołany niniejszym rozporządzeniem zastępuje Europol ustanowiony na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL ustanowiony na mocy decyzji 2005/681/WSiSW i jest ich

  jego
  następcą prawnym. W związku z tym powinien on być następcą prawnym wszystkich zawartych przez nich umów, w tym umów o pracę, nabytych zobowiązań i nieruchomości. Umowy międzynarodowe zawarte przez Europol ustanowiony na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL ustanowiony na mocy decyzji 2005/681/WSiSW powinny dalej obowiązywać, z wyjątkiem porozumienia w sprawie siedziby zawartego przez CEPOL. [Popr. 45]

| (58) | Aby Europol mógł jak najlepiej kontynuować wypełnianie zadań Europolu ustanowionego na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL-u ustanowionego na mocy decyzji 2005/681/WSiSW, powinny zostać określone środki przejściowe, w szczególności jeśli chodzi o zarząd, dyrektora wykonawczego i wyodrębnienie części budżetu Europolu na szkolenia w okresie trzech lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. [Popr. 46] |
| --- | --- |

(58)

Aby Europol mógł jak najlepiej kontynuować wypełnianie zadań Europolu ustanowionego na mocy decyzji 2009/371/WSiSW i CEPOL-u ustanowionego na mocy decyzji 2005/681/WSiSW, powinny zostać określone środki przejściowe, w szczególności jeśli chodzi o zarząd, dyrektora wykonawczego i wyodrębnienie części budżetu Europolu na szkolenia w okresie trzech lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. [Popr. 46]

| (59) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie stworzenie jednostki odpowiedzialnej za współpracę organów ścigania i szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa na poziomie Unii, nie może być w wystarczający sposób osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zakres i skutki działań, może być lepiej

  raczej
  osiągnięty na poziomie Unii, Unia może zastosować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. [Popr. 47] |
| --- | --- |

(59)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie stworzenie jednostki odpowiedzialnej za współpracę organów ścigania i szkolenia w dziedzinie egzekwowania prawa na poziomie Unii, nie może być w wystarczający sposób osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zakres i skutki działań, może być lepiej

  raczej
  osiągnięty na poziomie Unii, Unia może zastosować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. [Popr. 47]

| (60) | [Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, te państwa członkowskie notyfikowały życzenie uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia] LUB [nie naruszając art. 4 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, wymienione państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie są nim związane ani nie mają do nich zastosowania jego przepisy]. |
| --- | --- |

(60)

[Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, te państwa członkowskie notyfikowały życzenie uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia] LUB [nie naruszając art. 4 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i TFUE, wymienione państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie są nim związane ani nie mają do nich zastosowania jego przepisy].

| (61) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani nie ma ono do niej zastosowania. |
| --- | --- |

(61)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana ani nie ma ono do niej zastosowania.

| (62) | Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza prawa do ochrony danych osobowych i prawa do prywatności chronionych na podstawie art. 8 i 7 Karty oraz art. 16 TFUE, |
| --- | --- |

(62)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza prawa do ochrony danych osobowych i prawa do prywatności chronionych na podstawie art. 8 i 7 Karty oraz art. 16 TFUE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE I CELE EUROPOLU

Artykuł 1

Ustanowienie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa [Popr. 48]

1.   Niniejszym ustanawia się Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europol) w celu poprawy wzajemnej współpracy organów ścigania w Unii Europejskiej,
  oraz
  intensyfikacji i wspierania ich działań oraz prowadzenia jednolitej europejskiej polityki w zakresie ich szkoleń. [Popr. 49]

2.   Europol ustanowiony niniejszym rozporządzeniem zastępuje Europol ustanowiony decyzją 2009/371/WSiSW i CEPOL ustanowiony decyzją 2005/681/WSiSW i jest ich

  jest jego
  następcą prawnym. [Popr. 50]

2a.
     
  Europol utrzymuje kontakt z jedną jednostką krajową w każdym państwie członkowskim, utworzoną lub wyznaczoną zgodnie z art. 7. [Popr. 51]

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

| a) | „właściwe organy państw członkowskich” oznaczają wszystkie organy policyjne i inne organy ścigania

  publiczne
  istniejące w państwach członkowskich, odpowiedzialne zgodnie z 
  obowiązującym
  prawem krajowym za zapobieganie przestępstwom
  , których ściganiem zajmuje się Europol,
  i ich

  za
  zwalczanie
  takich przestępstw
  ; [Popr. 52] |
| --- | --- |

a)

„właściwe organy państw członkowskich” oznaczają wszystkie organy policyjne i inne organy ścigania

  publiczne
  istniejące w państwach członkowskich, odpowiedzialne zgodnie z 
  obowiązującym
  prawem krajowym za zapobieganie przestępstwom
  , których ściganiem zajmuje się Europol,
  i ich

  za
  zwalczanie
  takich przestępstw
  ; [Popr. 52]

| b) | „analiza” oznacza zbieranie, przetwarzanie lub wykorzystywanie danych,

  staranne badanie informacji w celu odkrycia jej specyficznego znaczenia oraz cech szczególnych
  na potrzeby działań dochodzeniowo-śledczych
  oraz wykonywanie wszystkich pozostałych zadań wymienionych w art. 4
  ; [Popr. 53] |
| --- | --- |

b)

„analiza” oznacza zbieranie, przetwarzanie lub wykorzystywanie danych,

  staranne badanie informacji w celu odkrycia jej specyficznego znaczenia oraz cech szczególnych
  na potrzeby działań dochodzeniowo-śledczych
  oraz wykonywanie wszystkich pozostałych zadań wymienionych w art. 4
  ; [Popr. 53]

| c) | „organy Unii” oznaczają instytucje, jednostki, misje, biura i agencje ustanowione TUE oraz TFUE lub na ich podstawie; |
| --- | --- |

c)

„organy Unii” oznaczają instytucje, jednostki, misje, biura i agencje ustanowione TUE oraz TFUE lub na ich podstawie;

| d) | „funkcjonariusze organów ścigania” oznaczają funkcjonariuszy policji, służb celnych i innych właściwych służb, w tym organów Unii, odpowiedzialnych za zapobieganie poważnej przestępczości, która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, terroryzmowi i formom przestępczości, która dotyczy wspólnych interesów z zakresu polityki Unii, oraz za zwalczanie tych zjawisk, a także za cywilne operacje zarządzania kryzysowego oraz międzynarodowe operacje policji w związku ze znaczącymi wydarzeniami; |
| --- | --- |

d)

„funkcjonariusze organów ścigania” oznaczają funkcjonariuszy policji, służb celnych i innych właściwych służb, w tym organów Unii, odpowiedzialnych za zapobieganie poważnej przestępczości, która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, terroryzmowi i formom przestępczości, która dotyczy wspólnych interesów z zakresu polityki Unii, oraz za zwalczanie tych zjawisk, a także za cywilne operacje zarządzania kryzysowego oraz międzynarodowe operacje policji w związku ze znaczącymi wydarzeniami;

| e) | „państwa trzecie” oznaczają państwa niebędące państwami członkowskimi Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

e)

„państwa trzecie” oznaczają państwa niebędące państwami członkowskimi Unii Europejskiej;

| f) | „organizacje międzynarodowe” oznaczają organizacje międzynarodowe i organy im podlegające będące podmiotami prawa publicznego lub inne organy powołane porozumieniem między przynajmniej dwoma państwami lub na podstawie takiego porozumienia; |
| --- | --- |

f)

„organizacje międzynarodowe” oznaczają organizacje międzynarodowe i organy im podlegające będące podmiotami prawa publicznego lub inne organy powołane porozumieniem między przynajmniej dwoma państwami lub na podstawie takiego porozumienia;

| g) | „podmioty prywatne” oznaczają jednostki i organy ustanowione na mocy przepisów państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zwłaszcza spółki i przedsiębiorstwa, stowarzyszenia przedsiębiorców, organizacje nienastawione na zysk i inne osoby prawne, które nie są objęte zakresem lit. f); |
| --- | --- |

g)

„podmioty prywatne” oznaczają jednostki i organy ustanowione na mocy przepisów państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zwłaszcza spółki i przedsiębiorstwa, stowarzyszenia przedsiębiorców, organizacje nienastawione na zysk i inne osoby prawne, które nie są objęte zakresem lit. f);

| h) | „osoby prywatne” oznaczają wszelkie osoby fizyczne; |
| --- | --- |

h)

„osoby prywatne” oznaczają wszelkie osoby fizyczne;

| i) | „dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej zwanej dalej „osobą

  („osoba
  , której dane dotyczą”); osoba możliwa do zidentyfikowania to osoba, której tożsamość można ustalić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na
  takie dane identyfikujące, jak imię i nazwisko,
  numer identyfikacyjny
  , miejsce pobytu, niepowtarzalny identyfikator,
  lub co najmniej jeden szczególny czynnik określający jej tożsamością fizyczną, fizjologiczną,
  genetyczną,
  psychiczną, ekonomiczną, kulturową czy społeczną
  lub tożsamość płciową tej osoby
  ; [Popr. 54] |
| --- | --- |

i)

„dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej zwanej dalej „osobą

  („osoba
  , której dane dotyczą”); osoba możliwa do zidentyfikowania to osoba, której tożsamość można ustalić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na
  takie dane identyfikujące, jak imię i nazwisko,
  numer identyfikacyjny
  , miejsce pobytu, niepowtarzalny identyfikator,
  lub co najmniej jeden szczególny czynnik określający jej tożsamością fizyczną, fizjologiczną,
  genetyczną,
  psychiczną, ekonomiczną, kulturową czy społeczną
  lub tożsamość płciową tej osoby
  ; [Popr. 54]

| j) | „przetwarzanie danych osobowych” zwane dalej „przetwarzaniem” oznacza każdą operację lub ciąg operacji dokonywanych na danych osobowych – także metodami automatycznej obróbki danych – takich jak gromadzenie, zapisywanie, porządkowanie, przechowywanie, dostosowywanie lub przekształcanie, odzyskiwanie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie przez przekazywanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, zestawianie lub łączenie, blokowanie, usuwanie lub niszczenie; |
| --- | --- |

j)

„przetwarzanie danych osobowych” zwane dalej „przetwarzaniem” oznacza każdą operację lub ciąg operacji dokonywanych na danych osobowych – także metodami automatycznej obróbki danych – takich jak gromadzenie, zapisywanie, porządkowanie, przechowywanie, dostosowywanie lub przekształcanie, odzyskiwanie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie przez przekazywanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, zestawianie lub łączenie, blokowanie, usuwanie lub niszczenie;

| k) | „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, agencję lub jakikolwiek inny organ, któremu ujawniane są dane, bez względu na to, czy jest osobą trzecią czy nie; za odbiorcę nie są jednak uważane organy, które mogły otrzymać dane w ramach konkretnego dochodzenia;
  [Popr. 55] |
| --- | --- |

k)

„odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, agencję lub jakikolwiek inny organ, któremu ujawniane są dane, bez względu na to, czy jest osobą trzecią czy nie; za odbiorcę nie są jednak uważane organy, które mogły otrzymać dane w ramach konkretnego dochodzenia;
  [Popr. 55]

| l) | „przekazywanie danych osobowych” oznacza przekazywanie danych osobowych, udostępnianych w sposób aktywny, pomiędzy ograniczoną liczbą zidentyfikowanych stron za wiedzą lub z zamiarem wysyłającego, aby udzielić odbiorcy dostępu do danych osobowych; |
| --- | --- |

l)

„przekazywanie danych osobowych” oznacza przekazywanie danych osobowych, udostępnianych w sposób aktywny, pomiędzy ograniczoną liczbą zidentyfikowanych stron za wiedzą lub z zamiarem wysyłającego, aby udzielić odbiorcy dostępu do danych osobowych;

| m) | „zbiór danych osobowych” zwany dalej „zbiorem” oznacza każdy uporządkowany zestaw danych osobowych, dostępnych według określonych kryteriów scentralizowanych, zdecentralizowanych bądź rozproszonych funkcjonalnie lub geograficznie; |
| --- | --- |

m)

„zbiór danych osobowych” zwany dalej „zbiorem” oznacza każdy uporządkowany zestaw danych osobowych, dostępnych według określonych kryteriów scentralizowanych, zdecentralizowanych bądź rozproszonych funkcjonalnie lub geograficznie;

| n) | „zgoda osoby, której dane dotyczą” oznacza każde dobrowolne, konkretne
  , wyraźne
  i świadome oświadczenie woli, przez jakie osoba, które danej dotyczą, wyraża
  w sposób jasny i jednoznaczny
  przyzwolenie na przetwarzanie odnoszących się do niej danych osobowych; [Popr. 56] |
| --- | --- |

n)

„zgoda osoby, której dane dotyczą” oznacza każde dobrowolne, konkretne
  , wyraźne
  i świadome oświadczenie woli, przez jakie osoba, które danej dotyczą, wyraża
  w sposób jasny i jednoznaczny
  przyzwolenie na przetwarzanie odnoszących się do niej danych osobowych; [Popr. 56]

| o) | „administracyjne dane osobowe” oznaczają wszystkie dane osobowe przetwarzane przez Europol oprócz danych przetwarzanych, aby realizować cele określone w art. 3 ust. 1 i 2. |
| --- | --- |

o)

„administracyjne dane osobowe” oznaczają wszystkie dane osobowe przetwarzane przez Europol oprócz danych przetwarzanych, aby realizować cele określone w art. 3 ust. 1 i 2.

Artykuł 3

Cele

1.   Europol wspiera i zwiększa skuteczność działań i wzajemną współpracę właściwych organów państw członkowskich w ramach zapobiegania poważnej przestępczości
  zorganizowanej
  , która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, terroryzmowi i innym formom
  poważnej
  przestępczości, która dotyczy wspólnych interesów z zakresu polityki Unii, oraz zwalczania tych zjawisk, jak wyszczególniono w załączniku 1
  oraz dotyczącej co najmniej dwóch państw członkowskich w taki sposób, że wymaga od państw członkowskich wspólnego podejścia uwzględniającego skalę, znaczenie oraz konsekwencje przestępstw
  . [Popr. 57]

2.   Europol wspiera również i zwiększa skuteczność działań i wzajemną współpracę właściwych organów państw członkowskich w ramach zapobiegania przestępstwom powiązanym z przestępstwami, o których mowa w lit. a), oraz zwalczania ich. Za przestępstwa powiązane uważa się:

| a) | przestępstwa mające służyć uzyskaniu środków do popełniania czynów, które podlegają kompetencjom Europolu; |
| --- | --- |

a)

przestępstwa mające służyć uzyskaniu środków do popełniania czynów, które podlegają kompetencjom Europolu;

| b) | przestępstwa mające ułatwić lub umożliwić popełnienie czynów, które podlegają kompetencjom Europolu; |
| --- | --- |

b)

przestępstwa mające ułatwić lub umożliwić popełnienie czynów, które podlegają kompetencjom Europolu;

| c) | przestępstwa mające na celu uniknięcie kary za czyny, które podlegają kompetencjom Europolu. |
| --- | --- |

c)

przestępstwa mające na celu uniknięcie kary za czyny, które podlegają kompetencjom Europolu.

3.   Europol wspiera, rozwija, prowadzi i koordynuje działania szkoleniowe przeznaczone dla funkcjonariuszy organów ścigania.
  [Popr. 58]

ROZDZIAŁ II

ZADANIA ZWIĄZANE ZE WSPÓŁPRACĄ W DZIEDZINIE EGZEKWOWANIA PRAWA

Artykuł 4

Zadania

1.   Europol jest agencją Unii Europejskiej, która zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wykonuje następujące zadania:

| a) | gromadzenie, przechowywanie, analizowanie i wymianę informacji; |
| --- | --- |

a)

gromadzenie, przechowywanie, analizowanie i wymianę informacji;

| b) | niezwłoczne przekazywanie
  , za pośrednictwem jednostek krajowych Europolu, o których mowa w art. 7,
  państwom członkowskim informacji ich dotyczących oraz informacji o wszelkich powiązaniach między przestępstwami; [Popr. 59] |
| --- | --- |

b)

niezwłoczne przekazywanie
  , za pośrednictwem jednostek krajowych Europolu, o których mowa w art. 7,
  państwom członkowskim informacji ich dotyczących oraz informacji o wszelkich powiązaniach między przestępstwami; [Popr. 59]

| c) | koordynowanie, organizowanie i prowadzenie działalności dochodzeniowej i operacyjnej;






  (i) | wspólnie z właściwymi organami państw członkowskich
  w dochodzeniach już rozpoczętych przez państwa członkowskie lub na wniosek o wszczęcie dochodzenia wystosowany przez Europol do państwa członkowskiego
  ; lub [Popr. 60] |
| --- | --- | --- |

c)

koordynowanie, organizowanie i prowadzenie działalności dochodzeniowej i operacyjnej;

(i)

wspólnie z właściwymi organami państw członkowskich
  w dochodzeniach już rozpoczętych przez państwa członkowskie lub na wniosek o wszczęcie dochodzenia wystosowany przez Europol do państwa członkowskiego
  ; lub [Popr. 60]

| (ii) | w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, zgodnie z art. 5, w stosownych przypadkach wraz z Eurojustem; |
| --- | --- |

(ii)

w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, zgodnie z art. 5, w stosownych przypadkach wraz z Eurojustem;

| d) | udział we wspólnych zespołach dochodzeniowo-śledczych oraz inicjatywa w zakresie ich powoływania zgodnie z art. 5; |
| --- | --- |

d)

udział we wspólnych zespołach dochodzeniowo-śledczych oraz inicjatywa w zakresie ich powoływania zgodnie z art. 5;

| e) | zapewnianie państwom członkowskim informacji i wsparcia analitycznego w związku ze znaczącymi wydarzeniami międzynarodowymi; |
| --- | --- |

e)

zapewnianie państwom członkowskim informacji i wsparcia analitycznego w związku ze znaczącymi wydarzeniami międzynarodowymi;

| f) | przygotowywanie ocen zagrożenia, analiz strategicznych i operacyjnych oraz ogólnych sprawozdań sytuacyjnych; |
| --- | --- |

f)

przygotowywanie ocen zagrożenia, analiz strategicznych i operacyjnych oraz ogólnych sprawozdań sytuacyjnych;

| g) | opracowanie, wymiana i propagowanie wiedzy specjalistycznej w zakresie metod zapobiegania przestępczości, procedur dochodzeniowo-śledczych oraz metod technicznych i kryminalistycznych, a także doradztwo państwom członkowskim; |
| --- | --- |

g)

opracowanie, wymiana i propagowanie wiedzy specjalistycznej w zakresie metod zapobiegania przestępczości, procedur dochodzeniowo-śledczych oraz metod technicznych i kryminalistycznych, a także doradztwo państwom członkowskim;

| h) | zapewnianie technicznego i finansowego wsparcia transgranicznych operacji i dochodzeń prowadzonych przez państwa członkowskie, w tym wsparcia dla

  za pośrednictwem
  wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych
  zgodnie z art. 5
  ; [Popr. 61] |
| --- | --- |

h)

zapewnianie technicznego i finansowego wsparcia transgranicznych operacji i dochodzeń prowadzonych przez państwa członkowskie, w tym wsparcia dla

  za pośrednictwem
  wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych
  zgodnie z art. 5
  ; [Popr. 61]

| i) | wsparcie, rozwój, prowadzenie, koordynowanie i wdrażanie szkoleń funkcjonariuszy organów ścigania we współpracy z siecią instytucji szkoleniowych w państwach członkowskich, jak określono w rozdziale III;
  [Popr. 62] |
| --- | --- |

i)

wsparcie, rozwój, prowadzenie, koordynowanie i wdrażanie szkoleń funkcjonariuszy organów ścigania we współpracy z siecią instytucji szkoleniowych w państwach członkowskich, jak określono w rozdziale III;
  [Popr. 62]

| j) | zapewnianie organom Unii ustanowionym na podstawie tytułu V Traktatu oraz Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) wsparcia w zakresie wywiadu kryminalnego i wsparcia analitycznego w obszarach wchodzących w zakres ich kompetencji;
  [Popr. 63] |
| --- | --- |

j)

zapewnianie organom Unii ustanowionym na podstawie tytułu V Traktatu oraz Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) wsparcia w zakresie wywiadu kryminalnego i wsparcia analitycznego w obszarach wchodzących w zakres ich kompetencji;
  [Popr. 63]

| k) | zapewnianie informacji i wsparcia strukturom zarządzania kryzysowego UE, a także misjom zarządzania kryzysowego UE ustanowionym na mocy TUE; |
| --- | --- |

k)

zapewnianie informacji i wsparcia strukturom zarządzania kryzysowego UE, a także misjom zarządzania kryzysowego UE ustanowionym na mocy TUE;

| l) | rozwijanie centrów Unii dysponujących specjalistyczną wiedzą fachową w zakresie zwalczania niektórych rodzajów przestępstw wchodzących w zakres celów Europolu, w szczególności Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością; |
| --- | --- |

l)

rozwijanie centrów Unii dysponujących specjalistyczną wiedzą fachową w zakresie zwalczania niektórych rodzajów przestępstw wchodzących w zakres celów Europolu, w szczególności Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością;

| la) | pomoc w śledztwach lub dochodzeniach prowadzonych w państwach członkowskich, a w szczególności przekazywanie jednostkom krajowym wszelkich istotnych informacji. [Popr. 64] |
| --- | --- |

la)

pomoc w śledztwach lub dochodzeniach prowadzonych w państwach członkowskich, a w szczególności przekazywanie jednostkom krajowym wszelkich istotnych informacji. [Popr. 64]

2.   Europol zapewnia analizy strategiczne i oceny zagrożenia, aby pomóc Radzie i Komisji w określaniu priorytetów strategicznych i operacyjnych Unii w zakresie zwalczania przestępczości. Europol pomaga również we wprowadzaniu w życie tych priorytetów pod kątem operacyjnym.

3.   Europol dostarcza strategicznych informacji wywiadowczych w celu wspierania sprawnego i skutecznego wykorzystywania zasobów dostępnych na poziomie krajowym i na poziomie Unii do działań operacyjnych i do wspierania takich działań.

4.   Europol pełni funkcję centralnego biura ds. zwalczania fałszowania euro zgodnie z decyzją Rady 2005/511/WSiSW (14). Europol zachęca również do koordynacji działań, jakie właściwe organy państw członkowskich podejmują w walce z fałszowaniem euro lub jakie są prowadzone w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, w stosownych przypadkach w porozumieniu z organami Unii lub organami państw trzecich.

4a.
     
  Europol nie stosuje środków przymusu. [Popr. 65]

Artykuł 5

Udział w pracach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych

1.   Europol może brać udział w działaniach wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych dotyczących przestępstw, których zwalczanie należy do celów działalności Europolu.

2.   Europol może, w zakresie ograniczonym przepisami państw członkowskich, w których prowadzą działalność wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze, wspierać wszystkie działania tych zespołów i wymieniać informacje z wszystkimi członkami tych zespołów.
  Funkcjonariusze Europolu nie biorą udziału w stosowaniu środków przymusu. [Popr. 66]

3.   W przypadku gdy Europol ma powody, by uważać, że powołanie wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego stanowiłoby wartość dodaną dla prowadzonego dochodzenia, może zaproponować państwom członkowskim, których to dotyczy, powołanie takiego zespołu i podjąć środki mające na celu pomoc tym państwom w tworzeniu przedmiotowego zespołu.

3a.
     
  Udział Europolu w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego powinien zostać ustalony przez właściwe organy państw członkowskich, które wchodzą w jego skład, i znaleźć swoje odzwierciedlenie w dokumencie, uprzednio podpisanym przez dyrektora Europolu, który w formie załącznika zostanie dodany do właściwej umowy o utworzeniu wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego. [Popr. 67]

3b.
     
  W załączniku, o którym mowa w ustępie 3a, ustala się warunki udziału funkcjonariuszy Europolu w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego, w tym przepisy dotyczące przywilejów i immunitetów tych funkcjonariuszy oraz konsekwencje wynikające z ich ewentualnego niewłaściwego postępowania. [Popr. 68]

3c.
     
  W odniesieniu do naruszeń, wskutek których mogą ucierpieć lub których mogą być sprawcami, funkcjonariusze Europolu uczestniczący w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego podlegają prawu krajowemu państwa członkowskiego, w którym działa dany wspólny zespół dochodzeniowo-śledczy, mającemu zastosowanie do członków wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego pełniących analogiczną rolę w tym państwie członkowskim. [Popr. 69]

3d.
     
  Funkcjonariusze Europolu uczestniczący w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego mogą dzielić się informacjami pochodzącymi z systemów przechowywania danych Europolu z członkami zespołu. W przypadku bezpośredniego kontaktu między podmiotami, o których mowa w art. 7, Europol informuje jednocześnie jednostki krajowe Europolu państw członkowskich, które wchodzą w skład wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego, oraz jednostki krajowe Europolu państw członkowskich, które udzieliły informacji. [Popr. 70]

3e.
     
  Informacje uzyskane przez funkcjonariusza Europolu podczas jego udziału w pracach wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego można przekazać do któregokolwiek systemu przechowywania danych Europolu, przy pomocy jednostek krajowych Europolu, za zgodą właściwego organu, który ich udzielił, i pod jego nadzorem. [Popr. 71]

4.   Europol nie stosuje środków przymusu.

Artykuł 6

Wnioski Europolu o wszczęcie dochodzeń

1.   W konkretnych sprawach, w których Europol uznaje, że należy wszcząć dochodzenie dotyczące przestępstwa, którego zwalczanie wchodzi w zakres jego celów, informuje on Eurojust. [Popr. 72]

2.   Jednocześnie Europol wnioskuje

  może wnioskować
  do jednostek krajowych zainteresowanych państw członkowskich, ustanowionych na podstawie art. 7 ust. 2, o wszczęcie, przeprowadzenie lub koordynowanie dochodzenia. [Popr. 73]

2a.
     
  W przypadku podejrzewania niebezpiecznego ataku na sieć lub system informacyjny co najmniej dwóch państw członkowskich lub organów Unii, przeprowadzonego przez państwowy lub niepaństwowy podmiot usytuowany w państwie trzecim, Europol wszczyna dochodzenie z własnej inicjatywy. [Popr. 74]

3.   Jednostki krajowe

  Państwa członkowskie z należytą uwagą rozpatrują takie wnioski i za pośrednictwem jednostek krajowych informują
  niezwłocznie informują Europol o wszczęciu dochodzenia

  , czy zostanie wszczęte dochodzenie
  . [Popr. 75]

4.   Jeżeli właściwe organy danego państwa członkowskiego odrzucą wniosek Europolu, w przeciągu miesiąca od złożenia takiego wniosku informują Europol o przyczynach odrzucenia. Przyczyny nie muszą być ujawnione, gdyby ich ujawnienie:

| a) | zaszkodziło żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego; lub |
| --- | --- |

a)

zaszkodziło żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego; lub

| b) | zagroziło powodzeniu dochodzenia w toku lub bezpieczeństwu osób. |
| --- | --- |

b)

zagroziło powodzeniu dochodzenia w toku lub bezpieczeństwu osób.

5.   Europol informuje Eurojust o decyzji właściwego organu państwa członkowskiego o wszczęciu dochodzenia lub o odmowie wszczęcia dochodzenia.

Artykuł 7

Współpraca państw członkowskich z Europolem

1.   Państwa członkowskie
  i Europol
  współpracują z Europolem przy wykonywaniu jego zadań
  Europolu
  . [Popr. 76]

2.   Każde państwo członkowskie powołuje

  ustanawia
  lub wyznacza jednostkę krajową, która jest instytucją łącznikową

  organem łącznikowym
  między Europolem a 
  wyznaczonymi
  właściwymi organami państwa członkowskiego oraz instytucjami szkoleniowymi dla funkcjonariuszy organów ścigania. Każde państwo członkowskie mianuje urzędnika na stanowisko

  wyznacza
  szefa jednostki krajowej. [Popr. 77]

3.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby ich jednostki krajowe mogły wypełniać zadania określone w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności poprzez dostęp do krajowych baz danych organów ścigania.

4.   
  Jednostka krajowa jest jedynym organem łącznikowym pomiędzy Europolem a właściwymi organami państw członkowskich. Jednakże
  Europol może bezpośrednio współpracować z właściwymi organami państw członkowskich w zakresie

  ramach
  poszczególnych dochodzeń
  prowadzonych przez te organy, pod warunkiem że ten bezpośredni kontakt stanowi wartość dodaną dla pomyślnego zakończenia dochodzenia i przebiega zgodnie z przepisami krajowymi
  . W takim przypadku Europol niezwłocznie
  z wyprzedzeniem
  informuje jednostkę krajową i przekazuje jej kopie wszelkich

  o potrzebie takiego kontaktu. Europol niezwłocznie dostarcza kopię
  informacji wymienianych w bezpośrednim kontakcie między Europolem a danymi właściwymi organami państw członkowskich

  wymienionych za pośrednictwem tych kontaktów bezpośrednich
  . [Popr. 78]

5.   W szczególności państwa członkowskie za pośrednictwem swojej jednostki krajowej lub właściwego organu państwa członkowskiego:

| a) | przekazują Europolowi
  z inicjatywy własnej
  informacje konieczne do wypełniania

  i dane niezbędne do wykonywania
  jego zadań. Obejmuje to niezwłoczne przekazywanie Europolowi

  oraz udzielają odpowiedzi na składane przez Europol wnioski o przekazanie
  informacji dotyczących obszarów przestępczości, których zwalczanie należy do priorytetów Unii. Obejmuje to również przekazywanie kopii dwustronnej lub wielostronnej wymiany informacji z innym państwem członkowskim lub państwami członkowskimi w zakresie, w jakim wymiana informacji dotyczy przestępstw, których zwalczanie należy do celów działalności Europolu

  , dostarczenie danych oraz doradztwo
  ;

  Bez uszczerbku dla odpowiedzialności państw członkowskich za utrzymanie porządku publicznego i ochronę bezpieczeństwa wewnętrznego jednostka krajowa nie jest zobowiązana w konkretnych przypadkach do dostarczania danych lub informacji, jeżeli dostarczenie ich:









  (i) | zaszkodziłoby żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego; |
| --- | --- | --- |

a)

przekazują Europolowi
  z inicjatywy własnej
  informacje konieczne do wypełniania

  i dane niezbędne do wykonywania
  jego zadań. Obejmuje to niezwłoczne przekazywanie Europolowi

  oraz udzielają odpowiedzi na składane przez Europol wnioski o przekazanie
  informacji dotyczących obszarów przestępczości, których zwalczanie należy do priorytetów Unii. Obejmuje to również przekazywanie kopii dwustronnej lub wielostronnej wymiany informacji z innym państwem członkowskim lub państwami członkowskimi w zakresie, w jakim wymiana informacji dotyczy przestępstw, których zwalczanie należy do celów działalności Europolu

  , dostarczenie danych oraz doradztwo
  ;

(i)

zaszkodziłoby żywotnym interesom bezpieczeństwa narodowego;

| (ii) | narażenie na niepowodzenie toczące się dochodzenie lub bezpieczeństwo jednostek; lub |
| --- | --- |

(ii)

narażenie na niepowodzenie toczące się dochodzenie lub bezpieczeństwo jednostek; lub

| (iii) | oznaczałoby ujawnienie informacji o organizacjach lub o konkretnych działaniach wywiadowczych związanych z bezpieczeństwem państwa. [Popr. 80] |
| --- | --- |

(iii)

oznaczałoby ujawnienie informacji o organizacjach lub o konkretnych działaniach wywiadowczych związanych z bezpieczeństwem państwa. [Popr. 80]

| b) | zapewniają skuteczną komunikację i współpracę wszystkich odpowiednich właściwych organów państw członkowskich oraz instytucji szkoleniowych dla funkcjonariuszy organów ścigania w państwach członkowskich z Europolem; [Popr. 81] |
| --- | --- |

b)

zapewniają skuteczną komunikację i współpracę wszystkich odpowiednich właściwych organów państw członkowskich oraz instytucji szkoleniowych dla funkcjonariuszy organów ścigania w państwach członkowskich z Europolem; [Popr. 81]

| c) | zwiększają świadomość na temat działań Europolu.
  [Popr. 82] |
| --- | --- |

c)

zwiększają świadomość na temat działań Europolu.
  [Popr. 82]

| ca) | zwracają się do Europolu o istotne informacje, które mogłyby ułatwić prowadzenie śledztwa lub dochodzenia przez wyznaczone właściwe organy; [Popr. 83] |
| --- | --- |

ca)

zwracają się do Europolu o istotne informacje, które mogłyby ułatwić prowadzenie śledztwa lub dochodzenia przez wyznaczone właściwe organy; [Popr. 83]

| cb) | zapewniają skuteczną komunikację i współpracę z właściwymi organami; [Popr. 84] |
| --- | --- |

cb)

zapewniają skuteczną komunikację i współpracę z właściwymi organami; [Popr. 84]

| cc) | dbają o to, by każda wymiana informacji między nimi a Europolem przebiegała zgodnie z prawem. [Popr. 85] |
| --- | --- |

cc)

dbają o to, by każda wymiana informacji między nimi a Europolem przebiegała zgodnie z prawem. [Popr. 85]

6.   Szefowie jednostek krajowych odbywają regularne spotkania, w szczególności w celu omówienia i rozwiązania problemów, które pojawiają się w kontekście współpracy operacyjnej z Europolem.

7.   Każde państwo członkowskie określa organizację i pracowników jednostki krajowej zgodnie z swoimi przepisami krajowymi.

8.   Koszty kontaktów jednostek krajowych i właściwych organów państw członkowskich z Europolem są pokrywane przez państwa członkowskie i, z wyjątkiem kosztów połączenia, nie obciążają Europolu.

9.   Państwa członkowskie zapewniają minimalny

  jak najwyższy
  poziom bezpieczeństwa wszystkich systemów wykorzystywanych do połączeń z Europolem. [Popr. 86]

10.   Co roku Europol sporządza sprawozdanie na temat ilości i jakości

  dotyczące wymiany
  informacji przekazywanych przez każde państwo członkowskie na podstawie ust. 5 lit. a) oraz na temat działalności jego jednostki krajowej. Sprawozdanie jest
  analizowane przez zarząd w celu stałego doskonalenia współpracy między Europolem a państwami członkowskimi.
  Przedmiotowe sprawozdanie roczne jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i parlamentom narodowym. [Popr. 229]

Artykuł 8

Oficerowie łącznikowi

1.   Każda jednostka krajowa wyznacza co najmniej jednego oficera łącznikowego do kontaktów z Europolem. O ile w niniejszym rozporządzeniu nie określono inaczej, oficerowie łącznikowi podlegają prawu krajowemu państwa członkowskiego, które ich wyznaczyło.

2.   Oficerowie łącznikowi pełnią w Europolu funkcję krajowego punktu kontaktowego przy Europolu i otrzymują instrukcje od jednostek krajowych Europolu zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, które ich wyznaczyło, i zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do administracji Europolu.

3.   Oficerowie łącznikowi pomagają w prowadzeniu wymiany informacji między Europolem a ich państwem członkowskim

  przekazują Europolowi informacje ze swoich jednostek krajowych i odwrotnie
  . [Popr. 87]

4.   Oficerowie łącznikowi pomagają w wymianie informacji między swoimi państwami członkowskimi a oficerami łącznikowymi z innych państw członkowskich zgodnie z prawem krajowym. W przedmiotowych dwustronnych wymianach można korzystać z infrastruktury Europolu, zgodnie z prawem krajowym, aby objąć również przestępstwa, których zwalczanie wykracza poza zakres celów Europolu. Zarząd określa prawa i obowiązki oficerów łącznikowych w odniesieniu do Europolu.
  Wszystkie takie wymiany informacji są dokonywane w stosownych przypadkach zgodnie z przepisami unijnymi i krajowymi, zwłaszcza ramową 2008/977/WSiSW oraz dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (15)

  . Europol przetwarza otrzymane dane zgodnie z niniejszym przepisem tylko wtedy, kiedy na mocy przepisów prawa krajowego lub unijnego może zostać uznany za legalnego odbiorcę. [Popr. 88]

5.   Oficerowie łącznikowi korzystają z niezbędnych do wykonywania ich zadań przywilejów i immunitetów zgodnie z art. 65.

6.   Europol zapewnia pełne informowanie oficerów łącznikowych o wszystkich swoich działaniach oraz włączanie oficerów łącznikowych we wszystkie swoje działania w zakresie im niezbędnym do wykonywania ich zadań.

7.   Europol pokrywa koszty zapewnienia państwom członkowskim niezbędnych pomieszczeń w budynku Europolu oraz odpowiedniego wsparcia dla oficerów łącznikowych umożliwiającego im wykonywanie ich obowiązków. Wszelkie inne koszty związane z wyznaczeniem oficerów łącznikowych, w tym koszty ich wyposażenia, są ponoszone przez wyznaczające ich państwo członkowskie, chyba że władza budżetowa na zalecenie zarządu zdecyduje inaczej.

ROZDZIAŁ III

ZADANIA ZWIĄZANE ZE SZKOLENIEM FUNKCJONARIUSZY ORGANÓW ŚCIGANIA

Artykuł 9

Akademia Europolu

1.   Wydział Europolu zwany Akademią Europolu, powołany niniejszym rozporządzeniem, wspiera, rozwija, prowadzi i koordynuje szkolenia funkcjonariuszy organów ścigania, w szczególności w dziedzinie walki z poważną przestępczością, która dotyczy co najmniej dwóch państw członkowskich, oraz terroryzmem, w dziedzinie utrzymywania porządku publicznego w sytuacjach wysokiego ryzyka oraz podczas wydarzeń sportowych, w dziedzinie planowania strategicznego i zarządzania cywilnymi misjami Unii, a także zarządzania w zakresie egzekwowania prawa oraz znajomości języków, w szczególności w celu:

| a) | zwiększania świadomości i szerzenia wiedzy na temat:








  (i) | instrumentów międzynarodowych i instrumentów Unii dotyczących współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa; |
| --- | --- | --- |

a)

zwiększania świadomości i szerzenia wiedzy na temat:

(i)

instrumentów międzynarodowych i instrumentów Unii dotyczących współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa;

| (ii) | organów Unii, w szczególności Europolu, Eurojustu i Fronteksu, ich funkcjonowania oraz roli; |
| --- | --- |

(ii)

organów Unii, w szczególności Europolu, Eurojustu i Fronteksu, ich funkcjonowania oraz roli;

| (iii) | sądowych aspektów współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa i praktycznych umiejętności dostępu do kanałów informacji; |
| --- | --- |

(iii)

sądowych aspektów współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa i praktycznych umiejętności dostępu do kanałów informacji;

| b) | zachęcania do rozwijania regionalnej i dwustronnej współpracy między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a państwami trzecimi; |
| --- | --- |

b)

zachęcania do rozwijania regionalnej i dwustronnej współpracy między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a państwami trzecimi;

| c) | uwzględnienia szczególnych dziedzin tematycznych związanych z kwestiami przestępczości lub działalności policji, w których szkolenia na poziomie Unii mogą wnieść wartość dodaną; |
| --- | --- |

c)

uwzględnienia szczególnych dziedzin tematycznych związanych z kwestiami przestępczości lub działalności policji, w których szkolenia na poziomie Unii mogą wnieść wartość dodaną;

| d) | opracowania szczególnych wspólnych programów szkoleń funkcjonariuszy organów ścigania w celu przeszkolenia ich do udziału w cywilnych misjach Unii; |
| --- | --- |

d)

opracowania szczególnych wspólnych programów szkoleń funkcjonariuszy organów ścigania w celu przeszkolenia ich do udziału w cywilnych misjach Unii;

| e) | wspierania państw członkowskich w dwustronnych działaniach w zakresie budowania zdolności w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich; |
| --- | --- |

e)

wspierania państw członkowskich w dwustronnych działaniach w zakresie budowania zdolności w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach trzecich;

| f) | szkolenia instruktorów oraz pomocy w poprawie i wymianie dobrych praktyk w zakresie uczenia się. |
| --- | --- |

f)

szkolenia instruktorów oraz pomocy w poprawie i wymianie dobrych praktyk w zakresie uczenia się.

2.   Akademia Europolu rozwija i stale aktualizuje narzędzia i metody szkoleniowe i stosuje je w perspektywie uczenia się przez całe życie w celu podnoszenia umiejętności funkcjonariuszy organów ścigania. Akademia Europolu przeprowadza ocenę wyników przedmiotowych działań w celu poprawy jakości, spójności i skuteczności przyszłych działań.

Artykuł 10

Zadania Akademii Europolu

1.   Akademia Europolu przygotowuje wieloletnie analizy strategiczne w zakresie potrzeb szkoleniowych i wieloletnie programy szkoleniowe.

2.   Akademia Europolu opracowuje i wdraża działania i produkty szkoleniowe, które mogą obejmować:

| a) | kursy, seminaria, konferencje oraz działania internetowe i w zakresie e-uczenia się; |
| --- | --- |

a)

kursy, seminaria, konferencje oraz działania internetowe i w zakresie e-uczenia się;

| b) | wspólne programy szkoleń na rzecz podniesienia świadomości, niwelowania luk lub ułatwiania wytworzenia wspólnego podejścia w odniesieniu do zjawisk przestępczych o wymiarze transgranicznym; |
| --- | --- |

b)

wspólne programy szkoleń na rzecz podniesienia świadomości, niwelowania luk lub ułatwiania wytworzenia wspólnego podejścia w odniesieniu do zjawisk przestępczych o wymiarze transgranicznym;

| c) | moduły szkoleniowe o różnych stopniach złożoności zależnie od stopnia lub poziomu umiejętności niezbędnych odpowiednim grupom docelowym, skupione wokół określonego obszaru geograficznego lub szczególnego obszaru tematycznego działalności przestępczej bądź wokół określonego zestawu umiejętności zawodowych; |
| --- | --- |

c)

moduły szkoleniowe o różnych stopniach złożoności zależnie od stopnia lub poziomu umiejętności niezbędnych odpowiednim grupom docelowym, skupione wokół określonego obszaru geograficznego lub szczególnego obszaru tematycznego działalności przestępczej bądź wokół określonego zestawu umiejętności zawodowych;

| d) | programy wymiany oraz delegowania funkcjonariuszy organów ścigania w kontekście podejścia opartego na szkoleniach operacyjnych. |
| --- | --- |

d)

programy wymiany oraz delegowania funkcjonariuszy organów ścigania w kontekście podejścia opartego na szkoleniach operacyjnych.

3.   W celu zapewnienia spójnej europejskiej polityki szkoleniowej w zakresie wspierania misji cywilnych i budowania zdolności w państwach trzecich Akademia Europolu:

| a) | ocenia wpływ istniejących strategii i inicjatyw związanych z Unią dotyczących szkoleń w dziedzinie egzekwowania prawa; |
| --- | --- |

a)

ocenia wpływ istniejących strategii i inicjatyw związanych z Unią dotyczących szkoleń w dziedzinie egzekwowania prawa;

| b) | rozwija i zapewnia szkolenia mające na celu przygotowanie funkcjonariuszy organów ścigania państw członkowskich do udziału w cywilnych misjach, w tym umożliwia im zdobywanie odpowiednich umiejętności językowych; |
| --- | --- |

b)

rozwija i zapewnia szkolenia mające na celu przygotowanie funkcjonariuszy organów ścigania państw członkowskich do udziału w cywilnych misjach, w tym umożliwia im zdobywanie odpowiednich umiejętności językowych;

| c) | rozwija i zapewnia szkolenie funkcjonariuszy organów ścigania z państw trzecich, w szczególności z państw, które są kandydatami do przystąpienia do Unii; |
| --- | --- |

c)

rozwija i zapewnia szkolenie funkcjonariuszy organów ścigania z państw trzecich, w szczególności z państw, które są kandydatami do przystąpienia do Unii;

| d) | zarządza specjalnymi funduszami pomocy zewnętrznej Unii, których celem jest pomoc państwom trzecim w budowaniu ich zdolności w odpowiednich obszarach polityki, zgodnie z ustalonymi priorytetami Unii. |
| --- | --- |

d)

zarządza specjalnymi funduszami pomocy zewnętrznej Unii, których celem jest pomoc państwom trzecim w budowaniu ich zdolności w odpowiednich obszarach polityki, zgodnie z ustalonymi priorytetami Unii.

4.   Akademia Europolu promuje wzajemne uznawanie przez państwa członkowskie szkoleń w dziedzinie egzekwowania prawa i związanych z nimi istniejących europejskich norm jakości.

Artykuł 11

Badania mające znaczenie dla szkoleń

1.   Akademia Europolu przyczynia się do rozwoju badań mających znaczenie dla działań szkoleniowych objętych niniejszym rozdziałem.

2.   Akademia Europolu promuje i ustanawia partnerstwo z organami Unii oraz z publicznymi i prywatnymi instytucjami naukowymi, a także zachęca do tworzenia silniejszych partnerstw między uniwersytetami i instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa w państwach członkowskich.
  [Popr. 89]

ROZDZIAŁ IV

ORGANIZACJA EUROPOLU

Artykuł 12

Struktura administracyjna i kierownicza Europolu

W skład struktury administracyjnej i kierowniczej Europolu wchodzą:

| a) | zarząd, który pełni funkcje określone w art. 14; |
| --- | --- |

a)

zarząd, który pełni funkcje określone w art. 14;

| b) | dyrektor wykonawczy, który wykonuje obowiązki określone w art. 19; |
| --- | --- |

b)

dyrektor wykonawczy, który wykonuje obowiązki określone w art. 19;

| c) | Komitet Naukowy ds. Szkoleń zgodnie z art. 20;
  [Popr. 90] |
| --- | --- |

c)

Komitet Naukowy ds. Szkoleń zgodnie z art. 20;
  [Popr. 90]

| d) | w stosownych przypadkach inne organy doradcze powołane przez zarząd zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. p). |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach inne organy doradcze powołane przez zarząd zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. p).

| e) | w stosownych przypadkach rada wykonawcza zgodnie z art. 21 i 22.
  [Popr. 91] |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach rada wykonawcza zgodnie z art. 21 i 22.
  [Popr. 91]

SEKCJA 1

ZARZĄD

Artykuł 13

Skład zarządu

1.   W skład zarządu wchodzi jeden przedstawiciel każdego państwa członkowskiego oraz dwóch przedstawicieli

  jeden przedstawiciel
  Komisji; każdy przedstawiciel posiada prawo głosu. [Popr. 92]

1a.
     
  Przedstawiciel wspólnej grupy kontroli parlamentarnej może uczestniczyć w zebraniach zarządu na prawach obserwatora. Przedstawiciel ten nie jest uprawniony do głosowania. [Popr. 93]

2.   Członkowie zarządu powoływani są w oparciu o ich doświadczenie w zarządzaniu organizacjami w sektorze publicznym lub prywatnym oraz znajomość dziedziny współpracy organów ścigania.

3.   Każdy członek zarządu jest reprezentowany przez zastępcę członka, który powoływany jest
  przez członka na podstawie kryteriów podanych
  w oparciu o swoje doświadczenie w zarządzaniu organizacjami w sektorze publicznym lub prywatnym oraz znajomość polityki krajowej w dziedzinie szkolenia funkcjonariuszy organów ścigania

  art
  .
  13 ust. 2.
  . Zastępca członka działa jako członek w odniesieniu do wszelkich kwestii związanych ze szkoleniem funkcjonariuszy organów ścigania. Zastępca reprezentuje członka pod jego nieobecność. Członek reprezentuje zastępcę pod jego nieobecność w odniesieniu do wszelkich kwestii związanych ze szkoleniem funkcjonariuszy organów ścigania.
  [Popr. 94]

4.   Wszystkie strony reprezentowane w zarządzie starają się ograniczyć rotację swoich przedstawicieli, aby zapewnić ciągłość prac zarządu. Wszystkie strony dążą do osiągnięcia równowagi pod względem liczby mężczyzn i kobiet wchodzących w skład zarządu. [Popr. 95]

5.   Kadencja

  Długość kadencji
  członków oraz ich zastępców trwa cztery lata. Kadencja ta jest odnawialna. Po upływie kadencji lub w przypadku rezygnacji członkowie pełnią swoją funkcję do czasu ich ponownego powołania lub zastąpienia przez nowych członków

  zależy od decyzji państwa członkowskiego, które ich powołało
  . [Popr. 96]

5a.
     
  Przewodniczącego wspomaga sekretariat zarządu. W szczególności sekretariat:

| a) | bierze bezpośredni i ciągły udział w organizowaniu, koordynacji i zapewnianiu spójności prac zarządu. W ramach odpowiedzialności i pod kierownictwem przewodniczącego; |
| --- | --- |

a)

bierze bezpośredni i ciągły udział w organizowaniu, koordynacji i zapewnianiu spójności prac zarządu. W ramach odpowiedzialności i pod kierownictwem przewodniczącego;

| b) | udziela zarządowi wsparcia administracyjnego niezbędnego do wykonywania zadań zarządu. [Popr. 97] |
| --- | --- |

b)

udziela zarządowi wsparcia administracyjnego niezbędnego do wykonywania zadań zarządu. [Popr. 97]

5b.
     
  Każdy członek zarządu na początku sprawowania mandatu przedstawia deklarację o braku konfliktu interesów. [Popr. 98]

Artykuł 14

Funkcje zarządu

1.   Zarząd:

| a) | corocznie przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków oraz zgodnie z art. 15, roczny program prac Europolu na nadchodzący rok; |
| --- | --- |

a)

corocznie przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków oraz zgodnie z art. 15, roczny program prac Europolu na nadchodzący rok;

| b) | zgodnie z art. 15 przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków, wieloletni program prac; |
| --- | --- |

b)

zgodnie z art. 15 przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków, wieloletni program prac;

| c) | przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków, roczny budżet Europolu oraz pełni inne funkcje związane z budżetem Europolu na podstawie rozdziału XI; |
| --- | --- |

c)

przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków, roczny budżet Europolu oraz pełni inne funkcje związane z budżetem Europolu na podstawie rozdziału XI;

| d) | przyjmuje roczne skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności Europolu
  , przesyła je
  i 
  przedstawia je członkom wspólnej grupy kontroli parlamentarnej oraz przesyła je
  do
  Rady, Komisji, Trybunału Obrachunkowego, parlamentów narodowych oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych do
  dnia 1 lipca następnego roku przesyła je do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Obrachunkowego i parlamentów narodowych. Roczne skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności jest podawane do wiadomości publicznej; [Popr. 99] |
| --- | --- |

d)

przyjmuje roczne skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności Europolu
  , przesyła je
  i 
  przedstawia je członkom wspólnej grupy kontroli parlamentarnej oraz przesyła je
  do
  Rady, Komisji, Trybunału Obrachunkowego, parlamentów narodowych oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych do
  dnia 1 lipca następnego roku przesyła je do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Obrachunkowego i parlamentów narodowych. Roczne skonsolidowane sprawozdanie dotyczące działalności jest podawane do wiadomości publicznej; [Popr. 99]

| e) | przyjmuje przepisy finansowe mające zastosowanie do Europolu zgodnie z art. 63; |
| --- | --- |

e)

przyjmuje przepisy finansowe mające zastosowanie do Europolu zgodnie z art. 63;

| f) | do dnia 31 stycznia przyjmuje, po uwzględnieniu opinii Komisji, wieloletni plan polityki kadrowej; |
| --- | --- |

f)

do dnia 31 stycznia przyjmuje, po uwzględnieniu opinii Komisji, wieloletni plan polityki kadrowej;

| g) | przyjmuje strategię zwalczania nadużyć finansowych, proporcjonalną do zagrożeń takimi nadużyciami, przy uwzględnieniu kosztów i korzyści środków, które mają zostać wdrożone; [Popr. 100] |
| --- | --- |

g)

przyjmuje strategię zwalczania nadużyć finansowych, proporcjonalną do zagrożeń takimi nadużyciami, przy uwzględnieniu kosztów i korzyści środków, które mają zostać wdrożone; [Popr. 100]

| h) | przyjmuje przepisy, których celem jest zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi, w odniesieniu do jego członków, a także członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń; [Popr. 101] |
| --- | --- |

h)

przyjmuje przepisy, których celem jest zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi, w odniesieniu do jego członków, a także członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń; [Popr. 101]

| i) | zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Europolu – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników („uprawnienia organu powołującego”);
  [Popr. 102] |
| --- | --- |

i)

zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Europolu – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników („uprawnienia organu powołującego”);
  [Popr. 102]

| j) | na wniosek dyrektora
  przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego; [Popr. 103] |
| --- | --- |

j)

na wniosek dyrektora
  przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego; [Popr. 103]

| k) | powołuje dyrektora wykonawczego i zastępców dyrektora wykonawczego, a także w stosownych przypadkach podejmuje decyzje o przedłużeniu ich mandatu lub usunięciu ze stanowiska zgodnie z art. 56 i 57; |
| --- | --- |

k)

powołuje dyrektora wykonawczego i zastępców dyrektora wykonawczego, a także w stosownych przypadkach podejmuje decyzje o przedłużeniu ich mandatu lub usunięciu ze stanowiska zgodnie z art. 56 i 57;

| l) | określa wskaźniki skuteczności i nadzoruje działalność dyrektora wykonawczego, w tym wykonanie decyzji zarządu; |
| --- | --- |

l)

określa wskaźniki skuteczności i nadzoruje działalność dyrektora wykonawczego, w tym wykonanie decyzji zarządu;

| m) | powołuje księgowego podlegającego regulaminowi pracowniczemu i warunkom zatrudnienia innych pracowników, który jest funkcjonalnie niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków; |
| --- | --- |

m)

powołuje księgowego podlegającego regulaminowi pracowniczemu i warunkom zatrudnienia innych pracowników, który jest funkcjonalnie niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków;

| n) | powołuje członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń;
  [Popr. 104] |
| --- | --- |

n)

powołuje członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń;
  [Popr. 104]

| o) | zapewnia odpowiednie działania następcze w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, a także z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)
  oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
  ; [Popr. 105] |
| --- | --- |

o)

zapewnia odpowiednie działania następcze w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, a także z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)
  oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
  ; [Popr. 105]

| p) | podejmuje wszelkie decyzje dotyczące stworzenia i w stosownych przypadkach zmiany wewnętrznych zasad działania Europolu;
  [Popr. 106] |
| --- | --- |

p)

podejmuje wszelkie decyzje dotyczące stworzenia i w stosownych przypadkach zmiany wewnętrznych zasad działania Europolu;
  [Popr. 106]

| q) | przyjmuje swój regulamin wewnętrzny; |
| --- | --- |

q)

przyjmuje swój regulamin wewnętrzny;

| qa) | mianuje inspektora ochrony danych, który jest w pełnieniu swojej funkcji niezależny od zarządu i odpowiada za ustanawianie systemów przetwarzania danych i zarządzenie nimi. [Popr. 107]


  Zarząd – na zalecenie Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z art. 46 ust. 3 lit. f) i większością dwóch trzecich głosów swoich członków – może tymczasowo lub ostatecznie zakazać przetwarzania danych. [Popr. 108] |
| --- | --- |

qa)

mianuje inspektora ochrony danych, który jest w pełnieniu swojej funkcji niezależny od zarządu i odpowiada za ustanawianie systemów przetwarzania danych i zarządzenie nimi. [Popr. 107]

2.   Zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego zarząd przyjmuje – na podstawie art. 2 ust. 1 regulaminu pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników – decyzję przekazującą odpowiednie uprawnienia organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i określającą warunki, na jakich można zawiesić przekazanie tych uprawnień. Dyrektor wykonawczy jest uprawniony do przekazywania tych uprawnień.

Jeżeli wymagają tego szczególne okoliczności, zarząd może – w drodze decyzji – zawiesić tymczasowo przekazanie uprawnień organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i uprawnienia przekazane przez niego oraz wykonywać je samodzielnie lub przekazać je jednemu ze swoich członków lub też członkowi personelu innemu niż dyrektor wykonawczy.
  [Popr. 109]

Artykuł 15

Roczny program prac i wieloletni program prac

1.   Zarząd przyjmuje roczny program prac najpóźniej do dnia 30 listopada każdego roku w oparciu o projekt przedstawiony

  przedłożony
  przez dyrektora wykonawczego
  i przedstawiony wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej
  , przy uwzględnieniu opinii Komisji. Przekazuje go Parlamentowi Europejskiemu

  wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej
  , Radzie, Komisji i , parlamentom narodowym
  i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych
  . [Popr. 110]

2.   Roczny program prac zawiera szczegółowe cele oraz oczekiwane wyniki, a także wskaźniki skuteczności. Zawiera również opis działań, które mają być finansowane, oraz określenie zasobów finansowych i ludzkich przydzielonych na każde działanie, zgodnie z zasadami budżetowania i zarządzania zadaniowego. Roczny program prac jest spójny z wieloletnim programem

  podlega wieloletniemu programowi
  prac, o którym mowa w ust. 4. Jednoznacznie określa on zadania, które zostały dodane, zmienione lub skreślone w stosunku do poprzedniego roku finansowego. [Popr. 111]

3.   Zarząd zmienia przyjęty roczny program prac w sytuacji, gdy Europolowi powierza się nowe zadanie.

Wszelkie znaczące Zmiany w rocznym programie prac przyjmuje się w drodze tej samej procedury, co pierwotny roczny program prac. Zarząd może przekazać dyrektorowi wykonawczemu uprawnienia do dokonywania nieznacznych zmian w rocznym programie prac. [Popr. 112]

4.   Zarząd przyjmuje również wieloletni plan prac i aktualizuje go do dnia 30 listopada każdego roku, przy uwzględnieniu opinii Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim i parlamentami krajowymi
  i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych
  . [Popr. 114]

Przyjęty wieloletni program prac
  jest
  przekazywany
  i przedstawiany wspólnej jednostce kontroli parlamentarnej i
  jest Parlamentowi Europejskiemu,

  przekazywany
  Radzie, Komisji i parlamentom narodowym
  i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych
  . [Popr. 113]

Wieloletni program prac określa cele strategiczne oraz oczekiwane wyniki, w tym wskaźniki skuteczności. Zawiera również określenie kwoty i personelu przydzielonych do każdego celu, zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi i wieloletnim planem polityki kadrowej. Obejmuje strategię dotyczącą stosunków z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, o których mowa w art. 29.

Wieloletni program realizuje się poprzez roczne programy prac i w stosownych przypadkach aktualizuje się w następstwie rezultatów ocen zewnętrznych i wewnętrznych. Wnioski z tych ocen powinny w stosownych przypadkach zostać również odzwierciedlone w rocznym programie prac na przyszły rok.

Artykuł 16

Przewodniczący zarządu

1.   Zarząd wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego. Przewodniczący i zastępca przewodniczącego wybierani są większością dwóch trzecich głosów członków zarządu.

Zastępca przewodniczącego zastępuje z urzędu przewodniczącego w przypadku, gdy nie jest on w stanie wykonywać swoich obowiązków.

2.   Kadencja przewodniczącego i wiceprzewodniczącego trwa cztery lata

  pięć lat
  . Może zostać jednokrotnie odnowiona. Jeżeli jednak w którymkolwiek momencie kadencji przewodniczący lub zastępca przewodniczącego stracą status członków zarządu, ich kadencja kończy się automatycznie w tym samym momencie. [Popr. 115]

Artykuł 17

Posiedzenia zarządu

1.   Posiedzenia zarządu zwołuje przewodniczący.

2.   Dyrektor wykonawczy Europolu uczestniczy w obradach.

3.   Zarząd zbiera się co najmniej dwa razy do roku na posiedzeniach zwyczajnych. Ponadto zarząd zbiera się również z inicjatywy przewodniczącego, na wniosek Komisji lub na wniosek co najmniej jednej trzeciej jego członków.

4.   Zarząd może wezwać na posiedzenie w charakterze obserwatora bez prawa do głosowania każdą osobę, której opinię uzna za istotną dla dyskusji.

4a.
     
  Przedstawiciel wspólnej grupy kontroli parlamentarnej może uczestniczyć w zebraniach zarządu na prawach obserwatora. [Popr. 116]

5.   Doradcy lub eksperci mogą udzielać wsparcia zarządowi, z zastrzeżeniem jego regulaminu wewnętrznego.

6.   Europol zapewnia zarządowi obsługę sekretariatu.

Artykuł 18

Zasady głosowania

1.   Nie naruszając przepisów art. 14 ust. 1
  akapit 1
  lit. a), b) i c) 
  oraz art. 14 ust. 1 akapit 1a
  , art. 16 ust. 1 i art. 56 ust. 8, zarząd podejmuje decyzje większością głosów członków. [Popr. 117]

2.   Każdy członek ma jeden głos. W przypadku nieobecności członka uprawnionego do głosowania jego zastępca jest uprawniony do wykonywania jego prawa głosu.

3.   Przewodniczący bierze udział w głosowaniach.

4.   Dyrektor wykonawczy nie bierze udziału w głosowaniach.

4a.
     
  Przedstawiciel wspólnej grupy kontroli parlamentarnej nie bierze udziału w głosowaniach. [Popr. 118]

5.   Bardziej szczegółowe zasady głosowania, zwłaszcza okoliczności, w których członek zarządu może występować w imieniu innego członka zarządu, jak również, w miarę potrzeby, wymagania dotyczące kworum określone są w regulaminie wewnętrznym zarządu.

SEKCJA 2

DYREKTOR WYKONAWCZY

Artykuł 19

Obowiązki dyrektora wykonawczego

1.   Europolem zarządza dyrektor wykonawczy. Odpowiada on przez zarządem.

2.   Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji, zarządu i rady wykonawczej dyrektor wykonawczy jest niezależny w wykonywaniu swoich obowiązków i nie zwraca się o instrukcje do żadnego rządu ani jakiegokolwiek innego podmiotu ani nie przyjmuje od nich takich instrukcji.

3.   Dyrektor wykonawczy na wezwanie Parlamentu Europejskiego

  wspólnej grupy kontroli parlamentarnej regularnie stawia się i
  informuje go

  ją
  o wykonywaniu swoich obowiązków. Rada może wezwać dyrektora wykonawczego do poinformowania jej o wykonywaniu swoich obowiązków. [Popr. 119]

4.   Dyrektor wykonawczy jest prawnym przedstawicielem Europolu.

5.   Dyrektor wykonawczy odpowiada za realizację zadań powierzonych Europolowi na mocy niniejszego rozporządzenia. W szczególności dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za:

| a) | bieżące administrowanie Europolem; |
| --- | --- |

a)

bieżące administrowanie Europolem;

| b) | wdrażanie decyzji przyjętych przez zarząd; |
| --- | --- |

b)

wdrażanie decyzji przyjętych przez zarząd;

| c) | opracowywanie rocznego programu prac oraz wieloletniego programu prac i przekazywanie ich do zarządu po ich skonsultowaniu z Komisją

  przy uwzględnieniu opinii Komisji
  ; [Popr. 120] |
| --- | --- |

c)

opracowywanie rocznego programu prac oraz wieloletniego programu prac i przekazywanie ich do zarządu po ich skonsultowaniu z Komisją

  przy uwzględnieniu opinii Komisji
  ; [Popr. 120]

| d) | realizację rocznego programu prac oraz wieloletniego programu prac i informowanie zarządu o tej realizacji; |
| --- | --- |

d)

realizację rocznego programu prac oraz wieloletniego programu prac i informowanie zarządu o tej realizacji;

| e) | opracowywanie rocznego skonsolidowanego sprawozdania z działalności Europolu i przedstawianie go do zatwierdzenia zarządowi; |
| --- | --- |

e)

opracowywanie rocznego skonsolidowanego sprawozdania z działalności Europolu i przedstawianie go do zatwierdzenia zarządowi;

| f) | opracowywanie planu działania w następstwie wniosków z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen oraz sprawozdań i zaleceń z dochodzeń przeprowadzanych przez (OLAF), a także przygotowywanie sprawozdań z postępu prac – dwa razy w roku dla Komisji i regularnie dla zarządu; |
| --- | --- |

f)

opracowywanie planu działania w następstwie wniosków z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen oraz sprawozdań i zaleceń z dochodzeń przeprowadzanych przez (OLAF), a także przygotowywanie sprawozdań z postępu prac – dwa razy w roku dla Komisji i regularnie dla zarządu;

| g) | ochrona interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, a także, bez uszczerbku dla kompetencji OLAF w zakresie prowadzenia dochodzeń, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także w razie potrzeby stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar administracyjnych i finansowych; |
| --- | --- |

g)

ochrona interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, a także, bez uszczerbku dla kompetencji OLAF w zakresie prowadzenia dochodzeń, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także w razie potrzeby stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar administracyjnych i finansowych;

| h) | opracowywanie strategii

  analizy strategicznej
  zwalczania nadużyć finansowych
  i strategii zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi
  dla Europolu i przedstawianie jej zarządowi do zatwierdzenia; [Popr. 121] |
| --- | --- |

h)

opracowywanie strategii

  analizy strategicznej
  zwalczania nadużyć finansowych
  i strategii zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi
  dla Europolu i przedstawianie jej zarządowi do zatwierdzenia; [Popr. 121]

| i) | przygotowanie projektu przepisów finansowych mających zastosowanie do Europolu; |
| --- | --- |

i)

przygotowanie projektu przepisów finansowych mających zastosowanie do Europolu;

| j) | sporządzanie projektu zestawienia przewidywanych przychodów i wydatków Europolu i realizacja jego budżetu; |
| --- | --- |

j)

sporządzanie projektu zestawienia przewidywanych przychodów i wydatków Europolu i realizacja jego budżetu;

| k) | sporządzanie projektu wieloletniego planu polityki kadrowej i przedstawianie go zarządowi po konsultacjach z Komisją

  przy uwzględnieniu opinii Komisji
  ; [Popr. 122] |
| --- | --- |

k)

sporządzanie projektu wieloletniego planu polityki kadrowej i przedstawianie go zarządowi po konsultacjach z Komisją

  przy uwzględnieniu opinii Komisji
  ; [Popr. 122]

| ka) | wykonywanie w stosunku do pracowników Europolu uprawnień nadanych organowi powołującemu na mocy Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, a organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę – na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich („uprawnienia organu powołującego”), bez uszczerbku dla art. 14 ust. 1 lit. j); [Popr. 123] |
| --- | --- |

ka)

wykonywanie w stosunku do pracowników Europolu uprawnień nadanych organowi powołującemu na mocy Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich, a organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę – na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich („uprawnienia organu powołującego”), bez uszczerbku dla art. 14 ust. 1 lit. j); [Popr. 123]

| kb) | podejmowanie wszelkich decyzji dotyczących stworzenia i – w razie konieczności – zmiany wewnętrznej organizacji Europolu; [Popr. 124] |
| --- | --- |

kb)

podejmowanie wszelkich decyzji dotyczących stworzenia i – w razie konieczności – zmiany wewnętrznej organizacji Europolu; [Popr. 124]

| l) | wspieranie przewodniczącego zarządu w przygotowywaniu posiedzeń zarządu; |
| --- | --- |

l)

wspieranie przewodniczącego zarządu w przygotowywaniu posiedzeń zarządu;

| m) | regularne informowanie zarządu o realizacji unijnych celów strategicznych i priorytetów operacyjnych w zakresie walki z przestępczością. |
| --- | --- |

m)

regularne informowanie zarządu o realizacji unijnych celów strategicznych i priorytetów operacyjnych w zakresie walki z przestępczością.

SEKCJA 3

KOMITET NAUKOWY DS. SZKOLEŃ

Artykuł 20

Komitet Naukowy ds. Szkoleń

1.   Komitet Naukowy ds. Szkoleń jest niezależnym organem doradczym gwarantującym wartość naukową działalności szkoleniowej Europolu i kierującym tą działalnością. W tym celu dyrektor wykonawczy angażuje Komitet Naukowy ds. Szkoleń na wczesnym etapie przygotowywania wszelkich dokumentów, o których mowa w art. 14, w zakresie, w jakim dotyczą one szkoleń.

2.   Komitet Naukowy ds. Szkoleń liczy jedenastu członków reprezentujących najwyższe standardy akademickie lub zawodowe w dziedzinach określonych w rozdziale III niniejszego rozporządzenia. Zarząd mianuje członków Komitetu w wyniku przejrzystej procedury zgłoszeń i wyboru, która publikowana jest w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Członkowie zarządu nie są członkami Komitetu Naukowego ds. Szkoleń. Członkowie Komitetu Naukowego ds. Szkoleń są niezależni. Członkowie Komitetu nie zwracają się o instrukcje do żadnego rządu ani jakiegokolwiek innego organu ani nie przyjmują od nich takich instrukcji.

3.   Europol podaje do wiadomości publicznej i uaktualnia wykaz członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń na swojej stronie internetowej.

4.   Kadencja członków Komitetu Naukowego ds. Szkoleń trwa pięć lat. Kadencja ta nie ulega przedłużeniu, a członkowie Komitetu mogą zostać odwołani z urzędu, jeśli nie spełniają kryterium niezależności.

5.   Komitet Naukowy ds. Szkoleń wybiera swojego przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego na kadencję pięciu lat. Przyjmuje te stanowiska zwykłą większością głosów. Zwoływany jest przez przewodniczącego do czterech razy w roku. W razie konieczności przewodniczący z własnej inicjatywy lub na wniosek przynajmniej czterech członków Komitetu zwołuje posiedzenia nadzwyczajne.

6.   Dyrektor wykonawczy, zastępca dyrektora wykonawczego ds. szkoleń lub ich przedstawiciele zapraszani są na posiedzenia jako obserwatorzy bez prawa głosu.

7.   Komitet Naukowy ds. Szkoleń jest wspierany przez sekretarza, który jest członkiem personelu Europolu wyznaczonym przez Komitet i powołanym przez dyrektora wykonawczego.

8.   Komitet Naukowy ds. Szkoleń w szczególności:

| a) | doradza dyrektorowi wykonawczemu oraz zastępcy dyrektora wykonawczego ds. szkoleń przy przygotowaniu rocznego programu prac i innych dokumentów strategicznych, aby zapewnić ich jakość naukową i spójność z odpowiednimi strategiami i priorytetami sektorowymi Unii; |
| --- | --- |

a)

doradza dyrektorowi wykonawczemu oraz zastępcy dyrektora wykonawczego ds. szkoleń przy przygotowaniu rocznego programu prac i innych dokumentów strategicznych, aby zapewnić ich jakość naukową i spójność z odpowiednimi strategiami i priorytetami sektorowymi Unii;

| b) | udziela zarządowi niezależnej opinii i doradztwa na temat kwestii leżących w jego gestii; |
| --- | --- |

b)

udziela zarządowi niezależnej opinii i doradztwa na temat kwestii leżących w jego gestii;

| c) | udziela niezależnej opinii i doradztwa na temat jakości programów szkoleń, stosowanych metod nauki, możliwości uczenia się i rozwoju naukowego; |
| --- | --- |

c)

udziela niezależnej opinii i doradztwa na temat jakości programów szkoleń, stosowanych metod nauki, możliwości uczenia się i rozwoju naukowego;

| d) | prowadzi wszelkie inne działania doradcze, które należą do naukowych aspektów działalności Europolu związanej ze szkoleniami, o jakie wniesie zarząd, dyrektor wykonawczy lub zastępca dyrektora wykonawczego ds. szkoleń. |
| --- | --- |

d)

prowadzi wszelkie inne działania doradcze, które należą do naukowych aspektów działalności Europolu związanej ze szkoleniami, o jakie wniesie zarząd, dyrektor wykonawczy lub zastępca dyrektora wykonawczego ds. szkoleń.

9.   Roczny budżet Komitetu Naukowego ds. Szkoleń przeznaczany jest na indywidualną pozycję budżetową Europolu.
  [Popr. 125]

SEKCJA 4

RADA WYKONAWCZA

Artykuł 21

Ustanowienie

Zarząd może powołać radę wykonawczą.

Artykuł 22

Funkcje i organizacja

1.   Rada wykonawcza wspiera zarząd.

2.   Radzie wykonawczej powierza się następujące funkcje:

| a) | przygotowywanie decyzji, które mają zostać przyjęte przez zarząd; |
| --- | --- |

a)

przygotowywanie decyzji, które mają zostać przyjęte przez zarząd;

| b) | zapewnianie wraz z zarządem odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, a także ze sprawozdań i zaleceń z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF); |
| --- | --- |

b)

zapewnianie wraz z zarządem odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen, a także ze sprawozdań i zaleceń z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF);

| c) | bez uszczerbku dla funkcji dyrektora wykonawczego określonych w art. 19, rada wykonawcza służy mu pomocą i doradztwem w zakresie wdrażania decyzji zarządu, mając na uwadze wzmocnienie nadzoru nad zarządzaniem administracyjnym. |
| --- | --- |

c)

bez uszczerbku dla funkcji dyrektora wykonawczego określonych w art. 19, rada wykonawcza służy mu pomocą i doradztwem w zakresie wdrażania decyzji zarządu, mając na uwadze wzmocnienie nadzoru nad zarządzaniem administracyjnym.

3.   W sytuacji pilnej potrzeby rada wykonawcza może podejmować określone decyzje tymczasowe w imieniu zarządu, szczególnie w kwestiach administracyjnych, w tym w zakresie zawieszenia przekazania uprawnień organu powołującego.

4.   W skład rady wykonawczej wchodzi przewodniczący zarządu, jeden przedstawiciel Komisji w zarządzie oraz trzech innych członków wyznaczonych przez zarząd spośród jego członków. Przewodniczący zarządu jest również przewodniczącym rady wykonawczej. Dyrektor wykonawczy bierze udział w posiedzeniach rady wykonawczej, ale nie ma prawa głosu.

5.   Kadencja członków rady wykonawczej trwa cztery lata. Kadencja członków rady wykonawczej kończy się wraz z zakończeniem ich członkostwa w zarządzie.

6.   Rada wykonawcza odbywa co najmniej jedno posiedzenie zwyczajne co trzy miesiące. Ponadto zbiera się także z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek jej członków.

7.   Rada wykonawcza przestrzega regulaminu ustalonego przez zarząd.
  [Popr. 126]

ROZDZIAŁ V

PRZETWARZANIE INFORMACJI

Artykuł 23

Źródła informacji

1.   Europol przetwarza jedynie informacje przekazane mu przez:

| a) | państwa członkowskie zgodnie z ich prawem krajowym; |
| --- | --- |

a)

państwa członkowskie zgodnie z ich prawem krajowym;

| b) | organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe zgodnie z rozdziałem VI; |
| --- | --- |

b)

organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe zgodnie z rozdziałem VI;

| c) | podmioty prywatne zgodnie z art. 29 ust. 2. |
| --- | --- |

c)

podmioty prywatne zgodnie z art. 29 ust. 2.

2.   Europol może bezpośrednio pobierać i przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, z ogólnodostępnych źródeł, takich jak media, włączając w to internet i dane publiczne.

3.   W zakresie, w jakim Europol jest uprawniony na mocy unijnych, międzynarodowych lub krajowych instrumentów prawnych,
  i jeżeli można wykazać potrzebę i proporcjonalność takiego dostępu w celu wykonywania zadań należących do obowiązków Europolu,
  może pobierać i przetwarzać informacje, włączając w to dane osobowe z systemów informacyjnych o charakterze krajowym, unijnym lub międzynarodowym, w tym również za pomocą bezpośredniego komputerowego dostępu. Mające zastosowanie przepisy takich unijnych, międzynarodowych lub krajowych instrumentów prawnych regulują dostęp Europolu do tego rodzaju informacji i korzystanie z nich w zakresie, w jakim przewidziane w nich zasady dostępu do informacji i korzystania z nich są bardziej rygorystyczne niż przepisy niniejszego rozporządzenia.

Ustanawia się w nich cele tego konkretnego przetwarzania, kategorie danych osobowych, które mają być przetworzone, powody i sposoby przetwarzania oraz procedurę, jaką należy zastosować w celu pobrania i dalszego przetwarzania tych informacji z poszanowaniem obowiązujących przepisów i zasad w dziedzinie danych osobowych.
  Dostępu do przedmiotowych systemów informacyjnych udziela się jedynie należycie upoważnionym pracownikom Europolu w zakresie
  ściśle
  niezbędnym
  i proporcjonalnym
  do wykonywania powierzonych im zadań. [Popr. 127]

Artykuł 24

Cele działań związanych z przetwarzaniem informacji

1.   Europol przetwarza

  może przetwarzać
  informacje, w tym dane osobowe, w zakresie, w jakim jest to konieczne do realizacji celów Europolu określonych w art. 3 ust. 1 i 2, .

Dane osobowe mogą być przetwarzane
  wyłącznie na potrzeby:

| a) | dokonania kontroli krzyżowej mającej na celu wskazanie powiązań
  lub innych istotnych związków
  między informacjami
  , ograniczonych do:










  (i) | osób, które są podejrzane o popełnienie przestępstwa podlegającego kompetencjom Europolu lub o branie w nim udziału, lub osób, które były skazane za takie przestępstwo, |
| --- | --- | --- |

a)

dokonania kontroli krzyżowej mającej na celu wskazanie powiązań
  lub innych istotnych związków
  między informacjami
  , ograniczonych do:

(i)

osób, które są podejrzane o popełnienie przestępstwa podlegającego kompetencjom Europolu lub o branie w nim udziału, lub osób, które były skazane za takie przestępstwo,

| (ii) | osób, wobec których istnieją faktyczne przesłanki lub uzasadnione powody, by uważać, że popełnią przestępstwo; |
| --- | --- |

(ii)

osób, wobec których istnieją faktyczne przesłanki lub uzasadnione powody, by uważać, że popełnią przestępstwo;

| b) | analiz o charakterze strategicznym lub tematycznym; |
| --- | --- |

b)

analiz o charakterze strategicznym lub tematycznym;

| c) | analiz operacyjnych w szczególnych przypadkach. |
| --- | --- |

c)

analiz operacyjnych w szczególnych przypadkach.

Wykonywanie tych zadań odbywa się w oparciu o poniższe kryteria:

| — | kontrole, o których mowa w lit. a), należy wykonywać zgodnie z niezbędnymi gwarancjami ochrony danych, zwłaszcza dostatecznie uzasadnić wniosek o informację i jego cel. Należy również podjąć konieczne działania w celu dopilnowania, by jedynie organy od początku uprawnione do ich zbierania mogły je następnie zmieniać; |
| --- | --- |

—

kontrole, o których mowa w lit. a), należy wykonywać zgodnie z niezbędnymi gwarancjami ochrony danych, zwłaszcza dostatecznie uzasadnić wniosek o informację i jego cel. Należy również podjąć konieczne działania w celu dopilnowania, by jedynie organy od początku uprawnione do ich zbierania mogły je następnie zmieniać;

| — | do każdej analizy operacyjnej określonej w lit. c) mają zastosowanie następujące szczególne zabezpieczenia:










  (i) | określa się konkretny cel; dane osobowe można przetwarzać tylko wtedy, gdy są one właściwe dla tego konkretnego celu; |
| --- | --- | --- |

—

do każdej analizy operacyjnej określonej w lit. c) mają zastosowanie następujące szczególne zabezpieczenia:

(i)

określa się konkretny cel; dane osobowe można przetwarzać tylko wtedy, gdy są one właściwe dla tego konkretnego celu;

| (ii) | wszystkie działania krzyżowe personelu Europolu muszą być konkretnie uzasadnione; pobieranie danych po konsultacji jest ograniczone do wymaganego ścisłego minimum i szczególnie uzasadnione; |
| --- | --- |

(ii)

wszystkie działania krzyżowe personelu Europolu muszą być konkretnie uzasadnione; pobieranie danych po konsultacji jest ograniczone do wymaganego ścisłego minimum i szczególnie uzasadnione;

| (iii) | dane może modyfikować jedynie zatwierdzony personel odpowiedzialny za cel początkowego zbierania tych danych. |
| --- | --- |

(iii)

dane może modyfikować jedynie zatwierdzony personel odpowiedzialny za cel początkowego zbierania tych danych.

Europol w należyty sposób dokumentuje te operacje. Dokumentację udostępnia się na żądanie inspektorowi ochrony danych i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych w celu sprawdzenia zgodności z prawem operacji przetwarzania danych.

2.   W załączniku 2 wymieniono kategorie danych osobowych oraz kategorie osób, których dane dotyczą, w odniesieniu do których można gromadzić dane dla każdego konkretnego celu określonego w ust. 1.

2a.
     
  Europol może czasowo w wyjątkowych przypadkach przetwarzać dane w celu stwierdzenia, czy dane takie są istotne dla jego zadań i celu wymienionego w ust. 1. Zarząd, działając na wniosek dyrektora i po zasięgnięciu opinii u Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, określa warunki przetwarzania takich danych, zwłaszcza w odniesieniu do dostępu do danych i ich wykorzystania, a także do nieprzekraczających sześciu miesięcy ograniczeń czasowych dotyczących przechowywania i usuwania danych, z należytym uwzględnieniem przepisów określonych w art. 34.

2b.
     
  Europejski Inspektor Ochrony Danych opracuje projekt wytycznych określających cele wymienione w ust. 1 lit. a), b) i c). [Popr. 128]

Artykuł 25

Określenie celu działań związanych z przetwarzaniem informacji

1.   Państwo członkowskie, organ Unii, państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa przekazujące informacje Europolowi ustalają cel, w jakim są one przetwarzane, zgodnie z art. 24. Jeżeli tego nie uczyni, znaczenie tych informacji oraz cel, w jakim są one przetwarzane, ustala Europol. Europol może przetwarzać informacje w innym
  konkretnym i jasno wyrażonym
  celu niż cel, w jakim zostały przekazane, wyłącznie za
  wyraźną
  zgodą podmiotu przekazującego dane
  , zgodnie z obowiązującym prawem
  . [Popr. 129]

2.   Państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe mogą wskazać, w momencie przekazywania informacji, wszelkie ograniczenia dostępu lub wykorzystywania, ogólne lub szczególne, w tym ograniczenia dotyczące usuwania lub niszczenia informacji. Jeżeli konieczność nałożenia takich ograniczeń zaistnieje po przekazaniu informacji, powiadamia się o tym odpowiednio Europol. Europol przestrzega tych ograniczeń.

3.   Europol może nałożyć wszelkie ograniczenia dostępu lub wykorzystywania przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe informacji pobranych z ogólnodostępnych źródeł.

Artykuł 25a

Ocena skutków w zakresie ochrony danych

1.
     
  Przed każdym przetwarzaniem danych osobowych Europol przeprowadza ocenę skutków planowanych systemów przetwarzania i procedur dla ochrony danych osobowych i notyfikuje tę ocenę Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych.

2.
     
  Ocena zawiera co najmniej ogólny opis planowanych operacji przetwarzania, ocenę zagrożenia praw i wolności osób, których dane dotyczą, planowanych środków na rzecz zwalczenia tych zagrożeń, środki ostrożnościowe, środki bezpieczeństwa oraz mechanizmy zapewniające ochronę danych osobowych i potwierdzające przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem praw i uzasadnionych interesów osób, których dane dotyczą, i innych zainteresowanych osób. [Popr. 130]

Artykuł 26

Dostęp państw członkowskich i pracowników Europolu do informacji przechowywanych przez Europol

1.   Państwa członkowskie
  , po uzasadnieniu potrzeby zgodnego z prawem wykonania ich zadań,
  mają dostęp do wszystkich informacji i mogą przeszukiwać wszystkie informacje, które zostały przekazane na potrzeby art. 24 ust. 1 lit. a) i b) bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich, organów Unii i państw trzecich oraz organizacji międzynarodowych do wskazania ograniczeń dostępu do takich danych i wykorzystywania ich. Państwa członkowskie wyznaczają przedmiotowe właściwe organy uprawnione do przeprowadzania takiego wyszukiwania.

2.   Państwa członkowskie mają pośredni dostęp do informacji przekazanych na potrzeby

  w konkretnym celu zgodnie z
  art. 24 ust. 1 lit. c) w oparciu o system trafieniowy („hit/no hit”), bez uszczerbku dla jakichkolwiek ograniczeń wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii i państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe przekazujące informacje, zgodnie z art. 25 ust. 2. W przypadku trafienia Europol
  powiadamia podmiot dostarczający informacji i
  wszczyna procedurę, dzięki której można wymieniać informacje będące przedmiotem trafienia, zgodnie z decyzją
  podmiotu dostarczającego informacji Europolowi i w zakresie niezbędnym do zgodnego z prawem wykonania zadań danego
  państwa członkowskiego, które przekazało dane informacje do Europolu.

3.   Pracownicy Europolu należycie upoważnieni przez dyrektora wykonawczego mają dostęp do informacji przetwarzanych przez Europol w zakresie wymaganym do wykonywania powierzonych im zadań.

3a.
     
  Europol szczegółowo odnotowuje wszystkie trafienia i informacje, do których ma dostęp zgodnie z art. 43. [Popr. 131]

Artykuł 27

Dostęp Eurojustu i OLAF do informacji Europolu

1.   Europol podejmuje wszelkie stosowne środki, aby zapewnić Eurojustowi i Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w zakresie ich odpowiednich mandatów

  jego mandatu
  dostęp do wszystkich informacji przekazanych na potrzeby art. 24 ust. 1 lit. a) i b) oraz możliwość ich przeszukiwania bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich, organów Unii i państw trzecich oraz organizacji międzynarodowych do wskazania ograniczeń w dostępie do takich danych i wykorzystywaniu ich. W przypadku gdy wyniki przeszukiwania przez Eurojust lub OLAF ujawnią istnienie dopasowania z informacjami przetwarzanymi przez Europol, powiadamia się Europol.

2.   Europol podejmuje wszelkie stosowne środki, aby umożliwić Eurojustowi i OLAF w zakresie ich odpowiednich mandatów

  jego mandatu
  pośredni dostęp do informacji przekazanych na potrzeby określone w art. 24 ust. 1 lit. c) w oparciu o system trafieniowy („hit/no hit”), bez uszczerbku dla jakichkolwiek ograniczeń wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii i państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe przekazujące informacje, zgodnie z art. 25 ust. 2. W przypadku trafienia Europol wszczyna procedurę, dzięki której można wymieniać informacje będące przedmiotem trafienia, zgodnie z decyzją państwa członkowskiego, organu Unii, państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, która przekazała informacje do Europolu.
  W przypadku trafienia Eurojust określa, które dane są mu potrzebne, a Europol może udostępnić dane wyłącznie w stopniu, w jakim dane, na podstawie których trafienie zostało wygenerowane, są niezbędne do prawidłowego wykonywania jego zadań. Europol odnotowuje, do jakiej informacji udzielono dostępu.

3.   Przeszukiwania informacji zgodnie z ust. 1 i 2 dokonuje się jedynie w celu ustalenia, czy informacje dostępne odpowiednio w Eurojuście lub OLAF pasują do informacji przetwarzanych w Europolu.

4.   Europol umożliwia przeszukiwanie zgodnie z ust. 1 i 2 jedynie po otrzymaniu od Eurojustu informacji na temat tego, których krajowych członków, zastępców, asystentów oraz pracowników Eurojustu, a od OLAF informacji na temat tego, których członków personelu wyznaczono jako osoby upoważnione do przeprowadzania przedmiotowego przeszukiwania.

5.   Jeżeli podczas działań Europolu związanych z przetwarzaniem informacji w odniesieniu do poszczególnych dochodzeń Europol lub dane państwo członkowskie stwierdzi potrzebę koordynacji, współpracy lub wsparcia zgodnie z mandatem Eurojustu lub OLAF, Europol powiadamia o tym wspomniane jednostki oraz wszczyna procedurę wymiany informacji, zgodnie z decyzją państwa członkowskiego przekazującego informacje. W takim przypadku Eurojust lub OLAF konsultuje się z Europolem.

6.   Eurojust, w tym Kolegium, krajowi członkowie, zastępcy, asystenci i pracownicy Eurojustu, a także OLAF przestrzegają wszelkich ograniczeń dostępu lub wykorzystywania, na ogólnych lub szczególnych warunkach, wskazanych przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe zgodnie z art. 25 ust. 2.

6a.
     
  Europol i Eurojust informują się wzajemnie, jeżeli po zapoznaniu się z danymi drugiej strony istnieją podejrzenia, że dane mogą być nieprawidłowe lub sprzeczne z innymi danymi. [Popr. 132]

Artykuł 28

Obowiązek powiadamiania państw członkowskich

1.   Jeżeli zgodnie z jego zadaniami na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b) Europol musi powiadomić państwo członkowskie o informacjach, które tego państwa dotyczą, ale informacje te objęte są ograniczeniem dostępu na podstawie art. 25 ust. 2, które zabrania ich przekazywania, Europol przeprowadza konsultacje z podmiotem przekazującym dane nakładającym ograniczenia dostępu i dąży do uzyskania jego zgody

  wnioskuje o zgodę
  na przekazanie tych informacji.

Bez takiej
  wyraźnej
  zgody informacje nie są przekazywane.

Jeżeli informacje te nie są objęte ograniczeniem dostępu na podstawie art. 25, Europol informuje państwo członkowskie udzielające informacji o ich przekazaniu. [Popr. 133]

2.   Bez względu na jakiekolwiek ograniczenia dostępu Europol powiadamia państwo członkowskie o informacjach, które tego państwa dotyczą, jeżeli:

| a) | jest to bezwzględnie konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu związanemu z poważną przestępczością lub terroryzmem; lub |
| --- | --- |

a)

jest to bezwzględnie konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu związanemu z poważną przestępczością lub terroryzmem; lub

| b) | jest to konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu bezpieczeństwa publicznego przedmiotowego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

jest to konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu bezpieczeństwa publicznego przedmiotowego państwa członkowskiego.

W takim przypadku Europol jak najszybciej powiadamia podmiot przekazujący dane o przekazaniu przedmiotowych informacji i uzasadnia swoją analizę sytuacji.

ROZDZIAŁ VI

STOSUNKI Z PARTNERAMI

SEKCJA 1

PRZEPISY WSPÓLNE

Artykuł 29

Przepisy wspólne

1.   W zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonywania jego zadań, Europol może ustanawiać i utrzymywać współpracę z organami Unii zgodnie z celami przedmiotowych organów, z organami ścigania państw trzecich, instytucjami szkoleniowymi w dziedzinie egzekwowania prawa państw trzecich, organizacjami międzynarodowymi i podmiotami prywatnymi.

2.   W zakresie, w jakim jest to istotne dla wykonywania jego zadań, i z zastrzeżeniem wszelkich ograniczeń przewidzianych na podstawie art. 25 ust. 2 Europol może wymieniać wszystkie informacje, z wyjątkiem danych osobowych, bezpośrednio z jednostkami, o których mowa w ust. 1.

3.   Europol może otrzymywać i przetwarzać dane osobowe pochodzące od jednostek

  posiadane przez jednostki
  , o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem podmiotów prywatnych, w zakresie, w jakim jest to
  absolutnie
  niezbędne
  i proporcjonalne
  do
  zgodnej z prawem
  realizacji jego zadań, i z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozdziału.

4.   Nie naruszając przepisów art. 36 ust. 4

  5
  , dane osobowe są przekazywane przez Europol organom Unii, państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym, wyłącznie jeżeli jest to konieczne w celu zapobiegania przestępstwom, które są objęte celami

  zadaniami
  Europolu, i zwalczania tych zjawisk zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału
  oraz jeżeli odbiorca wyraźnie zobowiązuje się do wykorzystania danych wyłącznie w celu, w jakim zostały one przekazane
  . Jeżeli dane, które mają zostać przekazane, zostały dostarczone przez państwo członkowskie, Europol uzyskuje
  wyraźną
  zgodę danego państwa członkowskiego, chyba że:

| a) | można założyć przedmiotową zgodę, ponieważ dane państwo członkowskie nie ograniczyło wyraźnie możliwości dalszego przekazywania danych; lub |
| --- | --- |

a)

można założyć przedmiotową zgodę, ponieważ dane państwo członkowskie nie ograniczyło wyraźnie możliwości dalszego przekazywania danych; lub

| b) | dane państwo członkowskie z góry udzieliło zgody na takie dalsze przekazanie, ogólnie lub na specjalnych warunkach. Taką zgodę można w każdej chwili wycofać. |
| --- | --- |

b)

dane państwo członkowskie z góry udzieliło zgody na takie dalsze przekazanie, ogólnie lub na specjalnych warunkach. Taką zgodę można w każdej chwili wycofać.

5.   Dalsze przekazywanie danych osobowych przez państwa członkowskie, organy Unii, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe jest zakazane, o ile Europol nie wyraził na to
  wcześniejszej
  wyraźnej zgody
  , a odbiorca nie zobowiązał się wyraźnie do wykorzystania danych wyłącznie w celu, w jakim zostały one przekazane.

5a.
     
  Europol dopilnowuje, aby szczegółowy wykaz wszystkich przekazanych danych osobowych i podstaw ich przekazania został zapisany zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

5b.
     
  Wszelkie informacje uzyskane przez państwo trzecie, organizację międzynarodową lub stronę prywatną z naruszeniem praw podstawowych zapisanych w Karcie praw podstawowych UE nie są przetwarzane. [Popr. 134]

SEKCJA 2

WYMIANA/PRZEKAZYWANIE DANYCH OSOBOWYCH

Artykuł 30

Przekazywanie danych osobowych organom Unii

Z zastrzeżeniem wszelkich możliwych ograniczeń nałożonych na podstawie art. 25 ust. 2 lub 3
  i nie naruszając art. 27
  Europol może przekazywać dane osobowe bezpośrednio organom Unii w zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonywania jego zadań lub zadań organu Unii będącego odbiorcą danych.
  Europol podaje do wiadomości publicznej wykaz instytucji UE i organów, z którymi dzieli się informacjami, przez umieszczenie takiego wykazu na swojej stronie internetowej. [Popr. 135]

Artykuł 31

Przekazywanie danych osobowych państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym

1.   Europol może przekazywać dane osobowe organowi państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej w zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonywania jego zadań, na podstawie:

| a) | decyzji Komisji przyjętej zgodnie z [art. 25 i 31 dyrektywy 95/46/WE] uznającej, że dane państwo lub organizacja międzynarodowa lub sektor, w którym odbywa się przetwarzanie danych, w tym państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej zapewnia odpowiedni poziom ochrony (decyzja stwierdzająca odpowiedni poziom ochrony); lub |
| --- | --- |

a)

decyzji Komisji przyjętej zgodnie z [art. 25 i 31 dyrektywy 95/46/WE] uznającej, że dane państwo lub organizacja międzynarodowa lub sektor, w którym odbywa się przetwarzanie danych, w tym państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej zapewnia odpowiedni poziom ochrony (decyzja stwierdzająca odpowiedni poziom ochrony); lub

| b) | umowy międzynarodowej zawartej między Unią a danym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE zakładającej odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych; lub |
| --- | --- |

b)

umowy międzynarodowej zawartej między Unią a danym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE zakładającej odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych; lub

| c) | umowy o współpracy zawartej między Europolem a danym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

c)

umowy o współpracy zawartej między Europolem a danym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

Takie umowy o współpracy zostają zmienione przed upływem pięciu lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia i zastąpione kolejną umową zgodnie z lit. b). [Popr. 136]

Takie operacje przekazywania nie wymagają żadnego dodatkowego zezwolenia.

  W stosownym czasie przed negocjowaniem umowy międzyinstytucjonalnej, o której mowa w lit. b), i podczas tego procesu, a w szczególności przed przyjęciem mandatu negocjacyjnego, jak również przed sfinalizowaniem umowy, należy zasięgnąć opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

Europol podaje do wiadomości publicznej regularnie aktualizowany wykaz umów międzynarodowych i umów o współpracy zawartych z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi przez umieszczenie takiego wykazu na swojej stronie internetowej. [Popr. 137]

Europol może zawrzeć porozumienie robocze w celu wykonania takich umów lub decyzji w sprawie odpowiedniego poziomu ochrony.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 dyrektor wykonawczy, rozpatrując każdy poszczególny przypadek indywidualnie,
  – z uwzględnieniem obowiązku zachowania dyskrecji, poufności oraz proporcjonalności –
  może zatwierdzić przekazanie danych osobowych państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej, jeżeli:

| a) | przekazanie danych jest bezwzględnie konieczne do ochrony istotnych

  żywotnych
  interesów co najmniej jednego państwa członkowskiego w ramach realizacji celów Europolu;

  osoby, której dane dotyczą lub innej osoby
  ;
  lub |
| --- | --- |

a)

przekazanie danych jest bezwzględnie konieczne do ochrony istotnych

  żywotnych
  interesów co najmniej jednego państwa członkowskiego w ramach realizacji celów Europolu;

  osoby, której dane dotyczą lub innej osoby
  ;
  lub

| b) | przekazanie danych jest bezwzględnie konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu związanemu z przestępczością lub terroryzmem;

  do zabezpieczenia słusznych interesów osoby, której dane dotyczą, jeżeli prawo państwa członkowskiego przekazującego dane osobowe tak stanowi;
  lub |
| --- | --- |

b)

przekazanie danych jest bezwzględnie konieczne dla zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu związanemu z przestępczością lub terroryzmem;

  do zabezpieczenia słusznych interesów osoby, której dane dotyczą, jeżeli prawo państwa członkowskiego przekazującego dane osobowe tak stanowi;
  lub

| c) | przekazanie
  danych
  jest konieczne z innych powodów lub wymagane przez prawo z ważnych względów interesu publicznego bądź w celu ustanowienia, wykonania lub obrony tytułu prawnego;

  do zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego
  ; lub |
| --- | --- |

c)

przekazanie
  danych
  jest konieczne z innych powodów lub wymagane przez prawo z ważnych względów interesu publicznego bądź w celu ustanowienia, wykonania lub obrony tytułu prawnego;

  do zapobieżenia bezpośredniemu i poważnemu zagrożeniu dla bezpieczeństwa publicznego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego
  ; lub

| d) | przekazanie jest konieczne dla ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby

  w indywidualnych przypadkach do zapobiegania przestępstwom, prowadzenia śledztw i dochodzeń w ich sprawie, wykrywania ich lub ścigania albo do wykonywania kar kryminalnych
  ;
  lub |
| --- | --- |

d)

przekazanie jest konieczne dla ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby

  w indywidualnych przypadkach do zapobiegania przestępstwom, prowadzenia śledztw i dochodzeń w ich sprawie, wykrywania ich lub ścigania albo do wykonywania kar kryminalnych
  ;
  lub

| da) | przekazanie jest konieczne w indywidualnych przypadkach dla ustalenia, wykonania lub obrony roszczeń prawnych dotyczących zapobieżenia konkretnemu przestępstwu, prowadzenia dochodzenia w jego sprawie, wykrycia go lub ścigania albo wykonania konkretnej kary kryminalnej. |
| --- | --- |

da)

przekazanie jest konieczne w indywidualnych przypadkach dla ustalenia, wykonania lub obrony roszczeń prawnych dotyczących zapobieżenia konkretnemu przestępstwu, prowadzenia dochodzenia w jego sprawie, wykrycia go lub ścigania albo wykonania konkretnej kary kryminalnej.

Dyrektor wykonawczy bierze pod uwagę w każdym przypadku poziom ochrony danych, który ma zastosowanie w danym państwie trzecim lub w danej organizacji międzynarodowej, z uwzględnieniem charakteru danych, celu, w jakim dane mają zostać wykorzystane, przewidywanego czasu przetwarzania, ogólnych lub szczegółowych przepisów dotyczących ochrony danych obowiązujących w tym państwie, oraz czy przyjęte zostały szczegółowe warunki wymagane przez Europol w odniesieniu do danych.

Odstępstw nie stosuje się do systematycznego, masowego lub strukturalnego przekazywania danych.

Ponadto zarząd w porozumieniu z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych

  Europejski Inspektor Ochrony Danych
  może zatwierdzić
  przekaz lub
  zestaw przekazów zgodnie z lit. a)–d) powyżej, uwzględniając istnienie zabezpieczeń

  powołując się na należyte zabezpieczenia
  w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych, na okres nieprzekraczający jednego roku, z możliwością odnowienia. [Popr. 138]

3.   Dyrektor wykonawczy
  bezzwłocznie
  informuje zarząd i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o przypadkach, w których zastosował on przepisy ust. 2. [Popr. 139]

3a.
     
  Europol przechowuje szczegółowe zapisy dotyczące przekazów dokonanych zgodnie z niniejszym artykułem. [Popr. 140]

Artykuł 32

Dane osobowe pochodzące od podmiotów prywatnych

1.   W zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonywania jego zadań, Europol może przetwarzać dane osobowe pochodzące od podmiotów prywatnych, pod warunkiem że
  nie
  otrzymano je

  ich bezpośrednio od podmiotów prywatnych, ale wyłącznie
  za pośrednictwem: [Popr. 141]

| a) | jednostki krajowej danego państwa członkowskiego zgodnie z prawem krajowym; |
| --- | --- |

a)

jednostki krajowej danego państwa członkowskiego zgodnie z prawem krajowym;

| b) | punktu kontaktowego w państwie trzecim, z którym Europol zawarł umowę o współpracy zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia; lub |
| --- | --- |

b)

punktu kontaktowego w państwie trzecim, z którym Europol zawarł umowę o współpracy zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia; lub

| c) | organu państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, z którymi Unia zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE. |
| --- | --- |

c)

organu państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, z którymi Unia zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE.

2.   Jeżeli otrzymane dane mają wpływ na interesy państwa członkowskiego, Europol informuje niezwłocznie jednostkę krajową zainteresowanego państwa członkowskiego.

3.   Europol nie kontaktuje się bezpośrednio z podmiotami prywatnymi w celu uzyskania danych osobowych. [Popr. 142]

4.   Komisja w okresie trzech lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia ocenia konieczność i ewentualny wpływ bezpośredniej wymiany danych osobowych z podmiotami prywatnymi. W takiej ocenie określa się między innymi powody, dla których wymiana danych osobowych z podmiotami prywatnymi jest dla Europolu konieczna.

Artykuł 33

Informacje pochodzące od osób prywatnych

1.   Informacje, w tym dane osobowe, pochodzące od osób prywatnych mogą być przetwarzane przez Europol, pod warunkiem że otrzymano je za pośrednictwem:

| a) | jednostki krajowej danego państwa członkowskiego zgodnie z prawem krajowym; |
| --- | --- |

a)

jednostki krajowej danego państwa członkowskiego zgodnie z prawem krajowym;

| b) | punktu kontaktowego w państwie trzecim, z którym Europol zawarł umowę o współpracy zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia; lub |
| --- | --- |

b)

punktu kontaktowego w państwie trzecim, z którym Europol zawarł umowę o współpracy zgodnie z art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia; lub

| c) | organu państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, z którymi Unia Europejska zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE. |
| --- | --- |

c)

organu państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, z którymi Unia Europejska zawarła umowę międzynarodową na podstawie art. 218 TFUE.

2.   Jeżeli Europol otrzymuje informacje, w tym dane osobowe, od osoby prywatnej zamieszkującej w państwie trzecim, z którym Europol nie zawarł umowy międzynarodowej na podstawie art. 23 decyzji 2009/371/WSiSW lub na podstawie art. 218 TFUE, Europol może jedynie przekazać takie informacje do państwa członkowskiego lub zainteresowanego państwa trzeciego, z którym Europol zawarł taką umowę międzynarodową.

3.   Europol nie kontaktuje się bezpośrednio z osobami prywatnymi w celu uzyskania informacji. [Popr. 143]

ROZDZIAŁ VII

ZABEZPIECZENIA OCHRONY DANYCH

Artykuł 34

Ogólne zasady ochrony danych

1.
     Dane osobowe są:

| a) | przetwarzane w sposób rzetelny i zgodny

  zgodnie
  z prawem
  , rzetelnie oraz w sposób przejrzysty i umożliwiający weryfikację w odniesieniu do osoby, której dane dotyczą
  ; |
| --- | --- |

a)

przetwarzane w sposób rzetelny i zgodny

  zgodnie
  z prawem
  , rzetelnie oraz w sposób przejrzysty i umożliwiający weryfikację w odniesieniu do osoby, której dane dotyczą
  ;

| b) | gromadzone w konkretnych, jawnych i zgodnych z prawem celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami. Dalsze przetwarzanie danych osobowych do celów historycznych, statystycznych lub naukowych nie jest uważane za niezgodne, pod warunkiem że Europol zapewnia właściwe zabezpieczenia, a w szczególności gwarantuje, że dane nie są przetwarzane do żadnych innych celów; |
| --- | --- |

b)

gromadzone w konkretnych, jawnych i zgodnych z prawem celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami. Dalsze przetwarzanie danych osobowych do celów historycznych, statystycznych lub naukowych nie jest uważane za niezgodne, pod warunkiem że Europol zapewnia właściwe zabezpieczenia, a w szczególności gwarantuje, że dane nie są przetwarzane do żadnych innych celów;

| c) | prawidłowe, właściwe oraz nie wykraczają poza zakres niezbędny

  ograniczają się do minimum niezbędnego
  do celów, dla których są przetwarzane;
  dane te są przetwarzane jedynie i tylko przez okres, w którym tych celów nie można osiągnąć, przetwarzając informacje nieobejmujące danych osobowych; |
| --- | --- |

c)

prawidłowe, właściwe oraz nie wykraczają poza zakres niezbędny

  ograniczają się do minimum niezbędnego
  do celów, dla których są przetwarzane;
  dane te są przetwarzane jedynie i tylko przez okres, w którym tych celów nie można osiągnąć, przetwarzając informacje nieobejmujące danych osobowych;

| d) | dokładne i w razie potrzeby uaktualniane; należy podjąć wszelkie zasadne działania, aby zapewnić niezwłoczne usunięcie lub poprawienie niedokładnych danych osobowych, z uwzględnieniem celów ich przetwarzania; |
| --- | --- |

d)

dokładne i w razie potrzeby uaktualniane; należy podjąć wszelkie zasadne działania, aby zapewnić niezwłoczne usunięcie lub poprawienie niedokładnych danych osobowych, z uwzględnieniem celów ich przetwarzania;

| e) | przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osób, których dane dotyczą, przez czas nie dłuższy niż jest to konieczne do celów, dla których dane osobowe są przetwarzane; |
| --- | --- |

e)

przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osób, których dane dotyczą, przez czas nie dłuższy niż jest to konieczne do celów, dla których dane osobowe są przetwarzane;

| ea) | przetwarzane w sposób, który skutecznie umożliwia osobie, której dane dotyczą, wykonywanie jego praw; |
| --- | --- |

ea)

przetwarzane w sposób, który skutecznie umożliwia osobie, której dane dotyczą, wykonywanie jego praw;

| eb) | przetwarzane w taki sposób, który zabezpiecza przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem i przed przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem, z wykorzystaniem odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych; |
| --- | --- |

eb)

przetwarzane w taki sposób, który zabezpiecza przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem i przed przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem, z wykorzystaniem odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych;

| ec) | przetwarzane wyłącznie przez należycie upoważnionych pracowników, którym dane są niezbędne do wykonywania zadań; |
| --- | --- |

ec)

przetwarzane wyłącznie przez należycie upoważnionych pracowników, którym dane są niezbędne do wykonywania zadań;

1a.
     
  Europol podaje do wiadomości publicznej dokument, w którym określa się w zrozumiały sposób przepisy dotyczące przetwarzania danych osobowych oraz dostępnych środków korzystania z praw przez osoby, których dane dotyczą. [Popr. 144]

Artykuł 35

Różne stopnie dokładności i wiarygodności danych osobowych

1.   Źródło informacji pochodzące z państwa członkowskiego jest oceniane w najszerszym możliwym zakresie przez państwo członkowskie dostarczające informacji przy pomocy następujących kodów oceny źródła: [Popr. 145]

| (A): | gdy nie ma wątpliwości co do autentyczności, wiarygodności i kompetencji źródła lub jeżeli informacja jest dostarczona przez źródło, które okazało się wiarygodne we wszystkich przypadkach; |
| --- | --- |
| (B): | gdy informacja jest dostarczona przez źródło, które w większości przypadków okazało się wiarygodne; |
| (C): | gdy informacja jest dostarczona przez źródło, które w większości przypadków okazało się niewiarygodne; |
| (X): | gdy nie można ocenić wiarygodności źródła. |

(A):

gdy nie ma wątpliwości co do autentyczności, wiarygodności i kompetencji źródła lub jeżeli informacja jest dostarczona przez źródło, które okazało się wiarygodne we wszystkich przypadkach;

(B):

gdy informacja jest dostarczona przez źródło, które w większości przypadków okazało się wiarygodne;

(C):

gdy informacja jest dostarczona przez źródło, które w większości przypadków okazało się niewiarygodne;

(X):

gdy nie można ocenić wiarygodności źródła.

2.   Informacje pochodzące z państwa członkowskiego są oceniane w najszerszym możliwym zakresie przez państwo członkowskie dostarczające informacji na podstawie ich wiarygodności przy pomocy następujących kodów oceny informacji: [Popr. 146]

| (1): | informacje, których prawidłowość nie budzi wątpliwości; |
| --- | --- |
| (2): | informacje, które są znane źródłu osobiście, ale które nie są znane osobiście przekazującemu je urzędnikowi; |
| (3): | informacje, które nie są znane źródłu osobiście, ale są potwierdzone przez inne informacje zarejestrowane wcześniej; |
| (4): | informacje, które nie są znane źródłu osobiście i których nie można potwierdzić. |

(1):

informacje, których prawidłowość nie budzi wątpliwości;

(2):

informacje, które są znane źródłu osobiście, ale które nie są znane osobiście przekazującemu je urzędnikowi;

(3):

informacje, które nie są znane źródłu osobiście, ale są potwierdzone przez inne informacje zarejestrowane wcześniej;

(4):

informacje, które nie są znane źródłu osobiście i których nie można potwierdzić.

3.   Jeżeli Europol na podstawie już posiadanych informacji dojdzie do wniosku, że ocena wymaga korekty, informuje o tym dane państwo członkowskie i stara się uzgodnić zmianę oceny. Europol nie zmienia oceny bez takiego porozumienia.

4.   Jeżeli Europol otrzyma od państwa członkowskiego informacje niezawierające oceny, próbuje w miarę możliwości ocenić

  ocenia
  wiarygodność źródła lub informacji na podstawie już posiadanych informacji. Ocena konkretnych danych i informacji musi być dokonywana w porozumieniu z państwem członkowskim, które ich dostarczyło. Dane państwo członkowskie i Europol mogą też porozumieć się w sprawie ogólnych warunków oceny określonych typów danych i określonych źródeł. W przypadku nieosiągnięcia porozumienia w danym przypadku lub braku porozumienia o warunkach ogólnych Europol ocenia informacje lub dane oraz przydziela takim informacjom lub danym kody oceny (X) i (4), o których mowa w ust. 1 i 2. [Popr. 147]

5.   Artykuł ten stosuje się odpowiednio, w sytuacji gdy Europol otrzyma dane lub informacje do państwa trzeciego, organizacji międzynarodowej lub organu Unii.

6.   Europol ocenia informacje pochodzące z publicznie dostępnych źródeł, korzystając z kodów, o których mowa w ust. 1

  oceny (X)
  i 2

  (4)
  . [Popr. 148]

Artykuł 36

Przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych oraz różnych kategorii osób, których dane dotyczą

1.   Zabrania się przetwarzania danych osobowych ofiar przestępstw, świadków lub innych osób, które mogą dostarczać informacji na temat przestępstw, oraz osób poniżej 18. roku życia, chyba że jest to absolutnie niezbędne do zapobiegania przestępczości, której zwalczanie należy do celów działalności Europolu, lub do jej zwalczania
  i należycie uzasadnione
  . [Popr. 149]

2.   Zabrania się przetwarzania – zautomatyzowanego lub innego rodzaju – danych osobowych, które ujawniają pochodzenie rasowe lub, etniczne
  lub społeczne
  , poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopogląd albo przynależność do związków zawodowych, oraz danych dotyczących stanu zdrowia lub życia seksualnego, chyba że jest to absolutnie niezbędne do zapobiegania przestępczości, której zwalczanie należy do celów działalności Europolu, lub do jej zwalczania
  i należycie uzasadnione
  oraz gdy dane takie uzupełniają inne dane osobowe już przetwarzane przez Europol. [Popr. 150]

3.   Dostęp do danych, o których mowa w ust. 1 i 2, ma wyłącznie Europol. Dyrektor wykonawczy należycie upoważnia ograniczoną liczbę pracowników Europolu, którzy mieliby taki dostęp, jeżeli jest to konieczne do wykonywania ich zadań.

4.   Żadnej decyzji mającej skutki prawne w odniesieniu do osoby, której dane dotyczą, nie można oprzeć jedynie na zautomatyzowanym przetwarzaniu danych, o którym mowa w ust. 2, ile chyba że taka decyzja jest ona wyraźnie zatwierdzona przez przepisy krajowe lub Unii lub w razie potrzeby przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. [Popr. 151]

5.   Danych osobowych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie przekazuje się państwom członkowskim, organom Unii, państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym, chyba że jest to absolutnie niezbędne w poszczególnych
  i należycie uzasadnionych
  przypadkach dotyczących przestępczości, której zwalczanie należy do celów działalności Europolu.
  Takie przekazywanie odbywa się zgodnie z przepisami zawartymi w rozdziale VI niniejszego rozporządzenia. [Popr. 152]

6.   Co sześć miesięcy Europol przedstawia Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych przegląd wszystkich przetworzonych przez niego danych osobowych, o których mowa w ust. 2.

Artykuł 37

Ograniczenia czasowe dotyczące przechowywania i usuwania danych osobowych

1.   Dane osobowe przetwarzane przez Europol są przechowywane przez Europol nie dłużej niż jest to konieczne do realizacji jego celów

  w celu, w którym dane są przetwarzane
  . [Popr. 153]

2.   Niezależnie od tego Europol weryfikuje konieczność dalszego przechowywania nie później niż po trzech latach od początkowego przetworzenia danych osobowych. Europol może podjąć decyzję o dalszym przechowywaniu danych osobowych do czasu następnej weryfikacji, która odbywa się po okresie kolejnych trzech lat, jeżeli dalsze przechowywanie jest nadal konieczne do wykonywania przez Europol jego zadań. Powody dalszego przechowywania należy uzasadnić i zarejestrować. W przypadku braku decyzji o dalszym przechowywaniu danych osobowych przedmiotowe dane są automatycznie usuwane po upływie trzech lat.

3.   Jeżeli dane dotyczące osób, o których mowa w art. 36 ust. 1 i 2, przechowywane są przez okres dłuższy niż pięć lat, informuje się o tym Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

4.   Jeżeli państwo członkowskie, organ Unii, państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa w momencie przekazania danych zgodnie z art. 25 ust. 2 wskaże jakiekolwiek ograniczenia polegające na wcześniejszym usunięciu lub zniszczeniu danych osobowych, Europol usuwa dane osobowe zgodnie z tymi ograniczeniami. Jeżeli w oparciu o informacje, które są bardziej obszerne niż dane posiadane przez podmiot przekazujący dane, Europol uznaje, że dalsze przechowywanie danych jest konieczne do wykonywania jego zadań, Europol wnosi do podmiotu przekazującego dane o pozwolenie na dalsze przechowywanie danych oraz przedstawia uzasadnienie takiego wniosku.

5.   W przypadku gdy państwo członkowskie, organ Unii, państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa usuwa ze swoich krajowych banków danych dane dostarczone Europolowi, powiadamia o tym odpowiednio Europol. Europol usuwa te dane, chyba że w oparciu o informacje, które są bardziej obszerne niż dane posiadane przez podmiot przekazujący dane, Europol uznaje, że dalsze przechowywanie danych jest konieczne do osiągnięcia jego celów. Europol powiadamia podmiot przekazujący dane o dalszym przechowywania takich danych i przedstawia jego uzasadnienie.

6.   Danych osobowych nie usuwa się, jeżeli:

| a) | stanowiłoby to szkodę dla interesów osoby, której dane dotyczą i która wymaga ochrony. W takich przypadkach dane wykorzystywane są jedynie za
  wyraźną i pisemną
  zgodą osoby, której dane dotyczą; [Popr. 154] |
| --- | --- |

a)

stanowiłoby to szkodę dla interesów osoby, której dane dotyczą i która wymaga ochrony. W takich przypadkach dane wykorzystywane są jedynie za
  wyraźną i pisemną
  zgodą osoby, której dane dotyczą; [Popr. 154]

| b) | osoba, której dane dotyczą, kwestionuje ich dokładność – przez okres umożliwiający w stosownych przypadkach państwom członkowskim lub Europolowi weryfikację dokładności tych danych; |
| --- | --- |

b)

osoba, której dane dotyczą, kwestionuje ich dokładność – przez okres umożliwiający w stosownych przypadkach państwom członkowskim lub Europolowi weryfikację dokładności tych danych;

| c) | dane osobowe muszą być zachowane do celów dowodowych
  lub ustalenia, dochodzenia lub obrony tytułu prawnego
  ; [Popr. 155] |
| --- | --- |

c)

dane osobowe muszą być zachowane do celów dowodowych
  lub ustalenia, dochodzenia lub obrony tytułu prawnego
  ; [Popr. 155]

| d) | osoba, której dane dotyczą, sprzeciwia się ich usunięciu, występując w zamian o ograniczenie ich używania. |
| --- | --- |

d)

osoba, której dane dotyczą, sprzeciwia się ich usunięciu, występując w zamian o ograniczenie ich używania.

Artykuł 38

Bezpieczeństwo przetwarzania

1.   Europol musi wdrożyć odpowiednie rozwiązania techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych przed przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem, przypadkową utratą lub nieupoważnionym ujawnieniem, przekształceniem i dostępem lub przed wszelkimi innymi niedozwolonymi formami przetwarzania.

2.   W odniesieniu do zautomatyzowanego przetwarzania danych Europol wdraża środki służące:

| a) | uniemożliwieniu osobom nieupoważnionym dostępu do sprzętu używanego do przetwarzania danych osobowych (kontrola dostępu do sprzętu); |
| --- | --- |

a)

uniemożliwieniu osobom nieupoważnionym dostępu do sprzętu używanego do przetwarzania danych osobowych (kontrola dostępu do sprzętu);

| b) | zapobieganiu nieupoważnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników danych (kontrola nośników danych); |
| --- | --- |

b)

zapobieganiu nieupoważnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników danych (kontrola nośników danych);

| c) | zapobieganiu nieupoważnionemu wprowadzaniu danych oraz nieupoważnionemu kontrolowaniu, zmienianiu lub usuwaniu przechowywanych danych osobowych (kontrola przechowywania); |
| --- | --- |

c)

zapobieganiu nieupoważnionemu wprowadzaniu danych oraz nieupoważnionemu kontrolowaniu, zmienianiu lub usuwaniu przechowywanych danych osobowych (kontrola przechowywania);

| d) | uniemożliwieniu korzystania z systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych przez osoby nieupoważnione korzystające ze sprzętu do przekazywania danych (kontrola użytkowników); |
| --- | --- |

d)

uniemożliwieniu korzystania z systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych przez osoby nieupoważnione korzystające ze sprzętu do przekazywania danych (kontrola użytkowników);

| e) | dopilnowaniu, aby osoby upoważnione do korzystania z systemu zautomatyzowanego przetwarzania danych miały dostęp wyłącznie do tych danych, które obejmuje ich prawo dostępu (kontrola dostępu do danych); |
| --- | --- |

e)

dopilnowaniu, aby osoby upoważnione do korzystania z systemu zautomatyzowanego przetwarzania danych miały dostęp wyłącznie do tych danych, które obejmuje ich prawo dostępu (kontrola dostępu do danych);

| f) | zapewnieniu możliwości sprawdzenia i ustalenia, do jakich organów dane osobowe mogą być przesyłane lub były przesyłane za pomocą sprzętu do przekazywania danych (kontrola przekazywania danych); |
| --- | --- |

f)

zapewnieniu możliwości sprawdzenia i ustalenia, do jakich organów dane osobowe mogą być przesyłane lub były przesyłane za pomocą sprzętu do przekazywania danych (kontrola przekazywania danych);

| g) | zapewnieniu możliwości sprawdzenia i ustalenia, które dane osobowe zostały wprowadzone do systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych oraz kiedy i przez kogo zostały one wprowadzone (kontrola wprowadzania danych); |
| --- | --- |

g)

zapewnieniu możliwości sprawdzenia i ustalenia, które dane osobowe zostały wprowadzone do systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych oraz kiedy i przez kogo zostały one wprowadzone (kontrola wprowadzania danych);

| ga) | zapewnieniu możliwości sprawdzenia i ustalenia, z których danych korzystał który pracownik i o jakiej porze (dziennik dostępu); [Popr. 156] |
| --- | --- |

ga)

zapewnieniu możliwości sprawdzenia i ustalenia, z których danych korzystał który pracownik i o jakiej porze (dziennik dostępu); [Popr. 156]

| h) | uniemożliwieniu nieuprawnionego odczytywania, kopiowania, zmieniania lub usuwania danych osobowych podczas przekazywania danych osobowych lub podczas przewożenia nośników danych (kontrola transportu); |
| --- | --- |

h)

uniemożliwieniu nieuprawnionego odczytywania, kopiowania, zmieniania lub usuwania danych osobowych podczas przekazywania danych osobowych lub podczas przewożenia nośników danych (kontrola transportu);

| i) | zapewnieniu bezzwłocznej naprawy zainstalowanych systemów w przypadku awarii (przywrócenie do stanu używalności); |
| --- | --- |

i)

zapewnieniu bezzwłocznej naprawy zainstalowanych systemów w przypadku awarii (przywrócenie do stanu używalności);

| j) | zagwarantowaniu, aby funkcje systemu działały bezawaryjnie, aby pojawienie się usterek w jego funkcjach było natychmiast zgłaszane (niezawodność) oraz aby przechowywane dane nie ulegały uszkodzeniu w wyniku nieprawidłowego działania systemu (integralność). |
| --- | --- |

j)

zagwarantowaniu, aby funkcje systemu działały bezawaryjnie, aby pojawienie się usterek w jego funkcjach było natychmiast zgłaszane (niezawodność) oraz aby przechowywane dane nie ulegały uszkodzeniu w wyniku nieprawidłowego działania systemu (integralność).

3.   Europol i państwa członkowskie określają mechanizmy mające na celu zapewnienie uwzględnienia potrzeb w zakresie zabezpieczeń ponad granicami systemów informacyjnych.

Artykuł 38a

Ochrona danych w fazie projektowania oraz ochrona danych jako opcja domyślna

1.
     
  Europol wdraża odpowiednie środki oraz procedury techniczne i organizacyjne w taki sposób, aby przetwarzanie było zgodne z wymogami przepisów przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i zapewniało ochronę praw osoby, której dane dotyczą.

2.
     
  Europol wdraża mechanizmy zapewniające domyślne przetwarzanie jedynie tych danych osobowych, które są niezbędne do celów przetwarzania. [Popr. 157]

Artykuł 38b

Powiadamianie Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o naruszeniu ochrony danych osobowych

1.
     
  W przypadku naruszenia ochrony danych osobowych Europol powiadamia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, bez zbędnej zwłoki oraz, jeżeli jest to możliwe, nie później niż w ciągu 24 godzin od otrzymania informacji o naruszeniu. Europol przedkłada na żądanie stosowne uzasadnienie w przypadkach, w których powiadomienia nie dokonano w ciągu 24 godzin.

2.
     
  Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:

| a) | opis charakteru naruszenia danych osobowych, w tym kategorie i liczbę osób, których dane dotyczą, oraz kategorie i ilość ewidencjonowanych danych; |
| --- | --- |

a)

opis charakteru naruszenia danych osobowych, w tym kategorie i liczbę osób, których dane dotyczą, oraz kategorie i ilość ewidencjonowanych danych;

| b) | środki zalecane w celu złagodzenia możliwych negatywnych skutków naruszenia ochrony danych osobowych; |
| --- | --- |

b)

środki zalecane w celu złagodzenia możliwych negatywnych skutków naruszenia ochrony danych osobowych;

| c) | opis możliwych skutków naruszenia ochrony danych osobowych; |
| --- | --- |

c)

opis możliwych skutków naruszenia ochrony danych osobowych;

| d) | opis środków zaproponowanych lub przedsięwziętych przez kontrolera w związku z naruszeniem ochrony danych osobowych. |
| --- | --- |

d)

opis środków zaproponowanych lub przedsięwziętych przez kontrolera w związku z naruszeniem ochrony danych osobowych.

3.
     
  Europol dokumentuje wszelkie przypadki naruszenia ochrony danych osobowych, w tym zdarzenia związane z naruszeniem, jego skutki i podjęte działania naprawcze, umożliwiając Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych sprawdzenie zgodności z niniejszym artykułem. [Popr. 158]

Artykuł 38c

Powiadamianie o naruszeniu ochrony danych osobowych osoby, której dane dotyczą

1.
     
  W przypadku gdy jest prawdopodobne, że naruszenie danych osobowych, o którym mowa w art. 38b, będzie miało negatywny wpływ na ochronę danych osobowych lub prywatność osoby, której dane dotyczą, Europol powiadamia bez zbędnej zwłoki osobę, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych.

2.
     
  Powiadomienie osoby, której dane dotyczą, wspomniane w ust. 1 obejmuje opis charakteru naruszenia danych osobowych oraz tożsamość i dane kontaktowe inspektora ochrony danych, o którym mowa w art. 44.

3.
     
  Powiadomienie osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu danych osobowych nie jest wymagane, jeżeli Europol przekona Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, że wdrożył należyte technologiczne środki ochrony oraz że te środki zostały zastosowane w przypadku danych osobowych, których dotyczyło naruszenie ochrony danych. Takie technologiczne środki ochrony powodują, że dane są nieczytelne dla każdej osoby nieuprawnionej do uzyskania dostępu do tych danych.

4.
     
  Powiadomienie osoby, której dane dotyczą, może zostać opóźnione, ograniczone lub pominięte, jeżeli stanowi to niezbędny i proporcjonalny środek, z należytym uwzględnieniem uzasadnionych interesów osoby, której dane dotyczą:

| a) | aby uniknąć utrudniania dochodzeń urzędowych lub śledztw sądowych, ścigania lub postępowania; |
| --- | --- |

a)

aby uniknąć utrudniania dochodzeń urzędowych lub śledztw sądowych, ścigania lub postępowania;

| b) | aby uniknąć szkody dla zapobiegania przestępstwom, wykrywania ich, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ścigania ich albo wykonywania kar kryminalnych; |
| --- | --- |

b)

aby uniknąć szkody dla zapobiegania przestępstwom, wykrywania ich, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ścigania ich albo wykonywania kar kryminalnych;

| c) | aby chronić bezpieczeństwo publiczne i krajowe; |
| --- | --- |

c)

aby chronić bezpieczeństwo publiczne i krajowe;

| d) | aby chronić prawa i wolności osób trzecich. [Popr. 159] |
| --- | --- |

d)

aby chronić prawa i wolności osób trzecich. [Popr. 159]

Artykuł 39

Prawo osoby, której dane dotyczą, do dostępu do danych

1.   Każda osoba, której dane dotyczą, ma prawo – w rozsądnych odstępach czasowych – do uzyskania informacji na temat tego, czy odnoszące się do niej dane są przetwarzane przez Europol. W przypadku przetwarzania takich danych osobowych Europol dostarcza osobie, której dane dotyczą,
  co najmniej
  następujące informacje: [Popr. 160]

| a) | potwierdzenie, czy dane odnoszące się do niej są przetwarzane; |
| --- | --- |

a)

potwierdzenie, czy dane odnoszące się do niej są przetwarzane;

| b) | informacje co najmniej o celu procesu przetwarzania, kategoriach odnośnych danych
  , okresie, przez jaki dane będą przechowywane
  i odbiorcach, którym dane są ujawniane; [Popr. 161] |
| --- | --- |

b)

informacje co najmniej o celu procesu przetwarzania, kategoriach odnośnych danych
  , okresie, przez jaki dane będą przechowywane
  i odbiorcach, którym dane są ujawniane; [Popr. 161]

| c) | przekazanie w zrozumiałej formie danych podlegających przetwarzaniu i wszelkich dostępnych informacji o ich źródle; |
| --- | --- |

c)

przekazanie w zrozumiałej formie danych podlegających przetwarzaniu i wszelkich dostępnych informacji o ich źródle;

| ca) | podstawy prawne przetwarzania danych; [Popr. 162] |
| --- | --- |

ca)

podstawy prawne przetwarzania danych; [Popr. 162]

| cb) | prawo wystąpienia do Europolu o poprawienie, usunięcie lub ograniczenie przetwarzania danych osobowych osoby, której dane dotyczą; [Popr. 163] |
| --- | --- |

cb)

prawo wystąpienia do Europolu o poprawienie, usunięcie lub ograniczenie przetwarzania danych osobowych osoby, której dane dotyczą; [Popr. 163]

| cc) | kopię przetwarzanych danych. [Popr. 164] |
| --- | --- |

cc)

kopię przetwarzanych danych. [Popr. 164]

2.   Każda osoba, której dane dotyczą i która pragnie skorzystać z przysługującego jej prawa dostępu do danych, może złożyć w tej sprawie
  bez żadnych opłat
  stosowny wniosek do wyznaczonego do tego celu organu w wybranym przez siebie państwie członkowskim, co nie powinno pociągnąć za sobą nadmiernych kosztów. Organ ten niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż w ciągu jednego miesiąca od otrzymania wniosku przekazuje go Europolowi.
  Europol potwierdza otrzymanie wniosku. [Popr. 165 i 234]

3.   Europol odpowiada na wniosek niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż w ciągu trzech miesięcy od jego otrzymania
  wniosku organu krajowego. [Popr. 166]

4.   Europol konsultuje się z właściwymi organami zainteresowanych państw członkowskich w odniesieniu do podejmowanej decyzji. Decyzja o dostępie do danych jest uzależniona od ścisłej współpracy Europolu i państw członkowskich bezpośrednio zainteresowanych przekazaniem dostępu do takich danych osobie, której dane dotyczą. Jeżeli państwo członkowskie sprzeciwia się proponowanej odpowiedzi Europolu, przekazuje Europolowi uzasadnienie swojego sprzeciwu.

5.   Odmawia

  Udzielenie informacji w odpowiedzi na wniosek złożony zgodnie z ust. 1 spotyka
  się dostępu do danych osobowych lub dostęp ten jest ograniczony, jeżeli stanowi to

  z odmową
  lub
  ograniczeniem w stopniu, w jakim takie ograniczenie, częściowa lub całkowita odmowa stanowią
  środek konieczny, aby: [Popr. 167]

| a) | umożliwić Europolowi właściwe wykonywanie zadań; |
| --- | --- |

a)

umożliwić Europolowi właściwe wykonywanie zadań;

| b) | chronić bezpieczeństwo i porządek publiczny w państwach członkowskich lub zapobiegać przestępstwom; |
| --- | --- |

b)

chronić bezpieczeństwo i porządek publiczny w państwach członkowskich lub zapobiegać przestępstwom;

| c) | zagwarantować, że żadne krajowe dochodzenie nie zostanie zagrożone; |
| --- | --- |

c)

zagwarantować, że żadne krajowe dochodzenie nie zostanie zagrożone;

| d) | chronić prawa i wolności osób trzecich. |
| --- | --- |

d)

chronić prawa i wolności osób trzecich.

Każda decyzja dotycząca ograniczenia lub odmowy udzielenia wnioskowanych informacji uwzględnia prawa podstawowe i interesy osoby, której dane dotyczą. [Popr. 168]

6.   Europol informuje na piśmie osobę, której dane dotyczą, o odmowie udzielenia dostępu lub ograniczeniu dostępu do danych, o przesłankach takiej decyzji oraz o przysługującym tej osobie prawie złożenia skargi do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. Informacja o przesłankach faktycznych i prawnych, na jakich opiera się decyzja, może zostać pominięta, jeżeli pozbawiłaby sensu ograniczenie wynikające z ust. 5.

Artykuł 40

Prawo do korekty danych, ich usunięcia i zablokowania dostępu do nich

1.   Każda osoba, której dane dotyczą, ma prawo zwrócić się do Europolu o korektę swoich danych osobowych, jeżeli są one nieprawidłowe, oraz – gdy jest to możliwe i konieczne – o uzupełnienie lub aktualizację tych danych. [Popr. 169]

2.   Każda osoba, której dane dotyczą, ma prawo zwrócić się do Europolu o usunięcie swoich danych, jeżeli nie są one już wymagane do celów, dla których zostały zgodnie z prawem zgromadzone lub zgodnie z prawem przetworzone.

3.   Dane osobowe blokuje się zamiast ich usunięcia, jeżeli istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, że usunięcie danych godziłoby w słuszne interesy osoby, której dane dotyczą. Dane, do których dostęp został zablokowany, mogą być przetwarzane jedynie w celu, z uwagi na który ich usunięcie nie było możliwe.

4.   Jeżeli dane opisane w ust. 1, 2 i 3 będące w posiadaniu Europolu zostały mu przekazane przez państwa trzecie, organizacje międzynarodowe lub jeżeli wynikają one z analiz przeprowadzonych przez Europol, Europol poprawia, usuwa lub blokuje takie dane
  oraz informuje, w stosownych przypadkach, podmiot, który udostępnił dane
  . [Popr. 170]

5.   Jeżeli dane opisane w ust. 1 i 2 będące w posiadaniu Europolu zostały mu przekazane bezpośrednio przez państwa członkowskie, zainteresowane państwa członkowskie poprawiają, usuwają lub blokują wymienione dane we współpracy z Europolem.

6.   Jeżeli nieprawidłowe dane zostały przekazane w inny właściwy sposób lub jeżeli błędy w danych dostarczonych przez państwa członkowskie wynikają z wadliwego przekazu bądź dane przekazano z naruszeniem niniejszego rozporządzenia lub gdy błędy są wynikiem wprowadzania, przejęcia lub przechowywania przez Europol danych w nieprawidłowy sposób lub z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, Europol poprawia lub usuwa te dane we współpracy z zainteresowanymi państwami członkowskimi.

7.   W przypadkach, o których mowa w ust. 4, 5 i 6, bezzwłocznie powiadamia się wszystkich odbiorców takich danych. Następnie odbiorcy poprawiają, blokują lub usuwają wymienione dane w swoich systemach w sposób zgodny z obowiązującymi ich zasadami.

8.   Europol powiadamia osobę, której dane dotyczą, na piśmie i bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie w ciągu trzech miesięcy, o poprawieniu, usunięciu lub zablokowaniu odnoszących się do niej danych.

9.   Europol informuje na piśmie osobę, której dane dotyczą, o jakiejkolwiek odmowie korekty, usunięcia lub zablokowaniu danych oraz o możliwości złożenia skargi do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i zaskarżenia.

Artykuł 41

Odpowiedzialność w sprawach dotyczących ochrony danych

1.   Europol przechowuje dane osobowe w sposób zapewniający ustalenie ich źródła zgodnie z art. 23.

1a.
     
  Europol przechowuje dane osobowe w taki sposób, aby można było je poprawić i usunąć. [Popr. 171]

2.   Odpowiedzialność za jakość danych osobowych, o której mowa w art. 34 lit. d), spoczywa na państwie członkowskim, które dostarczyło takie dane osobowe Europolowi, oraz na Europolu w przypadku danych osobowych dostarczonych przez organy Unii, państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe, a także w przypadku danych osobowych uzyskanych przez Europol z publicznie dostępnych źródeł.
  Organy Unii ponoszą odpowiedzialność za jakość danych do chwili przekazania i podczas tej czynności. [Popr. 172]

3.   Odpowiedzialność za zgodność z zasadami, o których mowa w art. 34 lit. a), b), c) i e), spoczywa na Europolu.

4.   Odpowiedzialność za zgodność przekazu

  mające zastosowanie zasady ochrony
  danych z prawem spoczywa na: [Popr. 173]

| a) | państwie członkowskim, które dostarczyło dane, w przypadku danych osobowych dostarczonych Europolowi przez państwo członkowskie; oraz |
| --- | --- |

a)

państwie członkowskim, które dostarczyło dane, w przypadku danych osobowych dostarczonych Europolowi przez państwo członkowskie; oraz

| b) | Europolu w przypadku danych osobowych dostarczonych przez Europol państwom członkowskim oraz państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym. |
| --- | --- |

b)

Europolu w przypadku danych osobowych dostarczonych przez Europol państwom członkowskim oraz państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym.

5.   W przypadku przekazywania danych między Europolem a organem Unii odpowiedzialność za zgodność przekazu danych z prawem spoczywa na Europolu. Bez uszczerbku dla poprzedniego zdania w przypadku, w którym dane przekazuje Europol na wniosek odbiorcy, odpowiedzialność za zgodność tego przekazu z prawem ponosi zarówno Europol, jak i odbiorca. Ponadto Europol odpowiada za wszelkie przeprowadzane przez siebie operacje przetwarzania danych.

Europol dokonuje weryfikacji kompetencji odbiorcy i ocenia konieczność przekazania danych. W razie wątpliwości, czy jest to konieczne, Europol zasięga dalszych informacji od odbiorcy. Odbiorca zapewnia możliwość sprawdzenia konieczności przekazania danych. Odbiorca przetwarza dane wyłącznie w celu, w jakim zostały one przekazane. [Popr. 174]

Artykuł 42

Kontrola wstępna

1.   Przetwarzanie danych osobowych, które będzie stanowić część nowego systemu zbioru danych, jaki ma zostać utworzony,

  w każdym zbiorze operacji przetwarzania wykorzystywanym w jednym celu lub w kilku powiązanych celach w stosunku do głównych działań
  podlega kontroli wstępnej w przypadkach, gdy: [Popr. 175]

| a) | przetwarzane mają być szczególne kategorie danych, o których mowa w art. 36 ust. 2; |
| --- | --- |

a)

przetwarzane mają być szczególne kategorie danych, o których mowa w art. 36 ust. 2;

| b) | rodzaj przetwarzania, w szczególności stosowanie nowych technologii, mechanizmów lub procedur, niesie ze sobą w innym przypadku szczególne ryzyko dla podstawowych praw i wolności osób, których dane dotyczą, a zwłaszcza dla ochrony ich danych osobowych. |
| --- | --- |

b)

rodzaj przetwarzania, w szczególności stosowanie nowych technologii, mechanizmów lub procedur, niesie ze sobą w innym przypadku szczególne ryzyko dla podstawowych praw i wolności osób, których dane dotyczą, a zwłaszcza dla ochrony ich danych osobowych.

2.   Kontrole wstępne są przeprowadzane przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych po odebraniu powiadomienia od inspektora ochrony danych, który w razie wątpliwości co do potrzeby kontroli wstępnej konsultuje się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych.

3.   Europejski Inspektor Ochrony Danych dostarcza swoją opinię w terminie dwóch miesięcy od odebrania powiadomienia. Okres ten może być zawieszony
  w dowolnym terminie
  do momentu, gdy Europejski Inspektor Ochrony Danych otrzyma dodatkowe informacje, których mógł zażądać. Jeżeli wymaga tego złożoność sprawy, okres ten może być też wydłużony o następne dwa miesiące decyzją Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
  Wydłużenia nie można dokonać więcej niż dwa razy.
  Europol zostanie powiadomiony o takiej decyzji przed upływem pierwszego dwumiesięcznego okresu. [Popr. 176]

Jeżeli opinia nie została dostarczona do końca dwumiesięcznego okresu lub jakiegokolwiek jego przedłużenia, przyjmuje się, że jest ona pozytywna.

Jeżeli według opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych przetwarzanie, o którym został powiadomiony, może być związane z naruszeniem jakiegokolwiek przepisu niniejszego rozporządzenia, w stosownym przypadku przedstawia on propozycje uniknięcia takiego naruszenia przepisów. Jeżeli Europol nie zmodyfikuje odpowiednio operacji przetwarzania, Europejski Inspektor Ochrony Danych może skorzystać z uprawnień nadanych mu na mocy art. 46 ust. 3.

4.   Europejski Inspektor Ochrony Danych utrzymuje rejestr wszystkich operacji przetwarzania, o których został powiadomiony na podstawie ust. 1.Taki rejestr łączy się z rejestrem, o którym mowa w art. 27 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

Artykuł 43

Rejestrowanie i dokumentowanie

1.   Do celów weryfikacji zgodnego z prawem przetwarzania danych, samodzielnego monitorowania i zapewniania właściwej integralności i bezpieczeństwa danych Europol prowadzi ewidencję gromadzenia, zmiany,
  dostępu, odzyskiwania,
  ujawniania, łączenia lub usuwania danych osobowych bądź dostępu do nich. Takie rejestry lub dokumentacja są usuwane po trzech latach, chyba że dane są wciąż potrzebne do trwających kontroli. Nie ma możliwości zmiany rejestrów. [Popr. 177]

2.   Rejestry lub dokumentacja sporządzone na mocy ust. 1 są udostępniane Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych w celu kontroli ochrony danych. Europejski Inspektor Ochrony Danych wykorzystuje te informacje wyłącznie w celu kontroli ochrony danych oraz zapewnienia odpowiedniego przetwarzania danych, jak również integralności i bezpieczeństwa danych.

Artykuł 44

Inspektor ochrony danych

1.   Zarząd powołuje inspektora ochrony danych, który jest członkiem personelu. Inspektor wypełnia swoje obowiązki, działając niezależnie.

2.   Inspektor ochrony danych jest wybierany na podstawie swoich osobistych i zawodowych kwalifikacji, a w szczególności swojej wiedzy fachowej na temat ochrony danych.

3.   Wybór inspektora ochrony danych nie może powodować konfliktu interesów między jego obowiązkami jako inspektora ochrony danych a innymi obowiązkami urzędowymi, szczególnie w odniesieniu do stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia.

4.   Inspektor ochrony danych zostaje powołany na okres od dwóch do pięciu lat. Może on zostać ponownie powołany na maksymalny łączny okres dziesięciu lat. Może być zwolniony ze stanowiska inspektora ochrony danych przez instytucję lub organ Wspólnoty, który go powołał, tylko za zgodą Europejskiego Inspektora Ochrony Danych lub jeżeli przestał spełniać warunki konieczne dla wykonywania swoich obowiązków.

5.   Po powołaniu na stanowisko inspektor ochrony danych jest rejestrowany u Europejskiego Inspektora Ochrony Danych przez instytucję lub organ, który go powołał.

6.   W odniesieniu do wykonywania swoich obowiązków inspektor ochrony danych nie może otrzymywać żadnych instrukcji.

7.   Inspektor ochrony danych realizuje w szczególności następujące zadania w odniesieniu do danych osobowych, z wyjątkiem danych osobowych pracowników Europolu oraz administracyjnych danych osobowych:

| a) | zapewnia w sposób niezależny legalność i zgodność z przepisami

  wewnętrzne stosowanie przepisów
  niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych; [Popr. 178] |
| --- | --- |

a)

zapewnia w sposób niezależny legalność i zgodność z przepisami

  wewnętrzne stosowanie przepisów
  niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych; [Popr. 178]

| b) | zapewnia prowadzenie rejestru przekazywanych i otrzymywanych danych osobowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

b)

zapewnia prowadzenie rejestru przekazywanych i otrzymywanych danych osobowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| c) | dopilnowuje, aby osoby, których dane dotyczą, były na swój wniosek informowane o prawach przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

dopilnowuje, aby osoby, których dane dotyczą, były na swój wniosek informowane o prawach przysługujących im na mocy niniejszego rozporządzenia;

| d) | współpracuje z pracownikami Europolu odpowiedzialnymi za procedury, szkolenia i doradztwo w zakresie przetwarzania danych; |
| --- | --- |

d)

współpracuje z pracownikami Europolu odpowiedzialnymi za procedury, szkolenia i doradztwo w zakresie przetwarzania danych;

| e) | współpracuje z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych
  , szczególnie w odniesieniu do operacji przetwarzania, o których mowa w art. 42
  ; [Popr. 179] |
| --- | --- |

e)

współpracuje z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych
  , szczególnie w odniesieniu do operacji przetwarzania, o których mowa w art. 42
  ; [Popr. 179]

| f) | przygotowuje roczne sprawozdanie i przekazuje je zarządowi oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych; |
| --- | --- |

f)

przygotowuje roczne sprawozdanie i przekazuje je zarządowi oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych;

| fa) | stanowi punkt kontaktowy dla wniosków o dostęp składanych na podstawie art. 39; [Popr. 180] |
| --- | --- |

fa)

stanowi punkt kontaktowy dla wniosków o dostęp składanych na podstawie art. 39; [Popr. 180]

| fb) | prowadzi wykaz wszystkich operacji przetwarzania danych przez Europol, w tym – w stosownych przypadkach – informacji dotyczących celu przetwarzania, kategorii danych, odbiorców, terminów blokowania i usuwania danych, przekazywania danych państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym, a także środków bezpieczeństwa; [Popr. 181] |
| --- | --- |

fb)

prowadzi wykaz wszystkich operacji przetwarzania danych przez Europol, w tym – w stosownych przypadkach – informacji dotyczących celu przetwarzania, kategorii danych, odbiorców, terminów blokowania i usuwania danych, przekazywania danych państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym, a także środków bezpieczeństwa; [Popr. 181]

| fc) | prowadzi rejestr incydentów i przypadków naruszenia bezpieczeństwa, które mają wpływ na operacyjne lub administracyjne dane osobowe. [Popr. 182] |
| --- | --- |

fc)

prowadzi rejestr incydentów i przypadków naruszenia bezpieczeństwa, które mają wpływ na operacyjne lub administracyjne dane osobowe. [Popr. 182]

8.   Ponadto inspektor ochrony danych pełni funkcje przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 w odniesieniu do danych osobowych pracowników Europolu oraz administracyjnych danych osobowych. [Popr. 183]

9.   W ramach wykonywania swoich zadań inspektor ochrony danych ma dostęp do wszystkich danych przetwarzanych przez Europol i do wszystkich pomieszczeń Europolu.
  Taki dostęp jest możliwy w dowolnym momencie i bez wcześniejszego ubiegania się o dostęp. [Popr. 184]

10.   Jeśli inspektor ochrony danych uzna, że przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące przetwarzania danych osobowych nie są przestrzegane, informuje o tym dyrektora wykonawczego i wzywa go do usunięcia tego naruszenia w określonym terminie. Jeśli dyrektor wykonawczy nie usunie w określonym terminie tego naruszenia związanego z przetwarzaniem danych, inspektor ochrony danych informuje zarząd i uzgadnia z nim termin udzielenia odpowiedzi. Jeżeli zarząd nie usunie w określonym terminie naruszenia związanego z przetwarzaniem danych, inspektor ochrony danych przekazuje sprawę Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych.

11.   Zarząd przyjmuje przepisy wykonawcze dotyczące inspektora ochrony danych. Wspomniane przepisy wykonawcze dotyczą w szczególności procedury wyboru i odwołania ze stanowiska inspektora ochrony danych, jego zadań, obowiązków i uprawnień oraz ochrony jego niezależności. Europol zapewnia inspektorowi ochrony danych pracowników i zasoby niezbędne do wykonywania jego obowiązków. Wymienieni pracownicy mają jedynie dostęp do danych osobowych przetwarzanych w Europolu oraz do pomieszczeń Europolu w zakresie niezbędnym do realizacji swoich zadań. [Popr. 185]

11a.
     
  Inspektora ochrony danych należy wyposażyć we wszelkie środki niezbędne do realizacji jego zadań. [Popr. 186]

Artykuł 45

Nadzór ze strony krajowego organu nadzorczego

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza krajowy organ nadzorczy, którego zadaniem jest niezależny monitoring, zgodnie z jego prawem krajowym, dopuszczalności przesyłania, pobierania i wszelkiego przekazywania przez dane państwo członkowskie danych osobowych do Europolu oraz sprawdzanie, czy takie przesyłanie, pobieranie lub przekazywanie danych nie powoduje naruszenia praw osoby, której dane dotyczą. W tym celu krajowy organ nadzorczy ma dostęp, na poziomie pomieszczeń jednostki krajowej lub oficerów łącznikowych, do danych przedkładanych Europolowi przez jego państwo członkowskie zgodnie z właściwymi procedurami krajowymi.

2.   Na potrzeby pełnienia funkcji nadzorczej krajowe organy nadzorcze otrzymują dostęp do biur i dokumentów swoich oficerów łącznikowych w Europolu.

3.   Zgodnie z odpowiednimi procedurami krajowymi, krajowe organy nadzorcze nadzorują działalność jednostek krajowych oraz działalność oficerów łącznikowych w zakresie, w jakim działalność ta ma związek z ochroną danych osobowych. Informują one również Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o wszelkich działaniach, jakie podejmują w odniesieniu do Europolu.

4.   Każda osoba ma prawo zwrócić się do krajowego organu nadzorczego o sprawdzenie, czy przesłanie lub przekazanie Europolowi dotyczących jej danych w jakiejkolwiek formie oraz dostęp zainteresowanego państwa członkowskiego do tych danych są zgodne z prawem. Z tego prawa korzysta się zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek.

Artykuł 46

Nadzór ze strony Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

1.   Europejski Inspektor Ochrony Danych jest odpowiedzialny za monitorowanie i zapewnianie stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia odnoszących się do ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych przez Europol oraz za doradzanie Europolowi i osobom, których dane dotyczą, we wszelkich sprawach związanych z przetwarzaniem danych osobowych. W tym celu pełni on obowiązki przewidziane w ust. 2 i korzysta z uprawnień przyznanych w ust. 3.

2.   Europejski Inspektor Ochrony Danych pełni na mocy niniejszego rozporządzenia następujące obowiązki:

| a) | wysłuchuje skarg i bada je oraz informuje osobę, której dane dotyczą, o wyniku w odpowiednim czasie; |
| --- | --- |

a)

wysłuchuje skarg i bada je oraz informuje osobę, której dane dotyczą, o wyniku w odpowiednim czasie;

| b) | przeprowadza dochodzenia z własnej inicjatywy bądź na podstawie skarg oraz
  niezwłocznie
  informuje osoby, których dane dotyczą, o ich wyniku w rozsądnym czasie; [Popr. 187] |
| --- | --- |

b)

przeprowadza dochodzenia z własnej inicjatywy bądź na podstawie skarg oraz
  niezwłocznie
  informuje osoby, których dane dotyczą, o ich wyniku w rozsądnym czasie; [Popr. 187]

| c) | monitoruje i zapewnia stosowanie przez Europol przepisów niniejszego rozporządzenia i wszelkich innych aktów Unii odnoszących się do ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych; |
| --- | --- |

c)

monitoruje i zapewnia stosowanie przez Europol przepisów niniejszego rozporządzenia i wszelkich innych aktów Unii odnoszących się do ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych;

| d) | doradza Europolowi albo z własnej inicjatywy, albo w odpowiedzi na konsultacje we wszystkich kwestiach dotyczących przetwarzania danych osobowych, w szczególności zanim przyjmie przepisy wewnętrzne związane z ochroną podstawowych praw i wolności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych; |
| --- | --- |

d)

doradza Europolowi albo z własnej inicjatywy, albo w odpowiedzi na konsultacje we wszystkich kwestiach dotyczących przetwarzania danych osobowych, w szczególności zanim przyjmie przepisy wewnętrzne związane z ochroną podstawowych praw i wolności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych;

| e) | określa wyłączenia, zabezpieczenia, zezwolenia i warunki, o których mowa w art. 36 ust. 4, przedstawia ich powody oraz podaje je do wiadomości publicznej; |
| --- | --- |

e)

określa wyłączenia, zabezpieczenia, zezwolenia i warunki, o których mowa w art. 36 ust. 4, przedstawia ich powody oraz podaje je do wiadomości publicznej;

| f) | prowadzi rejestr operacji przetwarzania, o których został powiadomiony na mocy art. 42 ust. 1 i które zarejestrowano zgodnie z art. 42 ust. 4; |
| --- | --- |

f)

prowadzi rejestr operacji przetwarzania, o których został powiadomiony na mocy art. 42 ust. 1 i które zarejestrowano zgodnie z art. 42 ust. 4;

| g) | przeprowadza kontrole wstępne przetwarzania, o których został powiadomiony. |
| --- | --- |

g)

przeprowadza kontrole wstępne przetwarzania, o których został powiadomiony.

3.   Na podstawie niniejszego rozporządzenia Europejski Inspektor Ochrony Danych może:

| a) | doradzać osobom, których dane dotyczą, w kwestii korzystania z ich praw; |
| --- | --- |

a)

doradzać osobom, których dane dotyczą, w kwestii korzystania z ich praw;

| b) | przekazać sprawę Europolowi w przypadku domniemanego naruszenia przepisów regulujących przetwarzanie danych osobowych i w stosownych przypadkach przedstawić wnioski w sprawie usunięcia tego naruszenia i poprawy ochrony osób, których dane dotyczą; |
| --- | --- |

b)

przekazać sprawę Europolowi w przypadku domniemanego naruszenia przepisów regulujących przetwarzanie danych osobowych i w stosownych przypadkach przedstawić wnioski w sprawie usunięcia tego naruszenia i poprawy ochrony osób, których dane dotyczą;

| c) | nakazać, aby przyjęte zostały wnioski o skorzystanie z pewnych praw w odniesieniu do danych, gdy takie wnioski zostały odrzucone z naruszeniem art. 39 i 40; |
| --- | --- |

c)

nakazać, aby przyjęte zostały wnioski o skorzystanie z pewnych praw w odniesieniu do danych, gdy takie wnioski zostały odrzucone z naruszeniem art. 39 i 40;

| d) | ostrzegać lub upominać Europol; |
| --- | --- |

d)

ostrzegać lub upominać Europol;

| e) | nakazać poprawę, zablokowanie, usunięcie lub zniszczenie wszystkich danych, jeżeli były one przetwarzane z naruszeniem przepisów dotyczących przetwarzania danych osobowych, oraz powiadomienie o takich działaniach osób trzecich, którym dane zostały ujawnione; |
| --- | --- |

e)

nakazać poprawę, zablokowanie, usunięcie lub zniszczenie wszystkich danych, jeżeli były one przetwarzane z naruszeniem przepisów dotyczących przetwarzania danych osobowych, oraz powiadomienie o takich działaniach osób trzecich, którym dane zostały ujawnione;

| f) | nałożyć czasowy lub całkowity zakaz

  zaproponować zarządowi nałożenie czasowego lub całkowitego zakazu
  przetwarzania; [Popr. 189] |
| --- | --- |

f)

nałożyć czasowy lub całkowity zakaz

  zaproponować zarządowi nałożenie czasowego lub całkowitego zakazu
  przetwarzania; [Popr. 189]

| g) | przekazać sprawę Europolowi oraz w razie potrzeby Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji; |
| --- | --- |

g)

przekazać sprawę Europolowi oraz w razie potrzeby Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji;

| h) | przekazać sprawę Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z warunkami przewidzianymi w Traktacie; |
| --- | --- |

h)

przekazać sprawę Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z warunkami przewidzianymi w Traktacie;

| i) | interweniować w sprawach wniesionych przed Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

i)

interweniować w sprawach wniesionych przed Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

4.   Europejski Inspektor Ochrony Danych jest uprawniony do:

| a) | uzyskiwania od Europolu dostępu do wszelkich danych osobowych i wszelkich informacji niezbędnych do celów związanych z prowadzonymi przez niego postępowaniami wyjaśniającymi; |
| --- | --- |

a)

uzyskiwania od Europolu dostępu do wszelkich danych osobowych i wszelkich informacji niezbędnych do celów związanych z prowadzonymi przez niego postępowaniami wyjaśniającymi;

| b) | uzyskania dostępu do wszelkich pomieszczeń, w których Europol prowadzi działalność, jeżeli są wystarczające powody, aby przypuszczać, że prowadzona jest tam działalność podlegająca niniejszemu rozporządzeniu. |
| --- | --- |

b)

uzyskania dostępu do wszelkich pomieszczeń, w których Europol prowadzi działalność, jeżeli są wystarczające powody, aby przypuszczać, że prowadzona jest tam działalność podlegająca niniejszemu rozporządzeniu.

5.   Europejski Inspektor Ochrony Danych sporządza roczne sprawozdanie z działalności nadzorczej w odniesieniu do Europolu. Sprawozdanie to jest częścią sprawozdania rocznego Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, o którym mowa w art. 48 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

Takie sprawozdanie zawiera informacje statystyczne dotyczące skarg, dochodzeń, śledztw, przetwarzania informacji szczególnie chronionych, przekazywania danych osobowych państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym, wcześniejszego sprawdzania i powiadamiania oraz wykorzystania uprawnień, o których mowa w ust. 3.

Sprawozdanie to przekazuje się i przedstawia wspólnej grupie kontroli parlamentarnej i przekazuje się Radzie, Komisji i parlamentom narodowym. Na podstawie tego sprawozdania Parlament Europejski i Rada mogą wystąpić do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o podjęcie dodatkowych działań zmierzających do zapewnienia stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia. [Popr. 190]

6.   Członkowie i pracownicy Europejskiego Inspektora Ochrony Danych podlegają obowiązkowi zachowania poufności zgodnie z art. 69.

Artykuł 47

Współpraca między Europejskim Inspektorem Ochrony Danych a krajowymi organami ochrony danych

1.   Europejski Inspektor Ochrony Danych działa w ścisłej współpracy z krajowymi organami nadzorczymi w konkretnych kwestiach wymagających krajowego zaangażowania, zwłaszcza jeżeli Europejski Inspektor Ochrony Danych lub krajowy organ nadzorczy stwierdzi znaczące rozbieżności między praktykami państw członkowskich lub potencjalnie niezgodne z prawem przekazanie przy wykorzystaniu kanałów wymiany informacji Europolu, lub w kontekście kwestii podniesionych przez przynajmniej jeden krajowy organ nadzorczy w sprawie wykonania i interpretacji niniejszego rozporządzenia.

2.   W sprawach, o których mowa w ust. 1,

  W ramach wykonywania obowiązków wyszczególnionych w art. 46 ust. 2 Europejski Inspektor Ochrony Danych korzysta w miarę potrzeby z wiedzy fachowej i doświadczenia krajowych organów ochrony danych osobowych. W ramach działań podejmowanych we współpracy z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych członkowie i pracownicy krajowych organów ochrony danych posiadają – przy należytym uwzględnieniu zasady pomocniczości i proporcjonalności – uprawnienia równoważne z uprawnieniami przewidzianymi w art. 46 ust. 4 i są objęci zobowiązaniami równoważnymi ze zobowiązaniami przewidzianymi w art. 46 ust. 6.
  Europejski Inspektor Ochrony Danych i krajowe organy nadzorcze, działając w zakresie swoich odpowiednich kompetencji, wymieniają się odpowiednimi informacjami, pomagają sobie w przeprowadzaniu kontroli i inspekcji, badają trudności w interpretacji lub stosowaniu niniejszego rozporządzenia, analizują problemy związane z przeprowadzaniem niezależnego nadzoru lub korzystaniem z praw przez osoby, których dane dotyczą, sporządzają zharmonizowane wnioski dotyczące wspólnych rozwiązań wszelkich problemów oraz promują wiedzę na temat praw do ochrony danych, zależnie od potrzeb. [Popr. 191]

2a.
     
  Europejski Inspektor Ochrony Danych w pełni informuje krajowe organy nadzorcze o wszelkich kwestiach, które ich dotyczą. [Popr. 192]

2b.
     
  W przypadkach, gdy szczególne kwestie dotyczą danych pochodzących od co najmniej jednego państwa członkowskiego, Europejski Inspektor Ochrony Danych zasięga opinii odnośnych właściwych krajowych organów nadzorczych. Europejski Inspektor Ochrony Danych nie podejmuje decyzji o dalszych działaniach, zanim odnośne właściwe krajowe organy nadzorcze nie poinformują Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o zajmowanym stanowisku w terminie określonym przez EIOD, który nie może być krótszy niż dwa miesiące. EIOD z najwyższą uwagą uwzględnia stanowisko odnośnych właściwych krajowych organów nadzorczych. W przypadkach, gdy EIOD nie zamierza uwzględnić tego stanowiska, informuje o tym odnośne organy i dostarcza uzasadnienia. W przypadkach uznanych przez EIOD za nadzwyczaj pilne może on podjąć natychmiastowe działania. W takich przypadkach EIOD niezwłocznie informuje odnośne właściwe krajowe organy nadzorcze i uzasadnia pilny charakter sytuacji, a także podjętych działań. [Popr. 193]

2c.
     
  Europejski Inspektor Ochrony Danych zasięga opinii odnośnych właściwych krajowych organów nadzorczych przed podjęciem jakichkolwiek działań wymienionych w art. 46 ust. 3 lit. e)–h). EIOD z najwyższą uwagą uwzględnia stanowisko odnośnych właściwych krajowych organów nadzorczych przekazane w określonym przez niego terminie, który nie może być krótszy niż dwa miesiące. Jeżeli EIOD nie zamierza uwzględnić stanowiska odnośnych właściwych krajowych organów nadzorczych, informuje o tym te organy i dostarcza uzasadnienia. W przypadkach uznanych przez EIOD za nadzwyczaj pilne może on podjąć natychmiastowe działania. W takich przypadkach EIOD niezwłocznie informuje odnośne właściwe krajowe organy nadzorcze i uzasadnia pilny charakter sytuacji, a także podjętych działań. Europejski Inspektor Ochrony Danych powstrzymuje się przed podjęciem działań, jeżeli wszystkie krajowe organy nadzorcze poinformowały Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o ich negatywnym stanowisku. [Popr. 194]

3.   W razie potrzeby krajowe organy nadzorcze spotykają się

  Kierownictwo krajowych organów nadzorczych spotyka się
  z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych
  co najmniej raz w roku, aby przedyskutować strategiczne i ogólne kwestie polityczne lub inne kwestie, o których mowa w ust. 1 i 2
  . Koszty takich spotkań ponosi Europejski Inspektor Ochrony Danych, który zajmuje się też ich obsługą. Podczas pierwszego spotkania przyjęty zostaje regulamin wewnętrzny. Dalsze metody pracy opracowywane są wspólnie, zależnie od potrzeb. [Popr. 195]

Artykuł 48

Administracyjne dane osobowe i dane pracowników
  [Popr. 196]

Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 ma zastosowanie do wszystkich danych osobowych pracowników Europolu oraz do administracyjnych danych osobowych będących w posiadaniu Europolu. [Popr. 197]

ROZDZIAŁ VIII

ŚRODKI OCHRONY I ODPOWIEDZIALNOŚĆ

Artykuł 49

Prawo do złożenia skargi do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

1.   Każda osoba, której dane dotyczą, ma prawo do złożenia skargi do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, jeżeli uważa, że przetwarzanie dotyczących jej danych osobowych nie jest zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2.   Jeżeli skarga dotyczy decyzji, o której mowa w art. 39 lub 40, Europejski Inspektor Ochrony Danych zasięga opinii krajowych organów nadzorczych lub właściwego organu sądowego w państwie członkowskim
  lub państwach członkowskich
  , które było

  były
  źródłem danych, lub bezpośrednio w zainteresowanym państwie członkowskim
  lub zainteresowanych państwach członkowskich
  . Decyzja Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, która może obejmować nawet odmowę przekazania jakichkolwiek informacji, jest podejmowana w ścisłej współpracy z krajowym organem nadzorczym lub właściwym organem sądowym.
  [Popr. 198]

3.   Jeżeli skarga dotyczy przetwarzania danych dostarczonych Europolowi przez państwo członkowskie, Europejski Inspektor Ochrony Danych zapewnia prawidłowe przeprowadzenie niezbędnych kontroli w ścisłej współpracy z krajowym organem nadzorczym państwa członkowskiego, które dostarczyło dane,
  zapewnia przetwarzanie danych przez dane państwo członkowskie zgodnie z prawem i przy prawidłowym przeprowadzeniu niezbędnych kontroli
  . [Popr. 199]

4.   Jeżeli skarga dotyczy przetwarzania danych dostarczonych Europolowi przez podmioty UE, państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe, Europejski Inspektor Ochrony Danych dopilnowuje, aby Europol przeprowadził niezbędne kontrole.

Artykuł 50

Prawo do środka odwoławczego w odniesieniu do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

Odwołania od decyzji Europejskiego Inspektora Ochrony Danych wnoszone są do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Artykuł 51

Przepisy ogólne w sprawie odpowiedzialności i prawa do odszkodowania

1.   Odpowiedzialność umowna Europolu jest regulowana przepisami prawa mającymi zastosowanie do danej umowy.

2.   Do wydawania wyroków na podstawie wszelkich klauzul arbitrażowych zamieszczonych w umowie zawartej przez Europol właściwy jest Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

3.   Nie naruszając przepisów art. 52, w przypadku odpowiedzialności pozaumownej Europol, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla porządków prawnych państw członkowskich, naprawia wszelkie szkody spowodowane przez oddziały Europolu lub jego pracowników w trakcie pełnienia przez nich obowiązków.

4.   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w sporach dotyczących odszkodowania za szkody, o których mowa w ust. 3.

5.   Odpowiedzialność osobistą pracowników Europolu wobec Europolu regulują przepisy regulaminu pracowniczego lub warunków zatrudnienia mające do nich zastosowanie.

Artykuł 52

Odpowiedzialność za nieprawidłowe przetwarzanie danych osobowych i prawo do odszkodowania

1.   Każda osoba, która poniosła szkodę w wyniku niezgodnego z prawem przetwarzania danych, ma prawo do odszkodowania za wyrządzoną szkodę od Europolu, zgodnie z art. 340 TFUE, lub od państwa członkowskiego, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące szkodę, zgodnie z jego prawem krajowym. Osoba wnosi skargę przeciwko Europolowi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub przeciwko państwu członkowskiemu do właściwego sądu krajowego danego państwa członkowskiego.

2.   Wszelkie spory między Europolem a państwami członkowskimi dotyczące ostatecznej odpowiedzialności za odszkodowanie przyznane danej osobie zgodnie z ust. 1 są kierowane do zarządu, który podejmuje decyzję większością dwóch trzecich członków, nie naruszając prawa do zakwestionowania zgodnie z art. 263 TFUE.

ROZDZIAŁ IX

KONTROLA PARLAMENTARNA

Artykuł 53

Wspólna
  kontrola parlamentarna

1.
     
  Mechanizm kontroli działalności Europolu sprawowanej przez Parlament Europejski razem z parlamentami narodowymi przybiera formę małej wyspecjalizowanej struktury – wspólnej grupy kontroli parlamentarnej – utworzonej w obrębie właściwej komisji Parlamentu Europejskiego i złożonej z wszystkich członków właściwej komisji Parlamentu Europejskiego oraz jednego przedstawiciela właściwej komisji parlamentarnej każdego z państw członkowskich i jego zastępcy. Państwa o dwuizbowych systemach parlamentarnych mogą być reprezentowane przez przedstawiciela każdej z izb.

2.
     
  Posiedzenia wspólnej grupy kontroli parlamentarnej są zwoływane zawsze w pomieszczeniach Parlamentu Europejskiego przez przewodniczącego właściwej komisji Parlamentu Europejskiego. Przewodniczą im wspólnie przewodniczący właściwej komisji Parlamentu Europejskiego oraz przedstawiciel parlamentu narodowego państwa członkowskiego sprawującego rotacyjną prezydencję Rady.

3.
     
  Wspólna grupa kontroli parlamentarnej monitoruje stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności ich wpływ na prawa podstawowe oraz wolności osób fizycznych.

4.
     
  W tym celu wspólna grupa kontroli parlamentarnej wykonuje następujące obowiązki:

1.   
  a)
  przewodniczący zarządu i , dyrektor wykonawczy
  i przedstawiciel Komisji
  stawiają się przed Parlamentem Europejskim, wspólnie z parlamentami narodowymi

  wspólną grupą kontroli parlamentarnej
  , na ich

  jej
  wniosek w celu omówienia spraw związanych z Europolem, uwzględniając
  w stosownych przypadkach
  zobowiązania do dyskrecji i poufności.
  Grupa może podjąć decyzję o zapraszaniu – w stosownych przypadkach – na swoje posiedzenia innych właściwych osób;

2.   Kontrola parlamentarna działań Europolu dokonywana przez Parlament Europejski wraz z parlamentami narodowymi jest przeprowadzana zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

| b) | Europejski Inspektor Ochrony Danych stawia się przed wspólną grupą kontroli parlamentarnej na jej wniosek i co najmniej jeden raz w roku w celu omówienia kwestii związanych z ochroną praw podstawowych i wolności osób fizycznych, zwłaszcza z ochroną danych osobowych w związku z działaniami Europolu, z uwzględnieniem w stosownych przypadkach wymogu zachowania dyskrecji i poufności. |
| --- | --- |

b)

Europejski Inspektor Ochrony Danych stawia się przed wspólną grupą kontroli parlamentarnej na jej wniosek i co najmniej jeden raz w roku w celu omówienia kwestii związanych z ochroną praw podstawowych i wolności osób fizycznych, zwłaszcza z ochroną danych osobowych w związku z działaniami Europolu, z uwzględnieniem w stosownych przypadkach wymogu zachowania dyskrecji i poufności.

Na posiedzeniach wspólnej grupy kontroli parlamentarnej przedstawia się i omawia następujące dokumenty:

| — | projekty rocznych i wieloletnich programów prac, o których mowa w art. 15; |
| --- | --- |

—

projekty rocznych i wieloletnich programów prac, o których mowa w art. 15;

| — | skonsolidowane roczne sprawozdanie z działalności Europolu, o którym mowa w art. 14; |
| --- | --- |

—

skonsolidowane roczne sprawozdanie z działalności Europolu, o którym mowa w art. 14;

| — | sprawozdanie rocznego Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dotyczące działań nadzorczych nad Europolem, o których mowa w art. 46; |
| --- | --- |

—

sprawozdanie rocznego Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dotyczące działań nadzorczych nad Europolem, o których mowa w art. 46;

| — | sprawozdanie z oceny sporządzone przez Komisję w celu dokonania przeglądu skuteczności i efektywności Europolu, o którym mowa w art. 70; |
| --- | --- |

—

sprawozdanie z oceny sporządzone przez Komisję w celu dokonania przeglądu skuteczności i efektywności Europolu, o którym mowa w art. 70;

Na wniosek wspólnej grupy kontroli parlamentarnej stawiają się przed nią:

| — | wybrani kandydaci na stanowisko dyrektora wykonawczego, o których mowa w art. 56 ust. 2; |
| --- | --- |

—

wybrani kandydaci na stanowisko dyrektora wykonawczego, o których mowa w art. 56 ust. 2;

| — | dyrektor wykonawczy, którego kadencja ma być przedłużona, jak stanowi art. 56 ust. 5; |
| --- | --- |

—

dyrektor wykonawczy, którego kadencja ma być przedłużona, jak stanowi art. 56 ust. 5;

| — | dyrektor wykonawczy w celu złożenia sprawozdania z wykonywania obowiązków. |
| --- | --- |

—

dyrektor wykonawczy w celu złożenia sprawozdania z wykonywania obowiązków.

Przewodniczący zarządu informuje wspólną grupę kontroli parlamentarnej przed odwołaniem dyrektora wykonawczego ze stanowiska, a także przedstawia powody takiej decyzji.

3.

  5.
     Oprócz obowiązku informowania i konsultowania określonego w niniejszym rozporządzeniu

  Ponadto
  Europol przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i parlamentom narodowym,

  wspólnej grupie kontroli parlamentarnej –
  uwzględniając
  w stosownych przypadkach
  obowiązek zachowania dyskrecji i poufności, – do celów informacyjnych:

| a) | oceny zagrożenia, analizy strategiczne i ogólne sprawozdania sytuacyjne dotyczące celu Europolu oraz wyniki badań i ocen zleconych przez Europol; |
| --- | --- |

a)

oceny zagrożenia, analizy strategiczne i ogólne sprawozdania sytuacyjne dotyczące celu Europolu oraz wyniki badań i ocen zleconych przez Europol;

| b) | uzgodnienia robocze przyjęte na podstawie art. 31 ust. 1. |
| --- | --- |

b)

uzgodnienia robocze przyjęte na podstawie art. 31 ust. 1.

6.
     
  Wspólna grupa kontroli parlamentarnej może wystąpić o dostarczenie wszelkich dokumentów koniecznych do wypełniania jej obowiązków, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (16)

  , a także przepisami regulującymi postępowanie z informacjami poufnymi w Parlamencie Europejskim.

7.
     
  Wspólna grupa kontroli parlamentarnej może sporządzić na użytek Parlamentu Europejskiego syntezę wniosków na temat działalności nadzorczej nad Europolem. [Popr. 200]

Artykuł 54

Dostęp Parlamentu Europejskiego do informacji niejawnych przetwarzanych przez Europol lub za jego pośrednictwem

1.   Do celów umożliwienia Parlamentowi Europejskiemu przeprowadzenia kontroli parlamentarnej działań Europolu zgodnie z art. 53, dostęp do informacji niejawnych Unii Europejskiej oraz informacji jawnych szczególnie chronionych, przetwarzanych przez Europol lub za jego pośrednictwem może zostać

  zostaje
  przyznany na wniosek Parlamentowi Europejskiemu

  wspólnej grupie kontroli parlamentarnej
  i jego

  jej
  przedstawicielom
  oraz, w stosownych przypadkach, po wyrażeniu zgody przez podmiot przekazujący dane
  .

2.   
  Z uwagi na niejawny i wrażliwy charakter wspomnianych informacji
  dostęp do informacji niejawnych Unii Europejskiej i informacji jawnych szczególnie chronionych jest zgodny z podstawowymi zasadami i minimalnymi normami, o których mowa w art. 69.

  przepisami regulującymi postępowanie z informacjami poufnymi w Parlamencie Europejskim

   (17).
  Dalsze k
  westie szczegółowe w tym względzie są

  mogą być
  regulowane w ramach uzgodnień roboczych zawartych między Europolem a Parlamentem Europejskim. [Popr. 201]

ROZDZIAŁ X

PERSONEL

Artykuł 55

Przepisy ogólne

1.   Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników oraz przepisy przyjęte w drodze porozumienia między instytucjami Unii dotyczące wykonania tego regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia innych pracowników mają zastosowanie do personelu Europolu z wyjątkiem tych pracowników, którzy w dniu rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia są objęci umowami zawartymi przez Europol, jak wskazano w konwencji o Europolu.

2.   Personel Europolu składa się z personelu zatrudnionego na czas określony lub personelu kontraktowego. Zarząd decyduje, które stanowiska czasowe przewidziane w planie zatrudnienia mogą być obsadzane jedynie przez pracowników zaangażowanych z właściwych organów państw członkowskich. Osoby zatrudniane w celu obsadzenia takich stanowisk są pracownikami zatrudnionymi na czas określony i mogą być z nimi zawierane jedynie umowy o pracę na czas określony, które można jednokrotnie przedłużyć na czas określony.

2a.
     
  Organ powołujący wykorzystuje w pełni możliwości przewidziane w regulaminie pracowniczym i zapewnia wyspecjalizowanych pracowników, takich jak eksperci w dziedzinie informatyki z wyższej grupy funkcyjnej i grupy zaszeregowania, zgodnie z ich kwalifikacjami, w celu perfekcyjnego wykonywania zadań Agencji zgodnie z art. 4. [Popr. 202]

Artykuł 56

Dyrektor wykonawczy

1.   Dyrektor wykonawczy jest zatrudniany w Europolu na czas określony, zgodnie z art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników.

2.   Dyrektor wykonawczy jest powoływany przez zarząd z listy kandydatów zaproponowanej przez Komisję na podstawie otwartej i przejrzystej procedury naboru.

  zgodnie z procedurą współpracy, która przebiega w następujący sposób:

| a) | na podstawie listy co najmniej trzech kandydatów zaproponowanych przez komisję złożoną z przedstawiciela Komisji w zarządzie oraz dwóch innych członków zarządu, w następstwie otwartej i przejrzystej procedury selekcji, kandydaci – przed mianowaniem – będą proszeni o wystąpienie przed Radą i wspólną grupą kontroli parlamentarnej i o udzielenie odpowiedzi na pytania; |
| --- | --- |

a)

na podstawie listy co najmniej trzech kandydatów zaproponowanych przez komisję złożoną z przedstawiciela Komisji w zarządzie oraz dwóch innych członków zarządu, w następstwie otwartej i przejrzystej procedury selekcji, kandydaci – przed mianowaniem – będą proszeni o wystąpienie przed Radą i wspólną grupą kontroli parlamentarnej i o udzielenie odpowiedzi na pytania;

| b) | wspólna grupa kontroli parlamentarnej i Rada wyrażają następnie swoją opinię i określają preferowaną kolejność kandydatów; |
| --- | --- |

b)

wspólna grupa kontroli parlamentarnej i Rada wyrażają następnie swoją opinię i określają preferowaną kolejność kandydatów;

| c) | zarząd powołuje dyrektora wykonawczego z uwzględnieniem tych opinii. |
| --- | --- |

c)

zarząd powołuje dyrektora wykonawczego z uwzględnieniem tych opinii.

Do celów zawarcia umowy z dyrektorem wykonawczym Europol jest reprezentowany przez przewodniczącego zarządu.

Przed powołaniem kandydat wybrany przez zarząd może zostać wezwany do złożenia oświadczenia przed właściwą komisją Parlamentu Europejskiego i udzielenia odpowiedzi na pytania zadane przez członków tej komisji.
  [Popr. 203]

3.   Kadencja dyrektora wykonawczego trwa pięć lat. Przed upływem tego okresu Komisja przeprowadza ocenę, w której uwzględnia się ocenę pracy dyrektora wykonawczego oraz zadania i wyzwania stojące przed Europolem w przyszłości.

4.   Zarząd, działając na wniosek Komisji

  w porozumieniu ze wspólną grupą kontroli parlamentarnej i działając na wniosek Komisji
  , która uwzględnia ocenę wskazaną w ust. 3, może przedłużyć kadencję dyrektora wykonawczego jeden raz, na okres nie dłuższy niż pięć lat. [Popr. 204]

5.   Zarząd informuje Parlament Europejski o zamiarze przedłużenia kadencji dyrektora wykonawczego. W ciągu miesiąca poprzedzającego przedłużenie jego kadencji dyrektor wykonawczy może zostać

  zostaje
  wezwany do złożenia oświadczenia przed właściwą komisją Parlamentu Europejskiego

  wspólną grupą kontroli parlamentarnej
  i do udzielenia odpowiedzi na pytania członków tej komisji. [Popr. 205]

6.   Dyrektor wykonawczy, którego kadencja została przedłużona, nie może uczestniczyć w kolejnej procedurze naboru na to samo stanowisko na koniec całego okresu jego kadencji.

7.   Dyrektor wykonawczy może zostać odwołany ze stanowiska jedynie na mocy decyzji zarządu działającego na wniosek Komisji

  wyjaśnionej wspólnej grupie kontroli parlamentarnej
  . [Popr. 206]

8.   Zarząd podejmuje decyzje w sprawie mianowania, przedłużenia kadencji oraz usunięcia ze stanowiska dyrektora wykonawczego lub zastępców dyrektora wykonawczego większością dwóch trzecich członków uprawnionych do głosowania.

Artykuł 57

Zastępcy dyrektora wykonawczego

1.   Dyrektora wykonawczego wspiera czterech

  trzech
  zastępców dyrektora wykonawczego, w tym jeden odpowiedzialny za szkolenia. Zastępca dyrektora wykonawczego ds. szkoleń jest odpowiedzialny za zarządzanie Akademią Europolu i jej działaniami. Dyrektor wykonawczy określa zadania pozostałych zastępców. [Popr. 207]

2.   Do zastępców dyrektora wykonawczego ma zastosowanie art. 56. Mianowanie zastępców lub ich odwołanie ze stanowiska jest wcześniej konsultowane z dyrektorem wykonawczym.

Artykuł 58

Oddelegowani eksperci krajowi i inny personel

1.   Europol może także korzystać z usług oddelegowanych ekspertów krajowych lub innego personelu niezatrudnionego przez agencję.

2.   Zarząd przyjmuje decyzję ustanawiającą zasady delegowania ekspertów krajowych do Europolu.

Rozdział XI

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 59

Budżet

1.   Preliminarz wszystkich dochodów i wydatków Europolu jest przygotowywany na każdy rok budżetowy, który odpowiada rokowi kalendarzowemu, i jest wykazywany w budżecie Europolu.

2.   Budżet Europolu jest zrównoważony pod względem dochodów i wydatków.

3.   Bez uszczerbku dla innych zasobów dochody Europolu obejmują wkład Unii zapisany w budżecie ogólnym Unii Europejskiej.

4.   Europol może korzystać z finansowania Unii w formie umów o delegowaniu zadań bądź w formie dotacji ad hoc i dotacji nadzwyczajnych zgodnie z przepisami odpowiednich instrumentów wspierających politykę Unii.

5.   Wydatki Europolu obejmują wynagrodzenia personelu, wydatki administracyjne i związane z infrastrukturą oraz koszty operacyjne.

Artykuł 60

Uchwalenie budżetu

1.   Co roku dyrektor wykonawczy sporządza projekt preliminarza dochodów i wydatków Europolu na kolejny rok budżetowy, zawierający plan zatrudnienia, i przesyła go zarządowi.

2.   Na podstawie tego projektu zarząd opracowuje wstępny projekt preliminarza dochodów i wydatków Europolu na kolejny rok budżetowy. Co roku wstępny projekt preliminarza dochodów i wydatków Europolu przesyłany jest Komisji do dnia [data określona w ramowym rozporządzeniu finansowym]. Zarząd przesyła Komisji, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie

  i przedstawia
  ostateczny projekt preliminarza, który zawiera projekt planu zatrudnienia,
  wspólnej grupie kontroli parlamentarnej, Komisji, Radzie i parlamentom narodowym
  , do dnia 31 marca. [Popr. 208]

3.   Komisja przesyła preliminarz Parlamentowi Europejskiemu i Radzie („władza budżetowa”) wraz z projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

4.   Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej szacunki, które uważa za niezbędne w odniesieniu do planu zatrudnienia, oraz kwoty wkładu, jaki ma być opłacony z budżetu ogólnego, i przedstawia je władzy budżetowej zgodnie z art. 313 i 314 TFUE.

5.   Władza budżetowa zatwierdza środki przewidziane na wkład dla Europolu.

6.   Władza budżetowa przyjmuje plan zatrudnienia Europolu.

7.   Zarząd przyjmuje budżet Europolu. Budżet staje się ostateczny po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii. W razie potrzeby budżet jest odpowiednio dostosowywany.

8.   W przypadku jakichkolwiek projektów, w szczególności projektów budowlanych, które mogą mieć znaczący wpływ na budżet, zastosowanie mają przepisy [ramowego rozporządzenia finansowego].

Artykuł 61

Wykonanie budżetu

1.   Za wykonanie budżetu Europolu odpowiada dyrektor wykonawczy.

2.   Co roku dyrektor wykonawczy przesyła władzy budżetowej wszelkie informacje istotne z punktu widzenia wyników procedur oceny.

Artykuł 62

Prezentacja sprawozdania finansowego i absolutorium

1.   Do dnia 1 marca następującego po zakończeniu każdego roku budżetowego księgowy Europolu przekazuje tymczasowe sprawozdanie finansowe księgowemu Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

2.   Europol przesyła sprawozdanie dotyczące zarządzania budżetem i finansami Parlamentowi Europejskiemu

  i przedkłada je wspólnej grupie kontroli parlamentarnej
  , Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu do dnia 31 marca kolejnego roku budżetowego. [Popr. 209]

3.   Do dnia 31 marca następującego po zakończeniu każdego roku budżetowego księgowy Komisji przekazuje Trybunałowi Obrachunkowemu tymczasowe sprawozdanie finansowe Europolu skonsolidowane ze sprawozdaniem finansowym Komisji.

4.   Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego na temat tymczasowego sprawozdania finansowego Europolu, zgodnie z przepisami art. 148 rozporządzenia finansowego, księgowy sporządza końcowe sprawozdanie finansowe Europolu. Dyrektor wykonawczy przedstawia to sprawozdanie zarządowi do zaopiniowania.

5.   Zarząd przedstawia opinię na temat końcowego sprawozdania finansowego Europolu.

6.   Do dnia 1 lipca następującego po zakończeniu każdego roku budżetowego dyrektor wykonawczy przekazuje
  i przedkłada
  końcowe sprawozdanie wraz z opinią zarządu do Parlamentu Europejskiego, Rady

  wspólnej grupie kontroli parlamentarnej, Radzie
  , Komisji, Trybunału Obrachunkowego i parlamentów narodowych

  Trybunałowi Obrachunkowemu
  i 
  parlamentom narodowym
  . [Popr. 210]

7.   Końcowe sprawozdanie jest publikowane.

8.   Dyrektor wykonawczy przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na uwagi zawarte w jego rocznym sprawozdaniu do dnia [data określona w ramowym sprawozdaniu finansowym]. Dyrektor przesyła wymienioną odpowiedź także zarządowi.

9.   Dyrektor wykonawczy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek, wszelkie informacje niezbędne do sprawnego zastosowania procedury udzielania absolutorium za dany rok budżetowy, zgodnie z art. 165 ust. 3 rozporządzenia finansowego.

10.   Do dnia 15 maja roku n + 2 Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością kwalifikowaną, udziela dyrektorowi wykonawczemu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy n.

Artykuł 63

Przepisy finansowe

1.   Po konsultacji z Komisją zarząd przyjmuje zasady finansowe mające zastosowanie do Europolu. Zasady te nie odbiegają od [ramowego rozporządzenia finansowego], chyba że takie różnice są szczególnie wymagane do celów działań Europolu, a Komisja wcześniej wyraziła zgodę.
  O wszelkich takich różnicach powiadamia się Parlament Europejski. [Popr. 211]

2.   Ze względu na specyfikę członków sieci krajowych instytucji szkoleniowych, które są jedynymi organami o określonych cechach i kompetencjach technicznych na potrzeby przeprowadzenia odpowiednich działań szkoleniowych, członkowie ci mogą otrzymać dotacje bez zaproszenia do składania wniosków zgodnie z art. 190 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012

   (18)
  . [Popr. 212]

ROZDZIAŁ XII

PRZEPISY RÓŻNE

Artykuł 64

Status prawny

1.   Europol jest organem Unii. Posiada osobowość prawną.

2.   W każdym z państw członkowskich Europol posiada zdolność do czynności prawnych o najszerszym zakresie przyznawaną przez prawo krajowe osobom prawnym. Europol może zwłaszcza nabywać i zbywać mienie ruchome i nieruchomości oraz być stroną w postępowaniach sądowych.

3.   Siedziba Europolu mieści się w Hadze, w Niderlandach.

Artykuł 65

Przywileje i immunitety

1.   Wobec Europolu i jego personelu stosuje się Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

2.   Przywileje i immunitety oficerów łącznikowych i członków ich rodzin są przedmiotem porozumienia zawartego między Królestwem Niderlandów a innymi państwami członkowskimi. Wspomniane porozumienie przewiduje takie przywileje i immunitety, jakie są konieczne dla prawidłowego wykonania zadań oficerów łącznikowych.

Artykuł 66

Ustalenia językowe

1.   Przepisy określone w rozporządzeniu nr 1 (19) mają zastosowanie do Europolu.

2.   Usługi tłumaczeniowe niezbędne dla funkcjonowania Europolu świadczy Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.

Artykuł 67

Przejrzystość

1.   Do
  wszystkich
  dokumentów
  administracyjnych
  będących w posiadaniu Europolu ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001. [Popr. 213]

2.   Na podstawie wniosku dyrektora wykonawczego i nie później niż sześć miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zarząd przyjmuje szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w odniesieniu do dokumentów Europolu.

3.   Decyzje podjęte przez Europol na mocy art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą stanowić przedmiot skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich lub sprawy wniesionej do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na warunkach określonych odpowiednio w art. 228 oraz 263 TFUE.

3a.
     
  Europol publikuje na swoich stronach internetowych listę członków zarządu oraz ekspertów zewnętrznych i wewnętrznych, wraz z ich deklaracjami o braku konfliktu interesów i życiorysami. Protokoły posiedzeń zarządu są regularnie publikowane. Europol może, dopełniając obowiązku zachowania dyskrecji i poufności, tymczasowo lub stale ograniczyć publikację dokumentów, jeśli ich publikacja może uniemożliwić Europolowi wykonywanie zadań. [Popr. 214]

Artykuł 67a

Wcześniejsze powiadamianie i mechanizm alarmowy

Komisja uruchamia system ostrzegania, jeżeli ma uzasadnione powody do obaw, że zarząd jest bliski podjęcia decyzji, które mogą być niezgodne z mandatem Europolu, naruszać prawo unijne lub stać w sprzeczności z celami polityki Unii. W takich przypadkach Komisja zwraca się do zarządu z oficjalnym zapytaniem i z wnioskiem o wstrzymanie się od przyjęcia odnośnej decyzji. Gdyby zarząd odrzucił wniosek, Komisja oficjalnie informuje o tym Parlament Europejski i Radę z myślą o szybkiej reakcji. Komisja może zwrócić się do zarządu o wstrzymanie wdrażania kontrowersyjnej decyzji do chwili zakończenia omawiania tej kwestii przez przedstawicieli instytucji. [Popr. 215]

Artykuł 68

Zwalczanie nadużyć finansowych

1.   Aby ułatwić zwalczanie nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych działań na mocy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999, w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym Europol rozpocznie działalność operacyjną, przystępuje on do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (20) i przyjmuje odpowiednie przepisy obowiązujące wszystkich pracowników Europolu, wykorzystując szablon zawarty w załączniku do tego porozumienia.

2.   Trybunał Obrachunkowy jest uprawniony do przeprowadzania audytów, na podstawie dokumentacji i na miejscu, obejmujących wszystkich beneficjentów, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Europolu środki unijne.

3.   OLAF może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 i w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96, aby ustalić, czy miały miejsce nadużycia finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działania, które wywierają wpływ na interesy finansowe Unii w związku z dotacjami lub umową finansowanymi przez Europol (21).

4.   Nie naruszając przepisów ust. 1, 2 i 3, porozumienia o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, umowy, umowy o udzielenie dotacji i decyzje o udzieleniu dotacji przez Europol zawierają przepisy wyraźnie uprawniające Trybunał Obrachunkowy i OLAF do przeprowadzania tego rodzaju audytów i dochodzeń, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.

Artykuł 69

Przepisy bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych

Europol ustanawia własne przepisy w zakresie obowiązków zachowania dyskrecji i poufności oraz w zakresie ochrony informacji niejawnych i szczególnie chronionych informacji jawnych, uwzględniając podstawowe zasady i minimalne normy określone w decyzji 2011/292/UE. Obejmują one m.in. przepisy dotyczące wymiany, przetwarzania i przechowywania tego rodzaju informacji.

Artykuł 70

Ocena i przegląd

1.   Nie później niż pięć lat po dniu [w którym niniejsze rozporządzenie zacznie obowiązywać], a następnie co pięć lat Komisja zleca przeprowadzenie w szczególności oceny wpływu, skuteczności i efektywności Europolu oraz jego praktyk roboczych
  , jak również funkcjonowania mechanizmów kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski wraz z parlamentami narodowymi
  . W ocenie tej uwzględnia się zwłaszcza wszelkie ewentualne potrzeby dokonania zmian w celach Europolu oraz skutki finansowe takich zmian. [Popr. 216]

2.   Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu

  i przedkłada wspólnej grupie kontroli parlamentarnej
  , Radzie, parlamentom narodowym i zarządowi sprawozdanie z oceny wraz ze swoimi wnioskami dotyczącymi tego sprawozdania
  , a w stosownych przypadkach z wnioskiem dotyczącym zmiany niniejszego rozporządzenia
  .
  Ponadto na wniosek Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i parlamentom narodowym wszelkie inne informacje dotyczące oceny. [Popr. 217]

3.   W ramach co drugiej oceny Komisja dokonuje także oceny wyników osiągniętych przez Europol z uwzględnieniem jego celów, mandatu i zadań. Jeżeli Komisja uważa, że dalsze istnienie Europolu nie jest już uzasadnione w kontekście postawionych przed nim celów i zadań, może złożyć wniosek odpowiednio o zmianę lub uchylenie niniejszego rozporządzenia
  w trybie zwykłej procedury ustawodawczej
  . [Popr. 218]

Artykuł 71

Administracyjne postępowanie wyjaśniające

Działania Europolu podlegają również kontroli Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z postanowieniami art. 228 TFUE.

Artykuł 72

Siedziba

1.   Niezbędne ustalenia dotyczące pomieszczeń, jakie należy zapewnić Europolowi w przyjmującym państwie członkowskim, i obiektów udostępnianych przez to państwo członkowskie, a także przepisy szczególne mające zastosowanie do dyrektora wykonawczego, członków zarządu, personelu Europolu i do członków ich rodzin w przyjmującym państwie członkowskim określane są w porozumieniu w sprawie siedziby zawieranym między Europolem a przyjmującym państwem członkowskim po uzyskaniu zgody zarządu i nie później niż [dwa lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia].

2.   Państwo członkowskie przyjmujące Europol zapewnia najlepsze możliwe warunki do prowadzenia działalności, w tym wielojęzyczne placówki szkolne o orientacji europejskiej i odpowiednie połączenia komunikacyjne.

Rozdział XIII

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

Artykuł 73

Ogólne następstwo prawne

1.   Europol ustanowiony niniejszym rozporządzeniem jest ogólnym następcą prawnym w odniesieniu do wszystkich zawartych umów, zaciągniętych zobowiązań i praw nabytych przez Europol ustanowiony decyzją Rady 2009/371/WSiSW oraz CEPOL ustanowione decyzją Rady 2005/681/WSiSW. [Popr. 219]

2.   Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na moc prawną umów zawartych przez Europol, jak ustanowiono w decyzji Rady 2009/371/WSiSW, przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.   Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na moc prawną umów zawartych przez CEPOL, jak ustanowiono w decyzji Rady 2005/681/WSiSW, przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
  [Popr. 220]

4.   W drodze odstępstwa od przepisów ust. 3, umowa w sprawie siedziby zawarta na podstawie decyzji Rady 2005/681/WSiSW kończy się z dniem rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
  [Popr. 221]

Artykuł 74

Przepisy przejściowe w sprawie zarządu

1.   Kadencja członków zarządu CEPOL-u, jak ustanowiono na podstawie art. 10 decyzji Rady 2005/681/WSiSW, upływa w dniu [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].
  [Popr. 222]

2.   Kadencja członków zarządu Europolu, jak ustanowiono na podstawie art. 37 decyzji Rady 2009/371/WSiSW, upływa w dniu [data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia].

3.   W okresie między wejściem w życie a rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia zarząd, jak ustanowiono na podstawie art. 37 decyzji Rady 2009/371/WSiSW:

| a) | pełni funkcje zarządu, jak określono w art. 14 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

pełni funkcje zarządu, jak określono w art. 14 niniejszego rozporządzenia;

| b) | przygotowuje przyjęcie przepisów w zakresie obowiązków zachowania poufności i dyskrecji oraz w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, o których mowa w art. 69 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

przygotowuje przyjęcie przepisów w zakresie obowiązków zachowania poufności i dyskrecji oraz w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, o których mowa w art. 69 niniejszego rozporządzenia;

| c) | przygotowuje każdy instrument niezbędny do zastosowania niniejszego rozporządzenia; oraz |
| --- | --- |

c)

przygotowuje każdy instrument niezbędny do zastosowania niniejszego rozporządzenia; oraz

| d) | dokonuje zmiany nielegislacyjnych środków wykonawczych do decyzji 2009/371/WSiSW, aby umożliwić zarządowi utworzonemu na mocy art. 13 niniejszego rozporządzenia podjęcie decyzji zgodnie z art. 78 ust. 2. |
| --- | --- |

d)

dokonuje zmiany nielegislacyjnych środków wykonawczych do decyzji 2009/371/WSiSW, aby umożliwić zarządowi utworzonemu na mocy art. 13 niniejszego rozporządzenia podjęcie decyzji zgodnie z art. 78 ust. 2.

4.   Komisja podejmuje konieczne działania niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, by zapewnić rozpoczęcie prac przez zarząd, ustanowiony zgodnie z art. 13, w dniu [data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia].

5.   Nie później niż 6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie przekazują Komisji nazwiska osób, które zostały przez nie mianowane członkami i zastępcami członków zarządu zgodnie z art. 13.

6.   Pierwsze posiedzenie zarządu ustanowionego na mocy art. 13 niniejszego rozporządzenia odbywa się w dniu [data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia]. Przy tej sposobności zarząd podejmie w razie potrzeby decyzję, o której mowa w art. 78 ust. 2.

6a.
     
  Zarząd opracowuje szczegółowe przepisy regulujące procedurę przewidzianą w art. 67a i przedkłada je Komisji do zatwierdzenia. [Popr. 223]

Artykuł 75

Przepisy przejściowe w sprawie dyrektora wykonawczego i zastępców dyrektora

1.   Dyrektorowi wykonawczemu mianowanemu na podstawie art. 38 decyzji 2009/371/WSiSW na pozostały okres jego kadencji zostaną przydzielone obowiązki dyrektora wykonawczego przewidziane w art. 19 niniejszego rozporządzenia. Pozostałe warunki jego umowy pozostają bez zmian. Jeżeli koniec kadencji następuje po dniu [data wejście w życie niniejszego rozporządzenia], ale przed dniem [data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia], zostaje ona automatycznie przedłużona o jeden rok od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

2.   Jeżeli dyrektor wykonawczy nie wyraża chęci lub nie jest w stanie działać zgodnie z ust. 1, Komisja wyznacza swojego urzędnika do pełnienia funkcji tymczasowego dyrektora wykonawczego i pełnienia obowiązków powierzonych dyrektorowi wykonawczemu na maksymalny okres 18 miesięcy, do czasu mianowania, o którym mowa w art. 56.

3.   Ustępy 1 i 2 mają zastosowanie do zastępców dyrektora mianowanych na podstawie art. 38 decyzji 2009/371/WSiSW.

4.   Dyrektor wykonawczy CEPOL-u, mianowany na podstawie art. 11 ust. 1 decyzji Rady 2005/681/WSiSW, jest przez pozostały okres swojej kadencji zastępcą dyrektora wykonawczego ds. szkoleń w Europolu. Pozostałe warunki jego umowy pozostają bez zmian. Jeżeli koniec kadencji następuje po dniu [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] ale przed dniem [data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia], zostaje ona automatycznie przedłużona o jeden rok od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
  [Popr. 224]

Artykuł 76

Przejściowe przepisy budżetowe

1.   W każdym z trzech lat budżetowych następujących po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, co najmniej 8 mln EUR wydatków operacyjnych rezerwuje się na szkolenia, jak opisano w rozdziale III.
  [Popr. 225]

2.   Procedura udzielania absolutorium w odniesieniu do budżetów zatwierdzonych na podstawie art. 42 decyzji Rady 2009/371/WSiSW jest przeprowadzana zgodnie z zasadami ustalonymi w art. 43 decyzji Rady 2009/371/WSiSW oraz przepisami finansowymi Europolu.

Rozdział XIV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 77

Zastąpienie

Niniejsze rozporządzenie zastępuje i uchyla decyzję Rady 2009/371/WSiSW oraz decyzję Rady 2005/681/WSiSW.

Odesłania do uchylonych

  uchylonej
  decyzji odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia. [Popr. 226]

Artykuł 78

Uchylenie

1.   Wszystkie legislacyjne środki wdrażające wykonawcze do decyzji Rady 2009/371/WSiSW oraz decyzji Rady 2005/681/WSiSW uchyla się z mocą od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

2.   Wszystkie nielegislacyjne środki wykonawcze do decyzji Rady 2009/371/WSiSW ustanawiającej Europejski Urząd Policji (Europol) oraz decyzji Rady 2005/681/WSiSW ustanawiającej CEPOL wciąż obowiązują po dniu [data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia], o ile zarząd Europolu nie podjął innej decyzji w ramach wykonania niniejszego rozporządzenia. [Popr. 227]

Artykuł 79

Wejście w życie i stosowanie

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie 20 dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia [termin stosowania].

Artykuły 73, 74 i 75 stosuje się jednak od [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r.

1

(2)  Decyzja Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiająca Europejski Urząd Policji (Europol) (Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37).

2

(3)  Dz.U. C 316 z 27.11.1995, s. 1.

3

(4)  
  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

4

Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

(5)  Dz.U. C 115 z 4.5.2010, s. 1.

5

(*1)  Wniosek COM(2013)0048.

*1

(6)  
  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (

  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

6

Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (

(7)  Konwencja o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, Strasburg, 28.1.1981.

7

(8)  Rekomendacja Komitetu Ministrów Rady Europy nr R(87) 15 dla państw członkowskich dotycząca ochrony danych osobowych wykorzystywanych w sektorze policji z 17.9.1987.

8

(9)  
  Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (

  Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60).

9

Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (

(10)  Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz wprowadzające środki mające czasowe zastosowanie do urzędników Komisji (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1. Polskie specjalne wydanie: rozdział 01 Tom 02 s. 5).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

11

(12)  Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1).

12

(13)  2011/292/UE: Decyzja Rady z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17).

13

(14)  Decyzja Rady 2005/511/WSiSW z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem poprzez wyznaczenie Europolu jako biura centralnego ds. zwalczania fałszowania euro (Dz.U. L 185 z 16.7.2005, s. 35).

14

(15)  
  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

15

Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

(16)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

16

Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(17)  
  Jak stanowi o tym decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 2013 r.

17

Jak stanowi o tym decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 2013 r.

(18)  Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1.

18

(19)  Rada EWG: Rozporządzenie nr 1 w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385/58).

19

(20)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

20

(21)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

21

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz przestępstw, w odniesieniu do których Europol wspiera i wzmacnia działania prowadzone przez właściwe organy państw członkowskich oraz ich wzajemną współpracę zgodnie z art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia

| — | terroryzm, |
| --- | --- |

—

terroryzm,

| — | przestępczość zorganizowana, |
| --- | --- |

—

przestępczość zorganizowana,

| — | nielegalny handel narkotykami, |
| --- | --- |

—

nielegalny handel narkotykami,

| — | nielegalne działania związane z praniem pieniędzy, |
| --- | --- |

—

nielegalne działania związane z praniem pieniędzy,

| — | przestępstwa związane z substancjami jądrowymi i promieniotwórczymi, |
| --- | --- |

—

przestępstwa związane z substancjami jądrowymi i promieniotwórczymi,

| — | przemyt nielegalnych imigrantów, |
| --- | --- |

—

przemyt nielegalnych imigrantów,

| — | handel ludźmi, |
| --- | --- |

—

handel ludźmi,

| — | przestępstwa związane z pojazdami silnikowymi, |
| --- | --- |

—

przestępstwa związane z pojazdami silnikowymi,

| — | zabójstwo, spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, |
| --- | --- |

—

zabójstwo, spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,

| — | nielegalny obrót organami i tkankami ludzkimi, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót organami i tkankami ludzkimi,

| — | uprowadzenie, bezprawne pozbawienie wolności i wzięcie zakładników, |
| --- | --- |

—

uprowadzenie, bezprawne pozbawienie wolności i wzięcie zakładników,

| — | rasizm i ksenofobia |
| --- | --- |

—

rasizm i ksenofobia

| — | rozbój, |
| --- | --- |

—

rozbój,

| — | nielegalny handel dobrami kultury, w tym antykami i dziełami sztuki, |
| --- | --- |

—

nielegalny handel dobrami kultury, w tym antykami i dziełami sztuki,

| — | oszustwo i nadużycia finansowe, w tym nadużycia finansowe na szkodę interesów finansowych Unii, |
| --- | --- |

—

oszustwo i nadużycia finansowe, w tym nadużycia finansowe na szkodę interesów finansowych Unii,

| — | wymuszenie rozbójnicze, |
| --- | --- |

—

wymuszenie rozbójnicze,

| — | podrabianie i piractwo produktów, |
| --- | --- |

—

podrabianie i piractwo produktów,

| — | fałszowanie dokumentów urzędowych i obrót takimi dokumentami, |
| --- | --- |

—

fałszowanie dokumentów urzędowych i obrót takimi dokumentami,

| — | fałszowanie pieniądza i środków płatniczych, |
| --- | --- |

—

fałszowanie pieniądza i środków płatniczych,

| — | przestępstwo komputerowe, |
| --- | --- |

—

przestępstwo komputerowe,

| — | korupcja, |
| --- | --- |

—

korupcja,

| — | nielegalny handel bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi, |
| --- | --- |

—

nielegalny handel bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi,

| — | nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami zwierząt, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami zwierząt,

| — | nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami i odmianami roślin, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami i odmianami roślin,

| — | przestępstwa przeciwko środowisku naturalnemu, w tym zanieczyszczenia pochodzące ze statków, |
| --- | --- |

—

przestępstwa przeciwko środowisku naturalnemu, w tym zanieczyszczenia pochodzące ze statków,

| — | nielegalny obrót hormonami i innymi stymulatorami wzrostu |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót hormonami i innymi stymulatorami wzrostu

| — | niegodziwe traktowanie w celach seksualnych oraz wykorzystywanie seksualne
  osób fizycznych, zwłaszcza
  kobiet i dzieci. [Popr. 228] |
| --- | --- |

—

niegodziwe traktowanie w celach seksualnych oraz wykorzystywanie seksualne
  osób fizycznych, zwłaszcza
  kobiet i dzieci. [Popr. 228]

ZAŁĄCZNIK II

Kategorie danych osobowych i kategorie osób, których dane dotyczą, w odniesieniu do których gromadzi się i przetwarza dane do celów kontroli krzyżowych, o których mowa w art. 24 ust. 1 lit. a)

| 1. | Dane osobowe zbierane i przetwarzane do celów kontroli krzyżowych odnoszą się do:






  a) | osób, które zgodnie z prawem krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego są podejrzane o popełnienie przestępstwa wchodzącego w zakres kompetencji Europolu lub o udział w takim przestępstwie, bądź osób skazanych za takie przestępstwo; |
| --- | --- | --- |

1.

Dane osobowe zbierane i przetwarzane do celów kontroli krzyżowych odnoszą się do:

a)

osób, które zgodnie z prawem krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego są podejrzane o popełnienie przestępstwa wchodzącego w zakres kompetencji Europolu lub o udział w takim przestępstwie, bądź osób skazanych za takie przestępstwo;

| b) | osób, wobec których istnieją faktyczne wskazania lub poważne podstawy – na mocy prawa krajowego zainteresowanego państwa członkowskiego – aby podejrzewać, że popełnią przestępstwo wchodzące w zakres kompetencji Europolu. |
| --- | --- |

b)

osób, wobec których istnieją faktyczne wskazania lub poważne podstawy – na mocy prawa krajowego zainteresowanego państwa członkowskiego – aby podejrzewać, że popełnią przestępstwo wchodzące w zakres kompetencji Europolu.

| 2. | Dane odnoszące się do osób, o których mowa w pkt 1, mogą obejmować jedynie następujące kategorie danych osobowych:






  a) | nazwisko, nazwisko rodowe, imiona oraz wszelkie pseudonimy lub nazwisko przybrane; |
| --- | --- | --- |

2.

Dane odnoszące się do osób, o których mowa w pkt 1, mogą obejmować jedynie następujące kategorie danych osobowych:

a)

nazwisko, nazwisko rodowe, imiona oraz wszelkie pseudonimy lub nazwisko przybrane;

| b) | datę i miejsce urodzenia; |
| --- | --- |

b)

datę i miejsce urodzenia;

| c) | obywatelstwo; |
| --- | --- |

c)

obywatelstwo;

| d) | płeć; |
| --- | --- |

d)

płeć;

| e) | miejsce zamieszkania, zawód i miejsce pobytu danej osoby; |
| --- | --- |

e)

miejsce zamieszkania, zawód i miejsce pobytu danej osoby;

| f) | numery ubezpieczenia społecznego, prawa jazdy, dane z dokumentów tożsamości i dane paszportowe; oraz |
| --- | --- |

f)

numery ubezpieczenia społecznego, prawa jazdy, dane z dokumentów tożsamości i dane paszportowe; oraz

| g) | w razie konieczności inne cechy charakterystyczne, które mogą ułatwić identyfikację, w tym wszelkie specyficzne obiektywne cechy charakterystyczne niepodlegające zmianom, takie jak dane daktyloskopijne i profil DNA (ustalony na podstawie niekodującej części DNA). |
| --- | --- |

g)

w razie konieczności inne cechy charakterystyczne, które mogą ułatwić identyfikację, w tym wszelkie specyficzne obiektywne cechy charakterystyczne niepodlegające zmianom, takie jak dane daktyloskopijne i profil DNA (ustalony na podstawie niekodującej części DNA).

| 3. | W uzupełnieniu do danych, o których mowa w pkt 2, i zgodnie z kategoriami danych osobowych dotyczących osób, o których mowa w pkt 1, mogą być zbierane i przetwarzane następujące dane dotyczące:






  a) | przestępstw, domniemanych przestępstw wraz z czasem, miejscem i sposobem ich (domniemanego) popełnienia; |
| --- | --- | --- |

3.

W uzupełnieniu do danych, o których mowa w pkt 2, i zgodnie z kategoriami danych osobowych dotyczących osób, o których mowa w pkt 1, mogą być zbierane i przetwarzane następujące dane dotyczące:

a)

przestępstw, domniemanych przestępstw wraz z czasem, miejscem i sposobem ich (domniemanego) popełnienia;

| b) | środków jakie zostały lub mogą zostać wykorzystane do popełnienia tych przestępstw, w tym informacji dotyczących osób prawnych; |
| --- | --- |

b)

środków jakie zostały lub mogą zostać wykorzystane do popełnienia tych przestępstw, w tym informacji dotyczących osób prawnych;

| c) | służb zajmujących się sprawą i odpowiednich numerów akt; |
| --- | --- |

c)

służb zajmujących się sprawą i odpowiednich numerów akt;

| d) | domniemanego członkostwa w organizacji przestępczej; |
| --- | --- |

d)

domniemanego członkostwa w organizacji przestępczej;

| e) | wyroków skazujących, w przypadku gdy dotyczą przestępstw wchodzących w zakres kompetencji Europolu; |
| --- | --- |

e)

wyroków skazujących, w przypadku gdy dotyczą przestępstw wchodzących w zakres kompetencji Europolu;

| f) | stron wprowadzających dane. |
| --- | --- |

f)

stron wprowadzających dane.

Powyższe dane mogą zostać przekazane Europolowi, nawet wówczas gdy nie zawierają jeszcze odniesienia do osób.

| 4. | Dodatkowe informacje, będące w posiadaniu Europolu lub jednostek krajowych, dotyczące osób, o których mowa w pkt 1, mogą być przekazywane dowolnej jednostce krajowej lub Europolowi na wniosek jednego z tych podmiotów. Jednostki krajowe przekazują informacje zgodnie ze swoim prawem krajowym. |
| --- | --- |

4.

Dodatkowe informacje, będące w posiadaniu Europolu lub jednostek krajowych, dotyczące osób, o których mowa w pkt 1, mogą być przekazywane dowolnej jednostce krajowej lub Europolowi na wniosek jednego z tych podmiotów. Jednostki krajowe przekazują informacje zgodnie ze swoim prawem krajowym.

| 5. | W przypadku ostatecznego odstąpienia od postępowania przeciw danej osobie lub w przypadku ostatecznego uniewinnienia takiej osoby, dane dotyczące sprawy, w odniesieniu do której podjęto taką decyzję, zostają usunięte. |
| --- | --- |

5.

W przypadku ostatecznego odstąpienia od postępowania przeciw danej osobie lub w przypadku ostatecznego uniewinnienia takiej osoby, dane dotyczące sprawy, w odniesieniu do której podjęto taką decyzję, zostają usunięte.

ZAŁĄCZNIK III

Kategorie danych osobowych i kategorie osób, których dane dotyczą, w odniesieniu do których gromadzi się i przetwarza dane do celów analiz strategicznych lub innych analiz o bardziej ogólnym charakterze oraz do celów analiz operacyjnych (o których mowa w art. 24 ust. 1 lit. b) i c)).

| 1. | Dane osobowe gromadzone i przetwarzane do celów analiz strategicznych lub innych analiz o bardziej ogólnym charakterze oraz analiz operacyjnych odnoszą się do:






  a) | osób, które zgodnie z prawem krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego są podejrzane o popełnienie przestępstwa wchodzącego w zakres kompetencji Europolu lub o udział w takim przestępstwie, bądź osób skazanych za takie przestępstwo; |
| --- | --- | --- |

1.

Dane osobowe gromadzone i przetwarzane do celów analiz strategicznych lub innych analiz o bardziej ogólnym charakterze oraz analiz operacyjnych odnoszą się do:

a)

osób, które zgodnie z prawem krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego są podejrzane o popełnienie przestępstwa wchodzącego w zakres kompetencji Europolu lub o udział w takim przestępstwie, bądź osób skazanych za takie przestępstwo;

| b) | osób, wobec których istnieją faktyczne wskazania lub poważne podstawy – na mocy prawa krajowego zainteresowanego państwa członkowskiego – aby podejrzewać, że popełnią przestępstwo wchodzące w zakres kompetencji Europolu; |
| --- | --- |

b)

osób, wobec których istnieją faktyczne wskazania lub poważne podstawy – na mocy prawa krajowego zainteresowanego państwa członkowskiego – aby podejrzewać, że popełnią przestępstwo wchodzące w zakres kompetencji Europolu;

| c) | osób, które mogą zostać wezwane do złożenia zeznań w śledztwach lub dochodzeniach w związku z rozpatrywanymi przestępstwami lub w dalszym postępowaniu karnym; |
| --- | --- |

c)

osób, które mogą zostać wezwane do złożenia zeznań w śledztwach lub dochodzeniach w związku z rozpatrywanymi przestępstwami lub w dalszym postępowaniu karnym;

| d) | osób będących ofiarami jednego z rozpatrywanych przestępstw lub osób, w odniesieniu do których pewne fakty dają podstawy, aby uważać, iż mogą stać się ofiarami takiego przestępstwa; |
| --- | --- |

d)

osób będących ofiarami jednego z rozpatrywanych przestępstw lub osób, w odniesieniu do których pewne fakty dają podstawy, aby uważać, iż mogą stać się ofiarami takiego przestępstwa;

| e) | kontaktów i osób powiązanych; oraz |
| --- | --- |

e)

kontaktów i osób powiązanych; oraz

| f) | osób, które mogą dostarczyć informacji na temat rozpatrywanych przestępstw. |
| --- | --- |

f)

osób, które mogą dostarczyć informacji na temat rozpatrywanych przestępstw.

| 2. | Następujące kategorie danych osobowych, w tym powiązane dane administracyjne, mogą być przetwarzane w stosunku do kategorii osób, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b):






  a) | dane osobowe:






  (i) | obecne i poprzednie nazwiska; |
| --- | --- | --- | --- |

2.

Następujące kategorie danych osobowych, w tym powiązane dane administracyjne, mogą być przetwarzane w stosunku do kategorii osób, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b):

a)

dane osobowe:

(i)

obecne i poprzednie nazwiska;

| (ii) | obecne i poprzednie imiona; |
| --- | --- |

(ii)

obecne i poprzednie imiona;

| (iii) | nazwisko rodowe; |
| --- | --- |

(iii)

nazwisko rodowe;

| (iv) | nazwisko i imię ojca (w razie potrzeby do celów identyfikacji); |
| --- | --- |

(iv)

nazwisko i imię ojca (w razie potrzeby do celów identyfikacji);

| (v) | nazwisko i imię matki (w razie potrzeby do celów identyfikacji); |
| --- | --- |

(v)

nazwisko i imię matki (w razie potrzeby do celów identyfikacji);

| (vi) | płeć; |
| --- | --- |

(vi)

płeć;

| (vii) | data urodzenia; |
| --- | --- |

(vii)

data urodzenia;

| (viii) | miejsce urodzenia; |
| --- | --- |

(viii)

miejsce urodzenia;

| (ix) | obywatelstwo; |
| --- | --- |

(ix)

obywatelstwo;

| (x) | stan cywilny; |
| --- | --- |

(x)

stan cywilny;

| (xi) | pseudonim; |
| --- | --- |

(xi)

pseudonim;

| (xii) | przydomek; |
| --- | --- |

(xii)

przydomek;

| (xiii) | nazwisko przybrane lub fałszywe; |
| --- | --- |

(xiii)

nazwisko przybrane lub fałszywe;

| (xiv) | obecne i poprzednie miejsce zamieszkania lub stałego pobytu; |
| --- | --- |

(xiv)

obecne i poprzednie miejsce zamieszkania lub stałego pobytu;

| b) | opis fizyczny:






  (i) | opis fizyczny; |
| --- | --- | --- |

b)

opis fizyczny:

(i)

opis fizyczny;

| (ii) | znaki szczególne (znamiona/blizny/tatuaże itd.); |
| --- | --- |

(ii)

znaki szczególne (znamiona/blizny/tatuaże itd.);

| c) | środki ustalenia tożsamości:






  (i) | dokumenty tożsamości/prawo jazdy; |
| --- | --- | --- |

c)

środki ustalenia tożsamości:

(i)

dokumenty tożsamości/prawo jazdy;

| (ii) | krajowy dowód osobisty/numery paszportu; |
| --- | --- |

(ii)

krajowy dowód osobisty/numery paszportu;

| (iii) | krajowy numer identyfikacyjny/numer ubezpieczenia społecznego, jeżeli dotyczy; |
| --- | --- |

(iii)

krajowy numer identyfikacyjny/numer ubezpieczenia społecznego, jeżeli dotyczy;

| (iv) | wizerunki graficzne i inne informacje dotyczące wyglądu; |
| --- | --- |

(iv)

wizerunki graficzne i inne informacje dotyczące wyglądu;

| (v) | kryminalistyczne informacje służące ustaleniu tożsamości, takie jak odciski palców, profil DNA (ustalony na podstawie niekodującej części DNA), profil głosu, grupa krwi, dane stomatologiczne; |
| --- | --- |

(v)

kryminalistyczne informacje służące ustaleniu tożsamości, takie jak odciski palców, profil DNA (ustalony na podstawie niekodującej części DNA), profil głosu, grupa krwi, dane stomatologiczne;

| d) | zawód i umiejętności:






  (i) | obecne miejsce zatrudnienia i zawód; |
| --- | --- | --- |

d)

zawód i umiejętności:

(i)

obecne miejsce zatrudnienia i zawód;

| (ii) | poprzednie miejsce zatrudnienia i zawód; |
| --- | --- |

(ii)

poprzednie miejsce zatrudnienia i zawód;

| (iii) | wykształcenie (szkoła/uczelnia wyższa/wykształcenie zawodowe); |
| --- | --- |

(iii)

wykształcenie (szkoła/uczelnia wyższa/wykształcenie zawodowe);

| (iv) | kwalifikacje; |
| --- | --- |

(iv)

kwalifikacje;

| (v) | umiejętności i inne dziedziny wiedzy (języki/inne); |
| --- | --- |

(v)

umiejętności i inne dziedziny wiedzy (języki/inne);

| e) | informacje ekonomiczne i finansowe:






  (i) | dane finansowe (rachunki bankowe i kody, karty kredytowe itp.); |
| --- | --- | --- |

e)

informacje ekonomiczne i finansowe:

(i)

dane finansowe (rachunki bankowe i kody, karty kredytowe itp.);

| (ii) | posiadana gotówka; |
| --- | --- |

(ii)

posiadana gotówka;

| (iii) | posiadane akcje/inne aktywa; |
| --- | --- |

(iii)

posiadane akcje/inne aktywa;

| (iv) | dane dotyczące mienia; |
| --- | --- |

(iv)

dane dotyczące mienia;

| (v) | powiązania z przedsiębiorstwami; |
| --- | --- |

(v)

powiązania z przedsiębiorstwami;

| (vi) | informacje dotyczące banków i kredytów; |
| --- | --- |

(vi)

informacje dotyczące banków i kredytów;

| (vii) | sytuacja podatkowa; |
| --- | --- |

(vii)

sytuacja podatkowa;

| (viii) | inne informacje obrazujące zarządzanie przez daną osobę jej sprawami finansowymi; |
| --- | --- |

(viii)

inne informacje obrazujące zarządzanie przez daną osobę jej sprawami finansowymi;

| f) | dane dotyczące zachowania:






  (i) | styl życia (np. życie ponad stan) oraz rutynowe zachowania; |
| --- | --- | --- |

f)

dane dotyczące zachowania:

(i)

styl życia (np. życie ponad stan) oraz rutynowe zachowania;

| (ii) | przemieszczanie się; |
| --- | --- |

(ii)

przemieszczanie się;

| (iii) | odwiedzane miejsca; |
| --- | --- |

(iii)

odwiedzane miejsca;

| (iv) | broń i inne niebezpieczne przedmioty; |
| --- | --- |

(iv)

broń i inne niebezpieczne przedmioty;

| (v) | ocena pod względem niebezpieczeństwa; |
| --- | --- |

(v)

ocena pod względem niebezpieczeństwa;

| (vi) | szczególne zagrożenia, takie jak prawdopodobieństwo ucieczki, korzystanie z podwójnych agentów, powiązania z funkcjonariuszami organów ścigania; |
| --- | --- |

(vi)

szczególne zagrożenia, takie jak prawdopodobieństwo ucieczki, korzystanie z podwójnych agentów, powiązania z funkcjonariuszami organów ścigania;

| (vii) | cechy i profile związane z przestępczością; |
| --- | --- |

(vii)

cechy i profile związane z przestępczością;

| (viii) | nadużywanie narkotyków; |
| --- | --- |

(viii)

nadużywanie narkotyków;

| g) | kontakty i osoby powiązane, w tym rodzaj i charakter danego kontaktu lub powiązania; |
| --- | --- |

g)

kontakty i osoby powiązane, w tym rodzaj i charakter danego kontaktu lub powiązania;

| h) | wykorzystywane środki komunikacji, takie jak telefon (stacjonarny/komórkowy), faks, pager, poczta elektroniczna, adresy pocztowe, połączenie (połączenia) internetowe; |
| --- | --- |

h)

wykorzystywane środki komunikacji, takie jak telefon (stacjonarny/komórkowy), faks, pager, poczta elektroniczna, adresy pocztowe, połączenie (połączenia) internetowe;

| i) | wykorzystywane środki transportu, takie jak pojazdy, łodzie, statki powietrzne, w tym informacje służące identyfikacji tych środków transportu (numery rejestracyjne); |
| --- | --- |

i)

wykorzystywane środki transportu, takie jak pojazdy, łodzie, statki powietrzne, w tym informacje służące identyfikacji tych środków transportu (numery rejestracyjne);

| j) | informacje dotyczące działalności przestępczej:






  (i) | poprzednie wyroki skazujące; |
| --- | --- | --- |

j)

informacje dotyczące działalności przestępczej:

(i)

poprzednie wyroki skazujące;

| (ii) | podejrzewany udział w działalności przestępczej; |
| --- | --- |

(ii)

podejrzewany udział w działalności przestępczej;

| (iii) | sposoby działania; |
| --- | --- |

(iii)

sposoby działania;

| (iv) | środki, jakie zostały lub mogą zostać wykorzystane do przygotowania lub popełnienia przestępstw; |
| --- | --- |

(iv)

środki, jakie zostały lub mogą zostać wykorzystane do przygotowania lub popełnienia przestępstw;

| (v) | członkostwo w grupach/organizacjach przestępczych oraz pozycja w danej grupie/organizacji; |
| --- | --- |

(v)

członkostwo w grupach/organizacjach przestępczych oraz pozycja w danej grupie/organizacji;

| (vi) | rola w organizacji przestępczej; |
| --- | --- |

(vi)

rola w organizacji przestępczej;

| (vii) | geograficzny zakres działalności przestępczej; |
| --- | --- |

(vii)

geograficzny zakres działalności przestępczej;

| (viii) | materiał zebrany w trakcie dochodzenia, taki jak nagrania wideo i fotografie; |
| --- | --- |

(viii)

materiał zebrany w trakcie dochodzenia, taki jak nagrania wideo i fotografie;

| k) | odniesienia do innych systemów informacyjnych, w których są przechowywane informacje dotyczące danej osoby:






  (i) | Europol; |
| --- | --- | --- |

k)

odniesienia do innych systemów informacyjnych, w których są przechowywane informacje dotyczące danej osoby:

(i)

Europol;

| (ii) | policja/organy celne; |
| --- | --- |

(ii)

policja/organy celne;

| (iii) | inne organy ścigania; |
| --- | --- |

(iii)

inne organy ścigania;

| (iv) | organizacje międzynarodowe; |
| --- | --- |

(iv)

organizacje międzynarodowe;

| (v) | podmioty publiczne; |
| --- | --- |

(v)

podmioty publiczne;

| (vi) | podmioty prywatne; |
| --- | --- |

(vi)

podmioty prywatne;

| l) | informacje dotyczące osób prawnych związanych z danymi, o których mowa w lit. e) i j):






  (i) | określenie osoby prawnej; |
| --- | --- | --- |

l)

informacje dotyczące osób prawnych związanych z danymi, o których mowa w lit. e) i j):

(i)

określenie osoby prawnej;

| (ii) | lokalizacja; |
| --- | --- |

(ii)

lokalizacja;

| (iii) | data i miejsce utworzenia; |
| --- | --- |

(iii)

data i miejsce utworzenia;

| (iv) | administracyjny numer rejestracyjny; |
| --- | --- |

(iv)

administracyjny numer rejestracyjny;

| (v) | forma prawna; |
| --- | --- |

(v)

forma prawna;

| (vi) | kapitał; |
| --- | --- |

(vi)

kapitał;

| (vii) | obszar działalności; |
| --- | --- |

(vii)

obszar działalności;

| (viii) | krajowe i międzynarodowe spółki zależne; |
| --- | --- |

(viii)

krajowe i międzynarodowe spółki zależne;

| (ix) | dyrektorzy; |
| --- | --- |

(ix)

dyrektorzy;

| (x) | powiązania z bankami. |
| --- | --- |

(x)

powiązania z bankami.

| 3. | „Kontakty i osoby powiązane”, o których mowa w pkt. 1 lit. e), to osoby, co do których istnieją wystarczające podstawy, aby uważać, że można dzięki nim uzyskać istotne dla analizy informacje dotyczące osób, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b) niniejszego załącznika, pod warunkiem że nie należą do jednej z kategorii osób, o których mowa w pkt 1 lit. a), b), c), d) i f). „Kontakty” to osoby, które utrzymują sporadyczne kontakty z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b). „Osoby powiązane” to osoby, które utrzymują regularne kontakty z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b).
  W stosunku do kontaktów i osób powiązanych dane określone w pkt 2 mogą być przechowywane, jeżeli zachodzi taka konieczność, pod warunkiem że istnieją podstawy, by przyjąć, że takie dane są wymagane do analizy roli takich osób jako kontaktów lub osób powiązanych.
  W tym kontekście przestrzegane są następujące zasady:






  a) | związek tych osób z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), wyjaśnia się w jak najkrótszym terminie; |
| --- | --- | --- |

3.

„Kontakty i osoby powiązane”, o których mowa w pkt. 1 lit. e), to osoby, co do których istnieją wystarczające podstawy, aby uważać, że można dzięki nim uzyskać istotne dla analizy informacje dotyczące osób, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b) niniejszego załącznika, pod warunkiem że nie należą do jednej z kategorii osób, o których mowa w pkt 1 lit. a), b), c), d) i f). „Kontakty” to osoby, które utrzymują sporadyczne kontakty z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b). „Osoby powiązane” to osoby, które utrzymują regularne kontakty z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b).

W stosunku do kontaktów i osób powiązanych dane określone w pkt 2 mogą być przechowywane, jeżeli zachodzi taka konieczność, pod warunkiem że istnieją podstawy, by przyjąć, że takie dane są wymagane do analizy roli takich osób jako kontaktów lub osób powiązanych.

W tym kontekście przestrzegane są następujące zasady:

a)

związek tych osób z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), wyjaśnia się w jak najkrótszym terminie;

| b) | jeżeli przyjęte założenia o istnieniu związku między tymi osobami a osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), okażą się nieuzasadnione, dane zostają niezwłocznie usunięte; |
| --- | --- |

b)

jeżeli przyjęte założenia o istnieniu związku między tymi osobami a osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), okażą się nieuzasadnione, dane zostają niezwłocznie usunięte;

| c) | jeżeli osoby takie są podejrzane o popełnienie przestępstwa, którego zwalczanie wchodzi w zakres kompetencji Europolu lub zostały skazane za takie przestępstwo, bądź jeżeli istnieją – zgodnie z prawem krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego – faktyczne przesłanki lub uzasadnione powody, by uważać, że popełnią one takie przestępstwo, przechowywać można wszystkie dane wymienione w pkt 2; |
| --- | --- |

c)

jeżeli osoby takie są podejrzane o popełnienie przestępstwa, którego zwalczanie wchodzi w zakres kompetencji Europolu lub zostały skazane za takie przestępstwo, bądź jeżeli istnieją – zgodnie z prawem krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego – faktyczne przesłanki lub uzasadnione powody, by uważać, że popełnią one takie przestępstwo, przechowywać można wszystkie dane wymienione w pkt 2;

| d) | nie przechowuje się danych dotyczących kontaktów i osób powiązanych z kontaktami ani danych dotyczących kontaktów i osób powiązanych z osobami powiązanymi, z wyjątkiem danych dotyczących rodzaju i charakteru ich kontaktów lub powiązań z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b); |
| --- | --- |

d)

nie przechowuje się danych dotyczących kontaktów i osób powiązanych z kontaktami ani danych dotyczących kontaktów i osób powiązanych z osobami powiązanymi, z wyjątkiem danych dotyczących rodzaju i charakteru ich kontaktów lub powiązań z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b);

| e) | jeżeli nie jest możliwe wyjaśnienie zgodnie z poprzedzającymi punktami, fakt ten uwzględnia się przy podejmowaniu decyzji o potrzebie i zakresie przechowywania danych do celów dalszej analizy. |
| --- | --- |

e)

jeżeli nie jest możliwe wyjaśnienie zgodnie z poprzedzającymi punktami, fakt ten uwzględnia się przy podejmowaniu decyzji o potrzebie i zakresie przechowywania danych do celów dalszej analizy.

| 4. | Jeżeli chodzi o osoby, które – jak określono w pkt 1 lit. d) – były ofiarami jednego z rozpatrywanych przestępstw lub w odniesieniu do których pewne fakty dają podstawy, aby uważać, że mogą one stać się ofiarami takiego przestępstwa, mogą być przechowywane dane, o których mowa w pkt 2 lit. a) ppkt (i) do pkt 2 lit. c) ppkt (iii) niniejszego załącznika, jak również następujące kategorie danych:






  a) | dane dotyczące tożsamości ofiary; |
| --- | --- | --- |

4.

Jeżeli chodzi o osoby, które – jak określono w pkt 1 lit. d) – były ofiarami jednego z rozpatrywanych przestępstw lub w odniesieniu do których pewne fakty dają podstawy, aby uważać, że mogą one stać się ofiarami takiego przestępstwa, mogą być przechowywane dane, o których mowa w pkt 2 lit. a) ppkt (i) do pkt 2 lit. c) ppkt (iii) niniejszego załącznika, jak również następujące kategorie danych:

a)

dane dotyczące tożsamości ofiary;

| b) | powód wiktymizacji; |
| --- | --- |

b)

powód wiktymizacji;

| c) | szkody (fizyczne/finansowe/psychologiczne/inne); |
| --- | --- |

c)

szkody (fizyczne/finansowe/psychologiczne/inne);

| d) | konieczność zagwarantowania anonimowości; |
| --- | --- |

d)

konieczność zagwarantowania anonimowości;

| e) | możliwość udziału w rozprawie; |
| --- | --- |

e)

możliwość udziału w rozprawie;

| f) | informacje związane z przestępstwem dostarczone przez osoby, o których mowa w pkt 1 lit. d), lub za ich pośrednictwem, w tym informacje dotyczące ich związku z innymi osobami, jeżeli jest to konieczne do ustalenia tożsamości osób, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b). |
| --- | --- |

f)

informacje związane z przestępstwem dostarczone przez osoby, o których mowa w pkt 1 lit. d), lub za ich pośrednictwem, w tym informacje dotyczące ich związku z innymi osobami, jeżeli jest to konieczne do ustalenia tożsamości osób, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b).

Inne dane określone w pkt 2 mogą być przechowywane, jeśli jest to konieczne, pod warunkiem że istnieją podstawy, by przyjąć, że dane te są wymagane do analizy roli osoby jako ofiary lub potencjalnej ofiary.

Dane, które nie są wymagane do dalszej analizy, są usuwane.

| 5. | Jeżeli chodzi o osoby, które – jak określono w pkt 1 lit. c) – mogłyby zostać wezwane do złożenia zeznań w dochodzeniach w związku z rozpatrywanymi przestępstwami lub w dalszym postępowaniu karnym, mogą być przechowywane dane, o których mowa w pkt 2 lit. a) ppkt (i) do pkt 2 lit. c) ppkt (iii) niniejszego załącznika, jak również kategorie danych spełniające następujące kryteria:






  a) | informacje związane z przestępstwem dostarczone przez takie osoby, w tym informacje dotyczące ich związku z innymi osobami włączonymi do pliku roboczego do celów analizy; |
| --- | --- | --- |

5.

Jeżeli chodzi o osoby, które – jak określono w pkt 1 lit. c) – mogłyby zostać wezwane do złożenia zeznań w dochodzeniach w związku z rozpatrywanymi przestępstwami lub w dalszym postępowaniu karnym, mogą być przechowywane dane, o których mowa w pkt 2 lit. a) ppkt (i) do pkt 2 lit. c) ppkt (iii) niniejszego załącznika, jak również kategorie danych spełniające następujące kryteria:

a)

informacje związane z przestępstwem dostarczone przez takie osoby, w tym informacje dotyczące ich związku z innymi osobami włączonymi do pliku roboczego do celów analizy;

| b) | konieczność zagwarantowania anonimowości; |
| --- | --- |

b)

konieczność zagwarantowania anonimowości;

| c) | informacja, czy należy zagwarantować ochronę i przez kogo; |
| --- | --- |

c)

informacja, czy należy zagwarantować ochronę i przez kogo;

| d) | nowa tożsamość; |
| --- | --- |

d)

nowa tożsamość;

| e) | możliwość udziału w rozprawie. |
| --- | --- |

e)

możliwość udziału w rozprawie.

Inne dane określone w pkt 2 mogą być przechowywane, jeśli jest to konieczne, pod warunkiem że istnieją podstawy, by przyjąć, że dane te są wymagane do analizy roli takich osób jako świadków.

Dane, które nie są wymagane do dalszej analizy, są usuwane.

| 6. | Jeżeli chodzi o osoby, które – jak określono w pkt 1 lit. f) – mogą dostarczyć informacji na temat rozpatrywanych przestępstw, mogą być przechowywane dane, o których mowa w pkt 2 lit. a) ppkt (i) do pkt 2 lit. c) ppkt (iii) niniejszego załącznika, jak również kategorie danych spełniające następujące kryteria:






  a) | zakodowane dane osobowe; |
| --- | --- | --- |

6.

Jeżeli chodzi o osoby, które – jak określono w pkt 1 lit. f) – mogą dostarczyć informacji na temat rozpatrywanych przestępstw, mogą być przechowywane dane, o których mowa w pkt 2 lit. a) ppkt (i) do pkt 2 lit. c) ppkt (iii) niniejszego załącznika, jak również kategorie danych spełniające następujące kryteria:

a)

zakodowane dane osobowe;

| b) | rodzaj dostarczonych informacji; |
| --- | --- |

b)

rodzaj dostarczonych informacji;

| c) | konieczność zagwarantowania anonimowości; |
| --- | --- |

c)

konieczność zagwarantowania anonimowości;

| d) | informacja, czy należy zagwarantować ochronę i przez kogo; |
| --- | --- |

d)

informacja, czy należy zagwarantować ochronę i przez kogo;

| e) | nowa tożsamość; |
| --- | --- |

e)

nowa tożsamość;

| f) | możliwość udziału w rozprawie; |
| --- | --- |

f)

możliwość udziału w rozprawie;

| g) | negatywne doświadczenia; |
| --- | --- |

g)

negatywne doświadczenia;

| h) | gratyfikacje (finansowe/przysługi). |
| --- | --- |

h)

gratyfikacje (finansowe/przysługi).

Inne dane określone w pkt 2 mogą być przechowywane, jeśli jest to konieczne, pod warunkiem że istnieją podstawy, by przyjąć, że dane te są wymagane do analizy roli takich osób jako informatorów.

Dane, które nie są wymagane do dalszej analizy, są usuwane.

| 7. | Jeżeli kiedykolwiek w trakcie analizy – na podstawie poważnych i potwierdzających przesłanek – stanie się jasne, że osoba powinna być ujęta w innej kategorii osób określonych w niniejszym załączniku niż kategoria, w której została pierwotnie ujęta, Europol może przetwarzać dane dotyczące tej osoby wyłącznie w takim zakresie, na jaki pozwala nowa kategoria, a wszelkie inne dane są usuwane.
  Jeżeli na podstawie takich przesłanek stanie się jasne, że daną osobę należy ująć w dwóch lub w większej liczbie różnych kategorii określonych w niniejszym załączniku, Europol może przetwarzać wszystkie dane, na jakie pozwalają takie kategorie. |
| --- | --- |

7.

Jeżeli kiedykolwiek w trakcie analizy – na podstawie poważnych i potwierdzających przesłanek – stanie się jasne, że osoba powinna być ujęta w innej kategorii osób określonych w niniejszym załączniku niż kategoria, w której została pierwotnie ujęta, Europol może przetwarzać dane dotyczące tej osoby wyłącznie w takim zakresie, na jaki pozwala nowa kategoria, a wszelkie inne dane są usuwane.

Jeżeli na podstawie takich przesłanek stanie się jasne, że daną osobę należy ująć w dwóch lub w większej liczbie różnych kategorii określonych w niniejszym załączniku, Europol może przetwarzać wszystkie dane, na jakie pozwalają takie kategorie.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/348 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/348

---

P7_TA(2014)0122

Warunki wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair (wersja przekształcona) (COM(2013)0151 – C7-0080/2013 – 2013/0081(COD))

(Zwykła procedura legislacyjna – przekształcenie)

(2017/C 285/38)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0151), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0151),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 79 ust. 2 lit. a) i b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0080/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 79 ust. 2 lit. a) i b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0080/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament Grecji, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament Grecji, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 września 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 września 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 28 listopada 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 28 listopada 2013 r. (2),

| — | uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (3),

| — | uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 20 września 2013 r. skierowane do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 20 września 2013 r. skierowane do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu,

| — | uwzględniając art. 87 i 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 87 i 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych i Komisji Prawnej (A7-0377/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych i Komisji Prawnej (A7-0377/2013),

| A. | mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych, niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów istniejących tekstów z tymi poprawkami, wniosek ogranicza się do ich prostej kodyfikacji bez zmian merytorycznych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych, niż te określone jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów istniejących tekstów z tymi poprawkami, wniosek ogranicza się do ich prostej kodyfikacji bez zmian merytorycznych,

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 341 z 21.11.2013, s. 50.

(2)  Dz.U. C 114 z 15.4.2014, s. 42.

(3)  Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.

---

P7_TC1-COD(2013)0081

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair (wersja przekształcona)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 2 lit. a) i b),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Do dyrektywy Rady 2004/114/WE (4) oraz dyrektywy Rady 2005/71/WE (5) wprowadzonych ma być szereg zmian. Dla zachowania przejrzystości dyrektywy te należy przekształcić. |
| --- | --- |

(1)

Do dyrektywy Rady 2004/114/WE (4) oraz dyrektywy Rady 2005/71/WE (5) wprowadzonych ma być szereg zmian. Dla zachowania przejrzystości dyrektywy te należy przekształcić.

| (2) | Niniejsza dyrektywa powinna stanowić odpowiedź na potrzebę wskazaną w sprawozdaniach z wdrażania tych dwóch dyrektyw (6) w celu zaradzenia wykrytym słabościom
  , zapewnienia przejrzystości i pewności prawa
  oraz stworzenia spójnych ram prawnych dla różnych grup osób przybywających do Unii z państw trzecich. Powinna ona w związku z tym uprościć i zracjonalizować istniejące przepisy dotyczące różnych grup w ramach jednego instrumentu. Mimo iż grupy objęte zakresem niniejszej dyrektywy różnią się między sobą, mają one również szereg wspólnych cech, dzięki czemu możliwe jest objęcie ich wspólnymi ramami prawnymi na poziomie Unii. [Popr. 1] |
| --- | --- |

(2)

Niniejsza dyrektywa powinna stanowić odpowiedź na potrzebę wskazaną w sprawozdaniach z wdrażania tych dwóch dyrektyw (6) w celu zaradzenia wykrytym słabościom
  , zapewnienia przejrzystości i pewności prawa
  oraz stworzenia spójnych ram prawnych dla różnych grup osób przybywających do Unii z państw trzecich. Powinna ona w związku z tym uprościć i zracjonalizować istniejące przepisy dotyczące różnych grup w ramach jednego instrumentu. Mimo iż grupy objęte zakresem niniejszej dyrektywy różnią się między sobą, mają one również szereg wspólnych cech, dzięki czemu możliwe jest objęcie ich wspólnymi ramami prawnymi na poziomie Unii. [Popr. 1]

| (3) | Niniejsza dyrektywa powinna przyczyniać się do realizacji celu programu sztokholmskiego, jakim jest zbliżanie przepisów krajowych dotyczących warunków wjazdu oraz pobytu obywateli państw trzecich. Imigracja spoza Unii jest jednym ze źródeł napływu wysoko wykwalifikowanych osób, a zapotrzebowanie rośnie zwłaszcza na studentów i naukowców. Tworząc kluczowy atut Unii – kapitał ludzki – odgrywają oni ważną rolę w zapewnianiu inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego włączeniu społecznemu, a tym samym przyczyniają się do realizacji celów strategii Europa 2020. |
| --- | --- |

(3)

Niniejsza dyrektywa powinna przyczyniać się do realizacji celu programu sztokholmskiego, jakim jest zbliżanie przepisów krajowych dotyczących warunków wjazdu oraz pobytu obywateli państw trzecich. Imigracja spoza Unii jest jednym ze źródeł napływu wysoko wykwalifikowanych osób, a zapotrzebowanie rośnie zwłaszcza na studentów i naukowców. Tworząc kluczowy atut Unii – kapitał ludzki – odgrywają oni ważną rolę w zapewnianiu inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego włączeniu społecznemu, a tym samym przyczyniają się do realizacji celów strategii Europa 2020.

| (4) | Niedociągnięcia uwidocznione w sprawozdaniach z wdrażania obu dyrektyw dotyczą przede wszystkim warunków przyjmowania, praw, gwarancji proceduralnych, dostępu studentów do rynku pracy w czasie studiów, przepisów dotyczących mobilności wewnątrzunijnej oraz braku harmonizacji, jako że objęcie przepisami niektórych grup, takich jak wolontariusze, uczniowie i stażyści niepobierający wynagrodzenia pozostawiono do decyzji państwom członkowskim. Prowadzone następnie szersze konsultacje unaoczniły także konieczność zapewnienia naukowcom i studentom lepszych możliwości poszukiwania pracy, a pracownikom au-pair i stażystom pobierającym wynagrodzenie, którzy nie podlegają przepisom obecnych instrumentów – lepszej ochrony. |
| --- | --- |

(4)

Niedociągnięcia uwidocznione w sprawozdaniach z wdrażania obu dyrektyw dotyczą przede wszystkim warunków przyjmowania, praw, gwarancji proceduralnych, dostępu studentów do rynku pracy w czasie studiów, przepisów dotyczących mobilności wewnątrzunijnej oraz braku harmonizacji, jako że objęcie przepisami niektórych grup, takich jak wolontariusze, uczniowie i stażyści niepobierający wynagrodzenia pozostawiono do decyzji państwom członkowskim. Prowadzone następnie szersze konsultacje unaoczniły także konieczność zapewnienia naukowcom i studentom lepszych możliwości poszukiwania pracy, a pracownikom au-pair i stażystom pobierającym wynagrodzenie, którzy nie podlegają przepisom obecnych instrumentów – lepszej ochrony.

| (5) | W celu stopniowego ustanowienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, Traktat przewiduje środki, które należy przyjąć w dziedzinach azylu, imigracji i ochrony praw obywateli państw trzecich. |
| --- | --- |

(5)

W celu stopniowego ustanowienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, Traktat przewiduje środki, które należy przyjąć w dziedzinach azylu, imigracji i ochrony praw obywateli państw trzecich.

| (6) | Celem niniejszej dyrektywy powinien być także rozwój kontaktów międzyludzkich i mobilności, które są ważnymi elementami polityki zewnętrznej Unii, zwłaszcza wobec państw objętych europejską polityką sąsiedztwa lub strategicznych partnerów Unii. Powinna ona umożliwić lepszy wkład w globalne podejście do kwestii migracji i mobilności oraz towarzyszące mu partnerstwa na rzecz mobilności, które oferują konkretne ramy dla dialogu i współpracy między państwami członkowskimi i państwami trzecimi, w tym ułatwiają i organizują legalną migrację. |
| --- | --- |

(6)

Celem niniejszej dyrektywy powinien być także rozwój kontaktów międzyludzkich i mobilności, które są ważnymi elementami polityki zewnętrznej Unii, zwłaszcza wobec państw objętych europejską polityką sąsiedztwa lub strategicznych partnerów Unii. Powinna ona umożliwić lepszy wkład w globalne podejście do kwestii migracji i mobilności oraz towarzyszące mu partnerstwa na rzecz mobilności, które oferują konkretne ramy dla dialogu i współpracy między państwami członkowskimi i państwami trzecimi, w tym ułatwiają i organizują legalną migrację.

| (7) | Migracja w celach określonych w niniejszej dyrektywie powinna wspierać powstawanie oraz zdobywanie wiedzy i umiejętności. Jest to korzystne zarówno dla zainteresowanych migrantów i ich kraju pochodzenia, jak i przyjmującego państwa członkowskiego oraz pomaga wspierać lepsze wzajemne zrozumienie między kulturami

  , a jednocześnie wzmacnia więzi kulturowe i wzbogaca różnorodność kulturową
  . [Popr. 3] |
| --- | --- |

(7)

Migracja w celach określonych w niniejszej dyrektywie powinna wspierać powstawanie oraz zdobywanie wiedzy i umiejętności. Jest to korzystne zarówno dla zainteresowanych migrantów i ich kraju pochodzenia, jak i przyjmującego państwa członkowskiego oraz pomaga wspierać lepsze wzajemne zrozumienie między kulturami

  , a jednocześnie wzmacnia więzi kulturowe i wzbogaca różnorodność kulturową
  . [Popr. 3]

| (8) | Niniejsza dyrektywa powinna promować Unię jako atrakcyjne miejsce dla badań i innowacji oraz zwiększać jej szanse w globalnej rywalizacji o talenty
  i w ten sposób prowadzić do poprawy ogólnej konkurencyjności i wskaźników wzrostu Unii, a jednocześnie tworzyć miejsca pracy w większej mierze przyczyniające się do wzrostu PKB
  . Otwarcie się Unii na obywateli państw trzecich, którzy mogą zostać przyjęci w celu prowadzenia badań wpisuje się także w inicjatywę przewodnią „Unia innowacji”. Stworzenie otwartego rynku pracy dla naukowców unijnych i naukowców z państw trzecich zostało także potwierdzone jako zasadniczy cel europejskiej przestrzeni badawczej, jednolitej przestrzeni, w której naukowcy, wiedza naukowa i technologie podlegają swobodnej wymianie. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(8)

Niniejsza dyrektywa powinna promować Unię jako atrakcyjne miejsce dla badań i innowacji oraz zwiększać jej szanse w globalnej rywalizacji o talenty
  i w ten sposób prowadzić do poprawy ogólnej konkurencyjności i wskaźników wzrostu Unii, a jednocześnie tworzyć miejsca pracy w większej mierze przyczyniające się do wzrostu PKB
  . Otwarcie się Unii na obywateli państw trzecich, którzy mogą zostać przyjęci w celu prowadzenia badań wpisuje się także w inicjatywę przewodnią „Unia innowacji”. Stworzenie otwartego rynku pracy dla naukowców unijnych i naukowców z państw trzecich zostało także potwierdzone jako zasadniczy cel europejskiej przestrzeni badawczej, jednolitej przestrzeni, w której naukowcy, wiedza naukowa i technologie podlegają swobodnej wymianie. [Popr. 4]

| (9) | Przyjmowanie naukowców powinno zostać ułatwione w drodze procedury przyjmowania, która byłaby niezależna od stosunku prawnego łączącego ich z przyjmującą instytucją badawczą i poprzez zaniechanie wymagania od nich poza dokumentem pobytowym lub wizą długoterminową dodatkowo zezwolenia na pracę. Ta procedura powinna opierać się na współpracy pomiędzy instytucjami badawczymi a organami imigracyjnymi w państwach członkowskich. Powinna ona przyznawać tym pierwszym kluczową rolę w procedurze przyjmowania, mając na celu ułatwienie i przyśpieszenie wjazdu oraz pobytu naukowców z państw trzecich w Unii, zachowując jednocześnie uprawnienia państw członkowskich w zakresie polityki imigracyjnej. Instytucje badawcze zatwierdzone wcześniej przez państwa członkowskie muszą być w stanie podpisać z obywatelem państwa trzeciego umowę o przyjęciu w celu realizacji projektu badawczego. Państwa członkowskie powinny wydać zezwolenie na podstawie umowy o przyjęciu, jeśli spełnione będą warunki wjazdu i pobytu. |
| --- | --- |

(9)

Przyjmowanie naukowców powinno zostać ułatwione w drodze procedury przyjmowania, która byłaby niezależna od stosunku prawnego łączącego ich z przyjmującą instytucją badawczą i poprzez zaniechanie wymagania od nich poza dokumentem pobytowym lub wizą długoterminową dodatkowo zezwolenia na pracę. Ta procedura powinna opierać się na współpracy pomiędzy instytucjami badawczymi a organami imigracyjnymi w państwach członkowskich. Powinna ona przyznawać tym pierwszym kluczową rolę w procedurze przyjmowania, mając na celu ułatwienie i przyśpieszenie wjazdu oraz pobytu naukowców z państw trzecich w Unii, zachowując jednocześnie uprawnienia państw członkowskich w zakresie polityki imigracyjnej. Instytucje badawcze zatwierdzone wcześniej przez państwa członkowskie muszą być w stanie podpisać z obywatelem państwa trzeciego umowę o przyjęciu w celu realizacji projektu badawczego. Państwa członkowskie powinny wydać zezwolenie na podstawie umowy o przyjęciu, jeśli spełnione będą warunki wjazdu i pobytu.

| (10) | Ponieważ wysiłek, jaki należy włożyć, aby osiągnąć cel, jakim jest inwestowanie 3 % PKB w badania, dotyczy głównie sektora prywatnego, który musi w tym celu pozyskać w nadchodzących latach większą liczbę naukowców, instytucje badawcze, które mogą zostać zatwierdzone na mocy niniejszej dyrektywy, powinny należeć do sektora publicznego lub prywatnego. |
| --- | --- |

(10)

Ponieważ wysiłek, jaki należy włożyć, aby osiągnąć cel, jakim jest inwestowanie 3 % PKB w badania, dotyczy głównie sektora prywatnego, który musi w tym celu pozyskać w nadchodzących latach większą liczbę naukowców, instytucje badawcze, które mogą zostać zatwierdzone na mocy niniejszej dyrektywy, powinny należeć do sektora publicznego lub prywatnego.

| (11) | W celu uczynienia Unii bardziej atrakcyjną dla naukowców
  i studentów
  będących obywatelami państw trzecich, członkowie rodziny naukowca
  i studenta
  , zdefiniowani w dyrektywie Rady 2003/86/WE (7) powinni być przyjmowani wraz z nimi. Powinni zostać oni objęci przepisami dotyczącymi mobilności wewnątrzunijnej i mieć dostęp do rynku pracy. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(11)

W celu uczynienia Unii bardziej atrakcyjną dla naukowców
  i studentów
  będących obywatelami państw trzecich, członkowie rodziny naukowca
  i studenta
  , zdefiniowani w dyrektywie Rady 2003/86/WE (7) powinni być przyjmowani wraz z nimi. Powinni zostać oni objęci przepisami dotyczącymi mobilności wewnątrzunijnej i mieć dostęp do rynku pracy. [Popr. 5]

| (12) | W stosownych przypadkach należy zachęcać państwa członkowskie do traktowania doktorantów jak naukowców. |
| --- | --- |

(12)

W stosownych przypadkach należy zachęcać państwa członkowskie do traktowania doktorantów jak naukowców.

| (13) | Wprowadzenie w życie niniejszej dyrektywy nie powinno prowadzić do drenażu mózgów z krajów wschodzących lub krajów rozwijających się. Należy przedsięwziąć wspólnie z ich krajami pochodzenia środki wspomagające reintegrację naukowców w ich krajach pochodzenia, w celu określenia wszechstronnej polityki migracyjnej. |
| --- | --- |

(13)

Wprowadzenie w życie niniejszej dyrektywy nie powinno prowadzić do drenażu mózgów z krajów wschodzących lub krajów rozwijających się. Należy przedsięwziąć wspólnie z ich krajami pochodzenia środki wspomagające reintegrację naukowców w ich krajach pochodzenia, w celu określenia wszechstronnej polityki migracyjnej.

| (14) | W celu promowania Europy jako całości jako światowego centrum doskonałości w zakresie studiów wyższych i szkoleń, należy poprawić
  , uprościć i ułatwić
  warunki wjazdu i pobytu osób, które chcą przybyć do Unii w tych celach. Jest to zgodne z celami planu modernizacji europejskich systemów szkolnictwa wyższego (8), zwłaszcza w kontekście umiędzynarodowienia europejskiego szkolnictwa wyższego. W zakres takich działań wchodzi zbliżanie odnośnych przepisów krajowych państw członkowskich
  w kierunku przepisów korzystniejszych dla obywateli państw trzecich
  . [Popr. 6] |
| --- | --- |

(14)

W celu promowania Europy jako całości jako światowego centrum doskonałości w zakresie studiów wyższych i szkoleń, należy poprawić
  , uprościć i ułatwić
  warunki wjazdu i pobytu osób, które chcą przybyć do Unii w tych celach. Jest to zgodne z celami planu modernizacji europejskich systemów szkolnictwa wyższego (8), zwłaszcza w kontekście umiędzynarodowienia europejskiego szkolnictwa wyższego. W zakres takich działań wchodzi zbliżanie odnośnych przepisów krajowych państw członkowskich
  w kierunku przepisów korzystniejszych dla obywateli państw trzecich
  . [Popr. 6]

| (15) | Rozszerzenie i pogłębienie procesu bolońskiego zapoczątkowane deklaracją bolońską (9) doprowadziło do stopniowej konwergencji systemów szkolnictwa wyższego w krajach objętych procesem, ale także poza nimi. Sytuacja ta wynika z faktu, iż władze krajowe wspierają mobilność studentów i nauczycieli akademickich, a instytucje szkolnictwa wyższego uwzględniają ją w swoich programach. Fakt ten powinien znaleźć odzwierciedlenie w usprawnionych przepisach dotyczących wewnątrzunijnej mobilności studentów. Uczynienie europejskiego szkolnictwa wyższego atrakcyjnym i konkurencyjnym jest jednym z celów deklaracji bolońskiej. W wyniku procesu bolońskiego powstał europejski obszar szkolnictwa wyższego. Ujednolicenie europejskiego sektora szkolnictwa wyższego uczyniło studiowanie w Europie bardziej atrakcyjnym dla studentów będących obywatelami państw trzecich.
  Udział licznych państw trzecich w procesie bolońskim, a także w unijnych programach na rzecz mobilności studentów wymaga zharmonizowanych i uproszczonych przepisów dotyczących mobilności dla obywateli tych państw. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(15)

Rozszerzenie i pogłębienie procesu bolońskiego zapoczątkowane deklaracją bolońską (9) doprowadziło do stopniowej konwergencji systemów szkolnictwa wyższego w krajach objętych procesem, ale także poza nimi. Sytuacja ta wynika z faktu, iż władze krajowe wspierają mobilność studentów i nauczycieli akademickich, a instytucje szkolnictwa wyższego uwzględniają ją w swoich programach. Fakt ten powinien znaleźć odzwierciedlenie w usprawnionych przepisach dotyczących wewnątrzunijnej mobilności studentów. Uczynienie europejskiego szkolnictwa wyższego atrakcyjnym i konkurencyjnym jest jednym z celów deklaracji bolońskiej. W wyniku procesu bolońskiego powstał europejski obszar szkolnictwa wyższego. Ujednolicenie europejskiego sektora szkolnictwa wyższego uczyniło studiowanie w Europie bardziej atrakcyjnym dla studentów będących obywatelami państw trzecich.
  Udział licznych państw trzecich w procesie bolońskim, a także w unijnych programach na rzecz mobilności studentów wymaga zharmonizowanych i uproszczonych przepisów dotyczących mobilności dla obywateli tych państw. [Popr. 7]

| (16) | Państwa członkowskie powinny, zgodnie z ich przepisami krajowymi, określić czas trwania i inne warunki dotyczące kursów przygotowawczych dla studentów objętych niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(16)

Państwa członkowskie powinny, zgodnie z ich przepisami krajowymi, określić czas trwania i inne warunki dotyczące kursów przygotowawczych dla studentów objętych niniejszą dyrektywą.

| (17) | Dowód przyjęcia studenta do instytucji szkolnictwa wyższego może stanowić między innymi list lub zaświadczenie potwierdzające wpisanie takiej osoby na listę studentów. |
| --- | --- |

(17)

Dowód przyjęcia studenta do instytucji szkolnictwa wyższego może stanowić między innymi list lub zaświadczenie potwierdzające wpisanie takiej osoby na listę studentów.

| (18) | Przy ocenie dysponowania wystarczającymi środkami powinny być uwzględniane stypendia. |
| --- | --- |

(18)

Przy ocenie dysponowania wystarczającymi środkami powinny być uwzględniane stypendia.

| (19) | Państwa członkowskie mogły zdecydować, czy stosować dyrektywę 2004/114/WE do uczniów, wolontariuszy i stażystów niepobierających wynagrodzenia, obecnie jednak należy objąć te grupy zakresem niniejszej dyrektywy, aby ułatwić im wjazd i pobyt oraz zapewnić przestrzeganie ich praw. Niniejsza dyrektywa powinna także stosować się do pracowników au pair i stażystów pobierających wynagrodzenie, aby zapewnić im ochronę i przestrzeganie ich praw. |
| --- | --- |

(19)

Państwa członkowskie mogły zdecydować, czy stosować dyrektywę 2004/114/WE do uczniów, wolontariuszy i stażystów niepobierających wynagrodzenia, obecnie jednak należy objąć te grupy zakresem niniejszej dyrektywy, aby ułatwić im wjazd i pobyt oraz zapewnić przestrzeganie ich praw. Niniejsza dyrektywa powinna także stosować się do pracowników au pair i stażystów pobierających wynagrodzenie, aby zapewnić im ochronę i przestrzeganie ich praw.

| (20) | Stażyści pobierający wynagrodzenie, którzy przybywają do pracy w Unii w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, nie powinni podlegać niniejszej dyrektywie, jako że objęci są oni zakresem [dyrektywy 2013/xx/UE w sprawie przeniesień wewnątrz przedsiębiorstwa]. |
| --- | --- |

(20)

Stażyści pobierający wynagrodzenie, którzy przybywają do pracy w Unii w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, nie powinni podlegać niniejszej dyrektywie, jako że objęci są oni zakresem [dyrektywy 2013/xx/UE w sprawie przeniesień wewnątrz przedsiębiorstwa].

| (21) | Jako że obecnie na poziomie Unii nie istnieją ramy prawne dotyczące pracowników au pair będących obywatelami państw trzecich, aby zapewnić ich sprawiedliwe traktowanie, należy wprowadzić przepisy regulujące ich specyficzne potrzeby jako grupy szczególnie wrażliwej. Niniejsza dyrektywa powinna określać warunki, jakie muszą spełniać zarówno pracownicy au pair, jak i rodzina goszcząca, zwłaszcza jeśli chodzi o łączącą ich umowę, która powinna zawierać elementy takie jak określenie wysokości otrzymywanego kieszonkowego (10). |
| --- | --- |

(21)

Jako że obecnie na poziomie Unii nie istnieją ramy prawne dotyczące pracowników au pair będących obywatelami państw trzecich, aby zapewnić ich sprawiedliwe traktowanie, należy wprowadzić przepisy regulujące ich specyficzne potrzeby jako grupy szczególnie wrażliwej. Niniejsza dyrektywa powinna określać warunki, jakie muszą spełniać zarówno pracownicy au pair, jak i rodzina goszcząca, zwłaszcza jeśli chodzi o łączącą ich umowę, która powinna zawierać elementy takie jak określenie wysokości otrzymywanego kieszonkowego (10).

| (22) | Jeśli spełnione zostają ogólne i szczególne warunki przyjęcia, państwa członkowskie powinny w określonych terminach wydać zezwolenie, tj. wizę długoterminową lub dokument pobytowy
  , czego nie należy opóźniać lub unieważniać z powodu dodatkowych wymogów
  . Jeśli państwo członkowskie wydaje dokument pobytowy ważny jedynie na jego terytorium, a wszystkie warunki dotyczące przyjmowania określone w niniejszej dyrektywie zostają spełnione, państwo członkowskie powinno przyznać danemu obywatelowi państwa trzeciego wymagane wizy. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(22)

Jeśli spełnione zostają ogólne i szczególne warunki przyjęcia, państwa członkowskie powinny w określonych terminach wydać zezwolenie, tj. wizę długoterminową lub dokument pobytowy
  , czego nie należy opóźniać lub unieważniać z powodu dodatkowych wymogów
  . Jeśli państwo członkowskie wydaje dokument pobytowy ważny jedynie na jego terytorium, a wszystkie warunki dotyczące przyjmowania określone w niniejszej dyrektywie zostają spełnione, państwo członkowskie powinno przyznać danemu obywatelowi państwa trzeciego wymagane wizy. [Popr. 8]

| (23) | W zezwoleniu należy wskazać status danego obywatela państwa trzeciego oraz odnośne programy unijne obejmujące środki w zakresie mobilności. Państwa członkowskie mogą podać dodatkowe informacje w formie papierowej lub drogą elektroniczną, o ile nie stanowi to dodatkowych warunków. |
| --- | --- |

(23)

W zezwoleniu należy wskazać status danego obywatela państwa trzeciego oraz odnośne programy unijne obejmujące środki w zakresie mobilności. Państwa członkowskie mogą podać dodatkowe informacje w formie papierowej lub drogą elektroniczną, o ile nie stanowi to dodatkowych warunków.

| (24) | Różne okresy ważności zezwoleń wydawanych na podstawie niniejszej dyrektywy powinny odzwierciedlać specyficzny charakter pobytu każdej z tych grup. |
| --- | --- |

(24)

Różne okresy ważności zezwoleń wydawanych na podstawie niniejszej dyrektywy powinny odzwierciedlać specyficzny charakter pobytu każdej z tych grup.

| (25) | Państwa członkowskie mogą pobierać od wnioskodawców opłaty za rozpatrywanie wniosków o wydanie zezwolenia

  powinny rozważyć zniesienie opłat za wjazd i pobyt obywateli państw trzecich do celów niniejszej dyrektywy. Jeżeli państwa członkowskie wymagają od obywateli państw trzecich uiszczenia opłat,
  wysokość opłat powinna być proporcjonalna do celu pobytu
  i nie powinna stanowić przeszkody w realizacji celów niniejszej dyrektywy
  . [Popr. 9] |
| --- | --- |

(25)

Państwa członkowskie mogą pobierać od wnioskodawców opłaty za rozpatrywanie wniosków o wydanie zezwolenia

  powinny rozważyć zniesienie opłat za wjazd i pobyt obywateli państw trzecich do celów niniejszej dyrektywy. Jeżeli państwa członkowskie wymagają od obywateli państw trzecich uiszczenia opłat,
  wysokość opłat powinna być proporcjonalna do celu pobytu
  i nie powinna stanowić przeszkody w realizacji celów niniejszej dyrektywy
  . [Popr. 9]

| (26) | Prawa przyznawane obywatelom państw trzecich na podstawie niniejszej dyrektywy nie powinny zależeć od faktu, czy zezwolenie ma formę wizy długoterminowej czy dokumentu pobytowego. |
| --- | --- |

(26)

Prawa przyznawane obywatelom państw trzecich na podstawie niniejszej dyrektywy nie powinny zależeć od faktu, czy zezwolenie ma formę wizy długoterminowej czy dokumentu pobytowego.

| (27) | Termin „przyjmowanie” obejmuje wjazd do państwa członkowskiego i pobyt w nim obywateli państw trzecich w celach określonych w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(27)

Termin „przyjmowanie” obejmuje wjazd do państwa członkowskiego i pobyt w nim obywateli państw trzecich w celach określonych w niniejszej dyrektywie.

| (28) | Odmowa przyjęcia danej osoby może nastąpić z należycie uzasadnionych powodów. W szczególności można odmówić przyjęcia danego obywatela państwa trzeciego, jeżeli, na podstawie oceny okoliczności, w indywidualnych przypadkach, państwo członkowskie uzna, że taki obywatel stanowi potencjalne zagrożenie dla porządku publicznego
  lub
  bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(28)

Odmowa przyjęcia danej osoby może nastąpić z należycie uzasadnionych powodów. W szczególności można odmówić przyjęcia danego obywatela państwa trzeciego, jeżeli, na podstawie oceny okoliczności, w indywidualnych przypadkach, państwo członkowskie uzna, że taki obywatel stanowi potencjalne zagrożenie dla porządku publicznego
  lub
  bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego. [Popr. 10]

| (29) | W przypadku wątpliwości co do powodów złożenia wniosku o przyjęcie, państwa członkowskie powinny być uprawnione do żądania przedstawienia wszelkich dowodów niezbędnych do dokonania oceny jego spójności, w szczególności na podstawie kierunku studiów lub szkolenia, jakie wnioskodawca zamierza odbyć, w celu przeciwdziałania nadużywaniu i niewłaściwemu stosowaniu procedury określonej w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(29)

W przypadku wątpliwości co do powodów złożenia wniosku o przyjęcie, państwa członkowskie powinny być uprawnione do żądania przedstawienia wszelkich dowodów niezbędnych do dokonania oceny jego spójności, w szczególności na podstawie kierunku studiów lub szkolenia, jakie wnioskodawca zamierza odbyć, w celu przeciwdziałania nadużywaniu i niewłaściwemu stosowaniu procedury określonej w niniejszej dyrektywie.

| (30) | Władze krajowe powinny poinformować obywateli państw trzecich, którzy występują z wnioskiem o przyjęcie w państwach członkowskich na podstawie niniejszej dyrektywy, o decyzji w sprawie wniosku. Powinny uczynić to na piśmie tak szybko, jak to możliwe i najpóźniej w ciągu 60 dni, a w przypadku naukowców i studentów objętych programami unijnymi obejmującymi środki w zakresie mobilności – tak szybko, jak to możliwe i najpóźniej w ciągu 30 dni od dnia złożenia wniosku.
  Państwa członkowskie powinny tak szybko, jak to możliwe poinformować wnioskodawcę o wszelkich dodatkowych informacjach, jakich potrzebują do rozpatrzenia wniosku. W przypadku gdy administracyjne odwołanie się od decyzji odmownej jest przewidziane prawem krajowym, władze krajowe powinny poinformować wnioskodawcę o decyzji w ciągu 30 dni od daty złożenia odwołania. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(30)

Władze krajowe powinny poinformować obywateli państw trzecich, którzy występują z wnioskiem o przyjęcie w państwach członkowskich na podstawie niniejszej dyrektywy, o decyzji w sprawie wniosku. Powinny uczynić to na piśmie tak szybko, jak to możliwe i najpóźniej w ciągu 60 dni, a w przypadku naukowców i studentów objętych programami unijnymi obejmującymi środki w zakresie mobilności – tak szybko, jak to możliwe i najpóźniej w ciągu 30 dni od dnia złożenia wniosku.
  Państwa członkowskie powinny tak szybko, jak to możliwe poinformować wnioskodawcę o wszelkich dodatkowych informacjach, jakich potrzebują do rozpatrzenia wniosku. W przypadku gdy administracyjne odwołanie się od decyzji odmownej jest przewidziane prawem krajowym, władze krajowe powinny poinformować wnioskodawcę o decyzji w ciągu 30 dni od daty złożenia odwołania. [Popr. 11]

| (31) | Należy ułatwić wewnątrzunijną mobilność naukowców, studentów i stażystów pobierających wynagrodzenie będących obywatelami państw trzecich. W odniesieniu do naukowców niniejsza dyrektywa powinna udoskonalić przepisy dotyczące okresu, przez jaki zezwolenie przyznane przez pierwsze państwo członkowskie obejmuje pobyt w drugim państwie członkowskim bez konieczności sporządzania nowej umowy o przyjęciu. Należy poprawić sytuację studentów oraz nowej grupy, tj. stażystów pobierających wynagrodzenie, umożliwiając im pobyt w drugim państwie członkowskim przez okresy od trzech do sześciu miesięcy, o ile spełniają oni warunki ogólne określone w niniejszej dyrektywie. W odniesieniu do stażystów będących obywatelami państw trzecich przybywających do Unii jako osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa, zastosowanie powinny mieć specjalne przepisy dotyczące mobilności wewnątrzunijnej odpowiadające charakterowi ich przeniesienia zgodnie z [dyrektywą 2013/xx/UE w sprawie przeniesień wewnątrz przedsiębiorstwa]. |
| --- | --- |

(31)

Należy ułatwić wewnątrzunijną mobilność naukowców, studentów i stażystów pobierających wynagrodzenie będących obywatelami państw trzecich. W odniesieniu do naukowców niniejsza dyrektywa powinna udoskonalić przepisy dotyczące okresu, przez jaki zezwolenie przyznane przez pierwsze państwo członkowskie obejmuje pobyt w drugim państwie członkowskim bez konieczności sporządzania nowej umowy o przyjęciu. Należy poprawić sytuację studentów oraz nowej grupy, tj. stażystów pobierających wynagrodzenie, umożliwiając im pobyt w drugim państwie członkowskim przez okresy od trzech do sześciu miesięcy, o ile spełniają oni warunki ogólne określone w niniejszej dyrektywie. W odniesieniu do stażystów będących obywatelami państw trzecich przybywających do Unii jako osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa, zastosowanie powinny mieć specjalne przepisy dotyczące mobilności wewnątrzunijnej odpowiadające charakterowi ich przeniesienia zgodnie z [dyrektywą 2013/xx/UE w sprawie przeniesień wewnątrz przedsiębiorstwa].

| (32) | Unijne przepisy imigracyjne oraz programy unijne obejmujące środki w zakresie mobilności powinny lepiej się uzupełniać. Naukowcy i, studenci
  i wolontariusze
  będący obywatelami państw trzecich objęci takimi programami unijnymi powinni być uprawnieni do przenoszenia się do
  innych
  państw członkowskich wskazanych na podstawie zezwolenia przyznanego przez pierwsze państwo członkowskie, o ile pełna lista tych państw członkowskich jest znana przed wjazdem na terytorium Unii. Takie zezwolenie powinno umożliwić im mobilność bez konieczności dostarczania jakichkolwiek dodatkowych informacji ani dopełniania jakichkolwiek innych procedur składania wniosków. Zachęca się państwa członkowskie, aby ułatwiały mobilność wewnątrzunijną woluntariuszom będącym obywatelami państw trzecich w przypadku gdy program wolontariatu obejmuje więcej niż jedno państwo członkowskie.
  [Popr. 12] |
| --- | --- |

(32)

Unijne przepisy imigracyjne oraz programy unijne obejmujące środki w zakresie mobilności powinny lepiej się uzupełniać. Naukowcy i, studenci
  i wolontariusze
  będący obywatelami państw trzecich objęci takimi programami unijnymi powinni być uprawnieni do przenoszenia się do
  innych
  państw członkowskich wskazanych na podstawie zezwolenia przyznanego przez pierwsze państwo członkowskie, o ile pełna lista tych państw członkowskich jest znana przed wjazdem na terytorium Unii. Takie zezwolenie powinno umożliwić im mobilność bez konieczności dostarczania jakichkolwiek dodatkowych informacji ani dopełniania jakichkolwiek innych procedur składania wniosków. Zachęca się państwa członkowskie, aby ułatwiały mobilność wewnątrzunijną woluntariuszom będącym obywatelami państw trzecich w przypadku gdy program wolontariatu obejmuje więcej niż jedno państwo członkowskie.
  [Popr. 12]

| (33) | W celu umożliwienia studentom będącym obywatelami państw trzecich lepszego pokrycia części kosztów studiów, należy zapewnić im zwiększony

  pełen
  dostęp do rynku pracy na warunkach określonych w niniejszej dyrektywie, w wymiarze co najmniej 20 godzin tygodniowo. Zasada dostępu studentów do rynku pracy powinna być zasadą ogólną. Jednakże w wyjątkowych okolicznościach, państwa członkowskie powinny mieć możliwość uwzględnienia sytuacji na ich krajowych rynkach pracy, nie może to jednak oznaczać całkowitego pozbawienia prawa do pracy

  stosowana jako zasada ogólna
  . [Popr. 13] |
| --- | --- |

(33)

W celu umożliwienia studentom będącym obywatelami państw trzecich lepszego pokrycia części kosztów studiów, należy zapewnić im zwiększony

  pełen
  dostęp do rynku pracy na warunkach określonych w niniejszej dyrektywie, w wymiarze co najmniej 20 godzin tygodniowo. Zasada dostępu studentów do rynku pracy powinna być zasadą ogólną. Jednakże w wyjątkowych okolicznościach, państwa członkowskie powinny mieć możliwość uwzględnienia sytuacji na ich krajowych rynkach pracy, nie może to jednak oznaczać całkowitego pozbawienia prawa do pracy

  stosowana jako zasada ogólna
  . [Popr. 13]

| (34) | W ramach działań mających zapewnić wykwalifikowaną siłę roboczą w przyszłości
  oraz aby uszanować i docenić pracę i ogólny wkład studentów kończących studia w Unii,
  państwa członkowskie powinny umożliwić
  tym
  studentom kończącym studia w Unii pozostanie na ich terytorium przez 12 miesięcy od dnia upływu ważności pierwotnego zezwolenia w celu rozpoznania możliwości zatrudnienia lub założenia działalności.. Powinny one także umożliwić to samo naukowcom, którzy zakończyli realizację swojego projektu badawczego, zdefiniowanego w umowie o przyjęciu. Nie powinno to oznaczać automatycznego prawa dostępu do rynku pracy lub założenia działalności. Mogą oni zostać wezwani do dostarczenia dowodów zgodnie z art. 24. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(34)

W ramach działań mających zapewnić wykwalifikowaną siłę roboczą w przyszłości
  oraz aby uszanować i docenić pracę i ogólny wkład studentów kończących studia w Unii,
  państwa członkowskie powinny umożliwić
  tym
  studentom kończącym studia w Unii pozostanie na ich terytorium przez 12 miesięcy od dnia upływu ważności pierwotnego zezwolenia w celu rozpoznania możliwości zatrudnienia lub założenia działalności.. Powinny one także umożliwić to samo naukowcom, którzy zakończyli realizację swojego projektu badawczego, zdefiniowanego w umowie o przyjęciu. Nie powinno to oznaczać automatycznego prawa dostępu do rynku pracy lub założenia działalności. Mogą oni zostać wezwani do dostarczenia dowodów zgodnie z art. 24. [Popr. 14]

| (35) | Przepisy niniejszej dyrektywy nie naruszają kompetencji państw członkowskich do regulowania limitów obywateli państw trzecich przyjmowanych w celu wykonywania pracy. |
| --- | --- |

(35)

Przepisy niniejszej dyrektywy nie naruszają kompetencji państw członkowskich do regulowania limitów obywateli państw trzecich przyjmowanych w celu wykonywania pracy.

| (36) | Aby uczynić Unię bardziej atrakcyjną dla naukowców, studentów, uczniów, stażystów, wolontariuszy i pracowników au pair będących obywatelami państw trzecich, ważne jest, aby zapewnić im sprawiedliwe traktowanie zgodnie z art. 79 Traktatu. Grupy te mają prawo do bycia traktowanym na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE (11). W przypadku naukowców będących obywatelami państw trzecich, oprócz praw przyznanych na podstawie dyrektywy 2011/98/UE, należy utrzymać bardziej korzystne prawa do bycia traktowanym na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego w odniesieniu do działów zabezpieczenia społecznego, określonych w rozporządzeniu
  (WE)
  nr 883/2004 Parlamentu \europejskiego i Rady (12). Obecnie ta ostatnia stanowi, że państwa członkowskie mogą ograniczyć zasadę równego traktowania w odniesieniu do działów zabezpieczenia społecznego, w tym świadczeń rodzinnych, a ta możliwość ograniczenia może mieć wpływ na naukowców. Ponadto, niezależnie od faktu, czy prawo Unii lub przepisy krajowe przyjmującego państwa członkowskiego zapewniają
  studentom,
  uczniom, wolontariuszom, stażystom niepobierającym wynagrodzenia i pracownikom au pair będącym obywatelami państw trzecich dostęp do rynku pracy, powinni oni mieć prawo do bycia traktowanym na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego w zakresie dostępu do towarów i usług oraz korzystania z towarów i usług dostępnych ogółowi społeczeństwa. [Popr. 15] |
| --- | --- |

(36)

Aby uczynić Unię bardziej atrakcyjną dla naukowców, studentów, uczniów, stażystów, wolontariuszy i pracowników au pair będących obywatelami państw trzecich, ważne jest, aby zapewnić im sprawiedliwe traktowanie zgodnie z art. 79 Traktatu. Grupy te mają prawo do bycia traktowanym na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE (11). W przypadku naukowców będących obywatelami państw trzecich, oprócz praw przyznanych na podstawie dyrektywy 2011/98/UE, należy utrzymać bardziej korzystne prawa do bycia traktowanym na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego w odniesieniu do działów zabezpieczenia społecznego, określonych w rozporządzeniu
  (WE)
  nr 883/2004 Parlamentu \europejskiego i Rady (12). Obecnie ta ostatnia stanowi, że państwa członkowskie mogą ograniczyć zasadę równego traktowania w odniesieniu do działów zabezpieczenia społecznego, w tym świadczeń rodzinnych, a ta możliwość ograniczenia może mieć wpływ na naukowców. Ponadto, niezależnie od faktu, czy prawo Unii lub przepisy krajowe przyjmującego państwa członkowskiego zapewniają
  studentom,
  uczniom, wolontariuszom, stażystom niepobierającym wynagrodzenia i pracownikom au pair będącym obywatelami państw trzecich dostęp do rynku pracy, powinni oni mieć prawo do bycia traktowanym na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego w zakresie dostępu do towarów i usług oraz korzystania z towarów i usług dostępnych ogółowi społeczeństwa. [Popr. 15]

| (37) | Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć żadnego wpływu na stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 (13). |
| --- | --- |

(37)

Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć żadnego wpływu na stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 (13).

| (38) | Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, o której mowa w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(38)

Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, o której mowa w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej.

| (39) | Państwa członkowskie powinny wprowadzić w życie przepisy niniejszej dyrektywy bez dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub światopogląd, opinie polityczne lub wszelkie inne opinie, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. |
| --- | --- |

(39)

Państwa członkowskie powinny wprowadzić w życie przepisy niniejszej dyrektywy bez dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub światopogląd, opinie polityczne lub wszelkie inne opinie, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

| (40) | Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów wyjaśniających z dnia 28 września 2011 r. państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione. |
| --- | --- |

(40)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów wyjaśniających z dnia 28 września 2011 r. państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione.

| (41) | Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, jakim jest określenie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub za wynagrodzeniem, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(41)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, jakim jest określenie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub za wynagrodzeniem, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (42) | Każde państwo członkowskie powinno zapewnić publiczne udostępnianie, zwłaszcza przez internet, możliwie najpełniejszego zestawu regularnie aktualizowanych informacji na temat instytucji badawczych zatwierdzonych na podstawie niniejszej dyrektywy, z którymi naukowcy mogliby zawrzeć umowę o przyjęciu, oraz na temat warunków i procedur dotyczących wjazdu i pobytu na jego terytorium w celu prowadzenia badań, przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy, a także informacji dotyczących instytucji określonych w niniejszej dyrektywie, kierunków studiów, na które przyjmowani są obywatele państw trzecich oraz warunków i procedur wjazdu i pobytu na terytorium tego państwa w tych celach. |
| --- | --- |

(42)

Każde państwo członkowskie powinno zapewnić publiczne udostępnianie, zwłaszcza przez internet, możliwie najpełniejszego zestawu regularnie aktualizowanych informacji na temat instytucji badawczych zatwierdzonych na podstawie niniejszej dyrektywy, z którymi naukowcy mogliby zawrzeć umowę o przyjęciu, oraz na temat warunków i procedur dotyczących wjazdu i pobytu na jego terytorium w celu prowadzenia badań, przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy, a także informacji dotyczących instytucji określonych w niniejszej dyrektywie, kierunków studiów, na które przyjmowani są obywatele państw trzecich oraz warunków i procedur wjazdu i pobytu na terytorium tego państwa w tych celach.

| (42a) | Każde państwo członkowskie ma obowiązek poinformować obywateli państwa trzeciego o przepisach mających zastosowanie do ich indywidualnego przypadku, aby zapewnić przejrzystość i pewność prawa, a tym samym zachęcić ich do przyjazdu do Unii. Wszelkie informacje istotne dla procedury, w tym ogólną dokumentację dotyczącą studiów, programów wymiany lub programów badawczych, jak również szczegółowe informacje o prawach i obowiązkach wnioskodawcy należy zatem przekazywać w sposób łatwo dostępny i zrozumiały dla obywateli państw trzecich. [Popr. 16] |
| --- | --- |

(42a)

Każde państwo członkowskie ma obowiązek poinformować obywateli państwa trzeciego o przepisach mających zastosowanie do ich indywidualnego przypadku, aby zapewnić przejrzystość i pewność prawa, a tym samym zachęcić ich do przyjazdu do Unii. Wszelkie informacje istotne dla procedury, w tym ogólną dokumentację dotyczącą studiów, programów wymiany lub programów badawczych, jak również szczegółowe informacje o prawach i obowiązkach wnioskodawcy należy zatem przekazywać w sposób łatwo dostępny i zrozumiały dla obywateli państw trzecich. [Popr. 16]

| (43) | [Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i bez uszczerbku dla art. 4 tego Protokołu, powyższe państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie są nią związane ani jej nie stosują.] |
| --- | --- |

(43)

[Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i bez uszczerbku dla art. 4 tego Protokołu, powyższe państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie są nią związane ani jej nie stosują.]

| (44) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. |
| --- | --- |

(44)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

| (45) | Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu z wcześniejszymi dyrektywami. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszych dyrektyw. |
| --- | --- |

(45)

Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinno ograniczać się do tych przepisów, które stanowią zasadniczą zmianę w porównaniu z wcześniejszymi dyrektywami. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszych dyrektyw.

| (46) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego i rozpoczęcia stosowania dyrektyw określonych w załączniku I część B, |
| --- | --- |

(46)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego i rozpoczęcia stosowania dyrektyw określonych w załączniku I część B,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa określa:

| a) | warunki wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich na okres przekraczający 90 dni w celu prowadzenia badań, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair; |
| --- | --- |

a)

warunki wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich na okres przekraczający 90 dni w celu prowadzenia badań, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem i bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair;

| b) | warunki wjazdu i pobytu przez okres przekraczający 90 dni studentów i stażystów pobierających wynagrodzenie będących obywatelami państw trzecich w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, które jako pierwsze przyznaje danemu obywatelowi państwa trzeciego zezwolenie na podstawie niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

warunki wjazdu i pobytu przez okres przekraczający 90 dni studentów i stażystów pobierających wynagrodzenie będących obywatelami państw trzecich w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, które jako pierwsze przyznaje danemu obywatelowi państwa trzeciego zezwolenie na podstawie niniejszej dyrektywy;

| c) | warunki wjazdu i pobytu naukowców będących obywatelami państw trzecich w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, które jako pierwsze przyznaje danemu obywatelowi państwa trzeciego zezwolenie na podstawie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

c)

warunki wjazdu i pobytu naukowców będących obywatelami państw trzecich w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, które jako pierwsze przyznaje danemu obywatelowi państwa trzeciego zezwolenie na podstawie niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do obywateli państw trzecich, którzy występują z wnioskiem o przyjęcie na terytorium państwa członkowskiego w celu prowadzenia badań, odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia, wolontariacie lub pracy w charakterze au pair.

2.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do obywateli państw trzecich:

| a) | przebywających w państwie członkowskim w związku z ubieganiem się o status uchodźcy lub w ramach uzupełniających form ochronylub programów ochrony czasowej; |
| --- | --- |

a)

przebywających w państwie członkowskim w związku z ubieganiem się o status uchodźcy lub w ramach uzupełniających form ochronylub programów ochrony czasowej;

| b) | których wydalenie zostało zawieszone z przyczyn faktycznych lub prawnych; |
| --- | --- |

b)

których wydalenie zostało zawieszone z przyczyn faktycznych lub prawnych;

| c) | którzy są członkami rodzin obywateli Unii, którzy skorzystali ze swobody przepływu osób w obrębie Unii; |
| --- | --- |

c)

którzy są członkami rodzin obywateli Unii, którzy skorzystali ze swobody przepływu osób w obrębie Unii;

| d) | korzystających w państwie członkowskim ze statusu rezydenta długoterminowego zgodnie z dyrektywą Rady 2003/109/WE (14) oraz korzystających ze swojego prawa do zamieszkiwania w innym państwie członkowskim w celu podjęcia studiów lub odbycia szkolenia zawodowego; |
| --- | --- |

d)

korzystających w państwie członkowskim ze statusu rezydenta długoterminowego zgodnie z dyrektywą Rady 2003/109/WE (14) oraz korzystających ze swojego prawa do zamieszkiwania w innym państwie członkowskim w celu podjęcia studiów lub odbycia szkolenia zawodowego;

| e) | uznawanych zgodnie z przepisami krajowymi zainteresowanego państwa członkowskiego za osoby prowadzące działalność na własny rachunek; |
| --- | --- |

e)

uznawanych zgodnie z przepisami krajowymi zainteresowanego państwa członkowskiego za osoby prowadzące działalność na własny rachunek;

| f) | którzy – podobnie jak członkowie ich rodzin i bez względu na obywatelstwo – na mocy umów między Unią a jej państwami członkowskimi albo między Unią a państwami trzecimi mają prawo do swobodnego przemieszczania się na równi z obywatelami Unii; |
| --- | --- |

f)

którzy – podobnie jak członkowie ich rodzin i bez względu na obywatelstwo – na mocy umów między Unią a jej państwami członkowskimi albo między Unią a państwami trzecimi mają prawo do swobodnego przemieszczania się na równi z obywatelami Unii;

| g) | którzy przybywają do Unii jako stażyści w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa na mocy [dyrektywy 2013/xx/UE w sprawie przeniesień wewnątrz przedsiębiorstwa]. |
| --- | --- |

g)

którzy przybywają do Unii jako stażyści w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa na mocy [dyrektywy 2013/xx/UE w sprawie przeniesień wewnątrz przedsiębiorstwa].

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

| a) | „obywatel państwa trzeciego” oznacza osobęniebędącą obywatelem Unii w rozumieniu art. 20 ust. 1 Traktatu; |
| --- | --- |

a)

„obywatel państwa trzeciego” oznacza osobęniebędącą obywatelem Unii w rozumieniu art. 20 ust. 1 Traktatu;

| b) | „naukowiec” oznacza obywatela państwa trzeciego posiadającego stosowne kwalifikacje uzyskane w ramach kształcenia na poziomie wyższym umożliwiające mu dostęp do programów doktoranckich, wybieranego przez instytucję badawczą w celu realizacji projektu badawczego, do którego wyżej wymienione kwalifikacje są zwykle wymagane; |
| --- | --- |

b)

„naukowiec” oznacza obywatela państwa trzeciego posiadającego stosowne kwalifikacje uzyskane w ramach kształcenia na poziomie wyższym umożliwiające mu dostęp do programów doktoranckich, wybieranego przez instytucję badawczą w celu realizacji projektu badawczego, do którego wyżej wymienione kwalifikacje są zwykle wymagane;

| c) | „student” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego do instytucji szkolnictwa wyższego i przyjętego na terytorium państwa członkowskiego w celu odbywania studiów w pełnym wymiarze, traktowanych jako jego główne zajęcie, prowadzących do uzyskania uznawanych przez to państwo członkowskie kwalifikacji w ramach kształcenia na poziomie wyższym, w tym dyplomów, świadectw lub stopni doktora w instytucjach szkolnictwa wyższego, co może obejmować kursy przygotowawcze przed podjęciem takich studiów zgodnie z prawodawstwem krajowym tego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

„student” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego do instytucji szkolnictwa wyższego i przyjętego na terytorium państwa członkowskiego w celu odbywania studiów w pełnym wymiarze, traktowanych jako jego główne zajęcie, prowadzących do uzyskania uznawanych przez to państwo członkowskie kwalifikacji w ramach kształcenia na poziomie wyższym, w tym dyplomów, świadectw lub stopni doktora w instytucjach szkolnictwa wyższego, co może obejmować kursy przygotowawcze przed podjęciem takich studiów zgodnie z prawodawstwem krajowym tego państwa członkowskiego;

| d) | „uczeń” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego na terytorium państwa członkowskiego w celu uczestnictwa w uznanym programie kształcenia średniego w ramach programu wymiany prowadzonego przez organizację uznaną w tym celu przez to państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną; |
| --- | --- |

d)

„uczeń” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego na terytorium państwa członkowskiego w celu uczestnictwa w uznanym programie kształcenia średniego w ramach programu wymiany prowadzonego przez organizację uznaną w tym celu przez to państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną;

| e) | „stażysta niepobierający wynagrodzenia” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego na terytorium państwa członkowskiego na czas trwania szkolenia bez wynagrodzenia, zgodnie z przepisami krajowymi danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

e)

„stażysta niepobierający wynagrodzenia” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego na terytorium państwa członkowskiego na czas trwania szkolenia bez wynagrodzenia, zgodnie z przepisami krajowymi danego państwa członkowskiego;

| f) | „stażysta pobierający wynagrodzenie” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego na terytorium państwa członkowskiego na czas trwania szkolenia, za które otrzymuje on wynagrodzenie zgodnie z przepisami krajowymi danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

f)

„stażysta pobierający wynagrodzenie” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego na terytorium państwa członkowskiego na czas trwania szkolenia, za które otrzymuje on wynagrodzenie zgodnie z przepisami krajowymi danego państwa członkowskiego;

| g) | „wolontariusz” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego na terytorium państwa członkowskiego w celu uczestnictwa w uznanym programie wolontariatu; |
| --- | --- |

g)

„wolontariusz” oznacza obywatela państwa trzeciego przyjętego na terytorium państwa członkowskiego w celu uczestnictwa w uznanym programie wolontariatu;

| ga) | „jednostka organizująca wolontariat” oznacza organizację odpowiedzialną za program wolontariatu, do której przydzielony został obywatel państwa trzeciego. Takie organizacje i grupy są niezależne i samorządne, podobnie jak inne podmioty nienastawione na zysk, na przykład organy publiczne. Działają w sferze publicznej, a ich działalność, przynajmniej częściowo, ma na celu przyczynianie się do dobra publicznego

   (15)
  ; [Popr. 17] |
| --- | --- |

ga)

„jednostka organizująca wolontariat” oznacza organizację odpowiedzialną za program wolontariatu, do której przydzielony został obywatel państwa trzeciego. Takie organizacje i grupy są niezależne i samorządne, podobnie jak inne podmioty nienastawione na zysk, na przykład organy publiczne. Działają w sferze publicznej, a ich działalność, przynajmniej częściowo, ma na celu przyczynianie się do dobra publicznego

   (15)
  ; [Popr. 17]

| h) | „program wolontariatu” oznacza program działań w ramach praktycznej solidarności, oparty na programie uznanym przez dane państwo członkowskie lub Unię,
  bezinteresownie
  realizujący cele leżące w interesie ogólnym; [Popr. 18] |
| --- | --- |

h)

„program wolontariatu” oznacza program działań w ramach praktycznej solidarności, oparty na programie uznanym przez dane państwo członkowskie lub Unię,
  bezinteresownie
  realizujący cele leżące w interesie ogólnym; [Popr. 18]

| i) | „pracownik au pair” oznacza obywatela państwa trzeciego czasowo przyjmowanego przez rodzinę na terytorium państwa członkowskiego w zamian za wykonywanie lekkich prac domowych oraz opiekę nad dziećmi w celu podniesienia umiejętności językowych i poszerzenia wiedzy o państwie przyjmującym; |
| --- | --- |

i)

„pracownik au pair” oznacza obywatela państwa trzeciego czasowo przyjmowanego przez rodzinę na terytorium państwa członkowskiego w zamian za wykonywanie lekkich prac domowych oraz opiekę nad dziećmi w celu podniesienia umiejętności językowych i poszerzenia wiedzy o państwie przyjmującym;

| j) | „badania” oznaczają pracę twórczą prowadzoną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobu wiedzy, w tym wiedzy o człowieku, kulturze i społeczeństwie, a także użycie tego zasobu wiedzy do znajdowania nowych zastosowań; |
| --- | --- |

j)

„badania” oznaczają pracę twórczą prowadzoną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobu wiedzy, w tym wiedzy o człowieku, kulturze i społeczeństwie, a także użycie tego zasobu wiedzy do znajdowania nowych zastosowań;

| k) | „instytucja badawcza” oznacza jakąkolwiek instytucję publiczną lub prywatną, która prowadzi badania i która została zatwierdzona do celów niniejszej dyrektywy przez państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami lub praktyką administracyjną; |
| --- | --- |

k)

„instytucja badawcza” oznacza jakąkolwiek instytucję publiczną lub prywatną, która prowadzi badania i która została zatwierdzona do celów niniejszej dyrektywy przez państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami lub praktyką administracyjną;

| l) | „instytucja oświatowa” oznacza publiczną lub prywatną instytucję uznaną przez przyjmujące państwo członkowskie lub której kierunki studiów są uznawane zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną na podstawie przejrzystych kryteriów w celach określonych w niniejszej dyrektywie; |
| --- | --- |

l)

„instytucja oświatowa” oznacza publiczną lub prywatną instytucję uznaną przez przyjmujące państwo członkowskie lub której kierunki studiów są uznawane zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną na podstawie przejrzystych kryteriów w celach określonych w niniejszej dyrektywie;

| la) | „jednostka przyjmująca” oznacza instytucję oświatową, instytucję badawczą, przedsiębiorstwo lub instytucję szkolenia zawodowego, organizację zajmującą się wymianą młodzieży szkolnej lub organizację odpowiedzialną za program wolontariatu, do której przydzielony został obywatel kraju trzeciego, bez względu na formę prawną tej jednostki ustanowionej zgodnie z prawem krajowym na terytorium danego państwa członkowskiego; [Popr. 20] |
| --- | --- |

la)

„jednostka przyjmująca” oznacza instytucję oświatową, instytucję badawczą, przedsiębiorstwo lub instytucję szkolenia zawodowego, organizację zajmującą się wymianą młodzieży szkolnej lub organizację odpowiedzialną za program wolontariatu, do której przydzielony został obywatel kraju trzeciego, bez względu na formę prawną tej jednostki ustanowionej zgodnie z prawem krajowym na terytorium danego państwa członkowskiego; [Popr. 20]

| lb) | „rodzina goszcząca” oznacza rodzinę przyjmującą pracownika au pair na czas określony i dzielącą z pracownikiem codzienne życie rodzinne na terytorium danego państwa członkowskiego na podstawie umowy zawartej między rodziną goszczącą a pracownikiem au pair; [Popr. 21] |
| --- | --- |

lb)

„rodzina goszcząca” oznacza rodzinę przyjmującą pracownika au pair na czas określony i dzielącą z pracownikiem codzienne życie rodzinne na terytorium danego państwa członkowskiego na podstawie umowy zawartej między rodziną goszczącą a pracownikiem au pair; [Popr. 21]

| m) | „wynagrodzenie” oznacza płatność, w jakiejkolwiek formie, otrzymywaną w zamian za wykonane usługi i uznawaną na mocy przepisów krajowych lub ustalonej praktyki za konstytutywny element stosunku pracy; |
| --- | --- |

m)

„wynagrodzenie” oznacza płatność, w jakiejkolwiek formie, otrzymywaną w zamian za wykonane usługi i uznawaną na mocy przepisów krajowych lub ustalonej praktyki za konstytutywny element stosunku pracy;

| n) | „zatrudnienie” oznacza wykonywanie działalności obejmującej wszelkie formy

  formę
  pracy, regulowane

  regulowaną
  na mocy prawa krajowego lub
  zgodnie z mającym zastosowanie układem zbiorowym lub na mocy
  ustalonej praktyki, na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem i nadzorem; [Popr. 22] |
| --- | --- |

n)

„zatrudnienie” oznacza wykonywanie działalności obejmującej wszelkie formy

  formę
  pracy, regulowane

  regulowaną
  na mocy prawa krajowego lub
  zgodnie z mającym zastosowanie układem zbiorowym lub na mocy
  ustalonej praktyki, na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem i nadzorem; [Popr. 22]

| na) | „pracodawca” oznacza osobę fizyczną lub osobę prawną, dla której lub pod której kierunkiem lub nadzorem podejmowane jest zatrudnienie; [Popr. 23] |
| --- | --- |

na)

„pracodawca” oznacza osobę fizyczną lub osobę prawną, dla której lub pod której kierunkiem lub nadzorem podejmowane jest zatrudnienie; [Popr. 23]

| nb) | „członkowie rodziny” oznaczają obywateli państw trzecich zgodnie z definicją zawartą w art. 4 dyrektywy 2003/86/WE; [Popr. 24] |
| --- | --- |

nb)

„członkowie rodziny” oznaczają obywateli państw trzecich zgodnie z definicją zawartą w art. 4 dyrektywy 2003/86/WE; [Popr. 24]

| o) | „pierwsze państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które jako pierwsze przyznaje obywatelowi państwa trzeciego zezwolenie na mocy niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

o)

„pierwsze państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które jako pierwsze przyznaje obywatelowi państwa trzeciego zezwolenie na mocy niniejszej dyrektywy;

| p) | „drugie państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie niebędące pierwszym państwem członkowskim; |
| --- | --- |

p)

„drugie państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie niebędące pierwszym państwem członkowskim;

| q) | „programy unijne obejmujące środki w zakresie mobilności” oznaczają finansowane przez Unię programy promujące mobilność obywateli państw trzecich przybywających do Unii; |
| --- | --- |

q)

„programy unijne obejmujące środki w zakresie mobilności” oznaczają finansowane przez Unię programy promujące mobilność obywateli państw trzecich przybywających do Unii;

| r) | „zezwolenie” oznacza dokument pobytowy wydany przez organy państwa członkowskiego, pozwalający obywatelowi państwa trzeciego na legalny pobyt na terytorium tego państwa, zgodnie z przepisami art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1030/2002, lub wizę długoterminową; |
| --- | --- |

r)

„zezwolenie” oznacza dokument pobytowy wydany przez organy państwa członkowskiego, pozwalający obywatelowi państwa trzeciego na legalny pobyt na terytorium tego państwa, zgodnie z przepisami art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1030/2002, lub wizę długoterminową;

| s) | „wiza długoterminowa” oznacza zezwolenie wydane przez państwo członkowskie zgodnie z art. 18 konwencji z Schengen lub wydane zgodnie z przepisami krajowymi państwa członkowskiego, które nie w pełni wdraża dorobek Schengen. |
| --- | --- |

s)

„wiza długoterminowa” oznacza zezwolenie wydane przez państwo członkowskie zgodnie z art. 18 konwencji z Schengen lub wydane zgodnie z przepisami krajowymi państwa członkowskiego, które nie w pełni wdraża dorobek Schengen.

Artykuł 4

Korzystniejsze przepisy

1.   Niniejsza dyrektywa nie narusza korzystniejszych przepisów:

| a) | dwustronnych lub wielostronnych umów zawartych między Unią lub Unią i jej państwami członkowskimi a jednym lub kilkoma państwami trzecimi; |
| --- | --- |

a)

dwustronnych lub wielostronnych umów zawartych między Unią lub Unią i jej państwami członkowskimi a jednym lub kilkoma państwami trzecimi;

| b) | dwustronnych lub wielostronnych umów zawartych między jednym lub kilkoma państwami członkowskimi a jednym lub kilkoma państwami trzecimi. |
| --- | --- |

b)

dwustronnych lub wielostronnych umów zawartych między jednym lub kilkoma państwami członkowskimi a jednym lub kilkoma państwami trzecimi.

2.   Niniejsza dyrektywa nie narusza prawa państw członkowskich do przyjęcia lub utrzymania przepisów bardziej korzystnych dla osób, których dotyczy, w odniesieniu do art.
  16, 17, 18, 19, 20,
  21, 22, 23, 24, 25,
  26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33
  i 
  34

  29, zwłaszcza w kontekście partnerstw na rzecz mobilności. [Popr. 25]

ROZDZIAŁ II

PRZYJMOWANIE

Artykuł 5

Zasada

1.   Przyjęcie obywatela państwa trzeciego na mocy niniejszej dyrektywy następuje po weryfikacji dokumentów potwierdzających, że osoba ta spełnia warunki ogólne określone w art. 6 oraz warunki szczególne określone w jednym z art. 7-14 odnoszącym się do odpowiedniej kategorii.

2.   Jeśli wnioskodawca spełnia wszystkie warunki ogólne i szczególne dotyczące przyjęcia, uprawniony jest on do otrzymania wizy długoterminowej lub dokumentu pobytowego. Jeśli państwo członkowskie wydaje dokumenty pobytowe ważne jedynie na jego terytorium, a nie gdzie indziej, a wszystkie warunki przyjęcia określone w niniejszej dyrektywie są spełnione, dane państwo członkowskie wydaje obywatelowi państwa trzeciego wymaganą wizę.

Artykuł 6

Warunki ogólne

Obywatel państwa trzeciego, który występuje z wnioskiem o przyjęcie w celach określonych w niniejszej dyrektywie spełnia następujące warunki:

| a) | przedstawił ważny dokument podróży określony w przepisach krajowych; państwa członkowskie mogą wymagać, aby okres ważności dokumentu podróży obejmował co najmniej okres planowanego pobytu; |
| --- | --- |

a)

przedstawił ważny dokument podróży określony w przepisach krajowych; państwa członkowskie mogą wymagać, aby okres ważności dokumentu podróży obejmował co najmniej okres planowanego pobytu;

| b) | jeśli, zgodnie z prawem krajowym przyjmującego państwa członkowskiego, osoba ta jest małoletnia, przedstawił zgodę rodziców na planowany pobyt lub równoważny dokument; |
| --- | --- |

b)

jeśli, zgodnie z prawem krajowym przyjmującego państwa członkowskiego, osoba ta jest małoletnia, przedstawił zgodę rodziców na planowany pobyt lub równoważny dokument;

| c) | posiada ubezpieczenie zdrowotne obejmujące wszystkie rodzaje ryzyka zwyczajowo objęte ubezpieczeniem w przypadku obywateli danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

posiada ubezpieczenie zdrowotne obejmujące wszystkie rodzaje ryzyka zwyczajowo objęte ubezpieczeniem w przypadku obywateli danego państwa członkowskiego;

| d) | nie jest uznany za osobę stanowiącą zagrożenie

  stanowi zagrożenia
  dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego; [Popr. 26] |
| --- | --- |

d)

nie jest uznany za osobę stanowiącą zagrożenie

  stanowi zagrożenia
  dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego; [Popr. 26]

| e) | przedstawił na żądanie państwa członkowskiego dowód wniesienia opłaty za rozpatrzenie wniosku zgodnie z art. 31; |
| --- | --- |

e)

przedstawił na żądanie państwa członkowskiego dowód wniesienia opłaty za rozpatrzenie wniosku zgodnie z art. 31;

| f) | przedstawił dowody wymagane przez państwo członkowskie wskazujące, że w czasie swojego pobytu będzie posiadać wystarczające środki na pokrycie kosztów utrzymania, szkolenia i podróży powrotnej, bez uszczerbku dla indywidualnego badania każdego przypadku.
  Przedstawienie takich dowodów nie jest konieczne, jeśli obywatel państwa trzeciego może udowodnić, że otrzymuje grant lub stypendium, jeśli otrzymał od rodziny goszczącej zobowiązanie do wsparcia lub wiążącą ofertę pracy lub jeśli organizacja zajmująca się wymianą młodzieży szkolnej lub program wolontariatu przyjmują odpowiedzialność za utrzymanie ucznia lub wolontariusza przez cały okres jego pobytu w danym państwie członkowskim. [Popr. 27] |
| --- | --- |

f)

przedstawił dowody wymagane przez państwo członkowskie wskazujące, że w czasie swojego pobytu będzie posiadać wystarczające środki na pokrycie kosztów utrzymania, szkolenia i podróży powrotnej, bez uszczerbku dla indywidualnego badania każdego przypadku.
  Przedstawienie takich dowodów nie jest konieczne, jeśli obywatel państwa trzeciego może udowodnić, że otrzymuje grant lub stypendium, jeśli otrzymał od rodziny goszczącej zobowiązanie do wsparcia lub wiążącą ofertę pracy lub jeśli organizacja zajmująca się wymianą młodzieży szkolnej lub program wolontariatu przyjmują odpowiedzialność za utrzymanie ucznia lub wolontariusza przez cały okres jego pobytu w danym państwie członkowskim. [Popr. 27]

Artykuł 7

Szczególne warunki dotyczące naukowców

1.   Poza warunkami ogólnymi określonymi w art. 6, obywatel państwa trzeciego, który występuje z wnioskiem o przyjęcie w celu prowadzenia badań dokonuje następujących czynności:

| a) | przedkłada umowę o przyjęciu podpisaną z instytucją badawczą zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 9 ust. 2; |
| --- | --- |

a)

przedkłada umowę o przyjęciu podpisaną z instytucją badawczą zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 9 ust. 2;

| b) | w stosownych przypadkach przedkłada oświadczenie o odpowiedzialności finansowej wydane przez instytucję badawczą zgodnie z art. 9 ust. 3. |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach przedkłada oświadczenie o odpowiedzialności finansowej wydane przez instytucję badawczą zgodnie z art. 9 ust. 3.

2.   Państwa członkowskie mogą sprawdzić podstawę zawarcia umowy o przyjęciu oraz jej warunki.

3.   O ile wynik weryfikacji, o których mowa w ust. 1 i 2, jest pozytywny, naukowcy przyjmowani są na terytorium danego państwa członkowskiego w celu realizacji umowy o przyjęciu.

4.   Wnioski obywateli państw trzecich pragnących prowadzić badania w Unii są rozpatrywane i badane, gdy dany obywatel państwa trzeciego przebywa poza terytorium państwa członkowskiego, do którego chce zostać przyjęty.

5.   Państwa członkowskie mogą przyjąć,

  rozpatrują
  zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi, wniosek złożony w czasie, gdy dany obywatel państwa trzeciego
  przebywa
  już przebywa na ich terytorium. [Popr. 28]

6.   Państwa członkowskie określają, czy wnioski o wydanie zezwolenia mają być składane przez naukowca czy przez zainteresowaną instytucję badawczą.

Artykuł 8

Zatwierdzenie instytucji badawczych

1.   Każda instytucja badawcza zamierzająca przyjąć naukowca w ramach procedury przyjmowania określonej w niniejszej dyrektywie zostaje wcześniej zatwierdzona w tym celu przez dane państwo członkowskie.

2.   Zatwierdzenie instytucji badawczej następuje zgodnie z procedurami określonymi w prawie krajowym lub w praktyce administracyjnej państw członkowskich. Wnioski o zatwierdzenie zarówno instytucji publicznych, jak i prywatnych składane są zgodnie z tymi procedurami oraz w oparciu, odpowiednio, o ich zadania statutowe lub cele spółki, a także na podstawie dowodu prowadzenia przez nie badań.

Zatwierdzenie instytucji badawczej jest ważne przez okres przynajmniej pięciu lat. W wyjątkowych przypadkach państwa członkowskie mogą udzielić zatwierdzenia na krótszy okres.

3.   Państwa członkowskie mogą wymagać, zgodnie z przepisami krajowymi, pisemnego zobowiązania się instytucji badawczej do zwrotu kosztów związanych z pobytem i powrotem naukowca, pokrytych ze środków publicznych, w przypadkach jego nielegalnego pobytu na terytorium danego państwa członkowskiego. Odpowiedzialność finansowa instytucji badawczej wygasa najpóźniej 6 miesięcy po wygaśnięciu umowy o przyjęciu.

4.   Państwa członkowskie mogą zastrzec, że w terminie dwóch miesięcy od daty wygaśnięcia danej umowy o przyjęciu zatwierdzona instytucja dostarczy właściwym organom wyznaczonym do tego celu przez państwo członkowskie potwierdzenie, że wykonano prace w ramach wszystkich projektów, w odniesieniu do których podpisano umowę o przyjęciu zgodnie z art. 9.

5.   Właściwe organy w każdym z państw członkowskich publikują i aktualizują listę instytucji badawczych zatwierdzonych do celów niniejszej dyrektywy każdorazowo, gdy w liście takiej wprowadzane są zmiany.

6.   Państwo członkowskie może, niezależnie od innych środków, odmówić przedłużenia lub zadecydować o cofnięciu zatwierdzenia instytucji badawczej, która przestała spełniać warunki określone w ust. 2, 3 i 4 lub w przypadkach gdy zatwierdzenie uzyskano w sposób oszukańczy lub jeśli instytucja badawcza podpisała umowę o przyjęciu z obywatelem państwa trzeciego w sposób oszukańczy lub bez dochowania należytej staranności. Jeśli odmówiono zatwierdzenia lub je cofnięto, można zabronić danej instytucji ponownego ubiegania się o zatwierdzenie przed upływem pięciu lat od daty publikacji decyzji w sprawie cofnięcia zatwierdzenia lub odmowy jego przedłużenia.

7.   Państwa członkowskie mogą określić w swoich przepisach krajowych skutki cofnięcia zatwierdzenia lub odmowy przedłużenia zatwierdzenia dla istniejących umów o przyjęciu zawartych zgodnie z art. 9, a także skutki odnoszące się do dokumentów pobytowych danych naukowców.

Artykuł 9

Umowa o przyjęciu

1.   Instytucja badawcza chcąca przyjąć naukowca podpisuje z nim umowę o przyjęciu, o ile zostaną spełnione warunki określone w art. 6 i 7.

Umowa o przyjęciu zawiera co najmniej następujące elementy:

| a) | nazwę i cel projektu badawczego; |
| --- | --- |

a)

nazwę i cel projektu badawczego;

| b) | zobowiązanie naukowca do zrealizowania projektu badawczego; |
| --- | --- |

b)

zobowiązanie naukowca do zrealizowania projektu badawczego;

| c) | potwierdzenie instytucji, że zobowiązuje się ona przyjąć naukowca, aby mógł on zrealizować projekt badawczy; |
| --- | --- |

c)

potwierdzenie instytucji, że zobowiązuje się ona przyjąć naukowca, aby mógł on zrealizować projekt badawczy;

| d) | datę rozpoczęcia i zakończenia projektu badawczego; |
| --- | --- |

d)

datę rozpoczęcia i zakończenia projektu badawczego;

| e) | informacje na temat stosunku prawnego łączącego instytucję badawczą i naukowca; |
| --- | --- |

e)

informacje na temat stosunku prawnego łączącego instytucję badawczą i naukowca;

| f) | informacje na temat warunków pracy naukowca. |
| --- | --- |

f)

informacje na temat warunków pracy naukowca.

2.   Instytucja badawcza może podpisać umowę o przyjęciu wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące warunki:

| a) | projekt badawczy został zaakceptowany przez właściwe organy instytucji po sprawdzeniu następujących elementów:






  i) | celu i czasu trwania badań oraz faktu dysponowania odpowiednimi środkami finansowymi na ich przeprowadzenie; |
| --- | --- | --- |

a)

projekt badawczy został zaakceptowany przez właściwe organy instytucji po sprawdzeniu następujących elementów:

i)

celu i czasu trwania badań oraz faktu dysponowania odpowiednimi środkami finansowymi na ich przeprowadzenie;

| ii) | kwalifikacji naukowca w świetle celów badań, potwierdzonych uwierzytelnionym odpisem poświadczenia jego kwalifikacji uzyskanych w ramach kształcenia na poziomie wyższym zgodnie z art. 2 lit. b). |
| --- | --- |

ii)

kwalifikacji naukowca w świetle celów badań, potwierdzonych uwierzytelnionym odpisem poświadczenia jego kwalifikacji uzyskanych w ramach kształcenia na poziomie wyższym zgodnie z art. 2 lit. b).

3.   Po podpisaniu umowy o przyjęciu instytucja badawcza może zostać zobowiązana zgodnie z przepisami krajowymi do wydania naukowcowi indywidualnego oświadczenia o tym, że przyjęła ona na siebie odpowiedzialność finansową za koszty określone w art. 8 ust. 3.

4.   Umowa o przyjęciu wygasa automatycznie w przypadku gdy naukowiec nie zostaje przyjęty lub w przypadku wygaśnięcia stosunku prawnego pomiędzy naukowcem a instytucją badawczą.

5.   Instytucje badawcze informują niezwłocznie organy wyznaczone do tego celu przez państwa członkowskie o wszystkich zdarzeniach mogących stanowić przeszkodę dla wykonania umowy o przyjęciu.

Artykuł 10

Szczególne warunki dotyczące studentów

1.   Poza warunkami ogólnymi określonymi w art. 6, obywatel państwa trzeciego, składający wniosek o przyjęcie w celu odbywania studiów spełnia następujące warunki:

| a) | przedstawił dowód, że został przyjęty przez instytucję szkolnictwa wyższego w celu odbycia studiów; |
| --- | --- |

a)

przedstawił dowód, że został przyjęty przez instytucję szkolnictwa wyższego w celu odbycia studiów;

| b) | przedstawił na żądanie państwa członkowskiego dowód wniesienia opłat pobieranych przez instytucję; |
| --- | --- |

b)

przedstawił na żądanie państwa członkowskiego dowód wniesienia opłat pobieranych przez instytucję;

| c) | przedstawił na żądanie państwa członkowskiego dowód wystarczającej znajomości języka, w którym będzie odbywał studia. |
| --- | --- |

c)

przedstawił na żądanie państwa członkowskiego dowód wystarczającej znajomości języka, w którym będzie odbywał studia.

2.   Studenci, którzy w wyniku wpisania na listę studentów danej instytucji są automatycznie objęci ubezpieczeniem zdrowotnym obejmującym wszystkie rodzaje ryzyka zwyczajowo objęte ubezpieczeniem w przypadku obywateli danego państwa członkowskiego, uznawani są za spełniających warunek określony w art. 6 ust. 1 lit. c).

Artykuł 11

Szczególne warunki dotyczące uczniów

1.   Poza warunkami ogólnymi określonymi w art. 6, obywatel państwa trzeciego składający wniosek o przyjęcie w ramach programu wymiany młodzieży szkolnej spełnia następujące warunki:

| a) | osiągnął wiek minimalny, ale nie przekroczył wieku maksymalnego określonego przez dane państwo członkowskie; |
| --- | --- |

a)

osiągnął wiek minimalny, ale nie przekroczył wieku maksymalnego określonego przez dane państwo członkowskie;

| b) | przedstawił dowód przyjęcia do instytucji kształcenia średniego; |
| --- | --- |

b)

przedstawił dowód przyjęcia do instytucji kształcenia średniego;

| c) | przedstawił dowód uczestnictwa w uznanym programie wymiany młodzieży szkolnej prowadzonym przez organizację uznaną w tym celu przez dane państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną; |
| --- | --- |

c)

przedstawił dowód uczestnictwa w uznanym programie wymiany młodzieży szkolnej prowadzonym przez organizację uznaną w tym celu przez dane państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną;

| d) | przedstawił dowód, że organizacja wymiany młodzieży szkolnej przyjmuje za niego odpowiedzialność przez cały okres jego obecności na terytorium danego państwa członkowskiego, w szczególności w zakresie utrzymania, nauki, opieki zdrowotnej i kosztów podróży powrotnej; |
| --- | --- |

d)

przedstawił dowód, że organizacja wymiany młodzieży szkolnej przyjmuje za niego odpowiedzialność przez cały okres jego obecności na terytorium danego państwa członkowskiego, w szczególności w zakresie utrzymania, nauki, opieki zdrowotnej i kosztów podróży powrotnej;

| e) | podczas swojego pobytu zamieszkuje u rodziny spełniającej warunki określone przez dane państwo członkowskie i wybranej zgodnie z zasadami programu wymiany młodzieży szkolnej, w której uczeń uczestniczy. |
| --- | --- |

e)

podczas swojego pobytu zamieszkuje u rodziny spełniającej warunki określone przez dane państwo członkowskie i wybranej zgodnie z zasadami programu wymiany młodzieży szkolnej, w której uczeń uczestniczy.

2.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć przyjmowanie uczniów uczestniczących w programach wymiany do obywateli państw trzecich, które oferują takie same możliwości ich obywatelom.
  [Popr. 29]

Artykuł 12

Szczególne warunki dotyczące stażystów
  niepobierających wynagrodzenia i pobierających wynagrodzenie [Popr. 30]

1.   Poza warunkami ogólnymi określonymi w art. 6, obywatel państwa trzeciego składający wniosek o przyjęcie jako stażysta pobierający lub niepobierający wynagrodzenia spełnia następujące warunki:

| a) | podpisał umowę

  przedstawił dowód podpisania umowy
  w sprawie stażu
  lub umowy o pracę
  , zatwierdzoną

  zatwierdzonej
  , o ile to konieczne, przez właściwy organ danego państwa członkowskiego zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną, dotyczącą

  dotyczącej
  odbycia stażu w przedsiębiorstwie sektora publicznego lub prywatnego lub w instytucji szkolenia zawodowego uznanej przez państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną; [Popr. 31] |
| --- | --- |

a)

podpisał umowę

  przedstawił dowód podpisania umowy
  w sprawie stażu
  lub umowy o pracę
  , zatwierdzoną

  zatwierdzonej
  , o ile to konieczne, przez właściwy organ danego państwa członkowskiego zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną, dotyczącą

  dotyczącej
  odbycia stażu w przedsiębiorstwie sektora publicznego lub prywatnego lub w instytucji szkolenia zawodowego uznanej przez państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną; [Popr. 31]

| b) | udowodnił, jeśli wymaga tego państwo członkowskie, że posiada wcześniej zdobyte odpowiednie wykształcenie lub kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe, aby skorzystać z doświadczenia, jakie oferuje staż;
  [Popr. 32] |
| --- | --- |

b)

udowodnił, jeśli wymaga tego państwo członkowskie, że posiada wcześniej zdobyte odpowiednie wykształcenie lub kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe, aby skorzystać z doświadczenia, jakie oferuje staż;
  [Popr. 32]

| c) | ukończył, jeśli wymaga tego państwo członkowskie, kurs językowy w podstawowym zakresie umożliwiającym nabycie wiedzy koniecznej do odbycia stażu. |
| --- | --- |

c)

ukończył, jeśli wymaga tego państwo członkowskie, kurs językowy w podstawowym zakresie umożliwiającym nabycie wiedzy koniecznej do odbycia stażu.

W umowie, o której mowa w lit. a), opisany jest program szkoleń, określony czas jego trwania, warunki nadzorowania stażysty w wykonywaniu tego programu, jego godziny pracy, stosunek prawny łączący go z jednostką przyjmującą oraz, w przypadku gdy stażysta otrzymuje wynagrodzenie – przyznawane mu wynagrodzenie.

2.   Państwa członkowskie mogą zażądać, aby jednostka przyjmująca zadeklarowała, że obywatel państwa trzeciego nie zapełnia wakatu.

Artykuł 13

Szczególne warunki dotyczące wolontariuszy

Poza warunkami ogólnymi określonymi w art. 6, obywatel państwa trzeciego składający wniosek o przyjęcie w ramach programu wolontariatu spełnia następujące warunki:

| a) | przedstawił umowę z organizacją odpowiedzialną w danym państwie członkowskim za program
  /projekt
  wolontariatu, w którym uczestniczy, wraz z opisem

  zawierającą następujące informacje: nazwę, cel oraz datę rozpoczęcia i zakończenia projektu wolontariatu, opis
  zadań
  wolontariusza
  , warunków nadzorowania wykonywania tych zadań, swoich godzin pracy, dostępnych środków na pokrycie kosztów podróży, utrzymania i zakwaterowania oraz kieszonkowego w czasie swojego pobytu oraz, w odpowiednim przypadku, szkoleń, jakie przejdzie w ramach pomocy w wykonaniu swoich zadań; [Popr. 33] |
| --- | --- |

a)

przedstawił umowę z organizacją odpowiedzialną w danym państwie członkowskim za program
  /projekt
  wolontariatu, w którym uczestniczy, wraz z opisem

  zawierającą następujące informacje: nazwę, cel oraz datę rozpoczęcia i zakończenia projektu wolontariatu, opis
  zadań
  wolontariusza
  , warunków nadzorowania wykonywania tych zadań, swoich godzin pracy, dostępnych środków na pokrycie kosztów podróży, utrzymania i zakwaterowania oraz kieszonkowego w czasie swojego pobytu oraz, w odpowiednim przypadku, szkoleń, jakie przejdzie w ramach pomocy w wykonaniu swoich zadań; [Popr. 33]

| b) | przedstawił dowód, że organizacja odpowiedzialna za program wolontariatu, w którym uczestniczy, opłaciła ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej; |
| --- | --- |

b)

przedstawił dowód, że organizacja odpowiedzialna za program wolontariatu, w którym uczestniczy, opłaciła ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej;

| c) | oraz, jeśli przyjmujące państwo członkowskie wyraźnie tego wymaga, ukończył podstawowy kurs wprowadzający do języka, historii oraz instytucji politycznych i społecznych tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

c)

oraz, jeśli przyjmujące państwo członkowskie wyraźnie tego wymaga, ukończył podstawowy kurs wprowadzający do języka, historii oraz instytucji politycznych i społecznych tego państwa członkowskiego.

Artykuł 14

Szczególne warunki dotyczące pracowników au pair

Poza warunkami ogólnymi określonymi w art. 6, obywatel państwa trzeciego składający wniosek o przyjęcie w celu pracy jako pracownik au pair spełnia następujące warunki:

| a) | ma co najmniej 17 ale nie więcej niż 30 lat lub, w indywidualnie uzasadnionych przypadkach – ponad 30 lat; |
| --- | --- |

a)

ma co najmniej 17 ale nie więcej niż 30 lat lub, w indywidualnie uzasadnionych przypadkach – ponad 30 lat;

| b) | przedstawił dowód, że rodzina goszcząca przyjmuje za niego odpowiedzialność przez cały okres jego obecności na terytorium danego państwa członkowskiego, w szczególności w zakresie utrzymania, zakwaterowania, opieki zdrowotnej, macierzyństwa i następstw nieszczęśliwych wypadków; [Popr. 34] |
| --- | --- |

b)

przedstawił dowód, że rodzina goszcząca przyjmuje za niego odpowiedzialność przez cały okres jego obecności na terytorium danego państwa członkowskiego, w szczególności w zakresie utrzymania, zakwaterowania, opieki zdrowotnej, macierzyństwa i następstw nieszczęśliwych wypadków; [Popr. 34]

| c) | przedstawił umowę zawartą przez pracownika au pair i rodzinę goszczącą, w której określone są jego prawa i obowiązki, w tym wymogi dotyczące kieszonkowego oraz odpowiednie ustalenia
  dotyczące godzin przeznaczonych na

  umożliwiające mu uczęszczanie na zajęcia oraz udział w codziennych obowiązkach rodzinnych
  , ze wskazaniem maksymalnej liczby godzin dziennie, które może on przeznaczyć na wypełnianie takich obowiązków, w tym przyznanie mu co najmniej jednego pełnego dnia wolnego na tydzień oraz możliwości uczęszczania na zajęcia
  . [Popr. 35] |
| --- | --- |

c)

przedstawił umowę zawartą przez pracownika au pair i rodzinę goszczącą, w której określone są jego prawa i obowiązki, w tym wymogi dotyczące kieszonkowego oraz odpowiednie ustalenia
  dotyczące godzin przeznaczonych na

  umożliwiające mu uczęszczanie na zajęcia oraz udział w codziennych obowiązkach rodzinnych
  , ze wskazaniem maksymalnej liczby godzin dziennie, które może on przeznaczyć na wypełnianie takich obowiązków, w tym przyznanie mu co najmniej jednego pełnego dnia wolnego na tydzień oraz możliwości uczęszczania na zajęcia
  . [Popr. 35]

ROZDZIAŁ III

ZEZWOLENIA I OKRES POBYTU

Artykuł 15

Zezwolenia

Wizy długoterminowe i dokumenty pobytowe opatrzone są tytułem „naukowiec”, „student”, „wolontariusz”, „uczeń”, „stażysta pobierający wynagrodzenie”, „stażysta niepobierający wynagrodzenia” lub „pracownik au pair”. W przypadku naukowców i studentów będących obywatelami państw trzecich przybywających do Unii w ramach konkretnego programu unijnego obejmującego środki w zakresie mobilności w zezwoleniu wskazuje się odnośny program.

Po wydaniu zezwolenia i przyznaniu wizy jednostka przyjmująca zostaje zarejestrowana w systemie akredytacji w celu uproszczenia procedur składania wniosków w przyszłości. [Popr. 36]

Artykuł 16

Okres pobytu

1.   Państwa członkowskie wydają naukowcom zezwolenie na okres nie krótszy niż rok i przedłużają jego ważność, jeśli warunki określone w art. 6, 7 i 9 są nadal spełnione. Jeśli projekt badawczy jest zaplanowany na okres krótszy niż rok, zezwolenie jest wydawane na czas trwania projektu.

2.   Państwa członkowskie wydają studentom zezwolenie na

  , które powinno obejmować
  okres nie krótszy niż rok i przedłużają

  lub, jeżeli czas trwania studiów przekracza rok, na cały okres studiów, i w stosownych przypadkach przedłużają bezpłatnie
  jego ważność, jeśli warunki określone w art. 6 i 10 są nadal spełnione. Jeśli studia mają trwać krócej niż rok, zezwolenie jest wydawane na czas ich trwania. [Popr. 37]

3.   W przypadku uczniów i pracowników au pair państwa członkowskie wydają zezwolenie na

  obejmujące cały
  okres maksymalnie

  trwania programu wymiany młodzieży szkolnej lub okres obowiązywania umowy między rodziną goszczącą a pracownikiem au pair, nieprzekraczający
  jednego roku. [Popr. 38]

4.   Okres ważności zezwolenia wydawanego stażystom odpowiada okresowi odbywania stażu lub nie przekracza roku. W wyjątkowych przypadkach okres ważności może zostać przedłużony, jednorazowo i w formie dokumentu pobytowego oraz wyłącznie na okres konieczny do uzyskania kwalifikacji zawodowych uznawanych przez państwo członkowskie zgodnie z jego przepisami krajowymi lub praktyką administracyjną, pod warunkiem, że posiadacz wciąż spełnia warunki określone w art. 6 i 12.

5.   Zezwolenie wydawane wolontariuszom wydaje się wyłącznie na okres nieprzekraczający jednego roku. W wyjątkowych przypadkach, jeżeli okres trwania odnośnego programu jest dłuższy niż rok, okres ważności wymaganego zezwolenia może odpowiadać okresowi trwania programu.

6.   W przypadku gdy państwa członkowskie zezwalają na wjazd i pobyt na podstawie wizy długoterminowej, dokument pobytowy wydawany jest przy okazji pierwszego przedłużenia pierwotnego pobytu. Jeśli okres ważności wizy długoterminowej jest krótszy niż dozwolony okres pobytu, wizę długoterminową zastępuje się dokumentem pobytowym bez dodatkowych formalności przed upływem terminu ważności wizy.

Artykuł 17

Informacje dodatkowe

Państwa członkowskie mogą podać
  w formie papierowej
  dodatkowe informacje dotyczące pobytu obywatela państwa trzeciego, takie jak
  – zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) –
  pełna lista państw członkowskich, do jakich

  których
  naukowiec lub student
  , zgodnie z jego własnym oświadczeniem,
  zamierza się udać, w formie papierowej lub przechowywać takie dane w formie elektronicznej, jak przewidziano w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1030/2002 oraz w pkt 16 lit. a) załącznika do tego rozporządzenia. [Popr. 39]

ROZDZIAŁ I

Powody odmowy, cofnięcia lub nieprzedłużenia ważności zezwoleń

Artykuł 18

Powody odrzucenia wniosku

  odmowy udzielenia zezwolenia

1.   Państwo członkowskie odrzuca wniosek

  Państwa członkowskie odmawiają udzielenia zezwolenia
  w następujących przypadkach:

| a) | warunki ogólne określone w art. 6 oraz

  lub
  odnośne warunki szczególne określone w art. 7 oraz art. 10 do 16 nie zostaną

  zostały
  spełnione; |
| --- | --- |

a)

warunki ogólne określone w art. 6 oraz

  lub
  odnośne warunki szczególne określone w art. 7 oraz art. 10 do 16 nie zostaną

  zostały
  spełnione;

| b) | przedstawione dokumenty uzyskano w sposób oszukańczy, sfałszowano lub ingerowano w nie; |
| --- | --- |

b)

przedstawione dokumenty uzyskano w sposób oszukańczy, sfałszowano lub ingerowano w nie;

| c) | jednostka przyjmująca lub instytucja oświatowa została stworzona jedynie w celu ułatwienia wjazdu; |
| --- | --- |

c)

jednostka przyjmująca lub instytucja oświatowa została stworzona jedynie w celu ułatwienia wjazdu;

| d) | na jednostkę przyjmującą zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za pracę nierejestrowaną lub nielegalne zatrudnienie lub jeśli nie wypełnia ona zobowiązań prawnych dotyczących zabezpieczenia społecznego lub podatków, które to zobowiązania określone są w prawie krajowym, zgłosiła wniosek o upadłość lub jest w inny sposób niewypłacalna; |
| --- | --- |

d)

na jednostkę przyjmującą zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za pracę nierejestrowaną lub nielegalne zatrudnienie lub jeśli nie wypełnia ona zobowiązań prawnych dotyczących zabezpieczenia społecznego lub podatków, które to zobowiązania określone są w prawie krajowym, zgłosiła wniosek o upadłość lub jest w inny sposób niewypłacalna;

| e) | na rodzinę goszczącą lub, w stosownych przypadkach, organizację pośredniczącą w zatrudnianiu pracowników au pair zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za naruszenie warunków lub celów zatrudnienia pracowników au pair lub za nielegalne zatrudnienie. |
| --- | --- |

e)

na rodzinę goszczącą lub, w stosownych przypadkach, organizację pośredniczącą w zatrudnianiu pracowników au pair zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za naruszenie warunków lub celów zatrudnienia pracowników au pair lub za nielegalne zatrudnienie.

2.   Państwa członkowskie mogą odrzucić wniosek jeśli wygląda na to, że w ciągu 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających datę złożenia wniosku, jednostka przyjmująca celowo zlikwidowała stanowiska, które próbuje obsadzić w drodze nowego wniosku.

  odmówić udzielenia zezwolenia w następujących przypadkach:

| a) | na jednostkę przyjmującą zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za pracę nierejestrowaną lub nielegalne zatrudnienie lub jeśli nie wypełnia ona zobowiązań prawnych dotyczących zabezpieczenia społecznego lub podatków, które to zobowiązania określone są w prawie krajowym, zgłosiła wniosek o upadłość lub jest w inny sposób niewypłacalna; |
| --- | --- |

a)

na jednostkę przyjmującą zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za pracę nierejestrowaną lub nielegalne zatrudnienie lub jeśli nie wypełnia ona zobowiązań prawnych dotyczących zabezpieczenia społecznego lub podatków, które to zobowiązania określone są w prawie krajowym, zgłosiła wniosek o upadłość lub jest w inny sposób niewypłacalna;

| b) | na rodzinę goszczącą lub, w stosownych przypadkach, organizację pośredniczącą w zatrudnianiu pracowników au pair zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za naruszenie warunków lub celów zatrudnienia pracowników au pair lub za nielegalne zatrudnienie; |
| --- | --- |

b)

na rodzinę goszczącą lub, w stosownych przypadkach, organizację pośredniczącą w zatrudnianiu pracowników au pair zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za naruszenie warunków lub celów zatrudnienia pracowników au pair lub za nielegalne zatrudnienie;

| c) | jednostka przyjmująca lub instytucja oświatowa została stworzona jedynie w celu ułatwienia wjazdu. [Popr. 40] |
| --- | --- |

c)

jednostka przyjmująca lub instytucja oświatowa została stworzona jedynie w celu ułatwienia wjazdu. [Popr. 40]

Artykuł 19

Powody cofnięcia
  lub nieprzedłużenia ważności
  zezwolenia

1.   Państwa członkowskie wycofują zezwolenie

  lub odmawiają przedłużenia ważności zezwolenia
  w następujących przypadkach:

| a) | posiadacz nie spełnia warunków ogólnych określonych w art. 6 lub odnośnych warunków szczególnych określonych w art. 7, 10-14 lub 16; |
| --- | --- |

a)

posiadacz nie spełnia warunków ogólnych określonych w art. 6 lub odnośnych warunków szczególnych określonych w art. 7, 10-14 lub 16;

| a) | b)
  zezwolenia i przedstawione dokumenty uzyskano w sposób oszukańczy, sfałszowano lub ingerowano w nie; |
| --- | --- |

a)

b)
  zezwolenia i przedstawione dokumenty uzyskano w sposób oszukańczy, sfałszowano lub ingerowano w nie;

| b) | obywatel państwa trzeciego przebywa na terytorium w celach innych niż te, dla których zostało wydane zezwolenie; |
| --- | --- |

b)

obywatel państwa trzeciego przebywa na terytorium w celach innych niż te, dla których zostało wydane zezwolenie;

| c) | jednostka przyjmująca została stworzona jedynie w celu ułatwienia wjazdu; |
| --- | --- |

c)

jednostka przyjmująca została stworzona jedynie w celu ułatwienia wjazdu;

2.
     
  Państwa członkowskie mogą wycofać zezwolenie lub odmówić przedłużenia jego ważności w następujących przypadkach:

| d

  a
  ) | jednostka przyjmująca nie wypełnia zobowiązań prawnych dotyczących zabezpieczenia społecznego lub podatków, które to zobowiązania określone są w prawie krajowym, zgłosiła wniosek o upadłość lub jest w inny sposób niewypłacalna;
  w przypadku gdy ma to miejsce w okresie studiów, student powinien mieć odpowiednio dużo czasu na znalezienie równoważnego kierunku, aby mógł zakończyć swoje studia; |
| --- | --- |

d

  a
  )

jednostka przyjmująca nie wypełnia zobowiązań prawnych dotyczących zabezpieczenia społecznego lub podatków, które to zobowiązania określone są w prawie krajowym, zgłosiła wniosek o upadłość lub jest w inny sposób niewypłacalna;
  w przypadku gdy ma to miejsce w okresie studiów, student powinien mieć odpowiednio dużo czasu na znalezienie równoważnego kierunku, aby mógł zakończyć swoje studia;

| e

  b
  ) | na rodzinę goszczącą lub, w stosownych przypadkach, organizację pośredniczącą w zatrudnianiu pracowników au pair

  jednostkę przyjmującą
  zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za naruszenie warunków lub celów zatrudnienia pracowników au pair lub za

  pracę nierejestrowaną lub
  nielegalne zatrudnienie
  lub jeśli nie wypełnia ona zobowiązań prawnych dotyczących zabezpieczenia społecznego lub podatków, które to zobowiązania określone są w prawie krajowym, zgłosiła wniosek o upadłość lub jest w inny sposób niewypłacalna
  ; |
| --- | --- |

e

  b
  )

na rodzinę goszczącą lub, w stosownych przypadkach, organizację pośredniczącą w zatrudnianiu pracowników au pair

  jednostkę przyjmującą
  zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za naruszenie warunków lub celów zatrudnienia pracowników au pair lub za

  pracę nierejestrowaną lub
  nielegalne zatrudnienie
  lub jeśli nie wypełnia ona zobowiązań prawnych dotyczących zabezpieczenia społecznego lub podatków, które to zobowiązania określone są w prawie krajowym, zgłosiła wniosek o upadłość lub jest w inny sposób niewypłacalna
  ;

| c) | jednostka przyjmująca została stworzona jedynie w celu ułatwienia wjazdu; |
| --- | --- |

c)

jednostka przyjmująca została stworzona jedynie w celu ułatwienia wjazdu;

| d) | na rodzinę goszczącą lub, w stosownych przypadkach, organizację pośredniczącą w zatrudnianiu pracowników au pair zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za naruszenie warunków lub celów zatrudnienia pracowników au pair lub za nielegalne zatrudnienie; |
| --- | --- |

d)

na rodzinę goszczącą lub, w stosownych przypadkach, organizację pośredniczącą w zatrudnianiu pracowników au pair zostały nałożone zgodnie z przepisami krajowymi sankcje za naruszenie warunków lub celów zatrudnienia pracowników au pair lub za nielegalne zatrudnienie;

| e) | obywatel państwa trzeciego przebywa na terytorium w celach innych niż te, dla których zostało wydane zezwolenie; |
| --- | --- |

e)

obywatel państwa trzeciego przebywa na terytorium w celach innych niż te, dla których zostało wydane zezwolenie;

| f) | w przypadku studentów – ograniczenia czasowe dla dostępu do działalności zarobkowej na mocy art. 23 nie są przestrzegane; lub student nie czyni zadowalających postępów w przedmiotowych studiach zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką administracyjną |
| --- | --- |

f)

w przypadku studentów – ograniczenia czasowe dla dostępu do działalności zarobkowej na mocy art. 23 nie są przestrzegane; lub student nie czyni zadowalających postępów w przedmiotowych studiach zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką administracyjną

| g) | w przypadku gdy studenci nie czynią zadowalających postępów w studiach zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką administracyjną. Państwa członkowskie, których to dotyczy, mogą wycofać zezwolenie lub odmówić jego przedłużenia na tej postawie jedynie na mocy decyzji określającej szczegółowe powody, w oparciu o ocenę wydaną przez instytucję oświatową, z którą należy skonsultować się w sprawie postępów studenta, z wyjątkiem sytuacji, w której instytucja ta nie odpowie na wniosek o opinię w rozsądnym terminie; |
| --- | --- |

g)

w przypadku gdy studenci nie czynią zadowalających postępów w studiach zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką administracyjną. Państwa członkowskie, których to dotyczy, mogą wycofać zezwolenie lub odmówić jego przedłużenia na tej postawie jedynie na mocy decyzji określającej szczegółowe powody, w oparciu o ocenę wydaną przez instytucję oświatową, z którą należy skonsultować się w sprawie postępów studenta, z wyjątkiem sytuacji, w której instytucja ta nie odpowie na wniosek o opinię w rozsądnym terminie;

2.   Państwa członkowskie mogą wycofnać zezwolenie ze względu na porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne lub zdrowie publiczne

| h) | gdy jest to podyktowane względami związanymi z porządkiem publicznym, bezpieczeństwem publicznym lub zdrowiem publicznym
  .
  Zastosowanie podstawy związanej z porządkiem publicznym lub bezpieczeństwem publicznym powinno opierać się wyłącznie na zachowaniu obywatela państwa trzeciego, którego to dotyczy. Względy dotyczące zdrowia publicznego opierają się na obiektywnej analizie faktycznego zagrożenia i nie są stosowane w sposób dyskryminujący w porównaniu z obywatelami danego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

h)

gdy jest to podyktowane względami związanymi z porządkiem publicznym, bezpieczeństwem publicznym lub zdrowiem publicznym
  .
  Zastosowanie podstawy związanej z porządkiem publicznym lub bezpieczeństwem publicznym powinno opierać się wyłącznie na zachowaniu obywatela państwa trzeciego, którego to dotyczy. Względy dotyczące zdrowia publicznego opierają się na obiektywnej analizie faktycznego zagrożenia i nie są stosowane w sposób dyskryminujący w porównaniu z obywatelami danego państwa członkowskiego.

2a.
     
  W przypadku gdy państwo członkowskie wycofuje zezwolenie na podstawie ust. 2 lit a), b) lub c), obywatel państwa trzeciego ma prawo pozostać na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli znajdzie inną jednostkę przyjmującą lub rodzinę goszczącą w celu ukończenia studiów lub badań bądź w innym celu, w związku z którym zostało wydane zezwolenie. [Popr. 41]

Artykuł 20

Powody nieprzedłużenia ważności zezwolenia

1.   Państwa członkowskie mogą odmówić przedłużenia ważności zezwolenia w następujących przypadkach:

| a) | zezwolenie i przedstawione dokumenty uzyskano w sposób oszukańczy, sfałszowano lub ingerowano w nie; |
| --- | --- |

a)

zezwolenie i przedstawione dokumenty uzyskano w sposób oszukańczy, sfałszowano lub ingerowano w nie;

| b) | okazuje się, że posiadacz nie spełnia już warunków ogólnych wjazdu i pobytu określonych w art. 6 ani odnośnych warunków szczególnych określonych w art. 7, 9 i 10; |
| --- | --- |

b)

okazuje się, że posiadacz nie spełnia już warunków ogólnych wjazdu i pobytu określonych w art. 6 ani odnośnych warunków szczególnych określonych w art. 7, 9 i 10;

| c) | w przypadku studentów – ograniczenia czasowe dla dostępu do działalności zarobkowej na mocy art. 23 nie są przestrzegane lub student nie czyni zadowalających postępów w przedmiotowych studiach zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką administracyjną. |
| --- | --- |

c)

w przypadku studentów – ograniczenia czasowe dla dostępu do działalności zarobkowej na mocy art. 23 nie są przestrzegane lub student nie czyni zadowalających postępów w przedmiotowych studiach zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub praktyką administracyjną.

2.   Państwa członkowskie mogą odmówić przedłużenia ważności zezwolenia ze względu na porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne lub zdrowie publiczne.
  [Popr. 42]

ROZDZIAŁ V

PRAWA

Artykuł 21

Równe traktowanie

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 12 ust. 2 lit.
  a) i
  b) dyrektywy 2011/98/UE naukowcy
  i studenci
  będący obywatelami państw trzecich mają prawo do bycia traktowanym na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego w odniesieniu do
  edukacji, szkolenia zawodowego i
  działów zabezpieczenia społecznego, w tym świadczeń rodzinnych, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. [Popr. 43]

2.   Uczniowie

  Studenci, uczniowie
  , wolontariusze, stażyści niepobierający wynagrodzenia i pracownicy au pair, niezależnie od faktu, czy mają oni prawo do wykonywania pracy zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym, mają prawo do równego traktowania w odniesieniu do dostępu do towarów i usług oraz korzystania z towarów i usług dostępnych ogółowi społeczeństwa, z wyjątkiem procedur uzyskiwania praw do lokali mieszkalnych przewidzianych w prawie krajowym. [Popr. 44]

2a.
     
  Obywatele państw trzecich objęci zakresem niniejszej dyrektywy i posiadający zezwolenie na wjazd i pobyt na terytorium danego państwa członkowskiego na podstawie wizy długoterminowej mają prawo do bycia traktowanymi na równi z obywatelami przyjmującego państwa członkowskiego w odniesieniu do praw, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. [Popr. 45]

Artykuł 22

Nauczanie przez naukowców

Naukowcy przyjęci na podstawie niniejszej dyrektywy mogą nauczać zgodnie z prawem krajowym. Państwa członkowskie mogą określić maksymalną liczbę godzin lub dni przeznaczonych na nauczanie.

Artykuł 23

Działalność zarobkowa studentów

1.   Poza czasem studiów i z zastrzeżeniem przepisów i warunków mających zastosowanie do odpowiedniej działalności w przyjmującym państwie członkowskim, studenci mają prawo do podjęcia zatrudnienia i mogą być uprawnieni do prowadzenia działalności zarobkowej na własny rachunek. Może zostać uwzględniona sytuacja na rynku pracy w przyjmującym państwie członkowskim
  , jednak nie w systematyczny sposób, który mógłby prowadzić do wykluczenia studentów z rynku pracy
  . [Popr. 46]

2.   W razie potrzeby, państwo członkowskie wydaje studentom lub pracodawcom uprzednie zezwolenia zgodnie z ustawodawstwem krajowym.

3.   Każde państwo członkowskie określa maksymalną dozwoloną na taką działalność ilość godzin pracy na tydzień albo dni lub miesięcy na rok, w wymiarze nie mniejszym niż 20 godzin na tydzień albo ekwiwalent tego czasu wyrażony w dniach lub miesiącach na rok.

4.   Państwa członkowskie mogą wymagać od studentów informowania, z wyprzedzeniem lub w inny sposób, organu wskazanego przez dane państwo członkowskie o podejmowaniu działalności zarobkowej. Pracodawcy studentów mogą również podlegać obowiązkowi informowania z wyprzedzeniem lub w inny sposób.

Artykuł 24

Poszukiwanie pracy i przedsiębiorczość naukowców i studentów

1.
     Po zakończeniu badań lub studiów w danym państwie członkowskim obywatele państw trzecich mają prawo pozostać na terytorium tego państwa członkowskiego przez okres 12

  osiemnastu
  miesięcy w celu poszukiwania pracy lub założenia działalności gospodarczej, jeśli warunki określone w art. 6 lit. a) oraz c) do f) są nadal spełnione. Po upływie 3

  sześciu
  miesięcy, lecz nie później niż 6

  dziewięć
  miesięcy po zakończeniu badań lub studiów, obywatele państw trzecich mogą zostać wezwani do dostarczenia dowodów, że kontynuują poszukiwanie pracy lub są w trakcie zakładania działalności. Po upływie 6

  dziewięciu
  miesięcy mogą oni ponadto zostać wezwani do dostarczenia dowodów, że mają rzeczywistą szansę bycia zatrudnionym lub założenia działalności.

2.
     
  Państwa członkowskie wydają zezwolenie w celach określonych w ust. 1 niniejszego artykułu obywatelom państw trzecich, których to dotyczy i, w odpowiednich przypadkach, członkom ich rodzin, zgodnie z obowiązującym prawem krajowym, pod warunkiem że spełnione zostały warunki określone w art. 6 lit. a) i c)–f). [Popr. 47]

Artykuł 25

Członkowie rodziny naukowców
  i studentów

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 i art. 8 dyrektywy 2003/86/WE, łączenie rodziny nie zależy od spełnienia przez posiadacza zezwolenia na pobyt w celu prowadzenia badań
  lub studiowania
  warunku dotyczącego racjonalnych perspektyw uzyskania prawa do stałego pobytu oraz minimalnego okresu pobytu.

2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 ostatni akapit i art. 7 ust. 2 dyrektywy 2003/86/WE warunki i środki dotyczące integracji, o których mowa w tych przepisach, mogą być stosowane jedynie wówczas gdy danym osobom umożliwiono łączenie rodziny.

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 4 pierwszy akapit dyrektywy 2003/86/WE członkom rodziny udziela się zezwoleń, o ile spełnione są warunki łączenia rodziny, w ciągu 90 dni od daty złożenia wniosku, a w przypadku członków rodziny naukowców
  i studentów
  będących obywatelami państw trzecich, którzy objęci są odnośnymi programami Unii obejmującymi środki w zakresie mobilności – w ciągu 60 dni od daty złożenia pierwotnego wniosku.

4.   Na zasadzie odstępstwa od art. 13 ust. 2 i 3 dyrektywy 2003/86/WE okres ważności zezwolenia wydawanego członkom rodziny jest taki sam, jak zezwolenia wydanego naukowcowi
  lub studentowi
  , o ile pozwala na to okres ważności ich dokumentów podróży.

5.   Na zasadzie odstępstwa od art. 14 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 2003/86/WE państwa członkowskie nie stosują żadnych ograniczeń czasowych w odniesieniu do dostępu do rynku pracy. [Popr. 48]

ROZDZIAŁ VI

MOBILNOŚĆ POMIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI

Artykuł 26

Prawo naukowców, studentów
  , wolontariuszy
  i stażystów pobierających wynagrodzenie do mobilności pomiędzy państwami członkowskimi

1.   Obywatelowi państwa trzeciego, który został przyjęty jako naukowiec na podstawie niniejszej dyrektywy, zezwala się na prowadzenie części swoich badań w innym państwie członkowskim na warunkach określonych w niniejszym artykule.

Jeśli naukowiec przebywa w innym państwie członkowskim przez okres do sześciu miesięcy, badania mogą być prowadzone na podstawie umowy o przyjęciu zawartej w pierwszym państwie członkowskim, pod warunkiem że w drugim państwie członkowskim dysponuje on wystarczającymi środkami oraz że nie jest on tam uznawany za zagrożenie

  stanowi tam zagrożenia
  dla porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego.

Jeśli pobyt naukowca w innym państwie członkowskim trwa dłużej niż sześć miesięcy, państwa członkowskie mogą wymagać nowej umowy o przyjęciu w celu prowadzenia badań w tym państwie członkowskim.Jeśli państwa członkowskie wymagają zezwolenia w celu skorzystania z prawa do mobilności, takie zezwolenia przyznawane są zgodnie z gwarancjami proceduralnymi wyszczególnionymi w art. 30

  29
  . Państwa członkowskie nie wymagają, by naukowiec opuścił ich terytorium w celu złożenia wniosków o wydanie zezwolenia.

2.   Obywatelowi państwa trzeciego, który został przyjęty jako student
  , wolontariusz
  lub stażysta pobierający wynagrodzenie na podstawie niniejszej dyrektywy, zezwala się, przez okres powyżej trzech miesięcy ale nieprzekraczający sześciu miesięcy, na odbycie części swoich studiów/, stażu
  lub pracy wolontariackiej
  w innym państwie członkowskim, pod warunkiem, że przed przeniesieniem do tego państwa członkowskiego przedłoży on właściwemu organowi drugiego państwa członkowskiego, co następuje:

| a) | ważny dokument podróży; |
| --- | --- |

a)

ważny dokument podróży;

| b) | dowód posiadania ubezpieczenia zdrowotnego obejmującego wszelkie rodzaje ryzyka zwyczajowo objęte ubezpieczeniem w przypadku obywateli danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

dowód posiadania ubezpieczenia zdrowotnego obejmującego wszelkie rodzaje ryzyka zwyczajowo objęte ubezpieczeniem w przypadku obywateli danego państwa członkowskiego;

| c) | dowód przyjęcia przez instytucję szkolnictwa wyższego lub szkoleniową
  bądź wolontariacką
  jednostkę przyjmującą; |
| --- | --- |

c)

dowód przyjęcia przez instytucję szkolnictwa wyższego lub szkoleniową
  bądź wolontariacką
  jednostkę przyjmującą;

| d) | dowody wskazujące, że w czasie swojego pobytu będzie posiadać wystarczające środki na pokrycie kosztów utrzymania, studiów i podróży powrotnej. |
| --- | --- |

d)

dowody wskazujące, że w czasie swojego pobytu będzie posiadać wystarczające środki na pokrycie kosztów utrzymania, studiów i podróży powrotnej.

3.   Jeśli chodzi o przemieszczanie się studentów
  , wolontariuszy
  i stażystów z pierwszego państwa członkowskiego do drugiego, organy drugiego państwa członkowskiego informują organy pierwszego państwa członkowskiego o swojej decyzji. Zastosowanie mają procedury współpracy ustanowione w art. 32.

4.   Obywatelowi państwa trzeciego, który został przyjęty jako student, można zezwolić na przeniesienie się do drugiego państwa członkowskiego na okres przekraczający sześć miesięcy na tych samych warunkach, co warunki mobilności dotyczące okresu powyżej trzech miesięcy ale nieprzekraczającego sześciu miesięcy. Jeśli państwa członkowskie wymagają złożenia nowego wniosku o zezwolenie w celu skorzystania z prawa do mobilności przez okres przekraczający sześć miesięcy, takie zezwolenia przyznawane są zgodnie z przepisami art. 29.

5.   Państwa członkowskie nie wymagają, by student
  , wolontariusz lub stażysta
  opuścił ich terytorium w celu złożenia wniosków o wydanie zezwolenia na przemieszczanie się pomiędzy państwami członkowskimi. [Popr. 49]

Artykuł 27

Prawa naukowców
  , wolontariuszy, stażystów niepobierających wynagrodzenia
  i 
  stażystów pobierających wynagrodzenie oraz
  i studentów objętych programami Unii obejmującymi

  przewidującymi
  środki w zakresie mobilności

1.   Obywatelom państw trzecich, którzy zostali przyjęci jako naukowcy
  , wolontariusze, stażyści niepobierający wynagrodzenia
  lub
  stażyści pobierający wynagrodzenie albo
  studenci na podstawie niniejszej dyrektywy i którzy objęci są programami Unii obejmującymi środki w zakresie mobilności, państwa członkowskie przyznają zezwolenie obejmujące cały okres pobytu w danym państwie członkowskim, o ile:

| a) | pełna lista państw członkowskich, do jakich naukowiec
  , wolontariusz
  lub student
  pobierający wynagrodzenie lub niepobierający wynagrodzenia, zgodnie z jego/jej własnym oświadczeniem,
  zamierza się udać, jest znana przed wjazdem na terytorium pierwszego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

pełna lista państw członkowskich, do jakich naukowiec
  , wolontariusz
  lub student
  pobierający wynagrodzenie lub niepobierający wynagrodzenia, zgodnie z jego/jej własnym oświadczeniem,
  zamierza się udać, jest znana przed wjazdem na terytorium pierwszego państwa członkowskiego;

| b) | w przypadku studentów – wnioskodawca jest w stanie przedstawić dowód przyjęcia do odpowiedniej instytucji szkolnictwa wyższego w celu odbycia studiów. |
| --- | --- |

b)

w przypadku studentów – wnioskodawca jest w stanie przedstawić dowód przyjęcia do odpowiedniej instytucji szkolnictwa wyższego w celu odbycia studiów.

| ba) | w przypadku wolontariuszy – wnioskodawca jest w stanie przedstawić dowód przyjęcia do odpowiedniej jednostki organizującej wolontariat lub do programu wolontariatu, np. programu wolontariatu europejskiego; |
| --- | --- |

ba)

w przypadku wolontariuszy – wnioskodawca jest w stanie przedstawić dowód przyjęcia do odpowiedniej jednostki organizującej wolontariat lub do programu wolontariatu, np. programu wolontariatu europejskiego;

| bb) | w przypadku stażystów wnioskujący może przedstawić dowodów przyjęcia przez odpowiednią jednostkę przyjmującą. |
| --- | --- |

bb)

w przypadku stażystów wnioskujący może przedstawić dowodów przyjęcia przez odpowiednią jednostkę przyjmującą.

2.   Zezwolenie przyznaje pierwsze państwo członkowskie, na którego terytorium przebywa naukowiec
  , wolontariusz, stażysta niepobierający wynagrodzenia
  lub
  stażysta pobierający wynagrodzenie albo
  student.

3.   Jeśli pełna lista państw członkowskich nie jest znana przed wjazdem na terytorium pierwszego państwa członkowskiego:

| a) | w przypadku naukowców – zastosowanie mają warunki określone w art. 26 dotyczące pobytów w innych państwach członkowskich przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy; |
| --- | --- |

a)

w przypadku naukowców – zastosowanie mają warunki określone w art. 26 dotyczące pobytów w innych państwach członkowskich przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy;

| b) | w przypadku studentów
  pobierających lub niepobierających wynagrodzenia i wolontariuszy
   – zastosowanie mają warunki określone w art. 26 dotyczące pobytów w innych państwach członkowskich przez okres od trzech do sześciu miesięcy. [Popr. 50] |
| --- | --- |

b)

w przypadku studentów
  pobierających lub niepobierających wynagrodzenia i wolontariuszy
   – zastosowanie mają warunki określone w art. 26 dotyczące pobytów w innych państwach członkowskich przez okres od trzech do sześciu miesięcy. [Popr. 50]

Artykuł 28

Pobyt członków rodziny w drugim państwie członkowskim

1.   Jeżeli naukowiec przenosi się do drugiego państwa członkowskiego zgodnie z art. 26 i 27, oraz jego rodzina już istniała w pierwszym państwie członkowskim, członkom rodziny zezwala się na towarzyszenie mu lub dołączenie do niego.

2.   Nie później niż w terminie jednego miesiąca od daty przybycia na terytorium drugiego państwa członkowskiego, zainteresowani członkowie rodziny lub naukowiec zgodnie z przepisami krajowymi występują do właściwych organów tego państwa członkowskiego z wnioskiem o wydanie dokumentu pobytowego umożliwiającego pobyt jako członek rodziny.

W przypadkach, gdy ważność dokumentu pobytowego wydanego członkom rodziny przez pierwsze państwo członkowskie upływa w trakcie tej procedury lub przestaje uprawniać posiadacza do legalnego pobytu na terytorium drugiego państwa członkowskiego, państwa członkowskie zezwalają tym osobom na pozostanie na swoim terytorium i, jeżeli to konieczne, wydają im w tym celu tymczasowe krajowe dokumenty pobytowe lub równoważne zezwolenia, na podstawie których wnioskodawcy mogą legalnie pozostawać na terytorium tych państw członkowskich wraz z naukowcem do czasu, gdy właściwe organy drugiego państwa członkowskiego podejmą decyzję w sprawie wniosku.

3.   Drugie państwo członkowskie może zażądać od zainteresowanych członków rodziny, aby do wniosku o wydanie dokumentu pobytowego dołączyli:

| a) | dokument pobytowy z pierwszego państwa członkowskiego oraz ważny dokument podróży lub ich uwierzytelnione odpisy, a także wizę, jeżeli jest wymagana; |
| --- | --- |

a)

dokument pobytowy z pierwszego państwa członkowskiego oraz ważny dokument podróży lub ich uwierzytelnione odpisy, a także wizę, jeżeli jest wymagana;

| b) | dowody potwierdzające, że przebywali jako członkowie rodziny naukowca w pierwszym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

b)

dowody potwierdzające, że przebywali jako członkowie rodziny naukowca w pierwszym państwie członkowskim;

| c) | dowody potwierdzające, że posiadają w drugim państwie członkowskim ubezpieczenie zdrowotne obejmujące wszystkie rodzaje ryzyka lub że naukowiec zapewnia im takie ubezpieczenie. |
| --- | --- |

c)

dowody potwierdzające, że posiadają w drugim państwie członkowskim ubezpieczenie zdrowotne obejmujące wszystkie rodzaje ryzyka lub że naukowiec zapewnia im takie ubezpieczenie.

4.   Drugie państwo członkowskie może zażądać od naukowca przedstawienia dowodów, że:

| a) | ma zakwaterowanie uznawane za normalne dla porównywalnej rodziny w tym samym regionie i spełniające ogólne standardy w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

ma zakwaterowanie uznawane za normalne dla porównywalnej rodziny w tym samym regionie i spełniające ogólne standardy w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa danego państwa członkowskiego;

| b) | ma stabilne i regularne środki, które wystarczają na utrzymanie się oraz utrzymanie członków swojej rodziny, bez korzystania z systemu pomocy społecznej danego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

ma stabilne i regularne środki, które wystarczają na utrzymanie się oraz utrzymanie członków swojej rodziny, bez korzystania z systemu pomocy społecznej danego państwa członkowskiego.

Państwa członkowskie dokonują oceny tych środków pod kątem ich rodzaju i regularności ich wpływu, przy czym mogą wziąć pod uwagę poziom krajowego wynagrodzenia minimalnego, rent i emerytur, a także liczbę członków rodziny.

ROZDZIAŁ VII

PROCEDURA I PRZEJRZYSTOŚĆ

Artykuł 29

Gwarancje proceduralne i przejrzystość

1.   Właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzję w sprawie kompletnego wniosku o wydanie zezwolenia i powiadamiają wnioskodawcę na piśmie, zgodnie z procedurami powiadamiania ustanowionymi w prawie krajowym danego państwa członkowskiego, najwcześniej jak to możliwe, a najpóźniej w ciągu 60

  30
  dni od daty złożenia wniosku
  . W przypadku gdy w prawie krajowym przewidziano możliwość odwołania się przed organem administracyjnym, właściwe władze państwa członkowskiego podejmują decyzję o odwołaniu nie później niż w ciągu

  lub 30 dni w przypadku naukowców i studentów będących obywatelami państw trzecich, którzy objęci są programami Unii obejmującymi środki w zakresie mobilności

  od daty złożenia odwołania
  . [Popr. 53]

2.   Jeśli informacje przedstawione na poparcie wniosku są niewystarczające, właściwe organy informują wnioskodawcę o wszelkich wymaganych dalszych informacjach i 
  w trakcie rejestracji wniosku
  wyznaczają rozsądny termin na uzupełnienie wniosku. Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, zawiesza się do czasu uzyskania przez organy wymaganych dodatkowych informacji. [Popr. 54]

3.   Zainteresowany obywatel państwa trzeciego jest zawiadamiany o decyzji o odmownym rozpatrzeniu wniosku o wydanie zezwolenia 
  odmowie wydania zezwolenia
  zgodnie z procedurami zawiadamiania przewidzianymi w odpowiednich przepisach krajowych. W zawiadomieniu informuje się o przysługującym trybie odwołania, sądzie lub organie krajowym, do którego zainteresowana osoba może złożyć odwołanie, oraz terminach na podjęcie działań
  , a także przekazuje się wszystkie istotne informacje praktyczne, które ułatwiają korzystanie z przysługujących praw
  . [Popr. 55]

4.   W przypadku odmownego rozpatrzenia wniosku

  odmowy wydania zezwolenia
  lub cofnięcia zezwolenia wydanego zgodnie z niniejszą dyrektywą, zainteresowana osoba ma prawo do podjęcia środków prawnych przed organami danego państwa członkowskiego. [Popr. 56]

Artykuł 29a

Przyspieszona procedura wydawania dokumentów pobytowych lub wiz studentom, uczniom i naukowcom

Organ państwa członkowskiego odpowiedzialny za wjazd i pobyt studentów, uczniów lub naukowców będących obywatelami państw trzecich może zawrzeć porozumienie w sprawie przyspieszonej procedury przyjmowania obywateli państw trzecich, umożliwiającej wydawanie dokumentów pobytowych lub wiz na nazwisko danego obywatela państwa trzeciego, z instytucją szkolnictwa wyższego lub z uznaną w tym celu przez dane państwo członkowskie organizacją prowadzącą programy wymiany uczniów lub instytucją badawczą zatwierdzoną przez dane państwo członkowskie, zgodnie z jego krajowymi przepisami lub praktyką administracyjną. [Popr. 57]

Artykuł 30

Przejrzystość i dostęp do informacji

Państwa członkowskie udostępniają
  łatwo dostępne i zrozumiałe
  informacje na temat warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich objętych niniejszą dyrektywą, w tym minimalnych wymaganych miesięcznych środków, praw, wszystkich dokumentów potwierdzających, jakie należy załączyć do wniosku, oraz stosowanych opłat. Państwa członkowskie udostępniają informacje na temat instytucji badawczych zatwierdzonych na mocy art. 8. [Popr. 58]

Artykuł 31

Opłaty

Państwa członkowskie mogą pobierać od wnioskodawców opłaty

  wymagać uiszczenia opłat
  za rozpatrzenie wniosku zgodnie z niniejszą dyrektywą. Wysokość takich opłat nie zagraża realizacji

  może być nadmierna lub nieproporcjonalna w sposób utrudniający realizację
  jej celów.
  W przypadku gdy opłaty te uiszcza obywatel państwa trzeciego, powinien on mieć prawo do zwrotu uiszczonych kwot odpowiednio przez jednostkę przyjmującą lub rodzinę goszczącą. [Popr. 59]

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 32

Punkty kontaktowe

1.   Państwa członkowskie wyznaczają punkty kontaktowe odpowiedzialne za odbiór i przekazywanie informacji koniecznych do wdrożenia art. 26 i 27.

2.   Państwa członkowskie zapewniają właściwą współpracę przy wymianie informacji, o których mowa w ust. 1.

2a.
     
  Państwa członkowskie ułatwiają przebieg procedury składania wniosku, umożliwiając obywatelom państw trzecich złożenie wniosku i przeprowadzenie procedury dotyczącej któregokolwiek z państw członkowskich w ambasadzie lub konsulacie państwa członkowskiego najdogodniejszych dla wnioskodawcy. [Popr. 60]

Artykuł 33

Dane statystyczne

Co roku, a po raz pierwszy nie później niż dnia [...], państwa członkowskie – zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (16) – przekazują Komisji dane statystyczne o liczbie obywateli państw trzecich, którym udzielono zezwolenia. Ponadto, w zakresie, w jakim to możliwe, Komisji przekazywane są dane statystyczne o liczbie obywateli państw trzecich, którym w poprzednim roku kalendarzowym przedłużono ważność zezwoleń lub je cofnięto, ze wskazaniem ich obywatelstwa. W taki sam sposób przekazywane są dane statystyczne o przyjętych członkach rodziny naukowca.

Dane statystyczne, o których mowa w ust. 1, dotyczą okresów odniesienia o długości jednego roku kalendarzowego i są dostarczane Komisji w ciągu sześciu miesięcy od zakończenia roku odniesienia. Pierwszym rokiem odniesienia jest rok [...].

Artykuł 34

Sprawozdawczość

Okresowo, a po raz pierwszy [pięć lat od daty transpozycji niniejszej dyrektywy], Komisja ocenia stosowanie niniejszej dyrektywy oraz przedkłada sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie o stosowaniu niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich i w stosownych przypadkach przedkłada propozycje zmian.

Artykuł 35

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej [dwa lata od dnia wejścia w życie]. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektyw uchylonych niniejszą dyrektywą należy odczytywać jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 36

Uchylenie

Dyrektywy 2005/71/WE oraz 2004/114/WE tracą moc ze skutkiem od [dnia następującego po dacie określonej w art. 35 ust. 1 akapit pierwszy niniejszej dyrektywy], bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku I część B.

Odesłanie do uchylonych dyrektyw należy odczytywać jako odesłanie do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 37

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 38

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 341 z 21.11.2013, s. 50.

1

(2)  Dz.U. C 114 z 15.4.2014, s. 42.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r.

3

(4)  Dyrektywa Rady 2004/114/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyjmowania obywateli państw trzecich w celu odbywania studiów, udziału w wymianie młodzieży szkolnej, szkoleniu bez wynagrodzenia lub wolontariacie (Dz.U. L 375 z 23.12.2004, s. 12).

4

(5)  Dyrektywa Rady 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badań naukowych (Dz.U. L 289 z 3.11.2005, s. 15).

5

(6)  COM(2011)0587 i COM(2011)0901.

6

(7)  Dyrektywa Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz.U. L 251 z 3.10.2003, s. 12).

7

(8)  COM(2011)0567.

8

(9)  Wspólna deklaracja europejskich ministrów edukacji przyjęta w Bolonii w dniu 19 czerwca 1999 r.

9

(10)  Europejskie porozumienie o zatrudnianiu au pair Rady Europy, art. 8.

10

(11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim (Dz.U. L 343 z 23.12.2011, s. 1).

11

(12)  Rozporządzenie parlamentu europejskiego i rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznegoTekst mający znaczenie dla EOG i dla Szwajcarii (Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1).

12

(13)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiające jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich (Dz.U. L 157 z 15.6.2002, s. 1).

13

(14)  Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (Dz.U. L 16 z 23.1.2004, s. 44).

14

(15)  
  Komunikat Komisji w sprawie promowania roli organizacji wolontariackich i fundacji w Europie, COM(1997)0241.

15

Komunikat Komisji w sprawie promowania roli organizacji wolontariackich i fundacji w Europie, COM(1997)0241.

(16)  Rozporządzenie (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 23).

16

ZAŁĄCZNIK I

Część A

Uchylona dyrektywa i wykaz jej kolejnych zmian

(o których mowa w art. 36)

| Dyrektywa 2004/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady | (Dz.U. L 375 z 23.12.2004, s. 12) |
| --- | --- |
| Dyrektywa 2005/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady | (Dz.U. L 289 z 3.11.2005, s. 15) |

Dyrektywa 2004/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz.U. L 375 z 23.12.2004, s. 12)

Dyrektywa 2005/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Dz.U. L 289 z 3.11.2005, s. 15)

Część B

Wykaz terminów transpozycji do prawa krajowego [i rozpoczęcia stosowania]

(o których mowa w art. 36)

| Dyrektywa | Termin transpozycji | Data stosowania |
| --- | --- | --- |
| 2004/114/WE
  2005/71/WE | 12.1.2007
  12.10.2007 | |

Dyrektywa

Termin transpozycji

Data stosowania

2004/114/WE

2005/71/WE

12.1.2007

12.10.2007

ZAŁĄCZNIK II

TABELA KORELACJI

| Dyrektywa 2004/114/WE | Dyrektywa 2005/71/WE | Niniejsza dyrektywa |
| --- | --- | --- |
| art. 1 lit. a) | | art. 1 lit. a) |
| art. 1 lit. b) | | — |
| — | | art. 1 lit. b) i c) |
| art. 2 zdanie wprowadzające | | art. 3 zdanie wprowadzające |
| art. 2 lit. a) | | art. 3 lit. a) |
| art. 2 lit. b) | | art. 3 lit. c) |
| art. 2 lit. c) | | art. 3 lit. d) |
| art. 2 lit. d) | | art. 3 lit. e) |
| — | | art. 3 lit. f) i g) |
| art. 2 lit. e) | | art. 3 lit. l) |
| art. 2 lit. f) | | art. 3 lit. h) |
| art. 2 lit. g) | | — |
| — | | art. 3 lit. i) |
| — | | art. 3 lit. m) – s) |
| art. 3 ust. 1 | | art. 2 ust. 1 |
| art. 3 ust. 2 | | art. 2 ust. 2 lit. a) – e) |
| — | | art. 2 ust. 2 lit. f) i g) |
| art. 4 | | art. 4 |
| art. 5 | | art. 5 ust. 1 |
| — | | art. 5 ust. 2 |
| art. 6 ust. 1 | | art. 6 lit. a) – e) |
| — | | art. 6 lit. f) |
| art. 6 ust. 2 | | — |
| — | | art. 7 |
| art. 7 ust. 1 zdanie wprowadzające | | art. 10 ust. 1 zdanie wprowadzające |
| art. 7 ust. 1 lit. a) | | art. 10 ust. 1 lit. a) |
| art. 7 ust. 1 lit. b) i c) | | — |
| art. 7 ust. 1 lit. d) | | art. 10 ust. 1 lit. b) |
| art. 7 ust. 2 | | art. 10 ust. 2 |
| — | | art. 10 ust. 3 |
| art. 8 | | — |
| — | | art. 11 |
| art. 9 ust. 1 i 2 | | art. 12 ust. 1 i 2 |
| art. 10 zdanie wprowadzające | | art. 13 ust. 1 zdanie wprowadzające |
| art. 10 lit. a) | | art. 13 ust. 1 lit. a) |
| art. 10 lit. b) i c) | | — |
| — | | art. 12 ust. 1 lit. b) |
| — | | art. 12 ust. 2 |
| art. 11 zdanie wprowadzające | | art. 14 ust. 1 zdanie wprowadzające |
| art. 11 lit. a) | | — |
| art. 11 lit. b) | | art. 13 ust. 1 lit. a) |
| art. 11 lit. c) | | art. 13 ust. 1 lit. b) |
| art. 11 lit. d) | | art. 13 ust. 1 lit. c) |
| art. 12 – 15 | | — |
| — | | art. 14, 15 i 16 |
| art. 16 ust. 1 | | art. 20 ust. 1 zdanie wprowadzające |
| — | | art. 20 ust. 1 lit. a) – c) |
| art. 16 ust. 2 | | art. 20 ust. 2 |
| — | | art. 21 |
| art. 17 ust. 1 akapit pierwszy | | art. 23 ust. 1 |
| art. 17 ust. 1 akapit drugi | | art. 23 ust. 2 |
| art. 17 ust. 2 | | art. 23 ust. 3 |
| art. 17 ust. 3 | | — |
| art. 17 ust. 4 | | art. 23 ust. 4 |
| — | | art. 15, 24, 25, 27 |
| — | | art. 17 |
| art. 18 ust. 1 | | — |
| — | | art. 29 ust. 1 |
| art. 18 ust. 2, 3 i 4 | | art. 29 ust. 2, 3 i 4 |
| art. 19 | | — |
| — | | art. 30 |
| art. 20 | | art. 31 |
| — | | art. 32 i 33 |
| art. 21 | | art. 34 |
| art. 22 – 25 | | — |
| — | | art. 35, 36 i 37 |
| art. 26 | | art. 38 |
| — | | załączniki I i II |
| | art. 1 | — |
| | art. 2 zdanie wprowadzające | — |
| | art. 2 lit. a) | art. 3 lit. a) |
| | art. 2 lit. b) | art. 3 lit. i) |
| | art. 2 lit. c) | art. 3 lit. k) |
| | art. 2 lit. d) | art. 3 lit. b) |
| | art. 2 lit. e) | — |
| | art. 3 i 4 | — |
| | art. 5 | art. 8 |
| | art. 6 ust. 1 | art. 9 ust. 1 |
| | — | art. 9 ust. 1 lit. a) – f) |
| | art. 6 ust. 2 lit. a) | art. 9 ust. 2 lit. a) |
| | art. 6 ust. 2 lit. a), b) i c) | — |
| | art. 6 ust. 3, 4 i 5 | art. 9 ust. 3, 4 i 5 |
| | art. 7 | — |
| | art. 8 | art. 16 ust. 1 |
| | art. 9 | — |
| | art. 10 ust. 1 | art. 19 ust. 2 lit. a) |
| | — | art. 19 ust. 2 lit. b) |
| | art. 10 ust. 2 | — |
| | art. 11 ust. 1 i 2 | art. 22 |
| | art. 12 zdanie wprowadzające | — |
| | art. 12 lit. a) | — |
| | art. 12 lit. b) | — |
| | art. 12 lit. c) | art. 21 ust. 1 |
| | art. 12 lit. d) | — |
| | art. 12 lit. e) | — |
| | — | art. 21 ust. 2 |
| | art. 13 ust. 1 | art. 26 ust. 1 |
| | art. 13 ust. 2 | art. 26 ust. 1 |
| | art. 13 ust. 3 i 5 | art. 26 ust. 1 |
| | art. 13 ust. 4 | — |
| | — | art. 26 ust. 2, 3 i 4 |
| | art. 14 – 21 | — |

Dyrektywa 2004/114/WE

Dyrektywa 2005/71/WE

Niniejsza dyrektywa

art. 1 lit. a)

art. 1 lit. a)

art. 1 lit. b)

—

—

art. 1 lit. b) i c)

art. 2 zdanie wprowadzające

art. 3 zdanie wprowadzające

art. 2 lit. a)

art. 3 lit. a)

art. 2 lit. b)

art. 3 lit. c)

art. 2 lit. c)

art. 3 lit. d)

art. 2 lit. d)

art. 3 lit. e)

—

art. 3 lit. f) i g)

art. 2 lit. e)

art. 3 lit. l)

art. 2 lit. f)

art. 3 lit. h)

art. 2 lit. g)

—

—

art. 3 lit. i)

—

art. 3 lit. m) – s)

art. 3 ust. 1

art. 2 ust. 1

art. 3 ust. 2

art. 2 ust. 2 lit. a) – e)

—

art. 2 ust. 2 lit. f) i g)

art. 4

art. 4

art. 5

art. 5 ust. 1

—

art. 5 ust. 2

art. 6 ust. 1

art. 6 lit. a) – e)

—

art. 6 lit. f)

art. 6 ust. 2

—

—

art. 7

art. 7 ust. 1 zdanie wprowadzające

art. 10 ust. 1 zdanie wprowadzające

art. 7 ust. 1 lit. a)

art. 10 ust. 1 lit. a)

art. 7 ust. 1 lit. b) i c)

—

art. 7 ust. 1 lit. d)

art. 10 ust. 1 lit. b)

art. 7 ust. 2

art. 10 ust. 2

—

art. 10 ust. 3

art. 8

—

—

art. 11

art. 9 ust. 1 i 2

art. 12 ust. 1 i 2

art. 10 zdanie wprowadzające

art. 13 ust. 1 zdanie wprowadzające

art. 10 lit. a)

art. 13 ust. 1 lit. a)

art. 10 lit. b) i c)

—

—

art. 12 ust. 1 lit. b)

—

art. 12 ust. 2

art. 11 zdanie wprowadzające

art. 14 ust. 1 zdanie wprowadzające

art. 11 lit. a)

—

art. 11 lit. b)

art. 13 ust. 1 lit. a)

art. 11 lit. c)

art. 13 ust. 1 lit. b)

art. 11 lit. d)

art. 13 ust. 1 lit. c)

art. 12 – 15

—

—

art. 14, 15 i 16

art. 16 ust. 1

art. 20 ust. 1 zdanie wprowadzające

—

art. 20 ust. 1 lit. a) – c)

art. 16 ust. 2

art. 20 ust. 2

—

art. 21

art. 17 ust. 1 akapit pierwszy

art. 23 ust. 1

art. 17 ust. 1 akapit drugi

art. 23 ust. 2

art. 17 ust. 2

art. 23 ust. 3

art. 17 ust. 3

—

art. 17 ust. 4

art. 23 ust. 4

—

art. 15, 24, 25, 27

—

art. 17

art. 18 ust. 1

—

—

art. 29 ust. 1

art. 18 ust. 2, 3 i 4

art. 29 ust. 2, 3 i 4

art. 19

—

—

art. 30

art. 20

art. 31

—

art. 32 i 33

art. 21

art. 34

art. 22 – 25

—

—

art. 35, 36 i 37

art. 26

art. 38

—

załączniki I i II

art. 1

—

art. 2 zdanie wprowadzające

—

art. 2 lit. a)

art. 3 lit. a)

art. 2 lit. b)

art. 3 lit. i)

art. 2 lit. c)

art. 3 lit. k)

art. 2 lit. d)

art. 3 lit. b)

art. 2 lit. e)

—

art. 3 i 4

—

art. 5

art. 8

art. 6 ust. 1

art. 9 ust. 1

—

art. 9 ust. 1 lit. a) – f)

art. 6 ust. 2 lit. a)

art. 9 ust. 2 lit. a)

art. 6 ust. 2 lit. a), b) i c)

—

art. 6 ust. 3, 4 i 5

art. 9 ust. 3, 4 i 5

art. 7

—

art. 8

art. 16 ust. 1

art. 9

—

art. 10 ust. 1

art. 19 ust. 2 lit. a)

—

art. 19 ust. 2 lit. b)

art. 10 ust. 2

—

art. 11 ust. 1 i 2

art. 22

art. 12 zdanie wprowadzające

—

art. 12 lit. a)

—

art. 12 lit. b)

—

art. 12 lit. c)

art. 21 ust. 1

art. 12 lit. d)

—

art. 12 lit. e)

—

—

art. 21 ust. 2

art. 13 ust. 1

art. 26 ust. 1

art. 13 ust. 2

art. 26 ust. 1

art. 13 ust. 3 i 5

art. 26 ust. 1

art. 13 ust. 4

—

—

art. 26 ust. 2, 3 i 4

art. 14 – 21

—

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/376 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/376

---

P7_TA(2014)0123

Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej – EU Aid Volunteers (COM(2012)0514 – C7-0303/2012 – 2012/0245(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/39)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0514), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0514),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 214 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0303/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 214 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0303/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju i opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0158/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju i opinie Komisji Budżetowej oraz Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0158/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | uważa, że należy przeznaczyć na tę inicjatywę odrębne finansowanie i środki budżetowe, które powinny uzupełniać się wzajemnie z innymi instrumentami polityki zewnętrznej Unii; |
| --- | --- |

2.

uważa, że należy przeznaczyć na tę inicjatywę odrębne finansowanie i środki budżetowe, które powinny uzupełniać się wzajemnie z innymi instrumentami polityki zewnętrznej Unii;

| 3. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

P7_TC1-COD(2012)0245

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 ustanawiającego Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej („inicjatywa »Wolontariusze pomocy UE«”)

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 375/2014.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/377 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/377

---

P7_TA(2014)0124

Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (COM(2012)0617 – C7-0358/2012 – 2012/0295(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/40)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0617), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0617),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 175 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0358/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 175 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0358/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy Protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Riksdag Królestwa Szwecji, Izbę Lordów i Izbę Gmin Zjednoczonego Królestwa oraz niemiecki Bundestag, w których to opiniach uznano, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy Protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Riksdag Królestwa Szwecji, Izbę Lordów i Izbę Gmin Zjednoczonego Królestwa oraz niemiecki Bundestag, w których to opiniach uznano, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 lutego 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 lutego 2013 r. (1),

| — | po zasięgnięciu opinii Komitetu Regionów, |
| --- | --- |

—

po zasięgnięciu opinii Komitetu Regionów,

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych, w szczególności jej art. 1, 24 i 34, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych, w szczególności jej art. 1, 24 i 34,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 11 grudnia 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 11 grudnia 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, jak również opinie Komisji Budżetowej, Komisji Kontroli Budżetowej, Komisji Rozwoju Regionalnego, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7–0183/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, jak również opinie Komisji Budżetowej, Komisji Kontroli Budżetowej, Komisji Rozwoju Regionalnego, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7–0183/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (2); |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (2);

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 133 z 9.5.2013, s. 62.

(2)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte w dniu 12 czerwca 2013 r. (teksty przyjęte P7_TA(2013)0257).

---

P7_TC1-COD(2012)0295

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 223/2014.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/378 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/378

---

P7_TA(2014)0125

Produkty biobójcze ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych w odniesieniu do niektórych warunków dostępu do rynku (COM(2013)0288 – C7-0141/2013 – 2013/0150(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/41)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0288), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0288),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0141/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0141/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 września 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 września 2013 r. (1),

| — | uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0354/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0354/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 341 z 21.11.2013, s. 44.

---

P7_TC1-COD(2013)0150

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 25 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 528/2012 w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych w odniesieniu do niektórych warunków dostępu do rynku

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 334/2014.)

---

Środa, 26 lutego 2014 r.

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/379 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/379

---

P7_TA(2014)0135

Umowa o dialogu politycznym i współpracy WE-Kostaryka, Salwador, Gwatemala, Honduras, Nikaragua i Panama, z wyjątkiem jej art. 49 ust. 3 ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej umowy o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony, z wyjątkiem art. 49 ust. 3 tej umowy (12399/2013 – C7-0425/2013 – 2012/0219A(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 285/42)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (12399/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (12399/2013),

| — | uwzględniając umowę o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony (13368/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając umowę o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony (13368/2012),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 209 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0425/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 209 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0425/2013),

| — | uwzględniając art. 81 i art. 90 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 i art. 90 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0463/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0463/2013),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz republik Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz republik Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/380 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/380

---

P7_TA(2014)0136

Umowa o dialogu politycznym i współpracy między WE a Kostaryką, Salwadorem, Gwatemalą, Hondurasem, Nikaraguą i Panamą, w odniesieniu do art. 49 ust. 3 tej umowy ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony, w odniesieniu do art. 49 ust. 3 tej umowy (12400/2013 – C7-0426/2013 – 2012/0219B(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 285/43)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (12400/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (12400/2013),

| — | uwzględniając Umowę o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony (13368/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a republikami Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy z drugiej strony (13368/2012),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 79 ust. 3 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0426/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 79 ust. 3 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0426/2013),

| — | uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0119/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0119/2014),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz republik Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz republik Kostaryki, Salwadoru, Gwatemali, Hondurasu, Nikaragui i Panamy.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/381 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/381

---

P7_TA(2014)0137

Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (COM(2013)0803 – C7-0417/2013 – 2013/0392(NLE))

(Konsultacja)

(2017/C 285/44)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2013)0803), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2013)0803),

| — | uwzględniając art. 148 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0417/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 148 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0417/2013),

| — | uwzględniając art. 55 oraz art. 46 ust. 1 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 oraz art. 46 ust. 1 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0470/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0470/2013),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/382 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/382

---

P7_TA(2014)0138

Wspólny system podatku od wartości dodanej *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zakresie standardowej deklaracji VAT (COM(2013)0721 – C7-0394/2013 – 2013/0343(CNS))

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

(2017/C 285/45)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2013)0721), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2013)0721),

| — | uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0394/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0394/2013),

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7–0090/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7–0090/2014),

| 1. | zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

| 3. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka 1

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 1

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (1) | Dyrektywa Rady 2006/112/WE (12) nakłada na podatników obowiązek składania deklaracji VAT, pozostawiając państwom członkowskim swobodę w określaniu wymaganych informacji. Przyczynia się to do powstawania odmiennych zasad i procedur regulujących składanie deklaracji VAT w Unii, komplikuje działanie przedsiębiorstw i 
  wypełnianie obowiązków
  w zakresie VAT
  , co z kolei utrudnia
  handel w UE. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(1)

Dyrektywa Rady 2006/112/WE (12) nakłada na podatników obowiązek składania deklaracji VAT, pozostawiając państwom członkowskim swobodę w określaniu wymaganych informacji. Przyczynia się to do powstawania odmiennych zasad i procedur regulujących składanie deklaracji VAT w Unii, komplikuje działanie przedsiębiorstw i 
  wypełnianie obowiązków
  w zakresie VAT
  , co z kolei utrudnia
  handel w UE.

| (1) | Dyrektywa Rady 2006/112/WE (12) nakłada na podatników obowiązek składania deklaracji VAT, pozostawiając państwom członkowskim swobodę w określaniu wymaganych informacji. Przyczynia się to do powstawania odmiennych zasad i procedur regulujących składanie deklaracji VAT w Unii, komplikuje działanie przedsiębiorstw
  , nakłada zbędne obciążenia administracyjne na organy podatkowe państw członkowskich
  i 
  na podatników, stwarza luki prawne umożliwiające popełnianie oszustw związanych z VAT, nakłada obowiązki
  w zakresie VAT
  utrudniające
  handel w UE
  oraz prowadzi do zbędnych kosztów, ponoszonych zarówno przez organy podatkowe państw członkowskich, jak i przez podatników
  . |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Rady 2006/112/WE (12) nakłada na podatników obowiązek składania deklaracji VAT, pozostawiając państwom członkowskim swobodę w określaniu wymaganych informacji. Przyczynia się to do powstawania odmiennych zasad i procedur regulujących składanie deklaracji VAT w Unii, komplikuje działanie przedsiębiorstw
  , nakłada zbędne obciążenia administracyjne na organy podatkowe państw członkowskich
  i 
  na podatników, stwarza luki prawne umożliwiające popełnianie oszustw związanych z VAT, nakłada obowiązki
  w zakresie VAT
  utrudniające
  handel w UE
  oraz prowadzi do zbędnych kosztów, ponoszonych zarówno przez organy podatkowe państw członkowskich, jak i przez podatników
  .

Poprawka 2

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 2

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (2) | Aby ograniczyć obciążenia po stronie przedsiębiorstw i poprawić funkcjonowanie rynku wewnętrznego, należy wprowadzić standardową deklarację VAT dla wszystkich przedsiębiorstw prowadzących wymianę handlową w Unii. Korzystanie ze standardowych deklaracji powinno ułatwić
  państwom członkowskim
  kontrolę deklaracji VAT. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2)

Aby ograniczyć obciążenia po stronie przedsiębiorstw i poprawić funkcjonowanie rynku wewnętrznego, należy wprowadzić standardową deklarację VAT dla wszystkich przedsiębiorstw prowadzących wymianę handlową w Unii. Korzystanie ze standardowych deklaracji powinno ułatwić
  państwom członkowskim
  kontrolę deklaracji VAT.

| (2) | Aby ograniczyć obciążenia po stronie przedsiębiorstw i poprawić funkcjonowanie rynku wewnętrznego, należy wprowadzić standardową deklarację VAT dla wszystkich przedsiębiorstw prowadzących wymianę handlową w Unii
  , gdyż
  korzystanie ze standardowych deklaracji powinno ułatwić
  zarówno pobór i uiszczanie VAT, jak i
  kontrolę deklaracji VAT
  przez organy podatkowe państw członkowskich
  .
  Powinno to także przyczynić się do wsparcia przedsiębiorstw w przestrzeganiu przepisów VAT, a tym samym do ograniczenia poziomu błędu, a w ostatecznym rozrachunku do ograniczenia lub nawet wyeliminowania oszustw związanych z VAT i ubytku VAT. |
| --- | --- |

(2)

Aby ograniczyć obciążenia po stronie przedsiębiorstw i poprawić funkcjonowanie rynku wewnętrznego, należy wprowadzić standardową deklarację VAT dla wszystkich przedsiębiorstw prowadzących wymianę handlową w Unii
  , gdyż
  korzystanie ze standardowych deklaracji powinno ułatwić
  zarówno pobór i uiszczanie VAT, jak i
  kontrolę deklaracji VAT
  przez organy podatkowe państw członkowskich
  .
  Powinno to także przyczynić się do wsparcia przedsiębiorstw w przestrzeganiu przepisów VAT, a tym samym do ograniczenia poziomu błędu, a w ostatecznym rozrachunku do ograniczenia lub nawet wyeliminowania oszustw związanych z VAT i ubytku VAT.

Poprawka 3

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| (3) | Niezbędne jest ograniczenie obciążeń administracyjnych do minimum. Informacje wymagane w standardowej deklaracji VAT powinny zatem obejmować ograniczony zbiór informacji obowiązkowych. Ponadto, jeżeli chodzi o standardową deklarację VAT i inne deklaracje, państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości wymagania innych informacji niż te określone w tytule XI rozdział 5 dyrektywy. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3)

Niezbędne jest ograniczenie obciążeń administracyjnych do minimum. Informacje wymagane w standardowej deklaracji VAT powinny zatem obejmować ograniczony zbiór informacji obowiązkowych. Ponadto, jeżeli chodzi o standardową deklarację VAT i inne deklaracje, państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości wymagania innych informacji niż te określone w tytule XI rozdział 5 dyrektywy.

| (3) | Niezbędne jest ograniczenie obciążeń administracyjnych do minimum. Informacje wymagane w standardowej deklaracji VAT powinny zatem obejmować ograniczony zbiór informacji obowiązkowych. Ponadto, jeżeli chodzi o standardową deklarację VAT i inne deklaracje, państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości wymagania innych informacji niż te określone w tytule XI rozdział 5 dyrektywy.
  Potencjał standardowej deklaracji VAT zostanie w pełni wykorzystany tylko wówczas, gdy państwa członkowskie we właściwym czasie dokonają pełnej transpozycji niniejszej dyrektywy do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, nie odchodząc od jej zakresu stosowania. |
| --- | --- |

(3)

Niezbędne jest ograniczenie obciążeń administracyjnych do minimum. Informacje wymagane w standardowej deklaracji VAT powinny zatem obejmować ograniczony zbiór informacji obowiązkowych. Ponadto, jeżeli chodzi o standardową deklarację VAT i inne deklaracje, państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości wymagania innych informacji niż te określone w tytule XI rozdział 5 dyrektywy.
  Potencjał standardowej deklaracji VAT zostanie w pełni wykorzystany tylko wówczas, gdy państwa członkowskie we właściwym czasie dokonają pełnej transpozycji niniejszej dyrektywy do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, nie odchodząc od jej zakresu stosowania.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 9 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (9a) | Organy podatkowe państw członkowskich powinny udostępnić swoim pracownikom oraz podatnikom wirtualne podręczniki dotyczące właściwego elektronicznego wypełniania deklaracji w celu zadbania o to, by składanie standardowej deklaracji VAT odbywało się w odpowiedni i bezpieczny sposób. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9a)

Organy podatkowe państw członkowskich powinny udostępnić swoim pracownikom oraz podatnikom wirtualne podręczniki dotyczące właściwego elektronicznego wypełniania deklaracji w celu zadbania o to, by składanie standardowej deklaracji VAT odbywało się w odpowiedni i bezpieczny sposób.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący dyrektywy

Motyw 14 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | (14a) | W celu dalszego ograniczenia obciążeń dla przedsiębiorstw i dalszej poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego wymogi w zakresie informacji podawanych w standardowych deklaracjach VAT powinny zostać całkowicie ujednolicone we wszystkich państwach członkowskich, a Komisja powinna w ciągu pięciu lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy dokonać oceny wykonania niniejszej dyrektywy z tego punktu widzenia, a w stosownych przypadkach przedstawić wnioski. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14a)

W celu dalszego ograniczenia obciążeń dla przedsiębiorstw i dalszej poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego wymogi w zakresie informacji podawanych w standardowych deklaracjach VAT powinny zostać całkowicie ujednolicone we wszystkich państwach członkowskich, a Komisja powinna w ciągu pięciu lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy dokonać oceny wykonania niniejszej dyrektywy z tego punktu widzenia, a w stosownych przypadkach przedstawić wnioski.

Poprawka 6

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 2 – ustęp 2 a (nowy)

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| | 2a. | Do dnia ...* [Dz.U. – należy wstawić datę: pięć lat po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy] Komisja dokona przeglądu niniejszej dyrektywy pod kątem tego, czy służy ona celowi ograniczenia obciążeń dla przedsiębiorstw oraz celowi poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego. Wyniki tego przeglądu zostaną przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oraz będą im towarzyszyć w razie potrzeby odpowiednie wnioski ustawodawcze. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2a.

Do dnia ...* [Dz.U. – należy wstawić datę: pięć lat po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy] Komisja dokona przeglądu niniejszej dyrektywy pod kątem tego, czy służy ona celowi ograniczenia obciążeń dla przedsiębiorstw oraz celowi poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego. Wyniki tego przeglądu zostaną przekazane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oraz będą im towarzyszyć w razie potrzeby odpowiednie wnioski ustawodawcze.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący dyrektywy

Artykuł 3

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| --- | --- |
| Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. | Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
  Zostanie ona udostępniona w formie skonsolidowanej z dyrektywą, którą zmienia, w ciągu trzech miesięcy od dnia jej opublikowania. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
  Zostanie ona udostępniona w formie skonsolidowanej z dyrektywą, którą zmienia, w ciągu trzech miesięcy od dnia jej opublikowania.

---

(12)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

(12)  Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1).

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/385 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/385

---

P7_TA(2014)0139

Zmiana decyzji 2009/831/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej decyzję 2009/831/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania (COM(2013)0930 – C7-0022/2014 – 2013/0446(CNS))

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

(2017/C 285/46)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2013)0930), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2013)0930),

| — | uwzględniając art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0022/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0022/2014),

| — | uwzględniając art. 55 oraz art. 46 ust. 1 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 oraz art. 46 ust. 1 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0113/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0113/2014),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/386 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/386

---

P7_TA(2014)0140

Zmiana decyzji 2004/162/WE w zakresie, w jakim ma ona zastosowanie do Majotty począwszy od 1 stycznia 2014 r. *

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. dotyczące wniosku w sprawie decyzji Rady zmieniającej decyzję 2004/162/WE w zakresie, w jakim ma ona zastosowanie do Majotty począwszy od 1 stycznia 2014 r. (COM(2014)0024 – C7-0031/2014 – 2014/0010(CNS))

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

(2017/C 285/47)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2014)0024), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2014)0024),

| — | uwzględniając art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0031/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0031/2014),

| — | uwzględniając art. 55 oraz art. 46 ust. 1 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 oraz art. 46 ust. 1 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0144/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0144/2014),

| 1. | zatwierdza wniosek Komisji; |
| --- | --- |

1.

zatwierdza wniosek Komisji;

| 2. | zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

| 3. | zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament; |
| --- | --- |

3.

zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

| 4. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

4.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/387 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/387

---

P7_TA(2014)0141

Umowa ramowa o wszechstronnym partnerstwie i współpracy WE-Indonezja z wyłączeniem kwestii związanych z readmisją

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony, z wyłączeniem kwestii związanych z readmisją (11250/2013– C7-0351/2013 – 2013/0120A(NLE))

(2017/C 285/48)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (11250/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (11250/2013),

| — | uwzględniając projekt umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony (14032/2009), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony (14032/2009),

| — | uwzględniając Umowę o współpracy z dnia 7 marca 1980 r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Indonezją, Malezją, Filipinami, Singapurem i Tajlandią – państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) (1) i późniejsze protokoły w sprawie przystąpienia, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę o współpracy z dnia 7 marca 1980 r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Indonezją, Malezją, Filipinami, Singapurem i Tajlandią – państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) (1) i późniejsze protokoły w sprawie przystąpienia,

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 5 września 2002 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego Europy i Azji zatytułowanego „Ramy strategiczne pogłębionego partnerstwa” (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 5 września 2002 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego Europy i Azji zatytułowanego „Ramy strategiczne pogłębionego partnerstwa” (2),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 5 czerwca 2003 r. w sprawie sytuacji w Indonezji, a szczególnie w prowincji Aceh (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 5 czerwca 2003 r. w sprawie sytuacji w Indonezji, a szczególnie w prowincji Aceh (3),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie prowincji Aceh (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie prowincji Aceh (4),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie niedawnego kataklizmu tsunami na Oceanie Indyjskim (5), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie niedawnego kataklizmu tsunami na Oceanie Indyjskim (5),

| — | uwzględniając negocjacje umowy wszechstronnego partnerstwa i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji zatwierdzonej przez Radę w dniu 25 listopada 2004 r., zawartej w czerwcu 2007 r. i podpisanej dnia 9 listopada 2009 r., |
| --- | --- |

—

uwzględniając negocjacje umowy wszechstronnego partnerstwa i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji zatwierdzonej przez Radę w dniu 25 listopada 2004 r., zawartej w czerwcu 2007 r. i podpisanej dnia 9 listopada 2009 r.,

| — | uwzględniając Umowę między Unią Europejską a rządem Republiki Indonezji dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych podpisaną dnia 29 czerwca 2011 r. (6), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Umowę między Unią Europejską a rządem Republiki Indonezji dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych podpisaną dnia 29 czerwca 2011 r. (6),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie Indonezji, w tym ataki na mniejszości (7), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie Indonezji, w tym ataki na mniejszości (7),

| — | uwzględniając swą rezolucję z dnia 2 lutego 2012 r. w sprawie polityki zagranicznej UE wobec Brazylii, Rosji, Indii i Chin (BRICS) i innych wschodzących mocarstw: cele i strategie (8), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swą rezolucję z dnia 2 lutego 2012 r. w sprawie polityki zagranicznej UE wobec Brazylii, Rosji, Indii i Chin (BRICS) i innych wschodzących mocarstw: cele i strategie (8),

| — | uwzględniając decyzję Rady nr 2012/308/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2012 r. w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Traktatu o wzajemnych stosunkach i współpracy w Azji Południowo-Wschodniej (9), |
| --- | --- |

—

uwzględniając decyzję Rady nr 2012/308/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2012 r. w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Traktatu o wzajemnych stosunkach i współpracy w Azji Południowo-Wschodniej (9),

| — | uwzględniając sprawozdania sporządzone przez misję obserwacji wyborów Parlamentu Europejskiego z dnia 5 kwietnia 2004 r. i 20 września 2004 r. dotyczące wyborów w Indonezji, z dni 30 sierpnia 1999 r., 30 sierpnia 2001 r., 9 kwietnia 2007 r., 30 czerwca 2007 r. i 7 lipca 2012 r. dotyczące wyborów w Timorze Wschodnim oraz z dnia 11 grudnia 2006 r. dotyczące wyborów w prowincji Aceh, |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdania sporządzone przez misję obserwacji wyborów Parlamentu Europejskiego z dnia 5 kwietnia 2004 r. i 20 września 2004 r. dotyczące wyborów w Indonezji, z dni 30 sierpnia 1999 r., 30 sierpnia 2001 r., 9 kwietnia 2007 r., 30 czerwca 2007 r. i 7 lipca 2012 r. dotyczące wyborów w Timorze Wschodnim oraz z dnia 11 grudnia 2006 r. dotyczące wyborów w prowincji Aceh,

| — | uwzględniając oświadczenie z Dżakarty z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie zasad funkcjonowania agencji antykorupcyjnych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając oświadczenie z Dżakarty z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie zasad funkcjonowania agencji antykorupcyjnych,

| — | uwzględniając art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 91, 100, 191 ust. 4 i art. 207 i 209, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 91, 100, 191 ust. 4 i art. 207 i 209, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 81 ust. 3 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 ust. 3 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie wstępne Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0093/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie wstępne Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0093/2014),

| A. | mając na uwadze, że stosunki pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji (zwaną dalej Indonezją) będzie regulować wspomniana Umowa ramowa o wszechstronnym partnerstwie i współpracy (zwana dalej umową o wszechstronnym partnerstwie); |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że stosunki pomiędzy Unią Europejską a Republiką Indonezji (zwaną dalej Indonezją) będzie regulować wspomniana Umowa ramowa o wszechstronnym partnerstwie i współpracy (zwana dalej umową o wszechstronnym partnerstwie);

| B. | mając na uwadze, że umowa o wszechstronnym partnerstwie to pierwsza tego rodzaju umowa pomiędzy Unią Europejską a Indonezją i ma ona na celu pogłębienie współpracy politycznej, gospodarczej i sektorowej stanowiącej przedmiot wspólnego zainteresowania, a także dalszą intensyfikację współpracy dwustronnej i regionalnej w walce ze światowymi wyzwaniami; |
| --- | --- |

B.

mając na uwadze, że umowa o wszechstronnym partnerstwie to pierwsza tego rodzaju umowa pomiędzy Unią Europejską a Indonezją i ma ona na celu pogłębienie współpracy politycznej, gospodarczej i sektorowej stanowiącej przedmiot wspólnego zainteresowania, a także dalszą intensyfikację współpracy dwustronnej i regionalnej w walce ze światowymi wyzwaniami;

| C. | mając na uwadze, że umowa o wszechstronnym partnerstwie zawiera, jako elementy podstawowe, potwierdzenie wartości, które wyrażono w Karcie Narodów Zjednoczonych, Powszechnej deklaracji praw człowieka Narodów Zjednoczonych i innych traktatach międzynarodowych obowiązujących obie strony, a także ich zobowiązanie na rzecz zasad demokracji, dobrego sprawowania władzy i praworządności, a także przepisy dotyczące ustanowienia lub usprawnienia współpracy w obszarach takich jak prawa człowieka, handel i inwestycje, energetyka, turystyka, transport i infrastruktura, zachowanie zasobów morskich i rybołówstwo, polityka przemysłowa i małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), ochrona danych i praw własności intelektualnej, a także nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia oraz walka z przestępczością zorganizowaną, korupcją, praniem pieniędzy, terroryzmem i finansowaniem terroryzmu; |
| --- | --- |

C.

mając na uwadze, że umowa o wszechstronnym partnerstwie zawiera, jako elementy podstawowe, potwierdzenie wartości, które wyrażono w Karcie Narodów Zjednoczonych, Powszechnej deklaracji praw człowieka Narodów Zjednoczonych i innych traktatach międzynarodowych obowiązujących obie strony, a także ich zobowiązanie na rzecz zasad demokracji, dobrego sprawowania władzy i praworządności, a także przepisy dotyczące ustanowienia lub usprawnienia współpracy w obszarach takich jak prawa człowieka, handel i inwestycje, energetyka, turystyka, transport i infrastruktura, zachowanie zasobów morskich i rybołówstwo, polityka przemysłowa i małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), ochrona danych i praw własności intelektualnej, a także nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia oraz walka z przestępczością zorganizowaną, korupcją, praniem pieniędzy, terroryzmem i finansowaniem terroryzmu;

| D. | mając na uwadze, że Indonezyjczycy są czwartym co do liczby ludności narodem na świecie, a Indonezja jest trzecim co do wielkości państwem demokratycznym, a także największym krajem z muzułmańską większością, w którym mieszkają miliony wyznawców innych wyznań, oraz niejednorodnym wieloetnicznym społeczeństwem liczącym ponad 240 mln obywateli o wielu językach i kulturach, spośród których 40 % ma poniżej 25 lat, a także że kraj ten zajmuje strategiczną pozycję w archipelagu ponad 17 tys. wysp, rozciągającym się na przestrzeni 5 400 kilometrów ze wschodu na zachód na Oceanie Indyjskim i Oceanie Spokojnym; |
| --- | --- |

D.

mając na uwadze, że Indonezyjczycy są czwartym co do liczby ludności narodem na świecie, a Indonezja jest trzecim co do wielkości państwem demokratycznym, a także największym krajem z muzułmańską większością, w którym mieszkają miliony wyznawców innych wyznań, oraz niejednorodnym wieloetnicznym społeczeństwem liczącym ponad 240 mln obywateli o wielu językach i kulturach, spośród których 40 % ma poniżej 25 lat, a także że kraj ten zajmuje strategiczną pozycję w archipelagu ponad 17 tys. wysp, rozciągającym się na przestrzeni 5 400 kilometrów ze wschodu na zachód na Oceanie Indyjskim i Oceanie Spokojnym;

| 1. | zwraca się do Rady o wzięcie pod uwagę następujących zaleceń:






  (a) | z zadowoleniem przyjmuje umowę o wszechstronnym partnerstwie, która jest pierwszą tego rodzaju umową zawieraną między UE i krajem ASEAN; uważa, że umowa ta stanowi dowód szybko rosnącego znaczenia powiązań między UE i Indonezją, oraz oczekuje, że otworzy ona nową erę w stosunkach dwustronnych w oparciu o wspólne zasady, takie jak demokracja, praworządność i prawa człowieka, równość, wzajemny szacunek i wzajemne korzyści; |
| --- | --- | --- |

1.

zwraca się do Rady o wzięcie pod uwagę następujących zaleceń:

(a)

z zadowoleniem przyjmuje umowę o wszechstronnym partnerstwie, która jest pierwszą tego rodzaju umową zawieraną między UE i krajem ASEAN; uważa, że umowa ta stanowi dowód szybko rosnącego znaczenia powiązań między UE i Indonezją, oraz oczekuje, że otworzy ona nową erę w stosunkach dwustronnych w oparciu o wspólne zasady, takie jak demokracja, praworządność i prawa człowieka, równość, wzajemny szacunek i wzajemne korzyści;

| (b) | zwraca uwagę na 15-letni proces transformacji demokratycznej, politycznej, społecznej i gospodarczej w Indonezji, który nastąpił po 33 latach autorytarnych rządów wojskowych; zauważa, że Indonezja szybko się urbanizuje, w kraju tym szybko rozwija się klasa średnia (ponad 70 mln osób), posiada on bogate zasoby naturalne i jest największą gospodarką Azji Południowo-Wschodniej (w ciągu ostatnich dwóch lat PKB tego kraju wzrósł o ponad 6 %), przy czym połowa światowego handlu przebiega przez północną granicę morską tego kraju, kraj ten również odgrywa coraz większą rolę dyplomatyczną na forach regionalnych i światowych, takich jak ONZ, WTO, Komisja Oceanu Indyjskiego (IOC), G20, a także ASEAN, którego Indonezja jest zarówno założycielem, jak i największym członkiem, oraz uznaje ważną rolę, którą Indonezja odgrywa w szerzej pojętym regionie; |
| --- | --- |

(b)

zwraca uwagę na 15-letni proces transformacji demokratycznej, politycznej, społecznej i gospodarczej w Indonezji, który nastąpił po 33 latach autorytarnych rządów wojskowych; zauważa, że Indonezja szybko się urbanizuje, w kraju tym szybko rozwija się klasa średnia (ponad 70 mln osób), posiada on bogate zasoby naturalne i jest największą gospodarką Azji Południowo-Wschodniej (w ciągu ostatnich dwóch lat PKB tego kraju wzrósł o ponad 6 %), przy czym połowa światowego handlu przebiega przez północną granicę morską tego kraju, kraj ten również odgrywa coraz większą rolę dyplomatyczną na forach regionalnych i światowych, takich jak ONZ, WTO, Komisja Oceanu Indyjskiego (IOC), G20, a także ASEAN, którego Indonezja jest zarówno założycielem, jak i największym członkiem, oraz uznaje ważną rolę, którą Indonezja odgrywa w szerzej pojętym regionie;

| (c) | pochwala postępy poczynione przez Indonezję w zakresie rozwoju rządów demokratycznych oraz oddanie idei demokracji, jakie wykazuje pluralistyczne społeczeństwo tego kraju, czego dowodem są wolne i uczciwe wybory, wolność mediów, aktywna działalność społeczeństwa obywatelskiego, odporność gospodarcza i ograniczanie ubóstwa, poziom kształcenia i inne wskaźniki milenijnych celów rozwoju, podtrzymywanie dobrych stosunków z sąsiadami oraz popieranie demokracji i praw człowieka; zwraca jednak uwagę, że nadal istnieją poważne wyzwania w odniesieniu do praworządności i ochrony praw człowieka, zwłaszcza zapewnienia możliwości rozliczenia sprawców naruszeń praw człowieka, w tym przedstawicieli wojska oraz osób łamiących prawa mniejszości, takich jak prawa mniejszości religijnych, etnicznych, płciowych i LGBTI, włączając w to wyzwania związane z walką z korupcją; podkreśla, że na wyzwania te można odpowiedzieć za sprawą współpracy międzynarodowej, zwłaszcza w ramach umowy o wszechstronnym partnerstwie; |
| --- | --- |

(c)

pochwala postępy poczynione przez Indonezję w zakresie rozwoju rządów demokratycznych oraz oddanie idei demokracji, jakie wykazuje pluralistyczne społeczeństwo tego kraju, czego dowodem są wolne i uczciwe wybory, wolność mediów, aktywna działalność społeczeństwa obywatelskiego, odporność gospodarcza i ograniczanie ubóstwa, poziom kształcenia i inne wskaźniki milenijnych celów rozwoju, podtrzymywanie dobrych stosunków z sąsiadami oraz popieranie demokracji i praw człowieka; zwraca jednak uwagę, że nadal istnieją poważne wyzwania w odniesieniu do praworządności i ochrony praw człowieka, zwłaszcza zapewnienia możliwości rozliczenia sprawców naruszeń praw człowieka, w tym przedstawicieli wojska oraz osób łamiących prawa mniejszości, takich jak prawa mniejszości religijnych, etnicznych, płciowych i LGBTI, włączając w to wyzwania związane z walką z korupcją; podkreśla, że na wyzwania te można odpowiedzieć za sprawą współpracy międzynarodowej, zwłaszcza w ramach umowy o wszechstronnym partnerstwie;

| (d) | podkreśla dynamicznie rozwijające się stosunki pomiędzy UE a Indonezją w dziedzinie handlu oraz w innych obszarach gospodarki, mając na uwadze możliwości prowadzenia działalności oferowane przez gospodarkę, która przyciągnęła rosnące ilości inwestycji zagranicznych i krajowych; sugeruje, że lepszej infrastruktury i łączności, a także ulepszonych ram regulacyjnych należy poszukiwać za sprawą współpracy prowadzonej na podstawie postanowień umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczących handlu i inwestycji, opodatkowania i ceł, dialogu na temat polityki gospodarczej, środowiska, polityki przemysłowej i MŚP, a także transportu, aby odblokować pełen potencjał gospodarczy Indonezji oraz wspierać zrównoważony wzrost, tworzenie zatrudnienia i ograniczanie ubóstwa, zarówno w państwach członkowskich UE, jak i w Indonezji; |
| --- | --- |

(d)

podkreśla dynamicznie rozwijające się stosunki pomiędzy UE a Indonezją w dziedzinie handlu oraz w innych obszarach gospodarki, mając na uwadze możliwości prowadzenia działalności oferowane przez gospodarkę, która przyciągnęła rosnące ilości inwestycji zagranicznych i krajowych; sugeruje, że lepszej infrastruktury i łączności, a także ulepszonych ram regulacyjnych należy poszukiwać za sprawą współpracy prowadzonej na podstawie postanowień umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczących handlu i inwestycji, opodatkowania i ceł, dialogu na temat polityki gospodarczej, środowiska, polityki przemysłowej i MŚP, a także transportu, aby odblokować pełen potencjał gospodarczy Indonezji oraz wspierać zrównoważony wzrost, tworzenie zatrudnienia i ograniczanie ubóstwa, zarówno w państwach członkowskich UE, jak i w Indonezji;

| (e) | podkreśla, że umowa o wszechstronnym partnerstwie ma na celu dalsze wzmocnienie stosunków pomiędzy UE a Indonezją – stanowiące element dodatkowy względem istniejących mechanizmów współpracy – oraz współpracę w zakresie podejmowania globalnych wyzwań w oparciu o wspólne zasady równości, wzajemnego poszanowania, wzajemnych korzyści, demokracji, aktywnego udziału społeczeństwa obywatelskiego, praworządności, dobrego sprawowania władzy i praw człowieka poprzez rozwijanie współpracy politycznej i gospodarczej w dziedzinach związanych z handlem, inwestycjami, polityką przemysłową i MŚP, środowiskiem, zmianą klimatu, energią, nauką i techniką, prawami własności intelektualnej, a także turystyką, edukacją i kulturą, migracją, walką z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, handlem narkotykami, korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz handlem ludźmi; |
| --- | --- |

(e)

podkreśla, że umowa o wszechstronnym partnerstwie ma na celu dalsze wzmocnienie stosunków pomiędzy UE a Indonezją – stanowiące element dodatkowy względem istniejących mechanizmów współpracy – oraz współpracę w zakresie podejmowania globalnych wyzwań w oparciu o wspólne zasady równości, wzajemnego poszanowania, wzajemnych korzyści, demokracji, aktywnego udziału społeczeństwa obywatelskiego, praworządności, dobrego sprawowania władzy i praw człowieka poprzez rozwijanie współpracy politycznej i gospodarczej w dziedzinach związanych z handlem, inwestycjami, polityką przemysłową i MŚP, środowiskiem, zmianą klimatu, energią, nauką i techniką, prawami własności intelektualnej, a także turystyką, edukacją i kulturą, migracją, walką z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, handlem narkotykami, korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz handlem ludźmi;

| (f) | uważa, że stosunki między UE i Indonezją należy uznać za strategiczne oraz że powinno się organizować regularne spotkania na szczycie poświęcone przeglądowi stosunków dwustronnych oraz sytuacji na świecie; zaleca odbywanie regularnych wizyt na wysokim szczeblu w Indonezji, głównie przez przewodniczącego Komisji Europejskiej, wysokiego przedstawiciela/wiceprzewodniczącego Komisji i posłów do Parlamentu Europejskiego, a także rozwiązanie kwestii wiz oraz dostępu dla międzynarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego w sposób pozwalający na częstsze wzajemne kontakty oraz wymianę w ramach społeczeństwa obywatelskiego; z zadowoleniem przyjmuje zatem utworzenie na podstawie art. 41 umowy o wszechstronnym partnerstwie Wspólnego Komitetu, którego spotkania będą organizowane co najmniej raz na dwa lata na zmianę w Indonezji i w Brukseli; |
| --- | --- |

(f)

uważa, że stosunki między UE i Indonezją należy uznać za strategiczne oraz że powinno się organizować regularne spotkania na szczycie poświęcone przeglądowi stosunków dwustronnych oraz sytuacji na świecie; zaleca odbywanie regularnych wizyt na wysokim szczeblu w Indonezji, głównie przez przewodniczącego Komisji Europejskiej, wysokiego przedstawiciela/wiceprzewodniczącego Komisji i posłów do Parlamentu Europejskiego, a także rozwiązanie kwestii wiz oraz dostępu dla międzynarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego w sposób pozwalający na częstsze wzajemne kontakty oraz wymianę w ramach społeczeństwa obywatelskiego; z zadowoleniem przyjmuje zatem utworzenie na podstawie art. 41 umowy o wszechstronnym partnerstwie Wspólnego Komitetu, którego spotkania będą organizowane co najmniej raz na dwa lata na zmianę w Indonezji i w Brukseli;

| (g) | nalega, by UE i Indonezja w pełni wykorzystały umowę o wszechstronnym partnerstwie w celu osiągnięcia długotrwałych korzyści geostrategicznych pozwalających na walkę – w ramach forów dwustronnych, regionalnych i wielostronnych na skalę globalną – ze światowymi wyzwaniami w dziedzinie bezpieczeństwa, takimi jak walka ze zmianą klimatu i rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia, zwalczanie terroryzmu, korupcji, przestępczości zorganizowanej, handlu narkotykami, prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, współpraca w dziedzinie ochrony danych oraz kontynuowanie współpracy w innych dziedzinach nie objętych wyraźnie umową o wszechstronnej współpracy, takich jak gotowość na wypadek klęsk żywiołowych i zdolność do reagowania w przypadku ich wystąpienia, rozwiązywanie konfliktów, broń strzelecka i lekka oraz bezpieczeństwo na morzu, z uwzględnieniem problemu piractwa; |
| --- | --- |

(g)

nalega, by UE i Indonezja w pełni wykorzystały umowę o wszechstronnym partnerstwie w celu osiągnięcia długotrwałych korzyści geostrategicznych pozwalających na walkę – w ramach forów dwustronnych, regionalnych i wielostronnych na skalę globalną – ze światowymi wyzwaniami w dziedzinie bezpieczeństwa, takimi jak walka ze zmianą klimatu i rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia, zwalczanie terroryzmu, korupcji, przestępczości zorganizowanej, handlu narkotykami, prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, współpraca w dziedzinie ochrony danych oraz kontynuowanie współpracy w innych dziedzinach nie objętych wyraźnie umową o wszechstronnej współpracy, takich jak gotowość na wypadek klęsk żywiołowych i zdolność do reagowania w przypadku ich wystąpienia, rozwiązywanie konfliktów, broń strzelecka i lekka oraz bezpieczeństwo na morzu, z uwzględnieniem problemu piractwa;

| (h) | z zadowoleniem przyjmuje przeprowadzoną w 2006 r. ratyfikację przez Indonezję Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, a także niedawno przeprowadzoną ratyfikację różnych instrumentów ONZ dotyczących praw człowieka i chroniących pracowników migrujących, osoby niepełnosprawne, dzieci w konfliktach zbrojnych, dotyczących handlu dziećmi, prostytucji i pornografii dziecięcej; oczekuje zagwarantowania przestrzegania postanowień tych instrumentów w drodze niezbędnych reform instytucjonalnych i reform obowiązujących przepisów prawnych; |
| --- | --- |

(h)

z zadowoleniem przyjmuje przeprowadzoną w 2006 r. ratyfikację przez Indonezję Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, a także niedawno przeprowadzoną ratyfikację różnych instrumentów ONZ dotyczących praw człowieka i chroniących pracowników migrujących, osoby niepełnosprawne, dzieci w konfliktach zbrojnych, dotyczących handlu dziećmi, prostytucji i pornografii dziecięcej; oczekuje zagwarantowania przestrzegania postanowień tych instrumentów w drodze niezbędnych reform instytucjonalnych i reform obowiązujących przepisów prawnych;

| (i) | z uznaniem przyjmuje wypracowane porozumienie pokojowe i rozwój gospodarczy odnotowany w Acehu w ciągu ostatnich ośmiu lat i wyraża nadzieję, że można poczynić dalsze postępy na rzecz wyciągnięcia tej prowincji i jej mieszkańców z ubóstwa; |
| --- | --- |

(i)

z uznaniem przyjmuje wypracowane porozumienie pokojowe i rozwój gospodarczy odnotowany w Acehu w ciągu ostatnich ośmiu lat i wyraża nadzieję, że można poczynić dalsze postępy na rzecz wyciągnięcia tej prowincji i jej mieszkańców z ubóstwa;

| (j) | pochwala wysiłki podjęte przez władze Indonezji na rzecz zwalczania korupcji, w tym przez Komisję ds. Zlikwidowania Korupcji; wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że korupcja pozostaje poważnym problemem i istotną przeszkodą dla rozwoju, pomimo ratyfikacji przez Indonezję Konwencji ONZ przeciwko korupcji w 2006 r. i w związku z tym wzywa do podejmowania dalszych działań na podstawie art. 35 umowy o wszechstronnym partnerstwie w celu wymiany najlepszych praktyk dotyczących zwalczania korupcji, w tym odzyskiwania mienia ukrytego w państwach członkowskich UE lub na terytorium jakiejkolwiek innej jurysdykcji, a także walki z przestępczością gospodarczą i finansową; |
| --- | --- |

(j)

pochwala wysiłki podjęte przez władze Indonezji na rzecz zwalczania korupcji, w tym przez Komisję ds. Zlikwidowania Korupcji; wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że korupcja pozostaje poważnym problemem i istotną przeszkodą dla rozwoju, pomimo ratyfikacji przez Indonezję Konwencji ONZ przeciwko korupcji w 2006 r. i w związku z tym wzywa do podejmowania dalszych działań na podstawie art. 35 umowy o wszechstronnym partnerstwie w celu wymiany najlepszych praktyk dotyczących zwalczania korupcji, w tym odzyskiwania mienia ukrytego w państwach członkowskich UE lub na terytorium jakiejkolwiek innej jurysdykcji, a także walki z przestępczością gospodarczą i finansową;

| (k) | zachęca państwa członkowskie UE do rozszerzenia wzajemnej pomocy prawnej na Indonezję w zakresie walki z korupcją oraz do współpracy z Indonezją w zakresie nieudzielania azylu podmiotom powiązanym z działalnością korupcyjną i łamaniem praw człowieka; |
| --- | --- |

(k)

zachęca państwa członkowskie UE do rozszerzenia wzajemnej pomocy prawnej na Indonezję w zakresie walki z korupcją oraz do współpracy z Indonezją w zakresie nieudzielania azylu podmiotom powiązanym z działalnością korupcyjną i łamaniem praw człowieka;

| (l) | zwraca uwagę na znaczenie indonezyjskiej ustawy nr 34/2004 oraz przyjętego w 2009 r. rozporządzenia ministerialnego nr 22, na mocy których wszystkie przedsiębiorstwa wojskowe i każda wojskowa działalność gospodarcza miały zostać przymusowo przejęte przez rząd Indonezji; podkreśla fundamentalny wpływ zachowania zgodności z tą ustawą i rozporządzeniem na demokratyczną rozliczalność w zakresie zwalczania korupcji i ochrony praw człowieka; |
| --- | --- |

(l)

zwraca uwagę na znaczenie indonezyjskiej ustawy nr 34/2004 oraz przyjętego w 2009 r. rozporządzenia ministerialnego nr 22, na mocy których wszystkie przedsiębiorstwa wojskowe i każda wojskowa działalność gospodarcza miały zostać przymusowo przejęte przez rząd Indonezji; podkreśla fundamentalny wpływ zachowania zgodności z tą ustawą i rozporządzeniem na demokratyczną rozliczalność w zakresie zwalczania korupcji i ochrony praw człowieka;

| (m) | pochwala Indonezję za rolę jaką odgrywa w kierowaniu na szczeblu regionalnym procesem dotyczącym balijskiego forum ds. praw człowieka; wyraża jednak zaniepokojenie brakiem spójności ustawy nr 8/1985 oraz nowej ustawy nr 17/2013 o organizacjach masowych (uchylającej poprzednią ustawę o stowarzyszeniach nr 8/1985) i o organizacjach cywilnych (ustawa Ormas), które – mimo deklarowanego celu, jakim jest zapewnienie tolerancji i zapobieganie przemocy wobec grup społecznych – bez przeprowadzenia przeglądu mającego na celu zapewnienie ich zgodności z międzynarodowymi normami w zakresie praw człowieka mogą nakładać zbędne i czasami kosztowne ograniczenia administracyjne, prawne i finansowe na działalność organizacji pozarządowych, a w związku z tym znacząco osłabiać zdolności podejmowania działań przez społeczeństwo obywatelskie w Indonezji, a także ograniczać wolność zrzeszania się, wolność wypowiedzi, wolność zgromadzeń i wolność myśli, sumienia i wyznania; w tym kontekście uważa, że doroczny dialog dotyczący praw człowieka między UE i Indonezją stanowi odpowiednią platformę, która powinna służyć podejmowaniu takich budzących niepokój kwestii; |
| --- | --- |

(m)

pochwala Indonezję za rolę jaką odgrywa w kierowaniu na szczeblu regionalnym procesem dotyczącym balijskiego forum ds. praw człowieka; wyraża jednak zaniepokojenie brakiem spójności ustawy nr 8/1985 oraz nowej ustawy nr 17/2013 o organizacjach masowych (uchylającej poprzednią ustawę o stowarzyszeniach nr 8/1985) i o organizacjach cywilnych (ustawa Ormas), które – mimo deklarowanego celu, jakim jest zapewnienie tolerancji i zapobieganie przemocy wobec grup społecznych – bez przeprowadzenia przeglądu mającego na celu zapewnienie ich zgodności z międzynarodowymi normami w zakresie praw człowieka mogą nakładać zbędne i czasami kosztowne ograniczenia administracyjne, prawne i finansowe na działalność organizacji pozarządowych, a w związku z tym znacząco osłabiać zdolności podejmowania działań przez społeczeństwo obywatelskie w Indonezji, a także ograniczać wolność zrzeszania się, wolność wypowiedzi, wolność zgromadzeń i wolność myśli, sumienia i wyznania; w tym kontekście uważa, że doroczny dialog dotyczący praw człowieka między UE i Indonezją stanowi odpowiednią platformę, która powinna służyć podejmowaniu takich budzących niepokój kwestii;

| (n) | podkreśla, że zarówno krajowe, jak i zagraniczne przedsiębiorstwa działające w Indonezji muszą prowadzić swoją działalność zgodnie z zasadami społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; z zadowoleniem przyjmuje rozporządzenie rządowe nr GR 47/2012 dotyczące odpowiedzialności społecznej i środowiskowej spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, które z zasady ma zastosowanie do spółek indonezyjskich oraz przewiduje zachęty i sankcje; podkreśla jednak potrzebę budowania zdolności w celu wdrożenia wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; wzywa UE, aby w ramach umowy o wszechstronnym partnerstwie udzielała niezbędnej pomocy technicznej, a także wzywa Indonezję do opracowania własnego krajowego planu wdrożenia wytycznych ONZ; pochwala Indonezję za zorganizowanie w charakterze gospodarza w listopadzie 2012 r. międzynarodowego spotkania pod kierownictwem indonezyjskiej Komisji ds. Zlikwidowania Korupcji wspólnie z Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju i Biurem Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości, podczas którego dyskutowano nad zasadami funkcjonowania agencji antykorupcyjnych; |
| --- | --- |

(n)

podkreśla, że zarówno krajowe, jak i zagraniczne przedsiębiorstwa działające w Indonezji muszą prowadzić swoją działalność zgodnie z zasadami społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; z zadowoleniem przyjmuje rozporządzenie rządowe nr GR 47/2012 dotyczące odpowiedzialności społecznej i środowiskowej spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, które z zasady ma zastosowanie do spółek indonezyjskich oraz przewiduje zachęty i sankcje; podkreśla jednak potrzebę budowania zdolności w celu wdrożenia wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka; wzywa UE, aby w ramach umowy o wszechstronnym partnerstwie udzielała niezbędnej pomocy technicznej, a także wzywa Indonezję do opracowania własnego krajowego planu wdrożenia wytycznych ONZ; pochwala Indonezję za zorganizowanie w charakterze gospodarza w listopadzie 2012 r. międzynarodowego spotkania pod kierownictwem indonezyjskiej Komisji ds. Zlikwidowania Korupcji wspólnie z Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju i Biurem Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości, podczas którego dyskutowano nad zasadami funkcjonowania agencji antykorupcyjnych;

| (o) | z ubolewaniem odnotowuje, że rosnący nacisk na islamskie nauczanie w publicznym systemie kształcenia ze szkodą dla podkreślania pluralizmu i różnorodności religijnej, etnicznej i kulturowej wpisanej w indonezyjskie motto „Bhineka Tunggal Ika” (Jedność w różnorodności), a także powszechne dostrzeganie braku chęci podjęcia przez władze decyzji politycznych mających na celu rozwiązanie problemu ekstremizmu religijnego, uważane są za przyczyniające się do wzrostu liczby incydentów z użyciem przemocy na tle wyznaniowym oraz dyskryminacji osób należących do mniejszości religijnych i etnicznych; pozostaje zaniepokojony aktami dyskryminacji, prześladowania lub przemocy wobec osób należących do mniejszości etnicznych, kobiet oraz mniejszości seksualnych, czasami ściganych na podstawie różnych przepisów i regulacji dotyczących pornografii, bluźnierstwa lub działalności mniejszości religijnych; |
| --- | --- |

(o)

z ubolewaniem odnotowuje, że rosnący nacisk na islamskie nauczanie w publicznym systemie kształcenia ze szkodą dla podkreślania pluralizmu i różnorodności religijnej, etnicznej i kulturowej wpisanej w indonezyjskie motto „Bhineka Tunggal Ika” (Jedność w różnorodności), a także powszechne dostrzeganie braku chęci podjęcia przez władze decyzji politycznych mających na celu rozwiązanie problemu ekstremizmu religijnego, uważane są za przyczyniające się do wzrostu liczby incydentów z użyciem przemocy na tle wyznaniowym oraz dyskryminacji osób należących do mniejszości religijnych i etnicznych; pozostaje zaniepokojony aktami dyskryminacji, prześladowania lub przemocy wobec osób należących do mniejszości etnicznych, kobiet oraz mniejszości seksualnych, czasami ściganych na podstawie różnych przepisów i regulacji dotyczących pornografii, bluźnierstwa lub działalności mniejszości religijnych;

| (p) | wyraża zaniepokojenie przemocą wobec mniejszości religijnych, czego dowodem są zamachy na członków wspólnoty Ahmadijja, muzułmańskich szyitów, a także zamykanie kościołów w niektórych częściach kraju, a także dyskryminacyjnymi regulacjami i państwowymi praktykami skierowanymi przeciwko osobom nienależącym do jednej z sześciu uznanych przez państwo religii w kontekście cywilnej rejestracji małżeństw i narodzin lub wydawania dowodów tożsamości; wzywa władze Indonezji do zapewnienia praktycznego stosowania zagwarantowanej w konstytucji wolności religii, a także do dalszego propagowania tolerancji religijnej; w tym kontekście uważa, że doroczny dialog dotyczący praw człowieka między UE i Indonezją oraz art. 39 umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczący modernizacji państwa i administracji publicznej stanowią odpowiednią platformę do podejmowania takich budzących niepokój kwestii; |
| --- | --- |

(p)

wyraża zaniepokojenie przemocą wobec mniejszości religijnych, czego dowodem są zamachy na członków wspólnoty Ahmadijja, muzułmańskich szyitów, a także zamykanie kościołów w niektórych częściach kraju, a także dyskryminacyjnymi regulacjami i państwowymi praktykami skierowanymi przeciwko osobom nienależącym do jednej z sześciu uznanych przez państwo religii w kontekście cywilnej rejestracji małżeństw i narodzin lub wydawania dowodów tożsamości; wzywa władze Indonezji do zapewnienia praktycznego stosowania zagwarantowanej w konstytucji wolności religii, a także do dalszego propagowania tolerancji religijnej; w tym kontekście uważa, że doroczny dialog dotyczący praw człowieka między UE i Indonezją oraz art. 39 umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczący modernizacji państwa i administracji publicznej stanowią odpowiednią platformę do podejmowania takich budzących niepokój kwestii;

| (q) | przypomina, że zniesienie kary śmierci jest kluczowym celem unijnej polityki w dziedzinie praw człowieka; apeluje do władz indonezyjskich o rozważenie zniesienia kary śmierci, a przynajmniej o ogłoszenie moratorium na jej stosowanie; w tym kontekście uważa, że doroczny dialog dotyczący praw człowieka między UE i Indonezją stanowi odpowiednią platformę, która powinna służyć podejmowaniu takich budzących niepokój kwestii; ponadto apeluje do UE o ściślejszą współpracę z indonezyjskim społeczeństwem obywatelskim w zakresie propagowania praw człowieka, praworządności, walki z korupcją, a także poparcia zniesienia kary śmierci; |
| --- | --- |

(q)

przypomina, że zniesienie kary śmierci jest kluczowym celem unijnej polityki w dziedzinie praw człowieka; apeluje do władz indonezyjskich o rozważenie zniesienia kary śmierci, a przynajmniej o ogłoszenie moratorium na jej stosowanie; w tym kontekście uważa, że doroczny dialog dotyczący praw człowieka między UE i Indonezją stanowi odpowiednią platformę, która powinna służyć podejmowaniu takich budzących niepokój kwestii; ponadto apeluje do UE o ściślejszą współpracę z indonezyjskim społeczeństwem obywatelskim w zakresie propagowania praw człowieka, praworządności, walki z korupcją, a także poparcia zniesienia kary śmierci;

| (r) | pozostaje poważnie zaniepokojony torturami i innymi naruszeniami praw człowieka względem ludności cywilnej w prowincjach Papua i Papua Zachodnia, gdzie zgodnie z danymi szacunkowymi w ciągu ostatnich 50 lat zabito ponad 100 tys. osób; z zadowoleniem przyjmuje niedawne oświadczenie gubernatora prowincji Papua o otwarciu – po raz pierwszy od wielu lat – tej prowincji dla zagranicznych dziennikarzy i organizacji pozarządowych; wzywa UE do zaoferowania władzom indonezyjskim pomocy, jak wcześniej w prowincji Aceh, w opracowaniu kompleksowego podejścia do poprawy sytuacji w prowincji Papua; pozostaje zaniepokojony starciami między siłami bezpieczeństwa i grupami walczącymi o niepodległość, oraz niepokojącymi doniesieniami o naruszeniach praw człowieka przypisywanych siłom bezpieczeństwa, a także brakiem postępów w dziedzinie edukacji, opieki zdrowotnej i szans na zatrudnienie, zdolności do korzystania z wolności wypowiedzi i zgromadzeń, co ma dla Papuasów ogromne znaczenie, a także ochrony środowiska, zasobów naturalnych i zachowania tożsamości kulturowej; wzywa władze Indonezji do umożliwienia swobodnego dostępu do tego obszaru niezależnym obserwatorom z ramienia UE; |
| --- | --- |

(r)

pozostaje poważnie zaniepokojony torturami i innymi naruszeniami praw człowieka względem ludności cywilnej w prowincjach Papua i Papua Zachodnia, gdzie zgodnie z danymi szacunkowymi w ciągu ostatnich 50 lat zabito ponad 100 tys. osób; z zadowoleniem przyjmuje niedawne oświadczenie gubernatora prowincji Papua o otwarciu – po raz pierwszy od wielu lat – tej prowincji dla zagranicznych dziennikarzy i organizacji pozarządowych; wzywa UE do zaoferowania władzom indonezyjskim pomocy, jak wcześniej w prowincji Aceh, w opracowaniu kompleksowego podejścia do poprawy sytuacji w prowincji Papua; pozostaje zaniepokojony starciami między siłami bezpieczeństwa i grupami walczącymi o niepodległość, oraz niepokojącymi doniesieniami o naruszeniach praw człowieka przypisywanych siłom bezpieczeństwa, a także brakiem postępów w dziedzinie edukacji, opieki zdrowotnej i szans na zatrudnienie, zdolności do korzystania z wolności wypowiedzi i zgromadzeń, co ma dla Papuasów ogromne znaczenie, a także ochrony środowiska, zasobów naturalnych i zachowania tożsamości kulturowej; wzywa władze Indonezji do umożliwienia swobodnego dostępu do tego obszaru niezależnym obserwatorom z ramienia UE;

| (s) | chwali rząd Indonezji za wysiłki na rzecz umożliwienia działalności wysokiemu komisarzowi ONZ ds. uchodźców w tym kraju i zajmowania się osobami ubiegającymi się o azyl i uchodźcami; odnotowuje znaczenie publicznego dyskursu politycznego mającego na celu uzyskanie szerszego poparcia społecznego dla osób ubiegających się o azyl i uchodźców; sugeruje ponadto, aby Indonezja i UE w pełni wdrożyły art. 34 umowy o wszechstronnym partnerstwie w celu prowadzenia współpracy w kwestiach dotyczących migracji, w tym migracji legalnej i nielegalnej, przemytu oraz handlu ludźmi; |
| --- | --- |

(s)

chwali rząd Indonezji za wysiłki na rzecz umożliwienia działalności wysokiemu komisarzowi ONZ ds. uchodźców w tym kraju i zajmowania się osobami ubiegającymi się o azyl i uchodźcami; odnotowuje znaczenie publicznego dyskursu politycznego mającego na celu uzyskanie szerszego poparcia społecznego dla osób ubiegających się o azyl i uchodźców; sugeruje ponadto, aby Indonezja i UE w pełni wdrożyły art. 34 umowy o wszechstronnym partnerstwie w celu prowadzenia współpracy w kwestiach dotyczących migracji, w tym migracji legalnej i nielegalnej, przemytu oraz handlu ludźmi;

| (t) | postuluje o ścisłą współpracę między UE i Indonezją na podstawie art. 4 umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczącego współpracy prawnej w celu sfinalizowania przez Indonezję ratyfikacji Konwencji ONZ o zapobieganiu i karaniu zbrodni ludobójstwa z 1948 r. oraz Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego; |
| --- | --- |

(t)

postuluje o ścisłą współpracę między UE i Indonezją na podstawie art. 4 umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczącego współpracy prawnej w celu sfinalizowania przez Indonezję ratyfikacji Konwencji ONZ o zapobieganiu i karaniu zbrodni ludobójstwa z 1948 r. oraz Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego;

| (u) | z zadowoleniem przyjmuje nieprzerwanie trwający od chwili jego zainicjowania w 2010 r. dialog dotyczący praw człowieka między UE i Indonezją oraz zachęca do większego udziału i wkładu społeczeństwa obywatelskiego w ten dialog i we wdrażanie krajowego planu działania w dziedzinie praw człowieka; |
| --- | --- |

(u)

z zadowoleniem przyjmuje nieprzerwanie trwający od chwili jego zainicjowania w 2010 r. dialog dotyczący praw człowieka między UE i Indonezją oraz zachęca do większego udziału i wkładu społeczeństwa obywatelskiego w ten dialog i we wdrażanie krajowego planu działania w dziedzinie praw człowieka;

| (v) | z zadowoleniem odnosi się do rozporządzeń przyjętych w latach 2006, 2008 i 2010, na mocy których zakazano okaleczania narządów płciowych kobiet; uznaje wysiłki podejmowane przez władze Indonezji, w tym ratyfikację Konwencji ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet i Konwencji ONZ o prawach dziecka, a także pracę wykonaną przez Krajową Komisję ds. Przemocy wobec Kobiet (Komnas Perempuan) oraz lokalne społeczeństwo obywatelskie na rzecz rozpowszechniania informacji o niebezpieczeństwach wynikających z okaleczania narządów płciowych kobiet; odnotowuje, że pomimo tych wysiłków i przyjęcia rezolucji ONZ w sprawie zakazu okaleczania narządów płciowych kobiet tradycja ta jest nadal praktykowana w niektórych częściach Indonezji; zaleca w związku z tym, aby UE i Indonezja ściśle współpracowały na podstawie art. 31 umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczącego zdrowia i korzystały z dialogu dotyczącego praw człowieka w celu wymiany najlepszych praktyk mających służyć wyeliminowaniu praktyki okaleczania narządów płciowych oraz zminimalizowaniu zagrożenia wynikającego z takich procedur dla zdrowia młodych dziewcząt i kobiet; wzywa Indonezję do podwojenia wysiłków na rzecz wyeliminowania tej niebezpiecznej formy przemocy na tle płciowym względem dziewcząt i kobiet stanowiącej także poważne naruszenie ich praw człowieka; |
| --- | --- |

(v)

z zadowoleniem odnosi się do rozporządzeń przyjętych w latach 2006, 2008 i 2010, na mocy których zakazano okaleczania narządów płciowych kobiet; uznaje wysiłki podejmowane przez władze Indonezji, w tym ratyfikację Konwencji ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet i Konwencji ONZ o prawach dziecka, a także pracę wykonaną przez Krajową Komisję ds. Przemocy wobec Kobiet (Komnas Perempuan) oraz lokalne społeczeństwo obywatelskie na rzecz rozpowszechniania informacji o niebezpieczeństwach wynikających z okaleczania narządów płciowych kobiet; odnotowuje, że pomimo tych wysiłków i przyjęcia rezolucji ONZ w sprawie zakazu okaleczania narządów płciowych kobiet tradycja ta jest nadal praktykowana w niektórych częściach Indonezji; zaleca w związku z tym, aby UE i Indonezja ściśle współpracowały na podstawie art. 31 umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczącego zdrowia i korzystały z dialogu dotyczącego praw człowieka w celu wymiany najlepszych praktyk mających służyć wyeliminowaniu praktyki okaleczania narządów płciowych oraz zminimalizowaniu zagrożenia wynikającego z takich procedur dla zdrowia młodych dziewcząt i kobiet; wzywa Indonezję do podwojenia wysiłków na rzecz wyeliminowania tej niebezpiecznej formy przemocy na tle płciowym względem dziewcząt i kobiet stanowiącej także poważne naruszenie ich praw człowieka;

| (w) | chwali postępy poczynione w Indonezji za pośrednictwem krajowego planu działania na rzecz eliminacji najgorszych form pracy dzieci, a także wprowadzone ramy prawne umożliwiające walkę z wyzyskiem dzieci; |
| --- | --- |

(w)

chwali postępy poczynione w Indonezji za pośrednictwem krajowego planu działania na rzecz eliminacji najgorszych form pracy dzieci, a także wprowadzone ramy prawne umożliwiające walkę z wyzyskiem dzieci;

| (x) | docenia istotną rolę ruchów pracowniczych w ramach dialogu i negocjacji z rządem i innymi zainteresowanymi stronami w celu wspierania praw dotyczących warunków pracy i zabezpieczenia społecznego w Indonezji; zaleca, aby współpraca podejmowana na podstawie postanowień umowy o wszechstronnym partnerstwie w odniesieniu do zabezpieczania praw człowieka i niedyskryminacji zmierzała ku rozwiązywaniu problemów dotyczących równości płci w miejscu pracy oraz likwidacji zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; podkreśla zwłaszcza znaczenie konkretnych działań mających zagwarantować pełne wdrożenie podstawowych międzynarodowych norm pracy, gdyż pracujące kobiety nadal są wykorzystywane i dyskryminowane, co przybiera postać nadmiernego obciążania pracą, zbyt niskich wynagrodzeń oraz nadużyć ze strony kierownictwa; |
| --- | --- |

(x)

docenia istotną rolę ruchów pracowniczych w ramach dialogu i negocjacji z rządem i innymi zainteresowanymi stronami w celu wspierania praw dotyczących warunków pracy i zabezpieczenia społecznego w Indonezji; zaleca, aby współpraca podejmowana na podstawie postanowień umowy o wszechstronnym partnerstwie w odniesieniu do zabezpieczania praw człowieka i niedyskryminacji zmierzała ku rozwiązywaniu problemów dotyczących równości płci w miejscu pracy oraz likwidacji zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; podkreśla zwłaszcza znaczenie konkretnych działań mających zagwarantować pełne wdrożenie podstawowych międzynarodowych norm pracy, gdyż pracujące kobiety nadal są wykorzystywane i dyskryminowane, co przybiera postać nadmiernego obciążania pracą, zbyt niskich wynagrodzeń oraz nadużyć ze strony kierownictwa;

| (y) | podkreśla, że eksport z UE do Indonezji uległ podwojeniu w ostatnich sześciu latach osiagając wartość 9,6 mld EUR w 2012 r.; zauważa, że handel dwustronny osiągnął jedynie wartość 25 mld EUR, co plasuje Indonezję na 29. miejscu wśród partnerów handlowych UE i zaledwie na czwartym miejscu wśród partnerów handlowych UE w tym regionie, mimo iż PKB i ludność tego kraju stanowią 40 % PKB i ludności stowarzyszenia ASEAN; zauważa jednak, że nastąpił gwałtowny wzrost inwestycji UE w Indonezji, która jest drugim po Singapurze krajem pod względem wielkości inwestycji zagranicznych oraz że 1 000 przedsiębiorstw unijnych zainwestowało ponad 1 000 mld EUR w Indonezji i zatrudnia 1,1 mln Indonezyjczyków; |
| --- | --- |

(y)

podkreśla, że eksport z UE do Indonezji uległ podwojeniu w ostatnich sześciu latach osiagając wartość 9,6 mld EUR w 2012 r.; zauważa, że handel dwustronny osiągnął jedynie wartość 25 mld EUR, co plasuje Indonezję na 29. miejscu wśród partnerów handlowych UE i zaledwie na czwartym miejscu wśród partnerów handlowych UE w tym regionie, mimo iż PKB i ludność tego kraju stanowią 40 % PKB i ludności stowarzyszenia ASEAN; zauważa jednak, że nastąpił gwałtowny wzrost inwestycji UE w Indonezji, która jest drugim po Singapurze krajem pod względem wielkości inwestycji zagranicznych oraz że 1 000 przedsiębiorstw unijnych zainwestowało ponad 1 000 mld EUR w Indonezji i zatrudnia 1,1 mln Indonezyjczyków;

| (z) | wzywa Indonezję i UE do wzięcia pod uwagę możliwości rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu stanowiącej element dodatkowy w stosunku do współpracy, która ma zostać podjęta w ramach umowy o wszechstronnym partnerstwie, z myślą o stopniowym zniesieniu głównych barier w handlu, w tym także wzmocnieniu konsultacji w sprawie zgodności z zasadami WTO, propagowaniu stosowania międzynarodowych norm dotyczących barier technicznych w handlu, poprawie ochrony praw własności intelektualnej, zwiększeniu przejrzystości przepisów handlowych i rozwijaniu współpracy celnej oraz wspieraniu niedyskryminacyjnego systemu inwestycyjnego, a przez to dalszemu pobudzeniu handlu towarami, usługami, a także inwestycji i zamówień publicznych; |
| --- | --- |

(z)

wzywa Indonezję i UE do wzięcia pod uwagę możliwości rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu stanowiącej element dodatkowy w stosunku do współpracy, która ma zostać podjęta w ramach umowy o wszechstronnym partnerstwie, z myślą o stopniowym zniesieniu głównych barier w handlu, w tym także wzmocnieniu konsultacji w sprawie zgodności z zasadami WTO, propagowaniu stosowania międzynarodowych norm dotyczących barier technicznych w handlu, poprawie ochrony praw własności intelektualnej, zwiększeniu przejrzystości przepisów handlowych i rozwijaniu współpracy celnej oraz wspieraniu niedyskryminacyjnego systemu inwestycyjnego, a przez to dalszemu pobudzeniu handlu towarami, usługami, a także inwestycji i zamówień publicznych;

| (aa) | pochwala Indonezję za jej wysiłki na rzecz podejmowania działań w ramach partnerstwa z UE w celu wyeliminowania handlu nielegalnym drewnem i produktami z drewna; odnotowuje podpisanie we wrześniu 2013 r. między UE i Indonezją umowy o dobrowolnym partnerstwie dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT-VPA); zwraca uwagę, że wywóz indonezyjskich produktów z drewna do UE wzrósł o 114 % w pierwszym kwartale 2013 r.; oczekuje na wydanie licencji FLEGT, które potwierdzać będą legalność drewna i produktów z drewna – w odniesieniu do indonezyjskiego drewna i indonezyjskich produktów z drewna, które mają być importowane do UE – jeżeli podczas oceny obie strony stwierdzą, że indonezyjski system gwarancji legalności drewna jest wystarczająco solidny; oraz oczekuje, że w drodze regularnych wspólnych ocen będzie się badać zdolność poszczególnych podmiotów do wdrożenia FLEGT-VPA; |
| --- | --- |

(aa)

pochwala Indonezję za jej wysiłki na rzecz podejmowania działań w ramach partnerstwa z UE w celu wyeliminowania handlu nielegalnym drewnem i produktami z drewna; odnotowuje podpisanie we wrześniu 2013 r. między UE i Indonezją umowy o dobrowolnym partnerstwie dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa (FLEGT-VPA); zwraca uwagę, że wywóz indonezyjskich produktów z drewna do UE wzrósł o 114 % w pierwszym kwartale 2013 r.; oczekuje na wydanie licencji FLEGT, które potwierdzać będą legalność drewna i produktów z drewna – w odniesieniu do indonezyjskiego drewna i indonezyjskich produktów z drewna, które mają być importowane do UE – jeżeli podczas oceny obie strony stwierdzą, że indonezyjski system gwarancji legalności drewna jest wystarczająco solidny; oraz oczekuje, że w drodze regularnych wspólnych ocen będzie się badać zdolność poszczególnych podmiotów do wdrożenia FLEGT-VPA;

| (ab) | uznaje kluczową rolę Indonezji i UE w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu ze względu na ich znaczenie geopolityczne i gospodarcze, zasięg terytorialny oraz liczebność zamieszkującej je ludności, z zadowoleniem przyjmuje stale rosnącą rolę Indonezji w międzynarodowych negocjacjach w sprawie zmiany klimatu; pochwala ogłoszony w 2009 r. ambitny plan Indonezji dotyczący ograniczenia wzrostu poziomu emisji oraz jej apel o międzynarodowe wsparcie w celu pomocy temu krajowi w osiągnięciu nawet większego zmniejszenia poziomów emisji; odnotowuje, że wylesianie i zmiana sposobu użytkowania gruntów są w głównej mierze odpowiedzialne za emisje gazów cieplarnianych w Indonezji, ale oczekuje się, że do 2027 r. rozwijający się sektor energii prześcignie w tym względzie leśnictwo; w związku z tym wzywa strony umowy o wszechstronnym partnerstwie do natychmiastowego ustanowienia instytucjonalnego dwustronnego mechanizmu współpracy na podstawie art. 23 umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczącego energii, który to mechanizm mógłby zostać zbudowany w oparciu o przykład utworzonego w 2011 r. brytyjskiego Działu Zmiany Klimatu dla Indonezji, w celu dywersyfikacji dostaw energii poprzez rozwijanie nowych i odnawialnych form energii i odpowiedniej infrastruktury przesyłowej służącej połączeniu energii odnawialnej z ośrodkami popytu oraz w celu uzyskania racjonalnego wykorzystania energii, co będzie służyć walce ze zmianą klimatu i wspieraniu zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

(ab)

uznaje kluczową rolę Indonezji i UE w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu ze względu na ich znaczenie geopolityczne i gospodarcze, zasięg terytorialny oraz liczebność zamieszkującej je ludności, z zadowoleniem przyjmuje stale rosnącą rolę Indonezji w międzynarodowych negocjacjach w sprawie zmiany klimatu; pochwala ogłoszony w 2009 r. ambitny plan Indonezji dotyczący ograniczenia wzrostu poziomu emisji oraz jej apel o międzynarodowe wsparcie w celu pomocy temu krajowi w osiągnięciu nawet większego zmniejszenia poziomów emisji; odnotowuje, że wylesianie i zmiana sposobu użytkowania gruntów są w głównej mierze odpowiedzialne za emisje gazów cieplarnianych w Indonezji, ale oczekuje się, że do 2027 r. rozwijający się sektor energii prześcignie w tym względzie leśnictwo; w związku z tym wzywa strony umowy o wszechstronnym partnerstwie do natychmiastowego ustanowienia instytucjonalnego dwustronnego mechanizmu współpracy na podstawie art. 23 umowy o wszechstronnym partnerstwie dotyczącego energii, który to mechanizm mógłby zostać zbudowany w oparciu o przykład utworzonego w 2011 r. brytyjskiego Działu Zmiany Klimatu dla Indonezji, w celu dywersyfikacji dostaw energii poprzez rozwijanie nowych i odnawialnych form energii i odpowiedniej infrastruktury przesyłowej służącej połączeniu energii odnawialnej z ośrodkami popytu oraz w celu uzyskania racjonalnego wykorzystania energii, co będzie służyć walce ze zmianą klimatu i wspieraniu zrównoważonego rozwoju;

| (ac) | wyraża głębokie zaniepokojenie oddziaływaniem rosnącego popytu na olej palmowy na zjawisko wylesiania w Indonezji będącej największym na świecie producentem i konsumentem oleju palmowego; z zadowoleniem przyjmuje moratorium na wycinanie nowych lasów przyjęte przez rząd w 2011 r., ale wzywa do podjęcia działań na rzecz usunięcia licznych luk prawnych, które jak dotąd w dużej mierze zmniejszają skuteczność wspomnianego moratorium; |
| --- | --- |

(ac)

wyraża głębokie zaniepokojenie oddziaływaniem rosnącego popytu na olej palmowy na zjawisko wylesiania w Indonezji będącej największym na świecie producentem i konsumentem oleju palmowego; z zadowoleniem przyjmuje moratorium na wycinanie nowych lasów przyjęte przez rząd w 2011 r., ale wzywa do podjęcia działań na rzecz usunięcia licznych luk prawnych, które jak dotąd w dużej mierze zmniejszają skuteczność wspomnianego moratorium;

| (ad) | z zadowoleniem przyjmuje umowę dotyczącą przewozów lotniczych podpisaną przez UE i Indonezję w 2011 r., na mocy której usunięto ograniczenia dotyczące narodowości w dwustronnych przewozach lotniczych i która jest krokiem w stronę zacieśnienia ogólnej współpracy między UE i Indonezją; zaleca podejmowanie dalszych działań w dziedzinie transportu na podstawie art. 34 umowy o wszechstronnym partnerstwie, zwłaszcza w zakresie podjęcia bliskiego dialogu dotyczącego transportu morskiego i lądowego w celu ulepszenia infrastruktury na archipelagu indonezyjskim, a także w celu pełnego wdrożenia międzynarodowych norm w dziedzinie bezpieczeństwa transportu oraz bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom; |
| --- | --- |

(ad)

z zadowoleniem przyjmuje umowę dotyczącą przewozów lotniczych podpisaną przez UE i Indonezję w 2011 r., na mocy której usunięto ograniczenia dotyczące narodowości w dwustronnych przewozach lotniczych i która jest krokiem w stronę zacieśnienia ogólnej współpracy między UE i Indonezją; zaleca podejmowanie dalszych działań w dziedzinie transportu na podstawie art. 34 umowy o wszechstronnym partnerstwie, zwłaszcza w zakresie podjęcia bliskiego dialogu dotyczącego transportu morskiego i lądowego w celu ulepszenia infrastruktury na archipelagu indonezyjskim, a także w celu pełnego wdrożenia międzynarodowych norm w dziedzinie bezpieczeństwa transportu oraz bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom;

| (ae) | wyraża najwyższe zaniepokojenie powtarzającymi się co roku pożarami lasów, za spowodowanie których powszechnie oskarża się plantatorów palm olejowych, firmy prowadzące wyrąb lasów oraz rolników oczyszczających w ten sposób teren pod nowe sadzonki, które jednak przyczyniają się do globalnego ocieplenia, stawiając Indonezję w rzędzie największych emitentów gazów cieplarnianych; z zadowoleniem przyjmuje obietnicę indonezyjskiego rządu w zakresie ratyfikacji na początku przyszłego roku porozumienia ASEAN w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza oraz wzywa władze do podjęcia w trybie pilnym bardziej skutecznych działań zapobiegawczych; |
| --- | --- |

(ae)

wyraża najwyższe zaniepokojenie powtarzającymi się co roku pożarami lasów, za spowodowanie których powszechnie oskarża się plantatorów palm olejowych, firmy prowadzące wyrąb lasów oraz rolników oczyszczających w ten sposób teren pod nowe sadzonki, które jednak przyczyniają się do globalnego ocieplenia, stawiając Indonezję w rzędzie największych emitentów gazów cieplarnianych; z zadowoleniem przyjmuje obietnicę indonezyjskiego rządu w zakresie ratyfikacji na początku przyszłego roku porozumienia ASEAN w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza oraz wzywa władze do podjęcia w trybie pilnym bardziej skutecznych działań zapobiegawczych;

| (af) | odnotowuje, że turystyka jest jednym z najważniejszych sektorów indonezyjskiej gospodarki; podkreśla w związku z tym, że art. 17 umowy o wszechstronnym partnerstwie stwarza doskonałą możliwość w zakresie wymiany informacji i opracowania najlepszych praktyk dotyczących sposobu maksymalizowania indonezyjskiego potencjału dziedzictwa naturalnego i kulturowego oraz łagodzenia negatywnych skutków, takich jak zanieczyszczenie lub wyrządzanie szkód ekosystemom morskim, w celu opracowania zrównoważonych modeli turystyki i zwiększenia pozytywnego wpływu turystyki na interesy społeczności lokalnych; |
| --- | --- |

(af)

odnotowuje, że turystyka jest jednym z najważniejszych sektorów indonezyjskiej gospodarki; podkreśla w związku z tym, że art. 17 umowy o wszechstronnym partnerstwie stwarza doskonałą możliwość w zakresie wymiany informacji i opracowania najlepszych praktyk dotyczących sposobu maksymalizowania indonezyjskiego potencjału dziedzictwa naturalnego i kulturowego oraz łagodzenia negatywnych skutków, takich jak zanieczyszczenie lub wyrządzanie szkód ekosystemom morskim, w celu opracowania zrównoważonych modeli turystyki i zwiększenia pozytywnego wpływu turystyki na interesy społeczności lokalnych;

| (ag) | odnotowuje, że wymiany między obywatelami Indonezji i UE są realizowane za sprawą programu Erasmus Mundus II, w ramach którego przyznano 200 stypendiów w latach 2008-2010; przyznaje, że Komisja Europejska planuje organizację warsztatów i seminariów mających na celu zwiększenie zrozumienia i wiedzy indonezyjskich MŚP na temat międzynarodowych norm i wymogów jakościowych; wzywa jednak do większej intensyfikacji wymian studentów i pracowników akademickich oraz do stworzenia regularnych programów szkoleniowych na podstawie art. 25 dotyczącego kultury i edukacji w celu wymiany najlepszych praktyk i wiedzy fachowej w dziedzinie turystyki, przedsiębiorczości i języków; wzywa ponadto w tym kontekście Indonezję i UE do rozważenia możliwości rozpoczęcia negocjacji dotyczących liberalizacji wymogów wizowych w celu ułatwienia przeprowadzania wymian międzyludzkich; |
| --- | --- |

(ag)

odnotowuje, że wymiany między obywatelami Indonezji i UE są realizowane za sprawą programu Erasmus Mundus II, w ramach którego przyznano 200 stypendiów w latach 2008-2010; przyznaje, że Komisja Europejska planuje organizację warsztatów i seminariów mających na celu zwiększenie zrozumienia i wiedzy indonezyjskich MŚP na temat międzynarodowych norm i wymogów jakościowych; wzywa jednak do większej intensyfikacji wymian studentów i pracowników akademickich oraz do stworzenia regularnych programów szkoleniowych na podstawie art. 25 dotyczącego kultury i edukacji w celu wymiany najlepszych praktyk i wiedzy fachowej w dziedzinie turystyki, przedsiębiorczości i języków; wzywa ponadto w tym kontekście Indonezję i UE do rozważenia możliwości rozpoczęcia negocjacji dotyczących liberalizacji wymogów wizowych w celu ułatwienia przeprowadzania wymian międzyludzkich;

| (ah) | odnotowuje, że w latach 2007–2013 UE przekazała Indonezji ok. 400 mln EUR w ramach pomocy rozwojowej; uznaje, że począwszy od 2014 r. Indonezja nie będzie mogła ubiegać się o wsparcie ze środków wieloletniego programu indykatywnego, ponieważ osiągnęła status kraju o średnio-niskich dochodach, ale nadal będzie korzystać z ogólnego systemu preferencji taryfowych UE; w związku z tym wzywa Indonezję do dalszego wdrażania polityk uznanych za priorytetowe i finansowanych uprzednio w ramach wieloletnich programów indykatywnych, takich jak edukacja, handel i inwestycje, egzekwowanie prawa i wymiar sprawiedliwości, ogólne budowanie potencjału i zmiana klimatu; uważa, że współpraca dwustronna na podstawie umowy o wszechstronnym partnerstwie połączona z finansowaniem ze środków Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz wszelkie przyszłe umowy o partnerstwie gospodarczym odegrają kluczową rolę w coraz bardziej zaawansowanej realizacji takich priorytetów w Indonezji; |
| --- | --- |

(ah)

odnotowuje, że w latach 2007–2013 UE przekazała Indonezji ok. 400 mln EUR w ramach pomocy rozwojowej; uznaje, że począwszy od 2014 r. Indonezja nie będzie mogła ubiegać się o wsparcie ze środków wieloletniego programu indykatywnego, ponieważ osiągnęła status kraju o średnio-niskich dochodach, ale nadal będzie korzystać z ogólnego systemu preferencji taryfowych UE; w związku z tym wzywa Indonezję do dalszego wdrażania polityk uznanych za priorytetowe i finansowanych uprzednio w ramach wieloletnich programów indykatywnych, takich jak edukacja, handel i inwestycje, egzekwowanie prawa i wymiar sprawiedliwości, ogólne budowanie potencjału i zmiana klimatu; uważa, że współpraca dwustronna na podstawie umowy o wszechstronnym partnerstwie połączona z finansowaniem ze środków Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz wszelkie przyszłe umowy o partnerstwie gospodarczym odegrają kluczową rolę w coraz bardziej zaawansowanej realizacji takich priorytetów w Indonezji;

| (ai) | sugeruje, aby Indonezja i UE wskazały obszary współpracy, na podstawie postanowień umowy o wszechstronnym partnerstwie, w celu lepszego wdrożenia ogólnego planu gospodarczego Indonezji (MP3EI) poprzez wymianę wiedzy fachowej i najlepszych praktyk w odniesieniu do partnerstw publiczno-prywatnych oraz, jako część zobowiązań Indonezji i niektórych państw członkowskich UE wynikających z przynależności do grupy G20, w celu podjęcia ścisłej współpracy na rzecz rozwiązywania problemów związanych z przenoszeniem zysków, unikaniem opodatkowania i ustanowienia automatycznej wymiany informacji podatkowych; |
| --- | --- |

(ai)

sugeruje, aby Indonezja i UE wskazały obszary współpracy, na podstawie postanowień umowy o wszechstronnym partnerstwie, w celu lepszego wdrożenia ogólnego planu gospodarczego Indonezji (MP3EI) poprzez wymianę wiedzy fachowej i najlepszych praktyk w odniesieniu do partnerstw publiczno-prywatnych oraz, jako część zobowiązań Indonezji i niektórych państw członkowskich UE wynikających z przynależności do grupy G20, w celu podjęcia ścisłej współpracy na rzecz rozwiązywania problemów związanych z przenoszeniem zysków, unikaniem opodatkowania i ustanowienia automatycznej wymiany informacji podatkowych;

| (aj) | apeluje do UE o wspieranie, w ramach umowy o wszechstronnym partnerstwie, wysiłków Indonezji na rzecz modernizacji administracji publicznej, zwłaszcza w zakresie budowania zdolności w odniesieniu do opracowywania strategii politycznych i ich wdrażania, a także wzmacniania instytucji sądowniczych i organów ścigania; |
| --- | --- |

(aj)

apeluje do UE o wspieranie, w ramach umowy o wszechstronnym partnerstwie, wysiłków Indonezji na rzecz modernizacji administracji publicznej, zwłaszcza w zakresie budowania zdolności w odniesieniu do opracowywania strategii politycznych i ich wdrażania, a także wzmacniania instytucji sądowniczych i organów ścigania;

| (ak) | apeluje o współpracę między UE i Indonezją w ramach wdrażania Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) oraz w celu zachowania zasobów naturalnych i różnorodności biologicznej oraz zarządzania nimi w zrównoważony sposób, zwłaszcza zasobami leśnymi, morskimi i zasobami ryb; wyraża zaniepokojenie rosnącą skalą zjawiska wylesiania dokonywanego przez sektor prywatny dla potrzeb plantacji oleju palmowego i kauczuku, ze szkodą dla monokultury; |
| --- | --- |

(ak)

apeluje o współpracę między UE i Indonezją w ramach wdrażania Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) oraz w celu zachowania zasobów naturalnych i różnorodności biologicznej oraz zarządzania nimi w zrównoważony sposób, zwłaszcza zasobami leśnymi, morskimi i zasobami ryb; wyraża zaniepokojenie rosnącą skalą zjawiska wylesiania dokonywanego przez sektor prywatny dla potrzeb plantacji oleju palmowego i kauczuku, ze szkodą dla monokultury;

| (al) | z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację przez Indonezję Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz wzywa UE do zaoferowania Indonezji pomocy w zakresie reform instytucjonalnych i innych reform niezbędnych do zapewnienia zgodności z postanowieniami konwencji oraz do poprawy bezpieczeństwa na morzu w tym regionie; |
| --- | --- |

(al)

z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację przez Indonezję Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz wzywa UE do zaoferowania Indonezji pomocy w zakresie reform instytucjonalnych i innych reform niezbędnych do zapewnienia zgodności z postanowieniami konwencji oraz do poprawy bezpieczeństwa na morzu w tym regionie;

| (am) | z zadowoleniem przyjmuje umowę o wszechstronnym partnerstwie, która świadczy o rosnącym znaczeniu powiązań między UE i Indonezją oraz która otwiera nową erę w stosunkach dwustronnych poprzez wzmocnienie współpracy politycznej, gospodarczej i sektorowej w odniesieniu do szerokiego wachlarza obszarów polityki, przez ułatwianie przepływu handlowego i inwestycji, a także wymianę międzyludzką, w tym w kontekście inicjatyw UE-ASEAN a także która umożliwia zacieśnienie współpracy między Indonezją i UE w ramach reagowania na globalne wyzwania, co stanowi element dodatkowy w stosunku do istniejącej już współpracy podejmowanej w kontekście innych organizacji międzynarodowych, gdzie zarówno UE, jak I Indonezja odgrywają coraz ważniejszą rolę; podkreśla, że dwu- i wielostronna współpraca może sprzyjać rozwiązywaniu konfliktów na szczeblu regionalnym i światowym, a także poprawić skuteczność walki z terroryzmem, piractwem, przestępczością zorganizowaną, praniem pieniędzy oraz rajami podatkowymi; z zadowoleniem przyjmuje zatem fakt, że wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały umowę o wszechstronnym partnerstwie, która została podpisana już w 2009 r.; |
| --- | --- |

(am)

z zadowoleniem przyjmuje umowę o wszechstronnym partnerstwie, która świadczy o rosnącym znaczeniu powiązań między UE i Indonezją oraz która otwiera nową erę w stosunkach dwustronnych poprzez wzmocnienie współpracy politycznej, gospodarczej i sektorowej w odniesieniu do szerokiego wachlarza obszarów polityki, przez ułatwianie przepływu handlowego i inwestycji, a także wymianę międzyludzką, w tym w kontekście inicjatyw UE-ASEAN a także która umożliwia zacieśnienie współpracy między Indonezją i UE w ramach reagowania na globalne wyzwania, co stanowi element dodatkowy w stosunku do istniejącej już współpracy podejmowanej w kontekście innych organizacji międzynarodowych, gdzie zarówno UE, jak I Indonezja odgrywają coraz ważniejszą rolę; podkreśla, że dwu- i wielostronna współpraca może sprzyjać rozwiązywaniu konfliktów na szczeblu regionalnym i światowym, a także poprawić skuteczność walki z terroryzmem, piractwem, przestępczością zorganizowaną, praniem pieniędzy oraz rajami podatkowymi; z zadowoleniem przyjmuje zatem fakt, że wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały umowę o wszechstronnym partnerstwie, która została podpisana już w 2009 r.;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 144 z 10.6.1980, s. 2.

(2)  Dz.U. C 272 E z 13.11.2003, s. 476.

(3)  Dz.U. C 68 E z 18.3.2004, s. 617.

(4)  Dz.U. C 87 E z 7.4.2004, s. 528.

(5)  Dz.U. C 247 E z 6.10.2005, s. 147.

(6)  Dz.U. L 264 z 8.10.2011, s. 2.

(7)  Dz.U. C 33 E z 5.2.2013, s. 201.

(8)  Dz.U. C 239 E z 20.8.2013, s. 1.

(9)  Dz.U. L 154 z 15.6.2012, s. 1.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/394 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/394

---

P7_TA(2014)0142

Umowa ramowa o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między WE a Indonezją, z wyłączeniem kwestii związanych z readmisją ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony, z wyłączeniem kwestii związanych z readmisją (11250/2013 – C7-0351/2013 – 2013/0120A(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 285/49)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (11250/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (11250/2013),

| — | uwzględniając projekt umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony (14032/2009), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Indonezji, z drugiej strony (14032/2009),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 91, art. 100, art. 191 ust. 4, art. 207 i art. 209 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0351/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 91, art. 100, art. 191 ust. 4, art. 207 i art. 209 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0351/2013),

| — | uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0134/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0134/2014),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Indonezji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Indonezji.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/395 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/395

---

P7_TA(2014)0143

Umowa ramowa o wszechstronnym partnerstwie i współpracy WE-Indonezja w zakresie kwestii dotyczących readmisji ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji w zakresie kwestii dotyczących readmisji (11313/2013 – C7-0356/2013 – 2013/0120B(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 285/50)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (11313/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (11313/2013),

| — | uwzględniając projekt Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji (14032/2009), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Indonezji (14032/2009),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 79 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7–0356/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 79 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7–0356/2013),

| — | uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0115/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0115/2014),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Indonezji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Indonezji.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/396 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/396

---

P7_TA(2014)0144

Umowa między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie (10697/2012 – C7-0029/2014 – 2012/0122(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 285/51)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (10697/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (10697/2012),

| — | uwzględniając projekt umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie (10693/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie (10693/2012),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 79 ust. 3 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) pkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0029/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 79 ust. 3 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) pkt (v) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0029/2014),

| — | uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0097/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0097/2014),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Republiki Turcji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Republiki Turcji.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/397 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/397

---

P7_TA(2014)0147

Jednolity europejski obszar kolejowy ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową (COM(2013)0029 – C7-0025/2013 – 2013/0029(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/52)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0029), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0029),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0025/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0025/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, parlament Litwy, Izbę Deputowanych Wielkiego Księstwa Luksemburga, Pierwszą Izbę Parlamentu Niderlandzkiego, Drugą Izbę Parlamentu Niderlandzkiego oraz parlament Szwecji, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez francuski Senat, parlament Litwy, Izbę Deputowanych Wielkiego Księstwa Luksemburga, Pierwszą Izbę Parlamentu Niderlandzkiego, Drugą Izbę Parlamentu Niderlandzkiego oraz parlament Szwecji, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2),

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0037/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0037/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

---

P7_TC1-COD(2013)0029

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich oraz zarządzania infrastrukturą kolejową

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W minionej dekadzie
  wykorzystanie europejskiej sieci autostrad wzrosło o 27 %, podczas gdy wykorzystanie sieci kolejowej spadło o 2 %. Ponadto
  wzrost kolejowego ruchu pasażerskiego był niewystarczający do zwiększenia jego udziału w przewozach w porównaniu z transportem samochodowym i lotniczym. 6 % udział transportu kolejowego w przewozie pasażerów w Unii Europejskiej utrzymuje się na dość stabilnym poziomie
  , a
  kolejowe przewozy pasażerskie nie dotrzymują kroku zmieniającym się potrzebom pod względem oferty i jakości. [Popr. 1] |
| --- | --- |

(1)

W minionej dekadzie
  wykorzystanie europejskiej sieci autostrad wzrosło o 27 %, podczas gdy wykorzystanie sieci kolejowej spadło o 2 %. Ponadto
  wzrost kolejowego ruchu pasażerskiego był niewystarczający do zwiększenia jego udziału w przewozach w porównaniu z transportem samochodowym i lotniczym. 6 % udział transportu kolejowego w przewozie pasażerów w Unii Europejskiej utrzymuje się na dość stabilnym poziomie
  , a
  kolejowe przewozy pasażerskie nie dotrzymują kroku zmieniającym się potrzebom pod względem oferty i jakości. [Popr. 1]

| (1a) | Główne przyczyny niewystarczającego udziału transportu kolejowego w Europie to: nieuczciwa konkurencja z innymi rodzajami transportu, niewystarczająca wola polityczna w zakresie rozwoju transportu kolejowego oraz zbyt małe inwestycje w sieci kolejowe. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(1a)

Główne przyczyny niewystarczającego udziału transportu kolejowego w Europie to: nieuczciwa konkurencja z innymi rodzajami transportu, niewystarczająca wola polityczna w zakresie rozwoju transportu kolejowego oraz zbyt małe inwestycje w sieci kolejowe. [Popr. 2]

| (2) | Unijne rynki kolejowego transportu towarowego i międzynarodowych przewozów pasażerskich otwarto dla konkurencji w 2007 i 2010 r. odpowiednio dyrektywą 2004/51/WE (4) oraz dyrektywą 2007/58/WE (5). Ponadto niektóre państwa członkowskie otwarły na konkurencję swoje rynki krajowych przewozów pasażerskich, wprowadzając prawa swobodnego dostępu, konkurencyjne przetargi na umowy o świadczenie usług publicznych, bądź oba te środki. |
| --- | --- |

(2)

Unijne rynki kolejowego transportu towarowego i międzynarodowych przewozów pasażerskich otwarto dla konkurencji w 2007 i 2010 r. odpowiednio dyrektywą 2004/51/WE (4) oraz dyrektywą 2007/58/WE (5). Ponadto niektóre państwa członkowskie otwarły na konkurencję swoje rynki krajowych przewozów pasażerskich, wprowadzając prawa swobodnego dostępu, konkurencyjne przetargi na umowy o świadczenie usług publicznych, bądź oba te środki.

| (2a) | Należy sporządzić bilans wdrożonych przepisów tych dyrektyw, odnoszący się do kontroli jakości świadczonych usług przeprowadzanej w oparciu o stan faktyczny, ilość ofert i liczbę pasażerów, ponoszone koszty oraz obowiązujące ceny. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(2a)

Należy sporządzić bilans wdrożonych przepisów tych dyrektyw, odnoszący się do kontroli jakości świadczonych usług przeprowadzanej w oparciu o stan faktyczny, ilość ofert i liczbę pasażerów, ponoszone koszty oraz obowiązujące ceny. [Popr. 3]

| (2b) | Rozwój jednolitego europejskiego obszaru kolejowego jest w dużej mierze zależny od skutecznego i kompleksowego stosowania – we wszystkich państwach członkowskich – przyjętych uregulowań ustawodawczych i wdrażania ich w wymaganych terminach. Biorąc pod uwagę braki stwierdzone w tej dziedzinie, państwa członkowskie powinny rygorystycznie czuwać nad wdrożeniem uregulowań ustawodawczych Unii. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(2b)

Rozwój jednolitego europejskiego obszaru kolejowego jest w dużej mierze zależny od skutecznego i kompleksowego stosowania – we wszystkich państwach członkowskich – przyjętych uregulowań ustawodawczych i wdrażania ich w wymaganych terminach. Biorąc pod uwagę braki stwierdzone w tej dziedzinie, państwa członkowskie powinny rygorystycznie czuwać nad wdrożeniem uregulowań ustawodawczych Unii. [Popr. 4]

| (2c) | Z licznych badań i kwestionariuszy wynika, że w państwach członkowskich, takich jak Szwecja czy Zjednoczone Królestwo, które otworzyły swoje rynki krajowych przewozów pasażerskich, odnotowano wzrost na rynku kolejowym, w tym także większą liczbę zadowolonych pasażerów i pracowników. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(2c)

Z licznych badań i kwestionariuszy wynika, że w państwach członkowskich, takich jak Szwecja czy Zjednoczone Królestwo, które otworzyły swoje rynki krajowych przewozów pasażerskich, odnotowano wzrost na rynku kolejowym, w tym także większą liczbę zadowolonych pasażerów i pracowników. [Popr. 5]

| (3) | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE (6) ustanawia jednolity europejski obszar kolejowy ze wspólnymi zasadami dotyczącymi zarządzania przedsiębiorstwami kolejowymi i zarządcami infrastruktury, finansowania infrastruktury i opłat za korzystanie z niej, warunków dostępu do infrastruktury kolejowej i usług oraz nadzoru regulacyjnego nad rynkiem kolejowym. Wprowadzenie wszystkich tych elementów umożliwia obecnie pełne otwarcie unijnego rynku kolejowego i zreformowanie zasad działania zarządców infrastruktury w celu zapewnienia równego dostępu do infrastruktury
  w celu poprawy jakości usług kolejowych w całej Unii przy jednoczesnym wprowadzeniu zabezpieczeń w zakresie norm społecznych i warunków zatrudnienia
  . [Popr. 6] |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE (6) ustanawia jednolity europejski obszar kolejowy ze wspólnymi zasadami dotyczącymi zarządzania przedsiębiorstwami kolejowymi i zarządcami infrastruktury, finansowania infrastruktury i opłat za korzystanie z niej, warunków dostępu do infrastruktury kolejowej i usług oraz nadzoru regulacyjnego nad rynkiem kolejowym. Wprowadzenie wszystkich tych elementów umożliwia obecnie pełne otwarcie unijnego rynku kolejowego i zreformowanie zasad działania zarządców infrastruktury w celu zapewnienia równego dostępu do infrastruktury
  w celu poprawy jakości usług kolejowych w całej Unii przy jednoczesnym wprowadzeniu zabezpieczeń w zakresie norm społecznych i warunków zatrudnienia
  . [Popr. 6]

| (3a) | Zakończenie procesu otwarcia unijnego rynku kolejowego jest kluczowe, aby kolej mogła stać się wiarygodną alternatywą dla pozostałych środków transportu pod względem ceny i jakości. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(3a)

Zakończenie procesu otwarcia unijnego rynku kolejowego jest kluczowe, aby kolej mogła stać się wiarygodną alternatywą dla pozostałych środków transportu pod względem ceny i jakości. [Popr. 7]

| (4) | Dyrektywa 2012/34/UE zobowiązuje Komisję do proponowania w stosownych przypadkach środków ustawodawczych w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych przewozów pasażerskich oraz do stworzenia odpowiednich warunków do zapewnienia
  najbardziej ekonomicznie opłacalnego
  niedyskryminacyjnego dostępu do infrastruktury, w 
  tym infrastruktury sprzedażowej operatorów zasiedziałych, w
  oparciu o istniejący wymóg oddzielenia zarządzania infrastrukturą od działalności przewozowej. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(4)

Dyrektywa 2012/34/UE zobowiązuje Komisję do proponowania w stosownych przypadkach środków ustawodawczych w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych przewozów pasażerskich oraz do stworzenia odpowiednich warunków do zapewnienia
  najbardziej ekonomicznie opłacalnego
  niedyskryminacyjnego dostępu do infrastruktury, w 
  tym infrastruktury sprzedażowej operatorów zasiedziałych, w
  oparciu o istniejący wymóg oddzielenia zarządzania infrastrukturą od działalności przewozowej. [Popr. 8]

| (4a) | Otwarcie rynku krajowych przewozów pasażerskich będzie miało pozytywny wpływ na funkcjonowanie europejskiego rynku kolejowego; zwiększy elastyczność i zapewni więcej możliwości dla przedsiębiorstw i pasażerów. Z otwarcia rynku skorzysta również personel kolejowy, jako że zwiększy ono możliwości świadczenia przez niego usług na rzecz nowych uczestników rynku. Doświadczeni pracownicy mogą tworzyć wartość dodaną dla nowych uczestników rynku, co przyczyni się do poprawy warunków pracy. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(4a)

Otwarcie rynku krajowych przewozów pasażerskich będzie miało pozytywny wpływ na funkcjonowanie europejskiego rynku kolejowego; zwiększy elastyczność i zapewni więcej możliwości dla przedsiębiorstw i pasażerów. Z otwarcia rynku skorzysta również personel kolejowy, jako że zwiększy ono możliwości świadczenia przez niego usług na rzecz nowych uczestników rynku. Doświadczeni pracownicy mogą tworzyć wartość dodaną dla nowych uczestników rynku, co przyczyni się do poprawy warunków pracy. [Popr. 9]

| (4b) | Organizacja własnych rynków pracy dla pracowników sektora kolei leży w gestii państw członkowskich. Powinny one jednak dopilnować, aby sposób organizacji tego rynku pracy nie szkodził jakości świadczonych usług. W przepisach prawa Unii określono już przejrzyste ramy ochrony pracowników kolei. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(4b)

Organizacja własnych rynków pracy dla pracowników sektora kolei leży w gestii państw członkowskich. Powinny one jednak dopilnować, aby sposób organizacji tego rynku pracy nie szkodził jakości świadczonych usług. W przepisach prawa Unii określono już przejrzyste ramy ochrony pracowników kolei. [Popr. 10]

| (5) | Lepszą koordynację między zarządcami infrastruktury a przedsiębiorstwami kolejowymi należy zapewnić poprzez ustanowienie komitetu koordynacyjnego, aby osiągnąć efektywne zarządzanie infrastrukturą oraz korzystanie z niej.
  Ponadto w celu zapewnienia sprawnego prowadzenia działalności w ramach bieżącego zarządzania siecią, w tym zarządzania ruchem na sieci w sezonie zimowym, zarządca infrastruktury na poziomie kontroli ruchu powinien koordynować działania z przedsiębiorstwami kolejowymi bez uszczerbku dla swojej niezależności i odpowiedzialności za zarządzanie siecią oraz zgodnie z obowiązującymi zasadami. [Popr. 117] |
| --- | --- |

(5)

Lepszą koordynację między zarządcami infrastruktury a przedsiębiorstwami kolejowymi należy zapewnić poprzez ustanowienie komitetu koordynacyjnego, aby osiągnąć efektywne zarządzanie infrastrukturą oraz korzystanie z niej.
  Ponadto w celu zapewnienia sprawnego prowadzenia działalności w ramach bieżącego zarządzania siecią, w tym zarządzania ruchem na sieci w sezonie zimowym, zarządca infrastruktury na poziomie kontroli ruchu powinien koordynować działania z przedsiębiorstwami kolejowymi bez uszczerbku dla swojej niezależności i odpowiedzialności za zarządzanie siecią oraz zgodnie z obowiązującymi zasadami. [Popr. 117]

| (6) | Państwa członkowskie powinny również dopilnować, aby wszystkimi funkcjami koniecznymi do zrównoważonego funkcjonowania, utrzymania i rozwoju infrastruktury kolejowej zarządzał w sposób spójny sam zarządca infrastruktury. |
| --- | --- |

(6)

Państwa członkowskie powinny również dopilnować, aby wszystkimi funkcjami koniecznymi do zrównoważonego funkcjonowania, utrzymania i rozwoju infrastruktury kolejowej zarządzał w sposób spójny sam zarządca infrastruktury.

| (6a) | W celu zapewnienia wystarczającej i uczciwej konkurencji w ramach europejskiego obszaru kolejowego konieczne jest nie tylko zapewnienie niedyskryminacyjnego dostępu do infrastruktury, lecz także integracja krajowych sieci kolejowych, oraz wzmocnienie organów regulacyjnych. Wzmocnienie to powinno oznaczać zarówno rozszerzenie kompetencji właściwych organów regulacyjnych, jak i stworzenie sieci organów regulacyjnych, która w przyszłości powinna być głównym podmiotem odpowiedzialnym za regulację rynku kolejowego w Unii. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(6a)

W celu zapewnienia wystarczającej i uczciwej konkurencji w ramach europejskiego obszaru kolejowego konieczne jest nie tylko zapewnienie niedyskryminacyjnego dostępu do infrastruktury, lecz także integracja krajowych sieci kolejowych, oraz wzmocnienie organów regulacyjnych. Wzmocnienie to powinno oznaczać zarówno rozszerzenie kompetencji właściwych organów regulacyjnych, jak i stworzenie sieci organów regulacyjnych, która w przyszłości powinna być głównym podmiotem odpowiedzialnym za regulację rynku kolejowego w Unii. [Popr. 12]

| (6b) | Wykonując wszystkie odpowiednie funkcje przewidziane w niniejszej dyrektywie, zarządca infrastruktury powinien być zobowiązany do korzystania ze swoich kompetencji w celu stałej poprawy efektywności zarządzania infrastrukturą kolejową, aby zapewnić jej użytkownikom usługi wysokiej jakości. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(6b)

Wykonując wszystkie odpowiednie funkcje przewidziane w niniejszej dyrektywie, zarządca infrastruktury powinien być zobowiązany do korzystania ze swoich kompetencji w celu stałej poprawy efektywności zarządzania infrastrukturą kolejową, aby zapewnić jej użytkownikom usługi wysokiej jakości. [Popr. 13]

| (7) | Bez naruszania kompetencji państw członkowskich w zakresie planowania i finansowania infrastruktury
  kwestie transgraniczne
  takie jak opłaty za dostęp do torów
  powinny być skutecznie wspólnie rozwiązywane przez zarządców infrastruktury poszczególnych państw członkowskich poprzez ustanowienie europejskiej sieci zarządców infrastruktury. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(7)

Bez naruszania kompetencji państw członkowskich w zakresie planowania i finansowania infrastruktury
  kwestie transgraniczne
  takie jak opłaty za dostęp do torów
  powinny być skutecznie wspólnie rozwiązywane przez zarządców infrastruktury poszczególnych państw członkowskich poprzez ustanowienie europejskiej sieci zarządców infrastruktury. [Popr. 14]

| (8) | W celu zapewnienia równego dostępu do infrastruktury należy wyeliminować wszelkie konflikty

  struktury zintegrowane powinny być ukształtowane w taki sposób, aby nie prowadziły do jakichkolwiek konfliktów
  interesów wynikające ze struktur zintegrowanych obejmujących zarządzanie

  wynikających z zarządzania
  infrastrukturą i działalność transportową

  z jednej a działalności transportowej z drugiej strony
  . Jedynym sposobem zapewnienia równego dostępu do infrastruktury kolejowej jest wyeliminowanie środków zachęcających do dyskryminacyjnego traktowania konkurentów. Jest to warunek udanego otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich. Powinno to także wyeliminować istniejącą w takich strukturach zintegrowanych możliwość wewnętrznego subsydiowania, która również prowadzi do zakłóceń w funkcjonowaniu rynku
  , a także uzgodnienia dotyczące wynagrodzenia personelu i pozostałych świadczeń, mogące prowadzić do preferencyjnego traktowania w porównaniu z resztą konkurentów
  . [Popr. 15] |
| --- | --- |

(8)

W celu zapewnienia równego dostępu do infrastruktury należy wyeliminować wszelkie konflikty

  struktury zintegrowane powinny być ukształtowane w taki sposób, aby nie prowadziły do jakichkolwiek konfliktów
  interesów wynikające ze struktur zintegrowanych obejmujących zarządzanie

  wynikających z zarządzania
  infrastrukturą i działalność transportową

  z jednej a działalności transportowej z drugiej strony
  . Jedynym sposobem zapewnienia równego dostępu do infrastruktury kolejowej jest wyeliminowanie środków zachęcających do dyskryminacyjnego traktowania konkurentów. Jest to warunek udanego otwarcia rynku krajowych kolejowych przewozów pasażerskich. Powinno to także wyeliminować istniejącą w takich strukturach zintegrowanych możliwość wewnętrznego subsydiowania, która również prowadzi do zakłóceń w funkcjonowaniu rynku
  , a także uzgodnienia dotyczące wynagrodzenia personelu i pozostałych świadczeń, mogące prowadzić do preferencyjnego traktowania w porównaniu z resztą konkurentów
  . [Popr. 15]

| (9) | Istniejące wymogi w zakresie niezależności zarządców infrastruktury od przedsiębiorstw transportu kolejowego określone w dyrektywie 2012/34/UE obejmują tylko podstawowe funkcje zarządcy infrastruktury, tj. podejmowanie decyzji dotyczących przydzielania tras pociągów oraz podejmowanie decyzji dotyczących pobierania opłat za infrastrukturę. Ponieważ jednak również inne funkcje mogą być stosowane do dyskryminacyjnego traktowania konkurentów, wszystkie funkcje muszą być wykonywane w sposób niezależny. Dotyczy to zwłaszcza decyzji w sprawie
  dostępu do usług sprzedaży biletów, stacji i lokomotywowni,
  inwestycji lub utrzymania, które mogą być podejmowane w celu faworyzowania części sieci, z których korzystają głównie operatorzy transportowi przedsiębiorstwa zintegrowanego. Decyzje dotyczące planowania prac w zakresie utrzymania mogą wpłynąć na dostępność tras pociągów dla konkurentów. [Popr. 16] |
| --- | --- |

(9)

Istniejące wymogi w zakresie niezależności zarządców infrastruktury od przedsiębiorstw transportu kolejowego określone w dyrektywie 2012/34/UE obejmują tylko podstawowe funkcje zarządcy infrastruktury, tj. podejmowanie decyzji dotyczących przydzielania tras pociągów oraz podejmowanie decyzji dotyczących pobierania opłat za infrastrukturę. Ponieważ jednak również inne funkcje mogą być stosowane do dyskryminacyjnego traktowania konkurentów, wszystkie funkcje muszą być wykonywane w sposób niezależny. Dotyczy to zwłaszcza decyzji w sprawie
  dostępu do usług sprzedaży biletów, stacji i lokomotywowni,
  inwestycji lub utrzymania, które mogą być podejmowane w celu faworyzowania części sieci, z których korzystają głównie operatorzy transportowi przedsiębiorstwa zintegrowanego. Decyzje dotyczące planowania prac w zakresie utrzymania mogą wpłynąć na dostępność tras pociągów dla konkurentów. [Popr. 16]

| (9a) | Pomimo wprowadzenia zabezpieczeń przewidzianych w dyrektywie 2013/34/UE, mających na celu zapewnienie niezależności zarządcy infrastruktury, przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo mogłyby użyć swojej struktury w celu zapewnienia nienależnej przewagi konkurencyjnej należącym do nich przewoźnikom kolejowym. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(9a)

Pomimo wprowadzenia zabezpieczeń przewidzianych w dyrektywie 2013/34/UE, mających na celu zapewnienie niezależności zarządcy infrastruktury, przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo mogłyby użyć swojej struktury w celu zapewnienia nienależnej przewagi konkurencyjnej należącym do nich przewoźnikom kolejowym. [Popr. 17]

| (10) | Obowiązujące wymogi dyrektywy 2012/34/UE dotyczą jedynie niezależności prawnej, organizacyjnej i decyzyjnej. Nie wyklucza to całkowicie możliwości utrzymywania przedsiębiorstwa zintegrowanego, o ile zapewnione są te trzy kategorie niezależności. W odniesieniu do niezależności decyzyjnej należy dopilnować, aby odpowiednie zabezpieczenia wykluczały wpływ przedsiębiorstwa zintegrowanego na podejmowanie decyzji przez zarządcę infrastruktury. Jednak nawet pełne stosowanie takich zabezpieczeń nie eliminuje w pełni wszystkich możliwości dyskryminacyjnego traktowania konkurentów, które istnieją w przypadku przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. W szczególności w zintegrowanych strukturach nadal istnieje możliwość wewnętrznego subsydiowania, a przynajmniej organom regulacyjnym jest bardzo trudno weryfikować i egzekwować stosowanie zabezpieczeń wprowadzonych w celu zapobiegania takiemu subsydiowaniu. Najskuteczniejszym sposobem rozwiązania tego problemu jest rozdział instytucjonalny zarządzania infrastrukturą od działalności przewozowej. |
| --- | --- |

(10)

Obowiązujące wymogi dyrektywy 2012/34/UE dotyczą jedynie niezależności prawnej, organizacyjnej i decyzyjnej. Nie wyklucza to całkowicie możliwości utrzymywania przedsiębiorstwa zintegrowanego, o ile zapewnione są te trzy kategorie niezależności. W odniesieniu do niezależności decyzyjnej należy dopilnować, aby odpowiednie zabezpieczenia wykluczały wpływ przedsiębiorstwa zintegrowanego na podejmowanie decyzji przez zarządcę infrastruktury. Jednak nawet pełne stosowanie takich zabezpieczeń nie eliminuje w pełni wszystkich możliwości dyskryminacyjnego traktowania konkurentów, które istnieją w przypadku przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. W szczególności w zintegrowanych strukturach nadal istnieje możliwość wewnętrznego subsydiowania, a przynajmniej organom regulacyjnym jest bardzo trudno weryfikować i egzekwować stosowanie zabezpieczeń wprowadzonych w celu zapobiegania takiemu subsydiowaniu. Najskuteczniejszym sposobem rozwiązania tego problemu jest rozdział instytucjonalny zarządzania infrastrukturą od działalności przewozowej.

| (11) | W związku z tym państwa członkowskie powinny dopilnować, aby ta sama osoba fizyczna lub prawna lub te same osoby nie były uprawnione do sprawowania kontroli nad zarządcą infrastruktury i jednoczesnego sprawowania kontroli nad przedsiębiorstwem kolejowym lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego. Z drugiej strony sprawowanie kontroli nad przedsiębiorstwem kolejowym powinno wykluczać możliwość sprawowania kontroli nad zarządcą infrastruktury lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego.

  Niniejsza dyrektywa, mająca na celu stworzenie wolnej i sprawiedliwej konkurencji wśród wszystkich przedsiębiorstw kolejowych, wyklucza zatem możliwość zachowania przez przedsiębiorstwo kolejowe modelu przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo zdefiniowanego
  w 
  jej art
  .
  3. [Popr. 18] |
| --- | --- |

(11)

W związku z tym państwa członkowskie powinny dopilnować, aby ta sama osoba fizyczna lub prawna lub te same osoby nie były uprawnione do sprawowania kontroli nad zarządcą infrastruktury i jednoczesnego sprawowania kontroli nad przedsiębiorstwem kolejowym lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego. Z drugiej strony sprawowanie kontroli nad przedsiębiorstwem kolejowym powinno wykluczać możliwość sprawowania kontroli nad zarządcą infrastruktury lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego.

  Niniejsza dyrektywa, mająca na celu stworzenie wolnej i sprawiedliwej konkurencji wśród wszystkich przedsiębiorstw kolejowych, wyklucza zatem możliwość zachowania przez przedsiębiorstwo kolejowe modelu przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo zdefiniowanego
  w 
  jej art
  .
  3. [Popr. 18]

| (12) | Jeżeli państwa członkowskie zachowają zarządcę infrastruktury, który jest częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, powinny one co najmniej wprowadzić rygorystyczne zabezpieczenia w celu zapewnienia rzeczywistej niezależności całego zarządcy infrastruktury w stosunku do zintegrowanego przedsiębiorstwa. Zabezpieczenia te powinny dotyczyć nie tylko struktury organizacyjnej zarządcy infrastruktury w stosunku do przedsiębiorstwa zintegrowanego, ale także struktury zarządzania zarządcy infrastruktury oraz, na ile jest to możliwe w ramach zintegrowanej struktury, powinny zapobiegać transferom finansowym między zarządcą infrastruktury a pozostałymi podmiotami prawnymi wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego. Zabezpieczenia te nie tylko służą spełnieniu istniejących wymogów jeśli chodzi o niezależność decyzyjną w zakresie podstawowych funkcji na mocy dyrektywy 2012/34/UE, pod względem niezależności zarządzania zarządcy infrastruktury, ale wykraczają poza te wymogi poprzez dodanie klauzul wykluczających możliwość wykorzystania przychodów zarządcy infrastruktury do finansowania innych podmiotów wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Zasada ta powinna mieć zastosowanie niezależnie od stosowania ustawodawstwa podatkowego państw członkowskich i bez uszczerbku dla obowiązujących w UE zasad pomocy państwa. |
| --- | --- |

(12)

Jeżeli państwa członkowskie zachowają zarządcę infrastruktury, który jest częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, powinny one co najmniej wprowadzić rygorystyczne zabezpieczenia w celu zapewnienia rzeczywistej niezależności całego zarządcy infrastruktury w stosunku do zintegrowanego przedsiębiorstwa. Zabezpieczenia te powinny dotyczyć nie tylko struktury organizacyjnej zarządcy infrastruktury w stosunku do przedsiębiorstwa zintegrowanego, ale także struktury zarządzania zarządcy infrastruktury oraz, na ile jest to możliwe w ramach zintegrowanej struktury, powinny zapobiegać transferom finansowym między zarządcą infrastruktury a pozostałymi podmiotami prawnymi wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego. Zabezpieczenia te nie tylko służą spełnieniu istniejących wymogów jeśli chodzi o niezależność decyzyjną w zakresie podstawowych funkcji na mocy dyrektywy 2012/34/UE, pod względem niezależności zarządzania zarządcy infrastruktury, ale wykraczają poza te wymogi poprzez dodanie klauzul wykluczających możliwość wykorzystania przychodów zarządcy infrastruktury do finansowania innych podmiotów wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Zasada ta powinna mieć zastosowanie niezależnie od stosowania ustawodawstwa podatkowego państw członkowskich i bez uszczerbku dla obowiązujących w UE zasad pomocy państwa.

| (12a) | W procesie otwierania rynku usług krajowego transportu pasażerskiego należy poważnie uwzględnić kwestię poprawy bezpieczeństwa kolei, w szczególności w odniesieniu do reformy dotychczasowych zintegrowanych struktur, aby uniknąć wprowadzania dodatkowych obciążeń administracyjnych utrudniających utrzymanie i poprawę bezpieczeństwa. [Popr. 19] |
| --- | --- |

(12a)

W procesie otwierania rynku usług krajowego transportu pasażerskiego należy poważnie uwzględnić kwestię poprawy bezpieczeństwa kolei, w szczególności w odniesieniu do reformy dotychczasowych zintegrowanych struktur, aby uniknąć wprowadzania dodatkowych obciążeń administracyjnych utrudniających utrzymanie i poprawę bezpieczeństwa. [Popr. 19]

| (12b) | Możliwość wypłacania przez zarządcę infrastruktury dywidend ostatecznemu właścicielowi przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie powinna uniemożliwiać zarządcy infrastruktury tworzenia rezerw w celu poprawy sytuacji finansowej oraz zbilansowania zestawienia rachunkowego tego przedsiębiorstwa w rozsądnym terminie zgodnie z niniejszą dyrektywą. Wszystkie wypłaty dywidend, których dokona zarządca infrastruktury, powinny zostać przeznaczone na inwestycje w renowację infrastruktury kolejowej, która znajduje się w eksploatacji. [Popr. 107] |
| --- | --- |

(12b)

Możliwość wypłacania przez zarządcę infrastruktury dywidend ostatecznemu właścicielowi przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie powinna uniemożliwiać zarządcy infrastruktury tworzenia rezerw w celu poprawy sytuacji finansowej oraz zbilansowania zestawienia rachunkowego tego przedsiębiorstwa w rozsądnym terminie zgodnie z niniejszą dyrektywą. Wszystkie wypłaty dywidend, których dokona zarządca infrastruktury, powinny zostać przeznaczone na inwestycje w renowację infrastruktury kolejowej, która znajduje się w eksploatacji. [Popr. 107]

| (12c) | Spółka dominująca wchodząca w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo może przyczyniać się do podejmowania strategicznych decyzji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania całego systemu transportu kolejowego, leżących w interesie wszystkich stron uczestniczących w rynku kolejowym, bez uszczerbku dla decyzji dotyczących funkcji pełnionych przez zarządcę infrastruktury. [Popr. 108] |
| --- | --- |

(12c)

Spółka dominująca wchodząca w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo może przyczyniać się do podejmowania strategicznych decyzji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania całego systemu transportu kolejowego, leżących w interesie wszystkich stron uczestniczących w rynku kolejowym, bez uszczerbku dla decyzji dotyczących funkcji pełnionych przez zarządcę infrastruktury. [Popr. 108]

| (12d) | Przedstawicielami ostatecznych właścicieli przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w radzie nadzorczej mogą również być osoby wyznaczone, lecz niezatrudnione przez ostatecznych właścicieli, o ile nie mają one żadnych zobowiązań ani interesów względem jakiegokolwiek innego podmiotu przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. [Popr. 109] |
| --- | --- |

(12d)

Przedstawicielami ostatecznych właścicieli przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w radzie nadzorczej mogą również być osoby wyznaczone, lecz niezatrudnione przez ostatecznych właścicieli, o ile nie mają one żadnych zobowiązań ani interesów względem jakiegokolwiek innego podmiotu przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. [Popr. 109]

| (12e) | Przepisy zapewniające niezależność zarządcy infrastruktury w przedsiębiorstwie zintegrowanym pionowo nie powinny naruszać kryteriów Eurostatu dotyczących deficytu budżetowego i długu publicznego, ponieważ w każdym przypadku spółka dominująca – nawet biorąc pod uwagę zabezpieczenia gwarantujące niezależność zarządcy infrastruktury – może nadal utrzymywać prawo własności infrastruktury, a także wystarczającą liczbę funkcji, aby nie była postrzegana jako podmiot zupełnie sztuczny, którego wyłącznym celem jest ograniczenie długu publicznego w rozumieniu tych kryteriów. [Popr. 110] |
| --- | --- |

(12e)

Przepisy zapewniające niezależność zarządcy infrastruktury w przedsiębiorstwie zintegrowanym pionowo nie powinny naruszać kryteriów Eurostatu dotyczących deficytu budżetowego i długu publicznego, ponieważ w każdym przypadku spółka dominująca – nawet biorąc pod uwagę zabezpieczenia gwarantujące niezależność zarządcy infrastruktury – może nadal utrzymywać prawo własności infrastruktury, a także wystarczającą liczbę funkcji, aby nie była postrzegana jako podmiot zupełnie sztuczny, którego wyłącznym celem jest ograniczenie długu publicznego w rozumieniu tych kryteriów. [Popr. 110]

| (13) | Pomimo wprowadzenia zabezpieczeń chroniących niezależność, przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo mogłyby nadużyć swojej struktury w celu zapewnienia nienależnej przewagi konkurencyjnej należącym do nich przewoźnikom kolejowym. Z tego powodu, bez uszczerbku dla art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja powinna sprawdzić, czy zabezpieczenia te skutecznie wdrożono oraz czy wyeliminowano wszelkie pozostałe zakłócenia konkurencji. W przypadku gdy Komisja nie jest w stanie tego potwierdzić, wszystkie państwa członkowskie powinny mieć możliwość ograniczenia lub cofnięcia prawa dostępu przedmiotowym operatorom zintegrowanym pionowo. |
| --- | --- |

(13)

Pomimo wprowadzenia zabezpieczeń chroniących niezależność, przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo mogłyby nadużyć swojej struktury w celu zapewnienia nienależnej przewagi konkurencyjnej należącym do nich przewoźnikom kolejowym. Z tego powodu, bez uszczerbku dla art. 258 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja powinna sprawdzić, czy zabezpieczenia te skutecznie wdrożono oraz czy wyeliminowano wszelkie pozostałe zakłócenia konkurencji. W przypadku gdy Komisja nie jest w stanie tego potwierdzić, wszystkie państwa członkowskie powinny mieć możliwość ograniczenia lub cofnięcia prawa dostępu przedmiotowym operatorom zintegrowanym pionowo.

| (13a) | Biorąc pod uwagę zróżnicowanie sieci pod względem wielkości i zagęszczenia oraz różnorodność organizacyjnych struktur władz krajowych i lokalnych lub regionalnych, a także ich własne doświadczenia związane z procesem otwierania rynku, każde państwo członkowskie powinno posiadać wystarczającą elastyczność organizacji sieci w taki sposób, aby można było stworzyć optymalną kombinację usług świadczonych w warunkach otwartego dostępu i usług świadczonych na podstawie umów o świadczenie usług publicznych w celu zagwarantowania wszystkim pasażerom wysokiej jakości usług. Po ustaleniu, jakich umów o świadczenie usług publicznych dotyczyć będą przetargi, każde państwo członkowskie musi dokładnie określić mechanizmy zabezpieczające usługi, które zostaną uruchomione, jeśli przetarg nie zakończy się pomyślnie. Takie mechanizmy w żadnym wypadku nie mogą zakładać dodatkowych opłat dla przedsiębiorstw kolejowych, które będą zarządzały danymi usługami. [Popr. 20] |
| --- | --- |

(13a)

Biorąc pod uwagę zróżnicowanie sieci pod względem wielkości i zagęszczenia oraz różnorodność organizacyjnych struktur władz krajowych i lokalnych lub regionalnych, a także ich własne doświadczenia związane z procesem otwierania rynku, każde państwo członkowskie powinno posiadać wystarczającą elastyczność organizacji sieci w taki sposób, aby można było stworzyć optymalną kombinację usług świadczonych w warunkach otwartego dostępu i usług świadczonych na podstawie umów o świadczenie usług publicznych w celu zagwarantowania wszystkim pasażerom wysokiej jakości usług. Po ustaleniu, jakich umów o świadczenie usług publicznych dotyczyć będą przetargi, każde państwo członkowskie musi dokładnie określić mechanizmy zabezpieczające usługi, które zostaną uruchomione, jeśli przetarg nie zakończy się pomyślnie. Takie mechanizmy w żadnym wypadku nie mogą zakładać dodatkowych opłat dla przedsiębiorstw kolejowych, które będą zarządzały danymi usługami. [Popr. 20]

| (14) | Przyznanie unijnym przedsiębiorstwom kolejowym prawa dostępu do infrastruktury kolejowej we wszystkich państwach członkowskich w celu wykonywania krajowych przewozów pasażerskich może mieć wpływ na organizację i finansowanie kolejowych przewozów pasażerskich świadczonych na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość ograniczania takiego prawa dostępu w przypadku, gdyby stanowiło zagrożenie dla równowagi ekonomicznej tych umów o świadczenie usług publicznych
  lub dla jakości świadczonych przez nie usług
  oraz gdyby zatwierdzenie wydał właściwy organ regulacyjny. [Popr. 21] |
| --- | --- |

(14)

Przyznanie unijnym przedsiębiorstwom kolejowym prawa dostępu do infrastruktury kolejowej we wszystkich państwach członkowskich w celu wykonywania krajowych przewozów pasażerskich może mieć wpływ na organizację i finansowanie kolejowych przewozów pasażerskich świadczonych na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość ograniczania takiego prawa dostępu w przypadku, gdyby stanowiło zagrożenie dla równowagi ekonomicznej tych umów o świadczenie usług publicznych
  lub dla jakości świadczonych przez nie usług
  oraz gdyby zatwierdzenie wydał właściwy organ regulacyjny. [Popr. 21]

| (15) | Z własnej inicjatywy lub w następstwie wniosku złożonego przez zainteresowane strony
  organy regulacyjne powinny ocenić
  na podstawie obiektywnej analizy ekonomicznej
  potencjalne skutki gospodarcze krajowych przewozów pasażerskich świadczonych w warunkach otwartego dostępu dla obowiązujących umów o świadczenie usług publicznych w następstwie wniosku złożonego przez zainteresowane strony i na podstawie obiektywnej analizy ekonomicznej. [Popr. 22] |
| --- | --- |

(15)

Z własnej inicjatywy lub w następstwie wniosku złożonego przez zainteresowane strony
  organy regulacyjne powinny ocenić
  na podstawie obiektywnej analizy ekonomicznej
  potencjalne skutki gospodarcze krajowych przewozów pasażerskich świadczonych w warunkach otwartego dostępu dla obowiązujących umów o świadczenie usług publicznych w następstwie wniosku złożonego przez zainteresowane strony i na podstawie obiektywnej analizy ekonomicznej. [Popr. 22]

| (16) | Proces oceny powinien uwzględniać potrzebę zapewnienia wszystkim uczestnikom rynku wystarczającej pewności prawa na potrzeby rozwinięcia ich działalności. Procedura powinna być możliwie prosta, efektywna i przejrzysta oraz spójna z procesem alokacji zdolności przepustowej infrastruktury. |
| --- | --- |

(16)

Proces oceny powinien uwzględniać potrzebę zapewnienia wszystkim uczestnikom rynku wystarczającej pewności prawa na potrzeby rozwinięcia ich działalności. Procedura powinna być możliwie prosta, efektywna i przejrzysta oraz spójna z procesem alokacji zdolności przepustowej infrastruktury.

| (17) | Ocena tego, czy równowaga ekonomiczna umowy o świadczenie usług publicznych byłaby zagrożona, powinna uwzględniać wcześniej ustalone kryteria. Takie kryteria i szczegóły procedury mogą z czasem zostać zmienione, w szczególności w świetle doświadczeń organów regulacyjnych, właściwych organów i przedsiębiorstw kolejowych, i mogą uwzględniać szczególne cechy krajowych przewozów pasażerskich. |
| --- | --- |

(17)

Ocena tego, czy równowaga ekonomiczna umowy o świadczenie usług publicznych byłaby zagrożona, powinna uwzględniać wcześniej ustalone kryteria. Takie kryteria i szczegóły procedury mogą z czasem zostać zmienione, w szczególności w świetle doświadczeń organów regulacyjnych, właściwych organów i przedsiębiorstw kolejowych, i mogą uwzględniać szczególne cechy krajowych przewozów pasażerskich.

| (18) | Oceniając, czy równowaga ekonomiczna umów o świadczenie usług publicznych byłaby zagrożona, organy regulacyjne powinny rozważyć wpływ ekonomiczny
  i społeczny
  planowanej usługi na obowiązujące umowy o świadczenie usług publicznych, biorąc pod uwagę jej wpływ na rentowność wszelkich usług objętych takimi umowami o świadczenie usług publicznych oraz wpływ na
  usprawnienie polityki spójności na danym obszarze i
  koszt netto ponoszony przez właściwy organ publiczny, który zawarł umowę. W celu dokonania tej oceny należy zbadać takie elementy jak popyt wśród podróżnych, ustalanie ceny biletów, uzgodnienia w zakresie sprzedaży biletów, lokalizacja i liczba stacji oraz harmonogram i częstotliwość proponowanej nowej usługi. [Popr. 23] |
| --- | --- |

(18)

Oceniając, czy równowaga ekonomiczna umów o świadczenie usług publicznych byłaby zagrożona, organy regulacyjne powinny rozważyć wpływ ekonomiczny
  i społeczny
  planowanej usługi na obowiązujące umowy o świadczenie usług publicznych, biorąc pod uwagę jej wpływ na rentowność wszelkich usług objętych takimi umowami o świadczenie usług publicznych oraz wpływ na
  usprawnienie polityki spójności na danym obszarze i
  koszt netto ponoszony przez właściwy organ publiczny, który zawarł umowę. W celu dokonania tej oceny należy zbadać takie elementy jak popyt wśród podróżnych, ustalanie ceny biletów, uzgodnienia w zakresie sprzedaży biletów, lokalizacja i liczba stacji oraz harmonogram i częstotliwość proponowanej nowej usługi. [Popr. 23]

| (18a) | Aby określić, czy na jakość usługi świadczonej w ramach umowy o świadczenie usług publicznych wpływa usługa świadczona w ramach swobodnego dostępu z wykorzystaniem tej samej sieci, organy regulacyjne powinny przede wszystkim wziąć pod uwagę efekty sieciowe, utrzymanie połączeń przesiadkowych oraz punktualność usług świadczonych w ramach umowy o świadczenie usług publicznych. [Popr. 24] |
| --- | --- |

(18a)

Aby określić, czy na jakość usługi świadczonej w ramach umowy o świadczenie usług publicznych wpływa usługa świadczona w ramach swobodnego dostępu z wykorzystaniem tej samej sieci, organy regulacyjne powinny przede wszystkim wziąć pod uwagę efekty sieciowe, utrzymanie połączeń przesiadkowych oraz punktualność usług świadczonych w ramach umowy o świadczenie usług publicznych. [Popr. 24]

| (19) | W celu zwiększenia atrakcyjności usług kolejowych dla pasażerów, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania

  wymagać
  od przedsiębiorstw kolejowych wykonujących krajowe przewozy pasażerskie uczestnictwa we wspólnym systemie informacyjnym i zintegrowanym systemie biletowym umożliwiającym sprzedaż biletów, biletów bezpośrednich i rezerwacji. W przypadku wprowadzenia takiego systemu należy dopilnować, aby nie prowadził on do

  Taki system powinien gwarantować brak
  zakłóceń rynku ani dyskryminacji między przedsiębiorstwami kolejowymi. [Popr. 25] |
| --- | --- |

(19)

W celu zwiększenia atrakcyjności usług kolejowych dla pasażerów, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania

  wymagać
  od przedsiębiorstw kolejowych wykonujących krajowe przewozy pasażerskie uczestnictwa we wspólnym systemie informacyjnym i zintegrowanym systemie biletowym umożliwiającym sprzedaż biletów, biletów bezpośrednich i rezerwacji. W przypadku wprowadzenia takiego systemu należy dopilnować, aby nie prowadził on do

  Taki system powinien gwarantować brak
  zakłóceń rynku ani dyskryminacji między przedsiębiorstwami kolejowymi. [Popr. 25]

| (19a) | Przedsiębiorstwa kolejowe powinny uczestniczyć w rozwoju zintegrowanych systemów biletowych, w szczególności w odniesieniu do przewozów lokalnych i regionalnych, w celu zwiększenia atrakcyjności przewozów kolejowych dla pasażerów. Takie systemy nie powinny prowadzić do zakłóceń rynku ani dyskryminacji między przedsiębiorstwami kolejowymi. [Popr. 26] |
| --- | --- |

(19a)

Przedsiębiorstwa kolejowe powinny uczestniczyć w rozwoju zintegrowanych systemów biletowych, w szczególności w odniesieniu do przewozów lokalnych i regionalnych, w celu zwiększenia atrakcyjności przewozów kolejowych dla pasażerów. Takie systemy nie powinny prowadzić do zakłóceń rynku ani dyskryminacji między przedsiębiorstwami kolejowymi. [Popr. 26]

| (19b) | Mając na uwadze, że nowy pakiet kolejowy ma na celu umocnienie praw pasażerów, a także mając na uwadze, że prawo do swobodnego przepływu jest jednym z głównych filarów Unii, należy dołożyć wszelkich starań, aby zagwarantować to prawo również osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej możliwości poruszania się. Poprawa dostępności środków transportu oraz infrastruktury staje się zatem kwestią priorytetową. Aby osiągnąć powyższy cel, należy wspierać rozwój relacji transgranicznych. Również pomoc skierowaną do tej szczególnej kategorii pasażerów należy ujednolicić w jednym, szerszym systemie. W związku z powyższym zachęca się do rozpoczęcia konsultacji z partnerami społecznymi, obywatelami oraz organami zajmującymi się ochroną praw osób niepełnosprawnych. [Popr. 27] |
| --- | --- |

(19b)

Mając na uwadze, że nowy pakiet kolejowy ma na celu umocnienie praw pasażerów, a także mając na uwadze, że prawo do swobodnego przepływu jest jednym z głównych filarów Unii, należy dołożyć wszelkich starań, aby zagwarantować to prawo również osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej możliwości poruszania się. Poprawa dostępności środków transportu oraz infrastruktury staje się zatem kwestią priorytetową. Aby osiągnąć powyższy cel, należy wspierać rozwój relacji transgranicznych. Również pomoc skierowaną do tej szczególnej kategorii pasażerów należy ujednolicić w jednym, szerszym systemie. W związku z powyższym zachęca się do rozpoczęcia konsultacji z partnerami społecznymi, obywatelami oraz organami zajmującymi się ochroną praw osób niepełnosprawnych. [Popr. 27]

| (19c) | Na podstawie doświadczenia zdobytego w ramach sieci organów regulacyjnych przewidzianej w art. 57 dyrektywy 2012/34/UE Komisja powinna sporządzić, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2016 r., wniosek ustawodawczy wzmacniający sieć organów regulacyjnych, formalizujący jej procedury postępowania oraz nadający jej osobowość prawną. Organ ten powinien pełnić funkcję nadzorczą i arbitrażową, umożliwiającą mu rozstrzyganie problemów o charakterze transgranicznym i międzynarodowym, jak również funkcję organu odwoławczego od decyzji krajowych organów regulacyjnych. [Popr. 28] |
| --- | --- |

(19c)

Na podstawie doświadczenia zdobytego w ramach sieci organów regulacyjnych przewidzianej w art. 57 dyrektywy 2012/34/UE Komisja powinna sporządzić, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2016 r., wniosek ustawodawczy wzmacniający sieć organów regulacyjnych, formalizujący jej procedury postępowania oraz nadający jej osobowość prawną. Organ ten powinien pełnić funkcję nadzorczą i arbitrażową, umożliwiającą mu rozstrzyganie problemów o charakterze transgranicznym i międzynarodowym, jak również funkcję organu odwoławczego od decyzji krajowych organów regulacyjnych. [Popr. 28]

| (19d) | Z myślą o utworzeniu jednolitego europejskiego obszaru kolejowego oraz mając na uwadze konkurencję w sektorze kolei, Komisja zobowiązuje się do czynnego wspierania dialogu społecznego na szczeblu Unii i zachęcania do niego w celu zapewnienia trwałej ochrony pracowników kolei przed niepożądanymi skutkami otwarcia rynku, takimi jak dumping socjalny. [Popr. 29] |
| --- | --- |

(19d)

Z myślą o utworzeniu jednolitego europejskiego obszaru kolejowego oraz mając na uwadze konkurencję w sektorze kolei, Komisja zobowiązuje się do czynnego wspierania dialogu społecznego na szczeblu Unii i zachęcania do niego w celu zapewnienia trwałej ochrony pracowników kolei przed niepożądanymi skutkami otwarcia rynku, takimi jak dumping socjalny. [Popr. 29]

| (19e) | Pasażerowie powinni mieć dostęp do działających bezpośrednich systemów biletowych i zintegrowanych systemów biletowych. Systemy takie zwiększyłyby również atrakcyjność kolei jako środka transportu pasażerskiego. Bezpośrednie systemy biletowe opracowane przez sektor w państwach członkowskich powinny być interoperacyjne, aby umożliwić stworzenie ogólnounijnego systemu obejmującego wszystkich przewoźników kolejowych wykonujących przewozy pasażerskie. [Popr. 30] |
| --- | --- |

(19e)

Pasażerowie powinni mieć dostęp do działających bezpośrednich systemów biletowych i zintegrowanych systemów biletowych. Systemy takie zwiększyłyby również atrakcyjność kolei jako środka transportu pasażerskiego. Bezpośrednie systemy biletowe opracowane przez sektor w państwach członkowskich powinny być interoperacyjne, aby umożliwić stworzenie ogólnounijnego systemu obejmującego wszystkich przewoźników kolejowych wykonujących przewozy pasażerskie. [Popr. 30]

| (19f) | Na podstawie doświadczenia zdobytego w ramach sieci organów regulacyjnych ustanowionej na mocy art. 57 dyrektywy 2012/34/UE Komisja powinna sporządzić wniosek ustawodawczy zastępujący sieć europejskim organem regulacyjnym, formalizujący jego procedury i nadający mu osobowość prawną najpóźniej do dnia 31 grudnia 2019 r., przed otwarciem krajowych kolejowych przewozów pasażerskich. Organ ten powinien pełnić funkcję nadzorczą i arbitrażową, umożliwiającą mu rozstrzyganie problemów o charakterze transgranicznym i międzynarodowym, jak również funkcję organu odwoławczego od decyzji krajowych organów regulacyjnych. [Popr. 31] |
| --- | --- |

(19f)

Na podstawie doświadczenia zdobytego w ramach sieci organów regulacyjnych ustanowionej na mocy art. 57 dyrektywy 2012/34/UE Komisja powinna sporządzić wniosek ustawodawczy zastępujący sieć europejskim organem regulacyjnym, formalizujący jego procedury i nadający mu osobowość prawną najpóźniej do dnia 31 grudnia 2019 r., przed otwarciem krajowych kolejowych przewozów pasażerskich. Organ ten powinien pełnić funkcję nadzorczą i arbitrażową, umożliwiającą mu rozstrzyganie problemów o charakterze transgranicznym i międzynarodowym, jak również funkcję organu odwoławczego od decyzji krajowych organów regulacyjnych. [Popr. 31]

| (19 g) | Aby uniknąć dumpingu socjalnego przedsiębiorstwo kolejowe powinno móc świadczyć usługi transportu kolejowego wyłącznie pod warunkiem, że przestrzega układów zbiorowych lub przepisów krajowych ustanawiających takie same normy w obrębie państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo to zamierza prowadzić działalność. Należy w związku z tym zapewnić jednakową płacę za pracę świadczoną w tym samym miejscu. Właściwy organ regulacyjny powinien monitorować zgodność z tym wymogiem. [Popr. 32] |
| --- | --- |

(19 g)

Aby uniknąć dumpingu socjalnego przedsiębiorstwo kolejowe powinno móc świadczyć usługi transportu kolejowego wyłącznie pod warunkiem, że przestrzega układów zbiorowych lub przepisów krajowych ustanawiających takie same normy w obrębie państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo to zamierza prowadzić działalność. Należy w związku z tym zapewnić jednakową płacę za pracę świadczoną w tym samym miejscu. Właściwy organ regulacyjny powinien monitorować zgodność z tym wymogiem. [Popr. 32]

| (19h) | Krajowy organ regulacyjny powinien zatwierdzać zmiany w przepisach dotyczących przesunięcia pracowników lub żądać tych zmian. Może to obejmować wykonanie prawa odmowy przysługującego personelowi objętemu przesunięciem. Podejmując decyzję organ regulacyjny powinien dążyć do uniemożliwienia przekazania przez zarządcę infrastruktury danych szczególnie chronionych innemu podmiotowi wchodzącemu w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego. [Popr. 33] |
| --- | --- |

(19h)

Krajowy organ regulacyjny powinien zatwierdzać zmiany w przepisach dotyczących przesunięcia pracowników lub żądać tych zmian. Może to obejmować wykonanie prawa odmowy przysługującego personelowi objętemu przesunięciem. Podejmując decyzję organ regulacyjny powinien dążyć do uniemożliwienia przekazania przez zarządcę infrastruktury danych szczególnie chronionych innemu podmiotowi wchodzącemu w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego. [Popr. 33]

| (19i) | Otwarcie rynku nie może wywołać negatywnego wpływu na warunki pracy oraz warunki socjalne pracowników sektora kolejowego. Należy przestrzegać klauzul socjalnych, aby zapobiegać dumpingowi socjalnemu oraz nieuczciwej konkurencji ze strony nowych przewoźników kolejowych, którzy nie będą przestrzegać minimalnych standardów socjalnych obowiązujących w sektorze kolejowym. [Popr. 34] |
| --- | --- |

(19i)

Otwarcie rynku nie może wywołać negatywnego wpływu na warunki pracy oraz warunki socjalne pracowników sektora kolejowego. Należy przestrzegać klauzul socjalnych, aby zapobiegać dumpingowi socjalnemu oraz nieuczciwej konkurencji ze strony nowych przewoźników kolejowych, którzy nie będą przestrzegać minimalnych standardów socjalnych obowiązujących w sektorze kolejowym. [Popr. 34]

| (19j) | Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury powinni ustanowić w ramach własnej kultury bezpieczeństwa „sprawiedliwą kulturę” w celu czynnego zachęcania personelu do zgłaszania wypadków, zdarzeń i potencjalnie wypadkowych zdarzeń związanych z bezpieczeństwem bez narażania się na ryzyko kary lub dyskryminacji. Kultura sprawiedliwości umożliwia sektorowi kolejowemu wyciągnięcie wniosków z wypadków, incydentów oraz zdarzeń potencjalnie wypadkowych, a co za tym idzie – poprawę bezpieczeństwa na kolei dla pracowników oraz pasażerów. [Popr. 35] |
| --- | --- |

(19j)

Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury powinni ustanowić w ramach własnej kultury bezpieczeństwa „sprawiedliwą kulturę” w celu czynnego zachęcania personelu do zgłaszania wypadków, zdarzeń i potencjalnie wypadkowych zdarzeń związanych z bezpieczeństwem bez narażania się na ryzyko kary lub dyskryminacji. Kultura sprawiedliwości umożliwia sektorowi kolejowemu wyciągnięcie wniosków z wypadków, incydentów oraz zdarzeń potencjalnie wypadkowych, a co za tym idzie – poprawę bezpieczeństwa na kolei dla pracowników oraz pasażerów. [Popr. 35]

| (19k) | Komisja powinna zapewnić pełne i prawidłowe egzekwowanie przepisów dyrektywy Rady 2005/47/WE przez państwa członkowskie

   (7)
  . [Popr. 36] |
| --- | --- |

(19k)

Komisja powinna zapewnić pełne i prawidłowe egzekwowanie przepisów dyrektywy Rady 2005/47/WE przez państwa członkowskie

   (7)
  . [Popr. 36]

| (19l) | Biorąc pod uwagę rozwój jednolitego europejskiego obszaru kolejowego i dalsze otwarcie rynku transportu kolejowego, państwa członkowskie powinny wykorzystać układy zbiorowe, aby uniknąć dumpingu socjalnego i nieuczciwej konkurencji. [Popr. 37] |
| --- | --- |

(19l)

Biorąc pod uwagę rozwój jednolitego europejskiego obszaru kolejowego i dalsze otwarcie rynku transportu kolejowego, państwa członkowskie powinny wykorzystać układy zbiorowe, aby uniknąć dumpingu socjalnego i nieuczciwej konkurencji. [Popr. 37]

| (19m) | Komisja powinna ocenić wpływ niniejszej dyrektywy na rozwój rynku pracy dla kolejowego personelu pokładowego i w stosownych przypadkach zaproponować nowe środki ustawodawcze dotyczące certyfikacji takiego personelu pokładowego. [Popr. 38] |
| --- | --- |

(19m)

Komisja powinna ocenić wpływ niniejszej dyrektywy na rozwój rynku pracy dla kolejowego personelu pokładowego i w stosownych przypadkach zaproponować nowe środki ustawodawcze dotyczące certyfikacji takiego personelu pokładowego. [Popr. 38]

| (19n) | Kolejowy personel pokładowy jest grupą zawodową sektora kolejowego wykonującą zadania związane z bezpieczeństwem. Tradycyjnie wykonuje on zadania operacyjne dotyczące bezpieczeństwa na kolei i jest odpowiedzialny za komfort i bezpieczeństwo pasażerów na pokładzie pociągów. Certyfikacja podobna do certyfikacji maszynistów jest przydatna w celu zagwarantowania wysokiego poziomu kwalifikacji i kompetencji, uznania znaczenia tej grupy zawodowej w zapewnianiu bezpiecznych usług kolejowych, a także w celu ułatwiania mobilności pracowników. [Popr. 39] |
| --- | --- |

(19n)

Kolejowy personel pokładowy jest grupą zawodową sektora kolejowego wykonującą zadania związane z bezpieczeństwem. Tradycyjnie wykonuje on zadania operacyjne dotyczące bezpieczeństwa na kolei i jest odpowiedzialny za komfort i bezpieczeństwo pasażerów na pokładzie pociągów. Certyfikacja podobna do certyfikacji maszynistów jest przydatna w celu zagwarantowania wysokiego poziomu kwalifikacji i kompetencji, uznania znaczenia tej grupy zawodowej w zapewnianiu bezpiecznych usług kolejowych, a także w celu ułatwiania mobilności pracowników. [Popr. 39]

| (19o) | Krajowy organ regulacyjny powinien zatwierdzać zmiany w przepisach dotyczących przesunięcia pracowników lub żądać tych zmian. Może to obejmować wykonanie prawa odmowy przysługującego personelowi objętemu przesunięciem. Podejmując decyzję organ regulacyjny powinien dążyć do uniemożliwienia przekazania przez zarządcę infrastruktury danych szczególnie chronionych innemu podmiotowi wchodzącemu w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego. [Popr. 40] |
| --- | --- |

(19o)

Krajowy organ regulacyjny powinien zatwierdzać zmiany w przepisach dotyczących przesunięcia pracowników lub żądać tych zmian. Może to obejmować wykonanie prawa odmowy przysługującego personelowi objętemu przesunięciem. Podejmując decyzję organ regulacyjny powinien dążyć do uniemożliwienia przekazania przez zarządcę infrastruktury danych szczególnie chronionych innemu podmiotowi wchodzącemu w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego. [Popr. 40]

| (20) | Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających (8) państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione, |
| --- | --- |

(20)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających (8) państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione,

| (20a) | Zarządcy infrastruktury powinni współpracować w przypadkach zdarzeń lub wypadków mających wpływ na ruch transgraniczny, w celu doprowadzenia do wymiany wszelkich stosownych informacji i uniknięcia dzięki temu negatywnych skutków ubocznych. [Popr. 41] |
| --- | --- |

(20a)

Zarządcy infrastruktury powinni współpracować w przypadkach zdarzeń lub wypadków mających wpływ na ruch transgraniczny, w celu doprowadzenia do wymiany wszelkich stosownych informacji i uniknięcia dzięki temu negatywnych skutków ubocznych. [Popr. 41]

| (20b) | Do kompetencji organu regulacyjnego powinno należeć monitorowanie prac w zakresie infrastruktury w celu dopilnowania, aby nie były one podejmowane w sposób powodujący dyskryminację wśród przedsiębiorstw kolejowych. [Popr. 42] |
| --- | --- |

(20b)

Do kompetencji organu regulacyjnego powinno należeć monitorowanie prac w zakresie infrastruktury w celu dopilnowania, aby nie były one podejmowane w sposób powodujący dyskryminację wśród przedsiębiorstw kolejowych. [Popr. 42]

| (20c) | Zarządca infrastruktury wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo powinien mieć możliwość oferowania swojemu personelowi pewnych świadczeń socjalnych w pomieszczeniach wykorzystywanych przez pozostałe podmioty przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. [Popr. 43] |
| --- | --- |

(20c)

Zarządca infrastruktury wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo powinien mieć możliwość oferowania swojemu personelowi pewnych świadczeń socjalnych w pomieszczeniach wykorzystywanych przez pozostałe podmioty przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. [Popr. 43]

| (20d) | Zarządca infrastruktury wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo powinien mieć możliwość współpracy z pozostałymi podmiotami przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w obszarze systemów informatycznych, pod warunkiem wydania zatwierdzenia przez organ regulacyjny. [Popr. 44] |
| --- | --- |

(20d)

Zarządca infrastruktury wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo powinien mieć możliwość współpracy z pozostałymi podmiotami przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w obszarze systemów informatycznych, pod warunkiem wydania zatwierdzenia przez organ regulacyjny. [Popr. 44]

| (20e) | Warunki oferowania biletów w postaci biletów i rezerwacji na terenie Unii, określone w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (9)

  , uważa się za spełnione w momencie wprowadzenia wspólnego systemu informacji o podróży oraz systemu biletowego do dnia 12 grudnia 2019 r., zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy. [Popr. 45] |
| --- | --- |

(20e)

Warunki oferowania biletów w postaci biletów i rezerwacji na terenie Unii, określone w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (9)

  , uważa się za spełnione w momencie wprowadzenia wspólnego systemu informacji o podróży oraz systemu biletowego do dnia 12 grudnia 2019 r., zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy. [Popr. 45]

| (20f) | Organ regulacyjny może wydać wytyczne dotyczące zwiększenia niezależności pracowników i personelu kierowniczego zarządcy infrastruktury w ramach przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w zakresie przydzielania tras pociągów i pobierania opłat za korzystanie z infrastruktury; [Popr. 118] |
| --- | --- |

(20f)

Organ regulacyjny może wydać wytyczne dotyczące zwiększenia niezależności pracowników i personelu kierowniczego zarządcy infrastruktury w ramach przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w zakresie przydzielania tras pociągów i pobierania opłat za korzystanie z infrastruktury; [Popr. 118]

| (20 g) | Na mocy niniejszej dyrektywy państwom członkowskim zawsze przysługuje prawo wyboru odpowiadającej im struktury spośród różnych rodzajów struktur zarządców infrastruktury, jakie współistnieją w jednolitym europejskim obszarze kolejowym, a mianowicie przedsiębiorstw oddzielnych i przedsiębiorstw zintegrowanych pionowo, nawet jeżeli wprowadziły one już odrębny rodzaj struktury. Niniejsza dyrektywa ustanawia różne przepisy i zasady regulujące wewnętrzną organizację tych struktur. [Popr. 47] |
| --- | --- |

(20 g)

Na mocy niniejszej dyrektywy państwom członkowskim zawsze przysługuje prawo wyboru odpowiadającej im struktury spośród różnych rodzajów struktur zarządców infrastruktury, jakie współistnieją w jednolitym europejskim obszarze kolejowym, a mianowicie przedsiębiorstw oddzielnych i przedsiębiorstw zintegrowanych pionowo, nawet jeżeli wprowadziły one już odrębny rodzaj struktury. Niniejsza dyrektywa ustanawia różne przepisy i zasady regulujące wewnętrzną organizację tych struktur. [Popr. 47]

| (20h) | Do celów niniejszej dyrektywy koncepcja rady nadzorczej, rady administracyjnej, zarządu lub innych organów stanowiących prawne przedstawicielstwo przedsiębiorstwa powinna być zastosowana do struktur korporacyjnych istniejących w państwach członkowskich, unikając tworzenia dodatkowych organów. [Popr. 119] |
| --- | --- |

(20h)

Do celów niniejszej dyrektywy koncepcja rady nadzorczej, rady administracyjnej, zarządu lub innych organów stanowiących prawne przedstawicielstwo przedsiębiorstwa powinna być zastosowana do struktur korporacyjnych istniejących w państwach członkowskich, unikając tworzenia dodatkowych organów. [Popr. 119]

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 2012/34/UE wprowadza się następujące zmiany:

| -1) | do art. 1 dodaje się ustępy w brzmieniu:




  „2a.
     
  Niniejsza dyrektywa ma na celu przekształcenie transportu kolejowego w bardziej atrakcyjny środek transportu dla europejskich obywateli. Przyczynia się ona do powstania bardziej funkcjonalnych systemów informacyjnych i zintegrowanych systemów biletowych. Bezpośrednie systemy biletowe opracowane przez podmioty sektora kolejowego w państwach członkowskich powinny być interoperacyjne, aby umożliwić stworzenie ogólnounijnego systemu obejmującego wszystkich przewoźników kolejowych wykonujących przewozy pasażerskie. [Popr. 49]



  2b.
     
  Cel, jakim jest powstanie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, zostanie zrealizowany w oparciu o dialog społeczny na poziomie Unii gwarantujący, że pracownicy branży kolejowej są odpowiednio chronieni przed niepożądanymi skutkami otwarcia rynku.”. [Popr. 50] |
| --- | --- |

-1)

do art. 1 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2a.
     
  Niniejsza dyrektywa ma na celu przekształcenie transportu kolejowego w bardziej atrakcyjny środek transportu dla europejskich obywateli. Przyczynia się ona do powstania bardziej funkcjonalnych systemów informacyjnych i zintegrowanych systemów biletowych. Bezpośrednie systemy biletowe opracowane przez podmioty sektora kolejowego w państwach członkowskich powinny być interoperacyjne, aby umożliwić stworzenie ogólnounijnego systemu obejmującego wszystkich przewoźników kolejowych wykonujących przewozy pasażerskie. [Popr. 49]

2b.
     
  Cel, jakim jest powstanie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, zostanie zrealizowany w oparciu o dialog społeczny na poziomie Unii gwarantujący, że pracownicy branży kolejowej są odpowiednio chronieni przed niepożądanymi skutkami otwarcia rynku.”. [Popr. 50]

| -1b. | W art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „3a.
     
  Artykuły 7, 7a, 7b, 7c, 7d i 7e nie dotyczą sieci mniejszych niż 500 km gdzie:










  a) | sieci te nie mają strategicznego znaczenia dla funkcjonowania europejskiego rynku kolejowego lub |
| --- | --- | --- |

-1b.

W art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.
     
  Artykuły 7, 7a, 7b, 7c, 7d i 7e nie dotyczą sieci mniejszych niż 500 km gdzie:

a)

sieci te nie mają strategicznego znaczenia dla funkcjonowania europejskiego rynku kolejowego lub

| b) | są one odizolowane pod względem technicznym i organizacyjnym od głównej krajowej sieci kolejowej.” [Popr. 87] |
| --- | --- |

b)

są one odizolowane pod względem technicznym i organizacyjnym od głównej krajowej sieci kolejowej.” [Popr. 87]

| 1) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 2 otrzymuje brzmienie:
  „2)   »zarządca infrastruktury« oznacza każdy podmiot lub przedsiębiorstwo, zapewniające rozwój, eksploatację i utrzymanie infrastruktury kolejowej na sieci; rozwój obejmuje planowanie sieci, planowanie finansowe i inwestycyjne, a także budowę i modernizację infrastruktury; eksploatacja infrastruktury obejmuje wszystkie elementy procesu przydzielania tras pociągów, w tym zarówno określanie, jak i ocenę dostępności, a także przydzielanie poszczególnych tras, zarządzanie ruchem i pobieranie opłat za infrastrukturę, w tym ustalanie i pobieranie opłat; utrzymanie obejmuje remonty infrastruktury oraz pozostałą działalność w zakresie zarządzanie aktywami;”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)   »zarządca infrastruktury« oznacza każdy podmiot lub przedsiębiorstwo, zapewniające rozwój, eksploatację i utrzymanie infrastruktury kolejowej na sieci; rozwój obejmuje planowanie sieci, planowanie finansowe i inwestycyjne, a także budowę i modernizację infrastruktury; eksploatacja infrastruktury obejmuje wszystkie elementy procesu przydzielania tras pociągów, w tym zarówno określanie, jak i ocenę dostępności, a także przydzielanie poszczególnych tras, zarządzanie ruchem i pobieranie opłat za infrastrukturę, w tym ustalanie i pobieranie opłat; utrzymanie obejmuje remonty infrastruktury oraz pozostałą działalność w zakresie zarządzanie aktywami;”;

| b) | skreśla się pkt 5; |
| --- | --- |

b)

skreśla się pkt 5;

| c) | dodaje się pkt 31 w brzmieniu:






  „31) | »przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo« oznacza przedsiębiorstwo, w którym:






  — | jedno lub wiele przedsiębiorstw kolejowych jest własnością lub częściową własnością tego samego przedsiębiorstwa co zarządca infrastruktury (spółka dominująca), lub |
| --- | --- | --- | --- |

c)

dodaje się pkt 31 w brzmieniu:

„31)

»przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo« oznacza przedsiębiorstwo, w którym:

—

jedno lub wiele przedsiębiorstw kolejowych jest własnością lub częściową własnością tego samego przedsiębiorstwa co zarządca infrastruktury (spółka dominująca), lub

| — | zarządca infrastruktury jest własnością lub częściową własnością jednego lub wielu przedsiębiorstw kolejowych, lub |
| --- | --- |

—

zarządca infrastruktury jest własnością lub częściową własnością jednego lub wielu przedsiębiorstw kolejowych, lub

| — | jedno lub wiele przedsiębiorstw kolejowych jest własnością lub częściową własnością zarządcy infrastruktury.”; |
| --- | --- |

—

jedno lub wiele przedsiębiorstw kolejowych jest własnością lub częściową własnością zarządcy infrastruktury.”;

| ca) | dodaje się ust. 32 w brzmieniu:










  „32) | »zintegrowany system biletowy« oznacza system biletowy umożliwiający danej osobie przejazd wiążący się z przesiadaniem się w ramach jednego rodzaju transportu lub różnych rodzajów transportu, takich jak pociągi, autobusy, tramwaje, metro, promy lub samoloty;”; |
| --- | --- | --- |

ca)

dodaje się ust. 32 w brzmieniu:

„32)

»zintegrowany system biletowy« oznacza system biletowy umożliwiający danej osobie przejazd wiążący się z przesiadaniem się w ramach jednego rodzaju transportu lub różnych rodzajów transportu, takich jak pociągi, autobusy, tramwaje, metro, promy lub samoloty;”;

| cb) | dodaje się ust. 33 w brzmieniu:










  „33) | »bilet bezpośredni« oznacza bilet lub bilety będące dowodem zawarcia umowy transportu dotyczącej wykonania następujących po sobie połączeń kolejowych obsługiwanych przez co najmniej jedno przedsiębiorstwo kolejowe;”; [Popr. 52] |
| --- | --- | --- |

cb)

dodaje się ust. 33 w brzmieniu:

„33)

»bilet bezpośredni« oznacza bilet lub bilety będące dowodem zawarcia umowy transportu dotyczącej wykonania następujących po sobie połączeń kolejowych obsługiwanych przez co najmniej jedno przedsiębiorstwo kolejowe;”; [Popr. 52]

| cc) | dodaje się punkty 34 i 35:










  „34) | »rada nadzorcza« oznacza jakąkolwiek grupę osób mianowanych przez właścicieli firmy w celu dbania o ich interesy, monitorowania i kontrolowania pracy osób zajmujących kierownicze stanowiska oraz zatwierdzania ważnych decyzji biznesowych dotyczących zarządzania; |
| --- | --- | --- |

cc)

dodaje się punkty 34 i 35:

„34)

»rada nadzorcza« oznacza jakąkolwiek grupę osób mianowanych przez właścicieli firmy w celu dbania o ich interesy, monitorowania i kontrolowania pracy osób zajmujących kierownicze stanowiska oraz zatwierdzania ważnych decyzji biznesowych dotyczących zarządzania;

| 35) | »zarząd« oznacza jakąkolwiek grupę osób odpowiedzialnych za funkcje kierownicze w ramach bieżącego zarządzania firmą;” [Popr. 53] |
| --- | --- |

35)

»zarząd« oznacza jakąkolwiek grupę osób odpowiedzialnych za funkcje kierownicze w ramach bieżącego zarządzania firmą;” [Popr. 53]

| cd) | dodaje się ust. 36 w brzmieniu:










  „36) | »przewozy pasażerów kolejami dużych prędkości« oznaczają przewozy pasażerów wykonywane na specjalnie w tym celu zbudowanych liniach dużych prędkości dostosowanych zasadniczo do prędkości wynoszącej co najmniej 250 km/h i jeżdżących z taką prędkością przez większość podróży.”; [Popr. 54] |
| --- | --- | --- |

cd)

dodaje się ust. 36 w brzmieniu:

„36)

»przewozy pasażerów kolejami dużych prędkości« oznaczają przewozy pasażerów wykonywane na specjalnie w tym celu zbudowanych liniach dużych prędkości dostosowanych zasadniczo do prędkości wynoszącej co najmniej 250 km/h i jeżdżących z taką prędkością przez większość podróży.”; [Popr. 54]

| 2) | w art. 6 skreśla się ust. 2; |
| --- | --- |

2)

w art. 6 skreśla się ust. 2;

| 2a) | dodaje się art. 6a w brzmieniu:




  „Artykuł 6a




  Pod warunkiem braku konfliktu interesów oraz zagwarantowania poufności informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia, żaden przepis niniejszej dyrektywy nie zabrania państwom członkowskim upoważnić zarządcy infrastruktury do zawierania – w sposób przejrzysty, niewyłączny i niedyskryminujący – umów o współpracy z jednym wnioskodawcą lub kilkoma wnioskodawcami w odniesieniu do konkretnej linii albo lokalnej lub regionalnej części sieci w sposób, który stanowiłby dla takiego wnioskodawcy zachęty finansowe do zwiększenia efektywności współpracy w odniesieniu do części danej sieci. Zachęty takie mogą polegać na zmniejszeniu lub zwiększeniu opłat za dostęp do torów w sposób odpowiadający możliwym oszczędnościom lub wzrostom dochodów, jakie przedsiębiorstwo kolejowe lub zarządca infrastruktury może uzyskać dzięki tej współpracy. Taka współpraca ma na celu zapewnienie bardziej efektywnego zarządzania w sytuacjach zakłóceń, zarządzania pracami w zakresie konserwacji lub zarządzania przepełnioną infrastrukturą albo linią lub częścią sieci podatną na opóźnienia, lub ma na celu poprawę bezpieczeństwa.




  Czas jej trwania jest ograniczony do maksymalnie pięciu lat i może być przedłużony. Zarządca infrastruktury informuje organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55, o planowanej współpracy. Organ regulacyjny uprzednio zatwierdza umowę o współpracy, żąda jej zmiany lub odrzuca ją w przypadku niespełnienia powyższych warunków. Może on żądać zmiany umowy na każdym etapie jej obowiązywania. O umowie o współpracy zarządca infrastruktury informuje komitet koordynacyjny, o którym mowa w art. 7d. Ustęp ten nie ma zastosowania do współpracy, którą umożliwiają art. 7a i 7b, między zarządcą infrastruktury a przedsiębiorstwami kolejowymi, które stanowią część tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.”; [Popr. 120] |
| --- | --- |

2a)

dodaje się art. 6a w brzmieniu:

„Artykuł 6a

Pod warunkiem braku konfliktu interesów oraz zagwarantowania poufności informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia, żaden przepis niniejszej dyrektywy nie zabrania państwom członkowskim upoważnić zarządcy infrastruktury do zawierania – w sposób przejrzysty, niewyłączny i niedyskryminujący – umów o współpracy z jednym wnioskodawcą lub kilkoma wnioskodawcami w odniesieniu do konkretnej linii albo lokalnej lub regionalnej części sieci w sposób, który stanowiłby dla takiego wnioskodawcy zachęty finansowe do zwiększenia efektywności współpracy w odniesieniu do części danej sieci. Zachęty takie mogą polegać na zmniejszeniu lub zwiększeniu opłat za dostęp do torów w sposób odpowiadający możliwym oszczędnościom lub wzrostom dochodów, jakie przedsiębiorstwo kolejowe lub zarządca infrastruktury może uzyskać dzięki tej współpracy. Taka współpraca ma na celu zapewnienie bardziej efektywnego zarządzania w sytuacjach zakłóceń, zarządzania pracami w zakresie konserwacji lub zarządzania przepełnioną infrastrukturą albo linią lub częścią sieci podatną na opóźnienia, lub ma na celu poprawę bezpieczeństwa.

Czas jej trwania jest ograniczony do maksymalnie pięciu lat i może być przedłużony. Zarządca infrastruktury informuje organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55, o planowanej współpracy. Organ regulacyjny uprzednio zatwierdza umowę o współpracy, żąda jej zmiany lub odrzuca ją w przypadku niespełnienia powyższych warunków. Może on żądać zmiany umowy na każdym etapie jej obowiązywania. O umowie o współpracy zarządca infrastruktury informuje komitet koordynacyjny, o którym mowa w art. 7d. Ustęp ten nie ma zastosowania do współpracy, którą umożliwiają art. 7a i 7b, między zarządcą infrastruktury a przedsiębiorstwami kolejowymi, które stanowią część tego samego przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.”; [Popr. 120]

| 3) | art. 7 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 7
  Rozdział instytucjonalny zarządcy infrastruktury
  1.   Państwa członkowskie dopilnowują

  dopilnują
  , aby zarządca infrastruktury wykonywał wszystkie funkcje, o których mowa w art. 3 ust. 2, i był niezależny od jakiegokolwiek przedsiębiorstwa kolejowego.


  Jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy pewne elementy infrastruktury kolejowej, o których mowa w załączniku I, stanowią własność przedsiębiorstw innych niż zarządca infrastruktury i są zarządzane przez takie przedsiębiorstwa, państwa członkowskie mogą postanowić, że takie ustalenia mają dalej obowiązywać, pod warunkiem że takie przedsiębiorstwa są prawnie oddzielone i niezależne od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych. [Popr. 121]

  Aby zapewnić niezależność zarządcy infrastruktury państwa członkowskie dopilnowują, aby zarządca infrastruktury stanowił podmiot prawnie oddzielony od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych.
  2.   Państwa członkowskie gwarantują również, że ta sama osoba fizyczna lub prawna, lub te same osoby nie są uprawnione do:






  a) | bezpośredniego lub pośredniego sprawowania kontroli w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (*1) jednocześnie nad przedsiębiorstwem kolejowym i zarządcą infrastruktury, posiadania jakichkolwiek udziałów finansowych jednocześnie w przedsiębiorstwie kolejowym i zarządcy infrastruktury ani wykonywania jakichkolwiek praw jednocześnie względem przedsiębiorstwa kolejowego i zarządcy infrastruktury; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Rozdział instytucjonalny zarządcy infrastruktury

1.   Państwa członkowskie dopilnowują

  dopilnują
  , aby zarządca infrastruktury wykonywał wszystkie funkcje, o których mowa w art. 3 ust. 2, i był niezależny od jakiegokolwiek przedsiębiorstwa kolejowego.

Jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy pewne elementy infrastruktury kolejowej, o których mowa w załączniku I, stanowią własność przedsiębiorstw innych niż zarządca infrastruktury i są zarządzane przez takie przedsiębiorstwa, państwa członkowskie mogą postanowić, że takie ustalenia mają dalej obowiązywać, pod warunkiem że takie przedsiębiorstwa są prawnie oddzielone i niezależne od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych. [Popr. 121]

Aby zapewnić niezależność zarządcy infrastruktury państwa członkowskie dopilnowują, aby zarządca infrastruktury stanowił podmiot prawnie oddzielony od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych.

2.   Państwa członkowskie gwarantują również, że ta sama osoba fizyczna lub prawna, lub te same osoby nie są uprawnione do:

a)

bezpośredniego lub pośredniego sprawowania kontroli w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (*1) jednocześnie nad przedsiębiorstwem kolejowym i zarządcą infrastruktury, posiadania jakichkolwiek udziałów finansowych jednocześnie w przedsiębiorstwie kolejowym i zarządcy infrastruktury ani wykonywania jakichkolwiek praw jednocześnie względem przedsiębiorstwa kolejowego i zarządcy infrastruktury;

| b) | powoływania członków rady nadzorczej, zarządu lub organów upoważnionych do reprezentacji prawnej zarządcy infrastruktury i jednocześnie do bezpośredniego lub pośredniego sprawowania kontroli nad przedsiębiorstwem kolejowym, posiadania jakichkolwiek udziałów finansowych w tym przedsiębiorstwie lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego; |
| --- | --- |

b)

powoływania członków rady nadzorczej, zarządu lub organów upoważnionych do reprezentacji prawnej zarządcy infrastruktury i jednocześnie do bezpośredniego lub pośredniego sprawowania kontroli nad przedsiębiorstwem kolejowym, posiadania jakichkolwiek udziałów finansowych w tym przedsiębiorstwie lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego;

| c) | pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, zarządu lub organów upoważnionych do reprezentacji prawnej zarówno przedsiębiorstwa kolejowego, jak i zarządcy infrastruktury; |
| --- | --- |

c)

pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, zarządu lub organów upoważnionych do reprezentacji prawnej zarówno przedsiębiorstwa kolejowego, jak i zarządcy infrastruktury;

| d) | zarządzania infrastrukturą kolejową lub udziału w kierowaniu zarządcą infrastruktury, a jednocześnie bezpośredniego lub pośredniego sprawowania kontroli nad przedsiębiorstwem kolejowym, posiadania jakichkolwiek udziałów finansowych w tym przedsiębiorstwie lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego, bądź do zarządzania przedsiębiorstwem kolejowym lub uczestniczenia w zarządzaniu nim, a jednocześnie do bezpośredniego lub pośredniego sprawowania kontroli nad zarządcą infrastruktury, posiadania jakichkolwiek udziałów w nim lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego. |
| --- | --- |

d)

zarządzania infrastrukturą kolejową lub udziału w kierowaniu zarządcą infrastruktury, a jednocześnie bezpośredniego lub pośredniego sprawowania kontroli nad przedsiębiorstwem kolejowym, posiadania jakichkolwiek udziałów finansowych w tym przedsiębiorstwie lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego, bądź do zarządzania przedsiębiorstwem kolejowym lub uczestniczenia w zarządzaniu nim, a jednocześnie do bezpośredniego lub pośredniego sprawowania kontroli nad zarządcą infrastruktury, posiadania jakichkolwiek udziałów w nim lub wykonywania jakichkolwiek praw względem niego.

3.   Do celów wykonania niniejszego artykułu uznaje się, że jeżeli osoba, o której mowa w ust. 2, jest państwem członkowskim lub innym podmiotem publicznym, nie uznaje się za tę samą osobę lub te same osoby dwóch odrębnych i prawnie od siebie oddzielonych organów publicznych, które sprawują kontrolę nad zarządcą infrastruktury lub wykonują względem niego inne wspomniane w ust. 2 prawa, z jednej strony, oraz nad przedsiębiorstwem kolejowym, z drugiej strony.

4.   O ile nie występuje żaden konflikt interesów oraz zagwarantowana jest poufność informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia, zarządca infrastruktury może zlecić określone prace związane z rozwojem, odnową i utrzymaniem, nad którymi zachowuje uprawnienia decyzyjne, przedsiębiorstwom kolejowym lub jakiemukolwiek innemu organowi działającemu pod nadzorem zarządcy infrastruktury.

4a.
     
  Pod warunkiem przestrzegania przepisów dotyczących rozdziału instytucjonalnego zarządcy infrastruktury, które określono w ust. 1–3, i braku konfliktu interesów oraz zagwarantowania poufności informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia, państwa członkowskie mogą upoważnić zarządcę infrastruktury do zawarcia – w sposób przejrzysty, niewyłączny i niedyskryminujący – umów o współpracy z jednym wnioskodawcą lub wieloma wnioskodawcami w odniesieniu do konkretnej linii albo lokalnej lub regionalnej części sieci w sposób stwarzający dla takiego wnioskodawcy zachętę do zwiększenia efektywności współpracy w odniesieniu do części danej sieci. Zachęty takie polegają na obniżeniu opłat za dostęp do torów w sposób odpowiadający oszczędnościom, jakie zarządca infrastruktury może uzyskać dzięki tej współpracy. Taka współpraca ma na celu zapewnienie bardziej efektywnego zarządzania w sytuacjach zakłóceń, zarządzania pracami w zakresie konserwacji lub zarządzania przepełnioną infrastrukturą albo linią lub częścią sieci narażoną na opóźnienia, lub ma na celu poprawę bezpieczeństwa. Czas jej trwania jest ograniczony do maksymalnie pięciu lat i może być przedłużony. Zarządca infrastruktury informuje organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55, o planowanej współpracy. Organ regulacyjny uprzednio zatwierdza umowę o współpracy, żąda jej zmiany lub odrzuca ją w przypadku niespełnienia powyższych warunków. Może on żądać zmiany umowy na każdym etapie jej obowiązywania. O umowie o współpracy zarządca infrastruktury informuje komitet koordynacyjny, o którym mowa w art. 7d. [Popr. 56]

5.   W przypadku gdy w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy zarządca infrastruktury należy do przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu ust. 2-4 niniejszego artykułu. W takim przypadku państwa członkowskie, których to dotyczy, dopilnowują, aby zarządca infrastruktury wykonywał wszystkie funkcje, o których mowa w art. 3 ust. 2, i był rzeczywiście niezależny pod względem organizacyjnym i decyzyjnym od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych zgodnie z wymogami określonymi w art. 7a-7c

  7a i 7b
  .;

(*1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.)”[Popr. 122]"

| 4) | dodaje się art. 7a-7e w brzmieniu:
  „Artykuł 7a
  Rzeczywista niezależność zarządcy infrastruktury wchodzącego w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo
  1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby zarządca infrastruktury był zorganizowany jako podmiot prawnie oddzielony od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych lub spółek dominujących kontrolujących takie przedsiębiorstwa oraz wszelkich innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.
  2.   Podmioty prawne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo działające na rynkach przewozów kolejowych nie posiadają bezpośrednio ani pośrednio udziałów w zarządcy infrastruktury
  ani bezpośrednio, ani pośrednio, ani poprzez jednostki zależne
  . Podobnie zarządca infrastruktury nie posiada bezpośrednio ani pośrednio udziałów w jakichkolwiek podmiotach prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo i działających na rynkach przewozów kolejowych
  ani bezpośrednio, ani pośrednio, ani poprzez jednostki zależne
  .


  Przepis ten nie wyklucza jednak istnienia przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, gdzie jedno lub więcej przedsiębiorstw kolejowych jest w pełni lub w części własnością tego samego przedsiębiorstwa co zarządca infrastruktury (spółka dominująca).


  3.   Dochody zarządcy infrastruktury nie mogą być wykorzystywane do finansowania innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, ale wyłącznie do finansowania działalności zarządcy infrastruktury. oraz wypłacania

  Dopuszczalne jest wypłacanie
  dywidend ostatecznemu właścicielowi przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.
  Wypłaty dywidend przez zarządcę infrastruktury przeznacza się na inwestycje w odnowę działającej infrastruktury i nie wykluczają one tworzenia przez zarządcę infrastruktury rezerw w celu zarządzania jego zyskami i stratami w cyklu działalności
  .


  Przepisy te nie mają zastosowania do płatności na rzecz prywatnych inwestorów w przypadku partnerstw publiczno-prywatnych.


  Zarządca infrastruktury nie może udzielać pożyczek żadnemu innemu podmiotowi prawnemu wchodzącemu w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego

  wyłącznie własnym jednostkom zależnym. W przedsiębiorstwie zintegrowanym
  pionowo, a żaden inny podmiot prawny wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może udzielać pożyczek zarządcy infrastruktury
  może udzielić pożyczki wyłącznie spółka dominująca, a pożyczka ta jest przedmiotem monitorowania przez organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55. Spółka dominująca przedstawia organowi regulacyjnemu wystarczające dowody na to, że pożyczka jest udzielana po cenie rynkowej oraz że jest zgodna z art. 6.


  Wszelkie usługi oferowane zarządcy infrastruktury przez inne podmioty prawne są świadczone na podstawie umów i za wynagrodzeniem według cen rynkowych. Dług przypisany zarządcy infrastruktury jest wyraźnie oddzielony od długu przypisanego innym podmiotom prawnym wchodzącym w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo i zobowiązania te są obsługiwane oddzielnie.
  Rachunki zarządcy infrastruktury i innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo prowadzone są w sposób zapewniający spełnienie tych przepisów oraz umożliwiający oddzielny obieg środków finansowych zarządcy infrastruktury oraz innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.

  4.   Bez uszczerbku dla art. 8 ust. 4 zarządca infrastruktury pozyskuje środki finansowe na rynkach kapitałowych samodzielnie, a nie za pośrednictwem innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Inne podmioty prawne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie pozyskują środków finansowych za pośrednictwem zarządcy infrastruktury.
  [Popr. 123]

  5.   Zarządca infrastruktury prowadzi szczegółową dokumentację wszelkich powiązań handlowych i finansowych z innymi podmiotami prawnymi wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo i udostępnia ją na żądanie organu regulacyjnego zgodnie z art. 56 ust. 12.
  Artykuł 7b
  Rzeczywista niezależność pracowników i personelu kierowniczego zarządcy infrastruktury wchodzącego w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo
  1.   Bez uszczerbku dla decyzji organu regulacyjnego na mocy art. 56 zarządca infrastruktury posiada skuteczne uprawnienia do podejmowania decyzji, niezależne od innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, w odniesieniu do wszystkich funkcji, o których mowa w art. 3 ust. 2

  przydzielania tras pociągów i pobierania opłat za korzystanie z infrastruktury.


  Ogólna struktura zarządcza i statut zarządcy infrastruktury gwarantują, że żaden z innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie wpływa bezpośrednio ani pośrednio na postępowanie zarządcy infrastruktury w odniesieniu do tych funkcji

  przydzielania tras pociągów i pobierania opłat za korzystanie z infrastruktury.




  Członkowie rady nadzorczej i zarządu zarządcy infrastruktury, a także zarządcy bezpośrednio przed nimi odpowiadający działają zgodnie z tymi zasadami.



  2.   Członkowie zarządu i pracownicy wyższego szczebla zarządcy infrastruktury nie są członkami rady nadzorczej lub zarządu ani pracownikami wyższego szczebla żadnych innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.


  Członkowie rady nadzorczej lub zarządu i pracownicy wyższego szczebla innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie są członkami zarządu ani pracownikami wyższego szczebla zarządcy infrastruktury.


  3.   Zarządca infrastruktury posiada radę nadzorczą składającą się z przedstawicieli ostatecznych właścicieli przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.


  Rada nadzorcza może się konsultować z komitetem koordynacyjnym, o którym mowa w art. 7d, w kwestiach leżących w jego kompetencjach.


  Rada nadzorcza podejmuje decyzje dotyczące powoływania, przedłużania okresu urzędowania, warunków zatrudnienia – w tym wynagrodzenia – i zakończenia okresu urzędowania członków zarządu zarządcy infrastruktury. Organowi regulacyjnemu, o którym mowa w art. 55, zgłasza się tożsamość oraz warunki regulujące czas trwania i zakończenie okresu urzędowania osób powołanych przez radę nadzorczą na członków zarządu zarządcy infrastruktury oraz osób, których okres urzędowania jako członków zarządu przedłużono, jak również uzasadnienie proponowanych decyzji w sprawie zakończenia okresu urzędowania tych osób. Warunki te oraz decyzje, o których mowa w niniejszym ustępie, stają się wiążące jedynie w przypadku, gdy organ regulacyjny wyraźnie je zatwierdził. Organ regulacyjny może zgłosić sprzeciw wobec takich decyzji w razie wątpliwości co do niezależności zawodowej osoby powołanej do zarządu lub w przypadku przedterminowego zakończenia okresu urzędowania członka zarządu zarządcy infrastruktury.


  Członkom zarządu, którzy chcą wnieść skargę w związku z przedterminowym zakończeniem okresu ich urzędowania, przyznaje się skuteczne prawo odwołania się do organu regulacyjnego.


  4.   Przez okres trzech lat od opuszczenia zarządcy infrastruktury członkowie rady nadzorczej lub zarządu i pracownicy wyższego szczebla zarządcy infrastruktury nie mają prawa obejmowania wyższych stanowisk w jakimkolwiek innym podmiocie prawnym wchodzącym w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Przez okres trzech lat od opuszczenia innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo członkowie ich rady nadzorczej lub zarządu i pracownicy wyższego szczebla nie mają prawa obejmowania wyższych stanowisk u zarządcy infrastruktury.

  5.   Zarządca infrastruktury posiada własny personel, a jego siedziba zlokalizowana jest w pomieszczeniach oddzielonych od pomieszczeń innych podmiotów wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Dostęp do systemów informacyjnych podlega ochronie w celu zapewnienia niezależności zarządcy infrastruktury. Przepisy wewnętrzne lub umowy z pracownikami wyraźnie ograniczają kontakty z innymi podmiotami prawnymi wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo do oficjalnych komunikatów wiązanych z wykonywaniem funkcji zarządcy infrastruktury, które są również wykonywane w odniesieniu do innych przedsiębiorstw kolejowych poza przedsiębiorstwem zintegrowanym pionowo. Transfery pracowników innych niż ci, o których mowa w lit. c), między zarządcą infrastruktury a innymi podmiotami prawnymi wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo są możliwe jedynie jeśli można zagwarantować, że nie będą przekazywane

  zarządzający.
  Dane szczególnie chronione
  znajdujące się w posiadaniu zarządcy infrastruktury podlegają odpowiedniej ochronie i nie są przekazywane innym podmiotom
  .


  Zarządca infrastruktury może zaoferować swoim pracownikom usługi socjalne, takie jak świadczenia szkół, przedszkoli, ośrodków sportowych i restauracji w lokalach użytkowanych przez pozostałe podmioty prawne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Zarządca infrastruktury może współpracować z innymi podmiotami przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w zakresie rozwijania ich systemów informatycznych.




  Organ regulacyjny zatwierdza ustalenia dotyczące wykonania niniejszego ustępu lub żąda wprowadzenia do nich zmian w celu zapewnienia niezależności zarządcy infrastruktury. Organ regulacyjny może żądać od przedsiębiorstwa zintegrowanego dostarczenia mu wszelkich niezbędnych informacji.


  6.   Zarządca infrastruktury dysponuje odpowiednimi możliwościami organizacyjnymi, aby wykonywać wszystkie powierzone mu funkcje niezależnie od innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo i nie może zlecać tym podmiotom prawnym wykonywania tych funkcji, ani jakichkolwiek związanych z nimi działań.


  O ile nie występuje żaden konflikt interesów, zakłócenie rynku ani dyskryminacja oraz zagwarantowana jest poufność informacji szczególnie chronionych z handlowego punktu widzenia, zarządca infrastruktury może zlecić określone prace związane z rozwojem, odnową i utrzymaniem, nad którymi zachowuje uprawnienia decyzyjne, przedsiębiorstwom kolejowym lub jakiemukolwiek innemu organowi działającemu pod nadzorem zarządcy infrastruktury.



  7.   Członkowie rady nadzorczej lub zarządu i pracownicy wyższego szczebla zarządcy infrastruktury nie posiadają bezpośrednio ani pośrednio żadnych udziałów w jakimkolwiek innym podmiocie prawnym wchodzącym w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, ani nie otrzymują od niego żadnych korzyści finansowych. Część ich wynagrodzenia uzależniona od wyników nie zależy od wyników działalności jakichkolwiek innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo ani jakichkolwiek podmiotów prawnych znajdujących się pod jego kontrolą, ale wyłącznie od wyników zarządcy infrastruktury.
  [Popr. 124/rev]


  Artykuł 7c


  Procedura sprawdzenia zgodności


  1.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja ustala, czy zarządcy infrastruktury, którzy są częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, spełniają wymogi art. 7a i 7b oraz czy sposób wdrożenia tych wymogów zapewnia równe szanse wszystkim przedsiębiorstwom kolejowym i brak zakłóceń konkurencji na odnośnym rynku.


  2.   Komisja jest upoważniona do wymagania od państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo, przekazania w rozsądnym terminie wszystkich koniecznych informacji. Komisja konsultuje się z odpowiednim organem regulacyjnym lub odpowiednimi organami regulacyjnymi oraz, w stosownych przypadkach, siecią organów regulacyjnych, o której mowa w art. 57.


  3.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć prawo dostępu, przewidziane w art. 10, w przypadku przedsiębiorstw kolejowych będących częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, do którego należy dany zarządca infrastruktury, jeśli Komisja poinformuje państwa członkowskie, że nie złożono wniosku zgodnie z ust. 1 lub w oczekiwaniu na przeanalizowanie wniosku przez Komisję lub jeśli Komisja postanowi, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 62 ust. 2, że:








  a) | nie udzielono odpowiednich odpowiedzi na wnioski Komisji o przekazanie informacji zgodnie z ust. 2, lub |
| --- | --- | --- |

4)

dodaje się art. 7a-7e w brzmieniu:

„Artykuł 7a

Rzeczywista niezależność zarządcy infrastruktury wchodzącego w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby zarządca infrastruktury był zorganizowany jako podmiot prawnie oddzielony od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych lub spółek dominujących kontrolujących takie przedsiębiorstwa oraz wszelkich innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.

2.   Podmioty prawne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo działające na rynkach przewozów kolejowych nie posiadają bezpośrednio ani pośrednio udziałów w zarządcy infrastruktury
  ani bezpośrednio, ani pośrednio, ani poprzez jednostki zależne
  . Podobnie zarządca infrastruktury nie posiada bezpośrednio ani pośrednio udziałów w jakichkolwiek podmiotach prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo i działających na rynkach przewozów kolejowych
  ani bezpośrednio, ani pośrednio, ani poprzez jednostki zależne
  .

Przepis ten nie wyklucza jednak istnienia przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, gdzie jedno lub więcej przedsiębiorstw kolejowych jest w pełni lub w części własnością tego samego przedsiębiorstwa co zarządca infrastruktury (spółka dominująca).

3.   Dochody zarządcy infrastruktury nie mogą być wykorzystywane do finansowania innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, ale wyłącznie do finansowania działalności zarządcy infrastruktury. oraz wypłacania

  Dopuszczalne jest wypłacanie
  dywidend ostatecznemu właścicielowi przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.
  Wypłaty dywidend przez zarządcę infrastruktury przeznacza się na inwestycje w odnowę działającej infrastruktury i nie wykluczają one tworzenia przez zarządcę infrastruktury rezerw w celu zarządzania jego zyskami i stratami w cyklu działalności
  .

Przepisy te nie mają zastosowania do płatności na rzecz prywatnych inwestorów w przypadku partnerstw publiczno-prywatnych.

Zarządca infrastruktury nie może udzielać pożyczek żadnemu innemu podmiotowi prawnemu wchodzącemu w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego

  wyłącznie własnym jednostkom zależnym. W przedsiębiorstwie zintegrowanym
  pionowo, a żaden inny podmiot prawny wchodzący w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie może udzielać pożyczek zarządcy infrastruktury
  może udzielić pożyczki wyłącznie spółka dominująca, a pożyczka ta jest przedmiotem monitorowania przez organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55. Spółka dominująca przedstawia organowi regulacyjnemu wystarczające dowody na to, że pożyczka jest udzielana po cenie rynkowej oraz że jest zgodna z art. 6.

Wszelkie usługi oferowane zarządcy infrastruktury przez inne podmioty prawne są świadczone na podstawie umów i za wynagrodzeniem według cen rynkowych. Dług przypisany zarządcy infrastruktury jest wyraźnie oddzielony od długu przypisanego innym podmiotom prawnym wchodzącym w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo i zobowiązania te są obsługiwane oddzielnie.

Rachunki zarządcy infrastruktury i innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo prowadzone są w sposób zapewniający spełnienie tych przepisów oraz umożliwiający oddzielny obieg środków finansowych zarządcy infrastruktury oraz innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.

4.   Bez uszczerbku dla art. 8 ust. 4 zarządca infrastruktury pozyskuje środki finansowe na rynkach kapitałowych samodzielnie, a nie za pośrednictwem innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Inne podmioty prawne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie pozyskują środków finansowych za pośrednictwem zarządcy infrastruktury.
  [Popr. 123]

5.   Zarządca infrastruktury prowadzi szczegółową dokumentację wszelkich powiązań handlowych i finansowych z innymi podmiotami prawnymi wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo i udostępnia ją na żądanie organu regulacyjnego zgodnie z art. 56 ust. 12.

Artykuł 7b

Rzeczywista niezależność pracowników i personelu kierowniczego zarządcy infrastruktury wchodzącego w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo

1.   Bez uszczerbku dla decyzji organu regulacyjnego na mocy art. 56 zarządca infrastruktury posiada skuteczne uprawnienia do podejmowania decyzji, niezależne od innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, w odniesieniu do wszystkich funkcji, o których mowa w art. 3 ust. 2

  przydzielania tras pociągów i pobierania opłat za korzystanie z infrastruktury.

Ogólna struktura zarządcza i statut zarządcy infrastruktury gwarantują, że żaden z innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie wpływa bezpośrednio ani pośrednio na postępowanie zarządcy infrastruktury w odniesieniu do tych funkcji

  przydzielania tras pociągów i pobierania opłat za korzystanie z infrastruktury.

Członkowie rady nadzorczej i zarządu zarządcy infrastruktury, a także zarządcy bezpośrednio przed nimi odpowiadający działają zgodnie z tymi zasadami.

2.   Członkowie zarządu i pracownicy wyższego szczebla zarządcy infrastruktury nie są członkami rady nadzorczej lub zarządu ani pracownikami wyższego szczebla żadnych innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.

Członkowie rady nadzorczej lub zarządu i pracownicy wyższego szczebla innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo nie są członkami zarządu ani pracownikami wyższego szczebla zarządcy infrastruktury.

3.   Zarządca infrastruktury posiada radę nadzorczą składającą się z przedstawicieli ostatecznych właścicieli przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo.

Rada nadzorcza może się konsultować z komitetem koordynacyjnym, o którym mowa w art. 7d, w kwestiach leżących w jego kompetencjach.

Rada nadzorcza podejmuje decyzje dotyczące powoływania, przedłużania okresu urzędowania, warunków zatrudnienia – w tym wynagrodzenia – i zakończenia okresu urzędowania członków zarządu zarządcy infrastruktury. Organowi regulacyjnemu, o którym mowa w art. 55, zgłasza się tożsamość oraz warunki regulujące czas trwania i zakończenie okresu urzędowania osób powołanych przez radę nadzorczą na członków zarządu zarządcy infrastruktury oraz osób, których okres urzędowania jako członków zarządu przedłużono, jak również uzasadnienie proponowanych decyzji w sprawie zakończenia okresu urzędowania tych osób. Warunki te oraz decyzje, o których mowa w niniejszym ustępie, stają się wiążące jedynie w przypadku, gdy organ regulacyjny wyraźnie je zatwierdził. Organ regulacyjny może zgłosić sprzeciw wobec takich decyzji w razie wątpliwości co do niezależności zawodowej osoby powołanej do zarządu lub w przypadku przedterminowego zakończenia okresu urzędowania członka zarządu zarządcy infrastruktury.

Członkom zarządu, którzy chcą wnieść skargę w związku z przedterminowym zakończeniem okresu ich urzędowania, przyznaje się skuteczne prawo odwołania się do organu regulacyjnego.

4.   Przez okres trzech lat od opuszczenia zarządcy infrastruktury członkowie rady nadzorczej lub zarządu i pracownicy wyższego szczebla zarządcy infrastruktury nie mają prawa obejmowania wyższych stanowisk w jakimkolwiek innym podmiocie prawnym wchodzącym w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Przez okres trzech lat od opuszczenia innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo członkowie ich rady nadzorczej lub zarządu i pracownicy wyższego szczebla nie mają prawa obejmowania wyższych stanowisk u zarządcy infrastruktury.

5.   Zarządca infrastruktury posiada własny personel, a jego siedziba zlokalizowana jest w pomieszczeniach oddzielonych od pomieszczeń innych podmiotów wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Dostęp do systemów informacyjnych podlega ochronie w celu zapewnienia niezależności zarządcy infrastruktury. Przepisy wewnętrzne lub umowy z pracownikami wyraźnie ograniczają kontakty z innymi podmiotami prawnymi wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo do oficjalnych komunikatów wiązanych z wykonywaniem funkcji zarządcy infrastruktury, które są również wykonywane w odniesieniu do innych przedsiębiorstw kolejowych poza przedsiębiorstwem zintegrowanym pionowo. Transfery pracowników innych niż ci, o których mowa w lit. c), między zarządcą infrastruktury a innymi podmiotami prawnymi wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo są możliwe jedynie jeśli można zagwarantować, że nie będą przekazywane

  zarządzający.
  Dane szczególnie chronione
  znajdujące się w posiadaniu zarządcy infrastruktury podlegają odpowiedniej ochronie i nie są przekazywane innym podmiotom
  .

Zarządca infrastruktury może zaoferować swoim pracownikom usługi socjalne, takie jak świadczenia szkół, przedszkoli, ośrodków sportowych i restauracji w lokalach użytkowanych przez pozostałe podmioty prawne wchodzące w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo. Zarządca infrastruktury może współpracować z innymi podmiotami przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo w zakresie rozwijania ich systemów informatycznych.

Organ regulacyjny zatwierdza ustalenia dotyczące wykonania niniejszego ustępu lub żąda wprowadzenia do nich zmian w celu zapewnienia niezależności zarządcy infrastruktury. Organ regulacyjny może żądać od przedsiębiorstwa zintegrowanego dostarczenia mu wszelkich niezbędnych informacji.

6.   Zarządca infrastruktury dysponuje odpowiednimi możliwościami organizacyjnymi, aby wykonywać wszystkie powierzone mu funkcje niezależnie od innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo i nie może zlecać tym podmiotom prawnym wykonywania tych funkcji, ani jakichkolwiek związanych z nimi działań.

O ile nie występuje żaden konflikt interesów, zakłócenie rynku ani dyskryminacja oraz zagwarantowana jest poufność informacji szczególnie chronionych z handlowego punktu widzenia, zarządca infrastruktury może zlecić określone prace związane z rozwojem, odnową i utrzymaniem, nad którymi zachowuje uprawnienia decyzyjne, przedsiębiorstwom kolejowym lub jakiemukolwiek innemu organowi działającemu pod nadzorem zarządcy infrastruktury.

7.   Członkowie rady nadzorczej lub zarządu i pracownicy wyższego szczebla zarządcy infrastruktury nie posiadają bezpośrednio ani pośrednio żadnych udziałów w jakimkolwiek innym podmiocie prawnym wchodzącym w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, ani nie otrzymują od niego żadnych korzyści finansowych. Część ich wynagrodzenia uzależniona od wyników nie zależy od wyników działalności jakichkolwiek innych podmiotów prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo ani jakichkolwiek podmiotów prawnych znajdujących się pod jego kontrolą, ale wyłącznie od wyników zarządcy infrastruktury.
  [Popr. 124/rev]

Artykuł 7c

Procedura sprawdzenia zgodności

1.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja ustala, czy zarządcy infrastruktury, którzy są częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, spełniają wymogi art. 7a i 7b oraz czy sposób wdrożenia tych wymogów zapewnia równe szanse wszystkim przedsiębiorstwom kolejowym i brak zakłóceń konkurencji na odnośnym rynku.

2.   Komisja jest upoważniona do wymagania od państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo, przekazania w rozsądnym terminie wszystkich koniecznych informacji. Komisja konsultuje się z odpowiednim organem regulacyjnym lub odpowiednimi organami regulacyjnymi oraz, w stosownych przypadkach, siecią organów regulacyjnych, o której mowa w art. 57.

3.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć prawo dostępu, przewidziane w art. 10, w przypadku przedsiębiorstw kolejowych będących częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, do którego należy dany zarządca infrastruktury, jeśli Komisja poinformuje państwa członkowskie, że nie złożono wniosku zgodnie z ust. 1 lub w oczekiwaniu na przeanalizowanie wniosku przez Komisję lub jeśli Komisja postanowi, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 62 ust. 2, że:

a)

nie udzielono odpowiednich odpowiedzi na wnioski Komisji o przekazanie informacji zgodnie z ust. 2, lub

| b) | dany zarządca infrastruktury nie spełnia wymogów określonych w art. 7a i 7b, lub |
| --- | --- |

b)

dany zarządca infrastruktury nie spełnia wymogów określonych w art. 7a i 7b, lub

| c) | spełnienie wymogów określonych w art. 7a i 7b nie wystarcza do zapewnienia równych szans dla wszystkich przedsiębiorstw kolejowych oraz braku zakłóceń konkurencji w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę dany zarządca infrastruktury. |
| --- | --- |

c)

spełnienie wymogów określonych w art. 7a i 7b nie wystarcza do zapewnienia równych szans dla wszystkich przedsiębiorstw kolejowych oraz braku zakłóceń konkurencji w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę dany zarządca infrastruktury.

Komisja podejmuje decyzję w rozsądnym terminie.

4.   Zainteresowane państwo członkowskie może się zwrócić do Komisji o uchylenie jej decyzji, o której mowa w ust. 3, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 62 ust. 2, jeśli to państwo członkowskie wykaże w sposób zadowalający Komisję, że powody podjęcia decyzji już nie istnieją. Komisja podejmuje decyzję w rozsądnym terminie.

5.   Bez uszczerbku dla ust 1-4 stałe spełnianie wymogów określonych w art. 7a i 7b monitoruje organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55. Każdy wnioskodawca ma prawo odwołać się do organu regulacyjnego, jeśli jest przekonany, że wymogi te nie są spełnione. W przypadku złożenia takiego odwołania organ regulacyjny, w terminie wskazanym w art. 56 ust. 9, podejmuje decyzję w sprawie wszystkich środków koniecznych do zaradzenia zaistniałej sytuacji.
  [Popr. 101 i 125/rev]

Artykuł 7c

Komitet koordynacyjny

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby zarządcy infrastruktury ustanowili i zorganizowali komitety koordynacyjne dla każdej z sieci. Członkostwo w takim komitecie przysługuje co najmniej zarządcy infrastruktury, znanym wnioskodawcom w rozumieniu art. 8 ust. 3 oraz, na ich wniosek, potencjalnym wnioskodawcom, reprezentującym ich organizacjom, przedstawicielom użytkowników kolejowych przewozów towarowych i pasażerskich oraz, w stosownych przypadkach, władzom regionalnym i lokalnym
  obejmującym właściwe organy
  . Przedstawiciele państwa członkowskiego oraz dany organ regulacyjny są zapraszani na posiedzenia komitetu koordynacyjnego jako obserwatorzy. [Popr. 59]

2.   Komitet koordynacyjny przedstawia propozycje dotyczące zarządcy infrastruktury oraz, w stosownych przypadkach, państw członkowskich lub udziela im rad dotyczących:

| a) | potrzeb wnioskodawców związanych z utrzymaniem i rozwojem zdolności przepustowej infrastruktury; |
| --- | --- |

a)

potrzeb wnioskodawców związanych z utrzymaniem i rozwojem zdolności przepustowej infrastruktury;

| b) | treści zorientowanych na użytkownika celów w zakresie wydajności, zawartych w umowach, o których mowa w art. 30, oraz zachęt, o których mowa w art. 30 ust. 1, oraz ich wdrażania; |
| --- | --- |

b)

treści zorientowanych na użytkownika celów w zakresie wydajności, zawartych w umowach, o których mowa w art. 30, oraz zachęt, o których mowa w art. 30 ust. 1, oraz ich wdrażania;

| c) | treści i wdrażania regulaminu sieci, o którym mowa w art. 27; |
| --- | --- |

c)

treści i wdrażania regulaminu sieci, o którym mowa w art. 27;

| d) | ram i zasad pobierania opłat określonych przez państwo oraz systemu pobierania opłat ustalonego przez zarządcę infrastruktury zgodnie z art. 29, a także poziomu i struktury opłat za korzystanie z infrastruktury; |
| --- | --- |

d)

ram i zasad pobierania opłat określonych przez państwo oraz systemu pobierania opłat ustalonego przez zarządcę infrastruktury zgodnie z art. 29, a także poziomu i struktury opłat za korzystanie z infrastruktury;

| e) | procesu alokacji zdolności przepustowej infrastruktury, w tym zasad pierwszeństwa w odniesieniu do alokacji zdolności przepustowej między różnymi kategoriami użytkowników infrastruktury;
  zasady koordynacji w przypadku kolidujących ze sobą wniosków o wykonywanie przewozu kolejowego określa art. 46 ust. 4; [Popr. 60] |
| --- | --- |

e)

procesu alokacji zdolności przepustowej infrastruktury, w tym zasad pierwszeństwa w odniesieniu do alokacji zdolności przepustowej między różnymi kategoriami użytkowników infrastruktury;
  zasady koordynacji w przypadku kolidujących ze sobą wniosków o wykonywanie przewozu kolejowego określa art. 46 ust. 4; [Popr. 60]

| f) | kwestii związanych z intermodalnością; |
| --- | --- |

f)

kwestii związanych z intermodalnością;

| g) | wszelkich innych kwestii związanych z warunkami dostępu do infrastruktury i korzystania z niej oraz jakości usług zarządcy infrastruktury. |
| --- | --- |

g)

wszelkich innych kwestii związanych z warunkami dostępu do infrastruktury i korzystania z niej oraz jakości usług zarządcy infrastruktury.

| ga) | kwestie dotyczące użytkowników kolejowych przewozów towarowych i pasażerskich, obejmujące jakość wykonanej usługi, opłaty za korzystanie z infrastruktury oraz poziom i przejrzystość cen usług kolejowych. [Popr. 61] |
| --- | --- |

ga)

kwestie dotyczące użytkowników kolejowych przewozów towarowych i pasażerskich, obejmujące jakość wykonanej usługi, opłaty za korzystanie z infrastruktury oraz poziom i przejrzystość cen usług kolejowych. [Popr. 61]

Komitet koordynacyjny jest upoważniony do żądania od zarządcy infrastruktury odpowiednich informacji dotyczących lit. a)-g

  -ga
  ) w celu umożliwienia realizacji tych zadań
  , bez uszczerbku dla tajemnicy handlowej
  . [Popr. 62]

3.   Komitet koordynacyjny opracowuje regulamin wewnętrzny, który obejmuje w szczególności zasady dotyczące udziału w posiedzeniach oraz ich częstotliwości (co najmniej raz na kwartał).
  Regulamin wewnętrzny przewiduje między innymi regularne konsultacje – co najmniej raz w roku – z użytkownikami kolejowych przewozów towarowych i pasażerskich oraz z przedstawicielami pracowników sektora kolejowego.
  Sprawozdanie z dyskusji w komitecie koordynacyjnym jest przedkładane co roku zarządcy infrastruktury, państwu członkowskiemu, odpowiedniemu organowi regulacyjnemu
  , odpowiednim użytkownikom kolejowych przewozów towarowych i pasażerskich i odpowiednim przedstawicielom pracowników sektora kolei
  oraz Komisji ze wskazaniem odnośnych stanowisk zajętych przez członków komitetu. [Popr. 63]

Artykuł 7d

Europejska sieć zarządców infrastruktury

1.   Państwa członkowskie zapewniają uczestnictwo i współpracę zarządców infrastruktury w ramach sieci służącej rozwojowi unijnej infrastruktury kolejowej,
  a
  w szczególności w celu zapewnienia:

| (i) | terminowego i skutecznego wdrożenia transeuropejskiej sieci transportowej, w tym korytarzy sieci bazowej, kolejowych korytarzy towarowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 913/2010 (*2) oraz planu wdrożenia europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS) ustanowionego w decyzji 2012/88/UE (*3)

  , a także
  . |
| --- | --- |

(i)

terminowego i skutecznego wdrożenia transeuropejskiej sieci transportowej, w tym korytarzy sieci bazowej, kolejowych korytarzy towarowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 913/2010 (*2) oraz planu wdrożenia europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS) ustanowionego w decyzji 2012/88/UE (*3)

  , a także
  .

| (ii) | ułatwienia funkcjonowania efektywnych i skutecznych transgranicznych przewozów pasażerskich na terenie Unii, w tym poprzez współpracę transgraniczną w celu usunięcia wąskich gardeł. |
| --- | --- |

(ii)

ułatwienia funkcjonowania efektywnych i skutecznych transgranicznych przewozów pasażerskich na terenie Unii, w tym poprzez współpracę transgraniczną w celu usunięcia wąskich gardeł.

1a.
     
  W ramach sieci opracowuje się również wspólne zasady ramowe dotyczące opłat w przypadkach, w których usługi transgranicznego przewozu pasażerskiego obejmują więcej niż jedną sieć, zgodnie z definicją zawartą w art. 37, oraz dotyczące alokacji zdolności przepustowej, o której mowa w art. 40. Takie wspólne zasady podlegają zaopiniowaniu przez sieć organów regulacyjnych, o której mowa w art. 57. [Popr. 64]

Komisja jest członkiem sieci. Komisja koordynuje i wspiera działalność sieci, a w razie potrzeby przedstawia jej zalecenia. Zapewnia ona aktywną współpracę odpowiednich zarządców infrastruktury.

2.   Sieć uczestniczy w monitorowaniu rynku, o którym mowa w art. 15, i porównuje efektywność
  i wydajność
  zarządców infrastruktury na podstawie wspólnych wskaźników i kryteriów jakości, takich jak niezawodność, zdolność przepustowa, dostępność, punktualność i bezpieczeństwo ich sieci, jakość i wykorzystanie aktywów, utrzymanie, odnawianie, rozbudowa, inwestycje, efektywność finansowa
  , jak również przejrzystość ram oraz zasad dotyczących pobierania opłat
  . [Popr. 65]

3.   
  Uwzględniając poglądy wyrażone przez sieć
  Komisja może przyjąć

  przyjmuje
  środki określające wspólne zasady i praktyki sieci, w szczególności w celu zapewnienia spójności działań w zakresie analizy porównawczej, oraz procedury, które należy stosować na potrzeby współpracy w ramach sieci. Środki te są przyjmowane w drodze aktu wykonawczego

  delegowanego
  zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 62 ust. 3

  60
  .”;

(*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010 z dnia 22 września 2010 r. w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 22.)"

(*3)  2012/88/UE: Decyzja Komisji z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie podsystemów »Sterowanie« transeuropejskiego systemu kolei (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 172) (Dz.U. L 51 z 23.2.2012, s. 51.)”[Popr. 66]"

| 5) | w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Przedsiębiorstwom kolejowym przyznaje się na sprawiedliwych, niedyskryminacyjnych i przejrzystych warunkach prawo dostępu do infrastruktury kolejowej we wszystkich państwach członkowskich w celu wykonywania wszystkich rodzajów kolejowych przewozów pasażerskich. Przedsiębiorstwa kolejowe mają prawo do zapewniania podróżnym możliwości wsiadania na każdej stacji i wysiadania na jakiejkolwiek innej stacji. Prawo to obejmuje dostęp do infrastruktury łączącej obiekty infrastruktury usługowej, o których mowa w załączniku II pkt 2.”; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Przedsiębiorstwom kolejowym przyznaje się na sprawiedliwych, niedyskryminacyjnych i przejrzystych warunkach prawo dostępu do infrastruktury kolejowej we wszystkich państwach członkowskich w celu wykonywania wszystkich rodzajów kolejowych przewozów pasażerskich. Przedsiębiorstwa kolejowe mają prawo do zapewniania podróżnym możliwości wsiadania na każdej stacji i wysiadania na jakiejkolwiek innej stacji. Prawo to obejmuje dostęp do infrastruktury łączącej obiekty infrastruktury usługowej, o których mowa w załączniku II pkt 2.”;

| aa) | dodaje się ust. 2a w brzmieniu:




  „2a.
     
  Państwa członkowskie nie mają obowiązku przyznawania prawa dostępu do infrastruktury kolejowej na cele świadczenia jakichkolwiek usług przedsiębiorstwom kolejowym, nad którymi kontrolę sprawuje bezpośrednio lub pośrednio osoba lub osoby będące obywatelami państwa trzeciego lub państw trzecich, gdzie prawa dostępu do infrastruktury lub infrastruktury usługowej nie są przyznawane przedsiębiorstwom z Unii na warunkach zbliżonych do warunków wynikających z niniejszej dyrektywy. Do celów niniejszego ustępu kontrola obejmuje uprawnienia, umowy lub wszelkie inne środki, które oddzielnie lub łącznie i z uwzględnieniem kwestii materialnych lub prawnych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na przedsiębiorstwo, w szczególności przy pomocy:










  a) | własności lub prawa do pełnego lub częściowego korzystania z aktywów danego przedsiębiorstwa; |
| --- | --- | --- |

aa)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a.
     
  Państwa członkowskie nie mają obowiązku przyznawania prawa dostępu do infrastruktury kolejowej na cele świadczenia jakichkolwiek usług przedsiębiorstwom kolejowym, nad którymi kontrolę sprawuje bezpośrednio lub pośrednio osoba lub osoby będące obywatelami państwa trzeciego lub państw trzecich, gdzie prawa dostępu do infrastruktury lub infrastruktury usługowej nie są przyznawane przedsiębiorstwom z Unii na warunkach zbliżonych do warunków wynikających z niniejszej dyrektywy. Do celów niniejszego ustępu kontrola obejmuje uprawnienia, umowy lub wszelkie inne środki, które oddzielnie lub łącznie i z uwzględnieniem kwestii materialnych lub prawnych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na przedsiębiorstwo, w szczególności przy pomocy:

a)

własności lub prawa do pełnego lub częściowego korzystania z aktywów danego przedsiębiorstwa;

| b) | prawa lub umowy przyznającej decydujący wpływ na skład, głosowanie lub decyzje organów przedsiębiorstwa.”; [Popr. 67] |
| --- | --- |

b)

prawa lub umowy przyznającej decydujący wpływ na skład, głosowanie lub decyzje organów przedsiębiorstwa.”; [Popr. 67]

| b) | skreśla się ust. 3 i 4; |
| --- | --- |

b)

skreśla się ust. 3 i 4;

| 6) | w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć prawo dostępu, przewidziane w art. 10 ust. 2, w połączeniach pasażerskich pomiędzy daną stacją początkową oraz daną stacją docelową, w przypadku gdy dana trasa lub trasa alternatywna jest objęta co najmniej jedną umową o świadczenie usług publicznych, a korzystanie z tego prawa zagrażałoby równowadze ekonomicznej umowy lub umów o świadczenie usług publicznych.
  Przewozy pasażerów kolejami dużych prędkości nie podlegają ograniczeniom w zakresie dostępu przewidzianym w art. 10 ust. 2.




  Właściwe organy i zarządcy infrastruktury powiadamiają z wyprzedzeniem wszystkie zainteresowane strony o wnioskach o udostępnienie zdolności przepustowej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady

   (*4)

  (WE) nr 1370/2007, które mogą być sprzeczne z prawami dostępu zgodnie z art. 10 niniejszej dyrektywy




  Wszystkie usługi przewozów pasażerskich, które nie wchodzą w zakres umowy o świadczenie usług publicznych, są traktowane jak usługi świadczone w warunkach otwartego dostępu.




  Jeśli odpowiedni organ tworzy nową umowę o świadczenie usług publicznych lub rozszerza zakres już istniejącej umowy w celu wykorzystania większej zdolności przepustowej niż pierwotnie, prawo dostępu przedsiębiorstwa świadczącego już istniejące usługi w warunkach otwartego dostępu, na które taka decyzja odpowiedniego organu może mieć wpływ, nie podlega żadnym ograniczeniom .
  ”;

  (*4)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) 1107/70 (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1).

  [Popr. 68]" |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie mogą ograniczyć prawo dostępu, przewidziane w art. 10 ust. 2, w połączeniach pasażerskich pomiędzy daną stacją początkową oraz daną stacją docelową, w przypadku gdy dana trasa lub trasa alternatywna jest objęta co najmniej jedną umową o świadczenie usług publicznych, a korzystanie z tego prawa zagrażałoby równowadze ekonomicznej umowy lub umów o świadczenie usług publicznych.
  Przewozy pasażerów kolejami dużych prędkości nie podlegają ograniczeniom w zakresie dostępu przewidzianym w art. 10 ust. 2.

Właściwe organy i zarządcy infrastruktury powiadamiają z wyprzedzeniem wszystkie zainteresowane strony o wnioskach o udostępnienie zdolności przepustowej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady

   (*4)

  (WE) nr 1370/2007, które mogą być sprzeczne z prawami dostępu zgodnie z art. 10 niniejszej dyrektywy

Wszystkie usługi przewozów pasażerskich, które nie wchodzą w zakres umowy o świadczenie usług publicznych, są traktowane jak usługi świadczone w warunkach otwartego dostępu.

Jeśli odpowiedni organ tworzy nową umowę o świadczenie usług publicznych lub rozszerza zakres już istniejącej umowy w celu wykorzystania większej zdolności przepustowej niż pierwotnie, prawo dostępu przedsiębiorstwa świadczącego już istniejące usługi w warunkach otwartego dostępu, na które taka decyzja odpowiedniego organu może mieć wpływ, nie podlega żadnym ograniczeniom .
  ”;

(*4)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) 1107/70 (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 1).

  [Popr. 68]"

| b) | ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Aby określić, czy równowaga ekonomiczna umowy o świadczenie usług publicznych byłaby zagrożona, właściwy organ regulacyjny lub właściwe organy regulacyjne, o których mowa w art. 55, przeprowadzają obiektywną analizę ekonomiczną i opierają swoją decyzję na wcześniej ustalonych kryteriach.


  Kryteria te obejmują między innymi wpływ korzystania z prawa dostępu na rentowność wszelkich usług objętych umową o świadczenie usług publicznych, w tym wynikający z tego wpływ na koszt netto ponoszony przez właściwy organ publiczny, który zawarł umowę, popyt wśród podróżnych, ustalanie ceny biletów, uzgodnienia w zakresie sprzedaży biletów, lokalizację i liczbę stacji oraz harmonogram i częstotliwość proponowanej nowej usługi; kryteria te ustala organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55, zgodnie ze środkami przewidzianymi w ust. 4 niniejszego artykułu. Analiza ta ocenia, czy rentowność usług świadczonych na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych może zostać ograniczona przez usługę nowego otwartego dostępu.




  Uznaje się, że równowaga gospodarcza umowy o świadczenie usług publicznych nie została zaburzona, jeżeli organ regulacyjny przewiduje, że planowana nowa usługa będzie głównie generowała dochody w sektorze kolejowym, a nie zmniejszała je, oraz że utrata dochodów z usług objętych umową lub umowami o świadczenie usług publicznych, jeżeli wystąpi, nie będzie znaczna. Zgodnie z taką analizą i decyzją właściwego organu regulacyjnego państwa członkowskie mają uprawnienia do przyznawania lub zmieniania prawa dostępu do pożądanych przewozów pasażerskich lub odmowy przyznania tego prawa.” |
| --- | --- |

b)

ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Aby określić, czy równowaga ekonomiczna umowy o świadczenie usług publicznych byłaby zagrożona, właściwy organ regulacyjny lub właściwe organy regulacyjne, o których mowa w art. 55, przeprowadzają obiektywną analizę ekonomiczną i opierają swoją decyzję na wcześniej ustalonych kryteriach.

Kryteria te obejmują między innymi wpływ korzystania z prawa dostępu na rentowność wszelkich usług objętych umową o świadczenie usług publicznych, w tym wynikający z tego wpływ na koszt netto ponoszony przez właściwy organ publiczny, który zawarł umowę, popyt wśród podróżnych, ustalanie ceny biletów, uzgodnienia w zakresie sprzedaży biletów, lokalizację i liczbę stacji oraz harmonogram i częstotliwość proponowanej nowej usługi; kryteria te ustala organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55, zgodnie ze środkami przewidzianymi w ust. 4 niniejszego artykułu. Analiza ta ocenia, czy rentowność usług świadczonych na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych może zostać ograniczona przez usługę nowego otwartego dostępu.

Uznaje się, że równowaga gospodarcza umowy o świadczenie usług publicznych nie została zaburzona, jeżeli organ regulacyjny przewiduje, że planowana nowa usługa będzie głównie generowała dochody w sektorze kolejowym, a nie zmniejszała je, oraz że utrata dochodów z usług objętych umową lub umowami o świadczenie usług publicznych, jeżeli wystąpi, nie będzie znaczna. Zgodnie z taką analizą i decyzją właściwego organu regulacyjnego państwa członkowskie mają uprawnienia do przyznawania lub zmieniania prawa dostępu do pożądanych przewozów pasażerskich lub odmowy przyznania tego prawa.”

| c) | dodaje się następujące ustępy 2a i 2b:




  „2a.
     
  W przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych w oparciu o konkurencyjną publiczną procedurę przetargową zgodnie z prawem unijnym państwa członkowskie mogą – zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 – ograniczyć prawo dostępu, przewidziane w art. 10 ust. 2 niniejszej dyrektywy, na okres obowiązywania tej umowy o świadczenie usług publicznych w połączeniach między stacją początkową a stacją docelową, które są objęte tą umową o świadczenie usług publicznych. Informację o ograniczeniu prawa dostępu podaje się do wiadomości publicznej w chwili rozpoczęcia procedury przetargowej dotyczącej tej umowy o świadczenie usług publicznych. Każda dodatkowa nowa usługa w rozumieniu art. 10 ust. 2, co do której organ regulacyjny przewiduje, że będzie głównie generowała dochody w sektorze kolejowym, a nie zmniejszała je, oraz w stosunku do której przewiduje się, że utrata dochodów z usług objętych umową o świadczenie usług publicznych, jeżeli wystąpi, nie będzie znaczna, nie podlega ograniczeniom w zakresie dostępu.




  Ograniczenia, o których mowa w niniejszym ustępie, nie mogą skutkować ograniczeniem prawa do zapewniania pasażerom możliwości wsiadania na każdej stacji znajdującej się na trasie przewozu międzynarodowego i wysiadania na innej stacji na tej trasie, w tym na stacjach znajdujących się w tym samym państwie członkowskim.




  2b.
     
  Organ regulacyjny lub organy regulacyjne prowadzące analizy, o których mowa w ust. 2 i 2a,
  dokonują tego na wniosek złożony w terminie jednego miesiąca od przekazania

  otrzymania
  informacji o zamiarze świadczenia przewozów pasażerskich, o którym mowa w art. 38 ust. 4, przez którykolwiek z poniższych podmiotów:






  a) | właściwy organ lub właściwe organy, które zawarły umowę o świadczenie usług publicznych; |
| --- | --- | --- |

c)

dodaje się następujące ustępy 2a i 2b:

„2a.
     
  W przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych w oparciu o konkurencyjną publiczną procedurę przetargową zgodnie z prawem unijnym państwa członkowskie mogą – zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 – ograniczyć prawo dostępu, przewidziane w art. 10 ust. 2 niniejszej dyrektywy, na okres obowiązywania tej umowy o świadczenie usług publicznych w połączeniach między stacją początkową a stacją docelową, które są objęte tą umową o świadczenie usług publicznych. Informację o ograniczeniu prawa dostępu podaje się do wiadomości publicznej w chwili rozpoczęcia procedury przetargowej dotyczącej tej umowy o świadczenie usług publicznych. Każda dodatkowa nowa usługa w rozumieniu art. 10 ust. 2, co do której organ regulacyjny przewiduje, że będzie głównie generowała dochody w sektorze kolejowym, a nie zmniejszała je, oraz w stosunku do której przewiduje się, że utrata dochodów z usług objętych umową o świadczenie usług publicznych, jeżeli wystąpi, nie będzie znaczna, nie podlega ograniczeniom w zakresie dostępu.

Ograniczenia, o których mowa w niniejszym ustępie, nie mogą skutkować ograniczeniem prawa do zapewniania pasażerom możliwości wsiadania na każdej stacji znajdującej się na trasie przewozu międzynarodowego i wysiadania na innej stacji na tej trasie, w tym na stacjach znajdujących się w tym samym państwie członkowskim.

2b.
     
  Organ regulacyjny lub organy regulacyjne prowadzące analizy, o których mowa w ust. 2 i 2a,
  dokonują tego na wniosek złożony w terminie jednego miesiąca od przekazania

  otrzymania
  informacji o zamiarze świadczenia przewozów pasażerskich, o którym mowa w art. 38 ust. 4, przez którykolwiek z poniższych podmiotów:

a)

właściwy organ lub właściwe organy, które zawarły umowę o świadczenie usług publicznych;

| b) | każdy inny zainteresowany właściwy organ mający prawo ograniczania dostępu na mocy niniejszego artykułu; |
| --- | --- |

b)

każdy inny zainteresowany właściwy organ mający prawo ograniczania dostępu na mocy niniejszego artykułu;

| c) | zarządca infrastruktury; |
| --- | --- |

c)

zarządca infrastruktury;

| d) | przedsiębiorstwo kolejowe realizujące umowę o świadczenie usług publicznych. |
| --- | --- |

d)

przedsiębiorstwo kolejowe realizujące umowę o świadczenie usług publicznych.

| (da) | przedsiębiorstwo kolejowe dysponujące zdolnością przepustową zgodnie z art. 38 ust. 4.
  ”; [Popr. 69 i 114] |
| --- | --- |

(da)

przedsiębiorstwo kolejowe dysponujące zdolnością przepustową zgodnie z art. 38 ust. 4.
  ”; [Popr. 69 i 114]

| d) | ust. 3
  i 4 otrzymują

  otrzymuje brzmienie:
  „3.   Organ regulacyjny uzasadnia swoją decyzję oraz określa warunki, na jakich którykolwiek z poniżej wymienionych podmiotów może wystąpić z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie decyzji w terminie jednego miesiąca od daty ogłoszenia decyzji:






  a) | odpowiedni właściwy organ lub odpowiednie właściwe organy; |
| --- | --- | --- |

d)

ust. 3
  i 4 otrzymują

  otrzymuje brzmienie:

„3.   Organ regulacyjny uzasadnia swoją decyzję oraz określa warunki, na jakich którykolwiek z poniżej wymienionych podmiotów może wystąpić z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie decyzji w terminie jednego miesiąca od daty ogłoszenia decyzji:

a)

odpowiedni właściwy organ lub odpowiednie właściwe organy;

| b) | zarządca infrastruktury; |
| --- | --- |

b)

zarządca infrastruktury;

| c) | przedsiębiorstwo kolejowe realizujące umowę o świadczenie usług publicznych; |
| --- | --- |

c)

przedsiębiorstwo kolejowe realizujące umowę o świadczenie usług publicznych;

| d) | przedsiębiorstwo kolejowe starające się o uzyskanie dostępu. |
| --- | --- |

d)

przedsiębiorstwo kolejowe starające się o uzyskanie dostępu.

W przypadku gdy

  Jeżeli
  organ regulacyjny uzna,
  zgodnie z ust. 2,
  że równowaga ekonomiczna umowy o świadczenie usług publicznych byłaby zagrożona przez planowane przewozy pasażerskie, o których mowa w art. 38 ust. 4, wskazuje on możliwości takich zmian w tych przewozach, które zapewniłyby spełnienie warunków do przyznania prawa dostępu przewidzianego w art. 10 ust. 2.

4.   W oparciu o doświadczenia organów regulacyjnych, właściwych organów i przedsiębiorstw kolejowych oraz w oparciu o działalność sieci, o której mowa w art. 57 ust. 1, Komisja przyjmuje, do dnia 16 grudnia 2016 r., środki określające szczegółowo procedurę i kryteria, których należy przestrzegać do celów stosowania ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu. Te Akty wykonawcze są przyjmowane

  delegowane przyjmuje się
  zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 62 ust. 3.

  60
  ”; [Popr. 70]

| e) | skreśla się ust. 5; |
| --- | --- |

e)

skreśla się ust. 5;

| 7) | dodaje się art. 13a w brzmieniu:
  „Artykuł 13a
  Wspólne systemy informacyjne i zintegrowane systemy biletowe [Popr. 71]

  1.   Bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1371/2007

   (10)

  oraz dyrektywy 2010/40/UE

   (11)


  Wszystkie dane dotyczące rozkładów jazdy są uznawane za dane jawne i w związku z tym podlegają udostępnieniu.




  Niezależnie od rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 oraz dyrektywy 2010/40/UE państwa członkowskie wymagają od wszystkich podmiotów sektora kolejowego, takich jak przedsiębiorstwa kolejowe, zarządcy infrastruktury i sprzedawcy biletów, używania najpóźniej do dnia 12 grudnia 2019 r. interoperacyjnego systemu biletowego i informacyjnego, realizującego cel umożliwienia pasażerom dostępu do wszystkich danych niezbędnych do zaplanowania podróży oraz zakupu biletów w ramach Unii.




  Państwa członkowskie wymagają współpracy przedsiębiorstw kolejowych w utworzeniu – do dnia 12 grudnia 2020 r. – wspólnego systemu informacyjnego i systemu biletowego umożliwiającego sprzedaż biletów, biletów bezpośrednich i rezerwacji na wszystkie usługi publiczne w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego świadczone na mocy umowy o świadczenie usług publicznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 lub podejmują decyzję o uprawnieniu właściwych organów do utworzenia takiego systemu. Taki system nie powinien prowadzić do zakłóceń rynku ani dyskryminacji między przedsiębiorstwami kolejowymi. Zarządzać nim ma publiczny lub prywatny podmiot prawny lub stowarzyszenie zrzeszające wszystkie przedsiębiorstwa kolejowe wykonujące przewozy pasażerskie.




  Przedsiębiorstwa kolejowe wykonujące komercyjne przewozy pasażerskie dysponują niedyskryminującym dostępem do systemu do celów udzielania informacji oraz sprzedaży biletów na usługi publiczne w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego jako działalności dodatkowej w stosunku do świadczonych usług przewozowych.




  Każdy system musi być obmyślony w taki sposób, aby był interoperacyjny zgodnie z dyrektywą 2008/57/WE i podstawową specyfikacją techniczną dotyczącą aplikacji telematycznych. System stosuje się do wspomnianych wymogów technicznych, aby zapewnić w szczególności spójność w zakresie pobierania i rozliczania opłat, poufność informacji handlowych, ochronę danych osobowych oraz zgodność z zasadami konkurencji. Każdy system bądź aplikacja oferująca pasażerom dodatkowe usługi musi być interoperacyjna z tymi wymogami technicznymi.




  Państwa członkowskie zapewniają otwarty i niedyskryminujący dostęp do podstawowej specyfikacji technicznej dotyczącej aplikacji telematycznych.




  Wszelkie umowy handlowe między uczestnikami muszą być zgodne z zasadami konkurencji.




  Koszty takiego systemu są dzielone sprawiedliwie pomiędzy uczestników w sposób odzwierciedlający ich odpowiedni wkład.




  Organ regulacyjny zapewnia, że żaden wspomniany bezpośredni system biletowy nie powoduje zakłóceń na rynku ani nie powoduje dyskryminującego traktowania różnych przedsiębiorstw kolejowych.


  państwa członkowskie mogą
  również
  wymagać, aby przedsiębiorstwa kolejowe
  i podmioty
  wykonujące krajowe przewozy pasażerskie
  przy użyciu innych środków transportu
  uczestniczyły we wspólnym
  interoperacyjnym
  systemie informacyjnym i zintegrowanym systemie biletowym umożliwiającym sprzedaż biletów, biletów bezpośrednich i rezerwacji, lub zdecydować o upoważnieniu właściwych organów do utworzenia takiego systemu. W przypadku utworzenia takiego systemu państwa członkowskie dopilnowują, aby nie prowadził on do zakłóceń rynku ani dyskryminacji między przedsiębiorstwami kolejowymi
  a innymi przewoźnikami w ruchu pasażerskim
  i był zarządzany przez publiczny lub prywatny podmiot prawny albo stowarzyszenie wszystkich przedsiębiorstw kolejowych wykonujących przewozy pasażerskie. [Popr. 72]

  2.   Państwa członkowskie wymagają od przedsiębiorstw kolejowych wykonujących przewozy pasażerskie wprowadzenia i koordynacji planów

  tworzą i koordynują, również w odniesieniu do głównych tras w Unii, krajowe plany
  postępowania w sytuacjach awaryjnych w celu zapewnienia pasażerom pomocy,
  – z uwzględnieniem decyzji Komisji 2008/164/WE

   (*5)

  –
  w rozumieniu art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007, w przypadku poważnego zakłócenia usług
  w związku z klęską żywiołową lub katastrofą spowodowaną przez człowieka
  .
  Każde przedsiębiorstwo kolejowe wykonujące przewozy pasażerskie i każdy zarządca stacji opracowuje własny plan postępowania w sytuacjach awaryjnych, zgodny z krajowymi planami postępowania w sytuacjach awaryjnych.
  ;

  (10)  
  Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14."


  (11)  
  Dz.U. L 207 z 6.8.2010, s. 1."


  (*5)  
  Decyzja Komisji 2008/164/WE z dnia 21 grudnia 2007 r. dotycząca technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie aspektu »osoby o ograniczonej możliwości poruszania się« transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych i transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości (Dz.U. L 64 z 7.3.2008, s. 72).
  ”[Popr. 73]" |
| --- | --- |

7)

dodaje się art. 13a w brzmieniu:

„Artykuł 13a

Wspólne systemy informacyjne i zintegrowane systemy biletowe [Popr. 71]

1.   Bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1371/2007

   (10)

  oraz dyrektywy 2010/40/UE

   (11)


  Wszystkie dane dotyczące rozkładów jazdy są uznawane za dane jawne i w związku z tym podlegają udostępnieniu.

Niezależnie od rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 oraz dyrektywy 2010/40/UE państwa członkowskie wymagają od wszystkich podmiotów sektora kolejowego, takich jak przedsiębiorstwa kolejowe, zarządcy infrastruktury i sprzedawcy biletów, używania najpóźniej do dnia 12 grudnia 2019 r. interoperacyjnego systemu biletowego i informacyjnego, realizującego cel umożliwienia pasażerom dostępu do wszystkich danych niezbędnych do zaplanowania podróży oraz zakupu biletów w ramach Unii.

Państwa członkowskie wymagają współpracy przedsiębiorstw kolejowych w utworzeniu – do dnia 12 grudnia 2020 r. – wspólnego systemu informacyjnego i systemu biletowego umożliwiającego sprzedaż biletów, biletów bezpośrednich i rezerwacji na wszystkie usługi publiczne w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego świadczone na mocy umowy o świadczenie usług publicznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 lub podejmują decyzję o uprawnieniu właściwych organów do utworzenia takiego systemu. Taki system nie powinien prowadzić do zakłóceń rynku ani dyskryminacji między przedsiębiorstwami kolejowymi. Zarządzać nim ma publiczny lub prywatny podmiot prawny lub stowarzyszenie zrzeszające wszystkie przedsiębiorstwa kolejowe wykonujące przewozy pasażerskie.

Przedsiębiorstwa kolejowe wykonujące komercyjne przewozy pasażerskie dysponują niedyskryminującym dostępem do systemu do celów udzielania informacji oraz sprzedaży biletów na usługi publiczne w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego jako działalności dodatkowej w stosunku do świadczonych usług przewozowych.

Każdy system musi być obmyślony w taki sposób, aby był interoperacyjny zgodnie z dyrektywą 2008/57/WE i podstawową specyfikacją techniczną dotyczącą aplikacji telematycznych. System stosuje się do wspomnianych wymogów technicznych, aby zapewnić w szczególności spójność w zakresie pobierania i rozliczania opłat, poufność informacji handlowych, ochronę danych osobowych oraz zgodność z zasadami konkurencji. Każdy system bądź aplikacja oferująca pasażerom dodatkowe usługi musi być interoperacyjna z tymi wymogami technicznymi.

Państwa członkowskie zapewniają otwarty i niedyskryminujący dostęp do podstawowej specyfikacji technicznej dotyczącej aplikacji telematycznych.

Wszelkie umowy handlowe między uczestnikami muszą być zgodne z zasadami konkurencji.

Koszty takiego systemu są dzielone sprawiedliwie pomiędzy uczestników w sposób odzwierciedlający ich odpowiedni wkład.

Organ regulacyjny zapewnia, że żaden wspomniany bezpośredni system biletowy nie powoduje zakłóceń na rynku ani nie powoduje dyskryminującego traktowania różnych przedsiębiorstw kolejowych.

państwa członkowskie mogą
  również
  wymagać, aby przedsiębiorstwa kolejowe
  i podmioty
  wykonujące krajowe przewozy pasażerskie
  przy użyciu innych środków transportu
  uczestniczyły we wspólnym
  interoperacyjnym
  systemie informacyjnym i zintegrowanym systemie biletowym umożliwiającym sprzedaż biletów, biletów bezpośrednich i rezerwacji, lub zdecydować o upoważnieniu właściwych organów do utworzenia takiego systemu. W przypadku utworzenia takiego systemu państwa członkowskie dopilnowują, aby nie prowadził on do zakłóceń rynku ani dyskryminacji między przedsiębiorstwami kolejowymi
  a innymi przewoźnikami w ruchu pasażerskim
  i był zarządzany przez publiczny lub prywatny podmiot prawny albo stowarzyszenie wszystkich przedsiębiorstw kolejowych wykonujących przewozy pasażerskie. [Popr. 72]

2.   Państwa członkowskie wymagają od przedsiębiorstw kolejowych wykonujących przewozy pasażerskie wprowadzenia i koordynacji planów

  tworzą i koordynują, również w odniesieniu do głównych tras w Unii, krajowe plany
  postępowania w sytuacjach awaryjnych w celu zapewnienia pasażerom pomocy,
  – z uwzględnieniem decyzji Komisji 2008/164/WE

   (*5)

  –
  w rozumieniu art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007, w przypadku poważnego zakłócenia usług
  w związku z klęską żywiołową lub katastrofą spowodowaną przez człowieka
  .
  Każde przedsiębiorstwo kolejowe wykonujące przewozy pasażerskie i każdy zarządca stacji opracowuje własny plan postępowania w sytuacjach awaryjnych, zgodny z krajowymi planami postępowania w sytuacjach awaryjnych.
  ;

(10)  
  Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14."

(11)  
  Dz.U. L 207 z 6.8.2010, s. 1."

(*5)  
  Decyzja Komisji 2008/164/WE z dnia 21 grudnia 2007 r. dotycząca technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie aspektu »osoby o ograniczonej możliwości poruszania się« transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych i transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości (Dz.U. L 64 z 7.3.2008, s. 72).
  ”[Popr. 73]"

| 7a) | do art. 19 dodaje się literę w brzmieniu:










  „da) | zobowiązały się do stosowania odpowiednich układów zbiorowych w państwach członkowskich, w których przedsiębiorstwo zamierza prowadzić działalność.”; [Popr. 74] |
| --- | --- | --- |

7a)

do art. 19 dodaje się literę w brzmieniu:

„da)

zobowiązały się do stosowania odpowiednich układów zbiorowych w państwach członkowskich, w których przedsiębiorstwo zamierza prowadzić działalność.”; [Popr. 74]

| 8) | art. 38 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   W przypadku gdy wnioskodawca zamierza wystąpić z wnioskiem o przyznanie zdolności przepustowej infrastruktury w celu wykonywania przewozów pasażerskich informuje o tym zarządców infrastruktury i odpowiednie organy regulacyjne najpóźniej na 18 miesięcy przed wejściem w życie obowiązującego rozkładu jazdy, do którego odnosi się wniosek o przyznanie zdolności przepustowej. Aby umożliwić odpowiednim organom regulacyjnym określenie potencjalnego wpływu ekonomicznego na obowiązujące umowy o świadczenie usług publicznych, organy regulacyjne dopilnowują, aby każdy właściwy organ, który udzielił publicznego zamówienia na kolejowe przewozy pasażerskie na tej trasie określone w umowie o świadczenie usług publicznych, każdy inny zainteresowany właściwy organ mający prawo ograniczania dostępu na mocy art. 11 oraz każde przedsiębiorstwo kolejowe realizujące umowę o świadczenie usług publicznych na trasie tych przewozów pasażerskich zostały odpowiednio poinformowane bez zbędnej zwłoki i najpóźniej w ciągu pięciu dni.”; |
| --- | --- |

8)

art. 38 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W przypadku gdy wnioskodawca zamierza wystąpić z wnioskiem o przyznanie zdolności przepustowej infrastruktury w celu wykonywania przewozów pasażerskich informuje o tym zarządców infrastruktury i odpowiednie organy regulacyjne najpóźniej na 18 miesięcy przed wejściem w życie obowiązującego rozkładu jazdy, do którego odnosi się wniosek o przyznanie zdolności przepustowej. Aby umożliwić odpowiednim organom regulacyjnym określenie potencjalnego wpływu ekonomicznego na obowiązujące umowy o świadczenie usług publicznych, organy regulacyjne dopilnowują, aby każdy właściwy organ, który udzielił publicznego zamówienia na kolejowe przewozy pasażerskie na tej trasie określone w umowie o świadczenie usług publicznych, każdy inny zainteresowany właściwy organ mający prawo ograniczania dostępu na mocy art. 11 oraz każde przedsiębiorstwo kolejowe realizujące umowę o świadczenie usług publicznych na trasie tych przewozów pasażerskich zostały odpowiednio poinformowane bez zbędnej zwłoki i najpóźniej w ciągu pięciu dni.”;

| 8a) | W artykule 42 dodaje się ustęp 1a w brzmieniu:




  „1a.
     
  W celu zapobiegania dyskryminacyjnemu traktowaniu wnioskodawców organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55 niniejszej dyrektywy, dokonuje uprzedniego zatwierdzenia takiej umowy ramowej i nadzoruje z własnej inicjatywy obowiązującą umowę ramową. Wnioskodawca ma prawo odwołania do organu regulacyjnego, jeżeli uważa, że został niesprawiedliwie potraktowany, jest dyskryminowany lub w inny sposób poszkodowany wskutek umowy ramowej. W przypadku odwołania się od umowy ramowej organ regulacyjny albo potwierdza, że zmiana umowy ramowej nie jest konieczna, albo wymaga zmiany takiej umowy ramowej zgodnie z określonymi przez organ regulacyjny wskazówkami, najpóźniej w terminie dwóch miesięcy po otrzymaniu odwołania przez organ regulacyjny. Zarządca infrastruktury i przedsiębiorstwo kolejowe stosują się do decyzji organu regulacyjnego w najszybszym fizycznie wykonalnym terminie, a w każdym razie nie później niż jeden miesiąc po otrzymaniu powiadomienia o tej decyzji wysłanego przez organ regulacyjny. Pełniąc funkcje opisane w niniejszym ustępie organ regulacyjny zwraca szczególną uwagę na ochronę tajemnicy handlowej.”. [Popr. 75] |
| --- | --- |

8a)

W artykule 42 dodaje się ustęp 1a w brzmieniu:

„1a.
     
  W celu zapobiegania dyskryminacyjnemu traktowaniu wnioskodawców organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55 niniejszej dyrektywy, dokonuje uprzedniego zatwierdzenia takiej umowy ramowej i nadzoruje z własnej inicjatywy obowiązującą umowę ramową. Wnioskodawca ma prawo odwołania do organu regulacyjnego, jeżeli uważa, że został niesprawiedliwie potraktowany, jest dyskryminowany lub w inny sposób poszkodowany wskutek umowy ramowej. W przypadku odwołania się od umowy ramowej organ regulacyjny albo potwierdza, że zmiana umowy ramowej nie jest konieczna, albo wymaga zmiany takiej umowy ramowej zgodnie z określonymi przez organ regulacyjny wskazówkami, najpóźniej w terminie dwóch miesięcy po otrzymaniu odwołania przez organ regulacyjny. Zarządca infrastruktury i przedsiębiorstwo kolejowe stosują się do decyzji organu regulacyjnego w najszybszym fizycznie wykonalnym terminie, a w każdym razie nie później niż jeden miesiąc po otrzymaniu powiadomienia o tej decyzji wysłanego przez organ regulacyjny. Pełniąc funkcje opisane w niniejszym ustępie organ regulacyjny zwraca szczególną uwagę na ochronę tajemnicy handlowej.”. [Popr. 75]

| 8b) | art. 46 ust. 4 otrzymuje brzmienie:




  „4.
     
  Zasady regulujące proces koordynacji określa się w regulaminie sieci. Odzwierciedlają one w szczególności trudności w ustalaniu międzynarodowych tras pociągów i skutki, jakie zmiana może powodować w stosunku do innych zarządców infrastruktury. W przypadku kolidujących ze sobą wniosków o wykonywanie przewozu kolejowego w tym samym segmencie rynku zarządca infrastruktury, alokując zdolność przepustową, uwzględnia wyłącznie sporną infrastrukturę, a nie całą zdolność przepustową będącą przedmiotem wniosków konkurujących ze sobą wnioskodawców.”; [Popr. 76] |
| --- | --- |

8b)

art. 46 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.
     
  Zasady regulujące proces koordynacji określa się w regulaminie sieci. Odzwierciedlają one w szczególności trudności w ustalaniu międzynarodowych tras pociągów i skutki, jakie zmiana może powodować w stosunku do innych zarządców infrastruktury. W przypadku kolidujących ze sobą wniosków o wykonywanie przewozu kolejowego w tym samym segmencie rynku zarządca infrastruktury, alokując zdolność przepustową, uwzględnia wyłącznie sporną infrastrukturę, a nie całą zdolność przepustową będącą przedmiotem wniosków konkurujących ze sobą wnioskodawców.”; [Popr. 76]

| 8c) | art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie:




  „1.
     
  W przypadku wystąpienia zakłóceń w ruchu pociągów spowodowanych przez awarię techniczną lub wypadek zarządca infrastruktury musi podjąć wszystkie konieczne kroki, aby przywrócić normalną sytuację. W tym celu opracowuje on plan postępowania wymieniający różne organy, które należy poinformować w przypadku wystąpienia poważnych zdarzeń lub poważnych zakłóceń w ruchu pociągów. W przypadku zakłóceń, które mają potencjalnie wpływ na ruch transgraniczny, zarządca infrastruktury podaje niezbędne informacje do wiadomości innych zarządców infrastruktury, na których sieć i ruch dane zakłócenie może mieć wpływ. Właściwi zarządcy infrastruktury współpracują celem przywrócenia normalnego ruchu przez granicę.”. [Popr. 77] |
| --- | --- |

8c)

art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.
     
  W przypadku wystąpienia zakłóceń w ruchu pociągów spowodowanych przez awarię techniczną lub wypadek zarządca infrastruktury musi podjąć wszystkie konieczne kroki, aby przywrócić normalną sytuację. W tym celu opracowuje on plan postępowania wymieniający różne organy, które należy poinformować w przypadku wystąpienia poważnych zdarzeń lub poważnych zakłóceń w ruchu pociągów. W przypadku zakłóceń, które mają potencjalnie wpływ na ruch transgraniczny, zarządca infrastruktury podaje niezbędne informacje do wiadomości innych zarządców infrastruktury, na których sieć i ruch dane zakłócenie może mieć wpływ. Właściwi zarządcy infrastruktury współpracują celem przywrócenia normalnego ruchu przez granicę.”. [Popr. 77]

| 8d) | do art. 55 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „3a.
     
  Państwa członkowskie dopilnowują, by organy regulacyjne dysponowały możliwościami organizacyjnymi i funkcyjnymi niezbędnymi do wykonania zadań, o których mowa w art. 56 niniejszej dyrektywy, oraz, jeśli zachodzi taka potrzeba, ustalają plan działania, który skutkuje przyznaniem im tych możliwości.”; [Popr. 78] |
| --- | --- |

8d)

do art. 55 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.
     
  Państwa członkowskie dopilnowują, by organy regulacyjne dysponowały możliwościami organizacyjnymi i funkcyjnymi niezbędnymi do wykonania zadań, o których mowa w art. 56 niniejszej dyrektywy, oraz, jeśli zachodzi taka potrzeba, ustalają plan działania, który skutkuje przyznaniem im tych możliwości.”; [Popr. 78]

| 8e) | art. 56 otrzymuje brzmienie:




  „Artykuł 56




  Funkcje organu regulacyjnego




  1.
     
  Nie naruszając art. 46 ust. 6, wnioskodawca ma prawo odwołania się do organu regulacyjnego, jeżeli uważa, że został potraktowany niesprawiedliwie, dyskryminacyjnie lub został w jakikolwiek inny sposób poszkodowany, w szczególności od decyzji podjętych przez zarządcę infrastruktury lub, w stosownym przypadku, przedsiębiorstwo kolejowe lub operatora obiektu infrastruktury usługowej w zakresie dotyczącym:










  a) | regulaminu sieci w jego wersjach tymczasowych i ostatecznych; |
| --- | --- | --- |

8e)

art. 56 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 56

Funkcje organu regulacyjnego

1.
     
  Nie naruszając art. 46 ust. 6, wnioskodawca ma prawo odwołania się do organu regulacyjnego, jeżeli uważa, że został potraktowany niesprawiedliwie, dyskryminacyjnie lub został w jakikolwiek inny sposób poszkodowany, w szczególności od decyzji podjętych przez zarządcę infrastruktury lub, w stosownym przypadku, przedsiębiorstwo kolejowe lub operatora obiektu infrastruktury usługowej w zakresie dotyczącym:

a)

regulaminu sieci w jego wersjach tymczasowych i ostatecznych;

| b) | kryteriów w nim określonych; |
| --- | --- |

b)

kryteriów w nim określonych;

| c) | procesu alokacji i jego wyniku; |
| --- | --- |

c)

procesu alokacji i jego wyniku;

| d) | systemu pobierania opłat; |
| --- | --- |

d)

systemu pobierania opłat;

| e) | poziomu lub struktury opłat za dostęp do infrastruktury, które są lub mogą być wymagane do zapłaty; |
| --- | --- |

e)

poziomu lub struktury opłat za dostęp do infrastruktury, które są lub mogą być wymagane do zapłaty;

| f) | prawa dostępu zgodnie z art. 10–13; |
| --- | --- |

f)

prawa dostępu zgodnie z art. 10–13;

| g) | dostępu do usług i pobierania opłat za usługi zgodnie z art. 13; |
| --- | --- |

g)

dostępu do usług i pobierania opłat za usługi zgodnie z art. 13;

| ga) | planowanych i nieplanowanych prac w zakresie utrzymania infrastruktury. |
| --- | --- |

ga)

planowanych i nieplanowanych prac w zakresie utrzymania infrastruktury.

2.
     
  Nie naruszając uprawnień krajowych organów ochrony konkurencji w celu zagwarantowania konkurencji na rynkach przewozów kolejowych, organ regulacyjny posiada uprawnienia do monitorowania sytuacji w zakresie konkurencji na rynkach przewozów kolejowych, a w szczególności sprawdza wykonanie ust. 1 lit. a)–ga) z własnej inicjatywy w celu zapobiegania dyskryminacyjnemu traktowaniu wnioskodawców. Sprawdza on w szczególności, czy regulamin sieci zawiera klauzule o charakterze dyskryminacyjnym lub pozostawia zarządcy infrastruktury swobodę decyzyjną, którą można wykorzystać w celu dyskryminacyjnego traktowania wnioskodawców.

3.
     
  Organ regulacyjny współpracuje również ściśle z krajowym organem ds. bezpieczeństwa w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie

   (*6)

  oraz z organami wydającymi licencje w rozumieniu niniejszej dyrektywy.

Państwa członkowskie zapewniają, aby organy te wspólnie opracowywały ramy wymiany informacji i współpracy, w celu zapobiegania negatywnemu wpływowi na konkurencję lub bezpieczeństwo na rynku kolejowym. Ramy te obejmują mechanizm przekazywania przez organ regulacyjny krajowym organom ds. bezpieczeństwa i organom wydającym licencje zaleceń dotyczących kwestii, które mogą mieć wpływ na konkurencję na rynku kolejowym, a także mechanizm przekazywania przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa organowi regulacyjnemu i organom wydającym licencje zaleceń dotyczących kwestii, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo. Bez uszczerbku dla niezależności każdego z organów w obszarze ich odnośnych uprawnień, właściwy organ, przed podjęciem decyzji, analizuje wszelkie takie zalecenia. Jeżeli właściwy organ postanowi nie stosować się do tych zaleceń, w swoich decyzjach podaje odpowiednie uzasadnienie.

4.
     
  Państwa członkowskie mogą zdecydować o powierzeniu organowi regulacyjnemu zadania przyjmowania niewiążących opinii w sprawie tymczasowych wersji planu biznesowego, o którym mowa w art. 8 ust. 3, umów i planu powiększenia zdolności przepustowej, w celu wskazania w szczególności, czy instrumenty te są spójne z sytuacją w zakresie konkurencji na rynkach przewozów kolejowych.

5.
     
  Organ regulacyjny musi mieć niezbędne możliwości organizacyjne pod względem zasobów ludzkich i materialnych, które są proporcjonalne do znaczenia sektora kolejowego w danym państwie członkowskim.

6.
     
  Organ regulacyjny zapewnia, aby opłaty ustalone przez zarządcę infrastruktury były zgodne z rozdziałem IV sekcja 2 i były niedyskryminacyjne. Organ regulacyjny zapewnia że wysokość opłat za dostęp do infrastruktury – ustalana przez zarządcę infrastruktury, operatorów obiektów infrastruktury usługowej lub przedsiębiorstwa transportu kolejowego – i obejmująca dostęp do torów, dworców i ich budynków oraz innych obiektów łącznie z tablicami z informacjami dla pasażerów, nie jest dyskryminująca. Planowane zmiany wysokości lub struktury opłaty wymienionej w tym ustępie zgłaszane są organowi regulacyjnemu najpóźniej dwa miesiące przed ich wejściem w życie. Organ regulacyjny może wymagać najpóźniej miesiąc przed planowanym wejściem w życie zmniejszenia lub zwiększenia planowanych zmian, ich przesunięcia lub rezygnacji z ich wprowadzenia. Negocjacje między wnioskodawcami a zarządcą infrastruktury dotyczące poziomu opłat za dostęp do infrastruktury mogą być dopuszczalne tylko wówczas, jeżeli są prowadzone pod nadzorem organu regulacyjnego. Organ regulacyjny interweniuje, jeśli zajdzie prawdopodobieństwo, że negocjacje naruszą wymogi niniejszego rozdziału.

7.
     
  Organ regulacyjny regularnie, a w każdym razie co najmniej raz na dwa lata, przeprowadza konsultacje z przedstawicielami użytkowników kolejowych przewozów towarowych i pasażerskich, aby uwzględnić ich opinie o rynku kolejowym.

8.
     
  Organ regulacyjny jest upoważniony do żądania odpowiednich informacji od zarządcy infrastruktury, wnioskodawców i wszelkich zaangażowanych stron trzecich w danym państwie członkowskim.

Żądane informacje muszą być dostarczone w rozsądnym terminie określonym przez organ regulacyjny, nieprzekraczającym jednego miesiąca, chyba że, w wyjątkowych okolicznościach, organ regulacyjny zgodzi się na ograniczone w czasie przedłużenie tego terminu, które nie może przekroczyć dwóch dodatkowych tygodni, oraz je zatwierdzi. Organ regulacyjny musi być w stanie egzekwować takie żądania za pomocą odpowiednich sankcji, w tym kar pieniężnych. Informacje, które należy przekazywać organowi regulacyjnemu, obejmują wszystkie dane potrzebne temu organowi w ramach jego funkcji odwoławczej oraz funkcji monitorowania konkurencji na rynkach przewozów kolejowych zgodnie z ust. 2. Obejmuje to dane niezbędne do celów statystycznych i badań rynkowych.

9.
     
  Obowiązkiem organu regulacyjnego jest rozpatrywanie wszelkich skarg, występowanie, w stosownych przypadkach, o udzielenie odpowiednich informacji i rozpoczynanie konsultacji ze wszystkimi właściwymi stronami w ciągu jednego miesiąca od otrzymania skargi. Podejmuje on decyzje w odniesieniu do każdej skargi, podejmuje działania w celu naprawy sytuacji oraz informuje właściwe strony o swojej decyzji wraz z uzasadnieniem we wcześniej ustalonym, rozsądnym terminie, a w każdym razie nie później niż w ciągu sześciu tygodni od otrzymania wszystkich odpowiednich informacji. Bez uszczerbku dla uprawnień krajowych organów ochrony konkurencji w zakresie gwarantowania konkurencji na rynkach przewozów kolejowych organ regulacyjny, w stosownym przypadku, decyduje z własnej inicjatywy o odpowiednich działaniach mających na celu skorygowanie dyskryminacyjnego traktowania wnioskodawców, zakłócenia rynku i wszelkich innych przejawów niepożądanego rozwoju sytuacji na tych rynkach, szczególnie w odniesieniu do ust. 1 lit. a) – ga).

Decyzja organu regulacyjnego jest wiążąca dla wszystkich stron objętych tą decyzją i nie podlega kontroli ze strony innej instancji administracyjnej. Organ regulacyjny ma uprawnienia do egzekwowania swoich decyzji przy pomocy odpowiednich sankcji, w tym kar pieniężnych.

W przypadku zaskarżenia odmowy przyznania zdolności przepustowej lub od warunków oferty zdolności przepustowej organ regulacyjny potwierdza, że decyzja zarządcy infrastruktury nie wymaga żadnych zmian albo wymaga zmiany tej decyzji zgodnie z określonymi przez siebie wskazówkami. Zarządca infrastruktury postępuje zgodnie z decyzją organu regulacyjnego w terminie najpóźniej jednego miesiąca po otrzymaniu powiadomienia o tej decyzji.

10.
     
  Państwa członkowskie zapewniają, aby decyzje podejmowane przez organ regulacyjny podlegały kontroli sądowej. Odwołanie może mieć skutek zawieszający w stosunku do decyzji organu regulacyjnego jedynie w przypadku, gdy niezwłoczne wykonanie decyzji organu regulacyjnego może przynieść nieodwracalne lub wyraźnie nadmierne szkody wnoszącemu odwołanie. Niniejszy przepis nie narusza uprawnień sądu rozpatrującego odwołanie, przyznanych, w stosownych przypadkach, na mocy prawa konstytucyjnego.

11.
     
  Państwa członkowskie zapewniają, aby decyzje podjęte przez organy regulacyjne były publikowane.

12.
     
  Organ regulacyjny jest uprawniony do przeprowadzania audytów lub inicjowania audytów zewnętrznych u zarządców infrastruktury, operatorów obiektów infrastruktury usługowej oraz – w stosownych przypadkach – przedsiębiorstw kolejowych, aby sprawdzić przestrzeganie przepisów dotyczących rozdziału rachunkowości określonych w art. 6. W tym zakresie organ regulacyjny jest upoważniony do zwracania się o wszelkie odpowiednie informacje. W szczególności organ regulacyjny jest uprawniony do zwracania się do zarządcy infrastruktury, operatorów obiektów infrastruktury usługowej oraz wszystkich przedsiębiorstw lub innych podmiotów wykonujących lub integrujących różne rodzaje transportu kolejowego lub zarządzanie infrastrukturą, o których mowa w art. 6 ust. 1 i 2 oraz art. 13, o dostarczenie wszystkich lub części informacji na temat rachunkowości wymienionych w załączniku VIII uszczegółowionych w takim stopniu, jaki będzie uznany za konieczny i proporcjonalny.

Bez uszczerbku dla kompetencji organów odpowiedzialnych za kwestie dotyczące pomocy przyznawanej przez państwo, organ regulacyjny może również wyciągać ze sprawozdań wnioski dotyczące kwestii związanych z pomocą państwa, które zgłasza tym organom.

13.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 60, dotyczących pewnych zmian załącznika VIII. Załącznik VIII może zatem zostać zmieniony, aby dostosować go do rozwoju praktyk rachunkowości i kontroli lub uzupełnić go o dodatkowe elementy niezbędne do zweryfikowania rozdziału rachunkowości..

(*6)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (przekształcenie)
  (

  Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1.)” [Popr. 79]"

| 8f) | w art. 57 dodaje się ustęp w brzmieniu:




  „9a.
     
  Jeżeli wnioskodawca uważa, że decyzja zarządcy infrastruktury utrudnia rozwój przewozów międzynarodowych, może zwrócić się z tą sprawą do sieci organów regulacyjnych z wnioskiem o zaopiniowanie. Zainteresowany krajowy organ regulacyjny jest jednocześnie powiadamiany o takim odwołaniu się do sieci. Sieć zwraca się z wnioskiem o wyjaśnienia – w stosownych przypadkach do zarządcy infrastruktury, a w każdym przypadku do zainteresowanego krajowego organu regulacyjnego. Sieć opiniuje następnie sprawę, publikuje swoją opinię i powiadamia o niej zainteresowany krajowy organ regulacyjny.




  Sieć organów regulacyjnych przedstawia Komisji roczne sprawozdanie z działalności. Komisja zdaje sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.




  W terminie jednego roku od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 2019 r., Komisja przyjmuje wniosek ustawodawczy ustanawiający europejski organ regulacyjny i nadaje mu osobowość prawną oraz przyznaje funkcję nadzorczą i arbitrażową, umożliwiające mu rozstrzyganie sporów o charakterze transgranicznym, jak również funkcję organu odwoławczego od decyzji krajowych organów regulacyjnych. Ten nowy organ zastępuje europejską sieć organów regulacyjnych.”; [Popr. 80] |
| --- | --- |

8f)

w art. 57 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„9a.
     
  Jeżeli wnioskodawca uważa, że decyzja zarządcy infrastruktury utrudnia rozwój przewozów międzynarodowych, może zwrócić się z tą sprawą do sieci organów regulacyjnych z wnioskiem o zaopiniowanie. Zainteresowany krajowy organ regulacyjny jest jednocześnie powiadamiany o takim odwołaniu się do sieci. Sieć zwraca się z wnioskiem o wyjaśnienia – w stosownych przypadkach do zarządcy infrastruktury, a w każdym przypadku do zainteresowanego krajowego organu regulacyjnego. Sieć opiniuje następnie sprawę, publikuje swoją opinię i powiadamia o niej zainteresowany krajowy organ regulacyjny.

Sieć organów regulacyjnych przedstawia Komisji roczne sprawozdanie z działalności. Komisja zdaje sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

W terminie jednego roku od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 2019 r., Komisja przyjmuje wniosek ustawodawczy ustanawiający europejski organ regulacyjny i nadaje mu osobowość prawną oraz przyznaje funkcję nadzorczą i arbitrażową, umożliwiające mu rozstrzyganie sporów o charakterze transgranicznym, jak również funkcję organu odwoławczego od decyzji krajowych organów regulacyjnych. Ten nowy organ zastępuje europejską sieć organów regulacyjnych.”; [Popr. 80]

| 9) | art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Do dnia 31 grudnia 2024 r. Komisja dokona oceny skutków niniejszej dyrektywy dla sektora kolejowego i przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie na temat jej wykonania.
  Ocena ta uwzględnia opinie wyrażone przez europejski organ regulacyjny na temat tego, czy utrzymują się praktyki dyskryminacyjne lub innego rodzaju zakłócenia konkurencji, a także opinie partnerów społecznych wyrażone w ramach odpowiedniego unijnego komitetu ds. dialogu społecznego. [Popr. 81]

  W tym samym terminie
  europejski organ regulacyjny

  Komisja ocenia, czy w odniesieniu do zarządców infrastruktury będących częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo utrzymują się praktyki dyskryminacyjne lub inne formy zakłóceń konkurencji
  i publikuje zalecenia dotyczące dalszych środków polityki
  . W stosownych przypadkach Komisja proponuje nowe środki ustawodawcze
  w oparciu o wspomniane zalecenia
  .”. [Popr. 82]



  Nie później niż 18 miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja ocenia wpływ na rozwój rynku pracy dla kolejowego personelu pokładowego i w stosownych przypadkach proponuje nowe środki ustawodawcze dotyczące certyfikacji takiego kolejowego personelu pokładowego.”; [Popr. 83] |
| --- | --- |

9)

art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Do dnia 31 grudnia 2024 r. Komisja dokona oceny skutków niniejszej dyrektywy dla sektora kolejowego i przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie na temat jej wykonania.
  Ocena ta uwzględnia opinie wyrażone przez europejski organ regulacyjny na temat tego, czy utrzymują się praktyki dyskryminacyjne lub innego rodzaju zakłócenia konkurencji, a także opinie partnerów społecznych wyrażone w ramach odpowiedniego unijnego komitetu ds. dialogu społecznego. [Popr. 81]

W tym samym terminie
  europejski organ regulacyjny

  Komisja ocenia, czy w odniesieniu do zarządców infrastruktury będących częścią przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo utrzymują się praktyki dyskryminacyjne lub inne formy zakłóceń konkurencji
  i publikuje zalecenia dotyczące dalszych środków polityki
  . W stosownych przypadkach Komisja proponuje nowe środki ustawodawcze
  w oparciu o wspomniane zalecenia
  .”. [Popr. 82]

Nie później niż 18 miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja ocenia wpływ na rozwój rynku pracy dla kolejowego personelu pokładowego i w stosownych przypadkach proponuje nowe środki ustawodawcze dotyczące certyfikacji takiego kolejowego personelu pokładowego.”; [Popr. 83]

Artykuł 1a

W rozporządzeniu (WE) 1371/2007 wprowadza się następujące zmiany:

W art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.
     
  Z wejściem w życie niniejszego rozporządzenia art. 9, 10, 11, 12, 19, 20 ust. 1 i art. 26 mają zastosowanie do wszystkich usług pasażerskich w całej Unii.” [Popr. 84]

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia ... (*7) przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

*7

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

1.   Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
  Zostaje udostępniona w wersji skonsolidowanej, wraz z dyrektywą 2012/34/UE, do której wprowadza zmiany, w terminie trzech miesięcy od daty jej publikacji. [Popr. 85]

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Zostaje udostępniona w wersji skonsolidowanej, wraz z dyrektywą 2012/34/UE, do której wprowadza zmiany, w terminie trzech miesięcy od daty jej publikacji.

2.   Artykuł 1 pkt 5–8 stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r. [celem umożliwienia stosowania rozkładu jazdy obowiązującego od dnia 14 grudnia 2019 r.].

Do dnia, od którego stosowany będzie pkt 5, oraz bez uszczerbku dla usług przewozów międzynarodowych państwa członkowskie nie są zobligowane do zapewnienia prawa dostępu przedsiębiorstwom kolejowym oraz oddziałom bezpośrednio lub pośrednio im podlegającym, prowadzącym działalność na terytorium państwa członkowskiego, w którym prawa dostępu tego typu nie są przyznawane. [Popr. 86]

Do dnia, od którego stosowany będzie pkt 5, oraz bez uszczerbku dla usług przewozów międzynarodowych państwa członkowskie nie są zobligowane do zapewnienia prawa dostępu przedsiębiorstwom kolejowym oraz oddziałom bezpośrednio lub pośrednio im podlegającym, prowadzącym działalność na terytorium państwa członkowskiego, w którym prawa dostępu tego typu nie są przyznawane.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

1

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

3

(4)  Dyrektywa 2004/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 164).

4

(5)  Dyrektywa 2007/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 44).

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32).

6

(7)  
  Dyrektywa Rady 2005/47/WE z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie uczestniczących w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym (Dz.U. L 195 z 27.7.2005, s. 15).

7

Dyrektywa Rady 2005/47/WE z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie umowy między Stowarzyszeniem Kolei Europejskich (CER) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie niektórych aspektów warunków pracy pracowników wykonujących pracę w trasie uczestniczących w świadczeniu interoperacyjnych usług transgranicznych w sektorze kolejowym (Dz.U. L 195 z 27.7.2005, s. 15).

(8)  Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.

8

(9)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14.)

9

Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14.)

(*7)  18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*7

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/420 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/420

---

P7_TA(2014)0148

Krajowe usługi kolejowego transportu pasażerskiego ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (COM(2013)0028 – C7-0024/2013 – 2013/0028(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/53)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0028), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0028),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0024/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0024/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy Protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Parlament Litwy, luksemburską Izbę Deputowanych, Pierwszą i Drugą Izbę Parlamentu Niderlandów oraz szwedzki Reichstag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego jest niezgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy Protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Parlament Litwy, luksemburską Izbę Deputowanych, Pierwszą i Drugą Izbę Parlamentu Niderlandów oraz szwedzki Reichstag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego jest niezgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki, a także opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0034/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki, a także opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0034/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

---

P7_TC1-COD(2013)0028

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W minionej dekadzie wzrost kolejowego ruchu pasażerskiego był niewystarczający do zwiększenia jego udziału w przewozach w porównaniu z transportem samochodowym i lotniczym.
  Sześcioprocentowy
  udział transportu kolejowego w przewozie pasażerów w Unii Europejskiej utrzymuje się na dość stabilnym poziomie. Kolejowe przewozy pasażerskie nie dotrzymują kroku
  rozwojowi innych rodzajów transportu oraz
  zmieniającym się potrzebom pod względem dostępności
  , cen
  i jakości.
  Wychodząc z tego założenia, należy wyciągnąć wnioski z podejścia przyjętego przez Unię Europejską w trakcie trzech poprzednich reform kolejowych. [Popr. 1] |
| --- | --- |

(1)

W minionej dekadzie wzrost kolejowego ruchu pasażerskiego był niewystarczający do zwiększenia jego udziału w przewozach w porównaniu z transportem samochodowym i lotniczym.
  Sześcioprocentowy
  udział transportu kolejowego w przewozie pasażerów w Unii Europejskiej utrzymuje się na dość stabilnym poziomie. Kolejowe przewozy pasażerskie nie dotrzymują kroku
  rozwojowi innych rodzajów transportu oraz
  zmieniającym się potrzebom pod względem dostępności
  , cen
  i jakości.
  Wychodząc z tego założenia, należy wyciągnąć wnioski z podejścia przyjętego przez Unię Europejską w trakcie trzech poprzednich reform kolejowych. [Popr. 1]

| (1a) | Transport kolejowy odgrywa znaczącą rolę ze społecznego i środowiskowego punktu widzenia oraz planowania mobilności, może też znacznie zwiększyć swój łączny udział w europejskim transporcie pasażerskim. Inwestycje zarówno w badania naukowe, jak i w infrastrukturę i tabor kolejowy mogą zatem znacznie przyczynić się do nowego wzrostu i tym samym bezpośrednio zwiększyć zatrudnienie w sektorze kolejowym, a pośrednio poprzez zwiększenie mobilności pracowników innych sektorów. Transport kolejowy może przekształcić się w ważną nowoczesną gałąź przemysłu Unii, pod warunkiem że państwa członkowskie zgodzą się na ściślejszą współpracę. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(1a)

Transport kolejowy odgrywa znaczącą rolę ze społecznego i środowiskowego punktu widzenia oraz planowania mobilności, może też znacznie zwiększyć swój łączny udział w europejskim transporcie pasażerskim. Inwestycje zarówno w badania naukowe, jak i w infrastrukturę i tabor kolejowy mogą zatem znacznie przyczynić się do nowego wzrostu i tym samym bezpośrednio zwiększyć zatrudnienie w sektorze kolejowym, a pośrednio poprzez zwiększenie mobilności pracowników innych sektorów. Transport kolejowy może przekształcić się w ważną nowoczesną gałąź przemysłu Unii, pod warunkiem że państwa członkowskie zgodzą się na ściślejszą współpracę. [Popr. 2]

| (2) | Unijny rynek międzynarodowych usług kolejowego transportu pasażerskiego jest otwarty dla konkurencji od 2010 r. Ponadto niektóre państwa członkowskie otwarły swoje rynki krajowych przewozów pasażerskich na konkurencję, wprowadzając prawa swobodnego dostępu, przetargi na zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych, bądź oba te środki. |
| --- | --- |

(2)

Unijny rynek międzynarodowych usług kolejowego transportu pasażerskiego jest otwarty dla konkurencji od 2010 r. Ponadto niektóre państwa członkowskie otwarły swoje rynki krajowych przewozów pasażerskich na konkurencję, wprowadzając prawa swobodnego dostępu, przetargi na zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych, bądź oba te środki.

| (3) | W białej księdze dotyczącej polityki transportowej z dnia 28 marca 2011 r. (4) Komisja ogłosiła swój zamiar urzeczywistnienia wewnętrznego rynku kolejowego, umożliwiającego unijnym przedsiębiorstwom kolejowym świadczenie wszystkich rodzajów usług transportu kolejowego bez zbędnych barier technicznych i administracyjnych.
  Aby lepiej osiągnąć ten cel, aktualną reformę należy opracować, biorąc pod uwagę modele kolejowe, które okazały się skuteczne w Unii. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(3)

W białej księdze dotyczącej polityki transportowej z dnia 28 marca 2011 r. (4) Komisja ogłosiła swój zamiar urzeczywistnienia wewnętrznego rynku kolejowego, umożliwiającego unijnym przedsiębiorstwom kolejowym świadczenie wszystkich rodzajów usług transportu kolejowego bez zbędnych barier technicznych i administracyjnych.
  Aby lepiej osiągnąć ten cel, aktualną reformę należy opracować, biorąc pod uwagę modele kolejowe, które okazały się skuteczne w Unii. [Popr. 5]

| (3a) | Należy poprawić jakość i zwiększyć skuteczność usług publicznych w kolejowym transporcie pasażerskim, przy zachowaniu istniejących publicznych usług transportu pasażerskiego, które działają wydajnie. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(3a)

Należy poprawić jakość i zwiększyć skuteczność usług publicznych w kolejowym transporcie pasażerskim, przy zachowaniu istniejących publicznych usług transportu pasażerskiego, które działają wydajnie. [Popr. 6]

| (3b) | Aby kolej mogła stać się wiarygodną alternatywą dla innych środków transportu pod względem ceny i jakości, zasadnicze znaczenie należy przypisać otwarciu unijnego rynku kolejowego. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(3b)

Aby kolej mogła stać się wiarygodną alternatywą dla innych środków transportu pod względem ceny i jakości, zasadnicze znaczenie należy przypisać otwarciu unijnego rynku kolejowego. [Popr. 7]

| (3c) | Ważne jest, aby właściwe organy odgrywały centralną rolę w organizacji publicznych usług w zakresie transportu pasażerskiego. Na takich organach spoczywa odpowiedzialność za planowanie usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego, w tym za określanie tras przeznaczonych do swobodnego dostępu lub za pośrednictwem umów o świadczenie usług publicznych oraz za określenie rodzaju przetargu. Ponadto powinny uzasadnić, że tylko poprzez wybrany przez nie rodzaj przetargu możliwe jest osiągnięcie celów gospodarności, efektywności oraz jakości, a także opublikować takie uzasadnienie. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(3c)

Ważne jest, aby właściwe organy odgrywały centralną rolę w organizacji publicznych usług w zakresie transportu pasażerskiego. Na takich organach spoczywa odpowiedzialność za planowanie usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego, w tym za określanie tras przeznaczonych do swobodnego dostępu lub za pośrednictwem umów o świadczenie usług publicznych oraz za określenie rodzaju przetargu. Ponadto powinny uzasadnić, że tylko poprzez wybrany przez nie rodzaj przetargu możliwe jest osiągnięcie celów gospodarności, efektywności oraz jakości, a także opublikować takie uzasadnienie. [Popr. 8]

| (4) | Organizując usługi publiczne w zakresie transportu pasażerskiego, właściwe organy muszą zagwarantować, aby zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych oraz zakres geograficzny umów o świadczenie usług publicznych były odpowiednie, niezbędne i proporcjonalne do osiągnięcia celów polityki w zakresie pasażerskiego transportu publicznego na ich terytorium. Polityka ta powinna być określona w 
  zrównoważonych
  planach transportu publicznego, pozostawiając możliwość wprowadzenia rynkowych rozwiązań transportowych. Proces określania planów transportu publicznego i zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych powinien być przejrzysty dla odpowiednich zainteresowanych stron, w tym dla ewentualnych nowych uczestników rynku. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(4)

Organizując usługi publiczne w zakresie transportu pasażerskiego, właściwe organy muszą zagwarantować, aby zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych oraz zakres geograficzny umów o świadczenie usług publicznych były odpowiednie, niezbędne i proporcjonalne do osiągnięcia celów polityki w zakresie pasażerskiego transportu publicznego na ich terytorium. Polityka ta powinna być określona w 
  zrównoważonych
  planach transportu publicznego, pozostawiając możliwość wprowadzenia rynkowych rozwiązań transportowych. Proces określania planów transportu publicznego i zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych powinien być przejrzysty dla odpowiednich zainteresowanych stron, w tym dla ewentualnych nowych uczestników rynku. [Popr. 9]

| (5) | Aby
  zapewnić
  solidne finansowanie służące realizacji celów określonych w 
  zrównoważonych
  planach transportu publicznego, właściwe organy muszą określić zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych umożliwiające osiągnięcie celów transportu publicznego w opłacalny sposób
  i przy zachowaniu wysokiej jakości
  , uwzględniając rekompensaty związane z wynikiem finansowym netto tych zobowiązań, oraz muszą zapewnić długoterminową stabilność finansowania transportu publicznego w ramach umów o świadczenie usług publicznych.
  Obejmuje to również unikanie zarówno nadwyżek, jak i niedoborów rekompensaty, wynikających z treści zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych lub z niedotrzymywania przez właściwy organ jego zobowiązań finansowych. Zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych mogą dotyczyć sieci, w których niektóre usługi mogą być świadczone z uczciwym zyskiem bez rekompensat finansowych. Włączenie tych usług do zakresu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych nie powinno skutkować rekompensatami o wartości przekraczającej kwotę niezbędną dla zapewnienia całej gamy usług sieciowych.[Popr. 10] |
| --- | --- |

(5)

Aby
  zapewnić
  solidne finansowanie służące realizacji celów określonych w 
  zrównoważonych
  planach transportu publicznego, właściwe organy muszą określić zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych umożliwiające osiągnięcie celów transportu publicznego w opłacalny sposób
  i przy zachowaniu wysokiej jakości
  , uwzględniając rekompensaty związane z wynikiem finansowym netto tych zobowiązań, oraz muszą zapewnić długoterminową stabilność finansowania transportu publicznego w ramach umów o świadczenie usług publicznych.
  Obejmuje to również unikanie zarówno nadwyżek, jak i niedoborów rekompensaty, wynikających z treści zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych lub z niedotrzymywania przez właściwy organ jego zobowiązań finansowych. Zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych mogą dotyczyć sieci, w których niektóre usługi mogą być świadczone z uczciwym zyskiem bez rekompensat finansowych. Włączenie tych usług do zakresu zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych nie powinno skutkować rekompensatami o wartości przekraczającej kwotę niezbędną dla zapewnienia całej gamy usług sieciowych.[Popr. 10]

| (6) | Szczególnie ważne dla sprawnego funkcjonowania rynku kolejowego pasażerskiego transportu publicznego jest spełnianie przez właściwe organy powyższych kryteriów dotyczących zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych oraz zakresu umów o świadczenie usług publicznych, ponieważ działania transportowe objęte otwartym dostępem muszą być dobrze skoordynowane z działaniami w ramach umów o świadczenie usług publicznych. Dlatego też niezależny organ regulacyjny ds. kolei powinien zapewnić właściwe stosowanie tego procesu i jego przejrzystość. |
| --- | --- |

(6)

Szczególnie ważne dla sprawnego funkcjonowania rynku kolejowego pasażerskiego transportu publicznego jest spełnianie przez właściwe organy powyższych kryteriów dotyczących zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych oraz zakresu umów o świadczenie usług publicznych, ponieważ działania transportowe objęte otwartym dostępem muszą być dobrze skoordynowane z działaniami w ramach umów o świadczenie usług publicznych. Dlatego też niezależny organ regulacyjny ds. kolei powinien zapewnić właściwe stosowanie tego procesu i jego przejrzystość.

| (7) | Należy określić maksymalną roczną wielkość zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego w celu ułatwienia konkurencji

  , która zostanie zawarta w oparciu o konkurencyjną procedurę przetargową w taki sposób, by ułatwić konkurencję między drobnymi oferentami, nowymi operatorami i operatorami zasiedziałymi,
  w odniesieniu do tych umów, pozostawiając właściwym organom pewną elastyczność w optymalizacji tej wielkości, biorąc pod uwagę względy ekonomiczne i operacyjne. [Popr. 64] |
| --- | --- |

(7)

Należy określić maksymalną roczną wielkość zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego w celu ułatwienia konkurencji

  , która zostanie zawarta w oparciu o konkurencyjną procedurę przetargową w taki sposób, by ułatwić konkurencję między drobnymi oferentami, nowymi operatorami i operatorami zasiedziałymi,
  w odniesieniu do tych umów, pozostawiając właściwym organom pewną elastyczność w optymalizacji tej wielkości, biorąc pod uwagę względy ekonomiczne i operacyjne. [Popr. 64]

| (8) | W celu ułatwienia przygotowania przetargów, a zatem zwiększenia konkurencji, właściwe organy muszą dopilnować,
  przy dochowaniu tajemnicy handlowej,
  by wszystkie podmioty świadczące usługi publiczne zainteresowane złożeniem oferty uzyskały informacje na temat usług transportowych i infrastruktury objętych umową o świadczenie usług publicznych
  , które wykluczają uznanie, że doszło do dyskryminacji takich podmiotów przez instytucję zamawiającą względem innych podmiotów biorących udział w przetargu
  . [Popr. 12] |
| --- | --- |

(8)

W celu ułatwienia przygotowania przetargów, a zatem zwiększenia konkurencji, właściwe organy muszą dopilnować,
  przy dochowaniu tajemnicy handlowej,
  by wszystkie podmioty świadczące usługi publiczne zainteresowane złożeniem oferty uzyskały informacje na temat usług transportowych i infrastruktury objętych umową o świadczenie usług publicznych
  , które wykluczają uznanie, że doszło do dyskryminacji takich podmiotów przez instytucję zamawiającą względem innych podmiotów biorących udział w przetargu
  . [Popr. 12]

| (9) | Określone górne limity dotyczące bezpośredniego udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych należy dostosować w przypadku transportu kolejowego do specyficznych warunków gospodarczych, w jakich odbywają się w tym sektorze procedury przetargowe. |
| --- | --- |

(9)

Określone górne limity dotyczące bezpośredniego udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych należy dostosować w przypadku transportu kolejowego do specyficznych warunków gospodarczych, w jakich odbywają się w tym sektorze procedury przetargowe.

| (9a) | Aby zapewnić uczciwą konkurencję i zapobiec wykorzystywaniu rekompensat niezgodnie z przeznaczeniem, należy stosować zasadę wzajemności. Zasada ta powinna być stosowana nie tylko w odniesieniu do państw członkowskich i przedsiębiorstw z siedzibą w Unii, lecz także do przedsiębiorstw z państw trzecich, które chcą wziąć udział w procedurach przetargowych na terytorium Unii. [Popr. 65] |
| --- | --- |

(9a)

Aby zapewnić uczciwą konkurencję i zapobiec wykorzystywaniu rekompensat niezgodnie z przeznaczeniem, należy stosować zasadę wzajemności. Zasada ta powinna być stosowana nie tylko w odniesieniu do państw członkowskich i przedsiębiorstw z siedzibą w Unii, lecz także do przedsiębiorstw z państw trzecich, które chcą wziąć udział w procedurach przetargowych na terytorium Unii. [Popr. 65]

| (10) | Ustanowienie rynku wewnętrznego usług kolejowego transportu pasażerskiego wymaga wspólnych przepisów dotyczących przetargów na zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w tym sektorze, stosowanych w sposób zharmonizowany we wszystkich państwach członkowskich
  przy uwzględnieniu szczególnej sytuacji każdego państwa członkowskiego
  . [Popr. 14] |
| --- | --- |

(10)

Ustanowienie rynku wewnętrznego usług kolejowego transportu pasażerskiego wymaga wspólnych przepisów dotyczących przetargów na zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w tym sektorze, stosowanych w sposób zharmonizowany we wszystkich państwach członkowskich
  przy uwzględnieniu szczególnej sytuacji każdego państwa członkowskiego
  . [Popr. 14]

| (11) | W celu stworzenia warunków ramowych umożliwiających społeczeństwu czerpanie pełnych korzyści ze skutecznego otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego istotne jest, aby państwa członkowskie zapewniły odpowiedni poziom ochrony socjalnej pracownikom podmiotów świadczących usługi publiczne. |
| --- | --- |

(11)

W celu stworzenia warunków ramowych umożliwiających społeczeństwu czerpanie pełnych korzyści ze skutecznego otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego istotne jest, aby państwa członkowskie zapewniły odpowiedni poziom ochrony socjalnej pracownikom podmiotów świadczących usługi publiczne.

| (12) | Właściwe organy muszą ułatwić podmiotom świadczącym usługi publiczne dostęp do taboru kolejowego za pomocą odpowiednich i skutecznych środków, jeżeli rynek nie zapewnia takiego dostępu na odpowiednich gospodarczo i niedyskryminacyjnych warunkach. |
| --- | --- |

(12)

Właściwe organy muszą ułatwić podmiotom świadczącym usługi publiczne dostęp do taboru kolejowego za pomocą odpowiednich i skutecznych środków, jeżeli rynek nie zapewnia takiego dostępu na odpowiednich gospodarczo i niedyskryminacyjnych warunkach.

| (13) | Niektóre główne elementy planowanych procedur przetargowych dotyczących umów o świadczenie usług publicznych muszą być w pełni przejrzyste, aby umożliwić lepiej zorganizowaną reakcję rynku. |
| --- | --- |

(13)

Niektóre główne elementy planowanych procedur przetargowych dotyczących umów o świadczenie usług publicznych muszą być w pełni przejrzyste, aby umożliwić lepiej zorganizowaną reakcję rynku.

| (14) | Należy wyjaśnić, że zgodnie z wewnętrzną logiką rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 okres przejściowy do dnia 2 grudnia 2019 r. dotyczy wyłącznie obowiązku organizowania procedur przetargowych w przypadku umów o świadczenie usług publicznych.
  [Popr. 66] |
| --- | --- |

(14)

Należy wyjaśnić, że zgodnie z wewnętrzną logiką rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 okres przejściowy do dnia 2 grudnia 2019 r. dotyczy wyłącznie obowiązku organizowania procedur przetargowych w przypadku umów o świadczenie usług publicznych.
  [Popr. 66]

| (15) | Przygotowanie przedsiębiorstw kolejowych na obowiązkowe przetargi w przypadku umów o świadczenie usług publicznych wymaga dodatkowego czasu na umożliwienie skutecznej i trwałej restrukturyzacji wewnętrznej przedsiębiorstw, którym w przeszłości bezpośrednio udzielono zamówień prowadzących do zawarcia takich umów. Niezbędne są zatem środki przejściowe w przypadku zamówień udzielonych bezpośrednio między datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia a dniem 3 grudnia 2019 r.
  [Popr. 67] |
| --- | --- |

(15)

Przygotowanie przedsiębiorstw kolejowych na obowiązkowe przetargi w przypadku umów o świadczenie usług publicznych wymaga dodatkowego czasu na umożliwienie skutecznej i trwałej restrukturyzacji wewnętrznej przedsiębiorstw, którym w przeszłości bezpośrednio udzielono zamówień prowadzących do zawarcia takich umów. Niezbędne są zatem środki przejściowe w przypadku zamówień udzielonych bezpośrednio między datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia a dniem 3 grudnia 2019 r.
  [Popr. 67]

| (16) | Ponieważ po otwarciu rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego właściwe organy mogą być zmuszone do podjęcia środków w celu zapewnienia wysokiego stopnia konkurencji poprzez ograniczenie liczby zamówień udzielanych jednemu przedsiębiorstwu kolejowemu, należy przewidzieć odpowiednie przepisy. |
| --- | --- |

(16)

Ponieważ po otwarciu rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego właściwe organy mogą być zmuszone do podjęcia środków w celu zapewnienia wysokiego stopnia konkurencji poprzez ograniczenie liczby zamówień udzielanych jednemu przedsiębiorstwu kolejowemu, należy przewidzieć odpowiednie przepisy.

| (17) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrożenia art. 5a niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5). |
| --- | --- |

(17)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrożenia art. 5a niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5).

| (18) | W związku ze zmianą rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 (rozporządzenie upoważniające) (6) Komisja przedstawiła również wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1370/2007 (COM(2012)0730/3). W celu zharmonizowania podejścia do rozporządzeń w sprawie wyłączeń grupowych w obszarze pomocy państwa oraz zgodnie z procedurami przewidzianymi w art. 108 ust. 4 i art. 109 Traktatu, pomoc związaną z koordynacją transportu lub stanowiącą zwrot za wykonanie pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z pojęciem usługi publicznej, o której mowa w art. 93 Traktatu, należy objąć zakresem rozporządzenia upoważniającego. |
| --- | --- |

(18)

W związku ze zmianą rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 (rozporządzenie upoważniające) (6) Komisja przedstawiła również wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1370/2007 (COM(2012)0730/3). W celu zharmonizowania podejścia do rozporządzeń w sprawie wyłączeń grupowych w obszarze pomocy państwa oraz zgodnie z procedurami przewidzianymi w art. 108 ust. 4 i art. 109 Traktatu, pomoc związaną z koordynacją transportu lub stanowiącą zwrot za wykonanie pewnych świadczeń nierozerwalnie związanych z pojęciem usługi publicznej, o której mowa w art. 93 Traktatu, należy objąć zakresem rozporządzenia upoważniającego.

| (19) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1370/2007, |
| --- | --- |

(19)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1370/2007,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla dyrektywy Parlamentu Europejskiego 2014/25/UE

   (7), w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 wprowadza się następujące zmiany: [Popr. 17]

| 1) | art. 2 otrzymuje brzmienie:








  (-a) | dodaje się literę w brzmieniu:










  „(aa) | »kolejowy pasażerski transport publiczny« oznacza pasażerski transport publiczny odbywający się po szynach, z wyłączeniem innych rodzajów transportu pasażerskiego na szynach, takich jak metro, tramwaje lub, jeśli postanowią tak państwa członkowskie, systemy tramwajowo-kolejowe;”; [Popr. 18] |
| --- | --- | --- | --- |

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie:

(-a)

dodaje się literę w brzmieniu:

„(aa)

»kolejowy pasażerski transport publiczny« oznacza pasażerski transport publiczny odbywający się po szynach, z wyłączeniem innych rodzajów transportu pasażerskiego na szynach, takich jak metro, tramwaje lub, jeśli postanowią tak państwa członkowskie, systemy tramwajowo-kolejowe;”; [Popr. 18]

| a) | lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | »właściwy organ lokalny« oznacza każdy właściwy organ, którego właściwość miejscowa nie obejmuje całego kraju i którego kompetencje obejmują potrzeby transportowe aglomeracji miejskiej
  lub obszaru wiejskiego,
  lub okręgu wiejskiego

  regionu, w tym na poziomie transgranicznym
  ;”; [Popr. 19] |
| --- | --- | --- |

a)

lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

»właściwy organ lokalny« oznacza każdy właściwy organ, którego właściwość miejscowa nie obejmuje całego kraju i którego kompetencje obejmują potrzeby transportowe aglomeracji miejskiej
  lub obszaru wiejskiego,
  lub okręgu wiejskiego

  regionu, w tym na poziomie transgranicznym
  ;”; [Popr. 19]

| b) | w lit. e) dodaje się następujący akapit:
  „z zakresu

  Zakres
  zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych wyłącza się wszystkie

  obejmuje
  usługi transportu publicznego, które wykraczają poza to, co jest konieczne

  są niezbędne m.in.
  do czerpania korzyści
  o charakterze gospodarczym, technicznym lub geograficznym
  z efektów sieciowych na poziomie lokalnym, regionalnym lub niższym od krajowego.
  Takie efekty sieciowe powstają w wyniku integracji usług transportowych, dzięki której transport publiczny przyciąga większą liczbę pasażerów, a jego wydajność dla sektora transportu publicznego rośnie. Efekty sieciowe mogą powstawać zarówno w drodze usług, które się zwracają, jak i tych, które się nie zwracają, oraz na różnych płaszczyznach, np. związanych z położeniem geograficznym, rozkładem jazdy lub taryfami.
  ”; [Popr. 20] |
| --- | --- |

b)

w lit. e) dodaje się następujący akapit:

„z zakresu

  Zakres
  zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych wyłącza się wszystkie

  obejmuje
  usługi transportu publicznego, które wykraczają poza to, co jest konieczne

  są niezbędne m.in.
  do czerpania korzyści
  o charakterze gospodarczym, technicznym lub geograficznym
  z efektów sieciowych na poziomie lokalnym, regionalnym lub niższym od krajowego.
  Takie efekty sieciowe powstają w wyniku integracji usług transportowych, dzięki której transport publiczny przyciąga większą liczbę pasażerów, a jego wydajność dla sektora transportu publicznego rośnie. Efekty sieciowe mogą powstawać zarówno w drodze usług, które się zwracają, jak i tych, które się nie zwracają, oraz na różnych płaszczyznach, np. związanych z położeniem geograficznym, rozkładem jazdy lub taryfami.
  ”; [Popr. 20]

| 2) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 2a
  Plany
  multimodalnego i zrównoważonego
  transportu publicznego i zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych [Popr. 21]

  1.   Właściwe organy sporządzają i regularnie aktualizują plany
  multimodalnego
  pasażerskiego transportu publicznego obejmujące wszystkie istotne rodzaje transportu dla terytorium, za które są odpowiedzialne. Te plany transportu publicznego określają cele polityki transportu publicznego oraz sposoby ich realizacji obejmujące wszystkie istotne rodzaje transportu dla terytorium, za które są odpowiedzialne
  , promując tym samym spójność społeczną i terytorialną
  .
  Należy dopuścić, aby plany te mogły zawierać informacje, które są już ogólnodostępne. Jeżeli istnieją już usługi międzyregionalne, należy je uwzględnić. Plany te
  obejmują one co najmniej: [Popr. 22]







  a) | strukturę sieci lub tras; |
| --- | --- | --- |

2)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 2a

Plany
  multimodalnego i zrównoważonego
  transportu publicznego i zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych [Popr. 21]

1.   Właściwe organy sporządzają i regularnie aktualizują plany
  multimodalnego
  pasażerskiego transportu publicznego obejmujące wszystkie istotne rodzaje transportu dla terytorium, za które są odpowiedzialne. Te plany transportu publicznego określają cele polityki transportu publicznego oraz sposoby ich realizacji obejmujące wszystkie istotne rodzaje transportu dla terytorium, za które są odpowiedzialne
  , promując tym samym spójność społeczną i terytorialną
  .
  Należy dopuścić, aby plany te mogły zawierać informacje, które są już ogólnodostępne. Jeżeli istnieją już usługi międzyregionalne, należy je uwzględnić. Plany te
  obejmują one co najmniej: [Popr. 22]

a)

strukturę sieci lub tras;

| b) | podstawowe wymogi, jakie musi spełniać oferta transportu publicznego, takie jak

  w tym m.in.
  dostępność, łączność terytorialna, bezpieczeństwo,

  dla osób niepełnosprawnych
  ,
  a także
  połączenia modalne i intermodalne w głównych węzłach komunikacyjnych, charakterystyka oferty, czyli np. okres, w jakim zapewniane są usługi, częstotliwość usług oraz minimalny stopień wykorzystania zdolności przepustowej; [Popr. 23] |
| --- | --- |

b)

podstawowe wymogi, jakie musi spełniać oferta transportu publicznego, takie jak

  w tym m.in.
  dostępność, łączność terytorialna, bezpieczeństwo,

  dla osób niepełnosprawnych
  ,
  a także
  połączenia modalne i intermodalne w głównych węzłach komunikacyjnych, charakterystyka oferty, czyli np. okres, w jakim zapewniane są usługi, częstotliwość usług oraz minimalny stopień wykorzystania zdolności przepustowej; [Popr. 23]

| ba) | w przypadku publicznego kolejowego transportu pasażerskiego kryteria wydajności, m.in. udział transportu publicznego w transporcie ogółem, punktualność, oszczędność, częstotliwość usług, zadowolenie pasażerów i jakość taboru; [Popr. 24] |
| --- | --- |

ba)

w przypadku publicznego kolejowego transportu pasażerskiego kryteria wydajności, m.in. udział transportu publicznego w transporcie ogółem, punktualność, oszczędność, częstotliwość usług, zadowolenie pasażerów i jakość taboru; [Popr. 24]

| c) | normy jakości dotyczące takich elementów jak cechy wyposażenia stacji i 
  bezpieczeństwa, a także sprawy kontroli
  taboru kolejowego, punktualność i niezawodność, czystość, obsługa i informowanie klienta, rozpatrywanie skarg i dochodzenie roszczeń, monitorowanie jakości 
  infrastruktury i
  usług
  w tym informacji
  ; [Popr. 25] |
| --- | --- |

c)

normy jakości dotyczące takich elementów jak cechy wyposażenia stacji i 
  bezpieczeństwa, a także sprawy kontroli
  taboru kolejowego, punktualność i niezawodność, czystość, obsługa i informowanie klienta, rozpatrywanie skarg i dochodzenie roszczeń, monitorowanie jakości 
  infrastruktury i
  usług
  w tym informacji
  ; [Popr. 25]

| d) | zasady polityki taryfowej
  , np. dotyczące taryf socjalnych
  ; [Popr. 26] |
| --- | --- |

d)

zasady polityki taryfowej
  , np. dotyczące taryf socjalnych
  ; [Popr. 26]

| e) | wymogi operacyjne takie jak transport rowerów, zarządzanie ruchem, plan postępowania w przypadku wystąpienia zakłóceń

  obowiązujące reguły dotyczące praw pasażerów, warunków socjalnych i warunków zatrudnienia, ochrony środowiska oraz ustalania celów środowiskowych
  . [Popr. 27] |
| --- | --- |

e)

wymogi operacyjne takie jak transport rowerów, zarządzanie ruchem, plan postępowania w przypadku wystąpienia zakłóceń

  obowiązujące reguły dotyczące praw pasażerów, warunków socjalnych i warunków zatrudnienia, ochrony środowiska oraz ustalania celów środowiskowych
  . [Popr. 27]

Opracowując plany transportu publicznego, właściwe organy uwzględniają w szczególności obowiązujące przepisy dotyczące praw pasażerów, ochrony socjalnej, ochrony zatrudnienia oraz ochrony środowiska.
  [Popr. 28]

Właściwe organy przyjmują plany transportu publicznego po konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami i publikują je. Na użytek niniejszego rozporządzenia odpowiednie zainteresowane strony, które należy uwzględnić, to

  , w tym
  co najmniej przewoźnicy, w stosownych przypadkach zarządcy

  z przewoźnikami, zarządcami
  infrastruktury, oraz reprezentatywne organizacje

  reprezentatywnymi organizacjami
  pasażerów i pracowników
  , i publikują te plany
  . [Popr. 29]

2.   Ustanowienie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych oraz udzielanie zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych jest zgodne z obowiązującymi planami transportu publicznego.

3.   Specyfikacje i zakres stosowania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych w zakresie pasażerskiego transportu publicznego ustala się w następujący sposób:

| a) | określa się je zgodnie z art. 2 lit. e); |
| --- | --- |

a)

określa się je zgodnie z art. 2 lit. e);

| b) | są one stosowne do osiągnięcia celów planu transportu publicznego
  , to znaczy określają rodzaj przetargu w odniesieniu do wymaganych standardów jakości oraz środki niezbędne do ich osiągnięcia w celu realizacji założeń planu transportu publicznego
  ; [Popr. 30] |
| --- | --- |

b)

są one stosowne do osiągnięcia celów planu transportu publicznego
  , to znaczy określają rodzaj przetargu w odniesieniu do wymaganych standardów jakości oraz środki niezbędne do ich osiągnięcia w celu realizacji założeń planu transportu publicznego
  ; [Popr. 30]

| c) | nie wykraczają one poza to, co jest

  są one
  konieczne i proporcjonalne do osiągnięcia celów planu

  planów
  transportu publicznego
  , a w przypadku publicznego kolejowego transportu pasażerskiego uwzględniają dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE



   (*1)



  . [Popr. 31] |
| --- | --- |

c)

nie wykraczają one poza to, co jest

  są one
  konieczne i proporcjonalne do osiągnięcia celów planu

  planów
  transportu publicznego
  , a w przypadku publicznego kolejowego transportu pasażerskiego uwzględniają dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE



   (*1)



  . [Popr. 31]

Ocena stosowności, o której mowa w lit. b), uwzględnia, czy interwencja publiczna w świadczenie usług transportu pasażerskiego jest odpowiednim środkiem do osiągnięcia celów planów transportu publicznego.
  [Popr. 32]

W przypadku kolejowego pasażerskiego transportu publicznego ocena konieczności i proporcjonalności, o których mowa w lit. c), uwzględnia usługi transportowe świadczone na mocy art. 10 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (wersja przekształcona)

   (8)

  , a także wszystkie informacje przekazane zarządcom infrastruktury i organom regulacyjnym na podstawie art. 38 ust. 4 zdanie pierwsze tej dyrektywy.
  [Popr. 33]

4.   Specyfikacje zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych i powiązane rekompensaty związane z wynikiem finansowym netto tych zobowiązań: a) osiągają

  muszą osiągać
  cele planu

  planów
  transportu publicznego w najbardziej opłacalny sposób; b) wspierają

  oraz wspierać
  finansowo świadczenie usług pasażerskiego transportu publicznego zgodnie z wymogami określonymi w planie transportu publicznego w perspektywie długoterminowej. [Popr. 34]

5.   Przygotowując specyfikacje, właściwy organ określa projekt specyfikacji zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych oraz ich zakres, podstawowe etapy oceny ich zgodności z wymogami określonymi w ust. 2, 3 i 4 oraz wyniki tej oceny.

Właściwy organ w odpowiedni sposób przeprowadza konsultacje w sprawie tych specyfikacji z właściwymi zainteresowanymi stronami, takimi jak co najmniej przewoźnicy, w stosownych przypadkach zarządcy infrastruktury, oraz reprezentatywne organizacje pasażerów i pracowników oraz uwzględnia ich stanowisko. [Popr. 35]

6.   W przypadku kolejowego pasażerskiego transportu publicznego:

| a) | zgodność oceny i procedury określonej w niniejszym artykule zapewnia organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55 dyrektywy 2012/34/UE i który może podjąć odpowiednie działania z własnej inicjatywy

  na wniosek dowolnej zainteresowanej stron
  ; [Popr. 36] |
| --- | --- |

a)

zgodność oceny i procedury określonej w niniejszym artykule zapewnia organ regulacyjny, o którym mowa w art. 55 dyrektywy 2012/34/UE i który może podjąć odpowiednie działania z własnej inicjatywy

  na wniosek dowolnej zainteresowanej stron
  ; [Popr. 36]

| b) | maksymalna roczna wielkość zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych wyrażona w pociągokilometrach wynosi 10 mln pociągokilometrów lub jedną trzecią całkowitej wielkości krajowego pasażerskiego transportu publicznego w ramach

  minimalna liczba
  umów o świadczenie usług publicznych, w zależności o tego, która z tych wartości jest większa.”;

  w sektorze transportu kolejowego w państwie członkowskim wynosi:








  — | jeden, w przypadku krajowego rynku kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umów o świadczenie usług publicznych o wielkości do 20 milionów pociągokilometrów; |
| --- | --- | --- |

b)

maksymalna roczna wielkość zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych wyrażona w pociągokilometrach wynosi 10 mln pociągokilometrów lub jedną trzecią całkowitej wielkości krajowego pasażerskiego transportu publicznego w ramach

  minimalna liczba
  umów o świadczenie usług publicznych, w zależności o tego, która z tych wartości jest większa.”;

  w sektorze transportu kolejowego w państwie członkowskim wynosi:

—

jeden, w przypadku krajowego rynku kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umów o świadczenie usług publicznych o wielkości do 20 milionów pociągokilometrów;

| — | dwa, w przypadku krajowego rynku kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umów o świadczenie usług publicznych o wielkości powyżej 20 milionów pociągokilometrów do 100 milionów pociągokilometrów, pod warunkiem że wielkość jednej umowy nie przekracza 75 % łącznej wielkości rynku w ramach umów o świadczenie usług publicznych; |
| --- | --- |

—

dwa, w przypadku krajowego rynku kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umów o świadczenie usług publicznych o wielkości powyżej 20 milionów pociągokilometrów do 100 milionów pociągokilometrów, pod warunkiem że wielkość jednej umowy nie przekracza 75 % łącznej wielkości rynku w ramach umów o świadczenie usług publicznych;

| — | trzy, w przypadku krajowego rynku kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umów o świadczenie usług publicznych o wielkości powyżej 100 milionów pociągokilometrów do 200 milionów pociągokilometrów, pod warunkiem że wielkość jednej umowy nie przekracza 75 % łącznej wielkości rynku w ramach umów o świadczenie usług publicznych; |
| --- | --- |

—

trzy, w przypadku krajowego rynku kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umów o świadczenie usług publicznych o wielkości powyżej 100 milionów pociągokilometrów do 200 milionów pociągokilometrów, pod warunkiem że wielkość jednej umowy nie przekracza 75 % łącznej wielkości rynku w ramach umów o świadczenie usług publicznych;

| — | cztery, w przypadku krajowego rynku kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umów o świadczenie usług publicznych o wielkości powyżej 200 milionów pociągokilometrów, pod warunkiem że wielkość jednej umowy nie przekracza 50 % łącznej wielkości rynku w ramach umów o świadczenie usług publicznych. [Popr. 69] |
| --- | --- |

—

cztery, w przypadku krajowego rynku kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umów o świadczenie usług publicznych o wielkości powyżej 200 milionów pociągokilometrów, pod warunkiem że wielkość jednej umowy nie przekracza 50 % łącznej wielkości rynku w ramach umów o świadczenie usług publicznych. [Popr. 69]

| ba) | Właściwy organ określa trasy, które mają stać się przedmiotem umów o świadczenie usług publicznych zgodnie z dyrektywą 2012/34/UE”. [Popr. 38] |
| --- | --- |

ba)

Właściwy organ określa trasy, które mają stać się przedmiotem umów o świadczenie usług publicznych zgodnie z dyrektywą 2012/34/UE”. [Popr. 38]

(*1)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32)
  ."

(8)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32."

| 3) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | jednoznacznie określają zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, określone w art. 2 lit. e) i w art. 2a, które musi wypełniać podmiot świadczący usługi publiczne, jak również obszar geograficzny, którego

  określają też sieci transportowe, których dotyczą te
  zobowiązania te dotyczą

  , oraz nakładają na podmiot obowiązek udzielenia właściwemu organowi wszelkich informacji istotnych z punktu widzenia udzielenia zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych przy zachowaniu tajemnicy handlowej
  ;”; [Popr. 39] |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

jednoznacznie określają zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, określone w art. 2 lit. e) i w art. 2a, które musi wypełniać podmiot świadczący usługi publiczne, jak również obszar geograficzny, którego

  określają też sieci transportowe, których dotyczą te
  zobowiązania te dotyczą

  , oraz nakładają na podmiot obowiązek udzielenia właściwemu organowi wszelkich informacji istotnych z punktu widzenia udzielenia zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych przy zachowaniu tajemnicy handlowej
  ;”; [Popr. 39]

| b) | w ust. 1 lit. b) zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:
  „W przypadku zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych nie udzielanych zgodnie z art. 5 ust. 3 parametry te określane są w taki sposób, aby rekompensata nie mogła przekroczyć

  była ani większa, ani mniejsza od wartości
  kwoty koniecznej do pokrycia wyniku finansowego netto uzyskanego jako rezultat kosztów i przychodów, które powstały podczas realizacji zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z tym przychodów uzyskanych przez podmiot świadczący usługi publiczne z tytułu świadczenia tych usług oraz rozsądnego zysku;”; [Popr. 40] |
| --- | --- |

b)

w ust. 1 lit. b) zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:

„W przypadku zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych nie udzielanych zgodnie z art. 5 ust. 3 parametry te określane są w taki sposób, aby rekompensata nie mogła przekroczyć

  była ani większa, ani mniejsza od wartości
  kwoty koniecznej do pokrycia wyniku finansowego netto uzyskanego jako rezultat kosztów i przychodów, które powstały podczas realizacji zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z tym przychodów uzyskanych przez podmiot świadczący usługi publiczne z tytułu świadczenia tych usług oraz rozsądnego zysku;”; [Popr. 40]

| ba) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:


  „5.   Bez uszczerbku dla prawa krajowego i wspólnotowego, a także

  unijnego, w tym
  dla
  reprezentatywnych
  układów zbiorowych pomiędzy partnerami społecznymi, właściwe organy mogą wymagać,
  wymagają
  , by wybrany podmiot świadczący usługi publiczne przyznał pracownikom zatrudnionym

  warunki pracy w oparciu o wiążące krajowe, regionalne i lokalne normy społeczne i/lub przeprowadził obowiązkowe przeniesienie pracowników w przypadku zmiany podmiotu. W razie takiego przeniesienia pracownicy przejęci
  wcześniej
  przez poprzedni podmiot
  w celu świadczenia usług
  otrzymują te same
  prawa, z których mogliby oni korzystać w przypadku przejęcia przedsiębiorstwa w rozumieniu dyrektywy 2001/23/WE. W przypadku gdy właściwe organy wymagają, by podmioty świadczące usługi publiczne zastosowały się do określonych norm społecznych, dokumenty przetargowe i umowy o świadczenie usług publicznych zawierają listę pracowników, których to dotyczy, jak również jasne i szczegółowe informacje na temat umownych praw pracowników oraz warunków, na jakich pracowników uznaje się za związanych ze świadczonymi usługami.”; [Popr. 41] |
| --- | --- |

ba)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Bez uszczerbku dla prawa krajowego i wspólnotowego, a także

  unijnego, w tym
  dla
  reprezentatywnych
  układów zbiorowych pomiędzy partnerami społecznymi, właściwe organy mogą wymagać,
  wymagają
  , by wybrany podmiot świadczący usługi publiczne przyznał pracownikom zatrudnionym

  warunki pracy w oparciu o wiążące krajowe, regionalne i lokalne normy społeczne i/lub przeprowadził obowiązkowe przeniesienie pracowników w przypadku zmiany podmiotu. W razie takiego przeniesienia pracownicy przejęci
  wcześniej
  przez poprzedni podmiot
  w celu świadczenia usług
  otrzymują te same
  prawa, z których mogliby oni korzystać w przypadku przejęcia przedsiębiorstwa w rozumieniu dyrektywy 2001/23/WE. W przypadku gdy właściwe organy wymagają, by podmioty świadczące usługi publiczne zastosowały się do określonych norm społecznych, dokumenty przetargowe i umowy o świadczenie usług publicznych zawierają listę pracowników, których to dotyczy, jak również jasne i szczegółowe informacje na temat umownych praw pracowników oraz warunków, na jakich pracowników uznaje się za związanych ze świadczonymi usługami.”; [Popr. 41]

| c) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „
  6.
     Gdy właściwe organy Zgodnie z prawem krajowym wymagają, by podmioty świadczące usługi publiczne przestrzegały określonych norm

  właściwe organy ustalają wiążące normy
  jakości i norm społecznych, lub ustanawiają

  normy społeczne, określają odpowiednie
  kryteria społeczne i jakościowe, normy te i kryteria są zawarte w 
  tym obowiązek przestrzegania przez podmioty świadczące usługi publiczne obowiązujących reprezentatywnych układów zbiorowych, dopilnowują godnych warunków zatrudnienia i pracy, m.in. poprzez uwzględnianie ich lub odniesień do nich w
  dokumentacji przetargowej i w umowach o świadczenie usług publicznych
  niezależnie od rodzaju przetargu
  .”; [Popr. 42] |
| --- | --- |

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„
  6.
     Gdy właściwe organy Zgodnie z prawem krajowym wymagają, by podmioty świadczące usługi publiczne przestrzegały określonych norm

  właściwe organy ustalają wiążące normy
  jakości i norm społecznych, lub ustanawiają

  normy społeczne, określają odpowiednie
  kryteria społeczne i jakościowe, normy te i kryteria są zawarte w 
  tym obowiązek przestrzegania przez podmioty świadczące usługi publiczne obowiązujących reprezentatywnych układów zbiorowych, dopilnowują godnych warunków zatrudnienia i pracy, m.in. poprzez uwzględnianie ich lub odniesień do nich w
  dokumentacji przetargowej i w umowach o świadczenie usług publicznych
  niezależnie od rodzaju przetargu
  .”; [Popr. 42]

| d) | dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „8.   Właściwe organy udostępniają wszystkim zainteresowanym stronom informacje istotne do przygotowania oferty w ramach procedury przetargowej
  , przy dochowaniu tajemnicy handlowej
  . Obejmuje to informacje dotyczące popytu wśród podróżnych, cen biletów, kosztów i przychodów związanych z pasażerskim transportem publicznym objętym przetargiem oraz szczegółowe informacje na temat specyfikacji infrastruktury istotne dla użytkowania wymaganych pojazdów lub taboru kolejowego, tak aby umożliwić im przygotowanie planów działalności gospodarczej opartych na właściwych informacjach. Zarządcy infrastruktury kolejowej wspierają właściwe organy w dostarczaniu wszystkich istotnych specyfikacji infrastruktury. Niezgodność z przepisami określonymi powyżej, podlega kontroli prawnej, o której mowa w art. 5 ust. 7.”; [Popr. 43] |
| --- | --- |

d)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„8.   Właściwe organy udostępniają wszystkim zainteresowanym stronom informacje istotne do przygotowania oferty w ramach procedury przetargowej
  , przy dochowaniu tajemnicy handlowej
  . Obejmuje to informacje dotyczące popytu wśród podróżnych, cen biletów, kosztów i przychodów związanych z pasażerskim transportem publicznym objętym przetargiem oraz szczegółowe informacje na temat specyfikacji infrastruktury istotne dla użytkowania wymaganych pojazdów lub taboru kolejowego, tak aby umożliwić im przygotowanie planów działalności gospodarczej opartych na właściwych informacjach. Zarządcy infrastruktury kolejowej wspierają właściwe organy w dostarczaniu wszystkich istotnych specyfikacji infrastruktury. Niezgodność z przepisami określonymi powyżej, podlega kontroli prawnej, o której mowa w art. 5 ust. 7.”; [Popr. 43]

| 4) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:








  -a) | dodaje się ustęp w brzmieniu:




  1a.
     
  Każdy właściwy organ, bez względu na to, czy jest pojedynczym organem czy grupą organów, w tym z więcej niż jednego państwa członkowskiego, jest uprawniony do udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zgodzie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.”; [Popr. 44] |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

-a)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

1a.
     
  Każdy właściwy organ, bez względu na to, czy jest pojedynczym organem czy grupą organów, w tym z więcej niż jednego państwa członkowskiego, jest uprawniony do udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zgodzie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.”; [Popr. 44]

| -aa) | dodaje się ustępy w brzmieniu:




  „3a.
     
  Do końca okresu przejściowego, o którym mowa w art. 8 ust. 2, państwa członkowskie i, o ile pozwalają na to przepisy prawa krajowego, właściwe organy mogą wyłączyć z procedur przetargowych dotyczących udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu kolejowego organizowanych przez właściwe organy na swoim terytorium zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu dowolne przedsiębiorstwo kolejowe, dowolny podmiot lub dowolną jednostkę zależną bezpośrednio lub pośrednio kontrolowaną przez przedsiębiorstwo kolejowe bądź jego spółkę holdingową, jeżeli kontrolujące przedsiębiorstwo kolejowe, kontrolująca spółka holdingowa lub ich jednostki zależne:










  a) | posiadają pozwolenia i świadczą krajowe usługi kolejowe w danym państwie członkowskim, w którym właściwe organy nie są uprawnione do udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w drodze procedur przetargowych, i |
| --- | --- | --- |

-aa)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3a.
     
  Do końca okresu przejściowego, o którym mowa w art. 8 ust. 2, państwa członkowskie i, o ile pozwalają na to przepisy prawa krajowego, właściwe organy mogą wyłączyć z procedur przetargowych dotyczących udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu kolejowego organizowanych przez właściwe organy na swoim terytorium zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu dowolne przedsiębiorstwo kolejowe, dowolny podmiot lub dowolną jednostkę zależną bezpośrednio lub pośrednio kontrolowaną przez przedsiębiorstwo kolejowe bądź jego spółkę holdingową, jeżeli kontrolujące przedsiębiorstwo kolejowe, kontrolująca spółka holdingowa lub ich jednostki zależne:

a)

posiadają pozwolenia i świadczą krajowe usługi kolejowe w danym państwie członkowskim, w którym właściwe organy nie są uprawnione do udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w drodze procedur przetargowych, i

| b) | udzielono im bezpośrednio zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w sektorze kolejowym, których udział pod względem wartości przekracza 50 % łącznej wartości wszystkich zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w sektorze kolejowym udzielonych temu przedsiębiorstwu kolejowemu, spółce holdingowej lub ich jednostkom zależnym. |
| --- | --- |

b)

udzielono im bezpośrednio zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w sektorze kolejowym, których udział pod względem wartości przekracza 50 % łącznej wartości wszystkich zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w sektorze kolejowym udzielonych temu przedsiębiorstwu kolejowemu, spółce holdingowej lub ich jednostkom zależnym.

Dla celów niniejszego ustępu »kontrola« oznacza wszelkie prawa, umowy lub inne środki, które oddzielnie bądź wspólnie i z uwzględnieniem wszelkich istotnych okoliczności faktycznych lub prawnych, dają możliwość wywierania decydującego wpływu na przedsiębiorstwo, w szczególności przez:

| a) | własność lub prawo użytkowania całości lub części majątku przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

a)

własność lub prawo użytkowania całości lub części majątku przedsiębiorstwa;

| b) | prawa lub umowy przyznające prawo do wywierania decydującego wpływu na skład, głosowanie lub uchwały organów tego przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

b)

prawa lub umowy przyznające prawo do wywierania decydującego wpływu na skład, głosowanie lub uchwały organów tego przedsiębiorstwa.

3b.
     
  Państwa członkowskie i, o ile pozwalają na to przepisy prawa krajowego, właściwe organy mogą wyłączyć z procedur przetargowych dowolny podmiot lub dowolne przedsiębiorstwo, które jest bezpośrednio lub pośrednio kontrolowane przez osobę prawną lub fizyczną bądź osoby zarejestrowane w państwie trzecim/państwach trzecich, które podjęło/podjęły środki umożliwiające udzielanie zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w drodze procedury przetargowej przedsiębiorstwom kolejowym posiadającym pozwolenie na prowadzenie działalności w państwie członkowskim.”; [Popr. 68]

| a) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  „4.   O ile nie zabrania tego prawo krajowe, właściwe organy mogą podjąć decyzję o bezpośrednim udzieleniu zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych:






  a) | których średnia wartość roczna szacowana jest na mniej niż 1 000 000 EUR lub mniej niż 5 000 000 EUR w przypadku umowy o świadczenie usług publicznych obejmującej usługi w zakresie transportu kolejowego, lub |
| --- | --- | --- |

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   O ile nie zabrania tego prawo krajowe, właściwe organy mogą podjąć decyzję o bezpośrednim udzieleniu zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych:

a)

których średnia wartość roczna szacowana jest na mniej niż 1 000 000 EUR lub mniej niż 5 000 000 EUR w przypadku umowy o świadczenie usług publicznych obejmującej usługi w zakresie transportu kolejowego, lub

| b) | które dotyczą świadczenia usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego w wymiarze mniejszym niż 300 000kilometrów

  wozokilometrów
  rocznie lub mniejszym niż 150 000 kilometrów

  500 000 wozokilometrów
  w przypadku umowy o świadczenie usług publicznych obejmującej usługi w zakresie transportu kolejowego. [Popr. 47] |
| --- | --- |

b)

które dotyczą świadczenia usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego w wymiarze mniejszym niż 300 000kilometrów

  wozokilometrów
  rocznie lub mniejszym niż 150 000 kilometrów

  500 000 wozokilometrów
  w przypadku umowy o świadczenie usług publicznych obejmującej usługi w zakresie transportu kolejowego. [Popr. 47]

| ba) | Jeżeli specyfikacje techniczne odizolowanych systemów kolejowych w dziedzinie publicznego, pasażerskiego transportu kolejowego znacznie różnią się od TSI głównej sieci kolejowej odpowiedniego państwa członkowskiego, z którą nie są połączone. [Popr. 75] |
| --- | --- |

ba)

Jeżeli specyfikacje techniczne odizolowanych systemów kolejowych w dziedzinie publicznego, pasażerskiego transportu kolejowego znacznie różnią się od TSI głównej sieci kolejowej odpowiedniego państwa członkowskiego, z którą nie są połączone. [Popr. 75]

Jeżeli udzielone bezpośrednio zamówienie prowadzące do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych dotyczy małego lub średniego przedsiębiorstwa eksploatującego nie więcej niż 23 pojazdy drogowe, progi te mogą zostać podwyższone do średniej wartości rocznej szacowanej na nie więcej niż 2 000 000 EUR lub świadczenia usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego w wymiarze mniejszym niż 600 000kilometrów

  wozokilometrów
  rocznie.”; [Popr. 48]

| aa) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:


  „5.   W przypadku zakłócenia w świadczeniu usług lub bezpośredniego ryzyka powstania takiej sytuacji właściwe organy mogą zastosować środki nadzwyczajne.
  Sytuacja nadzwyczajna może obejmować brak możliwości rozpoczęcia w odpowiednim czasie przez właściwy organ procedur przetargowych dotyczących zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych lub udzielenia w odpowiednim czasie zamówienia podmiotowi
  .”; Środki te obejmują bezpośrednie udzielanie zamówień lub wyrażenie formalnej zgody na przedłużenie umowy o świadczenie usług publicznych, lub zobowiązania do świadczenia określonych usług publicznych. Podmiot świadczący usługi publiczne ma prawo odwołania się od decyzji nakładającej zobowiązanie do świadczenia określonych usług publicznych. Udzielenie zamówienia lub przedłużenie umowy o świadczenie usług publicznych w ramach środków nadzwyczajnych lub nałożenie zobowiązania do wykonania takiej umowy jest dopuszczalne na okres nieprzekraczający dwóch lat.”; [Popr. 63] |
| --- | --- |

aa)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W przypadku zakłócenia w świadczeniu usług lub bezpośredniego ryzyka powstania takiej sytuacji właściwe organy mogą zastosować środki nadzwyczajne.
  Sytuacja nadzwyczajna może obejmować brak możliwości rozpoczęcia w odpowiednim czasie przez właściwy organ procedur przetargowych dotyczących zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych lub udzielenia w odpowiednim czasie zamówienia podmiotowi
  .”; Środki te obejmują bezpośrednie udzielanie zamówień lub wyrażenie formalnej zgody na przedłużenie umowy o świadczenie usług publicznych, lub zobowiązania do świadczenia określonych usług publicznych. Podmiot świadczący usługi publiczne ma prawo odwołania się od decyzji nakładającej zobowiązanie do świadczenia określonych usług publicznych. Udzielenie zamówienia lub przedłużenie umowy o świadczenie usług publicznych w ramach środków nadzwyczajnych lub nałożenie zobowiązania do wykonania takiej umowy jest dopuszczalne na okres nieprzekraczający dwóch lat.”; [Popr. 63]

| b) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  „
  6.
     Właściwe organy mogą zadecydować, że w celu zwiększenia konkurencji między przedsiębiorstwami kolejowymi zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowego pasażerskiego transportu publicznego obejmujące części tej samej sieci lub pakietu tras są udzielane różnym przedsiębiorstwom kolejowym. W tym celu przed rozpoczęciem procedury przetargowej właściwe organy mogą podjąć decyzję o ograniczeniu liczby zamówień prowadzących do zawarcia umów, które są przyznawane temu samemu przedsiębiorstwu kolejowemu

  Zgodnie z dyrektywą 2012/34/UE i o ile nie zakazują tego przepisy prawa krajowego, te właściwe organy, które są odpowiedzialne za sporządzenie planów transportu publicznego zgodnie z art. 2a, mogą przystąpić do bezpośredniego udzielenia zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie usług publicznych w sektorze kolejowego transportu pasażerskiego z zastrzeżeniem spełnienia poniższych warunków:










  a) | plan transportu publicznego zawiera wymogi dotyczące całego okresu obowiązywania umowy w odniesieniu do:








  — | ewolucji liczby pasażerów, |
| --- | --- | --- | --- |

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„
  6.
     Właściwe organy mogą zadecydować, że w celu zwiększenia konkurencji między przedsiębiorstwami kolejowymi zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowego pasażerskiego transportu publicznego obejmujące części tej samej sieci lub pakietu tras są udzielane różnym przedsiębiorstwom kolejowym. W tym celu przed rozpoczęciem procedury przetargowej właściwe organy mogą podjąć decyzję o ograniczeniu liczby zamówień prowadzących do zawarcia umów, które są przyznawane temu samemu przedsiębiorstwu kolejowemu

  Zgodnie z dyrektywą 2012/34/UE i o ile nie zakazują tego przepisy prawa krajowego, te właściwe organy, które są odpowiedzialne za sporządzenie planów transportu publicznego zgodnie z art. 2a, mogą przystąpić do bezpośredniego udzielenia zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie usług publicznych w sektorze kolejowego transportu pasażerskiego z zastrzeżeniem spełnienia poniższych warunków:

a)

plan transportu publicznego zawiera wymogi dotyczące całego okresu obowiązywania umowy w odniesieniu do:

—

ewolucji liczby pasażerów,

| — | punktualności usług, |
| --- | --- |

—

punktualności usług,

| — | oszczędności pod względem produktywności kapitału, |
| --- | --- |

—

oszczędności pod względem produktywności kapitału,

| — | częstotliwości ruchu pociągów, |
| --- | --- |

—

częstotliwości ruchu pociągów,

| — | zadowolenia pasażerów, |
| --- | --- |

—

zadowolenia pasażerów,

| — | jakości taboru; |
| --- | --- |

—

jakości taboru;

| b) | właściwy organ opublikowuje – najpóźniej 18 miesięcy przed początkiem obowiązywania umowy – informacje o tym, jak wymogi określone w lit. a) niniejszego ustępu mają być przestrzegane w drodze bezpośredniego udzielenia zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych, i regularnie ocenia stosowanie się do tych wymogów w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 7 ust. 1. W przypadku złożenia skargi przez zainteresowany podmiot kolejowy bądź zainteresowane przedsiębiorstwo kolejowe w związku z bezpośrednim udzieleniem zamówienia, organ regulacyjny ocenia powody przedstawione przez właściwy organ i podejmuje decyzję nie później niż dwa miesiące po złożeniu skargi. Organ regulacyjny może też podejmować działania z własnej inicjatywy. |
| --- | --- |

b)

właściwy organ opublikowuje – najpóźniej 18 miesięcy przed początkiem obowiązywania umowy – informacje o tym, jak wymogi określone w lit. a) niniejszego ustępu mają być przestrzegane w drodze bezpośredniego udzielenia zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych, i regularnie ocenia stosowanie się do tych wymogów w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 7 ust. 1. W przypadku złożenia skargi przez zainteresowany podmiot kolejowy bądź zainteresowane przedsiębiorstwo kolejowe w związku z bezpośrednim udzieleniem zamówienia, organ regulacyjny ocenia powody przedstawione przez właściwy organ i podejmuje decyzję nie później niż dwa miesiące po złożeniu skargi. Organ regulacyjny może też podejmować działania z własnej inicjatywy.

| c) | organ regulacyjny ocenia – najpóźniej 24 miesiące przed końcem obowiązywania bieżącej umowy – czy spełniono wymogi określone w lit. a) niniejszego ustępu i poddane ocenie zgodnie z art. 7 ust. 1. Właściwy organ przekazuje organowi regulacyjnemu wszelkie dane niezbędne do przeprowadzenia tej oceny. |
| --- | --- |

c)

organ regulacyjny ocenia – najpóźniej 24 miesiące przed końcem obowiązywania bieżącej umowy – czy spełniono wymogi określone w lit. a) niniejszego ustępu i poddane ocenie zgodnie z art. 7 ust. 1. Właściwy organ przekazuje organowi regulacyjnemu wszelkie dane niezbędne do przeprowadzenia tej oceny.

Jeżeli organ regulacyjny uzna, że nie spełniono wymogów określonych w lit. a) niniejszego ustępu, niezwłocznie zobowiązuje właściwy organ do udzielenia nowego zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

Decyzja niezależnego organu regulacyjnego jest wiążąca i stosowana ze skutkiem natychmiastowym.

W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 3 okres obowiązywania takich umów nie przekracza dziewięciu lat.

Komisja przyjmuje akty delegowane w celu szczegółowego określenia wymogów, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu.
  ”; [Popr. 50]

| 5) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 5a
  Tabor kolejowy
  1.   Państwa członkowskie

  Właściwe organy
  podejmują, zgodnie z zasadami pomocy państwa, niezbędne środki w celu zapewnienia skutecznego i niedyskryminacyjnego dostępu do odpowiedniego taboru kolejowego przeznaczonego do kolejowego pasażerskiego transportu publicznego dla operatorów pragnących świadczyć usługi publiczne w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umowy o świadczenie usług publicznych. [Popr. 51]

  2.   Jeżeli na danym rynku transportowym nie istnieją przedsiębiorstwa prowadzące leasing taboru kolejowego zapewniające leasing taboru, o którym mowa w ust. 1, na niedyskryminacyjnych i ekonomicznie opłacalnych warunkach wszystkim zainteresowanym podmiotom świadczącym usługi w zakresie kolejowego pasażerskiego transportu publicznego, państwa członkowskie zapewniają pokrycie ryzyka związanego z wartością końcową taboru kolejowego przez właściwy organ zgodnie z zasadami pomocy państwa, w przypadku gdy wnioskują o to podmioty gospodarcze zamierzające i mogące uczestniczyć w procedurach przetargowych dotyczących umów o świadczenie usług publicznych, aby móc uczestniczyć w takich procedurach.
  Właściwy organ może spełnić wymóg określony w akapicie pierwszym w jeden z następujących sposobów

  na różne sposoby sprzyjające ekonomii skali, np.
  : [Popr. 52]







  a) | nabywając
  po cenie rynkowej
  tabor kolejowy wykorzystywany do wykonania umowy o świadczenie usług publicznych w celu udostępnienia go wybranemu podmiotowi świadczącemu usługi publiczne po cenie rynkowej lub w ramach umowy o świadczenie usług publicznych na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), art. 6 oraz, w stosownych przypadkach, załącznika; [Popr. 53] |
| --- | --- | --- |

5)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 5a

Tabor kolejowy

1.   Państwa członkowskie

  Właściwe organy
  podejmują, zgodnie z zasadami pomocy państwa, niezbędne środki w celu zapewnienia skutecznego i niedyskryminacyjnego dostępu do odpowiedniego taboru kolejowego przeznaczonego do kolejowego pasażerskiego transportu publicznego dla operatorów pragnących świadczyć usługi publiczne w zakresie kolejowego transportu pasażerskiego w ramach umowy o świadczenie usług publicznych. [Popr. 51]

2.   Jeżeli na danym rynku transportowym nie istnieją przedsiębiorstwa prowadzące leasing taboru kolejowego zapewniające leasing taboru, o którym mowa w ust. 1, na niedyskryminacyjnych i ekonomicznie opłacalnych warunkach wszystkim zainteresowanym podmiotom świadczącym usługi w zakresie kolejowego pasażerskiego transportu publicznego, państwa członkowskie zapewniają pokrycie ryzyka związanego z wartością końcową taboru kolejowego przez właściwy organ zgodnie z zasadami pomocy państwa, w przypadku gdy wnioskują o to podmioty gospodarcze zamierzające i mogące uczestniczyć w procedurach przetargowych dotyczących umów o świadczenie usług publicznych, aby móc uczestniczyć w takich procedurach.

Właściwy organ może spełnić wymóg określony w akapicie pierwszym w jeden z następujących sposobów

  na różne sposoby sprzyjające ekonomii skali, np.
  : [Popr. 52]

a)

nabywając
  po cenie rynkowej
  tabor kolejowy wykorzystywany do wykonania umowy o świadczenie usług publicznych w celu udostępnienia go wybranemu podmiotowi świadczącemu usługi publiczne po cenie rynkowej lub w ramach umowy o świadczenie usług publicznych na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), art. 6 oraz, w stosownych przypadkach, załącznika; [Popr. 53]

| b) | udzielając gwarancji na finansowanie taboru kolejowego wykorzystywanego do wykonania umowy o świadczenie usług publicznych po cenie rynkowej lub w ramach umowy o świadczenie usług publicznych na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), art. 6 oraz, w stosownych przypadkach, załącznika. Gwarancja taka może obejmować ryzyko związane z wartością końcową z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, odpowiednich zasad pomocy państwa; |
| --- | --- |

b)

udzielając gwarancji na finansowanie taboru kolejowego wykorzystywanego do wykonania umowy o świadczenie usług publicznych po cenie rynkowej lub w ramach umowy o świadczenie usług publicznych na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), art. 6 oraz, w stosownych przypadkach, załącznika. Gwarancja taka może obejmować ryzyko związane z wartością końcową z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, odpowiednich zasad pomocy państwa;

| c) | zobowiązując się w umowie o świadczenie usług publicznych do przejęcia taboru kolejowego na koniec umowy po cenie rynkowej. |
| --- | --- |

c)

zobowiązując się w umowie o świadczenie usług publicznych do przejęcia taboru kolejowego na koniec umowy po cenie rynkowej.

| ca) | nawiązując współpracę z sąsiednimi władzami lokalnymi, aby stworzyć większą pulę taboru kolejowego. [Popr. 54] |
| --- | --- |

ca)

nawiązując współpracę z sąsiednimi władzami lokalnymi, aby stworzyć większą pulę taboru kolejowego. [Popr. 54]

3.
     W przypadkach, o których mowa w 
  ust. 2 akapit drugi
  lit. b) i c), po wygaśnięciu umowy o świadczenie usług publicznych właściwy organ ma prawo zobowiązać podmiot świadczący usługi publiczne do przekazania taboru kolejowego nowemu podmiotowi, któremu udzielono zamówienia. Właściwy organ może zobowiązać nowy podmiot świadczący usługi publiczne do przejęcia taboru kolejowego. Przekazania dokonuje się po cenach rynkowych. [Am. 55]

3.

  4
  .   W przypadku przekazania taboru kolejowego nowemu podmiotowi świadczącemu usługi transportu publicznego właściwy organ udostępnia w dokumentach przetargowych szczegółowe informacje na temat kosztów utrzymania taboru kolejowego i jego stanu fizycznego. [Popr. 56]

4.   Do dnia [18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przyjmie środki określające szczegóły procedury dotyczącej stosowania ust. 2 i 3 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 9a ust. 2.”;
  [Popr. 57 i 82]

| 6) | art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Każda rekompensata wynikająca z zasady ogólnej lub z umowy o świadczenie usług publicznych musi być zgodna z art. 4, bez względu na sposób udzielenia zamówienia. Każda rekompensata, bez względu na jej charakter, wynikająca z umowy o świadczenie usług publicznych zawartej w następstwie zamówienia nie udzielonego zgodnie z art. 5 ust. 3 lub wynikająca z zasady ogólnej musi ponadto być zgodna z przepisami określonymi w załączniku.”; |
| --- | --- |

6)

art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Każda rekompensata wynikająca z zasady ogólnej lub z umowy o świadczenie usług publicznych musi być zgodna z art. 4, bez względu na sposób udzielenia zamówienia. Każda rekompensata, bez względu na jej charakter, wynikająca z umowy o świadczenie usług publicznych zawartej w następstwie zamówienia nie udzielonego zgodnie z art. 5 ust. 3 lub wynikająca z zasady ogólnej musi ponadto być zgodna z przepisami określonymi w załączniku.”;

| 7) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Każdy właściwy organ podaje raz w roku do publicznej wiadomości sprawozdanie zbiorcze dotyczące zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, za które jest odpowiedzialny, dat rozpoczęcia i okresu obowiązywania umów o świadczenie usług publicznych, wybranych podmiotów świadczących usługi publiczne, jak również rekompensat i wyłącznych praw, które wspomniane podmioty świadczące usługi publiczne otrzymują w zamian.
  Wyszczególnia on przestrzeganie otrzymanych wyników i określa wszystkie wskaźniki dotyczące działalności oferującej usługi transportowe, zwłaszcza punktualność, niezawodność, czystość, satysfakcję użytkowników stwierdzoną w drodze ankiety publicznej i minimalny poziom wykorzystania zdolności.
  Sprawozdanie to wprowadza rozróżnienie między transportem autobusowym i transportem szynowym, pozwala na monitorowanie i ocenę wyników funkcjonowania, jakości i finansowania sieci transportu publicznego oraz, w stosownych przypadkach, informuje o rodzaju i zakresie wszelkich udzielonych praw wyłącznych. Państwa członkowskie ułatwiają centralny dostęp do tych sprawozdań, na przykład za pośrednictwem wspólnego portalu internetowego.
  Komisja przygotowuje sprawozdanie zbiorcze i przekazuje je we wszystkich językach roboczych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  ”; [Popr. 58] |
| --- | --- | --- |

7)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Każdy właściwy organ podaje raz w roku do publicznej wiadomości sprawozdanie zbiorcze dotyczące zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, za które jest odpowiedzialny, dat rozpoczęcia i okresu obowiązywania umów o świadczenie usług publicznych, wybranych podmiotów świadczących usługi publiczne, jak również rekompensat i wyłącznych praw, które wspomniane podmioty świadczące usługi publiczne otrzymują w zamian.
  Wyszczególnia on przestrzeganie otrzymanych wyników i określa wszystkie wskaźniki dotyczące działalności oferującej usługi transportowe, zwłaszcza punktualność, niezawodność, czystość, satysfakcję użytkowników stwierdzoną w drodze ankiety publicznej i minimalny poziom wykorzystania zdolności.
  Sprawozdanie to wprowadza rozróżnienie między transportem autobusowym i transportem szynowym, pozwala na monitorowanie i ocenę wyników funkcjonowania, jakości i finansowania sieci transportu publicznego oraz, w stosownych przypadkach, informuje o rodzaju i zakresie wszelkich udzielonych praw wyłącznych. Państwa członkowskie ułatwiają centralny dostęp do tych sprawozdań, na przykład za pośrednictwem wspólnego portalu internetowego.
  Komisja przygotowuje sprawozdanie zbiorcze i przekazuje je we wszystkich językach roboczych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
  ”; [Popr. 58]

| b) | w ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:






  „d) | przewidywana data rozpoczęcia oraz okres obowiązywania umowy o świadczenie usług publicznych.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„d)

przewidywana data rozpoczęcia oraz okres obowiązywania umowy o świadczenie usług publicznych.”;

| 8) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „2.   Bez uszczerbku dla ust. 3 zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu kolejowego, z wyjątkiem innych rodzajów transportu szynowego, takich jak metro
  , tramwaje
  lub tramwaje

  systemy tramwajowo-kolejowe
  , są udzielane zgodnie z art. 5 ust. 3 od dnia 3 grudnia 2019 r.Wszystkie Zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie innych rodzajów

  publicznego kolejowego
  transportu
  pasażerskiego są udzielane

  szynowego i transportu drogowego muszą zostać udzielone zgodnie z art. 5 ust. 3 najpóźniej

  od dnia 3 grudnia 2022 r.
  Do dnia 3 grudnia 2019

  2022
  r. 
  właściwym organom odpowiedzialnym za opracowanie planów transportu publicznego, o których mowa
  w 
  art
  .
  2a, powierza się wszelkie uprawnienia niezbędne do udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych zgodnie z art. 5. W okresach przejściowych

  W okresie przejściowym do dnia 3 grudnia 2019 r. państwa członkowskie podejmują środki mające na celu stopniowe osiągnięcie zgodności z przepisami art. 5 ust. 3 w celu uniknięcia poważnych problemów strukturalnych, zwłaszcza związanych ze zdolnością przepustową w transporcie.”; [Popr. 59] |
| --- | --- | --- |

8)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   Bez uszczerbku dla ust. 3 zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie transportu kolejowego, z wyjątkiem innych rodzajów transportu szynowego, takich jak metro
  , tramwaje
  lub tramwaje

  systemy tramwajowo-kolejowe
  , są udzielane zgodnie z art. 5 ust. 3 od dnia 3 grudnia 2019 r.Wszystkie Zamówienia prowadzące do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych w zakresie innych rodzajów

  publicznego kolejowego
  transportu
  pasażerskiego są udzielane

  szynowego i transportu drogowego muszą zostać udzielone zgodnie z art. 5 ust. 3 najpóźniej

  od dnia 3 grudnia 2022 r.
  Do dnia 3 grudnia 2019

  2022
  r. 
  właściwym organom odpowiedzialnym za opracowanie planów transportu publicznego, o których mowa
  w 
  art
  .
  2a, powierza się wszelkie uprawnienia niezbędne do udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych zgodnie z art. 5. W okresach przejściowych

  W okresie przejściowym do dnia 3 grudnia 2019 r. państwa członkowskie podejmują środki mające na celu stopniowe osiągnięcie zgodności z przepisami art. 5 ust. 3 w celu uniknięcia poważnych problemów strukturalnych, zwłaszcza związanych ze zdolnością przepustową w transporcie.”; [Popr. 59]

| aa) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W okresie sześciu miesięcy od upływu pierwszej połowy okresów przejściowych państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie z postępów, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii stopniowego udzielania zamówień prowadzących do zawarcia umów o świadczenie usług publicznych zgodnie z art. 5. Na podstawie sprawozdań z postępów przekazanych przez państwa członkowskie Komisja może zaproponować odpowiednie środki skierowane do państw członkowskich.”; [Popr. 60] |
| --- | --- |

aa)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

| b) | dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
  „2a.   
  Niezgodne z postanowieniami art
  .
  5
  umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowego pasażerskiego transportu publicznego, zawarte w następstwie udzielonych bezpośrednio zamówień między

  przed
  dniem 1 stycznia 2013 r. a dniem 2

  3
  grudnia 2019 r., mogą obowiązywać do dnia ich wygaśnięcia. W żadnym wypadku nie mogą one jednak obowiązywać po dniu 31 grudnia 2022 r.
  , wygasają i tak najpóźniej w dniu ...

   (*2).”; [Popr. 61]


  (*2)  
  10 lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (tj. aktu zmieniającego – 2013/0028(COD)).
  " |
| --- | --- |

b)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a.   
  Niezgodne z postanowieniami art
  .
  5
  umowy o świadczenie usług publicznych w zakresie kolejowego pasażerskiego transportu publicznego, zawarte w następstwie udzielonych bezpośrednio zamówień między

  przed
  dniem 1 stycznia 2013 r. a dniem 2

  3
  grudnia 2019 r., mogą obowiązywać do dnia ich wygaśnięcia. W żadnym wypadku nie mogą one jednak obowiązywać po dniu 31 grudnia 2022 r.
  , wygasają i tak najpóźniej w dniu ...

   (*2).”; [Popr. 61]

(*2)  
  10 lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (tj. aktu zmieniającego – 2013/0028(COD)).
  "

| c) | ust. 3 akapit drugi zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:
  „Umowy, o których mowa w lit. d), mogą obowiązywać do czasu ich wygaśnięcia, o ile zawarte są na czas określony podobny do okresów obowiązywania określonych w art. 4.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 3 akapit drugi zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:

„Umowy, o których mowa w lit. d), mogą obowiązywać do czasu ich wygaśnięcia, o ile zawarte są na czas określony podobny do okresów obowiązywania określonych w art. 4.”;

| 9) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 9a
  Procedura komitetowa
  1.   Komisję wspomaga komitet ds. jednolitego europejskiego obszaru kolejowego ustanowiony na mocy art. 62 dyrektywy 2012/34/UE. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*3).
  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

  (*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”." |
| --- | --- |

9)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 9a

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet ds. jednolitego europejskiego obszaru kolejowego ustanowiony na mocy art. 62 dyrektywy 2012/34/UE. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*3).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”."

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
  Jest ono dostępne w wersji skonsolidowanej z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007, które zmienia w terminie trzech miesięcy po opublikowaniu. [Popr. 62]

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

1

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

3

(4)  Biała księga: Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu; COM(2011)0144.

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

5

(6)  Rozporządzenie Rady (UE) nr .../... zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa oraz rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego, COM(2012)0730 z 5.12.2012.

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).

7

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/432 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/432

---

P7_TA(2014)0149

Interoperacyjność systemu kolei ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (wersja przekształcona) (COM(2013)0030 – C7-0027/2013 – 2013/0015(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza – przekształcenie)

(2017/C 285/54)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0030), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0030),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 ust. 1, art. 170 i 171 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0027/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 ust. 1, art. 170 i 171 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0027/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament litewski oraz parlament szwedzki, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament litewski oraz parlament szwedzki, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 7 października 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 7 października 2013 r. (2),

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (3),

| — | uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 16 grudnia 2013 r. skierowane do Komisji Transportu i Turystyki zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 16 grudnia 2013 r. skierowane do Komisji Transportu i Turystyki zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu,

| — | uwzględniając art. 87 i 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 87 i 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0033/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A7-0033/2014),

| A. | mając na uwadze, że grupa konsultacyjna służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do ujednolicenia niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami wniosek zawiera zwykłe ujednolicenie istniejących tekstów, bez zmian merytorycznych; |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że grupa konsultacyjna służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do ujednolicenia niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami wniosek zawiera zwykłe ujednolicenie istniejących tekstów, bez zmian merytorycznych;

| 1. | uchwala poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; |
| --- | --- |

1.

uchwala poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

(3)  Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.

---

P7_TC1-COD(2013)0015

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej (wersja przekształcona)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1, art. 170 i art. 171,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (4) została kilkakrotnie znacząco zmieniona. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, dyrektywę tę należy przekształcić. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (4) została kilkakrotnie znacząco zmieniona. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, dyrektywę tę należy przekształcić.

| (2) | Celem umożliwienia obywatelom Unii, podmiotom gospodarczym oraz władzom regionalnym i lokalnym pełnego uczestnictwa w korzyściach wynikających z ustanowienia obszaru bez granic wewnętrznych
  oraz realizacji celów spójności terytorialnej
  właściwe jest, w szczególności, poprawienie powiązań wzajemnych oraz interoperacyjności krajowych sieci kolejowych, jak również dostępu do nich,
  w tym dla osób niepełnosprawnych,
  wprowadzając w życie wszelkie środki, które mogą być niezbędne w obszarze normalizacji technicznej. [Popr. 1] |
| --- | --- |

(2)

Celem umożliwienia obywatelom Unii, podmiotom gospodarczym oraz władzom regionalnym i lokalnym pełnego uczestnictwa w korzyściach wynikających z ustanowienia obszaru bez granic wewnętrznych
  oraz realizacji celów spójności terytorialnej
  właściwe jest, w szczególności, poprawienie powiązań wzajemnych oraz interoperacyjności krajowych sieci kolejowych, jak również dostępu do nich,
  w tym dla osób niepełnosprawnych,
  wprowadzając w życie wszelkie środki, które mogą być niezbędne w obszarze normalizacji technicznej. [Popr. 1]

| (3) | Dążenie do osiągnięcia interoperacyjności w ramach systemu kolei Unii powinno prowadzić do określenia optymalnego poziomu harmonizacji technicznej i umożliwić usprawnienie, poprawę i rozwój usług w zakresie międzynarodowego transportu kolejowego w obrębie Unii oraz w relacjach z państwami trzecimi, a także przyczynić się do stopniowego tworzenia wewnętrznego rynku sprzętu i usług na potrzeby budowy, odnowienia, modernizacji i eksploatacji systemu kolei na terenie Unii. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(3)

Dążenie do osiągnięcia interoperacyjności w ramach systemu kolei Unii powinno prowadzić do określenia optymalnego poziomu harmonizacji technicznej i umożliwić usprawnienie, poprawę i rozwój usług w zakresie międzynarodowego transportu kolejowego w obrębie Unii oraz w relacjach z państwami trzecimi, a także przyczynić się do stopniowego tworzenia wewnętrznego rynku sprzętu i usług na potrzeby budowy, odnowienia, modernizacji i eksploatacji systemu kolei na terenie Unii. [Popr. 2]

| (4) | Działalność komercyjna kolei na

  w
  całej sieci kolejowej wymaga w szczególności pełnej kompatybilności infrastruktury i pojazdów, jak również skutecznego wzajemnego połączenia systemów informowania i komunikowania

  , komunikowania
  i 
  systemów biletowych
  różnych zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych. Od takiej zgodności i wzajemnego połączenia uzależnione są: stopień wydajności, poziom bezpieczeństwa, jakość usług oraz koszty, podobnie jak, w szczególności, interoperacyjność systemu kolei. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(4)

Działalność komercyjna kolei na

  w
  całej sieci kolejowej wymaga w szczególności pełnej kompatybilności infrastruktury i pojazdów, jak również skutecznego wzajemnego połączenia systemów informowania i komunikowania

  , komunikowania
  i 
  systemów biletowych
  różnych zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych. Od takiej zgodności i wzajemnego połączenia uzależnione są: stopień wydajności, poziom bezpieczeństwa, jakość usług oraz koszty, podobnie jak, w szczególności, interoperacyjność systemu kolei. [Popr. 3]

| (5) | Przepisy ramowe dotyczące kolei powinny określać wyraźny zakres odpowiedzialności za zapewnienie zgodności z zasadami bezpieczeństwa, zdrowia
  , zasadami społecznymi
  i 
  zasadami
  ochrony konsumenta obowiązującymi ogólnie dla sieci kolejowych. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(5)

Przepisy ramowe dotyczące kolei powinny określać wyraźny zakres odpowiedzialności za zapewnienie zgodności z zasadami bezpieczeństwa, zdrowia
  , zasadami społecznymi
  i 
  zasadami
  ochrony konsumenta obowiązującymi ogólnie dla sieci kolejowych. [Popr. 4]

| (6) | Istnieją poważne rozbieżności pomiędzy krajowymi przepisami, przepisami wewnętrznymi i specyfikacjami technicznymi mającymi zastosowanie do systemów, podsystemów i składników kolei, gdyż uwzględniają one techniki specyficzne dla przemysłu krajowego oraz określają konkretne wymiary i rozwiązania, jak też cechy specjalne. Sytuacja ta uniemożliwia bezproblemowy przejazd pociągów na terytorium całej Unii
  oraz czerpanie korzyści z normalizacji i ekonomii skali na jednolitym rynku
  . [Popr. 5] |
| --- | --- |

(6)

Istnieją poważne rozbieżności pomiędzy krajowymi przepisami, przepisami wewnętrznymi i specyfikacjami technicznymi mającymi zastosowanie do systemów, podsystemów i składników kolei, gdyż uwzględniają one techniki specyficzne dla przemysłu krajowego oraz określają konkretne wymiary i rozwiązania, jak też cechy specjalne. Sytuacja ta uniemożliwia bezproblemowy przejazd pociągów na terytorium całej Unii
  oraz czerpanie korzyści z normalizacji i ekonomii skali na jednolitym rynku
  . [Popr. 5]

| (7) | Na przestrzeni lat sytuacja ta spowodowała bardzo bliskie powiązania między krajowymi przemysłami kolejowymi i kolejami krajowymi ze szkodą dla prawdziwego otwarcia rynków, dzięki czemu mogłyby się na nim pojawić nowe podmioty. Celem poprawienia ich konkurencyjności na poziomie światowym niezbędny jest otwarty, konkurencyjny rynek europejski dla tych przemysłów. |
| --- | --- |

(7)

Na przestrzeni lat sytuacja ta spowodowała bardzo bliskie powiązania między krajowymi przemysłami kolejowymi i kolejami krajowymi ze szkodą dla prawdziwego otwarcia rynków, dzięki czemu mogłyby się na nim pojawić nowe podmioty. Celem poprawienia ich konkurencyjności na poziomie światowym niezbędny jest otwarty, konkurencyjny rynek europejski dla tych przemysłów.

| (8) | Właściwe jest określenie zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności kolei dla całej Unii, które powinny mieć zastosowanie do jej systemu kolei. |
| --- | --- |

(8)

Właściwe jest określenie zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności kolei dla całej Unii, które powinny mieć zastosowanie do jej systemu kolei.

| (9) | Opracowanie technicznych specyfikacji interoperacyjności (TSI) ujawniło potrzebę wyjaśnienia związku między zasadniczymi wymaganiami i TSI, z jednej strony, a normami europejskimi i innymi dokumentami normatywnymi, z drugiej. Należy zwłaszcza dokonać rozróżnienia pomiędzy normami lub fragmentami norm, które powinny być obligatoryjne dla osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, oraz „zharmonizowanymi normami”, przygotowanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (5). O ile jest to bezwzględnie konieczne, TSI mogą zawierać wyraźne odwołania do europejskich norm lub specyfikacji, które stają się obowiązkowe z chwilą rozpoczęcia stosowania danej TSI. |
| --- | --- |

(9)

Opracowanie technicznych specyfikacji interoperacyjności (TSI) ujawniło potrzebę wyjaśnienia związku między zasadniczymi wymaganiami i TSI, z jednej strony, a normami europejskimi i innymi dokumentami normatywnymi, z drugiej. Należy zwłaszcza dokonać rozróżnienia pomiędzy normami lub fragmentami norm, które powinny być obligatoryjne dla osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, oraz „zharmonizowanymi normami”, przygotowanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (5). O ile jest to bezwzględnie konieczne, TSI mogą zawierać wyraźne odwołania do europejskich norm lub specyfikacji, które stają się obowiązkowe z chwilą rozpoczęcia stosowania danej TSI.

| (10) | W celu faktycznego zwiększenia konkurencyjności unijnego sektora kolejowego bez zakłócenia konkurencji między kluczowymi podmiotami w ramach systemu kolei TSI powinny być formułowane w poszanowaniu zasad otwartości, konsensusu i przejrzystości, jak określono w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1025/2012. |
| --- | --- |

(10)

W celu faktycznego zwiększenia konkurencyjności unijnego sektora kolejowego bez zakłócenia konkurencji między kluczowymi podmiotami w ramach systemu kolei TSI powinny być formułowane w poszanowaniu zasad otwartości, konsensusu i przejrzystości, jak określono w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.

| (11) | Jakość usług kolejowych w Unii zależy między innymi od doskonałej zgodności charakterystyk sieci w najszerszym ujęciu, w tym nieruchomych elementów wszystkich podsystemów, których to dotyczy, i charakterystyk pojazdów, w tym pokładowych elementów wszystkich podsystemów, których to dotyczy. Od tej zgodności zależą poziom osiągów, bezpieczeństwo, jakość usług i koszty. |
| --- | --- |

(11)

Jakość usług kolejowych w Unii zależy między innymi od doskonałej zgodności charakterystyk sieci w najszerszym ujęciu, w tym nieruchomych elementów wszystkich podsystemów, których to dotyczy, i charakterystyk pojazdów, w tym pokładowych elementów wszystkich podsystemów, których to dotyczy. Od tej zgodności zależą poziom osiągów, bezpieczeństwo, jakość usług i koszty.

| (12) | TSI określa wszystkie warunki, z którymi powinny być zgodne składniki interoperacyjności, oraz procedurę oceny zgodności. Ponadto niezbędne jest wskazanie, że każdy ze składników powinien przejść procedurę oceny zgodności i przydatności do stosowania określoną w TSI, oraz posiadanie odpowiedniego certyfikatu. |
| --- | --- |

(12)

TSI określa wszystkie warunki, z którymi powinny być zgodne składniki interoperacyjności, oraz procedurę oceny zgodności. Ponadto niezbędne jest wskazanie, że każdy ze składników powinien przejść procedurę oceny zgodności i przydatności do stosowania określoną w TSI, oraz posiadanie odpowiedniego certyfikatu.

| (13) | Celem opracowywania nowych TSI powinno być zawsze zapewnienie zgodności z istniejącym systemem. Pomoże to wspierać konkurencyjność kolei i zapobiegnie niepotrzebnym dodatkowym kosztom wynikającym z wymogu aktualizacji lub odnowy istniejących podsystemów w celu zapewnienia zgodności wstecznej. W wyjątkowych przypadkach, gdy nie będzie możliwe zapewnienie zgodności, TSI mogą ustanawiać ramy niezbędne do zdecydowania, czy istniejący podsystem wymaga wydania nowej decyzji w sprawie dopuszczenia do eksploatacji lub zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji, oraz określać odpowiednie terminy. |
| --- | --- |

(13)

Celem opracowywania nowych TSI powinno być zawsze zapewnienie zgodności z istniejącym systemem. Pomoże to wspierać konkurencyjność kolei i zapobiegnie niepotrzebnym dodatkowym kosztom wynikającym z wymogu aktualizacji lub odnowy istniejących podsystemów w celu zapewnienia zgodności wstecznej. W wyjątkowych przypadkach, gdy nie będzie możliwe zapewnienie zgodności, TSI mogą ustanawiać ramy niezbędne do zdecydowania, czy istniejący podsystem wymaga wydania nowej decyzji w sprawie dopuszczenia do eksploatacji lub zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji, oraz określać odpowiednie terminy.

| (14) | Z powodów bezpieczeństwa konieczne jest przydzielanie kodu identyfikacyjnego każdemu z pojazdów dopuszczonych do eksploatacji. Pojazdy takie będą wtedy wprowadzane do krajowego rejestru pojazdów. Rejestry powinny być dostępne w celu zasięgania informacji dla wszystkich państw członkowskich i dla określonych podmiotów gospodarczych w ramach Unii. Krajowe rejestry pojazdów powinny być spójne co do formatu danych. Dlatego też rejestry powinny być objęte wspólnymi specyfikacjami eksploatacyjnymi i technicznymi. |
| --- | --- |

(14)

Z powodów bezpieczeństwa konieczne jest przydzielanie kodu identyfikacyjnego każdemu z pojazdów dopuszczonych do eksploatacji. Pojazdy takie będą wtedy wprowadzane do krajowego rejestru pojazdów. Rejestry powinny być dostępne w celu zasięgania informacji dla wszystkich państw członkowskich i dla określonych podmiotów gospodarczych w ramach Unii. Krajowe rejestry pojazdów powinny być spójne co do formatu danych. Dlatego też rejestry powinny być objęte wspólnymi specyfikacjami eksploatacyjnymi i technicznymi.

| (15) | Jeżeli pewne aspekty techniczne odnoszące się do zasadniczych wymagań nie mogą być wyraźnie ujęte w TSI, te aspekty, które pozostają do uregulowania, określa się w załączniku do TSI jako „punkty otwarte”. Do czasu ukończenia TSI, do tych punktów otwartych stosuje się przepisy krajowe. |
| --- | --- |

(15)

Jeżeli pewne aspekty techniczne odnoszące się do zasadniczych wymagań nie mogą być wyraźnie ujęte w TSI, te aspekty, które pozostają do uregulowania, określa się w załączniku do TSI jako „punkty otwarte”. Do czasu ukończenia TSI, do tych punktów otwartych stosuje się przepisy krajowe.

| (16) | Należy określić procedurę postępowania dla spełnienia zasadniczych wymagań mających zastosowanie do podsystemu, który nie został jeszcze objęty odpowiednią TSI. W takim przypadku jednostkami odpowiedzialnymi za ocenę zgodności i za procedury weryfikacji powinny być jednostki notyfikowane, o których mowa w art. 17 dyrektywy 2008/57/WE. |
| --- | --- |

(16)

Należy określić procedurę postępowania dla spełnienia zasadniczych wymagań mających zastosowanie do podsystemu, który nie został jeszcze objęty odpowiednią TSI. W takim przypadku jednostkami odpowiedzialnymi za ocenę zgodności i za procedury weryfikacji powinny być jednostki notyfikowane, o których mowa w art. 17 dyrektywy 2008/57/WE.

| (17) | Dyrektywę 2008/57/WE stosuje się do całego systemu kolei w granicach Unii, a zakres TSI rozszerza się, aby objąć nimi również pojazdy i sieci nieuwzględnione w transeuropejskim systemie kolei. Należy zatem uprościć załącznik I, skreślając poszczególne odniesienia do transeuropejskiego systemu kolei. |
| --- | --- |

(17)

Dyrektywę 2008/57/WE stosuje się do całego systemu kolei w granicach Unii, a zakres TSI rozszerza się, aby objąć nimi również pojazdy i sieci nieuwzględnione w transeuropejskim systemie kolei. Należy zatem uprościć załącznik I, skreślając poszczególne odniesienia do transeuropejskiego systemu kolei.

| (18) | Specyfikacje funkcjonale i techniczne, z którymi muszą być zgodne podsystemy i ich interfejsy, mogą się różnić w zależności od sposobów wykorzystania podsystemów, na przykład w zależności od kategorii linii i pojazdów. |
| --- | --- |

(18)

Specyfikacje funkcjonale i techniczne, z którymi muszą być zgodne podsystemy i ich interfejsy, mogą się różnić w zależności od sposobów wykorzystania podsystemów, na przykład w zależności od kategorii linii i pojazdów.

| (19) | W celu zapewnienia stopniowego wprowadzania w życie interoperacyjności kolei w całej Unii i stopniowego zmniejszania różnorodności dotychczasowych systemów TSI powinny określać przepisy, które należy stosować w przypadku odnawiania lub modernizacji istniejących podsystemów, oraz mogą określać terminy realizacji docelowego systemu. |
| --- | --- |

(19)

W celu zapewnienia stopniowego wprowadzania w życie interoperacyjności kolei w całej Unii i stopniowego zmniejszania różnorodności dotychczasowych systemów TSI powinny określać przepisy, które należy stosować w przypadku odnawiania lub modernizacji istniejących podsystemów, oraz mogą określać terminy realizacji docelowego systemu.

| (20) | Wobec stopniowego podejścia do usuwania przeszkód dla interoperacyjności systemu kolei oraz w konsekwencji czasu koniecznego do przyjęcia TSI należy podjąć kroki celem uniknięcia sytuacji, w której państwa członkowskie przyjmują nowe przepisy krajowe lub podejmują projekty zwiększające heterogeniczność obecnego systemu. |
| --- | --- |

(20)

Wobec stopniowego podejścia do usuwania przeszkód dla interoperacyjności systemu kolei oraz w konsekwencji czasu koniecznego do przyjęcia TSI należy podjąć kroki celem uniknięcia sytuacji, w której państwa członkowskie przyjmują nowe przepisy krajowe lub podejmują projekty zwiększające heterogeniczność obecnego systemu.

| (21) | W celu wyeliminowania przeszkód dla interoperacyjności oraz w wyniku objęcia zakresem TSI całego systemu kolei Unii należy stopniowo ograniczać ilość przepisów krajowych. W przepisach krajowych należy dokonać rozróżnienia na przepisy ściśle związane z wymaganiami lokalnymi i przepisy konieczne do uregulowania punktów otwartych w TSI. Przepisy tego drugiego rodzaju powinny być stopniowo eliminowane w wyniku zamykania punktów otwartych w TSI. |
| --- | --- |

(21)

W celu wyeliminowania przeszkód dla interoperacyjności oraz w wyniku objęcia zakresem TSI całego systemu kolei Unii należy stopniowo ograniczać ilość przepisów krajowych. W przepisach krajowych należy dokonać rozróżnienia na przepisy ściśle związane z wymaganiami lokalnymi i przepisy konieczne do uregulowania punktów otwartych w TSI. Przepisy tego drugiego rodzaju powinny być stopniowo eliminowane w wyniku zamykania punktów otwartych w TSI.

| (22) | Przyjęcie podejścia stopniowego spełnia specjalne potrzeby celu interoperacyjności sytemu kolei, który charakteryzuje się starą infrastrukturą kolejową i taborem wymagającymi dużych inwestycji na dostosowanie lub odnowienie, przy czym należy szczególnie uważać na to, by nie stawiać kolei w niekorzystnej sytuacji ekonomicznej w porównaniu z innymi rodzajami transportu. |
| --- | --- |

(22)

Przyjęcie podejścia stopniowego spełnia specjalne potrzeby celu interoperacyjności sytemu kolei, który charakteryzuje się starą infrastrukturą kolejową i taborem wymagającymi dużych inwestycji na dostosowanie lub odnowienie, przy czym należy szczególnie uważać na to, by nie stawiać kolei w niekorzystnej sytuacji ekonomicznej w porównaniu z innymi rodzajami transportu.

| (23) | W obliczu rozmiarów i złożoności systemu kolei okazało się konieczne, z przyczyn praktycznych, podzielenie go na następujące podsystemy: infrastruktura, sterowanie – urządzenia przytorowe, sterowanie – urządzenia pokładowe, energia, tabor, ruch kolejowy, utrzymanie i aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i towarowych. Dla każdego z tych podsystemów muszą zostać określone zasadnicze wymagania oraz specyfikacje techniczne, szczególnie w odniesieniu do składników oraz interfejsów, celem spełnienia tych zasadniczych wymagań. Ten sam system dzieli się na dobra nieruchome i ruchome: z jednej strony – sieć, złożona z linii, stacji, terminali i wszelkiego rodzaju stałych urządzeń niezbędnych do zapewnienia bezpiecznej i nieprzerwanej eksploatacji systemu; z drugiej strony – wszystkie pojazdy przemieszczające się na tej sieci. Do celów niniejszej dyrektywy pojazd składa się zatem z jednego podsystemu (tabor) i, tam gdzie to konieczne, innych podsystemów (przede wszystkim znajdującego się na pokładzie pojazdu podsystemu sterowania ruchem kolejowym).
  Choć system dzieli się na wiele elementów, Agencja Kolejowa Unii Europejskiej („Agencja”) zachowa całościowe spojrzenie na system w celu zagwarantowania bezpieczeństwa i interoperacyjności. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(23)

W obliczu rozmiarów i złożoności systemu kolei okazało się konieczne, z przyczyn praktycznych, podzielenie go na następujące podsystemy: infrastruktura, sterowanie – urządzenia przytorowe, sterowanie – urządzenia pokładowe, energia, tabor, ruch kolejowy, utrzymanie i aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i towarowych. Dla każdego z tych podsystemów muszą zostać określone zasadnicze wymagania oraz specyfikacje techniczne, szczególnie w odniesieniu do składników oraz interfejsów, celem spełnienia tych zasadniczych wymagań. Ten sam system dzieli się na dobra nieruchome i ruchome: z jednej strony – sieć, złożona z linii, stacji, terminali i wszelkiego rodzaju stałych urządzeń niezbędnych do zapewnienia bezpiecznej i nieprzerwanej eksploatacji systemu; z drugiej strony – wszystkie pojazdy przemieszczające się na tej sieci. Do celów niniejszej dyrektywy pojazd składa się zatem z jednego podsystemu (tabor) i, tam gdzie to konieczne, innych podsystemów (przede wszystkim znajdującego się na pokładzie pojazdu podsystemu sterowania ruchem kolejowym).
  Choć system dzieli się na wiele elementów, Agencja Kolejowa Unii Europejskiej („Agencja”) zachowa całościowe spojrzenie na system w celu zagwarantowania bezpieczeństwa i interoperacyjności. [Popr. 6]

| (24) | W konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, której Unia jest stroną, dostępność uznano za jedną z ogólnych zasad i zobowiązano Państwa Strony do podejmowania odpowiednich środków w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym dostępu, na zasadzie równości z innymi osobami, w tym poprzez opracowywanie, ogłaszanie i monitorowanie wdrażania minimalnych standardów i wytycznych w sprawie dostępności. Dostępność
  dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej możliwości poruszania się
  stanowi zatem ważny wymóg w zakresie interoperacyjności systemu kolei
  , zgodny z unijnymi przepisami dotyczącymi osób o ograniczonej możliwości poruszania się
  . [Popr. 7] |
| --- | --- |

(24)

W konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, której Unia jest stroną, dostępność uznano za jedną z ogólnych zasad i zobowiązano Państwa Strony do podejmowania odpowiednich środków w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym dostępu, na zasadzie równości z innymi osobami, w tym poprzez opracowywanie, ogłaszanie i monitorowanie wdrażania minimalnych standardów i wytycznych w sprawie dostępności. Dostępność
  dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej możliwości poruszania się
  stanowi zatem ważny wymóg w zakresie interoperacyjności systemu kolei
  , zgodny z unijnymi przepisami dotyczącymi osób o ograniczonej możliwości poruszania się
  . [Popr. 7]

| (25) | Wprowadzenie w życie przepisów dotyczących interoperacyjności systemu kolei nie powinno stwarzać nieuzasadnionych barier, w kategoriach kosztów i korzyści utrzymania istniejącej sieci kolejowej każdego z państw członkowskich, lecz powinno ono sprzyjać utrzymaniu celu interoperacyjności. |
| --- | --- |

(25)

Wprowadzenie w życie przepisów dotyczących interoperacyjności systemu kolei nie powinno stwarzać nieuzasadnionych barier, w kategoriach kosztów i korzyści utrzymania istniejącej sieci kolejowej każdego z państw członkowskich, lecz powinno ono sprzyjać utrzymaniu celu interoperacyjności.

| (26) | TSI oddziałują również na warunki korzystania przez użytkowników z transportu kolejowego, dlatego konieczne jest zasięgnięcie opinii użytkowników, w 
  tym organizacji osób niepełnosprawnych, w
  odniesieniu do aspektów ich dotyczących. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(26)

TSI oddziałują również na warunki korzystania przez użytkowników z transportu kolejowego, dlatego konieczne jest zasięgnięcie opinii użytkowników, w 
  tym organizacji osób niepełnosprawnych, w
  odniesieniu do aspektów ich dotyczących. [Popr. 8]

| (27) | Każdemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu należy zezwolić na nie stosowanie niektórych TSI w ograniczonej liczbie należycie uzasadnionych sytuacji. Sytuacje te i procedury, które należy stosować w przypadku niestosowania TSI, powinny być wyraźnie określone. |
| --- | --- |

(27)

Każdemu zainteresowanemu państwu członkowskiemu należy zezwolić na nie stosowanie niektórych TSI w ograniczonej liczbie należycie uzasadnionych sytuacji. Sytuacje te i procedury, które należy stosować w przypadku niestosowania TSI, powinny być wyraźnie określone.

| (28) | Sporządzenie TSI oraz ich zastosowanie do systemu kolei nie powinno stać na przeszkodzie nowatorskim rozwiązaniom technologicznym, które powinny mieć na celu poprawę wyników ekonomicznych. |
| --- | --- |

(28)

Sporządzenie TSI oraz ich zastosowanie do systemu kolei nie powinno stać na przeszkodzie nowatorskim rozwiązaniom technologicznym, które powinny mieć na celu poprawę wyników ekonomicznych.

| (29) | Dla zapewnienia przestrzegania właściwych przepisów w sprawie procedur udzielania zamówień publicznych w sektorze kolejowym, w szczególności przepisów dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), podmioty zamawiające powinny zawrzeć specyfikacje techniczne w ogólnej dokumentacji lub w warunkach każdej umowy. W tym celu konieczne jest stworzenie zbioru przepisów służących jako punkt odniesienia dla tych technicznych specyfikacji. |
| --- | --- |

(29)

Dla zapewnienia przestrzegania właściwych przepisów w sprawie procedur udzielania zamówień publicznych w sektorze kolejowym, w szczególności przepisów dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), podmioty zamawiające powinny zawrzeć specyfikacje techniczne w ogólnej dokumentacji lub w warunkach każdej umowy. W tym celu konieczne jest stworzenie zbioru przepisów służących jako punkt odniesienia dla tych technicznych specyfikacji.

| (30) | W interesie Unii byłby międzynarodowy system normalizacji zdolny do ustalania norm faktycznie stosowanych przez strony zaangażowane w handel międzynarodowy i spełniających wymogi polityki Unii. Europejskie organizacje normalizacyjne powinny z tego powodu kontynuować współpracę z międzynarodowymi organami normalizacyjnymi. |
| --- | --- |

(30)

W interesie Unii byłby międzynarodowy system normalizacji zdolny do ustalania norm faktycznie stosowanych przez strony zaangażowane w handel międzynarodowy i spełniających wymogi polityki Unii. Europejskie organizacje normalizacyjne powinny z tego powodu kontynuować współpracę z międzynarodowymi organami normalizacyjnymi.

| (31) | Podmioty zamawiające mają określić dalsze wymogi konieczne do spełnienia specyfikacji europejskich i innych norm. Specyfikacje te powinny spełniać zasadnicze wymagania ujednolicone na poziomie Unii, którym musi odpowiadać system kolei. |
| --- | --- |

(31)

Podmioty zamawiające mają określić dalsze wymogi konieczne do spełnienia specyfikacji europejskich i innych norm. Specyfikacje te powinny spełniać zasadnicze wymagania ujednolicone na poziomie Unii, którym musi odpowiadać system kolei.

| (32) | Procedury regulujące ocenę zgodności WE lub przydatności do stosowania składników powinny opierać się na modułach objętych decyzją Komisji 2010/713/UE (7). Właściwe jest, w największym możliwym stopniu i celem wspierania rozwoju przemysłu, określenie procedur obejmujących system zapewnienia jakości. |
| --- | --- |

(32)

Procedury regulujące ocenę zgodności WE lub przydatności do stosowania składników powinny opierać się na modułach objętych decyzją Komisji 2010/713/UE (7). Właściwe jest, w największym możliwym stopniu i celem wspierania rozwoju przemysłu, określenie procedur obejmujących system zapewnienia jakości.

| (33) | Zgodność składników jest głównie związana z obszarem ich wykorzystywania w celu zagwarantowania interoperacyjności systemu, a nie jedynie swobodnego ich przepływu na unijnym rynku. Ocenie powinna zostać poddana przydatność do stosowania najistotniejszych składników w zakresie bezpieczeństwa, dostępności lub ekonomii systemu. Dlatego też nie jest konieczne, aby producent umieszczał oznakowanie CE w odniesieniu do składników podlegających przepisom niniejszej dyrektywy. Na podstawie oceny zgodności lub przydatności do stosowania deklaracja zgodności złożona przez producenta powinna wystarczyć. |
| --- | --- |

(33)

Zgodność składników jest głównie związana z obszarem ich wykorzystywania w celu zagwarantowania interoperacyjności systemu, a nie jedynie swobodnego ich przepływu na unijnym rynku. Ocenie powinna zostać poddana przydatność do stosowania najistotniejszych składników w zakresie bezpieczeństwa, dostępności lub ekonomii systemu. Dlatego też nie jest konieczne, aby producent umieszczał oznakowanie CE w odniesieniu do składników podlegających przepisom niniejszej dyrektywy. Na podstawie oceny zgodności lub przydatności do stosowania deklaracja zgodności złożona przez producenta powinna wystarczyć.

| (34) | Producenci są jednak zobowiązani umieścić oznakowanie CE w odniesieniu do niektórych części składowych celem poświadczenia ich zgodności z innymi przepisami unijnymi odnoszącymi się do nich. |
| --- | --- |

(34)

Producenci są jednak zobowiązani umieścić oznakowanie CE w odniesieniu do niektórych części składowych celem poświadczenia ich zgodności z innymi przepisami unijnymi odnoszącymi się do nich.

| (35) | W chwili wejścia w życie danej TSI szereg składników interoperacyjności znajduje się już na rynku. Należy zatem przewidzieć okres przejściowy w celu umożliwienia integracji tych składników z danym podsystemem, nawet jeśli nie są one całkowicie zgodne z daną TSI. |
| --- | --- |

(35)

W chwili wejścia w życie danej TSI szereg składników interoperacyjności znajduje się już na rynku. Należy zatem przewidzieć okres przejściowy w celu umożliwienia integracji tych składników z danym podsystemem, nawet jeśli nie są one całkowicie zgodne z daną TSI.

| (36) | Podsystemy składające się na system kolei powinny podlegać procedurze weryfikacyjnej. Weryfikacja powinna gwarantować podmiotom odpowiedzialnym za ich dopuszczenie do eksploatacji pewność, iż na etapie projektu, budowy oraz dopuszczania do eksploatacji jej wynik jest zgodny z obowiązującymi przepisami technicznymi i eksploatacyjnymi. Powinna ona również gwarantować producentom możliwość uzyskania równego traktowania niezależnie od państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(36)

Podsystemy składające się na system kolei powinny podlegać procedurze weryfikacyjnej. Weryfikacja powinna gwarantować podmiotom odpowiedzialnym za ich dopuszczenie do eksploatacji pewność, iż na etapie projektu, budowy oraz dopuszczania do eksploatacji jej wynik jest zgodny z obowiązującymi przepisami technicznymi i eksploatacyjnymi. Powinna ona również gwarantować producentom możliwość uzyskania równego traktowania niezależnie od państwa członkowskiego.

| (37) | Po dopuszczeniu danego podsystemu do eksploatacji należy zagwarantować, że jest on użytkowany i utrzymywany zgodnie z zasadniczymi wymaganiami, które go dotyczą. Zgodnie z dyrektywą .../... Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa kolei) (8) odpowiedzialność za spełnienie tych wymagań, w odniesieniu do poszczególnych podsystemów, spoczywa, odpowiednio, na zarządcy infrastruktury lub na przedsiębiorstwie kolejowym. |
| --- | --- |

(37)

Po dopuszczeniu danego podsystemu do eksploatacji należy zagwarantować, że jest on użytkowany i utrzymywany zgodnie z zasadniczymi wymaganiami, które go dotyczą. Zgodnie z dyrektywą .../... Parlamentu Europejskiego i Rady (dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa kolei) (8) odpowiedzialność za spełnienie tych wymagań, w odniesieniu do poszczególnych podsystemów, spoczywa, odpowiednio, na zarządcy infrastruktury lub na przedsiębiorstwie kolejowym.

| (38) | Procedura dopuszczenia do eksploatacji pojazdów i stałych instalacji powinna być wyjaśniona z uwzględnieniem obowiązków zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych. |
| --- | --- |

(38)

Procedura dopuszczenia do eksploatacji pojazdów i stałych instalacji powinna być wyjaśniona z uwzględnieniem obowiązków zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych.

| (39) | W celu ułatwienia dopuszczania pojazdów do eksploatacji i zmniejszenia obciążeń administracyjnych należy wprowadzić pojęcie „zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu” ważnego w całej Unii, stanowiącego wstępny warunek, którego spełnienie umożliwi przedsiębiorstwom kolejowym dopuszczenie pojazdu do eksploatacji. Ponadto pojęcie to jest spójniejsze z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE (9). |
| --- | --- |

(39)

W celu ułatwienia dopuszczania pojazdów do eksploatacji i zmniejszenia obciążeń administracyjnych należy wprowadzić pojęcie „zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu” ważnego w całej Unii, stanowiącego wstępny warunek, którego spełnienie umożliwi przedsiębiorstwom kolejowym dopuszczenie pojazdu do eksploatacji. Ponadto pojęcie to jest spójniejsze z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE (9).

| (39a) | W celu utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, obniżenia kosztów i skrócenia czasu trwania procedur wydawania zezwoleń oraz poprawy bezpieczeństwa kolei konieczne jest usprawnienie procedur wydawania zezwoleń oraz ich harmonizacja na szczeblu UE. W okresie przejściowym wymaga to jasnego podziału zadań i obowiązków między Agencję i krajowe organy ds. bezpieczeństwa.\




  Agencja powinna korzystać z cennej wiedzy eksperckiej, wiedzy lokalnej i doświadczenia krajowych organów ds. bezpieczeństwa. Powinna ona przekazywać konkretne zadania i obowiązki krajowym organom ds. bezpieczeństwa na podstawie porozumień umownych, o których mowa w art. 22, lecz podejmować ostateczną decyzję we wszystkich procedurach wydawania zezwoleń. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(39a)

W celu utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, obniżenia kosztów i skrócenia czasu trwania procedur wydawania zezwoleń oraz poprawy bezpieczeństwa kolei konieczne jest usprawnienie procedur wydawania zezwoleń oraz ich harmonizacja na szczeblu UE. W okresie przejściowym wymaga to jasnego podziału zadań i obowiązków między Agencję i krajowe organy ds. bezpieczeństwa.\

Agencja powinna korzystać z cennej wiedzy eksperckiej, wiedzy lokalnej i doświadczenia krajowych organów ds. bezpieczeństwa. Powinna ona przekazywać konkretne zadania i obowiązki krajowym organom ds. bezpieczeństwa na podstawie porozumień umownych, o których mowa w art. 22, lecz podejmować ostateczną decyzję we wszystkich procedurach wydawania zezwoleń. [Popr. 9]

| (40) | W celu zapewnienia możliwości identyfikacji pojazdów i ich historii numery referencyjne zezwoleń na wprowadzenie pojazdu do obrotu

  dla pojazdów
  powinny być ewidencjonowane wraz z pozostałymi danymi dotyczącymi pojazdu. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(40)

W celu zapewnienia możliwości identyfikacji pojazdów i ich historii numery referencyjne zezwoleń na wprowadzenie pojazdu do obrotu

  dla pojazdów
  powinny być ewidencjonowane wraz z pozostałymi danymi dotyczącymi pojazdu. [Popr. 10]

| (41) | W TSI należy określić procedury sprawdzania zgodności między pojazdami a siecią po wydaniu zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu i przed podjęciem decyzji o dopuszczeniu do

  rozpoczęciem nowej
  eksploatacji. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(41)

W TSI należy określić procedury sprawdzania zgodności między pojazdami a siecią po wydaniu zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu i przed podjęciem decyzji o dopuszczeniu do

  rozpoczęciem nowej
  eksploatacji. [Popr. 11]

| (42) | Aby pomóc przedsiębiorstwom kolejowym w podjęciu decyzji w sprawie dopuszczenia pojazdu do eksploatacji oraz uniknięciu zbędnych weryfikacji i zbytecznych obciążeń administracyjnych, należy również dokonać klasyfikacji przepisów krajowych w celu ustalenia równoważności miedzy przepisami krajowymi poszczególnych państw członkowskich dotyczącymi tego samego przedmiotu. |
| --- | --- |

(42)

Aby pomóc przedsiębiorstwom kolejowym w podjęciu decyzji w sprawie dopuszczenia pojazdu do eksploatacji oraz uniknięciu zbędnych weryfikacji i zbytecznych obciążeń administracyjnych, należy również dokonać klasyfikacji przepisów krajowych w celu ustalenia równoważności miedzy przepisami krajowymi poszczególnych państw członkowskich dotyczącymi tego samego przedmiotu.

| (43) | Jednostki notyfikowane odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli według procedur oceny zgodności lub przydatności do stosowania składników oraz według procedur oceny podsystemów powinny, w szczególności w obliczu braku specyfikacji europejskich, w jak największym stopniu koordynować swe decyzje. |
| --- | --- |

(43)

Jednostki notyfikowane odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli według procedur oceny zgodności lub przydatności do stosowania składników oraz według procedur oceny podsystemów powinny, w szczególności w obliczu braku specyfikacji europejskich, w jak największym stopniu koordynować swe decyzje.

| (44) | Przejrzysta akredytacja przewidziana w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (10), zapewniająca niezbędny stopień zaufania do certyfikatów zgodności, powinna być uznawana przez krajowej organy publiczne w całej Unii za preferowany sposób wykazywania kompetencji technicznych jednostek notyfikowanych oraz, mutatis mutandis, organów wyznaczonych do weryfikacji zgodności z przepisami krajowymi. Organy krajowe mogą jednak uznać, że posiadają odpowiednie środki, aby samodzielnie przeprowadzić tę ocenę. W takich przypadkach, w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu wiarygodności ocen przeprowadzanych przez inne organy krajowe, powinny one przekazać Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim niezbędne dokumenty stanowiące dowód spełnienia odpowiednich wymogów regulacyjnych przez jednostki oceniające zgodność, które poddano ocenie. |
| --- | --- |

(44)

Przejrzysta akredytacja przewidziana w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (10), zapewniająca niezbędny stopień zaufania do certyfikatów zgodności, powinna być uznawana przez krajowej organy publiczne w całej Unii za preferowany sposób wykazywania kompetencji technicznych jednostek notyfikowanych oraz, mutatis mutandis, organów wyznaczonych do weryfikacji zgodności z przepisami krajowymi. Organy krajowe mogą jednak uznać, że posiadają odpowiednie środki, aby samodzielnie przeprowadzić tę ocenę. W takich przypadkach, w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu wiarygodności ocen przeprowadzanych przez inne organy krajowe, powinny one przekazać Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim niezbędne dokumenty stanowiące dowód spełnienia odpowiednich wymogów regulacyjnych przez jednostki oceniające zgodność, które poddano ocenie.

| (45) | Niniejsza dyrektywa powinna ograniczać się do ustanowienia wymagań w zakresie interoperacyjności dla składników interoperacyjności i podsystemów. Aby ułatwić spełnienie tych wymagań, należy przewidzieć domniemanie zgodności w odniesieniu do składników interoperacyjności i podsystemów, które spełniają zharmonizowane normy przyjęte zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1025/2012 do celów sformułowania szczegółowych specyfikacji technicznych dla tych wymagań. |
| --- | --- |

(45)

Niniejsza dyrektywa powinna ograniczać się do ustanowienia wymagań w zakresie interoperacyjności dla składników interoperacyjności i podsystemów. Aby ułatwić spełnienie tych wymagań, należy przewidzieć domniemanie zgodności w odniesieniu do składników interoperacyjności i podsystemów, które spełniają zharmonizowane normy przyjęte zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1025/2012 do celów sformułowania szczegółowych specyfikacji technicznych dla tych wymagań.

| (46) | TSI powinny podlegać regularnym przeglądom. W przypadku wykrycia braków w TSI, należy wystąpić do Agencji Kolejowej o wydanie opinii, która może, pod pewnymi warunkami, zostać opublikowana i być stosowana przez wszystkie zainteresowane strony (w tym branżę i jednostki notyfikowane) jako akceptowalny sposób spełnienia wymagań, do czasu zmiany TSI, w których wykryto te braki. |
| --- | --- |

(46)

TSI powinny podlegać regularnym przeglądom. W przypadku wykrycia braków w TSI, należy wystąpić do Agencji Kolejowej o wydanie opinii, która może, pod pewnymi warunkami, zostać opublikowana i być stosowana przez wszystkie zainteresowane strony (w tym branżę i jednostki notyfikowane) jako akceptowalny sposób spełnienia wymagań, do czasu zmiany TSI, w których wykryto te braki.

| (46a) | Uzupełnieniem uregulowań prawnych powinny być inicjatywy mające na celu zapewnienie wsparcia finansowego na rzecz innowacyjnych i interoperacyjnych technologii w sektorze kolei takich, jak inicjatywa Shift2Rail. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(46a)

Uzupełnieniem uregulowań prawnych powinny być inicjatywy mające na celu zapewnienie wsparcia finansowego na rzecz innowacyjnych i interoperacyjnych technologii w sektorze kolei takich, jak inicjatywa Shift2Rail. [Popr. 12]

| (47) | W związku z tym, że cel niniejszej dyrektywy, mianowicie interoperacyjność systemu kolei na ogólnounijną skalę, nie może zostać wystarczająco osiągnięty przez państwa członkowskie działające samodzielnie, gdyż żadne indywidualne państwo członkowskie nie ma możliwości podjęcia działań niezbędnych dla osiągnięcia takiej interoperacyjności i w związku z tym może zostać osiągnięty w lepszy sposób na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(47)

W związku z tym, że cel niniejszej dyrektywy, mianowicie interoperacyjność systemu kolei na ogólnounijną skalę, nie może zostać wystarczająco osiągnięty przez państwa członkowskie działające samodzielnie, gdyż żadne indywidualne państwo członkowskie nie ma możliwości podjęcia działań niezbędnych dla osiągnięcia takiej interoperacyjności i w związku z tym może zostać osiągnięty w lepszy sposób na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.

| (48) | W celu zmiany innych niż istotnych elementów niniejszej dyrektywy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dostosowania do postępu technicznego załącznika II w zakresie podziału systemu kolei na podsystemy oraz dostosowania do opisu tych podsystemów treści TSI oraz ich zmian, w tym zmian koniecznych w celu usunięcia braków w TSI
  , zmian zakresu i treści deklaracji zgodności WE oraz przydatności składnika interoperacyjności do stosowania, procedur weryfikacji podsystemów, w tym ogólnych zasad, treści, procedury i dokumentów dotyczących procedury weryfikacji WE oraz procedury weryfikacji w przypadku przepisów krajowych
  . Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(48)

W celu zmiany innych niż istotnych elementów niniejszej dyrektywy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do dostosowania do postępu technicznego załącznika II w zakresie podziału systemu kolei na podsystemy oraz dostosowania do opisu tych podsystemów treści TSI oraz ich zmian, w tym zmian koniecznych w celu usunięcia braków w TSI
  , zmian zakresu i treści deklaracji zgodności WE oraz przydatności składnika interoperacyjności do stosowania, procedur weryfikacji podsystemów, w tym ogólnych zasad, treści, procedury i dokumentów dotyczących procedury weryfikacji WE oraz procedury weryfikacji w przypadku przepisów krajowych
  . Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 13]

| (49) | W celu usunięcia braków stwierdzonych w TSI Komisja powinna przyjąć akty delegowane zmieniające te TSI w trybie pilnym. |
| --- | --- |

(49)

W celu usunięcia braków stwierdzonych w TSI Komisja powinna przyjąć akty delegowane zmieniające te TSI w trybie pilnym.

| (50) | W celu zapewnienia wdrożenia art. 6 ust. 1 niniejszej dyrektywy w odniesieniu do udzielonego Agencji upoważnienia do przygotowania TSI i ich zmian oraz przekazania Komisji stosownych zaleceń Komisji należy powierzyć uprawnienia wykonawcze. |
| --- | --- |

(50)

W celu zapewnienia wdrożenia art. 6 ust. 1 niniejszej dyrektywy w odniesieniu do udzielonego Agencji upoważnienia do przygotowania TSI i ich zmian oraz przekazania Komisji stosownych zaleceń Komisji należy powierzyć uprawnienia wykonawcze.

| (51) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej dyrektywy należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze dotyczące: treści dokumentacji, która powinna być dołączana do wniosku o niestosowanie jednej lub większej liczby TSI lub ich części, szczegółowych informacji, formatu i sposobu przekazywania tej dokumentacji; zakresu i treści

  formatu i szczegółowości informacji zawartych w
  deklaracji zgodności WE oraz przydatności składnika interoperacyjności do stosowania, jej formatu i szczegółowości informacji w niej zawartych; klasyfikacji notyfikowanych przepisów krajowych do poszczególnych kategorii w celu ułatwienia weryfikacji zgodności między stałymi i ruchomymi urządzeniami; procedur weryfikacji podsystemów, w tym ogólnych zasad, treści, procedury i dokumentów dotyczących procedury weryfikacji WE oraz procedury weryfikacji w przypadku przepisów krajowych; wzorów deklaracji weryfikacji WE oraz deklaracji weryfikacji w przypadku przepisów krajowych oraz wzorów dokumentów wchodzących w skład dokumentacji technicznej, która musi towarzyszyć deklaracji weryfikacji; wspólnych specyfikacji dotyczących treści, formatu danych, architektury funkcjonalnej i technicznej i sposobu prowadzenia rejestru infrastruktury oraz zasad wprowadzania danych do tego rejestru i wglądu do tych danych. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11). [Popr. 14] |
| --- | --- |

(51)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej dyrektywy należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze dotyczące: treści dokumentacji, która powinna być dołączana do wniosku o niestosowanie jednej lub większej liczby TSI lub ich części, szczegółowych informacji, formatu i sposobu przekazywania tej dokumentacji; zakresu i treści

  formatu i szczegółowości informacji zawartych w
  deklaracji zgodności WE oraz przydatności składnika interoperacyjności do stosowania, jej formatu i szczegółowości informacji w niej zawartych; klasyfikacji notyfikowanych przepisów krajowych do poszczególnych kategorii w celu ułatwienia weryfikacji zgodności między stałymi i ruchomymi urządzeniami; procedur weryfikacji podsystemów, w tym ogólnych zasad, treści, procedury i dokumentów dotyczących procedury weryfikacji WE oraz procedury weryfikacji w przypadku przepisów krajowych; wzorów deklaracji weryfikacji WE oraz deklaracji weryfikacji w przypadku przepisów krajowych oraz wzorów dokumentów wchodzących w skład dokumentacji technicznej, która musi towarzyszyć deklaracji weryfikacji; wspólnych specyfikacji dotyczących treści, formatu danych, architektury funkcjonalnej i technicznej i sposobu prowadzenia rejestru infrastruktury oraz zasad wprowadzania danych do tego rejestru i wglądu do tych danych. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11). [Popr. 14]

| (52) | Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione. |
| --- | --- |

(52)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione.

| (53) | Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(53)

Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy.

| (54) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw, określonych w załączniku IV część B, |
| --- | --- |

(54)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw, określonych w załączniku IV część B,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.   Niniejszą dyrektywą ustanawia się warunki, które mają być spełnione w celu osiągnięcia interoperacyjności systemu kolei Unii w sposób zgodny z przepisami dyrektywy .../.../UE [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. Warunki te dotyczą projektowania, budowy, dopuszczenia do eksploatacji, modernizacji, odnowienia, eksploatacji i utrzymania części tego systemu, a także kwalifikacji zawodowych, wymagań zdrowotnych i dotyczących bezpieczeństwa dla personelu mającego udział w jego eksploatacji i utrzymaniu.
  Realizacja tego celu nieuchronnie doprowadzi do zdefiniowania optymalnego poziomu technicznej harmonizacji, dzięki czemu przyczyni się do stopniowego stworzenia wewnętrznego rynku oferującego sprzęt i usługi w zakresie konstrukcji, odnawiania, modernizacji i eksploatacji systemu kolei na terenie Wspólnoty. [Popr. 15]

2.   Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące – w odniesieniu do każdego podsystemu – składników interoperacyjności, interfejsów oraz procedur, a także warunków całkowitej zgodności systemu kolei koniecznej do osiągnięcia jego interoperacyjności.

3.   Z zakresu

  Państwa członkowskie mogą postanowić, że środki przyjęte w celu wdrożenia
  niniejszej dyrektywy wyłączone są następujące systemy

  nie obejmują swoim zakresem
  : [Popr. 16]

| a) | metro, tramwaje
  , pojazdy tramwajowo-kolejowe
  i systemy kolei lekkiej; [Popr. 17] |
| --- | --- |

a)

metro, tramwaje
  , pojazdy tramwajowo-kolejowe
  i systemy kolei lekkiej; [Popr. 17]

| b) | sieci, które są funkcjonalnie wyodrębnione z systemu kolejowego i przeznaczone są tylko na potrzeby pasażerskich przewozów lokalnych, miejskich lub podmiejskich, a także przedsiębiorstw kolejowych prowadzących działalność wyłącznie w obrębie tych sieci; |
| --- | --- |

b)

sieci, które są funkcjonalnie wyodrębnione z systemu kolejowego i przeznaczone są tylko na potrzeby pasażerskich przewozów lokalnych, miejskich lub podmiejskich, a także przedsiębiorstw kolejowych prowadzących działalność wyłącznie w obrębie tych sieci;

| ba) | infrastruktury kolejowej należącej do właścicieli prywatnych oraz pojazdów działających wyłącznie w tej infrastrukturze, w przypadku gdy istnieje ona wyłącznie na użytek jej właścicieli w ramach ich własnej działalności w zakresie transportu towarów; [Popr. 19] |
| --- | --- |

ba)

infrastruktury kolejowej należącej do właścicieli prywatnych oraz pojazdów działających wyłącznie w tej infrastrukturze, w przypadku gdy istnieje ona wyłącznie na użytek jej właścicieli w ramach ich własnej działalności w zakresie transportu towarów; [Popr. 19]

| bb) | infrastruktury i pojazdów przewidzianych wyłącznie do użytku lokalnego, historycznego lub turystycznego. [Popr. 20] |
| --- | --- |

bb)

infrastruktury i pojazdów przewidzianych wyłącznie do użytku lokalnego, historycznego lub turystycznego. [Popr. 20]

4.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że środki przyjęte w celu wdrożenia niniejszej dyrektywy swym zakresem nie obejmują:

| a) | infrastruktury kolejowej należącej do właścicieli prywatnych oraz pojazdów działających na tej infrastrukturze, w przypadku gdy istnieje ona wyłącznie na użytek jej właścicieli w ramach ich własnej działalności w zakresie transportu towarów; |
| --- | --- |

a)

infrastruktury kolejowej należącej do właścicieli prywatnych oraz pojazdów działających na tej infrastrukturze, w przypadku gdy istnieje ona wyłącznie na użytek jej właścicieli w ramach ich własnej działalności w zakresie transportu towarów;

| b) | infrastruktury i pojazdów przewidzianych wyłącznie do użytku lokalnego, historycznego lub turystycznego.
  [Popr. 21] |
| --- | --- |

b)

infrastruktury i pojazdów przewidzianych wyłącznie do użytku lokalnego, historycznego lub turystycznego.
  [Popr. 21]

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

| 1) | „system kolei Unii” oznacza elementy
  systemów kolei konwencjonalnych i kolei dużej prędkości
  wymienione w załączniku I 
  pkt 1 i 2
  ; [Popr. 22] |
| --- | --- |

1)

„system kolei Unii” oznacza elementy
  systemów kolei konwencjonalnych i kolei dużej prędkości
  wymienione w załączniku I 
  pkt 1 i 2
  ; [Popr. 22]

| 2) | „interoperacyjność” oznacza zdolność systemu kolei do zapewnienia bezpiecznego i nieprzerwanego przejazdu pociągów spełniających wymagany stopień wydajności tych linii.
  Zdolność ta zależy od wszystkich warunków regulacyjnych, technicznych i operacyjnych, których należy przestrzegać, by spełnić najważniejsze wymagania. [Popr. 23] |
| --- | --- |

2)

„interoperacyjność” oznacza zdolność systemu kolei do zapewnienia bezpiecznego i nieprzerwanego przejazdu pociągów spełniających wymagany stopień wydajności tych linii.
  Zdolność ta zależy od wszystkich warunków regulacyjnych, technicznych i operacyjnych, których należy przestrzegać, by spełnić najważniejsze wymagania. [Popr. 23]

| 3) | „pojazd” oznacza pojazd kolejowy zdatny do poruszania się na własnych kołach po liniach kolejowych, z napędem lub bez, w stałym lub zmiennym składzie. Pojazd składa się z co najmniej jednego podsystemu strukturalnego lub funkcjonalnego; [Popr. 24] |
| --- | --- |

3)

„pojazd” oznacza pojazd kolejowy zdatny do poruszania się na własnych kołach po liniach kolejowych, z napędem lub bez, w stałym lub zmiennym składzie. Pojazd składa się z co najmniej jednego podsystemu strukturalnego lub funkcjonalnego; [Popr. 24]

| 4) | „sieć” oznacza linie, stacje, terminale i wszystkie rodzaje stałego wyposażenia niezbędnego do zapewnienia bezpiecznej i ciągłej eksploatacji systemu kolei; |
| --- | --- |

4)

„sieć” oznacza linie, stacje, terminale i wszystkie rodzaje stałego wyposażenia niezbędnego do zapewnienia bezpiecznej i ciągłej eksploatacji systemu kolei;

| 5) | „podsystemy” oznaczają strukturalne lub funkcjonalne części systemu kolei, określone w załączniku II; |
| --- | --- |

5)

„podsystemy” oznaczają strukturalne lub funkcjonalne części systemu kolei, określone w załączniku II;

| 5a) | „podsystem ruchomy” oznacza podsystem „tabor”, podsystem „sterowanie – urządzenia pokładowe” oraz pojazd, który składa się z jednego podsystemu; [Popr. 25] |
| --- | --- |

5a)

„podsystem ruchomy” oznacza podsystem „tabor”, podsystem „sterowanie – urządzenia pokładowe” oraz pojazd, który składa się z jednego podsystemu; [Popr. 25]

| 6) | „składniki interoperacyjności” oznaczają wszelkie elementarne składniki, grupy części składowych, podzespoły lub pełne zespoły sprzętowe, włączone lub mające być włączone do podsystemu, od których bezpośrednio lub pośrednio zależy system kolei, w tym zarówno przedmioty materialne, jak i niematerialne; |
| --- | --- |

6)

„składniki interoperacyjności” oznaczają wszelkie elementarne składniki, grupy części składowych, podzespoły lub pełne zespoły sprzętowe, włączone lub mające być włączone do podsystemu, od których bezpośrednio lub pośrednio zależy system kolei, w tym zarówno przedmioty materialne, jak i niematerialne;

| 7) | „zasadnicze wymagania” oznaczają wszystkie warunki wymienione w załączniku III, jakie muszą być spełnione przez system kolei, podsystemy oraz składniki interoperacyjności, w tym interfejsy; |
| --- | --- |

7)

„zasadnicze wymagania” oznaczają wszystkie warunki wymienione w załączniku III, jakie muszą być spełnione przez system kolei, podsystemy oraz składniki interoperacyjności, w tym interfejsy;

| 8) | „specyfikacje europejskie” oznaczają wspólną specyfikację techniczną, europejską aprobatę techniczną zgodnie z definicją zawartą w załączniku XXI do dyrektywy 2004/17/WE lub normę europejską zdefiniowaną w art. 2 pkt 1) lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012; |
| --- | --- |

8)

„specyfikacje europejskie” oznaczają wspólną specyfikację techniczną, europejską aprobatę techniczną zgodnie z definicją zawartą w załączniku XXI do dyrektywy 2004/17/WE lub normę europejską zdefiniowaną w art. 2 pkt 1) lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

| 9) | „techniczne specyfikacje interoperacyjności”, zwane „TSI”, oznaczają specyfikacje przyjęte zgodnie z niniejszą dyrektywą, obejmujące każdy z podsystemów lub część podsystemu celem spełnienia zasadniczych wymagań oraz zapewnienia interoperacyjności systemu kolei; |
| --- | --- |

9)

„techniczne specyfikacje interoperacyjności”, zwane „TSI”, oznaczają specyfikacje przyjęte zgodnie z niniejszą dyrektywą, obejmujące każdy z podsystemów lub część podsystemu celem spełnienia zasadniczych wymagań oraz zapewnienia interoperacyjności systemu kolei;

| 9a) | „jednostka oceniająca zgodność” oznacza jednostkę, która została notyfikowana lub wyznaczona jako jednostka odpowiedzialna za wykonywanie czynności z zakresu oceny zgodności, w tym wzorcowania, badania, certyfikacji i inspekcji. Jednostkę oceniającą zgodność klasyfikuje się jako jednostkę notyfikowaną w następstwie powiadomienia o jej istnieniu przez państwo członkowskie. Jednostkę oceniającą zgodność klasyfikuje się jako jednostkę wyznaczoną w następstwie jej wyznaczenia przez państwo członkowskie; [Popr. 27] |
| --- | --- |

9a)

„jednostka oceniająca zgodność” oznacza jednostkę, która została notyfikowana lub wyznaczona jako jednostka odpowiedzialna za wykonywanie czynności z zakresu oceny zgodności, w tym wzorcowania, badania, certyfikacji i inspekcji. Jednostkę oceniającą zgodność klasyfikuje się jako jednostkę notyfikowaną w następstwie powiadomienia o jej istnieniu przez państwo członkowskie. Jednostkę oceniającą zgodność klasyfikuje się jako jednostkę wyznaczoną w następstwie jej wyznaczenia przez państwo członkowskie; [Popr. 27]

| 10) | „parametr podstawowy” oznacza warunki prawne, techniczne i eksploatacyjne kluczowe dla interoperacyjności, określone w odpowiednich TSI; |
| --- | --- |

10)

„parametr podstawowy” oznacza warunki prawne, techniczne i eksploatacyjne kluczowe dla interoperacyjności, określone w odpowiednich TSI;

| 11) | „szczególny przypadek” oznacza dowolną część systemu kolei wymagającą specjalnych przepisów w TSI, tymczasowych lub ostatecznych, z powodu ograniczeń geograficznych, topograficznych, związanych ze środowiskiem miejskim lub oddziałujących na zgodność z istniejącym systemem, w szczególności linie kolejowe oraz sieci odizolowane od reszty Unii, skrajnie ładunku, prześwit toru lub szerokość międzytorza oraz pojazdy przewidziane wyłącznie do użytku lokalnego, regionalnego lub historycznego, jak też pojazdy pochodzące z lub udające się do państw trzecich.
  Jeżeli w odniesieniu do podsystemu lub pojazdu mają zostać przeprowadzone prace modyfikacyjne, stosowne TSI określa, czy prace te należy czy też nie uznać za większe prace, a jeżeli tak – podaje powody takiej klasyfikacji
  ; [Popr. 28] |
| --- | --- |

11)

„szczególny przypadek” oznacza dowolną część systemu kolei wymagającą specjalnych przepisów w TSI, tymczasowych lub ostatecznych, z powodu ograniczeń geograficznych, topograficznych, związanych ze środowiskiem miejskim lub oddziałujących na zgodność z istniejącym systemem, w szczególności linie kolejowe oraz sieci odizolowane od reszty Unii, skrajnie ładunku, prześwit toru lub szerokość międzytorza oraz pojazdy przewidziane wyłącznie do użytku lokalnego, regionalnego lub historycznego, jak też pojazdy pochodzące z lub udające się do państw trzecich.
  Jeżeli w odniesieniu do podsystemu lub pojazdu mają zostać przeprowadzone prace modyfikacyjne, stosowne TSI określa, czy prace te należy czy też nie uznać za większe prace, a jeżeli tak – podaje powody takiej klasyfikacji
  ; [Popr. 28]

| 12) | „modernizacja” oznacza wszelkie
  większe
  prace modyfikacyjne prowadzone w podsystemie lub jego części, skutkujące zmianą dokumentacji technicznej dołączonej do deklaracji weryfikacji WE, o ile taka dokumentacja techniczna istnieje, i poprawiające całkowite osiągi podsystemu; |
| --- | --- |

12)

„modernizacja” oznacza wszelkie
  większe
  prace modyfikacyjne prowadzone w podsystemie lub jego części, skutkujące zmianą dokumentacji technicznej dołączonej do deklaracji weryfikacji WE, o ile taka dokumentacja techniczna istnieje, i poprawiające całkowite osiągi podsystemu;

| 13) | „odnowienie” oznacza wszelkie
  większe
  prace wymienne w podsystemie lub jego części, niezmieniające całkowitych osiągów podsystemu
  . Jeżeli w odniesieniu do podsystemu lub pojazdu mają zostać przeprowadzone prace wymienne, stosowne TSI określa, czy prace te należy czy też nie uznać za większe prace, a jeżeli tak – podaje powody takiej klasyfikacji
  ; [Popr. 29] |
| --- | --- |

13)

„odnowienie” oznacza wszelkie
  większe
  prace wymienne w podsystemie lub jego części, niezmieniające całkowitych osiągów podsystemu
  . Jeżeli w odniesieniu do podsystemu lub pojazdu mają zostać przeprowadzone prace wymienne, stosowne TSI określa, czy prace te należy czy też nie uznać za większe prace, a jeżeli tak – podaje powody takiej klasyfikacji
  ; [Popr. 29]

| 14) | „istniejący system kolei” oznacza strukturę obejmującą zarówno linie, jak i stałe urządzenia istniejącego systemu kolejowego, wraz z pojazdami wszystkich kategorii i pochodzenia, poruszającymi się po tej infrastrukturze; |
| --- | --- |

14)

„istniejący system kolei” oznacza strukturę obejmującą zarówno linie, jak i stałe urządzenia istniejącego systemu kolejowego, wraz z pojazdami wszystkich kategorii i pochodzenia, poruszającymi się po tej infrastrukturze;

| 15) | „wymiana w ramach utrzymania” oznacza wymianę części na inne części o identycznych funkcjach i osiągach w ramach utrzymania prewencyjnego lub naprawczego; |
| --- | --- |

15)

„wymiana w ramach utrzymania” oznacza wymianę części na inne części o identycznych funkcjach i osiągach w ramach utrzymania prewencyjnego lub naprawczego;

| 16) | „dopuszczenie do eksploatacji” oznacza wszystkie czynności, w wyniku których podsystem lub pojazd zostaje wprowadzony do eksploatacji; |
| --- | --- |

16)

„dopuszczenie do eksploatacji” oznacza wszystkie czynności, w wyniku których podsystem lub pojazd zostaje wprowadzony do eksploatacji;

| 17) | „podmiot zamawiający” oznacza podmiot publiczny lub prywatny, który zamawia zaprojektowanie lub budowę, lub odnowienie, lub modernizację podsystemu. Podmiot ten może być przedsiębiorstwem kolejowym, zarządcą infrastruktury kolejowej lub posiadaczem,
  jednostką odpowiedzialną za utrzymanie
  lub koncesjonariuszem odpowiedzialnym za realizację projektu; [Popr. 30] |
| --- | --- |

17)

„podmiot zamawiający” oznacza podmiot publiczny lub prywatny, który zamawia zaprojektowanie lub budowę, lub odnowienie, lub modernizację podsystemu. Podmiot ten może być przedsiębiorstwem kolejowym, zarządcą infrastruktury kolejowej lub posiadaczem,
  jednostką odpowiedzialną za utrzymanie
  lub koncesjonariuszem odpowiedzialnym za realizację projektu; [Popr. 30]

| 18) | „posiadacz” oznacza osobę lub podmiot, która(-y), będąc właścicielem danego pojazdu lub posiadając prawo do korzystania z niego

  danego pojazdu
  , wykorzystuje ten pojazd

  go
  jako środek transportu i figuruje w takim charakterze w krajowym rejestrze

  rejestrach
  pojazdów, o którym

  których
  mowa w art. 43
  i 43a
  ; [Popr. 31] |
| --- | --- |

18)

„posiadacz” oznacza osobę lub podmiot, która(-y), będąc właścicielem danego pojazdu lub posiadając prawo do korzystania z niego

  danego pojazdu
  , wykorzystuje ten pojazd

  go
  jako środek transportu i figuruje w takim charakterze w krajowym rejestrze

  rejestrach
  pojazdów, o którym

  których
  mowa w art. 43
  i 43a
  ; [Popr. 31]

| 18a) | „właściciel” oznacza osobę lub podmiot, która(-y) jest właścicielem danego pojazdu i figuruje w takim charakterze w rejestrach pojazdów, o których mowa w art. 43 i 43a; [Popr. 32] |
| --- | --- |

18a)

„właściciel” oznacza osobę lub podmiot, która(-y) jest właścicielem danego pojazdu i figuruje w takim charakterze w rejestrach pojazdów, o których mowa w art. 43 i 43a; [Popr. 32]

| 19) | „projekt na zaawansowanym etapie realizacji” oznacza każdy projekt, który znajduje się na tak zaawansowanym etapie planowania/realizacji, że zmiany w zakresie specyfikacji technicznych mogłyby zagrozić planowej realizacji projektu; |
| --- | --- |

19)

„projekt na zaawansowanym etapie realizacji” oznacza każdy projekt, który znajduje się na tak zaawansowanym etapie planowania/realizacji, że zmiany w zakresie specyfikacji technicznych mogłyby zagrozić planowej realizacji projektu;

| 20) | „zharmonizowana norma” oznacza normę europejską zdefiniowaną w art. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012; |
| --- | --- |

20)

„zharmonizowana norma” oznacza normę europejską zdefiniowaną w art. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

| 21) | „krajowy organ ds. bezpieczeństwa” oznacza organ ds. bezpieczeństwa określony w art. 3 dyrektywy .../.../EU [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]; |
| --- | --- |

21)

„krajowy organ ds. bezpieczeństwa” oznacza organ ds. bezpieczeństwa określony w art. 3 dyrektywy .../.../EU [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei];

| 22) | „typ” oznacza typ pojazdu określający zasadnicze cechy konstrukcyjne pojazdu objęte certyfikatem badania typu lub wzoru opisanym w odpowiednim module dotyczącym weryfikacji; |
| --- | --- |

22)

„typ” oznacza typ pojazdu określający zasadnicze cechy konstrukcyjne pojazdu objęte certyfikatem badania typu lub wzoru opisanym w odpowiednim module dotyczącym weryfikacji;

| 23) | „seria” oznacza pewną liczbę identycznych pojazdów określonego typu; |
| --- | --- |

23)

„seria” oznacza pewną liczbę identycznych pojazdów określonego typu;

| 24) | „podmiot odpowiedzialny za utrzymanie” oznacza podmiot odpowiedzialny za utrzymanie zdefiniowany w art. 3 dyrektywy .../.../WE [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]; |
| --- | --- |

24)

„podmiot odpowiedzialny za utrzymanie” oznacza podmiot odpowiedzialny za utrzymanie zdefiniowany w art. 3 dyrektywy .../.../WE [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei];

| 25) | „kolej lekka” oznacza miejski lub podmiejski kolejowy system transportowy, posiadający mniejszą zdolność przewozową i mniejszą prędkość niż system kolei ciężkiej i metro, lecz większą zdolność przewozową i wyższą prędkość niż systemy tramwajowe. Systemy kolei lekkiej mogą korzystać z własnego wydzielonego pasa drogowego lub współdzielić pas drogowy z pojazdami drogowymi i zazwyczaj nie dochodzi w ich ramach do wymiany pojazdów ze składami obsługującymi dalekobieżny ruch pasażerski lub towarowy; |
| --- | --- |

25)

„kolej lekka” oznacza miejski lub podmiejski kolejowy system transportowy, posiadający mniejszą zdolność przewozową i mniejszą prędkość niż system kolei ciężkiej i metro, lecz większą zdolność przewozową i wyższą prędkość niż systemy tramwajowe. Systemy kolei lekkiej mogą korzystać z własnego wydzielonego pasa drogowego lub współdzielić pas drogowy z pojazdami drogowymi i zazwyczaj nie dochodzi w ich ramach do wymiany pojazdów ze składami obsługującymi dalekobieżny ruch pasażerski lub towarowy;

| 26) | „przepisy krajowe” oznaczają wszystkie wiążące przepisy
  zgłoszone przez państwo członkowskie,
  zawierające wymagania w zakresie bezpieczeństwa kolei lub wymagania techniczne nałożone na poziomie państwa członkowskiego i mające zastosowanie do przedsiębiorstw kolejowych

  podmiotów sektora kolejowego
  , niezależnie od organu, który je wydał; [Popr. 33] |
| --- | --- |

26)

„przepisy krajowe” oznaczają wszystkie wiążące przepisy
  zgłoszone przez państwo członkowskie,
  zawierające wymagania w zakresie bezpieczeństwa kolei lub wymagania techniczne nałożone na poziomie państwa członkowskiego i mające zastosowanie do przedsiębiorstw kolejowych

  podmiotów sektora kolejowego
  , niezależnie od organu, który je wydał; [Popr. 33]

| 27) | „zaprojektowany stan funkcjonowania” oznacza normalny tryb eksploatacji i możliwe do przewidzenia pogorszone warunki eksploatacji (w tym zużycie) mieszczące się w zakresie i warunkach stosowania określonych w dokumentacji technicznej i dokumentacji utrzymania; |
| --- | --- |

27)

„zaprojektowany stan funkcjonowania” oznacza normalny tryb eksploatacji i możliwe do przewidzenia pogorszone warunki eksploatacji (w tym zużycie) mieszczące się w zakresie i warunkach stosowania określonych w dokumentacji technicznej i dokumentacji utrzymania;

| 27a) | „obszar użytkowania” oznacza sieć lub kilka sieci w Unii, co dotyczy zarówno jednego państwa członkowskiego, jak i kilku państw członkowskich, na którym pojazd jest technicznie kompatybilny zgodnie ze swoją dokumentacją techniczną; [Popr. 34] |
| --- | --- |

27a)

„obszar użytkowania” oznacza sieć lub kilka sieci w Unii, co dotyczy zarówno jednego państwa członkowskiego, jak i kilku państw członkowskich, na którym pojazd jest technicznie kompatybilny zgodnie ze swoją dokumentacją techniczną; [Popr. 34]

| 27b) | „odizolowana sieć kolejowa” oznacza sieć kolejową państwa członkowskiego lub część takiej sieci o prześwicie toru wynoszącym 1 520 mm, która jest geograficznie lub technicznie odrębna od europejskiej sieci o standardowym nominalnym prześwicie toru (1 435 mm – zwanym dalej „standardowym prześwitem”), która jest dobrze zintegrowana z sieciami kolejowymi państw trzecich o prześwicie toru wynoszącym 1 520 mm, lecz odizolowana od standardowej sieci Unii; [Popr. 35] |
| --- | --- |

27b)

„odizolowana sieć kolejowa” oznacza sieć kolejową państwa członkowskiego lub część takiej sieci o prześwicie toru wynoszącym 1 520 mm, która jest geograficznie lub technicznie odrębna od europejskiej sieci o standardowym nominalnym prześwicie toru (1 435 mm – zwanym dalej „standardowym prześwitem”), która jest dobrze zintegrowana z sieciami kolejowymi państw trzecich o prześwicie toru wynoszącym 1 520 mm, lecz odizolowana od standardowej sieci Unii; [Popr. 35]

| 28) | „akceptowalny sposób spełnienia wymagań” oznacza niewiążące opinie wydane przez Agencję w celu określenia sposobów wykazania spełnienia zasadniczych wymagań
  , aby wyrównać czasowo braki w TSI aż do wprowadzenia zmian w tych TSI
  ; [Popr. 36] |
| --- | --- |

28)

„akceptowalny sposób spełnienia wymagań” oznacza niewiążące opinie wydane przez Agencję w celu określenia sposobów wykazania spełnienia zasadniczych wymagań
  , aby wyrównać czasowo braki w TSI aż do wprowadzenia zmian w tych TSI
  ; [Popr. 36]

| 28a) | „krajowe akceptowalne sposoby spełniania wymagań” oznaczają, że zastosowanie się do innych sposobów spełniania wymagań określonych przez państwo członkowskie można uznać za spełnienie odnośnej części przepisów krajowych. O tych zatwierdzonych krajowych sposobach spełniania wymagań informuje się Agencję; [Popr. 37] |
| --- | --- |

28a)

„krajowe akceptowalne sposoby spełniania wymagań” oznaczają, że zastosowanie się do innych sposobów spełniania wymagań określonych przez państwo członkowskie można uznać za spełnienie odnośnej części przepisów krajowych. O tych zatwierdzonych krajowych sposobach spełniania wymagań informuje się Agencję; [Popr. 37]

| 29) | „wprowadzenie do obrotu” oznacza udostępnienie po raz pierwszy na rynku Unii składnika interoperacyjności, podsystemu lub pojazdu gotowego do działania w swoim zaprojektowanym stanie funkcjonowania; |
| --- | --- |

29)

„wprowadzenie do obrotu” oznacza udostępnienie po raz pierwszy na rynku Unii składnika interoperacyjności, podsystemu lub pojazdu gotowego do działania w swoim zaprojektowanym stanie funkcjonowania;

| 30) | „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza składnik interoperacyjności lub podsystem lub zleca jego zaprojektowanie lub wytworzenie i oferuje go pod własną nazwą lub znakiem towarowym; |
| --- | --- |

30)

„producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza składnik interoperacyjności lub podsystem lub zleca jego zaprojektowanie lub wytworzenie i oferuje go pod własną nazwą lub znakiem towarowym;

| 31) | „upoważniony przedstawiciel” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie Unii, która otrzymała od producenta
  lub podmiotu zamawiającego
  pisemne pełnomocnictwo do działania w jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań; [Popr. 38] |
| --- | --- |

31)

„upoważniony przedstawiciel” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie Unii, która otrzymała od producenta
  lub podmiotu zamawiającego
  pisemne pełnomocnictwo do działania w jego imieniu w odniesieniu do określonych zadań; [Popr. 38]

| 32) | „specyfikacja techniczna” oznacza dokument określający wymagania techniczne, które powinny zostać spełnione przez produkt,
  podsystem,
  proces lub usługę; [Popr. 39] |
| --- | --- |

32)

„specyfikacja techniczna” oznacza dokument określający wymagania techniczne, które powinny zostać spełnione przez produkt,
  podsystem,
  proces lub usługę; [Popr. 39]

| 33) | „akredytacja” ma znaczenie, jakie nadano temu pojęciu w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008; |
| --- | --- |

33)

„akredytacja” ma znaczenie, jakie nadano temu pojęciu w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008;

| 34) | „krajowa jednostka akredytująca” ma znaczenie, jakie nadano temu pojęciu w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008; |
| --- | --- |

34)

„krajowa jednostka akredytująca” ma znaczenie, jakie nadano temu pojęciu w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008;

| 35) | „ocena zgodności” oznacza proces wykazujący, czy zostały spełnione określone wymagania odnoszące się do produktu, procesu, usługi, systemu, osoby lub jednostki; |
| --- | --- |

35)

„ocena zgodności” oznacza proces wykazujący, czy zostały spełnione określone wymagania odnoszące się do produktu, procesu, usługi, systemu, osoby lub jednostki;

| 36) | „jednostka oceniająca zgodność” oznacza jednostkę, która wykonuje czynności z zakresu oceny zgodności, w tym wzorcowanie, badanie, certyfikację i inspekcję; |
| --- | --- |

36)

„jednostka oceniająca zgodność” oznacza jednostkę, która wykonuje czynności z zakresu oceny zgodności, w tym wzorcowanie, badanie, certyfikację i inspekcję;

| 37) | „osoba niepełnosprawna i osoba o ograniczonej możliwości poruszania się” oznacza każdą osobę dotkniętą trwałym lub czasowym upośledzeniem fizycznym, umysłowym, intelektualnym lub sensorycznym, które to upośledzenie może utrudniać takiej osobie – w konfrontacji z różnymi barierami – pełne i skuteczne korzystanie ze środków transportu na równi z innymi pasażerami, lub której sprawność ruchowa przy korzystaniu z transportu jest ograniczona z powodu wieku.
  , i która wymaga w związku z tym specjalnych usług; [Popr. 40] |
| --- | --- |

37)

„osoba niepełnosprawna i osoba o ograniczonej możliwości poruszania się” oznacza każdą osobę dotkniętą trwałym lub czasowym upośledzeniem fizycznym, umysłowym, intelektualnym lub sensorycznym, które to upośledzenie może utrudniać takiej osobie – w konfrontacji z różnymi barierami – pełne i skuteczne korzystanie ze środków transportu na równi z innymi pasażerami, lub której sprawność ruchowa przy korzystaniu z transportu jest ograniczona z powodu wieku.
  , i która wymaga w związku z tym specjalnych usług; [Popr. 40]

| 38) | „zarządca infrastruktury” oznacza zarządcę infrastruktury zdefiniowanego w art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../UE (12) [ustanawiającej jednolity europejski obszar kolejowy]; |
| --- | --- |

38)

„zarządca infrastruktury” oznacza zarządcę infrastruktury zdefiniowanego w art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../UE (12) [ustanawiającej jednolity europejski obszar kolejowy];

| 39) | „przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza przedsiębiorstwo kolejowe zdefiniowane w art. 3 dyrektywy .../.../UE [ustanawiającej jednolity europejski obszar kolejowy] oraz każde inne przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, którego działalność polega na wykonywaniu kolejowych przewozów towarowych lub pasażerskich z zastrzeżeniem, że przedsiębiorstwo to musi zapewniać trakcję; termin ten obejmuje również przedsiębiorstwa, które zapewniają wyłącznie trakcję. |
| --- | --- |

39)

„przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza przedsiębiorstwo kolejowe zdefiniowane w art. 3 dyrektywy .../.../UE [ustanawiającej jednolity europejski obszar kolejowy] oraz każde inne przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, którego działalność polega na wykonywaniu kolejowych przewozów towarowych lub pasażerskich z zastrzeżeniem, że przedsiębiorstwo to musi zapewniać trakcję; termin ten obejmuje również przedsiębiorstwa, które zapewniają wyłącznie trakcję.

Artykuł 3

Zasadnicze wymagania

1.   System kolei, podsystemy oraz składniki interoperacyjności, w tym interfejsy, spełniają odpowiednie zasadnicze wymagania.

2.   Specyfikacje techniczne, o których mowa w art. 34 dyrektywy 2004/17/WE, konieczne do spełnienia obowiązujących specyfikacji europejskich lub innych norm na terytorium Unii, nie mogą stać w sprzeczności z zasadniczymi wymaganiami.

2a.
     
  Nikt nie może być dyskryminowany ze względu na swoją niepełnosprawność – ani pośrednio, ani bezpośrednio. W celu umożliwienia wszystkim obywatelom Unii pełnego uczestnictwa w korzyściach wynikających z ustanowienia obszaru bez granic wewnętrznych państwa członkowskie dbają o to, aby system kolei był w pełni dostępny dla osób niepełnosprawnych. [Popr. 41]

ROZDZIAŁ II

TECHNICZNE SPECYFIKACJE INTEROPERACYJNOŚCI

Artykuł 4

Zawartość technicznych specyfikacji interoperacyjności

1.   Każdy z podsystemów zdefiniowanych w załączniku II jest objęty jedną TSI. Tam, gdzie jest to konieczne, podsystem może być objęty kilkoma TSI, a jedna TSI może dotyczyć kilku podsystemów.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 46, dotyczących dostosowania załącznika II do postępu technicznego, w odniesieniu do podziału systemu kolei na podsystemy, oraz do opisu tych podsystemów.

3.   Podsystemy
  stałe
  muszą stosować się do TSI obowiązujących w chwili dopuszczenia ich do eksploatacji, ich modernizacji lub odnowienia, zgodnie z niniejszą dyrektywą;

  pierwszego wyznaczenia jednostki notyfikowanej, a najpóźniej w chwili udzielenia pozwoleń na budowę. Pojazdy są zgodne z TSI i przepisami krajowymi obowiązującymi w chwili pierwszego wyznaczenia jednostki notyfikowanej. Z
  godność ta będzie stale utrzymywana w okresie działania każdego z podsystemów. [Popr. 42]

4.   Każda TSI:

| a) | wskazuje swój przewidziany zakres (części sieci lub pojazdów określone w załączniku I; podsystem lub część podsystemu, o których mowa w załączniku II); |
| --- | --- |

a)

wskazuje swój przewidziany zakres (części sieci lub pojazdów określone w załączniku I; podsystem lub część podsystemu, o których mowa w załączniku II);

| b) | ustanawia zasadnicze wymagania dla każdego danego podsystemu oraz jego interfejsów z innymi podsystemami; |
| --- | --- |

b)

ustanawia zasadnicze wymagania dla każdego danego podsystemu oraz jego interfejsów z innymi podsystemami;

| c) | określa funkcjonalne i techniczne wymagania, jakie mają zostać spełnione przez podsystem i jego interfejsy z innymi podsystemami. Jeśli istnieje taka potrzeba, wymagania te mogą być różne w zależności od przeznaczenia podsystemu; |
| --- | --- |

c)

określa funkcjonalne i techniczne wymagania, jakie mają zostać spełnione przez podsystem i jego interfejsy z innymi podsystemami. Jeśli istnieje taka potrzeba, wymagania te mogą być różne w zależności od przeznaczenia podsystemu;

| d) | określa składniki interoperacyjności oraz interfejsy, jakie muszą być objęte specyfikacjami europejskimi, w tym normami europejskimi, koniecznymi do osiągnięcia interoperacyjności w ramach systemu kolei;
  dotyczy to wskazania kolejowych części zamiennych, które należy ustandaryzować zgodnie z art. 41 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../...

   (13)

  . Wszystkie TSI zawierają wykaz części zamiennych do ustandaryzowania, w tym istniejących części; [Popr. 43] |
| --- | --- |

d)

określa składniki interoperacyjności oraz interfejsy, jakie muszą być objęte specyfikacjami europejskimi, w tym normami europejskimi, koniecznymi do osiągnięcia interoperacyjności w ramach systemu kolei;
  dotyczy to wskazania kolejowych części zamiennych, które należy ustandaryzować zgodnie z art. 41 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../...

   (13)

  . Wszystkie TSI zawierają wykaz części zamiennych do ustandaryzowania, w tym istniejących części; [Popr. 43]

| e) | określa, w każdym rozpatrywanym przypadku, które procedury będą użyte do oceny zgodności lub przydatności do stosowania składników interoperacyjności, z jednej strony, i które procedury będą użyte do weryfikacji zgodności WE podsystemów, z drugiej. Procedury te opierają się na modułach zdefiniowanych w decyzji 2010/713/UE; |
| --- | --- |

e)

określa, w każdym rozpatrywanym przypadku, które procedury będą użyte do oceny zgodności lub przydatności do stosowania składników interoperacyjności, z jednej strony, i które procedury będą użyte do weryfikacji zgodności WE podsystemów, z drugiej. Procedury te opierają się na modułach zdefiniowanych w decyzji 2010/713/UE;

| f) | wskazuje strategię stosowania danej TSI. W szczególności konieczne jest określenie etapów, jakie mają być zakończone celem dokonania stopniowego przejścia od sytuacji obecnej do stanu ostatecznego, w którym zgodność z TSI będzie normą, w tym określenie, w razie konieczności, terminów ukończenia tych etapów;
  . Harmonogram ustalający poszczególne etapy powiązany jest z oceną analizującą szacowane koszty i korzyści wynikające ze stosowania TSI, a także prawdopodobny wpływ na zainteresowane przedsiębiorstwa i podmioty gospodarcze; [Popr. 44] |
| --- | --- |

f)

wskazuje strategię stosowania danej TSI. W szczególności konieczne jest określenie etapów, jakie mają być zakończone celem dokonania stopniowego przejścia od sytuacji obecnej do stanu ostatecznego, w którym zgodność z TSI będzie normą, w tym określenie, w razie konieczności, terminów ukończenia tych etapów;
  . Harmonogram ustalający poszczególne etapy powiązany jest z oceną analizującą szacowane koszty i korzyści wynikające ze stosowania TSI, a także prawdopodobny wpływ na zainteresowane przedsiębiorstwa i podmioty gospodarcze; [Popr. 44]

| g) | wskazuje, dla danego personelu, kwalifikacje zawodowe oraz warunki bezpieczeństwa i higieny pracy wymagane dla eksploatacji i utrzymania powyższego podsystemu, jak też dla stosowania TSI; |
| --- | --- |

g)

wskazuje, dla danego personelu, kwalifikacje zawodowe oraz warunki bezpieczeństwa i higieny pracy wymagane dla eksploatacji i utrzymania powyższego podsystemu, jak też dla stosowania TSI;

| h) | wskazuje przepisy, które mają zastosowanie do istniejących podsystemów i typów pojazdów, zwłaszcza w przypadku ich modernizacji lub odnowienia, zarówno w przypadkach kiedy wydaje się zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji lub decyzję o dopuszczeniu do eksploatacji, jak i w sytuacji gdy takiego zezwolenia lub takiej decyzji nie wydaje się; |
| --- | --- |

h)

wskazuje przepisy, które mają zastosowanie do istniejących podsystemów i typów pojazdów, zwłaszcza w przypadku ich modernizacji lub odnowienia, zarówno w przypadkach kiedy wydaje się zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji lub decyzję o dopuszczeniu do eksploatacji, jak i w sytuacji gdy takiego zezwolenia lub takiej decyzji nie wydaje się;

| i) | wskazuje parametry, które przedsiębiorstwo kolejowe powinno

  należy
  sprawdzić, oraz procedury, która należy stosować w celu sprawdzenia tych parametrów po wydaniu zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu a przed wydaniem decyzji o dopuszczeniu do eksploatacji, aby zapewnić zgodność między pojazdami a trasami, na których mają być eksploatowane; [Popr. 45] |
| --- | --- |

i)

wskazuje parametry, które przedsiębiorstwo kolejowe powinno

  należy
  sprawdzić, oraz procedury, która należy stosować w celu sprawdzenia tych parametrów po wydaniu zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu a przed wydaniem decyzji o dopuszczeniu do eksploatacji, aby zapewnić zgodność między pojazdami a trasami, na których mają być eksploatowane; [Popr. 45]

| ia) | wskazuje konkretne parametry przed weryfikacją i dostarczeniem opisów potrzebnych do odnowienia, usprawnienia lub zastąpienia części zamiennych lub składników interoperacyjności do rozpatrzenia w powiązaniu z art. 21 ust. 3. [Popr. 46] |
| --- | --- |

ia)

wskazuje konkretne parametry przed weryfikacją i dostarczeniem opisów potrzebnych do odnowienia, usprawnienia lub zastąpienia części zamiennych lub składników interoperacyjności do rozpatrzenia w powiązaniu z art. 21 ust. 3. [Popr. 46]

5.   Każda TSI jest opracowywana na podstawie badania istniejącego podsystemu oraz wskazuje podsystem docelowy, który można zrealizować stopniowo w rozsądnym czasie. Stopniowe przyjęcie TSI oraz zgodność z nimi pozwoli zatem stopniowo osiągnąć w tym czasie interoperacyjność systemu kolei.

6.   TSI utrzymują, we właściwy sposób, zgodność istniejącego systemu kolei każdego z państw członkowskich. W tym celu należy uwzględnić konkretne przypadki dla każdej TSI, w odniesieniu zarówno do sieci, jak i do pojazdów, a zwłaszcza skrajnie ładunku, prześwit toru i szerokość międzytorza oraz pojazdy jadące z państw trzecich lub do tych państw. Dla każdego szczególnego przypadku TSI określają przepisy wykonawcze dotyczące elementów TSI przewidzianych w ust. 4 lit. c)–g).

7.   Jeżeli pewne aspekty techniczne odnoszące się do zasadniczych wymagań nie mogą być wyraźnie ujęte w TSI, powinny zostać jasno określone w załączniku do TSI jako „punkty otwarte”.

8.   TSI nie uniemożliwiają państwom członkowskim podejmowania decyzji dotyczących wykorzystania infrastruktury do celów przemieszczania pojazdów nieobjętych TSI.

9.   TSI mogą zawierać wyraźne bezpośrednie odniesienia do norm lub specyfikacji europejskich lub międzynarodowych lub do dokumentacji technicznej publikowanej przez Agencję, jeżeli jest to ściśle uzasadnione koniecznością realizacji celów niniejszej dyrektywy. W takim przypadku stosowne normy lub specyfikacje (lub ich właściwe części) lub dokumentację techniczną traktuje się jak załączniki do danej TSI i stają się one obligatoryjne od chwili zastosowania tej TSI. Wobec braku takich specyfikacji lub norm lub dokumentacji technicznej oraz do czasu ich opracowania można czynić odniesienia do innych jasno określonych dokumentów normatywnych łatwo dostępnych i znajdujących się w zasobach publicznych.

Artykuł 5

Opracowanie, przyjęcie i przegląd TSI

1.   Komisja udziela Agencji upoważnienia do opracowania TSI i ich zmian oraz przygotowania stosownych zaleceń dla Komisji.

1a.
     
  Przy projektowaniu, przyjmowaniu i dokonywaniu przeglądu poszczególnych TSI, w tym parametrów podstawowych, bierze się pod uwagę szacowane koszty i korzyści wszystkich rozważanych rozwiązań technicznych wraz z interfejsami między nimi, tak aby przyjąć i wdrożyć najbardziej obiecujące rozwiązania. [Popr. 47]

2.   Każdy projekt TSI przygotowuje się w następujących etapach.

| a) | Agencja identyfikuje parametry podstawowe dla TSI, jak i interfejsy z innymi podsystemami oraz wszelkie szczególne przypadki, które mogą okazać się niezbędne. Najbardziej obiecujące alternatywne rozwiązania wraz z uzasadnieniami technicznymi i ekonomicznymi zostają przedłożone dla każdego z tych parametrów i interfejsów; |
| --- | --- |

a)

Agencja identyfikuje parametry podstawowe dla TSI, jak i interfejsy z innymi podsystemami oraz wszelkie szczególne przypadki, które mogą okazać się niezbędne. Najbardziej obiecujące alternatywne rozwiązania wraz z uzasadnieniami technicznymi i ekonomicznymi zostają przedłożone dla każdego z tych parametrów i interfejsów;

| b) | Agencja opracowuje projekt TSI w oparciu o te podstawowe parametry. W razie konieczności Agencja bierze pod uwagę postęp techniczny, wypracowane już standardy, wyniki prac grup roboczych oraz uznane prace badawcze. Kompleksowa ocena szacowanych kosztów i korzyści wynikających ze stosowania TSI jest dołączana do projektu TSI. Ocena ta powinna określać prawdopodobny wpływ na wszystkie zainteresowane przedsiębiorstwa i podmioty gospodarcze
  oraz należy w niej uwzględnić wymogi dyrektywy .../.../UE [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. Państwa członkowskie biorą udział w tej ocenie poprzez dostarczenie, w stosownych przypadkach, wymaganych danych
  . [Popr. 48] |
| --- | --- |

b)

Agencja opracowuje projekt TSI w oparciu o te podstawowe parametry. W razie konieczności Agencja bierze pod uwagę postęp techniczny, wypracowane już standardy, wyniki prac grup roboczych oraz uznane prace badawcze. Kompleksowa ocena szacowanych kosztów i korzyści wynikających ze stosowania TSI jest dołączana do projektu TSI. Ocena ta powinna określać prawdopodobny wpływ na wszystkie zainteresowane przedsiębiorstwa i podmioty gospodarcze
  oraz należy w niej uwzględnić wymogi dyrektywy .../.../UE [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. Państwa członkowskie biorą udział w tej ocenie poprzez dostarczenie, w stosownych przypadkach, wymaganych danych
  . [Popr. 48]

3.   W celu uwzględnienia zmian technologicznych lub wymagań społecznych Agencja opracowuje TSI i ich zmiany na podstawie upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z art. 4 i 15 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji], z poszanowaniem zasad otwartości, konsensusu i przejrzystości zdefiniowanych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.

4.   Podczas prac

  Komitet, o którym mowa w art. 48, jest regularnie informowany o pracach
  przygotowawczych nad TSI
  . Podczas tych prac
  Komisja może
  – na wiosek komitetu –
  formułować wymagania lub praktyczne zalecenia dotyczące projektu TSI oraz analizy kosztów i korzyści. W szczególności
  , na wniosek państwa członkowskiego,
  Komisja może zażądać zbadania rozwiązań alternatywnych i umieszczenia oceny kosztów i korzyści dla tych alternatywnych rozwiązań w raporcie załączonym do projektu TSI. [Popr. 49]

5.   Jeżeli ze względu na zgodność techniczną różne podsystemy muszą być dopuszczone do eksploatacji równocześnie, daty wejścia w życie odpowiednich TSI będą takie same.

6.   Przy projektowaniu, przyjmowaniu i dokonywaniu przeglądu TSI brane są pod uwagę opinie użytkowników w zakresie charakterystyk bezpośrednio wpływających na warunki użytkowania przez nich podsystemów. W tym celu Agencja przeprowadza konsultacje ze stowarzyszeniami i organami przedstawicielskimi użytkowników na etapie opracowywania i dokonywania przeglądu TSI. Agencja dołącza do projektu TSI raport o wynikach takich konsultacji.

7.   Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji] Agencja sporządza i regularnie aktualizuje listę stowarzyszeń i podmiotów reprezentujących użytkowników, z którymi będą przeprowadzone konsultacje. Lista ta
  będzie obejmowała obowiązkowo stowarzyszenia i organy reprezentujące ze wszystkich państw członkowskich i
  może być ponownie przeanalizowana i zaktualizowana na wniosek państwa członkowskiego lub z inicjatywy Komisji. [Popr. 50]

8.   Przy projektowaniu, przyjmowaniu i dokonywaniu przeglądu TSI brane są pod uwagę opinie
  reprezentujących
  partnerów społecznych
  ze wszystkich państw członkowskich
  w zakresie warunków, o których mowa w art. 4 ust. 4 lit. g)
  , jak również przy wszelkich innych TSI mających bezpośredni lub pośredni wpływ na zaangażowane podmioty
  . W tym celu Agencja przeprowadza konsultacje z partnerami społecznymi przed przekazaniem Komisji zaleceń w sprawie TSI i ich zmian. Konsultacje z partnerami społecznymi są przeprowadzane w kontekście Komitetu Dialogu Sektorowego, powołanego zgodnie z decyzją Komisji 98/500/WE (14). Partnerzy społeczni przedstawiają swoje opinie w ciągu trzech miesięcy. [Popr. 51]

9.   Jeżeli przegląd TSI prowadzi do zmiany wymagań, nowa wersja TSI zapewnia zgodność z podsystemami dopuszczonymi do eksploatacji zgodnie z wcześniejszymi wersjami TSI.

10.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących TSI i ich zmian zgodnie z art. 46.

W przypadku gdy, w odniesieniu do braków stwierdzonych w TSI zgodnie z art. 6, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w niniejszym artykule.

Artykuł 6

Braki w TSI

1.   Jeśli po przyjęciu TSI okazuje się, że ma ona braki, tę TSI zmienia się zgodnie z art. 5 ust. 3.

2.   Do czasu weryfikacji TSI, Komisja może zwrócić się do Agencji o wydanie opinii. Komisja analizuje wspomnianą opinię Agencji i informuje państwa członkowskie o swoich wnioskach.

3.   Na wniosek Komisji opinie Agencji, o których mowa w ust. 2, stanowią akceptowalny sposób spełnienia wymagań na potrzeby zapewnienia zgodności z zasadniczymi wymaganiami i mogą być zatem wykorzystywane do oceny projektów.

3a.
     
  Członek sieci organów reprezentujących może działać w charakterze wnioskodawcy w celu uzyskania opinii o brakach w TSI za pośrednictwem Komisji. Wnioskodawca jest powiadamiany o podjętej decyzji. W przypadku decyzji odmownej Komisja przedstawia należyte uzasadnienie. [Popr. 52]

Artykuł 7

Niestosowanie TSI

1.   Państwom członkowskim zezwala się na niestosowanie jednej lub więcej TSI lub ich części w następujących przypadkach:

| a) | w przypadku planowanego nowego podsystemu lub jego części, w przypadku odnowienia lub modernizacji istniejącego podsystemu lub jego części lub w przypadku jakiegokolwiek elementu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, będącego na zaawansowanym etapie realizacji lub będącego przedmiotem realizowanego kontraktu w dniu rozpoczęcia stosowania tych TSI; |
| --- | --- |

a)

w przypadku planowanego nowego podsystemu lub jego części, w przypadku odnowienia lub modernizacji istniejącego podsystemu lub jego części lub w przypadku jakiegokolwiek elementu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, będącego na zaawansowanym etapie realizacji lub będącego przedmiotem realizowanego kontraktu w dniu rozpoczęcia stosowania tych TSI;

| b) | w przypadku gdy w następstwie wypadku lub klęski żywiołowej warunki szybkiej odbudowy sieci nie pozwalają ze względów ekonomicznych lub technicznych na częściowe lub całkowite stosowanie odpowiednich TSI; w tym przypadku niestosowanie TSI ograniczone jest czasowo; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy w następstwie wypadku lub klęski żywiołowej warunki szybkiej odbudowy sieci nie pozwalają ze względów ekonomicznych lub technicznych na częściowe lub całkowite stosowanie odpowiednich TSI; w tym przypadku niestosowanie TSI ograniczone jest czasowo;

| c) | w przypadku planowanego odnowienia, rozbudowy lub modernizacji istniejącego podsystemu lub jego części, jeżeli stosowanie tych TSI
  poważnie
  zagroziłoby ekonomicznej opłacalności projektu. [Popr. 53] |
| --- | --- |

c)

w przypadku planowanego odnowienia, rozbudowy lub modernizacji istniejącego podsystemu lub jego części, jeżeli stosowanie tych TSI
  poważnie
  zagroziłoby ekonomicznej opłacalności projektu. [Popr. 53]

2.   W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lit. a), każde państwo członkowskie przekazuje Komisji – w terminie jednego roku od wejścia w życie każdej TSI – wykaz projektów prowadzonych na jego terytorium, które są na zaawansowanym etapie realizacji.

3.   We wszystkich przypadkach, o których mowa w ust. 1, zainteresowane państwo członkowskie przedkłada Komisji wniosek o niestosowanie TSI, określając również alternatywne przepisy, które państwo to zamierza stosować zamiast TSI. Komisja określa – w drodze aktów wykonawczych – treść dokumentacji, którą dołącza się do wniosku o niestosowanie jednej lub więcej TSI lub ich części, a także poziom szczegółowości, format i sposób przekazywania tej dokumentacji. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3. Komisja sprawdza tę dokumentację, analizuje alternatywne przepisy, które dane państwo członkowskie zamierza stosować zamiast TSI, podejmuje decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu wniosku o niestosowanie TSI oraz powiadamia zainteresowane państwo członkowskie o swojej decyzji.

4.   Do czasu wydania decyzji przez Komisję państwo członkowskie może niezwłocznie stosować alternatywne przepisy, o których mowa w ust. 3.

5.   Komisja podejmuje decyzję w ciągu czterech miesięcy od daty złożenia wniosku wraz z pełną dokumentacją. W razie braku takiej decyzji wniosek uznaje się za przyjęty.

6.   Wszystkie państwa członkowskie są powiadamiane o wynikach analiz i o wynikach procedury określonej w ust. 3.

ROZDZIAŁ III

SKŁADNIKI INTEROPERACYJNOŚCI

Artykuł 8

Wprowadzanie do obrotu składników interoperacyjności

1.   Państwa członkowskie podejmują wszystkie niezbędne środki celem zapewnienia, by składniki interoperacyjności:

| a) | były wprowadzone do obrotu jedynie, jeśli umożliwiają osiągnięcie interoperacyjności w ramach systemu kolei przy jednoczesnym spełnianiu zasadniczych wymagań; |
| --- | --- |

a)

były wprowadzone do obrotu jedynie, jeśli umożliwiają osiągnięcie interoperacyjności w ramach systemu kolei przy jednoczesnym spełnianiu zasadniczych wymagań;

| b) | były użytkowane na przeznaczonym dla nich obszarze użytkowania
  , zgodnie z definicją obszaru użytkowania zawartą w art. 2 pkt 27a,
  oraz były odpowiednio zamontowane i utrzymywane. [Popr. 54] |
| --- | --- |

b)

były użytkowane na przeznaczonym dla nich obszarze użytkowania
  , zgodnie z definicją obszaru użytkowania zawartą w art. 2 pkt 27a,
  oraz były odpowiednio zamontowane i utrzymywane. [Popr. 54]

Powyższe przepisy nie stanowią przeszkody we wprowadzeniu tych składników do obrotu dla innych zastosowań.

2.   Państwa członkowskie nie mogą na swym terytorium i na podstawie niniejszej dyrektywy zakazywać, ograniczać lub utrudniać wprowadzenia do obrotu składników interoperacyjności do użytku w systemie kolei, jeśli są one zgodne z niniejszą dyrektywą. W szczególności nie mogą one nakazywać przeprowadzania kontroli, które zostały już przeprowadzone jako część procedury deklaracji zgodności WE lub przydatności do stosowania.

Państwo członkowskie nie może zakazywać, ograniczać czy utrudniać dopuszczenia do eksploatacji składników interoperacyjności, jeśli zostaną one dopuszczone do użytku na przeznaczonym dla nich obszarze użytkowania, o ile ten obszar użytkowania znajduje się na jego terytorium. [Popr. 55]

Komisja określa – w drodze

  jest uprawniona do przyjęcia
  aktów wykonawczych – zakres i treść

  delegowanych zgodnie z art. 46 dotyczących zakresu i treści
  deklaracji zgodności WE oraz przydatności składnika interoperacyjności do stosowania, jej format i szczegółowy zakres informacji w niej zawartych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3. [Popr. 56]

2a.
     
  Komisja określa – w drodze aktów wykonawczych – format i szczegółowy zakres informacji zawartych w deklaracji zgodności WE oraz przydatności składnika interoperacyjności do stosowania. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3. [Popr. 57]

Artykuł 9

Zgodność lub przydatność do stosowania

1.   Państwa członkowskie i Agencja uznają za interoperacyjne i zgodne z zasadniczymi wymaganiami te składniki interoperacyjności, które objęte są deklaracją zgodności WE lub przydatności do stosowania.

2.   Wszystkie składniki interoperacyjności są poddane procedurze oceny zgodności i przydatności do stosowania określonej w odpowiedniej TSI i posiadają odpowiednie certyfikaty.

3.   Państwa członkowskie i Agencja uznają, że składnik interoperacyjności spełnia zasadnicze wymagania, jeśli jest on zgodny z warunkami określonymi w stosownych TSI lub specyfikacjach europejskich stworzonych w celu osiągnięcia zgodności z tymi warunkami.

4.   Części zamienne do podsystemów, które są już dopuszczone do eksploatacji w chwili wejścia w życie odpowiedniej TSI, mogą być montowane w tych podsystemach bez konieczności przechodzenia procedury, o której mowa w ust. 2.

5.   TSI mogą przewidzieć okres przejściowy w odniesieniu do wyrobów kolejowych określonych w danych TSI jako składniki interoperacyjności, które znajdowały się na rynku w chwili wprowadzenia w życie TSI. Składniki te spełniają wymagania art. 8 ust. 1.

Artykuł 10

Procedura dotycząca deklaracji WE o zgodności lub przydatności do stosowania

1.   W celu ustanowienia deklaracji WE zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności producent lub jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na terytorium Unii stosuje przepisy określone w odpowiednich TSI.

2.   Jeżeli dana TSI zawiera taki wymóg, ocenę zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności przeprowadza notyfikowana jednostka oceniająca zgodność, u której producent lub jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na terytorium Unii złożył wniosek.

3.   Jeśli składniki interoperacyjności są przedmiotem innych dyrektyw Unii obejmujących inne aspekty, deklaracja zgodności WE lub przydatności do stosowania ma stwierdzać w takich przypadkach, że te składniki interoperacyjności spełniają również wymagania określone w tych dyrektywach.

4.   Jeśli ani producent, ani jego upoważniony przedstawiciel nie wywiązują się ze zobowiązań określonych w ust. 1 i 3, zobowiązania te spoczywają na jakiejkolwiek osobie wprowadzającej składniki interoperacyjności na rynek. Do celów niniejszej dyrektywy te same zobowiązania mają zastosowanie do każdej osoby łączącej składniki interoperacyjności różnego pochodzenia lub ich części lub wytwarzającej składniki interoperacyjności na swoje własne potrzeby.

5.   Aby uniknąć wprowadzania do obrotu składników interoperacyjności niespełniających zasadniczych wymagań oraz bez uszczerbku dla przepisów art. 11:

| a) | w każdym przypadku, gdy państwo członkowskie stwierdzi, iż deklaracja zgodności WE lub przydatności do stosowania została niewłaściwie sporządzona, producent lub jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na terytorium Unii zobowiązany jest w razie konieczności przywrócić składnik interoperacyjności do stanu zgodności oraz zakończyć naruszenie na warunkach ustalonych przez to państwo członkowskie; |
| --- | --- |

a)

w każdym przypadku, gdy państwo członkowskie stwierdzi, iż deklaracja zgodności WE lub przydatności do stosowania została niewłaściwie sporządzona, producent lub jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na terytorium Unii zobowiązany jest w razie konieczności przywrócić składnik interoperacyjności do stanu zgodności oraz zakończyć naruszenie na warunkach ustalonych przez to państwo członkowskie;

| b) | jeśli niezgodność utrzymuje się w dalszym ciągu, państwo członkowskie podejmuje wszelkie właściwe kroki celem ograniczenia lub zakazania wprowadzania na rynek danego składnika interoperacyjności lub zapewnienia wycofania go z rynku zgodnie z procedurami przewidzianymi w art. 11 |
| --- | --- |

b)

jeśli niezgodność utrzymuje się w dalszym ciągu, państwo członkowskie podejmuje wszelkie właściwe kroki celem ograniczenia lub zakazania wprowadzania na rynek danego składnika interoperacyjności lub zapewnienia wycofania go z rynku zgodnie z procedurami przewidzianymi w art. 11

Artykuł 11

Niezgodność składników interoperacyjności z zasadniczymi wymaganiami

1.   Jeśli państwo członkowskie stwierdzi, iż składnik interoperacyjności objęty deklaracją zgodności WE lub przydatności do stosowania i wprowadzony do obrotu najprawdopodobniej przy zamierzonym wykorzystaniu nie spełni zasadniczych wymagań, podejmuje ono wszelkie niezbędne środki celem ograniczenia obszaru jego stosowania, zakazania jego wykorzystania, wycofania go z rynku lub odzyskania go. Państwo członkowskie powiadamia niezwłocznie Komisję i pozostałe państwa członkowskie o przyjętych środkach i podaje powody swej decyzji, w szczególności stwierdzając, czy niezgodność ta jest spowodowana:

| a) | niemożnością spełnienia zasadniczych wymagań; |
| --- | --- |

a)

niemożnością spełnienia zasadniczych wymagań;

| b) | nieprawidłowym zastosowaniem specyfikacji europejskich, jeśli zdano się na zastosowanie takich wymagań; |
| --- | --- |

b)

nieprawidłowym zastosowaniem specyfikacji europejskich, jeśli zdano się na zastosowanie takich wymagań;

| c) | nieodpowiedniością specyfikacji europejskich. |
| --- | --- |

c)

nieodpowiedniością specyfikacji europejskich.

2.   Komisja tak szybko, jak to możliwe przeprowadzi konsultacje

  Agencja, działając na podstawie mandatu Komisji, niezwłocznie rozpoczyna proces konsultacji
  z zainteresowanymi stronami. Jeśli po konsultacjach Komisja ustali, że

  , a w każdym razie w terminie 20 dni
  .
  W wyniku tych konsultacji Agencja określa, czy
  dany środek jest uzasadniony,
  . Agencja
  powiadamia o tym niezwłocznie
  Komisję,
  państwo członkowskie, które podjęło tę inicjatywę. Jeśli po konsultacjach Komisja ustali, iż dany środek jest nieuzasadniony, powiadamia o tym niezwłocznie państwo członkowskie, które podjęło tę inicjatywę,

  w tym względzie
  oraz producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium Unii. [Popr. 58]

3.   W przypadku gdy składnik interoperacyjności posiadający deklarację zgodności WE nie spełnia danych specyfikacji, właściwe państwo członkowskie podejmuje odpowiednie środki przeciw każdej osobie, która sporządziła taką deklarację, oraz powiadamia o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

4.   Komisja zapewnia poinformowanie państw członkowskich o przebiegu i wynikach tej procedury.
  [Popr. 59]

ROZDZIAŁ IV

PODSYSTEMY

Artykuł 12

Swobodny przepływ podsystemów

Bez uszczerbku dla przepisów rozdziału V państwa członkowskie nie mogą na swym terytorium i z przyczyn związanych z niniejszą dyrektywą zakazywać, ograniczać lub utrudniać budowy, dopuszczania do eksploatacji oraz eksploatacji podsystemów strukturalnych tworzących system kolei, które spełniają zasadnicze wymagania. W szczególności nie mogą wymagać kontroli, które już zostały przeprowadzone:

| a) | jako część procedury prowadzącej do deklaracji weryfikacji WE, albo |
| --- | --- |

a)

jako część procedury prowadzącej do deklaracji weryfikacji WE, albo

| b) | w innych państwach członkowskich przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy lub po jej wejściu, w celu sprawdzenia zgodności z identycznymi wymaganiami w identycznych warunkach eksploatacji. |
| --- | --- |

b)

w innych państwach członkowskich przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy lub po jej wejściu, w celu sprawdzenia zgodności z identycznymi wymaganiami w identycznych warunkach eksploatacji.

Artykuł 13

Zgodność z TSI i z przepisami krajowymi

1.   Państwa członkowskie i Agencja uznają za interoperacyjne oraz spełniające dotyczące ich zasadnicze wymagania te podsystemy strukturalne tworzące system kolei, które objęte są
  , stosownie do sytuacji,
  deklaracją weryfikacji WE
  , przeprowadzaną w odniesieniu do TSI zgodnie z art
  .
  15 lub deklaracją weryfikacji przeprowadzaną w odniesieniu do zgłoszonych przepisów krajowych zgodnie z art. 15a, lub obiema tymi deklaracjami. [Popr. 60]

2.   Weryfikacja interoperacyjności, zgodnie z zasadniczymi wymaganiami, podsystemu strukturalnego tworzącego system kolei dokonywana jest poprzez odniesienie do TSI i przepisów krajowych notyfikowanych zgodnie z ust. 3.
  [Popr. 61]

2a.
     
  Podstawę udzielenia zezwolenia stanowią TSI oraz notyfikowane przepisy krajowe, które miały zastosowanie w chwili składania wniosku. [Popr. 62]

3.   Państwa członkowskie przygotowują dla każdego podsystemu wykaz przepisów krajowych użytych do wdrożenia zasadniczych wymagań
  lub akceptowalny sposób spełnienia wymagań krajowych
  w następujących przypadkach: [Popr. 63]

| a) | w przypadku gdy TSI nie obejmują w pełni niektórych aspektów zasadniczych wymagań (otwartych punktów); |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy TSI nie obejmują w pełni niektórych aspektów zasadniczych wymagań (otwartych punktów);

| b) | w przypadku gdy powiadomiono o niestosowaniu jednej lub większej liczby TSI lub ich części zgodnie z art. 7, |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy powiadomiono o niestosowaniu jednej lub większej liczby TSI lub ich części zgodnie z art. 7,

| c) | w sytuacji gdy w szczególnym przypadku konieczne jest zastosowanie przepisów technicznych niezawartych we właściwej TSI, |
| --- | --- |

c)

w sytuacji gdy w szczególnym przypadku konieczne jest zastosowanie przepisów technicznych niezawartych we właściwej TSI,

| d) | w przypadku przepisów krajowych stosowanych do opisania istniejących systemów; |
| --- | --- |

d)

w przypadku przepisów krajowych stosowanych do opisania istniejących systemów;

| da) | w przypadku sieci i pojazdów nieobjętych TSI; [Popr. 64] |
| --- | --- |

da)

w przypadku sieci i pojazdów nieobjętych TSI; [Popr. 64]

| db) | ze względów bezpieczeństwa właściwych dla jednego lub kilku państw członkowskich pod warunkiem ich przedstawienia i bez uszczerbku dla prerogatyw Agencji. [Popr. 65] |
| --- | --- |

db)

ze względów bezpieczeństwa właściwych dla jednego lub kilku państw członkowskich pod warunkiem ich przedstawienia i bez uszczerbku dla prerogatyw Agencji. [Popr. 65]

4.   Państwa członkowskie wyznaczają podmioty odpowiedzialne za sporządzanie, w przypadku tych technicznych przepisów, deklaracji weryfikacji WE, o której mowa w art. 15.

Artykuł 14

Przepisy krajowe

1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji
  i Agencji
  wykaz
  obowiązujących
  przepisów krajowych, o którym mowa w art. 13 ust. 3
  , w następujących przypadkach
  : [Popr. 66]

| a) | przy każdej zmianie wykazu przepisów, lub
  [Popr. 67] |
| --- | --- |

a)

przy każdej zmianie wykazu przepisów, lub
  [Popr. 67]

| b) | po przedłożeniu wniosku

  w sytuacji, gdy przedłożono wniosek
  o niestosowanie TSI zgodnie z art. 7, lub
  [Popr. 68] |
| --- | --- |

b)

po przedłożeniu wniosku

  w sytuacji, gdy przedłożono wniosek
  o niestosowanie TSI zgodnie z art. 7, lub
  [Popr. 68]

| c) | po publikacji odpowiedniej TSI lub jej zmiany, w związku z uchyleniem przepisów krajowych, które stały się zbyteczne w wyniku zamknięcia punktów otwartych w TSI; |
| --- | --- |

c)

po publikacji odpowiedniej TSI lub jej zmiany, w związku z uchyleniem przepisów krajowych, które stały się zbyteczne w wyniku zamknięcia punktów otwartych w TSI;

| ca) | w przypadku gdy przepisy krajowe nie zostały jeszcze notyfikowane w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy. [Popr. 69] |
| --- | --- |

ca)

w przypadku gdy przepisy krajowe nie zostały jeszcze notyfikowane w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy. [Popr. 69]

1a.
     
  W terminie jednego miesiąca od wejścia w życie niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powiadamiają Komisję o każdym obowiązującym przepisie krajowym, o którym Komisja nie została poinformowana przed tą datą. [Popr. 70]

2.   Państwa członkowskie przekazują Agencji i Komisji pełny tekst obowiązujących przepisów krajowych za pośrednictwem odpowiedniego systemu informatycznego zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji]. [Popr. 71]

3.   Państwa członkowskie mogą określić nowe przepisy krajowe wyłącznie w następujących przypadkach:

| a) | w przypadku gdy TSI nie spełnia całkowicie zasadniczych wymagań; |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy TSI nie spełnia całkowicie zasadniczych wymagań;

| b) | jako pilny środek zapobiegawczy, zwłaszcza w następstwie wypadku. |
| --- | --- |

b)

jako pilny środek zapobiegawczy, zwłaszcza w następstwie wypadku.

4.   Jeżeli państwo członkowskie zamierza wprowadzić nowy przepis krajowy,
  co najmniej trzy miesiące przed planowanym wejściem w życie tego nowego przepisu
  przekazuje jego projekt
  do rozpatrzenia
  Agencji i Komisji
  , wraz z powodami wprowadzenia nowego przepisu zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr .../... . [rozporządzenie w sprawie Agencji],
  za pośrednictwem odpowiedniego systemu informatycznego zgodnie z art. 23 tego rozporządzenia. [Popr. 72]

4a.
     
  Kiedy państwa członkowskie powiadamiają o obowiązującym lub nowym przepisie krajowym, przedstawiają one jednocześnie dowód potwierdzający potrzebę istnienia takiego przepisu w celu spełnienia zasadniczego wymagania, które nie zostało ujęte w odpowiednich TSI. Państwa członkowskie nie mogą powiadamiać o żadnym przepisie krajowym bez udowodnienia potrzeby jego istnienia.

Agencja ma dwa miesiące na rozpatrzenie projektu przepisu i wydanie Komisji zalecenia. Komisja zatwierdza lub odrzuca projekt przepisu. Wyłącznie w przypadku prewencyjnych środków nadzwyczajnych państwa członkowskie mogą przyjąć i od razu stosować nowe przepisy, które mogą obowiązywać przez dwa miesiące. Gdy taki przepis dotyczy wielu państw członkowskich, Komisja, we współpracy z Agencją i krajowymi organami ds. bezpieczeństwa, przeprowadza harmonizację przepisów na szczeblu Unii. [Popr. 73]

5.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby przepisy krajowe, w tym przepisy obejmujące interfejsy miedzy pojazdami i siecią, były dostępne nieodpłatnie i były sformułowane językiem, który wszystkie zainteresowane strony są w stanie zrozumieć.

6.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że nie będą powiadamiać o przepisach i ograniczeniach o ściśle lokalnym charakterze. W takim przypadku państwa członkowskie umieszczają wzmiankę o tych przepisach i ograniczeniach w rejestrze infrastruktury, o którym mowa w art. 45.

7.   Przepisy krajowe zgłoszone na podstawie niniejszego artykułu nie podlegają procedurze powiadamiania określonej w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 98/34/WE (15).

8.   Komisja ustanawia – w drodze aktów wykonawczych – klasyfikację notyfikowanych przepisów krajowych w podziale na poszczególne kategorie w celu ułatwienia
  ich wzajemnego uznawania w państwach członkowskich oraz
  weryfikacji zgodności między stałymi i ruchomymi urządzeniami. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3.
  Agencja – zgodnie z tymi aktami wykonawczymi – dokonuje klasyfikacji przepisów krajowych zgłoszonych zgodnie z niniejszym artykułem oraz publikuje odnośny rejestr. W rejestrze tym należy także zamieścić wykaz wszelkich akceptowalnych sposobów spełnienia wymagań krajowych. [Popr. 74]

Agencja dokonuje – zgodnie z aktami wykonawczymi, o których mowa w akapicie pierwszym – klasyfikacji przepisów krajowych notyfikowanych zgodnie z niniejszym artykułem.

9.   Projekt przepisów krajowych oraz obowiązujące przepisy krajowe badane są przez Agencję zgodnie z procedurą określoną w art. 21 i 22 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji].

Artykuł 15

Procedura sporządzania deklaracji weryfikacji WE

1.   W celu sporządzenia deklaracji weryfikacji WE wnioskodawca zwraca się do wybranej w tym celu notyfikowanej jednostki oceniającej zgodność o zastosowanie procedury weryfikacji WE. Wnioskodawca może być podmiotem zamawiającym lub producentem, lub ich upoważnionym przedstawicielem w Unii.

2.   Zadania notyfikowanej jednostki oceniającej zgodność odpowiedzialnej za weryfikację WE podsystemu rozpoczynają się na etapie projektu i obejmują cały okres budowy, poprzez etap akceptacji, aż do dopuszczenia podsystemu do eksploatacji. Mogą one obejmować

  Obejmują one
  również weryfikację interfejsów danego podsystemu z systemem, do którego zostaje on włączany, w oparciu o informacje dostępne w odpowiednich TSI oraz w rejestrach przewidzianych w art. 44 i 45. [Popr. 75]

3.   Notyfikowana jednostka oceniająca zgodność odpowiada za zebranie dokumentacji technicznej, która musi towarzyszyć deklaracji weryfikacji WE. Dokumentacja techniczna musi zawierać wszelkie niezbędne dokumenty związane z cechami podsystemu oraz, w stosownych przypadkach, wszelkie dokumenty poświadczające zgodność składników interoperacyjności. Musi ona również zawierać wszelkie elementy odnoszące się do warunków i ograniczeń użytkowania oraz wytyczne dotyczące serwisu, stałego lub rutynowego monitorowania, dostosowania i utrzymania.

4.   Wszelkie zmiany dokumentacji technicznej, o której mowa w ust. 3, które mają wpływ na prowadzone weryfikacje,

  modernizacje
  powodują konieczność sporządzenia nowej deklaracji weryfikacji WE. [Popr. 76]

5.   Notyfikowana jednostka oceniająca zgodność może wydać pośrednie potwierdzenie weryfikacji w celu objęcia niektórych etapów procedury weryfikacji lub niektórych części podsystemów. W tym przypadku stosuje się procedury weryfikacji ustanowione zgodnie z ust. 7 lit. a).

6.   Jeśli zezwala na to odpowiednia TSI, notyfikowana jednostka oceniająca zgodność może wydać certyfikat zgodności dla serii podsystemów lub pewnych części tych podsystemów.

7.   Komisja ustanawia w drodze aktów wykonawczych:

| a) | procedury weryfikacji podsystemów, w tym określa ogólne zasady, treść, procedury i dokumenty dotyczące procedury weryfikacji WE oraz dokumenty dotyczące procedury weryfikacji w przypadku przepisów krajowych; |
| --- | --- |

a)

procedury weryfikacji podsystemów, w tym określa ogólne zasady, treść, procedury i dokumenty dotyczące procedury weryfikacji WE oraz dokumenty dotyczące procedury weryfikacji w przypadku przepisów krajowych;

| b) | wzory deklaracji weryfikacji WE oraz deklaracji weryfikacji w przypadku przepisów krajowych, oraz wzory dokumentów wchodzących w skład dokumentacji technicznej, która musi być dołączana do deklaracji weryfikacji. |
| --- | --- |

b)

wzory deklaracji weryfikacji WE oraz deklaracji weryfikacji w przypadku przepisów krajowych, oraz wzory dokumentów wchodzących w skład dokumentacji technicznej, która musi być dołączana do deklaracji weryfikacji.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3.
  [Popr. 78]

7a.
     
  Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 46 w celu ustanowienia procedur weryfikacji podsystemów, w tym określenia zasad ogólnych, treści, procedury i dokumentów dotyczących procedury weryfikacji WE oraz dotyczących procedury weryfikacji w przypadku przepisów krajowych. [Popr. 79]

7b.
     
  Komisja ustanawia – w drodze aktów wykonawczych – wzory deklaracji weryfikacji WE oraz deklaracji weryfikacji w przypadku przepisów krajowych, oraz wzory dokumentów wchodzących w skład dokumentacji technicznej, która musi towarzyszyć deklaracji weryfikacji.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3. [Popr. 80]

Artykuł 15a

Procedura sporządzania deklaracji weryfikacji w przypadku przepisów krajowych

Procedury sporządzania deklaracji weryfikacji „WE”, o których mowa w art. 15, mają również zastosowanie, w stosownych przypadkach, do sporządzania deklaracji weryfikacji w odniesieniu do przepisów krajowych.

Państwa członkowskie wyznaczają jednostki odpowiedzialne za przeprowadzanie procedury weryfikacji w odniesieniu do przepisów krajowych zgodnie z rozdziałem VI. [Popr. 77]

Artykuł 16

Niezgodność podsystemów z zasadniczymi wymaganiami

1.   W przypadku gdy państwo członkowskie stwierdzi, że podsystem strukturalny objęty deklaracją weryfikacji WE, której towarzyszy dokumentacja techniczna, nie jest w pełni zgodny z przepisami niniejszej dyrektywy, w szczególności nie spełnia zasadniczych wymagań, może ono zażądać przeprowadzenia dodatkowych kontroli.

2.   Państwo członkowskie składające taki wniosek powiadamia niezwłocznie Komisję o wszelkich dodatkowych kontrolach, o które wnioskuje, i przedstawia powody na ich uzasadnienie. Komisja zasięga opinii zainteresowanych stron.

3.   Państwo członkowskie składające wniosek określa, czy fakt, że nie osiągnięto pełnej zgodności z niniejszą dyrektywą, jest wynikiem:

| a) | nieprzestrzegania zasadniczych wymagań lub danej TSI lub nieprawidłowego stosowania danej TSI; w tym przypadku Komisja bezzwłocznie informuje państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba podmiotu, który sporządził nieprawidłową deklarację weryfikacji WE, i zwraca się do państwa członkowskiego o podjęcie stosownych środków; |
| --- | --- |

a)

nieprzestrzegania zasadniczych wymagań lub danej TSI lub nieprawidłowego stosowania danej TSI; w tym przypadku Komisja bezzwłocznie informuje państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba podmiotu, który sporządził nieprawidłową deklarację weryfikacji WE, i zwraca się do państwa członkowskiego o podjęcie stosownych środków;

| b) | niedoskonałości danej TSI; w tym przypadku stosuje się procedurę zmiany TSI, o której mowa w art. 6. |
| --- | --- |

b)

niedoskonałości danej TSI; w tym przypadku stosuje się procedurę zmiany TSI, o której mowa w art. 6.

Artykuł 17

Domniemanie zgodności

Domniemywa się, że składniki interoperacyjności i podsystemy, które są zgodne ze zharmonizowanymi normami lub ich częściami, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, są zgodne z określonymi w załączniku III zasadniczymi wymaganiami objętymi tymi normami lub ich częściami.

ROZDZIAŁ V

WPROWADZENIE DO OBROTU I DOPUSZCZENIE DO EKSPLOATACJI

Artykuł 18

Dopuszczenie do eksploatacji stałych instalacji

1.   Podsystemy „sterowanie – urządzenia przytorowe”, „energia” i „infrastruktura” dopuszcza się do eksploatacji tylko wówczas, jeśli zostały zaprojektowane, skonstruowane i zamontowane w taki sposób, że spełniają zasadnicze wymagania określone w załączniku III oraz jeśli otrzymano stosowne zezwolenie zgodnie z ust. 2.

2.   Każdy krajowy organ ds. bezpieczeństwa zezwala na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów „energia” i „infrastruktura”,
  jak również podsystemów „sterowanie – urządzenia przytorowe” niebędących ERTMS,
  które znajdują się lub są eksploatowane na terytorium jego państwa członkowskiego.
  Krajowe organy ds. bezpieczeństwa uwzględniają opinię Agencji, jeżeli dotyczy to korytarzy sieci TEN-T lub sekcji transgranicznych.

Agencja zatwierdza infrastruktury transgraniczne zarządzane przez wyłącznie jednego zarządcę infrastruktury. [Popr. 81]

Agencja wydaje decyzje w sprawie zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów „sterowanie – urządzenia przytorowe”, które znajdują się lub są eksploatowane na całym terytorium

  zatwierdza ERTMS w ścisłej współpracy z krajowymi organami ds. bezpieczeństwa. Zanim Agencja zatwierdzi ERTMS, krajowy organ ds. bezpieczeństwa odpowiada za sprawdzenie eksploatacyjnej zgodności z siecią krajową. Agencja zapewnia jednolite stosowanie ERTMS w
  Unii. [Popr. 82]

W przypadku ERTMS Agencja zasięga opinii danego krajowego organu ds. bezpieczeństwa w terminie jednego miesiąca od otrzymania kompletnego wniosku, aby zapewnić spójny rozwój ERTMS w Unii. W terminie dwóch miesięcy krajowy organ ds. bezpieczeństwa przedstawia Agencji opinię dotyczącą technicznej i eksploatacyjnej zgodności podsystemu z pojazdami, które mają być eksploatowane w danej części sieci. W miarę możliwości Agencja uwzględnia tę opinię przed wydaniem zezwolenia, a w przypadku rozbieżności zdań informuje ona o tym krajowy organ ds. bezpieczeństwa, podając jej przyczyny. Niniejszy artykuł nie narusza zobowiązań Agencji jako organu systemowego na mocy rozdziału 6 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenia w sprawie Agencji].

Jeżeli Agencja nie zgadza się z negatywną oceną wydaną przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa, informuje ona o tym wspomniany organ, podając powody swojego sprzeciwu. Agencja i krajowy organ ds. bezpieczeństwa współpracują ze sobą, aby wypracować ocenę, którą obie strony mogą zaakceptować. W razie konieczności, zgodnie z decyzją podjętą przez Agencję i krajowy organ ds. bezpieczeństwa, w proces ten może być również zaangażowany wnioskodawca. Jeżeli w przeciągu miesiąca od dnia, w którym Agencja poinformowała krajowy organ ds. bezpieczeństwa o swoim odmiennym zdaniu, nie jest możliwe wypracowanie oceny, którą obie strony mogą zaakceptować, Agencja podejmuje swoją ostateczną decyzję, chyba że krajowy organ ds. bezpieczeństwa przekazał sprawę do arbitrażu Komisji Odwoławczej powołanej na mocy art. 51 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji]. Rada Odwoławcza rozstrzyga, czy podtrzymuje projekt decyzji Agencji, w terminie jednego miesiąca od złożenia wniosku przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa.

Decyzja odmowna w sprawie wniosku o zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji stałych urządzeń jest należycie uzasadniana przez Agencję. W terminie jednego miesiąca od otrzymania decyzji negatywnej wnioskodawca może złożyć do Agencji wniosek o ponowne rozpatrzenie wydanej przez nią decyzji. Wnioskowi temu musi towarzyszyć uzasadnienie. Od daty wpłynięcia wniosku o ponowne rozpatrzenie Agencja ma dwa miesiące na potwierdzenie lub zmianę swojej decyzji. W przypadku potwierdzenia decyzji odmownej przez Agencję wnioskodawca może wnieść odwołanie do Komisji Odwoławczej ustanowionej na mocy art. 51 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji]. [Popr. 83]

Agencja i krajowe organy ds. bezpieczeństwa wydają szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu uzyskania zezwoleń, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim. Wytyczne dla wnioskodawców zawierające opis i wyjaśnienie wymogów dotyczących tych zezwoleń, a także wykaz wymaganych dokumentów udostępnia się wnioskodawcom bezpłatnie. Agencja i krajowe organy ds. bezpieczeństwa współpracują przy rozpowszechnianiu tych informacji.

3.   W celu udzielenia zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów, o których mowa w ust. 1, krajowy organ ds. bezpieczeństwa lub Agencja – w zależności od tego, który z tych organów jest właściwym organem zgodnie z ust. 2 – uzyskuje dowód:

| a) | deklaracji weryfikacji WE; |
| --- | --- |

a)

deklaracji weryfikacji WE;

| b) | technicznej zgodności tych podsystemów z systemem, do którego są włączane, stwierdzonej w oparciu o właściwe TSI, przepisy krajowe i rejestry; |
| --- | --- |

b)

technicznej zgodności tych podsystemów z systemem, do którego są włączane, stwierdzonej w oparciu o właściwe TSI, przepisy krajowe i rejestry;

| c) | bezpiecznej integracji tych podsystemów, stwierdzonej w oparciu o odpowiednie TSI, przepisy krajowe i rejestry, a także wspólne metody oceny bezpieczeństwa określone w art. 6 dyrektywy .../.../EU [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]; |
| --- | --- |

c)

bezpiecznej integracji tych podsystemów, stwierdzonej w oparciu o odpowiednie TSI, przepisy krajowe i rejestry, a także wspólne metody oceny bezpieczeństwa określone w art. 6 dyrektywy .../.../EU [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei];

| ca) | deklaracji weryfikacji w przypadku przepisów krajowych. [Popr. 84] |
| --- | --- |

ca)

deklaracji weryfikacji w przypadku przepisów krajowych. [Popr. 84]

W terminie jednego miesiąca od wpłynięcia wniosku wnioskodawcy Agencja lub krajowy organ ds. bezpieczeństwa – w zależności od tego, który jest organem przedmiotowo właściwym – informuje wnioskodawcę, że dokumentacja jest kompletna, lub żąda odnośnych informacji uzupełniających, wyznaczając rozsądny termin na dostarczenie tych informacji. [Popr. 85]

4.   W przypadku odnowienia lub modernizacji istniejących podsystemów, wnioskodawca przesyła
  dokumentację opisującą projekt
  do krajowego organu ds. bezpieczeństwa (w przypadku podsystemów „energia” i „infrastruktura”) lub do Agencji (

  oraz
  w przypadku podsystemów „sterowanie – urządzenia przytorowe”) dokumentację opisującą projekt

  , które nie są ERTMS
  )
  lub do Agencji (w przypadku ERTMS oraz infrastruktur transgranicznych zarządzanych przez wyłącznie jednego zarządcę infrastruktury)
  . Krajowy organ ds. bezpieczeństwa lub Agencja analizuje tę dokumentację i decyduje – w oparciu o kryteria określone w ust. 5 – czy konieczne jest nowe zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji. Krajowy organ ds. bezpieczeństwa i Agencja podejmują swoje decyzje w z góry określonym, rozsądnym terminie, a w każdym razie w terminie czterech

  trzech
  miesięcy od otrzymania wszystkich istotnych informacji. [Popr. 86]

5.   W przypadku odnowienia lub modernizacji istniejących podsystemów nowa deklaracja weryfikacji WE jest wymagana w sytuacji określonej w art. 15 ust. 4. Ponadto nowe zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji jest wymagane, w przypadku gdy:

| a) | przewidziane prace mogą negatywnie oddziaływać na ogólny poziom bezpieczeństwa danego podsystemu; lub |
| --- | --- |

a)

przewidziane prace mogą negatywnie oddziaływać na ogólny poziom bezpieczeństwa danego podsystemu; lub

| b) | wymagają tego właściwe TSI; lub |
| --- | --- |

b)

wymagają tego właściwe TSI; lub

| c) | wymagają tego krajowe plany wdrażania określone przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

c)

wymagają tego krajowe plany wdrażania określone przez państwa członkowskie.

Artykuł 19

Wprowadzanie podsystemów ruchomych do obrotu

1.   Podsystem „tabor” i podsystem „sterowanie – urządzenia pokładowe”

  Podsystemy ruchome
  są wprowadzane do obrotu przez wnioskodawcę tylko wówczas, jeśli zostały zaprojektowane, skonstruowane i zamontowane w taki sposób, że spełniają zasadnicze wymagania określone w załączniku III. [Popr. 87]

2.   W szczególności wnioskodawca zapewnia przekazanie deklaracji weryfikacji WE.

3.   W przypadku odnowienia lub modernizacji istniejących podsystemów nowa deklaracja weryfikacji WE jest wymagana, jak określono w art. 15 ust. 4.

Artykuł 20

Zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu

1.   Pojazd wprowadza się do obrotu wyłącznie po otrzymaniu zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu wydanego przez Agencję zgodnie z ust. 5

  niniejszym artykułem. [Popr. 88]

Zezwolenie dla pojazdu musi zawierać:

| a) | obszar użytkowania; |
| --- | --- |

a)

obszar użytkowania;

| b) | wartości parametrów określonych w TSI – oraz, w odpowiednich przypadkach, w przepisach krajowych – istotnych dla kontroli zgodności technicznej między pojazdem a obszarem użytkowania; |
| --- | --- |

b)

wartości parametrów określonych w TSI – oraz, w odpowiednich przypadkach, w przepisach krajowych – istotnych dla kontroli zgodności technicznej między pojazdem a obszarem użytkowania;

| c) | zgodność pojazdu z odnośnymi TSI oraz przepisami krajowymi w odniesieniu do parametrów, o których mowa w lit. b); |
| --- | --- |

c)

zgodność pojazdu z odnośnymi TSI oraz przepisami krajowymi w odniesieniu do parametrów, o których mowa w lit. b);

| d) | warunki eksploatacji pojazdu i wszelkie pozostałe ograniczenia. [Popr. 89] |
| --- | --- |

d)

warunki eksploatacji pojazdu i wszelkie pozostałe ograniczenia. [Popr. 89]

2.   Agencja

  Zezwolenie dla pojazdu
  wydaje decyzje w sprawie udzielenia zezwoleń na wprowadzenie

  się w oparciu o dokumentację dotyczącą
  pojazdu
  lub typu

  do obrotu. Zezwolenia te potwierdzają wartości parametrów istotnych dla sprawdzenia technicznej zgodności między pojazdem i stałymi instalacjami określonej w TSI. Zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu zawiera również informacje na temat zgodności pojazdu z właściwymi TSI oraz zbiorami przepisów krajowych, w odniesieniu do tych parametrów.

  wyprodukowanego przez wnioskodawcę, zawierającą dokumenty udowadniające:

| — | w odniesieniu do podsystemów ruchomych, z których składa się pojazd:










  a) | właściwą deklarację weryfikacji zgodną z art. 19; |
| --- | --- | --- |

—

w odniesieniu do podsystemów ruchomych, z których składa się pojazd:

a)

właściwą deklarację weryfikacji zgodną z art. 19;

| b) | zgodność techniczną pojazdu; |
| --- | --- |

b)

zgodność techniczną pojazdu;

| c) | bezpieczną integrację pojazdu; |
| --- | --- |

c)

bezpieczną integrację pojazdu;

| — | w odniesieniu do pojazdu:




  zgodność techniczną pojazdu z sieciami na obszarze użytkowania. [Popr. 90] |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do pojazdu:

zgodność techniczną pojazdu z sieciami na obszarze użytkowania. [Popr. 90]

Zgodność techniczna jest ustalana na podstawie odpowiednich TSI oraz, w stosownych przypadkach, na podstawie przepisów i rejestrów krajowych. W przypadku gdy konieczne są testy, aby uzyskać dowody zgodności technicznej, krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogą wydać wnioskodawcy tymczasowe zezwolenia na użytkowanie pojazdu do celów praktycznej weryfikacji w sieci. Zarządca infrastruktury, w porozumieniu z wnioskodawcą, dokłada wszelkich starań, by zapewnić przeprowadzenie wszelkich badań w terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku wnioskodawcy. W odpowiednich przypadkach krajowy organ ds. bezpieczeństwa podejmuje środki w celu przeprowadzenia testów.

Bezpieczna integracja podsystemów w obrębie pojazdu jest ustalana na podstawie odpowiednich TSI, wspólnych metod oceny bezpieczeństwa określonych w art. 6 dyrektywy .../.../UE [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] oraz w stosownych przypadkach – przepisów krajowych. [Popr. 91]

3.   
  Agencja wydaje z
  ezwolenie
  dla pojazdu po dokonaniu oceny elementów dokumentacji, o których mowa w ust. 2, w z góry określonym, rozsądnym terminie, a w każdym razie w terminie czterech miesięcy od otrzymania wszystkich istotnych informacji od wnioskodawcy. W terminie jednego miesiąca Agencja udziela wnioskodawcy informacji
  na wprowadzenie pojazdu do obrotu może określać warunki użytkowania pojazdu oraz inne ograniczenia

  temat tego, czy dokumentacja jest kompletna czy nie
  .
  Każda negatywna decyzja dotycząca konkretnego wniosku jest należycie uzasadniana
  .

Zezwolenia są uznawane we wszystkich państwach członkowskich.

Agencja przyjmuje pełną odpowiedzialność za zezwolenia, które wydaje. [Popr. 92]

3a.
     
  W okresie przejściowym, o którym mowa w art. 50a, wnioskodawca może zdecydować się na złożenie wniosku o zezwolenie dla pojazdu do Agencji lub do właściwego krajowego organu ds. bezpieczeństwa. [Popr. 94]

4.   Zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu wydaje się w oparciu o dokumentację dotyczącą pojazdu lub typu pojazdu wyprodukowanego przez wnioskodawcę, zawierającą dokumenty stanowiące dowód:

| a) | wprowadzenia do obrotu podsystemów ruchomych wchodzących w skład pojazdu zgodnie z art. 19; |
| --- | --- |

a)

wprowadzenia do obrotu podsystemów ruchomych wchodzących w skład pojazdu zgodnie z art. 19;

| b) | technicznej zgodności podsystemów, o których mowa w lit. a), w obrębie pojazdu, stwierdzonej w oparciu o właściwe TSI, przepisy krajowe i rejestry; |
| --- | --- |

b)

technicznej zgodności podsystemów, o których mowa w lit. a), w obrębie pojazdu, stwierdzonej w oparciu o właściwe TSI, przepisy krajowe i rejestry;

| c) | bezpiecznej integracji podsystemów, o których mowa w lit. a), w obrębie pojazdu, stwierdzonej w oparciu o odpowiednie TSI, przepisy krajowe, a także wspólne metody oceny bezpieczeństwa określone w art. 6 dyrektywy .../... [w sprawie bezpieczeństwa systemu kolei w Unii]. [Popr. 93] |
| --- | --- |

c)

bezpiecznej integracji podsystemów, o których mowa w lit. a), w obrębie pojazdu, stwierdzonej w oparciu o odpowiednie TSI, przepisy krajowe, a także wspólne metody oceny bezpieczeństwa określone w art. 6 dyrektywy .../... [w sprawie bezpieczeństwa systemu kolei w Unii]. [Popr. 93]

5.   Agencja podejmuje decyzje, o których mowa

  Każda decyzja o odmowie wydania zezwolenia dla pojazdu zostaje należycie uzasadniona. Wnioskodawca może
  w ust. 2, w z góry określonym, rozsądnym terminie
  jednego miesiąca

  , a w każdym razie w terminie czterech miesięcy od otrzymania wszystkich istotnych informacji. Zezwolenia te są ważne we wszystkich państwach członkowskich.

  odpowiedzi odmownej, wystąpić, stosownie do przypadku, do Agencji lub krajowego organu ds
  .
  bezpieczeństwa o ponowne rozpatrzenie tej decyzji. Agencja lub krajowy organ ds. bezpieczeństwa ma dwa miesiące od daty wpłynięcia wniosku o ponowne rozpatrzenie na potwierdzenie lub zmianę swojej decyzji. [Popr. 95]

W przypadku potwierdzenia decyzji odmownej przez Agencję wnioskodawca może wnieść odwołanie do Komisji Odwoławczej wyznaczonej na mocy art. 51 rozporządzenia (UE) nr .../... [ustanawiającego europejską agencję kolejową]. [Popr. 96]

W przypadku potwierdzenia odmownej decyzji krajowego organu ds. bezpieczeństwa wnioskodawca może wnieść odwołanie do jednostki odwoławczej wskazanej przez dane państwo członkowskie na mocy art. 17 ust. 3 dyrektywy .../.... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. Do celów procedury odwoławczej państwo członkowskie może wyznaczyć organ regulacyjny określony w art. 56 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE

   (16)
  . [Popr. 97]

Agencja wydaje szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu uzyskania zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu. Wytyczne dla wnioskodawców zawierające opis i wyjaśnienie wymogów dotyczących zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu, a także wykaz wymaganych dokumentów udostępnia się wnioskodawcom bezpłatnie. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa współpracują z Agencją przy rozpowszechnianiu tych informacji.

6.   Agencja może wydawać zezwolenia na wprowadzenie

  zmienić lub cofnąć zezwolenie dla
  pojazdu do obrotu dla serii pojazdów. Zezwolenia te są ważne we wszystkich państwach członkowskich.

  , jeżeli nie spełnia on już warunków, zgodnie z którymi zezwolenie zostało wydane, uzasadniając powody podjęcia takiej decyzji
  .
  Agencja niezwłocznie aktualizuje europejski rejestr pojazdów określony w art. 43a.

Jeżeli krajowy organ ds. bezpieczeństwa ustali, że dopuszczony pojazd nie spełnia zasadniczych wymagań, niezwłocznie informuje Agencję i wszystkie inne odpowiednie krajowe organy ds. bezpieczeństwa. Agencja podejmuje decyzję w sprawie niezbędnych środków w terminie jednego miesiąca. W przypadkach wymagających podjęcia prewencyjnych środków nadzwyczajnych Agencja może od razu ograniczyć lub zawiesić zezwolenie przed podjęciem decyzji. [Popr. 98]

7.   Wnioskodawca może wnieść do komisji odwoławczej wyznaczonej na podstawie art. 51 rozporządzenia (UE) nr .../... [ustanawiającego europejską agencję kolejową] odwołanie od decyzji Agencji lub zażalenie na niepodjęcie działania w terminach, o których mowa w ust. 5.

  Nie później niż sześć miesięcy od dnia przyjęcia niniejszej dyrektywy Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z
  art.
  46, odnoszących się do szczegółowych przepisów dotyczących procedury udzielania zezwolenia, co obejmuje:

| a) | szczegółowe wytyczne opisujące i wyjaśniające wymogi dotyczące zezwolenia dla pojazdu, a także wymagane dokumenty; |
| --- | --- |

a)

szczegółowe wytyczne opisujące i wyjaśniające wymogi dotyczące zezwolenia dla pojazdu, a także wymagane dokumenty;

| b) | rozwiązania proceduralne procesu wydawania zezwolenia, takie jak składniki i terminy każdego etapu tego procesu; |
| --- | --- |

b)

rozwiązania proceduralne procesu wydawania zezwolenia, takie jak składniki i terminy każdego etapu tego procesu;

| c) | kryteria oceny dokumentacji wnioskodawcy. [Popr. 99] |
| --- | --- |

c)

kryteria oceny dokumentacji wnioskodawcy. [Popr. 99]

8.   W przypadku odnowienia lub modernizacji istniejących pojazdów, dla których wydano już zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu:

| a) | nowa deklaracja weryfikacji WE wymagana jest w przypadku określonym w art. 15 ust. 4, oraz |
| --- | --- |

a)

nowa deklaracja weryfikacji WE wymagana jest w przypadku określonym w art. 15 ust. 4, oraz

| b) | nowe zezwolenie na wprowadzenie

  dla
  pojazdu do obrotu wymagane jest w przypadku dokonania jakichkolwiek

  większych
  zmian wartości parametrów uwzględnionych w już wydanym zezwoleniu na wprowadzenie pojazdu do obrotu. [Popr. 100] |
| --- | --- |

b)

nowe zezwolenie na wprowadzenie

  dla
  pojazdu do obrotu wymagane jest w przypadku dokonania jakichkolwiek

  większych
  zmian wartości parametrów uwzględnionych w już wydanym zezwoleniu na wprowadzenie pojazdu do obrotu. [Popr. 100]

9.   Na wniosek wnioskodawcy zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu może zawierać wyraźne wskazanie sieci lub linii lub grup sieci lub linii, w których lub na których przedsiębiorstwo kolejowe może dopuścić taki pojazd do eksploatacji bez dalszych weryfikacji, kontroli lub badań dotyczących technicznej zgodności między pojazdem a tymi sieciami lub liniami. W takim przypadku wnioskodawca załącza do swojego wniosku dowód technicznej zgodności pojazdu z danymi sieciami lub liniami.

Wskazanie to może zostać również dodane – na wniosek pierwotnego lub kolejnego wnioskodawcy –po wydaniu stosownego zezwolenia na wprowadzenie do obrotu.
  [Popr. 101]

9a.
     
  Zezwolenie dla pojazdu dotyczące jego eksploatacji w ramach infrastruktury kolejowej odizolowanej sieci kolejowej może zostać przyznane również przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa państw członkowskich, na terenie których dana sieć jest zlokalizowana. W takich przypadkach wnioskodawca może wybrać, czy złożyć wniosek do Agencji, czy do krajowego organu ds. bezpieczeństwa danych państw członkowskich.

W okresie przejściowym, o którym mowa w art. 50a, krajowe organy ds. bezpieczeństwa państw członkowskich, na terenie których jest zlokalizowana odizolowana sieć kolejowa, ustanawiają wspólne procedury dotyczące zezwolenia dla pojazdu oraz zapewniają wzajemne uznawanie wydanych przez siebie zezwoleń dla pojazdów.

Jeżeli z końcem okresu przejściowego, o którym mowa w art. 50a, wspomniane krajowe organy ds. bezpieczeństwa nie uzgodniły wspólnych procedur dotyczących zezwoleń dla pojazdów ani wzajemnego ich uznawania, zezwolenia, o których mowa w niniejszym artykule, są przyznawane wyłącznie przez Agencję.

Jeżeli uzgodnienia w zakresie wspólnych procedur dotyczących zezwoleń dla pojazdów oraz ich wzajemnego uznawania zostały podjęte, po zakończeniu okresu przejściowego, o którym mowa w art. 50a, krajowe organy ds. bezpieczeństwa państw członkowskich, które posiadają odizolowane sieci kolejowe, mogą kontynuować wydawanie zezwoleń dla pojazdów, a wnioskodawcy mogą nadal wybierać, czy swój wniosek o zezwolenie dla pojazdu złożyć do Agencji, czy do właściwego krajowego organu ds. bezpieczeństwa.

Dziesięć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące postępów w osiąganiu interoperacyjności odizolowanych sieci kolejowych oraz, jeżeli to konieczne, przedkłada stosowne wnioski ustawodawcze. [Popr. 102]

Artykuł 20a

Rejestracja pojazdów, które uzyskały zezwolenie

Przed pierwszym użyciem pojazdu, ale po uzyskaniu zezwolenia na jego eksploatację zgodnie z art. 20, pojazd ten jest wpisywany do rejestru na wniosek jego posiadacza.

Jeżeli zezwolenie zostało wydane przez Agencję, pojazd jest rejestrowany w europejskim rejestrze zgodnie z art. 43 a.

W przypadku gdy obszar użytkowania pojazdu jest ograniczony do terytorium jednego państwa członkowskiego, a zezwolenie wydał krajowy organ ds. bezpieczeństwa, pojazd jest rejestrowany w krajowym rejestrze pojazdów tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 43. [Popr. 103]

Artykuł 21

Dopuszczenie

  Użytkowanie
  pojazdów do eksploatacji

  [Popr. 104]

1.   Przedsiębiorstwa

  Zanim przedsiębiorstwo
  kolejowe dopuszczają pojazd do eksploatacji wyłącznie po sprawdzeniu – w porozumieniu z zarządcą infrastruktury – technicznej zgodności między pojazdem i trasą oraz bezpiecznej integracji pojazdu z systemem, w którym ma być eksploatowany, stwierdzonej w oparciu o odpowiednie TSI, przepisy krajowe i rejestry, a także wspólne metody oceny bezpieczeństwa określone w art. 6 dyrektywy.

  użyje pojazdu na obszarze użytkowania określonym w zezwoleniu, zapewnia, przy wykorzystaniu swojego systemu zarządzania bezpieczeństwem, że: [Popr. 105]

W tym celu dla pojazdów uzyskuje się wpierw

| a) | pojazd uzyskał
  zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu zgodnie z art. 20.
  i jest należycie zarejestrowany; [Popr. 106] |
| --- | --- |

a)

pojazd uzyskał
  zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu zgodnie z art. 20.
  i jest należycie zarejestrowany; [Popr. 106]

| aa) | zgodność techniczna między pojazdem a trasą na podstawie rejestru infrastruktury, odnośnych TSI i wszelkich stosownych informacji, których ma dostarczyć zarządca infrastruktury bezpłatnie i w rozsądnym terminie, jeżeli rejestr infrastruktury nie istnieje lub jest niekompletny; oraz [Popr. 107] |
| --- | --- |

aa)

zgodność techniczna między pojazdem a trasą na podstawie rejestru infrastruktury, odnośnych TSI i wszelkich stosownych informacji, których ma dostarczyć zarządca infrastruktury bezpłatnie i w rozsądnym terminie, jeżeli rejestr infrastruktury nie istnieje lub jest niekompletny; oraz [Popr. 107]

| ab) | włączenie pojazdu w skład pociągu, w którym ma być eksploatowany na podstawie systemów zarządzania bezpieczeństwem określonych w art. 9 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa kolei oraz TSI dotyczącej eksploatacji i zarządzania. [Popr. 108] |
| --- | --- |

ab)

włączenie pojazdu w skład pociągu, w którym ma być eksploatowany na podstawie systemów zarządzania bezpieczeństwem określonych w art. 9 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa kolei oraz TSI dotyczącej eksploatacji i zarządzania. [Popr. 108]

1a.
     
  Aby pomóc przedsiębiorcom kolejowym w sprawdzeniu technicznej zgodności oraz bezpiecznej integracji pojazdu z trasą (trasami), zarządca infrastruktury, na wniosek przedsiębiorców kolejowych, przekazuje im dodatkowe informacje dotyczące właściwości trasy (tras). [Popr. 109]

2.   Przedsiębiorstwo kolejowe powiadamia o swoich decyzjach dotyczących dopuszczenia

  eksploatacji
  pojazdów do eksploatacji Agencję, zarządcę infrastruktury oraz właściwy krajowy organ ds. bezpieczeństwa. Decyzje te odnotowuje się w krajowych rejestrach

  krajowym rejestrze
  pojazdów, o których

  którym
  mowa w art. 43
  , oraz w europejskim rejestrze, o którym mowa w art
  .
  43a
  . [Popr. 110]

3.   W przypadku odnowienia lub modernizacji istniejących pojazdów nowa deklaracja weryfikacji WE jest wymagana w sytuacji określonej w art. 15 ust. 4. Ponadto nowa decyzja przedsiębiorstwa kolejowego w sprawie dopuszczenia tych pojazdów do eksploatacji jest wymagana, w przypadku gdy:

| a) | przewidziane prace mogą negatywnie oddziaływać na ogólny poziom bezpieczeństwa danego podsystemu, lub |
| --- | --- |

a)

przewidziane prace mogą negatywnie oddziaływać na ogólny poziom bezpieczeństwa danego podsystemu, lub

| b) | wymagają tego właściwe TSI.
  [Popr. 111] |
| --- | --- |

b)

wymagają tego właściwe TSI.
  [Popr. 111]

Artykuł 22

Zezwolenie na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu

  typ pojazdu [Popr. 112]

1.   Agencja
  lub krajowy organ ds. bezpieczeństwa w okresie przejściowym, o którym mowa w art. 50a,
  wydaje zezwolenia na wprowadzenie typów

  typy
  pojazdów do obrotu. [Popr. 113]

Agencja wydaje

  i krajowe organy ds. bezpieczeństwa wydają
  szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu uzyskania zezwolenia na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu

  typ pojazdu
  . Wytyczne dla wnioskodawców zawierające opis i wyjaśnienie wymogów dotyczących zezwolenia na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu

  tych zezwoleń
  , a także wykaz wymaganych dokumentów udostępnia się wnioskodawcom bezpłatnie. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa współpracują z Agencją przy rozpowszechnianiu tych informacji. [Popr. 114]

2.   Jeżeli jednak Agencja wydaje zezwolenie
  dla pojazdu jest wydawane przez Agencję lub przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa, zezwolenie
  na wprowadzenie

  typ
  pojazdu do obrotu,

  musi być wydane
  jednocześnie wydaje zezwolenie na wprowadzenie odnośnego typu pojazdu do obrotu. [Popr. 115]

3.   Pojazd zgodny z typem pojazdu, dla którego wydano już zezwolenie na wprowadzenie odnośnego typu pojazdu do obrotu, otrzymuje, bez dalszych kontroli, zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu na podstawie deklaracji zgodności z tym typem przedłożonej przez wnioskodawcę. [Popr. 116]

4.   W przypadku zmian jakichkolwiek istotnych przepisów TSI lub przepisów krajowych, na podstawie których wydano zezwolenie na wprowadzenie typu

  typ
  pojazdu do obrotu, TSI lub krajowe przepisy stanowią, czy już przyznane zezwolenie na wprowadzenie typu

  typ
  pojazdu do obrotu nadal obowiązuje, czy też musi zostać odnowione. Jeżeli zezwolenie to musi zostać odnowione, kontrole przeprowadzone przez Agencję mogą wyłącznie dotyczyć zmienionych przepisów. Odnowienie zezwolenia na wprowadzenie typu

  typ
  pojazdu do obrotu nie ma wpływu na zezwolenia na wprowadzenie pojazdu do obrotu już wydane na podstawie uprzedniego zezwolenia na wprowadzenie typu

  typ
  pojazdu do obrotu.
  [Popr. 117]

5.   Deklarację zgodności z typem sporządza się zgodnie z decyzją 2010/713/UE.

6.   Deklaracja zgodności z typem jest przygotowywana:

| a) | dla pojazdów zgodnych z TSI – zgodnie z procedurami weryfikacji odpowiednich TSI; |
| --- | --- |

a)

dla pojazdów zgodnych z TSI – zgodnie z procedurami weryfikacji odpowiednich TSI;

| b) | dla pojazdów niezgodnych z TSI – zgodnie z procedurami oceny zgodności określonymi w modułach B+D oraz B+F decyzji 768/2008/WE. W stosownych przypadkach Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające doraźne moduły oceny zgodności. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3. |
| --- | --- |

b)

dla pojazdów niezgodnych z TSI – zgodnie z procedurami oceny zgodności określonymi w modułach B+D oraz B+F decyzji 768/2008/WE. W stosownych przypadkach Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające doraźne moduły oceny zgodności. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3.

7.   Zezwolenie na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu rejestruje się w europejskim rejestrze zezwoleń na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu, o którym mowa w art. 44.

Artykuł 22a

Współpraca między Agencją a krajowymi organami ds. bezpieczeństwa

Do celów art. 18, 20 i 22 Agencja może zawrzeć porozumienia o współpracy z krajowymi organami ds. bezpieczeństwa zgodnie z art. 69 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji].

Porozumienia te mogą być umowami szczegółowymi lub umowami ramowymi oraz mogą być zawierane przez jeden krajowy organ ds. bezpieczeństwa lub większą ich liczbę. Zawierają one szczegółowy opis zadań i warunków osiągania wymiernych wyników, a także określają terminy ich osiągania i szczegółowe informacje na temat struktury rozdziału opłat wnoszonych przez wnioskodawcę.

Mogą one także zawierać szczegółowe ustalenia dotyczące współpracy w przypadku sieci wymagających szczególnej fachowości z racji geograficznego rozmieszczenia zaawansowanych ERTMS, ze względu na inny prześwit toru lub ze względów historycznych, mając na celu ograniczenie kosztów i obciążeń administracyjnych ponoszonych przez wnioskodawcę. Ustalenia te są wypracowywane, zanim Agencja zostanie upoważniona do przyjmowania wniosków zgodnie z niniejszą dyrektywą, a w każdym razie w terminie sześciu miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 46 w odniesieniu do takich porozumień o współpracy. Takie akty delegowane przyjmuje się najpóźniej sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

Pięć lat po zawarciu pierwszego porozumienia o współpracy, a następnie co trzy lata Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające porozumienia o współpracy zawarte przez Agencję. [Popr. 118]

ROZDZIAŁ VI

NOTYFIKOWANIE JEDNOSTEK OCENIAJĄCYCH ZGODNOŚĆ

Artykuł 23

Notyfikacja

Państwa członkowskie są zobowiązane notyfikować Komisji i pozostałym państwom członkowskim jednostki autoryzowane do wykonywania zadań w zakresie oceny zgodności w charakterze stron trzecich na podstawie niniejszej dyrektywy.

Artykuł 24

Organy notyfikujące

1.   Państwa członkowskie wyznaczają organ notyfikujący, który odpowiada za opracowanie i stosowanie procedur koniecznych do oceny i notyfikowania jednostek oceniających zgodność oraz za monitorowanie jednostek notyfikowanych, w tym za zgodność z przepisami art. 27–29.

2.   Państwa członkowskie mogą zdecydować, że ocena oraz monitorowanie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane przez krajową jednostkę akredytującą w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) nr 765/2008 oraz zgodnie z nimi.

3.   W przypadku gdy organ notyfikujący przekazuje lub w inny sposób powierza ocenę, notyfikację lub monitorowanie, o których mowa w ust. 1, podmiotowi, który nie jest instytucją rządową, upoważniony podmiot posiada osobowość prawną oraz stosuje się do wymagań określonych w art. 25. Taki podmiot musi być posiadać mechanizm umożliwiający pokrycie zobowiązań wynikających z działalności, którą prowadzi.

4.   Organ notyfikujący ponosi pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podmiot, o którym mowa w ust. 3.

Artykuł 25

Wymagania dotyczące organów notyfikujących

1.   Organ notyfikujący musi być ustanowiony w sposób niepowodujący konfliktu interesów między organem notyfikującym a jednostkami oceniającymi zgodność.

2.   Sposób organizacji i funkcjonowania organu notyfikującego musi zapewniać bezstronność i neutralność jego działalności.

3.   Sposób organizacji organu notyfikującego musi zapewniać, aby decyzja dotycząca notyfikowania jednostki oceniającej zgodność była podejmowana przez kompetentne osoby spoza grona osób przeprowadzających ocenę.

4.   Organ notyfikujący nie może oferować ani realizować żadnych działań pozostających w gestii jednostek oceniających zgodność, ani nie może świadczyć usług w zakresie konsultacji na zasadach komercyjnych, konkurując z innymi podmiotami.

5.   Organ notyfikujący zapewnia poufność informacji, które otrzymuje.

6.   Organ notyfikujący musi dysponować odpowiednią liczbą pracowników posiadających kompetencje do właściwego wykonywania swoich zadań.

Artykuł 26

Obowiązki organów notyfikujących w zakresie informowania

Państwa członkowskie informują Komisję o swoich procedurach oceny i notyfikowania jednostek oceniających zgodność i monitorowania jednostek notyfikowanych oraz o wszelkich zmianach w tym zakresie.

Komisja udostępnia te informacje do wiadomości publicznej.

Artykuł 27

Wymagania dotyczące jednostek oceniających zgodność

1.   Do celów notyfikacji jednostka oceniająca zgodność musi spełniać wymagania określone w ust. 2–7 oraz w art. 28 i 29. Wygania te mają również zastosowanie do jednostek wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 13 ust. 4.

2.   Jednostka oceniająca zgodność musi być powołana na podstawie prawa krajowego i posiadać osobowość prawną.

3.   Jednostka oceniająca zgodność musi być zdolna do realizacji zadań związanych z oceną zgodności, przydzielonych jej na mocy odpowiedniej TSI, do których została notyfikowana, niezależnie od tego, czy dana jednostka oceniająca zgodność wykonuje wspomniane zadania samodzielnie, czy są one realizowane w jej imieniu i na jej odpowiedzialność.

Przez cały czas, dla każdej procedury oceny zgodności oraz dla każdego rodzaju lub każdej kategorii produktów będących przedmiotem notyfikacji, dana jednostka oceniająca zgodność musi dysponować:

| a) | niezbędnymi pracownikami posiadającymi wiedzę techniczną oraz wystarczające i odpowiednie doświadczenie do realizacji zadań związanych z oceną zgodności; |
| --- | --- |

a)

niezbędnymi pracownikami posiadającymi wiedzę techniczną oraz wystarczające i odpowiednie doświadczenie do realizacji zadań związanych z oceną zgodności;

| b) | odpowiednimi opisami procedur, zgodnie z którymi przeprowadza się ocenę zgodności, w celu zagwarantowania przejrzystości i powtarzalności tych procedur. Jednostka prowadzi odpowiednią politykę i posiada stosowne procedury, dzięki którym możliwe jest odróżnienie zadań wykonywanych w charakterze notyfikowanej jednostki oceniającej zgodność od wszelkiej innej działalności; |
| --- | --- |

b)

odpowiednimi opisami procedur, zgodnie z którymi przeprowadza się ocenę zgodności, w celu zagwarantowania przejrzystości i powtarzalności tych procedur. Jednostka prowadzi odpowiednią politykę i posiada stosowne procedury, dzięki którym możliwe jest odróżnienie zadań wykonywanych w charakterze notyfikowanej jednostki oceniającej zgodność od wszelkiej innej działalności;

| c) | odpowiednimi procedurami służącymi prowadzeniu działalności przy uwzględnieniu wielkości, sektora i struktury przedsiębiorstw, stopnia złożoności technologii wytwarzania danego produktu oraz masowego lub seryjnego charakteru procesu produkcyjnego. |
| --- | --- |

c)

odpowiednimi procedurami służącymi prowadzeniu działalności przy uwzględnieniu wielkości, sektora i struktury przedsiębiorstw, stopnia złożoności technologii wytwarzania danego produktu oraz masowego lub seryjnego charakteru procesu produkcyjnego.

Musi posiadać środki konieczne do prawidłowej realizacji zadań o charakterze technicznym i administracyjnym związanych z oceną zgodności oraz musi mieć dostęp do wszystkich niezbędnych urządzeń lub obiektów.

4.   Jednostka oceniająca zgodność musi wykupić ubezpieczenie od odpowiedzialności, chyba że na mocy prawa krajowego odpowiedzialność spoczywa na państwie lub za ocenę zgodności bezpośrednio odpowiada samo państwo członkowskie.

5.   Pracownicy jednostki oceniającej zgodność są zobowiązani dochować tajemnicy zawodowej w odniesieniu do wszystkich informacji, które uzyskują w trakcie wykonywania swoich zadań zgodnie z odpowiednią TSI lub przepisami prawa krajowego w danym zakresie, z wyjątkiem dochowania tajemnicy wobec właściwych organów państwa członkowskiego, w którym realizowane są zadania. Prawa własności podlegają ochronie.

6.   Jednostka oceniająca zgodność bierze udział w stosownej działalności normalizacyjnej i w działalności grupy koordynującej notyfikowane jednostki oceniające zgodność, powołanej na podstawie odpowiedniego unijnego prawodawstwa, lub zapewnia informowanie o tej działalności swoich pracowników zajmujących się oceną zgodności, natomiast decyzje administracyjne i dokumenty opracowane w wyniku prac takiej grupy zobowiązana jest traktować jak ogólne wytyczne.

7.   Jednostka oceniająca zgodność bierze udział w działalności grupy roboczej ad hoc w ramach europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), określonej w art. 25 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji], lub zapewnia informowanie o tej działalności swoich pracowników zajmujących się oceną zgodności. Jednostka ta stosuje wytyczne opracowane w wyniku prac tej grupy. W przypadku gdy jednostka oceniająca zgodność uzna te wytyczne za niewłaściwe lub niemożliwe do stosowania, przekazuje swoje uwagi grupie roboczej ad hoc ERTMS odpowiedzialnej za stałą poprawę jakości tych wytycznych celem ich omówienia.

Artykuł 28

Bezstronność jednostek oceniających zgodność

1.   Jednostka oceniająca zgodność musi być stroną trzecią, niezależną od organizacji lub produktu, który ocenia.

Jednostkę należącą do stowarzyszenia przedsiębiorców lub zrzeszenia zawodowego reprezentującego przedsiębiorstwa zaangażowane w projektowanie, produkcję, dostarczanie, montowanie, wykorzystywanie lub konserwację produktów, które ocenia, można uważać za taką jednostkę, pod warunkiem że wykazano jej niezależność i brak konfliktu interesów.

2.   Należy zagwarantować bezstronność jednostki oceniającej zgodność, jej ścisłego kierownictwa i pracowników wykonujących ocenę.

3.   Jednostka oceniająca zgodność, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności nie mogą być projektantami, producentami, dostawcami, instalatorami, nabywcami, właścicielami, użytkownikami czy konserwatorami produktów, które oceniają, ani upoważnionymi przedstawicielami wymienionych stron. Nie wyklucza to wykorzystywania ocenionych produktów, które są niezbędne do prowadzenia działalności jednostki oceniającej zgodność, lub wykorzystywania tych produktów do celów osobistych.

4.   Jednostka oceniająca zgodność, jej ścisłe kierownictwo oraz pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności nie angażują się bezpośrednio w projektowanie, produkcję lub konstruowanie, wprowadzanie do obrotu, instalację, użytkowanie lub konserwację tych produktów, ani nie mogą reprezentować stron zaangażowanych w taką działalność. Nie angażują się w działalność, która może zagrozić niezależności ich osądów i wiarygodności w związku z działalnością w zakresie oceny zgodności, która podlega notyfikacji. Dotyczy to w szczególności usług konsultingowych.

5.   Jednostka oceniająca zgodność zobowiązana jest zapewnić, by działalność jej podwykonawców lub spółek zależnych nie wpływała na poufność, obiektywizm ani bezstronność jej działalności związanej z oceną zgodności.

6.   Jednostka oceniająca zgodność i jej pracownicy zobowiązani są do najwyższej rzetelności w realizacji zadań związanych z oceną zgodności, muszą posiadać konieczne kwalifikacje techniczne w danej dziedzinie oraz nie mogą być poddawani żadnym naciskom czy motywacji, zwłaszcza finansowej, mogącym wpływać na ich opinię lub wyniki oceny zgodności, szczególnie ze strony osób lub grup osób posiadających interes w wynikach danej działalności.

Artykuł 29

Pracownicy jednostek oceniających zgodność

1.   Pracownicy odpowiedzialni za realizację zadań związanych z oceną zgodności muszą posiadać:

| a) | gruntowne wykształcenie techniczne i zawodowe, obejmujące całą działalność związaną z oceną zgodności w zakresie będącym przedmiotem notyfikacji
  , a także wykształcenie w zakresie kwestii związanych z ułatwianiem dostępu
  ; [Popr. 119] |
| --- | --- |

a)

gruntowne wykształcenie techniczne i zawodowe, obejmujące całą działalność związaną z oceną zgodności w zakresie będącym przedmiotem notyfikacji
  , a także wykształcenie w zakresie kwestii związanych z ułatwianiem dostępu
  ; [Popr. 119]

| b) | dostateczną znajomość wymagań dotyczących ocen, które wykonują, oraz odpowiednie uprawnienia do dokonywania takich ocen; |
| --- | --- |

b)

dostateczną znajomość wymagań dotyczących ocen, które wykonują, oraz odpowiednie uprawnienia do dokonywania takich ocen;

| c) | odpowiednią znajomość i zrozumienie zasadniczych wymagań, mających zastosowanie norm zharmonizowanych oraz stosownych przepisów odpowiedniego unijnego prawodawstwa i przepisów wdrażających; |
| --- | --- |

c)

odpowiednią znajomość i zrozumienie zasadniczych wymagań, mających zastosowanie norm zharmonizowanych oraz stosownych przepisów odpowiedniego unijnego prawodawstwa i przepisów wdrażających;

| d) | umiejętności wymagane do sporządzania certyfikatów, zapisów i sprawozdań dokumentujących wykonanie ocen. |
| --- | --- |

d)

umiejętności wymagane do sporządzania certyfikatów, zapisów i sprawozdań dokumentujących wykonanie ocen.

2.   Wynagrodzenie ścisłego kierownictwa jednostki oceniającej zgodność oraz jej pracowników wykonujących ocenę nie może zależeć od liczby wykonanych ocen ani od wyników tych ocen.

Artykuł 30

Domniemanie zgodności jednostki oceniającej zgodność

Jeżeli jednostka oceniająca zgodność może wykazać, że spełnia kryteria ustanowione w odpowiednich normach zharmonizowanych lub ich częściach, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, to jednostka ta spełnia wymagania określone w art. 27–29 na zasadzie domniemania, jeżeli odpowiednie normy zharmonizowane obejmują te wymagania.

Artykuł 31

Spółki zależne jednostek oceniających zgodność i podzlecanie zadań przez jednostki oceniające zgodność

1.   W przypadku gdy notyfikowana jednostka oceniająca zgodność podzleca określone zadania związane z oceną zgodności lub korzysta z usług spółki zależnej, jest ona zobowiązana zapewnić, aby podwykonawca lub spółka zależna spełniali wymagania określone w art. 27–29, oraz odpowiednio poinformować organ notyfikujący.

2.   Jednostka notyfikowana ponosi pełną odpowiedzialność za zadania wykonywane przez podwykonawców lub spółki zależne, niezależnie od tego, gdzie prowadzą swoją działalność.

3.   Działalność jednostek notyfikowanych może być podzlecana lub wykonywana przez spółkę zależną wyłącznie za zgodą klienta.

4.   Jednostka notyfikowana jest zobowiązana przechowywać do dyspozycji organu notyfikującego odpowiednie dokumenty dotyczące oceny kompetencji podwykonawcy lub spółki zależnej oraz prac wykonywanych przez podwykonawcę lub spółkę zależną na mocy odpowiedniej TSI.

Artykuł 32

Akredytowane jednostki własne

1.   Wnioskujące przedsiębiorstwo może korzystać z akredytowanej jednostki własnej na potrzeby prowadzenia działalności w zakresie oceny zgodności w celu wdrożenia procedur określonych w modułach A1, A2, C1 lub C2 określonych w załączniku II do decyzji 768/2008/WE oraz modułach CA1 i CA2 określonych w załączniku I do decyzji 2010/713/WE. Taka jednostka stanowi oddzielną i wyraźnie wyodrębnioną część przedsiębiorstwa i nie jest zaangażowana w projektowanie, produkcję, dostawę, instalację, użytkowanie lub konserwację ocenianych przez nią produktów.

2.   Akredytowana jednostka własna musi spełniać następujące wymogi:

| a) | musi być akredytowana zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 765/2008; |
| --- | --- |

a)

musi być akredytowana zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 765/2008;

| b) | jednostka i jej pracownicy muszą mieć wyznaczone miejsce w strukturze organizacyjnej oraz posiadać zależność służbową w ramach organizacji macierzystej, która zapewnia jej bezstronność i być w stanie wykazać ją wobec odpowiedniej krajowej jednostki akredytującej; |
| --- | --- |

b)

jednostka i jej pracownicy muszą mieć wyznaczone miejsce w strukturze organizacyjnej oraz posiadać zależność służbową w ramach organizacji macierzystej, która zapewnia jej bezstronność i być w stanie wykazać ją wobec odpowiedniej krajowej jednostki akredytującej;

| c) | jednostka i jej pracownicy nie mogą odpowiadać za projektowanie, produkcję, dostawę, instalację, obsługę lub konserwację ocenianych przez nich produktów oraz nie mogą się angażować w żadną działalność, która mogłaby uchybiać niezależności ich opinii oraz rzetelności oceny; |
| --- | --- |

c)

jednostka i jej pracownicy nie mogą odpowiadać za projektowanie, produkcję, dostawę, instalację, obsługę lub konserwację ocenianych przez nich produktów oraz nie mogą się angażować w żadną działalność, która mogłaby uchybiać niezależności ich opinii oraz rzetelności oceny;

| d) | jednostka świadczy usługi wyłącznie na rzecz organizacji, do której przynależy. |
| --- | --- |

d)

jednostka świadczy usługi wyłącznie na rzecz organizacji, do której przynależy.

3.   Akredytowane jednostki własne nie podlegają notyfikacji państwom członkowskim i Komisji, natomiast na żądanie informacja o ich akredytacji jest przekazywana organowi notyfikującemu przez przedsiębiorstwo lub krajową jednostkę akredytującą.

Artykuł 33

Wniosek o notyfikację

1.   Jednostka oceniająca zgodność przedkłada wniosek o notyfikację organowi notyfikującemu państwa członkowskiego, w którym prowadzi działalność.

2.   Do wniosku załącza się opis działalności związanej z oceną zgodności, modułu lub modułów oceny zgodności oraz produktu lub produktów, w odniesieniu do których dana jednostka uważa się za kompetentną, jak również certyfikat akredytacji, jeżeli jest w posiadaniu, wydany przez krajową jednostkę akredytującą, potwierdzający, że dana jednostka oceniająca zgodność spełnia wymagania ustanowione w art. 27–29.

3.   Jeżeli jednostka oceniająca zgodność nie może dostarczyć certyfikatu akredytacji, zobowiązana jest przedłożyć organowi notyfikującemu wszystkie dowody w formie dokumentów, konieczne do sprawdzenia, uznania i regularnego monitorowania jej zgodności z wymaganiami ustanowionymi w art. 27–29.

Artykuł 34

Procedura notyfikacji

1.   Organ notyfikujący może notyfikować wyłącznie jednostki oceniające zgodność, które spełniają wymagania ustanowione w art. 27–29.

2.   Jednostki te notyfikuje on Komisji i pozostałym państwom członkowskim z wykorzystaniem systemu notyfikacji elektronicznej, opracowanego i zarządzanego przez Komisję.

3.   Do notyfikacji załącza się wszystkie szczegółowe informacje dotyczące działalności związanej z oceną zgodności, modułu lub modułów oceny zgodności, produktu lub produktów będących przedmiotem notyfikacji, oraz stosowne poświadczenie kompetencji.

4.   W przypadku gdy podstawy notyfikacji nie stanowi certyfikat akredytacji określony w art. 33 ust. 2, organ notyfikujący przedkłada Komisji i pozostałym państwom członkowskim niezbędne dokumenty potwierdzające kompetencje jednostki oceniającej zgodność oraz wprowadzone ustalenia gwarantujące, że jednostka ta będzie systematycznie monitorowana i będzie nadal spełniać wymagania określone w art. 27–29.

5.   Dana jednostka może prowadzić działalność notyfikowanej jednostki oceniającej zgodność wyłącznie pod warunkiem, że Komisja i pozostałe państwa członkowskie nie zgłosiły zastrzeżeń w terminie dwóch tygodni od notyfikacji w przypadku korzystania z certyfikatu akredytacji, a w terminie dwóch miesięcy od notyfikacji w przypadku niekorzystania z akredytacji.

6.   Wszelkie kolejne zmiany w notyfikacji należy notyfikować Komisji i pozostałym państwom członkowskim.

Artykuł 35

Numery identyfikacyjne i wykaz notyfikowanych jednostek oceniających zgodność

1.   Komisja przydziela notyfikowanej jednostce oceniającej zgodność numer identyfikacyjny.

Notyfikowanej jednostce oceniającej zgodność przydziela się jeden numer identyfikacyjny, nawet jeśli dana jednostka jest notyfikowana na podstawie kilku aktów Unii.

2.   Komisja udostępnia do wiadomości publicznej wykaz jednostek notyfikowanych na podstawie niniejszej dyrektywy, włącznie z numerami identyfikacyjnymi, które im przydzielono, oraz informacją na temat rodzaju działalności będącej przedmiotem notyfikacji.

Komisja zapewnia stałą aktualizację tego wykazu.

Artykuł 36

Zmiany w notyfikacji

1.   W przypadku gdy organ notyfikujący stwierdza lub otrzymuje informację, że notyfikowana jednostka oceniająca zgodność przestała spełniać wymagania określone w art. 27–29 lub nie wypełnia swoich obowiązków, organ notyfikujący ogranicza, zawiesza lub wycofuje notyfikację, zależnie od sytuacji oraz w zależności od wagi niespełnienia wymagań lub niewypełnienia obowiązków. Niezwłocznie informuje o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

2.   W razie ograniczenia, zawieszenia lub wycofania notyfikacji, albo w przypadku zaprzestania działalności przez notyfikowaną jednostkę oceniającą zgodność, notyfikujące państwo członkowskie podejmuje właściwe środki w celu zapewnienia, by aktami zajęła się inna notyfikowana jednostka oceniająca zgodność lub żeby były one dostępne na żądanie odpowiedzialnych organów notyfikujących i organów nadzoru rynku.

Artykuł 37

Kwestionowanie kompetencji jednostek notyfikowanych

1.   Komisja bada wszystkie przypadki, w których ma wątpliwości lub otrzymuje informację o wątpliwościach co do kompetencji notyfikowanej jednostki oceniającej zgodność albo dalszego wywiązywania się przez tę jednostkę z nałożonych na nią obowiązków i zachowania zgodności z wymaganiami.

2.   Na żądanie Komisji notyfikujące państwo członkowskie udziela jej wszelkich informacji dotyczących podstawy notyfikacji lub utrzymania kompetencji danej jednostki.

3.   Komisja zapewnia poufność wszystkich informacji wrażliwych uzyskanych w trakcie dochodzenia.

4.   W przypadku gdy Komisja stwierdza, że notyfikowana jednostka oceniająca zgodność nie spełnia wymagań notyfikacji lub przestała je spełniać, informuje o tym fakcie notyfikujące państwo członkowskie i zwraca się do niego o podjęcie koniecznych środków naprawczych, włącznie z wycofaniem notyfikacji, jeżeli zachodzi taka potrzeba.

Artykuł 38

Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie dotyczącym ich działalności

1.   Jednostki notyfikowane przeprowadzają oceny zgodności według procedur oceny zgodności określonych w odpowiedniej TSI.

2.   Oceny zgodności dokonuje się z zachowaniem odpowiednich proporcji, unikając przy tym zbędnych obciążeń dla podmiotów gospodarczych. Jednostki oceniające zgodność wykonują swe zadania, uwzględniając wielkość, sektor i strukturę zaangażowanych przedsiębiorstw, stopień złożoności technologii wykorzystywanych przy produkcji oraz masowy lub seryjny charakter procesu produkcyjnego.

Przy wykonywaniu swoich zadań jednostki te działają jednak zgodnie z celem, jakim jest ocena zgodności produktu z przepisami niniejszej dyrektywy.

3.   Jeżeli notyfikowana jednostka oceniająca zgodność stwierdza, że producent nie spełnił wymagań ustanowionych w odpowiedniej TSI lub w odpowiednich normach zharmonizowanych czy specyfikacjach technicznych, zobowiązuje ona producenta do podjęcia stosownych środków naprawczych i nie wydaje mu certyfikatu zgodności.

4.   W przypadku gdy w trakcie monitorowania zgodności w następstwie wydania certyfikatu notyfikowana jednostka oceniająca zgodność stwierdza, że produkt przestał spełniać odpowiednią TSI lub odpowiednie normy zharmonizowane lub specyfikacje techniczne, zobowiązuje ona producenta do podjęcia stosownych środków naprawczych i zawiesza lub cofa wydany certyfikat, jeżeli zachodzi taka konieczność.

5.   W razie niepodjęcia środków naprawczych, lub jeżeli środki te nie przynoszą wymaganych skutków, notyfikowana jednostka oceniająca zgodność ogranicza, zawiesza lub cofa wszystkie certyfikaty, stosownie do sytuacji.

Artykuł 39

Obowiązki jednostek notyfikowanych w zakresie informowania

1.   Jednostki notyfikowane informują organ notyfikujący:

| a) | o odmowie, ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu certyfikatów; |
| --- | --- |

a)

o odmowie, ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu certyfikatów;

| b) | o wszelkich okolicznościach, które mogą mieć negatywny wpływ na zakres i warunki notyfikacji; |
| --- | --- |

b)

o wszelkich okolicznościach, które mogą mieć negatywny wpływ na zakres i warunki notyfikacji;

| c) | o każdym przypadku żądania informacji, które otrzymały one od organów nadzoru rynku o wykonanych zadaniach związanych z oceną zgodności; |
| --- | --- |

c)

o każdym przypadku żądania informacji, które otrzymały one od organów nadzoru rynku o wykonanych zadaniach związanych z oceną zgodności;

| d) | na żądanie, o podejmowanych działaniach związanych z oceną zgodności będących przedmiotem ich notyfikacji oraz o innych realizowanych zadaniach, w tym o działalności transgranicznej i podwykonawstwie. |
| --- | --- |

d)

na żądanie, o podejmowanych działaniach związanych z oceną zgodności będących przedmiotem ich notyfikacji oraz o innych realizowanych zadaniach, w tym o działalności transgranicznej i podwykonawstwie.

2.   Jednostki notyfikowane przekazują pozostałym jednostkom notyfikowanym na mocy niniejszej dyrektywy prowadzącym podobną działalność w zakresie oceny zgodności i zajmującym się tymi samymi produktami informacje na temat kwestii, w przypadku których wyniki oceny zgodności były negatywne, a na żądanie, również tych, w przypadku których były one pozytywne.

3.   Jednostki notyfikowane przekazują Agencji certyfikaty weryfikacji WE podsystemów, certyfikaty WE zgodności składników interoperacyjności oraz certyfikaty WE przydatności do stosowania składników interoperacyjności.

Artykuł 40

Wymiana doświadczeń

Komisja zobowiązana jest zorganizować wymianę doświadczeń między krajowymi organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za politykę w obszarze notyfikowania.

Artykuł 41

Koordynacja jednostek notyfikowanych

Komisja zapewnia wprowadzenie i realizację właściwej koordynacji i współpracy jednostek notyfikowanych na mocy niniejszej dyrektywy, w formie sektorowej grupy jednostek notyfikowanych. Agencja wspiera działalność jednostek notyfikowanych zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji].

Państwa członkowskie zobowiązane są zapewnić, by notyfikowane przez nie jednostki uczestniczyły w pracach tej grupy bezpośrednio lub poprzez wyznaczonych przedstawicieli.

ROZDZIAŁ VII

REJESTRY

Artykuł 42

System numerowania pojazdów

1.   Każdy pojazd dopuszczony do eksploatacji w systemie kolei Unii posiada europejski numer pojazdu (EVN) przyznany przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa właściwy ze względu na dane terytorium, przed pierwszym dopuszczeniem pojazdu do eksploatacji

  Agencję wraz z zezwoleniem
  . [Popr. 120]

2.   Przedsiębiorstwo kolejowe eksploatujące pojazd zapewnia oznakowanie pojazdu przyznanym numerem EVN
  i ponosi odpowiedzialność za odpowiednią rejestrację pojazdu
  . [Popr. 121]

3.   EVN jest określony w decyzji Komisji 2007/756/WE (17).

4.   Pojazdowi nadaje się EVN tylko raz, chyba że w decyzji 2007/756/WE określono inaczej.

5.   Niezależnie od ust. 1 w przypadku pojazdów eksploatowanych lub pojazdów, które mają być eksploatowane na trasach z państw trzecich lub do nich, w których to państwach prześwit toru różni się od prześwitu toru na głównej sieci kolei na terenie Unii, państwa członkowskie mogą zaakceptować pojazdy dające się jednoznacznie zidentyfikować zgodnie z innym systemem kodowania.

Artykuł 43

Krajowe rejestry pojazdów

1.   Każde państwo członkowskie prowadzi rejestr pojazdów kolejowych dopuszczonych do eksploatacji na jego terytorium. Rejestr ten spełnia następujące kryteria:

| a) | jest zgodny z ogólną specyfikacją, o której mowa w ust. 2; |
| --- | --- |

a)

jest zgodny z ogólną specyfikacją, o której mowa w ust. 2;

| b) | jest prowadzony i aktualizowany przez podmiot niezależny od jakiegokolwiek przedsiębiorstwa kolejowego; |
| --- | --- |

b)

jest prowadzony i aktualizowany przez podmiot niezależny od jakiegokolwiek przedsiębiorstwa kolejowego;

| c) | jest dostępny dla krajowych organów ds. bezpieczeństwa i jednostek dochodzeniowych określonych w art. 16 i 21 dyrektywy [.../... w sprawie bezpieczeństwa systemu kolei w Unii]; powinien być on także na uzasadniony wniosek dostępny dla organów kontrolnych określonych w art. 55 i 56 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego

   (18)

  , oraz dla Agencji, przedsiębiorstwa kolejowego i zarządców infrastruktury, a także osób/organizacji zajmujących się rejestracją pojazdów lub określonym w rejestrze.

  jawny. [Popr. 122] |
| --- | --- |

c)

jest dostępny dla krajowych organów ds. bezpieczeństwa i jednostek dochodzeniowych określonych w art. 16 i 21 dyrektywy [.../... w sprawie bezpieczeństwa systemu kolei w Unii]; powinien być on także na uzasadniony wniosek dostępny dla organów kontrolnych określonych w art. 55 i 56 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego

   (18)

  , oraz dla Agencji, przedsiębiorstwa kolejowego i zarządców infrastruktury, a także osób/organizacji zajmujących się rejestracją pojazdów lub określonym w rejestrze.

  jawny. [Popr. 122]

2.   Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – wspólne specyfikacje dotyczące treści, formatu danych, architektury funkcjonalnej i technicznej, trybu eksploatacji, w tym uzgodnień w zakresie wymiany danych, i zasad wprowadzenia danych i uzyskiwania wglądu do krajowych rejestrów pojazdów. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3.

2a.
     
  Dla każdego pojazdu rejestr zawiera przynajmniej następujące informacje:

| a) | europejski numer pojazdu (EVN); |
| --- | --- |

a)

europejski numer pojazdu (EVN);

| b) | odnośniki do deklaracji weryfikacji WE i podmiotu, który ją wydał; |
| --- | --- |

b)

odnośniki do deklaracji weryfikacji WE i podmiotu, który ją wydał;

| c) | dane identyfikacyjne posiadacza oraz właściciela pojazdu; |
| --- | --- |

c)

dane identyfikacyjne posiadacza oraz właściciela pojazdu;

| d) | wszelkie ograniczenia w użytkowaniu pojazdu; |
| --- | --- |

d)

wszelkie ograniczenia w użytkowaniu pojazdu;

| e) | podmiot odpowiedzialny za utrzymanie. [Popr. 123] |
| --- | --- |

e)

podmiot odpowiedzialny za utrzymanie. [Popr. 123]

3.   Posiadacz dowodu rejestracyjnego bezzwłocznie zawiadamia krajowy organ ds. bezpieczeństwa każdego państwa członkowskiego, w którym pojazd został dopuszczony do eksploatacji

  był używany
  , o wszelkich zmianach danych wprowadzonych do krajowego rejestru pojazdów, o zniszczeniu pojazdu lub o decyzji o nieprzedłużeniu jego rejestracji. [Popr. 124]

4.   Dopóki krajowe rejestry pojazdów państw członkowskich nie zostaną połączone, Każde państwo członkowskie aktualizuje swój rejestr, wprowadzając zmiany ujęte w rejestrze innego państwa członkowskiego w odniesieniu do stosownych danych. [Popr. 125]

5.   W przypadku pojazdów dopuszczonych do eksploatacji po raz pierwszy w państwie trzecim, a następnie dopuszczonych do eksploatacji

  używanych
  w danym państwie członkowskim, to państwo członkowskie zapewnia możliwość dostępu do danych dotyczących pojazdu poprzez krajowy rejestr pojazdów lub na podstawie przepisów umowy międzynarodowej. [Popr. 126]

5a.
     
  Krajowe rejestry pojazdów należy wcielić do europejskiego rejestru pojazdów po zakończeniu okresu przejściowego, o którym mowa w art. 50a, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 20 ust. 9a, na mocy warunków ustanowionych w tym artykule. Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych, standardowy format dokumentu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3. [Popr. 127]

Artykuł 43a

Europejski rejestr pojazdów

1.
     
  Agencja prowadzi rejestr pojazdów kolejowych dopuszczonych do eksploatacji w Unii. Rejestr ten spełnia następujące kryteria:

| a) | jest zgodny z ogólną specyfikacją, o której mowa w ust. 2; |
| --- | --- |

a)

jest zgodny z ogólną specyfikacją, o której mowa w ust. 2;

| b) | jest prowadzony i aktualizowany przez Agencję; |
| --- | --- |

b)

jest prowadzony i aktualizowany przez Agencję;

| c) | jest jawny. |
| --- | --- |

c)

jest jawny.

2.
     
  Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – wspólne specyfikacje dotyczące treści, formatu danych, architektury funkcjonalnej i technicznej, trybu eksploatacji, w tym uzgodnień w zakresie wymiany danych oraz zasad wprowadzania danych i uzyskiwania wglądu do europejskich rejestrów pojazdów. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3.

3.
     
  Posiadacz dowodu rejestracyjnego bezzwłocznie zawiadamia Agencję o wszelkich zmianach danych wprowadzanych do europejskiego rejestru pojazdów, o zniszczeniu pojazdu lub o decyzji o nieprzedłużeniu jego rejestracji.

4.
     
  Dla każdego pojazdu rejestr zawiera przynajmniej następujące informacje:

| a) | europejski numer pojazdu (EVN); |
| --- | --- |

a)

europejski numer pojazdu (EVN);

| b) | odniesienia do deklaracji weryfikacji „WE” i podmiotu, który ją sporządził; |
| --- | --- |

b)

odniesienia do deklaracji weryfikacji „WE” i podmiotu, który ją sporządził;

| c) | odniesienie do europejskiego rejestru typu pojazdów dopuszczonych do eksploatacji, o którym mowa w art. 44; |
| --- | --- |

c)

odniesienie do europejskiego rejestru typu pojazdów dopuszczonych do eksploatacji, o którym mowa w art. 44;

| d) | dane identyfikacyjne posiadacza oraz właściciela pojazdu; |
| --- | --- |

d)

dane identyfikacyjne posiadacza oraz właściciela pojazdu;

| e) | wszelkie ograniczenia w użytkowaniu pojazdu; |
| --- | --- |

e)

wszelkie ograniczenia w użytkowaniu pojazdu;

| f) | podmiot odpowiedzialny za utrzymanie. |
| --- | --- |

f)

podmiot odpowiedzialny za utrzymanie.

Zawsze gdy Agencja wydaje, odnawia, zawiesza lub wycofuje zezwolenie dla pojazdu, dokonuje ona niezwłocznie stosownej aktualizacji rejestru.

5.
     
  W przypadku pojazdów użytkowanych po raz pierwszy w państwie trzecim, a następnie użytkowanych w państwie członkowskim, to państwo członkowskie zapewnia możliwość dostępu do danych dotyczących pojazdu, w tym przynajmniej danych dotyczących posiadacza pojazdu, jednostki odpowiedzialnej za utrzymanie oraz ograniczeń sposobu użytkowania pojazdu, poprzez europejski rejestr pojazdów lub na podstawie postanowień umowy międzynarodowej. [Popr. 128]

Artykuł 44

Europejski rejestr zezwoleń na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu

1.   Agencja tworzy i prowadzi rejestr zezwoleń na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu wydanych zgodnie z art. 22. Rejestr ten spełnia następujące kryteria:

| a) | jest publiczny i dostępny drogą elektroniczną; |
| --- | --- |

a)

jest publiczny i dostępny drogą elektroniczną;

| b) | jest zgodny z ogólną specyfikacją, o której mowa w ust. 3. |
| --- | --- |

b)

jest zgodny z ogólną specyfikacją, o której mowa w ust. 3.

| c) | jest połączony ze wszystkimi krajowymi rejestrami pojazdów.
  [Popr. 129] |
| --- | --- |

c)

jest połączony ze wszystkimi krajowymi rejestrami pojazdów.
  [Popr. 129]

2.   Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – wspólne specyfikacje dotyczące treści, formatu danych, architektury funkcjonalnej i technicznej, trybu eksploatacji i zasad wprowadzenia danych i uzyskiwania wglądu do rejestru zezwoleń na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3.

2a.
     
  Rejestr ten zawiera co najmniej następujące informacje w odniesieniu do każdego typu pojazdu:

| a) | charakterystykę techniczną danego typu pojazdu określoną w stosownej TSI; |
| --- | --- |

a)

charakterystykę techniczną danego typu pojazdu określoną w stosownej TSI;

| b) | nazwę producenta; |
| --- | --- |

b)

nazwę producenta;

| c) | daty i numery referencyjne kolejnych zezwoleń dla tego typu pojazdu, w tym wszelkie ograniczenia lub cofnięcia zezwolenia; |
| --- | --- |

c)

daty i numery referencyjne kolejnych zezwoleń dla tego typu pojazdu, w tym wszelkie ograniczenia lub cofnięcia zezwolenia;

| d) | opis cech konstrukcyjnych przystosowujących pojazd do potrzeb osób o ograniczonej możliwości poruszania się oraz osób niepełnosprawnych; |
| --- | --- |

d)

opis cech konstrukcyjnych przystosowujących pojazd do potrzeb osób o ograniczonej możliwości poruszania się oraz osób niepełnosprawnych;

| e) | dane identyfikacyjne właściciela oraz posiadacza pojazdu. |
| --- | --- |

e)

dane identyfikacyjne właściciela oraz posiadacza pojazdu.

W przypadku gdy Agencja wydaje, odnawia, zmienia, zawiesza lub wycofuje zezwolenie na dopuszczenie typów pojazdów do eksploatacji, dokonuje ona niezwłocznie stosownej aktualizacji rejestru. [Popr. 130]

Artykuł 45

Rejestr infrastruktury

1.   Każde państwo członkowskie publikuje rejestr

  zapewnia publikację rejestru
  infrastruktury zawierający

  zawierającego
  wartości parametrów sieciowych każdego podsystemu lub części danego podsystemu. [Popr. 131]

2.   Wartości parametrów zapisane w rejestrze infrastruktury wykorzystuje się w połączeniu z wartościami parametrów zapisanymi w zezwoleniu na wprowadzenie pojazdu do obrotu w celu sprawdzenia technicznej zgodności między pojazdem a siecią.

3.   Rejestr infrastruktury może określać warunki korzystania ze stałych instalacji oraz inne ograniczenia
  , w tym ograniczenia tymczasowe, które mają być stosowane przez okres dłuższy niż 6 miesięcy
  . [Popr. 132]

4.   Każde państwo członkowskie aktualizuje rejestr

  zapewnia aktualizację rejestru
  infrastruktury zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2011/633/UE (19). [Popr. 133]

5.   Z rejestrem infrastruktury mogą być

  są
  również powiązane inne rejestry, takie jak rejestr dotyczący dostępności
  dla osób niepełnosprawnych oraz o ograniczonej możliwości poruszania się
  . [Popr. 134]

6.   Komisja przyjmuje – w drodze aktów wykonawczych – wspólne specyfikacje dotyczące treści, formatu danych, architektury funkcjonalnej i technicznej, trybu eksploatacji i zasad wprowadzenia danych i uzyskiwania wglądu do rejestru infrastruktury. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 46

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 2 i, art. 5 ust. 10,
  art. 8 ust. 2, art. 15 ust. 7a, art. 20 ust. 7 i art. 22a ust. 4,
  powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia

  okres pięciu lat od
  daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy

  dyrektywy
  .

Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed zakończeniem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu. [Popr. 135]

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 10,
  art. 8 ust. 2, art. 15 ust. 7a, art. 20 ust. 7 oraz art. 22a ust. 4
  , może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 10,
  art. 8 ust. 2, art. 15 ust. 7a, art. 20 ust. 7 oraz art. 22a ust. 4
  wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 47

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 46 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.

Artykuł 48

Procedura komitetowa

1.   Komisja jest wspierana przez komitet ustanowiony na podstawie art. 21 dyrektywy Rady 96/48/WE (20). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

4.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 49

Uzasadnienie

Jakakolwiek decyzja podjęta na mocy niniejszej dyrektywy dotycząca oceny zgodności lub przydatności do stosowania składników interoperacyjności, kontroli podsystemów tworzących system kolei lub jakakolwiek decyzja podjęta na podstawie art. 6,, 11 i 16 szczegółowo określa przyczyny, na których się opiera. Strona zainteresowana zostaje o niej powiadomiona jak najszybciej, wraz ze wskazaniem środków zaradczych dostępnych na mocy obowiązującego ustawodawstwa w zainteresowanym państwie członkowskim oraz terminów obowiązujących w odniesieniu do stosowania powyższych środków zaradczych.

Artykuł 49a

Sankcje

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 46a w celu ustanowienia systemu sankcji za niedotrzymanie przez Agencję terminów na podjęcie decyzji przewidzianych w postanowieniach niniejszego rozporządzenia. Jednocześnie ustanawia ona system odszkodowań stosowany w przypadkach, gdy Komisja Odwoławcza przewidziana w rozporządzeniu (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji] orzeknie na korzyść adresata decyzji wydanej przez Agencję. Sankcje i system odszkodowań powinny być skuteczne, proporcjonalne, odstraszające oraz nie powinny być dyskryminacyjne. [Popr. 136]

Artykuł 50

Sprawozdania i informacje

1.   Co trzy lata, a po raz pierwszy trzy

  dwa
  lata po opublikowaniu niniejszej dyrektywy, Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące postępów poczynionych na drodze do osiągnięcia interoperacyjności systemu kolei. Sprawozdanie takie zawiera również analizę przypadków określonych w art. 7 oraz stosowania rozdziału V. 
  W zależności od wyników sprawozdania Komisja proponuje poprawę lub wzmocnienie roli Agencji we wdrażaniu interoperacyjności. [Popr. 137]

1a.
     
  Dwa lata po publikacji niniejszej dyrektywy i po konsultacji z licznymi podmiotami, których to dotyczy, Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z działalności Agencji oraz postępów poczynionych przez nią w wypełnianiu jej nowych zadań. [Popr. 138]

2.   Agencja opracowuje oraz regularnie aktualizuje narzędzie gwarantujące sporządzenie, na wniosek państwa członkowskiego
  , Parlamentu Europejskiego
  lub Komisji, ogólnej charakterystyki poziomu interoperacyjności systemu kolei. Narzędzie to wykorzystuje informacje dostępne w rejestrach przewidzianych w rozdziale VII. [Popr. 139]

Artykuł 50a

System przejściowy

Bez uszczerbku dla art. 20 ust. 9a, począwszy od upływu czterech lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy zezwolenia, o których mowa w art. 20 i 22, są wydawane przez Agencję. Podczas tego okresu przejściowego zezwolenia mogą być wydawane przez Agencję lub przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa, w zależności od wyboru dokonanego przez wnioskodawcę.

Agencja będzie miała możliwości organizacyjne i doświadczenie niezbędne do pełnienia wszystkich jej funkcji zgodnie z art. 18, 20 i 22 najpóźniej cztery lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

W celu wypełniania swoich obowiązków Agencja może zawierać porozumienia o współpracy z krajowymi organami ds. bezpieczeństwa zgodnie z art. 22a. [Popr. 140]

Artykuł 51

Przejściowy system regulujący dopuszczanie pojazdów do eksploatacji

1.   Państwa członkowskie mogą nadal stosować przepisy określone w rozdziale V dyrektywy 2008/57/WE do dnia [dwa lata

  rok
  od daty wejścia w życie]. [Popr. 141]

2.   Zezwolenia na dopuszczenie pojazdów do eksploatacji wydane zgodnie z ust. 1, w tym zezwolenia wydane na mocy umów międzynarodowych, w szczególności Przepisów o wzajemnym użytkowaniu wagonów osobowych i bagażowych w ruchu międzynarodowym (RIC; Regolamento Internazionale Carrozze) i Przepisów o wzajemnym użytkowaniu wagonów towarowych w komunikacji międzynarodowej (RIV; Regolamento Internazionale Veicoli), zachowują ważność zgodnie z warunkami, na jakich wydano te zezwolenia.

3.   Pojazdy, dla których wydano zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji zgodnie z ust. 1 i 2, aby mogły być eksploatowane w sieci lub sieciach nie objętych wydanym dla nich zezwoleniem, muszą uzyskać zezwolenie na wprowadzenie pojazdu do obrotu. Dopuszczenie do eksploatacji w tych dodatkowych sieciach następuje zgodnie z przepisami art. 21.

Artykuł 52

Inne przepisy przejściowe

Załączniki IV, V, VI, VII i IX do dyrektywy 2008/57/WE stosuje się do daty rozpoczęcia stosowania odnośnych aktów wykonawczych

  delegowanych
  , o których mowa w art. 8 ust. 2
  i art. 15 ust. 7 lit. a) oraz aktów wykonawczych
  ,
  o których mowa w
  art. 14 ust. 8, art. 15 ust. 7 i art. 7 ust. 3 niniejszej dyrektywy. [Popr. 142]

Artykuł 53

Zalecenia i opinie Agencji

Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr .../... [rozporządzenie w sprawie Agencji] Agencja przekazuje zalecenia i opinie do celów stosowania niniejszej dyrektywy. Te zalecenia i opinie stanowić będą podstawę jakiegokolwiek środka Unii przyjętego na podstawie niniejszej dyrektywy.

Artykuł 54

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1, art. 2, art. 7 ust. 1–4, art. 11 ust. 1, art. 13, art. 14 ust. 1–7, art. 15 ust. 1–6, art. 17–21, art. 22 ust. 3–7, art. 23–36, art. 37 ust. 2, art. 38, art. 39, art. 41–43, art. 45 ust. 1–5, art. 51 i załączników I–III najpóźniej do dnia [dwa lata

  rok
  po dniu wejścia w życie]. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych środków oraz tabelę korelacji między tymi środkami a niniejszą dyrektywą. Tabele korelacji są konieczne, aby umożliwić wszystkim zainteresowanym stronom jednoznaczną identyfikację odpowiednich przepisów stosowanych na poziomie krajowym w celu wykonania niniejszej dyrektywy. [Popr. 143]

Środki przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektyw uchylonych niniejszą dyrektywą odczytuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych, w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

3.   Obowiązki w zakresie transpozycji i wdrażania art. 13, art. 14 ust. 1–7, art. 15 ust. 1–6, art. 17–21, art. 42, art. 43, art. 45 ust. 1–5 i art. 51 niniejszej dyrektywy nie mają zastosowania do Republiki Cypru i Republiki Malty, dopóki na ich terytorium nie powstanie system kolei.

Niemniej jednak w momencie gdy jakikolwiek podmiot publiczny lub prywatny złoży oficjalny wniosek o pozwolenie na budowę linii kolejowej w celu jej eksploatacji przez jedno lub więcej przedsiębiorstw kolejowych, zainteresowane państwo członkowskie wprowadza prawodawstwo wdrażające artykuły wymienione w akapicie pierwszym w terminie roku od otrzymania wniosku.

Artykuł 55

Uchylenie

Dyrektywa 2008/57/WE zmieniona dyrektywami wymienionymi w załączniku IV część A traci moc od dnia [dwa lata

  rok
  po dacie wejścia w życie], bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw, określonych w załączniku IV część B. [Popr. 144]

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy zgodnie z tabelą korelacji w załączniku V.

Artykuł 56

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 3–10, art. 11 ust. 2, 3 i 4, art. 12 i art. 16 stosuje się od [dnia przypadającego dwa lata po dniu wejścia w życie].

Artykuł 57

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

1

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

3

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).

5

(6)  Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień publicznych przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 1).

6

(7)  Decyzja Komisji 2010/713/UE z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie modułów procedur oceny zgodności, przydatności do stosowania i weryfikacji WE stosowanych w technicznych specyfikacjach interoperacyjności przyjętych na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (Dz.U. L 319 z 4.12.2010, s. 1).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../UE z dnia ... (Dz.U. L ...).

8

(9)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, uchylająca decyzję Rady 93/465/EWG (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 82).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

11

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../UE z dnia ... [ustanawiająca jednolity europejski obszar kolejowy] (Dz.U. L ...).

12

(13)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../... z dnia ... w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2004 (Dz.U. L ...).

13

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../... z dnia ... w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2004 (Dz.U. L ...).

(14)  Decyzja Komisji 98/500/WE z dnia 20 maja 1998 r. w sprawie ustanowienia Komitetów Dialogu Sektorowego promujących dialog między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim (Dz.U. L 225 z 12.8.1998, s. 27).

14

(15)  Dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37).

15

(16)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32).

16

(17)  2007/756/WE: Decyzja Komisji z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30).

17

(18)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32.

18

Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32.

(19)  Decyzja wykonawcza Komisji 2011/633/UE z dnia 15 września 2011 r. w sprawie wspólnych specyfikacji rejestru infrastruktury kolejowej (Dz.U. L 256 z 1.10.2011, s. 1).

19

(20)  Dyrektywa Rady 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 6).

20

ZAŁĄCZNIK I

Elementy systemu kolei Unii

1.   Sieć

Do celów niniejszej dyrektywy sieć Unii obejmuje
  sieć kolei dużych prędkości określonych w lit. a), b) i c) oraz sieć kolei konwencjonalnych określonych w lit. od d) do i), a są to następujące elementy
  :

| a) | specjalnie wybudowane linie dużych prędkości, przeznaczone generalnie dla prędkości równych lub przekraczających 250 km/h, 
  a umożliwiające przejazd z prędkością przekraczającą 300 km/h w odpowiednich warunkach, |
| --- | --- |

a)

specjalnie wybudowane linie dużych prędkości, przeznaczone generalnie dla prędkości równych lub przekraczających 250 km/h, 
  a umożliwiające przejazd z prędkością przekraczającą 300 km/h w odpowiednich warunkach,

| b) | specjalnie zmodernizowane linie dużych prędkości przeznaczone dla prędkości rzędu 200 km/h, |
| --- | --- |

b)

specjalnie zmodernizowane linie dużych prędkości przeznaczone dla prędkości rzędu 200 km/h,

| c) | specjalnie zmodernizowane linie dużych prędkości, posiadające szczególne cechy będące rezultatem ograniczeń związanych z topografią, rzeźbą terenu i planowaniem urbanistycznym, na których to liniach prędkość musi być dostosowywana w każdym przypadku. Ta kategoria obejmuje również linie łączące sieci dużych prędkości oraz sieci konwencjonalne, linie przebiegające przez dworce, dostęp do terminali, lokomotywowni itp., z których korzysta tabor dużych prędkości poruszający się z prędkością konwencjonalną, |
| --- | --- |

c)

specjalnie zmodernizowane linie dużych prędkości, posiadające szczególne cechy będące rezultatem ograniczeń związanych z topografią, rzeźbą terenu i planowaniem urbanistycznym, na których to liniach prędkość musi być dostosowywana w każdym przypadku. Ta kategoria obejmuje również linie łączące sieci dużych prędkości oraz sieci konwencjonalne, linie przebiegające przez dworce, dostęp do terminali, lokomotywowni itp., z których korzysta tabor dużych prędkości poruszający się z prędkością konwencjonalną,

| d) | konwencjonalne linie przeznaczone dla ruchu pasażerskiego, |
| --- | --- |

d)

konwencjonalne linie przeznaczone dla ruchu pasażerskiego,

| e) | konwencjonalne linie przeznaczone dla ruchu mieszanego (pasażerskiego i towarowego), |
| --- | --- |

e)

konwencjonalne linie przeznaczone dla ruchu mieszanego (pasażerskiego i towarowego),

| f) | konwencjonalne linie przewidziane na potrzeby przewozów towarowych, |
| --- | --- |

f)

konwencjonalne linie przewidziane na potrzeby przewozów towarowych,

| g) | pasażerskie węzły przesiadkowe, |
| --- | --- |

g)

pasażerskie węzły przesiadkowe,

| h) | towarowe centra logistyczne łącznie z terminalami intermodalnymi, |
| --- | --- |

h)

towarowe centra logistyczne łącznie z terminalami intermodalnymi,

| i) | linie łączące powyższe elementy. [Popr. 145] |
| --- | --- |

i)

linie łączące powyższe elementy. [Popr. 145]

Sieć ta obejmuje systemy zarządzania ruchem, śledzenia i nawigacji: urządzenia techniczne do przetwarzania danych i telekomunikacji przeznaczone dla dalekobieżnych przewozów pasażerskich i towarowych na sieci, w celu zagwarantowania bezpiecznego i harmonijnego funkcjonowania sieci kolejowej i efektywnego zarządzania ruchem.

2.   Pojazdy

Do celów niniejszej dyrektywy unijne pojazdy obejmują wszystkie pojazdy, co do których jest możliwe, iż będą się one poruszać na całej lub na części sieci Unii, w tym:

| — | lokomotywy i tabor pasażerki, w tym jednostki trakcyjne napędzane energią cieplną i elektryczne, pociągi pasażerskie napędzane energią cieplną i elektryczne, wagony pasażerskie; |
| --- | --- |

—

lokomotywy i tabor pasażerki, w tym jednostki trakcyjne napędzane energią cieplną i elektryczne, pociągi pasażerskie napędzane energią cieplną i elektryczne, wagony pasażerskie;

| — | pojazdy stworzone do poruszania się z prędkością co najmniej 250 km/h na liniach specjalnie wybudowanych dla dużych prędkości, a umożliwiających osiągnięcie prędkości przekraczającej 300 km/h w odpowiednich warunkach; albo |
| --- | --- |

—

pojazdy stworzone do poruszania się z prędkością co najmniej 250 km/h na liniach specjalnie wybudowanych dla dużych prędkości, a umożliwiających osiągnięcie prędkości przekraczającej 300 km/h w odpowiednich warunkach; albo

| — | pojazdy stworzone do poruszania się z prędkością rzędu 200 km/h na liniach dużych prędkości, liniach specjalnie wybudowanych dla dużych prędkości lub specjalnie przystosowanych do dużych prędkości, o ile są one kompatybilne z możliwościami takich linii. |
| --- | --- |

—

pojazdy stworzone do poruszania się z prędkością rzędu 200 km/h na liniach dużych prędkości, liniach specjalnie wybudowanych dla dużych prędkości lub specjalnie przystosowanych do dużych prędkości, o ile są one kompatybilne z możliwościami takich linii.

Ponadto pojazdy zaprojektowane do poruszania się z maksymalną prędkością niższą niż 200 km/h, które prawdopodobnie będą się poruszać na całej lub na części transeuropejskiej sieci kolei dużych prędkości, jeżeli jest to zgodne z poziomem parametrów tych linii, muszą spełniać wymagania zapewniające ich bezpieczną eksploatację na tej sieci. W tym celu TSI dla pojazdów konwencjonalnych określają również wymagania bezpiecznej eksploatacji pojazdów konwencjonalnych w sieciach dużych prędkości. [Popr. 146]

| — | wagony towarowe, w tym
  niskie
  pojazdy przeznaczone
  dla całej sieci i pojazdy przeznaczone
  do przewozu samochodów ciężarowych; [Popr. 147] |
| --- | --- |

—

wagony towarowe, w tym
  niskie
  pojazdy przeznaczone
  dla całej sieci i pojazdy przeznaczone
  do przewozu samochodów ciężarowych; [Popr. 147]

| — | pojazdy specjalne takie jak maszyny torowe. |
| --- | --- |

—

pojazdy specjalne takie jak maszyny torowe.

Każda z powyższych kategorii może być podzielona na:

| — | pojazdy do użytku międzynarodowego, |
| --- | --- |

—

pojazdy do użytku międzynarodowego,

| — | pojazdy do użytku krajowego. |
| --- | --- |

—

pojazdy do użytku krajowego.

TSI określają wymagania służące zapewnieniu bezpiecznej eksploatacji tych pojazdów na liniach różnych kategorii.

ZAŁĄCZNIK II

PODSYSTEMY

1.   Wykaz podsystemów

Do celów niniejszej dyrektywy system stanowiący system kolei można podzielić na następujące podsystemy:

| a) | strukturalne:






  — | infrastruktura, |
| --- | --- | --- |

a)

strukturalne:

—

infrastruktura,

| — | energia, |
| --- | --- |

—

energia,

| — | sterowanie – urządzenia przytorowe, |
| --- | --- |

—

sterowanie – urządzenia przytorowe,

| — | sterowanie – urządzenia pokładowe, |
| --- | --- |

—

sterowanie – urządzenia pokładowe,

| — | tabor; |
| --- | --- |

—

tabor;

| b) | eksploatacyjne:






  — | ruch kolejowy, |
| --- | --- | --- |

b)

eksploatacyjne:

—

ruch kolejowy,

| — | utrzymanie, |
| --- | --- |

—

utrzymanie,

| — | aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i dla przewozów towarowych. |
| --- | --- |

—

aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i dla przewozów towarowych.

2.   Opis podsystemów

Dla każdego podsystemu lub części podsystemu Agencja w czasie sporządzania projektu odpowiednich TSI proponuje wykaz składników i aspektów dotyczących interoperacyjności. Nie przesądzając o wyborze aspektów i składników odnoszących się do interoperacyjności ani o kolejności, w jakiej podlegać będą one TSI, podsystemy obejmować będą następujące elementy:

2.1.   Infrastruktura

Tory, rozjazdy, obiekty inżynieryjne (mosty, tunele itd.), elementy stacji związane z koleją (w tym drzwi wejściowe, perony, strefy dostępu, punkty usługowe, toalety i systemy informacyjne, a także ich funkcje ułatwiające dostęp osobom o ograniczonej możliwości poruszania się i osobom niepełnosprawnym), urządzenia bezpieczeństwa i urządzenia ochronne.

2.2.   Energia

System elektryfikacji, w tym linie napowietrzne oraz przytorowa część systemu pomiaru zużycia energii elektrycznej.

2.3.   Sterowanie – urządzenia przytorowe,

Wszelkie przytorowe urządzenia niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa oraz sterowania ruchem pociągów na sieci.

2.4.   Sterowanie – urządzenia pokładowe,

Wszelkie pokładowe urządzenia niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa oraz sterowania ruchem pociągów na sieci.

2.5.   Ruch kolejowy

Procedury i związane z nimi urządzenia umożliwiające spójne funkcjonowanie różnych podsystemów strukturalnych, zarówno w czasie normalnego, jak i pogorszonego funkcjonowania, w tym w szczególności przygotowanie składu i prowadzenie pociągu, planowanie i zarządzanie ruchem.

Kwalifikacje zawodowe, jakie mogą być wymagane do realizacji przewozów kolejowych każdego rodzaju.

2.6.   Aplikacje telematyczne

Zgodnie z załącznikiem I podsystem ten obejmuje dwa elementy:

| a) | aplikacje dla przewozów pasażerskich, w tym systemy informowania pasażerów przed podróżą i w czasie jej trwania, systemy rezerwacji i płatności, zarządzanie bagażem oraz zarządzanie połączeniami między pociągami oraz z innymi środkami transportu; |
| --- | --- |

a)

aplikacje dla przewozów pasażerskich, w tym systemy informowania pasażerów przed podróżą i w czasie jej trwania, systemy rezerwacji i płatności, zarządzanie bagażem oraz zarządzanie połączeniami między pociągami oraz z innymi środkami transportu;

| b) | aplikacje dla przewozów towarowych, w tym systemy informowania (monitorowanie ładunków i pociągów w czasie rzeczywistym), systemy zestawiania i przydziału, systemy rezerwacji, płatności i fakturowania, zarządzanie połączeniami z innymi środkami transportu oraz sporządzanie elektronicznych dokumentów towarzyszących. |
| --- | --- |

b)

aplikacje dla przewozów towarowych, w tym systemy informowania (monitorowanie ładunków i pociągów w czasie rzeczywistym), systemy zestawiania i przydziału, systemy rezerwacji, płatności i fakturowania, zarządzanie połączeniami z innymi środkami transportu oraz sporządzanie elektronicznych dokumentów towarzyszących.

2.7.   Tabor

Struktura, systemy sterowania dla wszelkiego wyposażenia pociągów, odbieraki prądu, elementy trakcyjne i urządzenia do przetwarzania energii, pokładowe urządzenia do pomiaru zużycia energii elektrycznej, urządzenia hamujące, sprzęgi i urządzenia biegowe (wózki, osie itd.) oraz zawieszenia, drzwi, interfejsy człowiek/maszyna (maszynista, personel pokładowy i pasażerowie, z uwzględnieniem funkcji ułatwiających dostęp dla osób o ograniczonej zdolności poruszania się i osób niepełnosprawnych), pasywne i aktywne urządzenia bezpieczeństwa oraz wyposażenie na potrzeby zdrowotne pasażerów i personelu pokładowego.

2.8.   Utrzymanie

Procedury, urządzenia towarzyszące, centra logistyczne dla prac związanych z utrzymaniem oraz rezerwy umożliwiające obowiązkowe utrzymanie korekcyjne i profilaktyczne celem zapewnienia interoperacyjności systemu kolejowego oraz wymaganej wydajności.

ZAŁĄCZNIK III

ZASADNICZE WYMAGANIA

1.   wymagania ogólne

1.1.   Bezpieczeństwo

| 1.1.1. | Projektowanie, budowa lub montaż, utrzymywanie i monitorowanie składników kluczowych dla bezpieczeństwa, a zwłaszcza składników dotyczących ruchu pociągów, muszą gwarantować bezpieczeństwo na poziomie odpowiadającym celom określonym dla sieci, w tym w szczególnie trudnych warunkach |
| --- | --- |

1.1.1.

Projektowanie, budowa lub montaż, utrzymywanie i monitorowanie składników kluczowych dla bezpieczeństwa, a zwłaszcza składników dotyczących ruchu pociągów, muszą gwarantować bezpieczeństwo na poziomie odpowiadającym celom określonym dla sieci, w tym w szczególnie trudnych warunkach

| 1.1.2. | Parametry dotyczące styku koło/szyna muszą spełniać wymogi w zakresie stabilności wymagane celem zagwarantowania bezpiecznego przejazdu przy maksymalnej dozwolonej prędkości. Parametry układu hamulcowego muszą gwarantować, że możliwe jest zatrzymanie pociągu na danej drodze hamowania przy maksymalnej dozwolonej prędkości. |
| --- | --- |

1.1.2.

Parametry dotyczące styku koło/szyna muszą spełniać wymogi w zakresie stabilności wymagane celem zagwarantowania bezpiecznego przejazdu przy maksymalnej dozwolonej prędkości. Parametry układu hamulcowego muszą gwarantować, że możliwe jest zatrzymanie pociągu na danej drodze hamowania przy maksymalnej dozwolonej prędkości.

| 1.1.3. | Stosowane składniki muszą być odporne na wszelkie normalne i nadzwyczajne obciążenia, jakie zostały określone w okresie ich użytkowania. Wpływ wszelkich przypadkowych awarii na bezpieczeństwo musi zostać ograniczony przy użyciu właściwych środków. |
| --- | --- |

1.1.3.

Stosowane składniki muszą być odporne na wszelkie normalne i nadzwyczajne obciążenia, jakie zostały określone w okresie ich użytkowania. Wpływ wszelkich przypadkowych awarii na bezpieczeństwo musi zostać ograniczony przy użyciu właściwych środków.

| 1.1.4. | Projekt instalacji stałych i taboru oraz wybór użytych materiałów muszą być skoncentrowane na ograniczeniu wywoływania, rozprzestrzeniania oraz skutków ognia i dymu w przypadku pożaru. |
| --- | --- |

1.1.4.

Projekt instalacji stałych i taboru oraz wybór użytych materiałów muszą być skoncentrowane na ograniczeniu wywoływania, rozprzestrzeniania oraz skutków ognia i dymu w przypadku pożaru.

| 1.1.5. | Wszelkie urządzenia przeznaczone do obsługi przez użytkowników muszą być tak zaprojektowane, aby nie szkodzić bezpiecznemu funkcjonowaniu urządzeń lub zdrowiu bądź bezpieczeństwu użytkowników przy ich przewidywanym użyciu, jednakże nie w sposób niezgodny z zamieszczonymi na nich instrukcjami. |
| --- | --- |

1.1.5.

Wszelkie urządzenia przeznaczone do obsługi przez użytkowników muszą być tak zaprojektowane, aby nie szkodzić bezpiecznemu funkcjonowaniu urządzeń lub zdrowiu bądź bezpieczeństwu użytkowników przy ich przewidywanym użyciu, jednakże nie w sposób niezgodny z zamieszczonymi na nich instrukcjami.

1.2.   Niezawodność i dostępność

Monitorowanie i konserwacja nieruchomych i ruchomych elementów uczestniczących w ruchu pociągów muszą być zorganizowane, przeprowadzane i określane ilościowo w taki sposób, aby utrzymać ich funkcjonowanie w zamierzonych warunkach.

1.3.   Zdrowie

| 1.3.1. | W pociągach oraz infrastrukturze kolejowej nie wolno używać materiałów mogących, z powodu sposobu ich użycia, stanowić zagrożenie dla zdrowia osób mających do nich dostęp. |
| --- | --- |

1.3.1.

W pociągach oraz infrastrukturze kolejowej nie wolno używać materiałów mogących, z powodu sposobu ich użycia, stanowić zagrożenie dla zdrowia osób mających do nich dostęp.

| 1.3.2. | Materiały takie muszą być wybierane, stosowane i używane tak, aby ograniczać emisję szkodliwych lub groźnych spalin lub gazów, w szczególności w przypadku pożaru. |
| --- | --- |

1.3.2.

Materiały takie muszą być wybierane, stosowane i używane tak, aby ograniczać emisję szkodliwych lub groźnych spalin lub gazów, w szczególności w przypadku pożaru.

1.4.   Ochrona środowiska naturalnego

| 1.4.1. | Wpływ, jaki na środowisko ma utworzenie i funkcjonowanie systemu kolei, musi zostać oceniony i uwzględniony na etapie projektowania systemu zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi. |
| --- | --- |

1.4.1.

Wpływ, jaki na środowisko ma utworzenie i funkcjonowanie systemu kolei, musi zostać oceniony i uwzględniony na etapie projektowania systemu zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi.

| 1.4.2. | Materiały wykorzystywane w pociągach i infrastrukturze muszą uniemożliwiać emisję spalin lub gazów, które są szkodliwe lub groźne dla środowiska, w szczególności w przypadku pożaru. |
| --- | --- |

1.4.2.

Materiały wykorzystywane w pociągach i infrastrukturze muszą uniemożliwiać emisję spalin lub gazów, które są szkodliwe lub groźne dla środowiska, w szczególności w przypadku pożaru.

| 1.4.3. | Tabor oraz systemy dostaw energii muszą być zaprojektowane i wykonane w sposób gwarantujący ich kompatybilność elektromagnetyczną z instalacjami, urządzeniami i sieciami publicznymi lub prywatnymi, z którymi mogą się wzajemnie zakłócać. |
| --- | --- |

1.4.3.

Tabor oraz systemy dostaw energii muszą być zaprojektowane i wykonane w sposób gwarantujący ich kompatybilność elektromagnetyczną z instalacjami, urządzeniami i sieciami publicznymi lub prywatnymi, z którymi mogą się wzajemnie zakłócać.

| 1.4.4. | Funkcjonowanie systemu kolei musi opierać się na przestrzeganiu istniejących przepisów w zakresie poziomu hałasu. |
| --- | --- |

1.4.4.

Funkcjonowanie systemu kolei musi opierać się na przestrzeganiu istniejących przepisów w zakresie poziomu hałasu.

| 1.4.5. | Funkcjonowanie systemu kolei nie może powodować osiągnięcia niedopuszczalnego poziomu drgania gruntu w odniesieniu do działań i obszarów położonych w pobliżu infrastruktury i będących w normalnym stanie utrzymania. |
| --- | --- |

1.4.5.

Funkcjonowanie systemu kolei nie może powodować osiągnięcia niedopuszczalnego poziomu drgania gruntu w odniesieniu do działań i obszarów położonych w pobliżu infrastruktury i będących w normalnym stanie utrzymania.

1.5.   Zgodność techniczna

Parametry techniczne infrastruktury oraz instalacji stałych muszą być zgodne wzajemnie oraz z pociągami kursującymi po tym systemie kolei.

W przypadku trudności w osiągnięciu zgodności tych parametrów na niektórych odcinkach sieci mogą zostać wprowadzone rozwiązania tymczasowe zapewniające ich przyszłą zgodność.

2.   szczególne wymagania dla każdego z podsystemów

2.1.   Infrastruktura

2.1.1.   Bezpieczeństwo

Należy podjąć odpowiednie kroki celem zapobieżenia dostępowi lub niepożądanym włamaniom do instalacji.

Należy podjąć kroki w celu ograniczenia zagrożenia dla osób narażonych, w szczególności w chwili przejazdu pociągu przez stację.

Infrastruktura ogólnie dostępna musi być zaprojektowana i wykonana w taki sposób, aby ograniczyć wszelkie ryzyko związane z bezpieczeństwem ludzi (stabilność, pożar, dostęp, ewakuacja, perony itd.).

Należy ustanowić właściwe przepisy celem uwzględnienia szczególnych warunków bezpieczeństwa w bardzo długich tunelach i na wiaduktach.

2.2.   Energia

2.2.1.   Bezpieczeństwo

Funkcjonowanie systemów dostaw energii nie może szkodzić bezpieczeństwu pociągów lub ludzi (użytkowników, obsługi, osób mieszkających w pobliżu torowiska oraz osób trzecich).

2.2.2.   Ochrona środowiska naturalnego

Funkcjonowanie systemów dostaw energii elektrycznej i cieplnej nie może szkodzić środowisku naturalnemu ponad określone limity.

2.2.3.   Zgodność techniczna

Systemy dostaw energii elektrycznej/cieplnej muszą:

| — | umożliwiać osiągnięcie przez pociągi określonego stopnia wydajności, |
| --- | --- |

—

umożliwiać osiągnięcie przez pociągi określonego stopnia wydajności,

| — | w przypadku systemu dostaw energii elektrycznej być zgodne z urządzeniami zamontowanymi w pociągach. |
| --- | --- |

—

w przypadku systemu dostaw energii elektrycznej być zgodne z urządzeniami zamontowanymi w pociągach.

2.3.   Sterowanie

2.3.1.   Bezpieczeństwo

Instalacje oraz procedury wykorzystywane w zakresie sterowania muszą umożliwiać przejazd pociągów na poziomie bezpieczeństwa odpowiadającym założeniom określonym dla sieci. Systemy sterowania powinny w sposób ciągły zapewniać bezpieczny przejazd pociągów posiadających zezwolenie na jazdę również w przypadkach awarii.

2.3.2.   Zgodność techniczna

Wszelka nowa infrastruktura oraz nowy tabor wytworzony lub zaprojektowany po przyjęciu zgodnych systemów sterowania muszą być dostosowane do korzystania z tych systemów.

Urządzenia w zakresie sterowania zainstalowane w kabinie maszynisty muszą umożliwiać normalne funkcjonowanie, w szczególnych warunkach, w całym systemie kolei.

2.4.   Tabor

2.4.1.   Bezpieczeństwo

Struktura taboru i połączeń między pojazdami muszą być zaprojektowane tak, aby chronić pasażerów i kabiny maszynistów w przypadku kolizji lub wykolejenia.

Urządzenia elektryczne nie mogą szkodzić bezpieczeństwu i funkcjonowaniu instalacji sterowania.

Techniki hamowania oraz wywierany nacisk muszą być zgodne z projektem toru, obiektów inżynieryjnych oraz systemów sygnalizacji.

Należy podjąć kroki celem uniemożliwienia dostępu do elementów pod napięciem, tak aby nie narażać bezpieczeństwa ludzi.

W przypadku niebezpieczeństwa urządzenia muszą umożliwiać pasażerom poinformowanie o nim maszynisty, a obsłudze

  raz zwrócenie się do obsługi
  towarzyszącej kontakt z maszynistą. [Popr. 148]

Drzwi zewnętrzne muszą być wyposażone w system

  Należy zapewnić bezpieczne wsiadanie i wysiadanie z pociągu. Mechanizmy
  otwierania i zamykania gwarantujący

  drzwi zewnętrznych, szerokość odstępu między peronem i pociągiem oraz procedura odprawy pociągu muszą gwarantować
  bezpieczeństwo pasażerów.
  Pociągi muszą być skonstruowane w sposób uniemożliwiający jazdę trzymając się za zewnętrzne części pociągu. [Popr. 149]

Pociąg musi posiadać oznaczone wyjścia bezpieczeństwa.

Należy stworzyć właściwe przepisy celem uwzględnienia szczególnych warunków bezpieczeństwa w bardzo długich tunelach.

Na pokładzie pociągów obowiązkowy jest system oświetlenia awaryjnego o wystarczającym natężeniu i czasie funkcjonowania.

Pociągi muszą być wyposażone w system komunikacji publicznej stanowiący środek informowania pasażerów przez personel pokładowy
  Pociągi muszą być skonstruowane w sposób uniemożliwiający jazdę trzymając się za zewnętrzne części pociągu. [Popr. 150]

W pociągach i na peronach należy przekazywać pasażerom krótkie i łatwo zrozumiałe komunikaty, informujące o niezbędnych regulacjach lokalnych (zakazy wstępu, wejście, wyjście, zasady zachowania, dostępność/ułatwienia dla osób niepełnosprawnych ruchowo, znaczenie znaków ostrzegawczych, miejsca niebezpieczne itd.) [Popr. 151]

2.4.2.   Niezawodność i dostępność

Istotne urządzenia, urządzenia biegowe, trakcyjne i hamujące oraz system sterowania muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby umożliwić dalszy bieg pociągu, szczególnie w sytuacjach awarii, bez negatywnych skutków dla urządzeń działających sprawnie.

2.4.3.   Zgodność techniczna

Urządzenia elektryczne muszą wykazywać zgodność z funkcjonowaniem instalacji sterowania.

W przypadku trakcji elektrycznej parametry urządzeń odbierających prąd muszą umożliwiać przejazd pociągów w ramach systemów dostaw energii dla systemu kolei.

Cechy taboru muszą pozwalać na prowadzenie przewozów na każdej linii, na której zamierza się go eksploatować, z uwzględnieniem warunków klimatycznych
  i topograficznych
  . [Popr. 152]

2.4.4.   Urządzenia nadzoru

Pociągi muszą być wyposażone w urządzenia zapisujące dane. Dane zbierane przez te urządzenia i przetwarzanie informacji muszą być zharmonizowane.

2.5.   Utrzymanie

2.5.1.   Zdrowie i bezpieczeństwo

Instalacje techniczne oraz procedury używane w centrach muszą zapewniać bezpieczne funkcjonowanie podsystemu i nie stanowić zagrożenia dla zdrowia lub bezpieczeństwa.

2.5.2.   Ochrona środowiska naturalnego

Instalacje techniczne oraz procedury używane w centrach utrzymania nie mogą wykraczać poza dopuszczalne poziomy uciążliwości w odniesieniu do otaczającego środowiska.

2.5.3.   Zgodność techniczna

Instalacje związane z utrzymaniem taboru muszą zapewniać funkcjonowanie gwarantujące obsłudze bezpieczeństwo, zdrowie i łatwość obsługi całego taboru, na potrzeby którego zostały zaprojektowane.

2.6.   Ruch kolejowy

2.6.1.   Bezpieczeństwo

Dostosowanie zasad eksploatacji sieci i kwalifikacji maszynistów oraz , personelu pokładowego
  , personelu nadzoru technicznego, dyżurnego ruchu
  i personelu w centrach kontrolnych musi zapewniać bezpieczne funkcjonowanie sieci, przy uwzględnieniu różnych wymogów dla usług transgranicznych i krajowych.
  Należy dążyć do stworzenia na szczeblu Unii systemu kształcenia na najwyższym poziomie, potwierdzanego zaawansowanymi kompetencjami. [Popr. 153]

Działania i przerwy związane z utrzymaniem, wyszkolenie i kwalifikacje personelu odpowiedzialnego za utrzymanie i centrum kontrolnego oraz system zapewnienia jakości stworzony przez zainteresowanych operatorów w centrach kontroli i utrzymania muszą gwarantować wysoki poziom bezpieczeństwa.

2.6.2.   Niezawodność i dostępność

Działania podczas prac i okresy pomiędzy pracami związanymi z utrzymaniem, wyszkolenie i kwalifikacje personelu odpowiedzialnego za utrzymanie i obsługującego centrum kontrolne oraz system zapewnienia jakości stworzony przez zainteresowanych operatorów w centrach kontroli i utrzymania muszą gwarantować wysoki poziom niezawodności i dostępności systemu.

2.6.3.   Zgodność techniczna

Dostosowanie zasad eksploatacji sieci i kwalifikacji maszynistów oraz personelu pokładowego i personelu zarządzającego ruchem musi zapewniać wydajność eksploatacyjną systemu kolei, przy uwzględnieniu różnych wymogów dla usług transgranicznych i krajowych.

2.7.   Aplikacje telematyczne dla przewozów pasażerskich i dla przewozów towarowych

2.7.1.   Zgodność techniczna

Zasadnicze wymogi dla aplikacji telematycznych gwarantują minimalny poziom jakości usług dla pasażerów i przewoźników towarów, w szczególności w zakresie zgodności technicznej.

Należy podjąć działania zapewniające:

| — | rozwój baz danych, oprogramowania i protokołów transmisji danych w sposób pozwalający na maksymalną wzajemną wymianę danych między różnymi aplikacjami i operatorami, z wyłączeniem poufnych danych handlowych, |
| --- | --- |

—

rozwój baz danych, oprogramowania i protokołów transmisji danych w sposób pozwalający na maksymalną wzajemną wymianę danych między różnymi aplikacjami i operatorami, z wyłączeniem poufnych danych handlowych,

| — | łatwy dostęp użytkownika do informacji. |
| --- | --- |

—

łatwy dostęp użytkownika do informacji.

2.7.2.   Niezawodność i dostępność

Sposoby użytkowania, zarządzania, aktualizacji oraz utrzymania tych baz danych, oprogramowania i protokołów transmisji danych muszą zapewniać wydajność tych systemów oraz jakość usług.

2.7.3.   Zdrowie

Płaszczyzny współpracy między tymi systemami a użytkownikami muszą być zgodne z minimalnymi zasadami ergonomii i ochrony zdrowia.

2.7.4.   Bezpieczeństwo

Zapewniony zostać musi odpowiedni poziom uczciwości i niezawodności w zakresie gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących bezpieczeństwa.

ZAŁĄCZNIK IV

CZĘŚĆ A

Wykaz uchylonych dyrektyw

wraz ze zmianami

(o których mowa w art. 55)

| Dyrektywa 2008/57/WE | (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1.) |
| --- | --- |
| Dyrektywa 2009/131/WE | (Dz.U. L 273 z 17.10.2009, s. 12.) |
| Dyrektywa 2011/18/UE | (Dz.U. L 57 z 2.3.2011, s. 21.) |

Dyrektywa 2008/57/WE

(Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1.)

Dyrektywa 2009/131/WE

(Dz.U. L 273 z 17.10.2009, s. 12.)

Dyrektywa 2011/18/UE

(Dz.U. L 57 z 2.3.2011, s. 21.)

CZĘŚĆ B

Terminy transpozycji do prawa krajowego

(o których mowa w art. 55)

| Dyrektywa | Termin transpozycji |
| --- | --- |
| 2008/57/WE | 19 lipca 2010 r. |
| 2009/131/WE | 19 lipca 2010 r. |
| 2011/18/UE | 31 grudnia 2011 r. |

Dyrektywa

Termin transpozycji

2008/57/WE

19 lipca 2010 r.

2009/131/WE

19 lipca 2010 r.

2011/18/UE

31 grudnia 2011 r.

ZAŁĄCZNIK V

TABELA KORELACJI

| Dyrektywa 2008/57/WE | Niniejsza dyrektywa |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 2 lit. a)–z) | Artykuł 2 pkt 1–24 |
| ----- | Artykuły 2 pkt 25–41 |
| Artykuł 3 | ----- |
| Artykuł 4 | Artykuł 3 |
| Artykuł 5 ust. 1–3 lit. g) | Artykuł 4 ust. 1–3 lit. g) |
| ----- | Artykuł 4 ust. 3 lit. h) i i) |
| Artykuły 5 ust. 4–8 | Artykuły 4 ust. 4–8 |
| Artykuł 6 | Artykuł 5 |
| Artykuł 7 | Artykuł 6 |
| Artykuł 8 | ----- |
| Artykuł 9 | Artykuł 7 |
| Artykuł 10 | Artykuł 8 |
| Artykuł 11 | Artykuł 9 |
| Artykuł 12 | ----- |
| Artykuł 13 | Artykuł 10 |
| Artykuł 14 | Artykuł 11 |
| Artykuł 15 ust. 1 | Artykuł 18 ust. 3 i art. 19 ust. 2 |
| Artykuł 15 ust. 2 i 3 | ----- |
| Artykuł 16 | Artykuł 12 |
| Artykuł 17 | Artykuły 13 i 14 |
| Artykuł 18 | Artykuł 15 |
| Artykuł 19 | Artykuł 16 |
| ----- | Artykuł 17 |
| ----- | Artykuł 18 (z wyjątkiem art. 18 ust. 3) |
| ----- | Artykuły 19 i 20 |
| Artykuł 20 | ----- |
| Artykuł 21 | Artykuł 21 |
| Artykuły 22–25 | ----- |
| Artykuł 26 | Artykuł 22 |
| Artykuł 27 | Artykuł 14 ust. 8 |
| Artykuł 28 i załącznik VIII | Artykuły 23–41 |
| Artykuł 29 | Artykuł 48 |
| Artykuły 30 i 31 | ----- |
| Artykuł 32 | Artykuł 42 |
| Artykuł 33 | Artykuł 43 |
| Artykuł 34 | Artykuł 44 |
| Artykuł 35 | Artykuł 45 |
| Artykuł 36 | ----- |
| ----- | Artykuły 46 i 47 |
| Artykuł 37 | Artykuł 49 |
| Artykuł 38 | Artykuł 54 |
| Artykuł 39 | Artykuł 50 |
| ----- | Artykuły 51 i 52 |
| ----- | Artykuł 53 |
| Artykuł 40 | Artykuł 55 |
| Artykuł 41 | Artykuł 56 |
| Artykuł 42 | Artykuł 57 |
| Załączniki I–III | Załączniki I–III |
| Załącznik IV | Artykuł 8 ust. 2 |
| Załączniki V i VI | Artykuł 15 ust. 7 |
| Załącznik VII | Artykuł 14 ust. 8 |
| Załącznik VIII | Artykuły 27, 28 i 29 |
| Załącznik IX | Artykuł 7 ust. 3 |
| Załącznik X | Załącznik IV |
| Załącznik XI | Załącznik V |

Dyrektywa 2008/57/WE

Niniejsza dyrektywa

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2 lit. a)–z)

Artykuł 2 pkt 1–24

-----

Artykuły 2 pkt 25–41

Artykuł 3

-----

Artykuł 4

Artykuł 3

Artykuł 5 ust. 1–3 lit. g)

Artykuł 4 ust. 1–3 lit. g)

-----

Artykuł 4 ust. 3 lit. h) i i)

Artykuły 5 ust. 4–8

Artykuły 4 ust. 4–8

Artykuł 6

Artykuł 5

Artykuł 7

Artykuł 6

Artykuł 8

-----

Artykuł 9

Artykuł 7

Artykuł 10

Artykuł 8

Artykuł 11

Artykuł 9

Artykuł 12

-----

Artykuł 13

Artykuł 10

Artykuł 14

Artykuł 11

Artykuł 15 ust. 1

Artykuł 18 ust. 3 i art. 19 ust. 2

Artykuł 15 ust. 2 i 3

-----

Artykuł 16

Artykuł 12

Artykuł 17

Artykuły 13 i 14

Artykuł 18

Artykuł 15

Artykuł 19

Artykuł 16

-----

Artykuł 17

-----

Artykuł 18 (z wyjątkiem art. 18 ust. 3)

-----

Artykuły 19 i 20

Artykuł 20

-----

Artykuł 21

Artykuł 21

Artykuły 22–25

-----

Artykuł 26

Artykuł 22

Artykuł 27

Artykuł 14 ust. 8

Artykuł 28 i załącznik VIII

Artykuły 23–41

Artykuł 29

Artykuł 48

Artykuły 30 i 31

-----

Artykuł 32

Artykuł 42

Artykuł 33

Artykuł 43

Artykuł 34

Artykuł 44

Artykuł 35

Artykuł 45

Artykuł 36

-----

-----

Artykuły 46 i 47

Artykuł 37

Artykuł 49

Artykuł 38

Artykuł 54

Artykuł 39

Artykuł 50

-----

Artykuły 51 i 52

-----

Artykuł 53

Artykuł 40

Artykuł 55

Artykuł 41

Artykuł 56

Artykuł 42

Artykuł 57

Załączniki I–III

Załączniki I–III

Załącznik IV

Artykuł 8 ust. 2

Załączniki V i VI

Artykuł 15 ust. 7

Załącznik VII

Artykuł 14 ust. 8

Załącznik VIII

Artykuły 27, 28 i 29

Załącznik IX

Artykuł 7 ust. 3

Załącznik X

Załącznik IV

Załącznik XI

Załącznik V

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/485 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/485

---

P7_TA(2014)0150

Bezpieczeństwo kolei ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpieczeństwa kolei (przekształcenie) (COM(2013)0031 – C7-0028/2013 – 2013/0016(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza – przekształcenie)

(2017/C 285/55)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0031), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0031),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0028/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0028/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament Litwy, senat Rumunii i parlament Szwecji, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament Litwy, senat Rumunii i parlament Szwecji, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2),

| — | uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych (3),

| — | uwzględniając pismo Komisji Prawnej skierowane do Komisji Transportu i Turystyki zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając pismo Komisji Prawnej skierowane do Komisji Transportu i Turystyki zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu,

| — | uwzględniając art. 87 i art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 87 i art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A7-0015/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A7-0015/2014),

| A. | mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do ujednolicenia niezmienionych przepisów istniejących tekstów z tymi poprawkami, wniosek ogranicza się do ich prostego ujednolicenia bez zmian merytorycznych, |
| --- | --- |

A.

mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do ujednolicenia niezmienionych przepisów istniejących tekstów z tymi poprawkami, wniosek ogranicza się do ich prostego ujednolicenia bez zmian merytorycznych,

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

(3)  Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.

---

P7_TC1-COD(2013)0016

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie bezpieczeństwa kolei (wersja przekształcona)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) została znacząco zmieniona. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, dyrektywę tę należy przekształcić. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) została znacząco zmieniona. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, dyrektywę tę należy przekształcić.

| (1a) | Kolej jest już najbezpieczniejszym środkiem transportu w Unii, a w ciągu ostatnich dekad poprawiła swoje wyniki w zakresie bezpieczeństwa. Podczas gdy wydajność transportowa wzrosła z 200 mld pasażerokilometrów w 1970 r. do obecnych 300 mld, średnia roczna liczba zgonów pasażerów kolei spadła w tym samym okresie z 400 do poniżej 100. [Popr. 1] |
| --- | --- |

(1a)

Kolej jest już najbezpieczniejszym środkiem transportu w Unii, a w ciągu ostatnich dekad poprawiła swoje wyniki w zakresie bezpieczeństwa. Podczas gdy wydajność transportowa wzrosła z 200 mld pasażerokilometrów w 1970 r. do obecnych 300 mld, średnia roczna liczba zgonów pasażerów kolei spadła w tym samym okresie z 400 do poniżej 100. [Popr. 1]

| (1b) | Bezpieczeństwo należy zapewniać nie tylko pasażerom i pracownikom, w tym pracownikom wykonawców, ale również osobom korzystającym z przejazdów kolejowych oraz osobom mieszkającym w pobliżu linii kolejowych. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(1b)

Bezpieczeństwo należy zapewniać nie tylko pasażerom i pracownikom, w tym pracownikom wykonawców, ale również osobom korzystającym z przejazdów kolejowych oraz osobom mieszkającym w pobliżu linii kolejowych. [Popr. 2]

| (1c) | Należy nadal poprawiać poziom bezpieczeństwa kolei w oparciu o postęp techniczny i naukowy oraz przy uwzględnieniu oczekiwanego wzrostu konkurencyjności transportu kolejowego. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(1c)

Należy nadal poprawiać poziom bezpieczeństwa kolei w oparciu o postęp techniczny i naukowy oraz przy uwzględnieniu oczekiwanego wzrostu konkurencyjności transportu kolejowego. [Popr. 3]

| (1d) | Sektor kolei w Unii przechodzi głębokie przemiany, wprowadzone między innymi za sprawą trzech unijnych pakietów kolejowych przyjmowanych od początku lat dziewięćdziesiątych XX w. Stopniowe tworzenie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego wiąże się z mnożeniem się podmiotów, zwiększonym angażowaniem podwykonawców oraz częstszym wchodzeniem na rynek nowych podmiotów. W kontekście większej złożoności bezpieczeństwo zależy przede wszystkim od interakcji między wszystkimi podmiotami, tj. przedsiębiorstwami kolejowymi, zarządcami infrastruktury, branżą kolejową oraz organami ds. bezpieczeństwa. Przepisy dotyczące bezpieczeństwa powinny uwzględniać rozwój sytuacji i zakładać odpowiednie procedury i narzędzia w zakresie informowania, zarządzania i reagowania w sytuacjach awaryjnych. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(1d)

Sektor kolei w Unii przechodzi głębokie przemiany, wprowadzone między innymi za sprawą trzech unijnych pakietów kolejowych przyjmowanych od początku lat dziewięćdziesiątych XX w. Stopniowe tworzenie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego wiąże się z mnożeniem się podmiotów, zwiększonym angażowaniem podwykonawców oraz częstszym wchodzeniem na rynek nowych podmiotów. W kontekście większej złożoności bezpieczeństwo zależy przede wszystkim od interakcji między wszystkimi podmiotami, tj. przedsiębiorstwami kolejowymi, zarządcami infrastruktury, branżą kolejową oraz organami ds. bezpieczeństwa. Przepisy dotyczące bezpieczeństwa powinny uwzględniać rozwój sytuacji i zakładać odpowiednie procedury i narzędzia w zakresie informowania, zarządzania i reagowania w sytuacjach awaryjnych. [Popr. 4]

| (2) | Poprzez harmonizację treści przepisów w sprawie bezpieczeństwa, certyfikacji przedsiębiorstw kolejowych w zakresie bezpieczeństwa, zadań i ról krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz przepisów dotyczących prowadzenia dochodzeń w sprawach wypadków, dyrektywa 2004/49/WE ustanowiła wspólne ramy regulacyjne bezpieczeństwa kolei. Kontynuacja wysiłków zmierzających do utworzenia

  Trwający proces tworzenia
  jednolitego rynku usług transportu kolejowego wymaga jednak

  skutkuje mnożeniem się różnych podmiotów oraz interfejsów komunikacyjnych
  .
  Aby zagwarantować bezpieczeństwo kolei w tych warunkach, należy dokonać
  dogłębnej zmiany tej dyrektywy. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(2)

Poprzez harmonizację treści przepisów w sprawie bezpieczeństwa, certyfikacji przedsiębiorstw kolejowych w zakresie bezpieczeństwa, zadań i ról krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz przepisów dotyczących prowadzenia dochodzeń w sprawach wypadków, dyrektywa 2004/49/WE ustanowiła wspólne ramy regulacyjne bezpieczeństwa kolei. Kontynuacja wysiłków zmierzających do utworzenia

  Trwający proces tworzenia
  jednolitego rynku usług transportu kolejowego wymaga jednak

  skutkuje mnożeniem się różnych podmiotów oraz interfejsów komunikacyjnych
  .
  Aby zagwarantować bezpieczeństwo kolei w tych warunkach, należy dokonać
  dogłębnej zmiany tej dyrektywy. [Popr. 5]

| (2a) | Biorąc pod uwagę istniejące różnice między wymogami w zakresie bezpieczeństwa, które mają wpływ na optymalne funkcjonowanie transportu kolejowego w Unii, szczególnie ważne jest kontynuowanie procesu harmonizowania przepisów eksploatacyjnych oraz przepisów bezpieczeństwa, jak również przepisów dotyczących dochodzenia w sprawach wypadków. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(2a)

Biorąc pod uwagę istniejące różnice między wymogami w zakresie bezpieczeństwa, które mają wpływ na optymalne funkcjonowanie transportu kolejowego w Unii, szczególnie ważne jest kontynuowanie procesu harmonizowania przepisów eksploatacyjnych oraz przepisów bezpieczeństwa, jak również przepisów dotyczących dochodzenia w sprawach wypadków. [Popr. 6]

| (2b) | Harmonizacja nie powinna jednak stanowić zagrożenia dla obecnego poziomu bezpieczeństwa w żadnym z państw członkowskich. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(2b)

Harmonizacja nie powinna jednak stanowić zagrożenia dla obecnego poziomu bezpieczeństwa w żadnym z państw członkowskich. [Popr. 7]

| (2c) | Właściwe egzekwowanie i dalsze ulepszanie dyrektywy Rady 96/49/WE

   (5)

  oraz dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  jest niezmiernie istotne z perspektywy bezpieczeństwa kolei oraz ochrony życia, zdrowia publicznego i środowiska. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(2c)

Właściwe egzekwowanie i dalsze ulepszanie dyrektywy Rady 96/49/WE

   (5)

  oraz dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  jest niezmiernie istotne z perspektywy bezpieczeństwa kolei oraz ochrony życia, zdrowia publicznego i środowiska. [Popr. 8]

| (3) | W wielu państwach członkowskich metro, tramwaje
  , tramwaje dwusystemowe
  i inne systemy kolei lekkiej podlegają lokalnym lub regionalnym przepisom w zakresie bezpieczeństwa, są często nadzorowane przez władze lokalne lub regionalne i nie są objęte wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności czy udzielania zezwoleń w obrębie Unii. Tramwaje są ponadto często przedmiotem prawodawstwa dotyczącego bezpieczeństwa ruchu drogowego i w związku z tym nie mogą być w pełni ujęte w przepisach dotyczących bezpieczeństwa kolei. W związku z powyższym tego rodzaju lokalne systemy kolei należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy. Nie stanowi to dla państw członkowskich przeszkody w dobrowolnym stosowaniu przepisów niniejszej dyrektywy do lokalnych systemów kolei, jeżeli uznają to za stosowne. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(3)

W wielu państwach członkowskich metro, tramwaje
  , tramwaje dwusystemowe
  i inne systemy kolei lekkiej podlegają lokalnym lub regionalnym przepisom w zakresie bezpieczeństwa, są często nadzorowane przez władze lokalne lub regionalne i nie są objęte wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności czy udzielania zezwoleń w obrębie Unii. Tramwaje są ponadto często przedmiotem prawodawstwa dotyczącego bezpieczeństwa ruchu drogowego i w związku z tym nie mogą być w pełni ujęte w przepisach dotyczących bezpieczeństwa kolei. W związku z powyższym tego rodzaju lokalne systemy kolei należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy. Nie stanowi to dla państw członkowskich przeszkody w dobrowolnym stosowaniu przepisów niniejszej dyrektywy do lokalnych systemów kolei, jeżeli uznają to za stosowne. [Popr. 9]

| (4) | Poziom bezpieczeństwa w systemie kolei Unii jest ogólnie wysoki, zwłaszcza w porównaniu z transportem drogowym. W miarę możliwości

  Na tyle, na ile to praktycznie możliwe,
  należy nadal poprawiać poziom bezpieczeństwa w oparciu o postęp techniczny i naukowy oraz przy uwzględnieniu oczekiwanego wzrostu konkurencyjności transportu kolejowego. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(4)

Poziom bezpieczeństwa w systemie kolei Unii jest ogólnie wysoki, zwłaszcza w porównaniu z transportem drogowym. W miarę możliwości

  Na tyle, na ile to praktycznie możliwe,
  należy nadal poprawiać poziom bezpieczeństwa w oparciu o postęp techniczny i naukowy oraz przy uwzględnieniu oczekiwanego wzrostu konkurencyjności transportu kolejowego. [Popr. 10]

| (4a) | Bezpieczeństwo zależy przede wszystkim od interakcji między infrastrukturą kolejową, operacjami, producentami oraz organami ds. bezpieczeństwa. Powinno się stosować i rozwijać właściwe narzędzia służące do gwarantowania i zwiększania bezpieczeństwa. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(4a)

Bezpieczeństwo zależy przede wszystkim od interakcji między infrastrukturą kolejową, operacjami, producentami oraz organami ds. bezpieczeństwa. Powinno się stosować i rozwijać właściwe narzędzia służące do gwarantowania i zwiększania bezpieczeństwa. [Popr. 11]

| (5) | Najważniejsze

  Wszystkie
  podmioty systemu kolei, zarządcy infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe, powinni

  powinny
  ponosić pełną odpowiedzialność za bezpieczeństwo systemu, każdy w swoim zakresie. We właściwych przypadkach operatorzy powinni współpracować przy wprowadzaniu środków kontroli ryzyka. Państwa członkowskie powinny dokonać jasnego rozróżnienia między odpowiedzialnością bezpośrednią za bezpieczeństwo a zadaniem krajowego organu ds. bezpieczeństwa, polegającym na stworzeniu krajowych ram regulacyjnych i nadzorowaniu działalności wszystkich operatorów. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(5)

Najważniejsze

  Wszystkie
  podmioty systemu kolei, zarządcy infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe, powinni

  powinny
  ponosić pełną odpowiedzialność za bezpieczeństwo systemu, każdy w swoim zakresie. We właściwych przypadkach operatorzy powinni współpracować przy wprowadzaniu środków kontroli ryzyka. Państwa członkowskie powinny dokonać jasnego rozróżnienia między odpowiedzialnością bezpośrednią za bezpieczeństwo a zadaniem krajowego organu ds. bezpieczeństwa, polegającym na stworzeniu krajowych ram regulacyjnych i nadzorowaniu działalności wszystkich operatorów. [Popr. 12]

| (6) | Odpowiedzialność zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych za funkcjonowanie systemu kolei nie wyklucza ponoszenia przez inne podmioty, takie jak producenci, przewoźnicy podwykonawcy, nadawcy, napełniający, załadowcy,
  rozładowcy, odbiorcy
  , podmioty odpowiedzialne za utrzymanie, dostawcy usług utrzymania,
  właściciele pojazdów,
  posiadacze wagonów

  pojazdów
  , dostawcy usług i podmioty zamawiające, odpowiedzialności za ich produkty lub usługi
  lub za stosowanie środków kontroli ryzyka
  . W celu uniknięcia ryzyka, że ich obowiązki te nie są należycie

  będą należycie
  wypełniane, każdemu podmiotowi należy odpowiednio powierzyć odpowiedzialność w jego obszarze działalności
  w drodze porozumień umownych
  . Każdy podmiot systemu kolei powinien być odpowiedzialny wobec pozostałych podmiotów
  , w tym właściwych władz,
  za kompletne i rzetelne przekazywanie wszystkich
  odnośnych
  informacji, które mają znaczenie

  są niezbędne
  dla sprawdzenia, czy pojazdy nadają się do eksploatacji. Odnosi się to

  zapewnienia bezpiecznego eksploatowania pojazdu,
  w szczególności do informacji na temat statusu i historii pojazdu, jego dokumentacji utrzymania, identyfikowalności operacji załadunku oraz listów przewozowych. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(6)

Odpowiedzialność zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych za funkcjonowanie systemu kolei nie wyklucza ponoszenia przez inne podmioty, takie jak producenci, przewoźnicy podwykonawcy, nadawcy, napełniający, załadowcy,
  rozładowcy, odbiorcy
  , podmioty odpowiedzialne za utrzymanie, dostawcy usług utrzymania,
  właściciele pojazdów,
  posiadacze wagonów

  pojazdów
  , dostawcy usług i podmioty zamawiające, odpowiedzialności za ich produkty lub usługi
  lub za stosowanie środków kontroli ryzyka
  . W celu uniknięcia ryzyka, że ich obowiązki te nie są należycie

  będą należycie
  wypełniane, każdemu podmiotowi należy odpowiednio powierzyć odpowiedzialność w jego obszarze działalności
  w drodze porozumień umownych
  . Każdy podmiot systemu kolei powinien być odpowiedzialny wobec pozostałych podmiotów
  , w tym właściwych władz,
  za kompletne i rzetelne przekazywanie wszystkich
  odnośnych
  informacji, które mają znaczenie

  są niezbędne
  dla sprawdzenia, czy pojazdy nadają się do eksploatacji. Odnosi się to

  zapewnienia bezpiecznego eksploatowania pojazdu,
  w szczególności do informacji na temat statusu i historii pojazdu, jego dokumentacji utrzymania, identyfikowalności operacji załadunku oraz listów przewozowych. [Popr. 13]

| (6a) | Poważne wypadki z udziałem wagonów towarowych dowiodły, że niezbędne są obowiązkowe, zharmonizowane na szczeblu europejskim przepisy dotyczące częstotliwości i interwałów działań w zakresie utrzymania kolejowych wagonów towarowych, taboru pasażerskiego oraz lokomotyw. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(6a)

Poważne wypadki z udziałem wagonów towarowych dowiodły, że niezbędne są obowiązkowe, zharmonizowane na szczeblu europejskim przepisy dotyczące częstotliwości i interwałów działań w zakresie utrzymania kolejowych wagonów towarowych, taboru pasażerskiego oraz lokomotyw. [Popr. 14]

| (7) | Każde przedsiębiorstwo kolejowe oraz każdy zarządca infrastruktury i podmiot odpowiedzialny za utrzymanie powinien gwarantować, że jego wykonawcy i inne zaangażowane strony stosują środki kontroli ryzyka. Powinien on w tym celu stosować metody monitorowania określone we wspólnych metodach oceny bezpieczeństwa (CSM). Jego wykonawcy powinni stosować ten proces na mocy ustaleń umownych. Jako że tego rodzaju ustalenia stanowią istotny element systemu zarządzania bezpieczeństwem przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury, przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury powinni ujawniać swe ustalenia umowne na wniosek Agencji Kolejowej Unii Europejskiej (zwanej dalej „Agencją”) lub krajowego organu ds. bezpieczeństwa, w kontekście prowadzonej przez nie działalności w zakresie nadzoru. |
| --- | --- |

(7)

Każde przedsiębiorstwo kolejowe oraz każdy zarządca infrastruktury i podmiot odpowiedzialny za utrzymanie powinien gwarantować, że jego wykonawcy i inne zaangażowane strony stosują środki kontroli ryzyka. Powinien on w tym celu stosować metody monitorowania określone we wspólnych metodach oceny bezpieczeństwa (CSM). Jego wykonawcy powinni stosować ten proces na mocy ustaleń umownych. Jako że tego rodzaju ustalenia stanowią istotny element systemu zarządzania bezpieczeństwem przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury, przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury powinni ujawniać swe ustalenia umowne na wniosek Agencji Kolejowej Unii Europejskiej (zwanej dalej „Agencją”) lub krajowego organu ds. bezpieczeństwa, w kontekście prowadzonej przez nie działalności w zakresie nadzoru.

| (7a) | W ciągu ostatnich dekad spadła intensywność współpracy między producentami, dostawcami usług utrzymania oraz przedsiębiorstwami kolejowymi. Stwarza to potrzebę harmonizacji w zakresie minimalnej częstotliwości działań w zakresie utrzymania oraz wymogów jakościowych celem zapewnienia bezpieczeństwa całego systemu kolei. [Popr. 15] |
| --- | --- |

(7a)

W ciągu ostatnich dekad spadła intensywność współpracy między producentami, dostawcami usług utrzymania oraz przedsiębiorstwami kolejowymi. Stwarza to potrzebę harmonizacji w zakresie minimalnej częstotliwości działań w zakresie utrzymania oraz wymogów jakościowych celem zapewnienia bezpieczeństwa całego systemu kolei. [Popr. 15]

| (8) | Stopniowo wprowadzone zostały wspólne wymagania bezpieczeństwa (CST) i CSM, aby zapewnić utrzymanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa oraz jego poprawę w przypadkach, gdy to jest niezbędne i wykonalne. Wprowadzenie CST i CSM powinno dostarczyć narzędzi oceny bezpieczeństwa i działalności operatorów zarówno na szczeblu państw członkowskich, jak i Unii. Wspólne wskaźniki bezpieczeństwa (CSI) ustanowiono na potrzeby oceny, czy systemy są zgodne z CST i w celu ułatwienia monitorowania skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa kolei. [Popr. 16] |
| --- | --- |

(8)

Stopniowo wprowadzone zostały wspólne wymagania bezpieczeństwa (CST) i CSM, aby zapewnić utrzymanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa oraz jego poprawę w przypadkach, gdy to jest niezbędne i wykonalne. Wprowadzenie CST i CSM powinno dostarczyć narzędzi oceny bezpieczeństwa i działalności operatorów zarówno na szczeblu państw członkowskich, jak i Unii. Wspólne wskaźniki bezpieczeństwa (CSI) ustanowiono na potrzeby oceny, czy systemy są zgodne z CST i w celu ułatwienia monitorowania skuteczności działania w zakresie bezpieczeństwa kolei. [Popr. 16]

| (9) | Przepisy krajowe, często oparte na krajowych normach technicznych, zastąpiono stopniowo
  zastępuje się
  przepisami utworzonymi w oparciu o wspólne normy, określone w CST, CSM i technicznych specyfikacjach interoperacyjności (TSI). W celu wyeliminowania przeszkód dla interoperacyjności należy stopniowo ograniczać liczbę przepisów krajowych w wyniku objęcia zakresem TSI całego systemu kolei Unii i uregulowania otwartych punktów w TSI. W tym celu państwa członkowskie powinny

  muszą
  na bieżąco aktualizować swoje systemy przepisów krajowych, uchylać nieaktualne przepisy i informować o tym
  bez zbędnej zwłoki
  Komisję oraz Agencję. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(9)

Przepisy krajowe, często oparte na krajowych normach technicznych, zastąpiono stopniowo
  zastępuje się
  przepisami utworzonymi w oparciu o wspólne normy, określone w CST, CSM i technicznych specyfikacjach interoperacyjności (TSI). W celu wyeliminowania przeszkód dla interoperacyjności należy stopniowo ograniczać liczbę przepisów krajowych w wyniku objęcia zakresem TSI całego systemu kolei Unii i uregulowania otwartych punktów w TSI. W tym celu państwa członkowskie powinny

  muszą
  na bieżąco aktualizować swoje systemy przepisów krajowych, uchylać nieaktualne przepisy i informować o tym
  bez zbędnej zwłoki
  Komisję oraz Agencję. [Popr. 17]

| (10) | Wobec stopniowego podejścia do usuwania przeszkód dla interoperacyjności systemu kolei
  przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa kolei
  oraz
  wobec
  niezbędnego w związku z tym czasu na przyjęcie TSI należy podjąć kroki celem uniknięcia sytuacji, w której państwa członkowskie przyjmowałyby nowe przepisy krajowe lub realizowały projekty zwiększające heterogeniczność obecnego systemu. System zarządzania bezpieczeństwem uznano za skuteczne narzędzie zapobiegania wypadkom, a

  . Państwa członkowskie, Agencja oraz
  przedsiębiorstwa kolejowe są odpowiedzialne za natychmiastowe podejmowanie działań naprawczych w celu zapobiegania powtarzaniu się wypadków. Państwa członkowskie nie powinny zmniejszać odpowiedzialności przedsiębiorstw kolejowych poprzez wprowadzanie nowych przepisów krajowych bezpośrednio po wypadku. [Popr. 18] |
| --- | --- |

(10)

Wobec stopniowego podejścia do usuwania przeszkód dla interoperacyjności systemu kolei
  przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa kolei
  oraz
  wobec
  niezbędnego w związku z tym czasu na przyjęcie TSI należy podjąć kroki celem uniknięcia sytuacji, w której państwa członkowskie przyjmowałyby nowe przepisy krajowe lub realizowały projekty zwiększające heterogeniczność obecnego systemu. System zarządzania bezpieczeństwem uznano za skuteczne narzędzie zapobiegania wypadkom, a

  . Państwa członkowskie, Agencja oraz
  przedsiębiorstwa kolejowe są odpowiedzialne za natychmiastowe podejmowanie działań naprawczych w celu zapobiegania powtarzaniu się wypadków. Państwa członkowskie nie powinny zmniejszać odpowiedzialności przedsiębiorstw kolejowych poprzez wprowadzanie nowych przepisów krajowych bezpośrednio po wypadku. [Popr. 18]

| (10a) | Systemy sterowania pociągiem oraz sygnalizacji odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa kolei. Zharmonizowany rozwój i wdrożenie europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS) w unijnej sieci kolejowej stanowi ważny wkład w poprawę poziomów bezpieczeństwa. [Popr. 19] |
| --- | --- |

(10a)

Systemy sterowania pociągiem oraz sygnalizacji odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa kolei. Zharmonizowany rozwój i wdrożenie europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS) w unijnej sieci kolejowej stanowi ważny wkład w poprawę poziomów bezpieczeństwa. [Popr. 19]

| (11) | Realizując swój zakres obowiązków i odpowiedzialności, zarządcy infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe powinny wdrażać system zarządzania bezpieczeństwem spełniający wymogi Unii i zawierający wspólne elementy. Informacje o bezpieczeństwie i wdrażaniu systemu zarządzania bezpieczeństwem powinny być przekazywane Agencji i krajowemu organowi ds. bezpieczeństwa we właściwym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(11)

Realizując swój zakres obowiązków i odpowiedzialności, zarządcy infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe powinny wdrażać system zarządzania bezpieczeństwem spełniający wymogi Unii i zawierający wspólne elementy. Informacje o bezpieczeństwie i wdrażaniu systemu zarządzania bezpieczeństwem powinny być przekazywane Agencji i krajowemu organowi ds. bezpieczeństwa we właściwym państwie członkowskim.

| (11a) | Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury powinni ustanowić w ramach własnych procedur zapewniania bezpieczeństwa zasadę „just culture” w celu czynnego zachęcania personelu do zgłaszania wypadków, incydentów i zdarzeń potencjalnie wypadkowych związanych z bezpieczeństwem, przy czym osoby zgłaszające nie powinny być narażone na ryzyko kary lub dyskryminacji. Zasada „just culture” umożliwia przemysłowi kolejowemu wyciąganie wniosków z wypadków, incydentów i zdarzeń potencjalnie wypadkowych, a tym samym poprawę bezpieczeństwa pracowników i pasażerów kolei. [Popr. 20] |
| --- | --- |

(11a)

Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury powinni ustanowić w ramach własnych procedur zapewniania bezpieczeństwa zasadę „just culture” w celu czynnego zachęcania personelu do zgłaszania wypadków, incydentów i zdarzeń potencjalnie wypadkowych związanych z bezpieczeństwem, przy czym osoby zgłaszające nie powinny być narażone na ryzyko kary lub dyskryminacji. Zasada „just culture” umożliwia przemysłowi kolejowemu wyciąganie wniosków z wypadków, incydentów i zdarzeń potencjalnie wypadkowych, a tym samym poprawę bezpieczeństwa pracowników i pasażerów kolei. [Popr. 20]

| (12) | Aby zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa kolei i równe warunki dla wszystkich przedsiębiorstw kolejowych, wszystkie te przedsiębiorstwa powinny podlegać tym samym wymogom w zakresie bezpieczeństwa. Aby uzyskać dostęp do infrastruktury kolejowej, licencjonowane przedsiębiorstwo kolejowe powinno posiadać certyfikat bezpieczeństwa. Certyfikat bezpieczeństwa powinien zawierać potwierdzenie ustanowienia przez przedsiębiorstwo kolejowe systemu zarządzania bezpieczeństwem i jego zdolności do spełnienia wymogów właściwych norm i przepisów bezpieczeństwa
  we wszystkich państwach członkowskich, w których działa przedsiębiorstwo
  . W odniesieniu do międzynarodowych usług transportowych powinno wystarczać jednorazowe zatwierdzenie systemu zarządzania bezpieczeństwem na poziomie Unii
  lub zatwierdzenie dla obszaru, którego infrastrukturę kolejową będzie użytkowało przedsiębiorstwo kolejowe
  . [Popr. 21] |
| --- | --- |

(12)

Aby zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa kolei i równe warunki dla wszystkich przedsiębiorstw kolejowych, wszystkie te przedsiębiorstwa powinny podlegać tym samym wymogom w zakresie bezpieczeństwa. Aby uzyskać dostęp do infrastruktury kolejowej, licencjonowane przedsiębiorstwo kolejowe powinno posiadać certyfikat bezpieczeństwa. Certyfikat bezpieczeństwa powinien zawierać potwierdzenie ustanowienia przez przedsiębiorstwo kolejowe systemu zarządzania bezpieczeństwem i jego zdolności do spełnienia wymogów właściwych norm i przepisów bezpieczeństwa
  we wszystkich państwach członkowskich, w których działa przedsiębiorstwo
  . W odniesieniu do międzynarodowych usług transportowych powinno wystarczać jednorazowe zatwierdzenie systemu zarządzania bezpieczeństwem na poziomie Unii
  lub zatwierdzenie dla obszaru, którego infrastrukturę kolejową będzie użytkowało przedsiębiorstwo kolejowe
  . [Popr. 21]

| (13) | W oparciu o dyrektywę 2004/49/WE ustanowiono
  minimalne
  ujednolicone metody w zakresie monitorowania, oceny zgodności, nadzoru oraz wyceny i oceny ryzyka, które mają zastosowanie do przedsiębiorstw kolejowych oraz krajowych organów ds. bezpieczeństwa. Te ramy regulacyjne są wystarczająco dopracowane, aby stopniowo wprowadzić jednolity certyfikat bezpieczeństwa, ważny w całej Unii
  , w obrębie określonych obszarów działalności
  . Dzięki ograniczeniu obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw kolejowych, przejście na jednolity certyfikat bezpieczeństwa powinno sprawić, że system kolei będzie skuteczniejszy i wydajniejszy
  , co uczyni transport kolejowy bardziej konkurencyjnym w kontekście konkurencji intermodalnej
  . [Popr. 22] |
| --- | --- |

(13)

W oparciu o dyrektywę 2004/49/WE ustanowiono
  minimalne
  ujednolicone metody w zakresie monitorowania, oceny zgodności, nadzoru oraz wyceny i oceny ryzyka, które mają zastosowanie do przedsiębiorstw kolejowych oraz krajowych organów ds. bezpieczeństwa. Te ramy regulacyjne są wystarczająco dopracowane, aby stopniowo wprowadzić jednolity certyfikat bezpieczeństwa, ważny w całej Unii
  , w obrębie określonych obszarów działalności
  . Dzięki ograniczeniu obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw kolejowych, przejście na jednolity certyfikat bezpieczeństwa powinno sprawić, że system kolei będzie skuteczniejszy i wydajniejszy
  , co uczyni transport kolejowy bardziej konkurencyjnym w kontekście konkurencji intermodalnej
  . [Popr. 22]

| (14) | Jednolity certyfikat bezpieczeństwa powinien być wydawany na podstawie dowodu, że przedsiębiorstwo kolejowe ustanowiło system zarządzania bezpieczeństwem. Dowód taki może wymagać nie tylko przeprowadzenia kontroli na miejscu w przedsiębiorstwie kolejowym, ale też nadzoru, którego przedmiotem będzie sprawdzenie, czy po uzyskaniu jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa przedsiębiorstwo kolejowe nadal rzetelnie stosuje swój system zarządzania bezpieczeństwem. |
| --- | --- |

(14)

Jednolity certyfikat bezpieczeństwa powinien być wydawany na podstawie dowodu, że przedsiębiorstwo kolejowe ustanowiło system zarządzania bezpieczeństwem. Dowód taki może wymagać nie tylko przeprowadzenia kontroli na miejscu w przedsiębiorstwie kolejowym, ale też nadzoru, którego przedmiotem będzie sprawdzenie, czy po uzyskaniu jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa przedsiębiorstwo kolejowe nadal rzetelnie stosuje swój system zarządzania bezpieczeństwem.

| (15) | Zarządca infrastruktury powinien ponosić zasadniczą odpowiedzialność za bezpieczne zaprojektowanie oraz bezpieczne utrzymanie i eksploatowanie własnej sieci kolejowej. Zarządca infrastruktury powinien podlegać autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa ze strony krajowego organu ds. bezpieczeństwa odnośnie do jego systemu zarządzania bezpieczeństwem i innych przepisów w zakresie spełnienia wymagań dotyczących bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(15)

Zarządca infrastruktury powinien ponosić zasadniczą odpowiedzialność za bezpieczne zaprojektowanie oraz bezpieczne utrzymanie i eksploatowanie własnej sieci kolejowej. Zarządca infrastruktury powinien podlegać autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa ze strony krajowego organu ds. bezpieczeństwa odnośnie do jego systemu zarządzania bezpieczeństwem i innych przepisów w zakresie spełnienia wymagań dotyczących bezpieczeństwa.

| (16) | Przeszkolenie i kwalifikacje personelu kolejowego są kluczowym czynnikiem dla bezpieczeństwa kolei. Przedsiębiorstwa kolejowe powinny dopilnować, aby ich personel był odpowiednio wykwalifikowany i przeszkolony oraz aby posiadał odpowiednie certyfikaty, również w przypadku działania w obrębie sieci innego państwa członkowskiego. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny monitorować i egzekwować wymogi w tym zakresie.
  Certyfikacja personelu kolejowego stanowi często

  może stanowić
  dla nowych operatorów barierę nie do przejścia. Państwa członkowskie powinny zapewnić przedsiębiorstwom kolejowym, które zamierzają rozpocząć działalność w obrębie danej sieci, dostęp do szkoleń i certyfikacji personelu kolejowego, niezbędnych do spełnienia wymogów przepisów krajowych. [Popr. 23] |
| --- | --- |

(16)

Przeszkolenie i kwalifikacje personelu kolejowego są kluczowym czynnikiem dla bezpieczeństwa kolei. Przedsiębiorstwa kolejowe powinny dopilnować, aby ich personel był odpowiednio wykwalifikowany i przeszkolony oraz aby posiadał odpowiednie certyfikaty, również w przypadku działania w obrębie sieci innego państwa członkowskiego. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny monitorować i egzekwować wymogi w tym zakresie.
  Certyfikacja personelu kolejowego stanowi często

  może stanowić
  dla nowych operatorów barierę nie do przejścia. Państwa członkowskie powinny zapewnić przedsiębiorstwom kolejowym, które zamierzają rozpocząć działalność w obrębie danej sieci, dostęp do szkoleń i certyfikacji personelu kolejowego, niezbędnych do spełnienia wymogów przepisów krajowych. [Popr. 23]

| (17) | Podmioty odpowiedzialne za utrzymanie wagonów towarowych powinny dysponować odpowiednim certyfikatem. Jeżeli podmiotem odpowiedzialnym za utrzymanie jest zarządca infrastruktury, odpowiednia certyfikacja powinna stanowić część autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa. Certyfikat wydany takiemu podmiotowi powinien gwarantować, że wymogi niniejszej dyrektywy związane z utrzymaniem są spełnione w odniesieniu do każdego wagonu towarowego, za który podmiot ten jest odpowiedzialny. Certyfikat powinien być ważny na terytorium całej Unii i być wydawany przez organ mający możliwość przeprowadzania audytu systemu utrzymania wprowadzonego przez podmiot. Z uwagi na to, że wagony towarowe są często wykorzystywane w ruchu międzynarodowym, zaś podmiot odpowiedzialny za utrzymanie może chcieć skorzystać z warsztatów prowadzących działalność w więcej niż jednym państwie członkowskim, organ wydający certyfikat powinien mieć możliwość przeprowadzania kontroli w całej Unii. |
| --- | --- |

(17)

Podmioty odpowiedzialne za utrzymanie wagonów towarowych powinny dysponować odpowiednim certyfikatem. Jeżeli podmiotem odpowiedzialnym za utrzymanie jest zarządca infrastruktury, odpowiednia certyfikacja powinna stanowić część autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa. Certyfikat wydany takiemu podmiotowi powinien gwarantować, że wymogi niniejszej dyrektywy związane z utrzymaniem są spełnione w odniesieniu do każdego wagonu towarowego, za który podmiot ten jest odpowiedzialny. Certyfikat powinien być ważny na terytorium całej Unii i być wydawany przez organ mający możliwość przeprowadzania audytu systemu utrzymania wprowadzonego przez podmiot. Z uwagi na to, że wagony towarowe są często wykorzystywane w ruchu międzynarodowym, zaś podmiot odpowiedzialny za utrzymanie może chcieć skorzystać z warsztatów prowadzących działalność w więcej niż jednym państwie członkowskim, organ wydający certyfikat powinien mieć możliwość przeprowadzania kontroli w całej Unii.

| (17a) | Agencja wraz z ekspertami branżowymi powinna, uwzględniając doświadczenie sektora lotniczego, opracować wspólną metodę oceny bezpieczeństwa służącą określeniu kluczowych składowych bezpieczeństwa. [Popr. 24] |
| --- | --- |

(17a)

Agencja wraz z ekspertami branżowymi powinna, uwzględniając doświadczenie sektora lotniczego, opracować wspólną metodę oceny bezpieczeństwa służącą określeniu kluczowych składowych bezpieczeństwa. [Popr. 24]

| (18) | Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny być całkowicie niezależne pod względem organizacyjnym, struktury prawnej i procesu decyzyjnego od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych, zarządców infrastruktury, wnioskodawców oraz

  lub
  podmiotów zamawiających. Powinny one wykonywać swoje zadania w sposób przejrzysty i niedyskryminujący, współpracować z Agencją w celu stworzenia jednolitego obszaru kolejowego
  o wysokim poziomie bezpieczeństwa kolei
  i wzajemnie koordynować swe kryteria podejmowania decyzji.
  W celu zrealizowania swoich zadań krajowe organy ds. bezpieczeństwa muszą dysponować wystarczającymi środkami budżetowymi oraz wystarczającą liczbą dobrze przeszkolonego personelu.
   W celu zwiększenia efektywności dwa państwa członkowskie (lub większa ich liczba) mogą zadecydować o połączeniu zasobów kadrowych i innych zasobów ich odpowiednich krajowych organów ds. bezpieczeństwa. [Popr. 25] |
| --- | --- |

(18)

Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny być całkowicie niezależne pod względem organizacyjnym, struktury prawnej i procesu decyzyjnego od wszelkich przedsiębiorstw kolejowych, zarządców infrastruktury, wnioskodawców oraz

  lub
  podmiotów zamawiających. Powinny one wykonywać swoje zadania w sposób przejrzysty i niedyskryminujący, współpracować z Agencją w celu stworzenia jednolitego obszaru kolejowego
  o wysokim poziomie bezpieczeństwa kolei
  i wzajemnie koordynować swe kryteria podejmowania decyzji.
  W celu zrealizowania swoich zadań krajowe organy ds. bezpieczeństwa muszą dysponować wystarczającymi środkami budżetowymi oraz wystarczającą liczbą dobrze przeszkolonego personelu.
   W celu zwiększenia efektywności dwa państwa członkowskie (lub większa ich liczba) mogą zadecydować o połączeniu zasobów kadrowych i innych zasobów ich odpowiednich krajowych organów ds. bezpieczeństwa. [Popr. 25]

| (18a) | Aby stworzyć jednolity europejski obszar kolejowy oraz poprawić bezpieczeństwo kolei, niezbędne jest wprowadzenie jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa. Wymaga to jasnego podziału zadań i obowiązków między Agencję a krajowe organy ds. bezpieczeństwa. Agencja powinna stać się punktem kompleksowej obsługi w zakresie certyfikatów bezpieczeństwa w Unii, wykorzystującym cenną wiedzę ekspercką, wiedzę lokalną oraz doświadczenie krajowych organów ds. bezpieczeństwa. Powinna ona przekazywać konkretne zadania i obowiązki krajowym organom ds. bezpieczeństwa na podstawie porozumień umownych, o których mowa w rozporządzeniu ... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Agencji Kolejowej], ale powinna posiadać wyłączne kompetencje w zakresie wydawania, odnawiania, zmiany lub unieważniania certyfikatów bezpieczeństwa zarówno dla przedsiębiorstw kolejowych, jak i zarządców infrastruktury. [Popr. 26] |
| --- | --- |

(18a)

Aby stworzyć jednolity europejski obszar kolejowy oraz poprawić bezpieczeństwo kolei, niezbędne jest wprowadzenie jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa. Wymaga to jasnego podziału zadań i obowiązków między Agencję a krajowe organy ds. bezpieczeństwa. Agencja powinna stać się punktem kompleksowej obsługi w zakresie certyfikatów bezpieczeństwa w Unii, wykorzystującym cenną wiedzę ekspercką, wiedzę lokalną oraz doświadczenie krajowych organów ds. bezpieczeństwa. Powinna ona przekazywać konkretne zadania i obowiązki krajowym organom ds. bezpieczeństwa na podstawie porozumień umownych, o których mowa w rozporządzeniu ... [rozporządzenie w sprawie Europejskiej Agencji Kolejowej], ale powinna posiadać wyłączne kompetencje w zakresie wydawania, odnawiania, zmiany lub unieważniania certyfikatów bezpieczeństwa zarówno dla przedsiębiorstw kolejowych, jak i zarządców infrastruktury. [Popr. 26]

| (19) | W przypadku gdy krajowy organ ds. bezpieczeństwa otrzyma wniosek o nadzorowanie przedsiębiorstwa kolejowego mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, Agencja powinna poinformować o tym inne właściwe krajowe organy ds. bezpieczeństwa oraz zapewnić niezbędną koordynację działań w zakresie nadzoru. |
| --- | --- |

(19)

W przypadku gdy krajowy organ ds. bezpieczeństwa otrzyma wniosek o nadzorowanie przedsiębiorstwa kolejowego mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, Agencja powinna poinformować o tym inne właściwe krajowe organy ds. bezpieczeństwa oraz zapewnić niezbędną koordynację działań w zakresie nadzoru.

| (19a) | Przestrzeganie przepisów dotyczących czasu pracy, jazdy i odpoczynku maszynistów oraz personelu kolejowego wykonującego zadania związane z bezpieczeństwem jest istotne z perspektywy bezpieczeństwa kolei oraz uczciwej konkurencji. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny ponosić odpowiedzialność za egzekwowanie i kontrolowanie stosowania tych przepisów, również w odniesieniu do operacji transgranicznych. Agencja powinna opracować urządzenie pokładowe rejestrujące czas jazdy i odpoczynku maszynistów. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny posiadać kompetencje w zakresie transgranicznego monitorowania czasu jazdy i odpoczynku. [Popr. 27] |
| --- | --- |

(19a)

Przestrzeganie przepisów dotyczących czasu pracy, jazdy i odpoczynku maszynistów oraz personelu kolejowego wykonującego zadania związane z bezpieczeństwem jest istotne z perspektywy bezpieczeństwa kolei oraz uczciwej konkurencji. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny ponosić odpowiedzialność za egzekwowanie i kontrolowanie stosowania tych przepisów, również w odniesieniu do operacji transgranicznych. Agencja powinna opracować urządzenie pokładowe rejestrujące czas jazdy i odpoczynku maszynistów. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny posiadać kompetencje w zakresie transgranicznego monitorowania czasu jazdy i odpoczynku. [Popr. 27]

| (20) | Poważne wypadki kolejowe zdarzają się rzadko, mogą one jednak mieć katastrofalne skutki i wywołują zaniepokojenie opinii publicznej co do bezpieczeństwa systemu kolei. Należy więc badać wszystkie takie wypadki pod kątem bezpieczeństwa w celu uniknięcia ich powtarzania się, a wyniki dochodzeń publikować
  i umieszczać w sporządzanych regularnie sprawozdaniach
  . Inne wypadki i incydenty również powinny być przedmiotem dochodzeń w zakresie bezpieczeństwa, w przypadkach gdy mogą stanowić znaczące zdarzenia poprzedzające poważne wypadki.
  W celu zidentyfikowania takich zdarzeń poprzedzających przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury ustanawiają zasadę „just culture”, zdefiniowaną w art. 3. [Popr. 28] |
| --- | --- |

(20)

Poważne wypadki kolejowe zdarzają się rzadko, mogą one jednak mieć katastrofalne skutki i wywołują zaniepokojenie opinii publicznej co do bezpieczeństwa systemu kolei. Należy więc badać wszystkie takie wypadki pod kątem bezpieczeństwa w celu uniknięcia ich powtarzania się, a wyniki dochodzeń publikować
  i umieszczać w sporządzanych regularnie sprawozdaniach
  . Inne wypadki i incydenty również powinny być przedmiotem dochodzeń w zakresie bezpieczeństwa, w przypadkach gdy mogą stanowić znaczące zdarzenia poprzedzające poważne wypadki.
  W celu zidentyfikowania takich zdarzeń poprzedzających przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury ustanawiają zasadę „just culture”, zdefiniowaną w art. 3. [Popr. 28]

| (20a) | System bezpieczeństwa kolei opiera się na ustaleniach i wnioskach sformułowanych podczas badania wypadków i incydentów w przeszłości, co wymaga bezwzględnego stosowania przepisów w zakresie zachowania poufności, aby zapewnić dostępność cennych źródeł informacji w przyszłości. W związku z tym informacje szczególnie chronione dotyczące bezpieczeństwa powinny być objęte odpowiednią ochroną. [Popr. 29] |
| --- | --- |

(20a)

System bezpieczeństwa kolei opiera się na ustaleniach i wnioskach sformułowanych podczas badania wypadków i incydentów w przeszłości, co wymaga bezwzględnego stosowania przepisów w zakresie zachowania poufności, aby zapewnić dostępność cennych źródeł informacji w przyszłości. W związku z tym informacje szczególnie chronione dotyczące bezpieczeństwa powinny być objęte odpowiednią ochroną. [Popr. 29]

| (20b) | W związku z wypadkami kolejowymi można mówić o różnych interesach społecznych, takich jak konieczność zapobiegania wypadkom w przyszłości oraz sprawne funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Mają one wymiar szerszy niż partykularne interesy zaangażowanych stron i konkretne rozpatrywane zdarzenie. Prawidłowa równowaga pomiędzy wszystkimi interesami jest niezbędna do zagwarantowania ogólnej korzyści społecznej. [Popr. 30] |
| --- | --- |

(20b)

W związku z wypadkami kolejowymi można mówić o różnych interesach społecznych, takich jak konieczność zapobiegania wypadkom w przyszłości oraz sprawne funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Mają one wymiar szerszy niż partykularne interesy zaangażowanych stron i konkretne rozpatrywane zdarzenie. Prawidłowa równowaga pomiędzy wszystkimi interesami jest niezbędna do zagwarantowania ogólnej korzyści społecznej. [Popr. 30]

| (21) | Dochodzenie w zakresie bezpieczeństwa powinno być prowadzone niezależnie od dochodzenia sądowego w tej samej sprawie; dla potrzeb tego dochodzenia powinien być zapewniony dostęp do dowodów i świadków. Dochodzenie powinno być prowadzone przez stale funkcjonujący organ, niezależny od podmiotów branży kolejowej. Organ dochodzeniowy powinien funkcjonować w sposób, który wyklucza konflikt interesów i jakiekolwiek możliwe związki z przyczynami zdarzeń wypadków, które są badane. W szczególności nie powinno być negatywnego wpływu na funkcjonalną niezależność organu dochodzeniowego, jeżeli ma on bliskie związki organizacyjne i prawne z krajowym organem ds. bezpieczeństwa lub organem regulacyjnym ds. kolei. Dochodzenia powinny być prowadzone w sposób jak najbardziej otwarty. Dla każdego zdarzenia organ dochodzeniowy powinien wyznaczyć odpowiedni zespół dysponujący niezbędną wiedzą ekspercką i doświadczeniem do ustalenia bezpośrednich i pośrednich przyczyn wypadku. |
| --- | --- |

(21)

Dochodzenie w zakresie bezpieczeństwa powinno być prowadzone niezależnie od dochodzenia sądowego w tej samej sprawie; dla potrzeb tego dochodzenia powinien być zapewniony dostęp do dowodów i świadków. Dochodzenie powinno być prowadzone przez stale funkcjonujący organ, niezależny od podmiotów branży kolejowej. Organ dochodzeniowy powinien funkcjonować w sposób, który wyklucza konflikt interesów i jakiekolwiek możliwe związki z przyczynami zdarzeń wypadków, które są badane. W szczególności nie powinno być negatywnego wpływu na funkcjonalną niezależność organu dochodzeniowego, jeżeli ma on bliskie związki organizacyjne i prawne z krajowym organem ds. bezpieczeństwa lub organem regulacyjnym ds. kolei. Dochodzenia powinny być prowadzone w sposób jak najbardziej otwarty. Dla każdego zdarzenia organ dochodzeniowy powinien wyznaczyć odpowiedni zespół dysponujący niezbędną wiedzą ekspercką i doświadczeniem do ustalenia bezpośrednich i pośrednich przyczyn wypadku.

| (21a) | Sektor kolei powinien również promować system bezsankcyjny ułatwiający spontaniczne zgłaszanie zdarzeń i tym samym wspomagający upowszechnienie zasady „just culture”. [Popr. 31] |
| --- | --- |

(21a)

Sektor kolei powinien również promować system bezsankcyjny ułatwiający spontaniczne zgłaszanie zdarzeń i tym samym wspomagający upowszechnienie zasady „just culture”. [Popr. 31]

| (21b) | Dla zapobiegania wypadkom i incydentom istotne znaczenie ma możliwie jak najszybsze przekazywanie stosownych informacji, w tym w szczególności sprawozdań i zaleceń w zakresie bezpieczeństwa wynikających z dochodzenia w zakresie bezpieczeństwa. [Popr. 32] |
| --- | --- |

(21b)

Dla zapobiegania wypadkom i incydentom istotne znaczenie ma możliwie jak najszybsze przekazywanie stosownych informacji, w tym w szczególności sprawozdań i zaleceń w zakresie bezpieczeństwa wynikających z dochodzenia w zakresie bezpieczeństwa. [Popr. 32]

| (21c) | W razie wypadku kolejowego trudno jest zidentyfikować ofiary i osoby do kontaktu lub krewnych, ponieważ operator zazwyczaj nie zna tożsamości ofiar. Jednak w odniesieniu do niektórych usług kolejowych na terenie Unii, w przypadku których wymagane jest dokonanie wcześniejszej rezerwacji lub w przypadku których przed wejściem do pociągu pasażerowie są poddawani kontroli bezpieczeństwa, byłoby wskazane, gdyby operator dysponował listą pasażerów i personelu pokładowego wyłącznie w celu nawiązania szybkiego kontaktu z rodzinami lub osobami do kontaktu. Dlatego należy przyznać Agencji uprawnienie do opracowywania systemów umożliwiających integrację takich informacji w systemach rezerwacji dla pasażerów. Konieczne jest ponadto, by agencje krajowe opracowały plany awaryjne obejmujące służby ratunkowe, plany dostępu, dotarcie ratowników na miejsce wypadku oraz plan pomocy ofiarom. Agencja może współpracować z agencjami krajowymi i udzielać im wsparcia przy opracowywaniu tych planów z uwzględnieniem najlepszych praktyk. Operator powinien również dysponować planem niesienia pomocy ofiarom. [Popr. 33] |
| --- | --- |

(21c)

W razie wypadku kolejowego trudno jest zidentyfikować ofiary i osoby do kontaktu lub krewnych, ponieważ operator zazwyczaj nie zna tożsamości ofiar. Jednak w odniesieniu do niektórych usług kolejowych na terenie Unii, w przypadku których wymagane jest dokonanie wcześniejszej rezerwacji lub w przypadku których przed wejściem do pociągu pasażerowie są poddawani kontroli bezpieczeństwa, byłoby wskazane, gdyby operator dysponował listą pasażerów i personelu pokładowego wyłącznie w celu nawiązania szybkiego kontaktu z rodzinami lub osobami do kontaktu. Dlatego należy przyznać Agencji uprawnienie do opracowywania systemów umożliwiających integrację takich informacji w systemach rezerwacji dla pasażerów. Konieczne jest ponadto, by agencje krajowe opracowały plany awaryjne obejmujące służby ratunkowe, plany dostępu, dotarcie ratowników na miejsce wypadku oraz plan pomocy ofiarom. Agencja może współpracować z agencjami krajowymi i udzielać im wsparcia przy opracowywaniu tych planów z uwzględnieniem najlepszych praktyk. Operator powinien również dysponować planem niesienia pomocy ofiarom. [Popr. 33]

| (22) | Aby zwiększyć efektywność działania organu dochodzeniowego oraz ułatwić mu wykonywanie jego obowiązków, należy umożliwić temu organowi
  , jak również Agencji – na jej wniosek,
  możliwie szybki dostęp do miejsca wypadku, w stosownych przypadkach w porozumieniu z organem wymiaru sprawiedliwości.
  Wszystkie zaangażowane strony, w tym Agencja, powinny przekazywać wszelkie istotne informacje, których organ dochodzeniowy potrzebuje do wykonania swych działań.
  Raporty z dochodzeń oraz wszelkie ustalenia i zalecenia dostarczają istotnych informacji dla dalszej poprawy bezpieczeństwa kolei i powinny być publicznie dostępne na szczeblu Unii. Zalecenia w zakresie bezpieczeństwa powinny być zrealizowane przez ich adresatów, a sprawozdania z podjętych działań przekazywane organowi dochodzeniowemu. [Popr. 34] |
| --- | --- |

(22)

Aby zwiększyć efektywność działania organu dochodzeniowego oraz ułatwić mu wykonywanie jego obowiązków, należy umożliwić temu organowi
  , jak również Agencji – na jej wniosek,
  możliwie szybki dostęp do miejsca wypadku, w stosownych przypadkach w porozumieniu z organem wymiaru sprawiedliwości.
  Wszystkie zaangażowane strony, w tym Agencja, powinny przekazywać wszelkie istotne informacje, których organ dochodzeniowy potrzebuje do wykonania swych działań.
  Raporty z dochodzeń oraz wszelkie ustalenia i zalecenia dostarczają istotnych informacji dla dalszej poprawy bezpieczeństwa kolei i powinny być publicznie dostępne na szczeblu Unii. Zalecenia w zakresie bezpieczeństwa powinny być zrealizowane przez ich adresatów, a sprawozdania z podjętych działań przekazywane organowi dochodzeniowemu. [Popr. 34]

| (23) | Państwa członkowskie powinny ustanowić sankcje za naruszenia przepisów niniejszej dyrektywy i zapewnić ich stosowanie. Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. |
| --- | --- |

(23)

Państwa członkowskie powinny ustanowić sankcje za naruszenia przepisów niniejszej dyrektywy i zapewnić ich stosowanie. Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

| (24) | Jako że cele działań proponowanych w niniejszej dyrektywie, a mianowicie koordynacja działań w państwach członkowskich zmierzająca do regulacji i nadzorowania bezpieczeństwa, prowadzenie dochodzeń w sprawach wypadków oraz ustanowienie wspólnych wymagań bezpieczeństwa, wspólnych metod oceny bezpieczeństwa, wspólnych wskaźników bezpieczeństwa i wspólnych wymagań w zakresie jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa, nie mogą być osiągnięte w zadowalającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast mogą być lepiej zrealizowane na poziomie Unii, to Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w przywołanym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(24)

Jako że cele działań proponowanych w niniejszej dyrektywie, a mianowicie koordynacja działań w państwach członkowskich zmierzająca do regulacji i nadzorowania bezpieczeństwa, prowadzenie dochodzeń w sprawach wypadków oraz ustanowienie wspólnych wymagań bezpieczeństwa, wspólnych metod oceny bezpieczeństwa, wspólnych wskaźników bezpieczeństwa i wspólnych wymagań w zakresie jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa, nie mogą być osiągnięte w zadowalającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast mogą być lepiej zrealizowane na poziomie Unii, to Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w przywołanym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.

| (25) | W celu uzupełnienia i zmiany innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wspólnych metod oceny bezpieczeństwa i ich zmiany oraz zmiany wspólnych wskaźników bezpieczeństwa i wspólnych wymagań bezpieczeństwa. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje
  z partnerami społecznymi, a zwłaszcza krajowymi organami ds. bezpieczeństwa
  , w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 35] |
| --- | --- |

(25)

W celu uzupełnienia i zmiany innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wspólnych metod oceny bezpieczeństwa i ich zmiany oraz zmiany wspólnych wskaźników bezpieczeństwa i wspólnych wymagań bezpieczeństwa. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje
  z partnerami społecznymi, a zwłaszcza krajowymi organami ds. bezpieczeństwa
  , w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 35]

| (26) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej dyrektywy należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do wymogów dotyczących systemu zarządzania bezpieczeństwem i jego elementów, przeglądu systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie wagonów towarowych i jego rozszerzenia na inne składniki taboru oraz zasadniczej treści raportów z dochodzeń w sprawie wypadków i incydentów. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7). |
| --- | --- |

(26)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej dyrektywy należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do wymogów dotyczących systemu zarządzania bezpieczeństwem i jego elementów, przeglądu systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie wagonów towarowych i jego rozszerzenia na inne składniki taboru oraz zasadniczej treści raportów z dochodzeń w sprawie wypadków i incydentów. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7).

| (27) | Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(27)

Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z wcześniejszej dyrektywy.

| (28) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku IV część B, |
| --- | --- |

(28)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku IV część B,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia
  minimalne
  przepisy,
  które państwa członkowskie mogą rozszerzać tylko zgodnie z art. 8 i
  których celem jest zapewnienie rozwoju i 
  dalszego
  doskonalenia bezpieczeństwa kolei Unii oraz poprawienie dostępu do rynku dla usług transportu kolejowego, poprzez: [Popr. 36]

| a) | harmonizację struktury regulacyjnej w państwach członkowskich; |
| --- | --- |

a)

harmonizację struktury regulacyjnej w państwach członkowskich;

| b) | określenie odpowiedzialności podmiotów systemu kolei; |
| --- | --- |

b)

określenie odpowiedzialności podmiotów systemu kolei;

| c) | rozwijanie wspólnych wymagań bezpieczeństwa i wspólnych metod oceny bezpieczeństwa, mając na celu stopniową likwidację potrzeby istnienia

  większą harmonizację
  przepisów krajowych
  na wysokim poziomie bezpieczeństwa
  ; [Popr. 37] |
| --- | --- |

c)

rozwijanie wspólnych wymagań bezpieczeństwa i wspólnych metod oceny bezpieczeństwa, mając na celu stopniową likwidację potrzeby istnienia

  większą harmonizację
  przepisów krajowych
  na wysokim poziomie bezpieczeństwa
  ; [Popr. 37]

| d) | wymóg ustanowienia dla każdego państwa członkowskiego krajowego organu ds. bezpieczeństwa oraz organu dochodzeniowego badającego wypadki i incydenty; |
| --- | --- |

d)

wymóg ustanowienia dla każdego państwa członkowskiego krajowego organu ds. bezpieczeństwa oraz organu dochodzeniowego badającego wypadki i incydenty;

| e) | określenie wspólnych zasad dla zarządzania bezpieczeństwem kolei, jego regulacji i nadzoru; |
| --- | --- |

e)

określenie wspólnych zasad dla zarządzania bezpieczeństwem kolei, jego regulacji i nadzoru;

| ea) | wprowadzenie jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa, który w ramach określonych obszarów działalności jest ważny i uznawany we wszystkich państwach członkowskich; [Popr. 38] |
| --- | --- |

ea)

wprowadzenie jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa, który w ramach określonych obszarów działalności jest ważny i uznawany we wszystkich państwach członkowskich; [Popr. 38]

| eb) | wymaganie od Agencji, aby publikowała wytyczne dotyczące bezpieczeństwa kolei oraz certyfikacji bezpieczeństwa, w tym zestawienia przykładów dobrych praktyk, w szczególności w odniesieniu do transportu transgranicznego. [Popr. 39] |
| --- | --- |

eb)

wymaganie od Agencji, aby publikowała wytyczne dotyczące bezpieczeństwa kolei oraz certyfikacji bezpieczeństwa, w tym zestawienia przykładów dobrych praktyk, w szczególności w odniesieniu do transportu transgranicznego. [Popr. 39]

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do systemu kolei w państwach członkowskich, który można podzielić na podsystemy strukturalne i funkcjonalne. Obejmuje ona wymagania bezpieczeństwa dla całości systemu, łącznie z bezpiecznym zarządzaniem infrastrukturą i ruchem pociągów, a także współdziałaniem przedsiębiorstw kolejowych, z zarządców infrastruktury i innych podmiotów systemu kolei.

2.   Z zakresu zastosowania

  Państwa członkowskie mogą postanowić, że środki przyjęte przez nie w celu wdrożenia
  niniejszej dyrektywy wyłączone są następujące systemy

  nie obejmują
  : [Popr. 103]

| a) | sieci metra, tramwajów
  , tramwajów dwusystemowych
  i systemy kolei lekkiej; [Popr. 40] |
| --- | --- |

a)

sieci metra, tramwajów
  , tramwajów dwusystemowych
  i systemy kolei lekkiej; [Popr. 40]

| b) | sieci, które są funkcjonalnie oddzielone od reszty systemu kolei i są z założenia przeznaczone do prowadzenia pasażerskich przewozów lokalnych, miejskich lub podmiejskich, oraz przedsiębiorstwa kolejowe funkcjonujące wyłącznie na tych sieciach; |
| --- | --- |

b)

sieci, które są funkcjonalnie oddzielone od reszty systemu kolei i są z założenia przeznaczone do prowadzenia pasażerskich przewozów lokalnych, miejskich lub podmiejskich, oraz przedsiębiorstwa kolejowe funkcjonujące wyłącznie na tych sieciach;

3.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że środki przyjęte przez nie w celu wdrożenia niniejszej dyrektywy nie obejmują:

| a) | infrastruktury kolejowej należącej do właścicieli prywatnych oraz pojazdów wykorzystywanych jedynie na tej infrastrukturze na użytek jej właścicieli w ramach ich własnej działalności w zakresie transportu towarów; |
| --- | --- |

a)

infrastruktury kolejowej należącej do właścicieli prywatnych oraz pojazdów wykorzystywanych jedynie na tej infrastrukturze na użytek jej właścicieli w ramach ich własnej działalności w zakresie transportu towarów;

| b) | infrastruktury i pojazdów przewidzianych wyłącznie do użytku lokalnego, historycznego lub turystycznego; |
| --- | --- |

b)

infrastruktury i pojazdów przewidzianych wyłącznie do użytku lokalnego, historycznego lub turystycznego;

| ba) | infrastruktury kolei lekkiej wykorzystywanej sporadycznie przez pojazdy kolei ciężkiej w warunkach eksploatacyjnych systemu kolei lekkiej, w przypadkach gdy wykorzystanie tej infrastruktury przez te pojazdy jest konieczne wyłącznie ze względu na zachowanie połączalności; [Popr. 41] |
| --- | --- |

ba)

infrastruktury kolei lekkiej wykorzystywanej sporadycznie przez pojazdy kolei ciężkiej w warunkach eksploatacyjnych systemu kolei lekkiej, w przypadkach gdy wykorzystanie tej infrastruktury przez te pojazdy jest konieczne wyłącznie ze względu na zachowanie połączalności; [Popr. 41]

| bb) | taboru kolejowego, który stracił autoryzację i jest w danej chwili kierowany do terminalu lub na teren, gdzie będzie mógł uzyskać ponowną autoryzację. [Popr. 42] |
| --- | --- |

bb)

taboru kolejowego, który stracił autoryzację i jest w danej chwili kierowany do terminalu lub na teren, gdzie będzie mógł uzyskać ponowną autoryzację. [Popr. 42]

Artykuł 3

Definicje

Dla celów niniejszej dyrektywy przyjmuje się następujące definicje:

| a) | „system kolei
  Unii
  ” oznacza
  unijny
  system kolei Unii

  konwencjonalnej oraz dużych prędkości
  zdefiniowany w art. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei]; [Popr. 43] |
| --- | --- |

a)

„system kolei
  Unii
  ” oznacza
  unijny
  system kolei Unii

  konwencjonalnej oraz dużych prędkości
  zdefiniowany w art. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei]; [Popr. 43]

| b) | „zarządca infrastruktury” oznacza zarządcę infrastruktury zdefiniowanego w art. 2

  3
  dyrektywy 2001/14/WE

  Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE

   (8); [Popr. 44] |
| --- | --- |

b)

„zarządca infrastruktury” oznacza zarządcę infrastruktury zdefiniowanego w art. 2

  3
  dyrektywy 2001/14/WE

  Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE

   (8); [Popr. 44]

| c) | „przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza przedsiębiorstwo kolejowe zdefiniowane w art. 2

  3
  dyrektywy 2001/14/WE

  2012/34/UE
  oraz każde publiczne lub prywatne przedsiębiorstwo, którego działalność polega na świadczeniu kolejowych przewozów towarowych lub pasażerskich, z zastrzeżeniem, że przedsiębiorstwo to musi zapewnić trakcję; obejmuje to także takie przedsiębiorstwa, które zapewniają wyłącznie trakcję; [Popr. 45] |
| --- | --- |

c)

„przedsiębiorstwo kolejowe” oznacza przedsiębiorstwo kolejowe zdefiniowane w art. 2

  3
  dyrektywy 2001/14/WE

  2012/34/UE
  oraz każde publiczne lub prywatne przedsiębiorstwo, którego działalność polega na świadczeniu kolejowych przewozów towarowych lub pasażerskich, z zastrzeżeniem, że przedsiębiorstwo to musi zapewnić trakcję; obejmuje to także takie przedsiębiorstwa, które zapewniają wyłącznie trakcję; [Popr. 45]

| ca) | „obszar działalności” oznacza sieć lub sieci w państwie członkowskim lub w grupie państw członkowskich, w obrębie której lub których przedsiębiorstwo kolejowe zamierza prowadzić działalność; |
| --- | --- |

ca)

„obszar działalności” oznacza sieć lub sieci w państwie członkowskim lub w grupie państw członkowskich, w obrębie której lub których przedsiębiorstwo kolejowe zamierza prowadzić działalność;

| cb) | „odizolowana sieć kolejowa” oznacza sieć kolejową państwa członkowskiego lub część takiej sieci, której szerokość międzytorza wynosi 1 520 mm, która jest geograficznie lub technicznie odrębna od sieci europejskiej o standardowej nominalnej szerokości międzytorza (1 435 mm – zwanej dalej „standardową szerokością międzytorza”) i która jest, wraz z państwami trzecimi, dobrze zintegrowana z siecią kolejową o szerokości międzytorza wynoszącej 1 520 mm, lecz jest odizolowana od unijnej sieci standardowej; [Popr. 46] |
| --- | --- |

cb)

„odizolowana sieć kolejowa” oznacza sieć kolejową państwa członkowskiego lub część takiej sieci, której szerokość międzytorza wynosi 1 520 mm, która jest geograficznie lub technicznie odrębna od sieci europejskiej o standardowej nominalnej szerokości międzytorza (1 435 mm – zwanej dalej „standardową szerokością międzytorza”) i która jest, wraz z państwami trzecimi, dobrze zintegrowana z siecią kolejową o szerokości międzytorza wynoszącej 1 520 mm, lecz jest odizolowana od unijnej sieci standardowej; [Popr. 46]

| d) | „techniczna specyfikacja interoperacyjności (TSI)” oznacza specyfikację obejmującą każdy podsystem, lub część podsystemu, w celu zapewnienia jego zgodności z zasadniczymi wymaganiami i zapewnienia interoperacyjności systemu kolei, zdefiniowanego w art. 2 dyrektywy ... [dyrektywy w sprawie interoperacyjności systemu kolei]; |
| --- | --- |

d)

„techniczna specyfikacja interoperacyjności (TSI)” oznacza specyfikację obejmującą każdy podsystem, lub część podsystemu, w celu zapewnienia jego zgodności z zasadniczymi wymaganiami i zapewnienia interoperacyjności systemu kolei, zdefiniowanego w art. 2 dyrektywy ... [dyrektywy w sprawie interoperacyjności systemu kolei];

| e) | „wspólne wymagania bezpieczeństwa (CST)” oznaczają minimalne poziomy bezpieczeństwa, które muszą być osiągnięte przez różne części systemu kolei (takie jak system kolei konwencjonalnej, system kolei dużych prędkości, długie tunele lub linie przeznaczone wyłącznie do transportu towarów) i przez system jako całość, wyrażone w kryteriach akceptacji ryzyka; |
| --- | --- |

e)

„wspólne wymagania bezpieczeństwa (CST)” oznaczają minimalne poziomy bezpieczeństwa, które muszą być osiągnięte przez różne części systemu kolei (takie jak system kolei konwencjonalnej, system kolei dużych prędkości, długie tunele lub linie przeznaczone wyłącznie do transportu towarów) i przez system jako całość, wyrażone w kryteriach akceptacji ryzyka;

| f) | „wspólne metody oceny bezpieczeństwa (CSM)” oznaczają metody opisujące ocenę poziomu bezpieczeństwa, spełniania wymagań bezpieczeństwa oraz zgodności z innymi wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

f)

„wspólne metody oceny bezpieczeństwa (CSM)” oznaczają metody opisujące ocenę poziomu bezpieczeństwa, spełniania wymagań bezpieczeństwa oraz zgodności z innymi wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa;

| fa) | „wspólne wskaźniki bezpieczeństwa (CSI)” oznaczają wspólny zestaw danych dotyczących bezpieczeństwa kolei, zgromadzonych w celu ułatwienia monitorowania poziomu bezpieczeństwa kolei oraz spełnienia wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST); [Popr. 48] |
| --- | --- |

fa)

„wspólne wskaźniki bezpieczeństwa (CSI)” oznaczają wspólny zestaw danych dotyczących bezpieczeństwa kolei, zgromadzonych w celu ułatwienia monitorowania poziomu bezpieczeństwa kolei oraz spełnienia wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST); [Popr. 48]

| g) | „krajowy organ ds. bezpieczeństwa” oznacza krajowy podmiot, któremu powierzono zadania w zakresie bezpieczeństwa kolei zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy, lub każdy podmiot, któremu zadania te zostały powierzone przez grupę państw członkowskich w celu zapewnienia ujednolicenia systemu bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

g)

„krajowy organ ds. bezpieczeństwa” oznacza krajowy podmiot, któremu powierzono zadania w zakresie bezpieczeństwa kolei zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy, lub każdy podmiot, któremu zadania te zostały powierzone przez grupę państw członkowskich w celu zapewnienia ujednolicenia systemu bezpieczeństwa;

| h) | „przepisy krajowe” oznaczają wszystkie wiążące przepisy zawierające

  , które zgłosiło państwo członkowskie i które zawierają
  wymogi w zakresie bezpieczeństwa kolei lub, wymogi
  operacyjne lub
  techniczne nałożone na szczeblu państwa członkowskiego i dotyczące przedsiębiorstw

  podmiotów
  kolejowych, niezależnie od podmiotu, który je

  te przepisy
  wydał; [Popr. 49] |
| --- | --- |

h)

„przepisy krajowe” oznaczają wszystkie wiążące przepisy zawierające

  , które zgłosiło państwo członkowskie i które zawierają
  wymogi w zakresie bezpieczeństwa kolei lub, wymogi
  operacyjne lub
  techniczne nałożone na szczeblu państwa członkowskiego i dotyczące przedsiębiorstw

  podmiotów
  kolejowych, niezależnie od podmiotu, który je

  te przepisy
  wydał; [Popr. 49]

| i) | „system zarządzania bezpieczeństwem” oznacza organizację i środki

  procedury
  przyjęte przez zarządcę infrastruktury lub przedsiębiorstwo kolejowe w celu zapewnienia bezpiecznego zarządzania jego działaniem; [Popr. 50] |
| --- | --- |

i)

„system zarządzania bezpieczeństwem” oznacza organizację i środki

  procedury
  przyjęte przez zarządcę infrastruktury lub przedsiębiorstwo kolejowe w celu zapewnienia bezpiecznego zarządzania jego działaniem; [Popr. 50]

| j) | „osoba prowadząca dochodzenie” oznacza osobę odpowiedzialną za organizację dochodzenia, prowadzenie go i nadzór nad nim; |
| --- | --- |

j)

„osoba prowadząca dochodzenie” oznacza osobę odpowiedzialną za organizację dochodzenia, prowadzenie go i nadzór nad nim;

| k) | „wypadek” oznacza niechciane lub niezamierzone nagłe zdarzenie lub ciąg takich zdarzeń, które mają dotkliwe konsekwencje; wypadki dzielą się na następujące kategorie: kolizje, wykolejenia, wypadki na przejazdach, wypadki z udziałem osób
  , w tym osób niebędących pasażerami,
  spowodowane przez tabor kolejowy będący w ruchu,
  również na stacjach rozrządowych oraz podczas prowadzenia prac w zakresie utrzymania torów,
  pożary i inne; |
| --- | --- |

k)

„wypadek” oznacza niechciane lub niezamierzone nagłe zdarzenie lub ciąg takich zdarzeń, które mają dotkliwe konsekwencje; wypadki dzielą się na następujące kategorie: kolizje, wykolejenia, wypadki na przejazdach, wypadki z udziałem osób
  , w tym osób niebędących pasażerami,
  spowodowane przez tabor kolejowy będący w ruchu,
  również na stacjach rozrządowych oraz podczas prowadzenia prac w zakresie utrzymania torów,
  pożary i inne;

| l) | „poważny wypadek” oznacza wypadek spowodowany kolizją lub wykolejeniem pociągu, z przynajmniej jedną ofiarą śmiertelną lub przynajmniej pięcioma poważnie rannymi osobami, lub powodujący znaczne zniszczenie taboru kolejowego, infrastruktury lub środowiska, i inne podobne wypadki mające oczywisty wpływ na regulację bezpieczeństwa kolei lub na zarządzanie bezpieczeństwem; „znaczne zniszczenie” powyżej oznacza zniszczenia, które mogą zostać natychmiast oszacowane przez organ dochodzeniowy łącznie na przynajmniej 2 mln EUR; |
| --- | --- |

l)

„poważny wypadek” oznacza wypadek spowodowany kolizją lub wykolejeniem pociągu, z przynajmniej jedną ofiarą śmiertelną lub przynajmniej pięcioma poważnie rannymi osobami, lub powodujący znaczne zniszczenie taboru kolejowego, infrastruktury lub środowiska, i inne podobne wypadki mające oczywisty wpływ na regulację bezpieczeństwa kolei lub na zarządzanie bezpieczeństwem; „znaczne zniszczenie” powyżej oznacza zniszczenia, które mogą zostać natychmiast oszacowane przez organ dochodzeniowy łącznie na przynajmniej 2 mln EUR;

| m) | „incydent” oznacza każde zdarzenie, inne niż wypadek lub poważny wypadek, związane z ruchem pociągów i mające wpływ na jego bezpieczeństwo; |
| --- | --- |

m)

„incydent” oznacza każde zdarzenie, inne niż wypadek lub poważny wypadek, związane z ruchem pociągów i mające wpływ na jego bezpieczeństwo;

| n) | „dochodzenie” oznacza proces realizowany w celu zapobiegania wypadkom i incydentom, obejmujący zbieranie i analizę informacji, wyciąganie wniosków, łącznie z ustaleniem dotyczącymi przyczyn wypadków, oraz, gdzie to właściwe, opracowanie zaleceń w zakresie bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

n)

„dochodzenie” oznacza proces realizowany w celu zapobiegania wypadkom i incydentom, obejmujący zbieranie i analizę informacji, wyciąganie wniosków, łącznie z ustaleniem dotyczącymi przyczyn wypadków, oraz, gdzie to właściwe, opracowanie zaleceń w zakresie bezpieczeństwa;

| na) | „praktycznie możliwa” w odniesieniu do czynności oznacza, że dana czynność w świetle analizy kosztów i korzyści nie prowadzi do nieproporcjonalnego wkładu pod względem kosztów lub czasu wdrożenia, w stosunku do wytyczonego celu w zakresie bezpieczeństwa; [Popr. 52] |
| --- | --- |

na)

„praktycznie możliwa” w odniesieniu do czynności oznacza, że dana czynność w świetle analizy kosztów i korzyści nie prowadzi do nieproporcjonalnego wkładu pod względem kosztów lub czasu wdrożenia, w stosunku do wytyczonego celu w zakresie bezpieczeństwa; [Popr. 52]

| nb) | „inne strony” oznaczają osoby wykonujące zewnętrzne działania na interfejsach z systemem kolei, które mogą powodować ryzyko mające bezpośredni wpływ na działalność i które muszą być kontrolowane przez zarządców infrastruktury oraz przedsiębiorstwa kolejowe; [Popr. 53] |
| --- | --- |

nb)

„inne strony” oznaczają osoby wykonujące zewnętrzne działania na interfejsach z systemem kolei, które mogą powodować ryzyko mające bezpośredni wpływ na działalność i które muszą być kontrolowane przez zarządców infrastruktury oraz przedsiębiorstwa kolejowe; [Popr. 53]

| o) | „przyczyny” oznaczają działania, zaniechania, zdarzenia lub warunki, lub ich kombinację, które doprowadziły do wypadku lub incydentu; |
| --- | --- |

o)

„przyczyny” oznaczają działania, zaniechania, zdarzenia lub warunki, lub ich kombinację, które doprowadziły do wypadku lub incydentu;

| p) | „kolej lekka” oznacza miejski lub podmiejski system transportu kolejowego o mniejszej przepustowości i prędkościach niższych niż wysokotonażowe systemy kolei i metra, ale o większej przepustowości i prędkościach wyższych niż systemy tramwajowe. Systemy kolei lekkiej mogą korzystać z własnego, wydzielonego pasa drogowego lub dzielić go z ruchem drogowym i zazwyczaj nie dochodzi w ich ramach do wymiany pojazdów ze składami obsługującymi dalekobieżne przewozy pasażerskie lub towarowe; |
| --- | --- |

p)

„kolej lekka” oznacza miejski lub podmiejski system transportu kolejowego o mniejszej przepustowości i prędkościach niższych niż wysokotonażowe systemy kolei i metra, ale o większej przepustowości i prędkościach wyższych niż systemy tramwajowe. Systemy kolei lekkiej mogą korzystać z własnego, wydzielonego pasa drogowego lub dzielić go z ruchem drogowym i zazwyczaj nie dochodzi w ich ramach do wymiany pojazdów ze składami obsługującymi dalekobieżne przewozy pasażerskie lub towarowe;

| pa) | „transgraniczne systemy kolei” oznaczają systemy kolei, które świadczą usługi transportowe między najbliższymi węzłami miejskimi po dwóch stronach granicy; [Popr. 54] |
| --- | --- |

pa)

„transgraniczne systemy kolei” oznaczają systemy kolei, które świadczą usługi transportowe między najbliższymi węzłami miejskimi po dwóch stronach granicy; [Popr. 54]

| q) | „jednostki notyfikowane” oznaczają podmioty odpowiedzialne za ocenę zgodności lub przydatności do stosowania składników interoperacyjności lub za przeprowadzenie procedury weryfikacji „WE” podsystemów; |
| --- | --- |

q)

„jednostki notyfikowane” oznaczają podmioty odpowiedzialne za ocenę zgodności lub przydatności do stosowania składników interoperacyjności lub za przeprowadzenie procedury weryfikacji „WE” podsystemów;

| r) | „składniki interoperacyjności” oznaczają podstawowe składniki, grupę składników, podzespoły lub zespoły urządzeń, włączone lub przewidziane do włączenia do podsystemu, od którego, pośrednio lub bezpośrednio, zależy interoperacyjność systemu kolei, zgodnie z definicją w art. 2 dyrektywy ... [dyrektywy w sprawie interoperacyjności systemu kolei]; |
| --- | --- |

r)

„składniki interoperacyjności” oznaczają podstawowe składniki, grupę składników, podzespoły lub zespoły urządzeń, włączone lub przewidziane do włączenia do podsystemu, od którego, pośrednio lub bezpośrednio, zależy interoperacyjność systemu kolei, zgodnie z definicją w art. 2 dyrektywy ... [dyrektywy w sprawie interoperacyjności systemu kolei];

| s) | „posiadacz

  właściciel
  ” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która, będąc właścicielem pojazdu lub mając prawo do użytkowania go, eksploatuje ten pojazd jako środek transportu i jest jako taka zarejestrowana w krajowym rejestrze

  rejestrach
  pojazdów, o którym

  których
  mowa w art. 43
  i art. 43a
  dyrektywy dyrektywy ... [dyrektywy w sprawie interoperacyjności systemu kolei]; [Popr. 55] |
| --- | --- |

s)

„posiadacz

  właściciel
  ” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która, będąc właścicielem pojazdu lub mając prawo do użytkowania go, eksploatuje ten pojazd jako środek transportu i jest jako taka zarejestrowana w krajowym rejestrze

  rejestrach
  pojazdów, o którym

  których
  mowa w art. 43
  i art. 43a
  dyrektywy dyrektywy ... [dyrektywy w sprawie interoperacyjności systemu kolei]; [Popr. 55]

| t) | „podmiot odpowiedzialny za utrzymanie” oznacza podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu, zarejestrowany jako taki w krajowym rejestrze pojazdów; |
| --- | --- |

t)

„podmiot odpowiedzialny za utrzymanie” oznacza podmiot odpowiedzialny za utrzymanie pojazdu, zarejestrowany jako taki w krajowym rejestrze pojazdów;

| u) | „pojazd” oznacza pojazd kolejowy zdatny do poruszania się na własnych kołach po liniach kolejowych, z napędem lub bez w składzie stałym lub zmiennym. Pojazd składa się z co najmniej jednego podsystemu strukturalnego i funkcjonalnego; [Popr. 56] |
| --- | --- |

u)

„pojazd” oznacza pojazd kolejowy zdatny do poruszania się na własnych kołach po liniach kolejowych, z napędem lub bez w składzie stałym lub zmiennym. Pojazd składa się z co najmniej jednego podsystemu strukturalnego i funkcjonalnego; [Popr. 56]

| v) | „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza składnik interoperacyjności

  , element
  lub podsystem
  interoperacyjności
  lub zleca zaprojektowanie lub wytworzenie go i wprowadza go do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym; [Popr. 57] |
| --- | --- |

v)

„producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza składnik interoperacyjności

  , element
  lub podsystem
  interoperacyjności
  lub zleca zaprojektowanie lub wytworzenie go i wprowadza go do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym; [Popr. 57]

| w) | „nadawca” oznacza przedsiębiorstwo, które nadaje towary we własnym imieniu lub w imieniu osoby trzeciej; |
| --- | --- |

w)

„nadawca” oznacza przedsiębiorstwo, które nadaje towary we własnym imieniu lub w imieniu osoby trzeciej;

| x) | „załadowca” oznacza każde przedsiębiorstwo, które dokonuje załadunku zapakowanych towarów, w tym towarów niebezpiecznych, w małych kontenerach lub w cysternach przenośnych na wagon lub do kontenera, lub które dokonuje załadunku kontenera, kontenera do przewozu luzem, do wieloelementowego kontenera gazu (MEGC), kontenera-cysterny lub cysterny przenośnej na wagon; |
| --- | --- |

x)

„załadowca” oznacza każde przedsiębiorstwo, które dokonuje załadunku zapakowanych towarów, w tym towarów niebezpiecznych, w małych kontenerach lub w cysternach przenośnych na wagon lub do kontenera, lub które dokonuje załadunku kontenera, kontenera do przewozu luzem, do wieloelementowego kontenera gazu (MEGC), kontenera-cysterny lub cysterny przenośnej na wagon;

| xa) | „rozładowca” oznacza przedsiębiorstwo, które zabiera kontener z wagonu lub rozładowuje zapakowane towary z wagonu lub kontenera, lub wyjmuje towary ze zbiornika, wagonu lub kontenera; [Popr. 58] |
| --- | --- |

xa)

„rozładowca” oznacza przedsiębiorstwo, które zabiera kontener z wagonu lub rozładowuje zapakowane towary z wagonu lub kontenera, lub wyjmuje towary ze zbiornika, wagonu lub kontenera; [Popr. 58]

| y) | „napełniający” oznacza każde przedsiębiorstwo, które dokonuje załadunku towarów, w tym towarów niebezpiecznych, do cysterny (wagonu-cysterny, wagonu z cysterną odejmowalną, cysterny przenośnej lub konteneru-cysterny), na wagon, do dużego lub małego kontenera do przewozu luzem, na wagon-baterię lub do MEGC; |
| --- | --- |

y)

„napełniający” oznacza każde przedsiębiorstwo, które dokonuje załadunku towarów, w tym towarów niebezpiecznych, do cysterny (wagonu-cysterny, wagonu z cysterną odejmowalną, cysterny przenośnej lub konteneru-cysterny), na wagon, do dużego lub małego kontenera do przewozu luzem, na wagon-baterię lub do MEGC;

| ya) | „zasada »just culture«” oznacza procedurę, która ma zostać wprowadzona w celu aktywnego zachęcania personelu do zgłaszania wypadków, incydentów oraz zdarzeń potencjalnie wypadkowych związanych z bezpieczeństwem, przy czym personel wciąż ponosi odpowiedzialność za umyślne przewinienia i rażące niedbalstwo. Osoby takie nie powinny być karane ani dyskryminowane z powodu popełnienia nieumyślnych błędów lub ujawnienia takich informacji. Zasada „just culture” umożliwia przemysłowi kolejowemu wyciąganie wniosków z wypadków, incydentów i zdarzeń potencjalnie wypadkowych, a tym samym poprawę bezpieczeństwa pracowników i pasażerów kolei; [Popr. 59] |
| --- | --- |

ya)

„zasada »just culture«” oznacza procedurę, która ma zostać wprowadzona w celu aktywnego zachęcania personelu do zgłaszania wypadków, incydentów oraz zdarzeń potencjalnie wypadkowych związanych z bezpieczeństwem, przy czym personel wciąż ponosi odpowiedzialność za umyślne przewinienia i rażące niedbalstwo. Osoby takie nie powinny być karane ani dyskryminowane z powodu popełnienia nieumyślnych błędów lub ujawnienia takich informacji. Zasada „just culture” umożliwia przemysłowi kolejowemu wyciąganie wniosków z wypadków, incydentów i zdarzeń potencjalnie wypadkowych, a tym samym poprawę bezpieczeństwa pracowników i pasażerów kolei; [Popr. 59]

| yb) | „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną określoną tak w liście przewozowym, która otrzymuje towary oraz list przewozowy; [Popr. 60] |
| --- | --- |

yb)

„odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną określoną tak w liście przewozowym, która otrzymuje towary oraz list przewozowy; [Popr. 60]

| yc) | „przewoźnik” oznacza przedsiębiorstwo, z którym nadawca lub pasażer zawarł umowę przewozu, lub następcę przewoźnika ponoszącego odpowiedzialność z tytułu takiej umowy. [Popr. 61] |
| --- | --- |

yc)

„przewoźnik” oznacza przedsiębiorstwo, z którym nadawca lub pasażer zawarł umowę przewozu, lub następcę przewoźnika ponoszącego odpowiedzialność z tytułu takiej umowy. [Popr. 61]

ROZDZIAŁ II

ROZWÓJ BEZPIECZEŃSTWA I ZARZĄDZANIE NIM

Artykuł 4

Rola podmiotów systemu kolei w rozwoju i poprawie bezpieczeństwa kolei

1.   Państwa członkowskie oraz Agencja zapewnia

  zapewniają, każde w ramach swojego zakresu obowiązków,
  zasadnicze utrzymanie bezpieczeństwa kolei oraz, w miarę praktycznych możliwości

  o ile to praktycznie możliwe
  , stałą jego poprawę, uwzględniając
  wpływ czynnika ludzkiego,
  rozwój prawodawstwa Unii
  i prawodawstwa międzynarodowego
  , postęp naukowo-techniczny oraz przyznając priorytet zapobieganiu poważnym wypadkom.

Państwa członkowskie i Agencja dopilnowują, by środki stosowane na potrzeby rozwoju i poprawy bezpieczeństwa kolei uwzględniały potrzebę podejścia systemowego.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, że

  i Agencja dopilnowują, by
  odpowiedzialność za bezpieczne funkcjonowanie systemu kolei i nadzór nad ryzykiem z tym związanym spoczywa

  spoczywała
  na zarządcach infrastruktury i przedsiębiorstwach kolejowych, zobowiązując je do:

| a) | wdrożenia niezbędnych środków kontroli ryzyka, kiedy to właściwe — w ramach wzajemnej współpracy, |
| --- | --- |

a)

wdrożenia niezbędnych środków kontroli ryzyka, kiedy to właściwe — w ramach wzajemnej współpracy,

| b) | stosowania przepisów unijnych i krajowych, |
| --- | --- |

b)

stosowania przepisów unijnych i krajowych,

| c) | ustanowienia systemu zarządzania bezpieczeństwem zgodnie z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

c)

ustanowienia systemu zarządzania bezpieczeństwem zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Bez uszczerbku dla odpowiedzialności cywilnej, zgodnej z prawnymi wymogami państw członkowskich, każdy zarządca infrastruktury i każde przedsiębiorstwo kolejowe są odpowiedzialne za swoją część systemu i jej bezpieczne funkcjonowanie, włączając dostawę materiałów i kontraktowanie usług — wobec klientów, użytkowników, zainteresowanych pracowników i osób trzecich. Systemy zarządzania bezpieczeństwem zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych uwzględniają również ryzyko związane z działalnością osób trzecich.

3.   Każdy producent, dostawca usług utrzymania, 1 posiadacz, dostawca usług i podmiot zamawiający gwarantuje, że dostarczane przez niego tabor kolejowy,
  obiekty infrastruktury,
  instalacje, akcesoria, urządzenia i usługi są zgodne z określonymi wymaganiami i warunkami stosowania i mogą być bezpiecznie dopuszczone do użytkowania przez przedsiębiorstwo kolejowe lub zarządcę infrastruktury.

4.   Wszystkie podmioty odgrywające znaczącą rolę w bezpiecznym funkcjonowaniu kolei wdrażają
  , każdy w ramach swojego zakresu obowiązków,
  niezbędne środki kontroli ryzyka, w stosownych przypadkach we współpracy z innymi
  , a także ponoszą odpowiedzialność za wykonywanie własnych obowiązków
  . Do podmiotów tych, oprócz przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury, należą:

| a) | posiadacze oraz ich podmiot lub
  podmioty odpowiedzialne za utrzymanie pojazdów; |
| --- | --- |

a)

posiadacze oraz ich podmiot lub
  podmioty odpowiedzialne za utrzymanie pojazdów;

| b) | nadawcy, załadowcy
  , rozładowcy
  i napełniający, którzy odgrywają rolę w procesie bezpiecznego załadunku, |
| --- | --- |

b)

nadawcy, załadowcy
  , rozładowcy
  i napełniający, którzy odgrywają rolę w procesie bezpiecznego załadunku,

| c) | producenci, którzy są odpowiedzialni za zaprojektowanie i wykonanie bezpiecznych pojazdów kolejowych, części, zespołów lub podzespołów pojazdów, infrastruktury kolejowej, systemów zasilania i przytorowych urządzeń sterowania, jak również za przygotowanie wstępnej dokumentacji utrzymania dotyczącej danego pojazdu. |
| --- | --- |

c)

producenci, którzy są odpowiedzialni za zaprojektowanie i wykonanie bezpiecznych pojazdów kolejowych, części, zespołów lub podzespołów pojazdów, infrastruktury kolejowej, systemów zasilania i przytorowych urządzeń sterowania, jak również za przygotowanie wstępnej dokumentacji utrzymania dotyczącej danego pojazdu.

5.   Każde przedsiębiorstwo kolejowe oraz każdy zarządca infrastruktury i podmiot odpowiedzialny za utrzymanie gwarantuje, że jego wykonawcy stosują środki kontroli ryzyka. W tym celu każde przedsiębiorstwo kolejowe oraz każdy zarządca infrastruktury i podmiot odpowiedzialny za utrzymanie stosuje wspólne metody w odniesieniu do procesu monitorowania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1078/2012 (9). Jego wykonawcy stosują ten proces na mocy ustaleń

  porozumień
  umownych. Przedsiębiorstwa kolejowe, zarządcy infrastruktury i podmioty odpowiedzialne za utrzymanie ujawniają swe ustalenia

  porozumienia
  umowne na wniosek Agencji lub krajowego organu ds. bezpieczeństwa.

6.   Każdy podmiot systemu kolei, który stwierdzi zagrożenie
  systemowe
  dla bezpieczeństwa związane z usterkami, brakiem zgodności konstrukcji lub awarią urządzeń technicznych, w tym podsystemów strukturalnych, informuje o tym zagrożeniu
  , zgodnie z procedurą zharmonizowaną w całej Unii,
  inne zainteresowane strony
  i Agencję
  , aby umożliwić im podjęcie wszelkich koniecznych działań naprawczych w celu zapewnienia stałego utrzymywania bezpieczeństwa systemu kolei.

6a.
     
  Państwa członkowskie, Agencja i wszystkie podmioty systemu kolei ustanawiają zasadę „just culture”, która zapewnia konsekwentne zgłaszanie wypadków, incydentów i potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa. Aby zachęcić do zgłaszania takich przypadków, państwa członkowskie ustanawiają mechanizm umożliwiający zachowanie poufności przy zgłaszaniu takich przypadków.

7.   W przypadku wymiany pojazdów między przedsiębiorstwami kolejowymi wszystkie zainteresowane podmioty wymieniają wszystkie informacje mające znaczenie dla bezpiecznej eksploatacji
  , korzystając z rejestrów pojazdów, o których mowa w art. 43 i 43a dyrektywy ... [dyrektywy w sprawie interoperacyjności systemu kolei]
  . Informacje te obejmują informacje na temat stanu i historii pojazdu, elementy jego dokumentacji utrzymania, informacje dotyczące identyfikowalności operacji załadunku oraz
  komponentów o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa, jak również
  listy przewozowe. Są one wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić przedsiębiorstwu kolejowemu dokonanie oceny ryzyka eksploatacji pojazdu. [Popr. 62]

Artykuł 5

Wspólne wskaźniki bezpieczeństwa

1.   W celu ułatwienia oceny spełnienia CST oraz umożliwienia monitorowania ogólnego rozwoju bezpieczeństwa kolei państwa członkowskie zbierają informacje o wspólnych wskaźnikach bezpieczeństwa (CSI) poprzez roczne raporty krajowych organów ds. bezpieczeństwa, o których mowa w art. 18.

CSI ustanawia się zgodnie z załącznikiem I.

1a.
     
  Państwa członkowskie wspierają Agencję w jej pracy polegającej na monitorowaniu rozwoju bezpieczeństwa kolei na szczeblu Unii. [Popr. 63]

2.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 26 dotyczących zmiany załącznika I, w szczególności w celu aktualizacji CSI przy uwzględnieniu postępu technicznego oraz w celu zmiany wspólnych metod obliczania kosztów wypadków.

Artykuł 6

Wspólne metody oceny bezpieczeństwa

1.   CSM określają jak oceniać poziomy bezpieczeństwa, osiąganie wymagań bezpieczeństwa oraz zgodność z innymi wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa — poprzez opracowanie i zdefiniowanie:

| a) | metod wyceny i oceny ryzyka; |
| --- | --- |

a)

metod wyceny i oceny ryzyka;

| b) | metod oceny zgodności z wymaganiami zawartymi w certyfikatach bezpieczeństwa oraz w dokumentach potwierdzających autoryzację w zakresie bezpieczeństwa, wydanych zgodnie z art. 10 oraz 11; |
| --- | --- |

b)

metod oceny zgodności z wymaganiami zawartymi w certyfikatach bezpieczeństwa oraz w dokumentach potwierdzających autoryzację w zakresie bezpieczeństwa, wydanych zgodnie z art. 10 oraz 11;

| c) | metod nadzoru, które mają być stosowane przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa, oraz metod monitorowania, które mają być stosowane przez przedsiębiorstwa kolejowe, zarządców infrastruktury oraz podmioty odpowiedzialne za utrzymanie; |
| --- | --- |

c)

metod nadzoru, które mają być stosowane przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa, oraz metod monitorowania, które mają być stosowane przez przedsiębiorstwa kolejowe, zarządców infrastruktury oraz podmioty odpowiedzialne za utrzymanie;

| ca) | metod monitorowania rozwoju bezpieczeństwa na szczeblu krajowym i unijnym; [Popr. 64] |
| --- | --- |

ca)

metod monitorowania rozwoju bezpieczeństwa na szczeblu krajowym i unijnym; [Popr. 64]

| d) | wszelkich innych metod obejmujących procesy systemu zarządzania bezpieczeństwem, które wymagają harmonizacji na poziomie Unii. |
| --- | --- |

d)

wszelkich innych metod obejmujących procesy systemu zarządzania bezpieczeństwem, które wymagają harmonizacji na poziomie Unii.

2.   Komisja udziela Agencji pełnomocnictw do opracowania projektów nowych CSM, o których mowa w ust. 1 lit. d), dokonywania przeglądów i aktualizacji CSM w celu uwzględnienia postępu technicznego lub potrzeb społecznych i przedstawiania Komisji odpowiednich zaleceń
  w możliwie najkrótszym czasie
  . [Popr. 65]

Przy opracowywaniu zaleceń Agencja uwzględnia opinie użytkowników
  , krajowych organów ds. bezpieczeństwa, partnerów społecznych
  i 
  innych
  zainteresowanych stron. Zalecenia obejmują sprawozdanie o wynikach takich konsultacji oraz sprawozdanie o ocenie skutków nowej CSM, która ma zostać przyjęta. [Popr. 66]

3.   CSM są regularnie aktualizowane z uwzględnieniem doświadczeń zebranych przy ich stosowaniu oraz globalnego rozwoju bezpieczeństwa kolei, a także w celu ogólnego utrzymania poziomu bezpieczeństwa i – w miarę realnych możliwości

  na tyle, na ile jest to praktycznie możliwe
   – jego ciągłej poprawy. [Popr. 67]

4.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających CSM i zmienione CSM zgodnie z art. 26.

5.   Państwa członkowskie dokonują
  bezzwłocznie
  koniecznych zmian w swoich krajowych przepisach w świetle przyjęcia CSM i ich zmian. [Popr. 68]

Artykuł 7

Wspólne wymagania bezpieczeństwa

1.   CST definiują minimalne poziomy bezpieczeństwa, które muszą być osiągnięte przez różne części systemu kolei i przez cały system w każdym państwie członkowskim, wyrażone w kryteriach akceptacji ryzyka dla:

| a) | ryzyk indywidualnych, dotyczących pasażerów, personelu, w tym także personelu wykonawców, użytkowników przejazdów kolejowych i innych osób oraz,, bez uszczerbku dla istniejących krajowych i międzynarodowych zasad odpowiedzialności, dla ryzyka indywidualnego dotyczącego przebywania osób nieupoważnionych na terenie kolei, |
| --- | --- |

a)

ryzyk indywidualnych, dotyczących pasażerów, personelu, w tym także personelu wykonawców, użytkowników przejazdów kolejowych i innych osób oraz,, bez uszczerbku dla istniejących krajowych i międzynarodowych zasad odpowiedzialności, dla ryzyka indywidualnego dotyczącego przebywania osób nieupoważnionych na terenie kolei,

| b) | ryzyka społecznego. |
| --- | --- |

b)

ryzyka społecznego.

2.   Komisja udziela Agencji pełnomocnictwa do opracowania projektów zmian CST
  w możliwie najkrótszym czasie
  i przedstawienia Komisji odpowiednich zaleceń. [Popr. 69]

3.   CST są regularnie aktualizowane z uwzględnieniem globalnego rozwoju bezpieczeństwa kolei. Aktualizacje CTS odzwierciedlają wszelkie obszary priorytetowe, w których należy jeszcze podnieść poziom bezpieczeństwa.

4.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających zmienione CST zgodnie z art. 26.

5.   Państwa członkowskie dokonują koniecznych zmian w swych krajowych przepisach w celu osiągnięcia przynajmniej CST i wszelkich zmienionych CST, zgodnie z harmonogramem wdrożenia do nich załączonym. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach zgodnie z art. 8.

Artykuł 8

Przepisy krajowe

1.   
  Po wejściu w życie niniejszej dyrektywy
  państwa członkowskie mogą ustanawiać

  formułować
  nowe przepisy krajowe tylko w następujących przypadkach:

| a) | jeżeli przepisy dotyczące istniejących metod oceny bezpieczeństwa nie są objęte CSM; |
| --- | --- |

a)

jeżeli przepisy dotyczące istniejących metod oceny bezpieczeństwa nie są objęte CSM;

| b) | jako środek zapobiegawczy w trybie pilnym, w szczególności w następstwie wypadku. |
| --- | --- |

b)

jako środek zapobiegawczy w trybie pilnym, w szczególności w następstwie wypadku.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby przepisy krajowe
  były niedyskryminacyjne i
  uwzględniały potrzebę podejścia systemowego.

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o osiągnięciu wyższego poziomu bezpieczeństwa niż określony w odnośnych CST, pod warunkiem że ten wyższy poziom bezpieczeństwa jest w pełni spójny z istniejącymi CST.

2.   Państwo członkowskie, które zamierza wprowadzić nowy przepis krajowy,
  niezwłocznie
  przedstawia projekt tego przepisu Agencji oraz Komisji z wykorzystaniem właściwego systemu informatycznego zgodnie z art. 23 rozporządzenia ... [rozporządzenie w sprawie Agencji ds. Kolei]
  i załącza sprawozdanie zawierające ocenę skutków nowego przepisu, który ma zostać przyjęty
  .
  Z wyjątkiem przypadków opisanych w ust. 1 lit. b), powiadomienia takiego dokonuje się co najmniej trzy miesiące przed planowaną datą przyjęcia danego przepisu
  .

Po otrzymaniu projektu przepisu krajowego Agencja rozpoczyna proces koordynacji obejmujący wszystkie krajowe organy ds. bezpieczeństwa, aby zapewnić możliwie najwyższy stopień harmonizacji w całej Unii.

Nowy przepis krajowy nie może pozostawać w mocy ani wejść w życie, jeśli Komisja, w wyniku zalecenia wydanego przez Agencję, wyrazi wobec niego sprzeciw, z podaniem uzasadnienia.

3.   Jeżeli Agencja stwierdzi istnienie jakiegokolwiek krajowego przepisu, zgłoszonego lub nie, który stał się zbędny lub jest sprzeczny z CSM lub z jakimkolwiek innym prawodawstwem Unii przyjętym po wprowadzeniu przedmiotowego przepisu krajowego, stosuje się procedurę ustanowioną w art. 22 rozporządzenia ... [rozporządzenie w sprawie Agencji ds. Kolei].

W odniesieniu do kwestii dotyczących szkoleń, bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników kolei odpowiedzialnych za zadania kluczowe dla bezpieczeństwa Agencja może stosować niniejszy ustęp wyłącznie, jeśli dany krajowy przepis ma charakter dyskryminacyjny, a wyższy poziom bezpieczeństwa jest zapewniony przez CSM lub inne przepisy prawa Unii.

4.   Państwa członkowskie zapewniają nieodpłatną dostępność przepisów krajowych w języku zrozumiałym przez wszystkie zainteresowane strony

  dopilnowują, aby przepisy krajowe, w tym przepisy obejmujące interfejsy miedzy pojazdami i siecią, były dostępne nieodpłatnie i były sformułowane w co najmniej dwóch językach urzędowych Unii
  .

5.   Przepisy krajowe zgłoszone zgodnie z niniejszym artykułem nie podlegają procedurze powiadamiania ustanowionej w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10).

5a.
     
  Agencja opracowuje i publikuje wspólne wytyczne dotyczące przyjmowania nowych przepisów krajowych lub zmiany istniejących przepisów krajowych. [Popr. 70]

Artykuł 9

Systemy zarządzania bezpieczeństwem

1.   Zarządcy infrastruktury oraz przedsiębiorstwa kolejowe ustanawiają swoje systemy zarządzania bezpieczeństwem w celu zapewnienia, że system kolei jest zdolny spełniać przynajmniej CST i jest zgodny z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa ustanowionymi w TSI, oraz że stosowane są właściwe części CSM oraz przepisy zgłoszone na mocy art. 8.

2.   System zarządzania bezpieczeństwem spełnia wymagania dostosowane do charakteru, zakresu i innych warunków realizowanej działalności. Zapewnia on nadzór wszystkich ryzyk związanych z działalnością zarządcy infrastruktury lub przedsiębiorstwa kolejowego, łącznie z 
  właściwymi kwalifikacjami i przeszkoleniem personelu, a także
  dostarczanymi im usługami utrzymania i dostawą materiałów oraz zaangażowaniem wykonawców. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności wynikającej z istniejących krajowych i międzynarodowych przepisów, system zarządzania bezpieczeństwem uwzględnia, gdy to właściwe i uzasadnione, ryzyko powstające w wyniku działalności osób trzecich

  innych stron
  .
  W związku z tym zarządcy infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe posiadają procedury służące zidentyfikowaniu potencjalnego ryzyka, które wynika z działań zewnętrznych na interfejsach z systemem kolei i które ma bezpośredni wpływ na działalność. [Popr. 71]

Komisja
  w drodze aktów delegowanych
  ustanawia elementy systemu zarządzania bezpieczeństwem w drodze aktów wykonawczych

  , w tym wewnętrznie zatwierdzoną i ogłoszoną politykę w zakresie bezpieczeństwa; jakościowe i ilościowe wymagania bezpieczeństwa i procedury umożliwiające ich spełnienie; procedury umożliwiające spełnienie standardów technicznych i operacyjnych; procedury oceny ryzyka oraz środki wdrożenia kontroli ryzyka; działania szkoleniowe i informacyjne skierowane do personelu; procedury gwarantujące przekazywanie i dokumentowanie informacji dotyczących bezpieczeństwa; procedury zgłaszania i analizowania incydentów, wypadków oraz innych zdarzeń dotyczących bezpieczeństwa, a także procedury opracowywania środków zapobiegawczych; przepisy dotyczące planów awaryjnych uzgodnionych z organami publicznymi oraz przepisy dotyczące wewnętrznych audytów systemu zarządzania bezpieczeństwem
  . Te akty wykonawcze

  delegowane
  przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 27 ust. 2

  26
  . [Popr. 72]

2a.
     
  W odniesieniu do personelu kolejowego – system zarządzania bezpieczeństwem przewiduje środki dotyczące realizacji programów szkolenia personelu oraz systemy zapewniające utrzymanie kompetencji personelu oraz odpowiednie wykonywanie zadań. [Popr. 73]

2b.
     
  System zarządzania bezpieczeństwem przewiduje zasadę „just culture” zdefiniowaną w art. 3. [Popr. 74]

3.   System zarządzania bezpieczeństwem każdego zarządcy infrastruktury bierze pod uwagę skutki działań różnych przedsiębiorstw kolejowych w sieci oraz przewiduje środki w celu umożliwienia wszystkim przedsiębiorstwom kolejowym działania zgodnie z TSI, przepisami krajowymi i warunkami ustanowionymi w ich certyfikatach bezpieczeństwa. System zarządzania bezpieczeństwem jest stale rozwijany w celu koordynacji procedur awaryjnych zarządcy infrastruktury i wszystkich przedsiębiorstw kolejowych działających w danej sieci infrastruktury
  ze służbami ratunkowymi, aby zagwarantować szybkie działanie służb ratunkowych, oraz z innymi stronami, które w razie sytuacji awaryjnej mogłyby być zaangażowane
  .
  W odniesieniu do infrastruktury transgranicznej, w szczególności tuneli transgranicznych, w celu zagwarantowania koniecznej koordynacji i gotowości właściwych służb ratunkowych po obydwu stronach granicy. [Popr. 75]

3a.
     
  Zarządcy infrastruktury powinni również opracować system koordynacji z zarządcami z państw sąsiadujących, z którymi połączona jest sieć. System ten obejmuje mechanizmy informowania w razie incydentów lub wypadków w sieci, lub opóźnień, które mogłyby zakłócić ruch transgraniczny, oraz procedury współpracy w celu przywrócenia ruchu między obiema infrastrukturami przy jednoczesnym zapewnieniu stałego bezpieczeństwa sieci. Zarządcy infrastruktury obu państw przekazują operatorom, zainteresowanym stronom i właściwym organom krajowym wszystkie istotne informacje, które mogłyby mieć wpływ na ruch między oboma państwami. [Popr. 76]

4.   Każdego roku, najpóźniej do dnia 30 czerwca, wszyscy zarządcy infrastruktury i wszystkie przedsiębiorstwa kolejowe składają krajowemu organowi ds. bezpieczeństwa roczny raport dotyczący bezpieczeństwa za poprzedni rok kalendarzowy. Raport taki zawiera:

| a) | informacje dotyczące spełniania wewnętrznych wymagań bezpieczeństwa oraz informacje o wynikach planów bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

a)

informacje dotyczące spełniania wewnętrznych wymagań bezpieczeństwa oraz informacje o wynikach planów bezpieczeństwa;

| b) | rozwój krajowych wskaźników bezpieczeństwa i CSI określonych w załączniku I, w zakresie właściwym dla organizacji przedkładającej raport; |
| --- | --- |

b)

rozwój krajowych wskaźników bezpieczeństwa i CSI określonych w załączniku I, w zakresie właściwym dla organizacji przedkładającej raport;

| c) | wyniki wewnętrznych audytów bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

c)

wyniki wewnętrznych audytów bezpieczeństwa;

| d) | zauważone usterki i awarie w działaniach eksploatacyjnych oraz zarządzaniu infrastrukturą, mogące zainteresować krajowy organ ds. bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

d)

zauważone usterki i awarie w działaniach eksploatacyjnych oraz zarządzaniu infrastrukturą, mogące zainteresować krajowy organ ds. bezpieczeństwa.

ROZDZIAŁ III

CERTYFIKACJA I AUTORYZACJA W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA

Artykuł 10

Jednolity certyfikat bezpieczeństwa

1.   Dostęp do infrastruktury kolejowej uzyskują jedynie przedsiębiorstwa kolejowe, które dysponują jednolitym certyfikatem bezpieczeństwa.

2.   Jednolity certyfikat bezpieczeństwa wydawany jest przez Agencję
  , z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 2a,
  na podstawie dowodu, że dane przedsiębiorstwo kolejowe przyjęło system zarządzania bezpieczeństwem zgodnie z art. 9, spełnia wymagania ustanowione w TSI oraz innych właściwych przepisach
  oraz wszelkich szczegółowych przepisach eksploatacyjnych istotnych dla usługi świadczonej przez dane przedsiębiorstwo kolejowe
  na potrzeby nadzoru ryzyka i świadczenia usług transportowych w sieci w sposób bezpieczny.

2a.
     
  Certyfikaty bezpieczeństwa dla przedsiębiorstw kolejowych prowadzących działalność wyłącznie w ramach sieci odizolowanej mogą również być wydawane przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa tych państw członkowskich, które posiadają taką sieć. W takich przypadkach wnioskodawca może według swojego uznania złożyć wniosek albo do Agencji, albo do krajowego organu ds. bezpieczeństwa danego państwa członkowskiego.

W okresie przejściowym, o którym mowa w art. 30, krajowe ograny ds. bezpieczeństwa państw członkowskich posiadających sieć odizolowaną ustanawiają wspólne procedury certyfikacji bezpieczeństwa oraz zapewniają wzajemne uznawanie wydawanych przez nie certyfikatów bezpieczeństwa. W przypadku sprzecznych ze sobą decyzji krajowych organów ds. bezpieczeństwa lub w przypadku braku wzajemnie akceptowalnej decyzji Agencja podejmuje decyzję zgodnie z art. 12 rozporządzenia ... [rozporządzenia w sprawie Agencji ds. Kolei].

Jeśli do końca okresu przejściowego przewidzianego w art. 30 krajowe organy ds. bezpieczeństwa nie ustalą wspólnych procedur i wzajemnego uznawania certyfikatów, zezwolenie, o których mowa w niniejszym artykule, wydaje wyłącznie Agencja.

Jeśli do końca okresu przejściowego przewidzianego w art. 30 dokonane zostaną ustalenia dotyczące wspólnych procedur certyfikacji i wzajemnego uznawania certyfikatów, krajowe organy ds. bezpieczeństwa państw członkowskich posiadających sieci odizolowane mogą nadal wydawać certyfikaty bezpieczeństwa, a wnioskodawca może, po zakończeniu okresu przejściowego przewidzianego w art. 30, dokonywać wyboru, czy złożyć wniosek do Agencji, czy do właściwego krajowego organu ds. bezpieczeństwa.

Dziesięć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z postępów dokonanych w ustanawianiu wspólnych procedur i we wzajemnym uznawaniu certyfikatów bezpieczeństwa w sieci odizolowanej oraz w razie konieczności przedstawi odpowiednie wnioski ustawodawcze.

3.   Jednolity certyfikat bezpieczeństwa określa rodzaj i , zakres
  i obszar
  działalności kolejowej, jaką obejmuje. Jest on ważny
  i uznawany
  na terytorium całej Unii w odniesieniu do równoważnej działalności

  lub na jego fragmentach, zgodnie z warunkami ustanowionymi przez Agencję
  .

4.   Trzy miesiące Przed rozpoczęciem świadczenia jakiejkolwiek nowej usługi
  , która nie jest objęta jednolitym certyfikatem bezpieczeństwa,
  przedsiębiorstwo kolejowe przekazuje właściwemu krajowemu organowi

  wysyła Agencji lub, w przypadkach, o których mowa w ust. 2a, krajowym organom
  ds. bezpieczeństwa
  dodatkową
  dokumentację potwierdzającą

  niezbędną do potwierdzenia
  , że:

| a) | przedsiębiorstwo kolejowe będzie przestrzegać przepisów dotyczących eksploatacji, łącznie z przepisami krajowymi, które udostępniane mu są zgodnie z art. 8 ust. 4, oraz oceniać bezpieczeństwo eksploatacji, uwzględniając wymogi rozporządzenia Komisji (WE) nr 352/2009 (11) oraz gwarantując zarządzanie wszystkimi rodzajami ryzyka w oparciu o system zarządzania bezpieczeństwem i podejmowanie wszelkich działań koniecznych do bezpiecznego prowadzenia eksploatacji; |
| --- | --- |

a)

przedsiębiorstwo kolejowe będzie przestrzegać przepisów dotyczących eksploatacji, łącznie z przepisami krajowymi, które udostępniane mu są zgodnie z art. 8 ust. 4, oraz oceniać bezpieczeństwo eksploatacji, uwzględniając wymogi rozporządzenia Komisji (WE) nr 352/2009 (11) oraz gwarantując zarządzanie wszystkimi rodzajami ryzyka w oparciu o system zarządzania bezpieczeństwem i podejmowanie wszelkich działań koniecznych do bezpiecznego prowadzenia eksploatacji;

| b) | przedsiębiorstwo kolejowe przedsięwzięło niezbędne środki służące współpracy i koordynacji z zarządcą(zarządcami) infrastruktury sieci, w obrębie której zamierza prowadzić działalność; |
| --- | --- |

b)

przedsiębiorstwo kolejowe przedsięwzięło niezbędne środki służące współpracy i koordynacji z zarządcą(zarządcami) infrastruktury sieci, w obrębie której zamierza prowadzić działalność;

| c) | przedsiębiorstwo kolejowe przedsięwzięło wszelkie kroki konieczne do zapewnienia bezpiecznego świadczenia usług; |
| --- | --- |

c)

przedsiębiorstwo kolejowe przedsięwzięło wszelkie kroki konieczne do zapewnienia bezpiecznego świadczenia usług;

| d) | przedsiębiorstwo kolejowe dysponuje licencją wydaną zgodnie z dyrektywą Rady 95/18/WE (12); |
| --- | --- |

d)

przedsiębiorstwo kolejowe dysponuje licencją wydaną zgodnie z dyrektywą Rady 95/18/WE (12);

| e) | rodzaj i , zakres
  i obszar
  planowanej działalności odpowiadają określonym w jednolitym certyfikacie bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

e)

rodzaj i , zakres
  i obszar
  planowanej działalności odpowiadają określonym w jednolitym certyfikacie bezpieczeństwa.

W przypadku

  Jeśli Agencja lub, w przypadkach, o których mowa w ust. 2a, krajowy organ ds. bezpieczeństwa ma
  wątpliwości co do spełnienia jednego lub więcej powyższych warunków, krajowy organ ds. bezpieczeństwa zwraca się do przedsiębiorstwa kolejowego o dodatkowe informacje
  w terminach, o których mowa w art. 11 ust. 1.
  Wymiana ta nie może jednak powodować zawieszenia ani opóźnienia rozpoczęcia danej działalności. Jeżeli
  Agencja lub, w przypadkach, o których mowa w ust. 2a,
  krajowy organ ds. bezpieczeństwa uzyska dowody, że nie został spełniony jeden lub więcej warunków, wówczas przekazuje sprawę Agencji, która podejmuje odpowiednie środki, obejmujące
  zmianę, zawieszenie lub
  unieważnienie certyfikatu.

5.   Jednolity certyfikat bezpieczeństwa jest odnawiany na wniosek przedsiębiorstwa kolejowego, w okresach nieprzekraczających pięciu lat. Jest on aktualizowany w całości lub częściowo po każdej istotnej zmianie dotyczącej

  przed istotną zmianą dotyczącą
  rodzaju lub ,zakresu
  lub obszaru
  działalności.

Posiadacz jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa bezzwłocznie informuje Agencję
  lub, w przypadkach, o których mowa w ust. 2a, krajowy organ ds. bezpieczeństwa
  o wszelkich istotnych zmianach warunków dotyczących tego jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa. Informuje też Agencję
  lub, w przypadkach, o których mowa w ust. 2a, krajowy organ ds. bezpieczeństwa
  o wprowadzeniu nowej kategorii personelu
  kluczowego dla bezpieczeństwa
  lub nowego typu taboru kolejowego.
  W takim przypadku zastosowanie mają również terminy określone w art. 11 ust. 1.

Po każdej istotnej zmianie w ramach regulacyjnych dotyczących bezpieczeństwa Agencja może wymagać zmiany jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa.

6.   W przypadku gdy krajowy organ ds. bezpieczeństwa uzna, że posiadacz jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa przestał spełniać warunki certyfikacji, wówczas zwraca się do Agencji o jego unieważnienie. Agencja
  lub, w przypadkach, o których mowa w ust. 2a, krajowy organ ds. bezpieczeństwa
  może unieważnić jednolity certyfikat bezpieczeństwa, podając przyczyny tej decyzji. Agencja
  lub, w przypadkach, o których mowa w ust. 2a, krajowy organ ds. bezpieczeństwa
  bezzwłocznie informuje o tym wszystkie krajowe organy ds. bezpieczeństwa sieci, w obrębie których dane przedsiębiorstwo kolejowe prowadzi działalność.

7.   Agencja
  lub, w przypadkach, o których mowa w ust. 2a, krajowy organ ds. bezpieczeństwa
  zgłasza krajowym organom ds. bezpieczeństwa w okresie jednego miesiąca każde wydanie, odnowienie, zmianę lub unieważnienie jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa. Zgłoszenie zawiera nazwę i adres przedsiębiorstwa kolejowego, datę wydania, zakres i ważność certyfikatu oraz, w przypadku unieważnienia, przyczyny decyzji.

8.   Agencja stale monitoruje skuteczność środków służących wydawaniu jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa i nadzór prowadzony przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa i w stosownych przypadkach wydaje zalecenia dla Komisji w celu ich poprawy. Może to obejmować zalecenia w sprawie CSM obejmujących procesy systemu zarządzania bezpieczeństwem wymagające harmonizacji na poziomie Unii, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. d).

8a.
     
  Każda osoba fizyczna lub prawna może złożyć odwołanie od adresowanej do niej decyzji Agencji zgodnie z art.12, 16, 17 i 18 rozporządzenia ... [rozporządzenie w sprawie Agencji ds. Kolei] lub może złożyć zażalenie na to, że Agencja nie udzieliła jej odpowiedzi w wymaganym terminie. Prawa te mają również zastosowanie do organów, które są należycie upoważnione do reprezentowania osób, o których mowa w art. 34 ust. 2 rozporządzenia ... [rozporządzenie w sprawie Agencji ds. Kolei], na podstawie statutów tych osób. [Popr. 77]

Artykuł 11

Wnioski o wydanie jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa

1.   Wnioski o wydanie jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa przedkłada się Agencji. Agencja podejmuje decyzję w sprawie wniosku bezzwłocznie, a najpóźniej cztery

  trzy
  miesiące po uzyskaniu wszelkich wymaganych informacji i wszelkich informacji uzupełniających, o które wystąpiła

  otrzymaniu wniosku
  . W przypadku gdy wnioskodawca proszony jest o przedstawienie informacji uzupełniających, winien je przedstawić niezwłocznie

  dostarczyć w rozsądnym terminie określonym przez Agencję, nieprzekraczającym jednego miesiąca, chyba że, w wyjątkowych okolicznościach, Agencja zgodzi się na ograniczone w czasie przedłużenie tego terminu oraz je zatwierdzi
  .
  Negatywne rozpatrzenie wniosku jest należycie uzasadniane
  .

W przypadku wniosku o rozszerzenie w celu prowadzenia działalności w dodatkowym państwie członkowskim Agencja również podejmuje decyzję w terminie trzech miesięcy od otrzymania wniosku.

2.   Agencja udostępnia szczegółowe wytyczne w sprawie sposobu uzyskania jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa. Agencja sporządza wykaz wszystkich wymogów ustanowionych do celów art. 10 ust. 2 oraz publikuje wszystkie odnośne dokumenty.

3.   Wytyczne dla wnioskodawców zawierające opis i wyjaśnienie wymogów, jakie należy spełnić w celu uzyskania jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa wraz z wykazem wymaganych dokumentów udostępnia się wnioskodawcom bezpłatnie
  i we wszystkich językach urzędowych Unii
  . Krajowe organy ds. bezpieczeństwa współpracują z Agencją przy rozpowszechnianiu przedmiotowych informacji. [Popr. 78]

Artykuł 12

Autoryzowanie w zakresie bezpieczeństwa zarządców infrastruktury

1.   W celu dopuszczenia do zarządzania infrastrukturą kolejową i eksploatowania jej, zarządca infrastruktury uzyskuje autoryzację w zakresie bezpieczeństwa od krajowego organu ds. bezpieczeństwa w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę.
  W przypadku infrastruktury transgranicznej mającej jednego zarządcę za zadania przewidziane w niniejszym artykule odpowiedzialna jest Agencja.

2.   Autoryzacja w zakresie bezpieczeństwa obejmuje: autoryzację potwierdzającą zaakceptowanie systemu zarządzania bezpieczeństwem wprowadzonego przez zarządcę infrastruktury zgodnie z art. 9, który obejmuje procedury i postanowienia w celu spełnienia wymogów niezbędnych do bezpiecznego projektowania, utrzymania i eksploatacji infrastruktury kolejowej, w tym, w stosownych przypadkach, do utrzymania i eksploatacji systemu sterowania ruchem kolejowym i sygnalizacji
  , jak również procedury postępowania w razie poważnego wypadku w celu zapewnienia pomocy służb ratunkowych i przywrócenia bezpieczeństwa infrastruktury
  .

Autoryzacja w zakresie bezpieczeństwa jest odnawiana na wniosek zarządcy infrastruktury w przedziałach czasu wynoszących 5 lat. Jest ona aktualizowana w całości lub częściowo w każdym przypadku dokonania istotnych zmian w infrastrukturze, sygnalizacji, w zasilaniu energią lub w zasadach eksploatacji i utrzymywania infrastruktury. Posiadacz autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa bez zbędnej zwłoki

  bezzwłocznie
  informuje krajowy organ ds. bezpieczeństwa
  i Agencję
  o wszystkich takich zmianach.

Po każdej zasadniczej zmianie ram regulacyjnych dotyczących bezpieczeństwa krajowy organ ds. bezpieczeństwa
  lub, w przypadku infrastruktury transgranicznej, o której mowa w ust. 1, Agencja
  może wymagać zmiany autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa.

Jeśli krajowy organ ds. bezpieczeństwa
  lub, w przypadku infrastruktury transgranicznej, o której mowa w ust. 1, Agencja
  uzna, że autoryzowany zarządca infrastruktury nie spełnia już warunków koniecznych do autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa, to unieważnia autoryzację, podając przyczyny tej decyzji.

3.   Krajowy organ ds. bezpieczeństwa podejmuje decyzję w sprawie wniosku o autoryzację w zakresie bezpieczeństwa bezzwłocznie, a najpóźniej cztery

  trzy
  miesiące po uzyskaniu wszelkich wymaganych informacji i wszelkich

  otrzymaniu wniosku
  .
  W przypadku gdy wnioskodawca proszony jest o przedstawienie
  informacji uzupełniających, o które wystąpił

  , winien je dostarczyć w rozsądnym terminie określonym przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa lub Agencję, nieprzekraczającym jednego miesiąca, chyba że, w wyjątkowych okolicznościach, krajowy organ ds. bezpieczeństw lub Agencja zgodzi się na ograniczone w czasie przedłużenie tego terminu oraz je zatwierdzi
  .
  Negatywne rozpatrzenie wniosku jest należycie uzasadniane
  .

Udostępnia się wytyczne dla wnioskodawców zawierające opis i wyjaśnienie wymogów dotyczących autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa, a także wykaz wymaganych dokumentów. [Popr. 79]

4.   Krajowy organ ds. bezpieczeństwa informuje Agencję w okresie jednego miesiąca o wydanych, odnowionych, zmienionych lub unieważnionych autoryzacjach w zakresie bezpieczeństwa. Zawiadomienie określa nazwę i adres zarządcy infrastruktury, datę wydania, zakres i ważność autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa, a w przypadku unieważnienia – przyczyny takiej decyzji.

Artykuł 13

Dostęp do zaplecza szkoleniowego

1.   Państwa członkowskie zapewniają przedsiębiorstwom kolejowym uczciwy i niedyskryminujący dostęp do zaplecza szkoleniowego dla maszynistów i załóg pociągów, jeżeli szkolenie takie jest konieczne do świadczenia usług w ich sieci lub do spełnienia wymagań koniecznych do otrzymania certyfikatu bezpieczeństwa i wymogów do uzyskania licencji i certyfikatów na mocy dyrektywy 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (13).

Oferowane usługi obejmują szkolenie w zakresie niezbędnej znajomości trasy,
  udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym,
  zasad i procedur działania, podsystemu „sterowanie” oraz procedur awaryjnych stosowanych na obsługiwanych trasach. [Popr. 80]

Państwa członkowskie także zapewniają na uczciwych i niedyskryminujących zasadach dostęp do zaplecza szkoleniowego zarządcom infrastruktury i ich pracownikom wykonującym istotne zadania w dziedzinie bezpieczeństwa.

Jeżeli usługi szkoleniowe nie obejmują egzaminów i wydawania certyfikatów, państwa członkowskie zapewniają przedsiębiorstwom kolejowym dostęp do takiej procedury certyfikacji.

Krajowy organ ds. bezpieczeństwa dopilnowują by świadczenie usług szkoleniowych lub, jeśli stosowne, wydawanie certyfikatów spełniało wymogi zawarte w dyrektywie 2007/59/WE, TSI lub w krajowych przepisach, o których mowa w art. 8.

2.   Jeżeli zaplecze szkoleniowe jest dostępne tylko za pośrednictwem usług jednego przedsiębiorstwa kolejowego lub zarządcy infrastruktury, państwa członkowskie zapewniają innym przedsiębiorstwom kolejowym dostęp do nich za rozsądną i niedyskryminującą odpłatnością opartą na kosztach, która może obejmować marżę zysku.

3.   Podczas rekrutacji nowych maszynistów, personelu pokładowego oraz personelu wykonującego istotne zadania w dziedzinie bezpieczeństwa przedsiębiorstwa kolejowe są w stanie wziąć pod uwagę wszystkie szkolenia, kwalifikacje i doświadczenie zdobyte wcześniej w innym przedsiębiorstwie kolejowym. W tym celu tacy członkowie personelu są uprawnieni do dostępu, uzyskania kopii i przedstawiania wszystkich dokumentów potwierdzających ich szkolenie, kwalifikacje i doświadczenie.

4.   Przedsiębiorstwa kolejowe i zarządcy infrastruktury są odpowiedzialni za poziom wyszkolenia i kwalifikacji swojego personelu wykonującego pracę związaną z bezpieczeństwem
  , w tym personelu pokładowego
  .

Artykuł 14

Utrzymanie pojazdów

1.   Każdemu pojazdowi przed dopuszczeniem go do eksploatacji lub rozpoczęciem jego użytkowania w sieci przypisuje się podmiot odpowiedzialny za utrzymanie; podmiot ten jest rejestrowany w krajowym rejestrze

  rejestrach
  pojazdów zgodnie z art. 43 dyrektywy ... [dyrektywy w sprawie interoperacyjności systemu kolei].

2.   Podmiotem odpowiedzialnym za utrzymanie może być przedsiębiorstwo kolejowe, zarządca infrastruktury lub posiadacz.

3.   Bez uszczerbku dla przewidzianej w art. 4 odpowiedzialności przedsiębiorstw kolejowych i zarządców infrastruktury za bezpieczne funkcjonowanie pociągu, podmiot zapewnia, za pomocą systemu utrzymania, aby pojazdy, za których utrzymanie jest odpowiedzialny, były w stanie umożliwiającym bezpieczną eksploatację. W tym celu podmiot odpowiedzialny za utrzymanie zapewnia, aby pojazdy utrzymywane były zgodnie z:

| a) | dokumentacją dotyczącą utrzymania każdego pojazdu; |
| --- | --- |

a)

dokumentacją dotyczącą utrzymania każdego pojazdu;

| b) | obowiązującymi wymogami, w tym zasadami dotyczącymi utrzymania i postanowieniami TSI. |
| --- | --- |

b)

obowiązującymi wymogami, w tym zasadami dotyczącymi utrzymania i postanowieniami TSI.

Podmiot odpowiedzialny za utrzymanie sam zapewnia utrzymanie lub korzysta z warsztatów odpowiedzialnych za utrzymanie, z którymi ma zawartą umowę.

4.   W przypadku wagonów towarowych każdy podmiot odpowiedzialny za utrzymanie podlega certyfikacji przez organ akredytowany lub organ uznany zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 445/2011 (14) lub krajowy organ ds. bezpieczeństwa. Również procedura uznawania opiera się na kryteriach dotyczących niezależności, kwalifikacji i bezstronności.

Jeżeli podmiotem odpowiedzialnym za utrzymanie jest zarządca infrastruktury, zgodność z rozporządzeniem (UE) nr 445/2011 stwierdzana jest przez właściwy krajowy organ ds. bezpieczeństwa zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 12
  niniejszej dyrektywy
  , i potwierdzana w certyfikatach określonych w tych procedurach.

5.   Certyfikaty wydane zgodnie z ust. 4 są ważne
  i uznawane automatycznie
  na terytorium całej Unii.

Agencja tworzy i podaje do wiadomości publicznej, a następnie bezzwłocznie aktualizuje rejestr certyfikowanych podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie. Jest on powiązany z krajowymi rejestrami pojazdów lub rejestrami pojazdów zgodnie z art. 43 ust. 1 i 4 oraz art. 43a ust. 1 i 4 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei].

Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wspólne specyfikacje tych rejestrów dotyczące treści, formatu danych, struktury funkcjonalnej i technicznej, trybu eksploatacji oraz zasad wprowadzenia danych i uzyskiwania wglądu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 27 ust. 3.

5a.
     
  Sporządzając lub zmieniając TSI, Agencja harmonizuje przepisy dotyczące minimalnych wymogów w zakresie utrzymania w celu zapewnienia bezpieczeństwa całego systemu kolei. W tym celu uwzględnia poszczególne parametry (użytkowanie, wiek, materiał, przebyte kilometry, warunki klimatyczne, rodzaj torów itp.) mające wpływ na zużycie. Przedsiębiorstwa mogą kontynuować stosowanie własnego systemu utrzymania, pod warunkiem że Agencja uzna, iż system ten zapewnia równoważny lub wyższy poziom bezpieczeństwa.

6.   Do dnia 31 maja 2014 r.

  Najpóźniej dwa lata po wejściu w życie niniejszej dyrektywy
  Agencja przeprowadzi ocenę systemu certyfikacji podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie wagonów towarowych, rozważy możliwość rozszerzenia tego systemu na wszystkie pojazdy i przedstawi Komisji sprawozdanie w tej sprawie.
  Sprawozdanie to zawiera zalecenie co do tego, czy ten system certyfikacji należy rozszerzyć na inne rodzaje pojazdów. Komisja przyjmuje następnie odpowiednie środki na podstawie tego zalecenia.

6a.
     
  Najpóźniej sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Agencja określi elementy kolejowe kluczowe dla bezpieczeństwa kolei i opracuje system umożliwiający śledzenie tych elementów

7.   
  Na podstawie zalecenia Agencji i nie później niż 36 miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy
  Komisja
  , w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 26,
  przyjmie wspólne warunki certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie dla wszystkich rodzajów pojazdów w drodze aktów wykonawczych do dnia
  24 grudnia 2016 r.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 27 ust. 2.

System certyfikacji mający zastosowanie do wagonów towarowych, przyjęty rozporządzeniem (UE) nr 445/2011, stosuje się nadal do chwili wejścia w życie aktów wykonawczych

  delegowanych
  , o których przyjęciu mowa w akapicie pierwszym. [Popr. 82]

Artykuł 15

Odstępstwa od systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie

1.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykonaniu obowiązków związanych z określeniem podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie i jego certyfikacji na podstawie przepisów alternatywnych w stosunku do systemu certyfikacji ustanowionego w art. 14 w następujących przypadkach:

| a) | pojazdy zarejestrowane w państwie trzecim i utrzymywane zgodnie z prawem tego państwa; |
| --- | --- |

a)

pojazdy zarejestrowane w państwie trzecim i utrzymywane zgodnie z prawem tego państwa;

| b) | pojazdy używane w ramach sieci lub linii, których szerokość międzytorza różni się od szerokości międzytorza głównej sieci kolejowej w Unii i w przypadku których spełnienie wymogów, o których mowa w art. 14 ust. 3, zapewniane jest na mocy międzynarodowych porozumień z państwami trzecimi; |
| --- | --- |

b)

pojazdy używane w ramach sieci lub linii, których szerokość międzytorza różni się od szerokości międzytorza głównej sieci kolejowej w Unii i w przypadku których spełnienie wymogów, o których mowa w art. 14 ust. 3, zapewniane jest na mocy międzynarodowych porozumień z państwami trzecimi;

| c) | pojazdy objęte art. 2 oraz sprzęt wojskowy i sprzęt służący do transportu specjalnego, wymagającego specjalnego zezwolenia krajowego organu ds. bezpieczeństwa wydanego przed przewozem. W tym przypadku odstępstwa udzielane są na okres nie dłuższy niż pięć lat. |
| --- | --- |

c)

pojazdy objęte art. 2 oraz sprzęt wojskowy i sprzęt służący do transportu specjalnego, wymagającego specjalnego zezwolenia krajowego organu ds. bezpieczeństwa wydanego przed przewozem. W tym przypadku odstępstwa udzielane są na okres nie dłuższy niż pięć lat.

2.   Środki alternatywne, o których mowa w ust. 1, wdrażane są poprzez odstępstwa udzielane przez odpowiedni krajowy organ ds. bezpieczeństwa lub Agencję:

| a) | przy rejestrowaniu pojazdów zgodnie z przepisami art. 43 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei] w zakresie określania podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie; |
| --- | --- |

a)

przy rejestrowaniu pojazdów zgodnie z przepisami art. 43 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei] w zakresie określania podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie;

| b) | przy wydawaniu certyfikatów bezpieczeństwa i autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa przedsiębiorstwom kolejowym i zarządcom infrastruktury zgodnie z przepisami art. 10 i 12 niniejszej dyrektywy w zakresie określania podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie i ich certyfikacji. |
| --- | --- |

b)

przy wydawaniu certyfikatów bezpieczeństwa i autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa przedsiębiorstwom kolejowym i zarządcom infrastruktury zgodnie z przepisami art. 10 i 12 niniejszej dyrektywy w zakresie określania podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie i ich certyfikacji.

3.   Tego rodzaju odstępstwa są określane i uzasadniane w rocznym sprawozdaniu dotyczącym bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 18. Jeżeli wydaje się, że w systemie kolei Unii podejmowane jest nieuzasadnione ryzyko w zakresie bezpieczeństwa, Agencja bezzwłocznie informuje o tym fakcie Komisję. Komisja kontaktuje się z zaangażowanymi stronami oraz, w razie potrzeby, zwraca się do państwa członkowskiego o wycofanie decyzji o odstępstwie.

ROZDZIAŁ IV

KRAJOWE ORGANY DS. BEZPIECZEŃSTWA

Artykuł 16

Zadania

1.   Każde państwo członkowskie ustanawia organ ds. bezpieczeństwa.
  Państwa członkowskie mogą również podjąć decyzję o tym, aby wspólnie ustanowić organ ds. bezpieczeństwa właściwy dla ich terytoriów.
  Organ ten jest niezależny pod względem organizacyjnym, prawnym i decyzyjnym od jakiegokolwiek przedsiębiorstwa kolejowego, zarządcy infrastruktury, wnioskodawcy oraz

  lub
  podmiotu zamawiającego.
  Organ ten dysponuje wiedzą ekspercką oraz zasobami ludzkimi niezbędnymi do prawidłowego realizowania swoich zadań. Organem tym może być ministerstwo właściwe dla transportu, pod warunkiem że spełnia ono wymogi w zakresie niezależności określone w niniejszym ustępie.

2.   Krajowemu organowi ds. bezpieczeństwa powierza się przynajmniej następujące zadania:

| a) | zezwalanie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów „energia” i „infrastruktura” składających się na system kolei zgodnie z art. 18 ust. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei]
  , z wyjątkiem infrastruktury transgranicznej mającej jednego zarządcę, w odniesieniu do której za zadania przewidziane w niniejszym ustępie odpowiedzialna jest Agencja
  ; |
| --- | --- |

a)

zezwalanie na dopuszczenie do eksploatacji podsystemów „energia” i „infrastruktura” składających się na system kolei zgodnie z art. 18 ust. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei]
  , z wyjątkiem infrastruktury transgranicznej mającej jednego zarządcę, w odniesieniu do której za zadania przewidziane w niniejszym ustępie odpowiedzialna jest Agencja
  ;

| b) | kontrolowanie zgodności składników

  czuwanie nad tym, by składniki
  interoperacyjności
  były zgodne
  z zasadniczymi wymaganiami
  ustanowionymi w
  zgodnie z art. [x] dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei]; |
| --- | --- |

b)

kontrolowanie zgodności składników

  czuwanie nad tym, by składniki
  interoperacyjności
  były zgodne
  z zasadniczymi wymaganiami
  ustanowionymi w
  zgodnie z art. [x] dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei];

| c) | przypisywanie europejskich

  krajowych
  numerów pojazdów zgodnie z art. 42

  20a i 43
  dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei]; |
| --- | --- |

c)

przypisywanie europejskich

  krajowych
  numerów pojazdów zgodnie z art. 42

  20a i 43
  dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności systemu kolei];

| d) | wspieranie Agencji, na jej wniosek
  i na podstawie porozumień umownych, o których mowa w rozporządzeniu [rozporządzenie w sprawie Agencji ds. Kolei]
  , w wydawaniu, odnawianiu, zmienianiu i unieważnianiu jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa wydawanych zgodnie z art. 10 oraz kontrola, czy spełniane są ustanowione w nich warunki i wymagania oraz czy przedsiębiorstwa kolejowe działają zgodnie z wymogami prawa Unii i prawa krajowego; |
| --- | --- |

d)

wspieranie Agencji, na jej wniosek
  i na podstawie porozumień umownych, o których mowa w rozporządzeniu [rozporządzenie w sprawie Agencji ds. Kolei]
  , w wydawaniu, odnawianiu, zmienianiu i unieważnianiu jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa wydawanych zgodnie z art. 10 oraz kontrola, czy spełniane są ustanowione w nich warunki i wymagania oraz czy przedsiębiorstwa kolejowe działają zgodnie z wymogami prawa Unii i prawa krajowego;

| e) | wydawanie, odnawianie, zmienianie i unieważnianie autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa przyznawanych zgodnie z art. 12 oraz kontrola, czy spełniane są ustanowione w nich warunki i wymagania oraz czy zarządcy infrastruktury działają zgodnie z wymogami prawa Unii i prawa krajowego; |
| --- | --- |

e)

wydawanie, odnawianie, zmienianie i unieważnianie autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa przyznawanych zgodnie z art. 12 oraz kontrola, czy spełniane są ustanowione w nich warunki i wymagania oraz czy zarządcy infrastruktury działają zgodnie z wymogami prawa Unii i prawa krajowego;

| f) | monitorowanie, promowanie oraz, w stosownych przypadkach, egzekwowanie i aktualizacja regulacji dotyczących bezpieczeństwa, w tym systemu przepisów krajowych; |
| --- | --- |

f)

monitorowanie, promowanie oraz, w stosownych przypadkach, egzekwowanie i aktualizacja regulacji dotyczących bezpieczeństwa, w tym systemu przepisów krajowych;

| g) | nadzorowanie przedsiębiorstw kolejowych zgodnie z załącznikiem IV do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1158/2010 (15) oraz rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1077/2012 (16); |
| --- | --- |

g)

nadzorowanie przedsiębiorstw kolejowych zgodnie z załącznikiem IV do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1158/2010 (15) oraz rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1077/2012 (16);

| h) | nadzór nad prawidłową rejestracją pojazdów

  czuwanie nad tym, by pojazdy
  w krajowym rejestrze

  europejskich i krajowych rejestrach
  pojazdów
  były prawidłowo rejestrowane
  oraz nad dokładnością i aktualnością zawartych w nim informacji związanych z

  by zawarte w tych rejestrach informacje związane
  bezpieczeństwem.
  były dokładne i aktualne; |
| --- | --- |

h)

nadzór nad prawidłową rejestracją pojazdów

  czuwanie nad tym, by pojazdy
  w krajowym rejestrze

  europejskich i krajowych rejestrach
  pojazdów
  były prawidłowo rejestrowane
  oraz nad dokładnością i aktualnością zawartych w nim informacji związanych z

  by zawarte w tych rejestrach informacje związane
  bezpieczeństwem.
  były dokładne i aktualne;

| ha) | monitorowanie zgodności z przepisami dotyczącymi czasu pracy, jazdy i odpoczynku maszynistów w przedsiębiorstwach kolejowych i na torze; |
| --- | --- |

ha)

monitorowanie zgodności z przepisami dotyczącymi czasu pracy, jazdy i odpoczynku maszynistów w przedsiębiorstwach kolejowych i na torze;

| hb) | monitorowanie zgodności z mającymi zastosowanie przepisami w zakresie bezpiecznego utrzymania i eksploatacji kolejowych wagonów towarowych i innego taboru; |
| --- | --- |

hb)

monitorowanie zgodności z mającymi zastosowanie przepisami w zakresie bezpiecznego utrzymania i eksploatacji kolejowych wagonów towarowych i innego taboru;

| hc) | opracowanie ogólnego planu awaryjnego dla sieci kolejowej, obowiązującego wszystkie podmioty systemu kolei i zawierającego środki, które należy przyjąć w razie poważnego wypadku lub awarii, a także przedstawienie tego planu Agencji. Plan ten obejmuje:










  (i) | mechanizmy i procedury zapewniające skuteczną komunikację między zaangażowanymi podmiotami, w szczególności między zarządcami infrastruktury i operatorami kolei oraz służbami ratunkowymi; |
| --- | --- | --- |

hc)

opracowanie ogólnego planu awaryjnego dla sieci kolejowej, obowiązującego wszystkie podmioty systemu kolei i zawierającego środki, które należy przyjąć w razie poważnego wypadku lub awarii, a także przedstawienie tego planu Agencji. Plan ten obejmuje:

(i)

mechanizmy i procedury zapewniające skuteczną komunikację między zaangażowanymi podmiotami, w szczególności między zarządcami infrastruktury i operatorami kolei oraz służbami ratunkowymi;

| (ii) | mechanizmy koordynacji z krajowymi agencjami państw sąsiadujących; |
| --- | --- |

(ii)

mechanizmy koordynacji z krajowymi agencjami państw sąsiadujących;

| (iii) | kanały komunikacji z rodzinami ofiar poważnych wypadków przy pomocy personelu przeszkolonego do poszczególnych zadań; |
| --- | --- |

(iii)

kanały komunikacji z rodzinami ofiar poważnych wypadków przy pomocy personelu przeszkolonego do poszczególnych zadań;

| (iv) | system pomocy ofiarom wypadków, dzięki któremu osoby te uzyskają informację o procedurach dochodzenia roszczeń na mocy prawa unijnego, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym

   (17)

  bez uszczerbku dla obowiązków operatorów kolei. Pomoc ta obejmuje wsparcie psychologiczne dla ofiar wypadków oraz dla ich rodzin. |
| --- | --- |

(iv)

system pomocy ofiarom wypadków, dzięki któremu osoby te uzyskają informację o procedurach dochodzenia roszczeń na mocy prawa unijnego, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym

   (17)

  bez uszczerbku dla obowiązków operatorów kolei. Pomoc ta obejmuje wsparcie psychologiczne dla ofiar wypadków oraz dla ich rodzin.

Komisja za pomocą aktów wykonawczych, jak przewidziano w art. 27, opracowuje w trybie pilnym środki na rzecz harmonizacji treści i formy planów awaryjnych. Agencja wspiera i nadzoruje krajowe organy ds. bezpieczeństwa opracowujące te plany, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji wypadku kolejowego dotyczącego co najmniej dwóch sieci krajowych.

3.   Krajowy organ ds. bezpieczeństwa państwa członkowskiego, w którym dane przedsiębiorstwo kolejowe prowadzi działalność, dokonuje koniecznych uzgodnień z Agencją i innymi organami ds. bezpieczeństwa, służących koordynacji wymiany wszelkich kluczowych informacji na temat danego przedsiębiorstwa kolejowego, w szczególności na temat stwierdzonych zagrożeń i poziomu bezpieczeństwa. Krajowy organ ds. bezpieczeństwa wymienia również informacje z innymi właściwymi organami ds. bezpieczeństwa, jeżeli stwierdzi, że dane przedsiębiorstwo kolejowe nie podejmuje niezbędnych środków kontroli ryzyka.

Informuje on bezzwłocznie Agencję o wszelkich zastrzeżeniach dotyczących poziomu bezpieczeństwa przedsiębiorstw kolejowych, które nadzoruje. Agencja podejmuje stosowne działania określone

  , jak określono
  w art. 10 ust. 6.

4.   Zadania wymienione w ust. 2 nie mogą być przekazane lub zlecone zarządcy infrastruktury, przedsiębiorstwu kolejowemu ani podmiotowi zamawiającemu.

4a.
     
  Krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogą z pomocą Agencji tworzyć mechanizmy wymiany dobrych i najlepszych praktyk.

4b.
     
  Krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogą dobrowolnie zwrócić się do Agencji o przeprowadzenie kontroli ich prac. Agencja może również z własnej inicjatywy kontrolować krajowe organy ds. bezpieczeństwa. [Popr. 83]

Artykuł 17

Zasady procesu decyzyjnego

1.   Krajowe organy ds. bezpieczeństwa wykonują swoje zadania w sposób otwarty, niedyskryminujący i przejrzysty.
  W
  szczególności zapewniają one wszystkim stronom możliwość wypowiedzenia się oraz przedstawiają powody swoich decyzji.

Natychmiast odpowiadają one na wnioski i zapytania oraz bezzwłocznie zgłaszają swoje prośby o informacje oraz podejmują swoje decyzje w ciągu czterech miesięcy po dostarczeniu wszystkich wymaganych informacji. W każdej chwili mogą zażądać pomocy technicznej od zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych lub innych kwalifikowanych podmiotów, jeśli chodzi o wykonywanie zadań, o których mowa w art. 16.

  , przestrzegając terminów, o których mowa w art. 11 ust. 1, i wywiązując się z wszelkich obowiązków ustanowionych w porozumieniach umownych zawartych z Agencją.

W procesie rozwijania krajowych ram regulacyjnych krajowy organ ds. bezpieczeństwa konsultuje się ze wszystkimi zaangażowanymi i zainteresowanymi stronami, w tym z zarządcami infrastruktury, przedsiębiorstwami kolejowymi, producentami, dostawcami usług utrzymania oraz przedstawicielami personelu i użytkowników.

2.   Agencja oraz krajowe organy ds. bezpieczeństwa są uprawnione do prowadzenia wszelkich kontroli
  , audytów
  i dochodzeń niezbędnych do wykonywania ich zadań i mają wolny dostęp do wszystkich niezbędnych dokumentów i pomieszczeń, instalacji i sprzętu zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych.

3.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne kroki dla zapewnienia, że decyzje podejmowane przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa podlegają kontroli sądowej.

4.   Krajowe organy ds. bezpieczeństwa prowadzą aktywną wymianę poglądów i doświadczeń w ramach ustanowionej przez Agencję sieci w celu ujednolicenia ich kryteriów decyzyjnych w całej Unii.

4a.
     
  Krajowe organy ds. bezpieczeństwa wspierają Agencję w jej pracy polegającej na monitorowaniu rozwoju bezpieczeństwa kolei na szczeblu Unii.

5.   Zakres współpracy między Agencją a krajowymi organami ds. bezpieczeństwa we wszystkich kwestiach związanych z kontrolami na miejscu dotyczącymi wydawania jednolitych certyfikatów bezpieczeństwa i nadzoru nad przedsiębiorstwami kolejowymi po wydaniu jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa jest określany przez Agencję i krajowe organy ds. bezpieczeństwa w ustaleniach

  porozumieniach
  umownych albo w innej formie

  nie później niż jeden rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy
  .

Umowy te mogą obejmować zlecanie organom krajowym wykonania określonych zadań i wypełnienia określonych obowiązków Agencji, jak np. sprawdzanie i opracowywanie dokumentacji, weryfikacja zgodności technicznej, odbywanie wizyt i sporządzanie analiz technicznych, zgodnie z art. 69 rozporządzenia ... [rozporządzenie w sprawie Agencji ds. Kolei].

Umowy te przewidują podział dochodów współmiernie do udziału każdego podmiotu w wykonaniu zadań. [Popr. 84]

Artykuł 18

Raport roczny

Corocznie krajowy organ ds. bezpieczeństwa publikuje raport roczny w sprawie swoich działań za poprzedni rok i przesyła go do Agencji najpóźniej do dnia 30 września. Raport zawiera informacje o:

| a) | stanie bezpieczeństwa kolei, łącznie z agregacją CSI, określonych w załączniku I, na szczeblu państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

stanie bezpieczeństwa kolei, łącznie z agregacją CSI, określonych w załączniku I, na szczeblu państwa członkowskiego;

| b) | ważnych zmianach w prawodawstwie i uregulowaniach dotyczących bezpieczeństwa kolei; |
| --- | --- |

b)

ważnych zmianach w prawodawstwie i uregulowaniach dotyczących bezpieczeństwa kolei;

| c) | stanie certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa i autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

c)

stanie certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa i autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa;

| d) | wynikach i doświadczeniach związanych z nadzorowaniem zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych; |
| --- | --- |

d)

wynikach i doświadczeniach związanych z nadzorowaniem zarządców infrastruktury i przedsiębiorstw kolejowych;

| e) | odstępstwach, o których decyzję podjęto zgodnie z art. 14 ust. 8; |
| --- | --- |

e)

odstępstwach, o których decyzję podjęto zgodnie z art. 14 ust. 8;

| f) | wszystkich kontrolach i audytach przedsiębiorstw kolejowych prowadzących działalność w państwie członkowskim przeprowadzonych w ramach działań związanych z nadzorem; |
| --- | --- |

f)

wszystkich kontrolach i audytach przedsiębiorstw kolejowych prowadzących działalność w państwie członkowskim przeprowadzonych w ramach działań związanych z nadzorem;

| fa) | wszystkich kontrolach technicznych kolejowych wagonów towarowych na torze. [Popr. 85] |
| --- | --- |

fa)

wszystkich kontrolach technicznych kolejowych wagonów towarowych na torze. [Popr. 85]

ROZDZIAŁ V

DOCHODZENIE W SPRAWIE WYPADKÓW I INCYDENTÓW

Artykuł 19

Zobowiązanie do przeprowadzania dochodzenia

1.   Państwa członkowskie zapewniają, że dochodzenie jest prowadzone przez organ dochodzeniowy, o którym mowa w art. 21, po każdym poważnym wypadku na sieci kolejowej; celem tego dochodzenia jest możliwe polepszenie bezpieczeństwa kolei i zapobieganie wypadkom.

2.   Oprócz poważnych wypadków organ dochodzeniowy, o którym mowa w art. 21, może badać te wypadki i incydenty, które w nieznacznie zmienionych warunkach mogłyby prowadzić do poważnych wypadków, obejmujące techniczne zakłócenia funkcjonowania podsystemów strukturalnych lub składników interoperacyjności europejskiego systemu kolei.

Decyzja o podjęciu, lub nie, dochodzenia w sprawie tego rodzaju wypadku lub incydentu leży w gestii organu dochodzeniowego. Podejmując decyzję, powinien on wziąć pod uwagę:

| a) | wagę wypadku lub incydentu; |
| --- | --- |

a)

wagę wypadku lub incydentu;

| b) | czy stanowi element serii wypadków lub incydentów istotnej dla systemu jako całości; |
| --- | --- |

b)

czy stanowi element serii wypadków lub incydentów istotnej dla systemu jako całości;

| c) | wpływ wypadku na bezpieczeństwo kolei na szczeblu Unii; |
| --- | --- |

c)

wpływ wypadku na bezpieczeństwo kolei na szczeblu Unii;

| d) | wnioski zarządców infrastruktury, przedsiębiorstw kolejowych, krajowego organu ds. bezpieczeństwa lub państw członkowskich. |
| --- | --- |

d)

wnioski zarządców infrastruktury, przedsiębiorstw kolejowych, krajowego organu ds. bezpieczeństwa lub państw członkowskich.

3.   Zakres dochodzenia i procedury, jakie należy przy nim zastosować, ustala organ dochodzeniowy, biorąc pod uwagę art. 20 i 22 oraz w zależności od wiedzy, jaką zamierza uzyskać w drodze analizy wypadku lub incydentu w celu poprawienia bezpieczeństwa.

4.   Dochodzenie w żadnym przypadku nie obejmuje ustalania winy lub odpowiedzialności.

Artykuł 20

Status dochodzenia

1.   Państwa członkowskie określają, w ramach swoich wewnętrznych systemów prawnych, taki status prawny dochodzenia, który umożliwia osobie prowadzącej dochodzenie wykonywanie zadań w sposób najbardziej efektywny i w najkrótszym czasie.

2.   Zgodnie z obowiązującym prawodawstwem państwa członkowskie zapewniają pełną współpracę ze strony organów odpowiedzialnych za postępowanie sądowe oraz gwarantują, że osoby prowadzące dochodzenie
  , a także – na jej wniosek – Agencja,
  uzyskają możliwe najszybciej: [Popr. 86]

| a) | dostęp do miejsca wypadku lub incydentu, jak też do uczestniczącego w nim taboru kolejowego, odpowiedniej infrastruktury oraz urządzeń sterowania ruchem i sygnalizacji; |
| --- | --- |

a)

dostęp do miejsca wypadku lub incydentu, jak też do uczestniczącego w nim taboru kolejowego, odpowiedniej infrastruktury oraz urządzeń sterowania ruchem i sygnalizacji;

| b) | prawo do natychmiastowego spisania dowodów i nadzorowanego usunięcia wraków pojazdów, instalacji infrastruktury lub składników w celu ich badania lub analizy; |
| --- | --- |

b)

prawo do natychmiastowego spisania dowodów i nadzorowanego usunięcia wraków pojazdów, instalacji infrastruktury lub składników w celu ich badania lub analizy;

| c) | dostęp do zawartości rejestratorów pokładowych i sprzętu do zapisu wiadomości słownych i operacji systemu sygnalizacji i sterowania ruchem oraz możliwość ich wykorzystania; |
| --- | --- |

c)

dostęp do zawartości rejestratorów pokładowych i sprzętu do zapisu wiadomości słownych i operacji systemu sygnalizacji i sterowania ruchem oraz możliwość ich wykorzystania;

| d) | dostęp do wyników badań ciał ofiar; |
| --- | --- |

d)

dostęp do wyników badań ciał ofiar;

| e) | dostęp do wyników przesłuchań personelu pociągu i innego personelu kolejowego zaangażowanego w wypadek lub incydent; |
| --- | --- |

e)

dostęp do wyników przesłuchań personelu pociągu i innego personelu kolejowego zaangażowanego w wypadek lub incydent;

| f) | możliwość przesłuchania zaangażowanego personelu kolejowego i innych świadków; |
| --- | --- |

f)

możliwość przesłuchania zaangażowanego personelu kolejowego i innych świadków;

| g) | dostęp do każdej właściwej informacji lub nagrań/zapisów prowadzonych przez zarządcę infrastruktury, zaangażowane przedsiębiorstwo kolejowe i krajowy organ ds. bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

g)

dostęp do każdej właściwej informacji lub nagrań/zapisów prowadzonych przez zarządcę infrastruktury, zaangażowane przedsiębiorstwo kolejowe i krajowy organ ds. bezpieczeństwa.

3.   Dochodzenie jest prowadzone niezależnie od postępowania sądowego.

Artykuł 21

Organ dochodzeniowy

1.   Każde państwo członkowskie zapewnia prowadzenie dochodzenia przyczyn wypadków i incydentów, o których mowa w art. 19, przez stały podmiot, złożony przynajmniej z jednej osoby badającej, mogącej pełnić funkcję osoby prowadzącej dochodzenie w razie wypadku lub incydentu. Organ ten jest niezależny pod względem organizacyjnym, prawnym i decyzyjnym od zarządców infrastruktury, przedsiębiorstw kolejowych, podmiotu pobierającego opłaty, podmiotu przydzielającego przepustowość infrastruktury i jednostki notyfikowanej oraz od wszystkich stron, których interesy mogłyby być sprzeczne z zadaniami powierzonymi organowi dochodzeniowemu. Ponadto jest on funkcjonalnie niezależny od krajowego organu ds. bezpieczeństwa i regulatorów kolejowych.

2.   Organ dochodzeniowy wykonuje swoje zadania niezależnie od organizacji wymienionych w ust. 1 i umożliwia się mu
  bez dyskryminowania kogokolwiek
  pozyskanie odpowiednich zasobów do realizacji tych celów. Personel prowadzący dochodzenie uzyskuje status gwarantujący mu konieczną niezależność. [Popr. 87]

3.   Państwa członkowskie zapewniają, że przedsiębiorstwa kolejowe, zarządcy infrastruktury oraz, jeśli to stosowne, krajowy organ ds. bezpieczeństwa są zobowiązane do natychmiastowego zgłaszania wypadków i incydentów, o których mowa w art. 19, organowi dochodzeniowemu. Organ dochodzeniowy powinien mieć możliwość reagowania na takie raporty i czynienia niezbędnych kroków w celu rozpoczęcia dochodzenia nie później niż jeden tydzień po otrzymaniu raportu dotyczącego wypadku lub incydentu.

4.   Organ dochodzeniowy może łączyć swoje zadania w ramach niniejszej dyrektywy z zadaniami prowadzenia dochodzeń w sprawach innych zdarzeń niż wypadki i incydenty kolejowe, o ile takie dochodzenia nie zagrażają jego niezależności.

5.   W razie konieczności organ dochodzeniowy może zażądać pomocy od organów dochodzeniowych z innych państw członkowskich lub od Agencji, polegającej na dostarczeniu wiedzy eksperckiej lub na przeprowadzeniu technicznych badań, analiz i ocen.

5a.
     
  Organy dochodzeniowe mogą dobrowolnie zwrócić się do Agencji o przeprowadzenie kontroli ich prac. [Popr. 88]

6.   Państwa członkowskie mogą powierzyć organowi dochodzeniowemu zadanie prowadzenia dochodzenia w sprawach wypadków i incydentów kolejowych innych niż wymienione w art. 19.

7.   Organy dochodzeniowe prowadzą aktywną wymianę poglądów i doświadczeń, mając na względzie rozwijanie wspólnych metod prowadzenia dochodzeń, wypracowanie wspólnych zasad dla realizacji rekomendacji w zakresie bezpieczeństwa i dostosowanie się do postępu techniczno-naukowego.

Agencja wspiera organy dochodzeniowe w tych działaniach.
  Ponadto organy dochodzeniowe wspierają Agencję w jej pracy polegającej na monitorowaniu rozwoju bezpieczeństwa kolei na szczeblu Unii. [Popr. 89]

Artykuł 22

Procedura dochodzenia

1.   Wypadek lub incydent, o którym mowa w art. 19, jest badany przez organ dochodzeniowy państwa członkowskiego, na terenie którego się zdarzył. Jeżeli niemożliwe jest ustalenie, w którym państwie członkowskim zdarzył się wypadek, lub jeśli wydarzył się on na lub blisko granicy między dwoma państwami członkowskimi, właściwe organy uzgadniają między sobą, który z nich poprowadzi dochodzenie lub wspólne prowadzenie dochodzenia. W pierwszym przypadku drugi organ ma prawo do udziału w dochodzeniu i do uzyskania jego pełnych wyników.

Organy dochodzeniowe z innych państw członkowskich
  i Agencja
  są zapraszane do uczestnictwa w dochodzeniu zawsze, gdy przedsiębiorstwo kolejowe mające siedzibę i licencjonowane w tych państwach członkowskich bierze udział w wypadku lub incydencie. [Popr. 90]

Niniejszy ustęp nie stanowi przeszkody dla państw członkowskich w uzgodnieniu, aby właściwe organy w innych okolicznościach prowadziły wspólne dochodzenia.

2.   Dla każdego wypadku lub incydentu organ dochodzeniowy dba o odpowiednie środki, obejmujące ekspercką wiedzę dotyczącą spraw technicznych i operacyjnych, niezbędną do prowadzenia dochodzenia
  oraz o wystarczające zasoby
  . Wiedza ta może pochodzić od organu dochodzeniowego lub spoza niego, zależnie od rodzaju badanego wypadku lub incydentu. [Popr. 91]

3.   Dochodzenie jest prowadzone w możliwie otwarty sposób, pozwalający na wysłuchanie wszystkich stron oraz na ich dostęp do wyników. O dochodzeniu i jego postępach należy regularnie informować właściwego zarządcę infrastruktury i właściwe przedsiębiorstwa kolejowe, krajowy organ ds. bezpieczeństwa, ofiary i ich krewnych, właścicieli zniszczonego mienia, producentów, zaangażowane służby ratunkowe oraz przedstawicieli personelu i użytkowników oraz, w miarę możliwości, umożliwić im przedłożenie swoich opinii i uwag w sprawie dochodzenia i wnoszenie uwag do informacji zawartych w projektach raportów.

4.   Organ dochodzeniowy doprowadza do końca swoje badania na miejscu wypadku w możliwie najkrótszym czasie, aby umożliwić zarządcy infrastruktury wznowienie działania infrastruktury i udostępnienie jej dla usług transportu kolejowego tak szybko, jak to możliwe.

Artykuł 23

Raporty

1.   Dochodzenie w sprawie wypadku lub incydentu, o którym mowa w art. 19, jest przedmiotem raportów, w formie odpowiedniej dla rodzaju i wagi wypadku lub incydentu oraz wagi wyników dochodzenia. Raporty odnoszą się do celów badania, o których mowa w art. 19 ust. 1, i zawierają, jeżeli to właściwe, rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa.

2.   Organ dochodzeniowy publikuje swój raport końcowy
  , łącznie z rekomendacjami w zakresie bezpieczeństwa,
  możliwie szybko, zwykle i nie później niż 12

  sześć
  miesięcy od daty zdarzenia.. Raport, łącznie z rekomendacjami w zakresie bezpieczeństwa, zostaje przedłożony właściwym stronom wymienionym w art. 22 ust. 3 oraz zainteresowanym organom i stronom w innych państwach członkowskich. [Popr. 92]

Komisja
  w drodze aktów delegowanych
  określa treść raportów z dochodzenia w sprawie wypadków i incydentów w drodze aktów wykonawczych

  , które to raporty zawierają następujące elementy
  :
  streszczenie; fakty bezpośrednio związane ze zdarzeniem; zapis z badań i przesłuchań; analizę i wnioski
  . Te akty wykonawcze

  delegowane
  przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 27 ust. 2

  26
  . [Popr. 93]

3.   Corocznie, najpóźniej do dnia 30 września, organ dochodzeniowy publikuje roczny raport opisujący dochodzenia z poprzedniego roku, wydane rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa oraz działania podjęte zgodnie z rekomendacjami wydanymi uprzednio.

Artykuł 24

Informacje przekazywane Agencji

1.   W ciągu jednego tygodnia od podjęcia decyzji o rozpoczęciu dochodzenia organ dochodzeniowy informuje o tym Agencję. Informacja zawiera datę, czas i miejsce zdarzenia, jak również jego rodzaj i skutki, obejmujące ofiary śmiertelne, odniesione przez poszkodowanych rany i poniesione straty materialne.

2.   Organ dochodzeniowy przesyła Agencji egzemplarz raportu końcowego, o którym mowa w art. 23 ust. 2, i raportu rocznego, o którym mowa w art. 23 ust. 3.

2a.
     
  Agencja ustanawia scentralizowaną bazę danych zawierającą wszystkie informacje przekazywane w związku z incydentami i wypadkami oraz zarządza nią. Baza danych zostanie utworzona nie później niż dnia 31 grudnia 2015 r. [Popr. 94]

Artykuł 25

Rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa

1.   Rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa wydane przez organ dochodzeniowy w żadnym wypadku nie zawierają domniemania winy lub odpowiedzialności za wypadek lub incydent.

2.   Rekomendacje są skierowane do Agencji, krajowego organu ds. bezpieczeństwa oraz, jeżeli wymaga tego charakter zaleceń, do innych podmiotów lub organów w państwie członkowskim lub do innych państw członkowskich. Państwa członkowskie i ich krajowe organy ds. bezpieczeństwa podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia, że rekomendacje w zakresie bezpieczeństwa wydane przez organ dochodzeniowy zostały właściwie uwzględnione i, gdzie to właściwe, zrealizowane.

3.   Krajowy organ ds. bezpieczeństwa i inne organy lub podmioty lub, jeżeli to właściwe, inne państwa członkowskie, do których skierowano rekomendacje, przedstawiają organowi dochodzeniowemu zwrotne raporty, przynajmniej corocznie, o środkach podjętych bądź planowanych do podjęcia jako reakcja na rekomendacje.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 26

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 2 i , art. 7 ust. 2
  , art. 9 ust. 2, art. 14 ust. 7 i art. 23 ust. 2
  , powierza się Komisji na czas nieokreślony

  okres pięciu lat od [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu
  . [Popr. 95]

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i art. 7 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 2 i art. 7 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 27

Procedura komitetu

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 28

Sprawozdanie i dalsze działania Unii

Na podstawie właściwych informacji przekazanych jej przez Agencję Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przed dniem ... (*1), a następnie co pięć lat

  trzy lata
  , sprawozdanie dotyczące wykonania niniejszej dyrektywy.

Do sprawozdania załącza się, w razie potrzeby, propozycje dalszych działań Unii. [Popr. 96]

Artykuł 29

Kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar za naruszenie przepisów krajowych przyjętych w związku z niniejszą dyrektywą i podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia, że są one stosowane. Kary muszą być skuteczne, proporcjonalne, niedyskryminujące i zniechęcające.

Państwa członkowskie informują Komisję o tych przepisach najpóźniej do dnia określonego w art. 32 ust. 1 oraz bezzwłocznie powiadamiają Komisję o jakichkolwiek późniejszych zmianach tych przepisów.

Artykuł 30

Przepisy przejściowe

Załączniki III i V do dyrektywy 2004/49/WE stosuje się do dnia rozpoczęcia stosowania aktów wykonawczych, o których mowa w art. 6 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 2, art. 14 ust. 7 i art. 23 ust. 2 niniejszej dyrektywy.

Do dnia ... (*2) krajowe organy ds. bezpieczeństwa
  mogą
  nadal wydają

  wydawać
  certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z przepisami dyrektywy 2004/49/WE
  , nie naruszając art. 10 ust. 2a
  . Te certyfikaty bezpieczeństwa są ważne do dnia ich wygaśnięcia.

Przez dodatkowy okres trzech lat po upływie jednorocznego okresu transpozycji ustanowionego w art. 32 wnioskodawcy mogą składać wniosek albo do Agencji, albo do krajowego organu ds. bezpieczeństwa. W tym okresie krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogą nadal wydawać certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE. [Popr. 97]

Artykuł 31

Zalecenia i opinie Agencji

Do celów stosowania niniejszej dyrektywy Agencja wydaje zalecenia i opinie zgodnie z art. 15 rozporządzenia ...[rozporządzenie w sprawie Agencji ds. Kolei]. Te zalecenia i opinie stanowią podstawę wszelkich środków Unii przyjmowanych na mocy niniejszej dyrektywy.

Artykuł 32

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 2, 3, 4, 8, 10, 16, 18, 20 i załącznika I

  przepisów niniejszej dyrektywy
  przed dniem ... (*3). Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów. [Popr. 98]

2.   Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Przepisy te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektyw uchylonych niniejszą dyrektywą odczytuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie.

Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

3.   Obowiązek transpozycji i wdrożenia niniejszej dyrektywy nie ma zastosowania do Republiki Cypru i Republiki Malty, dopóki na ich terytoriach nie powstanie system kolei.

Niemniej w momencie gdy jakikolwiek podmiot publiczny lub prywatny złoży oficjalny wniosek o pozwolenie na budowę linii kolejowej w celu jej eksploatacji przez jedno lub więcej przedsiębiorstw kolejowych, zainteresowane państwo członkowskie wprowadza prawodawstwo wdrażające niniejszą dyrektywę w terminie roku od otrzymania takiego wniosku.

Artykuł 33

Uchylenie

Dyrektywa 2004/49/WE, zmieniona dyrektywami wymienionymi w załączniku II część A, traci moc od dnia ... (*4), bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego i rozpoczęcia stosowania dyrektyw, określonych w załączniku II część B. [Popr. 99]

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 34

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuły 10 i 11 stosuje się od dnia ... (*5)

  , nie naruszając przepisów przejściowych przewidzianych w art. 30. [Popr. 100]

Artykuł 35

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

1

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

3

(4)  Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44).

4

(5)  
  Dyrektywa Rady 96/49/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich w zakresie kolejowego transportu towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 25).

5

Dyrektywa Rady 96/49/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich w zakresie kolejowego transportu towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 25).

(6)  
  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

6

Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

7

(8)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (

  Dz.U. L 
  343 z 14.12.2012, s. 32



  )
  .

8

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (

343 z 14.12.2012, s. 32

)

(9)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1078/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do monitorowania, która ma być stosowana przez przedsiębiorstwa kolejowe i zarządców infrastruktury po otrzymaniu certyfikatu bezpieczeństwa lub autoryzacji bezpieczeństwa oraz przez podmioty odpowiedzialne za utrzymanie (Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 8).

9

(10)  Dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37).

10

(11)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 352/2009 z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wspólnej metody bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 108 z 29.4.2009, s. 4).

11

(12)  Dyrektywa Rady 95/18/WE z dnia 19 czerwca 1995 r. w sprawie wydawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym (Dz.U. L 143 z 27.6.1995, s. 70).

12

(13)  Dyrektywa 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 51).

13

(14)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 445/2011 z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie w zakresie obejmującym wagony towarowe oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 653/2007 (Dz.U. L 122 z 11.5.2011, s. 22).

14

(15)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1158/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych certyfikatów bezpieczeństwa (Dz.U. L 326 z 10.12.2010, s. 11).

15

(16)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1077/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa po wydaniu certyfikatu bezpieczeństwa lub autoryzacji bezpieczeństwa (Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 3).

16

(17)  
  Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14).

17

Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14).

(*1)  Trzy lata po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*1

(*2)  Cztery lata po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*2

(*3)  Rok po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*3

(*4)  Cztery lata po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*4

(*5)  Cztery lata po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*5

ZAŁĄCZNIK I

WSPÓLNE WSKAŹNIKI BEZPIECZEŃSTWA

Wspólne wskaźniki bezpieczeństwa są przedmiotem corocznych sprawozdań ze strony krajowych organów ds. bezpieczeństwa. Jeżeli po przedstawieniu sprawozdania odkryto nowe fakty lub błędy, wskaźniki za jeden konkretny rok zostają zmienione lub skorygowane przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa przy pierwszej sposobności, a najpóźniej w następnym sprawozdaniu rocznym.

W odniesieniu do wskaźników dotyczących wypadków określonych w pkt 1 należy stosować rozporządzenie (WE) nr 91/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), o ile stosowne informacje są dostępne.

| 1. | Wskaźniki odnoszące się do wypadków






  1.1. | Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba znaczących wypadków w podziale na następujące rodzaje wypadków:






  (i) | kolizje pociągów z pojazdami szynowymi, |
| --- | --- | --- | --- |

1.

Wskaźniki odnoszące się do wypadków

1.1.

Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba znaczących wypadków w podziale na następujące rodzaje wypadków:

(i)

kolizje pociągów z pojazdami szynowymi,

| (ii) | kolizje pociągów z obiektami wewnątrz skrajni, |
| --- | --- |

(ii)

kolizje pociągów z obiektami wewnątrz skrajni,

| (iii) | wykolejenia pociągów, |
| --- | --- |

(iii)

wykolejenia pociągów,

| (iv) | wypadki na przejazdach kolejowych, łącznie z wypadkami z udziałem pieszych na przejazdach kolejowych, |
| --- | --- |

(iv)

wypadki na przejazdach kolejowych, łącznie z wypadkami z udziałem pieszych na przejazdach kolejowych,

| (v) | wypadki z udziałem osób z udziałem poruszającego się taboru kolejowego, z wyjątkiem samobójstw, |
| --- | --- |

(v)

wypadki z udziałem osób z udziałem poruszającego się taboru kolejowego, z wyjątkiem samobójstw,

| (vi) | pożary taboru kolejowego, |
| --- | --- |

(vi)

pożary taboru kolejowego,

| (vii) | inne. |
| --- | --- |

(vii)

inne.

Każdy znaczący wypadek należy zgłaszać zgodnie z rodzajem pierwotnego wypadku, nawet jeżeli skutki wtórnego wypadku są poważniejsze, np. pożar po wykolejeniu się pociągu.

| 1.2. | Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba osób poważnie rannych i ofiar śmiertelnych, według rodzaju wypadku, w podziale na następujące kategorie:






  (i) | pasażerowie (również w przeliczeniu na pasażerokilometry i pociągokilometry dla pociągów pasażerskich), |
| --- | --- | --- |

1.2.

Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba osób poważnie rannych i ofiar śmiertelnych, według rodzaju wypadku, w podziale na następujące kategorie:

(i)

pasażerowie (również w przeliczeniu na pasażerokilometry i pociągokilometry dla pociągów pasażerskich),

| (ii) | pracownicy, łącznie z personelem wykonawców, |
| --- | --- |

(ii)

pracownicy, łącznie z personelem wykonawców,

| (iii) | użytkownicy przejazdów kolejowych, |
| --- | --- |

(iii)

użytkownicy przejazdów kolejowych,

| (iv) | intruzi, |
| --- | --- |

(iv)

intruzi,

| (v) | inne osoby. |
| --- | --- |

(v)

inne osoby.

| 2. | Wskaźniki odnoszące się do towarów niebezpiecznych
  Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba wypadków
  i incydentów
  związanych z transportem towarów niebezpiecznych w podziale na następujące kategorie: [Popr. 101]







  (i) | wypadki z udziałem co najmniej jednego pojazdu kolejowego przewożącego towary niebezpieczne zgodnie z definicją podaną w dodatku, |
| --- | --- | --- |

2.

Wskaźniki odnoszące się do towarów niebezpiecznych

Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba wypadków
  i incydentów
  związanych z transportem towarów niebezpiecznych w podziale na następujące kategorie: [Popr. 101]

(i)

wypadki z udziałem co najmniej jednego pojazdu kolejowego przewożącego towary niebezpieczne zgodnie z definicją podaną w dodatku,

| (ii) | liczba tego rodzaju wypadków, w których doszło do uwolnienia towarów niebezpiecznych. |
| --- | --- |

(ii)

liczba tego rodzaju wypadków, w których doszło do uwolnienia towarów niebezpiecznych.

| 3. | Wskaźniki odnoszące się do samobójstw
  Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba samobójstw. |
| --- | --- |

3.

Wskaźniki odnoszące się do samobójstw

Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba samobójstw.

| 4. | Wskaźniki odnoszące się do zdarzeń poprzedzających wypadki
  Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba:






  (i) | pękniętych szyn, |
| --- | --- | --- |

4.

Wskaźniki odnoszące się do zdarzeń poprzedzających wypadki

Całkowita i względna (w przeliczeniu na pociągokilometry) liczba:

(i)

pękniętych szyn,

| (ii) | odkształceń torów i przesunięć torów, |
| --- | --- |

(ii)

odkształceń torów i przesunięć torów,

| (iii) | defektów sygnalizacji, |
| --- | --- |

(iii)

defektów sygnalizacji,

| (iv) | przypadków minięcia sygnału informującego o niebezpieczeństwie, |
| --- | --- |

(iv)

przypadków minięcia sygnału informującego o niebezpieczeństwie,

| (v) | pękniętych kół w użytkowanym taborze kolejowym, |
| --- | --- |

(v)

pękniętych kół w użytkowanym taborze kolejowym,

| (vi) | pękniętych osi w użytkowanym taborze kolejowym. |
| --- | --- |

(vi)

pękniętych osi w użytkowanym taborze kolejowym.

Należy zgłaszać wszystkie zdarzenia poprzedzające, zarówno skutkujące, jak i nieskutkujące wypadkami. Zdarzenia poprzedzające skutkujące wypadkiem należy zgłaszać w części CSI dotyczącej zdarzeń poprzedzających, a zaistniałe wypadki, jeżeli są znaczące, w części CSI dotyczącej wypadków, o których mowa w pkt 1.

| 5. | Wskaźniki do obliczenia skutków ekonomicznych wypadków
  Agencja określa koszty jednostkowe na podstawie danych zgromadzonych do daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

5.

Wskaźniki do obliczenia skutków ekonomicznych wypadków

Agencja określa koszty jednostkowe na podstawie danych zgromadzonych do daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

| 6. | Wskaźniki odnoszące się do bezpieczeństwa technicznego infrastruktury i jego wdrażania






  6.1. | Odsetek torów z automatyczną ochroną pociągów (ATP) w eksploatacji oraz odsetek pociągokilometrów na torach z wykorzystaniem funkcjonujących systemów ATP. |
| --- | --- | --- |

6.

Wskaźniki odnoszące się do bezpieczeństwa technicznego infrastruktury i jego wdrażania

6.1.

Odsetek torów z automatyczną ochroną pociągów (ATP) w eksploatacji oraz odsetek pociągokilometrów na torach z wykorzystaniem funkcjonujących systemów ATP.

| 6.2. | Liczba przejazdów kolejowych (całkowita, na kilometr linii i na kilometr torów) w podziale na osiem następujących rodzajów:






  a) | przejazdy kolejowe z czynnym systemem zabezpieczeń, w tym z:






  (i) | automatycznym systemem ostrzegania użytkownika; |
| --- | --- | --- | --- |

6.2.

Liczba przejazdów kolejowych (całkowita, na kilometr linii i na kilometr torów) w podziale na osiem następujących rodzajów:

a)

przejazdy kolejowe z czynnym systemem zabezpieczeń, w tym z:

(i)

automatycznym systemem ostrzegania użytkownika;

| (ii) | automatycznym systemem zabezpieczeń użytkownika; |
| --- | --- |

(ii)

automatycznym systemem zabezpieczeń użytkownika;

| (iii) | automatycznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika; |
| --- | --- |

(iii)

automatycznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika;

| (iv) | automatycznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika oraz sprzężonym systemem zabezpieczenia torów; |
| --- | --- |

(iv)

automatycznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika oraz sprzężonym systemem zabezpieczenia torów;

| (v) | ręcznym systemem ostrzegania użytkownika; |
| --- | --- |

(v)

ręcznym systemem ostrzegania użytkownika;

| (vi) | ręcznym systemem zabezpieczeń użytkownika; |
| --- | --- |

(vi)

ręcznym systemem zabezpieczeń użytkownika;

| (vii) | ręcznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika; |
| --- | --- |

(vii)

ręcznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika;

| b) | przejazdy kolejowe z biernym systemem zabezpieczeń. |
| --- | --- |

b)

przejazdy kolejowe z biernym systemem zabezpieczeń.

| 7. | Wskaźniki odnoszące się do zarządzania bezpieczeństwem
  Audyty wewnętrzne przeprowadzone przez zarządców infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe zgodnie z dokumentacją systemu zarządzania bezpieczeństwem. Całkowita liczba przeprowadzonych audytów oraz jako odsetek wymaganych (lub planowanych) audytów. |
| --- | --- |

7.

Wskaźniki odnoszące się do zarządzania bezpieczeństwem

Audyty wewnętrzne przeprowadzone przez zarządców infrastruktury i przedsiębiorstwa kolejowe zgodnie z dokumentacją systemu zarządzania bezpieczeństwem. Całkowita liczba przeprowadzonych audytów oraz jako odsetek wymaganych (lub planowanych) audytów.

| 8. | Definicje
  Wspólne definicje CSI oraz wspólne metody obliczania skutków ekonomicznych wypadków zostały określone w dodatku. |
| --- | --- |

8.

Definicje

Wspólne definicje CSI oraz wspólne metody obliczania skutków ekonomicznych wypadków zostały określone w dodatku.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 91/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie statystyki transportu kolejowego (Dz.U. L 14 z 21.1.2003, s. 1).

Dodatek

Wspólne definicje CSI oraz wspólne metody obliczania skutków ekonomicznych wypadków

| 1. | Wskaźniki odnoszące się do wypadków






  1.1. | „Znaczący wypadek” oznacza każdy wypadek z udziałem co najmniej jednego pojazdu szynowego w ruchu, w którego wyniku co najmniej jedna osoba zostaje zabita lub ciężko ranna lub dochodzi do znacznej szkody w taborze, torach, innych instalacjach lub środowisku, lub następują znaczne zakłócenia ruchu. Z definicji wyłączone są wypadki w warsztatach, magazynach i zajezdniach. |
| --- | --- | --- |

1.

Wskaźniki odnoszące się do wypadków

1.1.

„Znaczący wypadek” oznacza każdy wypadek z udziałem co najmniej jednego pojazdu szynowego w ruchu, w którego wyniku co najmniej jedna osoba zostaje zabita lub ciężko ranna lub dochodzi do znacznej szkody w taborze, torach, innych instalacjach lub środowisku, lub następują znaczne zakłócenia ruchu. Z definicji wyłączone są wypadki w warsztatach, magazynach i zajezdniach.

| 1.2. | „Znaczna szkoda w taborze, torach, innych instalacjach lub środowisku” oznacza szkodę o równowartości co najmniej 150 000 EUR. |
| --- | --- |

1.2.

„Znaczna szkoda w taborze, torach, innych instalacjach lub środowisku” oznacza szkodę o równowartości co najmniej 150 000 EUR.

| 1.3. | „Znaczne zakłócenia ruchu” oznaczają zawieszenie ruchu kolejowego na głównej linii kolejowej przez co najmniej sześć godzin. |
| --- | --- |

1.3.

„Znaczne zakłócenia ruchu” oznaczają zawieszenie ruchu kolejowego na głównej linii kolejowej przez co najmniej sześć godzin.

| 1.4. | „Pociąg” oznacza co najmniej jeden pojazd kolejowy ciągnięty przez co najmniej jedną lokomotywę bądź co najmniej jeden wagon silnikowy lub jeden wagon silnikowy poruszający się pojedynczo, przemieszczający się pod danym numerem bądź określonym oznaczeniem z początkowego stałego punktu do końcowego stałego punktu. Maszynę lekką, np. samą lokomotywę poruszającą się bez obciążenia, uznaje się za pociąg. |
| --- | --- |

1.4.

„Pociąg” oznacza co najmniej jeden pojazd kolejowy ciągnięty przez co najmniej jedną lokomotywę bądź co najmniej jeden wagon silnikowy lub jeden wagon silnikowy poruszający się pojedynczo, przemieszczający się pod danym numerem bądź określonym oznaczeniem z początkowego stałego punktu do końcowego stałego punktu. Maszynę lekką, np. samą lokomotywę poruszającą się bez obciążenia, uznaje się za pociąg.

| 1.5. | „Kolizja pociągów” oznacza kolizję czoło-czoło, czoło-tył lub kolizję boczną między częścią danego pociągu a częścią innego pociągu, pojazdu szynowego lub z manewrującym taborem kolejowym. |
| --- | --- |

1.5.

„Kolizja pociągów” oznacza kolizję czoło-czoło, czoło-tył lub kolizję boczną między częścią danego pociągu a częścią innego pociągu, pojazdu szynowego lub z manewrującym taborem kolejowym.

| 1.6. | „Kolizja z obiektami wewnątrz skrajni” oznacza kolizję między częścią pociągu a obiektami przymocowanymi lub tymczasowo znajdującymi się na torach lub w ich pobliżu (z wyjątkiem obiektów zgubionych na przejazdach kolejowych przez pojazd przekraczający przejazd lub użytkownika przekraczającego przejazd). Obejmuje to kolizje z siecią trakcyjną. |
| --- | --- |

1.6.

„Kolizja z obiektami wewnątrz skrajni” oznacza kolizję między częścią pociągu a obiektami przymocowanymi lub tymczasowo znajdującymi się na torach lub w ich pobliżu (z wyjątkiem obiektów zgubionych na przejazdach kolejowych przez pojazd przekraczający przejazd lub użytkownika przekraczającego przejazd). Obejmuje to kolizje z siecią trakcyjną.

| 1.7. | „Wykolejenie pociągu” oznacza każdy przypadek, w którym co najmniej jedno koło pociągu wypadło z toru. |
| --- | --- |

1.7.

„Wykolejenie pociągu” oznacza każdy przypadek, w którym co najmniej jedno koło pociągu wypadło z toru.

| 1.8. | „Wypadki na przejazdach kolejowych” oznaczają wypadki na przejazdach kolejowych z udziałem co najmniej jednego pojazdu kolejowego i co najmniej jednego pojazdu przekraczającego przejazd, innych użytkowników przekraczających przejazd, takich jak piesi, lub innych obiektów tymczasowo znajdujących się na torach lub w ich pobliżu, zgubionych przez pojazd przekraczający przejazd lub użytkownika przekraczającego przejazd. |
| --- | --- |

1.8.

„Wypadki na przejazdach kolejowych” oznaczają wypadki na przejazdach kolejowych z udziałem co najmniej jednego pojazdu kolejowego i co najmniej jednego pojazdu przekraczającego przejazd, innych użytkowników przekraczających przejazd, takich jak piesi, lub innych obiektów tymczasowo znajdujących się na torach lub w ich pobliżu, zgubionych przez pojazd przekraczający przejazd lub użytkownika przekraczającego przejazd.

| 1.9. | „Wypadki z udziałem osób z udziałem poruszającego

  spowodowane przez poruszający
  się taboru kolejowego

  tabor kolejowy
  ” oznaczają wypadki, w których w co najmniej jedną osobę uderzył pojazd kolejowy lub obiekt do niego przymocowany lub taki, który odłączył się od pojazdu. Definicja obejmuje osoby, które wypadły z pojazdu kolejowego, oraz osoby, które upadły lub w które uderzył wolny obiekt podczas podróży na pokładzie pojazdu. [Popr. 102] |
| --- | --- |

1.9.

„Wypadki z udziałem osób z udziałem poruszającego

  spowodowane przez poruszający
  się taboru kolejowego

  tabor kolejowy
  ” oznaczają wypadki, w których w co najmniej jedną osobę uderzył pojazd kolejowy lub obiekt do niego przymocowany lub taki, który odłączył się od pojazdu. Definicja obejmuje osoby, które wypadły z pojazdu kolejowego, oraz osoby, które upadły lub w które uderzył wolny obiekt podczas podróży na pokładzie pojazdu. [Popr. 102]

| 1.10. | „Pożary taboru kolejowego” oznaczają pożary lub wybuchy następujące w pojeździe kolejowym (w tym w jego ładunku) podczas przejazdu pomiędzy stacją początkową i stacją przeznaczenia, w tym podczas postoju na stacji początkowej, postoju na stacji przeznaczenia lub postoju w czasie przejazdu, jak również podczas rozrządzania wagonów. |
| --- | --- |

1.10.

„Pożary taboru kolejowego” oznaczają pożary lub wybuchy następujące w pojeździe kolejowym (w tym w jego ładunku) podczas przejazdu pomiędzy stacją początkową i stacją przeznaczenia, w tym podczas postoju na stacji początkowej, postoju na stacji przeznaczenia lub postoju w czasie przejazdu, jak również podczas rozrządzania wagonów.

| 1.11. | „Innego rodzaju wypadki” oznaczają wszelkie wypadki inne niż wypadki wspomniane wyżej (kolizje pociągów, wykolejenia pociągów, wypadki na przejazdach kolejowych, wypadki z udziałem osób spowodowane przez poruszający się tabor kolejowy oraz pożary taboru kolejowego). |
| --- | --- |

1.11.

„Innego rodzaju wypadki” oznaczają wszelkie wypadki inne niż wypadki wspomniane wyżej (kolizje pociągów, wykolejenia pociągów, wypadki na przejazdach kolejowych, wypadki z udziałem osób spowodowane przez poruszający się tabor kolejowy oraz pożary taboru kolejowego).

| 1.12. | „Pasażer” oznacza każdą osobę, z wyłączeniem członków załogi pociągu, odbywającą podróż koleją. Do celów statystyki wypadków uwzględnia się pasażerów usiłujących wsiąść/wysiąść do/z pociągu w ruchu. |
| --- | --- |

1.12.

„Pasażer” oznacza każdą osobę, z wyłączeniem członków załogi pociągu, odbywającą podróż koleją. Do celów statystyki wypadków uwzględnia się pasażerów usiłujących wsiąść/wysiąść do/z pociągu w ruchu.

| 1.13. | „Pracownik (łącznie z personelem wykonawców i samozatrudnionymi wykonawcami)” oznacza każdą osobę, której zatrudnienie ma związek z koleją i która w czasie wypadku jest w pracy. Definicja obejmuje załogę pociągu oraz osoby odpowiadające za obsługę taboru kolejowego i elementów infrastruktury. |
| --- | --- |

1.13.

„Pracownik (łącznie z personelem wykonawców i samozatrudnionymi wykonawcami)” oznacza każdą osobę, której zatrudnienie ma związek z koleją i która w czasie wypadku jest w pracy. Definicja obejmuje załogę pociągu oraz osoby odpowiadające za obsługę taboru kolejowego i elementów infrastruktury.

| 1.14. | „Użytkownik przejazdu kolejowego” oznacza każdą osobę korzystającą z przejazdu kolejowego w celu przekroczenia linii kolejowej za pomocą dowolnego środka transportu lub pieszo. |
| --- | --- |

1.14.

„Użytkownik przejazdu kolejowego” oznacza każdą osobę korzystającą z przejazdu kolejowego w celu przekroczenia linii kolejowej za pomocą dowolnego środka transportu lub pieszo.

| 1.15. | „Intruz” oznacza każdą osobę obecną na terenie kolei w przypadku, w którym taka obecność jest niedozwolona, z wyjątkiem użytkowników przejazdu kolejowego. |
| --- | --- |

1.15.

„Intruz” oznacza każdą osobę obecną na terenie kolei w przypadku, w którym taka obecność jest niedozwolona, z wyjątkiem użytkowników przejazdu kolejowego.

| 1.16. | „Inne osoby (osoby trzecie)” oznaczają wszystkie osoby, które nie zostały zdefiniowane jako „pasażerowie”, „pracownicy, łącznie z personelem wykonawców”, „użytkownicy przejazdu kolejowego” lub „intruzi”. |
| --- | --- |

1.16.

„Inne osoby (osoby trzecie)” oznaczają wszystkie osoby, które nie zostały zdefiniowane jako „pasażerowie”, „pracownicy, łącznie z personelem wykonawców”, „użytkownicy przejazdu kolejowego” lub „intruzi”.

| 1.17. | „Ofiara śmiertelna” oznacza każdą osobę, która zmarła w wyniku wypadku, bezpośrednio lub w ciągu 30 dni po wypadku, z wyłączeniem samobójstw. |
| --- | --- |

1.17.

„Ofiara śmiertelna” oznacza każdą osobę, która zmarła w wyniku wypadku, bezpośrednio lub w ciągu 30 dni po wypadku, z wyłączeniem samobójstw.

| 1.18. | „Ranny (osoba poważnie ranna)” oznacza każdą osobę ranną, hospitalizowaną przez ponad 24 godziny w wyniku wypadku, z wyłączeniem osób, które próbowały dokonać samobójstwa. |
| --- | --- |

1.18.

„Ranny (osoba poważnie ranna)” oznacza każdą osobę ranną, hospitalizowaną przez ponad 24 godziny w wyniku wypadku, z wyłączeniem osób, które próbowały dokonać samobójstwa.

| 2. | Wskaźniki odnoszące się do towarów niebezpiecznych






  2.1. | „Wypadek związany z transportem towarów niebezpiecznych” oznacza każdy wypadek lub incydent, który jest objęty obowiązkiem zgłoszenia zgodnie z sekcją 1.8.5 RID (1)/ADR. |
| --- | --- | --- |

2.

Wskaźniki odnoszące się do towarów niebezpiecznych

2.1.

„Wypadek związany z transportem towarów niebezpiecznych” oznacza każdy wypadek lub incydent, który jest objęty obowiązkiem zgłoszenia zgodnie z sekcją 1.8.5 RID (1)/ADR.

| 2.2. | „Towary niebezpieczne” oznaczają substancje i artykuły, których transport jest zabroniony przez RID lub dozwolony jedynie na zasadach w nim określonych. |
| --- | --- |

2.2.

„Towary niebezpieczne” oznaczają substancje i artykuły, których transport jest zabroniony przez RID lub dozwolony jedynie na zasadach w nim określonych.

| 3. | Wskaźniki odnoszące się do samobójstw






  3.1. | „Samobójstwo” oznacza czyn polegający na rozmyślnym uszkodzeniu swojego ciała, którego skutkiem jest zgon, zarejestrowany i sklasyfikowany przez właściwy organ krajowy. |
| --- | --- | --- |

3.

Wskaźniki odnoszące się do samobójstw

3.1.

„Samobójstwo” oznacza czyn polegający na rozmyślnym uszkodzeniu swojego ciała, którego skutkiem jest zgon, zarejestrowany i sklasyfikowany przez właściwy organ krajowy.

| 4. | Wskaźniki odnoszące się do zdarzeń poprzedzających wypadki






  4.1. | „Pęknięta szyna” oznacza szynę, która pękła na co najmniej dwie części, lub szynę, od której oddzielił się kawałek metalu, powodując powstanie przerwy o długości powyżej 50 mm i głębokości powyżej 10 mm w płaszczyźnie toczenia. |
| --- | --- | --- |

4.

Wskaźniki odnoszące się do zdarzeń poprzedzających wypadki

4.1.

„Pęknięta szyna” oznacza szynę, która pękła na co najmniej dwie części, lub szynę, od której oddzielił się kawałek metalu, powodując powstanie przerwy o długości powyżej 50 mm i głębokości powyżej 10 mm w płaszczyźnie toczenia.

| 4.2. | „Odkształcenie torów i przesunięcie torów” oznacza wadę związaną z ciągłością i kształtem torów, wymagającą zablokowania torów lub natychmiastowej redukcji dozwolonej prędkości. |
| --- | --- |

4.2.

„Odkształcenie torów i przesunięcie torów” oznacza wadę związaną z ciągłością i kształtem torów, wymagającą zablokowania torów lub natychmiastowej redukcji dozwolonej prędkości.

| 4.3. | „Defekt sygnalizacji” oznacza każdy techniczny defekt systemu sygnalizacji (zarówno infrastruktury, jak i taboru kolejowego), w którego wyniku nadawana informacja narzuca ograniczenia mniejsze od wymaganych. |
| --- | --- |

4.3.

„Defekt sygnalizacji” oznacza każdy techniczny defekt systemu sygnalizacji (zarówno infrastruktury, jak i taboru kolejowego), w którego wyniku nadawana informacja narzuca ograniczenia mniejsze od wymaganych.

| 4.4. | „Minięcie sygnału informującego o niebezpieczeństwie (SPAD)” oznacza sytuację, w której dowolna część pociągu kontynuuje jazdę bez zezwolenia.
  Jazda bez zezwolenia oznacza minięcie:
  kolorowego sygnału świetlnego sygnalizatora przytorowego lub semafora informującego o niebezpieczeństwie lub nakazu STOP, jeżeli nie funkcjonuje system automatycznego sterowania pociągiem (ATCS) bądź system ATP,
  końcowego punktu zezwolenia na jazdę związanego z bezpieczeństwem, określonego w systemie ATCS lub ATP,
  punktu przekazanego w postaci ustnego lub pisemnego zezwolenia określonego w regulaminach,
  tablic STOP (oprócz kozłów oporowych) lub sygnałów ręcznych.
  Wyłącza się przypadki, w których pojazd nietrakcyjny lub pociąg bez nadzoru obsługi minie sygnał informujący o niebezpieczeństwie. Wyłącza się też przypadki, w których z dowolnej przyczyny sygnał nie przełączył się na pozycję informującą o niebezpieczeństwie wystarczająco wcześnie, aby maszynista mógł zatrzymać pociąg przed sygnałem.
  Krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogą osobno składać sprawozdania dotyczące czterech wymienionych wskaźników oraz obowiązkowo zgłaszają przynajmniej zagregowany wskaźnik zawierający dane dotyczące wszystkich czterech elementów. |
| --- | --- |

4.4.

„Minięcie sygnału informującego o niebezpieczeństwie (SPAD)” oznacza sytuację, w której dowolna część pociągu kontynuuje jazdę bez zezwolenia.

Jazda bez zezwolenia oznacza minięcie:

kolorowego sygnału świetlnego sygnalizatora przytorowego lub semafora informującego o niebezpieczeństwie lub nakazu STOP, jeżeli nie funkcjonuje system automatycznego sterowania pociągiem (ATCS) bądź system ATP,

końcowego punktu zezwolenia na jazdę związanego z bezpieczeństwem, określonego w systemie ATCS lub ATP,

punktu przekazanego w postaci ustnego lub pisemnego zezwolenia określonego w regulaminach,

tablic STOP (oprócz kozłów oporowych) lub sygnałów ręcznych.

Wyłącza się przypadki, w których pojazd nietrakcyjny lub pociąg bez nadzoru obsługi minie sygnał informujący o niebezpieczeństwie. Wyłącza się też przypadki, w których z dowolnej przyczyny sygnał nie przełączył się na pozycję informującą o niebezpieczeństwie wystarczająco wcześnie, aby maszynista mógł zatrzymać pociąg przed sygnałem.

Krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogą osobno składać sprawozdania dotyczące czterech wymienionych wskaźników oraz obowiązkowo zgłaszają przynajmniej zagregowany wskaźnik zawierający dane dotyczące wszystkich czterech elementów.

| 4.5. | „Pęknięte koło” oznacza pęknięcie wpływające na główne elementy koła i stwarzające ryzyko wypadku (wykolejenia lub kolizji). |
| --- | --- |

4.5.

„Pęknięte koło” oznacza pęknięcie wpływające na główne elementy koła i stwarzające ryzyko wypadku (wykolejenia lub kolizji).

| 4.6. | „Pęknięta oś” oznacza pęknięcie wpływające na główne elementy osi i stwarzające ryzyko wypadku (wykolejenia lub kolizji). |
| --- | --- |

4.6.

„Pęknięta oś” oznacza pęknięcie wpływające na główne elementy osi i stwarzające ryzyko wypadku (wykolejenia lub kolizji).

| 5. | Wspólna metodyka obliczania skutków ekonomicznych wypadków
  Agencja opracuje metodykę obliczania kosztów jednostkowych na podstawie danych zgromadzonych przed datą wejścia w życie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

5.

Wspólna metodyka obliczania skutków ekonomicznych wypadków

Agencja opracuje metodykę obliczania kosztów jednostkowych na podstawie danych zgromadzonych przed datą wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

| 6. | Wskaźniki odnoszące się do bezpieczeństwa technicznego infrastruktury i jego wdrażania






  6.1. | „Automatyczna ochrona pociągów (ATP)” oznacza system, który wymusza posłuszeństwo wobec sygnałów i ograniczeń prędkości poprzez nadzór nad prędkością, w tym automatyczne zatrzymanie przed sygnałem. |
| --- | --- | --- |

6.

Wskaźniki odnoszące się do bezpieczeństwa technicznego infrastruktury i jego wdrażania

6.1.

„Automatyczna ochrona pociągów (ATP)” oznacza system, który wymusza posłuszeństwo wobec sygnałów i ograniczeń prędkości poprzez nadzór nad prędkością, w tym automatyczne zatrzymanie przed sygnałem.

| 6.2. | „Przejazd kolejowy” oznacza jednopoziomowe skrzyżowanie toru kolejowego z przejściem uznane przez zarządcę infrastruktury i otwarte do użytku publicznego lub prywatnego. Definicja nie obejmuje przejść między peronami w obrębie stacji oraz przejść po torach do wyłącznego użytku przez pracowników. |
| --- | --- |

6.2.

„Przejazd kolejowy” oznacza jednopoziomowe skrzyżowanie toru kolejowego z przejściem uznane przez zarządcę infrastruktury i otwarte do użytku publicznego lub prywatnego. Definicja nie obejmuje przejść między peronami w obrębie stacji oraz przejść po torach do wyłącznego użytku przez pracowników.

| 6.3. | „Przejście” oznacza każdą publiczną lub prywatną drogę, ulicę lub drogę szybkiego ruchu, w tym chodniki i ścieżki rowerowe, lub inną trasę przeznaczoną dla ruchu ludzi, zwierząt, pojazdów lub maszyn. |
| --- | --- |

6.3.

„Przejście” oznacza każdą publiczną lub prywatną drogę, ulicę lub drogę szybkiego ruchu, w tym chodniki i ścieżki rowerowe, lub inną trasę przeznaczoną dla ruchu ludzi, zwierząt, pojazdów lub maszyn.

| 6.4. | „Przejazd kolejowy z czynnym systemem zabezpieczeń” oznacza przejazd kolejowy, na którym przez uruchomienie urządzeń użytkownicy są zabezpieczeni lub ostrzegani przed nadjeżdżającym pociągiem, jeżeli przekroczenie przejazdu jest niebezpieczne dla użytkownika.
  Zabezpieczenie przy użyciu urządzeń fizycznych:
  rogatek lub półrogatek,
  barierek.
  Ostrzeżenie przy użyciu stałego sprzętu na przejazdach kolejowych:
  widocznych urządzeń: świateł,
  urządzeń dźwiękowych: dzwonków, syren, klaksonów itp.,
  urządzeń fizycznych, takich jak wibracje wywołane spowalniaczami na drodze.
  Przejazdy kolejowe z czynnym systemem zabezpieczeń dzielą się na:






  1. | „przejazdy kolejowe wyposażone w automatyczny system zabezpieczeń lub ostrzegania użytkownika”, co oznacza przejazdy kolejowe, na których system zabezpieczeń lub ostrzegania uruchamiany jest przez nadjeżdżający pociąg, lub na którym działa sprzężony z systemem zabezpieczeń torów.
  Takie przejazdy kolejowe dzielą się na:






  (i) | przejazdy z automatycznym systemem ostrzegania użytkownika; |
| --- | --- | --- | --- |

6.4.

„Przejazd kolejowy z czynnym systemem zabezpieczeń” oznacza przejazd kolejowy, na którym przez uruchomienie urządzeń użytkownicy są zabezpieczeni lub ostrzegani przed nadjeżdżającym pociągiem, jeżeli przekroczenie przejazdu jest niebezpieczne dla użytkownika.

Zabezpieczenie przy użyciu urządzeń fizycznych:

rogatek lub półrogatek,

barierek.

Ostrzeżenie przy użyciu stałego sprzętu na przejazdach kolejowych:

widocznych urządzeń: świateł,

urządzeń dźwiękowych: dzwonków, syren, klaksonów itp.,

urządzeń fizycznych, takich jak wibracje wywołane spowalniaczami na drodze.

Przejazdy kolejowe z czynnym systemem zabezpieczeń dzielą się na:

1.

„przejazdy kolejowe wyposażone w automatyczny system zabezpieczeń lub ostrzegania użytkownika”, co oznacza przejazdy kolejowe, na których system zabezpieczeń lub ostrzegania uruchamiany jest przez nadjeżdżający pociąg, lub na którym działa sprzężony z systemem zabezpieczeń torów.

Takie przejazdy kolejowe dzielą się na:

(i)

przejazdy z automatycznym systemem ostrzegania użytkownika;

| (ii) | przejazdy z automatycznym systemem zabezpieczeń użytkownika; |
| --- | --- |

(ii)

przejazdy z automatycznym systemem zabezpieczeń użytkownika;

| (iii) | przejazdy z automatycznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika; |
| --- | --- |

(iii)

przejazdy z automatycznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika;

| (iv) | przejazdy z automatycznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika oraz systemem zabezpieczeń torów;
  „sprzężony system zabezpieczeń torów” oznacza sygnał lub inny system ochrony pociągu, który pozwala na przejazd pociągu jedynie wówczas, gdy przejazd kolejowy zapewnia zabezpieczenie użytkownika i jest wolny od przeszkód; do stwierdzenia tej sytuacji służy prowadzenie nadzoru i wykrywanie przeszkód; |
| --- | --- |

(iv)

przejazdy z automatycznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika oraz systemem zabezpieczeń torów;

„sprzężony system zabezpieczeń torów” oznacza sygnał lub inny system ochrony pociągu, który pozwala na przejazd pociągu jedynie wówczas, gdy przejazd kolejowy zapewnia zabezpieczenie użytkownika i jest wolny od przeszkód; do stwierdzenia tej sytuacji służy prowadzenie nadzoru i wykrywanie przeszkód;

| 2. | „przejazdy kolejowe wyposażone w ręczny system zabezpieczeń lub ostrzegania użytkownika”, co oznacza przejazdy kolejowe, na których system zabezpieczeń lub ostrzegania jest uruchamiany ręcznie przez pracownika kolei i na którym nie ma sprzężonego systemu zabezpieczeń torów.
  Takie przejazdy kolejowe dzielą się na:






  (v) | przejazdy z ręcznym systemem ostrzegania użytkownika; |
| --- | --- | --- |

2.

„przejazdy kolejowe wyposażone w ręczny system zabezpieczeń lub ostrzegania użytkownika”, co oznacza przejazdy kolejowe, na których system zabezpieczeń lub ostrzegania jest uruchamiany ręcznie przez pracownika kolei i na którym nie ma sprzężonego systemu zabezpieczeń torów.

Takie przejazdy kolejowe dzielą się na:

(v)

przejazdy z ręcznym systemem ostrzegania użytkownika;

| (vi) | przejazdy z ręcznym systemem zabezpieczeń użytkownika; |
| --- | --- |

(vi)

przejazdy z ręcznym systemem zabezpieczeń użytkownika;

| (vii) | przejazdy z ręcznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika. |
| --- | --- |

(vii)

przejazdy z ręcznym systemem zabezpieczeń i ostrzegania użytkownika.

| 6.5. | „Przejazd kolejowy z biernym systemem zabezpieczeń” oznacza przejazd kolejowy bez żadnego systemu ostrzegania lub zabezpieczeń uruchamianego, gdy przekroczenie przejazdu nie jest bezpieczne dla użytkownika. |
| --- | --- |

6.5.

„Przejazd kolejowy z biernym systemem zabezpieczeń” oznacza przejazd kolejowy bez żadnego systemu ostrzegania lub zabezpieczeń uruchamianego, gdy przekroczenie przejazdu nie jest bezpieczne dla użytkownika.

| 7. | Wskaźniki odnoszące się do zarządzania bezpieczeństwem






  7.1. | „Audyt” oznacza systematyczny, niezależny i udokumentowany proces uzyskiwania dowodów i przeprowadzania ich obiektywnej oceny w celu określenia zakresu spełnienia kryteriów audytowych. |
| --- | --- | --- |

7.

Wskaźniki odnoszące się do zarządzania bezpieczeństwem

7.1.

„Audyt” oznacza systematyczny, niezależny i udokumentowany proces uzyskiwania dowodów i przeprowadzania ich obiektywnej oceny w celu określenia zakresu spełnienia kryteriów audytowych.

| 8. | Definicje podstaw wzorcowania






  8.1. | „Pociągokilometr” oznacza jednostkę miary odpowiadającą ruchowi pociągu na odcinku jednego kilometra. Uwzględnia się rzeczywiście przebytą odległość, o ile jest ona dostępna, w przeciwnym przypadku należy uwzględniać standardową odległość sieciową między punktem początkowym a miejscem przeznaczenia. Należy uwzględniać jedynie odcinek na terytorium kraju przedstawiającego sprawozdanie. |
| --- | --- | --- |

8.

Definicje podstaw wzorcowania

8.1.

„Pociągokilometr” oznacza jednostkę miary odpowiadającą ruchowi pociągu na odcinku jednego kilometra. Uwzględnia się rzeczywiście przebytą odległość, o ile jest ona dostępna, w przeciwnym przypadku należy uwzględniać standardową odległość sieciową między punktem początkowym a miejscem przeznaczenia. Należy uwzględniać jedynie odcinek na terytorium kraju przedstawiającego sprawozdanie.

| 8.2. | „Pasażerokilometr” oznacza jednostkę miary odpowiadającą przewozowi jednego pasażera koleją na odcinku jednego kilometra. Należy uwzględniać jedynie odcinek na terytorium kraju przedstawiającego sprawozdanie. |
| --- | --- |

8.2.

„Pasażerokilometr” oznacza jednostkę miary odpowiadającą przewozowi jednego pasażera koleją na odcinku jednego kilometra. Należy uwzględniać jedynie odcinek na terytorium kraju przedstawiającego sprawozdanie.

| 8.3. | „Kilometr linii” oznacza długość mierzoną w kilometrach sieci kolejowej w państwach członkowskich, której zakres określa art. 2. W przypadku wielotorowych linii kolejowych uwzględnia się jedynie odległość między punktem początkowym a miejscem przeznaczenia. |
| --- | --- |

8.3.

„Kilometr linii” oznacza długość mierzoną w kilometrach sieci kolejowej w państwach członkowskich, której zakres określa art. 2. W przypadku wielotorowych linii kolejowych uwzględnia się jedynie odległość między punktem początkowym a miejscem przeznaczenia.

| 8.4. | „Kilometr torów” oznacza długość mierzoną w kilometrach sieci kolejowej w państwach członkowskich, której zakres określa art. 2. Uwzględnia się każdy tor wielotorowych linii kolejowych. |
| --- | --- |

8.4.

„Kilometr torów” oznacza długość mierzoną w kilometrach sieci kolejowej w państwach członkowskich, której zakres określa art. 2. Uwzględnia się każdy tor wielotorowych linii kolejowych.

---

(1)  RID, Regulamin międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych, przyjęty na mocy dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

ZAŁĄCZNIK II

CZĘŚĆ A

Uchylana dyrektywa oraz zmieniające ją akty

(o których mowa w art. 32)

| Dyrektywa 2004/49/WE | (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44) |
| --- | --- |
| Dyrektywa 2008/57/WE | (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1) |
| Dyrektywa 2008/110/WE | (Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 62) |
| Dyrektywa Komisji 2009/149/WE | (Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 65) |
| Sprostowanie do dyrektywy 2004/49/WE | (Dz.U. L 220 z 21.6.2004, s. 16) |

Dyrektywa 2004/49/WE

(Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44)

Dyrektywa 2008/57/WE

(Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1)

Dyrektywa 2008/110/WE

(Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 62)

Dyrektywa Komisji 2009/149/WE

(Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 65)

Sprostowanie do dyrektywy 2004/49/WE

(Dz.U. L 220 z 21.6.2004, s. 16)

CZĘŚĆ B

Terminy transpozycji do prawa krajowego

(o których mowa w art. 32)

| Dyrektywa | Termin transpozycji |
| --- | --- |
| 2004/49/WE | 30 kwietnia 2006 r. |
| 2008/57/WE | 19 lipca 2010 r. |
| 2008/110/WE | 24 grudnia 2010 r. |
| 2009/149/WE | 18 czerwca 2010 r. |

Dyrektywa

Termin transpozycji

2004/49/WE

30 kwietnia 2006 r.

2008/57/WE

19 lipca 2010 r.

2008/110/WE

24 grudnia 2010 r.

2009/149/WE

18 czerwca 2010 r.

ZAŁĄCZNIK III

TABELA KORELACJI

| Dyrektywa 2004/49/WE | Niniejsza dyrektywa |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 2 | Artykuł 2 |
| Artykuł 3 | Artykuł 3 |
| Artykuł 4 | Artykuł 4 |
| Artykuł 5 | Artykuł 5 |
| Artykuł 6 | Artykuł 6 |
| Artykuł 7 | Artykuł 7 |
| Artykuł 8 | Artykuł 8 |
| Artykuł 9 | Artykuł 9 |
| Artykuł 10 | Artykuł 10 |
| Artykuł 11 | Artykuł 12 |
| Artykuł 12 | Artykuł 11 |
| Artykuł 13 | Artykuł 13 |
| Artykuł 14a ust. 1–7 | Artykuł 14 |
| Artykuł 14a ust. 8 | Artykuł 15 |
| Artykuł 15 | -- |
| Artykuł 16 | Artykuł 16 |
| Artykuł 17 | Artykuł 17 |
| Artykuł 18 | Artykuł 18 |
| Artykuł 19 | Artykuł 19 |
| Artykuł 20 | Artykuł 20 |
| Artykuł 21 | Artykuł 21 |
| Artykuł 22 | Artykuł 22 |
| Artykuł 23 | Artykuł 23 |
| Artykuł 24 | Artykuł 24 |
| Artykuł 25 | Artykuł 25 |
| Artykuł 26 | -- |
| -- | Artykuł 26 |
| Artykuł 27 | Artykuł 27 |
| Artykuł 28 | -- |
| Artykuł 29 | -- |
| Artykuł 30 | -- |
| Artykuł 31 | Artykuł 28 |
| Artykuł 32 | Artykuł 29 |
| -- | Artykuł 30 |
| -- | Artykuł 31 |
| Artykuł 33 | Artykuł 32 |
| -- | Artykuł 33 |
| Artykuł 34 | Artykuł 34 |
| Artykuł 35 | Artykuł 35 |
| Załącznik I | Załącznik I |
| Załącznik II | -- |
| Załącznik III | -- |
| Załącznik IV | -- |
| Załącznik V | -- |
| -- | Załącznik II |

Dyrektywa 2004/49/WE

Niniejsza dyrektywa

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2

Artykuł 2

Artykuł 3

Artykuł 3

Artykuł 4

Artykuł 4

Artykuł 5

Artykuł 5

Artykuł 6

Artykuł 6

Artykuł 7

Artykuł 7

Artykuł 8

Artykuł 8

Artykuł 9

Artykuł 9

Artykuł 10

Artykuł 10

Artykuł 11

Artykuł 12

Artykuł 12

Artykuł 11

Artykuł 13

Artykuł 13

Artykuł 14a ust. 1–7

Artykuł 14

Artykuł 14a ust. 8

Artykuł 15

Artykuł 15

--

Artykuł 16

Artykuł 16

Artykuł 17

Artykuł 17

Artykuł 18

Artykuł 18

Artykuł 19

Artykuł 19

Artykuł 20

Artykuł 20

Artykuł 21

Artykuł 21

Artykuł 22

Artykuł 22

Artykuł 23

Artykuł 23

Artykuł 24

Artykuł 24

Artykuł 25

Artykuł 25

Artykuł 26

--

--

Artykuł 26

Artykuł 27

Artykuł 27

Artykuł 28

--

Artykuł 29

--

Artykuł 30

--

Artykuł 31

Artykuł 28

Artykuł 32

Artykuł 29

--

Artykuł 30

--

Artykuł 31

Artykuł 33

Artykuł 32

--

Artykuł 33

Artykuł 34

Artykuł 34

Artykuł 35

Artykuł 35

Załącznik I

Załącznik I

Załącznik II

--

Załącznik III

--

Załącznik IV

--

Załącznik V

--

--

Załącznik II

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/524 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/524

---

P7_TA(2014)0151

Agencja Kolejowa Unii Europejskiej ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2004 (COM(2013)0027 – C7-0029/2013 – 2013/0014(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/56)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0027), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0027),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0029/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0029/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2),

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione przez parlament Litwy, senat Rumunii i parlament Szwecji w ramach Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, zawierające stwierdzenie, że projekt aktu ustawodawczego jest niezgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione przez parlament Litwy, senat Rumunii i parlament Szwecji w ramach Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, zawierające stwierdzenie, że projekt aktu ustawodawczego jest niezgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0016/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0016/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o przedstawienie oceny skutków finansowych, która w pełni uwzględnia wynik porozumienia legislacyjnego między Parlamentem Europejskim a Radą w sprawie wszystkich elementów prawodawstwa czwartego pakietu kolejowego, aby spełnić wymogi budżetowe i kadrowe Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i w razie możliwości służb Komisji; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o przedstawienie oceny skutków finansowych, która w pełni uwzględnia wynik porozumienia legislacyjnego między Parlamentem Europejskim a Radą w sprawie wszystkich elementów prawodawstwa czwartego pakietu kolejowego, aby spełnić wymogi budżetowe i kadrowe Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i w razie możliwości służb Komisji;

| 3. | podkreśla, że jakakolwiek decyzja wydana przez organ prawodawczy w sprawie projektu rozporządzenia nie może naruszać postanowień decyzji władzy budżetowej w ramach rocznej procedury budżetowej; |
| --- | --- |

3.

podkreśla, że jakakolwiek decyzja wydana przez organ prawodawczy w sprawie projektu rozporządzenia nie może naruszać postanowień decyzji władzy budżetowej w ramach rocznej procedury budżetowej;

| 4. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

---

P7_TC1-COD(20013)0014

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (UE) nr .../2014 w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 881/2004

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Stopniowe ustanawianie europejskiego obszaru kolejowego bez granic wymaga podjęcia przez Unię działań w zakresie uregulowań technicznych dla kolei, z uwzględnieniem zarówno aspektów technicznych (interoperacyjność), jak i aspektów bezpieczeństwa, które są nierozerwalnie ze sobą związane i które wymagają zwiększonego poziomu harmonizacji na szczeblu unijnym. W ciągu ostatniego dwudziestolecia przyjęto stosowne prawodawstwo kolejowe, w szczególności trzy pakiety kolejowe, w tym najbardziej istotne: dyrektywę 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (5). |
| --- | --- |

(1)

Stopniowe ustanawianie europejskiego obszaru kolejowego bez granic wymaga podjęcia przez Unię działań w zakresie uregulowań technicznych dla kolei, z uwzględnieniem zarówno aspektów technicznych (interoperacyjność), jak i aspektów bezpieczeństwa, które są nierozerwalnie ze sobą związane i które wymagają zwiększonego poziomu harmonizacji na szczeblu unijnym. W ciągu ostatniego dwudziestolecia przyjęto stosowne prawodawstwo kolejowe, w szczególności trzy pakiety kolejowe, w tym najbardziej istotne: dyrektywę 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE (5).

| (2) | Równoczesna realizacja celów dotyczących bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei wymaga znacznego zakresu prac o charakterze technicznym, nad przeprowadzeniem których czuwać musi specjalistyczny organ. Dlatego – w ramach drugiego pakietu kolejowego z 2004 r. – konieczne okazało się stworzenie, w istniejących ramach instytucjonalnych oraz z poszanowaniem równomiernego podziału kompetencji w Unii, europejskiej agencji odpowiedzialnej za bezpieczeństwo i interoperacyjność kolei (zwanej dalej Agencją). |
| --- | --- |

(2)

Równoczesna realizacja celów dotyczących bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei wymaga znacznego zakresu prac o charakterze technicznym, nad przeprowadzeniem których czuwać musi specjalistyczny organ. Dlatego – w ramach drugiego pakietu kolejowego z 2004 r. – konieczne okazało się stworzenie, w istniejących ramach instytucjonalnych oraz z poszanowaniem równomiernego podziału kompetencji w Unii, europejskiej agencji odpowiedzialnej za bezpieczeństwo i interoperacyjność kolei (zwanej dalej Agencją).

| (3) | Europejska Agencja Kolejowa została pierwotnie powołana do życia rozporządzeniem (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, aby wspierać tworzenie europejskiego obszaru kolejowego bez granic oraz rewitalizację sektora kolejowego, przy jednoczesnym wzmocnieniu jego kluczowych zalet związanych z bezpieczeństwem. Ze względu na znaczącą liczbę zmian w zadaniach

  znaczne zmiany wymagane w odniesieniu do zadań
  Agencji i w jej strukturach

  jej struktur
  wewnętrznych rozporządzenie (WE) nr 881/2004 należy zastąpić nowym aktem. [Popr. 1] |
| --- | --- |

(3)

Europejska Agencja Kolejowa została pierwotnie powołana do życia rozporządzeniem (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, aby wspierać tworzenie europejskiego obszaru kolejowego bez granic oraz rewitalizację sektora kolejowego, przy jednoczesnym wzmocnieniu jego kluczowych zalet związanych z bezpieczeństwem. Ze względu na znaczącą liczbę zmian w zadaniach

  znaczne zmiany wymagane w odniesieniu do zadań
  Agencji i w jej strukturach

  jej struktur
  wewnętrznych rozporządzenie (WE) nr 881/2004 należy zastąpić nowym aktem. [Popr. 1]

| (4) | W czwartym pakiecie kolejowym zaproponowano znaczące modyfikacje, których celem jest poprawa funkcjonowania jednolitego europejskiego obszaru kolejowego dzięki zmianom wprowadzonym do dyrektywy 2004/49/WE i dyrektywy 2008/57/WE w drodze przekształceń; obie dyrektywy mają bezpośredni związek z zadaniami Agencji. Przedmiotowe dyrektywy wraz z niniejszym rozporządzeniem przewidują w szczególności realizację zadań związanych z wydawaniem zezwoleń dla pojazdów i certyfikatów bezpieczeństwa
  dotyczących w szczególności ruchu transgranicznego
  na szczeblu unijnym. Oznacza to zwiększenie roli Agencji. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(4)

W czwartym pakiecie kolejowym zaproponowano znaczące modyfikacje, których celem jest poprawa funkcjonowania jednolitego europejskiego obszaru kolejowego dzięki zmianom wprowadzonym do dyrektywy 2004/49/WE i dyrektywy 2008/57/WE w drodze przekształceń; obie dyrektywy mają bezpośredni związek z zadaniami Agencji. Przedmiotowe dyrektywy wraz z niniejszym rozporządzeniem przewidują w szczególności realizację zadań związanych z wydawaniem zezwoleń dla pojazdów i certyfikatów bezpieczeństwa
  dotyczących w szczególności ruchu transgranicznego
  na szczeblu unijnym. Oznacza to zwiększenie roli Agencji. [Popr. 2]

| (5) | Agencja powinna wnieść swój wkład w tworzenie i skuteczne funkcjonowanie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego bez granic, gwarantującego wysoki poziom bezpieczeństwa przy jednoczesnej poprawie konkurencyjności sektora kolejowego. Cel ten należy osiągnąć poprzez wkład – obejmujący kwestie techniczne – we wdrażanie prawodawstwa Unii Europejskiej polegający na podnoszeniu poziomu interoperacyjności systemów kolejowych oraz w opracowywanie wspólnego podejścia do bezpieczeństwa europejskiego systemu kolei. Agencja powinna także pełnić rolę europejskiego organu odpowiedzialnego za wydawanie zezwoleń, na
  szczeblu unijnym, na
  wprowadzenie do obrotu pojazdów kolejowych i typów pojazdów, certyfikatów bezpieczeństwa dla przedsiębiorstw kolejowych oraz zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”

  europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), zlokalizowanych lub działających na terenie całej Unii
  . Ponadto powinna ona monitorować krajowe przepisy kolejowe oraz funkcjonowanie krajowych organów działających w obszarach interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(5)

Agencja powinna wnieść swój wkład w tworzenie i skuteczne funkcjonowanie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego bez granic, gwarantującego wysoki poziom bezpieczeństwa przy jednoczesnej poprawie konkurencyjności sektora kolejowego. Cel ten należy osiągnąć poprzez wkład – obejmujący kwestie techniczne – we wdrażanie prawodawstwa Unii Europejskiej polegający na podnoszeniu poziomu interoperacyjności systemów kolejowych oraz w opracowywanie wspólnego podejścia do bezpieczeństwa europejskiego systemu kolei. Agencja powinna także pełnić rolę europejskiego organu odpowiedzialnego za wydawanie zezwoleń, na
  szczeblu unijnym, na
  wprowadzenie do obrotu pojazdów kolejowych i typów pojazdów, certyfikatów bezpieczeństwa dla przedsiębiorstw kolejowych oraz zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”

  europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS), zlokalizowanych lub działających na terenie całej Unii
  . Ponadto powinna ona monitorować krajowe przepisy kolejowe oraz funkcjonowanie krajowych organów działających w obszarach interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei. [Popr. 3]

| (6) | Realizując swoje cele, Agencja powinna w pełni uwzględnić proces rozszerzenia Unii oraz , szczególne ograniczenia dotyczące połączeń kolejowych z państwami trzecimi. Na Agencji powinna spoczywać wyłączna odpowiedzialność z tytułu powierzonych jej funkcji i uprawnień.

  oraz szczególną sytuację sieci kolejowych o odmiennej szerokości toru, w szczególności w przypadku gdy państwa członkowskie są dobrze zintegrowane w ramach tych sieci z państwami trzecimi, lecz są odizolowane od głównej sieci kolejowej Unii
  .
  Agencja
  powinna
  także dążyć do propagowania zasady wzajemności w zakresie dostępu państw trzecich do rynku unijnego i dostępu przedsiębiorstw z Unii do rynków państw trzecich
  . [Popr. 4] |
| --- | --- |

(6)

Realizując swoje cele, Agencja powinna w pełni uwzględnić proces rozszerzenia Unii oraz , szczególne ograniczenia dotyczące połączeń kolejowych z państwami trzecimi. Na Agencji powinna spoczywać wyłączna odpowiedzialność z tytułu powierzonych jej funkcji i uprawnień.

  oraz szczególną sytuację sieci kolejowych o odmiennej szerokości toru, w szczególności w przypadku gdy państwa członkowskie są dobrze zintegrowane w ramach tych sieci z państwami trzecimi, lecz są odizolowane od głównej sieci kolejowej Unii
  .
  Agencja
  powinna
  także dążyć do propagowania zasady wzajemności w zakresie dostępu państw trzecich do rynku unijnego i dostępu przedsiębiorstw z Unii do rynków państw trzecich
  . [Popr. 4]

| (6a) | Na Agencji powinna spoczywać wyłączna odpowiedzialność z tytułu powierzonych jej funkcji i uprawnień. Na krajowych organach ds. bezpieczeństwa powinna spoczywać wyłączna odpowiedzialność z tytułu podejmowanych przez nie decyzji. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(6a)

Na Agencji powinna spoczywać wyłączna odpowiedzialność z tytułu powierzonych jej funkcji i uprawnień. Na krajowych organach ds. bezpieczeństwa powinna spoczywać wyłączna odpowiedzialność z tytułu podejmowanych przez nie decyzji. [Popr. 5]

| (7) | Realizując swoje zadania, w szczególności w odniesieniu do opracowywania zaleceń, Agencja powinna w najszerszym możliwym stopniu korzystać z zewnętrznej wiedzy eksperckiej w dziedzinie kolei. Źródłem tej wiedzy powinni być głównie
  eksperci krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz innych odpowiednich organów krajowych, a także
  przedstawiciele sektora kolejowego
  , w tym organizacji reprezentatywnych
  i odpowiednich organów krajowych

  niezależnych notyfikowanych jednostek oceniających zgodność
  . Powinni oni wejść w skład kompetentnych i reprezentatywnych grup roboczych Agencji.
  Agencja powinna uwzględniać potrzeby zachowania równowagi między ryzykiem a korzyściami, w szczególności przy zarządzaniu konfliktami interesów z jednej strony, a celem, jakim jest uzyskanie jak najlepszej porady fachowej z drugiej strony.[Popr. 6] |
| --- | --- |

(7)

Realizując swoje zadania, w szczególności w odniesieniu do opracowywania zaleceń, Agencja powinna w najszerszym możliwym stopniu korzystać z zewnętrznej wiedzy eksperckiej w dziedzinie kolei. Źródłem tej wiedzy powinni być głównie
  eksperci krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz innych odpowiednich organów krajowych, a także
  przedstawiciele sektora kolejowego
  , w tym organizacji reprezentatywnych
  i odpowiednich organów krajowych

  niezależnych notyfikowanych jednostek oceniających zgodność
  . Powinni oni wejść w skład kompetentnych i reprezentatywnych grup roboczych Agencji.
  Agencja powinna uwzględniać potrzeby zachowania równowagi między ryzykiem a korzyściami, w szczególności przy zarządzaniu konfliktami interesów z jednej strony, a celem, jakim jest uzyskanie jak najlepszej porady fachowej z drugiej strony.[Popr. 6]

| (8) | Aby być w stanie przewidzieć skutki ekonomiczne dla sektora kolejowego oraz skutki społeczne, aby umożliwić innym podejmowanie świadomych decyzji oraz aby skuteczniej zarządzać priorytetami roboczymi i przydziałem zasobów w Agencji, Agencja powinna bardziej zaangażować się w działania związane z oceną skutków. |
| --- | --- |

(8)

Aby być w stanie przewidzieć skutki ekonomiczne dla sektora kolejowego oraz skutki społeczne, aby umożliwić innym podejmowanie świadomych decyzji oraz aby skuteczniej zarządzać priorytetami roboczymi i przydziałem zasobów w Agencji, Agencja powinna bardziej zaangażować się w działania związane z oceną skutków.

| (9) | Agencja powinna zapewniać niezależną i obiektywną pomoc techniczną, głównie na rzecz Komisji. Dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] stanowi podstawę dla opracowywania i przeglądu technicznych specyfikacji interoperacyjności (TSI), podczas gdy dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] stanowi podstawę dla opracowywania i przeglądu wspólnych metod oceny bezpieczeństwa (CSM) i wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST). Ciągłość prac oraz systematyczny rozwój TSI, CSM i CST wymagają stałych ram technicznych oraz specjalistycznego organu, który dysponuje wyspecjalizowaną kadrą pracowników. W tym celu Agencja powinna być odpowiedzialna za przedstawianie Komisji zaleceń dotyczących sporządzania i przeglądu TSI, CSM i CST. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa oraz organy regulacyjne powinny również mieć możliwość zwrócenia się do Agencji o niezależną opinię techniczną. |
| --- | --- |

(9)

Agencja powinna zapewniać niezależną i obiektywną pomoc techniczną, głównie na rzecz Komisji. Dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] stanowi podstawę dla opracowywania i przeglądu technicznych specyfikacji interoperacyjności (TSI), podczas gdy dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] stanowi podstawę dla opracowywania i przeglądu wspólnych metod oceny bezpieczeństwa (CSM) i wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST). Ciągłość prac oraz systematyczny rozwój TSI, CSM i CST wymagają stałych ram technicznych oraz specjalistycznego organu, który dysponuje wyspecjalizowaną kadrą pracowników. W tym celu Agencja powinna być odpowiedzialna za przedstawianie Komisji zaleceń dotyczących sporządzania i przeglądu TSI, CSM i CST. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa oraz organy regulacyjne powinny również mieć możliwość zwrócenia się do Agencji o niezależną opinię techniczną.

| (10) | Przedsiębiorstwa kolejowe borykają się z różnymi trudnościami, składając wnioski o certyfikaty bezpieczeństwa we właściwych organach krajowych; do trudności tych należą przedłużające się procedury i zawyżone koszty, a także nierówne traktowanie, szczególnie w odniesieniu do nowych podmiotów. Certyfikaty wydawane w jednym państwie członkowskim nie są uznawane bezwarunkowo w pozostałych państwach członkowskich, co ma negatywne skutki dla jednolitego europejskiego obszaru kolejowego. Aby procedury wydawania przedsiębiorstwom kolejowym certyfikatów bezpieczeństwa stały się efektywniejsze i bezstronne, należy koniecznie doprowadzić do wprowadzenia jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa ważnego w całej Unii
  w obrębie wskazanych obszarów użytkowania
  i wydawanego przez Agencję. Podstawę dla takiej zmiany stanowi zmieniona dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(10)

Przedsiębiorstwa kolejowe borykają się z różnymi trudnościami, składając wnioski o certyfikaty bezpieczeństwa we właściwych organach krajowych; do trudności tych należą przedłużające się procedury i zawyżone koszty, a także nierówne traktowanie, szczególnie w odniesieniu do nowych podmiotów. Certyfikaty wydawane w jednym państwie członkowskim nie są uznawane bezwarunkowo w pozostałych państwach członkowskich, co ma negatywne skutki dla jednolitego europejskiego obszaru kolejowego. Aby procedury wydawania przedsiębiorstwom kolejowym certyfikatów bezpieczeństwa stały się efektywniejsze i bezstronne, należy koniecznie doprowadzić do wprowadzenia jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa ważnego w całej Unii
  w obrębie wskazanych obszarów użytkowania
  i wydawanego przez Agencję. Podstawę dla takiej zmiany stanowi zmieniona dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. [Popr. 7]

| (11) | Obowiązująca obecnie dyrektywa 2008/57/WE przewiduje, w przypadku pojazdów kolejowych, wydawanie zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji osobno w każdym państwie członkowskim, poza określonymi przypadkami. Grupa zadaniowa ds. zezwoleń dla pojazdów utworzona przez Komisję w 2011 r. omówiła kilka przypadków, w których producenci i przedsiębiorstwa kolejowe ponieśli straty z powodu nadmiernego czasu trwania i kosztu procesu wydawania zezwolenia, i zaproponowała szereg zmian. Ponieważ niektóre trudności wynikają ze złożoności obowiązującego obecnie procesu wydawania zezwolenia, należy go uprościć. Na każdy pojazd kolejowy powinno się wydawać tylko jedno zezwolenie, przy czym takie zezwolenie na wprowadzenie do obrotu dla pojazdów i typów pojazdów powinna wydawać Agencja. Takie rozwiązanie przyniosłoby namacalne korzyści dla sektora poprzez obniżenie kosztów i skrócenie czasu trwania procedury; jednocześnie zmniejszyłoby ono ryzyko potencjalnej dyskryminacji, zwłaszcza w odniesieniu do nowych przedsiębiorstw pragnących wejść na rynek kolejowy. Podstawę dla takiej zmiany stanowi zmieniona dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. |
| --- | --- |

(11)

Obowiązująca obecnie dyrektywa 2008/57/WE przewiduje, w przypadku pojazdów kolejowych, wydawanie zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji osobno w każdym państwie członkowskim, poza określonymi przypadkami. Grupa zadaniowa ds. zezwoleń dla pojazdów utworzona przez Komisję w 2011 r. omówiła kilka przypadków, w których producenci i przedsiębiorstwa kolejowe ponieśli straty z powodu nadmiernego czasu trwania i kosztu procesu wydawania zezwolenia, i zaproponowała szereg zmian. Ponieważ niektóre trudności wynikają ze złożoności obowiązującego obecnie procesu wydawania zezwolenia, należy go uprościć. Na każdy pojazd kolejowy powinno się wydawać tylko jedno zezwolenie, przy czym takie zezwolenie na wprowadzenie do obrotu dla pojazdów i typów pojazdów powinna wydawać Agencja. Takie rozwiązanie przyniosłoby namacalne korzyści dla sektora poprzez obniżenie kosztów i skrócenie czasu trwania procedury; jednocześnie zmniejszyłoby ono ryzyko potencjalnej dyskryminacji, zwłaszcza w odniesieniu do nowych przedsiębiorstw pragnących wejść na rynek kolejowy. Podstawę dla takiej zmiany stanowi zmieniona dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei].

| (11a) | Na otwartym europejskim rynku kolejowym, na którym prowadzi się coraz więcej działań transgranicznych, przestrzeganie wymogów dotyczących czasu jazdy i czasu odpoczynku ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa kolei oraz dla uczciwej konkurencji, dlatego powinno być ono kontrolowane i egzekwowane. Agencja powinna zająć się opracowaniem takich pokładowych urządzeń rejestrujących. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny monitorować czas jazdy i czas odpoczynku, w tym w odniesieniu do działań transgranicznych.[Popr. 8] |
| --- | --- |

(11a)

Na otwartym europejskim rynku kolejowym, na którym prowadzi się coraz więcej działań transgranicznych, przestrzeganie wymogów dotyczących czasu jazdy i czasu odpoczynku ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa kolei oraz dla uczciwej konkurencji, dlatego powinno być ono kontrolowane i egzekwowane. Agencja powinna zająć się opracowaniem takich pokładowych urządzeń rejestrujących. Krajowe organy ds. bezpieczeństwa powinny monitorować czas jazdy i czas odpoczynku, w tym w odniesieniu do działań transgranicznych.[Popr. 8]

| (11b) | Personel pokładowy wykonuje w obrębie systemu kolejowego zadania z zakresu bezpieczeństwa eksploatacyjnego, a ponadto jest odpowiedzialny za komfort i bezpieczeństwo pasażerów w pociągach. Agencja powinna ustanowić podobny certyfikat, jaki funkcjonuje już w odniesieniu do maszynistów, co umożliwi zapewnienie wysokiego poziomu kwalifikacji i kompetencji, uznanie znaczenia tej grupy zawodowej dla bezpieczeństwa usług kolejowych, a także ułatwi mobilność pracowników.[Popr. 9] |
| --- | --- |

(11b)

Personel pokładowy wykonuje w obrębie systemu kolejowego zadania z zakresu bezpieczeństwa eksploatacyjnego, a ponadto jest odpowiedzialny za komfort i bezpieczeństwo pasażerów w pociągach. Agencja powinna ustanowić podobny certyfikat, jaki funkcjonuje już w odniesieniu do maszynistów, co umożliwi zapewnienie wysokiego poziomu kwalifikacji i kompetencji, uznanie znaczenia tej grupy zawodowej dla bezpieczeństwa usług kolejowych, a także ułatwi mobilność pracowników.[Popr. 9]

| (12) | Aby kontynuować wdrażanie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, w szczególności pod kątem zapewnienia odpowiednich informacji klientom przewozów towarowych i pasażerom, a przy tym uwzględniając obecny poziom zaangażowania Agencji, należy zwiększyć jej rolę w dziedzinie aplikacji telematycznych
  w obrębie elastycznych ram zapewniających interoperacyjność i umożliwiających współistnienie innowacyjnych strategii gospodarczych
  . W ten sposób możliwe będzie zapewnienie ich systematycznego rozwoju i sprawnego wdrażania.[Popr. 10] |
| --- | --- |

(12)

Aby kontynuować wdrażanie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego, w szczególności pod kątem zapewnienia odpowiednich informacji klientom przewozów towarowych i pasażerom, a przy tym uwzględniając obecny poziom zaangażowania Agencji, należy zwiększyć jej rolę w dziedzinie aplikacji telematycznych
  w obrębie elastycznych ram zapewniających interoperacyjność i umożliwiających współistnienie innowacyjnych strategii gospodarczych
  . W ten sposób możliwe będzie zapewnienie ich systematycznego rozwoju i sprawnego wdrażania.[Popr. 10]

| (13) | Uwzględniając znaczenie europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS) dla sprawnego rozwoju jednolitego europejskiego obszaru kolejowego i dla jego bezpieczeństwa, a przy tym uwzględniając
  niepowodzenie
  jego nierównomierny dotychczas rozwój,

  dotychczasowego rozwoju i wdrażania
  należy wzmocnić ogólną koordynację tego procesu na szczeblu unijnym.
  Cel w postaci osiągnięcia interoperacyjności i harmonizacji systemów sterowania ruchem kolejowym na terytorium UE jest obecnie poważnie zagrożony przez wielość różniących się od siebie krajowych wersji ERTMS
  .[Popr. 11]

  Dlatego też należy zwiększyć rolę Agencji w przedmiotowej dziedzinie, jako najbardziej kompetentnego organu unijnego, tak aby zapewnić systematyczny rozwój ERTMS, aby przyczynić się do zapewnienia zgodności wyposażenia ERTMS z obowiązującymi specyfikacjami, oraz aby zapewnić koordynowanie europejskich programów badawczych związanych z ERTMS z procesem opracowywania specyfikacji technicznych ERTMS. Ponadto aby zwiększyć efektywność i bezstronność procedur wydawania zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”, należy koniecznie doprowadzić do wprowadzenia jednolitego zezwolenia ważnego w całej Unii i wydawanego przez Agencję. Podstawę dla takiego rozwiązania stanowi zmieniona dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. |
| --- | --- |

(13)

Uwzględniając znaczenie europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS) dla sprawnego rozwoju jednolitego europejskiego obszaru kolejowego i dla jego bezpieczeństwa, a przy tym uwzględniając
  niepowodzenie
  jego nierównomierny dotychczas rozwój,

  dotychczasowego rozwoju i wdrażania
  należy wzmocnić ogólną koordynację tego procesu na szczeblu unijnym.
  Cel w postaci osiągnięcia interoperacyjności i harmonizacji systemów sterowania ruchem kolejowym na terytorium UE jest obecnie poważnie zagrożony przez wielość różniących się od siebie krajowych wersji ERTMS
  .[Popr. 11]

Dlatego też należy zwiększyć rolę Agencji w przedmiotowej dziedzinie, jako najbardziej kompetentnego organu unijnego, tak aby zapewnić systematyczny rozwój ERTMS, aby przyczynić się do zapewnienia zgodności wyposażenia ERTMS z obowiązującymi specyfikacjami, oraz aby zapewnić koordynowanie europejskich programów badawczych związanych z ERTMS z procesem opracowywania specyfikacji technicznych ERTMS. Ponadto aby zwiększyć efektywność i bezstronność procedur wydawania zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”, należy koniecznie doprowadzić do wprowadzenia jednolitego zezwolenia ważnego w całej Unii i wydawanego przez Agencję. Podstawę dla takiego rozwiązania stanowi zmieniona dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei].

| (13a) | Szereg wypadków w sektorze kolejowych przewozów towarowych, które miały miejsce w ostatnich latach, unaocznił potrzebę poprawy na szczeblu Unii przepisów dotyczących utrzymania wagonów towarowych. Agencja powinna pracować nad zharmonizowanymi obowiązkowymi wymaganiami dotyczącymi regularnych interwałów dla przeglądów technicznych.[Popr. 12] |
| --- | --- |

(13a)

Szereg wypadków w sektorze kolejowych przewozów towarowych, które miały miejsce w ostatnich latach, unaocznił potrzebę poprawy na szczeblu Unii przepisów dotyczących utrzymania wagonów towarowych. Agencja powinna pracować nad zharmonizowanymi obowiązkowymi wymaganiami dotyczącymi regularnych interwałów dla przeglądów technicznych.[Popr. 12]

| (14) | Zwyczajowo opłaty za wystawienie zezwoleń dla pojazdów i certyfikatów bezpieczeństwa pobierają właściwe organy krajowe. Wraz z przekazaniem kompetencji na szczebel Unii, Agencja powinna zostać uprawniona do pobierania opłat od wnioskodawców z tytułu wydawania certyfikatów i zezwoleń, o których mowa w powyższych motywach. Wysokość tych opłat powinna być równa lub niższa od obecnej średniej unijnej

  zróżnicowana w zależności od zakresu operacji
  i 
  obszarów użytkowania określonych w certyfikacie lub zezwoleniu
  i powinna być określona w akcie delegowanym przyjmowanym przez Komisję.
  Stanowiska w planie zatrudnienia finansowane z tych opłat nie powinny podlegać redukcji etatów przewidzianej dla wszystkich instytucji i organów Unii.[Popr. 13] |
| --- | --- |

(14)

Zwyczajowo opłaty za wystawienie zezwoleń dla pojazdów i certyfikatów bezpieczeństwa pobierają właściwe organy krajowe. Wraz z przekazaniem kompetencji na szczebel Unii, Agencja powinna zostać uprawniona do pobierania opłat od wnioskodawców z tytułu wydawania certyfikatów i zezwoleń, o których mowa w powyższych motywach. Wysokość tych opłat powinna być równa lub niższa od obecnej średniej unijnej

  zróżnicowana w zależności od zakresu operacji
  i 
  obszarów użytkowania określonych w certyfikacie lub zezwoleniu
  i powinna być określona w akcie delegowanym przyjmowanym przez Komisję.
  Stanowiska w planie zatrudnienia finansowane z tych opłat nie powinny podlegać redukcji etatów przewidzianej dla wszystkich instytucji i organów Unii.[Popr. 13]

| (14a) | Ten akt delegowany powinien gwarantować, że wysokość opłat nie przekroczy kosztów związanych z procedurami wydawania wspomnianych certyfikatów i zezwoleń.[Popr. 14] |
| --- | --- |

(14a)

Ten akt delegowany powinien gwarantować, że wysokość opłat nie przekroczy kosztów związanych z procedurami wydawania wspomnianych certyfikatów i zezwoleń.[Popr. 14]

| (15) | Celem nadrzędnym jest, aby państwa członkowskie przekazały Agencji swoje funkcje i zadania w sposób efektywny, bez jakiegokolwiek uszczerbku dla bieżącego wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Agencja powinna dysponować wystarczającymi zasobami do realizacji swoich nowych zadań, a harmonogram przydziału tych nowych zasobów powinien opierać się na wyraźnie określonym zapotrzebowaniu. Uwzględniając wiedzę ekspercką posiadaną przez organy krajowe, w szczególności krajowe organy ds. bezpieczeństwa, Agencji należy umożliwić właściwe wykorzystywanie tej wiedzy – w 
  tym z zastosowaniem porozumień umownych – w
  procesie przyznawania stosownych zezwoleń i certyfikatów. W tym celu należy
  usilnie
  wspierać
  , promować i ułatwiać
  delegowanie ekspertów krajowych do Agencji.[Popr. 15] |
| --- | --- |

(15)

Celem nadrzędnym jest, aby państwa członkowskie przekazały Agencji swoje funkcje i zadania w sposób efektywny, bez jakiegokolwiek uszczerbku dla bieżącego wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Agencja powinna dysponować wystarczającymi zasobami do realizacji swoich nowych zadań, a harmonogram przydziału tych nowych zasobów powinien opierać się na wyraźnie określonym zapotrzebowaniu. Uwzględniając wiedzę ekspercką posiadaną przez organy krajowe, w szczególności krajowe organy ds. bezpieczeństwa, Agencji należy umożliwić właściwe wykorzystywanie tej wiedzy – w 
  tym z zastosowaniem porozumień umownych – w
  procesie przyznawania stosownych zezwoleń i certyfikatów. W tym celu należy
  usilnie
  wspierać
  , promować i ułatwiać
  delegowanie ekspertów krajowych do Agencji.[Popr. 15]

| (16) | Dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] i dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] przewidują badanie środków krajowych pod kątem bezpieczeństwa i interoperacyjności oraz zgodności z regułami konkurencji. Ograniczają one także możliwość przyjmowania nowych przepisów krajowych przez państwa członkowskie. Obecny system, w ramach którego nadal obowiązuje znacząca liczba przepisów krajowych, może prowadzić do
  zagrożeń dla bezpieczeństwa i
  konfliktów z przepisami unijnymi i grozi brakiem wystarczającej przejrzystości oraz ukrytą dyskryminacją zagranicznych przedsiębiorstw, w szczególności małych i nowych. Aby doprowadzić do stworzenia systemu opartego na prawdziwie przejrzystych i bezstronnych zasadach na szczeblu unijnym, należy zintensyfikować stopniowy proces redukcji liczby przepisów krajowych
  , w tym przepisów operacyjnych
  . Na szczeblu unijnym niezbędna jest wykładnia oparta o niezależną i neutralną wiedzę ekspercką. W tym celu należy wzmocnić rolę Agencji.[Popr. 16] |
| --- | --- |

(16)

Dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] i dyrektywa ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] przewidują badanie środków krajowych pod kątem bezpieczeństwa i interoperacyjności oraz zgodności z regułami konkurencji. Ograniczają one także możliwość przyjmowania nowych przepisów krajowych przez państwa członkowskie. Obecny system, w ramach którego nadal obowiązuje znacząca liczba przepisów krajowych, może prowadzić do
  zagrożeń dla bezpieczeństwa i
  konfliktów z przepisami unijnymi i grozi brakiem wystarczającej przejrzystości oraz ukrytą dyskryminacją zagranicznych przedsiębiorstw, w szczególności małych i nowych. Aby doprowadzić do stworzenia systemu opartego na prawdziwie przejrzystych i bezstronnych zasadach na szczeblu unijnym, należy zintensyfikować stopniowy proces redukcji liczby przepisów krajowych
  , w tym przepisów operacyjnych
  . Na szczeblu unijnym niezbędna jest wykładnia oparta o niezależną i neutralną wiedzę ekspercką. W tym celu należy wzmocnić rolę Agencji.[Popr. 16]

| (17) | Procedury krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz notyfikowanych jednostek oceniających zgodność dotyczące funkcjonowania, organizacji i podejmowania decyzji w obszarze interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei różnią się znacząco, co wpływa negatywnie na sprawne funkcjonowanie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego. Negatywne skutki bywają szczególnie odczuwalne dla małych i średnich przedsiębiorstw, które chcą wejść na rynek kolejowy w innym państwie członkowskim. Dlatego też kluczowe jest wzmocnienie koordynacji z myślą o zwiększeniu harmonizacji na szczeblu unijnym. W tym celu Agencja powinna monitorować krajowe organy ds. bezpieczeństwa oraz notyfikowane jednostki oceniające zgodność poprzez kontrole i inspekcje.
  Monitorowaniem notyfikowanych jednostek oceniających zgodność zajmują się krajowe jednostki akredytujące, zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  . Wymagany jest także ten sam poziom monitorowania funkcjonowania Agencji. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(17)

Procedury krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz notyfikowanych jednostek oceniających zgodność dotyczące funkcjonowania, organizacji i podejmowania decyzji w obszarze interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei różnią się znacząco, co wpływa negatywnie na sprawne funkcjonowanie jednolitego europejskiego obszaru kolejowego. Negatywne skutki bywają szczególnie odczuwalne dla małych i średnich przedsiębiorstw, które chcą wejść na rynek kolejowy w innym państwie członkowskim. Dlatego też kluczowe jest wzmocnienie koordynacji z myślą o zwiększeniu harmonizacji na szczeblu unijnym. W tym celu Agencja powinna monitorować krajowe organy ds. bezpieczeństwa oraz notyfikowane jednostki oceniające zgodność poprzez kontrole i inspekcje.
  Monitorowaniem notyfikowanych jednostek oceniających zgodność zajmują się krajowe jednostki akredytujące, zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 765/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  . Wymagany jest także ten sam poziom monitorowania funkcjonowania Agencji. [Popr. 17]

| (18) | W dziedzinie bezpieczeństwa należy zapewnić jak największą przejrzystość oraz skuteczny przepływ informacji. Istotne znaczenie ma analiza wyników działalności, w oparciu o wspólne wskaźniki i z uwzględnieniem wszystkich stron w przedmiotowym sektorze. Taką analizę należy przeprowadzać. Odnośnie do danych statystycznych niezbędna jest bliska współpraca z Eurostatem. |
| --- | --- |

(18)

W dziedzinie bezpieczeństwa należy zapewnić jak największą przejrzystość oraz skuteczny przepływ informacji. Istotne znaczenie ma analiza wyników działalności, w oparciu o wspólne wskaźniki i z uwzględnieniem wszystkich stron w przedmiotowym sektorze. Taką analizę należy przeprowadzać. Odnośnie do danych statystycznych niezbędna jest bliska współpraca z Eurostatem.

| (19) | Aby monitorować postępy czynione w obszarze interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei, Agencję należy zobowiązać do publikowania odpowiedniego sprawozdania co dwa lata. Uwzględniając posiadaną przez Agencję techniczną wiedzę ekspercką oraz jej bezstronność, Agencja powinna również wspierać Komisję w monitorowaniu wdrażania unijnego prawodawstwa z zakresu interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei. |
| --- | --- |

(19)

Aby monitorować postępy czynione w obszarze interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei, Agencję należy zobowiązać do publikowania odpowiedniego sprawozdania co dwa lata. Uwzględniając posiadaną przez Agencję techniczną wiedzę ekspercką oraz jej bezstronność, Agencja powinna również wspierać Komisję w monitorowaniu wdrażania unijnego prawodawstwa z zakresu interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei.

| (20) | Należy podnieść poziom interoperacyjności sieci transeuropejskiej, a 
  realizowane obecnie oraz
  nowe projekty inwestycyjne wybierane do współfinansowania przez Unię powinny być zgodne z celem interoperacyjności określonym w decyzji nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7). Agencja jest właściwą instytucją, aby uczestniczyć w realizacji tych celów.[Popr. 18] |
| --- | --- |

(20)

Należy podnieść poziom interoperacyjności sieci transeuropejskiej, a 
  realizowane obecnie oraz
  nowe projekty inwestycyjne wybierane do współfinansowania przez Unię powinny być zgodne z celem interoperacyjności określonym w decyzji nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7). Agencja jest właściwą instytucją, aby uczestniczyć w realizacji tych celów.[Popr. 18]

| (21) | Utrzymanie taboru kolejowego jest istotnym elementem systemu bezpieczeństwa. Nie istnieje prawdziwy europejski rynek utrzymania wyposażenia kolejowego, co wynika z braku systemu certyfikacji warsztatów odpowiedzialnych za utrzymanie. Sytuacja ta zwiększa koszty ponoszone przez sektor i skutkuje pustymi przebiegami. Należy zatem stopniowo rozwijać i modernizować europejski system certyfikacji warsztatów odpowiedzialnych za utrzymanie, a Agencja jest najwłaściwszym organem do przedstawiania Komisji propozycji właściwych rozwiązań. |
| --- | --- |

(21)

Utrzymanie taboru kolejowego jest istotnym elementem systemu bezpieczeństwa. Nie istnieje prawdziwy europejski rynek utrzymania wyposażenia kolejowego, co wynika z braku systemu certyfikacji warsztatów odpowiedzialnych za utrzymanie. Sytuacja ta zwiększa koszty ponoszone przez sektor i skutkuje pustymi przebiegami. Należy zatem stopniowo rozwijać i modernizować europejski system certyfikacji warsztatów odpowiedzialnych za utrzymanie, a Agencja jest najwłaściwszym organem do przedstawiania Komisji propozycji właściwych rozwiązań.

| (22) | Kwalifikacje zawodowe maszynistów są ważnym czynnikiem bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei w Unii. Są też warunkiem wstępnym swobodnego przepływu pracowników w branży kolejowej. Problem ten powinien zostać rozpatrzony przy uwzględnieniu istniejących ram dialogu społecznego. Agencja powinna zapewnić pomoc techniczną niezbędną dla uwzględnienia tego aspektu na szczeblu unijnym. |
| --- | --- |

(22)

Kwalifikacje zawodowe maszynistów są ważnym czynnikiem bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei w Unii. Są też warunkiem wstępnym swobodnego przepływu pracowników w branży kolejowej. Problem ten powinien zostać rozpatrzony przy uwzględnieniu istniejących ram dialogu społecznego. Agencja powinna zapewnić pomoc techniczną niezbędną dla uwzględnienia tego aspektu na szczeblu unijnym.

| (23) | Agencja powinna organizować i wspierać współpracę między krajowymi organami ds. bezpieczeństwa, krajowymi organami dochodzeniowymi i organizacjami reprezentatywnymi z sektora kolejowego działającymi na szczeblu europejskim, w celu promowania dobrych praktyk, wymiany istotnych informacji, zbierania danych dotyczących kolei oraz monitorowania ogólnych wyników w zakresie bezpieczeństwa systemu kolei. |
| --- | --- |

(23)

Agencja powinna organizować i wspierać współpracę między krajowymi organami ds. bezpieczeństwa, krajowymi organami dochodzeniowymi i organizacjami reprezentatywnymi z sektora kolejowego działającymi na szczeblu europejskim, w celu promowania dobrych praktyk, wymiany istotnych informacji, zbierania danych dotyczących kolei oraz monitorowania ogólnych wyników w zakresie bezpieczeństwa systemu kolei.

| (24) | Aby zapewnić maksymalną przejrzystość i równy dostęp dla wszystkich do odpowiednich informacji, dokumenty przewidziane dla procesów interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei powinny być udostępniane publicznie. To samo dotyczy licencji, certyfikatów bezpieczeństwa i innych stosownych dokumentów kolejowych. Agencja powinna zapewnić efektywne
  , przyjazne użytkownikowi i łatwo dostępne
  środki wymiany i publikowania tego rodzaju informacji.[Popr. 19] |
| --- | --- |

(24)

Aby zapewnić maksymalną przejrzystość i równy dostęp dla wszystkich do odpowiednich informacji, dokumenty przewidziane dla procesów interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei powinny być udostępniane publicznie. To samo dotyczy licencji, certyfikatów bezpieczeństwa i innych stosownych dokumentów kolejowych. Agencja powinna zapewnić efektywne
  , przyjazne użytkownikowi i łatwo dostępne
  środki wymiany i publikowania tego rodzaju informacji.[Popr. 19]

| (25) | Promowanie innowacji i badań w dziedzinie kolei to ważne zadanie, którego realizację powinna wspierać Agencja, uwzględniając jej reputację i pozycję. Jakakolwiek pomoc finansowa udzielana w ramach działalności Agencji w tym zakresie nie powinna prowadzić do zakłócenia przedmiotowego rynku. |
| --- | --- |

(25)

Promowanie innowacji i badań w dziedzinie kolei to ważne zadanie, którego realizację powinna wspierać Agencja, uwzględniając jej reputację i pozycję. Jakakolwiek pomoc finansowa udzielana w ramach działalności Agencji w tym zakresie nie powinna prowadzić do zakłócenia przedmiotowego rynku.

| (26) | Aby zwiększyć efektywność unijnego wsparcia finansowego, jego jakość i zgodność z odpowiednimi przepisami technicznymi, Agencja – jako jedyny unijny organ o uznanych kompetencjach w dziedzinie kolei – powinna odgrywać aktywną rolę w ocenie projektów kolejowych
  o europejskiej wartości dodanej, w ścisłej współpracy z krajowymi zarządcami infrastruktury
  . [Popr.20] |
| --- | --- |

(26)

Aby zwiększyć efektywność unijnego wsparcia finansowego, jego jakość i zgodność z odpowiednimi przepisami technicznymi, Agencja – jako jedyny unijny organ o uznanych kompetencjach w dziedzinie kolei – powinna odgrywać aktywną rolę w ocenie projektów kolejowych
  o europejskiej wartości dodanej, w ścisłej współpracy z krajowymi zarządcami infrastruktury
  . [Popr.20]

| (27) | Prawodawstwo dotyczące interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei oraz wytyczne wykonawcze lub zalecenia Agencji mogą być czasami trudne do zinterpretowania dla zainteresowanych stron lub powodować inne problemy. Właściwe i jednolite rozumienie tych aktów stanowi podstawowy warunek skutecznego wdrożenia prawodawstwa kolejowego oraz sprawnego funkcjonowania rynku kolejowego. Dlatego też Agencja powinna czynnie uczestniczyć w szkoleniach i działaniach objaśniających w tym zakresie
  , zwracając szczególną uwagę na małe i średnie przedsiębiorstwa
  . [Popr. 21] |
| --- | --- |

(27)

Prawodawstwo dotyczące interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei oraz wytyczne wykonawcze lub zalecenia Agencji mogą być czasami trudne do zinterpretowania dla zainteresowanych stron lub powodować inne problemy. Właściwe i jednolite rozumienie tych aktów stanowi podstawowy warunek skutecznego wdrożenia prawodawstwa kolejowego oraz sprawnego funkcjonowania rynku kolejowego. Dlatego też Agencja powinna czynnie uczestniczyć w szkoleniach i działaniach objaśniających w tym zakresie
  , zwracając szczególną uwagę na małe i średnie przedsiębiorstwa
  . [Popr. 21]

| (27a) | Agencja powinna w pełni współpracować z organami prowadzącymi postępowania cywilne lub karne oraz udzielać im pomocy w największym możliwym zakresie, w przypadku gdy te postępowania dotyczą kwestii należących do zakresu kompetencji Agencji. [Popr. 22] |
| --- | --- |

(27a)

Agencja powinna w pełni współpracować z organami prowadzącymi postępowania cywilne lub karne oraz udzielać im pomocy w największym możliwym zakresie, w przypadku gdy te postępowania dotyczą kwestii należących do zakresu kompetencji Agencji. [Popr. 22]

| (28) | W celu właściwego wykonywania swoich zadań Agencja powinna posiadać osobowość prawną i autonomiczny budżet, finansowany głównie przez wkład unijny i przez honoraria i opłaty wnoszone przez wnioskodawców.
  Wkład unijny powinien podlegać ocenie i zmianie przy każdorazowym nadaniu nowych kompetencji nieobjętych honorariami lub opłatami wnoszonymi przez wnioskodawców. Wszelkie wkłady finansowe wnoszone przez państwa członkowskie, państwa trzecie lub inne podmioty nie powinny naruszać niezależności i bezstronności Agencji.
  Aby zapewnić niezależność Agencji pod kątem jej zarządzania i w wydawanych przez nią opiniach, zaleceniach i decyzjach, struktura Agencji powinna być przejrzysta, a pełna odpowiedzialność powinna spocząć na dyrektorze wykonawczym. Personel Agencji powinien być niezależny, a w strukturze zatrudnienia należy zachować właściwą równowagę między krótko- i długoterminowymi umowami
  oraz między oddelegowanymi ekspertami krajowymi i zatrudnionymi na stałe urzędnikami
  , tak aby utrzymać strukturę merytoryczną organizacji i ciągłość jej działalności, prowadząc jednocześnie stałą niezbędną wymianę wiedzy eksperckiej z sektorem kolejowym. [Popr. 23] |
| --- | --- |

(28)

W celu właściwego wykonywania swoich zadań Agencja powinna posiadać osobowość prawną i autonomiczny budżet, finansowany głównie przez wkład unijny i przez honoraria i opłaty wnoszone przez wnioskodawców.
  Wkład unijny powinien podlegać ocenie i zmianie przy każdorazowym nadaniu nowych kompetencji nieobjętych honorariami lub opłatami wnoszonymi przez wnioskodawców. Wszelkie wkłady finansowe wnoszone przez państwa członkowskie, państwa trzecie lub inne podmioty nie powinny naruszać niezależności i bezstronności Agencji.
  Aby zapewnić niezależność Agencji pod kątem jej zarządzania i w wydawanych przez nią opiniach, zaleceniach i decyzjach, struktura Agencji powinna być przejrzysta, a pełna odpowiedzialność powinna spocząć na dyrektorze wykonawczym. Personel Agencji powinien być niezależny, a w strukturze zatrudnienia należy zachować właściwą równowagę między krótko- i długoterminowymi umowami
  oraz między oddelegowanymi ekspertami krajowymi i zatrudnionymi na stałe urzędnikami
  , tak aby utrzymać strukturę merytoryczną organizacji i ciągłość jej działalności, prowadząc jednocześnie stałą niezbędną wymianę wiedzy eksperckiej z sektorem kolejowym. [Popr. 23]

| (29) | Aby zapewnić skuteczną realizację funkcji Agencji, państwa członkowskie i Komisja powinny być reprezentowane w Zarządzie, który powinien dysponować odpowiednimi uprawnieniami, w tym do ustanawiania budżetu i zatwierdzania rocznych i wieloletnich programów prac. |
| --- | --- |

(29)

Aby zapewnić skuteczną realizację funkcji Agencji, państwa członkowskie i Komisja powinny być reprezentowane w Zarządzie, który powinien dysponować odpowiednimi uprawnieniami, w tym do ustanawiania budżetu i zatwierdzania rocznych i wieloletnich programów prac.

| (30) | Aby zagwarantować przejrzystość decyzji Zarządu, w jego posiedzeniach powinni uczestniczyć przedstawiciele zainteresowanych sektorów, ale bez prawa głosu, zastrzeżonego dla przedstawicieli organów publicznych, którzy podlegają instytucjom kontroli demokratycznej. Przedstawiciele sektora powinni być powoływani przez Komisję na podstawie ich reprezentatywności na szczeblu unijnym dla przedsiębiorstw kolejowych, zarządców infrastruktury, przemysłu kolejowego,
  notyfikowanych jednostek, podmiotów wyznaczonych,
  związków zawodowych, klientów przewozów towarowych i pasażerów
  , w szczególności pasażerów o ograniczonej możliwości poruszania się
  . [Popr. 24] |
| --- | --- |

(30)

Aby zagwarantować przejrzystość decyzji Zarządu, w jego posiedzeniach powinni uczestniczyć przedstawiciele zainteresowanych sektorów, ale bez prawa głosu, zastrzeżonego dla przedstawicieli organów publicznych, którzy podlegają instytucjom kontroli demokratycznej. Przedstawiciele sektora powinni być powoływani przez Komisję na podstawie ich reprezentatywności na szczeblu unijnym dla przedsiębiorstw kolejowych, zarządców infrastruktury, przemysłu kolejowego,
  notyfikowanych jednostek, podmiotów wyznaczonych,
  związków zawodowych, klientów przewozów towarowych i pasażerów
  , w szczególności pasażerów o ograniczonej możliwości poruszania się
  . [Popr. 24]

| (31) | Aby posiedzenia Zarządu były należycie przygotowane oraz aby mógł on korzystać z doradztwa w odniesieniu do podejmowanych decyzji, należy utworzyć Radę Wykonawczą, która pełnić będzie rolę doradczą. |
| --- | --- |

(31)

Aby posiedzenia Zarządu były należycie przygotowane oraz aby mógł on korzystać z doradztwa w odniesieniu do podejmowanych decyzji, należy utworzyć Radę Wykonawczą, która pełnić będzie rolę doradczą.

| (32) | Stronom, których dotyczą decyzje podejmowane przez Agencję, należy zapewnić niezbędne, niezależne i bezstronne środki odwoławcze. Należy stworzyć właściwy mechanizm odwoławczy, aby możliwe było odwoływanie się od decyzji dyrektora wykonawczego do wyspecjalizowanej Komisji Odwoławczej,
  działającej całkowicie niezależnie od Komisji, Agencji, krajowych organów ds. bezpieczeństwa i innych podmiotów sektora kolejowego,
  której decyzje mogą być z kolei zaskarżane do Trybunału Sprawiedliwości. [Popr. 25] |
| --- | --- |

(32)

Stronom, których dotyczą decyzje podejmowane przez Agencję, należy zapewnić niezbędne, niezależne i bezstronne środki odwoławcze. Należy stworzyć właściwy mechanizm odwoławczy, aby możliwe było odwoływanie się od decyzji dyrektora wykonawczego do wyspecjalizowanej Komisji Odwoławczej,
  działającej całkowicie niezależnie od Komisji, Agencji, krajowych organów ds. bezpieczeństwa i innych podmiotów sektora kolejowego,
  której decyzje mogą być z kolei zaskarżane do Trybunału Sprawiedliwości. [Popr. 25]

| (32a) | Personel Agencji pełniący funkcje doradcze w związku z pracami Komisji Odwoławczej nie powinien być uprzednio zaangażowany w proces podejmowania decyzji, której dotyczy odwołanie. [Popr. 26] |
| --- | --- |

(32a)

Personel Agencji pełniący funkcje doradcze w związku z pracami Komisji Odwoławczej nie powinien być uprzednio zaangażowany w proces podejmowania decyzji, której dotyczy odwołanie. [Popr. 26]

| (33) | Szersza perspektywa strategiczna dotycząca działalności Agencji pomogłaby skuteczniej planować jej zasoby i zarządzać nimi, oraz przyczyniłaby się do podniesienia jakości jej wyników. Dlatego też Zarząd powinien przyjąć i regularnie aktualizować wieloletni program prac, skonsultowawszy go wcześniej należycie z odpowiednimi zainteresowanymi stronami. |
| --- | --- |

(33)

Szersza perspektywa strategiczna dotycząca działalności Agencji pomogłaby skuteczniej planować jej zasoby i zarządzać nimi, oraz przyczyniłaby się do podniesienia jakości jej wyników. Dlatego też Zarząd powinien przyjąć i regularnie aktualizować wieloletni program prac, skonsultowawszy go wcześniej należycie z odpowiednimi zainteresowanymi stronami.

| (34) | Działania Agencji powinny być przejrzyste. Należy zapewnić sprawowanie skutecznej kontroli przez Parlament Europejski. W tym celu powinna istnieć możliwość przesłuchiwania dyrektora wykonawczego Agencji przez Parlament Europejski oraz konsultowania się z Parlamentem w sprawie wieloletniego
  i rocznego
  programu prac. Agencja powinna także stosować odpowiednie przepisy unijne dotyczące publicznego dostępu do dokumentów. [Popr. 27] |
| --- | --- |

(34)

Działania Agencji powinny być przejrzyste. Należy zapewnić sprawowanie skutecznej kontroli przez Parlament Europejski. W tym celu powinna istnieć możliwość przesłuchiwania dyrektora wykonawczego Agencji przez Parlament Europejski oraz konsultowania się z Parlamentem w sprawie wieloletniego
  i rocznego
  programu prac. Agencja powinna także stosować odpowiednie przepisy unijne dotyczące publicznego dostępu do dokumentów. [Popr. 27]

| (35) | Na przestrzeni minionych lat utworzono szereg nowych zdecentralizowanych agencji, w związku z czym władza budżetowa podjęła starania mające na celu zwiększenie przejrzystości i poziomu kontroli nad sposobem dysponowania funduszami Unii przyznawanymi tym agencjom, w szczególności w zakresie budżetowania pobieranych opłat, kontroli finansowej, uprawnień do udzielania absolutorium, składek emerytalnych i wewnętrznej procedury budżetowej (kodeks postępowania). W podobny sposób rozporządzenie (WE)

  Rozporządzenie (WE)
  nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) powinno być stosowane bez ograniczeń w stosunku do Agencji, która powinna przystąpić do międzyinstytucjonalnego porozumienia z dnia 25 maja 1999 r. zawartego między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich, dotyczącego wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (9). [Popr. 28] |
| --- | --- |

(35)

Na przestrzeni minionych lat utworzono szereg nowych zdecentralizowanych agencji, w związku z czym władza budżetowa podjęła starania mające na celu zwiększenie przejrzystości i poziomu kontroli nad sposobem dysponowania funduszami Unii przyznawanymi tym agencjom, w szczególności w zakresie budżetowania pobieranych opłat, kontroli finansowej, uprawnień do udzielania absolutorium, składek emerytalnych i wewnętrznej procedury budżetowej (kodeks postępowania). W podobny sposób rozporządzenie (WE)

  Rozporządzenie (WE)
  nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) powinno być stosowane bez ograniczeń w stosunku do Agencji, która powinna przystąpić do międzyinstytucjonalnego porozumienia z dnia 25 maja 1999 r. zawartego między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich, dotyczącego wewnętrznych dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (9). [Popr. 28]

| (36) | Ponieważ cele proponowanych działań, czyli ustanowienie wyspecjalizowanego organu mającego formułować wspólne rozwiązania w sprawach dotyczących bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei, nie mogą zostać w wystarczającym stopniu zrealizowane przez państwa członkowskie ze względu na kolektywny charakter realizowanych zadań, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości ustanowioną w art. 5 Traktatu, co umożliwi skuteczniejszą realizację tych celów na szczeblu unijnym. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, ujętą w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wychodzi poza zakres niezbędny do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(36)

Ponieważ cele proponowanych działań, czyli ustanowienie wyspecjalizowanego organu mającego formułować wspólne rozwiązania w sprawach dotyczących bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei, nie mogą zostać w wystarczającym stopniu zrealizowane przez państwa członkowskie ze względu na kolektywny charakter realizowanych zadań, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości ustanowioną w art. 5 Traktatu, co umożliwi skuteczniejszą realizację tych celów na szczeblu unijnym. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, ujętą w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wychodzi poza zakres niezbędny do osiągnięcia tych celów.

| (37) | Aby należycie określić wysokość honorariów i opłat, które ma prawo pobierać Agencja, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do artykułów dotyczących wydawania i przedłużania zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”

  ERTMS
  , zezwoleń na wprowadzenie do obrotu pojazdów i typów pojazdów, oraz certyfikatów bezpieczeństwa.
  Należy zróżnicować wysokość stosowanych opłat w zależności od obszarów użytkowania i zakresu operacji określonych w certyfikatach bezpieczeństwa i zezwoleniach.
  Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów.
  Opłaty powinny zostać określone w sposób przejrzysty, uczciwy i jednolity i nie powinny zagrażać konkurencyjności odnośnych sektorów przemysłu europejskiego. [Popr. 29]

  Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(37)

Aby należycie określić wysokość honorariów i opłat, które ma prawo pobierać Agencja, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do artykułów dotyczących wydawania i przedłużania zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”

  ERTMS
  , zezwoleń na wprowadzenie do obrotu pojazdów i typów pojazdów, oraz certyfikatów bezpieczeństwa.
  Należy zróżnicować wysokość stosowanych opłat w zależności od obszarów użytkowania i zakresu operacji określonych w certyfikatach bezpieczeństwa i zezwoleniach.
  Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów.
  Opłaty powinny zostać określone w sposób przejrzysty, uczciwy i jednolity i nie powinny zagrażać konkurencyjności odnośnych sektorów przemysłu europejskiego. [Popr. 29]

Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (37a) | W celu należytego zachęcenia do normalizacji kolejowych części zamiennych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do normalizacji części zamiennych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. [Popr. 30] |
| --- | --- |

(37a)

W celu należytego zachęcenia do normalizacji kolejowych części zamiennych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do normalizacji części zamiennych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. [Popr. 30]

| (38) | Aby zapewnić wdrożenie art. 21 i 22 niniejszego rozporządzenia dotyczących badania projektów prawa krajowego i obowiązujących przepisów krajowych, Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze. |
| --- | --- |

(38)

Aby zapewnić wdrożenie art. 21 i 22 niniejszego rozporządzenia dotyczących badania projektów prawa krajowego i obowiązujących przepisów krajowych, Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze.

| (39) | Aby zapewnić jednolite warunki wykonania art. 29, 30, 31 i 51 niniejszego rozporządzenia, Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10). |
| --- | --- |

(39)

Aby zapewnić jednolite warunki wykonania art. 29, 30, 31 i 51 niniejszego rozporządzenia, Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10).

| (40) | Konieczne jest wdrożenie określonych zasad dotyczących zarządzania Agencją, aby wypełnić wymagania wspólnego oświadczenia i wspólnego podejścia uzgodnionych w ramach międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. agencji zdecentralizowanych UE w lipcu 2012 r., których celem jest usprawnienie działań agencji i zwiększenie ich skuteczności. |
| --- | --- |

(40)

Konieczne jest wdrożenie określonych zasad dotyczących zarządzania Agencją, aby wypełnić wymagania wspólnego oświadczenia i wspólnego podejścia uzgodnionych w ramach międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. agencji zdecentralizowanych UE w lipcu 2012 r., których celem jest usprawnienie działań agencji i zwiększenie ich skuteczności.

| (41) | Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(41)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ 1

ZASADY

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia Agencję Kolejową Unii Europejskiej (zwaną dalej „Agencją”).

2.   Niniejsze rozporządzenie przewiduje:

| a) | ustanowienie Agencji i określenie jej zadań; |
| --- | --- |

a)

ustanowienie Agencji i określenie jej zadań;

| b) | określenie zadań państw członkowskich. |
| --- | --- |

b)

określenie zadań państw członkowskich.

3.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do:

| a) | interoperacyjności w ramach systemu kolei Unii, o której mowa w dyrektywie ../../UE [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]; |
| --- | --- |

a)

interoperacyjności w ramach systemu kolei Unii, o której mowa w dyrektywie ../../UE [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei];

| b) | bezpieczeństwa systemu kolei Unii, o którym mowa w dyrektywie ../../UE [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]; |
| --- | --- |

b)

bezpieczeństwa systemu kolei Unii, o którym mowa w dyrektywie ../../UE [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei];

| c) | przyznawania uprawnień maszynistom, o którym mowa w dyrektywie 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (11)

  , a także przyznawania uprawnień wszystkim pracownikom istotnym z punktu widzenia bezpieczeństwa
  . [Popr. 31] |
| --- | --- |

c)

przyznawania uprawnień maszynistom, o którym mowa w dyrektywie 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (11)

  , a także przyznawania uprawnień wszystkim pracownikom istotnym z punktu widzenia bezpieczeństwa
  . [Popr. 31]

3a.
     
  Celem Agencji jest zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa kolei oraz udział w tworzeniu jednolitego europejskiego obszaru kolejowego. Cele te są realizowane przez:

| a) | techniczny udział we wdrażaniu prawodawstwa unijnego mającego na celu zwiększenie stopnia interoperacyjności systemów kolei i opracowanie wspólnego podejścia do bezpieczeństwa unijnego systemu kolei; |
| --- | --- |

a)

techniczny udział we wdrażaniu prawodawstwa unijnego mającego na celu zwiększenie stopnia interoperacyjności systemów kolei i opracowanie wspólnego podejścia do bezpieczeństwa unijnego systemu kolei;

| b) | pełnienie funkcji organu europejskiego we współpracy z krajowymi organami bezpieczeństwa w dziedzinie zezwalania na wprowadzanie pojazdów do obrotu i wydawania certyfikatów bezpieczeństwa dla przedsiębiorstw kolejowych; |
| --- | --- |

b)

pełnienie funkcji organu europejskiego we współpracy z krajowymi organami bezpieczeństwa w dziedzinie zezwalania na wprowadzanie pojazdów do obrotu i wydawania certyfikatów bezpieczeństwa dla przedsiębiorstw kolejowych;

| c) | harmonizację przepisów krajowych i optymalizację procedur; |
| --- | --- |

c)

harmonizację przepisów krajowych i optymalizację procedur;

| d) | monitorowanie działań podejmowanych przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa kolejowego. [Popr. 32] |
| --- | --- |

d)

monitorowanie działań podejmowanych przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa kolejowego. [Popr. 32]

Artykuł 2

Status prawny

1.   Agencja jest organem Unii i posiada osobowość prawną.

2.   W każdym państwie członkowskim Agencja posiada najszerszy zakres zdolności prawnej, jaki można nadać osobie prawnej na mocy prawa danego państwa. W szczególności Agencja może nabywać lub zbywać ruchomości i nieruchomości, a także może występować jako strona w postępowaniach sądowych.

3.   Agencję rep3rezentuje jej dyrektor.

Artykuł 3

Rodzaje działań Agencji

Agencja może:

| a) | wydawać zalecenia dla Komisji dotyczące stosowania art. 11, 13, 14, 15, 23, 24, 26, 30, 32, 31, 33 i 41; |
| --- | --- |

a)

wydawać zalecenia dla Komisji dotyczące stosowania art. 11, 13, 14, 15, 23, 24, 26, 30, 32, 31, 33 i 41;

| b) | wydawać zalecenia dla państw członkowskich dotyczące stosowania art. 21, 22 i 30
  oraz dla krajowych organów ds. bezpieczeństwa dotyczące stosowania art. 29 ust. 4
  ; [Popr. 33] |
| --- | --- |

b)

wydawać zalecenia dla państw członkowskich dotyczące stosowania art. 21, 22 i 30
  oraz dla krajowych organów ds. bezpieczeństwa dotyczące stosowania art. 29 ust. 4
  ; [Popr. 33]

| c) | wydawać opinie przeznaczone dla Komisji, zgodnie z art. 9, 21, 22 i 38, oraz dla odpowiednich organów w państwach członkowskich, zgodnie z art. 9; |
| --- | --- |

c)

wydawać opinie przeznaczone dla Komisji, zgodnie z art. 9, 21, 22 i 38, oraz dla odpowiednich organów w państwach członkowskich, zgodnie z art. 9;

| d) | wydawać decyzje zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18; |
| --- | --- |

d)

wydawać decyzje zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18;

| e) | wydawać opinie stanowiące akceptowalne sposoby spełnienia wymagań zgodnie z art. 15; |
| --- | --- |

e)

wydawać opinie stanowiące akceptowalne sposoby spełnienia wymagań zgodnie z art. 15;

| f) | wydawać dokumenty techniczne zgodnie z art. 15; |
| --- | --- |

f)

wydawać dokumenty techniczne zgodnie z art. 15;

| g) | wydawać sprawozdania z kontroli zgodnie z art. 29 i 30; |
| --- | --- |

g)

wydawać sprawozdania z kontroli zgodnie z art. 29 i 30;

| h) | wydawać wytyczne i inne niewiążące dokumenty ułatwiające stosowanie przepisów dotyczących interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei zgodnie z art. 11, 15 i 24. |
| --- | --- |

h)

wydawać wytyczne i inne niewiążące dokumenty ułatwiające stosowanie przepisów dotyczących interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei zgodnie z art. 11, 15 i 24.

ROZDZIAŁ 2

METODY PRACY

Artykuł 4

Tworzenie grup roboczych i ich skład

1.   Agencja powołuje określoną liczbę grup roboczych, których zadaniem jest opracowywanie zaleceń, dotyczących w szczególności technicznych specyfikacji interoperacyjności (TSI), wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST) oraz wspólnych metod oceny bezpieczeństwa (CSM)
  , wspólnych wskaźników bezpieczeństwa (CSI), rejestrów, podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie, dokumentów, o których mowa w art
  .
  15, a także przepisów dotyczących minimalnych kwalifikacji personelu kolejowego odpowiedzialnego za zadania kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa
  . [Popr. 34]

Agencja może powoływać grupy robocze w innych należycie uzasadnionych przypadkach – na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy, po konsultacji z Komisją.

2.   Agencja powołuje do grup roboczych specjalistów.

Agencja powołuje do grup roboczych przedstawicieli mianowanych przez właściwe organy krajowe do tych grup roboczych, w których chcą one uczestniczyć.

Agencja powołuje do grup roboczych przedstawicieli sektora kolejowego z wykazu, o którym mowa w ust. 3. Zapewnia ona należyty poziom reprezentacji
  wszystkich państw członkowskich w
  tych sektorów

  sektorach
  branży oraz tych użytkowników, których mogą dotyczyć ewentualne środki proponowane przez Komisję na podstawie zaleceń skierowanych do niej przez Agencję. [Popr. 35]

Agencja może, jeśli to konieczne, powołać do grup roboczych niezależnych specjalistów i przedstawicieli organizacji międzynarodowych uważanych za osoby kompetentne w przedmiotowej dziedzinie. Pracownicy Agencji nie mogą być powoływani do grup roboczych
  z wyjątkiem przewodniczenia grupom roboczym, które zapewnia przedstawiciel Agencji
  . [Popr. 36]

3.   Każda z organizacji reprezentatywnych, o których mowa w art. 34, przekazuje Agencji
  raz na rok
  wykaz najbardziej wykwalifikowanych ekspertów mianowanych jako ich przedstawiciele w poszczególnych grupach roboczych. [Popr. 37]

4.   Jeżeli prace tych grup roboczych mają bezpośredni wpływ na warunki pracy, zdrowie i bezpieczeństwo pracowników branży, w pracach stosownych grup roboczych muszą uczestniczyć przedstawiciele organizacji pracowniczych
  ze wszystkich państw członkowskich,
  na zasadzie pełnego członkostwa. [Popr. 38]

5.   Koszty podróży i diety członków grup roboczych, w oparciu o regulamin i stawki przyjęte przez Zarząd, ponosi Agencja.

6.   Grupom roboczym przewodniczy przedstawiciel Agencji.
  [Popr. 39]

7.   Praca grup roboczych musi być przejrzysta. Zarząd ustanawia regulamin grup roboczych.

Artykuł 5

Konsultacje z partnerami społecznymi

Jeżeli prace przewidziane w art. 11, 12, 15 i 32 mają bezpośredni wpływ na kwestie społeczne lub warunki pracy pracowników branży, Agencja prowadzi konsultacje z partnerami społecznymi
  ze wszystkich państw członkowskich
  w ramach komitetu dialogu sektorowego ustanowionego na podstawie decyzji Komisji 98/500/WE (12). [Popr. 40]

Konsultacje te muszą zostać przeprowadzone zanim Agencja przedłoży swoje zalecenia Komisji. Agencja uwzględnia w należyty sposób wyniki tych konsultacji i jest każdorazowo gotowa do wyjaśnienia swych zaleceń. Opinie sformułowane przez komitet dialogu sektorowego zostają przekazane
  w terminie dwóch miesięcy
  przez Agencję Komisji, a następnie przekazane przez Komisję komitetowi, o którym mowa w art. 75. [Popr. 41]

Artykuł 6

Konsultacje z klientami transportu kolejowego towarów i z pasażerami

Jeżeli prace przewidziane w art. 11 i 15 mają bezpośredni wpływ na klientów transportu kolejowego towarów i na pasażerów, Agencja prowadzi konsultacje z ich organizacjami przedstawicielskimi
  , w tym w szczególności z przedstawicielami pasażerów o ograniczonej możliwości poruszania się
  . Wykaz organizacji, z którymi należy się skonsultować, zostaje sporządzony przez Komisję z pomocą komitetu, o którym mowa w art. 75. [Popr. 42]

Konsultacje te muszą zostać przeprowadzone zanim Agencja przedłoży swoje wnioski Komisji. Agencja uwzględnia w należyty sposób wyniki tych konsultacji i jest każdorazowo gotowa do wyjaśnienia swoich wniosków. Opinie sformułowane przez przedmiotowe organizacje zostają przekazane
  , w terminie dwóch miesięcy,
  przez Agencję Komisji, a następnie przekazane przez Komisję komitetowi, o którym mowa w art. 75. [Popr. 43]

Artykuł 7

Ocena skutków

1.   Agencja przeprowadza ocenę skutków w odniesieniu do swoich zaleceń i opinii. Zarząd przyjmuje metodykę prowadzenia oceny skutków w oparciu o metodykę Komisji
  , z uwzględnieniem wymogów dyrektywy
  .
  .. [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]
  . Agencja jest w stałym kontakcie z Komisją, aby upewnić się, czy uwzględnia ona w należytym stopniu stosowne prace prowadzone przez Komisję.
  W sprawozdaniu dołączonym do każdego zalecenia należy jasno wskazać hipotezy, na których oparta jest ocena skutków, jak również wykorzystane źródła danych. [Popr. 44]

2.   Przed przystąpieniem do działania uwzględnionego w programie prac Agencja przeprowadza wstępną ocenę skutków, w ramach której przedstawia ona:

| a) | kwestię, która wymaga rozstrzygnięcia, oraz możliwe rozwiązania; |
| --- | --- |

a)

kwestię, która wymaga rozstrzygnięcia, oraz możliwe rozwiązania;

| b) | zakres, w jakim konieczne będzie podjęcie określonych działań, w tym wydanie zalecenia lub opinii przez Agencję; |
| --- | --- |

b)

zakres, w jakim konieczne będzie podjęcie określonych działań, w tym wydanie zalecenia lub opinii przez Agencję;

| c) | spodziewany wkład Agencji w rozwiązanie problemu. |
| --- | --- |

c)

spodziewany wkład Agencji w rozwiązanie problemu.

Ponadto każde działanie i każdy projekt w ramach programu prac poddawane są ocenie efektywności – z osobna i łącznie – tak aby budżet i zasoby Agencji zostały wykorzystane w najlepszy możliwy sposób.

3.   Agencja może przeprowadzić ocenę ex post prawodawstwa, które powstało w wyniku przedstawionych przez nią zaleceń.

4.   Państwa członkowskie
  oraz zainteresowane strony
  przekazują Agencji
  , w razie potrzeby i na jej wniosek,
  dane niezbędne do przeprowadzenia oceny skutków. [Popr. 45]

Artykuł 8

Badania

Jeżeli realizacja zadań Agencji wymaga przeprowadzenia badań, Agencja zamawia takie badania i finansuje je z własnego budżetu.

Artykuł 9

Opinie

1.   Na wniosek
  jednego krajowego organu regulacyjnego lub kilku
  krajowych organów regulacyjnych, o których mowa w art. 55 dyrektywy 2012/34/UE
  Parlamentu Europejskiego i Rady

   (13), Agencja wydaje opinie dotyczące aspektów bezpieczeństwa i interoperacyjności w tych kwestiach, na które zwrócono jej uwagę. [Popr. 46]

2.   Na wniosek Komisji Agencja wydaje opinie w sprawie zmian do dowolnego aktu przyjętego na podstawie dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] lub ...[dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei], szczególnie w przypadku, gdy zasygnalizowano możliwość istnienia braków.

3.   W odniesieniu do opinii, o których mowa w powyższych ustępach oraz w innych artykułach niniejszego rozporządzenia, Agencja – jeżeli nie uzgodniono inaczej – wydaje swoje opinie w terminie dwóch miesięcy. W terminie dwóch miesięcy Agencja udostępnia swoje opinie publicznie w wersji pozbawionej wszystkich poufnych danych handlowych.

Artykuł 10

Wizytacje w państwach członkowskich

1.   W celu realizacji swoich zadań, w szczególności tych, o których mowa w art. 12, 21, 22, 16, 17,
  18,
  27,
  28,
  29, 30, 31
  , 33
  i 38, Agencja może – zgodnie ze strategią określoną przez Zarząd – przeprowadzać wizytacje w państwach członkowskich. [Popr. 47]

2.   Agencja powiadamia zainteresowane państwo członkowskie o planowanej wizytacji, podając nazwiska oddelegowanych urzędników i datę rozpoczęcia wizytacji. Urzędnicy Agencji oddelegowani do przeprowadzenia wizytacji przeprowadzają ją po przedstawieniu decyzji dyrektora wykonawczego, w której określa się przedmiot i cel wizytacji.

3.   Organy krajowe państw członkowskich ułatwiają pracę pracownikom Agencji.

4.   Z każdej wizytacji Agencja przygotowuje sprawozdanie, które następnie przesyła Komisji i zainteresowanemu państwu członkowskiemu.

5.   Treść powyższych ustępów nie narusza przepisów o inspekcjach, o których mowa w art. 29 ust. 6 i art. 30 ust. 6, a które realizowane są zgodnie z procedurą opisaną w tych przepisach.

ROZDZIAŁ 3

ZADANIA DOTYCZĄCE BEZPIECZEŃSTWA KOLEI

Artykuł 11

Pomoc techniczna – zalecenia w dziedzinie bezpieczeństwa kolei

1.   Agencja wydaje zalecenia dla Komisji dotyczące wspólnych metod oceny bezpieczeństwa (CSM)
  , wspólnych wskaźników bezpieczeństwa (CSI)
  oraz wspólnych wymagań bezpieczeństwa (CST) przewidzianych w art. 6 i 7 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. Agencja wydaje także zalecenia dla Komisji w sprawie okresowego przeglądu CSM i CST. [Popr. 48]

2.   Agencja wydaje zalecenia dla Komisji – na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy – w sprawie innych środków w dziedzinie bezpieczeństwa.

3.   Agencja może wydawać wytyczne i inne niewiążące dokumenty, aby usprawnić wdrażanie prawodawstwa dotyczącego bezpieczeństwa kolei.

Artykuł 12

Certyfikaty bezpieczeństwa

Bez uszczerbku dla art. 10 ust. 2a dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]
  Agencja wystawia
  , odnawia, zawiesza, zmienia lub cofa
  jednolite certyfikaty bezpieczeństwa zgodnie z art. 10 i 11 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. [Popr. 49]

Artykuł 13

Utrzymanie pojazdów

1.   Agencja służy Komisji pomocą w zakresie systemu certyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie zgodnie z art. 14 ust. 6 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei].

2.   Agencja wydaje zalecenie dla Komisji w świetle art. 14 ust. 7 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei].

3.   Agencja ocenia wszelkie przepisy alternatywne, o których przyjęciu zdecydowano zgodnie z art. 15 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei], w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 30 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14

Transport kolejowy towarów niebezpiecznych

Agencja na bieżąco śledzi zmiany w prawodawstwie dotyczącym transportu kolejowego towarów niebezpiecznych w rozumieniu dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14) oraz porównuje je z prawodawstwem dotyczącym interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei, w szczególności pod kątem zasadniczych wymagań. Agencja służy Komisji pomocą w tym zakresie oraz może wydawać zalecenia na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy.

Artykuł 14a

Spontaniczne zgłaszanie zdarzeń

Agencja ustanawia system umożliwiający spontaniczne i anonimowe zgłaszanie wszelkich zdarzeń, które mogłyby zagrozić bezpieczeństwu systemu. Wprowadza ona mechanizm automatycznego informowania właściwych pracowników. Agencja koordynuje także przekazywanie zgłoszeń organom krajowym, w szczególności w przypadku gdy mają one wpływ na bezpieczeństwo więcej niż jednego państwa. [Popr. 50]

ROZDZIAŁ 4

ZADANIA DOTYCZĄCE INTEROPERACYJNOŚCI

Artykuł 15

Pomoc techniczna w dziedzinie interoperacyjności kolei

1.   Agencja:

| a) | wydaje zalecenia dla Komisji w sprawie TSI oraz ich przeglądu zgodnie z art. 5 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]; |
| --- | --- |

a)

wydaje zalecenia dla Komisji w sprawie TSI oraz ich przeglądu zgodnie z art. 5 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei];

| b) | wydaje zalecenia dla Komisji w sprawie wzorów „unijnej” deklaracji weryfikacji i dokumentacji technicznej, która musi zostać do niej dołączona zgodnie z art. 15 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]; |
| --- | --- |

b)

wydaje zalecenia dla Komisji w sprawie wzorów „unijnej” deklaracji weryfikacji i dokumentacji technicznej, która musi zostać do niej dołączona zgodnie z art. 15 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei];

| c) | wydaje zalecenia dla Komisji w sprawie specyfikacji rejestrów i ich aktualizacji zgodnie z art. 43, 44 i 45 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]; |
| --- | --- |

c)

wydaje zalecenia dla Komisji w sprawie specyfikacji rejestrów i ich aktualizacji zgodnie z art. 43, 44 i 45 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei];

| d) | wydaje opinie, które stanowią akceptowalne sposoby spełnienia wymagań dotyczące braków w TSI, zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] i przekazuje je Komisji; |
| --- | --- |

d)

wydaje opinie, które stanowią akceptowalne sposoby spełnienia wymagań dotyczące braków w TSI, zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] i przekazuje je Komisji;

| e) | wydaje opinie dla Komisji dotyczące wniosków o niestosowanie TSI składanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 7 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]; |
| --- | --- |

e)

wydaje opinie dla Komisji dotyczące wniosków o niestosowanie TSI składanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 7 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei];

| f) | wydaje dokumentację techniczną zgodnie z art. 4 ust. 9 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]; |
| --- | --- |

f)

wydaje dokumentację techniczną zgodnie z art. 4 ust. 9 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei];

| g) | wydaje zalecenia dla Komisji dotyczące warunków pracy całego personelu wykonującego zadania kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

g)

wydaje zalecenia dla Komisji dotyczące warunków pracy całego personelu wykonującego zadania kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa;

| ga) | wydaje Komisji zalecenia dotyczące europejskich norm, jakie mają opracować odpowiednie europejskie organy normalizacyjne, szczególnie w odniesieniu do części zamiennych; [Popr. 52] |
| --- | --- |

ga)

wydaje Komisji zalecenia dotyczące europejskich norm, jakie mają opracować odpowiednie europejskie organy normalizacyjne, szczególnie w odniesieniu do części zamiennych; [Popr. 52]

| gb) | kieruje szczegółowe wnioski dotyczące norm do odpowiednich europejskich organów normalizacyjnych w celu wykonania mandatu nadanego jej przez Komisję; [Popr. 53] |
| --- | --- |

gb)

kieruje szczegółowe wnioski dotyczące norm do odpowiednich europejskich organów normalizacyjnych w celu wykonania mandatu nadanego jej przez Komisję; [Popr. 53]

| gc) | wydaje Komisji zalecenia odnośnie do szkolenia i certyfikacji personelu pokładowego wykonującego zadania z zakresu bezpieczeństwa; [Popr. 54] |
| --- | --- |

gc)

wydaje Komisji zalecenia odnośnie do szkolenia i certyfikacji personelu pokładowego wykonującego zadania z zakresu bezpieczeństwa; [Popr. 54]

| gd) | wydaje Komisji zalecenia w celu harmonizacji przepisów krajowych zgodnie z art. 22 ust. 1, szczególnie w przypadku gdy jeden przepis dotyczy kilku państw członkowskich. Działania te są podejmowane we współpracy z krajowymi organami ds. bezpieczeństwa.;[Popr. 55] |
| --- | --- |

gd)

wydaje Komisji zalecenia w celu harmonizacji przepisów krajowych zgodnie z art. 22 ust. 1, szczególnie w przypadku gdy jeden przepis dotyczy kilku państw członkowskich. Działania te są podejmowane we współpracy z krajowymi organami ds. bezpieczeństwa.;[Popr. 55]

| ge) | na wniosek Komisji wydaje opinie dotyczące składników interoperacyjności niezgodnych z wymaganiami zasadniczymi w myśl art. 11 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]; [Popr. 56] |
| --- | --- |

ge)

na wniosek Komisji wydaje opinie dotyczące składników interoperacyjności niezgodnych z wymaganiami zasadniczymi w myśl art. 11 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]; [Popr. 56]

| gf) | wydaje Komisji zalecenia w sprawie jednolitych minimalnych interwałów dla badań technicznych (ustalonych w jednostkach czasu lub kilometrach) taboru kolejowego (wagonów towarowych, wagonów osobowych, lokomotyw). [Popr. 57] |
| --- | --- |

gf)

wydaje Komisji zalecenia w sprawie jednolitych minimalnych interwałów dla badań technicznych (ustalonych w jednostkach czasu lub kilometrach) taboru kolejowego (wagonów towarowych, wagonów osobowych, lokomotyw). [Popr. 57]

2.   W celu opracowania zaleceń, o których mowa w ust. 1 lit. a) i, b) 
  i c)
  , Agencja: [Popr. 58]

| a) | zapewnia dostosowanie TSI i specyfikacji rejestrów do postępu w dziedzinie techniki oraz do tendencji rynkowych i uwarunkowań społecznych
  , z myślą o poprawie efektywności systemu kolejowego, z uwzględnieniem jego opłacalności
  ; [Popr. 59] |
| --- | --- |

a)

zapewnia dostosowanie TSI i specyfikacji rejestrów do postępu w dziedzinie techniki oraz do tendencji rynkowych i uwarunkowań społecznych
  , z myślą o poprawie efektywności systemu kolejowego, z uwzględnieniem jego opłacalności
  ; [Popr. 59]

| b) | zapewnia koordynację między rozwojem i aktualizacją TSI, z jednej strony, a opracowywaniem wszelkich norm europejskich niezbędnych dla interoperacyjności, z drugiej strony; utrzymuje przy tym stosowne kontakty z europejskimi organami normalizacyjnymi. |
| --- | --- |

b)

zapewnia koordynację między rozwojem i aktualizacją TSI, z jednej strony, a opracowywaniem wszelkich norm europejskich niezbędnych dla interoperacyjności, z drugiej strony; utrzymuje przy tym stosowne kontakty z europejskimi organami normalizacyjnymi.

| ba) | uczestniczy w roli obserwatora w pracach odpowiednich grup roboczych ds. normalizacji. [Popr. 60] |
| --- | --- |

ba)

uczestniczy w roli obserwatora w pracach odpowiednich grup roboczych ds. normalizacji. [Popr. 60]

3.   Agencja może wydawać wytyczne i inne niewiążące dokumenty, aby usprawnić wdrażanie prawodawstwa dotyczącego interoperacyjności kolei.

3a.
     
  Agencja musi angażować grupy robocze w przypadkach przewidzianych w art. 4. [Popr. 61]

Artykuł 16

Zezwolenia na wprowadzenie do obrotu pojazdów

Bez uszczerbku dla art. 20 ust. 9a dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]
  Agencja wydaje
  , odnawia, zawiesza, zmienia lub cofa
  zezwolenia na wprowadzenie do obrotu pojazdów kolejowych zgodnie z art. 20 dyrektywy ...[dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. [Popr. 62]

Artykuł 17

Zezwolenia na wprowadzenie do obrotu typów pojazdów

Agencja wydaje
  , odnawia, zawiesza, zmienia lub cofa
  zezwolenia na wprowadzenie do obrotu typów pojazdów zgodnie z art. 22 dyrektywy ...[dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. [Popr. 63]

Artykuł 18

Zezwolenia

  Zezwolenie
  na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”

  ERTMS [Popr. 64]

Agencja wydaje
  , odnawia, zawiesza, zmienia lub cofa
  zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”

  ERTMS
  zlokalizowanych lub eksploatowanych na terytorium Unii, zgodnie z art. 18 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. [Popr. 65]

Artykuł 19

Aplikacje telematyczne

1.   Agencja pełni rolę organu systemowego odpowiedzialnego za utrzymywanie specyfikacji technicznych dla aplikacji telematycznych, zgodnie z odpowiednimi TSI.

1a.
     
  Agencja może odgrywać rolę w propagowaniu otwartego i pełnego dostępu do danych, w tym do zestawów danych zawierających międzynarodowy rozkład jazdy. [Popr. 66]

2.   Agencja określa, publikuje i stosuje procedurę zarządzania wnioskami o zmiany w tych specyfikacjach. W tym celu Agencja ustanawia i prowadzi rejestr wniosków o zmiany w specyfikacjach aplikacji telematycznych i ich statusu.

3.   Agencja opracowuje i utrzymuje narzędzia techniczne służące do zarządzania poszczególnymi wersjami specyfikacji aplikacji telematycznych
  oraz egzekwuje kompatybilność tych poszczególnych wersji zarówno wstecz, jak i w przód
  . [Popr. 67]

4.   Agencja służy Komisji pomocą w zakresie monitorowania wdrażania aplikacji telematycznych zgodnie z odpowiednimi TSI.

Artykuł 20

Wsparcie dla notyfikowanych jednostek oceniających zgodność

1.   Agencja wspiera działania notyfikowanych jednostek oceniających zgodność, o których mowa w art. 27 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. Wsparcie to obejmuje w szczególności opracowanie wytycznych do celów oceny zgodności lub przydatności do stosowania składników interoperacyjności, o której mowa w art. 9 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], i wytycznych dotyczących procedury weryfikacji WE, o której mowa w art. 10 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei].

2.   Agencja wspiera współpracę notyfikowanych jednostek oceniających zgodność, w szczególności pełni rolę sekretariatu technicznego dla zespołu koordynacyjnego tych jednostek.

ROZDZIAŁ 5

ZADANIA DOTYCZĄCE PRZEPISÓW KRAJOWYCH

Artykuł 21

Badanie projektów przepisów krajowych

1.   Agencja – w ciągu dwóch miesięcy od ich otrzymania – poddaje badaniu projekty przepisów krajowych przekazane jej zgodnie z:

| a) | art. 8 ust. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei], |
| --- | --- |

a)

art. 8 ust. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei],

| b) | art. 14 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. |
| --- | --- |

b)

art. 14 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei].

2.   Jeżeli po przeprowadzeniu badania
  i w terminie
  , o którym mowa w ust. 1, Agencja uzna, że przepisy krajowe umożliwiają spełnienie zasadniczych wymagań interoperacyjności, przestrzeganie CSM oraz realizację CST, a także, iż nie prowadzą one do arbitralnej dyskryminacji ani do ukrytych ograniczeń w funkcjonowaniu transportu kolejowego między państwami członkowskimi, Agencja informuje Komisję i zainteresowane państwo członkowskie o pozytywnym wyniku przeprowadzonego badania. Komisja może zatwierdzić dany przepis w systemie informatycznym, o którym mowa w art. 23. [Popr. 68]

3.   Jeżeli wynik badania, o którym mowa w ust. 1, jest negatywny, Agencja:

| a) | wydaje zalecenie skierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego, w którym uzasadnia, dlaczego dany przepis nie powinien wejść w życie lub być stosowany; |
| --- | --- |

a)

wydaje zalecenie skierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego, w którym uzasadnia, dlaczego dany przepis nie powinien wejść w życie lub być stosowany;

| b) | informuje Komisję o negatywnym wyniku przeprowadzonego badania. |
| --- | --- |

b)

informuje Komisję o negatywnym wyniku przeprowadzonego badania.

4.   Jeżeli państwo członkowskie nie podjęło żadnych działań w ciągu 2 miesięcy od otrzymania zalecenia Agencji, o którym mowa w ust. 3 lit. a), Komisja – po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3 lit. b), oraz po zapoznaniu się z argumentami zainteresowanego państwa członkowskiego – może przyjąć decyzję skierowaną do zainteresowanego państwa członkowskiego, w której domagać się będzie zmienienia przedmiotowego projektu przepisu, zawieszenia jego przyjęcia, wejścia w życie lub wdrożenia.

4a.
     
  Przepisów niniejszego artykułu nie stosuje się do krajowych przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy oraz do wymogów w zakresie kwalifikacji i szkoleń personelu kolejowego wykonującego zadania istotne dla bezpieczeństwa. [Popr. 69]

4b.
     
  W przypadku pilnych środków zapobiegawczych, o których mowa w art. 8 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] i art. 14 ust. 4 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], w szczególności po wypadku lub incydencie, Agencja prowadzi harmonizację uregulowania na szczeblu unijnym w powiązaniu z krajowymi organami ds. bezpieczeństwa. W razie potrzeby Agencja wydaje zalecenie lub opinię dla Komisji. [Popr. 70]

Artykuł 22

Badanie obowiązujących przepisów krajowych

1.   Agencja – w ciągu dwóch miesięcy od ich otrzymania – poddaje badaniu przepisy krajowe przekazane jej zgodnie z art. 14 ust. 3 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei].

1a.
     
  Agencja bada przepisy krajowe obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. W tym celu Agencja przedstawia Zarządowi plan pracy dotyczący przeprowadzenia tego badania w ramach rocznego programu prac i wieloletniego programu prac, o których mowa w art. 48. Agencja przedstawia Zarządowi co roku sprawozdanie na temat stanu zaawansowania swoich prac i uzyskanych wyników zgodnie z art. 50. [Popr. 71]

2.   Jeżeli po przeprowadzeniu badania, o którym mowa w ust. 1, Agencja uzna, że przepisy krajowe umożliwiają spełnienie zasadniczych wymagań interoperacyjności, przestrzeganie CSM oraz realizację CST, a także, iż nie prowadzą one do arbitralnej dyskryminacji ani do ukrytych ograniczeń w funkcjonowaniu transportu kolejowego między państwami członkowskimi, Agencja informuje Komisję i zainteresowane państwo członkowskie o pozytywnym wyniku przeprowadzonego badania. Komisja może zatwierdzić dany przepis w systemie informatycznym, o którym mowa w art. 23. [Popr. 72]

3.   Jeżeli wynik badania, o którym mowa w ust. 1, jest negatywny, Agencja:

| a) | wydaje zalecenie skierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego
  dotyczące natychmiastowego uchylenia lub zmiany przepisu
  , w którym

  który uzyskał negatywną ocenę, i
  uzasadnia, dlaczego dany ten przepis powinien zostać zmieniony lub uchylony; [Popr. 73] |
| --- | --- |

a)

wydaje zalecenie skierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego
  dotyczące natychmiastowego uchylenia lub zmiany przepisu
  , w którym

  który uzyskał negatywną ocenę, i
  uzasadnia, dlaczego dany ten przepis powinien zostać zmieniony lub uchylony; [Popr. 73]

| b) | informuje Komisję o negatywnym wyniku przeprowadzonego badania
  i przekazuje jej zalecenie skierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego
  . [Popr. 74] |
| --- | --- |

b)

informuje Komisję o negatywnym wyniku przeprowadzonego badania
  i przekazuje jej zalecenie skierowane do zainteresowanego państwa członkowskiego
  . [Popr. 74]

4.   Jeżeli państwo członkowskie nie podjęło żadnych działań w ciągu 2 miesięcy od otrzymania zalecenia Agencji, o którym mowa w ust. 3 lit. a), Komisja – po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3 lit. b), oraz po zapoznaniu się z argumentami zainteresowanego państwa członkowskiego – może przyjąć decyzję skierowaną do zainteresowanego państwa członkowskiego, w której domagać się będzie zmienienia lub uchylenia przedmiotowego przepisu.

5.   Procedurę opisaną w ust. 2 i, 3
  i 4
  stosuje się odpowiednio w przypadkach, gdy Agencja dowiaduje się
  lub zostaje poinformowana
  o jakichkolwiek przepisach krajowych, zgłoszonych lub nie, które są zbędne lub sprzeczne z CSM, CST, TSI lub wszelkim innym prawodawstwem unijnym w dziedzinie kolei
  , lub tworzą nieuzasadnioną przeszkodę na jednolitym rynku kolejowym
  .
  W takim przypadku obowiązuje termin określony w ust. 1
  . [Popr. 75]

5a.
     
  W kwestiach szkoleń, bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczących personelu kolejowego wykonującego zadania istotne dla bezpieczeństwa Agencja może stosować niniejszy ustęp tylko jeżeli przepis krajowy może mieć dyskryminujący skutek. [Popr. 76]

Artykuł 22a

Wykorzystanie bazy danych

Agencja przeprowadza badanie techniczne obowiązujących przepisów krajowych wchodzących w zakres krajowych ram prawnych, wymienionych w bazie danych dokumentów referencyjnych opublikowanych przez Agencję w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. [Popr. 77]

Artykuł 23

System informatyczny wykorzystywany do celów zgłaszania i do klasyfikacji przepisów krajowych

1.   Agencja tworzy specjalny system informatyczny zawierający przepisy krajowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1
  i krajowe akceptowalne sposoby spełniania wymagań
  ,
  o których mowa w art. 2 pkt 28a dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]
  , oraz zarządza nim;

  tym systemem
  . Agencja udostępnia ten system zainteresowanym stronom i opinii publicznej. [Popr. 78]

1a.
     
  W ciągu jednego miesiąca od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie obowiązujące przepisy krajowe, które nie zostały zgłoszone do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. [Popr. 79]

2.   Państwa członkowskie zgłaszają przepisy krajowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, Agencji oraz Komisji poprzez system informatyczny, o którym mowa w ust. 1. Agencja publikuje te przepisy w przedmiotowym systemie, a sam system wykorzystuje do przekazywania informacji Komisji zgodnie z art. 21 i art. 22.
  Agencja wykorzystuje ten system informatyczny do informowania Komisji o wszelkich negatywnych zaleceniach przekazanych państwu członkowskiemu zgodnie z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 3 lit. b). [Popr. 80]

3.   Agencja klasyfikuje zgłoszone przepisy krajowe zgodnie z art. 14 ust. 8 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. W tym celu wykorzystuje ona system, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

4.   Agencja klasyfikuje przepisy krajowe zgłoszone zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei], uwzględniając zmiany w prawodawstwie UE. W tym celu Agencja opracowuje narzędzie zarządzania przepisami wykorzystywane przez państwa członkowskie w celu uproszczenia ich systemów przepisów krajowych. Agencja wykorzystuje system, o którym mowa w ustępie pierwszym niniejszego artykułu, do opublikowania narzędzia zarządzania przepisami.

4a.
     
  Agencja podaje także status oceny tych zasad oraz wyniki przeprowadzonej oceny do publicznej wiadomości za pośrednictwem systemu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. [Popr. 81]

ROZDZIAŁ 6

Zadania dotyczące europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS)

Artykuł 24

Organ systemowy ERTMS

1.   Agencja pełni rolę organu systemowego odpowiedzialnego za utrzymywanie specyfikacji technicznych ERTMS.

2.   Agencja określa, publikuje i stosuje procedurę zarządzania wnioskami o zmiany w tych specyfikacjach. W tym celu Agencja ustanawia i prowadzi rejestr wniosków o zmiany w specyfikacjach ERTMS i ich statusu.

3.   Agencja zaleca przyjęcie nowej wersji specyfikacji technicznych ERTMS. Czyni tak jednak tylko, jeżeli wcześniejsza ich wersja została wdrożona w wystarczającym stopniu. Opracowywanie nowych wersji nie może wpływać negatywnie na stopień wdrożenia ERTMS, stabilność specyfikacji konieczną dla optymalizacji produkcji wyposażenia ERTMS, zwrot z inwestycji przedsiębiorstw kolejowych
  i posiadaczy
  oraz efektywne planowanie wdrożenia ERTMS. [Popr. 82]

4.   Agencja opracowuje i utrzymuje narzędzia techniczne do zarządzania poszczególnymi wersjami ERTMS w celu zapewnienia kompatybilności technicznej i operacyjnej między sieciami i pojazdami wyposażonymi w różne wersje oraz zapewnienia zachęt sprzyjających szybkiemu wdrażaniu obowiązujących wersji.

5.   Zgodnie z art. 5 ust. 10 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] Agencja zapewnia kompatybilność techniczną kolejnych wersji wyposażenia ERTMS z wcześniejszymi wersjami.

6.   Agencja opracowuje i rozpowszechnia odpowiednie wytyczne użytkowe dla zainteresowanych stron oraz dokumentację wyjaśniającą dotyczące specyfikacji technicznych ERTMS.

Artykuł 25

Grupa robocza ad-hoc w ramach ERTMS, w skład której wchodzą notyfikowane jednostki oceniające zgodność

1.   Agencja ustanawia grupę roboczą ad-hoc w ramach ERTMS, w skład której wchodzą notyfikowane jednostki oceniające zgodność, o której mowa w art. 27 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], i przewodniczy jej pracom.

Grupa robocza sprawdza, czy procedury oceny zgodności lub przydatności do stosowania składnika interoperacyjności, o których mowa w art. 9 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], i procedury weryfikacji WE, o których mowa w art. 10 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], realizowane przez notyfikowane jednostki oceniające zgodność, są stosowane w sposób jednolity.

2.   Agencja przedstawia Komisji co dwa lata sprawozdanie z działalności grupy roboczej, o której mowa w ust. 1, w tym statystyki na temat obecności przedstawicieli notyfikowanych jednostek oceniających zgodność podczas posiedzeń grupy roboczej.

3.   Agencja ocenia stosowanie procedury oceny zgodności składników interoperacyjności i procedury weryfikacji WE w odniesieniu do wyposażenia ERTMS i co dwa lata przedkłada sprawozdanie, w którym – w stosownych przypadkach – przedstawia Komisji propozycje wskazanych zmian.

Artykuł 26

Wspieranie kompatybilności technicznej i operacyjnej między pokładowymi i przytorowymi podsystemami ERTMS

1.   Na wniosek przedsiębiorstw kolejowych Agencja może służyć

  służy
  im pomocą przy sprawdzaniu technicznej i operacyjnej kompatybilności między pokładowymi i przytorowymi podsystemami ERTMS przed dopuszczeniem pojazdu do eksploatacji. [Popr. 83]

2.   Jeżeli Agencja uzna, że istnieje ryzyko wystąpienia technicznej i operacyjnej niekompatybilności między sieciami i pojazdami wyposażonymi w wyposażenie ERTMS w ramach konkretnego projektu ERTMS, może ona zwrócić się do właściwych podmiotów, w szczególności producentów, notyfikowanych jednostek oceniających zgodność, przedsiębiorstw kolejowych,
  posiadaczy,
  zarządców infrastruktury i krajowych organów ds. bezpieczeństwa, o dostarczenie wszelkich informacji dotyczących procedur zastosowanych do celów weryfikacji WE i dopuszczenia do eksploatacji, oraz warunków eksploatacji. Agencja
  bezzwłocznie
  informuje Komisję o istniejącym ryzyku, a w razie potrzeby zaleca Komisji właściwe środki. [Popr. 84]

2a.
     
  Agencja tworzy tor eksperymentalny i laboratorium do przeprowadzania scentralizowanych badań przytorowych i pokładowych urządzeń ERTMS. [Popr. 85]

Artykuł 27

Wspieranie wdrażania ERTMS i projektów ERTMS

1.   Agencja monitoruje wdrażanie ERTMS zgodnie z planem wdrożenia określonym w decyzji Komisji 2012/88/UE (15) i monitoruje koordynację montażu ERTMS na odcinku transeuropejskich korytarzy transportowych oraz kolejowych korytarzy towarowych przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 913/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady (16).

2.   Agencja zapewnia podjęcie technicznych działań następczych w odniesieniu do finansowanych przez Unię projektów z zakresu wdrażania ERTMS, w tym – w stosownych przypadkach – przeprowadzenie analizy dokumentacji przetargowej na etapie zaproszenia do składania ofert. W razie potrzeby Agencja służy także pomocą beneficjentom środków unijnych, aby zapewnić pełną zgodność rozwiązań technicznych wdrażanych w ramach projektów z TSI dotyczącymi sterowania, a przez to ich pełną interoperacyjność.

Artykuł 28

Akredytacja laboratoriów

1.   Agencja wspiera, w szczególności poprzez wydawanie odpowiednich wytycznych dla jednostek akredytujących, zharmonizowaną akredytację laboratoriów ERTMS zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008.

2.   Agencja może uczestniczyć w roli obserwatora we wzajemnych ocenach wymaganych przez rozporządzenie (WE) nr 765/2008.

2a.
     
  Jeżeli Agencja ma wątpliwości co do działania laboratorium akredytowanego, sygnalizuje to właściwym jednostkom akredytującym, jak również danemu państwu i krajowym organom ds. bezpieczeństwa. Agencja jest zapraszana jako obserwator podczas oceny przeprowadzanej przez podmioty działające w tej samej branży. Po rozstrzygnięciu wątpliwości Agencja informuje o tym dane państwo członkowskie i krajowe organy ds. bezpieczeństwa. [Popr. 86]

ROZDZIAŁ 7

ZADANIA DOTYCZĄCE MONITOROWANIA JEDNOLITEGO EUROPEJSKIEGO OBSZARU KOLEJOWEGO

Artykuł 29

Monitorowanie krajowych organów ds. bezpieczeństwa

1.   Agencja monitoruje funkcjonowanie i proces podejmowania decyzji krajowych organów ds. bezpieczeństwa poprzez kontrole i inspekcje.

2.   Agencja jest uprawniona do kontrolowania:

| a) | zdolności krajowych organów ds. bezpieczeństwa do realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem i interoperacyjnością kolei; |
| --- | --- |

a)

zdolności krajowych organów ds. bezpieczeństwa do realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem i interoperacyjnością kolei;

| b) | skuteczności prowadzonego przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa monitoringu systemów zarządzania bezpieczeństwem stosowanych przez podmioty, o którym mowa w art. 16 dyrektywy [...] [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. |
| --- | --- |

b)

skuteczności prowadzonego przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa monitoringu systemów zarządzania bezpieczeństwem stosowanych przez podmioty, o którym mowa w art. 16 dyrektywy [...] [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei].

Procedurę przeprowadzania kontroli przyjmuje Zarząd.

3.   Agencja wydaje sprawozdania z kontroli i przesyła je do zainteresowanego krajowego organu ds. bezpieczeństwa oraz do Komisji. Każde sprawozdanie z kontroli zawiera w szczególności wykaz wszelkich braków stwierdzonych przez Agencję oraz zalecenia zmian.

4.   Jeżeli Agencja uzna, że braki, o których mowa w ust. 3, uniemożliwiają zainteresowanemu krajowemu organowi ds. bezpieczeństwa skuteczną realizację jego zadań w odniesieniu do bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei, zaleca ona takiemu krajowemu organowi ds. bezpieczeństwa podjęcie właściwych kroków w terminie, którego długość określa się

  ona
  stosownie do wagi danego braku. [Popr. 87]

5.   Jeżeli krajowy organ ds. bezpieczeństwa nie zgadza się z zaleceniem Agencji, o którym mowa w ust. 4, lub jeżeli krajowy organ ds. bezpieczeństwa nie podejmie żadnych działań w odpowiedzi na zalecenie Agencji w ciągu 3 miesięcy od jego otrzymania, Komisja może w ciągu sześciu miesięcy podjąć decyzję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 75.

6.   Agencja jest także uprawniona do przeprowadzania zapowiedzianych lub niezapowiedzianych inspekcji w krajowych organach ds. bezpieczeństwa, w celu sprawdzenia określonych obszarów ich działalności i funkcjonowania, w szczególności w celu dokonania przeglądu dokumentacji, procesów i rejestrów związanych z ich zadaniami, o których mowa w art. 16 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. Inspekcje mogą być przeprowadzane na zasadzie ad-hoc lub zgodnie z planem opracowanym przez Agencję. Czas trwania inspekcji nie przekracza dwóch dni. Organy krajowe państw członkowskich ułatwiają pracę pracownikom Agencji. Agencja przekazuje Komisji sprawozdanie z każdej inspekcji.

6a.
     
  W przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 2a dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] i art. 20 ust. 9a dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], jeżeli krajowe organy ds. bezpieczeństwa podejmą sprzeczne decyzje i nie zostanie wypracowana decyzja możliwa do zaakceptowania dla obu stron, wnioskodawca, którego dotyczą te decyzje, lub uczestniczący krajowy organ ds. bezpieczeństwa może przekazać te decyzje Agencji, która podejmie decyzję. [Popr. 88]

Artykuł 30

Monitorowanie notyfikowanych jednostek oceniających zgodność

1.   Agencja monitoruje notyfikowane jednostki oceniające zgodność poprzez wsparcie udzielane jednostkom akredytującym, kontrole i inspekcje, zgodnie z ust. 2-5.

2.   Agencja wspiera zharmonizowaną akredytację notyfikowanych jednostek oceniających zgodność, w szczególności poprzez wydawanie jednostkom akredytującym odpowiednich wytycznych w sprawie kryteriów oceny i procedur pozwalających ustalić, czy jednostki notyfikowane spełniają wymagania, o których mowa w art. 27

  rozdziale 6
  dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], za pośrednictwem europejskiej infrastruktury akredytacji uznanej zgodnie z art. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008. [Popr. 89]

3.   W przypadku notyfikowanych jednostek oceniających zgodność, które nie są akredytowane zgodnie z art. 24 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] Agencja może skontrolować ich zdolność do spełnienia wymagań, o których mowa w art. 27 tej dyrektywy. Procedurę przeprowadzania kontroli przyjmuje Zarząd.

4.   Agencja wydaje sprawozdania z kontroli obejmujące czynności, o których mowa w ust. 3, i przesyła je zainteresowanej notyfikowanej jednostce oceniającej zgodność oraz Komisji. Każde sprawozdanie z kontroli zawiera w szczególności opis wszelkich braków stwierdzonych przez Agencję oraz zalecenia zmian. Jeżeli Agencja uzna, że braki te uniemożliwiają zainteresowanej jednostce notyfikowanej skuteczną realizację jej zadań w odniesieniu do bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei, przyjmuje ona zalecenie, w którym domaga się, aby państwo członkowskie, w którym dana jednostka notyfikowana ma siedzibę, podjęło właściwe kroki w określonym
  przez Agencję
  terminie. [Popr. 90]

5.   Jeżeli państwo członkowskie nie zgadza się z zaleceniem, o którym mowa w ust. 4, lub jeżeli jednostka notyfikowana nie podejmie żadnych działań w odpowiedzi na zalecenie Agencji w ciągu 3 miesięcy od jego otrzymania, Komisja może w ciągu sześciu miesięcy przyjąć opinię zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 75.

6.   Agencja może, w tym we współpracy z odpowiednimi krajowymi jednostkami akredytującymi, przeprowadzać zapowiedziane lub niezapowiedziane inspekcje w notyfikowanych jednostkach oceniających zgodność, w celu sprawdzenia określonych obszarów ich działalności i funkcjonowania, w szczególności w celu dokonania przeglądu dokumentacji, certyfikatów i rejestrów związanych z ich zadaniami, o których mowa w art. 27 dyrektywy [...] [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. Inspekcje mogą być przeprowadzane na zasadzie ad-hoc lub zgodnie z planem opracowanym przez Agencję. Czas trwania inspekcji nie przekracza dwóch dni. Notyfikowane jednostki oceniające zgodność ułatwiają pracę pracownikom Agencji. Agencja przekazuje Komisji sprawozdanie z każdej inspekcji.

Artykuł 31

Monitorowanie postępu prac w obszarze interoperacyjności i bezpieczeństwa

1.   Agencja, wraz z siecią krajowych organów dochodzeniowych, zbiera stosowne dane na temat wypadków i incydentów oraz monitoruje wkład krajowych organów dochodzeniowych w bezpieczeństwo całości systemu kolejowego.

2.   Agencja monitoruje ogólne wyniki systemu kolejowego pod kątem bezpieczeństwa
  oraz ramy regulacyjne w zakresie bezpieczeństwa
  . Agencja może w szczególności zwrócić się o pomoc sieci, o których mowa w art. 34, w tym w zakresie zbierania danych. Agencja wykorzystuje także dane zebrane przez Eurostat i współpracuje z tą instytucją w celu uniknięcia powielania pracy i aby zapewnić spójność metodyczną między wspólnymi wskaźnikami bezpieczeństwa a wskaźnikami stosowanymi w odniesieniu do innych rodzajów transportu. [Popr. 91]

3.   Na wniosek Komisji Agencja wydaje zalecenia na temat sposobu zwiększenia interoperacyjności systemów kolejowych, w szczególności poprzez usprawnienie koordynacji między przedsiębiorstwami kolejowymi i zarządcami infrastruktury lub między samymi zarządcami infrastruktury

  opracowuje wspólny system zgłaszania zdarzeń i monitoringu
  . [Popr. 92]

4.   Agencja monitoruje
  i ocenia
  postęp prac w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa systemów kolejowych
  oraz związane z nimi koszty i korzyści
  . Co dwa lata przekazuje ona Komisji i publikuje sprawozdanie z postępu prac w zakresie interoperacyjności i bezpieczeństwa w jednolitym europejskim obszarze kolejowym. [Popr. 93]

5.   Na wniosek Komisji Agencja sporządza sprawozdania na temat stanu wdrożenia i stosowania prawodawstwa unijnego z zakresu bezpieczeństwa i interoperacyjności w danym państwie członkowskim.

ROZDZIAŁ 8

INNE ZADANIA

Artykuł 32

Personel kolejowy

1.   Agencja realizuje odpowiednie zadania dotyczące personelu kolejowego określone w art. 4, 20, 22, 23, 25, 28, 33, 34, 35 i 37 dyrektywy 2007/59/WE.

2.   Komisja może zwrócić się do Agencji o wykonanie innych zadań dotyczących personelu kolejowego zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE
  oraz dotyczących personelu kolejowego odpowiedzialnego za zadania kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa, który nie jest objęty zakresem dyrektywy 2007/59/WE
  . [Popr. 94]

3.   Agencja konsultuje się z organami właściwymi w kwestiach dotyczących personelu kolejowego w związku z zadaniami, o których mowa w ust. 1 i 2. Agencja może wspierać współpracę między tymi organami, w tym poprzez organizowanie odpowiednich spotkań z ich przedstawicielami.

Artykuł 33

Rejestry i ich dostępność

1.   Agencja ustanawia i prowadzi

  określa
  europejskie rejestry przewidziane w art. 43, 44, i 45 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]
  w praktycznym, wydajnym i przyjaznym użytkownikowi formacie w celu pełnego wsparcia przy realizacji potrzeb gospodarczych i operacyjnych
  . Agencja pełni rolę organu systemowego w odniesieniu do wszystkich rejestrów i baz danych, o których mowa w dyrektywach w sprawie bezpieczeństwa, interoperacyjności i maszynistów. Do jej obowiązków w tym zakresie należy w szczególności: [Popr. 95]

| a) | opracowywanie i utrzymywanie specyfikacji rejestrów; |
| --- | --- |

a)

opracowywanie i utrzymywanie specyfikacji rejestrów;

| b) | koordynowanie zmian w państwach członkowskich w odniesieniu do rejestrów; |
| --- | --- |

b)

koordynowanie zmian w państwach członkowskich w odniesieniu do rejestrów;

| c) | udzielanie wytycznych w sprawie rejestrów odpowiednim zainteresowanym stronom; |
| --- | --- |

c)

udzielanie wytycznych w sprawie rejestrów odpowiednim zainteresowanym stronom;

| d) | wydawanie zaleceń dla Komisji odnośnie do zmian w specyfikacjach istniejących rejestrów oraz ewentualnej konieczności utworzenia nowych rejestrów; |
| --- | --- |

d)

wydawanie zaleceń dla Komisji odnośnie do zmian w specyfikacjach istniejących rejestrów oraz ewentualnej konieczności utworzenia nowych rejestrów;

| da) | tworzenie i prowadzenie rejestrów, o których mowa w lit. g), i) i ma); [Popr. 96] |
| --- | --- |

da)

tworzenie i prowadzenie rejestrów, o których mowa w lit. g), i) i ma); [Popr. 96]

| db) | utworzenie europejskiego rejestru pojazdów. [Popr. 97] |
| --- | --- |

db)

utworzenie europejskiego rejestru pojazdów. [Popr. 97]

1a.
     
  Europejski rejestr pojazdów:

| a) | jest prowadzony przez Agencję; |
| --- | --- |

a)

jest prowadzony przez Agencję;

| b) | jest jawny; |
| --- | --- |

b)

jest jawny;

| c) | obejmuje krajowe rejestry pojazdów nie później niż w przeciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych, standardowy format dokumentu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 75; |
| --- | --- |

c)

obejmuje krajowe rejestry pojazdów nie później niż w przeciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych, standardowy format dokumentu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 75;

| d) | dla każdego typu pojazdu zawiera co najmniej następujące informacje:










  (i) | charakterystykę techniczną danego typu pojazdu określoną w stosownej TSI; |
| --- | --- | --- |

d)

dla każdego typu pojazdu zawiera co najmniej następujące informacje:

(i)

charakterystykę techniczną danego typu pojazdu określoną w stosownej TSI;

| (ii) | nazwę producenta; |
| --- | --- |

(ii)

nazwę producenta;

| (iii) | daty oraz odniesienia do kolejnych zezwoleń dla danego typu pojazdu, w tym wszelkie ograniczenia lub cofnięcia oraz informacje o państwach członkowskich wydających te zezwolenia; |
| --- | --- |

(iii)

daty oraz odniesienia do kolejnych zezwoleń dla danego typu pojazdu, w tym wszelkie ograniczenia lub cofnięcia oraz informacje o państwach członkowskich wydających te zezwolenia;

| (iv) | cechy konstrukcyjne istotne dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się i osób niepełnosprawnych. |
| --- | --- |

(iv)

cechy konstrukcyjne istotne dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się i osób niepełnosprawnych.

Jeżeli Agencja wydaje, odnawia, zawiesza, zmienia lub cofa zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji typów pojazdów, niezwłocznie dokonuje ona aktualizacji rejestru. [Popr. 98]

2.   Agencja udostępnia publicznie następujące dokumenty i rejestry przewidziane w dyrektywie ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] i dyrektywie ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]
  za pośrednictwem zaimplementowanego, przyjaznego użytkownikowi i łatwo dostępnego rozwiązania informatycznego
  : [Popr. 99]

| a) | deklaracje WE o weryfikacji podsystemów; |
| --- | --- |

a)

deklaracje WE o weryfikacji podsystemów;

| b) | deklaracje WE o zgodności składników interoperacyjności i deklaracje WE o przydatności do stosowania składników interoperacyjności; |
| --- | --- |

b)

deklaracje WE o zgodności składników interoperacyjności i deklaracje WE o przydatności do stosowania składników interoperacyjności;

| c) | licencje wydane zgodnie z dyrektywą ... [dyrektywa w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (wersja przekształcona)]; |
| --- | --- |

c)

licencje wydane zgodnie z dyrektywą ... [dyrektywa w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (wersja przekształcona)];

| d) | certyfikaty bezpieczeństwa wydane zgodnie z art. 10 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]; |
| --- | --- |

d)

certyfikaty bezpieczeństwa wydane zgodnie z art. 10 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei];

| e) | raporty z dochodzeń przesłane Agencji zgodnie z art. 24 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]; |
| --- | --- |

e)

raporty z dochodzeń przesłane Agencji zgodnie z art. 24 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei];

| f) | przepisy krajowe zgłaszane Komisji zgodnie z art. 8 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] oraz art. 14 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]
  , jak również ich ocenę dokonaną przez Agencję
  ; [Popr. 100] |
| --- | --- |

f)

przepisy krajowe zgłaszane Komisji zgodnie z art. 8 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] oraz art. 14 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]
  , jak również ich ocenę dokonaną przez Agencję
  ; [Popr. 100]

| g) | rejestry

  Europejski rejestr
  pojazdów, w tym w postaci linków do odpowiednich krajowych rejestrów; [Popr. 101] |
| --- | --- |

g)

rejestry

  Europejski rejestr
  pojazdów, w tym w postaci linków do odpowiednich krajowych rejestrów; [Popr. 101]

| h) | rejestry infrastruktury, w tym w postaci linków do odpowiednich krajowych rejestrów; |
| --- | --- |

h)

rejestry infrastruktury, w tym w postaci linków do odpowiednich krajowych rejestrów;

| i) | europejski rejestr zezwoleń na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu; |
| --- | --- |

i)

europejski rejestr zezwoleń na wprowadzenie typów pojazdów do obrotu;

| j) | rejestr wniosków o zmiany i planowanych zmian specyfikacji ERTMS; |
| --- | --- |

j)

rejestr wniosków o zmiany i planowanych zmian specyfikacji ERTMS;

| k) | rejestr wniosków o zmiany i planowanych zmian specyfikacji TSI dla aplikacji telematycznych dla pasażerów (TAP) oraz aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych (TAF); |
| --- | --- |

k)

rejestr wniosków o zmiany i planowanych zmian specyfikacji TSI dla aplikacji telematycznych dla pasażerów (TAP) oraz aplikacji telematycznych dla przewozów towarowych (TAF);

| l) | rejestr oznaczeń posiadaczy pojazdów prowadzony przez Agencję zgodnie z TSI dotyczącymi funkcjonowania ruchu kolejowego i zarządzania nim; |
| --- | --- |

l)

rejestr oznaczeń posiadaczy pojazdów prowadzony przez Agencję zgodnie z TSI dotyczącymi funkcjonowania ruchu kolejowego i zarządzania nim;

| m) | sprawozdania dotyczące jakości wydawane zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (17); |
| --- | --- |

m)

sprawozdania dotyczące jakości wydawane zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (17);

| ma) | rejestr certyfikowanych podmiotów zajmujących się konserwacją, zgodnie z art. 14 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. [Popr. 102] |
| --- | --- |

ma)

rejestr certyfikowanych podmiotów zajmujących się konserwacją, zgodnie z art. 14 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. [Popr. 102]

3.   Rozwiązania praktyczne regulujące kwestię przesyłania dokumentów, o których mowa w ust. 2, są omawiane i uzgadniane przez państwa członkowskie i Komisję na podstawie projektu przygotowanego przez Agencję.

4.   Przesyłając dokumenty, o których mowa w ust. 2, zainteresowane podmioty mogą wskazywać, które dokumenty nie mogą zostać upublicznione ze względów bezpieczeństwa.

5.   Krajowe organy odpowiedzialne za wydawanie licencji i certyfikatów, o których mowa w ust. 2 lit. c) i d), powiadamiają Agencję w terminie jednego miesiąca

  dziesięciu dni
  o każdej decyzji dotyczącej wydania, odnowienia, zmiany lub cofnięcia tych licencji i certyfikatów. [Popr. 103]

6.   Agencja może włączyć do dostępnej publicznie bazy danych dowolny dokument publiczny lub link, który ma znaczenie dla celów niniejszego rozporządzenia, uwzględniając obowiązujące prawodawstwo unijne dotyczące ochrony danych.

Artykuł 34

Sieci krajowych organów ds. bezpieczeństwa, organów dochodzeniowych i organizacji reprezentatywnych [Popr. 104]

1.   Agencja ustanawia sieć krajowych organów ds. bezpieczeństwa oraz sieć organów dochodzeniowych, o których mowa w art. 21

  17 ust. 4
  dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. Agencja zapewnia tym sieciom obsługę sekretariatu. Do zadań sieci należy w szczególności: [Popr. 105]

| a) | wymiana informacji dotyczących bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei; |
| --- | --- |

a)

wymiana informacji dotyczących bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei;

| b) | promowanie dobrych praktyk; |
| --- | --- |

b)

promowanie dobrych praktyk;

| c) | dostarczanie Agencji danych na temat bezpieczeństwa kolei, w szczególności danych dotyczących wspólnych wskaźników bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

c)

dostarczanie Agencji danych na temat bezpieczeństwa kolei, w szczególności danych dotyczących wspólnych wskaźników bezpieczeństwa;

| ca) | informowanie Agencji, w razie potrzeby, o wadliwych przepisach prawa wtórnego opartych na dyrektywie ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] i na dyrektywie ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. [Popr. 106] |
| --- | --- |

ca)

informowanie Agencji, w razie potrzeby, o wadliwych przepisach prawa wtórnego opartych na dyrektywie ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] i na dyrektywie ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. [Popr. 106]

Agencja wspiera współpracę między przedmiotowymi sieciami, w szczególności może ona podjąć decyzję o organizacji wspólnych posiedzeń obu sieci.

2.   Agencja ustanawia sieć organizacji reprezentatywnych z sektora kolejowego
  , w tym między innymi przedstawicieli pasażerów, pasażerów o ograniczonej możliwości poruszania się i pracowników,
  działających na szczeblu unijnym. Wykaz tych organów zostaje określony w akcie wykonawczym przyjętym przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 75. Agencja zapewnia sieci obsługę sekretariatu. Do zadań sieci należy w szczególności: [Popr. 107]

| a) | wymiana informacji dotyczących bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei; |
| --- | --- |

a)

wymiana informacji dotyczących bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei;

| b) | promowanie dobrych praktyk; |
| --- | --- |

b)

promowanie dobrych praktyk;

| c) | dostarczanie Agencji danych na temat bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei. |
| --- | --- |

c)

dostarczanie Agencji danych na temat bezpieczeństwa i interoperacyjności kolei.

3.   Sieci, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wydawać niewiążące opinie na temat projektów zaleceń, o których mowa w art. 9 ust. 2.

4.   Agencja może ustanowić inne sieci z udziałem podmiotów lub organów odpowiadających za część systemu kolejowego.

5.   Komisja może uczestniczyć w posiedzeniach sieci, o których mowa w niniejszym artykule.

Artykuł 35

Informowanie i popularyzacja wiedzy

Agencja informuje właściwe zainteresowane strony o europejskich ramach w zakresie prawodawstwa kolejowego, norm i wytycznych kolejowych oraz upowszechnia wśród nich wiedzę na ich temat, zgodnie ze stosownymi planami informowania i popularyzacji wiedzy przyjętymi przez Zarząd. Plany te są regularnie aktualizowane przez Zarząd w oparciu o analizę potrzeb.

Artykuł 36

Badania i wspieranie innowacji

1.   Na wniosek Komisji Agencja bierze udział w działaniach badawczych w dziedzinie kolei na szczeblu Unii, w tym poprzez wspieranie odpowiednich służb Komisji i organizacji reprezentatywnych. Udział ten pozostaje bez uszczerbku dla innych działań badawczych na szczeblu Unii.

2.   Komisja może powierzyć Agencji zadanie wspierania innowacji, w celu podniesienia poziomu interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei, w szczególności korzystania z nowych technologii informatycznych oraz z systemów śledzenia i kontroli.

Artykuł 37

Pomoc udzielana Komisji

1.   Na wniosek Komisji Agencja wspomaga ją we wdrażaniu prawodawstwa unijnego mającego na celu zwiększenie stopnia interoperacyjności systemów kolejowych i opracowanie wspólnego podejścia do bezpieczeństwa europejskiego systemu kolei.

2.   Wsparcie to może obejmować:

| a) | doradztwo techniczne w kwestiach wymagających szczególnej wiedzy eksperckiej; |
| --- | --- |

a)

doradztwo techniczne w kwestiach wymagających szczególnej wiedzy eksperckiej;

| b) | zbieranie informacji poprzez sieci, o których mowa w art. 34. |
| --- | --- |

b)

zbieranie informacji poprzez sieci, o których mowa w art. 34.

Artykuł 38

Pomoc przy ocenianiu projektów kolejowych

Bez uszczerbku dla odstępstw przewidzianych w art. 9 dyrektywy [...] [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], Agencja – na wniosek Komisji – analizuje, pod kątem interoperacyjności i bezpieczeństwa, każdy projekt obejmujący projekt, budowę, odnowienie lub modernizację podsystemu, w sprawie którego złożono wniosek o finansowanie ze środków unijnych.
  W przypadku projektów finansowanych z programu transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T), Agencja powinna ściśle współpracować z Agencją Wykonawczą ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej. [Popr. 108]

Agencja wydaje opinię na temat zgodności projektu z właściwym prawodawstwem z dziedziny interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei w terminie, którego długość uzgadnia z Komisją stosownie do znaczenia danego projektu i dostępności zasobów, przy czym termin ten nie może przekroczyć dwóch miesięcy.

Artykuł 39

Pomoc na rzecz państw członkowskich, państw kandydujących i zainteresowanych stron

1.   Agencja – z własnej inicjatywy lub na wniosek Komisji, państwa członkowskiego, państwa kandydującego albo sieci, o których mowa w art. 34 – podejmuje się organizacji szkoleń i innych odpowiednich działań dotyczących stosowania i objaśniania prawodawstwa w dziedzinie interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei oraz powiązanych produktów Agencji, takich jak rejestry, wytyczne lub zalecenia wykonawcze.

2.   Charakter i zakres działań, o których mowa w ust. 1, określa Zarząd i uwzględnia go w programie prac.

Artykuł 40

Współpraca międzynarodowa

1.   W zakresie niezbędnym do realizacji celów określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz bez uszczerbku dla stosownych kompetencji państw członkowskich i instytucji unijnych, w tym Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, Agencja może rozwijać kontakty i zawierać porozumienia administracyjne w organami nadzoru, organizacjami międzynarodowymi i administracjami państw trzecich kompetentnymi w kwestiach podlegających działalności Agencji, aby śledzić na bieżąco rozwój nauki i techniki oraz zapewnić promowanie prawodawstwa kolejowego i norm kolejowych Unii Europejskiej.

2.   Porozumienia te nie mogą nakładać zobowiązań prawnych na Unię i jej państwa członkowskie, ani uniemożliwiać państwom członkowskim i ich właściwym organom zawierania dwustronnych lub wielostronnych porozumień z tymi organami nadzoru, organizacjami międzynarodowymi i administracjami państw trzecich. Przedmiotowe porozumienia oraz współpraca muszą zostać wcześniej omówione z Komisją, która otrzymuje na ich temat regularne sprawozdania.

3.   Zarząd przyjmuje strategię w zakresie stosunków z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi w kwestiach podlegających kompetencjom Agencji. Strategia ta zostaje uwzględniona w rocznym i wieloletnim programie prac Agencji, wraz z przeznaczonymi na nią zasobami.
  Strategia jest wyrazem dążenia do propagowania w ramach działań Agencji zasady wzajemności w zakresie dostępu przedsiębiorstw kolejowych z Unii do rynków państw trzecich. [Popr. 109]

Artykuł 41

Koordynacja w zakresie części zamiennych

Agencja uczestniczy w identyfikacji kolejowych części zamiennych, które potencjalnie mogą wymagać standardyzacji. W tym celu Agencja może ustanowić

  ustanawia
  grupę roboczą, której celem jest koordynowanie działań zainteresowanych stron, i może nawiązać

  nawiązuje
  kontakty z europejskimi organami normalizacyjnymi. Agencja przedstawia Komisji odpowiednie zalecenia
  nie później niż w dwa lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia
  . [Popr. 110]

ROZDZIAŁ 9

STRUKTURA ORGANIZACYJNA AGENCJI

Artykuł 42

Struktura administracyjna i kierownicza

Strukturę administracyjną i kierowniczą Agencji tworzą:

| a) | Zarząd, który pełni funkcje określone w art. 47; |
| --- | --- |

a)

Zarząd, który pełni funkcje określone w art. 47;

| b) | Rada Wykonawcza, która pełni funkcje określone w art. 49; |
| --- | --- |

b)

Rada Wykonawcza, która pełni funkcje określone w art. 49;

| c) | dyrektor wykonawczy, który wykonuje obowiązki określone w art. 50; |
| --- | --- |

c)

dyrektor wykonawczy, który wykonuje obowiązki określone w art. 50;

| d) | Komisja Odwoławcza, która wykonuje obowiązki określone w art. 54-56. |
| --- | --- |

d)

Komisja Odwoławcza, która wykonuje obowiązki określone w art. 54-56.

Artykuł 43

Skład Zarządu

1.   W skład Zarządu wchodzi jeden przedstawiciel z każdego państwa członkowskiego oraz czterech

  dwóch
  przedstawicieli Komisji; każdy przedstawiciel posiada prawo głosu. [Popr. 111]

W skład Zarządu wchodzi także sześciu przedstawicieli – bez prawa głosu – reprezentujących na szczeblu europejskim następujące grupy:

| a) | przedsiębiorstwa kolejowe; |
| --- | --- |

a)

przedsiębiorstwa kolejowe;

| b) | zarządców infrastruktury; |
| --- | --- |

b)

zarządców infrastruktury;

| c) | przemysł kolejowy; |
| --- | --- |

c)

przemysł kolejowy;

| d) | związki zawodowe; |
| --- | --- |

d)

związki zawodowe;

| e) | pasażerów; |
| --- | --- |

e)

pasażerów;

| f) | klientów przewozów towarowych. |
| --- | --- |

f)

klientów przewozów towarowych.

Dla każdej z tych grup Komisja powołuje przedstawiciela i jego zastępcę wybranych z listy czterech nazwisk przedłożonej przez poszczególne organizacje europejskie.

2.   Członkowie Zarządu i ich zastępcy zostają powołani na podstawie ich wiedzy na temat głównej działalności Agencji, z uwzględnieniem stosownych umiejętności z zakresu zarządzania, administracji i planowania budżetu. Wszystkie strony starają się ograniczyć rotację swoich przedstawicieli w Zarządzie, aby zapewnić ciągłość prac Zarządu. Wszystkie strony starają się osiągnąć równowagę pod względem liczby mężczyzn i kobiet wchodzących w skład Zarządu.

3.   Państwa członkowskie i Komisja powołują swoich członków Zarządu oraz ich zastępców, którzy reprezentują danego członka pod jego nieobecność.

4.   Kadencja członków trwa cztery lata

  pięć lat
  i może zostać
  jednokrotnie
  odnowiona. [Popr. 112]

5.   W stosownych przypadkach udział przedstawicieli państw trzecich i jego warunki zostają uzgodnione w porozumieniach, o których mowa w art. 68.

Artykuł 44

Przewodniczący Zarządu

1.   Zarząd wybiera, większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania, przewodniczącego spośród przedstawicieli państw członkowskich oraz jego zastępcę spośród swoich członków.

Zastępca przewodniczącego zastępuje przewodniczącego w przypadku, gdy ten ostatni nie może wykonywać swoich obowiązków.

2.   Kadencja przewodniczącego i jego zastępcy trwa cztery lata

  pięć lat
  i może zostać
  jednokrotnie
  odnowiona. Jeżeli jednak w którymkolwiek momencie swojej kadencji tracą oni status członków Zarządu, ich kadencja także kończy się automatycznie w tym samym dniu. [Popr. 113]

2a.
     
  Przewodniczący Zarządu wypowiada się na temat zatwierdzenia lub odrzucenia wniosku o wyłączenie członka Komisji Odwoławczej zgodnie z art. 53 ust. 3a i w razie potrzeby powołuje tymczasowego członka Komisji Odwoławczej zgodnie z art. 53 ust. 3b. [Popr. 114]

Artykuł 45

Posiedzenia

1.   Posiedzenia Zarządu zwoływane są przez przewodniczącego Zarządu. W posiedzeniach tych udział bierze dyrektor wykonawczy Agencji
  , chyba że Zarząd musi wydać decyzję w związku z art
  .
  64
  . [Popr. 115]

2.   Posiedzenia Zarządu zwołuje się co najmniej dwa razy w roku. Zarząd zbiera się także na wniosek przewodniczącego, Komisji, na wniosek większości składu Zarządu lub jednej trzeciej przedstawicieli państw członkowskich w Zarządzie.

Artykuł 46

Głosowanie

Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, Zarząd podejmuje decyzje bezwzględną większością głosów członków uprawnionych do głosowania. Każdy z członków uprawnionych do głosowania ma jeden głos.

Artykuł 47

Funkcje Zarządu

1.   Aby zapewnić wykonywanie zadań przez Agencję, Zarząd:

| a) | przyjmuje roczne sprawozdanie dotyczące działalności Agencji za poprzedni rok, do dnia 1 lipca przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz udostępnia je publicznie; |
| --- | --- |

a)

przyjmuje roczne sprawozdanie dotyczące działalności Agencji za poprzedni rok, do dnia 1 lipca przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz udostępnia je publicznie;

| b) | corocznie przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania, po otrzymaniu opinii Komisji oraz zgodnie z art. 48, roczny program prac Agencji na nadchodzący rok oraz strategiczny wieloletni program prac; |
| --- | --- |

b)

corocznie przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania, po otrzymaniu opinii Komisji oraz zgodnie z art. 48, roczny program prac Agencji na nadchodzący rok oraz strategiczny wieloletni program prac;

| c) | przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania, roczny budżet Agencji oraz pełni inne funkcje związane z tym budżetem, zgodnie z rozdziałem 10; |
| --- | --- |

c)

przyjmuje, większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania, roczny budżet Agencji oraz pełni inne funkcje związane z tym budżetem, zgodnie z rozdziałem 10;

| d) | ustanawia procedury podejmowania decyzji przez dyrektora wykonawczego; |
| --- | --- |

d)

ustanawia procedury podejmowania decyzji przez dyrektora wykonawczego;

| e) | przyjmuje strategię w zakresie wizytacji zgodnie z art. 10; |
| --- | --- |

e)

przyjmuje strategię w zakresie wizytacji zgodnie z art. 10;

| f) | ustanawia regulamin wewnętrzny; |
| --- | --- |

f)

ustanawia regulamin wewnętrzny;

| g) | przyjmuje i aktualizuje plany informowania i popularyzacji wiedzy, o których mowa w art. 35; |
| --- | --- |

g)

przyjmuje i aktualizuje plany informowania i popularyzacji wiedzy, o których mowa w art. 35;

| h) | przyjmuje procedury przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 29 i 30; |
| --- | --- |

h)

przyjmuje procedury przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 29 i 30;

| i) | zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Agencji – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników („uprawnienia organu powołującego”); |
| --- | --- |

i)

zgodnie z ust. 2 wykonuje – w odniesieniu do pracowników Agencji – uprawnienia organu powołującego przyznane temu organowi w regulaminie pracowniczym oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę w warunkach zatrudnienia innych pracowników („uprawnienia organu powołującego”);

| j) | przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 110 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

j)

przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i do warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 110 regulaminu pracowniczego;

| k) | powołuje dyrektora wykonawczego i może przedłużyć jego kadencję lub odwołać go ze stanowiska, większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania, zgodnie z art. 62; |
| --- | --- |

k)

powołuje dyrektora wykonawczego i może przedłużyć jego kadencję lub odwołać go ze stanowiska, większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania, zgodnie z art. 62;

| l) | przyjmuje strategię
  przejrzystości i
  zwalczania nadużyć finansowych, która jest proporcjonalna do istniejących zagrożeń i uwzględnia koszty i korzyści wynikające z podejmowanych środków; [Popr. 116] |
| --- | --- |

l)

przyjmuje strategię
  przejrzystości i
  zwalczania nadużyć finansowych, która jest proporcjonalna do istniejących zagrożeń i uwzględnia koszty i korzyści wynikające z podejmowanych środków; [Popr. 116]

| m) | zapewnia podjęcie odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz z innych wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen; |
| --- | --- |

m)

zapewnia podjęcie odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z dochodzeń Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz z innych wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen;

| n) | przyjmuje przepisy, których celem jest zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi, w 
  obrębie Agencji w sposób określony w art. 68a oraz w
  odniesieniu do członków Zarządu i Komisji Odwoławczej. [Popr. 117] |
| --- | --- |

n)

przyjmuje przepisy, których celem jest zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi, w 
  obrębie Agencji w sposób określony w art. 68a oraz w
  odniesieniu do członków Zarządu i Komisji Odwoławczej. [Popr. 117]

2.   Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 110 regulaminu pracowniczego Zarząd przyjmuje – na podstawie art. 2 ust. 1 regulaminu pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników – decyzję przekazującą odpowiednie uprawnienia organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i określającą warunki, zgodnie z którymi możliwe jest zawieszenie przekazania tych uprawnień. Dyrektor wykonawczy jest uprawniony do przekazywania tych uprawnień.
  Takie przekazanie uprawnień nie ma wpływu na jego odpowiedzialność. Dyrektor wykonawczy informuje Zarząd o przekazaniu uprawnień. [Popr. 118]

Wykonując przepisy powyższego akapitu, jeżeli wymagają tego szczególne okoliczności, Zarząd może – w drodze decyzji – zawiesić tymczasowo przekazanie uprawnień organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu i uprawnienia przekazane przez niego oraz wykonywać je samodzielnie lub przekazać je jednemu ze swoich członków lub też członkowi personelu innemu niż dyrektor wykonawczy.
  Osoba, której przekazano uprawnienia, informuje Zarząd o tym fakcie. [Popr. 119]

2a.
     
  Zarząd uchyla immunitet Agencji lub jej pracowników zatrudnionych obecnie lub dawniej, w myśl postanowień art. 64. [Popr. 120]

Artykuł 48

Roczne i wieloletnie programy prac

1.   Zarząd Agencji przyjmuje program prac do dnia 30 listopada każdego roku, uwzględniając opinię Komisji, a następnie przekazuje go państwom członkowskim, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i sieciom, o których mowa w art. 34.

2.   Program prac jest przyjmowany bez naruszenia rocznej procedury budżetowej Unii. Jeżeli w terminie 15 dni od daty przyjęcia programu prac Komisja wyrazi swoją dezaprobatę wobec programu, Zarząd ponownie analizuje program i przyjmuje go, z ewentualnymi zmianami, w terminie dwóch miesięcy w drugim czytaniu większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania, w tym wszystkich przedstawicieli Komisji, albo jednogłośnie głosami przedstawicieli państw członkowskich. [Popr. 121]

3.   Program prac Agencji określa cele każdego przewidzianego działania. Zasadniczo każde działanie i każdy projekt są wyraźnie powiązane z zasobami niezbędnymi do ich realizacji, zgodnie z zasadami budżetowania zadaniowego i zarządzania kosztami działań oraz procedurą wstępnej oceny skutków przewidzianą w art. 7 ust. 2.

4.   Zarząd – w razie potrzeby – zmienia przyjęty program prac w sytuacji, gdy Agencji powierza się nowe zadanie. Dodanie nowego zadania uwarunkowane jest przeprowadzeniem analizy skutków, jakie niesie ono ze sobą pod kątem zasobów ludzkich i budżetowych, oraz może wiązać się z decyzją o opóźnieniu realizacji innych zadań.

5.   Do dnia 30 listopada każdego roku Zarząd przyjmuje także i aktualizuje strategiczny wieloletni program prac . Uwzględnia się przy tym opinię Komisji. Projekt tego programu jest konsultowany z Parlamentem Europejskim i sieciami, o których mowa w art. 34. Przyjęty wieloletni program prac przekazywany jest państwom członkowskim, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i sieciom, o których mowa w art. 34.

Artykuł 49

Rada Wykonawcza

1.   Zarząd jest wspierany przez Radę Wykonawczą.

2.   Rada Wykonawcza opracowuje decyzje przyjmowane przez Zarząd. W sytuacji pilnej potrzeby Rada Wykonawcza podejmuje określone decyzje tymczasowe w imieniu Zarządu, w szczególności w kwestiach administracyjnych i budżetowych.

Wraz z Zarządem zapewnia ona podjęcie odpowiednich działań następczych w odniesieniu do ustaleń i zaleceń wynikających z dochodzeń OLAF oraz z innych wewnętrznych lub zewnętrznych sprawozdań z kontroli i ocen.

Nie naruszając obowiązków dyrektora wykonawczego określonych w art. 30, Rada Wykonawcza służy mu pomocą i doradztwem w zakresie wdrażania decyzji Zarządu, mając na uwadze wzmocnienie nadzoru nad zarządzaniem administracyjnym i budżetowym.

3.   W skład Rady Wykonawczej wchodzi przewodniczący Zarządu, jeden przedstawiciel Komisji oraz [czterech] innych członków Zarządu. Członków Rady Wykonawczej i jej przewodniczącego powołuje Zarząd.

4.   Kadencja członków Rady Wykonawczej trwa tyle samo, co kadencja członków Zarządu.

5.   Posiedzenia Rady Wykonawczej zwołuje się co najmniej raz na trzy miesiące. Przewodniczący Rady Wykonawczej zwołuje dodatkowe posiedzenia na wniosek jej członków.

6.   Zarząd ustanawia regulamin Rady Wykonawczej.

Artykuł 50

Obowiązki dyrektora wykonawczego

1.   Agencja zarządzana jest przez dyrektora wykonawczego, który dysponuje pełną niezależnością w realizacji swoich zadań. Dyrektor wykonawczy odpowiada za podejmowane przez siebie działania przed Zarządem.

2.   Nie naruszając uprawnień Komisji, Zarządu ani Rady Wykonawczej, dyrektor wykonawczy nie zwraca się o instrukcje ani ich nie przyjmuje od żadnego rządu ani jakiegokolwiek innego podmiotu.

3.   Na wniosek Parlamentu Europejskiego dyrektor wykonawczy przedstawia mu sprawozdanie z realizacji powierzonych mu zadań. Rada może zwrócić się do dyrektora wykonawczego o przedstawienie sprawozdania z realizacji powierzonych mu zadań.

4.   Dyrektor wykonawczy jest prawnym przedstawicielem Agencji. Przyjmuje on decyzje, zalecenia, opinie i inne formalne akty Agencji.

5.   Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za zarządzanie administracyjne Agencją oraz za realizację jej zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za:

| a) | bieżące kierowanie Agencją; |
| --- | --- |

a)

bieżące kierowanie Agencją;

| b) | wdrażanie decyzji przyjętych przez Zarząd; |
| --- | --- |

b)

wdrażanie decyzji przyjętych przez Zarząd;

| c) | opracowywanie rocznego programu prac oraz strategicznego wieloletniego programu prac i przekazywanie ich do Zarządu po ich skonsultowaniu z Komisją; |
| --- | --- |

c)

opracowywanie rocznego programu prac oraz strategicznego wieloletniego programu prac i przekazywanie ich do Zarządu po ich skonsultowaniu z Komisją;

| d) | wdrażanie rocznego programu prac i strategicznego wieloletniego programu prac oraz – w miarę możliwości – odpowiadanie na wnioski o wsparcie ze strony Komisji w związku z zadaniami Agencji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

d)

wdrażanie rocznego programu prac i strategicznego wieloletniego programu prac oraz – w miarę możliwości – odpowiadanie na wnioski o wsparcie ze strony Komisji w związku z zadaniami Agencji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| e) | przekazywanie Zarządowi sprawozdań z realizacji strategicznego wieloletniego programu prac; |
| --- | --- |

e)

przekazywanie Zarządowi sprawozdań z realizacji strategicznego wieloletniego programu prac;

| f) | podejmowanie niezbędnych kroków, w szczególności przyjmowanie wewnętrznych instrukcji administracyjnych i publikowanie zarządzeń, celem zapewnienia działania Agencji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

f)

podejmowanie niezbędnych kroków, w szczególności przyjmowanie wewnętrznych instrukcji administracyjnych i publikowanie zarządzeń, celem zapewnienia działania Agencji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| g) | ustanowienie skutecznego systemu monitorowania celem porównania wyników pracy Agencji z jej celami operacyjnymi i ustanowienie systemu regularnych ocen zgodnego z uznanymi normami branżowymi; |
| --- | --- |

g)

ustanowienie skutecznego systemu monitorowania celem porównania wyników pracy Agencji z jej celami operacyjnymi i ustanowienie systemu regularnych ocen zgodnego z uznanymi normami branżowymi;

| h) | coroczne opracowywanie projektu sprawozdania ogólnego na podstawie systemów monitorowania i oceny, o których mowa w lit. g), oraz przekazywanie go Zarządowi; |
| --- | --- |

h)

coroczne opracowywanie projektu sprawozdania ogólnego na podstawie systemów monitorowania i oceny, o których mowa w lit. g), oraz przekazywanie go Zarządowi;

| i) | opracowywanie projektu preliminarza dochodów i wydatków Agencji na podstawie art. 58 i wykonywanie budżetu na podstawie art. 59; |
| --- | --- |

i)

opracowywanie projektu preliminarza dochodów i wydatków Agencji na podstawie art. 58 i wykonywanie budżetu na podstawie art. 59;

| j) | opracowywanie rocznego sprawozdania z działalności Agencji i przedstawianie go Zarządowi do oceny; |
| --- | --- |

j)

opracowywanie rocznego sprawozdania z działalności Agencji i przedstawianie go Zarządowi do oceny;

| k) | opracowywanie planu działań następczych w odniesieniu do wniosków z retrospektywnych ocen i składanie sprawozdań z postępu prac przekazywanego dwa razy w roku Komisji; |
| --- | --- |

k)

opracowywanie planu działań następczych w odniesieniu do wniosków z retrospektywnych ocen i składanie sprawozdań z postępu prac przekazywanego dwa razy w roku Komisji;

| l) | chronienie interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także – w stosownych przypadkach – stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar administracyjnych i finansowych; |
| --- | --- |

l)

chronienie interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz – w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – odzyskiwanie nienależycie wydatkowanych kwot, a także – w stosownych przypadkach – stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar administracyjnych i finansowych;

| m) | opracowywanie strategii zwalczania nadużyć finansowych w Agencji i przedstawianie jej Zarządowi do zatwierdzenia; |
| --- | --- |

m)

opracowywanie strategii zwalczania nadużyć finansowych w Agencji i przedstawianie jej Zarządowi do zatwierdzenia;

| n) | opracowywanie projektu regulaminu finansowego Agencji przyjmowanego przez Zarząd zgodnie z art. 60 oraz przepisów wykonawczych do tego regulaminu. |
| --- | --- |

n)

opracowywanie projektu regulaminu finansowego Agencji przyjmowanego przez Zarząd zgodnie z art. 60 oraz przepisów wykonawczych do tego regulaminu.

Artykuł 51

Tworzenie Komisji Odwoławczych i ich skład

1.   Agencja ustanawia co najmniej jedną
  niezależną
  Komisję Odwoławczą. [Popr. 122]

2.   W skład Komisji Odwoławczej wchodzi przewodniczący i dwóch innych członków. Posiadają oni zastępców, którzy reprezentują ich w razie ich nieobecności.

3.   Zarząd powołuje przewodniczącego, pozostałych członków i ich zastępców z listy zakwalifikowanych kandydatów ustanowionej przez Komisję.

4.   W przypadku gdy Komisja Odwoławcza uzna, że wymaga tego charakter odwołania, może zwrócić się do Zarządu o powołanie dwóch dodatkowych członków i ich zastępców z listy, o której mowa w ust. 3.

5.   Na wniosek Agencji Komisja ustanawia regulamin Komisji Odwoławczej, po przeprowadzeniu konsultacji z Zarządem i zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 75.

5a.
     
  Kwalifikacje wymagane od każdego członka Komisji Odwoławczej, uprawnienia każdego członka na etapie przygotowania decyzji i warunki głosowania są określane przez Komisję przy wsparciu komitetu, o którym mowa w art. 48 ust. 3 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei]. [Popr. 123]

Artykuł 52

Członkowie Komisji Odwoławczej

1.   Kadencja członków Komisji Odwoławczej i ich zastępców trwa cztery lata

  pięć lat
  i może zostać
  jednokrotnie
  odnowiona. [Popr. 124]

2.   Członkowie Komisji Odwoławczej są niezależni i

  od wszystkich stron, których dotyczy odwołanie.
  Nie mogą
  oni
  pełnić żadnych innych obowiązków w Agencji
  ani w Komisji
  . Przy podejmowaniu swoich decyzji
  lub wydawaniu opinii
  nie są oni związani żadnymi instrukcjami. [Popr. 125]

3.   Członkowie Komisji Odwoławczej nie mogą zostać odwołani ani usunięci z listy zakwalifikowanych kandydatów w czasie trwania ich kadencji, chyba że istnieją poważne podstawy do takiego odwołania lub usunięcia, a Komisja, po uzyskaniu opinii Zarządu, podejmie decyzję o takim skutku.

Artykuł 53

Wyłączenie i wniosek o wyłączenie

1.   Członkowie Komisji Odwoławczej nie mogą brać udziału w postępowaniu odwoławczym, jeżeli mają w nim jakikolwiek interes osobisty, jeżeli wcześniej byli zaangażowani jako przedstawiciele jednej ze stron postępowania, lub jeżeli uczestniczyli w podejmowaniu decyzji stanowiącej przedmiot postępowania odwoławczego
  , w tym w przypadku odwołania wniesionego na podstawie art
  .
  54 ust. 1, wydawania opinii zgodnie z art. 54 ust. 4 dotyczącej tego samego zezwolenia lub tego samego certyfikatu
  . [Popr. 126]

2.   Członkowie Komisji Odwoławczej, którzy uznają, że nie powinni brać udziału w postępowaniu odwoławczym ze względów, o których mowa w ust. 1 lub z innego powodu, informują Komisję Odwoławczą, która podejmuje odpowiednio decyzję o ich wykluczeniu

  o swojej decyzji o nieuczestniczeniu w tym postępowaniu
  . [Popr. 127]

3a.
     
  Strona może zażądać wyłączenia członka Komisji Odwoławczej, kierując wniosek pisemny do przewodniczącego Zarządu. Wniosek o wyłączenie motywowany jest jedną z przyczyn wymienionych w ust. 1 lub ryzykiem stronniczości. Do wniosku należy załączyć właściwe dokumenty stanowiące uzasadnienie. Wniosek składa się, pod rygorem niedopuszczalności, przed wszczęciem postępowania Komisji Odwoławczej lub, jeżeli informacja uzasadniająca wniosek o wyłączenie zostanie pozyskana po wszczęciu postępowania, w ciągu pięciu dni od uzyskania takiej informacji przez stronę składającą wniosek o wyłączenie.

Członek Komisji Odwoławczej, którego wniosek dotyczy, jest o nim informowany. Członek Komisji Odwoławczej, którego dotyczy wniosek, informuje, czy wyraża zgodę na wyłączenie w terminie pięciu dni od momentu otrzymania informacji o wniosku o wyłączenie. W przypadku niewyrażenia zgody przewodniczący Zarządu podejmuje decyzję w ciągu siedmiu dni roboczych po otrzymaniu odpowiedzi członka, którego dotyczy wniosek, lub, w przypadku braku takiej odpowiedzi, po upływie terminu na udzielenie odpowiedzi. [Popr. 128]

3b.
     
  Komisja Odwoławcza wydaje opinię lub decyzję bez udziału członka, który podjął decyzję o swoim wyłączeniu lub został wyłączony zgodnie z ust. 2 i 3. W celu podjęcia decyzji lub wydania opinii dany członek zostaje zastąpiony w Komisji Odwoławczej przez swojego zastępcę.

Jeżeli zastępca nie może z jakiegokolwiek powodu wziąć udziału w obradach, przewodniczący Zarządu powołuje tymczasowego członka Komisji z listy, o której mowa w art. 51 ust. 3, jako zastępcę w danej sprawie. [Popr. 129]

Artykuł 54

Decyzje, od których przysługuje odwołanie

1.   Do Komisji Odwoławczej można wnieść odwołanie od decyzji podjętych przez Agencję zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18
  , od zaleceń wydanych zgodnie z art
  .
  21 i 22 lub w przypadku braku odpowiedzi Agencji w wyznaczonym terminie
  . [Popr. 130]

2.   Odwołanie wniesione zgodnie z ust. 1 nie ma skutku zawieszającego. Agencja może jednakże zawiesić stosowanie decyzji, której dotyczy odwołanie, jeżeli uzna, że pozwalają na to okoliczności
  i jeżeli zawieszenie takiej decyzji nie będzie miało wpływu na bezpieczeństwo kolei
  . [Popr. 131]

Artykuł 55

Osoby upoważnione do wniesienia odwołania, termin
  terminy i wymagania formalne

1.   Każda osoba fizyczna lub prawna może złożyć odwołanie od decyzji wydanej wobec tej osoby przez Agencję zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18
  lub jeżeli decyzja nie zostanie wydana w terminie
  .
  Takie prawo do odwołania przysługuje również podmiotom reprezentującym osoby, o których mowa w art. 34 ust. 2, należycie uprawnionym zgodnie z ich statutem
  .

2.   Odwołanie, wraz z jego uzasadnieniem, jest składane do Agencji w formie pisemnej w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia osoby zainteresowanej o podjętej decyzji lub, w razie braku takiego powiadomienia, w terminie dwóch miesięcy od chwili, w której osoba ta dowiedziała się o tej decyzji.

2a.
     
  Odwołania dotyczące braku decyzji należy składać na piśmie w Agencji w terminie dwóch miesięcy od upływu terminu określonego w stosownym artykule. [Popr. 132]

Artykuł 56

Rozpatrywanie i rozstrzyganie odwołań

1.   Badając odwołanie, Komisja Odwoławcza działa szybko i sprawnie

  podejmuje decyzję o uznaniu lub odrzuceniu odwołania w terminie trzech miesięcy od złożenia tego odwołania
  .
  W razie konieczności Komisja Odwoławcza zwraca się o dodatkowe informacje w terminie jednego miesiąca od złożenia odwołania. Te istotne informacje należy dostarczyć w rozsądnym terminie określonym przez Komisję Odwoławczą, który nie może jednak przekraczać jednego miesiąca
  . Tak często, jak to jest niezbędne,
  Komisja Odwoławcza
  wzywa ona strony postępowania odwoławczego do wnoszenia – w określonym terminie
  , który nie może przekraczać jednego miesiąca
   – uwag do powiadomień, które do nich skierowała, lub do informacji pochodzących od innych stron postępowania odwoławczego. Strony postępowania odwoławczego są uprawnione do ustnego zgłaszania swoich uwag. [Popr. 133]

2.   Komisja Odwoławcza może wykonywać odpowiednie uprawnienia, które wchodzą w zakres kompetencji Agencji, lub skierować daną sprawę do właściwego organu Agencji. Decyzja Komisji Odwoławczej jest dla niego wiążąca.

Artykuł 57

Skargi do Trybunału Sprawiedliwości

1.   Skargi w sprawie unieważnienia decyzji Agencji podjętych zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18 można wnosić do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyłącznie po wyczerpaniu wszystkich obowiązujących w Agencji procedur odwoławczych.

2.   Agencja podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu wykonania orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

ROZDZIAŁ 10

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 58

Budżet

1.   Preliminarze wszystkich dochodów i wydatków Agencji są opracowywane na każdy rok budżetowy, stosownie do roku kalendarzowego, i są określane w budżecie Agencji. Dochody i wydatki wzajemnie się równoważą.

2.   Struktura dochodów

  Dochody
  Agencji jest następująca

  pochodzą w szczególności z następujących źródeł
  : [Popr. 134]

| a) | wkład Unii; |
| --- | --- |

a)

wkład Unii;

| b) | wszelkie wkłady państw trzecich biorących udział w pracach Agencji, zgodnie z przepisami art. 68; |
| --- | --- |

b)

wszelkie wkłady państw trzecich biorących udział w pracach Agencji, zgodnie z przepisami art. 68;

| c) | opłaty wnoszone przez wnioskodawców ubiegających się o certyfikaty i zezwolenia wydawane przez Agencję zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18 oraz przez posiadaczy tych certyfikatów i zezwoleń.
  Akt delegowany, o którym mowa w art. 73, określa opłaty w różnej wysokości w zależności od obszarów wykorzystania certyfikatów i zezwoleń oraz rodzaju i zakresu operacji kolejowych; [Popr. 135] |
| --- | --- |

c)

opłaty wnoszone przez wnioskodawców ubiegających się o certyfikaty i zezwolenia wydawane przez Agencję zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18 oraz przez posiadaczy tych certyfikatów i zezwoleń.
  Akt delegowany, o którym mowa w art. 73, określa opłaty w różnej wysokości w zależności od obszarów wykorzystania certyfikatów i zezwoleń oraz rodzaju i zakresu operacji kolejowych; [Popr. 135]

| d) | opłaty za publikacje, szkolenia i wszelkie inne usługi świadczone przez Agencję; |
| --- | --- |

d)

opłaty za publikacje, szkolenia i wszelkie inne usługi świadczone przez Agencję;

| e) | wszelkie dobrowolne wkłady finansowe państw członkowskich, państw trzecich lub innych podmiotów, o ile wkład taki nie zagraża niezależności i bezstronności Agencji. |
| --- | --- |

e)

wszelkie dobrowolne wkłady finansowe państw członkowskich, państw trzecich lub innych podmiotów, o ile wkład taki nie zagraża niezależności i bezstronności Agencji.

2a.
     
  Każde zadanie lub zobowiązanie wykraczające poza zadania wynikające z unijnych przepisów prawnych, które nie jest dofinansowane ze środków, o których mowa w art. 58 ust. 2 lit. b), c), d) i e), musi zostać poddane ocenie i uzyskać dofinansowanie z budżetu unijnego. [Popr. 136]

3.   Wydatki Agencji obejmują nakłady związane z personelem, administracją, infrastrukturą i działalnością.

4.   Dochody i wydatki wzajemnie się równoważą.

5.   Każdego roku Zarząd, w oparciu o projekt sporządzony przez dyrektora wykonawczego zgodnie z zasadami budżetowania zadaniowego, opracowuje preliminarz przychodów i wydatków Agencji na następny rok budżetowy. Preliminarz ten zawiera projekt planu zatrudnienia i jest przekazywany Komisji przez Zarząd najpóźniej do dnia 31 stycznia.

6.   Komisja przekazuje preliminarz Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (zwanym dalej władzą budżetową) wraz ze wstępnym projektem budżetu ogólnego Unii.

7.   Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do wstępnego projektu budżetu ogólnego Unii wielkości szacunkowe, jakie uznaje za niezbędne dla planu zatrudnienia, oraz kwotę dotacji, którą ma zostać obciążony budżet ogólny, a następnie przedkłada ten projekt władzy budżetowej zgodnie z art. 314 Traktatu, wraz z opisem i uzasadnieniem wszelkich różnic między preliminarzem Agencji a kwotą dotacji, którą ma zostać obciążony budżet ogólny.

8.   Władza budżetowa wydaje zgodę na przeznaczenie środków na dotację dla Agencji. Władza budżetowa przyjmuje plan zatrudnienia Agencji.

9.   Zarząd przyjmuje budżet większością dwóch trzecich głosów członków uprawnionych do głosowania. Budżet Agencji staje się ostateczny po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii. W stosownych przypadkach zostaje on odpowiednio dostosowany.

10.   Zarząd powiadamia władzę budżetową, tak szybko, jak to możliwe, o swych zamiarach wdrożenia jakiegokolwiek projektu, który może mieć znaczące skutki finansowe dla budżetu, w szczególności każdego projektu odnoszącego się do majątku, takiego jak najem bądź zakup budynków. Informuje o nich także Komisję. Jeżeli organ władzy budżetowej powiadomił o swoim zamiarze przedstawienia opinii w sprawie projektu, przekazuje on swoją opinię Zarządowi w ciągu 6 tygodni po dacie zgłoszenia projektu.

Artykuł 59

Wykonanie budżetu i kontrola nad nim

1.   Za wykonanie budżetu Agencji odpowiada jej dyrektor wykonawczy.

2.   Najpóźniej do dnia 1 marca po zakończeniu każdego roku budżetowego księgowy Agencji przekazuje wstępne sprawozdanie rachunkowe księgowemu Komisji łącznie ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami w odniesieniu do tego roku budżetowego. Księgowy Komisji konsoliduje wstępne sprawozdania rachunkowe instytucji i organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 147 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (18) (ogólne rozporządzenie finansowe).

3.   Najpóźniej do dnia 31 marca po zakończeniu każdego roku budżetowego księgowy Komisji przesyła wstępne sprawozdanie rachunkowe Agencji Trybunałowi Obrachunkowemu, łącznie ze sprawozdaniem z zarządzania budżetem i finansami za ten rok budżetowy. Sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy jest także przedkładane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Trybunał Obrachunkowy sprawdza to sprawozdanie rachunkowe zgodnie z art. 287 Traktatu. Trybunał publikuje sprawozdanie z działalności Agencji każdego roku.

4.   Po otrzymaniu uwag

  Opierając się – w stosownych przypadkach – na uwagach
  Trybunału Obrachunkowego dotyczących wstępnego sprawozdania rachunkowego Agencji, na podstawie art. 148 ogólnego rozporządzenia finansowego, dyrektor wykonawczy sporządza na własną odpowiedzialność końcowe sprawozdanie rachunkowe i przedkłada je Zarządowi do zaopiniowania

  zatwierdzenia wraz z poświadczeniem wiarygodności
  . [Popr. 137]

5.   Zarząd wydaje opinię na temat końcowego sprawozdania rachunkowego Agencji.

6.   Dyrektor wykonawczy, najpóźniej do dnia 1 lipca po zakończeniu każdego roku budżetowego, przesyła końcowe sprawozdanie rachunkowe Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu, wraz z opinią Zarządu.

7.   Końcowe sprawozdanie rachunkowe jest publikowane.

8.   Najpóźniej do dnia 30 września po zakończeniu każdego roku budżetowego dyrektor wykonawczy przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi. Odpowiedź tę przekazuje on także Zarządowi.

9.   Dyrektor wykonawczy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek, wszelkie informacje niezbędne do sprawnego zastosowania procedury udzielania absolutorium za dany rok budżetowy, zgodnie z art. 165 ust. 3 ogólnego rozporządzenia finansowego.

10.   Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością kwalifikowaną, w terminie do dnia 30 kwietnia roku N+2 udziela absolutorium dyrektorowi wykonawczemu w związku z wykonaniem budżetu za rok N.

Artykuł 60

Regulamin finansowy

Przepisy finansowe mające zastosowanie wobec Agencji przyjmowane są przez Zarząd po ich skonsultowaniu z Komisją. Nie mogą one być niezgodne z rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 (19), chyba że taka niezgodność jest wyraźnie konieczna z punktu widzenia funkcjonowania Agencji, a Komisja wyda na nią uprzednią zgodę.

ROZDZIAŁ 11

PERSONEL

Artykuł 61

Przepisy ogólne

1.   Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej wraz z przepisami przyjętymi na mocy porozumienia między instytucjami Unii Europejskiej w celu nadania skuteczności temu regulaminowi pracowniczemu stosuje się do personelu Agencji.

2.   W interesie służby Agencja zatrudnia:

| a) | personel, który kwalifikuje się do zawarcia umowy na czas nieokreślony, oraz |
| --- | --- |

a)

personel, który kwalifikuje się do zawarcia umowy na czas nieokreślony, oraz

| b) | personel, który nie kwalifikuje się do zawarcia umowy na czas nieokreślony. |
| --- | --- |

b)

personel, który nie kwalifikuje się do zawarcia umowy na czas nieokreślony.

Stosowne przepisy wykonawcze do niniejszego ustępu przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 110 regulaminu pracowniczego.

3.   Agencja, organizując swoje służby, podejmuje odpowiednie środki administracyjne,
  m.in. przez szkolenia i strategie prewencyjne,
  aby uniknąć wszelkich konfliktów interesów
  , w tym w odniesieniu do sytuacji po ustaniu stosunku pracy, np. zjawiska „drzwi obrotowych” czy wykorzystywania poufnych informacji
  . [Popr. 138]

3a.
     
  Agencja i jej pracownicy wykonują zadania określone w niniejszym rozporządzeniu z najwyższą rzetelnością i posiadają niezbędne kwalifikacje techniczne w danej dziedzinie. Nie mogą oni podlegać żadnym naciskom ani zachętom, zwłaszcza finansowym, mogącym wpływać na ich osąd lub wyniki ich działań, w szczególności ze strony osób lub grup osób mających interes w wynikach danej działalności. Agencja ma do swojej dyspozycji pracowników w liczbie pozwalającej zapewnić należyte wykonanie zadań określonych w niniejszym rozporządzeniu.

3b.
     
  Pracownicy muszą posiadać następujące kompetencje:

| a) | należyte wykształcenie techniczne i zawodowe w zakresie wszystkich działań Agencji; |
| --- | --- |

a)

należyte wykształcenie techniczne i zawodowe w zakresie wszystkich działań Agencji;

| b) | dostateczną znajomość wymogów, które mają zastosowanie do ocen dokonywanych przez Agencję oraz uprawnienia wystarczające do przeprowadzania takich ocen; |
| --- | --- |

b)

dostateczną znajomość wymogów, które mają zastosowanie do ocen dokonywanych przez Agencję oraz uprawnienia wystarczające do przeprowadzania takich ocen;

| c) | należytą znajomość i zrozumienie wymogów niezbędnych do podejmowania decyzji przez Agencję; |
| --- | --- |

c)

należytą znajomość i zrozumienie wymogów niezbędnych do podejmowania decyzji przez Agencję;

| d) | zdolność dokonywania przeglądu opinii i decyzji podejmowanych przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa, jak również przepisów krajowych. [Popr. 139] |
| --- | --- |

d)

zdolność dokonywania przeglądu opinii i decyzji podejmowanych przez krajowe organy ds. bezpieczeństwa, jak również przepisów krajowych. [Popr. 139]

Artykuł 62

Dyrektor wykonawczy

1.   Dyrektor wykonawczy zatrudniany jest w Agencji na czas określony, zgodnie z art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników.

2.   Dyrektor wykonawczy jest powoływany przez Zarząd z listy kandydatów zaproponowanej przez Komisję na podstawie otwartej i przejrzystej procedury doboru.

Do celów zawarcia umowy w sprawie objęcia stanowiska dyrektora wykonawczego Agencję reprezentuje przewodniczący Zarządu.

Przed powołaniem kandydat wybrany przez Zarząd może zostać wezwany do złożenia oświadczenia przed właściwą komisją Parlamentu Europejskiego i do udzielenia odpowiedzi na pytania członków tej komisji.

3.   Kadencja dyrektora wykonawczego trwa pięć lat. Przed upływem tego okresu Komisja przeprowadza ocenę, w której uwzględnia się ocenę pracy dyrektora wykonawczego oraz zadania i wyzwania stojące przed Agencją w przyszłości.

4.   Zarząd – działając na wniosek Komisji, która uwzględnia ocenę, o której mowa w ust. 3 – może przedłużyć kadencję dyrektora wykonawczego jeden raz, na okres nie dłuższy niż pięć lat.

5.   Zarząd informuje Parlament Europejski o zamiarze przedłużenia kadencji dyrektora wykonawczego. W miesięcznym okresie poprzedzającym przedłużenie jego kadencji dyrektor wykonawczy może zostać wezwany do złożenia oświadczenia przed właściwą komisją Parlamentu Europejskiego i do udzielenia odpowiedzi na pytania członków tej komisji.

6.   Dyrektor wykonawczy, którego kadencja została przedłużona, nie może uczestniczyć w kolejnej procedurze doboru na to samo stanowisko na koniec całego okresu jego kadencji.

7.   Dyrektor wykonawczy może zostać odwołany ze stanowiska jedynie na mocy decyzji Zarządu działającego na wniosek Komisji.

Artykuł 63

Oddelegowani eksperci krajowi i inny personel

Agencja może

  korzysta
  także korzystać z usług oddelegowanych ekspertów krajowych
  , w szczególności personelu krajowych organów ds. bezpieczeństwa,
  lub innego personelu niezatrudnionego przez Agencję na mocy regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników.
  Agencja przyjmuje i wdraża strategię analizowania potencjalnych konfliktów interesów oraz zarządzania nimi w odniesieniu do oddelegowanych ekspertów krajowych, w tym zabrania im uczestnictwa w spotkaniach grup roboczych, jeżeli mogłoby to doprowadzić do narażenia ich niezależności i bezstronności. [Popr. 140]

Zarząd przyjmuje decyzję ustanawiającą zasady delegowania ekspertów krajowych do Agencji.

ROZDZIAŁ 12

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 64

Przywileje i immunitety

Do Agencji i jej personelu stosuje się Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej
  , bez uszczerbku dla procedur sądowych lub pozasądowych w odniesieniu do zakresu odpowiedzialności Agencji
  . [Popr. 141]

Artykuł 65

Porozumienie w sprawie siedziby i warunki prowadzenia działalności

1.   Niezbędne ustalenia dotyczące pomieszczeń, jakie należy Agencji zapewnić w przyjmującym państwie członkowskim, i obiektów udostępnianych przez to państwo członkowskie, a także przepisy szczególne mające zastosowanie do dyrektora wykonawczego, członków Zarządu, personelu Agencji i do członków ich rodzin w przyjmującym państwie członkowskim, określane są w porozumieniu w sprawie siedziby zawieranym między Agencją a przyjmującym państwem członkowskim po uzyskaniu zgody Zarządu i nie później niż w 2015 r.

2.   Przyjmujące państwo członkowskie zapewnia najlepsze możliwe warunki gwarantujące prawidłowe funkcjonowanie Agencji, w tym wielojęzyczną edukację o charakterze europejskim i odpowiednie połączenia transportowe.

Artykuł 66

Odpowiedzialność

-1.
     
  Agencja ponosi pełną odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność umowną i pozaumowną, z tytułu wszelkich wydawanych zezwoleń i certyfikatów. [Popr. 142]

1.   Odpowiedzialność kontraktową Agencji określa prawo mające zastosowanie do danej umowy.

2.   Do wydawania wyroków na podstawie wszelkich klauzul arbitrażowych zamieszczonych w umowie zawartej przez Agencję właściwy jest Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

3.   W przypadku odpowiedzialności pozakontraktowej Agencja, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla prawa państw członkowskich, naprawia wszelkie szkody spowodowane przez jej wydziały lub jej personel w trakcie wykonywania ich obowiązków.

4.   Do rozstrzygania sporów dotyczących odszkodowania za szkody, o których mowa w ust. 3, właściwy jest Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Artykuł 67

Ustalenia językowe

-1.
     
  Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek porozumienia między Agencją a wnioskodawcą w odniesieniu do wymogów w zakresie tłumaczenia, dokumenty dostarczane przez wnioskodawców oraz posiadaczy certyfikatów i zezwoleń zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18 w celu poinformowania Agencji i krajowych organów ds. bezpieczeństwa o tych certyfikatach i zezwoleniach są tłumaczone na wszystkie języki urzędowe państw, w których wykorzystywany jest dany tabor kolejowy i na których terenie działa dane przedsiębiorstwo kolejowe. Każde tłumaczenie stanowi wersję autentyczną dla danego państwa, w tym w odniesieniu do postępowania zgodnie z art. 56. Zezwolenie i certyfikat wydaje się we wszystkich urzędowych językach danych państw. [Popr. 143]

1.   W 
  przypadku gdy art. 67 ust. - 1 nie ma zastosowania, w
  odniesieniu do Agencji stosuje się przepisy rozporządzenia nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (20). [Popr. 144]

2.   Tłumaczenia związane z funkcjonowaniem Agencji są wykonywane przez Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.

Artykuł 68

Udział państw trzecich w pracach Agencji

1.   Nie naruszając przepisów art. 40, Agencja jest otwarta na udział państw trzecich, w szczególności państw objętych zakresem europejskiej polityki sąsiedztwa, państw objętych polityką rozszerzenia oraz państw EFTA, które zawarły z Unią porozumienia, na mocy których państwa te przyjęły i stosują prawodawstwo

  prawo
  unijne, lub równoważne z nim środki krajowe, w dziedzinie objętej niniejszym rozporządzeniem.
  Postanowienia niniejszego ustępu stosuje się w szczególności w odniesieniu do państw objętych europejską polityką sąsiedztwa, państw objętych polityką rozszerzenia oraz państw EFTA. [Popr. 145]

2.   Zgodnie z odpowiednimi postanowieniami porozumień, o których mowa w ust. 1, między Agencją a państwami trzecimi zawiera się porozumienia określające szczegółowe zasady udziału tych państw w pracach Agencji, w szczególności charakter i zakres takiego udziału. Porozumienia te obejmują postanowienia dotyczące wkładu finansowego i personalnego. Mogą też one przewidywać przedstawicielstwo, bez prawa głosu, w Zarządzie.

Agencja podpisuje te porozumienia po otrzymaniu zgody Komisji oraz po ich skonsultowaniu z Zarządem.

Artykuł 68a

Konflikt interesów

1.
     
  Dyrektor wykonawczy oraz urzędnicy oddelegowani czasowo przez państwa członkowskie i Komisję składają deklaracje zobowiązań i interesów, wykazujące na brak bezpośrednich lub pośrednich interesów, które mogłyby być uważane za szkodliwe dla ich niezależności. Deklaracje te składa się na piśmie w momencie obejmowania stanowiska i odnawia w przypadku zmiany sytuacji osobistej. Członkowie Rady Administracyjnej, Zarządu i Komisji Odwoławczej również podają również te deklaracje do wiadomości publicznej, łącznie z ich życiorysami. Agencja publikuje na swojej stronie internetowej listę członków organów opisanych w art. 42 oraz ekspertów zewnętrznych i wewnętrznych.

2.
     
  Rada Administracyjna realizuje politykę zarządzania konfliktami interesów i unikania ich, obejmującą co najmniej:

| a) | zasady postępowania i weryfikacji w zakresie deklaracji interesów, obejmujące reguły podawania ich do wiadomości publicznej, z uwzględnieniem art. 77; |
| --- | --- |

a)

zasady postępowania i weryfikacji w zakresie deklaracji interesów, obejmujące reguły podawania ich do wiadomości publicznej, z uwzględnieniem art. 77;

| b) | obowiązkowe wymogi dotyczące szkoleń w zakresie konfliktów interesów dla personelu Agencji oraz oddelegowanych ekspertów krajowych; |
| --- | --- |

b)

obowiązkowe wymogi dotyczące szkoleń w zakresie konfliktów interesów dla personelu Agencji oraz oddelegowanych ekspertów krajowych;

| c) | zasady dotyczące upominków i zaproszeń; |
| --- | --- |

c)

zasady dotyczące upominków i zaproszeń;

| d) | szczegółowe przepisy dla pracowników i członków Agencji zabraniające pełnienia określonych funkcji po ustaniu stosunku pracy z Agencją; |
| --- | --- |

d)

szczegółowe przepisy dla pracowników i członków Agencji zabraniające pełnienia określonych funkcji po ustaniu stosunku pracy z Agencją;

| e) | przepisy dotyczące przejrzystości decyzji Agencji, w tym protokołów posiedzeń organów Agencji, które podaje się do wiadomości publicznej, z uwzględnieniem danych szczególnie chronionych, informacji niejawnych i danych handlowych; oraz |
| --- | --- |

e)

przepisy dotyczące przejrzystości decyzji Agencji, w tym protokołów posiedzeń organów Agencji, które podaje się do wiadomości publicznej, z uwzględnieniem danych szczególnie chronionych, informacji niejawnych i danych handlowych; oraz

| f) | sankcje i mechanizmy zagwarantowania autonomii i niezależności Agencji. |
| --- | --- |

f)

sankcje i mechanizmy zagwarantowania autonomii i niezależności Agencji.

Agencja musi mieć na uwadze konieczność utrzymania równowagi pomiędzy ryzykiem a korzyściami, szczególnie jeżeli chodzi o cel uzyskania najlepszych porad technicznych i najlepszej wiedzy fachowej, a także zarządzanie konfliktami interesów. Dyrektor wykonawczy uwzględnia informacje odnoszące się do realizacji tej polityki, składając sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. [Popr. 146]

Artykuł 69

Współpraca z krajowymi organami i podmiotami
  [Popr. 147]

1.   Agencja może zawierać porozumienia z odpowiednimi organami krajowymi, w szczególności z krajowymi organami ds. bezpieczeństwa, oraz z innymi właściwymi podmiotami, w związku z wdrażaniem art. 12, 16, 17 i 18.
  Porozumienia tego rodzaju mogą dotyczyć jednego lub wielu krajowych organów ds. bezpieczeństwa. [Popr. 148]

2.   Porozumienia te mogą obejmować zlecenia realizacji części

  delegowanie organom krajowym
  zadań
  i obowiązków
  Agencji przez organy krajowe, takich jak sprawdzanie i przygotowywanie dokumentacji, weryfikacja zgodności technicznej, przeprowadzanie wizytacji i opracowywanie badań technicznych. [Popr. 149]

2a.
     
  Na zasadzie wzajemności krajowy organ ds. bezpieczeństwa może podzlecać Agencji wykonanie zadań innych niż te, które mu powierzono na mocy art. 20 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei] oraz art. 16 ust. 2 dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei]. [Popr. 150]

3.   Agencja zapewnia uwzględnienie w porozumieniach przynajmniej szczegółowego opisu zadań i warunków dotyczących wymaganych rezultatów, terminów ich realizacji oraz wysokości i harmonogramu płatności.

4.   Porozumienia opisane w ust. 1, 2 i 3
  wyraźnie określają zakresy odpowiedzialności Agencji oraz krajowych organów ds. bezpieczeństwa w odniesieniu do zadań realizowanych przez każdą ze stron porozumień zgodnie z tymi porozumieniami.
  Nie naruszają

  narusza to
  ogólnej odpowiedzialności Agencji za realizację swoich zadań przewidzianych w art. 12, 16, 17 i 18. [Popr. 151]

Artykuł 70

Przejrzystość

Do dokumentów posiadanych przez Agencję stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (21).

Zarząd podejmuje środki praktyczne w celu wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 do dnia [...] r.

Decyzje podjęte przez Agencję na mocy art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być przedmiotem skarg składanych do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich lub skarg wnoszonych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, na mocy odpowiednio art. 228 i 263 Traktatu.

Przetwarzanie przez Agencję danych o charakterze osobowym podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (22).

Artykuł 71

Przepisy bezpieczeństwa dotyczące ochrony informacji niejawnych

Agencja stosuje zasady bezpieczeństwa zawarte w przepisach bezpieczeństwa Komisji dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (EUCI) oraz informacji nieklasyfikowanych szczególnie chronionych, zgodnie z załącznikiem do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (23). Obejmują one, między innymi, przepisy dotyczące wymiany, przetwarzania i przechowywania tego rodzaju informacji.

Artykuł 72

Zwalczanie nadużyć finansowych
  i monitorowanie wyników działalności [Popr. 152]

1.   Aby wesprzeć zwalczanie nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych działań na mocy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999, w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Agencja przystępuje do porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego wewnętrznych postępowań dochodzeniowych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i przyjmuje odpowiednie przepisy obowiązujące wszystkich jej pracowników, wykorzystując szablon zawarty w załączniku do tego porozumienia.

2.   Trybunał Obrachunkowy jest uprawniony do przeprowadzania audytów, na podstawie dokumentacji i na miejscu, obejmujących wszystkich beneficjentów, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Agencji środki unijne.

2a.
     
  Europejski Trybunał Obrachunkowy monitoruje wyniki działalności oraz proces podejmowania decyzji Agencji poprzez kontrole i inspekcje. [Popr. 153]

3.   OLAF może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (24) w celu ustalenia, czy w związku z dotacją lub kontraktem finansowanymi przez Agencję doszło do nadużycia finansowego, korupcji lub dowolnego innego nielegalnego działania ze skutkiem dla interesów finansowych Unii.

4.   Nie naruszając przepisów ust. 1, 2 i 3, porozumienia o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, umowy, umowy o udzielenie dotacji i decyzje o udzieleniu dotacji przez Agencję zawierają przepisy wyraźnie uprawniające Trybunał Obrachunkowy i OLAF do przeprowadzania tego rodzaju audytów i dochodzeń, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.

ROZDZIAŁ 13

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 73

Akty delegowane dotyczące art. 12, 16, 17 i, 18
  i 41 [Popr. 154]

1.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 74 dotyczących honorariów i opłat pobieranych z tytułu stosowania art. 12, 16, 17 i 18.

2.   Środki, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności czynności, z tytułu których należne są honoraria i opłaty zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18, kwoty honorariów i opłat oraz sposób ich uiszczania.

3.   Honoraria i opłaty pobiera się za:

| a) | wydawanie i przedłużanie zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”, zezwoleń na wprowadzenie do obrotu pojazdów i typów pojazdów, w tym ewentualne wskazanie zgodności z sieciami lub liniami; |
| --- | --- |

a)

wydawanie i przedłużanie zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji przytorowych podsystemów „sterowanie”, zezwoleń na wprowadzenie do obrotu pojazdów i typów pojazdów, w tym ewentualne wskazanie zgodności z sieciami lub liniami;

| b) | wydawanie i przedłużanie certyfikatów bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

b)

wydawanie i przedłużanie certyfikatów bezpieczeństwa;

| c) | świadczenie usług, przy czym odzwierciedlają one rzeczywisty koszt każdego świadczenia; |
| --- | --- |

c)

świadczenie usług, przy czym odzwierciedlają one rzeczywisty koszt każdego świadczenia;

| d) | rozpatrywanie odwołań. |
| --- | --- |

d)

rozpatrywanie odwołań.

Wszelkie honoraria i opłaty są wyrażane i płatne w euro.

4.   Kwoty honorariów i opłat
  w odniesieniu do Agencji
  ustala się na takim poziomie, by związane z nimi dochody były wystarczające do pokrycia pełnego kosztu wykonanych usług. W koszcie tym uwzględnia się w szczególności wszelkie wydatki Agencji związane z personelem zaangażowanym w realizację czynności, o których mowa w ust. 3, w tym proporcjonalne składki wnoszone przez pracodawcę na rzecz systemu emerytalnego. Jeżeli w wyniku świadczenia usług, z tytułu których pobierane są honoraria i opłaty, regularnie generowane jest dodatnie lub ujemne saldo środków, wysokość tych honorariów i opłat musi zostać obowiązkowo poddana weryfikacji. [Popr. 155]

4a.
     
  Komisja jest również uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 74 dotyczących normalizacji kolejowych części zamiennych w ramach zastosowania art. 41. [Popr. 156]

Artykuł 74

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 73, powierza się Komisji na czas nieokreślony

  okres pięciu lat
  od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
  Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Pod warunkiem złożenia tego sprawozdania, przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu. [Popr. 157]

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 73, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 73 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie [dwóch miesięcy] od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o [dwa miesiące] z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 75

Procedura komitetowa

Komisję wspomaga Komitet ustanowiony na mocy art. 21 dyrektywy Rady 96/48/WE (25). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku odesłania do niniejszego artykułu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 76

Ocena i przegląd

1.   Przed upływem pięciu lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia a następnie co pięć lat Komisja zleca przeprowadzenie oceny skupiającej się w szczególności na skutkach, skuteczności i efektywności działań Agencji oraz jej praktyk roboczych.
  Ocena ta uwzględnia stanowisko przedstawicieli sektora kolei, partnerów społecznych oraz stowarzyszeń konsumentów.
   W ocenie tej uwzględnia się w szczególności wszelkie potrzeby dokonania zmian w mandacie Agencji oraz skutki finansowe takich zmian. [Popr. 158]

2.   Komisja przekazuje sprawozdanie z oceny wraz ze swoimi wnioskami dotyczącymi tego sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Zarządowi. Ustalenia poczynione w ramach tej oceny są udostępniane publicznie.

3.   W ramach co drugiej oceny dokonuje się także oceny wyników osiągniętych przez Agencję z uwzględnieniem jej celów, mandatu i zadań.

Artykuł 77

Przepisy przejściowe

1.   Agencja zastępuje Europejską Agencję Kolejową ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 881/2004 i jest jej następcą prawnym, w odniesieniu do wszystkich praw własności, porozumień, obowiązków prawnych, umów o pracę, zobowiązań finansowych i odpowiedzialności.

2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 43 członkowie Rady Administracyjnej powołani na mocy rozporządzenia (WE) nr 881/2004 przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pozostają na swoim stanowisku do czasu wygaśnięcia ich kadencji jako członkowie Zarządu.

Na zasadzie odstępstwa od art. 49 dyrektor wykonawczy, który został powołany zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 881/2004 pozostaje na swoim stanowisku do czasu wygaśnięcia jego kadencji.

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 61 wszystkie umowy o pracę obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są honorowane do ich wygaśnięcia.

3a.
     
  Agencja rozpocznie realizację zadań związanych z wydawaniem certyfikatów i zezwoleń zgodnie z art. 12, 16, 17 i 18 w ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Do tego czasu państwa członkowskie w dalszym ciągu stosują przepisy krajowe. [Popr. 159]

3b.
     
  Przez dodatkowy okres trzech lat po okresie jednego roku określonym w art. 77 ust. 3a wnioskodawcy mogą składać wnioski albo do Agencji, albo do krajowego organu ds. bezpieczeństwa. W tym okresie krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogą nadal wydawać certyfikaty i zezwolenia w drodze odstępstwa od art. 12, 16, 17 i 18, zgodnie z dyrektywami 2008/57/WE i 2004/49/WE. [Popr. 160]

3c.
     
  W przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 2a dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei] i art. 20 ust. 9a dyrektywy ... [dyrektywa w sprawie interoperacyjności kolei], krajowe organy ds. bezpieczeństwa mogą nadal wydawać certyfikaty i zezwolenia po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3b niniejszego artykułu, na warunkach określonych w tych artykułach. [Popr. 161]

Artykuł 78

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 881/2004 traci moc.

Artykuł 79

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

1

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

3

(4)  Dyrektywa 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44).

4

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).

6

(7)  Decyzja nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (Dz.U. L 228 z 9.9.1996, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1).

8

(9)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13)

10

(11)  Dyrektywa 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 51).

11

(12)  Decyzja Komisji 98/500/WE z dnia 20 maja 1998 r. w sprawie ustanowienia Komitetów Dialogu Sektorowego promujących dialog między partnerami społecznymi na szczeblu europejskim. (Dz.U. L 225 z 12.8.1998, s. 27).

12

(13)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32).

13

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32).

(14)  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

14

(15)  2012/88/UE: Decyzja Komisji z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności w zakresie podsystemów „Sterowanie” transeuropejskiego systemu kolei (Dz.U. L 51 z 23.2.2012, s. 1).

15

(16)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010 z dnia 22 września 2010 r. w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy (Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 22).

16

(17)  Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 14).

17

(18)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

18

(19)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72).

19

(20)  Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385.

20

(21)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

21

(22)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

22

(23)  Decyzja Komisji z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).

23

(24)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

24

(25)  Dyrektywa Rady 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 6).

25

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/565 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/565

---

P7_TA(2014)0152

Normalizacja rachunkowości przedsiębiorstw kolejowych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (COM(2013)0026 – C7-0026/2013 – 2013/0013(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/57)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2013)0026), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2013)0026),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 i 109 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0026/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 91 i 109 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0026/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 czerwca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 czerwca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 października 2013 r. (2),

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A7-0472/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A7-0472/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

---

P7_TC1-COD(2013)0013

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 i 109,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 (4) pozwala państwom członkowskim zrekompensować 36 wymienionym w nim przedsiębiorstwom kolejowym ponoszone przez nie obciążenia, których nie muszą ponosić przedsiębiorstwa oferujące inny rodzaj transportu. Prawidłowe stosowanie zasad normalizujących rachunkowość powoduje, że państwa członkowskie są zwolnione z obowiązku zgłaszania pomocy państwa. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 (4) pozwala państwom członkowskim zrekompensować 36 wymienionym w nim przedsiębiorstwom kolejowym ponoszone przez nie obciążenia, których nie muszą ponosić przedsiębiorstwa oferujące inny rodzaj transportu. Prawidłowe stosowanie zasad normalizujących rachunkowość powoduje, że państwa członkowskie są zwolnione z obowiązku zgłaszania pomocy państwa.

| (2) | Na poziomie europejskim przyjęto szereg aktów prawnych, które otworzyły na konkurencję rynki kolejowych przewozów towarowych i międzynarodowych przewozów pasażerskich i ustanowiły, dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE (5), pewne podstawowe zasady, które stanowią m.in., że przedsiębiorstwa kolejowe muszą być zarządzane zgodnie z zasadami obowiązującymi przedsiębiorstwa działające na zasadach komercyjnych, że podmioty odpowiedzialne za alokację zdolności przepustowej i pobieranie opłat za korzystanie z infrastruktury kolejowej muszą być niezależne od podmiotów, które świadczą usługi kolejowe (rozdzielenie funkcji podstawowych), oraz że muszą one prowadzić oddzielną księgowość (aby zapobiec subsydiowaniu krzyżowemu), że wszystkie przedsiębiorstwa kolejowe koncesjonowane zgodnie z kryteriami UE powinny mieć dostęp do infrastruktury kolejowej na uczciwych i niedyskryminacyjnych warunkach oraz że zarządcy infrastruktury mogą korzystać z finansowania ze środków państwowych.
  Termin transpozycji dyrektywy 2012/34/UE do prawa krajowego upływa dnia 16 czerwca 2015 r. [Popr. 1] |
| --- | --- |

(2)

Na poziomie europejskim przyjęto szereg aktów prawnych, które otworzyły na konkurencję rynki kolejowych przewozów towarowych i międzynarodowych przewozów pasażerskich i ustanowiły, dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE (5), pewne podstawowe zasady, które stanowią m.in., że przedsiębiorstwa kolejowe muszą być zarządzane zgodnie z zasadami obowiązującymi przedsiębiorstwa działające na zasadach komercyjnych, że podmioty odpowiedzialne za alokację zdolności przepustowej i pobieranie opłat za korzystanie z infrastruktury kolejowej muszą być niezależne od podmiotów, które świadczą usługi kolejowe (rozdzielenie funkcji podstawowych), oraz że muszą one prowadzić oddzielną księgowość (aby zapobiec subsydiowaniu krzyżowemu), że wszystkie przedsiębiorstwa kolejowe koncesjonowane zgodnie z kryteriami UE powinny mieć dostęp do infrastruktury kolejowej na uczciwych i niedyskryminacyjnych warunkach oraz że zarządcy infrastruktury mogą korzystać z finansowania ze środków państwowych.
  Termin transpozycji dyrektywy 2012/34/UE do prawa krajowego upływa dnia 16 czerwca 2015 r. [Popr. 1]

| (3) | Rozporządzenie (EWG) nr 1192/69 jest niespójne oraz niezgodne z obecnie obowiązującymi środkami ustawodawczymi. W szczególności w kontekście zliberalizowanego rynku, na którym inne przedsiębiorstwa kolejowe konkurują bezpośrednio z wymienionymi w tym rozporządzeniu przedsiębiorstwami kolejowymi, nie jest już właściwe różne traktowanie tych dwóch grup przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie (EWG) nr 1192/69 jest niespójne oraz niezgodne z obecnie obowiązującymi środkami ustawodawczymi. W szczególności w kontekście zliberalizowanego rynku, na którym inne przedsiębiorstwa kolejowe konkurują bezpośrednio z wymienionymi w tym rozporządzeniu przedsiębiorstwami kolejowymi, nie jest już właściwe różne traktowanie tych dwóch grup przedsiębiorstw.

| (4) | W związku z tym należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 1192/69 w celu wyeliminowania niespójności w porządku prawnym UE, co przyczyni się do uproszczenia poprzez uchylenie aktu prawnego, który jest już nieaktualny, |
| --- | --- |

(4)

W związku z tym należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 1192/69 w celu wyeliminowania niespójności w porządku prawnym UE, co przyczyni się do uproszczenia poprzez uchylenie aktu prawnego, który jest już nieaktualny,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Rozporządzenie (EWG) nr 1192/69 traci moc.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po
  dwóch latach od
  jego opublikowaniu

  opublikowania
  w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. [Popr. 2]

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 122.

1

(2)  Dz.U. C 356 z 5.12.2013, s. 92.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

3

(4)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1192/69 z dnia 26 czerwca 1969 r. w sprawie wspólnych zasad normalizujących rachunkowość przedsiębiorstw kolejowych (Dz.U. L 156 z 28.6.1969, s. 8).

4

(5)  Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (wersja przekształcona) (

  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32).

5

Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 32).

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/567 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/567

---

P7_TA(2014)0153

Zgłaszanie zdarzeń w lotnictwie cywilnym ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zgłaszania zdarzeń w lotnictwie cywilnym, zmiany rozporządzenia (UE) nr 996/2010 oraz uchylenia dyrektywy 2003/42/WE, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1321/2007 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1330/2007 (COM(2012)0776 – C7-0418/2012 – 2012/0361(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/58)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0776), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0776),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 100 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0418/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 100 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0418/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 kwietnia 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 kwietnia 2013 r. (1),

| — | po konsultacji z Komitetem Regionów, |
| --- | --- |

—

po konsultacji z Komitetem Regionów,

| — | uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A7–0317/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A7–0317/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 198 z 10.7.2013, s. 73.

---

P7_TC1-COD(2012)0361

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie zgłaszania i analizy zdarzeń w lotnictwie cywilnym oraz podejmowanych w związku z nimi działań następczych, zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 oraz uchylenia dyrektywy 2003/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzeń Komisji (WE) nr 1321/2007 i (WE) nr 1330/2007

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 376/2014.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/568 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/568

---

P7_TA(2014)0154

Wdrożenia systemu pokładowego eCall ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymagań dotyczących homologacji typu na potrzeby wdrożenia systemu pokładowego eCall oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE (COM(2013)0316 – C7-0174/2013 – 2013/0165(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/59)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0316), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0316),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0174/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0174/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 września 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 19 września 2013 r. (1),

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0106/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Transportu i Turystyki (A7-0106/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 341 z 21.11.2013, s. 47.

---

P7_TC1-COD(2013)0165

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wymagań dotyczących homologacji typu na potrzeby wdrożenia systemu pokładowego eCall opartego na numerze alarmowym 112 oraz zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE [Popr. 1]

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanowiono kompleksowy unijny system homologacji typu pojazdów silnikowych. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanowiono kompleksowy unijny system homologacji typu pojazdów silnikowych.

| (2) | Aby zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego w całej Unii, na poziomie unijnym ujednolicono wymagania techniczne w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych pod kątem licznych elementów z zakresu bezpieczeństwa i ochrony środowiska. |
| --- | --- |

(2)

Aby zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego w całej Unii, na poziomie unijnym ujednolicono wymagania techniczne w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych pod kątem licznych elementów z zakresu bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

| (2a) | Wdrożenie usługi eCall dostępnej we wszystkich pojazdach i we wszystkich państwach członkowskich stanowi jeden z głównych priorytetów Unii w obszarze bezpieczeństwa drogowego od 2003 r. Aby osiągnąć ten cel, podjęto szereg inicjatyw w oparciu o zasadę dobrowolności wdrażania, które jednak nie przyniosły jak dotąd zadowalających postępów. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(2a)

Wdrożenie usługi eCall dostępnej we wszystkich pojazdach i we wszystkich państwach członkowskich stanowi jeden z głównych priorytetów Unii w obszarze bezpieczeństwa drogowego od 2003 r. Aby osiągnąć ten cel, podjęto szereg inicjatyw w oparciu o zasadę dobrowolności wdrażania, które jednak nie przyniosły jak dotąd zadowalających postępów. [Popr. 2]

| (3) | W celu dalszej poprawy bezpieczeństwa na drogach w komunikacie
  Komisji z dnia 21 sierpnia 2009 r. pt.
  „eCall: czas na wdrożenie”
   (4)
  zaproponowano wprowadzenie nowych środków mających na celu przyspieszenie wdrożenia

  wdrożenie
  pokładowych systemów powiadamiania o wypadkach w Unii. Jednym z zaproponowanych środków jest wprowadzenie obowiązku montowania systemów pokładowych eCall
  opartych na numerze 112
  we wszystkich nowych pojazdach, począwszy od kategorii M1 i N1 określonych w załączniku II do dyrektywy 2007/46/WE. [Popr. 3] |
| --- | --- |

(3)

W celu dalszej poprawy bezpieczeństwa na drogach w komunikacie
  Komisji z dnia 21 sierpnia 2009 r. pt.
  „eCall: czas na wdrożenie”
   (4)
  zaproponowano wprowadzenie nowych środków mających na celu przyspieszenie wdrożenia

  wdrożenie
  pokładowych systemów powiadamiania o wypadkach w Unii. Jednym z zaproponowanych środków jest wprowadzenie obowiązku montowania systemów pokładowych eCall
  opartych na numerze 112
  we wszystkich nowych pojazdach, począwszy od kategorii M1 i N1 określonych w załączniku II do dyrektywy 2007/46/WE. [Popr. 3]

| (4) | W dniu 3 lipca 2012 r. Parlament Europejski przyjął „Rezolucję w sprawie systemu wzywania pomocy eCall: nowej usługi 112 dla obywateli”, w której wezwał Komisję do przedłożenia w ramach dyrektywy 2007/46/WE wniosku mającego na celu zapewnienie obowiązkowego wdrożenia systemu eCall w oparciu o numer 112 do końca 2015 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 3 lipca 2012 r. Parlament Europejski przyjął „Rezolucję w sprawie systemu wzywania pomocy eCall: nowej usługi 112 dla obywateli”, w której wezwał Komisję do przedłożenia w ramach dyrektywy 2007/46/WE wniosku mającego na celu zapewnienie obowiązkowego wdrożenia systemu eCall w oparciu o numer 112 do końca 2015 r.

| (4a) | Należy w dalszym ciągu usprawniać działanie służb obsługujących numer 112 w całej Unii, aby zapewniały one szybką i skuteczną pomoc w nagłych wypadkach. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(4a)

Należy w dalszym ciągu usprawniać działanie służb obsługujących numer 112 w całej Unii, aby zapewniały one szybką i skuteczną pomoc w nagłych wypadkach. [Popr. 4]

| (5) | Oczekuje się, że unijny system eCall ograniczy liczbę ofiar śmiertelnych i stopień obrażeń odnoszonych w wypadkach w ruchu drogowym w całej UE
  dzięki wczesnemu alarmowaniu służb ratowniczych
  . Obowiązkowe wprowadzenie systemu
  pokładowego
  eCall zapewni

  opartego na numerze 112, w połączeniu z niezbędną i skoordynowaną modernizacją infrastruktury w sieciach łączności elektronicznej w odniesieniu do przekazywania zgłoszeń eCall oraz w punktach przyjmowania zgłoszeń o wypadkach (PSAP) w odniesieniu do przyjmowania zgłoszeń eCall, zapewniłoby
  dostępność tej usługi dla wszystkich obywateli i tym samym przyczyni

  przyczyniłoby
  się do zmniejszenia ludzkiego cierpienia

  liczby ofiar śmiertelnych
  i 
  osób ciężko rannych,
  do ograniczenia wydatków na opiekę zdrowotną i

  , do zmniejszenia utrudnień w ruchu spowodowanych przez wypadki oraz
  innych kosztów. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(5)

Oczekuje się, że unijny system eCall ograniczy liczbę ofiar śmiertelnych i stopień obrażeń odnoszonych w wypadkach w ruchu drogowym w całej UE
  dzięki wczesnemu alarmowaniu służb ratowniczych
  . Obowiązkowe wprowadzenie systemu
  pokładowego
  eCall zapewni

  opartego na numerze 112, w połączeniu z niezbędną i skoordynowaną modernizacją infrastruktury w sieciach łączności elektronicznej w odniesieniu do przekazywania zgłoszeń eCall oraz w punktach przyjmowania zgłoszeń o wypadkach (PSAP) w odniesieniu do przyjmowania zgłoszeń eCall, zapewniłoby
  dostępność tej usługi dla wszystkich obywateli i tym samym przyczyni

  przyczyniłoby
  się do zmniejszenia ludzkiego cierpienia

  liczby ofiar śmiertelnych
  i 
  osób ciężko rannych,
  do ograniczenia wydatków na opiekę zdrowotną i

  , do zmniejszenia utrudnień w ruchu spowodowanych przez wypadki oraz
  innych kosztów. [Popr. 5]

| (5a) | System eCall będzie stanowić ważną strukturę składającą się z licznych podmiotów zajmujących się ratowaniem życia. Dlatego kluczowe znaczenie ma w niniejszym rozporządzeniu uregulowanie kwestii odpowiedzialności, aby użytkownicy mogli mieć pełne zaufanie do systemu eCall, a sam system działał sprawnie. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(5a)

System eCall będzie stanowić ważną strukturę składającą się z licznych podmiotów zajmujących się ratowaniem życia. Dlatego kluczowe znaczenie ma w niniejszym rozporządzeniu uregulowanie kwestii odpowiedzialności, aby użytkownicy mogli mieć pełne zaufanie do systemu eCall, a sam system działał sprawnie. [Popr. 6]

| (6) | Dostarczanie dokładnych i wiarygodnych informacji o położeniu
  w nagłych wypadkach
  jest niezbędne do zapewnienia skutecznego funkcjonowania systemu pokładowego eCall
  opartego na numerze 112
  . W związku z tym należy wprowadzić wymóg zapewnienia kompatybilności tego systemu z usługami świadczonymi przez programy nawigacji satelitarnej, w tym

  szczególności
  systemy ustanowione w ramach programów Galileo i EGNOS, które zostały określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo)

  (UE) nr 1285/2013

   (5). [Popr. 7] |
| --- | --- |

(6)

Dostarczanie dokładnych i wiarygodnych informacji o położeniu
  w nagłych wypadkach
  jest niezbędne do zapewnienia skutecznego funkcjonowania systemu pokładowego eCall
  opartego na numerze 112
  . W związku z tym należy wprowadzić wymóg zapewnienia kompatybilności tego systemu z usługami świadczonymi przez programy nawigacji satelitarnej, w tym

  szczególności
  systemy ustanowione w ramach programów Galileo i EGNOS, które zostały określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo)

  (UE) nr 1285/2013

   (5). [Popr. 7]

| (7) | Obowiązek wyposażenia pojazdów w system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  powinien mieć początkowo zastosowanie wyłącznie do nowych
  typów
  samochodów osobowych i lekkich pojazdów dostawczych (kategorie M1 i N1), w przypadku których istnieje już odpowiedni mechanizm aktywacji.
  Możliwość rozszerzenia w najbliższej przyszłości zakresu stosowania wymogu instalacji systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 na inne kategorie pojazdów, takie jak samochody ciężarowe, autobusy i autokary, dwukołowe pojazdy silnikowe i ciągniki rolnicze, powinna zostać przeanalizowana przez Komisję z myślą o ewentualnym przedstawieniu wniosku legislacyjnego. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(7)

Obowiązek wyposażenia pojazdów w system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  powinien mieć początkowo zastosowanie wyłącznie do nowych
  typów
  samochodów osobowych i lekkich pojazdów dostawczych (kategorie M1 i N1), w przypadku których istnieje już odpowiedni mechanizm aktywacji.
  Możliwość rozszerzenia w najbliższej przyszłości zakresu stosowania wymogu instalacji systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 na inne kategorie pojazdów, takie jak samochody ciężarowe, autobusy i autokary, dwukołowe pojazdy silnikowe i ciągniki rolnicze, powinna zostać przeanalizowana przez Komisję z myślą o ewentualnym przedstawieniu wniosku legislacyjnego. [Popr. 8]

| (7a) | Należy promować wyposażenie istniejących typów pojazdów, które będą produkowane po 1 października 2015 r., w system pokładowy eCall oparty na numerze 112, aby upowszechnić ten system. Typy pojazdów homologowane przed 1 października 2015 r. można doposażyć w system eCall na zasadzie dobrowolności. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(7a)

Należy promować wyposażenie istniejących typów pojazdów, które będą produkowane po 1 października 2015 r., w system pokładowy eCall oparty na numerze 112, aby upowszechnić ten system. Typy pojazdów homologowane przed 1 października 2015 r. można doposażyć w system eCall na zasadzie dobrowolności. [Popr. 9]

| (7b) | Publiczna interoperacyjna ogólnounijna usługa eCall oparta na jednolitym europejskim numerze alarmowym 112 („numer alarmowy 112”) oraz prywatne usługi eCall (systemy eCall oferowane przez osoby trzecie) mogą współistnieć, pod warunkiem przyjęcia środków niezbędnych do zapewnienia ciągłości świadczenia tej usługi dla konsumenta. Aby zapewnić ciągłość świadczenia usługi publicznej eCall opartej na numerze 112 we wszystkich państwach członkowskich przez cały okres żywotności pojazdu oraz aby zagwarantować, że publiczna usługa eCall oparta na numerze 112 będzie zawsze automatycznie dostępna, wszystkie pojazdy należy wyposażyć w system pozwalający na korzystanie z publicznej usługi eCall opartej na numerze 112 niezależnie od tego, czy nabywca danego pojazdu wybierze prywatną usługę eCall, czy też nie. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(7b)

Publiczna interoperacyjna ogólnounijna usługa eCall oparta na jednolitym europejskim numerze alarmowym 112 („numer alarmowy 112”) oraz prywatne usługi eCall (systemy eCall oferowane przez osoby trzecie) mogą współistnieć, pod warunkiem przyjęcia środków niezbędnych do zapewnienia ciągłości świadczenia tej usługi dla konsumenta. Aby zapewnić ciągłość świadczenia usługi publicznej eCall opartej na numerze 112 we wszystkich państwach członkowskich przez cały okres żywotności pojazdu oraz aby zagwarantować, że publiczna usługa eCall oparta na numerze 112 będzie zawsze automatycznie dostępna, wszystkie pojazdy należy wyposażyć w system pozwalający na korzystanie z publicznej usługi eCall opartej na numerze 112 niezależnie od tego, czy nabywca danego pojazdu wybierze prywatną usługę eCall, czy też nie. [Popr. 10]

| (7c) | Konsumenci powinni otrzymywać rzetelne informacje podstawowe o systemie pokładowym eCall opartym na numerze 112 oraz o prywatnym systemie eCall, jeżeli pojazd jest w niego wyposażony, jak również kompleksowe i wiarygodne informacje na temat wszelkich dodatkowych funkcji lub usług związanych z prywatnym systemem zgłoszeń alarmowych, oferowanymi pokładowymi aplikacjami do zgłaszania wypadków lub wzywania pomocy, a także na temat poziomu usług, jakiego mogą oczekiwać przy zakupie prywatnych systemów, a także związanych z tym kosztów. System eCall oparty na numerze 112 stanowi usługę publiczną świadczoną w interesie ogólnym, w związku z czym powinien być dostępny bezpłatnie dla wszystkich konsumentów. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(7c)

Konsumenci powinni otrzymywać rzetelne informacje podstawowe o systemie pokładowym eCall opartym na numerze 112 oraz o prywatnym systemie eCall, jeżeli pojazd jest w niego wyposażony, jak również kompleksowe i wiarygodne informacje na temat wszelkich dodatkowych funkcji lub usług związanych z prywatnym systemem zgłoszeń alarmowych, oferowanymi pokładowymi aplikacjami do zgłaszania wypadków lub wzywania pomocy, a także na temat poziomu usług, jakiego mogą oczekiwać przy zakupie prywatnych systemów, a także związanych z tym kosztów. System eCall oparty na numerze 112 stanowi usługę publiczną świadczoną w interesie ogólnym, w związku z czym powinien być dostępny bezpłatnie dla wszystkich konsumentów. [Popr. 11]

| (8) | Obowiązek wyposażenia pojazdów w system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  powinien pozostawać bez uszczerbku dla prawa wszystkich zainteresowanych stron, takich jak producenci samochodów i niezależni operatorzy, do oferowania dodatkowych usług ratowniczych/usług o wartości dodanej, równolegle z usługą świadczoną w oparciu o numer 112 lub w trybie bazującym na tej usłudze i rozszerzającym jej zakres. Te

  Wszelkie
  dodatkowe usługi powinny zostać pomyślane w taki sposób, aby nie rozpraszać

  rozpraszały
  dodatkowo uwagi kierowcy
  oraz aby nie wpływały na funkcjonowanie systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 oraz na skuteczność działań punktów przyjmowania zgłoszeń alarmowych
  .
  System pokładowy eCall oparty na numerze 112 oraz system usług prywatnych lub usług dodatkowych powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby niemożliwa była wymiana danych osobowych między nimi. Usługi te powinny spełniać obowiązujące przepisy w zakresie bezpieczeństwa ogólnego i ochrony danych i powinny zawsze mieć charakter opcjonalny dla konsumentów. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(8)

Obowiązek wyposażenia pojazdów w system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  powinien pozostawać bez uszczerbku dla prawa wszystkich zainteresowanych stron, takich jak producenci samochodów i niezależni operatorzy, do oferowania dodatkowych usług ratowniczych/usług o wartości dodanej, równolegle z usługą świadczoną w oparciu o numer 112 lub w trybie bazującym na tej usłudze i rozszerzającym jej zakres. Te

  Wszelkie
  dodatkowe usługi powinny zostać pomyślane w taki sposób, aby nie rozpraszać

  rozpraszały
  dodatkowo uwagi kierowcy
  oraz aby nie wpływały na funkcjonowanie systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 oraz na skuteczność działań punktów przyjmowania zgłoszeń alarmowych
  .
  System pokładowy eCall oparty na numerze 112 oraz system usług prywatnych lub usług dodatkowych powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby niemożliwa była wymiana danych osobowych między nimi. Usługi te powinny spełniać obowiązujące przepisy w zakresie bezpieczeństwa ogólnego i ochrony danych i powinny zawsze mieć charakter opcjonalny dla konsumentów. [Popr. 12]

| (9) | W celu zapewnienia konsumentom otwartego wyboru i uczciwej konkurencji, a także w celu wspomagania innowacji i zwiększenia konkurencyjności unijnego przemysłu informatycznego na rynku światowym, system
  pokładowy
  eCall należy udostępnić wszystkim niezależnym operatorom bezpłatnie i na niedyskryminacyjnych zasadach, w oparciu o interoperacyjną i ogólnodostępną platformę,

  oparty na numerze 112 powinien bazować na interoperacyjnej
  ,
  ogólnodostępnej, zabezpieczonej i ustandaryzowanej platformie,
  tak aby możliwe było ewentualne wprowadzenie w przyszłości dodatkowych usług lub aplikacji pokładowych.
  Ponieważ wymaga to wsparcia technicznego i prawnego, Komisja powinna niezwłocznie ocenić, na podstawie konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym producentami pojazdów i niezależnymi operatorami, wszystkie możliwości propagowania i zapewnienia takiej ogólnodostępnej platformy i w stosownych przypadkach przedstawić odpowiedni wniosek legislacyjny. Należy przedstawić dalsze wyjaśnienia dotyczące tego, na jakich warunkach osoby trzecie świadczące usługi o wartości dodanej mogą mieć dostęp do danych przechowywanych w systemie pokładowym opartym na numerze 112. Ponadto system eCall oparty na numerze 112 powinien być dostępny bezpłatnie i na niedyskryminacyjnych zasadach dla wszystkich niezależnych operatorów do celów naprawy i konserwacji. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(9)

W celu zapewnienia konsumentom otwartego wyboru i uczciwej konkurencji, a także w celu wspomagania innowacji i zwiększenia konkurencyjności unijnego przemysłu informatycznego na rynku światowym, system
  pokładowy
  eCall należy udostępnić wszystkim niezależnym operatorom bezpłatnie i na niedyskryminacyjnych zasadach, w oparciu o interoperacyjną i ogólnodostępną platformę,

  oparty na numerze 112 powinien bazować na interoperacyjnej
  ,
  ogólnodostępnej, zabezpieczonej i ustandaryzowanej platformie,
  tak aby możliwe było ewentualne wprowadzenie w przyszłości dodatkowych usług lub aplikacji pokładowych.
  Ponieważ wymaga to wsparcia technicznego i prawnego, Komisja powinna niezwłocznie ocenić, na podstawie konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym producentami pojazdów i niezależnymi operatorami, wszystkie możliwości propagowania i zapewnienia takiej ogólnodostępnej platformy i w stosownych przypadkach przedstawić odpowiedni wniosek legislacyjny. Należy przedstawić dalsze wyjaśnienia dotyczące tego, na jakich warunkach osoby trzecie świadczące usługi o wartości dodanej mogą mieć dostęp do danych przechowywanych w systemie pokładowym opartym na numerze 112. Ponadto system eCall oparty na numerze 112 powinien być dostępny bezpłatnie i na niedyskryminacyjnych zasadach dla wszystkich niezależnych operatorów do celów naprawy i konserwacji. [Popr. 13]

| (9a) | Wprowadzenie jakiejkolwiek dodatkowej usługi lub aplikacji pokładowej nie powinno opóźniać wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ani jego stosowania. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(9a)

Wprowadzenie jakiejkolwiek dodatkowej usługi lub aplikacji pokładowej nie powinno opóźniać wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ani jego stosowania. [Popr. 14]

| (10) | Aby utrzymać integralność systemu homologacji typu, do celów niniejszego rozporządzenia należy zatwierdzać tylko te systemy pokładowe eCall
  oparte na numerze 112
  , które można w pełni zbadać. |
| --- | --- |

(10)

Aby utrzymać integralność systemu homologacji typu, do celów niniejszego rozporządzenia należy zatwierdzać tylko te systemy pokładowe eCall
  oparte na numerze 112
  , które można w pełni zbadać.

| (10a) | System pokładowy eCall oparty na numerze 112 jest systemem zgłoszeń alarmowych, wymaga zatem najwyższego możliwego poziomu niezawodności. Należy zatem zadbać o dokładność minimalnego zbioru danych, a także o niezawodność i odpowiednią jakość transmisji głosowych, oraz opracować jednolity system testowania, aby zagwarantować długą żywotność i trwałość systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112. W związku z tym należy przeprowadzać regularne okresowe kontrole techniczne zgodnie z dyrektywą 2014/45/UE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  . Szczegółowe przepisy dotyczące testowania powinny się znaleźć w odnośnym załączniku do tego rozporządzenia. [Popr. 15] |
| --- | --- |

(10a)

System pokładowy eCall oparty na numerze 112 jest systemem zgłoszeń alarmowych, wymaga zatem najwyższego możliwego poziomu niezawodności. Należy zatem zadbać o dokładność minimalnego zbioru danych, a także o niezawodność i odpowiednią jakość transmisji głosowych, oraz opracować jednolity system testowania, aby zagwarantować długą żywotność i trwałość systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112. W związku z tym należy przeprowadzać regularne okresowe kontrole techniczne zgodnie z dyrektywą 2014/45/UE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  . Szczegółowe przepisy dotyczące testowania powinny się znaleźć w odnośnym załączniku do tego rozporządzenia. [Popr. 15]

| (11) | Na mocy dyrektywy 2007/46/WE pojazdy produkowane w małych seriach są zwolnione z wymagań dotyczących ochrony kierowcy i pasażerów w przypadku zderzenia czołowego i uderzenia z boku. W związku z tym pojazdy produkowane w małych seriach należy zwolnić z obowiązku dotyczącego zgodności z wymaganiami systemu eCall
  określonego w niniejszym rozporządzeniu
  . [Popr. 16] |
| --- | --- |

(11)

Na mocy dyrektywy 2007/46/WE pojazdy produkowane w małych seriach są zwolnione z wymagań dotyczących ochrony kierowcy i pasażerów w przypadku zderzenia czołowego i uderzenia z boku. W związku z tym pojazdy produkowane w małych seriach należy zwolnić z obowiązku dotyczącego zgodności z wymaganiami systemu eCall
  określonego w niniejszym rozporządzeniu
  . [Popr. 16]

| (12) | Pojazdy specjalne powinny spełniać wymagania dotyczące systemu eCall określone w niniejszym rozporządzeniu, chyba że organy udzielające homologacji typu stwierdzą, że dany pojazd nie może spełnić tych wymagań z powodu jego specjalnego przeznaczenia, przy czym każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie.
  [Am. 17] |
| --- | --- |

(12)

Pojazdy specjalne powinny spełniać wymagania dotyczące systemu eCall określone w niniejszym rozporządzeniu, chyba że organy udzielające homologacji typu stwierdzą, że dany pojazd nie może spełnić tych wymagań z powodu jego specjalnego przeznaczenia, przy czym każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie.
  [Am. 17]

| (13) | Zgodnie z zaleceniami Grupy Roboczej Art. 29 (Grupy Roboczej ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie Przetwarzania Danych Osobowych) zawartymi w „Dokumencie roboczym poświęconym konsekwencjom inicjatywy »eCall« w zakresie ochrony danych i prywatności” przyjętym w dniu 26 września 2006 r., przetwarzanie danych osobowych za pomocą systemu pokładowego eCall powinno być zgodne z przepisami o ochronie danych osobowych określonymi w dyrektywie

  Dyrektywa
  95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych oraz w dyrektywie

  Rady

   (7)

  , dyrektywa
  2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej

  Rady

   (8)

  oraz art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej regulują kwestię
  przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej)

  dokonywanego w kontekście niniejszego rozporządzenia. Wszelkie przetwarzanie danych przez system pokładowy eCall oparty na numerze 112 powinno zatem odbywać się zgodnie z tymi dyrektywami
  i 
  pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich
  ,
  w szczególności niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z tymi dyrektywami
  , zwłaszcza w celu zagwarantowania, że pojazdy wyposażone w system pokładowy eCall, przy normalnym trybie funkcjonowania systemu 112 eCall
  oparty na numerze 112
  , nie są identyfikowalne i nie są stale śledzone, oraz że minimalny zbiór danych przesyłanych przez system pokładowy eCall obejmuje
  jedynie
  minimalną ilość informacji wymaganych do odpowiedniej obsługi zgłoszeń alarmowych
  przez PSAP i że żadne dane osobowe nie są później przechowywane
  .
  Jeżeli osoba, której dotyczą dane, wyraziła zgodę lub obie strony zawarły odpowiednią umowę, w przypadku innego systemu zgłoszeń alarmowych, zainstalowanego w pojeździe obok systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112, mogą mieć zastosowanie inne warunki, przy czym system ten powinien również być zgodny z tymi dyrektywami
  . [Popr. 18] |
| --- | --- |

(13)

Zgodnie z zaleceniami Grupy Roboczej Art. 29 (Grupy Roboczej ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie Przetwarzania Danych Osobowych) zawartymi w „Dokumencie roboczym poświęconym konsekwencjom inicjatywy »eCall« w zakresie ochrony danych i prywatności” przyjętym w dniu 26 września 2006 r., przetwarzanie danych osobowych za pomocą systemu pokładowego eCall powinno być zgodne z przepisami o ochronie danych osobowych określonymi w dyrektywie

  Dyrektywa
  95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych oraz w dyrektywie

  Rady

   (7)

  , dyrektywa
  2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej

  Rady

   (8)

  oraz art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej regulują kwestię
  przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej)

  dokonywanego w kontekście niniejszego rozporządzenia. Wszelkie przetwarzanie danych przez system pokładowy eCall oparty na numerze 112 powinno zatem odbywać się zgodnie z tymi dyrektywami
  i 
  pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich
  ,
  w szczególności niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z tymi dyrektywami
  , zwłaszcza w celu zagwarantowania, że pojazdy wyposażone w system pokładowy eCall, przy normalnym trybie funkcjonowania systemu 112 eCall
  oparty na numerze 112
  , nie są identyfikowalne i nie są stale śledzone, oraz że minimalny zbiór danych przesyłanych przez system pokładowy eCall obejmuje
  jedynie
  minimalną ilość informacji wymaganych do odpowiedniej obsługi zgłoszeń alarmowych
  przez PSAP i że żadne dane osobowe nie są później przechowywane
  .
  Jeżeli osoba, której dotyczą dane, wyraziła zgodę lub obie strony zawarły odpowiednią umowę, w przypadku innego systemu zgłoszeń alarmowych, zainstalowanego w pojeździe obok systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112, mogą mieć zastosowanie inne warunki, przy czym system ten powinien również być zgodny z tymi dyrektywami
  . [Popr. 18]

| (13a) | W niniejszym rozporządzeniu uwzględnia się zalecenia Grupy Roboczej Art. 29, ustanowionej dyrektywą 95/46/WE, zawarte w dokumencie roboczym poświęconym konsekwencjom inicjatywy „eCall” w zakresie ochrony danych i prywatności, przyjętym w dniu 26 września 2006 r.

   (9)
  [Popr. 19 i 90] |
| --- | --- |

(13a)

W niniejszym rozporządzeniu uwzględnia się zalecenia Grupy Roboczej Art. 29, ustanowionej dyrektywą 95/46/WE, zawarte w dokumencie roboczym poświęconym konsekwencjom inicjatywy „eCall” w zakresie ochrony danych i prywatności, przyjętym w dniu 26 września 2006 r.

   (9)
  [Popr. 19 i 90]

| (13b) | Producenci pojazdów muszą przy spełnianiu wymagań technicznych uwzględnić techniczne formy ochrony danych osobowych w systemie pokładowym i zapewnić zgodność z zasadą uwzględnienia ochrony prywatności już w fazie projektowania. [Popr. 20] |
| --- | --- |

(13b)

Producenci pojazdów muszą przy spełnianiu wymagań technicznych uwzględnić techniczne formy ochrony danych osobowych w systemie pokładowym i zapewnić zgodność z zasadą uwzględnienia ochrony prywatności już w fazie projektowania. [Popr. 20]

| (14) | Europejskie organizacje normalizacyjne ETSI i CEN opracowały wspólne normy dotyczące wdrożenia paneuropejskiej usługi eCall, które powinny mieć zastosowanie do celów niniejszego rozporządzenia, ponieważ ułatwi to rozwój technologiczny usługi pokładowej eCall, zapewni jej interoperacyjność i ciągłość w całej UE oraz ograniczy koszty jej wprowadzenia w całej Unii. |
| --- | --- |

(14)

Europejskie organizacje normalizacyjne ETSI i CEN opracowały wspólne normy dotyczące wdrożenia paneuropejskiej usługi eCall, które powinny mieć zastosowanie do celów niniejszego rozporządzenia, ponieważ ułatwi to rozwój technologiczny usługi pokładowej eCall, zapewni jej interoperacyjność i ciągłość w całej UE oraz ograniczy koszty jej wprowadzenia w całej Unii.

| (15) | W celu zapewnienia stosowania wspólnych wymagań technicznych dotyczących systemu pokładowego eCall
  opartego na numerze 112
  należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów (zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) w odniesieniu do szczegółowych przepisów dotyczących stosowania odpowiednich norm, badań, ochrony danych osobowych i prywatności oraz zwolnień niektórych pojazdów lub klas pojazdów należących do kategorii M1 i N1. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów
  , konsultując się w szczególności z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, Grupą Roboczą Art
  .
  29 oraz organizacjami ochrony konsumentów
  . Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 21] |
| --- | --- |

(15)

W celu zapewnienia stosowania wspólnych wymagań technicznych dotyczących systemu pokładowego eCall
  opartego na numerze 112
  należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów (zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) w odniesieniu do szczegółowych przepisów dotyczących stosowania odpowiednich norm, badań, ochrony danych osobowych i prywatności oraz zwolnień niektórych pojazdów lub klas pojazdów należących do kategorii M1 i N1. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów
  , konsultując się w szczególności z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, Grupą Roboczą Art
  .
  29 oraz organizacjami ochrony konsumentów
  . Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 21]

| (16) | Producentom pojazdów należy pozostawić wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się do wymagań technicznych niniejszego rozporządzenia
  oraz aktów delegowanych przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, aby mogli przeprowadzić niezbędne badania i testy w różnych warunkach, a tym samym zagwarantować pełną niezawodność systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112
  . [Popr. 22] |
| --- | --- |

(16)

Producentom pojazdów należy pozostawić wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się do wymagań technicznych niniejszego rozporządzenia
  oraz aktów delegowanych przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, aby mogli przeprowadzić niezbędne badania i testy w różnych warunkach, a tym samym zagwarantować pełną niezawodność systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112
  . [Popr. 22]

| (17) | Niniejsze rozporządzenie jest nowym odrębnym rozporządzeniem w kontekście procedury homologacji typu WE przewidzianej w dyrektywie 2007/46/WE i w związku z tym należy odpowiednio zmienić załączniki I, III, IV, VI, i IX do wspomnianej dyrektywy . |
| --- | --- |

(17)

Niniejsze rozporządzenie jest nowym odrębnym rozporządzeniem w kontekście procedury homologacji typu WE przewidzianej w dyrektywie 2007/46/WE i w związku z tym należy odpowiednio zmienić załączniki I, III, IV, VI, i IX do wspomnianej dyrektywy .

| (18) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, tj. utworzenie rynku wewnętrznego poprzez wprowadzenie wspólnych wymagań technicznych w odniesieniu do homologacji typu nowych pojazdów wyposażonych w system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  , nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę niezbędnych działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, |
| --- | --- |

(18)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, tj. utworzenie rynku wewnętrznego poprzez wprowadzenie wspólnych wymagań technicznych w odniesieniu do homologacji typu nowych pojazdów wyposażonych w system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  , nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę niezbędnych działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymagania techniczne dotyczące homologacji typu WE pojazdów w odniesieniu do systemu pokładowego eCall
  opartego na numerze 112
  .

Artykuł 2

Zakres

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pojazdów kategorii M1 i N1 określonych w pkt 1.1.1 i 1.2.1 załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE.

Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do pojazdów produkowanych w małych seriach. [Popr. 23]

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia, oprócz definicji zawartych w art. 3 dyrektywy 2007/46/WE i w art. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 305/2013

   (10)
  , stosuje się następujące definicje: [Popr. 24]

| 1) | „system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  ” oznacza system
  alarmowy, składający się z urządzenia pokładowego oraz narzędzi do inicjowania i dokonywania zgłoszeń eCall, a także zarządzania nimi,
  włączany automatycznie w wyniku aktywacji czujników pokładowych lub ręcznie, który za pośrednictwem
  publicznych
  bezprzewodowych sieci łączności ruchomej przekazuje znormalizowany minimalny zbiór

  emituje sygnały celem umożliwienia transmisji znormalizowanego minimalnego zbioru
  danych i ustanawia

  ustanowienia
   – w oparciu o numer 112 – kanał

  kanału
  audio między kierowcą i pasażerami pojazdu a 
  odpowiednim
  punktem przyjmowania zgłoszeń o wypadkach; [Popr. 25. Poprawka ta ma zastosowanie do całego dokumentu] |
| --- | --- |

1)

„system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  ” oznacza system
  alarmowy, składający się z urządzenia pokładowego oraz narzędzi do inicjowania i dokonywania zgłoszeń eCall, a także zarządzania nimi,
  włączany automatycznie w wyniku aktywacji czujników pokładowych lub ręcznie, który za pośrednictwem
  publicznych
  bezprzewodowych sieci łączności ruchomej przekazuje znormalizowany minimalny zbiór

  emituje sygnały celem umożliwienia transmisji znormalizowanego minimalnego zbioru
  danych i ustanawia

  ustanowienia
   – w oparciu o numer 112 – kanał

  kanału
  audio między kierowcą i pasażerami pojazdu a 
  odpowiednim
  punktem przyjmowania zgłoszeń o wypadkach; [Popr. 25. Poprawka ta ma zastosowanie do całego dokumentu]

| 2) | „system pokładowy” oznacza urządzenia pokładowe wraz ze środkami służącymi do uruchamiania transmisji zgłoszeń eCall, zarządzania nimi i dokonywania ich za pośrednictwem publicznej bezprzewodowej sieci łączności ruchomej, zapewniające połączenie między pojazdem a środkiem realizacji usługi eCall za pośrednictwem publicznej bezprzewodowej sieci łączności ruchomej. [Popr. 26 i 80] |
| --- | --- |

2)

„system pokładowy” oznacza urządzenia pokładowe wraz ze środkami służącymi do uruchamiania transmisji zgłoszeń eCall, zarządzania nimi i dokonywania ich za pośrednictwem publicznej bezprzewodowej sieci łączności ruchomej, zapewniające połączenie między pojazdem a środkiem realizacji usługi eCall za pośrednictwem publicznej bezprzewodowej sieci łączności ruchomej. [Popr. 26 i 80]

| 2a) | „zgłoszenie eCall” oznacza zgłoszenie alarmowe na numer alarmowy 112 wykonane za pomocą systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112; [Popr. 27] |
| --- | --- |

2a)

„zgłoszenie eCall” oznacza zgłoszenie alarmowe na numer alarmowy 112 wykonane za pomocą systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112; [Popr. 27]

| 2b) | „punkt przyjmowania zgłoszeń o wypadkach” lub „PSAP” oznacza miejsce, do którego w pierwszej kolejności trafiają zgłoszenia alarmowe i które podlega organowi publicznemu lub organizacji prywatnej uznanej przez dane państwo członkowskie; [Popr. 28] |
| --- | --- |

2b)

„punkt przyjmowania zgłoszeń o wypadkach” lub „PSAP” oznacza miejsce, do którego w pierwszej kolejności trafiają zgłoszenia alarmowe i które podlega organowi publicznemu lub organizacji prywatnej uznanej przez dane państwo członkowskie; [Popr. 28]

| 2c) | „minimalny zbiór danych” lub „MSD” oznacza informacje określone w normie „Transport drogowy i telematyka ruchu -- eBezpieczeństwo -- eCall minimalne bazy danych” (EN 15722), przesyłane do PSAP obsługującego zgłoszenia eCall; [Popr. 29] |
| --- | --- |

2c)

„minimalny zbiór danych” lub „MSD” oznacza informacje określone w normie „Transport drogowy i telematyka ruchu -- eBezpieczeństwo -- eCall minimalne bazy danych” (EN 15722), przesyłane do PSAP obsługującego zgłoszenia eCall; [Popr. 29]

| 2d) | „urządzenie pokładowe” oznacza urządzenie zainstalowane na stałe w pojeździe, które dostarcza danych pokładowych wymaganych do przekazania minimalnego zbioru danych (MSD) w ramach zgłoszenia eCall za pomocą publicznej bezprzewodowej sieci łączności ruchomej lub ma dostęp do tych danych; [Popr. 30] |
| --- | --- |

2d)

„urządzenie pokładowe” oznacza urządzenie zainstalowane na stałe w pojeździe, które dostarcza danych pokładowych wymaganych do przekazania minimalnego zbioru danych (MSD) w ramach zgłoszenia eCall za pomocą publicznej bezprzewodowej sieci łączności ruchomej lub ma dostęp do tych danych; [Popr. 30]

| 2e) | „publiczna bezprzewodowa sieć łączności ruchomej” oznacza bezprzewodową sieć łączności ruchomej dostępną publicznie zgodnie z dyrektywami 2002/21/WE

   (11)

  i 2002/22/WE

   (12)

  Parlamentu Europejskiego i Rady. [Popr. 31] |
| --- | --- |

2e)

„publiczna bezprzewodowa sieć łączności ruchomej” oznacza bezprzewodową sieć łączności ruchomej dostępną publicznie zgodnie z dyrektywami 2002/21/WE

   (11)

  i 2002/22/WE

   (12)

  Parlamentu Europejskiego i Rady. [Popr. 31]

Artykuł 4

Ogólne obowiązki producentów

Producenci wykazują, że wszystkie nowe typy pojazdów, o których mowa w art. 2, są wyposażone w

  we wbudowany
  system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  , zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia. [Popr. 32]

Artykuł 5

Szczególne obowiązki producentów

1.   Producenci zapewniają, aby ich wszystkie nowe modele pojazdów były produkowane i homologowane zgodnie z wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i w aktach delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

2.   Producenci wykazują, że ich wszystkie nowe typy pojazdów są konstruowane w sposób gwarantujący, że w razie poważnego wypadku,
  wykrytego dzięki aktywacji co najmniej jednego czujnika lub procesora w pojeździe,
  który nastąpił na terytorium Unii, automatycznie inicjowane jest zgłoszenie eCall kierowane pod jednolity europejski numer alarmowy 112. [Popr. 33]

Producenci wykazują, że nowe pojazdy

  typy pojazdów
  są skonstruowane w sposób gwarantujący, że zgłoszenie eCall kierowane pod jednolity europejski numer alarmowy 112 może być również aktywowane ręcznie. [Popr. 34]

2a.
     
  Ustęp 2 nie narusza prawa właściciela pojazdu do stosowania – oprócz systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 – innego systemu zgłoszeń alarmowych zainstalowanego w pojeździe i pełniącego podobną funkcję. W przypadku stosowania również innego systemu zgłoszeń alarmowych system ten musi być zgodny z normą EN 16102 „Inteligentne systemy transportowe – eCall – Wymagania eksploatacyjne dotyczące usługi dostarczanej przez stronę trzecią”, a producenci muszą zagwarantować, że w danym momencie aktywny będzie tylko jeden system, a system pokładowy eCall oparty na numerze 112 włączy się automatycznie, jeżeli drugi system zgłoszeń alarmowych nie będzie działał. [Popr. 35]

3.   Producenci gwarantują, że odbiorniki w systemach pokładowych
  eCall opartych na numerze 112
  są kompatybilne z usługami w zakresie lokalizacji zapewnianymi przez systemy nawigacji satelitarnej, w tym

  szczególności
  systemy Galileo i EGNOS. [Popr. 36]

4.   Do celów homologacji typu należy zatwierdzać tylko te
  wbudowane
  systemy pokładowe eCall
  oparte na numerze 112
  , które można zbadać. [Popr. 37]

5.   Systemy pokładowe eCall
  oparte na numerze 112
  muszą spełniać wymogi dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady1999/5/WE (13) i regulaminu EKG ONZ nr 10 (14).

5a.
     
  Producenci muszą wykazać, że w przypadku krytycznej awarii systemu uniemożliwiającej wykonanie zgłoszenia eCall, którą wykryto w czasie lub w następstwie autotestu, osoby znajdujące się w pojeździe otrzymają odnośne ostrzeżenie. [Popr. 38]

6.   System
  pokładowy
  eCall
  oparty na numerze 112
  należy udostępnić wszystkim niezależnym operatorom bezpłatnie i na niedyskryminacyjnych zasadach, co najmniej do celów naprawy i konserwacji. [Popr. 39]

7.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 9 w celu ustanowienia szczegółowych wymagań technicznych i badań do celów homologacji typu systemów pokładowych eCall oraz zmieniających odpowiednio dyrektywę 2007/46/WE

  opartych na numerze 112
  . [Popr. 40]

Wymagania techniczne i badania, o których mowa w akapicie pierwszym,
  określane
  są
  po konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami i muszą być
  oparte na wymaganiach określonych w ust.
  2, 2a,
  3, 4 i 6 oraz na następujących

  dostępnych
  normach
  dotyczących eCall oraz
  , stosownie do przypadku
  , regulaminach EKG ONZ, w tym
  : [Popr. 41]

| a) | EN 16072 „Inteligentne systemy transportowe – E Bezpieczeństwo – Paneuropejskie wymagania operacyjne”; |
| --- | --- |

a)

EN 16072 „Inteligentne systemy transportowe – E Bezpieczeństwo – Paneuropejskie wymagania operacyjne”;

| b) | EN 16062 „Inteligentne systemy transportu – Program eSafety – Protokoły zastosowań wysokiego poziomu dla systemu eCall”; |
| --- | --- |

b)

EN 16062 „Inteligentne systemy transportu – Program eSafety – Protokoły zastosowań wysokiego poziomu dla systemu eCall”;

| c) | EN 16454 „Inteligentne systemy transportowe – eBezpieczeństwo – Pełne badanie zgodności systemu eCall”, w odniesieniu do zgodności systemu pokładowego eCall
  opartego na numerze 112
  z paneuropejskim systemem eCall; |
| --- | --- |

c)

EN 16454 „Inteligentne systemy transportowe – eBezpieczeństwo – Pełne badanie zgodności systemu eCall”, w odniesieniu do zgodności systemu pokładowego eCall
  opartego na numerze 112
  z paneuropejskim systemem eCall;

| ca) | EN 15722 „Inteligentne systemy transportowe – eBezpieczeństwo – eCall minimalne bazy danych”. [Popr. 42] |
| --- | --- |

ca)

EN 15722 „Inteligentne systemy transportowe – eBezpieczeństwo – eCall minimalne bazy danych”. [Popr. 42]

| d) | wszelkie dodatkowe normy europejskie lub regulaminy EKG ONZ dotyczące systemu eCall.
  [Popr. 43] |
| --- | --- |

d)

wszelkie dodatkowe normy europejskie lub regulaminy EKG ONZ dotyczące systemu eCall.
  [Popr. 43]

Artykuł 6

Przepisy dotyczące ochrony prywatności i danych

-1a.
     
  Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla przepisów dyrektyw 95/46/WE i 2002/58/WE. Wszelkie przetwarzanie danych osobowych za pomocą systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 powinno być zgodne z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych określonymi w tych dyrektywach. [Popr. 44]

1   Zgodnie z dyrektywą 95/46/WE i dyrektywą 2002/58/WE Producenci zapewniają, by pojazdy wyposażone w system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  nie były identyfikowalne i nie były stale śledzone przy normalnym

  niealarmowym
  trybie funkcjonowania systemu eCall. [Popr. 45]

System pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  powinien być wyposażony w technologie służące wzmocnieniu ochrony prywatności w celu zapewnienia użytkownikom eCall pożądanego poziomu ochrony prywatności, jak również niezbędnej ochrony przed inwigilacją i nadużyciami.

2.   Minimalny zbiór danych przesyłanych przez system pokładowy eCall zawiera tylko minimum informacji niezbędnych

  party na numerze 112 może zawierać jedynie informacje wymagane normą, o której mowa w art. 3 ust. 2c. Minimalny zbiór danych może być przetwarzany i przechowywany jedynie tak długo, jak jest to konieczne
  do właściwej obsługi zgłoszeń alarmowych.
  Minimalny zbiór danych należy przechowywać w taki sposób, by możliwe było jego całkowite skasowanie. [Popr. 46]

3.   Producenci gwarantują, że użytkownikom systemu eCall zapewnia się jasne i wyczerpujące informacje na temat
  istnienia bezpłatnego publicznego systemu eCall opartego na numerze alarmowym 112, a także na temat
  przetwarzania danych dokonywanego przez system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  , w szczególności na temat: [Popr. 47]

| a) | podstawy prawnej przetwarzania; |
| --- | --- |

a)

podstawy prawnej przetwarzania;

| b) | faktu, iż system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  uruchamia się domyślnie; |
| --- | --- |

b)

faktu, iż system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  uruchamia się domyślnie;

| c) | zasad przetwarzania danych dokonywanego przez system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  ; |
| --- | --- |

c)

zasad przetwarzania danych dokonywanego przez system pokładowy eCall
  oparty na numerze 112
  ;

| d) | konkretnego
  celu przetwarzania danych w ramach eCall
  , który musi być ograniczony do sytuacji nadzwyczajnych, o których mowa w art. 5 ust. 2 akapit pierwszy
  ; [Popr. 48] |
| --- | --- |

d)

konkretnego
  celu przetwarzania danych w ramach eCall
  , który musi być ograniczony do sytuacji nadzwyczajnych, o których mowa w art. 5 ust. 2 akapit pierwszy
  ; [Popr. 48]

| e) | rodzajów zbieranych i przetwarzanych danych oraz odbiorców tych danych; |
| --- | --- |

e)

rodzajów zbieranych i przetwarzanych danych oraz odbiorców tych danych;

| f) | terminu przechowywania danych w systemie pokładowym
  eCall opartym na numerze 112
  ; [Popr. 49] |
| --- | --- |

f)

terminu przechowywania danych w systemie pokładowym
  eCall opartym na numerze 112
  ; [Popr. 49]

| g) | faktu braku stałego śledzenia pojazdu
  , poza gromadzeniem minimalnej ilości danych niezbędnych do określenia i przekazania przez system pokładowy eCall oparty na numerze 112 położenia oraz kierunku jazdy pojazdu podczas zgłaszania wypadku, a także faktu, że dane wykorzystywane do śledzenia są przechowywane w urządzeniu tyko tak długo, jak długo jest to absolutnie konieczne w tym celu
  ; [Popr. 50] |
| --- | --- |

g)

faktu braku stałego śledzenia pojazdu
  , poza gromadzeniem minimalnej ilości danych niezbędnych do określenia i przekazania przez system pokładowy eCall oparty na numerze 112 położenia oraz kierunku jazdy pojazdu podczas zgłaszania wypadku, a także faktu, że dane wykorzystywane do śledzenia są przechowywane w urządzeniu tyko tak długo, jak długo jest to absolutnie konieczne w tym celu
  ; [Popr. 50]

| h) | sposobów korzystania z praw przysługujących osobom, których dotyczą dane; |
| --- | --- |

h)

sposobów korzystania z praw przysługujących osobom, których dotyczą dane;

| ha) | tego, że dane zgromadzone przez PSAP za pomocą systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 nie mogą być przekazywane osobom trzecim bez uprzedniej zgody osoby, której te dane dotyczą; [Popr. 51] |
| --- | --- |

ha)

tego, że dane zgromadzone przez PSAP za pomocą systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 nie mogą być przekazywane osobom trzecim bez uprzedniej zgody osoby, której te dane dotyczą; [Popr. 51]

| i) | wszelkich niezbędnych informacji dodatkowych dotyczących
  identyfikacji, śledzenia i
  przetwarzania danych osobowych w związku ze świadczeniem prywatnej usługi eCall lub innych usług o wartości dodanej
  , które wymagają wyraźnej zgody użytkownika i są zgodne z dyrektywą 95/46/WE
  .
  Należy w szczególności uwzględnić fakt, że mogą istnieć różnice między przetwarzaniem danych za pomocą systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 i za pomocą prywatnych systemów eCall lub innych usług o wartości dodanej
  . [Popr. 52] |
| --- | --- |

i)

wszelkich niezbędnych informacji dodatkowych dotyczących
  identyfikacji, śledzenia i
  przetwarzania danych osobowych w związku ze świadczeniem prywatnej usługi eCall lub innych usług o wartości dodanej
  , które wymagają wyraźnej zgody użytkownika i są zgodne z dyrektywą 95/46/WE
  .
  Należy w szczególności uwzględnić fakt, że mogą istnieć różnice między przetwarzaniem danych za pomocą systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 i za pomocą prywatnych systemów eCall lub innych usług o wartości dodanej
  . [Popr. 52]

3a.
     
  Producenci przekazują informacje, o których mowa w ust. 3 w dokumentacji technicznej dołączanej do pojazdu. [Popr. 53]

3b.
     
  Aby uniknąć niejasności co do założonych celów i wartości dodanej przetwarzania danych, informacje, o których mowa w ust. 3, są dostarczane użytkownikowi przed skorzystaniem z danego systemu oddzielnie dla systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 i dla innych systemów eCall. [Popr. 54]

3c.
     
  Producenci dopilnowują, by system pokładowy eCall oparty na numerze 112 i inny zainstalowany system zgłoszeń alarmowych oraz system świadczący usługi o wartości dodanej były zaprojektowane w sposób uniemożliwiający wymianę danych osobowych między nimi. Niekorzystanie z innego systemu lub usługi o wartości dodanej lub odmowa udzielenia przez osobę, której dotyczą dane, zgody na przetwarzanie jej danych osobowych w celu świadczenia usługi prywatnej nie może mieć niekorzystnego wpływu na korzystanie z systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 lub na użytkownika tego systemu. [Popr. 55]

4.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 9 w celu dokładniejszego zdefiniowania wymogu dotyczącego braku możliwości identyfikacji i śledzenia oraz technologii służących wzmocnieniu ochrony prywatności, o których mowa w ust. 1,
  w odniesieniu do eCall, szczególnie środków ochronnych, jakie mają przyjąć dostawcy usług eCall w celu zapewnienia zgodnego z prawem przetwarzania danych oraz zapobieżenia nieuprawnionemu dostępowi do przetwarzanych danych osobowych, ich ujawnianiu, zmianie lub utracie,
  a także sposobów prywatnego przetwarzania danych
  osobowych
  i informacji o użytkowniku, o których mowa w ust. 3. [Popr. 56]

Artykuł 7

Obowiązki państw członkowskich

Z mocą od dnia 1 października 2015 r.
  ...
   (*1) organy krajowe udzielają homologacji typu WE w odniesieniu do systemu pokładowego eCall
  opartego na numerze 112
  tylko nowym typom pojazdów, które spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia oraz aktów delegowanych przyjętych na jego podstawie. [Popr. 57]

Artykuł 7a

Okresowe kontrole techniczne

Wymogi dotyczące okresowych kontroli technicznych systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 określa dyrektywa 2014/45/UE. [Popr. 58]

Artykuł 8

Zwolnienia

1.   Komisja może zwolnić niektóre pojazdy lub klasy pojazdów należące do kategorii M1 i N1 z obowiązku montażu systemów pokładowych

  systemu pokładowego
  eCall
  opartego na numerze 112,
  określonego w art. 4, jeżeli po przeprowadzeniu analizy kosztów i korzyści
  i analizy technicznej
  , wykonanej lub zleconej przez Komisję, oraz uwzględniając wszelkie istotne aspekty

  po uwzględnieniu wszelkich istotnych aspektów
  bezpieczeństwa, stosowanie tych systemów okazuje się nieodpowiednie dla danego pojazdu lub danej klasy pojazdów

  okaże się, że instalacja systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112 nie jest niezbędna dla dalszej poprawy bezpieczeństwa drogowego ze względu na fakt, że dana klasa pojazdów została zaprojektowana główne do użytku terenowego lub nie posiada odpowiedniego mechanizmu aktywacji
  .
  Liczba zwolnień jest ograniczona
  . [Popr. 59]

2.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 9 w celu określenia zwolnień, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu Zwolnienia te obejmują takie pojazdy jak np. pojazdy specjalne i pojazdy bez poduszek powietrznych, a ich liczba jest ograniczona.
  [Popr. 60]

Artykuł 9

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 7, art. 6 ust. 4 oraz art. 8 ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony

  okres pięciu lat
  od dnia [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force].
  ...
   (*2)

  . Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu. [Popr. 61]

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 7, art. 6. ust. 4 i art. 8 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 5 ust. 7, art. 6 ust. 4 i art. 8 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch

  trzech
  miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady. [Popr. 62]

Artykuł 10

Sankcje za nieprzestrzeganie przepisów

1.   Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszenia przez producentów przepisów niniejszego rozporządzenia
  odnośnych aktów delegowanych
  oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające
  , w szczególności w przypadku naruszenia art
  .
  6 niniejszego rozporządzenia
  . Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach, a także powiadamiają ją niezwłocznie o wszelkich kolejnych dotyczących ich zmianach. [Popr. 63]

2.   Sankcjom podlegają przynajmniej następujące przypadki nieprzestrzegania przepisów:

| a) | składanie niezgodnych z prawdą oświadczeń w ramach procedury homologacji typu lub procedury prowadzącej do odwołania; |
| --- | --- |

a)

składanie niezgodnych z prawdą oświadczeń w ramach procedury homologacji typu lub procedury prowadzącej do odwołania;

| b) | fałszowanie wyników badań dotyczących homologacji typu; |
| --- | --- |

b)

fałszowanie wyników badań dotyczących homologacji typu;

| c) | zatajanie danych lub specyfikacji technicznych, które mogłoby doprowadzić do odwołania lub wycofania homologacji typu; |
| --- | --- |

c)

zatajanie danych lub specyfikacji technicznych, które mogłoby doprowadzić do odwołania lub wycofania homologacji typu;

| ca) | naruszenie przepisów określonych w art. 6. [Popr. 64] |
| --- | --- |

ca)

naruszenie przepisów określonych w art. 6. [Popr. 64]

Artykuł 10a

Sprawozdawczość i przegląd

1.
     
  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat gotowości infrastruktury telekomunikacyjnej i infrastruktury PSAP wymaganej do obsługi systemu eCall w państwach członkowskich. Jeżeli z tego sprawozdania wynika jednoznacznie, że infrastruktura eCall nie będzie gotowa do dnia określonego w art. 12 akapit trzeci, Komisja podejmuje odpowiednie działania.

2.
     
  Do dnia 1 października 2018 r. Komisja przygotuje sprawozdanie oceniające dotyczące wdrożenia systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112, w tym stopnia jego upowszechnienia, które to sprawozdanie zostanie przedstawione Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Komisja zbada, czy zakres rozporządzenia powinien zostać rozszerzony na inne kategorie pojazdów, takie jak dwukołowe pojazdy silnikowe, pojazdy ciężarowe, autobusy i autokary oraz ciągniki rolnicze. W stosownych przypadkach Komisja przedstawi odpowiedni wniosek ustawodawczy.

3.
     
  Komisja, po szerokich konsultacjach ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym producentami pojazdów i niezależnymi operatorami, oraz po dokonaniu oceny skutków, przedstawi jak najszybciej, a w żadnym razie nie później niż do dnia ...

   (*3)

  , Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wymogów technicznych dla interoperacyjnej, ustandaryzowanej, bezpiecznej i ogólnodostępnej platformy. W stosownych przypadkach Komisja dołącza do tego sprawozdania odpowiedni wniosek ustawodawczy. Normy dla tej platformy – niezwłocznie po ich udostępnieniu – stanowią podstawę dla systemu pokładowego eCall opartego na numerze 112. [Popr. 65]

Artykuł 11

Zmiany w dyrektywie 2007/46/WE

W załącznikach I, III, IV, VI i IX do dyrektywy 2007/46/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 5 ust. 7, art. 6 ust. 4, art. 8 ust. 2 oraz art. 9 i 10a stosuje się od dnia ...

   (*4)
  . [Popr. 66]

Niniejsze rozporządzenie

  Artykuły inne niż określone w akapicie drugim niniejszego artykułu
  stosuje się od dnia 1 października 2015 r.[popr. 67]

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 341 z 21.11.2013, s. 47.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

2

(3)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

3

(4)  COM(2009)0434 final.

4

COM(2009)0434 final

(5)  
  Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1.

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1285/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie realizacji i eksploatacji europejskich systemów nawigacji satelitarnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 876/2002 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 1)
  .

5

Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1285/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie realizacji i eksploatacji europejskich systemów nawigacji satelitarnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 876/2002 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 1)

(6)  
  Dyrektywa 2014/45/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie okresowych badań przydatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz uchylające dyrektywę 2009/40/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 51).

6

Dyrektywa 2014/45/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie okresowych badań przydatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz uchylające dyrektywę 2009/40/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 51).

(7)  
  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (

  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

7

Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (

(8)  
  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (

  Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37).

8

Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (

(9)  
  1609/06/EN -WP 125.

9

1609/06/EN -WP 125.

(10)  
  Dz.U. L 91 z 3.4.2013, s. 1.

10

Dz.U. L 91 z 3.4.2013, s. 1.

(11)  
  Dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33).

11

Dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33).

(12)  
  Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 51).

12

Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 51).

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 10).

13

(14)  Regulamin nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do kompatybilności elektromagnetycznej (Dz.U. L 254 z 20.9.2012, s. 1).

14

(*1)  
  Data, o której mowa w art. 12 akapit trzeci.

*1

Data, o której mowa w art. 12 akapit trzeci.

(*2)  
  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

*2

Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(*3)  
  Rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

*3

Rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

(*4)  
  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

*4

Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

ZAŁĄCZNIK

Zmiany w dyrektywie 2007/46/WE

W dyrektywie 2007/46/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku I dodaje się punkty w brzmieniu:






  „12.8. | System eCall |
| --- | --- | --- |

1)

w załączniku I dodaje się punkty w brzmieniu:

„12.8.

System eCall

| 12.8.1. | Opis lub rysunki”; |
| --- | --- |

12.8.1.

Opis lub rysunki”;

| 2) | w załączniku III część I sekcja A dodaje się punkty w brzmieniu:






  „12.8. | System eCall |
| --- | --- | --- |

2)

w załączniku III część I sekcja A dodaje się punkty w brzmieniu:

„12.8.

System eCall

| 12.8.1. | Zainstalowany: tak/nie (1)”; |
| --- | --- |

12.8.1.

Zainstalowany: tak/nie (1)”;

| 3) | W załączniku IV część 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w tabeli dodaje się punkt w brzmieniu:

















  Punkt | Przedmiot | Odniesienie do aktu prawnego | Zastosowanie |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| M1 | M2 | M3 | N1 | N2 | N3 | O1 | O2 | O3 | O4 |
| 71. | System eCall | Rozporządzenie (UE) nr [.../...] | X | | | X | | | | | | |

3)

W załączniku IV część 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w tabeli dodaje się punkt w brzmieniu:

Punkt

Przedmiot

Odniesienie do aktu prawnego

Zastosowanie

M1

M2

M3

N1

N2

N3

O1

O2

O3

O4

71.

System eCall

Rozporządzenie (UE) nr [.../...]

X

X

| b) | w dodatku 1 wprowadza się następujące zmiany:






  i) | w tabeli 1 dodaje się punkt w brzmieniu:









  Punkt | Przedmiot | Odniesienie do aktu prawnego | Kwestie szczegółowe | Zastosowanie i wymagania szczegółowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 71. | System eCall | Rozporządzenie (UE) nr [.../...] | | Nie dotyczy |

b)

w dodatku 1 wprowadza się następujące zmiany:

i)

w tabeli 1 dodaje się punkt w brzmieniu:

Punkt

Przedmiot

Odniesienie do aktu prawnego

Kwestie szczegółowe

Zastosowanie i wymagania szczegółowe

71.

System eCall

Rozporządzenie (UE) nr [.../...]

Nie dotyczy

| ii) | w tabeli 2 dodaje się punkt w brzmieniu:









  Punkt | Przedmiot | Odniesienie do aktu prawnego | Kwestie szczegółowe | Zastosowanie i wymagania szczegółowe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 71. | System eCall | Rozporządzenie (UE) nr [.../...] | | Nie dotyczy |

ii)

w tabeli 2 dodaje się punkt w brzmieniu:

Punkt

Przedmiot

Odniesienie do aktu prawnego

Kwestie szczegółowe

Zastosowanie i wymagania szczegółowe

71.

System eCall

Rozporządzenie (UE) nr [.../...]

Nie dotyczy

| 4) | w tabeli w dodatku do wzoru A w załączniku VI dodaje się pkt w brzmieniu:









  Punkt | Przedmiot | Odniesienie do aktu prawnego(1) | Akt zmieniony przez | Dotyczy wersji |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 71. | System eCall | Rozporządzenie (UE) nr [.../...] | | |

4)

w tabeli w dodatku do wzoru A w załączniku VI dodaje się pkt w brzmieniu:

Punkt

Przedmiot

Odniesienie do aktu prawnego(1)

Akt zmieniony przez

Dotyczy wersji

71.

System eCall

Rozporządzenie (UE) nr [.../...]

| 5) | w załączniku IX wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w części I we wzorze B wprowadza się następujące zmiany:






  i) | na stronie 2 „Kategoria pojazdów – M1” wprowadza się następujące zmiany:






  — | pkt 52 otrzymuje brzmienie:







  „52. | Zainstalowany eCall tak/nie”; |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

5)

w załączniku IX wprowadza się następujące zmiany:

a)

w części I we wzorze B wprowadza się następujące zmiany:

i)

na stronie 2 „Kategoria pojazdów – M1” wprowadza się następujące zmiany:

—

pkt 52 otrzymuje brzmienie:

„52.

Zainstalowany eCall tak/nie”;

| — | dodaje się punkt w brzmieniu:







  „53. | Uwagi (11): ................”; |
| --- | --- | --- |

—

dodaje się punkt w brzmieniu:

„53.

Uwagi (11): ................”;

| ii) | na stronie 2 „Kategoria pojazdów – N1” wprowadza się następujące zmiany:






  — | pkt 52 otrzymuje brzmienie:







  „52. | Zainstalowany eCall tak/nie”; |
| --- | --- | --- | --- |

ii)

na stronie 2 „Kategoria pojazdów – N1” wprowadza się następujące zmiany:

—

pkt 52 otrzymuje brzmienie:

„52.

Zainstalowany eCall tak/nie”;

| — | dodaje się punkt w brzmieniu:







  „53. | Uwagi (11): ................”; |
| --- | --- | --- |

—

dodaje się punkt w brzmieniu:

„53.

Uwagi (11): ................”;

| b) | w części II we wzorze C2 wprowadza się następujące zmiany:






  i) | na stronie 2 „Kategoria pojazdów – M1” wprowadza się następujące zmiany:






  — | pkt 52 otrzymuje brzmienie:







  „52. | Zainstalowany eCall tak/nie”; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

b)

w części II we wzorze C2 wprowadza się następujące zmiany:

i)

na stronie 2 „Kategoria pojazdów – M1” wprowadza się następujące zmiany:

—

pkt 52 otrzymuje brzmienie:

„52.

Zainstalowany eCall tak/nie”;

| — | dodaje się punkt w brzmieniu:







  „53. | Uwagi (11): ................”; |
| --- | --- | --- |

—

dodaje się punkt w brzmieniu:

„53.

Uwagi (11): ................”;

| ii) | na stronie 2 „Kategoria pojazdów – N1” wprowadza się następujące zmiany:






  — | pkt 52 otrzymuje brzmienie:







  „52. | Zainstalowany eCall tak/nie”; |
| --- | --- | --- | --- |

ii)

na stronie 2 „Kategoria pojazdów – N1” wprowadza się następujące zmiany:

—

pkt 52 otrzymuje brzmienie:

„52.

Zainstalowany eCall tak/nie”;

| — | dodaje się punkt w brzmieniu:







  „53. | Uwagi (11): ................”. |
| --- | --- | --- |

—

dodaje się punkt w brzmieniu:

„53.

Uwagi (11): ................”.

| 6) | w tabeli w dodatku 1 w załączniku XI dodaje się punkt 71 w brzmieniu:













  Punkt | Przedmiot | Odniesienie do aktu regulacyjnego | M1 ≤


  2 500 (1) kg | M1 >


  2 500 (1) kg | M2 | M3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 71. | System eCall | Rozporządzenie (UE) nr [.../...] | A | A | Nie dotyczy | Nie dotyczy |

6)

6)

w tabeli w dodatku 1 w załączniku XI dodaje się punkt 71 w brzmieniu:

w tabeli w dodatku 1 w załączniku XI dodaje się punkt 71 w brzmieniu:

Punkt

Punkt

Przedmiot

Przedmiot

Odniesienie do aktu regulacyjnego

Odniesienie do aktu regulacyjnego

M1 ≤

M1

2 500 (1) kg

2 500 (1

M1 >

M1

2 500 (1) kg

2 500 (1

M2

M2

M3

M3

71.

71.

System eCall

System eCall

Rozporządzenie (UE) nr [.../...]

Rozporządzenie (UE) nr [.../...]

A

A

A

A

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Nie dotyczy

[Popr. 68]

[Popr. 68]

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/581 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/581

---

P7_TA(2014)0155

Pośrednictwo ubezpieczeniowe ***I

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego (wersja przekształcona) (COM(2012)0360 – C7-0180/2012 – 2012/0175(COD)) (1)

(Zwykła procedura ustawodawcza – przekształcenie)

(2017/C 285/60)

[Poprawka 1, o ile nie wskazano inaczej]

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (*1)

do wniosku Komisji

---

(1)  Sprawa została odesłana do właściwej komisji w celu ponownego rozpatrzenia zgodnie z art. 57 ust. 2 akapit drugi regulaminu(A7-0085/2014).

(*1)  Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony kursywą i wytłuszczonym drukiem; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

2014/.../UE

w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego

(wersja przekształcona)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust. 1 i art. 62,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) należy wprowadzić zmiany.
  Dlatego proponuje się
  przekształcenie przedmiotowej dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) należy wprowadzić zmiany.
  Dlatego proponuje się
  przekształcenie przedmiotowej dyrektywy.

| (2) | Ponieważ głównym celem i przedmiotem dyrektywy, której dotyczy niniejszy wniosek, jest harmonizacja krajowych przepisów dotyczących wspomnianych obszarów, podstawę dyrektywy stanowić powinien art. 53 ust. 1 i art. 62 TFUE. Właściwe jest przyjęcie wspomnianych regulacji w formie dyrektywy, tak aby umożliwić wdrożenie przepisów w obszarach objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, a w razie potrzeby dostosowanie ich do istniejącej specyfiki danego rynku lub systemu prawnego w poszczególnych państwach członkowskich. Celem niniejszej dyrektywy powinna być również koordynacja krajowych przepisów dotyczących warunków podejmowania działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego, ▌dlatego też jej podstawę stanowi art. 53 ust. 1 TFUE. Ponadto ponieważ podmioty działające w przedmiotowym sektorze świadczą usługi w całej Unii, podstawę niniejszej dyrektywy stanowi również art. 62 TFUE. |
| --- | --- |

(2)

Ponieważ głównym celem i przedmiotem dyrektywy, której dotyczy niniejszy wniosek, jest harmonizacja krajowych przepisów dotyczących wspomnianych obszarów, podstawę dyrektywy stanowić powinien art. 53 ust. 1 i art. 62 TFUE. Właściwe jest przyjęcie wspomnianych regulacji w formie dyrektywy, tak aby umożliwić wdrożenie przepisów w obszarach objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, a w razie potrzeby dostosowanie ich do istniejącej specyfiki danego rynku lub systemu prawnego w poszczególnych państwach członkowskich. Celem niniejszej dyrektywy powinna być również koordynacja krajowych przepisów dotyczących warunków podejmowania działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego, ▌dlatego też jej podstawę stanowi art. 53 ust. 1 TFUE. Ponadto ponieważ podmioty działające w przedmiotowym sektorze świadczą usługi w całej Unii, podstawę niniejszej dyrektywy stanowi również art. 62 TFUE.

| (3) | Pośrednicy ubezpieczeniowi oraz reasekuracyjni odgrywają główną rolę w rozpowszechnianiu produktów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych w Unii. |
| --- | --- |

(3)

Pośrednicy ubezpieczeniowi oraz reasekuracyjni odgrywają główną rolę w rozpowszechnianiu produktów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych w Unii.

| (4) | Poszczególne rodzaje osób lub instytucji, takie jak: agenci, brokerzy i podmioty gospodarcze „ubezpieczeń bankowych”, zakłady ubezpieczeń, biura podróży oraz wypożyczalnie samochodów mogą prowadzić dystrybucję produktów ubezpieczeniowych.▌ |
| --- | --- |

(4)

Poszczególne rodzaje osób lub instytucji, takie jak: agenci, brokerzy i podmioty gospodarcze „ubezpieczeń bankowych”, zakłady ubezpieczeń, biura podróży oraz wypożyczalnie samochodów mogą prowadzić dystrybucję produktów ubezpieczeniowych.▌

| (4a) | W celu zagwarantowania takiego samego poziomu ochrony oraz umożliwienia konsumentowi korzystania z porównywalnych standardów zasadnicze znaczenie ma to, by niniejsza dyrektywa sprzyjała stworzeniu pośrednikom równych szans i konkurencji na równych warunkach, niezależnie od tego, czy są oni związani z zakładem ubezpieczeń. Dla konsumentów jest korzystne, jeżeli produkty ubezpieczeniowe są oferowane różnymi kanałami przez różnych pośredników w ramach różnych form współpracy z zakładami ubezpieczeń, pod warunkiem że do tych kanałów i pośredników stosuje się takie same zasady ochrony konsumenta. Ważne jest, by państwa członkowskie uwzględniły te aspekty w trakcie wdrażania niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(4a)

W celu zagwarantowania takiego samego poziomu ochrony oraz umożliwienia konsumentowi korzystania z porównywalnych standardów zasadnicze znaczenie ma to, by niniejsza dyrektywa sprzyjała stworzeniu pośrednikom równych szans i konkurencji na równych warunkach, niezależnie od tego, czy są oni związani z zakładem ubezpieczeń. Dla konsumentów jest korzystne, jeżeli produkty ubezpieczeniowe są oferowane różnymi kanałami przez różnych pośredników w ramach różnych form współpracy z zakładami ubezpieczeń, pod warunkiem że do tych kanałów i pośredników stosuje się takie same zasady ochrony konsumenta. Ważne jest, by państwa członkowskie uwzględniły te aspekty w trakcie wdrażania niniejszej dyrektywy.

| (5) | Stosowanie dyrektywy 2002/92/WE wykazało, że konieczne jest doprecyzowanie szeregu przepisów, aby ułatwić prowadzenie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego oraz że ochrona konsumentów wymaga objęcia zakresem stosowania tej dyrektywy wszystkich transakcji sprzedaży produktów ubezpieczeniowych
  zawieranych w ramach podstawowej działalności zawodowej, niezależnie od tego, czy sprzedaży tej dokonują
  pośrednicy ubezpieczeniowi, czy zakłady ubezpieczeń. W odniesieniu do sprzedaży tych produktów, obsługi posprzedażnej i obsługi roszczeń zakłady ubezpieczeń prowadzące bezpośrednią sprzedaż produktów ubezpieczeniowych należy objąć zakresem stosowania nowej dyrektywy w podobny sposób, jak agentów i brokerów ubezpieczeniowych. |
| --- | --- |

(5)

Stosowanie dyrektywy 2002/92/WE wykazało, że konieczne jest doprecyzowanie szeregu przepisów, aby ułatwić prowadzenie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego oraz że ochrona konsumentów wymaga objęcia zakresem stosowania tej dyrektywy wszystkich transakcji sprzedaży produktów ubezpieczeniowych
  zawieranych w ramach podstawowej działalności zawodowej, niezależnie od tego, czy sprzedaży tej dokonują
  pośrednicy ubezpieczeniowi, czy zakłady ubezpieczeń. W odniesieniu do sprzedaży tych produktów, obsługi posprzedażnej i obsługi roszczeń zakłady ubezpieczeń prowadzące bezpośrednią sprzedaż produktów ubezpieczeniowych należy objąć zakresem stosowania nowej dyrektywy w podobny sposób, jak agentów i brokerów ubezpieczeniowych.

| ▐ | |
| --- | --- |

▐

| (8) | Nadal występują znaczące różnice między przepisami krajowymi tworzące bariery dla podejmowania i prowadzenia działalności pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych na rynku wewnętrznym.
  Należy dalej umacniać rynek wewnętrzny oraz stworzyć prawdziwie europejski wewnętrzny rynek produktów i usług ubezpieczeń na życie oraz produktów i usług ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie. |
| --- | --- |

(8)

Nadal występują znaczące różnice między przepisami krajowymi tworzące bariery dla podejmowania i prowadzenia działalności pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych na rynku wewnętrznym.
  Należy dalej umacniać rynek wewnętrzny oraz stworzyć prawdziwie europejski wewnętrzny rynek produktów i usług ubezpieczeń na życie oraz produktów i usług ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie.

| (9) | Obecne i niedawne zaburzenia na rynkach finansowych uwypukliły znaczenie zapewniania skutecznej ochrony konsumentów we wszystkich sektorach finansowych. Należy zatem zwiększyć poziom zaufania klientów i bardziej ujednolicić przepisy regulujące rozpowszechnianie produktów ubezpieczeniowych w celu zapewnienia stosownego poziomu ochrony klientów w całej Unii.
  Należy podnieść poziom ochrony konsumenta w stosunku do poziomu ochrony w dyrektywie 2002/92/WE, aby ograniczyć potrzebę różnicowania środków krajowych. Istotne jest uwzględnienie szczególnego charakteru umów ubezpieczenia w porównaniu z produktami inwestycyjnymi regulowanymi dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE [MiFID]

   (2)

  . Dystrybucja umów ubezpieczeniowych, w tym tzw. ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, powinna zatem zostać uregulowana na mocy niniejszej dyrektywy oraz ujednolicona z dyrektywą 2014/.../UE [MiFID]. Należy podnieść minimalne normy w odniesieniu do przepisów w zakresie dystrybucji oraz tworzenia równych warunków działania, stosowane do wszystkich „konfekcjonowanych” ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych.
  Środki służące ochronie klientów
  powinny być większe dla „klientów nieprofesjonalnych” niż dla „
  klientów profesjonalnych”. |
| --- | --- |

(9)

Obecne i niedawne zaburzenia na rynkach finansowych uwypukliły znaczenie zapewniania skutecznej ochrony konsumentów we wszystkich sektorach finansowych. Należy zatem zwiększyć poziom zaufania klientów i bardziej ujednolicić przepisy regulujące rozpowszechnianie produktów ubezpieczeniowych w celu zapewnienia stosownego poziomu ochrony klientów w całej Unii.
  Należy podnieść poziom ochrony konsumenta w stosunku do poziomu ochrony w dyrektywie 2002/92/WE, aby ograniczyć potrzebę różnicowania środków krajowych. Istotne jest uwzględnienie szczególnego charakteru umów ubezpieczenia w porównaniu z produktami inwestycyjnymi regulowanymi dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE [MiFID]

   (2)

  . Dystrybucja umów ubezpieczeniowych, w tym tzw. ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, powinna zatem zostać uregulowana na mocy niniejszej dyrektywy oraz ujednolicona z dyrektywą 2014/.../UE [MiFID]. Należy podnieść minimalne normy w odniesieniu do przepisów w zakresie dystrybucji oraz tworzenia równych warunków działania, stosowane do wszystkich „konfekcjonowanych” ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych.
  Środki służące ochronie klientów
  powinny być większe dla „klientów nieprofesjonalnych” niż dla „
  klientów profesjonalnych”.

| (10) | Niniejszą dyrektywę powinno stosować się do osób, których działalność polega na świadczeniu usług pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego na rzecz osób trzecich za wynagrodzeniem, które może mieć charakter świadczeń pieniężnych lub przybierać inne formy uzgodnionych korzyści ekonomicznych związanych z jej prowadzeniem. |
| --- | --- |

(10)

Niniejszą dyrektywę powinno stosować się do osób, których działalność polega na świadczeniu usług pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego na rzecz osób trzecich za wynagrodzeniem, które może mieć charakter świadczeń pieniężnych lub przybierać inne formy uzgodnionych korzyści ekonomicznych związanych z jej prowadzeniem.

| (11) | Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do osób, których działalność polega na przekazywaniu informacji na temat umowy lub umów ubezpieczenia lub reasekuracji w odpowiedzi na zadane kryteria wybrane przez klienta za pośrednictwem stron internetowych lub innych środków lub na udostępnianiu rankingów produktów ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych lub zapewnianiu zniżki od ceny umowy, w przypadku gdy klient jest w stanie bezpośrednio zawrzeć umowę ubezpieczenia na końcowym etapie tego procesu; nie powinna mieć jednak zastosowania do działalności wiążącej się z zwykłym wprowadzaniem polegającej na przekazywaniu pośrednikom ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym lub zakładom ubezpieczeń lub reasekuracji danych i informacji dotyczących potencjalnych ubezpieczających, czy też na przekazywaniu potencjalnym ubezpieczającym informacji na temat produktów ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych lub pośredników ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych lub zakładów ubezpieczeń lub reasekuracji. |
| --- | --- |

(11)

Niniejsza dyrektywa powinna mieć zastosowanie do osób, których działalność polega na przekazywaniu informacji na temat umowy lub umów ubezpieczenia lub reasekuracji w odpowiedzi na zadane kryteria wybrane przez klienta za pośrednictwem stron internetowych lub innych środków lub na udostępnianiu rankingów produktów ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych lub zapewnianiu zniżki od ceny umowy, w przypadku gdy klient jest w stanie bezpośrednio zawrzeć umowę ubezpieczenia na końcowym etapie tego procesu; nie powinna mieć jednak zastosowania do działalności wiążącej się z zwykłym wprowadzaniem polegającej na przekazywaniu pośrednikom ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym lub zakładom ubezpieczeń lub reasekuracji danych i informacji dotyczących potencjalnych ubezpieczających, czy też na przekazywaniu potencjalnym ubezpieczającym informacji na temat produktów ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych lub pośredników ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych lub zakładów ubezpieczeń lub reasekuracji.

| (12) | Niniejszej dyrektywy nie powinno stosować się do osób prowadzących innego typu działalność zawodową, takich jak eksperci podatkowi lub księgowi, którzy w toku prowadzenia innego typu działalności zawodowej świadczą okazjonalnie usługi doradcze w sprawie zakresu ubezpieczenia, nie powinno stosować się jej również do działalności polegającej wyłącznie na dostarczaniu ogólnych informacji w sprawie produktów ubezpieczeniowych, pod warunkiem że celem takiej działalności nie jest udzielanie klientowi pomocy przy zawieraniu lub wykonywaniu umowy ubezpieczenia lub reasekuracji.
  Niniejszej dyrektywy nie należy też stosować do zawodowej obsługi roszczeń w imieniu zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji ani do likwidacji szkód i wyceny szkód przez biegłych. |
| --- | --- |

(12)

Niniejszej dyrektywy nie powinno stosować się do osób prowadzących innego typu działalność zawodową, takich jak eksperci podatkowi lub księgowi, którzy w toku prowadzenia innego typu działalności zawodowej świadczą okazjonalnie usługi doradcze w sprawie zakresu ubezpieczenia, nie powinno stosować się jej również do działalności polegającej wyłącznie na dostarczaniu ogólnych informacji w sprawie produktów ubezpieczeniowych, pod warunkiem że celem takiej działalności nie jest udzielanie klientowi pomocy przy zawieraniu lub wykonywaniu umowy ubezpieczenia lub reasekuracji.
  Niniejszej dyrektywy nie należy też stosować do zawodowej obsługi roszczeń w imieniu zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji ani do likwidacji szkód i wyceny szkód przez biegłych.

| (13) | Niniejszej dyrektywy nie powinno stosować się do osób wykonujących pośrednictwo ubezpieczeniowe jako działalność poboczną, z zastrzeżeniem pewnych ograniczeń dotyczących polisy, zwłaszcza wiedzy wymaganej do jej sprzedaży, objętych nią rodzajów ryzyka oraz kwoty składki. |
| --- | --- |

(13)

Niniejszej dyrektywy nie powinno stosować się do osób wykonujących pośrednictwo ubezpieczeniowe jako działalność poboczną, z zastrzeżeniem pewnych ograniczeń dotyczących polisy, zwłaszcza wiedzy wymaganej do jej sprzedaży, objętych nią rodzajów ryzyka oraz kwoty składki.

| (14) | W niniejszej dyrektywie zdefiniowano pojęcie „zależnego pośrednika ubezpieczeniowego”, aby uwzględnić cechy charakterystyczne rynków państw członkowskich i ustanowić warunki stosowane do takich pośredników. |
| --- | --- |

(14)

W niniejszej dyrektywie zdefiniowano pojęcie „zależnego pośrednika ubezpieczeniowego”, aby uwzględnić cechy charakterystyczne rynków państw członkowskich i ustanowić warunki stosowane do takich pośredników.

| (15) | Pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni będący osobami fizycznymi powinni być zarejestrowani we właściwym organie państwa członkowskiego, w którym zamieszkują; pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni będący osobami prawnymi powinni być zarejestrowani we właściwym organie państwa członkowskiego, w którym mieści się ich siedziba statutowa (lub jeśli w świetle ich prawa krajowego nie posiadają siedziby statutowej – siedziba zarządu), pod warunkiem że spełniają ściśle określone wymogi zawodowe dotyczące ich umiejętności, nieposzlakowanej opinii, zakresu odpowiedzialności zawodowej i możliwości finansowych. Od pośredników ubezpieczeniowych już zarejestrowanych w państwach członkowskich nie należy wymagać ponownej rejestracji na podstawie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(15)

Pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni będący osobami fizycznymi powinni być zarejestrowani we właściwym organie państwa członkowskiego, w którym zamieszkują; pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni będący osobami prawnymi powinni być zarejestrowani we właściwym organie państwa członkowskiego, w którym mieści się ich siedziba statutowa (lub jeśli w świetle ich prawa krajowego nie posiadają siedziby statutowej – siedziba zarządu), pod warunkiem że spełniają ściśle określone wymogi zawodowe dotyczące ich umiejętności, nieposzlakowanej opinii, zakresu odpowiedzialności zawodowej i możliwości finansowych. Od pośredników ubezpieczeniowych już zarejestrowanych w państwach członkowskich nie należy wymagać ponownej rejestracji na podstawie niniejszej dyrektywy.

| (16) | Pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni powinni móc korzystać ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług zapisanych w TFUE. Rejestracja w państwie członkowskim pochodzenia lub dokonanie w nim zgłoszenia powinny więc umożliwiać pośrednikom ubezpieczeniowym i reasekuracyjnym prowadzenie działalności w innych państwach członkowskich, zgodnie z zasadami swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, pod warunkiem że właściwe organy dopełniły wobec siebie odpowiedniej procedury powiadomienia. |
| --- | --- |

(16)

Pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni powinni móc korzystać ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług zapisanych w TFUE. Rejestracja w państwie członkowskim pochodzenia lub dokonanie w nim zgłoszenia powinny więc umożliwiać pośrednikom ubezpieczeniowym i reasekuracyjnym prowadzenie działalności w innych państwach członkowskich, zgodnie z zasadami swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, pod warunkiem że właściwe organy dopełniły wobec siebie odpowiedniej procedury powiadomienia.

| ▌ | |
| --- | --- |

▌

| (18) | W celu zwiększenia przejrzystości i ułatwienia transgranicznej wymiany handlowej Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych („EIOPA”) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (3) powinien ustanowić, podać do publicznej wiadomości i aktualizować pojedynczą elektroniczną bazę danych zawierającą wykaz wszystkich pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, którzy zgłosili zamiar korzystania z przysługującej im swobody przedsiębiorczości lub świadczenia usług. Państwa członkowskie powinny bezzwłocznie przekazywać EIOPA stosowne informacje, aby umożliwić EIOPA realizację tego zadania. Wspomniana baza danych powinna zawierać hiperłącza do każdego odpowiedniego właściwego organu w każdym państwie członkowskim. Każdy właściwy organ z każdego państwa członkowskiego powinien umieścić na swoich stronach internetowych hiperłącze do tej bazy danych. |
| --- | --- |

(18)

W celu zwiększenia przejrzystości i ułatwienia transgranicznej wymiany handlowej Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych („EIOPA”) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (3) powinien ustanowić, podać do publicznej wiadomości i aktualizować pojedynczą elektroniczną bazę danych zawierającą wykaz wszystkich pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, którzy zgłosili zamiar korzystania z przysługującej im swobody przedsiębiorczości lub świadczenia usług. Państwa członkowskie powinny bezzwłocznie przekazywać EIOPA stosowne informacje, aby umożliwić EIOPA realizację tego zadania. Wspomniana baza danych powinna zawierać hiperłącza do każdego odpowiedniego właściwego organu w każdym państwie członkowskim. Każdy właściwy organ z każdego państwa członkowskiego powinien umieścić na swoich stronach internetowych hiperłącze do tej bazy danych.

| (19) | Należy wyraźnie ustanowić odnośne prawa i obowiązki państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego w zakresie nadzoru nad pośrednikami ubezpieczeniowymi i reasekuracyjnymi, którzy zostali przez nie zarejestrowani lub którzy prowadzą działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego na ich terytorium, korzystając z przysługujących im praw w zakresie swobody przedsiębiorczości lub swobody świadczenia usług. |
| --- | --- |

(19)

Należy wyraźnie ustanowić odnośne prawa i obowiązki państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego w zakresie nadzoru nad pośrednikami ubezpieczeniowymi i reasekuracyjnymi, którzy zostali przez nie zarejestrowani lub którzy prowadzą działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego na ich terytorium, korzystając z przysługujących im praw w zakresie swobody przedsiębiorczości lub swobody świadczenia usług.

| ▐ | |
| --- | --- |

▐

| (21) | Brak możliwości swobodnego funkcjonowania pośredników ubezpieczeniowych w całej Unii utrudnia sprawne funkcjonowanie jednolitego rynku ubezpieczeń.
  Niniejsza dyrektywa jest istotnym krokiem w kierunku zwiększenia poziomu ochrony konsumenta i integracji rynku w obrębie rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

(21)

Brak możliwości swobodnego funkcjonowania pośredników ubezpieczeniowych w całej Unii utrudnia sprawne funkcjonowanie jednolitego rynku ubezpieczeń.
  Niniejsza dyrektywa jest istotnym krokiem w kierunku zwiększenia poziomu ochrony konsumenta i integracji rynku w obrębie rynku wewnętrznego.

| (21a) | Pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego na warunkach swobody świadczenia usług, jeżeli zajmuje się pośrednictwem ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym wobec ubezpieczającego lub potencjalnego ubezpieczającego, który ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia pośrednika, a każde ubezpieczane ryzyko umiejscowione jest w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia pośrednika. Pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego na warunkach swobody przedsiębiorczości, jeżeli utrzymuje stałą obecność w państwie członkowskim innym niż jego państwo członkowskie pochodzenia. |
| --- | --- |

(21a)

Pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego na warunkach swobody świadczenia usług, jeżeli zajmuje się pośrednictwem ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym wobec ubezpieczającego lub potencjalnego ubezpieczającego, który ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia pośrednika, a każde ubezpieczane ryzyko umiejscowione jest w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia pośrednika. Pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego na warunkach swobody przedsiębiorczości, jeżeli utrzymuje stałą obecność w państwie członkowskim innym niż jego państwo członkowskie pochodzenia.

| (22) | Ważne jest zagwarantowanie wysokiego poziomu profesjonalizmu i kompetencji pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz pracowników bezpośrednich ubezpieczycieli, którzy są zaangażowani w czynności przygotowawcze przed sprzedażą polis ubezpieczeniowych oraz czynności w trakcie i po sprzedaży polis ubezpieczeniowych. Fachowa wiedza pośredników
  i
   pracowników bezpośrednich ubezpieczycieli ▌powinna zatem być współmierna do stopnia złożoności tej działalności. Należy zapewnić kształcenie ustawiczne.
  Państwa członkowskie powinny decydować o formie, treści i wymaganych dokumentach poświadczających. Należy przy tym certyfikować branżowe lub należące do stowarzyszeń ośrodki szkolenia zawodowego. |
| --- | --- |

(22)

Ważne jest zagwarantowanie wysokiego poziomu profesjonalizmu i kompetencji pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz pracowników bezpośrednich ubezpieczycieli, którzy są zaangażowani w czynności przygotowawcze przed sprzedażą polis ubezpieczeniowych oraz czynności w trakcie i po sprzedaży polis ubezpieczeniowych. Fachowa wiedza pośredników
  i
   pracowników bezpośrednich ubezpieczycieli ▌powinna zatem być współmierna do stopnia złożoności tej działalności. Należy zapewnić kształcenie ustawiczne.
  Państwa członkowskie powinny decydować o formie, treści i wymaganych dokumentach poświadczających. Należy przy tym certyfikować branżowe lub należące do stowarzyszeń ośrodki szkolenia zawodowego.

| (22a) | Państwa członkowskie dopilnowują, aby pracownicy pośrednika doradzający klientom detalicznym w sprawie ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych lub sprzedający im takie produkty posiadali odpowiedni poziom wiedzy i kompetencji w zakresie oferowanych produktów. Jest to szczególnie istotne z uwagi na wzrastającą złożoność i ciągłe innowacje w strukturze ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych. Zakup ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego wiąże się z ryzykiem, a inwestor powinien móc polegać na dostarczanych informacjach i jakości ocen. Ponadto konieczne jest zapewnienie pracownikom odpowiedniego czasu i zasobów umożliwiających im dostarczenie klientom wszystkich istotnych informacji o oferowanych produktach. |
| --- | --- |

(22a)

Państwa członkowskie dopilnowują, aby pracownicy pośrednika doradzający klientom detalicznym w sprawie ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych lub sprzedający im takie produkty posiadali odpowiedni poziom wiedzy i kompetencji w zakresie oferowanych produktów. Jest to szczególnie istotne z uwagi na wzrastającą złożoność i ciągłe innowacje w strukturze ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych. Zakup ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego wiąże się z ryzykiem, a inwestor powinien móc polegać na dostarczanych informacjach i jakości ocen. Ponadto konieczne jest zapewnienie pracownikom odpowiedniego czasu i zasobów umożliwiających im dostarczenie klientom wszystkich istotnych informacji o oferowanych produktach.

| (23) | Koordynacja przepisów krajowych w sprawie wymogów zawodowych i rejestracji osób podejmujących i prowadzących działalność w dziedzinie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego może przyczynić się zarówno do wprowadzenia jednolitego rynku usług finansowych, jak i do poprawienia ochrony klientów w tym zakresie. |
| --- | --- |

(23)

Koordynacja przepisów krajowych w sprawie wymogów zawodowych i rejestracji osób podejmujących i prowadzących działalność w dziedzinie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego może przyczynić się zarówno do wprowadzenia jednolitego rynku usług finansowych, jak i do poprawienia ochrony klientów w tym zakresie.

| (24) | W celu zwiększenia transgranicznego obrotu handlowego należy wprowadzić zasady regulujące wzajemne uznawanie wiedzy i umiejętności pośredników. |
| --- | --- |

(24)

W celu zwiększenia transgranicznego obrotu handlowego należy wprowadzić zasady regulujące wzajemne uznawanie wiedzy i umiejętności pośredników.

| (25) | Jako dowód spełnienia przez pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego wymogów w zakresie wiedzy i umiejętności stanowiących warunek rejestracji zgodnie z niniejszą dyrektywą przyjmujące państwo członkowskie powinno akceptować kwalifikacje krajowe uznane za równorzędne kwalifikacjom na poziomie 3 lub wyższym według europejskich ram kwalifikacji ustanowionych w zaleceniu Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie. Ramy te pomagają państwom członkowskim, instytucjom kształcenia, pracodawcom i osobom fizycznym w porównywaniu kwalifikacji uzyskanych w zróżnicowanych systemach kształcenia i szkolenia w całej Unii. Narzędzie to ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju rynku zatrudnienia w całej Unii. Ram tych nie stworzono, aby zastąpić krajowe systemy kwalifikacji, lecz by uzupełniać działania państw członkowskich poprzez ułatwianie współpracy między nimi. |
| --- | --- |

(25)

Jako dowód spełnienia przez pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego wymogów w zakresie wiedzy i umiejętności stanowiących warunek rejestracji zgodnie z niniejszą dyrektywą przyjmujące państwo członkowskie powinno akceptować kwalifikacje krajowe uznane za równorzędne kwalifikacjom na poziomie 3 lub wyższym według europejskich ram kwalifikacji ustanowionych w zaleceniu Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie. Ramy te pomagają państwom członkowskim, instytucjom kształcenia, pracodawcom i osobom fizycznym w porównywaniu kwalifikacji uzyskanych w zróżnicowanych systemach kształcenia i szkolenia w całej Unii. Narzędzie to ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju rynku zatrudnienia w całej Unii. Ram tych nie stworzono, aby zastąpić krajowe systemy kwalifikacji, lecz by uzupełniać działania państw członkowskich poprzez ułatwianie współpracy między nimi.

| (26) | Pomimo istnienia systemu jednolitego paszportu dla ubezpieczycieli i pośredników europejski rynek ubezpieczeń pozostaje bardzo rozdrobniony. W celu ułatwienia prowadzenia działalności w kontekście transgranicznym oraz zwiększenia przejrzystości wobec konsumentów państwa członkowskie powinny zapewnić publikowanie przepisów dotyczących dobra ogólnego obowiązujących na ich terytorium; należy również zapewnić powszechną dostępność pojedynczego rejestru elektronicznego i informacji na temat przepisów dotyczących dobra ogólnego obowiązujących we wszystkich państwach członkowskich w odniesieniu do działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego. |
| --- | --- |

(26)

Pomimo istnienia systemu jednolitego paszportu dla ubezpieczycieli i pośredników europejski rynek ubezpieczeń pozostaje bardzo rozdrobniony. W celu ułatwienia prowadzenia działalności w kontekście transgranicznym oraz zwiększenia przejrzystości wobec konsumentów państwa członkowskie powinny zapewnić publikowanie przepisów dotyczących dobra ogólnego obowiązujących na ich terytorium; należy również zapewnić powszechną dostępność pojedynczego rejestru elektronicznego i informacji na temat przepisów dotyczących dobra ogólnego obowiązujących we wszystkich państwach członkowskich w odniesieniu do działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego.

| (27) | W celu ochrony klientów oraz zapewnienia prawidłowości działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej prowadzonej na jednolitym rynku zasadnicze znaczenie ma współpraca i wymiana informacji między właściwymi organami. |
| --- | --- |

(27)

W celu ochrony klientów oraz zapewnienia prawidłowości działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej prowadzonej na jednolitym rynku zasadnicze znaczenie ma współpraca i wymiana informacji między właściwymi organami.

| (28) | Potrzebne są odpowiednie i skuteczne pozasądowe procedury reklamacyjne i odszkodowawcze w państwach członkowskich w celu rozstrzygania sporów między pośrednikami ubezpieczeniowymi lub zakładami ubezpieczeń a klientami, przy wykorzystaniu, w stosownych przypadkach, istniejących procedur. Skuteczne pozasądowe procedury reklamacyjne i odszkodowawcze powinny być dostępne, aby umożliwić rozstrzyganie sporów dotyczących praw i obowiązków ▌na mocy niniejszej dyrektywy, wynikłych między zakładami ubezpieczeń lub osobami sprzedającymi lub oferującymi produkty ubezpieczeniowe a klientami.
  W przypadku alternatywnego rozstrzygania sporów postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE

   (4)

  powinny być wiążące również dla celów niniejszej dyrektywy.
   W celu zwiększenia skuteczności procedur pozasądowego rozstrzygania sporów dotyczących reklamacji składanych przez klientów niniejsza dyrektywa powinna przewidywać obowiązek uczestnictwa zakładów ubezpieczeń lub osób sprzedających lub oferujących produkty ubezpieczeniowe w procedurach rozstrzygania sporów wszczętych przeciwko nim przez klientów, a dotyczących praw i obowiązków ustanowionych w niniejszej dyrektywie,
  oraz decyzjach
  , które
  na wyraźny wniosek mogą być wiążące dla pośredników i klientów
  . Celem tych procedur pozasądowego rozstrzygania sporów jest uzyskanie szybszego i mniej kosztownego rozstrzygnięcia sporów między zakładami ubezpieczeń lub osobami sprzedającymi lub oferującymi produkty ubezpieczeniowe a klientami oraz zmniejszenie obciążeń systemu sądowego. ▐
  Bez uszczerbku dla prawa klientów do wnoszenia skarg do sądów państwa członkowskie powinny dbać o to, by podmioty odpowiedzialne za alternatywne rozstrzyganie sporów prowadzące postępowania w sprawie sporów, o których mowa w niniejszej dyrektywie, współpracowały między sobą w zakresie rozstrzygania sporów transgranicznych. Państwa członkowskie powinny zachęcać podmioty odpowiedzialne za alternatywne rozstrzyganie sporów prowadzące postępowania w sprawie tych sporów do przystąpienia do Sieci Składania Zażaleń na Usługi Finansowe (FIN-Net). |
| --- | --- |

(28)

Potrzebne są odpowiednie i skuteczne pozasądowe procedury reklamacyjne i odszkodowawcze w państwach członkowskich w celu rozstrzygania sporów między pośrednikami ubezpieczeniowymi lub zakładami ubezpieczeń a klientami, przy wykorzystaniu, w stosownych przypadkach, istniejących procedur. Skuteczne pozasądowe procedury reklamacyjne i odszkodowawcze powinny być dostępne, aby umożliwić rozstrzyganie sporów dotyczących praw i obowiązków ▌na mocy niniejszej dyrektywy, wynikłych między zakładami ubezpieczeń lub osobami sprzedającymi lub oferującymi produkty ubezpieczeniowe a klientami.
  W przypadku alternatywnego rozstrzygania sporów postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE

   (4)

  powinny być wiążące również dla celów niniejszej dyrektywy.
   W celu zwiększenia skuteczności procedur pozasądowego rozstrzygania sporów dotyczących reklamacji składanych przez klientów niniejsza dyrektywa powinna przewidywać obowiązek uczestnictwa zakładów ubezpieczeń lub osób sprzedających lub oferujących produkty ubezpieczeniowe w procedurach rozstrzygania sporów wszczętych przeciwko nim przez klientów, a dotyczących praw i obowiązków ustanowionych w niniejszej dyrektywie,
  oraz decyzjach
  , które
  na wyraźny wniosek mogą być wiążące dla pośredników i klientów
  . Celem tych procedur pozasądowego rozstrzygania sporów jest uzyskanie szybszego i mniej kosztownego rozstrzygnięcia sporów między zakładami ubezpieczeń lub osobami sprzedającymi lub oferującymi produkty ubezpieczeniowe a klientami oraz zmniejszenie obciążeń systemu sądowego. ▐

Bez uszczerbku dla prawa klientów do wnoszenia skarg do sądów państwa członkowskie powinny dbać o to, by podmioty odpowiedzialne za alternatywne rozstrzyganie sporów prowadzące postępowania w sprawie sporów, o których mowa w niniejszej dyrektywie, współpracowały między sobą w zakresie rozstrzygania sporów transgranicznych. Państwa członkowskie powinny zachęcać podmioty odpowiedzialne za alternatywne rozstrzyganie sporów prowadzące postępowania w sprawie tych sporów do przystąpienia do Sieci Składania Zażaleń na Usługi Finansowe (FIN-Net).

| (29) | Wielu pośredników ubezpieczeniowych i wiele zakładów ubezpieczeń w coraz większym stopniu jednocześnie prowadzi wiele rodzajów działalności, co zwiększa ryzyko wystąpienia konfliktów interesów między tymi różnymi rodzajami prowadzonej działalności a interesami ich klientów. Konieczne jest zatem wprowadzenie przez państwa członkowskie przepisów
  zapewniających uwzględnianie interesu
  klientów. |
| --- | --- |

(29)

Wielu pośredników ubezpieczeniowych i wiele zakładów ubezpieczeń w coraz większym stopniu jednocześnie prowadzi wiele rodzajów działalności, co zwiększa ryzyko wystąpienia konfliktów interesów między tymi różnymi rodzajami prowadzonej działalności a interesami ich klientów. Konieczne jest zatem wprowadzenie przez państwa członkowskie przepisów
  zapewniających uwzględnianie interesu
  klientów.

| (30) | Konsumentom należy z wyprzedzeniem udostępniać jasne informacje na temat statusu osób, które sprzedają produkt ubezpieczeniowy ▌.
  Warto rozważyć
  nałożenie na europejskich pośredników ubezpieczeniowych i europejskie zakłady ubezpieczeń obowiązku ujawniania informacji na temat statusu tych osób. Informacje te powinny być przekazywane konsumentom przed zawarciem umowy. Informacje te mają na celu ukazanie stosunku łączącego zakład ubezpieczeń i pośrednika (w stosownych przypadkach) ▌. |
| --- | --- |

(30)

Konsumentom należy z wyprzedzeniem udostępniać jasne informacje na temat statusu osób, które sprzedają produkt ubezpieczeniowy ▌.
  Warto rozważyć
  nałożenie na europejskich pośredników ubezpieczeniowych i europejskie zakłady ubezpieczeń obowiązku ujawniania informacji na temat statusu tych osób. Informacje te powinny być przekazywane konsumentom przed zawarciem umowy. Informacje te mają na celu ukazanie stosunku łączącego zakład ubezpieczeń i pośrednika (w stosownych przypadkach) ▌.

| (31) | W celu łagodzenia konfliktów interesów między sprzedawcą a nabywcą produktu ubezpieczeniowego konieczne jest zapewnienie ujawniania odpowiednich informacji na temat wynagrodzenia dystrybutorów ubezpieczeń. ▌ Pośrednik oraz pracownik pośrednika ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń powinni mieć obowiązek informowania klienta
  , na żądanie i bez pobierania opłaty,
  o 
  charakterze i źródle
  swojego wynagrodzenia, przed dokonaniem sprzedaży. |
| --- | --- |

(31)

W celu łagodzenia konfliktów interesów między sprzedawcą a nabywcą produktu ubezpieczeniowego konieczne jest zapewnienie ujawniania odpowiednich informacji na temat wynagrodzenia dystrybutorów ubezpieczeń. ▌ Pośrednik oraz pracownik pośrednika ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń powinni mieć obowiązek informowania klienta
  , na żądanie i bez pobierania opłaty,
  o 
  charakterze i źródle
  swojego wynagrodzenia, przed dokonaniem sprzedaży.

| (32) | Aby udostępnić klientom możliwe do porównania informacje na temat świadczonych usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, niezależnie od tego, czy klient dokonuje zakupu produktu ubezpieczeniowego przez pośrednika, czy też bezpośrednio w zakładzie ubezpieczeń, oraz aby uniknąć zakłócenia konkurencji, do czego prowadzić może zachęcanie zakładów ubezpieczeń do bezpośredniej sprzedaży produktów klientom, a nie przez pośredników, w celu uniknięcia konieczności ujawniania informacji, na zakłady ubezpieczeń należy również nałożyć wymóg przekazywania klientom, z którymi mają bezpośrednio do czynienia w ramach świadczenia usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, informacji na temat wynagrodzenia, które otrzymują z tytułu sprzedaży produktów ubezpieczeniowych. |
| --- | --- |

(32)

Aby udostępnić klientom możliwe do porównania informacje na temat świadczonych usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, niezależnie od tego, czy klient dokonuje zakupu produktu ubezpieczeniowego przez pośrednika, czy też bezpośrednio w zakładzie ubezpieczeń, oraz aby uniknąć zakłócenia konkurencji, do czego prowadzić może zachęcanie zakładów ubezpieczeń do bezpośredniej sprzedaży produktów klientom, a nie przez pośredników, w celu uniknięcia konieczności ujawniania informacji, na zakłady ubezpieczeń należy również nałożyć wymóg przekazywania klientom, z którymi mają bezpośrednio do czynienia w ramach świadczenia usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, informacji na temat wynagrodzenia, które otrzymują z tytułu sprzedaży produktów ubezpieczeniowych.

| (32a) | W przypadku gdy przed świadczeniem usługi doradztwa nie można określić wysokości kosztów i zachęt, informacje o sposobie ich obliczania muszą zostać ujawnione w pełny, dokładny i zrozumiały sposób w dokumencie zawierającym informacje o kluczowych usługach, a następnie tak szybko, jak to praktycznie możliwe, klient musi być powiadomiony o koszcie całkowitym usługi doradztwa i jego wpływie na zysk. Jeśli doradztwo inwestycyjne prowadzone jest na bieżąco, ujawnianie informacji na temat kosztów doradztwa inwestycyjnego, w tym zachęt, należy zapewniać okresowo, co najmniej raz do roku. W sprawozdaniu okresowym ujawnia się wszystkie zachęty wypłacone lub otrzymane w poprzednim okresie. |
| --- | --- |

(32a)

W przypadku gdy przed świadczeniem usługi doradztwa nie można określić wysokości kosztów i zachęt, informacje o sposobie ich obliczania muszą zostać ujawnione w pełny, dokładny i zrozumiały sposób w dokumencie zawierającym informacje o kluczowych usługach, a następnie tak szybko, jak to praktycznie możliwe, klient musi być powiadomiony o koszcie całkowitym usługi doradztwa i jego wpływie na zysk. Jeśli doradztwo inwestycyjne prowadzone jest na bieżąco, ujawnianie informacji na temat kosztów doradztwa inwestycyjnego, w tym zachęt, należy zapewniać okresowo, co najmniej raz do roku. W sprawozdaniu okresowym ujawnia się wszystkie zachęty wypłacone lub otrzymane w poprzednim okresie.

| (32b) | Każda osoba sprzedająca produkty ubezpieczeniowe niebędąca twórcą tych produktów powinna przedstawić inwestorowi detalicznemu w odrębnym dokumencie zawierającym informacje o kluczowych usługach szczegóły, których nie może dostarczyć twórca produktu inwestycyjnego, dotyczące kosztów tych produktów i usług zgodnie z niniejszą dyrektywą i dyrektywą 2014/.../UE [MiFID] oraz dodatkowe istotne informacje potrzebne inwestorowi detalicznemu do oceny, czy produkt ubezpieczeniowy odpowiada jego potrzebom. |
| --- | --- |

(32b)

Każda osoba sprzedająca produkty ubezpieczeniowe niebędąca twórcą tych produktów powinna przedstawić inwestorowi detalicznemu w odrębnym dokumencie zawierającym informacje o kluczowych usługach szczegóły, których nie może dostarczyć twórca produktu inwestycyjnego, dotyczące kosztów tych produktów i usług zgodnie z niniejszą dyrektywą i dyrektywą 2014/.../UE [MiFID] oraz dodatkowe istotne informacje potrzebne inwestorowi detalicznemu do oceny, czy produkt ubezpieczeniowy odpowiada jego potrzebom.

| (32c) | Dla konsumenta jest korzystne, jeżeli produkty ubezpieczeniowe są sprzedawane różnymi kanałami przez różnych pośredników w ramach różnych form współpracy z zakładami ubezpieczeń, pod warunkiem że muszą oni stosować takie same zasady ochrony konsumenta i przejrzystości. |
| --- | --- |

(32c)

Dla konsumenta jest korzystne, jeżeli produkty ubezpieczeniowe są sprzedawane różnymi kanałami przez różnych pośredników w ramach różnych form współpracy z zakładami ubezpieczeń, pod warunkiem że muszą oni stosować takie same zasady ochrony konsumenta i przejrzystości.

| (33) | Ponieważ celem niniejszego wniosku jest zwiększenie poziomu ochrony konsumentów, niektóre z jego przepisów mają wyłącznie zastosowanie w kontekście stosunków między przedsiębiorstwami a konsumentami (B2C), zwłaszcza przepisy regulujące zasady prowadzenia działalności pośredników ubezpieczeniowych lub innych sprzedawców produktów ubezpieczeniowych. |
| --- | --- |

(33)

Ponieważ celem niniejszego wniosku jest zwiększenie poziomu ochrony konsumentów, niektóre z jego przepisów mają wyłącznie zastosowanie w kontekście stosunków między przedsiębiorstwami a konsumentami (B2C), zwłaszcza przepisy regulujące zasady prowadzenia działalności pośredników ubezpieczeniowych lub innych sprzedawców produktów ubezpieczeniowych.

| ▐ | |
| --- | --- |

▐

| (34a) | Państwa członkowskie powinny wymagać, by polityka wynagrodzeń stosowana przez pośredników ubezpieczeniowych i zakłady ubezpieczeń w stosunku do ich pracowników lub przedstawicieli nie wpływała negatywnie na ich zdolność działania w najlepszym interesie klientów. Jeśli chodzi o pracowników doradzających klientom w sprawie ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych lub sprzedających im takie produkty, państwa członkowskie powinny wymagać, by pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń gwarantowali, że wynagrodzenie, jakie pracownicy ci dostają od przedsiębiorstwa, nie wpływa na ich bezstronność podczas formułowania odpowiednich zaleceń lub dokonywania odpowiedniej sprzedaży oraz na przedstawianie przez nich informacji w sposób uczciwy, jasny i niewprowadzający w błąd. W takich przypadkach wynagrodzenie nie może zależeć wyłącznie od celów sprzedaży lub zysków, jakie firma czerpie z określonego produktu. |
| --- | --- |

(34a)

Państwa członkowskie powinny wymagać, by polityka wynagrodzeń stosowana przez pośredników ubezpieczeniowych i zakłady ubezpieczeń w stosunku do ich pracowników lub przedstawicieli nie wpływała negatywnie na ich zdolność działania w najlepszym interesie klientów. Jeśli chodzi o pracowników doradzających klientom w sprawie ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych lub sprzedających im takie produkty, państwa członkowskie powinny wymagać, by pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń gwarantowali, że wynagrodzenie, jakie pracownicy ci dostają od przedsiębiorstwa, nie wpływa na ich bezstronność podczas formułowania odpowiednich zaleceń lub dokonywania odpowiedniej sprzedaży oraz na przedstawianie przez nich informacji w sposób uczciwy, jasny i niewprowadzający w błąd. W takich przypadkach wynagrodzenie nie może zależeć wyłącznie od celów sprzedaży lub zysków, jakie firma czerpie z określonego produktu.

| (35) | Dla klienta
  ważna
  jest informacja, czy ma do czynienia z pośrednikiem, który doradza mu w sprawie produktów szerokiej gamy zakładów ubezpieczeń, czy też produktów dostarczanych przez określoną liczbę zakładów ubezpieczeń. |
| --- | --- |

(35)

Dla klienta
  ważna
  jest informacja, czy ma do czynienia z pośrednikiem, który doradza mu w sprawie produktów szerokiej gamy zakładów ubezpieczeń, czy też produktów dostarczanych przez określoną liczbę zakładów ubezpieczeń.

| (36) | Z powodu coraz większego uzależnienia konsumentów od osobistych rekomendacji właściwe jest wprowadzenie definicji doradztwa.
  Jakość doradztwa ma zasadnicze znaczenie, a wszelkie porady powinny odpowiadać indywidualnej charakterystyce danego klienta.
  Przed udzieleniem porady pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń powinni ocenić potrzeby,
  oczekiwania
  i sytuację finansową klienta. Jeżeli pośrednik oświadcza, iż doradza w sprawie produktów szerokiej gamy zakładów ubezpieczeń, powinien przeprowadzić prawidłową i ▌szeroką analizę
  odpowiednio dużej liczby
  produktów
  ubezpieczeniowych
  dostępnych na rynku. Ponadto wszyscy pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń powinni wyjaśniać przesłanki swojej porady
  oraz polecać odpowiednie produkty ubezpieczeniowe zgodnie z preferencjami, potrzebami, sytuacją finansową i sytuacją osobistą klienta
  . |
| --- | --- |

(36)

Z powodu coraz większego uzależnienia konsumentów od osobistych rekomendacji właściwe jest wprowadzenie definicji doradztwa.
  Jakość doradztwa ma zasadnicze znaczenie, a wszelkie porady powinny odpowiadać indywidualnej charakterystyce danego klienta.
  Przed udzieleniem porady pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń powinni ocenić potrzeby,
  oczekiwania
  i sytuację finansową klienta. Jeżeli pośrednik oświadcza, iż doradza w sprawie produktów szerokiej gamy zakładów ubezpieczeń, powinien przeprowadzić prawidłową i ▌szeroką analizę
  odpowiednio dużej liczby
  produktów
  ubezpieczeniowych
  dostępnych na rynku. Ponadto wszyscy pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń powinni wyjaśniać przesłanki swojej porady
  oraz polecać odpowiednie produkty ubezpieczeniowe zgodnie z preferencjami, potrzebami, sytuacją finansową i sytuacją osobistą klienta
  .

| (37) | Przed zawarciem umowy, w tym w przypadku transakcji sprzedaży, której nie towarzyszy udzielenie porady, klientowi należy przekazać istotne informacje na temat produktu ubezpieczeniowego, aby umożliwić mu podjęcie świadomej decyzji. Pośrednik ubezpieczeniowy powinien wyjaśnić klientowi główne cechy produktów ubezpieczeniowych, które sprzedaje
  , a zatem jego pracownicy powinni otrzymać na ten cel odpowiednie środki i wystarczający czas
  . |
| --- | --- |

(37)

Przed zawarciem umowy, w tym w przypadku transakcji sprzedaży, której nie towarzyszy udzielenie porady, klientowi należy przekazać istotne informacje na temat produktu ubezpieczeniowego, aby umożliwić mu podjęcie świadomej decyzji. Pośrednik ubezpieczeniowy powinien wyjaśnić klientowi główne cechy produktów ubezpieczeniowych, które sprzedaje
  , a zatem jego pracownicy powinni otrzymać na ten cel odpowiednie środki i wystarczający czas
  .

| (38) | Należy określić jednolite przepisy w celu
  ułatwienia
  wyboru nośnika, na którym klientowi przekazywane są
  wymagane
  informacje, by umożliwić wykorzystanie, w stosownych przypadkach, środków komunikacji elektronicznej, z uwzględnieniem okoliczności transakcji. Należy jednak zapewnić klientowi możliwość otrzymania tych informacji na papierze. W interesie zapewnienia konsumentom dostępu do informacji wszelkie informacje przekazywane przed zawarciem umowy powinny być udostępniane bezpłatnie. |
| --- | --- |

(38)

Należy określić jednolite przepisy w celu
  ułatwienia
  wyboru nośnika, na którym klientowi przekazywane są
  wymagane
  informacje, by umożliwić wykorzystanie, w stosownych przypadkach, środków komunikacji elektronicznej, z uwzględnieniem okoliczności transakcji. Należy jednak zapewnić klientowi możliwość otrzymania tych informacji na papierze. W interesie zapewnienia konsumentom dostępu do informacji wszelkie informacje przekazywane przed zawarciem umowy powinny być udostępniane bezpłatnie.

| (39) | Wymóg ujawnienia takich informacji wtedy, gdy klient poszukuje ochrony reasekuracyjnej lub ubezpieczeniowej obejmującej ryzyko handlowe i przemysłowe lub gdy klient jest klientem profesjonalnym ▌, nie jest tak potrzebny. |
| --- | --- |

(39)

Wymóg ujawnienia takich informacji wtedy, gdy klient poszukuje ochrony reasekuracyjnej lub ubezpieczeniowej obejmującej ryzyko handlowe i przemysłowe lub gdy klient jest klientem profesjonalnym ▌, nie jest tak potrzebny.

| (40) | Niniejsza dyrektywa powinna określać minimalne obowiązki zakładów ubezpieczeń i pośredników ubezpieczeniowych w zakresie udzielania informacji klientom. W tym obszarze państwo członkowskie powinno być w stanie utrzymać lub przyjąć bardziej restrykcyjne przepisy, które mogą być nakładane na pośredników ubezpieczeniowych i zakłady ubezpieczeń prowadzące działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego na ich terytorium, niezależnie od przepisów państwa członkowskiego ich pochodzenia, pod warunkiem że takie bardziej restrykcyjne przepisy są zgodne z prawem Unii, w tym z dyrektywą 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Państwo członkowskie, które zgłasza zamiar stosowania dodatkowych przepisów regulujących pośrednictwo ubezpieczeniowe oraz sprzedaż produktów ubezpieczeniowych i stosuje te przepisy obok przepisów określonych w niniejszej dyrektywie, powinno zadbać o to, by obciążenia administracyjne wynikające z tych przepisów były
  jak najmniejsze
  . |
| --- | --- |

(40)

Niniejsza dyrektywa powinna określać minimalne obowiązki zakładów ubezpieczeń i pośredników ubezpieczeniowych w zakresie udzielania informacji klientom. W tym obszarze państwo członkowskie powinno być w stanie utrzymać lub przyjąć bardziej restrykcyjne przepisy, które mogą być nakładane na pośredników ubezpieczeniowych i zakłady ubezpieczeń prowadzące działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego na ich terytorium, niezależnie od przepisów państwa członkowskiego ich pochodzenia, pod warunkiem że takie bardziej restrykcyjne przepisy są zgodne z prawem Unii, w tym z dyrektywą 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Państwo członkowskie, które zgłasza zamiar stosowania dodatkowych przepisów regulujących pośrednictwo ubezpieczeniowe oraz sprzedaż produktów ubezpieczeniowych i stosuje te przepisy obok przepisów określonych w niniejszej dyrektywie, powinno zadbać o to, by obciążenia administracyjne wynikające z tych przepisów były
  jak najmniejsze
  .

| (41) | Praktyki sprzedaży krzyżowej stanowią powszechną
  i właściwą
  strategię stosowaną przez podmioty świadczące detaliczne usługi finansowe w całej Unii. ▐ |
| --- | --- |

(41)

Praktyki sprzedaży krzyżowej stanowią powszechną
  i właściwą
  strategię stosowaną przez podmioty świadczące detaliczne usługi finansowe w całej Unii. ▐

| (41a) | W przypadku gdy ubezpieczenie oferowane jest wraz z inną usługą lub innym produktem jako część pakietu lub jako warunek zawarcia tej samej umowy lub sprzedaży pakietu, podlega ono przepisom dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  . Niniejsza dyrektywa również przewiduje szereg zabezpieczeń klientów w przypadku zakupu przez nich ubezpieczenia jako części pakietu. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby krajowe właściwe organy mogły przyjąć lub utrzymać dodatkowe środki zapobiegające praktykom sprzedaży krzyżowej niekorzystnym dla konsumentów. |
| --- | --- |

(41a)

W przypadku gdy ubezpieczenie oferowane jest wraz z inną usługą lub innym produktem jako część pakietu lub jako warunek zawarcia tej samej umowy lub sprzedaży pakietu, podlega ono przepisom dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  . Niniejsza dyrektywa również przewiduje szereg zabezpieczeń klientów w przypadku zakupu przez nich ubezpieczenia jako części pakietu. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby krajowe właściwe organy mogły przyjąć lub utrzymać dodatkowe środki zapobiegające praktykom sprzedaży krzyżowej niekorzystnym dla konsumentów.

| (42) | Umowy ubezpieczenia zawierające aspekty inwestycyjne często oferowane są klientom jako produkty alternatywne wobec produktów inwestycyjnych objętych dyrektywą
  2014/.../UE
  [MiFID] lub jako zamienniki tych produktów. W celu zapewnienia spójnej ochrony inwestorów i uniknięcia ryzyka arbitrażu regulacyjnego ważne jest, by detaliczne produkty inwestycyjne (ubezpieczeniowe produkty inwestycyjne zdefiniowane w rozporządzeniu w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących produktów inwestycyjnych) podlegały tym samym standardom w zakresie prowadzenia działalności, w tym m.in. wymogom w zakresie udostępniania odpowiednich informacji, wymogom w zakresie adekwatności udzielanych porad oraz ograniczeniom w zakresie zachęt, a także wymogom w zakresie zarządzania konfliktami interesów
  oraz dalszym
  ograniczeniom ▌wynagrodzenia. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (ESMA) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (7) oraz EIOPA powinni współpracować w celu osiągnięcia możliwe największej spójności standardów prowadzenia działalności w odniesieniu do detalicznych produktów inwestycyjnych objętych zakresem dyrektywy
  2014/.../UE
  [MiFID] lub niniejszej dyrektywy poprzez wydawanie wytycznych.
  W wytycznych tych należy jednak wziąć pod uwagę specyfikę produktów ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie. Ponadto zgodnie z analogiczną zasadą w dyrektywie 2014/.../UE [MIFID] przy wdrażaniu dyrektywy na szczeblu krajowym oraz w wytycznych wspólnego komitetu należy rozważyć analogiczny system w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń.
   W odniesieniu do ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych
  należy zaostrzyć standardy prowadzenia działalności zastępujące
  standardy określone w niniejszej dyrektywie, które mają zastosowanie do
  ogólnych
  umów ubezpieczeniowych ▌. Stąd też osoby prowadzące działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego w odniesieniu do ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych powinny spełniać ▌zaostrzone standardy mające zastosowanie do
  takich
  produktów. |
| --- | --- |

(42)

Umowy ubezpieczenia zawierające aspekty inwestycyjne często oferowane są klientom jako produkty alternatywne wobec produktów inwestycyjnych objętych dyrektywą
  2014/.../UE
  [MiFID] lub jako zamienniki tych produktów. W celu zapewnienia spójnej ochrony inwestorów i uniknięcia ryzyka arbitrażu regulacyjnego ważne jest, by detaliczne produkty inwestycyjne (ubezpieczeniowe produkty inwestycyjne zdefiniowane w rozporządzeniu w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących produktów inwestycyjnych) podlegały tym samym standardom w zakresie prowadzenia działalności, w tym m.in. wymogom w zakresie udostępniania odpowiednich informacji, wymogom w zakresie adekwatności udzielanych porad oraz ograniczeniom w zakresie zachęt, a także wymogom w zakresie zarządzania konfliktami interesów
  oraz dalszym
  ograniczeniom ▌wynagrodzenia. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (ESMA) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (7) oraz EIOPA powinni współpracować w celu osiągnięcia możliwe największej spójności standardów prowadzenia działalności w odniesieniu do detalicznych produktów inwestycyjnych objętych zakresem dyrektywy
  2014/.../UE
  [MiFID] lub niniejszej dyrektywy poprzez wydawanie wytycznych.
  W wytycznych tych należy jednak wziąć pod uwagę specyfikę produktów ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie. Ponadto zgodnie z analogiczną zasadą w dyrektywie 2014/.../UE [MIFID] przy wdrażaniu dyrektywy na szczeblu krajowym oraz w wytycznych wspólnego komitetu należy rozważyć analogiczny system w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń.
   W odniesieniu do ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych
  należy zaostrzyć standardy prowadzenia działalności zastępujące
  standardy określone w niniejszej dyrektywie, które mają zastosowanie do
  ogólnych
  umów ubezpieczeniowych ▌. Stąd też osoby prowadzące działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego w odniesieniu do ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych powinny spełniać ▌zaostrzone standardy mające zastosowanie do
  takich
  produktów.

| (42a) | Parlament Europejski będzie dążyć do zapewnienia dostosowania niniejszej dyrektywy do dyrektywy 2014/.../UE [MiFID II] w trakcie negocjacji z Radą. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(42a)

Parlament Europejski będzie dążyć do zapewnienia dostosowania niniejszej dyrektywy do dyrektywy 2014/.../UE [MiFID II] w trakcie negocjacji z Radą. [Popr. 5]

| (42b) | Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego przez osoby fizyczne i prawne prowadzące działalność w państwie członkowskim lub osoby, które zamierzają tam podjąć taką działalność. Przepisy w innych aktach prawnych Unii stanowiące odstępstwo od tych zasad lub je uzupełniające nie powinny mieć zastosowania do działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego. |
| --- | --- |

(42b)

Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego przez osoby fizyczne i prawne prowadzące działalność w państwie członkowskim lub osoby, które zamierzają tam podjąć taką działalność. Przepisy w innych aktach prawnych Unii stanowiące odstępstwo od tych zasad lub je uzupełniające nie powinny mieć zastosowania do działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego.

| (43) | W celu zapewnienia przestrzegania przez zakłady ubezpieczeń i osoby świadczące usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego przepisów niniejszej dyrektywy oraz w celu zapewnienia podobnego traktowania tych zakładów i osób w całej Unii państwa członkowskie należy zobowiązać do ustanowienia kar administracyjnych i innych środków, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W komunikacie Komisji z dnia 8 grudnia 2010 r.„Wzmocnienie systemów sankcji w branży usług finansowych” dokonano przeglądu istniejących uprawnień i ich praktycznego stosowania w celu osiągnięcia większej zbieżności kar i innych środków. Kary administracyjne i inne środki ustanowione przez państwa członkowskie powinny zatem spełniać pewne zasadnicze wymogi dotyczące ich adresatów, kryteriów, które należy brać pod uwagę przy nakładaniu kary lub innego środka, publikacji
  oraz
  podstawowych uprawnień do nakładania kar ▌. |
| --- | --- |

(43)

W celu zapewnienia przestrzegania przez zakłady ubezpieczeń i osoby świadczące usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego przepisów niniejszej dyrektywy oraz w celu zapewnienia podobnego traktowania tych zakładów i osób w całej Unii państwa członkowskie należy zobowiązać do ustanowienia kar administracyjnych i innych środków, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W komunikacie Komisji z dnia 8 grudnia 2010 r.„Wzmocnienie systemów sankcji w branży usług finansowych” dokonano przeglądu istniejących uprawnień i ich praktycznego stosowania w celu osiągnięcia większej zbieżności kar i innych środków. Kary administracyjne i inne środki ustanowione przez państwa członkowskie powinny zatem spełniać pewne zasadnicze wymogi dotyczące ich adresatów, kryteriów, które należy brać pod uwagę przy nakładaniu kary lub innego środka, publikacji
  oraz
  podstawowych uprawnień do nakładania kar ▌.

| (44) | W szczególności właściwym organom należy przyznać uprawnienia do nakładania kar finansowych, które są wystarczająco wysokie, aby niwelowały oczekiwane korzyści oraz aby nawet dla większych instytucji i osób zarządzających nimi stanowiły środek odstraszający. |
| --- | --- |

(44)

W szczególności właściwym organom należy przyznać uprawnienia do nakładania kar finansowych, które są wystarczająco wysokie, aby niwelowały oczekiwane korzyści oraz aby nawet dla większych instytucji i osób zarządzających nimi stanowiły środek odstraszający.

| (45) | W celu zapewnienia spójnego stosowania kar we wszystkich państwach członkowskich przy ustalaniu rodzaju kar administracyjnych lub innych środków oraz wysokości administracyjnych kar finansowych państwa członkowskie powinny być zobowiązane dopilnować, aby właściwe organy uwzględniały wszystkie istotne okoliczności.
  Państwa członkowskie nie muszą jednak przewidywać kar administracyjnych, jeżeli prawo krajowe przewiduje kary w systemie prawa karnego. |
| --- | --- |

(45)

W celu zapewnienia spójnego stosowania kar we wszystkich państwach członkowskich przy ustalaniu rodzaju kar administracyjnych lub innych środków oraz wysokości administracyjnych kar finansowych państwa członkowskie powinny być zobowiązane dopilnować, aby właściwe organy uwzględniały wszystkie istotne okoliczności.
  Państwa członkowskie nie muszą jednak przewidywać kar administracyjnych, jeżeli prawo krajowe przewiduje kary w systemie prawa karnego.

| (46) | W celu wzmocnienia odstraszającego efektu kar i środków w stosunku do ogółu społeczeństwa oraz informowania o naruszeniach przepisów, które mogą powodować uszczerbek w poziomie ochrony klientów, informacje o nałożonych karach i środkach powinny być publikowane, z wyjątkiem pewnych ściśle określonych przypadków. W celu zapewnienia zgodności z zasadą proporcjonalności informacje o nałożonych karach i innych środkach powinny być publikowane anonimowo, jeżeli publikacja wyrządziłaby niewspółmierną szkodę zaangażowanym stronom. |
| --- | --- |

(46)

W celu wzmocnienia odstraszającego efektu kar i środków w stosunku do ogółu społeczeństwa oraz informowania o naruszeniach przepisów, które mogą powodować uszczerbek w poziomie ochrony klientów, informacje o nałożonych karach i środkach powinny być publikowane, z wyjątkiem pewnych ściśle określonych przypadków. W celu zapewnienia zgodności z zasadą proporcjonalności informacje o nałożonych karach i innych środkach powinny być publikowane anonimowo, jeżeli publikacja wyrządziłaby niewspółmierną szkodę zaangażowanym stronom.

| (47) | W celu wykrywania potencjalnych naruszeń przepisów właściwe organy powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami dochodzeniowymi oraz powinny ustanowić skuteczne mechanizmy sprzyjające zgłaszaniu potencjalnych lub faktycznych naruszeń
  i zapewniające właściwą ochronę osobom ujawniającym takie naruszenia
  .
  Jednak niniejsza dyrektywa nie oznacza, że państwa członkowskie muszą nadać organom administracyjnym uprawnienia do prowadzenia dochodzeń karnych. |
| --- | --- |

(47)

W celu wykrywania potencjalnych naruszeń przepisów właściwe organy powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami dochodzeniowymi oraz powinny ustanowić skuteczne mechanizmy sprzyjające zgłaszaniu potencjalnych lub faktycznych naruszeń
  i zapewniające właściwą ochronę osobom ujawniającym takie naruszenia
  .
  Jednak niniejsza dyrektywa nie oznacza, że państwa członkowskie muszą nadać organom administracyjnym uprawnienia do prowadzenia dochodzeń karnych.

| (48) | Niniejsza dyrektywa powinna odwoływać się zarówno do kar administracyjnych, jak i innych środków, bez względu na fakt, czy w świetle prawa krajowego kwalifikują się one jako kara, czy jako inny środek. |
| --- | --- |

(48)

Niniejsza dyrektywa powinna odwoływać się zarówno do kar administracyjnych, jak i innych środków, bez względu na fakt, czy w świetle prawa krajowego kwalifikują się one jako kara, czy jako inny środek.

| (49) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać żadnych przepisów państw członkowskich dotyczących przestępstw. |
| --- | --- |

(49)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać żadnych przepisów państw członkowskich dotyczących przestępstw.

| (49a) | Osoby zgłaszające przypadki naruszenia zwracają uwagę właściwych organów na nowe informacje, co pomaga tym organom w wykrywaniu i karaniu przypadków wykorzystywania informacji poufnych i manipulacji na rynku. Do zgłaszania przypadków naruszenia może jednak zniechęcać obawa przed zemstą lub brak odpowiednich procedur zgłaszania przypadków naruszenia. Niniejsza dyrektywa powinna zatem zapewnić wprowadzenie odpowiednich rozwiązań zachęcających osoby zgłaszające przypadki naruszenia do ostrzegania właściwych organów o możliwych naruszeniach niniejszej dyrektywy oraz chroniących te osoby przed zemstą. Państwa członkowskie powinny także dopilnować, aby wdrażane przez nie programy zgłaszania przypadków naruszenia obejmowały mechanizmy zapewniające odpowiednią ochronę osoby, której dotyczy zgłoszenie, w szczególności jeśli chodzi o jej prawo do ochrony danych osobowych, oraz procedury zapewniające prawo osoby, której dotyczy zgłoszenie, do obrony oraz do bycia wysłuchanym, zanim zostanie podjęta decyzja dotycząca takiej osoby, a także prawo do skutecznego zaskarżenia do sądu decyzji dotyczącej tej osoby. |
| --- | --- |

(49a)

Osoby zgłaszające przypadki naruszenia zwracają uwagę właściwych organów na nowe informacje, co pomaga tym organom w wykrywaniu i karaniu przypadków wykorzystywania informacji poufnych i manipulacji na rynku. Do zgłaszania przypadków naruszenia może jednak zniechęcać obawa przed zemstą lub brak odpowiednich procedur zgłaszania przypadków naruszenia. Niniejsza dyrektywa powinna zatem zapewnić wprowadzenie odpowiednich rozwiązań zachęcających osoby zgłaszające przypadki naruszenia do ostrzegania właściwych organów o możliwych naruszeniach niniejszej dyrektywy oraz chroniących te osoby przed zemstą. Państwa członkowskie powinny także dopilnować, aby wdrażane przez nie programy zgłaszania przypadków naruszenia obejmowały mechanizmy zapewniające odpowiednią ochronę osoby, której dotyczy zgłoszenie, w szczególności jeśli chodzi o jej prawo do ochrony danych osobowych, oraz procedury zapewniające prawo osoby, której dotyczy zgłoszenie, do obrony oraz do bycia wysłuchanym, zanim zostanie podjęta decyzja dotycząca takiej osoby, a także prawo do skutecznego zaskarżenia do sądu decyzji dotyczącej tej osoby.

| (50) | W celu osiągnięcia celów określonych w niniejszej dyrektywie należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do ▌zarządzania konfliktami interesów, obowiązków w zakresie prowadzenia działalności w zakresie ubezpieczeniowych „konfekcjonowanych” detalicznych produktów inwestycyjnych, a także procedur i formularzy na potrzeby przekazywania informacji na temat nałożonych kar. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |
| --- | --- |

(50)

W celu osiągnięcia celów określonych w niniejszej dyrektywie należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do ▌zarządzania konfliktami interesów, obowiązków w zakresie prowadzenia działalności w zakresie ubezpieczeniowych „konfekcjonowanych” detalicznych produktów inwestycyjnych, a także procedur i formularzy na potrzeby przekazywania informacji na temat nałożonych kar. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

| (51) | Standardy techniczne dotyczące usług finansowych powinny zapewnić spójną harmonizację i odpowiednią ochronę konsumentów w całej Unii.
  Z uwagi na to, że
  EIOPA
  jest
  organem dysponującym wysokospecjalistyczną wiedzą
  , lecz ograniczonymi zasobami, można by mu powierzyć wyłącznie
  opracowanie
  projektów wniosków
  , które nie
  wymagają
  decyzji politycznych, celem ich przedłożenia
  Parlamentowi Europejskiemu i
  Komisji. |
| --- | --- |

(51)

Standardy techniczne dotyczące usług finansowych powinny zapewnić spójną harmonizację i odpowiednią ochronę konsumentów w całej Unii.
  Z uwagi na to, że
  EIOPA
  jest
  organem dysponującym wysokospecjalistyczną wiedzą
  , lecz ograniczonymi zasobami, można by mu powierzyć wyłącznie
  opracowanie
  projektów wniosków
  , które nie
  wymagają
  decyzji politycznych, celem ich przedłożenia
  Parlamentowi Europejskiemu i
  Komisji.

| (52) | Komisja powinna przyjąć akty delegowane
  określone w niniejszej dyrektywie
  w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, w odniesieniu do obowiązków dotyczących prowadzenia działalności w zakresie ubezpieczeniowych „konfekcjonowanych” detalicznych produktów inwestycyjnych, a także wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedur i formularzy na potrzeby przekazywania informacji na temat nałożonych kar, w drodze aktów delegowanych na podstawie art. 290 i 291 TFUE oraz zgodnie z art. 10–15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 [...]. Projekty tych aktów delegowanych i wykonawczych standardów technicznych powinien opracować EIOPA. |
| --- | --- |

(52)

Komisja powinna przyjąć akty delegowane
  określone w niniejszej dyrektywie
  w odniesieniu do zarządzania konfliktami interesów, w odniesieniu do obowiązków dotyczących prowadzenia działalności w zakresie ubezpieczeniowych „konfekcjonowanych” detalicznych produktów inwestycyjnych, a także wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedur i formularzy na potrzeby przekazywania informacji na temat nałożonych kar, w drodze aktów delegowanych na podstawie art. 290 i 291 TFUE oraz zgodnie z art. 10–15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 [...]. Projekty tych aktów delegowanych i wykonawczych standardów technicznych powinien opracować EIOPA.

| (53) | Przetwarzanie danych osobowych prowadzone przez EIOPA w ramach niniejszej dyrektywy, pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [...] (8) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady [...] (9). |
| --- | --- |

(53)

Przetwarzanie danych osobowych prowadzone przez EIOPA w ramach niniejszej dyrektywy, pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [...] (8) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady [...] (9).

| (54) | Niniejsza dyrektywa zapewnia poszanowanie podstawowych praw i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zapisanymi w Traktacie. |
| --- | --- |

(54)

Niniejsza dyrektywa zapewnia poszanowanie podstawowych praw i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zapisanymi w Traktacie.

| (55) | Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. (10) dotyczącą dokumentów wyjaśniających państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że złożenie tych dokumentów jest uzasadnione. |
| --- | --- |

(55)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. (10) dotyczącą dokumentów wyjaśniających państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o środkach transpozycji, jednego lub więcej dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy ustawodawca uznaje, że złożenie tych dokumentów jest uzasadnione.

| (55a) | Organy nadzoru państw członkowskich powinny mieć do dyspozycji wszystkie środki, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowego prowadzenia działalności przez pośredników ubezpieczeniowych i zakłady reasekuracji na całym terytorium Unii, niezależnie od tego, czy jest ona prowadzona na podstawie swobody przedsiębiorczości, czy swobody świadczenia usług. Aby zapewnić efektywność nadzoru, wszystkie działania podejmowane przez organy nadzoru powinny być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka właściwego dla działalności zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji, niezależnie od znaczenia danego zakładu dla ogólnej stabilności finansowej rynku. |
| --- | --- |

(55a)

Organy nadzoru państw członkowskich powinny mieć do dyspozycji wszystkie środki, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowego prowadzenia działalności przez pośredników ubezpieczeniowych i zakłady reasekuracji na całym terytorium Unii, niezależnie od tego, czy jest ona prowadzona na podstawie swobody przedsiębiorczości, czy swobody świadczenia usług. Aby zapewnić efektywność nadzoru, wszystkie działania podejmowane przez organy nadzoru powinny być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka właściwego dla działalności zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji, niezależnie od znaczenia danego zakładu dla ogólnej stabilności finansowej rynku.

| (55b) | Niniejsza dyrektywa nie powinna stanowić nadmiernego obciążenia dla małych i średnich zakładów ubezpieczeń. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest odpowiednie zastosowanie zasady proporcjonalności. Zasada ta powinna mieć zastosowanie zarówno do wymogów wobec zakładów ubezpieczeń i reasekuracji, jak i do wykonywania uprawnień nadzorczych. |
| --- | --- |

(55b)

Niniejsza dyrektywa nie powinna stanowić nadmiernego obciążenia dla małych i średnich zakładów ubezpieczeń. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest odpowiednie zastosowanie zasady proporcjonalności. Zasada ta powinna mieć zastosowanie zarówno do wymogów wobec zakładów ubezpieczeń i reasekuracji, jak i do wykonywania uprawnień nadzorczych.

| (56) | Przegląd niniejszej dyrektywy należy przeprowadzić po
  trzech
  latach od jej wejścia w życie w celu uwzględnienia zmian na rynku, a także zmian w innych obszarach unijnego prawa lub doświadczeń państw członkowskich z wdrażaniem prawa Unii, zwłaszcza w odniesieniu do produktów objętych dyrektywą 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (11). |
| --- | --- |

(56)

Przegląd niniejszej dyrektywy należy przeprowadzić po
  trzech
  latach od jej wejścia w życie w celu uwzględnienia zmian na rynku, a także zmian w innych obszarach unijnego prawa lub doświadczeń państw członkowskich z wdrażaniem prawa Unii, zwłaszcza w odniesieniu do produktów objętych dyrektywą 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (11).

| (57) | Dyrektywa 2002/92/WE powinna zostać zatem uchylona. |
| --- | --- |

(57)

Dyrektywa 2002/92/WE powinna zostać zatem uchylona.

| (58) | Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę dyrektywy 2002/92/WE. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z dyrektywy 2002/92/WE. |
| --- | --- |

(58)

Zobowiązanie do transpozycji niniejszej dyrektywy do prawa krajowego należy ograniczyć do tych przepisów, które stanowią merytoryczną zmianę dyrektywy 2002/92/WE. Zobowiązanie do transpozycji przepisów, które nie uległy zmianie, wynika z dyrektywy 2002/92/WE.

| (59) | Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektywy 2002/92/WE, |
| --- | --- |

(59)

Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów transpozycji do prawa krajowego dyrektywy 2002/92/WE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

ZAKRES OBOWIĄZYWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Zakres

1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego ▌przez osoby fizyczne i prawne prowadzące działalność w państwie członkowskim lub osoby, które zamierzają tam podjąć taką działalność.

2.   Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do osób świadczących usługi pośrednictwa w zakresie umów ubezpieczenia, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

| a) | umowa ubezpieczenia wymaga jedynie znajomości zakresu świadczonego ubezpieczenia; |
| --- | --- |

a)

umowa ubezpieczenia wymaga jedynie znajomości zakresu świadczonego ubezpieczenia;

| b) | umowa ubezpieczenia nie jest umową ubezpieczenia na życie; |
| --- | --- |

b)

umowa ubezpieczenia nie jest umową ubezpieczenia na życie;

| c) | umowa ubezpieczenia nie obejmuje żadnego ryzyka odpowiedzialności; |
| --- | --- |

c)

umowa ubezpieczenia nie obejmuje żadnego ryzyka odpowiedzialności;

| d) | podstawowa działalność zawodowa danej osoby jest inna niż pośrednictwo ubezpieczeniowe; |
| --- | --- |

d)

podstawowa działalność zawodowa danej osoby jest inna niż pośrednictwo ubezpieczeniowe;

| e) | ubezpieczenie uzupełnia
  dostawę towarów
  przez dowolnego dostawcę, jeżeli takie ubezpieczenie obejmuje ryzyko zniszczenia, utraty lub uszkodzenia towarów dostarczanych przed tego dostawcę; |
| --- | --- |

e)

ubezpieczenie uzupełnia
  dostawę towarów
  przez dowolnego dostawcę, jeżeli takie ubezpieczenie obejmuje ryzyko zniszczenia, utraty lub uszkodzenia towarów dostarczanych przed tego dostawcę;

| f) | kwota składki rocznej z tytułu umowy ubezpieczenia, obliczona proporcjonalnie w ujęciu rocznym, nie przekracza 600 EUR. |
| --- | --- |

f)

kwota składki rocznej z tytułu umowy ubezpieczenia, obliczona proporcjonalnie w ujęciu rocznym, nie przekracza 600 EUR.

3.   Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do usług pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego świadczonych w odniesieniu do ryzyk i zobowiązań umiejscowionych poza Unią.

Niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na ustawodawstwo państwa członkowskiego w odniesieniu do działalności pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń i reasekuracji lub pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, mających siedzibę w państwie trzecim i prowadzących działalność na jego terytorium zgodnie z zasadą swobody świadczenia usług, pod warunkiem że zagwarantowano równość traktowania wszystkich osób prowadzących działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego na tym rynku lub osób, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie takiej działalności.

Niniejsza dyrektywa nie reguluje działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego prowadzonej w państwach trzecich.

Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich trudnościach natury ogólnej, które napotykają pośrednicy ubezpieczeniowi przy podejmowaniu lub prowadzeniu działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego w dowolnym państwie trzecim.

3a.
     
  Niniejsza dyrektywa zapewnia stosowanie jednakowego poziomu ochrony oraz umożliwia konsumentowi korzystanie z porównywalnych standardów. Niniejsza dyrektywa sprzyja równości szans i konkurencji na równych warunkach między pośrednikami, niezależnie od tego, czy są oni związani z zakładem ubezpieczeń. Dla konsumenta jest korzystne, jeżeli produkty ubezpieczeniowe są oferowane różnymi kanałami przez różnych pośredników w ramach różnych form współpracy z zakładami ubezpieczeń, pod warunkiem że muszą oni stosować podobne zasady ochrony konsumenta. Państwa członkowskie uwzględniają tę kwestię przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Definicje

1.
     Do celów niniejszej dyrektywy:

| 1) | „zakład ubezpieczeń” oznacza przedsiębiorstwo
  ubezpieczeniowe zdefiniowane w art. 13 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE

   (12); |
| --- | --- |

1)

„zakład ubezpieczeń” oznacza przedsiębiorstwo
  ubezpieczeniowe zdefiniowane w art. 13 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE

   (12);

| 2) | „zakład reasekuracji” oznacza przedsiębiorstwo
  reasekuracji zdefiniowane w art. 13 pkt 4
  dyrektywy
  2009/138/WE
  ; |
| --- | --- |

2)

„zakład reasekuracji” oznacza przedsiębiorstwo
  reasekuracji zdefiniowane w art. 13 pkt 4
  dyrektywy
  2009/138/WE
  ;

| 3) | „pośrednictwo ubezpieczeniowe” oznacza działalność polegającą na doradzaniu, proponowaniu lub przeprowadzaniu innych prac przygotowawczych do zawarcia umów ubezpieczenia lub zawieraniu takich umów, lub udzielaniu pomocy w administrowaniu i wykonywaniu takich umów;
  działalność polegającą na doradzaniu, proponowaniu lub zawieraniu umów ubezpieczenia
  uznaje się za pośrednictwo ubezpieczeniowe także wówczas, gdy prowadzona jest przez
  pracownika zakładu ubezpieczeń w bezpośrednim kontakcie z klientem
  bez udziału pośrednika ubezpieczeniowego;

  Za pośrednictwo ubezpieczeniowe uznaje się udzielanie informacji na temat jednej lub kilku umów ubezpieczenia na podstawie kryteriów wybranych przez klienta za pośrednictwem stron internetowych lub innych środków oraz opracowanie rankingu produktów ubezpieczeniowych, obejmującego porównanie cen i produktów, lub udzielanie rabatu na składkę ubezpieczeniową, jeżeli na końcowym etapie procesu klient jest w stanie bezpośrednio zawrzeć umowę ubezpieczenia za pośrednictwem stron internetowych lub innych środków.

  Do celów niniejszej dyrektywy za pośrednictwo ubezpieczeniowe nie uznaje się żadnego z następujących rodzajów działalności:






  a) | działalności polegającej na okazjonalnym dostarczaniu informacji klientowi w kontekście innej działalności zawodowej, jeżeli podmiot dostarczający informacji nie podejmuje żadnych dodatkowych kroków w celu udzielenia klientowi pomocy w zawieraniu lub wykonywaniu umowy ubezpieczenia; |
| --- | --- | --- |

3)

„pośrednictwo ubezpieczeniowe” oznacza działalność polegającą na doradzaniu, proponowaniu lub przeprowadzaniu innych prac przygotowawczych do zawarcia umów ubezpieczenia lub zawieraniu takich umów, lub udzielaniu pomocy w administrowaniu i wykonywaniu takich umów;
  działalność polegającą na doradzaniu, proponowaniu lub zawieraniu umów ubezpieczenia
  uznaje się za pośrednictwo ubezpieczeniowe także wówczas, gdy prowadzona jest przez
  pracownika zakładu ubezpieczeń w bezpośrednim kontakcie z klientem
  bez udziału pośrednika ubezpieczeniowego;

Do celów niniejszej dyrektywy za pośrednictwo ubezpieczeniowe nie uznaje się żadnego z następujących rodzajów działalności:

a)

działalności polegającej na okazjonalnym dostarczaniu informacji klientowi w kontekście innej działalności zawodowej, jeżeli podmiot dostarczający informacji nie podejmuje żadnych dodatkowych kroków w celu udzielenia klientowi pomocy w zawieraniu lub wykonywaniu umowy ubezpieczenia;

| b) | zwykłego przekazywania pośrednikom ubezpieczeniowym lub zakładom ubezpieczeń danych i informacji na temat potencjalnych ubezpieczających lub potencjalnym ubezpieczającym – informacji na temat produktów ubezpieczeniowych, pośrednika ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń. |
| --- | --- |

b)

zwykłego przekazywania pośrednikom ubezpieczeniowym lub zakładom ubezpieczeń danych i informacji na temat potencjalnych ubezpieczających lub potencjalnym ubezpieczającym – informacji na temat produktów ubezpieczeniowych, pośrednika ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń.

| 4) | „▌produkt inwestycyjny
  o charakterze ubezpieczeniowym
  ”
  oznacza produkt ubezpieczeniowy zapewniający wartość w dniu zapadalności lub wartość wykupu, jeżeli ta wartość w dniu zapadalności lub wartość wykupu jest całkowicie lub częściowo narażona, bezpośrednio lub pośrednio, na wahania rynkowe, z wyłączeniem:










  a) | produktów ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie, wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2009/138/WE (Grupy ubezpieczeń innych niż na życie); |
| --- | --- | --- |

4)

„▌produkt inwestycyjny
  o charakterze ubezpieczeniowym
  ”
  oznacza produkt ubezpieczeniowy zapewniający wartość w dniu zapadalności lub wartość wykupu, jeżeli ta wartość w dniu zapadalności lub wartość wykupu jest całkowicie lub częściowo narażona, bezpośrednio lub pośrednio, na wahania rynkowe, z wyłączeniem:

a)

produktów ubezpieczeniowych innych niż ubezpieczenia na życie, wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2009/138/WE (Grupy ubezpieczeń innych niż na życie);

| b) | umów ubezpieczenia na życie, jeżeli korzyści na podstawie umowy są wypłacalne wyłącznie w razie śmierci lub w związku z brakiem zdolności prawnej z powodu obrażeń, choroby lub niepełnosprawności; |
| --- | --- |

b)

umów ubezpieczenia na życie, jeżeli korzyści na podstawie umowy są wypłacalne wyłącznie w razie śmierci lub w związku z brakiem zdolności prawnej z powodu obrażeń, choroby lub niepełnosprawności;

| c) | produktów emerytalnych, których głównym celem według prawa krajowego jest zapewnienie inwestorowi dochodu po przejściu na emeryturę i które uprawniają inwestora do określonych korzyści; |
| --- | --- |

c)

produktów emerytalnych, których głównym celem według prawa krajowego jest zapewnienie inwestorowi dochodu po przejściu na emeryturę i które uprawniają inwestora do określonych korzyści;

| d) | oficjalnie uznanych pracowniczych programów emerytalnych, które są objęte zakresem dyrektywy 2003/41/WE lub dyrektywy 2009/138/WE; |
| --- | --- |

d)

oficjalnie uznanych pracowniczych programów emerytalnych, które są objęte zakresem dyrektywy 2003/41/WE lub dyrektywy 2009/138/WE;

| e) | indywidualnych produktów emerytalnych, w przypadku których na podstawie przepisów prawa krajowego wymagany jest udział finansowy pracodawcy, a pracodawca lub pracownik nie ma możliwości wyboru produktu emerytalnego lub jego dostawcy; |
| --- | --- |

e)

indywidualnych produktów emerytalnych, w przypadku których na podstawie przepisów prawa krajowego wymagany jest udział finansowy pracodawcy, a pracodawca lub pracownik nie ma możliwości wyboru produktu emerytalnego lub jego dostawcy;

| 5) | „pośrednik ubezpieczeniowy” oznacza osobę fizyczną lub prawną inną niż zakład ubezpieczeń 
  lub jego pracownicy
  , która podejmuje lub prowadzi pośrednictwo ubezpieczeniowe za wynagrodzeniem; |
| --- | --- |

5)

„pośrednik ubezpieczeniowy” oznacza osobę fizyczną lub prawną inną niż zakład ubezpieczeń 
  lub jego pracownicy
  , która podejmuje lub prowadzi pośrednictwo ubezpieczeniowe za wynagrodzeniem;

| 6) | „pośrednictwo reasekuracyjne” oznacza działalność polegającą na doradzaniu, proponowaniu lub wykonywaniu innych prac przygotowawczych do zawarcia umów
  ubezpieczenia lub
   reasekuracji lub zawieraniu takich umów, lub udzielania pomocy w administrowaniu i wykonywaniu takich umów, w szczególności w przypadku roszczenia,
  również wtedy
  , gdy działalność prowadzona jest przez zakład reasekuracji bez pośrednictwa pośrednika reasekuracyjnego;
  Do celów niniejszej dyrektywy za pośrednictwo reasekuracyjne nie uznaje się żadnego z następujących rodzajów działalności:






  a) | działalności polegającej na okazjonalnym dostarczaniu informacji w kontekście innej działalności zawodowej, pod warunkiem że celem tej działalności nie jest udzielanie klientowi pomocy w zawieraniu lub wykonywaniu umowy reasekuracji; |
| --- | --- | --- |

6)

„pośrednictwo reasekuracyjne” oznacza działalność polegającą na doradzaniu, proponowaniu lub wykonywaniu innych prac przygotowawczych do zawarcia umów
  ubezpieczenia lub
   reasekuracji lub zawieraniu takich umów, lub udzielania pomocy w administrowaniu i wykonywaniu takich umów, w szczególności w przypadku roszczenia,
  również wtedy
  , gdy działalność prowadzona jest przez zakład reasekuracji bez pośrednictwa pośrednika reasekuracyjnego;

Do celów niniejszej dyrektywy za pośrednictwo reasekuracyjne nie uznaje się żadnego z następujących rodzajów działalności:

a)

działalności polegającej na okazjonalnym dostarczaniu informacji w kontekście innej działalności zawodowej, pod warunkiem że celem tej działalności nie jest udzielanie klientowi pomocy w zawieraniu lub wykonywaniu umowy reasekuracji;

| aa) | zawodowej obsługi roszczeń zakładu reasekuracji ani likwidacji szkód i wyceny szkód przez biegłych; |
| --- | --- |

aa)

zawodowej obsługi roszczeń zakładu reasekuracji ani likwidacji szkód i wyceny szkód przez biegłych;

| b) | zwykłego przekazywania pośrednikom reasekuracyjnym lub zakładom reasekuracji danych i informacji na temat potencjalnych ubezpieczających lub potencjalnym ubezpieczającym – informacji na temat produktów reasekuracyjnych, pośrednika reasekuracyjnego lub zakładu reasekuracji; |
| --- | --- |

b)

zwykłego przekazywania pośrednikom reasekuracyjnym lub zakładom reasekuracji danych i informacji na temat potencjalnych ubezpieczających lub potencjalnym ubezpieczającym – informacji na temat produktów reasekuracyjnych, pośrednika reasekuracyjnego lub zakładu reasekuracji;

| 7) | „pośrednik reasekuracyjny” oznacza dowolną osobę fizyczną lub prawną inną niż zakład reasekuracji
  lub jego pracownicy
  , która podejmuje lub prowadzi pośrednictwo reasekuracyjne za wynagrodzeniem; |
| --- | --- |

7)

„pośrednik reasekuracyjny” oznacza dowolną osobę fizyczną lub prawną inną niż zakład reasekuracji
  lub jego pracownicy
  , która podejmuje lub prowadzi pośrednictwo reasekuracyjne za wynagrodzeniem;

| 8) | „zależny pośrednik ubezpieczeniowy” oznacza każdą osobę, która prowadzi działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego na rzecz i w imieniu jednego zakładu ubezpieczeń lub pośrednika ubezpieczeniowego lub
  – jeżeli produkty ubezpieczeniowe nie są wobec siebie konkurencyjne – kilku
  zakładów ubezpieczeń lub pośredników ubezpieczeniowych
  , ale która nie pobiera składek ani kwot przeznaczonych dla klienta
  i za której działalność pełną odpowiedzialność ponosi ten zakład ubezpieczeń lub pośrednik ubezpieczeniowy, pod warunkiem że pośrednik ubezpieczeniowy, który ponosi odpowiedzialność za działalność tej osoby, sam nie prowadzi działalności, za którą odpowiedzialność ponosi inny zakład ubezpieczeń lub pośrednik ubezpieczeniowy;

  Każdą osobę, która prowadzi działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego oprócz podstawowej działalności zawodowej, również uznaje się za zależnego pośrednika ubezpieczeniowego, za którego działalność odpowiedzialność ponosi jeden lub kilka zakładów ubezpieczeń w przypadku produktów, które ich odpowiednio dotyczą, jeżeli ubezpieczenie ma charakter uzupełniający w stosunku do dostarczanego towaru lub usługi świadczonej w ramach podstawowej działalności zawodowej; |
| --- | --- |

8)

„zależny pośrednik ubezpieczeniowy” oznacza każdą osobę, która prowadzi działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego na rzecz i w imieniu jednego zakładu ubezpieczeń lub pośrednika ubezpieczeniowego lub
  – jeżeli produkty ubezpieczeniowe nie są wobec siebie konkurencyjne – kilku
  zakładów ubezpieczeń lub pośredników ubezpieczeniowych
  , ale która nie pobiera składek ani kwot przeznaczonych dla klienta
  i za której działalność pełną odpowiedzialność ponosi ten zakład ubezpieczeń lub pośrednik ubezpieczeniowy, pod warunkiem że pośrednik ubezpieczeniowy, który ponosi odpowiedzialność za działalność tej osoby, sam nie prowadzi działalności, za którą odpowiedzialność ponosi inny zakład ubezpieczeń lub pośrednik ubezpieczeniowy;

| 9) | „doradztwo” oznacza udzielenie klientowi
  osobistej
  rekomendacji, na jego życzenie lub z inicjatywy zakładu ubezpieczeń lub pośrednika ubezpieczeniowego; |
| --- | --- |

9)

„doradztwo” oznacza udzielenie klientowi
  osobistej
  rekomendacji, na jego życzenie lub z inicjatywy zakładu ubezpieczeń lub pośrednika ubezpieczeniowego;

| 10) | „prowizja warunkowa” oznacza wynagrodzenie w formie prowizji ▌uzależnione od osiągnięcia
  uprzednio
  uzgodnionych celów
  lub progów
  związanych z 
  wielkością
  transakcji zawartej za pośrednictwem danego pośrednika między klientem a danym ubezpieczycielem; |
| --- | --- |

10)

„prowizja warunkowa” oznacza wynagrodzenie w formie prowizji ▌uzależnione od osiągnięcia
  uprzednio
  uzgodnionych celów
  lub progów
  związanych z 
  wielkością
  transakcji zawartej za pośrednictwem danego pośrednika między klientem a danym ubezpieczycielem;

| 11) | „duże ryzyka” oznaczają
  duże
  ryzyka
  zdefiniowane
  w art.
  13 pkt 27
  dyrektywy
  2009/138/WE
  ; |
| --- | --- |

11)

„duże ryzyka” oznaczają
  duże
  ryzyka
  zdefiniowane
  w art.
  13 pkt 27
  dyrektywy
  2009/138/WE
  ;

| 12) | „państwo członkowskie pochodzenia” oznacza:






  a) | w przypadku pośrednika będącego osobą fizyczną – państwo członkowskie, w którym posiada on miejsce zamieszkania; |
| --- | --- | --- |

12)

„państwo członkowskie pochodzenia” oznacza:

a)

w przypadku pośrednika będącego osobą fizyczną – państwo członkowskie, w którym posiada on miejsce zamieszkania;

| b) | w przypadku pośrednika będącego osobą prawną – państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba statutowa pośrednika lub, jeżeli na mocy prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym mieści się siedziba zarządu; |
| --- | --- |

b)

w przypadku pośrednika będącego osobą prawną – państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba statutowa pośrednika lub, jeżeli na mocy prawa krajowego nie posiada on siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym mieści się siedziba zarządu;

| 13) | „przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, w którym pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny posiada stałą obecność lub zakład lub w którym świadczy on usługi, a które nie jest państwem członkowskim jego pochodzenia; |
| --- | --- |

13)

„przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, w którym pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny posiada stałą obecność lub zakład lub w którym świadczy on usługi, a które nie jest państwem członkowskim jego pochodzenia;

| 14) | „trwały nośnik informacji” oznacza trwały nośnik zdefiniowany w art. 2 lit. m) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (13); |
| --- | --- |

14)

„trwały nośnik informacji” oznacza trwały nośnik zdefiniowany w art. 2 lit. m) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (13);

| ▐ | |
| --- | --- |

▐

| 16) | „bliskie powiązania” oznaczają sytuację, o której mowa w art.
  13 pkt 7
  dyrektywy
  2009/138/WE
  ; |
| --- | --- |

16)

„bliskie powiązania” oznaczają sytuację, o której mowa w art.
  13 pkt 7
  dyrektywy
  2009/138/WE
  ;

| 17) | „główne miejsce prowadzenia działalności” oznacza miejsce, z którego zarządzana jest główna działalność; |
| --- | --- |

17)

„główne miejsce prowadzenia działalności” oznacza miejsce, z którego zarządzana jest główna działalność;

| 18) | „wynagrodzenie” oznacza prowizję, honorarium, opłatę lub inną płatność, w tym korzyść ekonomiczną
  lub świadczenie rzeczowe
  jakiegokolwiek rodzaju,
  a także wszelkie inne zachęty
  oferowane lub przekazywane w związku z działalnością w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego; |
| --- | --- |

18)

„wynagrodzenie” oznacza prowizję, honorarium, opłatę lub inną płatność, w tym korzyść ekonomiczną
  lub świadczenie rzeczowe
  jakiegokolwiek rodzaju,
  a także wszelkie inne zachęty
  oferowane lub przekazywane w związku z działalnością w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego;

| 19) | „praktyka sprzedaży wiązanej” oznacza oferowanie lub sprzedaż produktu ubezpieczeniowego w pakiecie wraz z innymi odrębnymi dodatkowymi produktami lub usługami, jeżeli dany produkt ubezpieczeniowy nie jest dla konsumenta dostępny oddzielnie; |
| --- | --- |

19)

„praktyka sprzedaży wiązanej” oznacza oferowanie lub sprzedaż produktu ubezpieczeniowego w pakiecie wraz z innymi odrębnymi dodatkowymi produktami lub usługami, jeżeli dany produkt ubezpieczeniowy nie jest dla konsumenta dostępny oddzielnie;

| 20) | „praktyka sprzedaży łączonej” oznacza oferowanie lub sprzedaż produktu ubezpieczeniowego w pakiecie wraz z innymi odrębnymi dodatkowymi produktami lub usługami, jeżeli dany produkt ubezpieczeniowy jest dla konsumenta dostępny również oddzielnie, lecz niekoniecznie na takich samych warunkach, na jakich oferowany jest w połączeniu z usługami dodatkowymi; |
| --- | --- |

20)

„praktyka sprzedaży łączonej” oznacza oferowanie lub sprzedaż produktu ubezpieczeniowego w pakiecie wraz z innymi odrębnymi dodatkowymi produktami lub usługami, jeżeli dany produkt ubezpieczeniowy jest dla konsumenta dostępny również oddzielnie, lecz niekoniecznie na takich samych warunkach, na jakich oferowany jest w połączeniu z usługami dodatkowymi;

| 20a) | „produkt” oznacza umowę ubezpieczenia, które obejmuje jedno lub więcej ryzyk; |
| --- | --- |

20a)

„produkt” oznacza umowę ubezpieczenia, które obejmuje jedno lub więcej ryzyk;

| 20b) | „detaliczny” oznacza nieprofesjonalny. |
| --- | --- |

20b)

„detaliczny” oznacza nieprofesjonalny.

2.
     
  W celu zagwarantowania takiego samego poziomu ochrony oraz umożliwienia konsumentowi korzystania z porównywalnych standardów zasadnicze znaczenie ma to, by niniejsza dyrektywa sprzyjała stworzeniu pośrednikom równych szans i konkurencji na równych warunkach, niezależnie od tego, czy są oni związani z zakładem ubezpieczeń. Przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy państwa członkowskie biorą pod uwagę znaczenie, jakie ma propagowanie równych szans i konkurencji na równych zasadach.

ROZDZIAŁ II

WYMOGI REJESTRACYJNE

Artykuł 3

Rejestracja

1.   Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni są rejestrowani we właściwym organie
  , o którym mowa w art. 10 ust.2,
  w państwie członkowskim pochodzenia. Zakłady ubezpieczeń
  i reasekuracji
  zarejestrowane w państwach członkowskich na podstawie dyrektywy Rady 73/239/EWG (14), dyrektywy 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15) i dyrektywy 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (16) oraz ich pracownicy nie mają obowiązku ponownej rejestracji na podstawie niniejszej dyrektywy.

Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą określić, że zakłady ubezpieczeń i reasekuracji lub inne instytucje mogą współpracować z właściwymi organami w zakresie rejestrowania pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych i stosowania wymogów art. 8 w stosunku do takich pośredników. W szczególności, w przypadku zależnych pośredników ubezpieczeniowych dopuszcza się ich rejestrowanie przez zakład ubezpieczeń, stowarzyszenie zakładów ubezpieczeń lub pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego pod nadzorem właściwego organu.

Państwa członkowskie mogą postanowić, że w przypadku gdy pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny prowadzi działalność, za którą odpowiedzialność ponosi zakład ubezpieczeń lub reasekuracji lub pośrednik
  , od pośrednika ubezpieczeniowego nie wymaga się dostarczenia właściwemu organowi informacji określonych w art. 3 ust. 7 lit. a) i b), a odpowiedzialny zakład ubezpieczeń dopilnowuje, by pośrednik ubezpieczeniowy spełniał warunki rejestracji i inne postanowienia niniejszej dyrektywy
  . Państwa członkowskie mogą również postanowić, że osoby lub podmioty przyjmujące odpowiedzialność za pośredników dokonują ich rejestracji.

Państwa członkowskie nie muszą stosować wymogu określonego w akapicie pierwszym i drugim do wszystkich osób fizycznych, które pracują w zakładzie ubezpieczeń lub reasekuracji lub u zarejestrowanego pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego i które prowadzą działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego.

Państwa członkowskie zapewniają rejestrację osób prawnych oraz wskazują w rejestrze nazwiska osób fizycznych wchodzących w skład zarządu, odpowiedzialnych za działalność w zakresie pośrednictwa.

2.   Państwa członkowskie mogą ustanowić jeden lub więcej rejestrów pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, pod warunkiem że ustanowią kryteria, zgodnie z którymi rejestruje się pośredników.

Państwa członkowskie ustanawiają system rejestracji internetowej obejmujący jeden formularz rejestracyjny dostępny na stronie internetowej, do którego pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń powinni mieć łatwy dostęp, oraz umożliwiający wypełnienie tego formularza bezpośrednio w internecie.

3.   Państwa członkowskie zapewniają utworzenie jednego punktu informacyjnego umożliwiającego szybki i łatwy dostęp do informacji pochodzących z różnych rejestrów, opracowywanych elektronicznie i na bieżąco uaktualnianych. Ten punkt informacyjny udostępnia również dane identyfikacyjne właściwych organów każdego państwa członkowskiego, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy. Ponadto rejestr wskazuje państwo lub państwa, w których pośrednik prowadzi działalność zgodnie z zasadami w zakresie swobody przedsiębiorczości lub w zakresie swobody świadczenia usług.

4.   EIOPA ustanawia, publikuje na swoich stronach internetowych oraz aktualizuje pojedynczy rejestr elektroniczny zawierający wykaz pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, którzy zgłosili zamiar prowadzenia działalności transgranicznej zgodnie z rozdziałem IV. Państwa członkowskie bezzwłocznie przekazują EIOPA stosowne informacje, aby umożliwić EIOPA realizację tego zadania. Rejestr ten zawiera hiperłącza do każdego odpowiedniego właściwego organu w każdym państwie członkowskim. Rejestr ten zawiera także łącza do stron internetowych właściwych organów z każdego państwa członkowskiego, natomiast strony internetowe tych organów zawierają łącza prowadzące do tego rejestru.
  EIOPA ma prawo dostępu do przechowywanych tam danych. EIOPA i właściwe organy są uprawnione do zmiany przechowywanych danych. Osoby, których dane osobowe mogą być przechowywane i wymieniane, mają prawo do dostępu i odpowiedniej informacji.

EIOPA stworzy stronę internetową z hiperłączami do każdego pojedynczego punktu informacyjnego ustanowionego przez państwa członkowskie na mocy art. 3 ust. 3.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby rejestracja pośredników ubezpieczeniowych, włącznie z pośrednikami zależnymi, i pośredników reasekuracyjnych była uzależniona od spełnienia wymogów zawodowych ustanowionych w art. 8.

Państwa członkowskie dopilnowują również, aby pośrednicy ubezpieczeniowi, włącznie z pośrednikami zależnymi, i pośrednicy reasekuracyjni, którzy przestali spełniać te wymogi, byli
  niezwłocznie
  usuwani z rejestru. Ważność rejestracji podlega okresowej kontroli właściwego organu. W razie konieczności państwo członkowskie pochodzenia informuje przyjmujące państwo członkowskie o takim usunięciu.

5.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby właściwe organy nie dokonywały rejestracji pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, dopóki nie upewnią się, że dany pośrednik spełnia wymogi określone w art. 8
  lub że inny pośrednik lub zakład będzie ponosił odpowiedzialność za dopilnowanie, by pośrednik spełniał te wymogi zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit trzeci
  .

5a.
     
  Zarejestrowani pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni mogą podejmować i prowadzić działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego w Unii, korzystając zarówno ze swobody przedsiębiorczości, jak i ze swobody świadczenia usług.

Pośrednik ubezpieczeniowy działa w ramach swobody świadczenia usług, jeżeli zamierza zawrzeć z ubezpieczającym, który ma miejsce zamieszkania w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym pośrednik ubezpieczeniowy ma siedzibę, umowę ubezpieczenia dotyczącą ryzyka umiejscowionego w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym pośrednik ubezpieczeniowy ma siedzibę.

Właściwe organy mogą dostarczyć pośrednikom ubezpieczeniowym i reasekuracyjnym dokument umożliwiający zainteresowanej stronie sprawdzenie, czy są oni należycie zarejestrowani, poprzez sprawdzenie informacji zawartych w którymkolwiek z rejestrów określonych w ust. 2.

Dokument ten musi przynajmniej dostarczać informacje wyszczególnione w art. 16 lit. a) 
  pkt (i) i (iii) oraz art. 16 lit. b) pkt (i) i (iii)
  , a w przypadku osoby prawnej – nazwisko(-a) osoby(osób) fizycznej(-ych), określonej(-ych) w ust. 1 akapit czwarty niniejszego artykułu.

Państwo członkowskie wymaga zwrotu dokumentu właściwemu organowi, który go wydał, z chwilą usunięcia z rejestru przedmiotowego pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego.

6.   Państwa członkowskie stanowią, że wnioski pośredników o wpis do rejestru rozpatruje się w terminie
  dwóch
  miesięcy od daty złożenia kompletnego wniosku oraz że wnioskodawcę informuje się niezwłocznie o podjętej decyzji.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby właściwe organy dysponowały stosownymi środkami umożliwiającymi im monitorowanie, czy pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni nadal spełniają w każdym czasie wymogi rejestracyjne określone w niniejszej dyrektywie.

7.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby właściwe organy żądały
  jako warunku rejestracji
  następujących
  dowodów
  od pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
  innych niż pośrednicy zależni i pośrednicy, w przypadku których inny zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność za dopilnowanie, by pośrednik spełniał te wymogi zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit trzeci:

| a) | dostarczenia swoim właściwym organom informacji o tożsamości akcjonariuszy lub udziałowców, czy to osób fizycznych, czy też prawnych, którzy posiadają w pośredniku udział kapitałowy przekraczający 10 % oraz o wysokości tych udziałów; |
| --- | --- |

a)

dostarczenia swoim właściwym organom informacji o tożsamości akcjonariuszy lub udziałowców, czy to osób fizycznych, czy też prawnych, którzy posiadają w pośredniku udział kapitałowy przekraczający 10 % oraz o wysokości tych udziałów;

| b) | dostarczenia swoim właściwym organom informacji o tożsamości osób, które mają bliskie powiązania z pośrednikiem ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym; |
| --- | --- |

b)

dostarczenia swoim właściwym organom informacji o tożsamości osób, które mają bliskie powiązania z pośrednikiem ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym;

| c) | wykazania w zadowalający sposób, że udziały kapitałowe lub bliskie powiązania nie uniemożliwiają skutecznego sprawowania przez właściwy organ funkcji nadzorczych. |
| --- | --- |

c)

wykazania w zadowalający sposób, że udziały kapitałowe lub bliskie powiązania nie uniemożliwiają skutecznego sprawowania przez właściwy organ funkcji nadzorczych.

Państwa członkowskie dopilnowują, by ich właściwe organy wymagały od pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, do których ma zastosowanie art. 3 ust. 7, powiadamiania organów bez zbędnej zwłoki o zmianie informacji dostarczonych na mocy art. 3 ust. 7 lit. a) i b).

8.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby właściwe organy odmawiały rejestracji, jeżeli skuteczne sprawowanie ich funkcji nadzorczych uniemożliwiają przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne państwa trzeciego regulujące osobę fizyczną lub prawną lub większą liczbę tych osób, z którymi pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny ma bliskie powiązania, lub trudności związane z egzekwowaniem tych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych.

8a.
     
  Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że osoby, które wykonywały działalność w zakresie pośrednictwa przed dniem 1 stycznia 2014 r., które wpisano do rejestru i które posiadały poziom wyszkolenia i doświadczenia podobny do wymaganego przez niniejszą dyrektywę, z chwilą spełnienia wymogów podanych w art. 4 ust. 3 i 4 automatycznie zostaną wpisane do rejestru, jaki ma zostać utworzony.

ROZDZIAŁ III

UPROSZCZONA PROCEDURA REJESTRACYJNA – ZGŁOSZENIE DZIAŁALNOŚCI

Artykuł 4

Procedura zgłoszenia w przypadku prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego jako działalności pobocznej; zawodowa obsługa roszczeń i świadczenie usług w zakresie wyceny szkód

1.   Wymogów rejestracyjnych określonych w art. 3 nie stosuje się do pośrednika ubezpieczeniowego, który prowadzi pośrednictwo ubezpieczeniowe jako działalność poboczną, pod warunkiem że jego działalność spełnia następujące warunki:

| a) | podstawową działalnością zawodową pośrednika ubezpieczeniowego jest działalność inna niż pośrednictwo ubezpieczeniowe; |
| --- | --- |

a)

podstawową działalnością zawodową pośrednika ubezpieczeniowego jest działalność inna niż pośrednictwo ubezpieczeniowe;

| b) | pośrednik ubezpieczeniowy pośredniczy w sprzedaży tylko niektórych produktów ubezpieczeniowych, które stanowią uzupełnienie produktu lub usługi i które zostały przez niego wyraźnie wskazane w zgłoszeniu; |
| --- | --- |

b)

pośrednik ubezpieczeniowy pośredniczy w sprzedaży tylko niektórych produktów ubezpieczeniowych, które stanowią uzupełnienie produktu lub usługi i które zostały przez niego wyraźnie wskazane w zgłoszeniu;

| c) | dane produkty ubezpieczeniowe nie obejmują ubezpieczenia na życie lub ryzyka z tytułu odpowiedzialności, chyba że ochrona z tego tytułu jest
  uzupełnieniem produktu dostarczanego lub usługi świadczonej przez pośrednika w ramach głównej działalności zawodowej; |
| --- | --- |

c)

dane produkty ubezpieczeniowe nie obejmują ubezpieczenia na życie lub ryzyka z tytułu odpowiedzialności, chyba że ochrona z tego tytułu jest
  uzupełnieniem produktu dostarczanego lub usługi świadczonej przez pośrednika w ramach głównej działalności zawodowej;

| ca) | odpowiedzialność za pracę tego pośrednika ponosi zarejestrowany pośrednik. |
| --- | --- |

ca)

odpowiedzialność za pracę tego pośrednika ponosi zarejestrowany pośrednik.

3.   Każdy pośrednik ubezpieczeniowy, który podlega przepisom ust. 1 i 2, składa we właściwym organie państwa członkowskiego swojego pochodzenia zgłoszenie, w którym informuje właściwy organ o swojej tożsamości, adresie i działalności zawodowej.

4.   Pośrednicy, którzy podlegają przepisom ust. 1 i 2, podlegają przepisom rozdziałów I, III, IV, V, VIII, IX i art. 15 i 16.

4a.
     
  Państwa członkowskie mogą stosować wymogi rejestracyjne określone w art. 3 do pośredników ubezpieczeniowych objętych zakresem art. 4, jeżeli uznają to za konieczne w interesie ochrony konsumenta.

ROZDZIAŁ IV

SWOBODA ŚWIADCZENIA USŁUG I SWOBODA PRZEDSIĘBIORCZOŚCI

Artykuł 5

Korzystanie ze swobody świadczenia usług

1.   Każdy pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny, który po raz pierwszy zamierza prowadzić działalność na terytorium innego państwa członkowskiego na podstawie swobody świadczenia usług, przekazuje następujące informacje właściwemu organowi państwa członkowskiego jego pochodzenia.

| a) | nazwę, adres i numer rejestracyjny pośrednika; |
| --- | --- |

a)

nazwę, adres i numer rejestracyjny pośrednika;

| b) | wskazanie państwa członkowskiego lub państw członkowskich, w których pośrednik zamierza prowadzić działalność; |
| --- | --- |

b)

wskazanie państwa członkowskiego lub państw członkowskich, w których pośrednik zamierza prowadzić działalność;

| c) | kategorię pośrednika oraz, w stosownych przypadkach, nazwę każdego zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji, który reprezentuje; |
| --- | --- |

c)

kategorię pośrednika oraz, w stosownych przypadkach, nazwę każdego zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji, który reprezentuje;

| d) | w stosownych przypadkach, informacje na temat danych klas ubezpieczenia; |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach, informacje na temat danych klas ubezpieczenia;

| e) | dowody potwierdzające fachową wiedzę i umiejętności. |
| --- | --- |

e)

dowody potwierdzające fachową wiedzę i umiejętności.

2.   Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia w terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 1, przekazuje je właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, który niezwłocznie potwierdza ich odbiór. Państwo członkowskie pochodzenia informuje pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego na piśmie o otrzymaniu tych informacji przez przyjmujące państwo członkowskie oraz o tym, że dany pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny może rozpocząć swoją działalność w tym przyjmującym państwie członkowskim.

Otrzymując informacje, o których mowa w ust. 1, przyjmujące państwo członkowskie – jako dowód na posiadanie wymaganej wiedzy i umiejętności – dopuszcza uprzednie doświadczenie w prowadzeniu działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, którego potwierdzeniem jest dowód rejestracji lub zgłoszenia działalności w państwie członkowskim pochodzenia.

3.   Potwierdzenia uprzedniej rejestracji lub zgłoszenia działalności dokonuje się w oparciu o dowód dokonania rejestracji przez właściwy organ lub instytucję państwa członkowskiego pochodzenia wnioskodawcy lub dowód dokonania zgłoszenia działalności w tym organie lub instytucji, który to dowód wnioskodawca przedkłada wraz z wnioskiem składanym w przyjmujących państwie członkowskim.

4.   Jeżeli jakiekolwiek informacje przekazane zgodnie z ust. 1 ulegną zmianie, pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny powiadamia na piśmie właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia o tej zmianie na przynajmniej jeden miesiąc przed wprowadzeniem jej w życie. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia informuje o tej zmianie właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego w możliwie najkrótszym terminie, przy czym nie później niż w przeciągu jednego miesiąca od daty otrzymania tych informacji przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia.

4a.
     
  Zarejestrowany pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego w ramach swobody świadczenia usług, jeżeli:

| a) | prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego dla ubezpieczającego, który ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia pośrednika; |
| --- | --- |

a)

prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego dla ubezpieczającego, który ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia pośrednika;

| b) | wszelkie ubezpieczane ryzyko jest umiejscowione w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia pośrednika; |
| --- | --- |

b)

wszelkie ubezpieczane ryzyko jest umiejscowione w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie pochodzenia pośrednika;

| c) | spełnia przepisy ust. 1 i 4. |
| --- | --- |

c)

spełnia przepisy ust. 1 i 4.

Artykuł 6

Korzystanie ze swobody przedsiębiorczości

1.   Od pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, który zamierza skorzystać ze swobody przedsiębiorczości w celu ustanowienia oddziału na terytorium innego państwa członkowskiego, państwa członkowskie wymagają uprzedniego zawiadomienia właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia tego pośrednika oraz przekazania temu organowi następujących informacji:

| a) | nazwy, adresu i numeru rejestracyjnego (w stosownych przypadkach) pośrednika; |
| --- | --- |

a)

nazwy, adresu i numeru rejestracyjnego (w stosownych przypadkach) pośrednika;

| b) | wskazania państwa członkowskiego, na którego terytorium planuje on ustanowić oddział lub stałą obecność; |
| --- | --- |

b)

wskazania państwa członkowskiego, na którego terytorium planuje on ustanowić oddział lub stałą obecność;

| c) | kategorię pośrednika oraz, w stosownych przypadkach, nazwę każdego zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji, który reprezentuje; |
| --- | --- |

c)

kategorię pośrednika oraz, w stosownych przypadkach, nazwę każdego zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji, który reprezentuje;

| d) | w stosownych przypadkach, informacji na temat danych klas ubezpieczenia; |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach, informacji na temat danych klas ubezpieczenia;

| e) | programu działalności określającego czynności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, które będą prowadzone, oraz strukturę organizacyjną zakładu, a także wskazującego tożsamość agentów, w przypadku gdy pośrednik zamierza korzystać z ich usług; |
| --- | --- |

e)

programu działalności określającego czynności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, które będą prowadzone, oraz strukturę organizacyjną zakładu, a także wskazującego tożsamość agentów, w przypadku gdy pośrednik zamierza korzystać z ich usług;

| f) | adresu w przyjmującym państwie członkowskim, pod którym można uzyskać dokumenty; |
| --- | --- |

f)

adresu w przyjmującym państwie członkowskim, pod którym można uzyskać dokumenty;

| g) | nazwisk wszystkich osób odpowiedzialnych za kierowanie zakładem lub stałą obecnością. |
| --- | --- |

g)

nazwisk wszystkich osób odpowiedzialnych za kierowanie zakładem lub stałą obecnością.

1a.
     
  Pośrednik ubezpieczeniowy działa w ramach swobody przedsiębiorczości, jeżeli prowadzi działalność w przyjmującym państwie członkowskim przez nieokreślony czas, będąc stale obecny w tym państwie członkowskim.

2.   Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, w terminie jednego miesiąca od ich otrzymania, właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, który niezwłocznie potwierdza ich odbiór, chyba że właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia ma podstawy – uwzględniając planowaną działalność w zakresie pośrednictwa – aby uznać strukturę organizacyjną lub sytuację finansową pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego za nieodpowiednią. Państwo członkowskie pochodzenia informuje pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego na piśmie o otrzymaniu tych informacji przez przyjmujące państwo członkowskie oraz o tym, że dany pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny może rozpocząć swoją działalność w tym przyjmującym państwie członkowskim.

3.   W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia odmówi przekazania informacji właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, organ ten podaje pośrednikowi ubezpieczeniowemu lub reasekuracyjnemu powody swojej odmowy w terminie jednego miesiąca od otrzymania wszystkich informacji, o których mowa w ust. 1.

4.   Jeżeli jakiekolwiek informacje przekazane zgodnie z ust. 1 ulegną zmianie, pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny powiadamia na piśmie właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia o tej zmianie na przynajmniej jeden miesiąc przed wprowadzeniem jej w życie. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia informuje o tej zmianie właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego w możliwie najkrótszym terminie, przy czym nie później niż w przeciągu jednego miesiąca od daty otrzymania tych informacji przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia.

Artykuł 7

Podział kompetencji między państwo członkowskie pochodzenia i przyjmujące państwo członkowskie

1.   Jeżeli główne miejsce prowadzenia działalności pośrednika ubezpieczeniowego mieści się w innym państwie członkowskim, właściwy organ tego innego państwa członkowskiego może uzgodnić z właściwym organem państwa członkowskiego pochodzenia, że w odniesieniu do obowiązków określonych w rozdziałach VI, VII i VIII będzie działał tak, jakby był właściwym organem państwa członkowskiego pochodzenia. W przypadku takiego uzgodnienia właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia niezwłocznie informuje o tym fakcie pośrednika ubezpieczeniowego i EIOPA.

2.   Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego przyjmuje odpowiedzialność za zapewnienie zgodności usług świadczonych przez zakład na jego terytorium z obowiązkami określonymi w rozdziałach VI i VII oraz w środkach przyjętych na ich podstawie.

Właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego przysługuje prawo badania kwestii związanych z organizacją zakładu oraz żądania wprowadzenia zmian, które są bezwzględnie konieczne, aby umożliwić temu organowi egzekwowanie obowiązków określonych w rozdziałach VI i VII oraz w środkach przyjętych na ich podstawie, w odniesieniu do usług świadczonych lub działalności prowadzonej przez zakład na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego.

3.   Jeżeli przyjmujące państwo członkowskie ma podstawy, aby uznać, że pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny prowadzący działalność na jego terytorium w ramach swobody świadczenia usług lub za pośrednictwem zakładu narusza którykolwiek z obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie, przekazuje ono te ustalenia właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia, który podejmuje odpowiednie środki. Jeżeli, pomimo środków podjętych przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny nadal prowadzi działalność w sposób wyraźnie naruszający interesy konsumentów z przyjmującego państwa członkowskiego lub zakłócający prawidłowe funkcjonowanie rynków ubezpieczeń i reasekuracji, pośrednik ubezpieczeniowy lub asekuracyjny podlega następującym środkom:

| a) | właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia, podejmuje wszelkie odpowiednie środki konieczne w celu ochrony konsumentów i prawidłowego funkcjonowania rynków ubezpieczeń i reasekuracji, w tym uniemożliwia naruszającym przepisy pośrednikom ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym inicjowanie dalszych transakcji na swoim terytorium; o środkach tych właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie informuje Komisję; |
| --- | --- |

a)

właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia, podejmuje wszelkie odpowiednie środki konieczne w celu ochrony konsumentów i prawidłowego funkcjonowania rynków ubezpieczeń i reasekuracji, w tym uniemożliwia naruszającym przepisy pośrednikom ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym inicjowanie dalszych transakcji na swoim terytorium; o środkach tych właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie informuje Komisję;

| b) | właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może przekazać sprawę do EIOPA oraz zwrócić się do EIOPA o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010; w takim przypadku EIOPA może działać zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na podstawie tego artykułu w przypadkach sporów między właściwymi organami przyjmującego państwa członkowskiego i państwa członkowskiego pochodzenia. |
| --- | --- |

b)

właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może przekazać sprawę do EIOPA oraz zwrócić się do EIOPA o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010; w takim przypadku EIOPA może działać zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na podstawie tego artykułu w przypadkach sporów między właściwymi organami przyjmującego państwa członkowskiego i państwa członkowskiego pochodzenia.

4.   W przypadku gdy właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego stwierdzą, że pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny, który posiada zakład na jego terytorium, narusza przepisy ustawowe i wykonawcze przyjęte w tym państwie członkowskim na podstawie przepisów niniejszej dyrektywy przyznających uprawnienia właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, organy te zobowiązują danego pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego do położenia kresu tej sytuacji.

Jeżeli pomimo środków podjętych przez właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny nadal prowadzi działalność w sposób wyraźnie naruszający interesy konsumentów z przyjmującego państwa członkowskiego lub zakłócający prawidłowe funkcjonowanie rynków ubezpieczeń i reasekuracji, pośrednik ubezpieczeniowy lub asekuracyjny podlega następującym środkom:

| a) | właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia, podejmuje wszelkie odpowiednie środki konieczne w celu ochrony konsumentów i prawidłowego funkcjonowania rynków, w tym uniemożliwia naruszającym przepisy pośrednikom ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym inicjowanie dalszych transakcji na swoim terytorium; o środkach tych właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie informuje Komisję; |
| --- | --- |

a)

właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia, podejmuje wszelkie odpowiednie środki konieczne w celu ochrony konsumentów i prawidłowego funkcjonowania rynków, w tym uniemożliwia naruszającym przepisy pośrednikom ubezpieczeniowym lub reasekuracyjnym inicjowanie dalszych transakcji na swoim terytorium; o środkach tych właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie informuje Komisję;

| b) | właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może przekazać sprawę do EIOPA oraz zwrócić się do EIOPA o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010; w takim przypadku EIOPA może działać zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na podstawie tego artykułu w przypadkach sporów między właściwymi organami przyjmującego państwa członkowskiego i państwa członkowskiego pochodzenia. |
| --- | --- |

b)

właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może przekazać sprawę do EIOPA oraz zwrócić się do EIOPA o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010; w takim przypadku EIOPA może działać zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na podstawie tego artykułu w przypadkach sporów między właściwymi organami przyjmującego państwa członkowskiego i państwa członkowskiego pochodzenia.

ROZDZIAŁ V

INNE WYMOGI ORGANIZACYJNE

Artykuł 8

Wymogi zawodowe i organizacyjne

1.   Pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni, ▌a także członkowie personelu zakładów ubezpieczeń prowadzący działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego muszą posiadać właściwą wiedzę i umiejętności ustalone przez państwo członkowskie pochodzenia pośrednika lub zakładu ubezpieczeń, umożliwiające im odpowiednią realizację zadań i wykonywanie obowiązków ▌.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby ▌członkowie personelu
  pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz
  zakładów ubezpieczeń
  , którzy prowadzą działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego jako podstawową działalność zawodową, regularnie
  aktualizowali swoją wiedzę i umiejętności
  odpowiednio do pełnionej przez nich funkcji i do rynku.

Aby zapewnić przestrzeganie tych przepisów, musi być spełniony wymóg ustawicznego doskonalenia zawodowego oraz wystarczającego i odpowiedniego szkolenia pracowników w wymiarze co najmniej 200 godzin w okresie pięcioletnim lub proporcjonalnej liczby godzin, jeżeli nie jest to ich podstawowa działalność. Państwa członkowskie publikują również ustanowione przez siebie kryteria w celu sprawdzania, czy personel spełnia wymogi dotyczące kompetencji. Kryteria te obejmują wykaz wszelkich uznawanych kwalifikacji.

W tym celu państwa członkowskie muszą dysponować mechanizmami pozwalającymi na kontrolę, ocenę i potwierdzenie wiedzy i umiejętności przez niezależne podmioty.

Państwa członkowskie 
  dostosowują
  wymagania w odniesieniu do wiedzy i umiejętności do danej działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego oraz produktów będących przedmiotem pośrednictwa, w szczególności wtedy, gdy podstawowa działalność prowadzona przez pośrednika jest inna niż pośrednictwo ubezpieczeniowe. ▌Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że w przypadkach określonych w art. 3 ust. 1 akapit drugi
  oraz w odniesieniu do pracowników zakładów ubezpieczeń, którzy prowadzą działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego,
  zakład ubezpieczeń lub pośrednik sprawdza, czy wiedza i umiejętności pośredników są zgodne z obowiązkami określonymi w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, i w razie konieczności zapewnia takim pośrednikom szkolenie odpowiadające wymogom dotyczącym produktów sprzedawanych przez pośredników.

Państwa członkowskie nie muszą stosować wymogu wskazanego w akapicie pierwszym niniejszego ustępu do wszystkich osób fizycznych pracujących w zakładzie ubezpieczeń lub u pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, które prowadzą działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego. Państwa członkowskie dopilnowują, aby odpowiednia liczba osób wchodzących w skład struktur zarządzających tymi zakładami, odpowiedzialnych za pośrednictwo w odniesieniu do produktów ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych i wszystkie pozostałe osoby bezpośrednio zaangażowane w pośrednictwo ubezpieczeniowe lub reasekuracyjne wykazywały wiedzę i umiejętności niezbędne do wykonywania ich obowiązków.

2.   Pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni oraz członkowie personelu zakładów ubezpieczeń prowadzący działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego muszą cieszyć się nieposzlakowaną opinią. Warunek minimalny stanowi to, że
  osoby bezpośrednio zaangażowane we wprowadzanie do obrotu i sprzedaż produktów nie mogą być notowane
  w kartotekach policyjnych lub innych odpowiednikach krajowych w związku z ciężkimi przestępstwami przeciwko mieniu lub innymi przestępstwami związanymi z działalnością finansową ▌.

Państwa członkowskie mogą, zgodnie z przepisami art. 3 ust. 1 akapit drugi, umożliwić zakładowi ubezpieczeń sprawdzanie nieposzlakowanej opinii pośredników ubezpieczeniowych.

Państwa członkowskie nie muszą stosować wymogu wskazanego w akapicie pierwszym niniejszego ustępu do wszystkich osób fizycznych, które pracują w zakładzie ubezpieczeń lub u pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego i które prowadzą działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego. Państwa członkowskie dopilnowują, aby struktura zarządzania takimi zakładami oraz pracownicy bezpośrednio zaangażowani w pośrednictwo ubezpieczeniowe lub reasekuracyjne spełniali ten wymóg.

3.   Pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni muszą posiadać ubezpieczenie od odpowiedzialności zawodowej obejmujące całe terytorium Unii lub jakąś inną, porównywalną gwarancję odpowiedzialności, wynikającej z zaniedbania zawodowego, opiewającą przynajmniej na 
  1 250 000 EUR
  w stosunku do każdego roszczenia oraz 
  1 850 000 EUR
  rocznie w stosunku do wszystkich roszczeń łącznie, o ile takie ubezpieczenie lub porównywalna gwarancja nie zostały już przewidziane przez zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji lub inny zakład, w którego imieniu działa pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny lub w którego imieniu pośrednik ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny jest upoważniony do działania, lub o ile taki zakład nie przyjął pełnej odpowiedzialności za działania pośrednika.

4.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu ochrony klientów przed niezdolnością pośrednika ubezpieczeniowego do przekazania składki do zakładu ubezpieczenia lub do przekazania kwoty roszczenia lub zwrotu składki ubezpieczonemu.

Środki te przyjmują jedną lub więcej poniższych form:

| a) | przepisów przewidzianych prawem lub umową, według których sumy pieniędzy wpłacone przez klienta pośrednikowi traktuje się jako wpłacone zakładowi, natomiast sumy pieniędzy wypłaconych przez zakład pośrednikowi nie traktuje się jako wypłaconych klientowi, o ile klient faktycznie ich nie otrzymuje; |
| --- | --- |

a)

przepisów przewidzianych prawem lub umową, według których sumy pieniędzy wpłacone przez klienta pośrednikowi traktuje się jako wpłacone zakładowi, natomiast sumy pieniędzy wypłaconych przez zakład pośrednikowi nie traktuje się jako wypłaconych klientowi, o ile klient faktycznie ich nie otrzymuje;

| b) | wymogu posiadania przez pośredników ubezpieczeniowych trwałej zdolności finansowej w wysokości 4 % sumy rocznych pobranych składek, z zastrzeżeniem kwoty minimum 
  18 750 EUR
  ; |
| --- | --- |

b)

wymogu posiadania przez pośredników ubezpieczeniowych trwałej zdolności finansowej w wysokości 4 % sumy rocznych pobranych składek, z zastrzeżeniem kwoty minimum 
  18 750 EUR
  ;

| c) | wymogu przekazywania sum pieniędzy klienta za pomocą ściśle wyznaczonych do tego celu rachunków klienta i niewykorzystywania tych rachunków do celu dokonywania zwrotów na rzecz innych wierzycieli w przypadku upadłości; |
| --- | --- |

c)

wymogu przekazywania sum pieniędzy klienta za pomocą ściśle wyznaczonych do tego celu rachunków klienta i niewykorzystywania tych rachunków do celu dokonywania zwrotów na rzecz innych wierzycieli w przypadku upadłości;

| d) | wymogu ustanowienia funduszu gwarancyjnego. |
| --- | --- |

d)

wymogu ustanowienia funduszu gwarancyjnego.

5.   Prowadzenie działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego wymaga stałego spełniania wymogów zawodowych wymienionych w niniejszym artykule.

6.   Państwa członkowskie mogą zaostrzyć wymogi wymienione w niniejszym artykule lub dołączyć inne wymogi dotyczące pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych zarejestrowanych w ich jurysdykcji.

7.   EIOPA regularnie dokonuje przeglądu kwot określonych w ust. 3 i 4 w celu uwzględnienia zmian w europejskim wskaźniku cen konsumpcyjnych, publikowanym przez Eurostat. Pierwsza kontrola następuje pięć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy, a następne kontrole – co pięć lat od daty poprzedniej kontroli.

EIOPA opracowuje projekty standardów regulacyjnych dostosowujących kwotę bazową w euro, o której mowa w ust. 3 i 4, o procentową zmianę tego wskaźnika w okresie między wejściem w życie niniejszej dyrektywy a datą pierwszego przeglądu lub między datą ostatniego przeglądu a datą nowego przeglądu, z zaokrągleniem w górę się do pełnej kwoty w euro.

EIOPA przedkłada te projekty regulacyjnych standardów technicznych Komisji pięć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy i przeprowadza kolejne przeglądy co pięć lat od daty poprzedniego przeglądu.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

8.   
  Państwa członkowskie
  określają:

| a) | pojęcie właściwej wiedzy i umiejętności pośrednika
  i członków personelu zakładów ubezpieczeń
  , o których mowa w ust. 1, na potrzeby świadczenia usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego na rzecz jego klientów; |
| --- | --- |

a)

pojęcie właściwej wiedzy i umiejętności pośrednika
  i członków personelu zakładów ubezpieczeń
  , o których mowa w ust. 1, na potrzeby świadczenia usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego na rzecz jego klientów;

| b) | odpowiednie kryteria służące, w szczególności, określeniu poziomu kwalifikacji zawodowych, doświadczenia i umiejętności wymaganych do prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego; |
| --- | --- |

b)

odpowiednie kryteria służące, w szczególności, określeniu poziomu kwalifikacji zawodowych, doświadczenia i umiejętności wymaganych do prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego;

| c) | kroki, których podjęcia można w normalnych okolicznościach oczekiwać od pośredników ubezpieczeniowych
  i członków personelu
  zakładów ubezpieczeń, służące aktualizacji ich wiedzy i zdolności poprzez ustawiczne doskonalenie zawodowe w celu utrzymania odpowiedniego poziomu świadczonych usług. |
| --- | --- |

c)

kroki, których podjęcia można w normalnych okolicznościach oczekiwać od pośredników ubezpieczeniowych
  i członków personelu
  zakładów ubezpieczeń, służące aktualizacji ich wiedzy i zdolności poprzez ustawiczne doskonalenie zawodowe w celu utrzymania odpowiedniego poziomu świadczonych usług.

8a.
     
  Jeżeli państwo członkowskie pochodzenia dokonuje rejestracji pośrednika ubezpieczeniowego, który uzyskał kwalifikacje zawodowe lub zdobył doświadczenie w innym państwie członkowskim, państwo członkowskie pochodzenia bierze pod uwagę te kwalifikacje lub doświadczenie z uwzględnieniem dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (17)

  oraz poziomu kwalifikacji zdefiniowanego w europejskich ramach kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie ustanowionych na mocy zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady

   (18)

  .

Artykuł 9

Publikacja przepisów dotyczących dobra ogólnego

1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne kroki, aby zapewnić odpowiednią publikację przez swoje właściwe organy stosownych krajowych przepisów prawnych służących ochronie dobra ogólnego, które mają zastosowanie do prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego na ich terytorium.

2.   Państwo członkowskie, które zgłasza zamiar stosowania i stosuje – obok przepisów określonych w niniejszej dyrektywie – dodatkowe przepisy regulujące pośrednictwo ubezpieczeniowe oraz sprzedaż produktów ubezpieczeniowych, zapewnia współmierność obciążeń administracyjnych wynikających z tych przepisów do celu, jakim jest ochrona konsumentów. To państwo członkowskie nieprzerwanie monitoruje te przepisy, aby zapewnić utrzymanie ich współmierności do tego celu.

3.   EIOPA przedstawia znormalizowany arkusz informacyjny na temat przepisów dotyczących zasad dobra ogólnego, który wypełniają właściwe organy w każdym państwie członkowskim. Arkusz ten zawiera hiperłącza do stron internetowych właściwych organów, na których publikowane są informacje na temat przepisów dotyczących dobra ogólnego. Informacje te są regularnie aktualizowane przez krajowe właściwe organy i udostępniane przez EIOPA na stronach internetowych tego urzędu w języku angielskim, francuskim i niemieckim, przy czym wszystkie krajowe przepisy dotyczące dobra ogólnego przyporządkowane są do poszczególnych odpowiednich obszarów prawa.

4.   Państwa członkowskie ustanawiają pojedynczy punkt kontaktowy odpowiedzialny za przekazywanie informacji na temat przepisów dotyczących dobra ogólnego obowiązujących w danym państwie członkowskim. Tym punktem kontaktowym powinien być odpowiedni właściwy organ.

5.   EIOPA analizuje w sprawozdaniu publikowane przez państwa członkowskie przepisy dotyczące dobra ogólnego, o których mowa w niniejszym artykule, w kontekście prawidłowego funkcjonowania niniejszej dyrektywy i rynku wewnętrznego oraz informuje o nich Komisję przed ...* [Trzy lata od wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

Artykuł 10

Właściwe organy

1.   Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy upoważnione do zapewnienia wprowadzenia w życie niniejszej dyrektywy. Powiadamiają o tym Komisję, wskazując wszelki podział odnośnych obowiązków.

2.   Organy, o których mowa w ust. 1, są organami publicznymi lub instytucjami uznanymi przez prawo krajowe lub władze publiczne, jednoznacznie upoważnionymi do tego celu przez prawo krajowe. Nie są zakładami ubezpieczeń lub reasekuracji
  ani stowarzyszeniami, których członkami pośrednio lub bezpośrednio są zakłady ubezpieczeń lub reasekuracji bądź pośrednicy ubezpieczeniowi lub reasekuracyjni
  .

3.   Właściwe organy posiadają wszystkie kompetencje niezbędne do wykonania swoich obowiązków. Jeżeli na terytorium państwa członkowskiego istnieje więcej niż jeden właściwy organ, państwo członkowskie zapewnia ścisłą współpracę tych organów umożliwiającą skuteczne wykonywanie odpowiednich obowiązków.

Artykuł 11

Wymiana informacji między państwami członkowskimi

1.   Właściwe organy poszczególnych państw członkowskich współpracują ze sobą w celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów niniejszej dyrektywy.

2.   Właściwe organy wymieniają się informacjami w sprawie pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, jeżeli nałożono na nich karę określoną w rozdziale VIII, a informacje te mogą doprowadzić do usunięcia takich pośredników z rejestru. Właściwe organy mogą również wymieniać wszelkie istotne informacje na żądanie organu.

3.   Wszystkie osoby, od których wymaga się otrzymywania lub rozpowszechniania informacji w związku z niniejszą dyrektywą, wiąże tajemnica zawodowa w taki sam sposób, jak stanowi art. 16 dyrektywy Rady 92/49/EWG (19) i art. 15 dyrektywy Rady 92/96/EWG (20).

Artykuł 12

Skargi

Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie procedur umożliwiających klientom i innym zainteresowanym stronom, w szczególności organizacjom konsumenckim, składanie skarg dotyczących pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz zakładów ubezpieczeń i reasekuracji. We wszystkich przypadkach udziela się odpowiedzi na złożone skargi.

Artykuł 13

Odszkodowania pozasądowe

1.   
  Zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../UE

   (21)

  i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../UE

   (22) państwa członkowskie zapewniają ustanowienie właściwych, skutecznych, bezstronnych i niezależnych procedur reklamacyjnych i odszkodowawczych w celu pozasądowego rozstrzygania sporów między pośrednikami ubezpieczeniowymi a klientami oraz między zakładami ubezpieczeń a klientami, w stosownych przypadkach wykorzystując istniejące instytucje. Państwa członkowskie zapewniają ponadto uczestnictwo wszystkich zakładów ubezpieczeń i pośredników ubezpieczeniowych w procedurach pozasądowego rozstrzygania sporów, w sytuacji gdy ▌procedura prowadzi do wydania decyzji, które
  mogą być
  wiążące
  odpowiednio dla pośrednika lub zakładu ubezpieczeń i klienta
  ;

▐

2.   Państwa członkowskie zapewniają współpracę tych instytucji przy rozwiązywaniu sporów transgranicznych.

2a.
     
  Państwa członkowskie zapewniają, aby pośrednicy ubezpieczeniowi mający siedziby na ich terytorium informowali konsumentów o nazwie, adresie i adresie strony internetowej podmiotów ds. alternatywnego rozstrzygania sporów, które są właściwe dla tych pośredników i dla rozstrzygania ewentualnych sporów między nimi a konsumentami.

2b.
     
  Pośrednicy ubezpieczeniowi w Unii zajmujący się sprzedażą online oraz sprzedażą transgraniczną online informują konsumentów o ewentualnej platformie alternatywnego rozstrzygania sporów i podają im swój adres poczty elektronicznej. Informacje te muszą być łatwo, bezpośrednio, widocznie i stale dostępne na stronach internetowych pośredników ubezpieczeniowych, a jeżeli oferta jest składana za pomocą poczty elektronicznej lub innej wiadomości tekstowej przekazywanej środkami elektronicznymi – w tej wiadomości. Informacje te zawierają hiperłącza do strony startowej platformy alternatywnego rozstrzygania sporów. Pośrednicy ubezpieczeniowi informują również konsumentów o platformie alternatywnego rozstrzygania sporów, jeżeli konsument składa skargę do pośrednika ubezpieczeniowego, do systemu rozpatrywania skarg konsumenckich prowadzonego przez pośrednika ubezpieczeniowego lub do rzecznika praw konsumenta w danym przedsiębiorstwie.

2c.
     
  Jeżeli klient wszczyna ustanowioną w prawie krajowym procedurę alternatywnego rozstrzygania sporów przeciwko pośrednikowi ubezpieczeniowemu lub zakładowi ubezpieczeń w związku ze sporem dotyczącym praw i obowiązków ustanowionych w niniejszej dyrektywie, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń jest zobowiązany do udziału w tej procedurze.

2d.
     
  Do celów stosowania niniejszej dyrektywy właściwe organy współpracują ze sobą oraz z organami odpowiedzialnymi za pozasądowe procedury reklamacyjne i odszkodowawcze, o których mowa w niniejszym artykule, w zakresie dopuszczonym przez obowiązujące akty ustawodawcze Unii.

Artykuł 14

Ograniczenie korzystania z usług pośredników

Państwa członkowskie zapewniają, aby
  korzystając z usług pośredników ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych z siedzibą w Unii,
  zakłady ubezpieczeń i reasekuracji oraz pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni korzystali z usług pośrednictwa ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego świadczonych wyłącznie przez zarejestrowanych pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych lub osoby określone w art. 1 ust. 2 lub osoby, które dopełniły procedury zgłoszenia działalności, o której mowa w art. 4.

ROZDZIAŁ VI

WYMOGI INFORMACYJNE I ZASADY PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI

Artykuł 15

Zasady ogólne

1.   Państwa członkowskie wymagają, aby pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń, świadcząc pośrednictwo ubezpieczeniowe w ramach transakcji zawieranych z klientami lub na ich rzecz,
  zawsze
  postępował uczciwie, rzetelnie
  , w sposób godny zaufania, sumiennie
  i profesjonalnie zgodnie z najlepszym interesem klientów.

2.   Wszelkie informacje, w tym materiały marketingowe, kierowane przez pośrednika ubezpieczeniowego lub zakład ubezpieczeń do klientów lub potencjalnych klientów muszą być rzetelne, jasne i nie mogą wprowadzać w błąd. Materiały marketingowe
  zawsze
  muszą być w jednoznaczny sposób oznaczone jako takie.

Artykuł 16

Ogólne informacje dostarczane przez pośrednika ubezpieczeniowego lub zakład ubezpieczeń

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy zapewniające:

| a) | ujawnianie klientom przez pośrednika ubezpieczeniowego, w tym przez pośredników zależnych, przed zawarciem umowy ubezpieczenia
  lub, w przypadku istotnej zmiany ujawnianych konsumentom danych dotyczących pośrednika, po zawarciu umowy ubezpieczenia,
  następujących informacji:






  (i) | jego tożsamości i adresu oraz faktu bycia pośrednikiem ubezpieczeniowym; |
| --- | --- | --- |

a)

ujawnianie klientom przez pośrednika ubezpieczeniowego, w tym przez pośredników zależnych, przed zawarciem umowy ubezpieczenia
  lub, w przypadku istotnej zmiany ujawnianych konsumentom danych dotyczących pośrednika, po zawarciu umowy ubezpieczenia,
  następujących informacji:

(i)

jego tożsamości i adresu oraz faktu bycia pośrednikiem ubezpieczeniowym;

| (ii) | informacji o tym, czy świadczy on doradztwo jakiegokolwiek rodzaju związane ze sprzedawanymi produktami ubezpieczeniowymi; |
| --- | --- |

(ii)

informacji o tym, czy świadczy on doradztwo jakiegokolwiek rodzaju związane ze sprzedawanymi produktami ubezpieczeniowymi;

| (iii) | procedur, o których mowa w art. 12, umożliwiających klientom i innym zainteresowanym stronom składanie skarg dotyczących pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz wszczynanie pozasądowych procedur odszkodowawczych i reklamacyjnych, o których mowa w art. 13; |
| --- | --- |

(iii)

procedur, o których mowa w art. 12, umożliwiających klientom i innym zainteresowanym stronom składanie skarg dotyczących pośredników ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz wszczynanie pozasądowych procedur odszkodowawczych i reklamacyjnych, o których mowa w art. 13;

| (iv) | rejestru, do którego jest wpisany, i środków umożliwiających sprawdzenie, czy dokonano jego rejestracji; oraz |
| --- | --- |

(iv)

rejestru, do którego jest wpisany, i środków umożliwiających sprawdzenie, czy dokonano jego rejestracji; oraz

| (v) | informacji, czy pośrednik reprezentuje klienta, czy też działa na rzecz i w imieniu zakładu ubezpieczeń; |
| --- | --- |

(v)

informacji, czy pośrednik reprezentuje klienta, czy też działa na rzecz i w imieniu zakładu ubezpieczeń;

| b) | ujawnianie klientom przez zakład ubezpieczeniowy, przed zawarciem umowy ubezpieczenia, następujących informacji:






  (i) | swoich danych identyfikacyjnych i adresu oraz faktu bycia zakładem ubezpieczeń; |
| --- | --- | --- |

b)

ujawnianie klientom przez zakład ubezpieczeniowy, przed zawarciem umowy ubezpieczenia, następujących informacji:

(i)

swoich danych identyfikacyjnych i adresu oraz faktu bycia zakładem ubezpieczeń;

| (ii) | informacji o tym, czy świadczy on doradztwo jakiegokolwiek rodzaju związane ze sprzedawanymi produktami ubezpieczeniowymi; |
| --- | --- |

(ii)

informacji o tym, czy świadczy on doradztwo jakiegokolwiek rodzaju związane ze sprzedawanymi produktami ubezpieczeniowymi;

| (iii) | procedur, o których mowa w art. 12, umożliwiających klientom i innym zainteresowanym stronom składanie skarg dotyczących zakładów ubezpieczeń oraz wszczynanie pozasądowych procedur odszkodowawczych i reklamacyjnych, o których mowa w art. 13. |
| --- | --- |

(iii)

procedur, o których mowa w art. 12, umożliwiających klientom i innym zainteresowanym stronom składanie skarg dotyczących zakładów ubezpieczeń oraz wszczynanie pozasądowych procedur odszkodowawczych i reklamacyjnych, o których mowa w art. 13.

Artykuł 17

Konflikty interesów i przejrzystość

1.   Przed zawarciem każdej umowy ubezpieczenia pośrednik ubezpieczeniowy ▌dostarcza klientowi co najmniej następujące informacje:

| a) | czy posiada pakiet akcji bezpośrednio lub pośrednio reprezentujący więcej niż 10 % praw głosu lub kapitału w danym zakładzie ubezpieczeń; |
| --- | --- |

a)

czy posiada pakiet akcji bezpośrednio lub pośrednio reprezentujący więcej niż 10 % praw głosu lub kapitału w danym zakładzie ubezpieczeń;

| b) | czy dany zakład ubezpieczeń lub zakład dominujący danego zakładu ubezpieczeń posiada pakiet akcji bezpośrednio lub pośrednio reprezentujący więcej niż 10 % praw głosu lub kapitału pośrednika ubezpieczeniowego; |
| --- | --- |

b)

czy dany zakład ubezpieczeń lub zakład dominujący danego zakładu ubezpieczeń posiada pakiet akcji bezpośrednio lub pośrednio reprezentujący więcej niż 10 % praw głosu lub kapitału pośrednika ubezpieczeniowego;

| c) | w odniesieniu do proponowanej umowy, czy:






  (i) | świadczy usługi doradcze na podstawie rzetelnej
  i zindywidualizowanej
  analizy; lub |
| --- | --- | --- |

c)

w odniesieniu do proponowanej umowy, czy:

(i)

świadczy usługi doradcze na podstawie rzetelnej
  i zindywidualizowanej
  analizy; lub

| (ii) | podlega zobowiązaniu umownemu do prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego wyłącznie z jednym lub większą liczbą zakładów ubezpieczeń; w takim przypadku podaje nazwy tych zakładów ubezpieczeń; lub |
| --- | --- |

(ii)

podlega zobowiązaniu umownemu do prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego wyłącznie z jednym lub większą liczbą zakładów ubezpieczeń; w takim przypadku podaje nazwy tych zakładów ubezpieczeń; lub

| (iii) | nie podlega zobowiązaniu umownemu do prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego wyłącznie z jednym zakładem lub większą liczbą zakładów i nie świadczy doradztwa na podstawie rzetelnej
  i zindywidualizowanej
  analizy; w takim przypadku podaje nazwy zakładów ubezpieczeń, z którymi może prowadzić i prowadzi działalność; |
| --- | --- |

(iii)

nie podlega zobowiązaniu umownemu do prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego wyłącznie z jednym zakładem lub większą liczbą zakładów i nie świadczy doradztwa na podstawie rzetelnej
  i zindywidualizowanej
  analizy; w takim przypadku podaje nazwy zakładów ubezpieczeń, z którymi może prowadzić i prowadzi działalność;

| ▐ | |
| --- | --- |

▐

| e) | czy w związku z umową ubezpieczenia za swoją pracę otrzymuje:






  (i) | honorarium, to znaczy wynagrodzenie płacone bezpośrednio przez klienta; lub |
| --- | --- | --- |

e)

czy w związku z umową ubezpieczenia za swoją pracę otrzymuje:

(i)

honorarium, to znaczy wynagrodzenie płacone bezpośrednio przez klienta; lub

| (ii) | prowizję dowolnego rodzaju, to znaczy wynagrodzenie wliczone w kwotę składki ubezpieczenia; lub |
| --- | --- |

(ii)

prowizję dowolnego rodzaju, to znaczy wynagrodzenie wliczone w kwotę składki ubezpieczenia; lub

| (iii) | wynagrodzenie stanowiące połączenie rodzajów wynagrodzenia, o których mowa w pkt (i) i (ii); |
| --- | --- |

(iii)

wynagrodzenie stanowiące połączenie rodzajów wynagrodzenia, o których mowa w pkt (i) i (ii);

| ▐ | |
| --- | --- |

▐

| ea) | czy w związku z umową ubezpieczenia źródłem wynagrodzenia jest:










  (i) | ubezpieczający; |
| --- | --- | --- |

ea)

czy w związku z umową ubezpieczenia źródłem wynagrodzenia jest:

(i)

ubezpieczający;

| (ii) | zakład ubezpieczeń; |
| --- | --- |

(ii)

zakład ubezpieczeń;

| (iii) | inny pośrednik ubezpieczeniowy; |
| --- | --- |

(iii)

inny pośrednik ubezpieczeniowy;

| (iv) | połączenie źródeł, o których mowa w ppkt (i), (ii) i (iii). |
| --- | --- |

(iv)

połączenie źródeł, o których mowa w ppkt (i), (ii) i (iii).

| ▐ | |
| --- | --- |

▐

2.   
  Konsument ma prawo wymagać dodatkowych szczegółowych informacji, o których mowa w ust. 1 lit. ea).

3.   
  Sprzedając ubezpieczenia bezpośrednio konsumentom, zakład
  ubezpieczeń ▌informuje również klienta
  , czy
  pracownicy
  otrzymują jakikolwiek zmienny składnik
  wynagrodzenia z tytułu dystrybucji danego produktu ubezpieczeniowego i administrowania nim.

▐

5a.
     
  W przypadku konfliktu interesów oraz w celu stymulowania uczciwej konkurencji konsument otrzymuje informacje na temat istotnych elementów ilościowych dotyczących głównych pojęć, na takich samych warunkach, o jakich mowa w ust. 1 lit. ea) i ust. 3. Zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 EIOPA do 31 grudnia 2015 r. opracuje, a następnie będzie okresowo uaktualniać wytyczne mające zapewniać spójne stosowanie niniejszego artykułu.

Artykuł 17a

Ujawnianie informacji

Państwa członkowskie mogą wprowadzić lub utrzymać w mocy dodatkowe wymogi w zakresie ujawniania informacji przez pośredników ubezpieczeniowych i zakłady ubezpieczeń, dotyczące wysokości wynagrodzenia, honorariów, prowizji lub korzyści niepieniężnych uzyskiwanych w związku ze świadczeniem usług pośrednictwa, pod warunkiem że dane państwo członkowskie zachowa równe warunki działalności wszystkich kanałów dystrybucji, nie zakłóca konkurencji i przestrzega prawa Unii, a wynikające stąd obciążenie administracyjne pozostaje współmierne do zamierzonego poziomu ochrony konsumentów.

Artykuł 18

Doradztwo oraz standardy regulujące transakcje sprzedaży▌

1.   
  W przypadku świadczenia doradztwa przed
  zawarciem każdej szczególnej umowy pośrednik ubezpieczeniowy, w tym zależny pośrednik ubezpieczeniowy, lub zakład ubezpieczeń określa na podstawie informacji dostarczonych przez klienta:

| a) | wymagania i potrzeby klienta; |
| --- | --- |

a)

wymagania i potrzeby klienta;

| b) | ▌przesłanki porady udzielonej klientowi w sprawie określonego produktu ubezpieczeniowego▌. |
| --- | --- |

b)

▌przesłanki porady udzielonej klientowi w sprawie określonego produktu ubezpieczeniowego▌.

2.   Szczegóły, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), zmienia się stosownie do stopnia złożoności oferowanego produktu ubezpieczeniowego oraz do poziomu ryzyka finansowego, na które narażony jest klient
  , niezależnie od wybranego sposobu dystrybucji
  .

3.   Kiedy pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń
  udziela porad na podstawie rzetelnej analizy
  , ma obowiązek świadczenia działalności doradczej na podstawie
  rzetelnej
  analizy wystarczającej liczby umów ubezpieczeń dostępnych na rynku, umożliwiającej mu sformułowanie
  indywidualnych
  zaleceń
  w najlepszym interesie konsumenta
  , zgodnie z kryteriami zawodowymi, dotyczących umowy ubezpieczenia, która w 
  najodpowiedniejszy
  sposób spełniałaby potrzeby klienta.

4.   Przed zawarciem umowy, bez względu na to, czy udzielono porady, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń przekazuje klientowi istotne informacje na temat produktu ubezpieczeniowego w zrozumiałej formie, aby umożliwić klientowi podjęcie świadomej decyzji, z uwzględnieniem złożoności produktu ubezpieczeniowego i rodzaju klienta.
  Informacje te są przekazywane na znormalizowanym arkuszu informacyjnym, w postaci dokumentu zawierającego informacje o produkcie (PID), sporządzonego w prostym języku. Zawiera on przynajmniej następujące informacje:

| a) | informacje o rodzaju ubezpieczenia; |
| --- | --- |

a)

informacje o rodzaju ubezpieczenia;

| b) | opis ryzyka ubezpieczanego i ryzyka nieobjętego ubezpieczeniem; |
| --- | --- |

b)

opis ryzyka ubezpieczanego i ryzyka nieobjętego ubezpieczeniem;

| c) | tryb opłacania składek i okresy płatności; |
| --- | --- |

c)

tryb opłacania składek i okresy płatności;

| d) | wyłączenia; |
| --- | --- |

d)

wyłączenia;

| e) | obowiązki na początku umowy; |
| --- | --- |

e)

obowiązki na początku umowy;

| f) | obowiązki w czasie trwania umowy; |
| --- | --- |

f)

obowiązki w czasie trwania umowy;

| g) | obowiązki w przypadku przedstawienia roszczenia; |
| --- | --- |

g)

obowiązki w przypadku przedstawienia roszczenia;

| h) | czas trwania umowy, łącznie z datą rozpoczęcia i zakończenia umowy; |
| --- | --- |

h)

czas trwania umowy, łącznie z datą rozpoczęcia i zakończenia umowy;

| i) | tryb rozwiązywania umowy. |
| --- | --- |

i)

tryb rozwiązywania umowy.

4a.
     
  Ust. 4 nie ma zastosowania do:

| a) | produktów inwestycyjnych zdefiniowanych w art. 4a rozporządzenia .../.../UE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (23)

  ; lub |
| --- | --- |

a)

produktów inwestycyjnych zdefiniowanych w art. 4a rozporządzenia .../.../UE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (23)

  ; lub

| b) | sprzedaży ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, o których mowa w rozdziale VII. |
| --- | --- |

b)

sprzedaży ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, o których mowa w rozdziale VII.

Artykuł 19

Zwolnienia z wymogów informacyjnych i klauzula elastyczności

1.   Informacji określonych w art. 16, 17 i 18 nie trzeba
  dostarczać
  , jeżeli pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń pośredniczą w ubezpieczeniu dużego ryzyka, w przypadku pośrednictwa prowadzonego przez pośredników reasekuracyjnych lub zakłady reasekuracji, ani też w stosunku do klientów profesjonalnych określonych w załączniku.

2.   Państwa członkowskie mogą utrzymać lub przyjąć bardziej restrykcyjne przepisy dotyczące wymogów informacyjnych określonych w art. 16, 17 i 18, pod warunkiem że przepisy te są zgodne z prawem Unii. Państwa członkowskie przekazują takie przepisy krajowe EIOPA i Komisji.

2a.
     
  Państwa członkowskie, które utrzymują lub przyjmują bardziej restrykcyjne przepisy mające zastosowanie do pośredników ubezpieczeniowych, zapewniają zgodność tych przepisów z zasadami równych warunków działania oraz współmierność obciążenia administracyjnego wynikającego z tych przepisów do korzyści w zakresie ochrony konsumenta.

3.   W celu ustanowienia wysokiego poziomu przejrzystości wszystkimi właściwymi środkami EIOPA zapewnia przekazywanie otrzymywanych przez niego informacji o przepisach krajowych również konsumentom, pośrednikom ubezpieczeniowym i zakładom ubezpieczeń.

Artykuł 20

Warunki dotyczące informacji

1.   Wszystkie informacje, jakie mają być dostarczane zgodnie z art. 16, 17 i 18, są przekazywane klientom:

| a) | w formie papierowej; |
| --- | --- |

a)

w formie papierowej;

| b) | w jasny i dokładny sposób, zrozumiały dla klienta; oraz |
| --- | --- |

b)

w jasny i dokładny sposób, zrozumiały dla klienta; oraz

| c) | w języku urzędowym państwa członkowskiego, w którym umiejscowione jest ryzyko, lub państwa członkowskiego zobowiązania lub w dowolnym innym języku uzgodnionym przez strony; informacje te przekazywane są nieodpłatnie. |
| --- | --- |

c)

w języku urzędowym państwa członkowskiego, w którym umiejscowione jest ryzyko, lub państwa członkowskiego zobowiązania lub w dowolnym innym języku uzgodnionym przez strony; informacje te przekazywane są nieodpłatnie.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) informacje, o których mowa w art. 16, 17 i 18, mogą być przekazywane klientowi na jednym z następujących nośników:

| a) | z wykorzystaniem trwałego nośnika informacji innego niż papier, w przypadku spełnienia warunków określonych w ust. 4; lub |
| --- | --- |

a)

z wykorzystaniem trwałego nośnika informacji innego niż papier, w przypadku spełnienia warunków określonych w ust. 4; lub

| b) | za pośrednictwem strony internetowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ust. 5. |
| --- | --- |

b)

za pośrednictwem strony internetowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ust. 5.

3.   W przypadku przekazania informacji, o których mowa w art. 16, 17 i 18, z wykorzystaniem trwałego nośnika informacji innego niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej, na żądanie klienta przekazuje mu się jednak nieodpłatnie papierową kopię.

4.   Informacje, o których mowa w art. 16, 17 i 18, mogą być przekazywane z wykorzystaniem trwałego nośnika informacji innego niż papier, jeżeli spełnione są następujące warunki:

| a) | wykorzystanie trwałego nośnika jest właściwe w kontekście transakcji przeprowadzanej między pośrednikiem lub zakładem ubezpieczeń a klientem; oraz |
| --- | --- |

a)

wykorzystanie trwałego nośnika jest właściwe w kontekście transakcji przeprowadzanej między pośrednikiem lub zakładem ubezpieczeń a klientem; oraz

| b) | klientowi dano możliwość wyboru informacji w formie papierowej lub informacji na trwałym nośniku, a klient wybrał informacje na trwałym nośniku. |
| --- | --- |

b)

klientowi dano możliwość wyboru informacji w formie papierowej lub informacji na trwałym nośniku, a klient wybrał informacje na trwałym nośniku.

5.   Informacje, o których mowa w art. 16, 17 i 18, mogą być przekazywane za pośrednictwem strony internetowej, jeżeli są one skierowane osobiście do klienta lub jeżeli spełnione są następujące warunki:

| a) | przekazanie informacji, o których mowa w art. 16, 17 i 18, za pośrednictwem strony internetowej jest właściwe w kontekście transakcji przeprowadzanej między pośrednikiem lub zakładem ubezpieczeń a klientem; |
| --- | --- |

a)

przekazanie informacji, o których mowa w art. 16, 17 i 18, za pośrednictwem strony internetowej jest właściwe w kontekście transakcji przeprowadzanej między pośrednikiem lub zakładem ubezpieczeń a klientem;

| b) | klient wyraził zgodę na przekazanie mu informacji, o których mowa w art. 16, 17 i 18, za pośrednictwem strony internetowej; |
| --- | --- |

b)

klient wyraził zgodę na przekazanie mu informacji, o których mowa w art. 16, 17 i 18, za pośrednictwem strony internetowej;

| c) | klient został powiadomiony drogą elektroniczną o adresie strony internetowej oraz miejscu na tej stronie, gdzie można znaleźć informacje, o których mowa w art. 16, 17 i 18; |
| --- | --- |

c)

klient został powiadomiony drogą elektroniczną o adresie strony internetowej oraz miejscu na tej stronie, gdzie można znaleźć informacje, o których mowa w art. 16, 17 i 18;

| d) | zapewniono dostępność informacji, o których mowa w art. 16, 17 i 18, na stronie internetowej tak długo, jak długo klient może w normalnych okolicznościach mieć potrzebę się z nim zapoznać. |
| --- | --- |

d)

zapewniono dostępność informacji, o których mowa w art. 16, 17 i 18, na stronie internetowej tak długo, jak długo klient może w normalnych okolicznościach mieć potrzebę się z nim zapoznać.

6.   Do celów ust. 4 i 5 przekazywanie informacji na trwałym nośniku informacji innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej uznaje się za właściwe w kontekście transakcji prowadzonej między pośrednikiem lub zakładem ubezpieczeń a klientem, jeśli istnieją dowody na to, że klient ma regularny dostęp do internetu. Za taki dowód uznaje się podanie przez klienta adresu poczty elektronicznej na potrzeby tej transakcji.

7.   W przypadku sprzedaży telefonicznej informacje udzielone klientowi uprzednio są zgodne z przepisami Unii mającymi zastosowanie do sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość. Ponadto
  po tym, jak klient wybrał otrzymywanie informacji na nośniku innym niż papier, zgodnie z ust. 4,
  informacje dostarczane są klientowi zgodnie z ust. 1 lub 2 niezwłocznie po zawarciu umowy ubezpieczenia.

▌

Artykuł 21a

Praktyki sprzedaży wiązanej i łączonej

1.
     
  Jeżeli ubezpieczenie oferowane jest wraz z inną usługą lub produktem dodatkowym jako element pakietu bądź jako warunek zawarcia tej samej umowy lub zakupu tego samego pakietu, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń informują klienta o możliwości łącznego lub oddzielnego zakupu poszczególnych składników pakietu oraz oferują mu taką możliwość i wydają oddzielne dowody wpłaty składki lub ceny za każdy składnik. Nie uniemożliwia to pośrednictwa w sprzedaży produktów ubezpieczeniowych o różnym poziomie ochrony ubezpieczeniowej ani polis ubezpieczeniowych zapewniających ochronę przed różnymi rodzajami ryzyka.

2.
     
  Jeżeli ryzyko wynikające z takiej umowy lub pakietu oferowanego klientowi może być inne niż ryzyko związane z poszczególnymi składnikami oddzielnie, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń na żądanie klienta przedstawia odpowiedni opis poszczególnych składników umowy lub pakietu i wskazuje, w jaki sposób ich wzajemne związki wpływają na ryzyko.

3.
     
  EIOPA we współpracy z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego i Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, za pośrednictwem Wspólnego Komitetu Europejskich Komitetów Nadzoru, opracuje do dnia ...* [18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] i będzie okresowo aktualizować wytyczne dotyczące oceny i nadzorowania praktyk sprzedaży krzyżowej, wskazując zwłaszcza sytuacje, w których praktyki sprzedaży krzyżowej nie spełniają przepisów art. 15 ust. 1.

4.
     
  Państwa członkowskie dopilnowują, aby pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń prowadzący doradztwo zapewniał, aby cały pakiet produktów ubezpieczeniowych spełniał potrzeby konsumenta.

5.
     
  Państwa członkowskie mogą utrzymać lub przyjąć dodatkowe, bardziej restrykcyjne środki lub interweniować w poszczególnych przypadkach, zakazując sprzedaży ubezpieczeń wraz z inną usługą lub produktem jako elementem pakietu lub jako warunkiem zawarcia tej samej umowy lub zakupu tego samego pakietu, jeżeli mogą wykazać, że praktyki takie przynoszą szkodę konsumentom.

ROZDZIAŁ VII

DODATKOWE WYMOGI W ZAKRESIE OCHRONY KLIENTÓW W ODNIESIENIU DO UBEZPIECZENIOWYCH PRODUKTÓW INWESTYCYJNYCH

Artykuł 22

Zakres

W niniejszym rozdziale wprowadza się ▌wymogi
  dodatkowe w stosunku do wymogów, o których mowa w art. 15, 16, 17 i 18,
  mające zastosowanie do
  działalności w zakresie
  pośrednictwa ubezpieczeniowego prowadzonego w związku ze sprzedażą produktów inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym przez:

| a) | pośrednika ubezpieczeniowego; |
| --- | --- |

a)

pośrednika ubezpieczeniowego;

| b) | zakład ubezpieczeń. |
| --- | --- |

b)

zakład ubezpieczeń.

Artykuł 23

Konflikty interesów

1.   Państwa członkowskie wymagają od pośredników ubezpieczeniowych i zakładów ubezpieczeń podejmowania wszelkich stosownych kroków w celu identyfikowania konfliktów interesów między nimi, w tym między członkami ich kierownictwa, pracownikami i zależnymi pośrednikami ubezpieczeniowymi, lub dowolną osobą mającą bezpośrednie lub pośrednie powiązania z nimi z racji sprawowanej kontroli, a ich klientami, lub też między jednym klientem a drugim, powstających w trakcie prowadzenia
  jakiejkolwiek
  działalności w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego.

2.   Jeżeli
  rozwiązania organizacyjne lub administracyjne przyjęte
  przez pośrednika ubezpieczeniowego lub zakład ubezpieczeń zgodnie z art. 15, 16 i 17 są niewystarczające, by z należytą pewnością zapewnić uniknięcie ryzyka naruszenia interesów klientów▌, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń wyraźnie ujawnia klientowi ogólny charakter
  i
  źródła konfliktów interesów,
  stosownie do przypadku,
  przed podjęciem czynności handlowych w jego imieniu.

2a.
     
  Informacje, o których mowa w ust. 2:

| a) | są przedstawiane na trwałym nośniku; |
| --- | --- |

a)

są przedstawiane na trwałym nośniku;

| b) | obejmują wystarczająco szczegółowe dane, stosownie do rodzaju klienta, umożliwiające mu podjęcie świadomej decyzji co do działalności z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego, w odniesieniu do której zaistniał konflikt interesów. |
| --- | --- |

b)

obejmują wystarczająco szczegółowe dane, stosownie do rodzaju klienta, umożliwiające mu podjęcie świadomej decyzji co do działalności z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego, w odniesieniu do której zaistniał konflikt interesów.

3.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 33 w celu określenia:

| a) | działań▌, których podjęcia można w normalnych okolicznościach oczekiwać od pośredników ubezpieczeniowych
  lub
  zakładów ubezpieczeń w celu identyfikowania konfliktów interesów, zapobiegania im, zarządzania nimi i ujawniania ich przy prowadzeniu
  działalności z zakresu
  pośrednictwa ubezpieczeniowego; |
| --- | --- |

a)

działań▌, których podjęcia można w normalnych okolicznościach oczekiwać od pośredników ubezpieczeniowych
  lub
  zakładów ubezpieczeń w celu identyfikowania konfliktów interesów, zapobiegania im, zarządzania nimi i ujawniania ich przy prowadzeniu
  działalności z zakresu
  pośrednictwa ubezpieczeniowego;

| b) | stosownych kryteriów służących określeniu rodzajów konfliktów interesów, których istnienie może przynieść szkodę interesom klientów lub potencjalnych klientów pośrednika ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń. |
| --- | --- |

b)

stosownych kryteriów służących określeniu rodzajów konfliktów interesów, których istnienie może przynieść szkodę interesom klientów lub potencjalnych klientów pośrednika ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń.

Artykuł 24

Ogólne zasady i informacje przekazywane klientom

1.   Państwa członkowskie
  zapewniają
  , aby pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń, prowadząc
  działalność z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego
  , postępował uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie zgodnie z najlepszym interesem klientów oraz stosował się, w szczególności, do zasad określonych w niniejszym artykule i w art. 25.

2.   Wszelkie informacje, w tym materiały marketingowe, kierowane przez pośrednika ubezpieczeniowego lub zakład ubezpieczeń do klientów lub potencjalnych klientów muszą być rzetelne, jasne i nie mogą wprowadzać w błąd. Materiały marketingowe muszą być w jednoznaczny sposób oznaczone jako takie.

3.   Klientom lub potencjalnym klientom przekazuje się odpowiednie informacje na temat:

| a) | pośrednika ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń oraz świadczonych przez niego usług
  : w
  przypadku świadczenia usługi doradztwa informacje te powinny określać, czy doradztwo świadczone jest niezależnie oraz czy opiera się na szerokiej, czy też bardziej ograniczonej analizie rynku, oraz powinny wskazywać, czy pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń udostępniać będzie klientowi bieżącą ocenę odpowiedniości poleconego
  konsumentom
  produktu
  inwestycyjnego o charakterze ubezpieczeniowym
  ; |
| --- | --- |

a)

pośrednika ubezpieczeniowego lub zakładu ubezpieczeń oraz świadczonych przez niego usług
  : w
  przypadku świadczenia usługi doradztwa informacje te powinny określać, czy doradztwo świadczone jest niezależnie oraz czy opiera się na szerokiej, czy też bardziej ograniczonej analizie rynku, oraz powinny wskazywać, czy pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń udostępniać będzie klientowi bieżącą ocenę odpowiedniości poleconego
  konsumentom
  produktu
  inwestycyjnego o charakterze ubezpieczeniowym
  ;

| b) | produktów
  inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym
  i proponowanych strategii inwestycyjnych
  : informacje te
  powinny obejmować stosowne wytyczne oraz ostrzeżenia o ryzyku związanym z inwestycjami w takie
  instrumenty
  lub odnoszącym się do poszczególnych strategii inwestycyjnych; ▐ |
| --- | --- |

b)

produktów
  inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym
  i proponowanych strategii inwestycyjnych
  : informacje te
  powinny obejmować stosowne wytyczne oraz ostrzeżenia o ryzyku związanym z inwestycjami w takie
  instrumenty
  lub odnoszącym się do poszczególnych strategii inwestycyjnych; ▐

| ba) | wszystkich kosztów i odnośnych opłat związanych z pośrednictwem ubezpieczeniowym lub dodatkowymi usługami, które muszą obejmować odpowiednio koszty doradztwa, koszty instrumentu finansowego polecanego lub sprzedawanego klientowi oraz informacje, w jaki sposób klient może za niego zapłacić, co obejmuje także wszelkie opłaty uiszczane przez stronę trzecią; [Popr. 8] |
| --- | --- |

ba)

wszystkich kosztów i odnośnych opłat związanych z pośrednictwem ubezpieczeniowym lub dodatkowymi usługami, które muszą obejmować odpowiednio koszty doradztwa, koszty instrumentu finansowego polecanego lub sprzedawanego klientowi oraz informacje, w jaki sposób klient może za niego zapłacić, co obejmuje także wszelkie opłaty uiszczane przez stronę trzecią; [Popr. 8]

3a.
     
  Zestawia się zbiorczo informacje o wszystkich kosztach i opłatach, w tym o kosztach i opłatach związanych z usługą pośrednictwa i produktem ubezpieczeniowym, które nie wynikają z zaistnienia ryzyka rynku bazowego, w celu umożliwienia klientowi zrozumienia całkowitego kosztu oraz skumulowanego wpływu na zwrot inwestycji, a na żądanie klienta przedstawia się zestawienie poszczególnych elementów. W razie potrzeby takich informacji udziela się klientowi regularnie, przynajmniej co roku, w okresie trwania inwestycji.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym i w ust. 6a, są przekazywane w zrozumiałej postaci w taki sposób, aby klienci lub potencjalni klienci mogli zrozumieć charakter oraz ryzyko związane z usługą inwestycyjną oraz określonym rodzajem oferowanego ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego, a co za tym idzie, mogli podjąć świadome decyzje inwestycyjne. Państwa członkowskie mogą zezwolić, by informacje te były przekazywane w ujednoliconym formacie. [Popr. 9]

4.   Informacje, o których mowa w 
  ust. 2 i 3
  , powinny być przekazywane w przystępnej formie w taki sposób, aby klienci lub potencjalni klienci w normalnych okolicznościach byli w stanie zrozumieć charakter konkretnego
  rodzaju
  produktu
  inwestycyjnego o charakterze ubezpieczeniowym
  , który jest oferowany, oraz związane z nim ryzyko, a w konsekwencji byli w stanie podjąć świadome decyzje inwestycyjne. Informacje te mogą być przekazywane w znormalizowanym formacie
  zgodnie z art. 18 ust. 4
  .

5.   
  Państwa członkowskie wymagają, by w
  przypadku poinformowania klienta, że doradztwo jest świadczone w sposób niezależny, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń
  ujawniał klientowi informacje o charakterze wynagrodzenia otrzymanego w związku z umową ubezpieczenia
  :

| a) | wybór produktów ubezpieczeniowych, na których opiera się zalecenie, a w szczególności informację, czy ten wybór produktów ogranicza się do produktów ubezpieczeniowych wyemitowanych lub dostarczonych przez podmioty mające bliskie powiązania z pośrednikiem, który reprezentuje klienta; |
| --- | --- |

a)

wybór produktów ubezpieczeniowych, na których opiera się zalecenie, a w szczególności informację, czy ten wybór produktów ogranicza się do produktów ubezpieczeniowych wyemitowanych lub dostarczonych przez podmioty mające bliskie powiązania z pośrednikiem, który reprezentuje klienta;

5a.
     
  Ponadto państwa członkowskie mogą wprowadzić zakaz oferowania lub przyjmowania honorariów, prowizji lub niepieniężnych korzyści od stron trzecich w związku ze świadczeniem usług doradztwa ubezpieczeniowego, lub w większym stopniu je ograniczyć. Może to obejmować wymaganie zwrócenia klientowi wszelkich takich honorariów, prowizji lub niepieniężnych korzyści lub odliczenia ich od opłat uiszczanych przez klienta.

Państwa członkowskie mogą ponadto wymagać, by pośrednik informujący klienta, że doradztwo jest świadczone w sposób niezależny, dokonał oceny wystarczająco dużej liczby produktów ubezpieczeniowych dostępnych na rynku, wystarczająco zróżnicowanych pod względem rodzaju produktów i ich emitentów lub dostawców, aby zapewnić odpowiednie osiągnięcie celów klientów, oraz nieograniczających się do produktów ubezpieczeniowych wyemitowanych lub dostarczonych przez podmioty mające bliskie powiązania z danym pośrednikiem▌.

5b.
     
  Pośrednik ubezpieczeniowy zachowuje i wprowadza skuteczne uzgodnienia organizacyjne i administracyjne dla potrzeb podjęcia wszelkich istotnych kroków mających na celu zapobieżenie wystąpieniu sprzeczności interesów, określonych w art. 23 i szkodliwego ich wpływu na interesy jego klientów.

Zakład ubezpieczeń, który wytwarza instrumenty finansowe przeznaczone do sprzedaży klientom utrzymuje w mocy, przeprowadza i rewiduje proces zatwierdzania każdego produktu ubezpieczeniowego lub istotnych dostosowań istniejących produktów ubezpieczeniowych, zanim zostaną one wprowadzone do obrotu lub do dystrybucji wśród klientów.

W procesie zatwierdzenia produktu wskazuje się określony rynek docelowy klientów końcowych w ramach odpowiedniej kategorii klientów w odniesieniu do każdego produktu oraz zapewnia się ocenę wszelkich istotnych zagrożeń dla takiego określonego rynku docelowego oraz by zamierzona strategia dystrybucji była zgodna z określonym rynkiem docelowym.

Zakład ubezpieczeń dokonuje także regularnego przeglądu instrumentów finansowych oferowanych lub wprowadzanych przez niego do obrotu, przy uwzględnieniu wszelkich zdarzeń, które mogą materialnie wpłynąć na potencjalne zagrożenie dla określonego rynku docelowego, żeby przynajmniej ocenić, czy dany produkt pozostaje spójny z potrzebami określonego rynku docelowego oraz czy zamierzona strategia dystrybucji jest właściwa. [Popr. 11]

6.   EIOPA opracuje do dnia ...* [18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] i będzie okresowo aktualizować wytyczne dotyczące oceny i nadzorowania praktyk sprzedaży krzyżowej, wskazując zwłaszcza sytuacje, w których praktyki sprzedaży krzyżowej nie są zgodne z obowiązkami wprowadzonymi w ust. 1.

▐

7.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 33 w celu
  określenia zasad, które pośrednicy ubezpieczeniowi
  i zakłady ubezpieczeń
  muszą spełniać
  przy
  prowadzeniu
  pośrednictwa ubezpieczeniowego na rzecz swoich klientów. Te akty delegowane
  uwzględniają
  :

| a) | charakter ▌usług oferowanych klientowi lub potencjalnemu klientowi lub świadczonych na ich rzecz, z uwzględnieniem rodzaju, przedmiotu, wielkości i częstotliwości transakcji; |
| --- | --- |

a)

charakter ▌usług oferowanych klientowi lub potencjalnemu klientowi lub świadczonych na ich rzecz, z uwzględnieniem rodzaju, przedmiotu, wielkości i częstotliwości transakcji;

| b) | charakter oferowanych lub rozpatrywanych produktów, w tym różne rodzaje produktów
  inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym
  . |
| --- | --- |

b)

charakter oferowanych lub rozpatrywanych produktów, w tym różne rodzaje produktów
  inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym
  .

Artykuł 25

Ocena odpowiedniości i stosowności oraz sprawozdawczość wobec klientów

1.   Świadcząc usługę doradztwa, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń uzyskuje niezbędne informacje na temat wiedzy i doświadczenia klienta lub potencjalnego klienta w dziedzinie
  inwestycji
  istotnej dla danego rodzaju produktu lub usługi, a także na temat sytuacji finansowej i celów inwestycyjnych klienta lub potencjalnego klienta,
  umożliwiające pośrednikowi ubezpieczeniowemu
  lub
  zakładowi
  ubezpieczeń
  polecanie klientowi lub potencjalnemu klientowi pośrednictwa lub produktów inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym
  , które są odpowiednie dla danego klienta lub potencjalnego klienta.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby pośrednicy ubezpieczeniowi i zakłady ubezpieczeń,
  prowadząc działalność z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego inną niż ta, o której mowa w ust. 1,
  zwracali się do klienta lub potencjalnego klienta o przekazanie informacji na temat posiadanej przez niego wiedzy i doświadczenia w dziedzinie inwestycji istotnej dla danego rodzaju produktu
  inwestycyjnego o charakterze ubezpieczeniowym
  ,
  który jest oferowany klientowi
  lub
  którego
  klient się domaga, aby umożliwić pośrednikowi ubezpieczeniowemu lub zakładowi ubezpieczeń ocenę tego, czy ▌przedmiotowy
  produkt inwestycyjny o charakterze ubezpieczeniowym jest stosowny
  dla klienta.

W przypadku gdy pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń uzna, w oparciu o informacje otrzymane na podstawie poprzedniego akapitu, że produkt
  inwestycyjny o charakterze ubezpieczeniowym
  nie
  jest stosowny
  dla klienta lub potencjalnego klienta, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń ostrzega o tym fakcie klienta lub potencjalnego klienta. Ostrzeżenie to może być przekazywane w znormalizowanym formacie.

W przypadku gdy klient lub potencjalny klient nie przekaże informacji, o których mowa w akapicie pierwszym, lub przekaże niewystarczające informacje na temat swojej wiedzy lub doświadczenia, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń ostrzega klienta lub potencjalnego klienta, że nie jest w stanie stwierdzić, czy
  przedmiotowy
  produkt
  inwestycyjny o charakterze ubezpieczeniowym jest
  dla niego
  stosowny
  . Ostrzeżenie to może być przekazywane w znormalizowanym formacie.

2a.
     
  Państwa członkowskie zezwalają pośrednikom ubezpieczeniowym lub zakładom ubezpieczeń, które prowadzą pośrednictwo ubezpieczeniowe polegające wyłącznie na wykonywaniu zleceń klientów, na prowadzenie tej działalności na rzecz klientów bez konieczności uzyskiwania informacji ani dokonywania oceny, o których mowa w ust. 2, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

| a) | dana działalność dotyczy jednego z następujących produktów inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym:










  (i) | umowy, których ryzyko inwestycyjne odnosi się tylko do instrumentów finansowych uznanych za niezłożone zgodnie z dyrektywą .../.../UE [MiFID] i które nie mają struktury utrudniającej klientowi zrozumienie odnośnego ryzyka; lub |
| --- | --- | --- |

a)

dana działalność dotyczy jednego z następujących produktów inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym:

(i)

umowy, których ryzyko inwestycyjne odnosi się tylko do instrumentów finansowych uznanych za niezłożone zgodnie z dyrektywą .../.../UE [MiFID] i które nie mają struktury utrudniającej klientowi zrozumienie odnośnego ryzyka; lub

| (ii) | inne niezłożone produkty inwestycyjne o charakterze ubezpieczeniowym do celów niniejszego ustępu; |
| --- | --- |

(ii)

inne niezłożone produkty inwestycyjne o charakterze ubezpieczeniowym do celów niniejszego ustępu;

| b) | działalność z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego jest prowadzona z inicjatywy klienta lub potencjalnego klienta; |
| --- | --- |

b)

działalność z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego jest prowadzona z inicjatywy klienta lub potencjalnego klienta;

| c) | klient lub potencjalny klient został wyraźnie poinformowany, w znormalizowanym formacie lub nie, że prowadząc tę działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń nie jest zobowiązany do oceniania stosowności dostarczanego lub oferowanego produktu inwestycyjnego o charakterze ubezpieczeniowym lub świadczonej lub oferowanej działalności z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego, a klient lub potencjalny klient nie korzysta z odnośnej ochrony wprowadzonej w stosownych przepisach dotyczących prowadzenia działalności; |
| --- | --- |

c)

klient lub potencjalny klient został wyraźnie poinformowany, w znormalizowanym formacie lub nie, że prowadząc tę działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń nie jest zobowiązany do oceniania stosowności dostarczanego lub oferowanego produktu inwestycyjnego o charakterze ubezpieczeniowym lub świadczonej lub oferowanej działalności z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego, a klient lub potencjalny klient nie korzysta z odnośnej ochrony wprowadzonej w stosownych przepisach dotyczących prowadzenia działalności;

| d) | pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń spełnia obowiązki spoczywające na nim na mocy art. 23. |
| --- | --- |

d)

pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń spełnia obowiązki spoczywające na nim na mocy art. 23.

3.   Pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń zakłada ewidencję zawierającą dokument lub dokumenty
  uzgodnione
  między
  nim
  a klientem, w których określono prawa i obowiązki stron, oraz pozostałe warunki, na jakich pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń będzie
  prowadzić działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego
  na rzecz klienta. Prawa i obowiązki stron umowy mogą zostać włączone do innych dokumentów lub tekstów prawnych poprzez ich przywołanie.

4.   
  Pośrednik ubezpieczeniowy
  lub
  zakład
  ubezpieczeń
  dostarcza klientowi
  odpowiednie sprawozdania dotyczące
  świadczonej działalności z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego
  . Sprawozdania te obejmują okresowe informacje kierowane do klientów, z uwzględnieniem rodzaju i złożoności danych
  produktów inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym
  oraz charakteru
  działalności z zakresu pośrednictwa ubezpieczeniowego prowadzonej
  na rzecz klienta, oraz zawierają, w stosownych przypadkach, zestawienie kosztów związanych z 
  działaniami
  realizowanymi w imieniu klienta. ▐

Świadcząc usługi doradztwa, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń przed uzgodnieniem z klientem produktu inwestycyjnego o charakterze ubezpieczeniowym dostarcza klientowi na trwałym nośniku oświadczenie dotyczące odpowiedniości, w którym przedstawia udzieloną poradę i wskazuje, jak ta porada odpowiada preferencjom, celom i innych cechom klienta.

W przypadku zawarcia umowy za pomocą środków porozumiewania się na odległość, które uniemożliwiają uprzednie dostarczenie oświadczenia o odpowiedniości, pośrednik ubezpieczeniowy lub zakład ubezpieczeń może przedłożyć pisemne oświadczenie o odpowiedniości na trwałym nośniku niezwłocznie po związaniu klienta jakąkolwiek umową.

5.   Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 33 w celu
  określenia zasad, które pośrednicy ubezpieczeniowi
  i zakłady ubezpieczeń
  muszą spełniać, prowadząc pośrednictwo ubezpieczeniowe
  na rzecz swoich klientów. Te akty delegowane uwzględniają:

| a) | charakter ▌usług oferowanych klientowi lub potencjalnemu klientowi lub świadczonych na ich rzecz, z uwzględnieniem rodzaju, przedmiotu, wielkości i częstotliwości transakcji; |
| --- | --- |

a)

charakter ▌usług oferowanych klientowi lub potencjalnemu klientowi lub świadczonych na ich rzecz, z uwzględnieniem rodzaju, przedmiotu, wielkości i częstotliwości transakcji;

| b) | charakter oferowanych lub rozważanych uwagę produktów, w tym różne rodzaje
  instrumentów finansowych i lokat bankowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 dyrektywy .../.../UE [MiFID]; |
| --- | --- |

b)

charakter oferowanych lub rozważanych uwagę produktów, w tym różne rodzaje
  instrumentów finansowych i lokat bankowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 dyrektywy .../.../UE [MiFID];

| ba) | detaliczny lub profesjonalny charakter klienta lub potencjalnego klienta
  . |
| --- | --- |

ba)

detaliczny lub profesjonalny charakter klienta lub potencjalnego klienta
  .

5a.
     
  EIOPA opracuje do dnia ...* [18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] i będzie okresowo aktualizować wytyczne dotyczące oceny produktów inwestycyjnych o charakterze ubezpieczeniowym zawierających strukturę utrudniającą klientowi zrozumienie odnośnego ryzyka, zgodnie z ust. 3 lit. a).

ROZDZIAŁ VIII

KARY I INNE ŚRODKI

Artykuł 26

Kary administracyjne i inne środki

1.   Państwa członkowskie zapewniają skuteczność, proporcjonalność i odstraszający charakter swoich kar administracyjnych i innych środków.

2.   W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń lub reasekuracji lub pośrednicy ubezpieczeniowi lub reasekuracyjni podlegają określonym obowiązkom, państwa członkowskie zapewniają możliwość stosowania, w przypadku naruszenia tych obowiązków, kar administracyjnych lub innych środków wobec członków ich organów zarządzających oraz wszelkich innych osób fizycznych lub prawnych, które w świetle prawa krajowego ponoszą odpowiedzialność za naruszenie.

3.   Właściwym organom przyznaje się wszelkie uprawnienia dochodzeniowe, które są niezbędne do wykonywania ich funkcji. Wykonując swoje [...] uprawnienia do nakładania kar, właściwe organy współpracują ze sobą ściśle w celu zapewnienia pożądanej skuteczności kar lub innych środków oraz koordynują swoje działania w sprawach transgranicznych
  , zapewniając spełnienie warunków legalności przetwarzania danych zgodnie z dyrektywą 95/46/WE oraz rozporządzeniem (WE) nr 45/2001
  .
  Właściwe organy mogą zwrócić się o przedłożenie dokumentów lub innych informacji na podstawie formalnej decyzji, w której podają podstawę prawną wniosku o informacje i termin wykonania oraz informują o prawie podmiotu otrzymującego decyzję do sądowego odwołania się od tej decyzji
  .

Artykuł 27

Publikacja informacji o nałożonych karach

Państwa członkowskie zapewniają bezzwłoczne publikowanie przez właściwe organy informacji o karach lub innych środkach nałożonych za naruszenie przepisów prawa krajowego przyjętych w celu wdrożenia niniejszej dyrektywy, w tym informacji na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osób odpowiedzialnych za naruszenie,
  dopiero wtedy, gdy kara lub inny środek staną się prawomocne i nie będą podlegać zaskarżeniu lub kontroli sądowej
   W przypadku gdy publikacja wspomnianych informacji wyrządziłaby niewspółmierną szkodę zaangażowanym stronom, właściwe organy publikują informacje o nałożonych karach w sposób anonimowy.

Artykuł 28

Naruszenia

1.   Niniejszy artykuł ma zastosowanie do:

| a) | pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, który nie jest zarejestrowany w państwie członkowskim i który nie jest objęty zakresem stosowania art. 1 ust. 2 lub art. 4; |
| --- | --- |

a)

pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, który nie jest zarejestrowany w państwie członkowskim i który nie jest objęty zakresem stosowania art. 1 ust. 2 lub art. 4;

| b) | osoby prowadzącej poboczną działalność ubezpieczeniową, która nie dokonała zgłoszenia, o którym mowa w art. 4, lub która dokonała takiego zgłoszenia, lecz w stosunku do której nie są spełnione wymogi określone w art. 4; |
| --- | --- |

b)

osoby prowadzącej poboczną działalność ubezpieczeniową, która nie dokonała zgłoszenia, o którym mowa w art. 4, lub która dokonała takiego zgłoszenia, lecz w stosunku do której nie są spełnione wymogi określone w art. 4;

| c) | zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji lub pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego korzystającego z usług pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego świadczonych przez osoby, które nie są zarejestrowane w państwie członkowskim, ani nie są wymienione w art. 1 ust. 2, i które nie dokonały zgłoszenia zgodnie z art. 4; |
| --- | --- |

c)

zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji lub pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego korzystającego z usług pośrednictwa ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego świadczonych przez osoby, które nie są zarejestrowane w państwie członkowskim, ani nie są wymienione w art. 1 ust. 2, i które nie dokonały zgłoszenia zgodnie z art. 4;

| d) | pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, który uzyskał rejestrację w oparciu o fałszywe oświadczenia lub w jakikolwiek inny niezgodny z prawem sposób, z naruszeniem art. 3; |
| --- | --- |

d)

pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, który uzyskał rejestrację w oparciu o fałszywe oświadczenia lub w jakikolwiek inny niezgodny z prawem sposób, z naruszeniem art. 3;

| e) | pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego lub zakładu ubezpieczeń, który nie przestrzega przepisów art. 8; |
| --- | --- |

e)

pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego lub zakładu ubezpieczeń, który nie przestrzega przepisów art. 8;

| f) | zakładu ubezpieczeń lub pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, który nie przestrzega wymogów w zakresie prowadzenia działalności zgodnie z rozdziałem VI i VII. |
| --- | --- |

f)

zakładu ubezpieczeń lub pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego, który nie przestrzega wymogów w zakresie prowadzenia działalności zgodnie z rozdziałem VI i VII.

2.   Państwa członkowskie zapewniają możliwość stosowania – w przypadkach, o których mowa w ust. 1 – kar administracyjnych i innych środków obejmujących co najmniej:

| a) | publiczne oświadczenie wskazujące osobę fizyczną lub prawną oraz charakter naruszenia; |
| --- | --- |

a)

publiczne oświadczenie wskazujące osobę fizyczną lub prawną oraz charakter naruszenia;

| b) | nakaz zobowiązujący osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania danego postępowania oraz do powstrzymania się od ponownego podejmowania tego postępowania; |
| --- | --- |

b)

nakaz zobowiązujący osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania danego postępowania oraz do powstrzymania się od ponownego podejmowania tego postępowania;

| c) | w przypadku pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego – cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 3; |
| --- | --- |

c)

w przypadku pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego – cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 3;

| d) | nałożenie na członka organu zarządzającego pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego lub zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji▌, których uznano za odpowiedzialnych za naruszenie,
  tymczasowego
  zakazu sprawowania funkcji u pośredników ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych lub w zakładach ubezpieczeń lub reasekuracji; |
| --- | --- |

d)

nałożenie na członka organu zarządzającego pośrednika ubezpieczeniowego lub reasekuracyjnego lub zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji▌, których uznano za odpowiedzialnych za naruszenie,
  tymczasowego
  zakazu sprawowania funkcji u pośredników ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych lub w zakładach ubezpieczeń lub reasekuracji;

| e) | w przypadku osoby prawnej, administracyjne kary finansowe w maksymalnej wysokości 10 % całkowitego rocznego obrotu osoby prawnej w poprzednim roku obrotowym; w przypadku gdy osoba prawna jest jednostką zależną jednostki dominującej, całkowity roczny obrót stanowi kwota całkowitego rocznego obrotu wynikająca ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego ostatecznej jednostki dominującej za poprzedni rok obrotowy; |
| --- | --- |

e)

w przypadku osoby prawnej, administracyjne kary finansowe w maksymalnej wysokości 10 % całkowitego rocznego obrotu osoby prawnej w poprzednim roku obrotowym; w przypadku gdy osoba prawna jest jednostką zależną jednostki dominującej, całkowity roczny obrót stanowi kwota całkowitego rocznego obrotu wynikająca ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego ostatecznej jednostki dominującej za poprzedni rok obrotowy;

| f) | w przypadku osoby fizycznej – administracyjne kary finansowe w wysokości maksymalnie 5 000 000 EUR lub, w przypadku państw członkowskich, w których euro nie jest walutą urzędową, wartość w walucie krajowej odpowiadającą tej kwocie w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy; oraz |
| --- | --- |

f)

w przypadku osoby fizycznej – administracyjne kary finansowe w wysokości maksymalnie 5 000 000 EUR lub, w przypadku państw członkowskich, w których euro nie jest walutą urzędową, wartość w walucie krajowej odpowiadającą tej kwocie w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy; oraz

jeżeli można ustalić kwotę korzyści uzyskanych w wyniku naruszenia, państwa członkowskie zapewniają maksymalną wysokość sankcji na poziomie nie niższym niż dwukrotność kwoty tych korzyści.

Artykuł 29

Skuteczne stosowanie kar

1.   Państwa członkowskie zapewniają uwzględnianie przez właściwe organy – przy ustalaniu rodzaju kar administracyjnych lub innych środków oraz wysokości administracyjnych kar finansowych – wszelkich istotnych okoliczności, w tym
  w stosownych przypadkach
  :

| a) | wagi naruszenia i czasu jego trwania: |
| --- | --- |

a)

wagi naruszenia i czasu jego trwania:

| b) | stopnia odpowiedzialności odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej; |
| --- | --- |

b)

stopnia odpowiedzialności odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej;

| c) | sytuacji finansowej odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej, której wyznacznikiem jest wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub rocznych dochodów odpowiedzialnej osoby fizycznej; |
| --- | --- |

c)

sytuacji finansowej odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej, której wyznacznikiem jest wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub rocznych dochodów odpowiedzialnej osoby fizycznej;

| d) | skali korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną, o ile można je ustalić; |
| --- | --- |

d)

skali korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną, o ile można je ustalić;

| e) | strat poniesionych przez osoby trzecie, a będących wynikiem naruszenia, o ile można je ustalić; |
| --- | --- |

e)

strat poniesionych przez osoby trzecie, a będących wynikiem naruszenia, o ile można je ustalić;

| f) | gotowości odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej do współpracy z właściwym organem; oraz |
| --- | --- |

f)

gotowości odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej do współpracy z właściwym organem; oraz

| g) | uprzednich naruszeń popełnionych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną. |
| --- | --- |

g)

uprzednich naruszeń popełnionych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną.

▐

3.   Niniejsza dyrektywa nie wpływa na uprawnienia przyjmujących państw członkowskich do podejmowania właściwych środków mających na celu zapobieganie lub karanie popełnianych na ich terytoriach nieprawidłowości, które są sprzeczne z przepisami ustawowymi lub wykonawczymi przyjętymi w interesie dobra ogólnego. Obejmuje to możliwość zapobiegania podejmowaniu dalszych działań przez pośredników ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych dokonujących naruszenia na terytoriach tych państw członkowskich.

Artykuł 30

Zgłaszanie naruszeń

1.   Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie przez właściwe organy skutecznych mechanizmów sprzyjających zgłaszaniu właściwym organom naruszeń przepisów prawa krajowego wdrażających niniejszą dyrektywę.

2.   Mechanizmy te obejmują co najmniej:

| a) | szczególne procedury odbierania zgłoszeń o naruszeniach oraz działania następcze; |
| --- | --- |

a)

szczególne procedury odbierania zgłoszeń o naruszeniach oraz działania następcze;

| b) | stosowną ochronę, w tym w stosownych przypadkach zapewnienie anonimowości osób, które ujawniają popełnienie naruszeń w danym podmiocie; oraz |
| --- | --- |

b)

stosowną ochronę, w tym w stosownych przypadkach zapewnienie anonimowości osób, które ujawniają popełnienie naruszeń w danym podmiocie; oraz

| c) | ochronę danych osobowych zarówno osoby dokonującej zgłoszenia naruszeń, jak i osoby, której zarzuca się popełnienie naruszenia, zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 95/46/WE. |
| --- | --- |

c)

ochronę danych osobowych zarówno osoby dokonującej zgłoszenia naruszeń, jak i osoby, której zarzuca się popełnienie naruszenia, zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 95/46/WE.

Tożsamość osób zgłaszających naruszenia i osób, którym zarzuca się popełnienie naruszenia, jest utajniona na wszystkich etapach prowadzonego postępowania, chyba że przepisy krajowe wymagają jej ujawnienia w związku z dalszymi dochodzeniami lub postępowaniami sądowymi.

Artykuł 31

Przekazywanie EIOPA informacji na temat kar

1.   Państwa członkowskie przekazują EIOPA co roku zbiorczą informację o wszystkich środkach lub karach administracyjnych zastosowanych zgodnie z art. 26.

Właściwe organy przekazują
  EIOPA co roku zbiorczą informację o wszystkich środkach lub karach administracyjnych zastosowanych zgodnie z art. 26.

2.   Jeżeli właściwy organ ujawnił publicznie środek administracyjny lub karę administracyjną, powiadamia o tym fakcie jednocześnie EIOPA.

3.   EIOPA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych dotyczących procedur i formularzy na potrzeby przekazywania informacji, o których mowa w niniejszym artykule.

EIOPA przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... r.* [6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy].

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

ROZDZIAŁ IX

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 32

Ochrona danych

1.   Państwa członkowskie stosują dyrektywę 95/46/WE w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych prowadzonego w państwach członkowskich na podstawie niniejszej dyrektywy.

2.   Do przetwarzania danych prowadzonego przez EIOPA zgodnie z niniejszą dyrektywą stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001.

Artykuł 33

Akty delegowane

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących art. ▌23, 24 i 25 zgodnie z art. 34.

Artykuł 34

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. ▌23, 24 i 25, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

3.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. ▌23, 24 i 25, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. ▌23, 24 i 25 wchodzi w życie tylko wtedy, kiedy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie
  trzech
  miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub kiedy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o 
  trzy
  miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 34a

Dalsze postanowienia dotyczące regulacyjnych standardów technicznych

1.
     
  Bez uszczerbku dla jakichkolwiek terminów przedkładania Komisji projektów regulacyjnych standardów technicznych Komisja przedkłada te projekty w odstępach 12, 18 lub 24 miesięcy.

2.
     
  Komisja nie przyjmuje regulacyjnych standardów technicznych w czasie, kiedy okres na przeprowadzenie kontroli Parlament Europejski na skutek przerwy w jego działalności zostałby skrócony do mniej niż dwóch miesięcy, łącznie z przedłużeniem.

3.
     
  Europejskie organy nadzoru mogą zasięgać opinii Parlamentu Europejskiego na etapie opracowywania regulacyjnych standardów technicznych, szczególnie gdy istnieją wątpliwości co do zakresu niniejszej dyrektywy.

4.
     
  Jeżeli właściwa komisja Parlamentu Europejskiego odrzuci regulacyjny standard techniczny, a do najbliższej miesięcznej sesji plenarnej pozostało mniej niż dwa tygodnie, Parlament Europejski może przedłużyć termin przeprowadzenia kontroli do następnej miesięcznej sesji plenarnej.

5.
     
  Jeżeli regulacyjny standard techniczny został odrzucony, a dane kwestie mają ograniczony zasięg, Komisja może przyjąć przyspieszony harmonogram opracowania zmienionego projektu regulacyjnego standardu technicznego.

6.
     
  Komisja zapewnia bezzwłoczne udzielanie odpowiedzi na wszystkie pytania Parlamentu Europejskiego formułowane oficjalnie przez przewodniczącego właściwej komisji, przed przyjęciem projektu regulacyjnego standardu technicznego.

Artykuł 35

Przegląd i ocena

1.   Do dnia ... r.* [5 lat od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] Komisja dokona przeglądu ▌praktycznego stosowania przepisów ustanowionych w niniejszej dyrektywie, z należytym uwzględnieniem zmian na rynkach detalicznych produktów inwestycyjnych oraz doświadczeń nabytych przy praktycznym stosowaniu przepisów niniejszej dyrektywy, rozporządzenia .../.../UE [w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących produktów inwestycyjnych] oraz dyrektywy .../.../UE [MiFID II]
  Ocena ta
  obejmuje również szczególną analizę wpływu art. 17 ust. 2, z uwzględnieniem stanu konkurencji na rynku usług pośrednictwa w odniesieniu do umów innych niż umowy należące do którejkolwiek z grup wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2002/83/WE, oraz wpływu obowiązków, o których mowa w art. 17 ust. 2, na pośredników ubezpieczeniowych będących małymi i średnimi przedsiębiorstwami.

2.   Po odbyciu konsultacji ze Wspólnym Komitetem Europejskich Urzędów Nadzoru Komisja przedkłada
  swoje ustalenia
  Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

▐

5.   
  Komisja
  analizuje▌, czy właściwe organy, o których mowa w art. 10 ust. 1, posiadają wystarczające uprawnienia oraz odpowiednie zasoby, aby wykonywać swoje zadania.

▐

Artykuł 36

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie
  przyjmą i opublikują, do dnia ... r.* [18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy]
  , przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy Niezwłocznie przekazują tekst tych środków Komisji.

Jeśli dokumenty dołączone do powiadomienia o środkach transpozycji dostarczone przez państwa członkowskie są niewystarczające, aby w pełni ocenić zgodność tych środków z określonymi przepisami niniejszej dyrektywy, Komisja może, na wniosek EIOPA mający na celu wykonanie jego zadań zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010 lub z własnej inicjatywy, zażądać od państw członkowskich dostarczenia bardziej szczegółowych informacji na temat transpozycji niniejszej dyrektywy i wdrożenia tych środków.

1a.
     
  Państwa członkowskie stosują środki, o których mowa w ust. 1, od dnia ... r.* [OJ please insert date: 18 months after the date of entry into force of this Directive].

Środki
  przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji.
  Środki
  te zawierają także wskazanie, że w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odniesienia do dyrektywy uchylonej niniejszą dyrektywą odczytuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego wskazania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 37

Uchylenie

Dyrektywa 2002/92/WE traci moc od dnia ... r.* [18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminu transpozycji tej dyrektywy do prawa krajowego.

Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 38

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 39

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w ...,

W imieniu Parlamentu Europejskiego

W imieniu Rady

---

(1)  Dyrektywa 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego, (Dz.U. L 9 z 15.1.2003, s. 3).

1

(2)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie rynków instrumentów finansowych, uchylająca dyrektywę 2004/39/WE (Dz.U. ...).

2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie rynków instrumentów finansowych, uchylająca dyrektywę 2004/39/WE (Dz.U. ...).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

3

(4)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).

4

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).

(5)  Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług świadczonych na rynku wewnętrznym na rzecz społeczeństwa informacyjnego, w szczególności odnośnie do handlu elektronicznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) (Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1).

5

(6)  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniająca dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („Dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, s. 22).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

7

(8)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich, w szczególności niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez państwa członkowskie (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s.31).

8

(9)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

9

(10)  Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.

10

(11)  Dyrektywa 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (Dz.U. L 235 z 23.9.2003, s.10).

11

(12)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

12

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

13

(14)  Pierwsza dyrektywa Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (Dz.U. L 228 z 16.8.1973, s. 3).

14

(15)  Dyrektywa 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie (Dz.U. L 345 z 19.12.2002, s. 1).

15

(16)  Dyrektywa 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie reasekuracji oraz zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 92/49/EWG, a także dyrektywy 98/78/WE i 2002/83/WE (Dz.U. L 323 z 9.12.2005, s. 1).

16

(17)  Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22).

17

(18)  Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie (Dz.U. C 111 z 6.5.2008, s. 1).

18

(19)  Dyrektywa Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniająca dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (Dz.U. L 228 z 11.8.1992, s. 1).

19

(20)  Dyrektywa Rady 92/96/EWG z dnia 10 listopada 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniająca dyrektywy 79/267/EWG i 90/619/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (Dz.U. L 360 z 9.12.1992, s. 1).

20

(21)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../UE z dnia ... w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (dyrektywa w sprawie ADR w sporach konsumenckich) (Dz.U. ...).

21

(22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady .../.../UE z dnia ... w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich (rozporządzenie w sprawie ODR w sporach konsumenckich) (Dz.U. ...).

22

(23)  Rozporządzenie .../.../UE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących produktów inwestycyjnych (Dz.U. ...).

23

ZAŁĄCZNIK I

KLIENCI PROFESJONALNI

Klient profesjonalny to klient, który posiada doświadczenie, wiedzę i fachowość umożliwiające podejmowanie mu samodzielnych decyzji i właściwą ocenę ryzyka, które ponosi. Do celów niniejszej dyrektywy za klientów profesjonalnych w odniesieniu do wszelkich usług ubezpieczeniowych, wszelkiej działalności ubezpieczeniowej oraz wszelkich produktów ubezpieczeniowych uznaje się poniższe podmioty.

| 1. | zakłady ubezpieczeń i reasekuracji;


  ▐ |
| --- | --- |

1.

zakłady ubezpieczeń i reasekuracji;

▐

| 1a. | pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni |
| --- | --- |

1a.

pośrednicy ubezpieczeniowi i reasekuracyjni

| 2. | Duże przedsiębiorstwa spełniające, na poziomie jednostki, dwa z poniższych wymogów w zakresie wielkości:






  — | suma bilansowa: 20 000 000 EUR; |
| --- | --- | --- |

2.

Duże przedsiębiorstwa spełniające, na poziomie jednostki, dwa z poniższych wymogów w zakresie wielkości:

—

suma bilansowa: 20 000 000 EUR;

| — | obrót netto: 40 000 000 EUR; |
| --- | --- |

—

obrót netto: 40 000 000 EUR;

| — | kapitał własny: 2 000 000 EUR. |
| --- | --- |

—

kapitał własny: 2 000 000 EUR.

| 3. | Rządy krajowe. |
| --- | --- |

3.

Rządy krajowe.

| ▐ | |
| --- | --- |

▐

ZAŁĄCZNIK II

DOKUMENTY WYJAŚNIAJĄCE

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów wyjaśniających z dnia 28 września 2011 r. państwa członkowskie zobowiązały się do dołączania, w uzasadnionych przypadkach, do powiadomienia o środkach transpozycji dokumentu lub dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów służących transpozycji.

W odniesieniu do niniejszej dyrektywy Komisja uznaje, że złożenie tych dokumentów jest uzasadnione.

Złożoność dyrektywy i sektorów, których dyrektywa dotyczy:

Obszar ubezpieczeń i dystrybucji produktów ubezpieczeniowych jest szczególnie skomplikowany i może – z punktu widzenia osób, które się w nim nie specjalizują – mieć bardzo techniczny charakter. W przypadku braku należycie ustrukturyzowanych dokumentów wyjaśniających nadzór nad transpozycją byłby nadmiernie czasochłonny. Obecny wniosek stanowi przegląd, w ramach którego dokonano przekształcenia tekstu dyrektywy w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego. Chociaż treść wielu przepisów nie uległa zmianie, wprowadzono jednak szereg nowych przepisów, a część dotychczasowych przepisów zmieniono lub usunięto. Całkowicie nowa jest struktura, forma i prezentacja tekstu. Nowa struktura jest konieczna, aby uporządkować przepisy prawne w jaśniejszy i logiczniejszy sposób, rodzi jednak ona konieczność stosowania usystematyzowanego podejścia w ramach nadzoru nad transpozycją.

Niektóre przepisy dyrektywy, której dotyczy niniejszy wniosek, mogą potencjalnie mieć wpływ na szereg obszarów krajowego porządku prawnego, takich jak prawo spółek, prawo handlowe lub prawo podatkowe, czy też innych obszarów ustawodawczych w państwach członkowskich. Wniosek ten może również mieć wpływ na wtórne ustawodawstwo krajowe, w tym na ustawy i zasady prowadzenia działalności dotyczące pośredników finansowych lub ubezpieczeniowych. Wzajemne powiązania między kwestiami, których dotyczy niniejszy wniosek, a wszystkimi tymi pokrewnymi obszarami mogą oznaczać – w zależności od systemu danego państwa członkowskiego – że niektóre przepisy będą wdrażane w oparciu o nowe lub już istniejące przepisy z tych obszarów. Z tego też względu należy zapewnić wyraźny obraz tych przepisów.

Spójność i powiązanie z innymi inicjatywami:

Niniejszy wniosek przedkładany jest do przyjęcia jako część „pakietu regulacji rynku detalicznego dla konsumentów”, wraz z wnioskiem dotyczącym ujawniania informacji na temat „konfekcjonowanych” detalicznych produktów inwestycyjnych (rozporządzenie w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących produktów inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2003/71/WE i 2009/65/WE) i UCITS V. Inicjatywa w zakresie „konfekcjonowanych” detalicznych produktów inwestycyjnych ma na celu zapewnienie spójnego horyzontalnego podejścia do ujawniania informacji o produktach w odniesieniu do produktów inwestycyjnych i produktów ubezpieczeniowych z elementami inwestycyjnymi (tzw. ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych), a przepisy dotyczące praktyk w zakresie sprzedaży zostaną uwzględnione przy zmianie dyrektyw w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego i MiFID (dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych). Wniosek ten jest ponadto spójny z innymi unijnymi przepisami i politykami, które również uzupełnia, zwłaszcza w obszarze ochrony konsumentów, ochrony inwestorów i nadzoru ostrożnościowego, takimi jak Wypłacalność II (dyrektywa 2009/138/WE), MiFID II (przekształcenie MiFID) i powyższa inicjatywa dotycząca „konfekcjonowanych” detalicznych produktów inwestycyjnych.

Nowa dyrektywa w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego nadal posiadać będzie cechy instrumentu prawnego przewidującego „minimalną harmonizację”. Oznacza to, że państwa członkowskie, w razie konieczności, będą mogły postanowić o podjęciu dalej idących środków w celu ochrony konsumentów. Minimalne standardy wynikające z dyrektywy w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego zostaną jednak znacznie podniesione. ▐ Ponadto w dyrektywie przewidziano klauzulę przeglądową, natomiast Komisja – aby być w stanie gromadzić wszystkie istotnie informacje na temat funkcjonowania tych przepisów – będzie musiała być w stanie monitorować ich wdrożenie od samego początku.

Rozdział poświęcony ubezpieczeniowym produktom inwestycyjnym: Wniosek zawiera rozdział, w którym wprowadzono dodatkowe wymogi w zakresie ochrony klientów związane z ubezpieczeniowymi produktami inwestycyjnymi.

Istnieje silna wola polityczna, aby wprowadzić te przepisy, a jednocześnie niemalże brak jest doświadczeń, ponieważ jest to nowy obszar. Dlatego tak ważne jest, aby Komisja otrzymała dokumenty dotyczące transpozycji, wyjaśniające sposób wprowadzenia w życie tych przepisów w poszczególnych państwach członkowskich.

W wytycznych na poziomie 2 należy jednak wziąć pod uwagę specyfikę produktów ubezpieczeniowych niebędących ubezpieczeniem na życie. Zgodnie z analogiczną zasadą w art. 3 dyrektywy MiFID II należy rozważyć analogiczny system w odniesieniu do ubezpieczeń przy wdrażaniu dyrektywy na szczeblu krajowym oraz w wytycznych wspólnego komitetu. Osoby prowadzące działalność w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego w odniesieniu do ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych powinny spełniać standardy prowadzenia działalności mające zastosowanie do wszystkich umów ubezpieczeniowych, a także zaostrzone standardy mające zastosowanie do ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych. Wszelkie osoby pośredniczące w zakresie ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych muszą być zarejestrowane jako pośrednicy ubezpieczeniowi.

Niskie szacunkowe obciążenia administracyjne związane z koniecznością przekazania przez państwa członkowskie dokumentów wyjaśniających: Jak już wspomniano powyżej, obecny tekst dyrektywy obwiązuje od 2002 r. (kiedy to przyjęto pierwotną dyrektywę). Dlatego też zgłoszenie swoich przepisów wykonawczych nie będzie stanowić ciężaru dla państw członkowskich, gdyż zasadniczo już od dłuższego czasu dokonują zgłoszenia większości z nich. Szacunkowe niskie dodatkowe obciążenia administracyjne związane z żądaniem od państw członkowskich dokumentów wyjaśniających dotyczących nowych części dyrektywy są proporcjonalne i konieczne, aby umożliwić Komisji wykonywanie jej zadania w zakresie nadzoru nad stosowaniem unijnego prawa.

W związku z powyższym Komisja jest przekonana, że wymóg przekazania dokumentów wyjaśniających w przypadku przedmiotowej dyrektywy jest proporcjonalny i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest skuteczna realizacja nadzoru nad dokładną transpozycją.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/620 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/620

---

P7_TA(2014)0156

Trzeci wieloletni program działań UE w dziedzinie zdrowia (2014–2020) ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia programu „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”, trzeciego wieloletniego programu działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020 (COM(2011)0709 – C7-0399/2011 – 2011/0339(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/61)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady (COM(2011)0709), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady (COM(2011)0709),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 168 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0399/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 168 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0399/2011),

| — | uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 35, |
| --- | --- |

—

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 35,

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 października 2008 r. pt. „Razem na rzecz zdrowia: Strategiczne podejście dla UE na lata 2008-2013” (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 października 2008 r. pt. „Razem na rzecz zdrowia: Strategiczne podejście dla UE na lata 2008-2013” (1),

| — | uwzględniając białą księgę pt. „Razem na rzecz zdrowia: Strategiczne podejście dla UE na lata 2008–2013” (COM(2007)0630), |
| --- | --- |

—

uwzględniając białą księgę pt. „Razem na rzecz zdrowia: Strategiczne podejście dla UE na lata 2008–2013” (COM(2007)0630),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 23 lutego 2012 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 23 lutego 2012 r. (2),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 maja 2012 r. (3), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 maja 2012 r. (3),

| — | uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie zmniejszania nierówności zdrowotnych w UE (4), |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie zmniejszania nierówności zdrowotnych w UE (4),

| — | uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 20 listopada 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 20 listopada 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A7–0224/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (A7–0224/2012),

| 1. | przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 9 E z 15.1.2010, s. 56.

(2)  Dz.U. C 143 z 12.5.2012, s. 102.

(3)  Dz.U. C 225 z 27.7.2012, s. 223.

(4)  Dz.U. C 199 E z 7.7.2012, s. 25.

---

P7_TC1-COD(2011)0339

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie ustanowienia Trzeciego Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1350/2007/WE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 282/2014.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/622 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/622

---

P7_TA(2014)0157

Transeuropejskie sieci telekomunikacyjne ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wytycznych dla transeuropejskich sieci telekomunikacyjnych, uchylającego decyzję nr 1336/97/WE (COM(2013)0329 – C7-0149/2013 – 2011/0299(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/62)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2011)0657) oraz zmieniony wniosek (COM(2013)0329), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2011)0657) oraz zmieniony wniosek (COM(2013)0329),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 172 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0149/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 172 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0149/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 22 lutego 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 22 lutego 2012 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 maja 2012 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 4 maja 2012 r. (2),

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 15 listopada 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 15 listopada 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Rozwoju Regionalnego i Komisji Kultury i Edukacji (A7-0272/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Rozwoju Regionalnego i Komisji Kultury i Edukacji (A7-0272/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 143 z 22.5.2012, s. 120.

(2)  Dz.U. C 225 z 27.7.2012, s. 211.

---

P7_TC1-COD(2011)0299

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 283/2014.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/623 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/623

---

P7_TA(2014)0158

Dostępność stron internetowych instytucji sektora publicznego ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego (COM(2012)0721 – C7-0394/2012 – 2012/0340(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/63)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0721), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0721),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję Parlamentowi (C7-0394/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję Parlamentowi (C7-0394/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 22 maja 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 22 maja 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, a także opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Kultury i Edukacji (A7–0460/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, a także opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisji Kultury i Edukacji (A7–0460/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 271 z 19.9.2013, s. 116.

---

P7_TC1-COD(2012)0340

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne [Popr. 1]

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Trend kształtujący społeczeństwo cyfrowe zapewnia użytkownikom nowe sposoby dostępu do informacji i usług. Podmioty udostępniające informacje i świadczące usługi, takie jak instytucje sektora publicznego, w coraz większym stopniu posługują się internetem w celu tworzenia, gromadzenia i udostępniania szerokiego zakresu informacji i świadczenia w trybie online usług o zasadniczym znaczeniu dla społeczeństwa.
  W tym kontekście bezpieczeństwo przekazywana informacji oraz ochrona danych osobowych mają olbrzymie znaczenie. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(1)

Trend kształtujący społeczeństwo cyfrowe zapewnia użytkownikom nowe sposoby dostępu do informacji i usług. Podmioty udostępniające informacje i świadczące usługi, takie jak instytucje sektora publicznego, w coraz większym stopniu posługują się internetem w celu tworzenia, gromadzenia i udostępniania szerokiego zakresu informacji i świadczenia w trybie online usług o zasadniczym znaczeniu dla społeczeństwa.
  W tym kontekście bezpieczeństwo przekazywana informacji oraz ochrona danych osobowych mają olbrzymie znaczenie. [Popr. 2]

| (2) | Dostępność sieci wiąże się z zasadami i technikami, jakie należy stosować w ramach tworzenia stron internetowych, tak aby ich treść była dostępna dla wszystkich użytkowników, szczególnie dla osób o ograniczeniach funkcjonalnych, w tym dla osób niepełnosprawnych. Treść stron internetowych obejmuje informacje tekstowe i nietekstowe, a także pobieranie formularzy i dwukierunkową interakcję, np. przetwarzanie formularzy cyfrowych, uwierzytelnianie i transakcje, takie jak obsługa spraw i płatności.
  [Popr. 3] |
| --- | --- |

(2)

Dostępność sieci wiąże się z zasadami i technikami, jakie należy stosować w ramach tworzenia stron internetowych, tak aby ich treść była dostępna dla wszystkich użytkowników, szczególnie dla osób o ograniczeniach funkcjonalnych, w tym dla osób niepełnosprawnych. Treść stron internetowych obejmuje informacje tekstowe i nietekstowe, a także pobieranie formularzy i dwukierunkową interakcję, np. przetwarzanie formularzy cyfrowych, uwierzytelnianie i transakcje, takie jak obsługa spraw i płatności.
  [Popr. 3]

| (2a) | Kwestię dostępności sieci, zwłaszcza zobowiązanie do zapewnienia dostępności stron internetowych wszystkich instytucji sektora publicznego do 2010 r., ujęto w deklaracji ministerialnej z Rygi z dnia 11 czerwca 2006 r. w sprawie e-Integracji. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(2a)

Kwestię dostępności sieci, zwłaszcza zobowiązanie do zapewnienia dostępności stron internetowych wszystkich instytucji sektora publicznego do 2010 r., ujęto w deklaracji ministerialnej z Rygi z dnia 11 czerwca 2006 r. w sprawie e-Integracji. [Popr. 4]

| (2b) | Mimo że niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do stron internetowych instytucji unijnych, instytucje te powinny spełniać określone w niej wymogi i dawać przykład dobrych praktyk. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(2b)

Mimo że niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do stron internetowych instytucji unijnych, instytucje te powinny spełniać określone w niej wymogi i dawać przykład dobrych praktyk. [Popr. 5]

| (3) | W planie

  swoim komunikacie z dnia 15 grudnia 2010 r. zatytułowanym „Europejski plan
  działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011-2015

   (3)


  2011–2015 – Technologie informacyjno-komunikacyjne w służbie inteligentnej, zrównoważonej i innowacyjnej administracji publicznej”
  Komisja wzywa

  wezwała
  do podjęcia działań zmierzających do tworzenia

  stworzenia
  usług administracji elektronicznej zapewniających integracyjność i dostępność.
  Jednocześnie konieczne jest podjęcie większych wysiłków w celu skutecznego wdrożenia polityki e-Integracji mającej na celu zmniejszenie różnic w korzystaniu z technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) i propagowanie korzystania z ICT w celu rozwiązania problemu wykluczenia, poprawy wyników gospodarczych, a także możliwości zatrudnienia, jakości życia, uczestnictwa społecznego i spójności społecznej, w tym konsultacji demokratycznych. [Popr. 6] |
| --- | --- |

(3)

W planie

  swoim komunikacie z dnia 15 grudnia 2010 r. zatytułowanym „Europejski plan
  działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011-2015

   (3)


  2011–2015 – Technologie informacyjno-komunikacyjne w służbie inteligentnej, zrównoważonej i innowacyjnej administracji publicznej”
  Komisja wzywa

  wezwała
  do podjęcia działań zmierzających do tworzenia

  stworzenia
  usług administracji elektronicznej zapewniających integracyjność i dostępność.
  Jednocześnie konieczne jest podjęcie większych wysiłków w celu skutecznego wdrożenia polityki e-Integracji mającej na celu zmniejszenie różnic w korzystaniu z technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) i propagowanie korzystania z ICT w celu rozwiązania problemu wykluczenia, poprawy wyników gospodarczych, a także możliwości zatrudnienia, jakości życia, uczestnictwa społecznego i spójności społecznej, w tym konsultacji demokratycznych. [Popr. 6]

| (4) | W komunikacie
  z dnia 19 maja 2010 r.
  pt. „Europejska agenda cyfrowa”
   (4)


  , inicjatywa w ramach strategii „Europa 2020”,
  Komisja zapowiada, iż strony internetowe instytucji publicznych

  sektora publicznego (strony internetowe oferujące obywatelom dostęp do podstawowych usług)
  powinny być w pełni dostępne do roku 2015. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(4)

W komunikacie
  z dnia 19 maja 2010 r.
  pt. „Europejska agenda cyfrowa”
   (4)


  , inicjatywa w ramach strategii „Europa 2020”,
  Komisja zapowiada, iż strony internetowe instytucji publicznych

  sektora publicznego (strony internetowe oferujące obywatelom dostęp do podstawowych usług)
  powinny być w pełni dostępne do roku 2015. [Popr. 7]

| (4a) | Osoby starsze są zagrożone marginalizacją cyfrową z powodu czynników takich jak brak umiejętności w dziedzinie ICT oraz brak dostępu do internetu. Komunikat Komisji z dnia 8 listopada 2011 r. zatytułowany „Europejska inicjatywa i2010 dotycząca e-Integracji pt. »Uczestnictwo w społeczeństwie informacyjnym«” ma na celu zapewnienie wszystkim grupom użytkowników jak najlepsze możliwości korzystania z internetu oraz zapoznania się z ICT. W Europejskiej agendzie cyfrowej proponuje się szereg środków wspierających korzystanie z nowych ICT przez słabsze grupy użytkowników, np. osoby starsze. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(4a)

Osoby starsze są zagrożone marginalizacją cyfrową z powodu czynników takich jak brak umiejętności w dziedzinie ICT oraz brak dostępu do internetu. Komunikat Komisji z dnia 8 listopada 2011 r. zatytułowany „Europejska inicjatywa i2010 dotycząca e-Integracji pt. »Uczestnictwo w społeczeństwie informacyjnym«” ma na celu zapewnienie wszystkim grupom użytkowników jak najlepsze możliwości korzystania z internetu oraz zapoznania się z ICT. W Europejskiej agendzie cyfrowej proponuje się szereg środków wspierających korzystanie z nowych ICT przez słabsze grupy użytkowników, np. osoby starsze. [Popr. 8]

| (5) | Program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (Horyzont 2020) (5) oraz program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) (6) służą wspieraniu badań i działań rozwojowych dotyczących rozwiązań technologicznych dla problemów związanych z dostępnością. |
| --- | --- |

(5)

Program ramowy w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (Horyzont 2020) (5) oraz program na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) (6) służą wspieraniu badań i działań rozwojowych dotyczących rozwiązań technologicznych dla problemów związanych z dostępnością.

| (6) | Ratyfikując Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych ONZ („konwencja ONZ”), większość państw członkowskich Unii, poprzez fakt jej podpisania, zobowiązała się do „zapewnienia osobom niepełnosprawnym, na zasadzie równości z innymi osobami, dostępu do m.in. technologii informacyjno-komunikacyjnych” oraz do podjęcia „odpowiedni[ch] środk[ów] w celu [...] popierania dostępu osób niepełnosprawnych do nowych technologii i systemów informacyjno-komunikacyjnych, w tym do Internetu”. |
| --- | --- |

(6)

Ratyfikując Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych ONZ („konwencja ONZ”), większość państw członkowskich Unii, poprzez fakt jej podpisania, zobowiązała się do „zapewnienia osobom niepełnosprawnym, na zasadzie równości z innymi osobami, dostępu do m.in. technologii informacyjno-komunikacyjnych” oraz do podjęcia „odpowiedni[ch] środk[ów] w celu [...] popierania dostępu osób niepełnosprawnych do nowych technologii i systemów informacyjno-komunikacyjnych, w tym do Internetu”.

| (6a) | W myśl konwencji ONZ projektowanie uniwersalne powinno posłużyć za podstawę dla rozwoju nowych technologii. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(6a)

W myśl konwencji ONZ projektowanie uniwersalne powinno posłużyć za podstawę dla rozwoju nowych technologii. [Popr. 9]

| (7) | Komunikat Komisji z dnia 15 listopada 2010 r. pt. „
  Europejska strategia w sprawie niepełnosprawności 2010-2020
   (7)


  Odnowione zobowiązanie do budowania Europy bez barier”, mająca na celu przełamanie barier utrudniających osobom niepełnosprawnym udział na równych warunkach w społeczeństwie,
  opiera się na konwencji ONZ i zawiera działania w kilku obszarach priorytetowych, w tym także w obszarze dostępności sieci, których celem jest „zapewnienie dostępności towarów, usług, także publicznych, oraz urządzeń wspomagających dla osób niepełnosprawnych”. [Popr. 10] |
| --- | --- |

(7)

Komunikat Komisji z dnia 15 listopada 2010 r. pt. „
  Europejska strategia w sprawie niepełnosprawności 2010-2020
   (7)


  Odnowione zobowiązanie do budowania Europy bez barier”, mająca na celu przełamanie barier utrudniających osobom niepełnosprawnym udział na równych warunkach w społeczeństwie,
  opiera się na konwencji ONZ i zawiera działania w kilku obszarach priorytetowych, w tym także w obszarze dostępności sieci, których celem jest „zapewnienie dostępności towarów, usług, także publicznych, oraz urządzeń wspomagających dla osób niepełnosprawnych”. [Popr. 10]

| (8) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1303/2013 (8) zawiera przepisy dotyczące dostępności ICT. Nie odnosi się jednak ono do specyfiki dostępności sieci. |
| --- | --- |

(8)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1303/2013 (8) zawiera przepisy dotyczące dostępności ICT. Nie odnosi się jednak ono do specyfiki dostępności sieci.

| (8a) | W swojej rezolucji z dnia 25 października 2011 r.

   (9)

  Parlament Europejski podkreślił, że innowacyjne gospodarki oparte na wiedzy nie mogą rozwijać się bez uregulowanych wiążącym prawem treści i form niedostępnych dla osób niepełnosprawnych, takich jak strony internetowe dla osób niewidomych, treści z napisami dla osób niedosłyszących, w tym usługi środków masowego przekazu, usługi internetowe dla osób posługujących się językiem migowym, aplikacje do smartfonów oraz pomoce dotykowe i głosowe w mediach publicznych. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(8a)

W swojej rezolucji z dnia 25 października 2011 r.

   (9)

  Parlament Europejski podkreślił, że innowacyjne gospodarki oparte na wiedzy nie mogą rozwijać się bez uregulowanych wiążącym prawem treści i form niedostępnych dla osób niepełnosprawnych, takich jak strony internetowe dla osób niewidomych, treści z napisami dla osób niedosłyszących, w tym usługi środków masowego przekazu, usługi internetowe dla osób posługujących się językiem migowym, aplikacje do smartfonów oraz pomoce dotykowe i głosowe w mediach publicznych. [Popr. 11]

| (8b) | W europejskiej agendzie cyfrowej podkreśla się znaczenie działań pozytywnych ułatwiających osobom niepełnosprawnym dostęp do treści kulturalnych stanowiących podstawowy element pełnoprawnego obywatelstwa unijnego oraz wzywa się do pełnego wdrożenia zasad ujętych w protokole ustaleń w sprawie dostępu osób niepełnosprawnych do technologii cyfrowych. Opracowywanie dokumentów zamieszczanych na publicznych stronach internetowych, takich jak raporty, książki i akty prawne, w sposób umożliwiający ich pełną dostępność, mógłby – równolegle z zalecanymi działaniami służącymi zachęceniu sektora prywatnego do inwestycji w tej dziedzinie – w znaczący sposób przyczynić się do osiągnięcia tego celu, jednocześnie sprzyjając rozwijaniu kompetencji i szans dla przedsiębiorstw usługowych w Unii. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(8b)

W europejskiej agendzie cyfrowej podkreśla się znaczenie działań pozytywnych ułatwiających osobom niepełnosprawnym dostęp do treści kulturalnych stanowiących podstawowy element pełnoprawnego obywatelstwa unijnego oraz wzywa się do pełnego wdrożenia zasad ujętych w protokole ustaleń w sprawie dostępu osób niepełnosprawnych do technologii cyfrowych. Opracowywanie dokumentów zamieszczanych na publicznych stronach internetowych, takich jak raporty, książki i akty prawne, w sposób umożliwiający ich pełną dostępność, mógłby – równolegle z zalecanymi działaniami służącymi zachęceniu sektora prywatnego do inwestycji w tej dziedzinie – w znaczący sposób przyczynić się do osiągnięcia tego celu, jednocześnie sprzyjając rozwijaniu kompetencji i szans dla przedsiębiorstw usługowych w Unii. [Popr. 12]

| (9) | Szybko rozwijający się rynek usług dostępności sieci obejmuje szereg podmiotów gospodarczych, takich jak podmioty programujące strony internetowe lub tworzące oprogramowanie do budowania stron internetowych, zarządzania nimi i ich testowania, podmioty tworzące aplikacje klienckie, takie jak wyszukiwarki internetowe i związane z nimi technologie wspomagające, podmioty wdrażające usługi certyfikacji i podmioty szkolące dostawców usług
  , a także kanały mediów społecznościowych wbudowane w strony internetowe
  .
  W tym kontekście olbrzymie znaczenie mają wysiłki podejmowane w ramach Wielkiej Koalicji na rzecz miejsc pracy w sektorze cyfrowym, która stanowi kontynuację pakietu dotyczącego zatrudnienia, jest skierowana do specjalistów w dziedzinie ICT i ma na celu zaradzenie brakom w kwalifikacjach, w tym w zakresie umiejętności korzystania z ICT oraz umiejętności pracy z wykorzystaniem ICT
  . [Popr. 13] |
| --- | --- |

(9)

Szybko rozwijający się rynek usług dostępności sieci obejmuje szereg podmiotów gospodarczych, takich jak podmioty programujące strony internetowe lub tworzące oprogramowanie do budowania stron internetowych, zarządzania nimi i ich testowania, podmioty tworzące aplikacje klienckie, takie jak wyszukiwarki internetowe i związane z nimi technologie wspomagające, podmioty wdrażające usługi certyfikacji i podmioty szkolące dostawców usług
  , a także kanały mediów społecznościowych wbudowane w strony internetowe
  .
  W tym kontekście olbrzymie znaczenie mają wysiłki podejmowane w ramach Wielkiej Koalicji na rzecz miejsc pracy w sektorze cyfrowym, która stanowi kontynuację pakietu dotyczącego zatrudnienia, jest skierowana do specjalistów w dziedzinie ICT i ma na celu zaradzenie brakom w kwalifikacjach, w tym w zakresie umiejętności korzystania z ICT oraz umiejętności pracy z wykorzystaniem ICT
  . [Popr. 13]

| (10) | Niektóre państwa członkowskie przyjęły środki oparte na międzynarodowych wytycznych dotyczących projektowania dostępnych stron internetowych, przy czym wprowadzone instrukcje często dotyczą różnych wersji lub różnych poziomów zgodności z takimi wytycznymi, bądź na poziomie krajowym wprowadzone zostały warianty techniczne. |
| --- | --- |

(10)

Niektóre państwa członkowskie przyjęły środki oparte na międzynarodowych wytycznych dotyczących projektowania dostępnych stron internetowych, przy czym wprowadzone instrukcje często dotyczą różnych wersji lub różnych poziomów zgodności z takimi wytycznymi, bądź na poziomie krajowym wprowadzone zostały warianty techniczne.

| (11) | Wśród dostawców zapewniających dostępność sieci jest znaczna liczba małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Dostawcy i MŚP niechętnie angażują się w przedsięwzięcia biznesowe poza swoimi krajowymi rynkami. Ze względu na różnice w specyfikacjach i regulacjach dotyczących dostępności sieci ich konkurencyjność i rozwój hamowane są przez dodatkowe koszty, które trzeba by ponieść w związku z tworzeniem i wprowadzaniem na rynek transgranicznych produktów i usług związanych z dostępnością sieci. |
| --- | --- |

(11)

Wśród dostawców zapewniających dostępność sieci jest znaczna liczba małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Dostawcy i MŚP niechętnie angażują się w przedsięwzięcia biznesowe poza swoimi krajowymi rynkami. Ze względu na różnice w specyfikacjach i regulacjach dotyczących dostępności sieci ich konkurencyjność i rozwój hamowane są przez dodatkowe koszty, które trzeba by ponieść w związku z tworzeniem i wprowadzaniem na rynek transgranicznych produktów i usług związanych z dostępnością sieci.

| (11a) | Zagwarantowanie neutralności sieci ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego obecnie i w przyszłości, a także dla zachowania otwartości internetu. [Popr. 14] |
| --- | --- |

(11a)

Zagwarantowanie neutralności sieci ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego obecnie i w przyszłości, a także dla zachowania otwartości internetu. [Popr. 14]

| (12) | Problemem nabywców stron internetowych oraz związanych z nimi produktów i usług są wysokie ceny świadczenia usług lub uzależnienie od jednego dostawcy, co wynika z ograniczonej konkurencji. Dostawcy często preferują warianty zastrzeżonych „norm”, ze szkodą dla zakresu operacyjności aplikacji klienckich oraz ogólnounijnego, powszechnego dostępu do treści internetowych. Rozdrobnienie regulacji krajowych ogranicza korzyści, jakie mogłaby przynieść wymiana doświadczeń z partnerami krajowymi i międzynarodowymi w kwestii reagowania na zmiany społeczne i technologiczne. |
| --- | --- |

(12)

Problemem nabywców stron internetowych oraz związanych z nimi produktów i usług są wysokie ceny świadczenia usług lub uzależnienie od jednego dostawcy, co wynika z ograniczonej konkurencji. Dostawcy często preferują warianty zastrzeżonych „norm”, ze szkodą dla zakresu operacyjności aplikacji klienckich oraz ogólnounijnego, powszechnego dostępu do treści internetowych. Rozdrobnienie regulacji krajowych ogranicza korzyści, jakie mogłaby przynieść wymiana doświadczeń z partnerami krajowymi i międzynarodowymi w kwestii reagowania na zmiany społeczne i technologiczne.

| (13) | W celu wyeliminowania rozdrobnienia konieczne jest zbliżenie środków krajowych na poziomie unijnym w oparciu o porozumienie w sprawie wymogów dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego
  i stron internetowych obsługiwanych przez podmioty wykonujące zadania publiczne
  . Ograniczyłoby to niepewność programistów internetowych i sprzyjałoby interoperacyjności. Zastosowanie neutralnych

  Państwa członkowskie powinny zachęcać do stosowania odpowiednich i interoperacyjnych wymogów dostępności, ogłaszając przetargi na umowy dotyczące treści stron internetowych. Neutralne
  pod względem technologicznym wymogów

  wymogi
  dostępności nie będzie hamowało

  będą hamowały
  innowacyjności, a może

  mogą
  ją wręcz stymulować. [Popr. 15] |
| --- | --- |

(13)

W celu wyeliminowania rozdrobnienia konieczne jest zbliżenie środków krajowych na poziomie unijnym w oparciu o porozumienie w sprawie wymogów dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego
  i stron internetowych obsługiwanych przez podmioty wykonujące zadania publiczne
  . Ograniczyłoby to niepewność programistów internetowych i sprzyjałoby interoperacyjności. Zastosowanie neutralnych

  Państwa członkowskie powinny zachęcać do stosowania odpowiednich i interoperacyjnych wymogów dostępności, ogłaszając przetargi na umowy dotyczące treści stron internetowych. Neutralne
  pod względem technologicznym wymogów

  wymogi
  dostępności nie będzie hamowało

  będą hamowały
  innowacyjności, a może

  mogą
  ją wręcz stymulować. [Popr. 15]

| (14) | Zharmonizowane podejście powinno również pozwolić unijnym instytucjom sektora publicznego i przedsiębiorstwom na czerpanie korzyści gospodarczych i społecznych z rozszerzenia zakresu świadczenia usług online na większą liczbę obywateli i klientów. Powinno to zwiększyć potencjał rynku wewnętrznego produktów i usług związanych z dostępnością sieci
  oraz przyczynić się do realizacji jednolitego rynku cyfrowego
  . Dzięki związanemu z tym rozwojowi rynku przedsiębiorstwa powinny mieć swój udział we wzroście gospodarczym i tworzeniu nowych miejsc pracy na terenie Unii. Wzmocnienie rynku wewnętrznego powinno zwiększyć atrakcyjność inwestycji w Unii. Tańsze zapewnianie dostępności sieci powinno również przynieść korzyści instytucjom rządowym i samorządowym. [Popr. 16] |
| --- | --- |

(14)

Zharmonizowane podejście powinno również pozwolić unijnym instytucjom sektora publicznego i przedsiębiorstwom na czerpanie korzyści gospodarczych i społecznych z rozszerzenia zakresu świadczenia usług online na większą liczbę obywateli i klientów. Powinno to zwiększyć potencjał rynku wewnętrznego produktów i usług związanych z dostępnością sieci
  oraz przyczynić się do realizacji jednolitego rynku cyfrowego
  . Dzięki związanemu z tym rozwojowi rynku przedsiębiorstwa powinny mieć swój udział we wzroście gospodarczym i tworzeniu nowych miejsc pracy na terenie Unii. Wzmocnienie rynku wewnętrznego powinno zwiększyć atrakcyjność inwestycji w Unii. Tańsze zapewnianie dostępności sieci powinno również przynieść korzyści instytucjom rządowym i samorządowym. [Popr. 16]

| (15) | Obywatele powinni czerpać korzyści z szerszego dostępu do usług sektora publicznego online
  , powinni mieć możliwość dostępu do treści informacyjnych, kulturalnych i rozrywkowych umożliwiających im pełny udział w życiu społecznym i zawodowym,
  oraz
  powinni
  otrzymywać usługi i informacje, które ułatwią im
  codzienne życie, a także
  korzystanie z przysługujących im praw w całej Unii, w szczególności z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Unii
  , prawa dostępu do informacji
  oraz swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(15)

Obywatele powinni czerpać korzyści z szerszego dostępu do usług sektora publicznego online
  , powinni mieć możliwość dostępu do treści informacyjnych, kulturalnych i rozrywkowych umożliwiających im pełny udział w życiu społecznym i zawodowym,
  oraz
  powinni
  otrzymywać usługi i informacje, które ułatwią im
  codzienne życie, a także
  korzystanie z przysługujących im praw w całej Unii, w szczególności z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Unii
  , prawa dostępu do informacji
  oraz swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług. [Popr. 17]

| (15a) | Usługi internetowe odgrywają coraz ważniejszą rolę w naszym społeczeństwie. Internet jest zasadniczym narzędziem umożliwiającym dostęp do informacji, edukacji i uczestnictwa w życiu społecznym. Mając na względzie włączenie społeczne należy zatem umożliwić wszystkim obywatelom dostęp do stron internetowych instytucji sektora publicznego oraz stron internetowych oferujących dostęp do podstawowych usług dla obywateli, np. do ważnych portali informacyjnych i mediatek, serwisów internetowych banków („bankowość internetowa”) i portali informacyjnych i usługowych organizacji reprezentujących grupy interesów. [Popr. 18] |
| --- | --- |

(15a)

Usługi internetowe odgrywają coraz ważniejszą rolę w naszym społeczeństwie. Internet jest zasadniczym narzędziem umożliwiającym dostęp do informacji, edukacji i uczestnictwa w życiu społecznym. Mając na względzie włączenie społeczne należy zatem umożliwić wszystkim obywatelom dostęp do stron internetowych instytucji sektora publicznego oraz stron internetowych oferujących dostęp do podstawowych usług dla obywateli, np. do ważnych portali informacyjnych i mediatek, serwisów internetowych banków („bankowość internetowa”) i portali informacyjnych i usługowych organizacji reprezentujących grupy interesów. [Popr. 18]

| (16) | Wymogi dostępności sieci określone w niniejszej dyrektywie są neutralne pod względem technologicznym. Wskazują one wyłącznie, jakie podstawowe funkcje muszą zostać spełnione, aby użytkownik był w stanie samodzielnie percypować, obsługiwać, odczytywać lub zrozumieć daną stronę internetową i jej treść. W wytycznych nie określono, w jaki sposób należy to osiągnąć ani jaką technologię należy wybrać w przypadku danej strony internetowej lub informacji bądź aplikacji w trybie online. W związku z tym nie hamują one innowacji. |
| --- | --- |

(16)

Wymogi dostępności sieci określone w niniejszej dyrektywie są neutralne pod względem technologicznym. Wskazują one wyłącznie, jakie podstawowe funkcje muszą zostać spełnione, aby użytkownik był w stanie samodzielnie percypować, obsługiwać, odczytywać lub zrozumieć daną stronę internetową i jej treść. W wytycznych nie określono, w jaki sposób należy to osiągnąć ani jaką technologię należy wybrać w przypadku danej strony internetowej lub informacji bądź aplikacji w trybie online. W związku z tym nie hamują one innowacji.

| (17) | Interoperacyjność związana z dostępnością sieci powinna być oparta na powszechnie przyjętych i stosowanych specyfikacjach, które maksymalizują kompatybilność treści internetowych z istniejącymi i przyszłymi aplikacjami klienckimi i technologiami wspomagającymi. W szczególności treści internetowe powinny zapewniać na użytek aplikacji klienckich wspólne kodowanie wewnętrzne języka naturalnego, struktur, relacji i sekwencji, a także dane wszelkich integralnych elementów składowych interfejsu użytkownika. W ten sposób interoperacyjność staje się źródłem korzyści dla użytkowników, pozwalając im na wykorzystanie posiadanych aplikacji klienckich do uzyskiwania dostępu do stron internetowych z każdego miejsca – kolejną korzyścią dla użytkowników mógłby stać się szerszy wybór i niższe ceny w całej Unii. Na interoperacyjności skorzystaliby również dostawcy i nabywcy produktów i usług związanych z dostępnością sieci. |
| --- | --- |

(17)

Interoperacyjność związana z dostępnością sieci powinna być oparta na powszechnie przyjętych i stosowanych specyfikacjach, które maksymalizują kompatybilność treści internetowych z istniejącymi i przyszłymi aplikacjami klienckimi i technologiami wspomagającymi. W szczególności treści internetowe powinny zapewniać na użytek aplikacji klienckich wspólne kodowanie wewnętrzne języka naturalnego, struktur, relacji i sekwencji, a także dane wszelkich integralnych elementów składowych interfejsu użytkownika. W ten sposób interoperacyjność staje się źródłem korzyści dla użytkowników, pozwalając im na wykorzystanie posiadanych aplikacji klienckich do uzyskiwania dostępu do stron internetowych z każdego miejsca – kolejną korzyścią dla użytkowników mógłby stać się szerszy wybór i niższe ceny w całej Unii. Na interoperacyjności skorzystaliby również dostawcy i nabywcy produktów i usług związanych z dostępnością sieci.

| (18) | Jak podkreślono w Europejskiej agendzie cyfrowej, instytucje publiczne powinny odegrać rolę w promowaniu rynków treści internetowych. Instytucje rządowe i samorządowe mogą przyczyniać się do rozwoju rynków treści poprzez udostępnienie informacji sektora publicznego na przejrzystych, skutecznych i niedyskryminacyjnych warunkach. Jest to ważne źródło potencjalnego wzrostu innowacyjnych usług internetowych. |
| --- | --- |

(18)

Jak podkreślono w Europejskiej agendzie cyfrowej, instytucje publiczne powinny odegrać rolę w promowaniu rynków treści internetowych. Instytucje rządowe i samorządowe mogą przyczyniać się do rozwoju rynków treści poprzez udostępnienie informacji sektora publicznego na przejrzystych, skutecznych i niedyskryminacyjnych warunkach. Jest to ważne źródło potencjalnego wzrostu innowacyjnych usług internetowych.

| (18a) | Organy publiczne państw członkowskich powinny mieć możliwość wymagania tego, aby pewne strony internetowe działały na serwerach znajdujących się w Unii w celu uniknięcia szpiegowania i wydobywania informacji przez podmioty spoza Unii oraz wykluczenia możliwości zablokowania przez takie podmioty usług istotnych pod względem bezpieczeństwa. [Popr. 19] |
| --- | --- |

(18a)

Organy publiczne państw członkowskich powinny mieć możliwość wymagania tego, aby pewne strony internetowe działały na serwerach znajdujących się w Unii w celu uniknięcia szpiegowania i wydobywania informacji przez podmioty spoza Unii oraz wykluczenia możliwości zablokowania przez takie podmioty usług istotnych pod względem bezpieczeństwa. [Popr. 19]

| (19) | Celem
  niniejszej
  dyrektywy powinno być zapewnienie, w oparciu o wspólne wymogi,

  pełnej
  dostępności określonych rodzajów stron internetowych
  wszystkich
  instytucji sektora publicznego
  i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne
  , które maja

  mają
  istotne znaczenie dla społeczeństwu. Takie

  społeczeństwa, osobom niepełnosprawnym, aby ułatwić im samodzielne życie pełne uczestnictwo we wszystkich aspektach życia, które określono w konwencji ONZ. Objęte zakresem niniejszej dyrektywy
  rodzaje stron internetowych wskazano w analizie porównawczej z 2001 r. dotyczącej administracji elektronicznej

   (10)

  i wykorzystano jako podstawę do sporządzenia wykazu przedstawionego w załączniku

  obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne należy wyszczególnić w załączniku
  .
  Należy ustalić terminy stopniowego spełniania wymogów dyrektywy, by umożliwić rozszerzenie jej zakresu na strony internetowe wszystkich instytucji sektora publicznego świadczących usługi bezpośrednio obywatelom
  . [Popr. 20] |
| --- | --- |

(19)

Celem
  niniejszej
  dyrektywy powinno być zapewnienie, w oparciu o wspólne wymogi,

  pełnej
  dostępności określonych rodzajów stron internetowych
  wszystkich
  instytucji sektora publicznego
  i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne
  , które maja

  mają
  istotne znaczenie dla społeczeństwu. Takie

  społeczeństwa, osobom niepełnosprawnym, aby ułatwić im samodzielne życie pełne uczestnictwo we wszystkich aspektach życia, które określono w konwencji ONZ. Objęte zakresem niniejszej dyrektywy
  rodzaje stron internetowych wskazano w analizie porównawczej z 2001 r. dotyczącej administracji elektronicznej

   (10)

  i wykorzystano jako podstawę do sporządzenia wykazu przedstawionego w załączniku

  obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne należy wyszczególnić w załączniku
  .
  Należy ustalić terminy stopniowego spełniania wymogów dyrektywy, by umożliwić rozszerzenie jej zakresu na strony internetowe wszystkich instytucji sektora publicznego świadczących usługi bezpośrednio obywatelom
  . [Popr. 20]

| (20) | Niniejsza dyrektywa określa wymogi dostępności sieci dla niektórych rodzajów stron internetowych
  wszystkich
  instytucji sektora publicznego
  i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne
  . Aby ułatwić spełnienie tych wymogów przez przedmiotowe strony internetowe, należy przewidzieć domniemanie zgodności w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych spełniających normy zharmonizowane, które są opracowywane i publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (11)
  w sprawie normalizacji europejskiej oraz zmieniającym dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającym decyzję 87/95/EWG i decyzję nr 1673/2006/WE, na potrzeby określenia szczegółowych specyfikacji technicznych związanych z tymi wymogami. Na podstawie wspomnianego rozporządzenia państwa członkowskie i Parlament Europejski mogą zgłaszać zastrzeżenia wobec norm zharmonizowanych, które ich zdaniem nie spełniają w pełni wymogów dostępności sieci określonych w niniejszej dyrektywie. [Popr. 21] |
| --- | --- |

(20)

Niniejsza dyrektywa określa wymogi dostępności sieci dla niektórych rodzajów stron internetowych
  wszystkich
  instytucji sektora publicznego
  i stron internetowych obsługiwanych przez organy wykonujące zadania publiczne
  . Aby ułatwić spełnienie tych wymogów przez przedmiotowe strony internetowe, należy przewidzieć domniemanie zgodności w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych spełniających normy zharmonizowane, które są opracowywane i publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (11)
  w sprawie normalizacji europejskiej oraz zmieniającym dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającym decyzję 87/95/EWG i decyzję nr 1673/2006/WE, na potrzeby określenia szczegółowych specyfikacji technicznych związanych z tymi wymogami. Na podstawie wspomnianego rozporządzenia państwa członkowskie i Parlament Europejski mogą zgłaszać zastrzeżenia wobec norm zharmonizowanych, które ich zdaniem nie spełniają w pełni wymogów dostępności sieci określonych w niniejszej dyrektywie. [Popr. 21]

| (21) | Komisja przyznała już europejskim organizacjom normalizacyjnym mandat M/376 (12) na opracowanie normy europejskiej określającej wymagania dostępności funkcjonalnej produktów i usług ICT, w tym treści internetowych, które mogłyby być wykorzystywane w ramach zamówień publicznych, a także do innych celów, np. zamówień w sektorze prywatnym. W związku z tym europejskie organizacje normalizacyjne zostały zobowiązane do nawiązania ścisłej współpracy z odpowiednimi forami i konsorcjami ds. norm branżowych, w tym z World Wide Web Consortium (W3C/WAI). W oparciu o rezultaty tych prac powinna powstać norma zharmonizowana, pozwalająca na domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci określonymi w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(21)

Komisja przyznała już europejskim organizacjom normalizacyjnym mandat M/376 (12) na opracowanie normy europejskiej określającej wymagania dostępności funkcjonalnej produktów i usług ICT, w tym treści internetowych, które mogłyby być wykorzystywane w ramach zamówień publicznych, a także do innych celów, np. zamówień w sektorze prywatnym. W związku z tym europejskie organizacje normalizacyjne zostały zobowiązane do nawiązania ścisłej współpracy z odpowiednimi forami i konsorcjami ds. norm branżowych, w tym z World Wide Web Consortium (W3C/WAI). W oparciu o rezultaty tych prac powinna powstać norma zharmonizowana, pozwalająca na domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci określonymi w niniejszej dyrektywie.

| (21a) | Należy zachęcać właściwe europejskie organizacje normalizacyjne, aby – przygotowując odnośne normy europejskie i normy zharmonizowane oraz przeprowadzając ich ewentualny przegląd – zapewniły ich spójność z odpowiednimi normami międzynarodowymi (obecnie ISO/IEC 40500), aby zapobiec rozdrobnieniu lub brakowi pewności prawa. [Popr. 22] |
| --- | --- |

(21a)

Należy zachęcać właściwe europejskie organizacje normalizacyjne, aby – przygotowując odnośne normy europejskie i normy zharmonizowane oraz przeprowadzając ich ewentualny przegląd – zapewniły ich spójność z odpowiednimi normami międzynarodowymi (obecnie ISO/IEC 40500), aby zapobiec rozdrobnieniu lub brakowi pewności prawa. [Popr. 22]

| (22) | Do czasu opublikowania odniesień do takiej normy zharmonizowanej lub jej części w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej należy domniemywać, iż przedmiotowe strony internetowe spełniających normy europejskie lub części norm europejskich, które zostały ustalone przez Komisję w drodze aktów delegowanych są zgodne z wymogami dostępności sieci, których dotyczą te normy europejskie lub ich części. Taką normą zharmonizowaną mogłaby być norma europejska, która powinna zostać przyjęta w oparciu o mandat M/376. |
| --- | --- |

(22)

Do czasu opublikowania odniesień do takiej normy zharmonizowanej lub jej części w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej należy domniemywać, iż przedmiotowe strony internetowe spełniających normy europejskie lub części norm europejskich, które zostały ustalone przez Komisję w drodze aktów delegowanych są zgodne z wymogami dostępności sieci, których dotyczą te normy europejskie lub ich części. Taką normą zharmonizowaną mogłaby być norma europejska, która powinna zostać przyjęta w oparciu o mandat M/376.

| (23) | W razie braku takiej normy europejskiej należy przewidzieć domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych, które spełniają części normy międzynarodowej ISO/IEC 40500:2012 dotyczące kryteriów powodzenia i wymogów zgodności na poziomie AA. Norma międzynarodowa ISO/IEC 40500:2012 jest dokładnie taka sama jak pierwotne wytyczne WCAG 2.0. Kryteria powodzenia i wymogi zgodności na poziomie AA określone dla stron internetowych w wersji 2.0 Wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych (WCAG 2.0) wydanych przez W3C są powszechnie uznawane przez zainteresowane strony na poziomie międzynarodowym i europejskim, co zapewnia podstawę dla adekwatnych specyfikacji dostępności sieci. Fakt ten podkreślono w konkluzjach Rady w sprawie dostępnego społeczeństwa informacyjnego z dnia 31 marca 2009 r. |
| --- | --- |

(23)

W razie braku takiej normy europejskiej należy przewidzieć domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych, które spełniają części normy międzynarodowej ISO/IEC 40500:2012 dotyczące kryteriów powodzenia i wymogów zgodności na poziomie AA. Norma międzynarodowa ISO/IEC 40500:2012 jest dokładnie taka sama jak pierwotne wytyczne WCAG 2.0. Kryteria powodzenia i wymogi zgodności na poziomie AA określone dla stron internetowych w wersji 2.0 Wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych (WCAG 2.0) wydanych przez W3C są powszechnie uznawane przez zainteresowane strony na poziomie międzynarodowym i europejskim, co zapewnia podstawę dla adekwatnych specyfikacji dostępności sieci. Fakt ten podkreślono w konkluzjach Rady w sprawie dostępnego społeczeństwa informacyjnego z dnia 31 marca 2009 r.

| (24) | Należy na bieżąco monitorować zgodność z wymogami dostępności sieci, od momentu utworzenia
  przedmiotowej
  strony internetowej instytucji sektora publicznego poprzez wszelkie dalsze aktualizacje jej treści.
  Wyznaczenie właściwego organu w każdym państwie członkowskim egzekwującego wykonanie przepisów byłoby właściwym krokiem, aby zapewnić monitorowanie i rygorystyczne egzekwowanie zgodności z wymogami dostępności sieci przy aktywnym zaangażowaniu zainteresowanych stron poprzez ustanowienie mechanizmu składania skarg w ustalonych przypadkach braku zgodności.
  Zharmonizowana metodyka monitorowania będzie obejmować sposób weryfikacji – na jednolitej zasadzie we wszystkich państwach członkowskich – stopnia zgodności
  danej
  strony internetowej z wymogami dostępności sieci, zbiór reprezentatywnych próbek oraz cykliczność monitorowania. Państwa członkowskie powinny składać
  co dwa lata
  sprawozdania na temat wyników monitorowania, a w bardziej ogólnym ujęciu, na temat wykazu środków podjętych w zastosowaniu niniejszej dyrektywy. [Popr. 23] |
| --- | --- |

(24)

Należy na bieżąco monitorować zgodność z wymogami dostępności sieci, od momentu utworzenia
  przedmiotowej
  strony internetowej instytucji sektora publicznego poprzez wszelkie dalsze aktualizacje jej treści.
  Wyznaczenie właściwego organu w każdym państwie członkowskim egzekwującego wykonanie przepisów byłoby właściwym krokiem, aby zapewnić monitorowanie i rygorystyczne egzekwowanie zgodności z wymogami dostępności sieci przy aktywnym zaangażowaniu zainteresowanych stron poprzez ustanowienie mechanizmu składania skarg w ustalonych przypadkach braku zgodności.
  Zharmonizowana metodyka monitorowania będzie obejmować sposób weryfikacji – na jednolitej zasadzie we wszystkich państwach członkowskich – stopnia zgodności
  danej
  strony internetowej z wymogami dostępności sieci, zbiór reprezentatywnych próbek oraz cykliczność monitorowania. Państwa członkowskie powinny składać
  co dwa lata
  sprawozdania na temat wyników monitorowania, a w bardziej ogólnym ujęciu, na temat wykazu środków podjętych w zastosowaniu niniejszej dyrektywy. [Popr. 23]

| (24a) | Pierwszą metodykę stałego monitorowania zgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci należy przyjąć w drodze aktów wykonawczych najpóźniej rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. [Popr. 24] |
| --- | --- |

(24a)

Pierwszą metodykę stałego monitorowania zgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci należy przyjąć w drodze aktów wykonawczych najpóźniej rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. [Popr. 24]

| (25) | Dzięki zharmonizowanym ramom branża programistów internetowych

  programowania internetowego
  powinna napotykać mniej barier dla funkcjonowania na rynku wewnętrznym, przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów ponoszonych przez instytucje rządowe i samorządowe oraz innych nabywców produktów i usług związanych z dostępnością sieci
  , co przyczyniłoby się do wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia
  . [Popr. 25] |
| --- | --- |

(25)

Dzięki zharmonizowanym ramom branża programistów internetowych

  programowania internetowego
  powinna napotykać mniej barier dla funkcjonowania na rynku wewnętrznym, przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów ponoszonych przez instytucje rządowe i samorządowe oraz innych nabywców produktów i usług związanych z dostępnością sieci
  , co przyczyniłoby się do wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia
  . [Popr. 25]

| (26) | Aby zapewnić zgodność sposobu udostępniania przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci określonymi w niniejszej dyrektywie
  oraz aby zapewnić
  ,
  że wymogi te będą jasne i zrozumiałe dla interesariuszy zaangażowanych w jej wdrażanie, w tym dla zewnętrznych programistów internetowych i wewnętrznych pracowników instytucji sektora publicznego i organów wykonujących zadania publiczne,
  należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu ewentualnego uszczegółowienia

  przedstawienia, w miarę potrzeby, dalszych szczegółów dotyczących
  tych wymogów
  bez zmieniania ich, w celu
  ustalenia normy europejskiej

  norm europejskich
  lub części
  norm europejskich, które

  normy europejskiej, która w razie braku norm zharmonizowanych pozwalałaby

  pozwalałyby
  na domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych spełniających taką normę lub jej części oraz w celu zmiany załącznika Ia w celu uwzględnienia postępu technologicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 26] |
| --- | --- |

(26)

Aby zapewnić zgodność sposobu udostępniania przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci określonymi w niniejszej dyrektywie
  oraz aby zapewnić
  ,
  że wymogi te będą jasne i zrozumiałe dla interesariuszy zaangażowanych w jej wdrażanie, w tym dla zewnętrznych programistów internetowych i wewnętrznych pracowników instytucji sektora publicznego i organów wykonujących zadania publiczne,
  należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu ewentualnego uszczegółowienia

  przedstawienia, w miarę potrzeby, dalszych szczegółów dotyczących
  tych wymogów
  bez zmieniania ich, w celu
  ustalenia normy europejskiej

  norm europejskich
  lub części
  norm europejskich, które

  normy europejskiej, która w razie braku norm zharmonizowanych pozwalałaby

  pozwalałyby
  na domniemanie zgodności z wymogami dostępności sieci w odniesieniu do przedmiotowych stron internetowych spełniających taką normę lub jej części oraz w celu zmiany załącznika Ia w celu uwzględnienia postępu technologicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. [Popr. 26]

| (27) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania odpowiednich przepisów niniejszej dyrektywy należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. W odniesieniu do określania metodyki, jaką powinno stosować państwo członkowskie do monitorowania zgodności przedmiotowych stron internetowych ze wspomnianymi wymogami, należy zastosować procedurę sprawdzającą. W odniesieniu do określenia wzoru oświadczenia w sprawie dostępności oraz zasad sprawozdawczości państw członkowskich dla Komisji należy zastosować procedurę doradczą. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13). |
| --- | --- |

(27)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania odpowiednich przepisów niniejszej dyrektywy należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. W odniesieniu do określania metodyki, jaką powinno stosować państwo członkowskie do monitorowania zgodności przedmiotowych stron internetowych ze wspomnianymi wymogami, należy zastosować procedurę sprawdzającą. W odniesieniu do określenia wzoru oświadczenia w sprawie dostępności oraz zasad sprawozdawczości państw członkowskich dla Komisji należy zastosować procedurę doradczą. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13).

| (28) | Z uwagi na fakt, iż cel niniejszej dyrektywy, tj. stworzenie zharmonizowanego rynku dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, ponieważ wymaga on harmonizacji różnych przepisów istniejących obecnie w ramach ich systemów prawnych, natomiast ze względu na jego zakres i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie unijnym, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości przewidzianą w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności przewidzianą w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
  Przyjęcie ujednoliconego podejścia do dostępności stron internetowych w całej Unii spowodowałoby obniżenie kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa tworzące strony internetowe, a tym samym przez instytucje publiczne korzystające z ich usług. W przyszłości dostęp do informacji i usług świadczonych za pośrednictwem stron internetowych będzie miał coraz większe znaczenie z punktu widzenia korzystania przez obywateli z praw podstawowych, w tym dostępu do zatrudnienia
  , [Popr. 27] |
| --- | --- |

(28)

Z uwagi na fakt, iż cel niniejszej dyrektywy, tj. stworzenie zharmonizowanego rynku dostępności stron internetowych instytucji sektora publicznego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, ponieważ wymaga on harmonizacji różnych przepisów istniejących obecnie w ramach ich systemów prawnych, natomiast ze względu na jego zakres i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie unijnym, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości przewidzianą w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności przewidzianą w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
  Przyjęcie ujednoliconego podejścia do dostępności stron internetowych w całej Unii spowodowałoby obniżenie kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa tworzące strony internetowe, a tym samym przez instytucje publiczne korzystające z ich usług. W przyszłości dostęp do informacji i usług świadczonych za pośrednictwem stron internetowych będzie miał coraz większe znaczenie z punktu widzenia korzystania przez obywateli z praw podstawowych, w tym dostępu do zatrudnienia
  , [Popr. 27]

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   Niniejsza dyrektywa ma na celu zbliżenie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących dostępności
  dla wszystkich użytkowników treści
  stron internetowych instytucji sektora publicznego dla wszystkich użytkowników

  i stron internetowych obsługiwanych przez podmioty wykonujące zadania publiczne na rzecz obywateli
  , szczególnie dla osób o ograniczeniach funkcjonalnych, w tym dla osób niepełnosprawnych
  i osób starszych
  . [Popr. 28]

1a.
     
  Zgodnie z konwencją ONZ do osób niepełnosprawnych zalicza się te osoby, które mają długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub w zakresie zmysłów, co może, w połączeniu z innymi barierami, utrudniać im pełny i skuteczny udział w życiu społecznym na zasadzie równości z innymi osobami. [Popr. 29]

2.   Niniejsza dyrektywa określa zasady, na jakich państwa członkowskie udostępniają
  funkcje i treść:

| a) | stron internetowych należących do instytucji sektora publicznego

  których rodzaje określono w załączniku

  ; oraz |
| --- | --- |

a)

stron internetowych należących do instytucji sektora publicznego

  których rodzaje określono w załączniku

  ; oraz

| b) | stron internetowych obsługiwanych przez inne organy wykonujące zadania publiczne określone w załączniku Ia. |
| --- | --- |

b)

stron internetowych obsługiwanych przez inne organy wykonujące zadania publiczne określone w załączniku Ia.

Państwa członkowskie mogą rozszerzyć zakres stosowania niniejszej dyrektywy poza rodzaje zadań publicznych określonych w załączniku Ia. [Popr. 30]

3.   
  Należy zachęcać
  państwa członkowskie mogą rozszerzyć zakres

  do rozszerzenia zakresu
  stosowania niniejszej dyrektywy na inne rodzaje stron internetowych sektora publicznego niż te, o których mowa w ust. 2. [Popr. 31]

3a.
     
  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu niniejszej dyrektywy w odniesieniu do mikroprzedsiębiorstw określonych w zaleceniu Komisji 2003/361/WE

   (14)

  , jeżeli wykonują one zadania publiczne wymienione w załaczniku Ia do niniejszej dyrektywy. [Popr. 32]

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje:

| -1a) | „instytucje sektora publicznego” oznaczają jednostki państwowe, regionalne lub lokalne, podmioty prawa publicznego zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 pkt 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE

   (15)

  oraz związki złożone z jednej lub kilku takich jednostek bądź z jednego lub kilku takich podmiotów prawa publicznego; [Popr. 33] |
| --- | --- |

-1a)

„instytucje sektora publicznego” oznaczają jednostki państwowe, regionalne lub lokalne, podmioty prawa publicznego zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 pkt 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE

   (15)

  oraz związki złożone z jednej lub kilku takich jednostek bądź z jednego lub kilku takich podmiotów prawa publicznego; [Popr. 33]

| -1b) | „strony internetowe należące do instytucji sektora publicznego” oznaczają strony opracowane, zlecone, obsługiwane lub współfinansowane przez instytucje sektora publicznego bądź współfinansowane z funduszy unijnych; [Popr. 34] |
| --- | --- |

-1b)

„strony internetowe należące do instytucji sektora publicznego” oznaczają strony opracowane, zlecone, obsługiwane lub współfinansowane przez instytucje sektora publicznego bądź współfinansowane z funduszy unijnych; [Popr. 34]

| -1c) | „strony internetowe obsługiwane przez organy wykonujące zadania publiczne” oznaczają strony internetowe obsługiwane przez organy wykonujące działania publiczne, których rodzaje określono w załaczniku Ia; [Popr. 35] |
| --- | --- |

-1c)

„strony internetowe obsługiwane przez organy wykonujące zadania publiczne” oznaczają strony internetowe obsługiwane przez organy wykonujące działania publiczne, których rodzaje określono w załaczniku Ia; [Popr. 35]

| 1) | „przedmiotowe strony internetowe” oznaczają strony internetowe

  wszystkie wersje stron internetowych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszej dyrektywy,

  w tym strony zaprojektowane tak, by były dostępne za pomocą urządzenia mobilnego lub w dowolny inny sposób. Jeżeli aplikacja opracowana przez właścicieli strony internetowej oferuje usługi powiązane z tą stroną internetową, niniejsza definicja ma zastosowanie również do takiej aplikacji
  ; [Popr. 36] |
| --- | --- |

1)

„przedmiotowe strony internetowe” oznaczają strony internetowe

  wszystkie wersje stron internetowych
  , o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszej dyrektywy,

  w tym strony zaprojektowane tak, by były dostępne za pomocą urządzenia mobilnego lub w dowolny inny sposób. Jeżeli aplikacja opracowana przez właścicieli strony internetowej oferuje usługi powiązane z tą stroną internetową, niniejsza definicja ma zastosowanie również do takiej aplikacji
  ; [Popr. 36]

| 2) | „treść stron internetowych” oznacza informacje
  oraz elementy składowe interfejsu użytkownika
  przekazywane użytkownikowi za pośrednictwem aplikacji klienckiej wraz z kodem lub znacznikiem informacji (ang. mark-up) określającym strukturę, prezentację i interakcje danej treści;
  treść stron internetowych obejmuje informacje tekstowe i nietekstowe, a także pobieranie dokumentów i formularzy oraz dwukierunkową interakcję, np. przetwarzanie formularzy cyfrowych, przeprowadzanie procesów uwierzytelniania, identyfikacji i płatności; treść stron internetowych obejmuje też funkcje udostępniane za pośrednictwem stron internetowych zewnętrznych w stosunku do przedmiotowej strony internetowej, np. poprzez wykorzystywanie linków internetowych, pod warunkiem że ta zewnętrzna strona internetowa jest jedynym sposobem przekazywania użytkownikowi informacji lub świadczenia usługi na jego rzecz; treść stron internetowych obejmuje również treści opracowane przez użytkowników i, jeżeli jest to technicznie możliwe, treść mediów społecznościowych, jeżeli jest ona zamieszczona na stronie internetowej; obejmuje ona nie tylko części przedmiotowej strony internetowej oferujące daną usługę, lecz całą stronę internetową z nią związaną. [Popr. 37] |
| --- | --- |

2)

„treść stron internetowych” oznacza informacje
  oraz elementy składowe interfejsu użytkownika
  przekazywane użytkownikowi za pośrednictwem aplikacji klienckiej wraz z kodem lub znacznikiem informacji (ang. mark-up) określającym strukturę, prezentację i interakcje danej treści;
  treść stron internetowych obejmuje informacje tekstowe i nietekstowe, a także pobieranie dokumentów i formularzy oraz dwukierunkową interakcję, np. przetwarzanie formularzy cyfrowych, przeprowadzanie procesów uwierzytelniania, identyfikacji i płatności; treść stron internetowych obejmuje też funkcje udostępniane za pośrednictwem stron internetowych zewnętrznych w stosunku do przedmiotowej strony internetowej, np. poprzez wykorzystywanie linków internetowych, pod warunkiem że ta zewnętrzna strona internetowa jest jedynym sposobem przekazywania użytkownikowi informacji lub świadczenia usługi na jego rzecz; treść stron internetowych obejmuje również treści opracowane przez użytkowników i, jeżeli jest to technicznie możliwe, treść mediów społecznościowych, jeżeli jest ona zamieszczona na stronie internetowej; obejmuje ona nie tylko części przedmiotowej strony internetowej oferujące daną usługę, lecz całą stronę internetową z nią związaną. [Popr. 37]

| 2a) | „narzędzie autorskie” oznacza dowolną aplikację opartą na stronie internetowej lub nie, która może być wykorzystywana przez autorów (indywidualnie lub zbiorowo) w celu tworzenia lub modyfikowania treści internetowych do użytku przez innych autorów lub użytkowników końcowych; [Popr. 38] |
| --- | --- |

2a)

„narzędzie autorskie” oznacza dowolną aplikację opartą na stronie internetowej lub nie, która może być wykorzystywana przez autorów (indywidualnie lub zbiorowo) w celu tworzenia lub modyfikowania treści internetowych do użytku przez innych autorów lub użytkowników końcowych; [Popr. 38]

| 3) | „aplikacja kliencka” (ang. user agent) oznacza oprogramowanie służące do pobierania
  treści stron internetowych
  i prezentowania treści internetowych przez użytkowników

  ich użytkownikom
  , w tym przeglądarki internetowe, odtwarzacze multimedialne, wtyczki programowe i inne programy pozwalające na pobieranie i przedstawianie treści internetowych oraz na interakcję z nimi
  bez względu na rodzaj urządzenia wykorzystywanego do interakcji z treścią, w tym urządzenia mobilne
  ; [Popr. 39] |
| --- | --- |

3)

„aplikacja kliencka” (ang. user agent) oznacza oprogramowanie służące do pobierania
  treści stron internetowych
  i prezentowania treści internetowych przez użytkowników

  ich użytkownikom
  , w tym przeglądarki internetowe, odtwarzacze multimedialne, wtyczki programowe i inne programy pozwalające na pobieranie i przedstawianie treści internetowych oraz na interakcję z nimi
  bez względu na rodzaj urządzenia wykorzystywanego do interakcji z treścią, w tym urządzenia mobilne
  ; [Popr. 39]

| 3a) | „dostępność sieci” oznacza zasady i techniki, jakie należy stosować przy tworzeniu przedmiotowych stron internetowych, tak aby ich treść była dostępna dla wszystkich użytkowników, w szczególności dla osób niepełnosprawnych i osób starszych; dostępność sieci wiąże się przede wszystkim z zasadami i technikami, które poprawiają percepcję, nawigację, obsługę, interakcję, czytelność i zrozumienie przez użytkowników, a także obejmuje technologię wspomagającą lub komunikację usprawniającą i alternatywną; [Popr. 40] |
| --- | --- |

3a)

„dostępność sieci” oznacza zasady i techniki, jakie należy stosować przy tworzeniu przedmiotowych stron internetowych, tak aby ich treść była dostępna dla wszystkich użytkowników, w szczególności dla osób niepełnosprawnych i osób starszych; dostępność sieci wiąże się przede wszystkim z zasadami i technikami, które poprawiają percepcję, nawigację, obsługę, interakcję, czytelność i zrozumienie przez użytkowników, a także obejmuje technologię wspomagającą lub komunikację usprawniającą i alternatywną; [Popr. 40]

| 3b) | „technologia wspomagająca” oznacza dowolny sprzęt lub oprogramowanie działające jako aplikacja kliencka lub wraz z główną aplikacją kliencką w celu zapewnienia funkcji pozwalających spełnić wymagania użytkowników niepełnosprawnych, które wykraczają poza funkcje oferowane przez główne aplikacje klienckie; obejmuje to alternatywne sposoby prezentacji, alternatywne metody wprowadzania, dodatkowe mechanizmy nawigacji lub zorientowania oraz przekształcanie treści; [Popr. 41] |
| --- | --- |

3b)

„technologia wspomagająca” oznacza dowolny sprzęt lub oprogramowanie działające jako aplikacja kliencka lub wraz z główną aplikacją kliencką w celu zapewnienia funkcji pozwalających spełnić wymagania użytkowników niepełnosprawnych, które wykraczają poza funkcje oferowane przez główne aplikacje klienckie; obejmuje to alternatywne sposoby prezentacji, alternatywne metody wprowadzania, dodatkowe mechanizmy nawigacji lub zorientowania oraz przekształcanie treści; [Popr. 41]

| 3c) | „projektowanie uniwersalne” oznacza projektowanie produktów, środowisk, programów i usług w taki sposób, by były w możliwie największym stopniu użyteczne dla wszystkich, bez potrzeby adaptacji lub projektowania specjalistycznego, jak określono w konwencji ONZ; projektowanie uniwersalne nie wyklucza urządzeń wspomagających przeznaczonych dla szczególnych grup osób niepełnosprawnych tam, gdzie jest to potrzebne. [Popr. 42] |
| --- | --- |

3c)

„projektowanie uniwersalne” oznacza projektowanie produktów, środowisk, programów i usług w taki sposób, by były w możliwie największym stopniu użyteczne dla wszystkich, bez potrzeby adaptacji lub projektowania specjalistycznego, jak określono w konwencji ONZ; projektowanie uniwersalne nie wyklucza urządzeń wspomagających przeznaczonych dla szczególnych grup osób niepełnosprawnych tam, gdzie jest to potrzebne. [Popr. 42]

| 4) | „norma” oznacza normę określoną w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012; |
| --- | --- |

4)

„norma” oznacza normę określoną w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

| 5) | „norma międzynarodowa” oznacza normę międzynarodową określoną w art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012; |
| --- | --- |

5)

„norma międzynarodowa” oznacza normę międzynarodową określoną w art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

| 6) | „norma europejska” oznacza normę europejską określoną w art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012; |
| --- | --- |

6)

„norma europejska” oznacza normę europejską określoną w art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

| 7) | „norma zharmonizowana” oznacza normę zharmonizowaną określoną w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012; |
| --- | --- |

7)

„norma zharmonizowana” oznacza normę zharmonizowaną określoną w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1025/2012;

| 8) | „instytucje sektora publicznego” oznaczają państwo, instytucje regionalne lub lokalne, podmioty prawa publicznego, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 9 dyrektywy 2004/18/WE, oraz związki złożone z jednej lub kilku takich instytucji lub z jednego lub kilku takich podmiotów prawa publicznego.
  [Popr. 43] |
| --- | --- |

8)

„instytucje sektora publicznego” oznaczają państwo, instytucje regionalne lub lokalne, podmioty prawa publicznego, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 9 dyrektywy 2004/18/WE, oraz związki złożone z jednej lub kilku takich instytucji lub z jednego lub kilku takich podmiotów prawa publicznego.
  [Popr. 43]

Artykuł 3

Wymogi dostępności sieci

1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić udostępnianie przedmiotowych stron internetowych

| a) | w sposób spójny i adekwatny do ich
  samodzielnej
  percepcji,
  nawigacji,
  obsługi
  , interakcji, zdolności odczytania
  i zrozumienia przez użytkowników, z uwzględnieniem możliwości dostosowania sposobu prezentacji treści i interakcji, włącznie z zapewnieniem, w razie potrzeby, dostępnej alternatywy elektronicznej; [Popr. 44] |
| --- | --- |

a)

w sposób spójny i adekwatny do ich
  samodzielnej
  percepcji,
  nawigacji,
  obsługi
  , interakcji, zdolności odczytania
  i zrozumienia przez użytkowników, z uwzględnieniem możliwości dostosowania sposobu prezentacji treści i interakcji, włącznie z zapewnieniem, w razie potrzeby, dostępnej alternatywy elektronicznej; [Popr. 44]

| b) | w sposób
  zapewniający
  interoperacyjność z różnorodnymi

  najróżniejszymi
  aplikacjami klienckimi i technologiami wspomagającymi na poziomie unijnym i międzynarodowym; [Popr. 45] |
| --- | --- |

b)

w sposób
  zapewniający
  interoperacyjność z różnorodnymi

  najróżniejszymi
  aplikacjami klienckimi i technologiami wspomagającymi na poziomie unijnym i międzynarodowym; [Popr. 45]

| ba) | poprzez podejście oparte na projektowaniu uniwersalnym. [Popr. 46] |
| --- | --- |

ba)

poprzez podejście oparte na projektowaniu uniwersalnym. [Popr. 46]

2.   Państwa członkowskie zaczynają stosować przepisy ust. 1 w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r.
  [Popr. 47]

3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania

  przyjęcia
  aktów delegowanych zgodnie z art. 8 w celu ewentualnego uszczegółowienia

  przedstawienia, w miarę potrzeby, dalszych szczegółów dotyczących
  wymogów dostępności sieci określonych w ust. 1
  bez ich zmieniania
  . [Popr. 48]

Artykuł 4

Domniemanie zgodności z normami zharmonizowanymi

Domniemywa się, że przedmiotowe strony internetowe spełniające normy zharmonizowane lub części norm zharmonizowanych, do których odniesienia zostały opracowane i opublikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1025/2012, spełniają wymogi dostępności sieci objęte tymi normami lub ich częściami, określone w art. 3 ust. 1.

Artykuł 5

Domniemanie zgodności z normami europejskimi lub międzynarodowymi

1.   O ile odniesienia do norm zharmonizowanych, o których mowa w art. 4, nie zostały jeszcze opublikowane, domniemywa się zgodności przedmiotowych stron internetowych spełniających normy europejskie lub części norm europejskich ustalone na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu wymogami dostępności sieci objętymi tymi normami lub ich częściami, określonymi w art. 3 ust. 1.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 8 w celu ustalenia norm europejskich lub części norm europejskich, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3.   O ile odniesienia do norm europejskich, o których mowa w ust. 1
  niniejszego artykułu
  , nie zostały jeszcze ustalone, domniemywa się zgodności przedmiotowych stron internetowych spełniających części normy ISO/IEC 40500:2012 dotyczące

  międzynarodową normę techniczną WCAG 2.0 dotyczącą
  kryteriów powodzenia i wymogów zgodności na poziomie AA z wymogami dostępności sieci określonymi w art. 3
  ust
  .
  1
  . [Popr. 49]

Artykuł 6

Środki dodatkowe

1.   Państwa członkowskie propagują umieszczanie

  dopilnowują umieszczania
  na przedmiotowych stronach internetowych
  jasnych i zwięzłych
  informacji o ich dostępności, szczególnie o ich zgodności z niniejszą dyrektywą, wraz z 
  informacjami o stopniu zgodności z wymogami dostępności sieci związanymi z treściami audio na żywo, oraz z
  ewentualnymi informacjami dodatkowymi dla użytkowników na temat dostępności
  , ułatwiającymi im ocenę stopnia dostępności przedmiotowych stron internetowych
  .
  Informacje te są przekazywane w przystępnych formatach
  .

1a.
     
  Komisja opracowuje wzór oświadczenia w sprawie dostępności w drodze aktów wykonawczych. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 9 ust. 2. [Popr. 50]

2.   Państwa członkowskie podejmują środki, aby ułatwić rozszerzenie stosowania wymogów dostępności sieci określonych w art. 3
  ust. 1
  na wszystkie strony internetowe instytucji sektora publicznego inne niż przedmiotowe strony internetowe, w szczególności na strony internetowe instytucji sektora publicznego objęte istniejącymi przepisami krajowymi lub stosownymi środkami dotyczącymi dostępności sieci. [Popr. 51]

2a.
     
  Państwa członkowskie promują i wspierają programy szkoleniowe dla odpowiednich zainteresowanych stron w dziedzinie dostępności sieci, w tym dla pracowników instytucji sektora publicznego i organów wykonujących zadania publiczne, aby mogli oni tworzyć i aktualizować strony internetowe, w tym ich treść, oraz nimi administrować. [Popr. 52]

2b.
     
  Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania, by zwiększyć wiedzę na temat wymogów dostępności sieci określonych w art. 3 ust. 1, ich korzyści dla użytkowników i właścicieli stron internetowych oraz możliwości wniesienia skargi w przypadku niezgodności z postanowieniami niniejszej dyrektywy zgodnie z art. 7a. [Popr. 53]

2c.
     
  Państwa członkowskie podejmują niezbędne działania, by promować korzystanie z narzędzi autorskich, które sprzyjają realizacji celów niniejszej dyrektywy. [Popr. 54]

3.   Państwa członkowskie wspierają odpowiednie mechanizmy umożliwiające konsultacje na temat dostępności sieci z właściwymi zainteresowanymi stronami
  i organizacjami reprezentującymi interesy osób niepełnosprawnych i osób starszych
  oraz publikowanie informacji na temat wszelkich zmian w obszarze polityki dostępności sieci wraz z doświadczeniami i ustaleniami wynikającymi z realizacji dostępności sieci. [Popr. 55]

4.   Państwa członkowskie współpracują na poziomie
  krajowym i
  unijnym z 
  właściwymi partnerami społecznymi,
  zainteresowanymi stronami reprezentującymi branżę i społeczeństwo obywatelskie, przy wsparciu ze strony Komisji, w celu dokonywania przeglądu zmian rynkowych i technologicznych oraz postępów w zakresie dostępności sieci na potrzeby sprawozdawczości rocznej, o której mowa w art. 7 ust. 4

  7b
  , oraz w celu wymiany najlepszych praktyk. [Popr. 56]

4a.
     
  Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania, aby zapewnić udział właściwych partnerów społecznych w opracowywaniu i realizacji programów szkoleniowych i kampanii informacyjnych, o których mowa odpowiednio w ust. 2a i 2b. [Popr. 57]

Artykuł 7

Monitorowanie i sprawozdawczość
  [Popr. 58]

1.   Państwa członkowskie na bieżąco monitorują przedmiotowe strony internetowe pod kątem zgodności z wymogami dostępności sieci przy pomocy metodyki przewidzianej w ust. 4.

1a.
     
  Komisja powołuje grupę ekspertów, która spotyka się na wniosek Komisji co najmniej raz na dwa lata w celu omawiania wyników monitorowania, wymiany najlepszych praktyk w zakresie wdrażania niniejszej dyrektywy oraz ustalenia, czy konieczne jest opracowanie dodatkowych wymogów dostępności sieci określonych w art. 3 ust.1. W skład tej grupy wchodzą eksperci rządowi i prywatni oraz odpowiednie zainteresowane strony, m.in. osoby starsze, osoby niepełnosprawne i organizacje je reprezentujące. [Popr. 59]

2.   Państwa członkowskie składają roczne sprawozdania na temat wyników monitorowania przeprowadzanego zgodnie z ust. 4, z uwzględnieniem danych pomiarowych oraz, w stosownych przypadkach, wykazu stron internetowych, o których mowa w art. 1 ust. 3.
  [Popr. 60]

3.   Przedmiotowe sprawozdanie obejmuje również działania podjęte zgodnie z art. 6.
  [Popr. 61]

4.   Komisja określa w drodze aktów wykonawczych metodykę monitorowania przedmiotowych stron internetowych pod kątem zgodności z wymogami dostępności sieci określonymi w art. 3
  ust
  .
  1. Metodyka ta jest przejrzysta i porównywalna, można ją stosować w innych sytuacjach i powielać. Określa się ją w drodze bliskich konsultacji z odpowiednimi interesariuszami reprezentującymi branżę i społeczeństwo obywatelskie, w szczególności organizacje reprezentujące osoby niepełnosprawne.
  Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 9 ust. 3.
  Pierwszą metodykę przyjmuje się do dnia.

   (*1). Metodyka
  ta
  zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. [Popr. 62]

5.   Metodyka, o której mowa w ust. 4, obejmuje:

| a) | cykliczność monitorowania i dobór próby przedmiotowych stron internetowych objętych monitorowaniem; |
| --- | --- |

a)

cykliczność monitorowania i dobór próby przedmiotowych stron internetowych objętych monitorowaniem;

| b) | na poziomie strony internetowej – opis sposobu przedstawienia zgodności z wymogami dostępności sieci określonymi w art. 3 ust. 1, z bezpośrednim odniesieniem, w miarę dostępności, do odpowiednich opisów w normie zharmonizowanej bądź, w razie ich braku, w normach europejskich lub międzynarodowych, o których mowa odpowiednio w art. 4 i 5; oraz |
| --- | --- |

b)

na poziomie strony internetowej – opis sposobu przedstawienia zgodności z wymogami dostępności sieci określonymi w art. 3 ust. 1, z bezpośrednim odniesieniem, w miarę dostępności, do odpowiednich opisów w normie zharmonizowanej bądź, w razie ich braku, w normach europejskich lub międzynarodowych, o których mowa odpowiednio w art. 4 i 5; oraz

| ba) | metodologia badań naukowych, która łączy analizy przeprowadzane przez specjalistów z doświadczeniami użytkowników, w tym użytkowników niepełnosprawnych. [Popr. 63] |
| --- | --- |

ba)

metodologia badań naukowych, która łączy analizy przeprowadzane przez specjalistów z doświadczeniami użytkowników, w tym użytkowników niepełnosprawnych. [Popr. 63]

6.   Ustalenia dotyczące sprawozdawczości państw członkowskich dla Komisji przyjmowane są przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 9 ust. 2.
  [Popr. 64]

Artykuł 7a

Organ odpowiedzialny za egzekwowanie

1.
     
  Państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ odpowiedzialny za zapewnienie zgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci, o których mowa w art. 3 ust. 1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby, na tyle, na ile to możliwe, organ odpowiedzialny za egzekwowanie ściśle współpracował z odpowiednimi interesariuszami, w tym osobami starszymi, osobami niepełnosprawnymi i organizacjami je reprezentującymi.

2.
     
  Państwa członkowskie dopilnowują, aby organ odpowiedzialny za egzekwowanie dysponował zasobami ludzkimi i finansowymi niezbędnymi do realizacji następujących zadań:

| a) | monitorowanie zgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci zgodnie z art. 7; |
| --- | --- |

a)

monitorowanie zgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci zgodnie z art. 7;

| b) | ustanowienie mechanizmu składania skarg umożliwiającego każdej osobie fizycznej lub prawnej powiadomienie o wszelkich przypadkach niezgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci; oraz |
| --- | --- |

b)

ustanowienie mechanizmu składania skarg umożliwiającego każdej osobie fizycznej lub prawnej powiadomienie o wszelkich przypadkach niezgodności przedmiotowych stron internetowych z wymogami dostępności sieci; oraz

| c) | rozpatrywanie wszelkich złożonych skarg. |
| --- | --- |

c)

rozpatrywanie wszelkich złożonych skarg.

3.
     
  Państwa członkowskie mogą powierzyć organowi odpowiedzialnemu za egzekwowanie odpowiedzialność za wdrożenie dodatkowych środków, o których mowa w art. 6.

4.
     
  Państwa członkowskie informują Komisję do dnia ...

   (*2)

  o wyznaczonym organie odpowiedzialnym za egzekwowanie. [Popr. 65]

Artykuł 7b

Sprawozdawczość

1.
     
  Państwa członkowskie przedkładają Komisji co dwa lata sprawozdania na temat wyników monitorowania przeprowadzanego zgodnie z art. 7, z uwzględnieniem danych pomiarowych oraz, w stosownych przypadkach, wykazu stron internetowych, o których mowa w art. 1 ust. 3.

2.
     
  Sprawozdanie to dotyczy również środków przyjętych zgodnie z art. 6, w tym ewentualnych wniosków ogólnych sporządzonych przez właściwe organy odpowiedzialne za egzekwowanie na podstawie monitorowania.

3.
     
  Sprawozdanie to jest podawane do wiadomości publicznej w łatwo dostępnych formatach.

4.
     
  Ustalenia dotyczące sprawozdawczości państw członkowskich dla Komisji przyjmowane są przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 9 ust. 2. [Popr. 66]

Artykuł 7c

Zmiana załącznika Ia

Aby uwzględnić postęp technologiczny, zgodnie z art. 8 Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych w celu wprowadzenia zmian do załącznika Ia. [Popr. 67]

Artykuł 7d

Kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar za naruszenie przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy oraz przyjmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane kary są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

W terminie do dnia ...

   (*3)

  państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję, a także bezzwłocznie powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach, które tych przepisów dotyczą. [Popr. 74]

Artykuł 8

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych powierza się Komisji na warunkach określonych w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2 i art. 7c, powierza się Komisji na czas nieokreślony od ... (*4)

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2 i art. 7c, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 3, art. 5 ust. 2 i art. 7c wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 9

Komitet

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 10

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 30 czerwca 2014 r. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów. Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

1a.
     
  Państwa członkowskie stosują środki, o których mowa a w art. 3 ust. 1, w odniesieniu do wszystkich nowych treści przedmiotowych stron internetowych do dnia ...

   (*5)

  , a w stosunku do wszystkich istniejących treści przedmiotowych stron internetowych do dnia ...

   (*6)

  . [Popr. 75]

1b.
     
  Terminy stosowania, o których mowa w ust. 1a przedłuża się o dwa lata w przypadku wymogów dostępności sieci związanych z treściami audio na żywo. [Popr. 70]

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 11

Przegląd

Na podstawie sprawozdań państw członkowskich, o których mowa w art. 7b,
  Komisja przeprowadza przegląd stosowania niniejszej dyrektywy
  , w szczególności jej załącznika Ia,
  w terminie trzech lat od jej wejścia w życie
  ...
   (*7)

  i podaje ustalenia tego sprawozdania do wiadomości publicznej
  . [Popr. 71]

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 13

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 271 z 19.9.2013, s. 116.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

2

(3)  COM(2010) 743 final – tekst nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

3

COM(2010) 743 final – tekst nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

(4)  COM(2010) 245 final/2

4

COM(2010) 245 final/2

(5)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104.

5

(6)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 33.

6

(7)  COM(2010) 636 final – tekst nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

7

COM(2010) 636 final – tekst nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

8

(9)  
  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. w sprawie mobilności i integracji osób niepełnosprawnych oraz europejskiej strategii na rzecz osób niepełnosprawnych 2010–2020 (Dz.U. C 131 E z 8.5.2013, s. 9).

9

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. w sprawie mobilności i integracji osób niepełnosprawnych oraz europejskiej strategii na rzecz osób niepełnosprawnych 2010–2020 (Dz.U. C 131 E z 8.5.2013, s. 9).

(10)  http://ec.europa.eu/digital-agenda/en/news/egovernment-indicators-benchmarking-eeurope

10

http://ec.europa.eu/digital-agenda/en/news/egovernment-indicators-benchmarking-eeurope

(11)  
  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).

11

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).

(12)  http://www.mandate376.eu/

12

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

13

(14)  
  Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 136).

14

Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 136).

(15)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

15

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

(*1)  
  Jeden rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

*1

Jeden rok po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

(*2)  
  Data transpozycji niniejszej dyrektywy.

*2

Data transpozycji niniejszej dyrektywy.

(*3)  
  Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*3

Sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(*4)  Data wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*4

(*5)  
  Rok od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*5

Rok od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(*6)  
  Trzy lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

*6

Trzy lata od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(*7)  
  Dwa lata od daty
  wejścia w życie
  niniejszej dyrektywy.

*7

Dwa lata od daty

niniejszej dyrektywy

ZAŁĄCZNIK

Rodzaje stron internetowych instytucji sektora publicznych

(o których mowa w art. 1 ust. 2)

| (1) | Podatki dochodowe: deklaracje, informacje o wymiarze podatku |
| --- | --- |

(1)

Podatki dochodowe: deklaracje, informacje o wymiarze podatku

| (2) | Usługi poszukiwania zatrudnienia oferowane przez urzędy pracy |
| --- | --- |

(2)

Usługi poszukiwania zatrudnienia oferowane przez urzędy pracy

| (3) | Świadczenia z zabezpieczenia społecznego: zasiłki dla bezrobotnych, dodatki na dziecko, koszty leczenia (zwrot lub rozliczenia bezpośrednie), stypendia dla studentów |
| --- | --- |

(3)

Świadczenia z zabezpieczenia społecznego: zasiłki dla bezrobotnych, dodatki na dziecko, koszty leczenia (zwrot lub rozliczenia bezpośrednie), stypendia dla studentów

| (4) | Dokumenty tożsamości: paszporty lub prawa jazdy |
| --- | --- |

(4)

Dokumenty tożsamości: paszporty lub prawa jazdy

| (5) | Rejestracja pojazdów |
| --- | --- |

(5)

Rejestracja pojazdów

| (6) | Wnioski o pozwolenie na budowę |
| --- | --- |

(6)

Wnioski o pozwolenie na budowę

| (7) | Zgłaszanie zdarzeń policji, np. w przypadku kradzieży |
| --- | --- |

(7)

Zgłaszanie zdarzeń policji, np. w przypadku kradzieży

| (8) | Biblioteki publiczne, np. katalogi i wyszukiwarki |
| --- | --- |

(8)

Biblioteki publiczne, np. katalogi i wyszukiwarki

| (9) | Wnioski o wydanie aktu urodzenia lub małżeństwa oraz ich wydawanie |
| --- | --- |

(9)

Wnioski o wydanie aktu urodzenia lub małżeństwa oraz ich wydawanie

| (10) | Rekrutacja na studia wyższe lub do szkół wyższych |
| --- | --- |

(10)

Rekrutacja na studia wyższe lub do szkół wyższych

| (11) | Zgłaszanie zmiany miejsca pobytu |
| --- | --- |

(11)

Zgłaszanie zmiany miejsca pobytu

| (12) | Usługi związane z ochroną zdrowia: interaktywna informacja na temat dostępności świadczeń, usługi online dla pacjentów, umawianie wizyt.
  [Popr. 72] |
| --- | --- |

(12)

Usługi związane z ochroną zdrowia: interaktywna informacja na temat dostępności świadczeń, usługi online dla pacjentów, umawianie wizyt.
  [Popr. 72]

Załącznik Ia

Rodzaje zadań publicznych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b)

| (1) | Usługi sieciowe: usługi związane z gazem, ogrzewaniem, elektrycznością i wodą; usługi pocztowe; sieci i usługi łączności elektronicznej |
| --- | --- |

(1)

Usługi sieciowe: usługi związane z gazem, ogrzewaniem, elektrycznością i wodą; usługi pocztowe; sieci i usługi łączności elektronicznej

| (2) | Usługi związane z transportem |
| --- | --- |

(2)

Usługi związane z transportem

| (3) | Podstawowe usługi bankowe i ubezpieczeniowe (obejmujące co najmniej: zwykły rachunek płatniczy, ubezpieczenie stałych elementów mieszkania i ubezpieczenie budynku, ubezpieczenie na życie i ubezpieczenie zdrowotne) |
| --- | --- |

(3)

Podstawowe usługi bankowe i ubezpieczeniowe (obejmujące co najmniej: zwykły rachunek płatniczy, ubezpieczenie stałych elementów mieszkania i ubezpieczenie budynku, ubezpieczenie na życie i ubezpieczenie zdrowotne)

| (4) | Szkolnictwo podstawowe, średnie i wyższe oraz kształcenie dorosłych |
| --- | --- |

(4)

Szkolnictwo podstawowe, średnie i wyższe oraz kształcenie dorosłych

| (5) | Ustawowe i uzupełniające systemy zabezpieczenia społecznego pokrywające najistotniejsze z życiowych zagrożeń (w tym przynajmniej związane ze zdrowiem, starzeniem się, wypadkami przy pracy, bezrobociem, emeryturą i niepełnosprawnością) |
| --- | --- |

(5)

Ustawowe i uzupełniające systemy zabezpieczenia społecznego pokrywające najistotniejsze z życiowych zagrożeń (w tym przynajmniej związane ze zdrowiem, starzeniem się, wypadkami przy pracy, bezrobociem, emeryturą i niepełnosprawnością)

| (6) | Usługi związane z ochroną zdrowia |
| --- | --- |

(6)

Usługi związane z ochroną zdrowia

| (7) | Usługi w zakresie opieki nad dziećmi |
| --- | --- |

(7)

Usługi w zakresie opieki nad dziećmi

| (8) | Inne istotne usługi świadczone bezpośrednio na rzecz obywateli służące ułatwieniu włączenia społecznego i ochronie praw podstawowych |
| --- | --- |

(8)

Inne istotne usługi świadczone bezpośrednio na rzecz obywateli służące ułatwieniu włączenia społecznego i ochronie praw podstawowych

| (9) | Działalność kulturalna i informacja turystyczna |
| --- | --- |

(9)

Działalność kulturalna i informacja turystyczna

[Popr. 73]

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/638 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/638

---

P7_TA(2014)0159

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży (COM(2011)0635 – C7-0329/2011 – 2011/0284(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/64)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2011)0635), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2011)0635),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0329/2011), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0329/2011),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat Belgii, niemiecki Bundestag, austriacki Bundesrat oraz Izbę Lordów Zjednoczonego Królestwa, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Senat Belgii, niemiecki Bundestag, austriacki Bundesrat oraz Izbę Lordów Zjednoczonego Królestwa, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 29 marca 2012 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 29 marca 2012 r. (1),

| — | uwzględniając art. 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jak również Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7-0301/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jak również Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7-0301/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s. 75.

---

P7_TC1-COD(2014)0159

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Nadal istnieją poważne utrudnienia w transgranicznej działalności gospodarczej uniemożliwiające pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego w zakresie wzrostu i tworzenia miejsc pracy. Obecnie wyłącznie jeden na dziesięciu unijnych przedsiębiorców eksportuje swoje produkty w ramach Unii, a większość z tych, którzy to robią, wywozi towary jedynie do niewielkiej liczby państw członkowskich. Spośród szerokiego wachlarza utrudnień w handlu transgranicznym, w tym regulacji podatkowych, wymogów administracyjnych, trudności w dostawie oraz różnic językowych i kulturowych, przedsiębiorcy uznają, że trudności w ustaleniu przepisów obcego prawa umów należą do najważniejszych barier w transakcjach między przedsiębiorcami i konsumentami oraz transakcjach między przedsiębiorcami. Tracą na tym również konsumenci, ze względu na ograniczoną ofertę towarów. Zatem różne krajowe przepisy prawa umów utrudniają korzystanie z podstawowych swobód, takich jak swoboda dostarczania towarów i świadczenia usług, oraz stanowią przeszkodę w funkcjonowaniu i dalszym tworzeniu rynku wewnętrznego. Mogą one również prowadzić do ograniczania konkurencji, w szczególności na rynkach mniejszych państw członkowskich. |
| --- | --- |

(1)

Nadal istnieją poważne utrudnienia w transgranicznej działalności gospodarczej uniemożliwiające pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego w zakresie wzrostu i tworzenia miejsc pracy. Obecnie wyłącznie jeden na dziesięciu unijnych przedsiębiorców eksportuje swoje produkty w ramach Unii, a większość z tych, którzy to robią, wywozi towary jedynie do niewielkiej liczby państw członkowskich. Spośród szerokiego wachlarza utrudnień w handlu transgranicznym, w tym regulacji podatkowych, wymogów administracyjnych, trudności w dostawie oraz różnic językowych i kulturowych, przedsiębiorcy uznają, że trudności w ustaleniu przepisów obcego prawa umów należą do najważniejszych barier w transakcjach między przedsiębiorcami i konsumentami oraz transakcjach między przedsiębiorcami. Tracą na tym również konsumenci, ze względu na ograniczoną ofertę towarów. Zatem różne krajowe przepisy prawa umów utrudniają korzystanie z podstawowych swobód, takich jak swoboda dostarczania towarów i świadczenia usług, oraz stanowią przeszkodę w funkcjonowaniu i dalszym tworzeniu rynku wewnętrznego. Mogą one również prowadzić do ograniczania konkurencji, w szczególności na rynkach mniejszych państw członkowskich.

| (2) | Umowy stanowią niezbędne narzędzie prawne każdej transakcji gospodarczej. Jednakże konieczność ustalania lub negocjowania przez przedsiębiorców prawa właściwego, wyszukiwania informacji o przepisach obcego prawa właściwego, z czym często wiąże się konieczność ich tłumaczenia, uzyskiwania porady prawnej, by zapoznać się z jego wymogami, oraz dostosowania swoich umów do różnych przepisów krajowych mogących mieć zastosowanie w transgranicznych transakcjach czyni handel transgraniczny bardziej złożonym i kosztownym w porównaniu z handlem krajowym. Bariery związane z prawem umów należą zatem do głównych czynników zniechęcających znaczną liczbę przedsiębiorców nastawionych na eksport, do rozpoczęcia działalności w handlu transgranicznym lub rozszerzenia jej na więcej państw członkowskich. Stanowią one szczególnie trudną barierę dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), dla których koszty wejścia na zagraniczne rynki są często bardzo wysokie w stosunku do ich obrotów. W rezultacie przedsiębiorcy tracą możliwość uzyskania oszczędności wynikających ze sprzedaży towarów i usług na podstawie jednego, jednolitego prawa umów dla wszystkich przeprowadzanych transakcji transgranicznych oraz, w środowisku online, za pośrednictwem jednej strony internetowej. |
| --- | --- |

(2)

Umowy stanowią niezbędne narzędzie prawne każdej transakcji gospodarczej. Jednakże konieczność ustalania lub negocjowania przez przedsiębiorców prawa właściwego, wyszukiwania informacji o przepisach obcego prawa właściwego, z czym często wiąże się konieczność ich tłumaczenia, uzyskiwania porady prawnej, by zapoznać się z jego wymogami, oraz dostosowania swoich umów do różnych przepisów krajowych mogących mieć zastosowanie w transgranicznych transakcjach czyni handel transgraniczny bardziej złożonym i kosztownym w porównaniu z handlem krajowym. Bariery związane z prawem umów należą zatem do głównych czynników zniechęcających znaczną liczbę przedsiębiorców nastawionych na eksport, do rozpoczęcia działalności w handlu transgranicznym lub rozszerzenia jej na więcej państw członkowskich. Stanowią one szczególnie trudną barierę dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), dla których koszty wejścia na zagraniczne rynki są często bardzo wysokie w stosunku do ich obrotów. W rezultacie przedsiębiorcy tracą możliwość uzyskania oszczędności wynikających ze sprzedaży towarów i usług na podstawie jednego, jednolitego prawa umów dla wszystkich przeprowadzanych transakcji transgranicznych oraz, w środowisku online, za pośrednictwem jednej strony internetowej.

| (3) | Koszty transakcyjne związane z prawem umów, które, jak wykazano, stanowią istotne obciążenie, oraz przeszkody prawne wynikające z różnic między krajowymi imperatywnymi przepisami o ochronie konsumenta mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego w zakresie transakcji między przedsiębiorcami i konsumentami. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 (3), kiedy działalność przedsiębiorcy skierowana jest na konsumentów w innym państwie, zastosowanie znajdą przepisy służące ochronie konsumentów państwa członkowskiego zwykłego pobytu konsumenta, które zapewniają wyższy poziom ochrony, i których zastosowanie nie może być umownie wyłączone, nawet jeśli strony wybrały inne prawo właściwe. Przedsiębiorcy muszą zatem ustalić z wyprzedzeniem, czy prawo konsumenta przewiduje wyższą ochronę oraz dopilnować, by ich umowa była zgodna z wymogami tego prawa. Poza tym, w handlu elektronicznym konieczne jest dostosowanie stron internetowych celem uwzględnienia wymogów zawartych w mających zastosowanie obcych przepisach o umowach z udziałem konsumentów, co pociąga za sobą dalsze koszty. Dokonana już harmonizacja prawa konsumenckiego na szczeblu Unii doprowadziła do pewnego zbliżenia przepisów w niektórych dziedzinach. Nadal jednak istnieją znaczne różnice między prawem poszczególnych państw członkowskich; obecny etap harmonizacji pozostawia państwom członkowskim szeroki wybór wariantów w zakresie tego, jak wypełnić wymogi wynikające z przepisów Unii oraz jaki poziom ochrony konsumenta zapewnić. |
| --- | --- |

(3)

Koszty transakcyjne związane z prawem umów, które, jak wykazano, stanowią istotne obciążenie, oraz przeszkody prawne wynikające z różnic między krajowymi imperatywnymi przepisami o ochronie konsumenta mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego w zakresie transakcji między przedsiębiorcami i konsumentami. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 (3), kiedy działalność przedsiębiorcy skierowana jest na konsumentów w innym państwie, zastosowanie znajdą przepisy służące ochronie konsumentów państwa członkowskiego zwykłego pobytu konsumenta, które zapewniają wyższy poziom ochrony, i których zastosowanie nie może być umownie wyłączone, nawet jeśli strony wybrały inne prawo właściwe. Przedsiębiorcy muszą zatem ustalić z wyprzedzeniem, czy prawo konsumenta przewiduje wyższą ochronę oraz dopilnować, by ich umowa była zgodna z wymogami tego prawa. Poza tym, w handlu elektronicznym konieczne jest dostosowanie stron internetowych celem uwzględnienia wymogów zawartych w mających zastosowanie obcych przepisach o umowach z udziałem konsumentów, co pociąga za sobą dalsze koszty. Dokonana już harmonizacja prawa konsumenckiego na szczeblu Unii doprowadziła do pewnego zbliżenia przepisów w niektórych dziedzinach. Nadal jednak istnieją znaczne różnice między prawem poszczególnych państw członkowskich; obecny etap harmonizacji pozostawia państwom członkowskim szeroki wybór wariantów w zakresie tego, jak wypełnić wymogi wynikające z przepisów Unii oraz jaki poziom ochrony konsumenta zapewnić.

| (4) | Bariery związane z prawem umów utrudniające przedsiębiorcom pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego działają również na niekorzyść konsumentów. Mniej intensywny handel transgraniczny oznacza przywóz mniejszej ilości towarów i mniejszą konkurencję. Konsumenci mogą być poszkodowani wskutek ograniczonego wyboru towarów po wyższych cenach, zarówno dlatego, że mniej zagranicznych przedsiębiorców będzie im bezpośrednio oferować swoje produkty i usług, jak również pośrednio, ze względu na ograniczenie transgranicznego obrotu między przedsiębiorcami w skali hurtowej. Podczas gdy transgraniczne zakupy mogłyby przynieść istotne korzyści gospodarcze w postaci bogatszej i lepszej oferty, również wielu konsumentów unika takich zakupów, ze względu na brak pewności co do przysługujących im praw. Niektóre z głównych obaw konsumentów dotyczą prawa umów, np. tego, czy przysługiwałaby im odpowiednia ochrona w przypadku zakupu wadliwych produktów. W rezultacie znaczna liczba konsumentów woli dokonywać zakupów w kraju, nawet jeśli oznacza to mniejszy wybór lub wyższe ceny. |
| --- | --- |

(4)

Bariery związane z prawem umów utrudniające przedsiębiorcom pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego działają również na niekorzyść konsumentów. Mniej intensywny handel transgraniczny oznacza przywóz mniejszej ilości towarów i mniejszą konkurencję. Konsumenci mogą być poszkodowani wskutek ograniczonego wyboru towarów po wyższych cenach, zarówno dlatego, że mniej zagranicznych przedsiębiorców będzie im bezpośrednio oferować swoje produkty i usług, jak również pośrednio, ze względu na ograniczenie transgranicznego obrotu między przedsiębiorcami w skali hurtowej. Podczas gdy transgraniczne zakupy mogłyby przynieść istotne korzyści gospodarcze w postaci bogatszej i lepszej oferty, również wielu konsumentów unika takich zakupów, ze względu na brak pewności co do przysługujących im praw. Niektóre z głównych obaw konsumentów dotyczą prawa umów, np. tego, czy przysługiwałaby im odpowiednia ochrona w przypadku zakupu wadliwych produktów. W rezultacie znaczna liczba konsumentów woli dokonywać zakupów w kraju, nawet jeśli oznacza to mniejszy wybór lub wyższe ceny.

| (5) | W dodatku konsumenci, którzy pragną skorzystać na różnicach cen między państwami członkowskimi poprzez zakup od przedsiębiorcy z innego państwa członkowskiego, napotykają często na trudności spowodowane odmową sprzedaży ze strony przedsiębiorcy. Chociaż handel elektroniczny znacznie ułatwił wyszukiwanie ofert, jak również porównywanie cen i innych warunków niezależnie od siedziby przedsiębiorcy, przedsiębiorcy, którzy nie chcą prowadzić handlu transgranicznego, odrzucają bardzo często zamówienia zagranicznych konsumentów. |
| --- | --- |

(5)

W dodatku konsumenci, którzy pragną skorzystać na różnicach cen między państwami członkowskimi poprzez zakup od przedsiębiorcy z innego państwa członkowskiego, napotykają często na trudności spowodowane odmową sprzedaży ze strony przedsiębiorcy. Chociaż handel elektroniczny znacznie ułatwił wyszukiwanie ofert, jak również porównywanie cen i innych warunków niezależnie od siedziby przedsiębiorcy, przedsiębiorcy, którzy nie chcą prowadzić handlu transgranicznego, odrzucają bardzo często zamówienia zagranicznych konsumentów.

| (6) | Różnice między prawem umów poszczególnych państw stanowią zatem barierę uniemożliwiającą konsumentom i przedsiębiorcom czerpanie korzyści z rynku wewnętrznego. Bariery te mogłyby zostać znacząco zmniejszone gdyby umowy mogły opierać się na jednolitym zestawie norm prawa umów, niezależnie od siedziby stron. Taki jednolity zestaw norm prawa umów powinien obejmować cały cykl trwania umowy, a zatem obejmować aspekty mające największe znaczenie przy zawieraniu umowy. Powinien on również obejmować w pełni zharmonizowane przepisy służące ochronie konsumentów. |
| --- | --- |

(6)

Różnice między prawem umów poszczególnych państw stanowią zatem barierę uniemożliwiającą konsumentom i przedsiębiorcom czerpanie korzyści z rynku wewnętrznego. Bariery te mogłyby zostać znacząco zmniejszone gdyby umowy mogły opierać się na jednolitym zestawie norm prawa umów, niezależnie od siedziby stron. Taki jednolity zestaw norm prawa umów powinien obejmować cały cykl trwania umowy, a zatem obejmować aspekty mające największe znaczenie przy zawieraniu umowy. Powinien on również obejmować w pełni zharmonizowane przepisy służące ochronie konsumentów.

| (7) | Różnice w prawie umów poszczególnych państw oraz ich wpływ na handel transgraniczny prowadzą również do ograniczenia konkurencji. W warunkach mało intensywnego handlu transgranicznego panuje mniejsza konkurencja, a zatem mniejsza zachęta dla przedsiębiorców, by byli bardziej innowacyjni oraz poprawiali jakość swoich produktów lub obniżali ceny. W szczególności w mniejszych państwach członkowskich, w których funkcjonuje niewielka liczba krajowych konkurentów, decyzja zagranicznych przedsiębiorców, by powstrzymać się od wejścia na te rynki ze względu na koszty i komplikacje, może prowadzić do ograniczenia konkurencji na tych rynkach, co ma wymierny wpływ na ofertę i ceny dostępnych produktów. Ponadto bariery w handlu transgranicznym mogą również zagrozić konkurencji między MŚP i większymi firmami. Ze względu na znaczny wpływ kosztów transakcyjnych w porównaniu z obrotem, MŚP przypuszczalnie znacznie częściej powstrzymują się od wchodzenia na obcy rynek niż ich więksi konkurenci. |
| --- | --- |

(7)

Różnice w prawie umów poszczególnych państw oraz ich wpływ na handel transgraniczny prowadzą również do ograniczenia konkurencji. W warunkach mało intensywnego handlu transgranicznego panuje mniejsza konkurencja, a zatem mniejsza zachęta dla przedsiębiorców, by byli bardziej innowacyjni oraz poprawiali jakość swoich produktów lub obniżali ceny. W szczególności w mniejszych państwach członkowskich, w których funkcjonuje niewielka liczba krajowych konkurentów, decyzja zagranicznych przedsiębiorców, by powstrzymać się od wejścia na te rynki ze względu na koszty i komplikacje, może prowadzić do ograniczenia konkurencji na tych rynkach, co ma wymierny wpływ na ofertę i ceny dostępnych produktów. Ponadto bariery w handlu transgranicznym mogą również zagrozić konkurencji między MŚP i większymi firmami. Ze względu na znaczny wpływ kosztów transakcyjnych w porównaniu z obrotem, MŚP przypuszczalnie znacznie częściej powstrzymują się od wchodzenia na obcy rynek niż ich więksi konkurenci.

| (8) | Aby pokonać te Bariery związane z prawem umów
  utrudniają konsumentom i przedsiębiorcom pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego i dotyczą w szczególności sektora sprzedaży na odległość, który powinien stanowić jeden z wymiernych rezultatów rynku wewnętrznego. W szczególności cyfrowy aspekt rynku wewnętrznego staje się niezwykle istotny zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorców, gdyż przedsiębiorcy i konsumenci coraz częściej dokonują zakupów przez internet, a coraz więcej przedsiębiorców prowadzi w ten sposób sprzedaż. Mając na uwadze, że narzędzia technologii komunikacyjnych i informacyjnych są stale rozwijane i coraz powszechniej dostępne, potencjał wzrostu sprzedaży internetowych jest bardzo wysoki. W związku z powyższym, aby pokonać takie bariery związane z prawem umów,
  strony powinny mieć możliwość uzgodnienia, że ich umowy
  zawierane na odległość, a w szczególności przez internet,
  będą podlegać jednolitemu zestawowi norm prawa umów mających to samo znaczenie i tą samą wykładnię we wszystkich państwach członkowskich – wspólnych
  europejskich
  przepisów dotyczących sprzedaży. Te wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny stanowić dodatkową opcję
  sprzedaży na odległość, a w szczególności handlu elektronicznego,
  zwiększającą pole wyboru stron, możliwą do wykorzystania, kiedy tylko strony wspólnie uznają, że będzie ona użyteczna, rzeczywiście ułatwiając handel transgraniczny i pozwalając uniknąć kosztów transakcyjnych i alternatywnych, jak również innych przeszkód w handlu transgranicznym związanych z prawem umów. Powinny być one podstawą stosunku umownego wyłącznie wtedy, gdy strony wspólnie zdecydują się na skorzystanie z nich. [Popr. 1] |
| --- | --- |

(8)

Aby pokonać te Bariery związane z prawem umów
  utrudniają konsumentom i przedsiębiorcom pełne wykorzystanie potencjału rynku wewnętrznego i dotyczą w szczególności sektora sprzedaży na odległość, który powinien stanowić jeden z wymiernych rezultatów rynku wewnętrznego. W szczególności cyfrowy aspekt rynku wewnętrznego staje się niezwykle istotny zarówno dla konsumentów, jak i dla przedsiębiorców, gdyż przedsiębiorcy i konsumenci coraz częściej dokonują zakupów przez internet, a coraz więcej przedsiębiorców prowadzi w ten sposób sprzedaż. Mając na uwadze, że narzędzia technologii komunikacyjnych i informacyjnych są stale rozwijane i coraz powszechniej dostępne, potencjał wzrostu sprzedaży internetowych jest bardzo wysoki. W związku z powyższym, aby pokonać takie bariery związane z prawem umów,
  strony powinny mieć możliwość uzgodnienia, że ich umowy
  zawierane na odległość, a w szczególności przez internet,
  będą podlegać jednolitemu zestawowi norm prawa umów mających to samo znaczenie i tą samą wykładnię we wszystkich państwach członkowskich – wspólnych
  europejskich
  przepisów dotyczących sprzedaży. Te wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny stanowić dodatkową opcję
  sprzedaży na odległość, a w szczególności handlu elektronicznego,
  zwiększającą pole wyboru stron, możliwą do wykorzystania, kiedy tylko strony wspólnie uznają, że będzie ona użyteczna, rzeczywiście ułatwiając handel transgraniczny i pozwalając uniknąć kosztów transakcyjnych i alternatywnych, jak również innych przeszkód w handlu transgranicznym związanych z prawem umów. Powinny być one podstawą stosunku umownego wyłącznie wtedy, gdy strony wspólnie zdecydują się na skorzystanie z nich. [Popr. 1]

| (9) | Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży. Harmonizuje

  na podstawie umów zawieranych na odległość, a w szczególności przez internet
  .
  Zbliża
  ono przepisy prawa umów państw członkowskich nie poprzez zobowiązanie tych ostatnich do zmiany obowiązującego

  pierwotnego
  krajowego
  reżimu
  prawa umów, lecz poprzez stworzenie w każdym z państw członkowskich drugiego reżimu prawa umów na potrzeby umów objętych zakresem stosowania rozporządzenia. Ten drugi
  stosowany bezpośrednio
  reżim powinien
  stanowić integralną część porządku prawnego obowiązującego na obszarze państw członkowskich. W stopniu, w jakim umożliwia to ich zakres i w przypadku gdy strony porozumiały się co do ich wykorzystania, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny mieć zastosowanie zamiast pierwotnego krajowego reżimu prawa umów w tym porządku prawnym. Powinny one
  być
  identyczne

  identyczny w całej Unii i funkcjonować obok obowiązujących norm krajowego prawa umów. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być stosowane dobrowolnie, za jednoznacznym porozumieniem stron, do umów transgranicznych. [Popr. 2] |
| --- | --- |

(9)

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży. Harmonizuje

  na podstawie umów zawieranych na odległość, a w szczególności przez internet
  .
  Zbliża
  ono przepisy prawa umów państw członkowskich nie poprzez zobowiązanie tych ostatnich do zmiany obowiązującego

  pierwotnego
  krajowego
  reżimu
  prawa umów, lecz poprzez stworzenie w każdym z państw członkowskich drugiego reżimu prawa umów na potrzeby umów objętych zakresem stosowania rozporządzenia. Ten drugi
  stosowany bezpośrednio
  reżim powinien
  stanowić integralną część porządku prawnego obowiązującego na obszarze państw członkowskich. W stopniu, w jakim umożliwia to ich zakres i w przypadku gdy strony porozumiały się co do ich wykorzystania, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny mieć zastosowanie zamiast pierwotnego krajowego reżimu prawa umów w tym porządku prawnym. Powinny one
  być
  identyczne

  identyczny w całej Unii i funkcjonować obok obowiązujących norm krajowego prawa umów. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być stosowane dobrowolnie, za jednoznacznym porozumieniem stron, do umów transgranicznych. [Popr. 2]

| (10) | Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinno być wyborem dokonywanym w zastosowaniu właściwego prawa krajowego
  porządku prawnego
  określonego
  jako prawo właściwe
  na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 lub, w odniesieniu do obowiązków udzielenia informacji przedkontraktowych, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), lub jakiejkolwiek innej właściwej normy kolizyjnej. Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży
  jest wynikiem wyboru między dwoma różnymi reżimami w ramach tego samego krajowego porządku prawnego. Wybór ten zatem
  nie
  powinien być traktowany

  powinno zatem być traktowane jako wybór prawa właściwego

  między dwoma krajowymi porządkami prawnymi
  w rozumieniu norm kolizyjnych ani być z tym wyborem
  mylony i powinien

  mylone i powinno obowiązywać bez uszczerbku dla wspomnianych norm kolizyjnych. Rozporządzenie nie będzie zatem wpływać na obowiązujące normy kolizyjne
  , jak np
  .
  normy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 593/2008
  . [Popr. 3] |
| --- | --- |

(10)

Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinno być wyborem dokonywanym w zastosowaniu właściwego prawa krajowego
  porządku prawnego
  określonego
  jako prawo właściwe
  na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 lub, w odniesieniu do obowiązków udzielenia informacji przedkontraktowych, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), lub jakiejkolwiek innej właściwej normy kolizyjnej. Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży
  jest wynikiem wyboru między dwoma różnymi reżimami w ramach tego samego krajowego porządku prawnego. Wybór ten zatem
  nie
  powinien być traktowany

  powinno zatem być traktowane jako wybór prawa właściwego

  między dwoma krajowymi porządkami prawnymi
  w rozumieniu norm kolizyjnych ani być z tym wyborem
  mylony i powinien

  mylone i powinno obowiązywać bez uszczerbku dla wspomnianych norm kolizyjnych. Rozporządzenie nie będzie zatem wpływać na obowiązujące normy kolizyjne
  , jak np
  .
  normy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 593/2008
  . [Popr. 3]

| (11) | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny obejmować kompletny

  pełen
  zestaw w pełni zharmonizowanych

  ujednoliconych
  bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów. Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powinny one zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów w celu zwiększenia zaufania konsumentów do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, a tym samym zachęcić ich do zawierania umów transgranicznych na tej podstawie. Wspólne przepisy powinny utrzymywać lub zwiększać poziom ochrony przysługującej konsumentom na mocy unijnego prawa konsumenckiego.
  Ponadto przyjęcie niniejszego rozporządzenia nie powinno wykluczać przeglądu dyrektywy w sprawie praw konsumentów w celu wprowadzenia w państwach członkowskich pełnej przeprowadzonej na wysokim poziomie harmonizacji ochrony konsumentów. [Popr. 4] |
| --- | --- |

(11)

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny obejmować kompletny

  pełen
  zestaw w pełni zharmonizowanych

  ujednoliconych
  bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów. Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powinny one zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów w celu zwiększenia zaufania konsumentów do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, a tym samym zachęcić ich do zawierania umów transgranicznych na tej podstawie. Wspólne przepisy powinny utrzymywać lub zwiększać poziom ochrony przysługującej konsumentom na mocy unijnego prawa konsumenckiego.
  Ponadto przyjęcie niniejszego rozporządzenia nie powinno wykluczać przeglądu dyrektywy w sprawie praw konsumentów w celu wprowadzenia w państwach członkowskich pełnej przeprowadzonej na wysokim poziomie harmonizacji ochrony konsumentów. [Popr. 4]

| (11a) | Definicja konsumenta powinna obejmować osoby fizyczne działające w celach niezwiązanych z ich działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową. Jednakże w przypadku umów podwójnego zastosowania, gdy umowa zawierana jest w celach, które częściowo są związane z działalnością handlowa danej osoby, a częściowo nie są z nią związane, a cel handlowy jest do tego stopnia ograniczony, że nie jest dominujący w ogólnym kontekście umowy, taka osoba również powinna być uznawana za konsumenta. W celu określenia, czy osoba fizyczna całkowicie czy częściowo działa w celach, które są związane z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową, należy ocenić sposób, w jaki dana osoba występuje w stosunku do kontrahenta. [Popr. 5] |
| --- | --- |

(11a)

Definicja konsumenta powinna obejmować osoby fizyczne działające w celach niezwiązanych z ich działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową. Jednakże w przypadku umów podwójnego zastosowania, gdy umowa zawierana jest w celach, które częściowo są związane z działalnością handlowa danej osoby, a częściowo nie są z nią związane, a cel handlowy jest do tego stopnia ograniczony, że nie jest dominujący w ogólnym kontekście umowy, taka osoba również powinna być uznawana za konsumenta. W celu określenia, czy osoba fizyczna całkowicie czy częściowo działa w celach, które są związane z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub zawodową, należy ocenić sposób, w jaki dana osoba występuje w stosunku do kontrahenta. [Popr. 5]

| (12) | W przypadku zawarcia ważnego porozumienia o korzystaniu ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, jedynie wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny regulować kwestie należące do ich zakresu.
  Ponieważ wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży zawierają kompletny

  pełen
  zestaw
  ujednoliconych

  w pełni zharmonizowanych bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów, nie będzie różnic między przepisami państw członkowskich w omawianej dziedzinie tam, gdzie strony zdecydują się skorzystać z tych wspólnych przepisów. W związku z tym art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 593/2008, który opiera się założeniu, że poziom ochrony konsumentów w państwach członkowskich jest zróżnicowany, nie ma praktycznego znaczenia dla kwestii objętych zakresem stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży
  , gdyż sprowadzałby się do porównania między wiążącymi przepisami dwóch identycznych drugich reżimów prawa umów
  . [Popr. 6] |
| --- | --- |

(12)

W przypadku zawarcia ważnego porozumienia o korzystaniu ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, jedynie wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny regulować kwestie należące do ich zakresu.
  Ponieważ wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży zawierają kompletny

  pełen
  zestaw
  ujednoliconych

  w pełni zharmonizowanych bezwzględnie wiążących przepisów o ochronie konsumentów, nie będzie różnic między przepisami państw członkowskich w omawianej dziedzinie tam, gdzie strony zdecydują się skorzystać z tych wspólnych przepisów. W związku z tym art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 593/2008, który opiera się założeniu, że poziom ochrony konsumentów w państwach członkowskich jest zróżnicowany, nie ma praktycznego znaczenia dla kwestii objętych zakresem stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży
  , gdyż sprowadzałby się do porównania między wiążącymi przepisami dwóch identycznych drugich reżimów prawa umów
  . [Popr. 6]

| (13) | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zostać udostępnione na potrzeby umów transgranicznych, ponieważ to w ich kontekście różnice między krajowymi przepisami prowadzą do komplikacji i dodatkowych kosztów, zniechęcając strony do nawiązania stosunków umownych
  , natomiast handel prowadzony na odległość, a w szczególności handel elektroniczny, posiada duży potencjał
  . Transgraniczny charakter umowy należy ocenić na podstawie miejsca zwykłego pobytu stron w umowach między przedsiębiorcami. W umowach między przedsiębiorcami a konsumentami wymóg transgraniczności powinien być spełniony, jeżeli ogólny adres wskazany przez konsumenta, adres dostawy towarów, lub adres, na jaki ma być wystawiona faktura wskazany przez konsumenta znajdują się w jednym z państw członkowskich, ale nie w tym państwie, w którym przedsiębiorca ma swoje miejsce zwykłego pobytu. [Popr. 7] |
| --- | --- |

(13)

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zostać udostępnione na potrzeby umów transgranicznych, ponieważ to w ich kontekście różnice między krajowymi przepisami prowadzą do komplikacji i dodatkowych kosztów, zniechęcając strony do nawiązania stosunków umownych
  , natomiast handel prowadzony na odległość, a w szczególności handel elektroniczny, posiada duży potencjał
  . Transgraniczny charakter umowy należy ocenić na podstawie miejsca zwykłego pobytu stron w umowach między przedsiębiorcami. W umowach między przedsiębiorcami a konsumentami wymóg transgraniczności powinien być spełniony, jeżeli ogólny adres wskazany przez konsumenta, adres dostawy towarów, lub adres, na jaki ma być wystawiona faktura wskazany przez konsumenta znajdują się w jednym z państw członkowskich, ale nie w tym państwie, w którym przedsiębiorca ma swoje miejsce zwykłego pobytu. [Popr. 7]

| (14) | Wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie powinno ograniczać się do sytuacji transgranicznych z udziałem wyłącznie państw członkowskich, lecz powinno być dostępne także na potrzeby ułatwienia handlu między państwami członkowskimi i państwami trzecimi. W przypadku gdy w transakcji biorą udział konsumenci z państw trzecich, porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży w Unii Europejskiej, które oznaczałaby dla nich wybór prawa obcego, powinno podlegać obowiązującym normom kolizyjnym. |
| --- | --- |

(14)

Wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie powinno ograniczać się do sytuacji transgranicznych z udziałem wyłącznie państw członkowskich, lecz powinno być dostępne także na potrzeby ułatwienia handlu między państwami członkowskimi i państwami trzecimi. W przypadku gdy w transakcji biorą udział konsumenci z państw trzecich, porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży w Unii Europejskiej, które oznaczałaby dla nich wybór prawa obcego, powinno podlegać obowiązującym normom kolizyjnym.

| (15) | Przedsiębiorcy zawierający czysto krajowe, jak również transgraniczne transakcje handlowe mogą uznać za użyteczne wykorzystanie jednej, jednolitej umowy we wszystkich swoich transakcjach. Dlatego też państwa członkowskie powinny mieć swobodę, jeżeli chodzi o możliwość udostępnienia wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży również na potrzeby użytku czysto krajowego. |
| --- | --- |

(15)

Przedsiębiorcy zawierający czysto krajowe, jak również transgraniczne transakcje handlowe mogą uznać za użyteczne wykorzystanie jednej, jednolitej umowy we wszystkich swoich transakcjach. Dlatego też państwa członkowskie powinny mieć swobodę, jeżeli chodzi o możliwość udostępnienia wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży również na potrzeby użytku czysto krajowego.

| (16) | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być dostępne w szczególności na potrzeby sprzedaży ruchomości, w tym, gdy dane towary mają zostać wytworzone lub wyprodukowanie, ponieważ z ekonomicznego punktu widzenia jest to najważniejszy rodzaj umowy o szczególnym potencjale w zakresie intensyfikacji transgranicznej wymiany handlowej, w szczególności w handlu elektronicznym. |
| --- | --- |

(16)

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być dostępne w szczególności na potrzeby sprzedaży ruchomości, w tym, gdy dane towary mają zostać wytworzone lub wyprodukowanie, ponieważ z ekonomicznego punktu widzenia jest to najważniejszy rodzaj umowy o szczególnym potencjale w zakresie intensyfikacji transgranicznej wymiany handlowej, w szczególności w handlu elektronicznym.

| (17) | Dla odzwierciedlenia wzrastającego znaczenia gospodarki cyfrowej zakres stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien także obejmować umowy o dostarczenie treści cyfrowych. Liczba transakcji polegających na przekazaniu treści cyfrowych do przechowywania, przetwarzania lub udostępniania i wielokrotnego użytku, na przykład poprzez pobieranie muzyki, rośnie szybko i ma ogromny potencjał dalszego wzrostu, nadal jednak odbywa się w warunkach znacznego zróżnicowania przepisów i niepewności prawnej. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zatem obejmować dostarczanie treści cyfrowych, niezależnie od tego, czy dana treść jest dostarczana na materialnym nośniku. |
| --- | --- |

(17)

Dla odzwierciedlenia wzrastającego znaczenia gospodarki cyfrowej zakres stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien także obejmować umowy o dostarczenie treści cyfrowych. Liczba transakcji polegających na przekazaniu treści cyfrowych do przechowywania, przetwarzania lub udostępniania i wielokrotnego użytku, na przykład poprzez pobieranie muzyki, rośnie szybko i ma ogromny potencjał dalszego wzrostu, nadal jednak odbywa się w warunkach znacznego zróżnicowania przepisów i niepewności prawnej. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zatem obejmować dostarczanie treści cyfrowych, niezależnie od tego, czy dana treść jest dostarczana na materialnym nośniku.

| (17a) | Przetwarzanie w chmurze rozwija się szybko i ma duży potencjał wzrostu. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży stanowią spójny zestaw norm dostosowanych do świadczenia usług na odległość, a w szczególności elektronicznego dostarczania treści cyfrowych i usług powiązanych. Przepisy te powinny mieć także zastosowanie, gdy usługi w zakresie treści cyfrowych lub powiązane usługi są świadczone z wykorzystaniem chmur obliczeniowych, w szczególności gdy treść cyfrowa może zostać pobrana z chmury obliczeniowej sprzedawcy lub czasowo przechowywana w chmurze obliczeniowej usługodawcy. [Popr. 8] |
| --- | --- |

(17a)

Przetwarzanie w chmurze rozwija się szybko i ma duży potencjał wzrostu. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży stanowią spójny zestaw norm dostosowanych do świadczenia usług na odległość, a w szczególności elektronicznego dostarczania treści cyfrowych i usług powiązanych. Przepisy te powinny mieć także zastosowanie, gdy usługi w zakresie treści cyfrowych lub powiązane usługi są świadczone z wykorzystaniem chmur obliczeniowych, w szczególności gdy treść cyfrowa może zostać pobrana z chmury obliczeniowej sprzedawcy lub czasowo przechowywana w chmurze obliczeniowej usługodawcy. [Popr. 8]

| (18) | Treści cyfrowe są często dostarczane nie w zamian za cenę, lecz w połączeniu z innymi opłaconymi towarami lub usługami, w tym za świadczenia o charakterze niepieniężnym, takie jak udostępnienie danych osobowych, lub też bezpłatnie, w kontekście strategii marketingowej (w nadziei, że konsument nabędzie później dodatkowe lub bardziej wyrafinowane produkty z zakresu treści cyfrowych). Ze względu na tę specyficzną strukturę rynku oraz fakt, że wady dostarczonych treści cyfrowych mogą zaszkodzić interesom gospodarczym konsumentów niezależnie od tego, na jakich warunkach treści te zostały dostarczone, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być dostępne niezależnie od tego, czy za dane treści cyfrowe zapłacono cenę.
  W takich jednak przypadkach środki ochrony prawnej kupującego powinny ograniczać się wyłącznie do szkód. Z drugiej strony kupujący powinien mieć możliwość skorzystania z pełnego zestawu środków ochrony prawnej, z wyjątkiem obniżenia cen, nawet jeżeli nie jest on zobowiązany do zapłacenia ceny dostawy treści cyfrowych, pod warunkiem że świadczenie wzajemne z jego strony, na przykład poprzez dostarczanie danych osobowych lub inne usługi mające wartość handlową dla usługodawcy, mają wartość równą cenie dostawy, mając na uwadze, że w takich przypadkach treści cyfrowe nie są w rzeczywistości dostarczane nieodpłatnie. [Popr. 9] |
| --- | --- |

(18)

Treści cyfrowe są często dostarczane nie w zamian za cenę, lecz w połączeniu z innymi opłaconymi towarami lub usługami, w tym za świadczenia o charakterze niepieniężnym, takie jak udostępnienie danych osobowych, lub też bezpłatnie, w kontekście strategii marketingowej (w nadziei, że konsument nabędzie później dodatkowe lub bardziej wyrafinowane produkty z zakresu treści cyfrowych). Ze względu na tę specyficzną strukturę rynku oraz fakt, że wady dostarczonych treści cyfrowych mogą zaszkodzić interesom gospodarczym konsumentów niezależnie od tego, na jakich warunkach treści te zostały dostarczone, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być dostępne niezależnie od tego, czy za dane treści cyfrowe zapłacono cenę.
  W takich jednak przypadkach środki ochrony prawnej kupującego powinny ograniczać się wyłącznie do szkód. Z drugiej strony kupujący powinien mieć możliwość skorzystania z pełnego zestawu środków ochrony prawnej, z wyjątkiem obniżenia cen, nawet jeżeli nie jest on zobowiązany do zapłacenia ceny dostawy treści cyfrowych, pod warunkiem że świadczenie wzajemne z jego strony, na przykład poprzez dostarczanie danych osobowych lub inne usługi mające wartość handlową dla usługodawcy, mają wartość równą cenie dostawy, mając na uwadze, że w takich przypadkach treści cyfrowe nie są w rzeczywistości dostarczane nieodpłatnie. [Popr. 9]

| (19) | W celu zapewnienia maksymalnej wartości dodanej wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, ich przedmiotowy zakres stosowania powinien objąć również niektóre usługi świadczone przez sprzedawcę, bezpośrednio i blisko związane z konkretnymi towarami lub treściami cyfrowymi dostarczanymi na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i w praktyce często ujmowane w tej samej lub powiązanej umowie zawieranej w tym samym czasie; dotyczy to w szczególności naprawy, konserwacji lub instalacji towarów lub treści cyfrowych
  lub czasowego przechowywania treści cyfrowych w chmurze obliczeniowej usługodawcy
  . |
| --- | --- |

(19)

W celu zapewnienia maksymalnej wartości dodanej wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, ich przedmiotowy zakres stosowania powinien objąć również niektóre usługi świadczone przez sprzedawcę, bezpośrednio i blisko związane z konkretnymi towarami lub treściami cyfrowymi dostarczanymi na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i w praktyce często ujmowane w tej samej lub powiązanej umowie zawieranej w tym samym czasie; dotyczy to w szczególności naprawy, konserwacji lub instalacji towarów lub treści cyfrowych
  lub czasowego przechowywania treści cyfrowych w chmurze obliczeniowej usługodawcy
  .

| (19a) | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można również stosować w odniesieniu do umowy powiązanej z inną umową zawartą przez te same strony, która nie jest umową sprzedaży, umową o dostarczenie treści cyfrowych ani umową o świadczenie usług powiązanych. Umowa powiązana podlega odpowiedniemu prawu krajowemu mającemu zastosowanie zgodnie z właściwymi normami kolizyjnymi. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można również stosować w umowach zawierających jakiekolwiek elementy inne niż sprzedaż towarów, dostarczanie treści cyfrowych lub świadczenie usług powiązanych, pod warunkiem że elementy te można wydzielić, a ich cena może zostać wyodrębniona. [Popr. 11] |
| --- | --- |

(19a)

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można również stosować w odniesieniu do umowy powiązanej z inną umową zawartą przez te same strony, która nie jest umową sprzedaży, umową o dostarczenie treści cyfrowych ani umową o świadczenie usług powiązanych. Umowa powiązana podlega odpowiedniemu prawu krajowemu mającemu zastosowanie zgodnie z właściwymi normami kolizyjnymi. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można również stosować w umowach zawierających jakiekolwiek elementy inne niż sprzedaż towarów, dostarczanie treści cyfrowych lub świadczenie usług powiązanych, pod warunkiem że elementy te można wydzielić, a ich cena może zostać wyodrębniona. [Popr. 11]

| (20) | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie powinny obejmować żadnych umów powiązanych, na mocy których kupujący nabywa towary lub otrzymuje usługi od osoby trzeciej. Zastosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie byłoby tutaj właściwe, ponieważ osoba trzecia nie jest stroną porozumienia między umawiającymi się stronami dotyczącego wykorzystania wspólnych przepisów dotyczących sprzedaży. Umowa powiązana zawarta z osobą trzecią powinna podlegać odpowiedniemu prawu krajowemu, mającemu zastosowanie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 593/2008 i rozporządzeniem (WE) nr 864/2007 lub jakimikolwiek innymi właściwymi normami kolizyjnymi. |
| --- | --- |

(20)

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie powinny obejmować żadnych umów powiązanych, na mocy których kupujący nabywa towary lub otrzymuje usługi od osoby trzeciej. Zastosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie byłoby tutaj właściwe, ponieważ osoba trzecia nie jest stroną porozumienia między umawiającymi się stronami dotyczącego wykorzystania wspólnych przepisów dotyczących sprzedaży. Umowa powiązana zawarta z osobą trzecią powinna podlegać odpowiedniemu prawu krajowemu, mającemu zastosowanie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 593/2008 i rozporządzeniem (WE) nr 864/2007 lub jakimikolwiek innymi właściwymi normami kolizyjnymi.

| (21) | Aby zaradzić istniejącym problemom w zakresie rynku wewnętrznego i konkurencji w sposób precyzyjny i proporcjonalny, zakres osobowy wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien zostać skoncentrowany na stronach, które obecnie zniechęcane są do zagranicznych transakcji ze względu na zróżnicowanie krajowych przepisów prawa umów mające znaczący, negatywny wpływ na handel transgraniczny. Powinien on zatem obejmować wszystkie transakcje między przedsiębiorcami i konsumentami oraz umowy między przedsiębiorcami, w których przynajmniej jedną ze stron jest MŚP, w oparciu o zalecenie Komisji 2003/361/WE (5). Nie powinno to jednak ograniczać możliwości przyjęcia przez państwa członkowskie przepisów udostępniających wspólne przepisy na potrzeby umów między przedsiębiorcami, z których żaden nie jest MŚP. W każdym razie, w transakcjach między przedsiębiorcami, przedsiębiorcy mają pełną swobodę umów i zachęca się ich, by sporządzając własne postanowienia umowne, opierali się na wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży. |
| --- | --- |

(21)

Aby zaradzić istniejącym problemom w zakresie rynku wewnętrznego i konkurencji w sposób precyzyjny i proporcjonalny, zakres osobowy wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien zostać skoncentrowany na stronach, które obecnie zniechęcane są do zagranicznych transakcji ze względu na zróżnicowanie krajowych przepisów prawa umów mające znaczący, negatywny wpływ na handel transgraniczny. Powinien on zatem obejmować wszystkie transakcje między przedsiębiorcami i konsumentami oraz umowy między przedsiębiorcami, w których przynajmniej jedną ze stron jest MŚP, w oparciu o zalecenie Komisji 2003/361/WE (5). Nie powinno to jednak ograniczać możliwości przyjęcia przez państwa członkowskie przepisów udostępniających wspólne przepisy na potrzeby umów między przedsiębiorcami, z których żaden nie jest MŚP. W każdym razie, w transakcjach między przedsiębiorcami, przedsiębiorcy mają pełną swobodę umów i zachęca się ich, by sporządzając własne postanowienia umowne, opierali się na wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży.

| (22) | Porozumienie stron umowy jest niezbędne do zastosowania

  dotyczące wykorzystania
  wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży
  jest niezbędne do ich zastosowania
  . W przypadku transakcji między przedsiębiorstwami i konsumentami porozumienie to powinno podlegać rygorystycznym wymogom. Ponieważ w praktyce to najczęściej przedsiębiorca zaproponuje skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, wymogi te powinny gwarantować, by konsumenci byli w pełni świadomi faktu, że wyrażają zgodę na skorzystanie z przepisów innych niż te, które obowiązują w jego prawie krajowym. Dlatego też zgoda konsumenta powinna być dopuszczalna jedynie w formie wyraźnego oświadczenia, składanego osobno w stosunku do oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy. Nie może być zatem możliwości składania oferty skorzystania ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jako jednego z postanowień zawieranej umowy, a w szczególności jako elementu ogólnych warunków umownych stosowanych przez przedsiębiorcę. Przedsiębiorca powinien przekazać konsumentowi potwierdzenie wyrażenia zgody na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży na trwałym nośniku. [Popr. 12] |
| --- | --- |

(22)

Porozumienie stron umowy jest niezbędne do zastosowania

  dotyczące wykorzystania
  wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży
  jest niezbędne do ich zastosowania
  . W przypadku transakcji między przedsiębiorstwami i konsumentami porozumienie to powinno podlegać rygorystycznym wymogom. Ponieważ w praktyce to najczęściej przedsiębiorca zaproponuje skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, wymogi te powinny gwarantować, by konsumenci byli w pełni świadomi faktu, że wyrażają zgodę na skorzystanie z przepisów innych niż te, które obowiązują w jego prawie krajowym. Dlatego też zgoda konsumenta powinna być dopuszczalna jedynie w formie wyraźnego oświadczenia, składanego osobno w stosunku do oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy. Nie może być zatem możliwości składania oferty skorzystania ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jako jednego z postanowień zawieranej umowy, a w szczególności jako elementu ogólnych warunków umownych stosowanych przez przedsiębiorcę. Przedsiębiorca powinien przekazać konsumentowi potwierdzenie wyrażenia zgody na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży na trwałym nośniku. [Popr. 12]

| (23) | Zgoda konsumenta na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinna być nie tylko świadoma, lecz również opierać się na odpowiedniej wiedzy. Dlatego też przedsiębiorca powinien nie tylko zwrócić uwagę konsumenta na to, że zamierza skorzystać ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, lecz także udzielić mu informacji o charakterze tych przepisów i najważniejszych ich cechach. Aby ułatwić to zadanie przedsiębiorcom, unikając tym samym niepotrzebnych obciążeń administracyjnych, jak również w celu zapewnienia spójności co do zakresu i jakości informacji przekazywanych konsumentów, przedsiębiorcy powinni dostarczyć im standardową ulotkę informacyjną zawartą w niniejszym rozporządzeniu, a tym samym łatwo dostępną we wszystkich językach urzędowych Unii. Jeżeli nie ma możliwości dostarczenia konsumentowi ulotki informacyjnej, na przykład w kontekście rozmowy telefonicznej, lub gdy przedsiębiorca nie dostarczył ulotki informacyjnej, zgoda na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie powinna wiązać konsumenta dopóki nie otrzyma on ulotki informacyjnej wraz z potwierdzeniem umowy, a następnie wyraźnie wyrazi swoją zgodę. |
| --- | --- |

(23)

Zgoda konsumenta na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinna być nie tylko świadoma, lecz również opierać się na odpowiedniej wiedzy. Dlatego też przedsiębiorca powinien nie tylko zwrócić uwagę konsumenta na to, że zamierza skorzystać ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, lecz także udzielić mu informacji o charakterze tych przepisów i najważniejszych ich cechach. Aby ułatwić to zadanie przedsiębiorcom, unikając tym samym niepotrzebnych obciążeń administracyjnych, jak również w celu zapewnienia spójności co do zakresu i jakości informacji przekazywanych konsumentów, przedsiębiorcy powinni dostarczyć im standardową ulotkę informacyjną zawartą w niniejszym rozporządzeniu, a tym samym łatwo dostępną we wszystkich językach urzędowych Unii. Jeżeli nie ma możliwości dostarczenia konsumentowi ulotki informacyjnej, na przykład w kontekście rozmowy telefonicznej, lub gdy przedsiębiorca nie dostarczył ulotki informacyjnej, zgoda na skorzystanie ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie powinna wiązać konsumenta dopóki nie otrzyma on ulotki informacyjnej wraz z potwierdzeniem umowy, a następnie wyraźnie wyrazi swoją zgodę.

| (23a) | W przypadku gdy porozumienie stron o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest nieważne lub gdy wymogi dotyczące dostarczenia standardowej ulotki informacyjnej nie zostały spełnione, wyjaśnienie tego, czy umowa została zawarta i na jakich warunkach, powinno zostać określone na mocy właściwych przepisów krajowych mających zastosowanie zgodnie z właściwymi normami kolizyjnymi. [Popr. 13] |
| --- | --- |

(23a)

W przypadku gdy porozumienie stron o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest nieważne lub gdy wymogi dotyczące dostarczenia standardowej ulotki informacyjnej nie zostały spełnione, wyjaśnienie tego, czy umowa została zawarta i na jakich warunkach, powinno zostać określone na mocy właściwych przepisów krajowych mających zastosowanie zgodnie z właściwymi normami kolizyjnymi. [Popr. 13]

| (24) | W celu zapobieżenia selektywnemu stosowaniu niektórych elementów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które mogłoby naruszyć równowagę między prawami i zobowiązaniami stron oraz negatywnie wpłynąć na poziom ochrony konsumentów, wybór powinien dotyczyć wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jako całości, a nie jedynie określonej ich części. |
| --- | --- |

(24)

W celu zapobieżenia selektywnemu stosowaniu niektórych elementów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które mogłoby naruszyć równowagę między prawami i zobowiązaniami stron oraz negatywnie wpłynąć na poziom ochrony konsumentów, wybór powinien dotyczyć wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jako całości, a nie jedynie określonej ich części.

| (25) | W przypadkach, w których do umowy miałaby normalnie zastosowanie Konwencja Narodów Zjednoczonych o międzynarodowej sprzedaży towarów, wybór wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien oznaczać zgodę stron umowy na wyłączenie zastosowania tej konwencji. |
| --- | --- |

(25)

W przypadkach, w których do umowy miałaby normalnie zastosowanie Konwencja Narodów Zjednoczonych o międzynarodowej sprzedaży towarów, wybór wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinien oznaczać zgodę stron umowy na wyłączenie zastosowania tej konwencji.

| (26) | Normy zawarte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży powinny obejmować te kwestie prawa umów, które mają praktyczne znaczenie podczas cyklu trwania tych rodzajów umów, które należą do zakresu przedmiotowego i podmiotowego wspólnych przepisów, w szczególności umów zawartych online. Obok praw i zobowiązań stron oraz środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku niewykonania umowy wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zatem regulować: obowiązki w zakresie informacji przedkontraktowych, zawarcie umowy (w tym wymogi formalne), prawo odstąpienia od umowy i jego konsekwencje, uchylenie się od skutków umowy wynikające z błędu, podstępu lub wyzysku (oraz konsekwencje takiego uchylenia się), wykładnię, treść i skutki umowy, ocenę i konsekwencje nieuczciwych postanowień umownych, zwrot świadczeń po uchyleniu się od skutków umowy lub rozwiązaniu jej oraz przedawnienie i prekluzję praw. Powinny one określać sankcje dostępne w przypadku naruszenia wszystkich zobowiązań oraz obowiązków powstających w zakresie ich stosowania. |
| --- | --- |

(26)

Normy zawarte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży powinny obejmować te kwestie prawa umów, które mają praktyczne znaczenie podczas cyklu trwania tych rodzajów umów, które należą do zakresu przedmiotowego i podmiotowego wspólnych przepisów, w szczególności umów zawartych online. Obok praw i zobowiązań stron oraz środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku niewykonania umowy wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zatem regulować: obowiązki w zakresie informacji przedkontraktowych, zawarcie umowy (w tym wymogi formalne), prawo odstąpienia od umowy i jego konsekwencje, uchylenie się od skutków umowy wynikające z błędu, podstępu lub wyzysku (oraz konsekwencje takiego uchylenia się), wykładnię, treść i skutki umowy, ocenę i konsekwencje nieuczciwych postanowień umownych, zwrot świadczeń po uchyleniu się od skutków umowy lub rozwiązaniu jej oraz przedawnienie i prekluzję praw. Powinny one określać sankcje dostępne w przypadku naruszenia wszystkich zobowiązań oraz obowiązków powstających w zakresie ich stosowania.

| (27) | Wszystkie kwestie o charakterze umownym lub pozaumownym, które nie zostały ujęte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży regulowane są przepisami prawa krajowego obowiązującymi poza wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, mającymi zastosowanie na mocy rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i rozporządzenia (WE) nr 864/2007 lub jakichkolwiek innych właściwych norm kolizyjnych. Kwestie te obejmują, przykładowo, osobowość prawną, nieważność umowy wynikającą z braku zdolności do czynności prawnych, sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami,
  chyba że kwestie takiej sprzeczności z prawem lub dobrymi obyczajami zostały uregulowane we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży,
  określenie języka umowy, kwestie niedyskryminacji, reprezentację, wielość dłużników i wierzycieli, zmianę stron, w tym cesję, potrącenie i połączenie, prawo rzeczowe, w tym przeniesienie własności, prawo własności intelektualnej i prawo deliktów. Ponadto kwestia

  , a także kwestię
  tego, czy można łącznie dochodzić konkurencyjnych roszczeń umownych i pozaumownych, pozostaje poza zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży

  . Dla celów jasności i przejrzystości prawa wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zawierać wyraźne odniesienie do kwestii, które są i które nie są w nich regulowane
  . [Popr. 14] |
| --- | --- |

(27)

Wszystkie kwestie o charakterze umownym lub pozaumownym, które nie zostały ujęte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży regulowane są przepisami prawa krajowego obowiązującymi poza wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, mającymi zastosowanie na mocy rozporządzenia (WE) nr 593/2008 i rozporządzenia (WE) nr 864/2007 lub jakichkolwiek innych właściwych norm kolizyjnych. Kwestie te obejmują, przykładowo, osobowość prawną, nieważność umowy wynikającą z braku zdolności do czynności prawnych, sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami,
  chyba że kwestie takiej sprzeczności z prawem lub dobrymi obyczajami zostały uregulowane we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży,
  określenie języka umowy, kwestie niedyskryminacji, reprezentację, wielość dłużników i wierzycieli, zmianę stron, w tym cesję, potrącenie i połączenie, prawo rzeczowe, w tym przeniesienie własności, prawo własności intelektualnej i prawo deliktów. Ponadto kwestia

  , a także kwestię
  tego, czy można łącznie dochodzić konkurencyjnych roszczeń umownych i pozaumownych, pozostaje poza zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży

  . Dla celów jasności i przejrzystości prawa wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zawierać wyraźne odniesienie do kwestii, które są i które nie są w nich regulowane
  . [Popr. 14]

| (27a) | Nieuczciwe praktyki handlowe, o których mowa w dyrektywie 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  , zostaną objęte wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, w takim zakresie, w jakim są zbieżne z przepisami w zakresie prawa umów, w tym w szczególności przepisami dotyczącymi nieuczciwych praktyk handlowych, które mogą prowadzić do uchylenia się od skutków umowy z powodu błędu, podstępu, groźby lub wyzysku, bądź dotyczącymi środków ochrony prawnej w przypadku naruszenia obowiązków udzielania informacji. Nieuczciwe praktyki handlowe inne niż te, które są zbieżne z przepisami w zakresie prawa umów, nie powinny wchodzić w zakres wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. |
| --- | --- |

(27a)

Nieuczciwe praktyki handlowe, o których mowa w dyrektywie 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

   (6)

  , zostaną objęte wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, w takim zakresie, w jakim są zbieżne z przepisami w zakresie prawa umów, w tym w szczególności przepisami dotyczącymi nieuczciwych praktyk handlowych, które mogą prowadzić do uchylenia się od skutków umowy z powodu błędu, podstępu, groźby lub wyzysku, bądź dotyczącymi środków ochrony prawnej w przypadku naruszenia obowiązków udzielania informacji. Nieuczciwe praktyki handlowe inne niż te, które są zbieżne z przepisami w zakresie prawa umów, nie powinny wchodzić w zakres wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

| (28) | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie powinny regulować żadnej kwestii leżącej poza zakresem prawa umów. Niniejsze rozporządzenie powinno się stosować bez uszczerbku dla prawa Unii oraz krajowego w odniesieniu do wszelkich takich kwestii. Przykładowo obowiązki informacyjne nakładane w celu ochrony bezpieczeństwa i higieny lub środowiska naturalnego powinny pozostać poza zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Niniejsze rozporządzenie powinno również być stosowane bez uszczerbku dla wymogów informacyjnych określonych w dyrektywie 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7). |
| --- | --- |

(28)

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie powinny regulować żadnej kwestii leżącej poza zakresem prawa umów. Niniejsze rozporządzenie powinno się stosować bez uszczerbku dla prawa Unii oraz krajowego w odniesieniu do wszelkich takich kwestii. Przykładowo obowiązki informacyjne nakładane w celu ochrony bezpieczeństwa i higieny lub środowiska naturalnego powinny pozostać poza zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Niniejsze rozporządzenie powinno również być stosowane bez uszczerbku dla wymogów informacyjnych określonych w dyrektywie 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7).

| (29) | W przypadku zawarcia ważnego porozumienia o korzystaniu ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, jedynie wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny regulować kwestie należące do ich zakresu. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane niezależnie, zgodnie z utrwalonymi zasadami wykładni przepisów Unii. Zagadnienia objęte zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które nie zostały w nich wyraźnie uregulowane, powinny być rozstrzygane wyłącznie na podstawie wykładni samych przepisów, bez sięgania do innych norm. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane na podstawie zasad i celów leżących u podstaw ich przyjęcia oraz wszystkich zawartych w nich norm. [Popr. 16] |
| --- | --- |

(29)

W przypadku zawarcia ważnego porozumienia o korzystaniu ze wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, jedynie wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny regulować kwestie należące do ich zakresu. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane niezależnie, zgodnie z utrwalonymi zasadami wykładni przepisów Unii. Zagadnienia objęte zakresem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które nie zostały w nich wyraźnie uregulowane, powinny być rozstrzygane wyłącznie na podstawie wykładni samych przepisów, bez sięgania do innych norm. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny być interpretowane na podstawie zasad i celów leżących u podstaw ich przyjęcia oraz wszystkich zawartych w nich norm. [Popr. 16]

| (30) | Zasadą przewodnią, na której powinny się opierać wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży, jest swoboda umów. Autonomia stron powinna być ograniczona wyłącznie w koniecznych przypadkach i tylko w niezbędnym zakresie, w szczególności w celu ochrony konsumenta. Jeżeli zachodzi potrzeba, należy wyraźnie zaznaczyć, że dane przepisy mają charakter bezwzględnie wiążący. |
| --- | --- |

(30)

Zasadą przewodnią, na której powinny się opierać wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży, jest swoboda umów. Autonomia stron powinna być ograniczona wyłącznie w koniecznych przypadkach i tylko w niezbędnym zakresie, w szczególności w celu ochrony konsumenta. Jeżeli zachodzi potrzeba, należy wyraźnie zaznaczyć, że dane przepisy mają charakter bezwzględnie wiążący.

| (31) | Ogólna
  zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu powinna stanowić wytyczną dla sposobu współpracy stron. Ponieważ niektóre przepisy stanowią szczególny wyraz ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu, powinny one mieć pierwszeństwo przed zasadą ogólną. Zasada ogólna nie powinna zatem być wykorzystywana do zmiany określonych praw i obowiązków stron zapisanych w przepisach szczególnych. Konkretne wymogi wynikające z 
  ogólnej
  zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu powinny zależeć, między innymi, od relatywnego poziomu wiedzy specjalistycznej stron i dlatego powinny być odmienne w transakcjach przedsiębiorców z konsumentami oraz w transakcjach między przedsiębiorcami. W transakcjach między przedsiębiorcami należy w tym kontekście uwzględnić praktykę handlową stosowaną w konkretnej sytuacji.
  Ogólna zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu powinna stanowić normę postępowania zapewniającą uczciwe, przejrzyste i sprawiedliwe stosunki. Ponieważ oznacza ona niemożność skorzystania przez stronę z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, które normalnie by jej przysługiwały, zasada ta nie powinna dawać ogólnego prawa do odszkodowania. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży, stanowiące szczególny wyraz ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu, jak uchylenie się z powodu podstępu lub niedopełnienia zobowiązania na podstawie warunku przewidzianego w umowie, mogą dać prawo do żądania odszkodowania, jednak wyłącznie w bardzo szczególnych przypadkach. [Popr. 17] |
| --- | --- |

(31)

Ogólna
  zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu powinna stanowić wytyczną dla sposobu współpracy stron. Ponieważ niektóre przepisy stanowią szczególny wyraz ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu, powinny one mieć pierwszeństwo przed zasadą ogólną. Zasada ogólna nie powinna zatem być wykorzystywana do zmiany określonych praw i obowiązków stron zapisanych w przepisach szczególnych. Konkretne wymogi wynikające z 
  ogólnej
  zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu powinny zależeć, między innymi, od relatywnego poziomu wiedzy specjalistycznej stron i dlatego powinny być odmienne w transakcjach przedsiębiorców z konsumentami oraz w transakcjach między przedsiębiorcami. W transakcjach między przedsiębiorcami należy w tym kontekście uwzględnić praktykę handlową stosowaną w konkretnej sytuacji.
  Ogólna zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu powinna stanowić normę postępowania zapewniającą uczciwe, przejrzyste i sprawiedliwe stosunki. Ponieważ oznacza ona niemożność skorzystania przez stronę z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, które normalnie by jej przysługiwały, zasada ta nie powinna dawać ogólnego prawa do odszkodowania. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży, stanowiące szczególny wyraz ogólnej zasady dobrej wiary i uczciwego obrotu, jak uchylenie się z powodu podstępu lub niedopełnienia zobowiązania na podstawie warunku przewidzianego w umowie, mogą dać prawo do żądania odszkodowania, jednak wyłącznie w bardzo szczególnych przypadkach. [Popr. 17]

| (32) | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zmierzać do ochrony ważnej umowy, kiedy tylko jest to możliwe i właściwe, uwzględniając słuszne interesy stron. |
| --- | --- |

(32)

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny zmierzać do ochrony ważnej umowy, kiedy tylko jest to możliwe i właściwe, uwzględniając słuszne interesy stron.

| (33) | Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny określać odpowiednio wyważone rozwiązania uwzględniające słuszne interesy stron w zakresie wyboru i korzystania ze środków ochrony prawnej przysługujących w razie niewykonania umowy. W umowach między przedsiębiorcami i konsumentami system środków ochrony prawnej powinien odzwierciedlać fakt, że niezgodność z umową towarów, treści cyfrowych lub usług należy do zakresu odpowiedzialności przedsiębiorcy. |
| --- | --- |

(33)

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży powinny określać odpowiednio wyważone rozwiązania uwzględniające słuszne interesy stron w zakresie wyboru i korzystania ze środków ochrony prawnej przysługujących w razie niewykonania umowy. W umowach między przedsiębiorcami i konsumentami system środków ochrony prawnej powinien odzwierciedlać fakt, że niezgodność z umową towarów, treści cyfrowych lub usług należy do zakresu odpowiedzialności przedsiębiorcy.

| (34) | Aby zwiększyć pewność prawną przez publiczne udostępnienie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sądów krajowych zawierającego wykładnię wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych publicznie dostępnych przepisów niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna stworzyć bazę danych zawierającą właściwe prawomocne orzeczenia. Aby umożliwić realizację tego zadania państwa członkowskie powinny zagwarantować szybkie przekazywanie takich krajowych orzeczeń Komisji.
  Należy stworzyć łatwo dostępną, w pełni usystematyzowaną i umożliwiającą łatwe wyszukiwanie bazę danych. W celu przezwyciężenia problemów związanych ze zróżnicowanym podejściem do orzeczeń wydawanych w Unii oraz aby umożliwić skuteczne i oszczędne użytkowanie bazy danych, o orzeczeniach należy informować, przedstawiając ich standardowe streszczenia, które powinny zostać załączone do orzeczenia. Powinny one być zwięzłe, by uczynić je łatwo dostępnymi. Należy je podzielić na pięć części zawierających główne elementy orzeczenia, którego dotyczy informacja, czyli: zagadnienie i odpowiedni artykuł wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, krótki opis faktów, zwięzłe streszczenie głównej argumentacji, decyzję, a także motyw decyzji, przy wyraźnym stwierdzeniu zasady, jaka została przyjęta. [Popr. 18] |
| --- | --- |

(34)

Aby zwiększyć pewność prawną przez publiczne udostępnienie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sądów krajowych zawierającego wykładnię wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych publicznie dostępnych przepisów niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna stworzyć bazę danych zawierającą właściwe prawomocne orzeczenia. Aby umożliwić realizację tego zadania państwa członkowskie powinny zagwarantować szybkie przekazywanie takich krajowych orzeczeń Komisji.
  Należy stworzyć łatwo dostępną, w pełni usystematyzowaną i umożliwiającą łatwe wyszukiwanie bazę danych. W celu przezwyciężenia problemów związanych ze zróżnicowanym podejściem do orzeczeń wydawanych w Unii oraz aby umożliwić skuteczne i oszczędne użytkowanie bazy danych, o orzeczeniach należy informować, przedstawiając ich standardowe streszczenia, które powinny zostać załączone do orzeczenia. Powinny one być zwięzłe, by uczynić je łatwo dostępnymi. Należy je podzielić na pięć części zawierających główne elementy orzeczenia, którego dotyczy informacja, czyli: zagadnienie i odpowiedni artykuł wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, krótki opis faktów, zwięzłe streszczenie głównej argumentacji, decyzję, a także motyw decyzji, przy wyraźnym stwierdzeniu zasady, jaka została przyjęta. [Popr. 18]

| (34a) | Komentarz do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży byłby wartościowym narzędziem, gdyż zapewniłby jasność i pomoc w zrozumieniu tych przepisów. Komentarz ten powinien zawierać jasne i wyczerpujące wyjaśnienie artykułów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży oraz, w odpowiednich przypadkach, powinien uzasadniać wybory polityczne będące podstawą poszczególnych artykułów. Jasne wyjaśnienie takich wyborów umożliwi sądom we wszystkich państwach członkowskich właściwą wykładnię i stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży oraz pozwoli im na wypełnienie wszelkich luk w tych przepisach. Komentarz ten będzie zatem sprzyjał spójnemu i jednolitemu stosowaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Komisja powinna zbadać możliwości przedstawienia takiego komentarza. |
| --- | --- |

(34a)

Komentarz do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży byłby wartościowym narzędziem, gdyż zapewniłby jasność i pomoc w zrozumieniu tych przepisów. Komentarz ten powinien zawierać jasne i wyczerpujące wyjaśnienie artykułów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży oraz, w odpowiednich przypadkach, powinien uzasadniać wybory polityczne będące podstawą poszczególnych artykułów. Jasne wyjaśnienie takich wyborów umożliwi sądom we wszystkich państwach członkowskich właściwą wykładnię i stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży oraz pozwoli im na wypełnienie wszelkich luk w tych przepisach. Komentarz ten będzie zatem sprzyjał spójnemu i jednolitemu stosowaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Komisja powinna zbadać możliwości przedstawienia takiego komentarza.

| (34b) | Dodatkową przeszkodą w handlu transgranicznym jest brak dostępu do skutecznych i niedrogich mechanizmów dochodzenia roszczeń. Dlatego konsument i przedsiębiorca zawierający umowę na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinni rozważyć przedstawienie sporów wynikających z umowy istniejącemu podmiotowi stosującemu alternatywne metody rozstrzygania sporów, w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h) dyrektywy 2013/11/EU Parlamentu Europejskiego i Rady

   (8)

  . Nie powinno to w żaden sposób wpływać na możliwość wystąpienia przez strony o wszczęcie postępowania przed właściwymi sądami bez uprzedniego skorzystania z alternatywnej metody rozwiązywania sporów. |
| --- | --- |

(34b)

Dodatkową przeszkodą w handlu transgranicznym jest brak dostępu do skutecznych i niedrogich mechanizmów dochodzenia roszczeń. Dlatego konsument i przedsiębiorca zawierający umowę na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży powinni rozważyć przedstawienie sporów wynikających z umowy istniejącemu podmiotowi stosującemu alternatywne metody rozstrzygania sporów, w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h) dyrektywy 2013/11/EU Parlamentu Europejskiego i Rady

   (8)

  . Nie powinno to w żaden sposób wpływać na możliwość wystąpienia przez strony o wszczęcie postępowania przed właściwymi sądami bez uprzedniego skorzystania z alternatywnej metody rozwiązywania sporów.

| (34c) | Aby ułatwić stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, Komisja Europejska powinna dążyć do wypracowania europejskiego wzorca postanowień umownych z pomocą grupy roboczej, w której skład weszliby głównie przedstawiciele konsumentów i przedsiębiorstw i której wsparcia udzielaliby przedstawiciele środowiska naukowego i branżowego. Taki wzorzec umów mógłby być przydatnym uzupełnieniem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i zawierać charakterystykę danej umowy oraz uwzględniać specyfikę danego sektora działalności handlowej. Powinien on odpowiadać potrzebom zainteresowanych podmiotów i uwzględniać doświadczenia uzyskane podczas pierwszego okresu praktycznego stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Ten wzorzec powinien zostać udostępniony opinii publicznej, gdyż stanowiłby on wartość dodaną dla przedsiębiorców zamierzających zawrzeć umowy transgraniczne przy zastosowaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Aby zadbać o to, że ten wzorzec postanowień umownych będzie skutecznie towarzyszyć wspólnym europejskim przepisom dotyczącym sprzedaży, prace Komisji powinny rozpocząć się jak najszybciej. [Popr. 21] |
| --- | --- |

(34c)

Aby ułatwić stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, Komisja Europejska powinna dążyć do wypracowania europejskiego wzorca postanowień umownych z pomocą grupy roboczej, w której skład weszliby głównie przedstawiciele konsumentów i przedsiębiorstw i której wsparcia udzielaliby przedstawiciele środowiska naukowego i branżowego. Taki wzorzec umów mógłby być przydatnym uzupełnieniem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i zawierać charakterystykę danej umowy oraz uwzględniać specyfikę danego sektora działalności handlowej. Powinien on odpowiadać potrzebom zainteresowanych podmiotów i uwzględniać doświadczenia uzyskane podczas pierwszego okresu praktycznego stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Ten wzorzec powinien zostać udostępniony opinii publicznej, gdyż stanowiłby on wartość dodaną dla przedsiębiorców zamierzających zawrzeć umowy transgraniczne przy zastosowaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Aby zadbać o to, że ten wzorzec postanowień umownych będzie skutecznie towarzyszyć wspólnym europejskim przepisom dotyczącym sprzedaży, prace Komisji powinny rozpocząć się jak najszybciej. [Popr. 21]

| (35) | Należy również dokonać przeglądu funkcjonowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych przepisów niniejszego rozporządzenia po pięciu latach od rozpoczęcia ich stosowania. Przegląd powinien uwzględniać między innymi potrzebę dalszego rozszerzenia zakresu ich stosowania w odniesieniu do umów między przedsiębiorcami lub ze względu na zmiany rynkowe i technologiczne związane

  włączenia dodatkowych przepisów związanych
  z 
  klauzulami dotyczącymi zastrzeżenia własności, zmianami rynkowymi i technologicznymi związanymi
  z treściami cyfrowymi, oraz przyszły rozwój

  przyszłym rozwojem
  dorobku wspólnotowego.
  Szczególna uwagę należy ponadto poświęcić ustaleniu, czy ograniczenie zakresu do umów zawieranych na odległość, a w szczególności przez internet, jest w dalszym ciągu stosowne i czy wykonalne byłoby poszerzenie zakresu, tak by objąć nim także umowy zawierane w lokalu przedsiębiorstwa. [Popr. 22] |
| --- | --- |

(35)

Należy również dokonać przeglądu funkcjonowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub innych przepisów niniejszego rozporządzenia po pięciu latach od rozpoczęcia ich stosowania. Przegląd powinien uwzględniać między innymi potrzebę dalszego rozszerzenia zakresu ich stosowania w odniesieniu do umów między przedsiębiorcami lub ze względu na zmiany rynkowe i technologiczne związane

  włączenia dodatkowych przepisów związanych
  z 
  klauzulami dotyczącymi zastrzeżenia własności, zmianami rynkowymi i technologicznymi związanymi
  z treściami cyfrowymi, oraz przyszły rozwój

  przyszłym rozwojem
  dorobku wspólnotowego.
  Szczególna uwagę należy ponadto poświęcić ustaleniu, czy ograniczenie zakresu do umów zawieranych na odległość, a w szczególności przez internet, jest w dalszym ciągu stosowne i czy wykonalne byłoby poszerzenie zakresu, tak by objąć nim także umowy zawierane w lokalu przedsiębiorstwa. [Popr. 22]

| (36) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, poprzez udostępnienie jednolitego zestawu norm prawa umów, który można wykorzystywać do transakcji transgranicznych na terytorium całej Unii, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i dlatego możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną we wspomnianym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(36)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, poprzez udostępnienie jednolitego zestawu norm prawa umów, który można wykorzystywać do transakcji transgranicznych na terytorium całej Unii, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie i dlatego możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną we wspomnianym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (37) | Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a dokładniej w jej art. 16, 38 i 47. |
| --- | --- |

(37)

Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a dokładniej w jej art. 16, 38 i 47.

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Spis treści

   (*1)

[Popr. 23]

Tytuł I

Przepisy ogólne [Popr. 24]

Część -I: Stosowanie instrumentu [Popr. 25]

Artykuł 1

Cel i przedmiot

1.   Niniejsze rozporządzenie ma na celu poprawę warunków tworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez udostępnienie
  w ramach porządku prawnego każdego państwa członkowskiego
  jednolitego zestawu norm prawa umów określonych w tytule II („wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży”). Normy te mogą być wykorzystywane, za porozumieniem stron, w transgranicznych transakcjach
  prowadzonych na odległość, a w szczególności przez internet,
  polegających na sprzedaży towarów, dostarczaniu treści cyfrowych oraz świadczeniu usług powiązanych. [Popr. 26]

2.   Niniejsze rozporządzenie umożliwia przedsiębiorcom
  , a w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP),
  oparcie się na wspólnym zestawie norm oraz wykorzystywanie tych samych postanowień umownych we wszystkich transakcjach transgranicznych, ograniczając tym samym niepotrzebne koszty, przy równoczesnym zagwarantowaniu dużej pewności prawna. [Popr. 27]

3.   W odniesieniu do umów między przedsiębiorcami a konsumentami niniejsze rozporządzenie zawiera kompleksowy zestaw norm chroniących konsumenta w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów oraz zwiększenia ich zaufania do rynku wewnętrznego i zachęcenia ich do dokonywania transgranicznych zakupów.

Artykuł 2

Definicje

Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się poniższe definicje:

| a) | „umowa” oznacza porozumienie mające stanowić źródło zobowiązań lub wywołujące inne skutki prawne; |
| --- | --- |

a)

„umowa” oznacza porozumienie mające stanowić źródło zobowiązań lub wywołujące inne skutki prawne;

| b) | „dobra wiara i uczciwy obrót” oznacza normę zachowania cechującego się uczciwością, otwartością i uwzględnianiem interesów drugiej strony danej transakcji lub stosunku;
  [Popr. 28] |
| --- | --- |

b)

„dobra wiara i uczciwy obrót” oznacza normę zachowania cechującego się uczciwością, otwartością i uwzględnianiem interesów drugiej strony danej transakcji lub stosunku;
  [Popr. 28]

| c) | „szkoda” oznacza szkodę majątkową i niemajątkową, w formie bólu i cierpienia, z wyłączeniem innych form szkód niemajątkowych, takich jak pogorszenie jakości życia i utrata przyjemności;
  [Popr. 29] |
| --- | --- |

c)

„szkoda” oznacza szkodę majątkową i niemajątkową, w formie bólu i cierpienia, z wyłączeniem innych form szkód niemajątkowych, takich jak pogorszenie jakości życia i utrata przyjemności;
  [Popr. 29]

| d) | „wzorzec umowy” oznacza postanowienia umowne opracowane z wyprzedzeniem dla szeregu transakcji z udziałem różnych stron, które nie zostały indywidualnie uzgodnione przez strony w rozumieniu art. 7 wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży;
  [Popr. 30] |
| --- | --- |

d)

„wzorzec umowy” oznacza postanowienia umowne opracowane z wyprzedzeniem dla szeregu transakcji z udziałem różnych stron, które nie zostały indywidualnie uzgodnione przez strony w rozumieniu art. 7 wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży;
  [Popr. 30]

| e) | „przedsiębiorca” oznacza każdą osobę fizyczną lub
  każdą osobę
  prawną działającą

  niezależnie od tego, czy jest to podmiot publiczny czy prywatny, która działa na podstawie umów
  w celach związanych z jej działalnością handlową,
  gospodarczą,
  rzemieślniczą albo inną działalnością gospodarczą lub zawodową; [Popr. 31] |
| --- | --- |

e)

„przedsiębiorca” oznacza każdą osobę fizyczną lub
  każdą osobę
  prawną działającą

  niezależnie od tego, czy jest to podmiot publiczny czy prywatny, która działa na podstawie umów
  w celach związanych z jej działalnością handlową,
  gospodarczą,
  rzemieślniczą albo inną działalnością gospodarczą lub zawodową; [Popr. 31]

| f) | „konsument” oznacza każdą osobę fizyczną działającą w celach, które nie mieszczą się w ramach jej działalności handlowej, rzemieślniczej albo innej działalności gospodarczej lub zawodowej;
  w przypadku gdy umowa zawierana jest w celach, które częściowo są związane z działalnością handlowa danej osoby, a częściowo nie są z nią związane, a cel handlowy jest do tego stopnia ograniczony, że nie jest dominujący w ogólnym kontekście umowy, taka osoba jest również uznawana za konsumenta. [Popr. 32] |
| --- | --- |

f)

„konsument” oznacza każdą osobę fizyczną działającą w celach, które nie mieszczą się w ramach jej działalności handlowej, rzemieślniczej albo innej działalności gospodarczej lub zawodowej;
  w przypadku gdy umowa zawierana jest w celach, które częściowo są związane z działalnością handlowa danej osoby, a częściowo nie są z nią związane, a cel handlowy jest do tego stopnia ograniczony, że nie jest dominujący w ogólnym kontekście umowy, taka osoba jest również uznawana za konsumenta. [Popr. 32]

| fa) | „usługodawca” oznacza sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych, który zobowiązuje się świadczyć na rzecz klienta usługę powiązaną z tymi towarami lub treściami cyfrowymi; [Popr. 33] |
| --- | --- |

fa)

„usługodawca” oznacza sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych, który zobowiązuje się świadczyć na rzecz klienta usługę powiązaną z tymi towarami lub treściami cyfrowymi; [Popr. 33]

| fb) | „klient” oznacza każdą osobę nabywającą usługę powiązaną; [Popr. 34] |
| --- | --- |

fb)

„klient” oznacza każdą osobę nabywającą usługę powiązaną; [Popr. 34]

| fc) | „wierzyciel” oznacza osobę, która ma prawo żądać spełnienia świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego od innej osoby, dłużnika; [Popr. 35] |
| --- | --- |

fc)

„wierzyciel” oznacza osobę, która ma prawo żądać spełnienia świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego od innej osoby, dłużnika; [Popr. 35]

| fd) | „dłużnik” oznacza osobę zobowiązaną do spełnienia świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego na rzecz innej osoby, wierzyciela; [Popr. 36] |
| --- | --- |

fd)

„dłużnik” oznacza osobę zobowiązaną do spełnienia świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego na rzecz innej osoby, wierzyciela; [Popr. 36]

| fe) | „dobra wiara i uczciwy obrót” oznacza normę zachowania cechującego się uczciwością, otwartością i, w stosownych przypadkach, rozsądnym uwzględnianiem interesów drugiej strony danej transakcji lub stosunku; [Popr. 37] |
| --- | --- |

fe)

„dobra wiara i uczciwy obrót” oznacza normę zachowania cechującego się uczciwością, otwartością i, w stosownych przypadkach, rozsądnym uwzględnianiem interesów drugiej strony danej transakcji lub stosunku; [Popr. 37]

| ff) | „wzorzec postanowień umownych” oznacza postanowienia umowne opracowane z wyprzedzeniem dla szeregu transakcji z udziałem różnych stron, które nie zostały indywidualnie uzgodnione przez strony w rozumieniu art. 7 wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży; [Popr. 38] |
| --- | --- |

ff)

„wzorzec postanowień umownych” oznacza postanowienia umowne opracowane z wyprzedzeniem dla szeregu transakcji z udziałem różnych stron, które nie zostały indywidualnie uzgodnione przez strony w rozumieniu art. 7 wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży; [Popr. 38]

| fg) | „szkoda” oznacza szkodę majątkową i niemajątkową, w formie bólu i cierpienia, z wyłączeniem innych form szkód niemajątkowych, takich jak pogorszenie jakości życia i utrata przyjemności; [Popr. 39] |
| --- | --- |

fg)

„szkoda” oznacza szkodę majątkową i niemajątkową, w formie bólu i cierpienia, z wyłączeniem innych form szkód niemajątkowych, takich jak pogorszenie jakości życia i utrata przyjemności; [Popr. 39]

| g) | „odszkodowanie” oznacza kwotę pieniędzy, które mogą przysługiwać osobie jako wyrównanie strat, krzywd lub innych szkód; |
| --- | --- |

g)

„odszkodowanie” oznacza kwotę pieniędzy, które mogą przysługiwać osobie jako wyrównanie strat, krzywd lub innych szkód;

| ga) | „norma bezwzględnie obowiązująca” oznacza przepis, którego stosowania strony nie mogą wykluczyć lub zastosować od niego odstępstwa, jak również nie mogą ograniczyć stosowania tego przepisu lub jego skutku; [Popr. 40] |
| --- | --- |

ga)

„norma bezwzględnie obowiązująca” oznacza przepis, którego stosowania strony nie mogą wykluczyć lub zastosować od niego odstępstwa, jak również nie mogą ograniczyć stosowania tego przepisu lub jego skutku; [Popr. 40]

| gb) | „zobowiązanie” oznacza obowiązek świadczenia przez jedną stronę stosunku prawnego na rzecz drugiej strony, do którego egzekwowania druga strona jest uprawniona; [Popr. 41] |
| --- | --- |

gb)

„zobowiązanie” oznacza obowiązek świadczenia przez jedną stronę stosunku prawnego na rzecz drugiej strony, do którego egzekwowania druga strona jest uprawniona; [Popr. 41]

| gc) | „wyraźne” w odniesieniu do oświadczenia lub porozumienia oznacza, że jest ono wprowadzone odrębnie od pozostałych oświadczeń lub porozumień poprzez aktywne i jednoznaczne postępowanie, w tym przez zaznaczenie danej rubryki, aktywację przycisku lub przy wykorzystaniu podobnej funkcji; [Popr. 42] |
| --- | --- |

gc)

„wyraźne” w odniesieniu do oświadczenia lub porozumienia oznacza, że jest ono wprowadzone odrębnie od pozostałych oświadczeń lub porozumień poprzez aktywne i jednoznaczne postępowanie, w tym przez zaznaczenie danej rubryki, aktywację przycisku lub przy wykorzystaniu podobnej funkcji; [Popr. 42]

| h) | „towary” oznaczają ruchome przedmioty materialne; nie obejmują natomiast:






  (i) | energii elektrycznej i gazu ziemnego; oraz |
| --- | --- | --- |

h)

„towary” oznaczają ruchome przedmioty materialne; nie obejmują natomiast:

(i)

energii elektrycznej i gazu ziemnego; oraz

| (ii) | wody i innych rodzajów gazu, chyba że zostały wystawione na sprzedaż w ograniczonej objętości lub ustalonej ilości: |
| --- | --- |

(ii)

wody i innych rodzajów gazu, chyba że zostały wystawione na sprzedaż w ograniczonej objętości lub ustalonej ilości:

| i) | „cena” oznacza pieniądze należne w zamian za sprzedane towary, dostarczone treści cyfrowe lub wyświadczone usługi powiązane; |
| --- | --- |

i)

„cena” oznacza pieniądze należne w zamian za sprzedane towary, dostarczone treści cyfrowe lub wyświadczone usługi powiązane;

| j) | „treści cyfrowe” oznaczają dane wytwarzane i dostarczane w formie cyfrowej, niezależnie od tego, czy ich właściwości zostały określone przez konsumenta, w tym treści wizualne, dźwiękowe, treści w formie obrazów lub pisma, gry cyfrowe, oprogramowanie i treści cyfrowe umożliwiające personalizację istniejącego sprzętu lub oprogramowania; nie obejmują natomiast:






  (i) | usług finansowych, w tym usług bankowości internetowej; |
| --- | --- | --- |

j)

„treści cyfrowe” oznaczają dane wytwarzane i dostarczane w formie cyfrowej, niezależnie od tego, czy ich właściwości zostały określone przez konsumenta, w tym treści wizualne, dźwiękowe, treści w formie obrazów lub pisma, gry cyfrowe, oprogramowanie i treści cyfrowe umożliwiające personalizację istniejącego sprzętu lub oprogramowania; nie obejmują natomiast:

(i)

usług finansowych, w tym usług bankowości internetowej;

| (ii) | doradztwa prawnego lub finansowego w formie elektronicznej; |
| --- | --- |

(ii)

doradztwa prawnego lub finansowego w formie elektronicznej;

| (iii) | elektronicznych usług zdrowotnych; |
| --- | --- |

(iii)

elektronicznych usług zdrowotnych;

| (iv) | usług i sieci łączności elektronicznej oraz powiązanych zasobów i usług; |
| --- | --- |

(iv)

usług i sieci łączności elektronicznej oraz powiązanych zasobów i usług;

| v) | gier hazardowych; |
| --- | --- |

v)

gier hazardowych;

| (vi) | tworzenia nowych treści cyfrowych oraz zmiany istniejących treści cyfrowych przez konsumentów lub innych form interakcji z dziełami innych użytkowników; |
| --- | --- |

(vi)

tworzenia nowych treści cyfrowych oraz zmiany istniejących treści cyfrowych przez konsumentów lub innych form interakcji z dziełami innych użytkowników;

| k) | „umowa sprzedaży” oznacza każdą umowę, na mocy której przedsiębiorca („sprzedawca”) przenosi lub zobowiązuje się przenieść własność towarów na inną osobę („kupującego”), a kupujący płaci lub zobowiązuje się zapłacić cenę towarów; obejmuje to umowę o dostawę towarów, które mają zostać wytworzone lub wyprodukowane, nie obejmuje zaś umów sprzedaży zawartych w ramach postępowania egzekucyjnego lub w inny sposób związanych z wykonywaniem władzy publicznej; |
| --- | --- |

k)

„umowa sprzedaży” oznacza każdą umowę, na mocy której przedsiębiorca („sprzedawca”) przenosi lub zobowiązuje się przenieść własność towarów na inną osobę („kupującego”), a kupujący płaci lub zobowiązuje się zapłacić cenę towarów; obejmuje to umowę o dostawę towarów, które mają zostać wytworzone lub wyprodukowane, nie obejmuje zaś umów sprzedaży zawartych w ramach postępowania egzekucyjnego lub w inny sposób związanych z wykonywaniem władzy publicznej;

| l) | „umowa sprzedaży konsumenckiej” oznacza umowę sprzedaży, w której sprzedawcą jest przedsiębiorca, a kupującym jest konsument; |
| --- | --- |

l)

„umowa sprzedaży konsumenckiej” oznacza umowę sprzedaży, w której sprzedawcą jest przedsiębiorca, a kupującym jest konsument;

| m) | „usługa powiązana” oznacza każdą usługę związaną z towarami lub treściami cyfrowymi, taką jak
  przechowywanie albo inny rodzaj przetwarzania, w tym
  instalacja, konserwacja lub naprawa albo inny rodzaj przekształcenia, świadczoną

  , świadczone
  przez sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych na podstawie umowy sprzedaży, umowy o dostarczenie treści cyfrowych lub odrębnej umowy o świadczenie usług powiązanych zawartej w tym samym czasie co umowa sprzedaży lub umowa o dostarczenie treści cyfrowych
  lub przewidziane, nawet jeśli tylko jako opcjonalne, w umowie sprzedaży lub umowie o dostarczanie treści cyfrowych
  ; nie obejmują natomiast: [Popr. 44]







  (i) | usług transportowych, |
| --- | --- | --- |

m)

„usługa powiązana” oznacza każdą usługę związaną z towarami lub treściami cyfrowymi, taką jak
  przechowywanie albo inny rodzaj przetwarzania, w tym
  instalacja, konserwacja lub naprawa albo inny rodzaj przekształcenia, świadczoną

  , świadczone
  przez sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych na podstawie umowy sprzedaży, umowy o dostarczenie treści cyfrowych lub odrębnej umowy o świadczenie usług powiązanych zawartej w tym samym czasie co umowa sprzedaży lub umowa o dostarczenie treści cyfrowych
  lub przewidziane, nawet jeśli tylko jako opcjonalne, w umowie sprzedaży lub umowie o dostarczanie treści cyfrowych
  ; nie obejmują natomiast: [Popr. 44]

(i)

usług transportowych,

| (ii) | usług szkoleniowych,
  [Popr. 45] |
| --- | --- |

(ii)

usług szkoleniowych,
  [Popr. 45]

| (iii) | usług obsługi telekomunikacyjnej; oraz |
| --- | --- |

(iii)

usług obsługi telekomunikacyjnej; oraz

| (iv) | usług finansowych
  , w tym usług płatności i emisji pieniądza elektronicznego, oraz wszelkiego rodzaju ubezpieczeń – zarówno towarów i treści cyfrowych, jak i innych
  ; [Popr. 46] |
| --- | --- |

(iv)

usług finansowych
  , w tym usług płatności i emisji pieniądza elektronicznego, oraz wszelkiego rodzaju ubezpieczeń – zarówno towarów i treści cyfrowych, jak i innych
  ; [Popr. 46]

| n) | „usługodawca” oznacza sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych, który zobowiązuje się świadczyć na rzecz klienta usługę powiązaną z tymi towarami lub treściami cyfrowymi;
  [Popr. 47] |
| --- | --- |

n)

„usługodawca” oznacza sprzedawcę towarów lub dostawcę treści cyfrowych, który zobowiązuje się świadczyć na rzecz klienta usługę powiązaną z tymi towarami lub treściami cyfrowymi;
  [Popr. 47]

| o) | „klient” oznacza każdą osobę nabywającą usługę powiązaną;
  [Popr. 48] |
| --- | --- |

o)

„klient” oznacza każdą osobę nabywającą usługę powiązaną;
  [Popr. 48]

| p) | „umowa zawierana na odległość” oznacza każdą umowę między przedsiębiorcą a konsumentem
  lub innym przedsiębiorcą
  zawieraną w ramach zorganizowanego systemu sprzedaży na odległość bez jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta
  lub innego przedsiębiorcę
  , z wyłącznym wykorzystaniem przez cały okres jej zawierania jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość; [Popr. 49] |
| --- | --- |

p)

„umowa zawierana na odległość” oznacza każdą umowę między przedsiębiorcą a konsumentem
  lub innym przedsiębiorcą
  zawieraną w ramach zorganizowanego systemu sprzedaży na odległość bez jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta
  lub innego przedsiębiorcę
  , z wyłącznym wykorzystaniem przez cały okres jej zawierania jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość; [Popr. 49]

| q) | „umowa zawierana poza lokalem przedsiębiorcy” oznacza każdą umowę między przedsiębiorcą a konsumentem:








  (i) | zawieraną poza lokalem przedsiębiorcy przy jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta, lub zawieraną na podstawie oferty złożonej przez konsumenta w takich okolicznościach; lub |
| --- | --- | --- |

q)

„umowa zawierana poza lokalem przedsiębiorcy” oznacza każdą umowę między przedsiębiorcą a konsumentem:

(i)

zawieraną poza lokalem przedsiębiorcy przy jednoczesnej obecności przedsiębiorcy lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta, lub zawieraną na podstawie oferty złożonej przez konsumenta w takich okolicznościach; lub

| (ii) | zawieraną w lokalu przedsiębiorcy lub przy pomocy jakichkolwiek środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak osobiście i indywidualnie zwrócono się do konsumenta w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności przedsiębiorcy, lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta; lub |
| --- | --- |

(ii)

zawieraną w lokalu przedsiębiorcy lub przy pomocy jakichkolwiek środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak osobiście i indywidualnie zwrócono się do konsumenta w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności przedsiębiorcy, lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osoby fizycznej reprezentującej przedsiębiorcę, i konsumenta; lub

| (iii) | zawieraną podczas wyjazdu zorganizowanego przez przedsiębiorcę lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osobę fizyczną reprezentującą przedsiębiorcę, w celu promowania i sprzedaży towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub świadczenia usług powiązanych konsumentowi;
  [Popr. 50] |
| --- | --- |

(iii)

zawieraną podczas wyjazdu zorganizowanego przez przedsiębiorcę lub, w przypadku gdy jest on osobą prawną, osobę fizyczną reprezentującą przedsiębiorcę, w celu promowania i sprzedaży towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub świadczenia usług powiązanych konsumentowi;
  [Popr. 50]

| r) | „lokal przedsiębiorcy” oznacza:








  (i) | każdą nieruchomość, w której przedsiębiorca stale prowadzi działalność, lub |
| --- | --- | --- |

r)

„lokal przedsiębiorcy” oznacza:

(i)

każdą nieruchomość, w której przedsiębiorca stale prowadzi działalność, lub

| (ii) | każdy ruchomy lokal, w którym przedsiębiorca stale prowadzi działalność;
  [Popr. 51] |
| --- | --- |

(ii)

każdy ruchomy lokal, w którym przedsiębiorca stale prowadzi działalność;
  [Popr. 51]

| s) | „gwarancja handlowa” oznacza każde zobowiązanie przedsiębiorcy lub producenta
  (gwarant)
  wobec konsumenta, oprócz wypełnienia

  niezależnie od jego
  obowiązków prawnych ciążących na nim na mocy art. 106 w przypadku braku

  związanych z zapewnieniem
  zgodności
  z umową
  , do zwrotu zapłaconej ceny albo

  lub
  wymiany, naprawy lub serwisowania towarów lub

  bądź
  treści cyfrowych,
  ich naprawy lub zapewnienia ich serwisu,
  jeśli nie odpowiadają one specyfikacji

  są one zgodne ze specyfikacjami
  lub nie spełniają
  jakichkolwiek
  innych wymogów niezwiązanych ze zgodnością określonych w oświadczeniu gwarancyjnym lub w odpowiedniej

  stosownej
  reklamie dostępnej w momencie zawarcia umowy lub przed jej zawarciem; [Popr. 52] |
| --- | --- |

s)

„gwarancja handlowa” oznacza każde zobowiązanie przedsiębiorcy lub producenta
  (gwarant)
  wobec konsumenta, oprócz wypełnienia

  niezależnie od jego
  obowiązków prawnych ciążących na nim na mocy art. 106 w przypadku braku

  związanych z zapewnieniem
  zgodności
  z umową
  , do zwrotu zapłaconej ceny albo

  lub
  wymiany, naprawy lub serwisowania towarów lub

  bądź
  treści cyfrowych,
  ich naprawy lub zapewnienia ich serwisu,
  jeśli nie odpowiadają one specyfikacji

  są one zgodne ze specyfikacjami
  lub nie spełniają
  jakichkolwiek
  innych wymogów niezwiązanych ze zgodnością określonych w oświadczeniu gwarancyjnym lub w odpowiedniej

  stosownej
  reklamie dostępnej w momencie zawarcia umowy lub przed jej zawarciem; [Popr. 52]

| sa) | „naprawa” oznacza – w przypadku niezgodności – czynność przetworzenia towarów lub treści cyfrowych niespełniających kryterium zgodności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodności z umową; [Popr. 53] |
| --- | --- |

sa)

„naprawa” oznacza – w przypadku niezgodności – czynność przetworzenia towarów lub treści cyfrowych niespełniających kryterium zgodności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodności z umową; [Popr. 53]

| t) | „trwały nośnik” oznacza każdy nośnik, który umożliwia stronie przechowywanie informacji kierowanych do niej osobiście, w sposób który da jej do nich wgląd w przyszłości przez okres odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i który pozwala na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci; |
| --- | --- |

t)

„trwały nośnik” oznacza każdy nośnik, który umożliwia stronie przechowywanie informacji kierowanych do niej osobiście, w sposób który da jej do nich wgląd w przyszłości przez okres odpowiedni do celów, jakim te informacje służą, i który pozwala na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci;

| u) | „licytacja publiczna” oznacza metodę sprzedaży, w której towary lub treści cyfrowe są oferowane przez przedsiębiorcę konsumentom, którzy osobiście uczestniczą lub mają możliwość osobistego uczestnictwa w aukcji, w ramach przejrzystej procedury składania konkurencyjnych ofert w trakcie prowadzonej przez organizatora licytacji, i w której zwycięski oferent jest zobowiązany do zakupu danych towarów lub treści cyfrowych; |
| --- | --- |

u)

„licytacja publiczna” oznacza metodę sprzedaży, w której towary lub treści cyfrowe są oferowane przez przedsiębiorcę konsumentom, którzy osobiście uczestniczą lub mają możliwość osobistego uczestnictwa w aukcji, w ramach przejrzystej procedury składania konkurencyjnych ofert w trakcie prowadzonej przez organizatora licytacji, i w której zwycięski oferent jest zobowiązany do zakupu danych towarów lub treści cyfrowych;

| v) | „norma bezwzględnie obowiązująca” oznacza przepis, którego stosowania strony nie mogą wyłączyć, jak również nie mogą ograniczyć stosowania tego przepisu lub jego skutku;
  [Popr. 54] |
| --- | --- |

v)

„norma bezwzględnie obowiązująca” oznacza przepis, którego stosowania strony nie mogą wyłączyć, jak również nie mogą ograniczyć stosowania tego przepisu lub jego skutku;
  [Popr. 54]

| w) | „wierzyciel” oznacza osobę, która może żądać spełnienia świadczenia, pieniężnego lub niepieniężnego, od innej osoby, dłużnika;
  [Popr. 55] |
| --- | --- |

w)

„wierzyciel” oznacza osobę, która może żądać spełnienia świadczenia, pieniężnego lub niepieniężnego, od innej osoby, dłużnika;
  [Popr. 55]

| x) | „dłużnik” oznacza osobę zobowiązaną do spełnienia świadczenia, pieniężnego lub niepieniężnego, na rzecz innej osoby, wierzyciela;
  [Popr. 56] |
| --- | --- |

x)

„dłużnik” oznacza osobę zobowiązaną do spełnienia świadczenia, pieniężnego lub niepieniężnego, na rzecz innej osoby, wierzyciela;
  [Popr. 56]

| y) | „zobowiązanie” oznacza obowiązek świadczenia jednej strony stosunku prawnego na rzecz drugiej strony.
  [Popr. 57] |
| --- | --- |

y)

„zobowiązanie” oznacza obowiązek świadczenia jednej strony stosunku prawnego na rzecz drugiej strony.
  [Popr. 57]

| ya) | „bezpłatne” przywrócenie lub doprowadzenie towaru do stanu zgodnego z umową odnosi się do związanych z tym kosztów, zwłaszcza kosztów wysyłki, robocizny i materiałów. [Popr. 58] |
| --- | --- |

ya)

„bezpłatne” przywrócenie lub doprowadzenie towaru do stanu zgodnego z umową odnosi się do związanych z tym kosztów, zwłaszcza kosztów wysyłki, robocizny i materiałów. [Popr. 58]

Artykuł 3

Fakultatywny charakter wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży

Strony

  Z zastrzeżeniem wymogów ustanowionych w art. 8 i 9 strony
  mogą uzgodnić poddanie ich transgranicznych umów sprzedaży towarów, dostarczania treści cyfrowych oraz świadczenia usług powiązanych wspólnym europejskim przepisom dotyczącym sprzedaży, w zakresie terytorialnym, przedmiotowym i podmiotowym określonym w art. 4-7. [Popr. 59]

Artykuł 4

Umowy transgraniczne

1.   Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą być wykorzystywane do umów transgranicznych.

  można wykorzystywać w umowach zawieranych na odległość, które są umowami transgranicznymi. [Popr. 60]

2.   Do celów niniejszego rozporządzenia umowa między przedsiębiorcami jest umową transgraniczną, jeżeli strony mają miejsce zwykłego pobytu w różnych państwach, z których przynajmniej jedno jest państwem członkowskim.

3.   Do celów niniejszego rozporządzenia umowa między przedsiębiorcą a konsumentem jest umową transgraniczną, jeżeli:

| a) | adres podany przez konsumenta, adres dostawy towarów lub adres, na który wystawiana jest faktura, znajdują się w innym państwie niż państwo zwykłego pobytu przedsiębiorcy; oraz |
| --- | --- |

a)

adres podany przez konsumenta, adres dostawy towarów lub adres, na który wystawiana jest faktura, znajdują się w innym państwie niż państwo zwykłego pobytu przedsiębiorcy; oraz

| b) | przynajmniej jedno z tych państw jest państwem członkowskim. |
| --- | --- |

b)

przynajmniej jedno z tych państw jest państwem członkowskim.

4.   Do celów niniejszego rozporządzenia za miejsce zwykłego pobytu spółek i innych jednostek organizacyjnych, posiadających lub nieposiadających osobowości prawnej, uznaje się miejsce siedziby ich głównego organu zarządzającego. Miejscem zwykłego pobytu przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną jest główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej tej osoby.

5.   Jeżeli umowa została zawarta w ramach działalności oddziału, agencji lub innego zakładu przedsiębiorcy, siedziba danego oddziału, agencji lub innego zakładu uznawana jest za miejsce zwykłego pobytu przedsiębiorcy.

6.   Do celów ustalenia, czy umowa ma charakter transgraniczny, właściwym momentem jest moment uzgodnienia wykorzystania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

Artykuł 5

Umowy, w których wykorzystywać można wspólne przepisy dotyczące sprzedaży

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można wykorzystywać w 
  umowach zawieranych na odległość, w tym za pośrednictwem internetu
  : [Popr. 61]

| a) | umowach sprzedaży; |
| --- | --- |

a)

umowach sprzedaży;

| b) | umowach o dostarczenie treści cyfrowych – niezależnie od tego czy zostały one dostarczone na materialnym nośniku
  , czy innymi sposobami
   – które użytkownik może przechowywać, przetwarzać lub, uzyskiwać do nich dostęp, i ponownie wykorzystywać, przy czym nie ma znaczenia to, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny
  lub w zamian za usługę inną niż zapłata ceny, lub bez wyświadczania jakiejkolwiek usługi wzajemnej
  ; [Popr. 62] |
| --- | --- |

b)

umowach o dostarczenie treści cyfrowych – niezależnie od tego czy zostały one dostarczone na materialnym nośniku
  , czy innymi sposobami
   – które użytkownik może przechowywać, przetwarzać lub, uzyskiwać do nich dostęp, i ponownie wykorzystywać, przy czym nie ma znaczenia to, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny
  lub w zamian za usługę inną niż zapłata ceny, lub bez wyświadczania jakiejkolwiek usługi wzajemnej
  ; [Popr. 62]

| c) | umowach o świadczenie usług powiązanych, niezależnie od tego, czy za usługi te ustalono odrębną cenę. |
| --- | --- |

c)

umowach o świadczenie usług powiązanych, niezależnie od tego, czy za usługi te ustalono odrębną cenę.

Artykuł 6

Wyłączenie umów mieszanych oraz umów związanych z kredytem konsumenckim

  Umowy powiązane i umowy mieszane [Popr. 63]

1.   Wspólnych europejskich przepisów dotyczących

  Wspólne europejskie przepisy dotyczące
  sprzedaży nie można
  także
  wykorzystywać:

| a) | w 
  przypadkach, gdy umowa regulowana wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży jest powiązana z umową inną niż umowa sprzedaży, umową na dostarczanie treści cyfrowych lub umową na powiązane usługi, lub

  umowach mieszanych obejmujących |
| --- | --- |

a)

w 
  przypadkach, gdy umowa regulowana wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży jest powiązana z umową inną niż umowa sprzedaży, umową na dostarczanie treści cyfrowych lub umową na powiązane usługi, lub

  umowach mieszanych obejmujących

| b) | W przypadkach, gdy umowa zawiera
  jakiekolwiek elementy poza sprzedażą towarów, dostarczaniem treści cyfrowych i świadczeniem usług powiązanych w rozumieniu art. 5
  , pod warunkiem, że elementy te można wydzielić a ich cena może zostać wyodrębniona. [Popr. 64] |
| --- | --- |

b)

W przypadkach, gdy umowa zawiera
  jakiekolwiek elementy poza sprzedażą towarów, dostarczaniem treści cyfrowych i świadczeniem usług powiązanych w rozumieniu art. 5
  , pod warunkiem, że elementy te można wydzielić a ich cena może zostać wyodrębniona. [Popr. 64]

1a.
     
  W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a), umowy powiązane są regulowane na mocy innych obowiązujących przepisów. [Popr. 65]

1b.
     
  W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a) oraz

| a) | jeżeli w kontekście umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży którakolwiek ze stron korzysta z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, lub gdy umowa jest nieważna lub niewiążąca, prawo krajowe mające zastosowanie do umów powiązanych określa skutki umów powiązanych; [Popr. 66] |
| --- | --- |

a)

jeżeli w kontekście umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży którakolwiek ze stron korzysta z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, lub gdy umowa jest nieważna lub niewiążąca, prawo krajowe mające zastosowanie do umów powiązanych określa skutki umów powiązanych; [Popr. 66]

| b) | jeżeli w kontekście umowy powiązanej którakolwiek ze stron korzysta z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, lub gdy umowa jest nieważna lub niewiążąca na mocy prawa krajowego mającego zastosowanie do tej umowy, obowiązki stron wynikające z umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży nie zmieniają się, chyba że strona nie zawarła tej umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży jedynie z myślą o umowie powiązanej lub uczyniłaby to wyłącznie na całkiem odmiennych warunkach umownych, w którym to przypadku strona ta ma prawo odstąpić od umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży. [Popr. 67] |
| --- | --- |

b)

jeżeli w kontekście umowy powiązanej którakolwiek ze stron korzysta z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, lub gdy umowa jest nieważna lub niewiążąca na mocy prawa krajowego mającego zastosowanie do tej umowy, obowiązki stron wynikające z umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży nie zmieniają się, chyba że strona nie zawarła tej umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży jedynie z myślą o umowie powiązanej lub uczyniłaby to wyłącznie na całkiem odmiennych warunkach umownych, w którym to przypadku strona ta ma prawo odstąpić od umowy regulowanej wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży. [Popr. 67]

1c.
     
  W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. b), inne elementy zawarte w umowach są uznawane za uzgodnione w ramach umów powiązanych. [Popr. 68]

2.   Wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży nie można wykorzystywać do umów między przedsiębiorcą a konsumentem, w których przedsiębiorca udziela lub obiecuje udzielić konsumentowi kredytu w formie odroczenia płatności, pożyczki lub podobnego instrumentu finansowego. Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży można wykorzystywać do umów między przedsiębiorcą a konsumentem, jeżeli towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane tego samego rodzaju są dostarczane w sposób ciągły, a konsument płaci za takie towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane przez okres ich dostarczania w ratach.
  [Popr. 69]

Artykuł 7

Strony umowy

1.   Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą być wykorzystywane jedynie wtedy, gdy sprzedawca towarów lub dostawca treści cyfrowych jest przedsiębiorcą. W przypadkach, w których wszystkie strony umowy są przedsiębiorcami, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą być wykorzystywane, jeżeli co najmniej jedna z tych stron jest małym lub średnim przedsiębiorstwem („MŚP”).

2.   Do celów niniejszego rozporządzenia MŚP jest przedsiębiorcą, który:

| a) | zatrudnia mniej niż 250 osób; oraz |
| --- | --- |

a)

zatrudnia mniej niż 250 osób; oraz

| b) | ma roczny obrót nieprzekraczający 50 mln EUR lub całkowity bilans roczny nieprzekraczający 43 mln EUR, lub, w przypadku MŚP mającego miejsce zwykłego pobytu w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro lub w państwie trzecim, równowartości tych kwot w walucie tego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.
  [Popr. 70] |
| --- | --- |

b)

ma roczny obrót nieprzekraczający 50 mln EUR lub całkowity bilans roczny nieprzekraczający 43 mln EUR, lub, w przypadku MŚP mającego miejsce zwykłego pobytu w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro lub w państwie trzecim, równowartości tych kwot w walucie tego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.
  [Popr. 70]

Artykuł 8

Porozumienie o wykorzystaniu wspólnych przepisów dotyczących sprzedaży

1.   Wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży wymaga odpowiedniego porozumienia stron. Istnienie takiego porozumienia i jego ważność ustala się na podstawie ust. 2 i 3 niniejszego artykułu oraz art. 9 i innych właściwych przepisów we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży.

2.   W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem porozumienie o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży jest ważne tylko wtedy, gdy zgoda została wyrażona przez konsumenta w wyraźnym oświadczeniu, składanym odrębnie od oświadczenia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy
  , i jeżeli spełnione zostały wymogi ustanowione w art
  .
  9.
  Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi potwierdzenie tego porozumienia na trwałym nośniku. [Popr. 71]

3.   W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży nie mogą być wybrane częściowo, lecz jedynie w całości.
  W stosunkach między przedsiębiorcami wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży mogą zostać wybrane częściowo, pod warunkiem że wykluczenie określonych postanowień nie jest w nich zabronione. [Popr. 72]

Artykuł 9

Standardowa ulotka informacyjna w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem

1.   W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem, oprócz obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych ustanowionego we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży, przedsiębiorca zwraca uwagę konsumenta na zamiar stosowania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży przed zawarciem umowy poprzez wyraźne przekazanie konsumentowi ulotki informacyjnej zawartej w załączniku. Jeżeli umowa o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży zawierana jest przez telefon lub innymi metodami, które nie pozwalają dostarczyć konsumentowi ulotki informacyjnej, lub jeśli przedsiębiorca nie dostarczył konsumentowi ulotki informacyjnej, konsument nie jest związany umową do czasu otrzymania potwierdzenia, o którym mowa w art. 8 ust. 2, do którego dołączona jest ulotka informacyjna, i następnie wyrażenia przez niego zgody na wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

2.   Ulotka informacyjna, o której mowa w ust. 1, zawiera, w razie dostarczenia w formie elektronicznej, link do strony internetowej, na której można bezpłatnie zapoznać się z tekstem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, lub, we wszystkich innych okolicznościach, adres takiej strony.

Artykuł 10

Kary za naruszenie szczególnych wymogów

Państwa członkowskie określają kary za naruszenie przez przedsiębiorców zawierających umowy z konsumentami wymogów określonych w art. 8 i 9 oraz podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia, by kary te były stosowane. Przewidziane w tym celu kary są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie przekazują Komisji stosowne przepisy nie później niż do... (*2) [
  rok od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia
  ] i jak najszybciej powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach w tych przepisach.

Artykuł 11

Konsekwencje wykorzystania wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży

1.
     Jeżeli strony porozumiały się co do wykorzystania w umowie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i porozumienie zostało ważnie zawarte, jedynie te przepisy regulują kwestie będące ich przedmiotem
  , a nie reżim prawa umów, który z braku takiego porozumienia reguluje umowę w ramach porządku prawnego określonego jako prawo właściwe
  . O ile umowa została rzeczywiście zawarta, wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży regulują również wypełnienie obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych oraz środki ochrony prawnej przysługujące z tytułu niewypełnienia tego obowiązku.
  [Popr. 73]

1a.
     
  W przypadku gdy strony podejmują negocjacje lub działania przygotowawcze zmierzające do zawarcia umowy, odnosząc się do wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, przepisy te regulują także kwestię wypełnienia obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych oraz środki ochrony prawnej przysługujące z tytułu niewypełnienia tego obowiązku, jak również inne kwestie istotne przed zawarciem umowy.

Stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, o którym mowa w akapicie pierwszym, pozostaje bez uszczerbku dla przepisów mających zastosowanie w ramach określonej normy kolizyjnej, w przypadku gdy przedsiębiorstwo zastosowało się także do innych reżimów prawnych. [Popr. 74]

Artykuł 11a

Kwestie wchodzące w zakres wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży

1.
     
  Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży regulują następujące kwestie:

| a) | przedkontraktowe obowiązki udzielenia informacji; |
| --- | --- |

a)

przedkontraktowe obowiązki udzielenia informacji;

| b) | zawarcie umowy, w tym wymogi formalne; |
| --- | --- |

b)

zawarcie umowy, w tym wymogi formalne;

| c) | prawo odstąpienia od umowy i jego skutki; |
| --- | --- |

c)

prawo odstąpienia od umowy i jego skutki;

| d) | uchylenie się od skutków umowy wynikające z błędu, podstępu lub wyzysku oraz konsekwencje takiego uchylenia się; |
| --- | --- |

d)

uchylenie się od skutków umowy wynikające z błędu, podstępu lub wyzysku oraz konsekwencje takiego uchylenia się;

| e) | wykładnię; |
| --- | --- |

e)

wykładnię;

| f) | treść i skutki, w tym treść i skutki danej umowy; |
| --- | --- |

f)

treść i skutki, w tym treść i skutki danej umowy;

| g) | ocenę i konsekwencje nieuczciwych postanowień umownych; |
| --- | --- |

g)

ocenę i konsekwencje nieuczciwych postanowień umownych;

| h) | prawa i obowiązki stron; |
| --- | --- |

h)

prawa i obowiązki stron;

| i) | środki ochrony prawnej w przypadku niewykonania; |
| --- | --- |

i)

środki ochrony prawnej w przypadku niewykonania;

| j) | zwrot w przypadku uchylenia się od skutków umowy, jej rozwiązania lub w przypadku gdy umowa nie jest wiążąca; |
| --- | --- |

j)

zwrot w przypadku uchylenia się od skutków umowy, jej rozwiązania lub w przypadku gdy umowa nie jest wiążąca;

| k) | przedawnienie i prekluzję praw; |
| --- | --- |

k)

przedawnienie i prekluzję praw;

| l) | sankcje dostępne w przypadku naruszenia zobowiązań oraz obowiązki powstające w okresie ich stosowania. [Popr. 75] |
| --- | --- |

l)

sankcje dostępne w przypadku naruszenia zobowiązań oraz obowiązki powstające w okresie ich stosowania. [Popr. 75]

2.
     
  Kwestie, które nie zostały ujęte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży, są regulowane właściwymi przepisami prawa krajowego mającymi zastosowanie na mocy rozporządzeń (WE) nr 593/2008 i (WE) nr 864/2007 lub jakiejkolwiek innej właściwej normy kolizyjnej. Do kwestii tych należą:

| a) | osobowość prawna; |
| --- | --- |

a)

osobowość prawna;

| b) | nieważność umowy wynikającą z braku zdolności do czynności prawnych, sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami, z wyjątkiem przypadków, w których powody sprzeczności z prawem lub dobrymi obyczajami zostały uregulowane we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży; |
| --- | --- |

b)

nieważność umowy wynikającą z braku zdolności do czynności prawnych, sprzeczność z prawem lub dobrymi obyczajami, z wyjątkiem przypadków, w których powody sprzeczności z prawem lub dobrymi obyczajami zostały uregulowane we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży;

| c) | określenie języka umowy; |
| --- | --- |

c)

określenie języka umowy;

| d) | kwestie niedyskryminacji; |
| --- | --- |

d)

kwestie niedyskryminacji;

| e) | reprezentacja; |
| --- | --- |

e)

reprezentacja;

| f) | wielość dłużników i wierzycieli, zmiana stron, w tym cesja; |
| --- | --- |

f)

wielość dłużników i wierzycieli, zmiana stron, w tym cesja;

| g) | potrącenie i połączenie; |
| --- | --- |

g)

potrącenie i połączenie;

| h) | dotyczących ustanawiania, nabywania i przenoszenia własności nieruchomości lub praw do nieruchomości; |
| --- | --- |

h)

dotyczących ustanawiania, nabywania i przenoszenia własności nieruchomości lub praw do nieruchomości;

| i) | prawa własności intelektualnej; oraz |
| --- | --- |

i)

prawa własności intelektualnej; oraz

| j) | prawo deliktów, a także kwestia tego, czy można łącznie dochodzić równoczesnych roszczeń umownych i pozaumownych. [Popr. 76] |
| --- | --- |

j)

prawo deliktów, a także kwestia tego, czy można łącznie dochodzić równoczesnych roszczeń umownych i pozaumownych. [Popr. 76]

3.
     
  Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich wiążących przepisów państw trzecich, które mogą mieć zastosowanie zgodnie z odpowiednimi normami kolizyjnymi. [Popr. 77]

Artykuł 12

Wymogi informacyjne wynikające z dyrektywy usługowej

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla wymogów informacyjnych ustanowionych w przepisach krajowych służących transpozycji przepisów dyrektywy 2006/123/WE, które uzupełniają wymogi informacyjne ustanowione we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży.

Artykuł 13

Opcje dla państw członkowskich

Państwo członkowskie może zezwolić na wykorzystanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży w:

| a) | umowach, w których miejsce zwykłego pobytu przedsiębiorców, lub, w przypadku umowy między przedsiębiorcą i konsumentem, miejsce zwykłego pobytu przedsiębiorcy, adres wskazany przez konsumenta, adres dostawy towarów lub adres, na jaki wystawiana jest faktura, znajdują się w tym państwie członkowskim; lub |
| --- | --- |

a)

umowach, w których miejsce zwykłego pobytu przedsiębiorców, lub, w przypadku umowy między przedsiębiorcą i konsumentem, miejsce zwykłego pobytu przedsiębiorcy, adres wskazany przez konsumenta, adres dostawy towarów lub adres, na jaki wystawiana jest faktura, znajdują się w tym państwie członkowskim; lub

| b) | umowach, w których wszystkie strony są przedsiębiorcami, ale żadna z nich nie jest MŚP w rozumieniu art. 7 ust. 2. |
| --- | --- |

b)

umowach, w których wszystkie strony są przedsiębiorcami, ale żadna z nich nie jest MŚP w rozumieniu art. 7 ust. 2.

Artykuł 14

Przekazywanie wyroków stosujących niniejsze rozporządzenie

1.   Państwa członkowskie zapewniają przekazywanie Komisji bez nieuzasadnionej zwłoki prawomocnych wyroków swoich sądów stosujących przepisy niniejszego rozporządzenia.

2.   Komisja ustanawia system umożliwiający zapoznawanie się informacjami dotyczącymi wyroków, o których mowa w ust. 1, jak również właściwymi wyrokami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. System ten jest publicznie dostępny.
  [Popr. 78]

Artykuł 15

Przegląd

1.   Do ... [

  cztery lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzeni

  a] państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności na temat poziomu akceptacji wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, zakresu, w jakim wywołały one spory prawne oraz aktualnego stanu różnic w poziomie ochrony konsumenta między wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży i prawem krajowym. Informacja ta obejmuje kompleksowy przegląd orzecznictwa sądów krajowych dokonujących wykładni wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

2.   Do ... [

  pięć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia

  ] Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu szczegółowe sprawozdanie zawierające przegląd funkcjonowania niniejszego rozporządzenia oraz uwzględniając między innymi potrzebę dalszego rozszerzenia zakresu stosowania, jeśli chodzi o umowy między przedsiębiorstwami, o zmiany rynkowe i technologiczne związane z treściami cyfrowymi, oraz przyszły rozwój dorobku wspólnotowego.
  [Popr. 79]

Artykuł 16

Wejście w życie i stosowanie

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w

  Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
  .

2.   Stosuje się je od [

  sześć miesięcy od daty wejścia w życie
  ].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich.
  [Popr. 80]

ZAŁĄCZNIK I

WSPÓLNE EUROPEJSKIE PRZEPISY DOTYCZĄCE SPRZEDAŻY

SPIS TREŚCI

| Część I Przepisy wstępne | 36 |
| --- | --- |

| Rozdział 1 Zasady ogólne i stosowanie | 36 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Zasady ogólne | 36 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Stosowanie | 36 |
| --- | --- |

| Część II Zawieranie wiążącej umowy | 42 |
| --- | --- |

| Rozdział 2 Informacje przedkontraktowe | 42 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Informacje przedkontraktowe udzielane przez przedsiębiorcę w transakcjach z konsumentem | 42 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Informacje przedkontraktowe udzielane przez przedsiębiorcę w transakcjach z innym przedsiębiorcą | 48 |
| --- | --- |

| Oddział 3: Umowy zawierane drogą elektroniczną | 48 |
| --- | --- |

| Oddział 4 Obowiązek zapewnienia poprawności udzielanych informacji | 50 |
| --- | --- |

| Oddział 5 Środki ochrony prawnej w przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych | 50 |
| --- | --- |

| Rozdział 3 Zawarcie umowy | 52 |
| --- | --- |

| Rozdział 4 Prawa odstąpienia w umowach zawieranych na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa między przedsiębiorcami i konsumentem | 56 |
| --- | --- |

| Rozdział 5 Wady oświadczenia woli | 62 |
| --- | --- |

| Część III Ocena treści umowy | 65 |
| --- | --- |

| Rozdział 6 Wykładnia | 65 |
| --- | --- |

| Rozdział 7 Treść i skutki | 67 |
| --- | --- |

| Rozdział 8 Nieuczciwe postanowienia umowne | 72 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Przepisy ogólne | 72 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Nieuczciwe postanowienia w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem | 72 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Nieuczciwe postanowienia w umowach zawieranych między przedsiębiorcami | 76 |
| --- | --- |

| Part IV Zobowiązania i środki ochrony prawnej stron umowy sprzedaży lub umowy o dostarczenie treści cyfrowych | 78 |
| --- | --- |

| Rozdział 9 Przepisy ogólne | 78 |
| --- | --- |

| Rozdział 10 Zobowiązania sprzedawcy | 81 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Przepisy ogólne | 81 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Wydanie | 81 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Zgodność towarów i treści cyfrowych | 84 |
| --- | --- |

| Rozdział 11 Środki ochrony prawnej przysługujące kupującemu | 87 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Przepisy ogólne | 87 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Sanacja świadczenia przez sprzedawcę | 88 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Żądanie spełnienia świadczenia | 89 |
| --- | --- |

| Oddział 4 Powstrzymanie się kupującego ze spełnieniem świadczenia | 90 |
| --- | --- |

| Oddział 5 Rozwiązanie | 90 |
| --- | --- |

| Oddział 6 Obniżenie ceny | 92 |
| --- | --- |

| Oddział 7 Wymogi zbadania i zawiadomienia w umowie między przedsiębiorcami | 92 |
| --- | --- |

| Rozdział 12 Zobowiązania kupującego | 94 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Przepisy ogólne | 94 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Zapłata ceny | 94 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Odbiór wydanych towarów | 96 |
| --- | --- |

| Rozdział 13 Środki ochrony prawnej przysługujące sprzedawcy | 98 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Przepisy ogólne | 98 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Żądanie spełnienia świadczenia | 98 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Powstrzymanie się przez sprzedawcę ze spełnieniem świadczenia | 99 |
| --- | --- |

| Oddział 4 Rozwiązanie | 99 |
| --- | --- |

| Rozdział 14 Przejście ryzyka | 101 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Przepisy ogólne | 101 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Przejście ryzyka w umowach sprzedaży konsumenckiej | 101 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Przejście ryzyka w umowach między przedsiębiorcami | 102 |
| --- | --- |

| Część V Zobowiązania i środki ochrony prawnej stron umowy o świadczenie usług powiązanych | 104 |
| --- | --- |

| Rozdział 15 Zobowiązania i środki ochrony prawnej stron | 104 |
| --- | --- |

Oddział 1 Zastosowanie niektórych ogólnych norm dotyczących umów sprzedaży

| Oddział 2 Zobowiązania usługodawcy | 104 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Zobowiązania klienta | 106 |
| --- | --- |

| Oddział 4 Środki ochrony prawnej | 106 |
| --- | --- |

| Część VI Odszkodowanie i odsetki | 109 |
| --- | --- |

| Rozdział 16 Odszkodowanie i odsetki | 109 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Odszkodowanie | 109 |
| --- | --- |

| Oddział 2: Odsetki od opóźnionych płatności przepisy ogólne | 110 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Opóźnione płatności przedsiębiorców | 111 |
| --- | --- |

| Część VII Zwrot świadczeń | 114 |
| --- | --- |

| Rozdział 17 Zwrot | 114 |
| --- | --- |

| Część VIII Przedawnienie | 117 |
| --- | --- |

| Rozdział 18 Przedawnienie | 117 |
| --- | --- |

| Oddział 1 Przepisy ogólne | 117 |
| --- | --- |

| Oddział 2 Terminy przedawnienia i rozpoczęcie ich biegu | 117 |
| --- | --- |

| Oddział 3 Wydłużenie terminów przedawnienia | 118 |
| --- | --- |

| Oddział 4 Odnowienie terminów przedawnienia | 119 |
| --- | --- |

| Oddział 5 Skutki przedawnienia | 119 |
| --- | --- |

| Oddział 6 Zmiana poprzez porozumienie | 119 |
| --- | --- |

| Dodatek 1 | 119 |
| --- | --- |

| Dodatek 2 | 121 |
| --- | --- |

[Popr. 81]

Tytuł II

Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży [Popr. 82]

Część I

Przepisy wstępne

Rozdział 1

Zasady ogólne i stosowanie

ODDZIAŁ 1

ZASADY OGÓLNE

Artykuł 1

Swoboda umów

1.   Strony mają swobodę zawarcia umowy oraz ustalenia jej treści w granicach określonych wszelkimi mającymi zastosowanie normami bezwzględnie wiążącymi.

2.   Jeżeli niniejsze przepisy nie stanowią inaczej, strony mogą wyłączyć stosowanie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży lub uchylić bądź zmienić ich skutki.

Artykuł 2

Dobra wiara i uczciwy obrót

1.   Każda ze stron ma obowiązek postępowania zgodnie z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu.

2.   Naruszenie tego obowiązku przez stronę może spowodować niemożność skorzystania przez nią z prawa, środka ochrony prawnej lub zarzutu, który normalnie by jej przysługiwał, lub też może uczynić ją odpowiedzialną za wszelkie szkody poniesione wskutek tego naruszenia przez drugą stronę

  lecz nie prowadzi bezpośrednio do zastosowania środków ochrony prawnej w związku z niewykonaniem zobowiązania
  . [Popr. 83]

3.   Strony nie mogą wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 3

Współdziałanie

Strony są zobowiązane do współdziałania ze sobą w takim zakresie, w jakim można tego oczekiwać w celu wykonania ich zobowiązań umownych.

Oddział 2

Stosowanie

Artykuł 4

Wykładnia

1.   Wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży interpretuje się niezależnie, zgodnie z ich celami i zasadami leżącymi u ich podstaw.

2.   Kwestie, które należą do zakresu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, ale nie zostały w nich wyraźnie uregulowane, rozstrzyga się zgodnie z celami i zasadami leżącymi u ich podstaw oraz ogółem ich przepisów, bez odwoływania się do prawa krajowego, które miałoby zastosowanie w braku porozumienia o wykorzystaniu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży ani do jakiegokolwiek innego prawa.

3.   W przypadku istnienia normy ogólnej i normy szczególnej mających zastosowanie do konkretnej sytuacji należącej do zakresu normy ogólnej, w przypadku sprzeczności przeważa norma szczególna.

Artykuł 5

Kryterium rozsądnej oceny

1.   Oceny tego, czy coś jest rozsądne dokonuje się obiektywnie, uwzględniając charakter i cel umowy, okoliczności sprawy oraz zwyczaje i praktyki w danych branżach lub zawodach.

2.   Wszelkie odniesienia do tego, czego można oczekiwać od określonej osoby lub w określonej sytuacji dotyczą rozsądnych oczekiwań.

Artykuł 6

Swobodny wybór formy

Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, umowa, oświadczenie lub jakakolwiek inna czynność uregulowana niniejszym aktem nie muszą być sporządzone ani poświadczone w żadnej szczególnej formie.

Artykuł 7

Postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie

1.   Postanowienie umowne nie jest indywidualnie uzgodnione, jeżeli zostało zaproponowane przez jedną ze stron, a druga strona nie mogła mieć wpływu na jego treść.

2.   Jeżeli jedna strona proponuje drugiej stronie postanowienia umowne, spośród których druga strona może dokonać wyboru, postanowienie nie jest uznawane za uzgodnione indywidualnie jedynie dlatego, że druga strona wybrała dane postanowienie spośród zaproponowanych.

3.   Na stronie, która twierdzi, że postanowienie umowne zaproponowane jako element wzorca umowy było później przedmiotem indywidualnych negocjacji, spoczywa ciężar dowodu, że tak było.

4.   W umowie pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem na przedsiębiorcy spoczywa ciężar dowodu, że postanowienie umowne przez niego zaproponowane było uzgodnione indywidualnie.

5.   W umowie pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem postanowienia umowne przygotowane przez osobę trzecią są uważane za zaproponowane przez przedsiębiorcę, chyba że to konsument wprowadził je do umowy.

Artykuł 8

Rozwiązanie umowy

1.   „Rozwiązanie umowy” oznacza doprowadzenie do ustania praw i zobowiązań stron wynikających z umowy, z wyjątkiem tych wynikających z postanowień umowy dotyczących rozstrzygania sporów lub innych postanowień, które mają obowiązywać po rozwiązaniu.

2.   Należne płatności i odszkodowania za niewykonanie zobowiązania przed rozwiązaniem pozostają wymagalne. Jeżeli rozwiązanie od umowy następuje z powodu niewykonania zobowiązania lub przewidywanego niewykonania zobowiązania, strona rozwiązująca umowę ma również prawo do odszkodowania za to, co druga strona miała wykonać w przyszłości.

3.   Skutki rozwiązania od umowy dotyczące zwrotu ceny i towarów lub treści cyfrowych oraz innych skutków restytucyjnych uregulowane są przepisami dotyczącymi zwrotu w rozdziale 17.

Artykuł 9

Umowy mieszaneprzewidujące świadczenie usług powiązanych [Popr. 84]

1.   Jeżeli umowa przewiduje zarówno sprzedaż towarów lub dostarczenie treści cyfrowych, jak i świadczenie usługi powiązanej, przepisy części IV stosuje się do zobowiązań i środków ochrony prawnej stron występujących jako sprzedający i kupujący towary lub treści cyfrowe, a przepisy części V stosuje się do zobowiązań i środków ochrony prawnej stron występujących jako usługodawcy i klienci.

2.   Jeśli w umowie objętej zakresem ust. 1 zobowiązania umowne sprzedawcy i usługodawcy mają być wykonane w oddzielnych częściach lub są w inny sposób podzielne, a istnieje podstawa do rozwiązania, z powodu niewykonania zobowiązania, części umowy, której można przyporządkować część ceny, kupujący i klient mogą rozwiązać umowę jedynie w odniesieniu do tej części.

3.   Ustępu 2 nie stosuje się, jeżeli nie można oczekiwać od kupującego i klienta przyjęcia wykonania pozostałych części lub też charakter niewykonania zobowiązania uzasadnia rozwiązanie umowy w całości.

4.   Jeśli zobowiązania umowne sprzedawcy i usługodawcy są niepodzielne lub gdy nie można przyporządkować części ceny do niewykonanej części umowy, kupujący i klient mogą rozwiązać umowę tylko wtedy, gdy charakter niewykonania zobowiązania uzasadnia rozwiązanie umowy w całości.

Artykuł 10

Zawiadomienie

1.   Niniejszy artykuł stosuje się do zawiadomień dokonywanych w jakimkolwiek celu na podstawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży i na podstawie umowy.„Zawiadomienie” obejmuje przekazanie jakiegokolwiek oświadczenia mającego na celu wywołanie skutków prawnych lub przekazanie informacji do celów prawnych. [Popr. 85]

2.   Zawiadomienie może zostać dokonane w każdy sposób właściwy w danych okolicznościach.

3.   Zawiadomienie staje się skuteczne w momencie dotarcia do adresata, chyba że przewiduje skutek późniejszy.

4.   Zawiadomienie dociera do adresata:

| a) | w momencie, w którym zostało dostarczone adresatowi; |
| --- | --- |

a)

w momencie, w którym zostało dostarczone adresatowi;

| b) | w momencie, w którym zostało dostarczone do miejsca prowadzenia działalności adresata, lub, jeżeli nie ma on takiego miejsca prowadzenia działalności albo zawiadomienie skierowane jest do konsumenta, do miejsca zwykłego pobytu adresata; |
| --- | --- |

b)

w momencie, w którym zostało dostarczone do miejsca prowadzenia działalności adresata, lub, jeżeli nie ma on takiego miejsca prowadzenia działalności albo zawiadomienie skierowane jest do konsumenta, do miejsca zwykłego pobytu adresata;

| c) | w przypadku zawiadomienia przekazywanego pocztą elektroniczną lub w innej indywidualnej wiadomości, w momencie, w którym adresat może się z nim zapoznać; lub |
| --- | --- |

c)

w przypadku zawiadomienia przekazywanego pocztą elektroniczną lub w innej indywidualnej wiadomości, w momencie, w którym adresat może się z nim zapoznać; lub

| d) | w momencie, w którym w inny sposób udostępniono je adresatowi w takim miejscu i w taki sposób, że można było oczekiwać, iż zapozna się on z nim bez nieuzasadnionej zwłoki. |
| --- | --- |

d)

w momencie, w którym w inny sposób udostępniono je adresatowi w takim miejscu i w taki sposób, że można było oczekiwać, iż zapozna się on z nim bez nieuzasadnionej zwłoki.

Zawiadomienie dociera do adresata po spełnieniu jednego z wymogów wynikających z lit. a), b), c) lub d), zależnie od tego, co nastąpi najwcześniej.

5.   Zawiadomienie jest bezskuteczne, jeżeli jego odwołanie dotarło do adresata przed zawiadomieniem lub w tym samym czasie.

6.   W stosunkach między przedsiębiorcą i konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 3 i 4 ani uchylić lub zmienić ich skutków.

Artykuł 11

Obliczanie terminów

1.   Przepisy niniejszego artykułu stosuje się do obliczania terminów do wszelkich celów wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.
  [Popr. 86]

1a.
     
  Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach, tygodniach, miesiąca lub latach jest pewne zdarzenie, działanie lub określony moment, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym wystąpiło to zdarzenie, działanie lub nadszedł określony moment. [Popr. 87]

2.   Z zastrzeżeniem ust. 4, 5 i 7:

| a) | termin oznaczony w dniach rozpoczyna się z początkiem pierwszej godziny pierwszego dnia oraz kończy się z upływem ostatniej godziny ostatniego dnia terminu; |
| --- | --- |

a)

termin oznaczony w dniach rozpoczyna się z początkiem pierwszej godziny pierwszego dnia oraz kończy się z upływem ostatniej godziny ostatniego dnia terminu;

| b) | termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach rozpoczyna się z początkiem pierwszej godziny pierwszego dnia terminu oraz kończy się z upływem ostatniej godziny dnia tygodnia, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu, lub dnia miesiąca, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu; z zastrzeżeniem, że gdy, w przypadku terminów oznaczonych w miesiącach lub latach, takiego dnia w ostatnim miesiącu nie ma – termin kończy się z upływem ostatniej godziny ostatniego dnia tego miesiąca. |
| --- | --- |

b)

termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach rozpoczyna się z początkiem pierwszej godziny pierwszego dnia terminu oraz kończy się z upływem ostatniej godziny dnia tygodnia, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu, lub dnia miesiąca, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu; z zastrzeżeniem, że gdy, w przypadku terminów oznaczonych w miesiącach lub latach, takiego dnia w ostatnim miesiącu nie ma – termin kończy się z upływem ostatniej godziny ostatniego dnia tego miesiąca.

3.   Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach, tygodniach, miesiąca lub latach jest pewne zdarzenie, działanie lub określony moment, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym wystąpiło to zdarzenie, działanie lub nadszedł określony moment.
  [Popr. 88]

4.   Terminy obejmują soboty, niedziele i dni wolne od pracy, chyba że dni te zostały wyraźnie wyłączone lub gdy terminy wyrażone są w dniach roboczych.

5.   Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada w miejscu, w którym nakazane działanie ma zostać wykonane, na sobotę, niedzielę lub dzień wolny od pracy, termin upływa z końcem ostatniej godziny następnego dnia roboczego. Powyższego przepisu nie stosuje się do terminów obliczanych wstecz od danej daty lub zdarzenia.

6.   Jeżeli określona osoba wysyła drugiej osobie dokument określający termin, w czasie którego adresat ma odpowiedzieć lub wykonać inne działanie, ale dokument nie wskazuje początku biegu tego terminu, i w braku odmiennych wskazań, termin jest liczony od momentu, w którym dokument dotarł do adresata.
  [Popr. 89]

7.   Do celów niniejszego artykułu:

| a) | „dzień wolny od pracy” w odniesieniu do państwa członkowskiego lub części państwa członkowskiego Unii Europejskiej oznacza każdy dzień wyznaczony jako taki dla takiego państwa członkowskiego lub jego części w wykazie opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; oraz |
| --- | --- |

a)

„dzień wolny od pracy” w odniesieniu do państwa członkowskiego lub części państwa członkowskiego Unii Europejskiej oznacza każdy dzień wyznaczony jako taki dla takiego państwa członkowskiego lub jego części w wykazie opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; oraz

| b) | „dni robocze” oznaczają wszystkie dni poza sobotami, niedzielami i dniami wolnymi od pracy. |
| --- | --- |

b)

„dni robocze” oznaczają wszystkie dni poza sobotami, niedzielami i dniami wolnymi od pracy.

7a.
     
  Jeżeli określona osoba wysyła drugiej osobie dokument określający termin, w czasie którego adresat ma odpowiedzieć lub wykonać inne działanie, ale dokument nie wskazuje początku biegu tego terminu, z braku odmiennych wskazań termin jest liczony od momentu, w którym dokument dotarł do adresata. [Popr. 90]

Artykuł 12

Jednostronne oświadczenia lub zachowanie

1.   Jednostronne oświadczenie wskazujące na określony zamiar jest interpretowane tak, jak powinno być zrozumiane przez osobę, do której zostało skierowane.

2.   Jeżeli osoba składająca oświadczenie miała zamiar nadać użytemu wyrażeniu specjalne znaczenie a druga strona była lub powinna być tego świadoma, wyrażenie interpretuje się w sposób zamierzony przez osobę składającą oświadczenie.

3.   Artykuły 59-65 stosuje się odpowiednio do wykładni jednostronnych oświadczeń wyrażających zamiar.
  [Popr. 91]

4.   Przepisy dotyczące wad oświadczenia woli zawarte w rozdziale 5 stosuje się odpowiednio do jednostronnych oświadczeń wyrażających zamiar.
  [Popr. 92]

5.   Wszelkie odniesienia do oświadczenia, o którym mowa w niniejszym artykule dotyczą również zachowania, które może być uznawane za równoznaczne z oświadczeniem.

Część II

Zawieranie wiążącej umowy

Rozdział 2

Informacje przedkontraktowe

Oddział 1

Informacje przedkontraktowe udzielane przez przedsiębiorcę w transakcjach z konsumentem

Artykuł 13

Obowiązek udzielenia informacji przy zawieraniu umów na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa
  [Popr. 93]

1.   Przedsiębiorca zawierający umowę na odległość lub umowę zawieraną poza lokalem przedsiębiorstwa ma obowiązek udzielenia konsumentowi w jasny i zrozumiały sposób, przed zawarciem umowy lub związaniem konsumenta ofertą, następujących informacji:

| a) | główne właściwości towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, które mają zostać dostarczone lub świadczone, w zakresie odpowiednim do środka porozumiewania się oraz danych towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych; |
| --- | --- |

a)

główne właściwości towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, które mają zostać dostarczone lub świadczone, w zakresie odpowiednim do środka porozumiewania się oraz danych towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych;

| b) | o łącznej cenie i dodatkowych opłatach oraz kosztach, zgodnie z art. 14; |
| --- | --- |

b)

o łącznej cenie i dodatkowych opłatach oraz kosztach, zgodnie z art. 14;

| c) | o danych identyfikacyjnych i adresie przedsiębiorcy, zgodnie z art. 15; |
| --- | --- |

c)

o danych identyfikacyjnych i adresie przedsiębiorcy, zgodnie z art. 15;

| d) | o postanowieniach umownych, zgodnie z art. 16; |
| --- | --- |

d)

o postanowieniach umownych, zgodnie z art. 16;

| e) | o prawie odstąpienia od umowy, zgodnie z art. 17; |
| --- | --- |

e)

o prawie odstąpienia od umowy, zgodnie z art. 17;

| f) | w odpowiednich przypadkach, o istnieniu i warunkach pomocy technicznej i usług zapewnianych przez przedsiębiorcę po sprzedaży, gwarancjach handlowych oraz zasadach rozpatrywania reklamacji; |
| --- | --- |

f)

w odpowiednich przypadkach, o istnieniu i warunkach pomocy technicznej i usług zapewnianych przez przedsiębiorcę po sprzedaży, gwarancjach handlowych oraz zasadach rozpatrywania reklamacji;

| g) | w odpowiednich przypadkach, o możliwości skorzystania z alternatywnych mechanizmów rozstrzygania sporów, którym podlega przedsiębiorca oraz o metodach skorzystania z nich; |
| --- | --- |

g)

w odpowiednich przypadkach, o możliwości skorzystania z alternatywnych mechanizmów rozstrzygania sporów, którym podlega przedsiębiorca oraz o metodach skorzystania z nich;

| h) | w odpowiednich przypadkach o funkcjonalności treści cyfrowych, w tym o stosowanych technicznych środkach zabezpieczających; oraz |
| --- | --- |

h)

w odpowiednich przypadkach o funkcjonalności treści cyfrowych, w tym o stosowanych technicznych środkach zabezpieczających; oraz

| i) | w odpowiednich przypadkach, o wszelkich możliwościach interoperacyjności treści cyfrowych ze sprzętem i oprogramowaniem, o których przedsiębiorca wie lub powinien wiedzieć. [Popr. 94] |
| --- | --- |

i)

w odpowiednich przypadkach, o wszelkich możliwościach interoperacyjności treści cyfrowych ze sprzętem i oprogramowaniem, o których przedsiębiorca wie lub powinien wiedzieć. [Popr. 94]

2.   Udzielone informacje, poza adresem wymaganym zgodnie z ust. 1 lit. c), stanowią integralną część umowy i mogą być zmieniane wyłącznie za jednoznaczną zgodą stron.

3.   W odniesieniu do umowy zawieranej na odległość, Informacje wymagane w niniejszym artykule muszą:

| a) | zostać podane lub udostępnione konsumentowi w sposób odpowiadający wykorzystywanym środkom porozumiewania się na odległość; |
| --- | --- |

a)

zostać podane lub udostępnione konsumentowi w sposób odpowiadający wykorzystywanym środkom porozumiewania się na odległość;

| b) | być sporządzone prostym i zrozumiałym językiem; oraz |
| --- | --- |

b)

być sporządzone prostym i zrozumiałym językiem; oraz

| c) | o ile dostarczane są na trwałym nośniku, być czytelne.[Popr. 95] |
| --- | --- |

c)

o ile dostarczane są na trwałym nośniku, być czytelne.[Popr. 95]

4.   W odniesieniu do umowy zawieranej poza lokalem przedsiębiorstwa, informacje wymagane w niniejszym artykule muszą:

| a) | być przekazane na papierze, lub, za zgodą konsumenta, na innym trwałym nośniku; oraz |
| --- | --- |

a)

być przekazane na papierze, lub, za zgodą konsumenta, na innym trwałym nośniku; oraz

| b) | być czytelne i sporządzone prostym, zrozumiałym językiem.
  [Popr. 96] |
| --- | --- |

b)

być czytelne i sporządzone prostym, zrozumiałym językiem.
  [Popr. 96]

5.   Niniejszego artykułu nie stosuje się do umów:

| a) | o dostarczanie środków spożywczych, napojów lub innych towarów przeznaczonych do bieżącego spożycia w gospodarstwie domowym dostarczanych często i regularnie przez przedsiębiorcę do miejsca zamieszkania, pobytu lub pracy konsumenta; |
| --- | --- |

a)

o dostarczanie środków spożywczych, napojów lub innych towarów przeznaczonych do bieżącego spożycia w gospodarstwie domowym dostarczanych często i regularnie przez przedsiębiorcę do miejsca zamieszkania, pobytu lub pracy konsumenta;

| b) | zawieranych przy wykorzystaniu automatów sprzedających bądź zautomatyzowanych lokali handlowych;
  [Popr. 97] |
| --- | --- |

b)

zawieranych przy wykorzystaniu automatów sprzedających bądź zautomatyzowanych lokali handlowych;
  [Popr. 97]

| c) | zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa, jeżeli cena, lub, w przypadku równoczesnego zawarcia wielu umów, łączna cena wynikająca z umów nie przekracza kwoty 50 EUR lub jej równowartości w uzgodnionej umownie walucie.
  [Popr. 98] |
| --- | --- |

c)

zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa, jeżeli cena, lub, w przypadku równoczesnego zawarcia wielu umów, łączna cena wynikająca z umów nie przekracza kwoty 50 EUR lub jej równowartości w uzgodnionej umownie walucie.
  [Popr. 98]

| ca) | sporządzanych, zgodnie z prawem państw członkowskich, przez urzędnika państwowego ustawowo zobowiązanego do niezależności i bezstronności, który musi zadbać – poprzez dostarczenie wyczerpującej informacji prawnej – o to, aby konsument zawierał umowę jedynie po dokładnym rozważeniu aspektów prawnych i ze znajomością jej zakresu prawnego. [Popr. 99] |
| --- | --- |

ca)

sporządzanych, zgodnie z prawem państw członkowskich, przez urzędnika państwowego ustawowo zobowiązanego do niezależności i bezstronności, który musi zadbać – poprzez dostarczenie wyczerpującej informacji prawnej – o to, aby konsument zawierał umowę jedynie po dokładnym rozważeniu aspektów prawnych i ze znajomością jej zakresu prawnego. [Popr. 99]

Artykuł 14

Informacje o cenie i dodatkowych opłatach i kosztach

1.   Informacje, które maja zostać udzielone na podstawie art. 13 ust. 1 lit. b), muszą obejmować:

| a) | łączną cenę towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, uwzględniającą podatki, lub też, w przypadku towarów, treści cyfrowych lub usług o właściwościach uniemożliwiających rozsądne obliczenie ceny z góry, sposób, w jaki cena ma zostać obliczona; oraz |
| --- | --- |

a)

łączną cenę towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, uwzględniającą podatki, lub też, w przypadku towarów, treści cyfrowych lub usług o właściwościach uniemożliwiających rozsądne obliczenie ceny z góry, sposób, w jaki cena ma zostać obliczona; oraz

| b) | w odpowiednich przypadkach, wszelkie dodatkowe opłaty frachtowe, przewozowe lub pocztowe oraz wszelkie inne koszty, lub też, jeżeli nie da się ich z góry rozsądnie obliczyć, fakt, że takie opłaty i koszty mogą zostać naliczone. |
| --- | --- |

b)

w odpowiednich przypadkach, wszelkie dodatkowe opłaty frachtowe, przewozowe lub pocztowe oraz wszelkie inne koszty, lub też, jeżeli nie da się ich z góry rozsądnie obliczyć, fakt, że takie opłaty i koszty mogą zostać naliczone.

2.   W przypadku umowy zawartej na czas nieoznaczony lub umowy przewidującej abonament łączna cena musi obejmować łączną cenę za okres rozliczeniowy. Jeżeli z tytułu tych umów pobierana jest stała opłata, łączna cena musi obejmować łączną miesięczną cenę. Jeżeli łącznej ceny nie można z góry rozsądnie obliczyć, musi zostać podany sposób obliczania ceny.

3.   W odpowiednich przypadkach przedsiębiorca musi poinformować konsumenta o koszcie wykorzystania środków porozumiewania się na odległość na potrzeby zawarcia umowy w przypadku, gdy nie jest on obliczany zgodnie ze stawką podstawową

Artykuł 15

Dane identyfikacyjne i adres przedsiębiorcy

Informacje, które mają zostać udzielone na podstawie art. 13 ust. 1 lit. c), muszą obejmować:

| a) | dane identyfikacyjne przedsiębiorcy, takie jak firma; |
| --- | --- |

a)

dane identyfikacyjne przedsiębiorcy, takie jak firma;

| b) | adres geograficzny siedziby przedsiębiorcy; |
| --- | --- |

b)

adres geograficzny siedziby przedsiębiorcy;

| c) | numer telefonu, faksu i, w miarę dostępności, adres poczty elektronicznej, pozwalające konsumentowi na szybkie skontaktowanie się z przedsiębiorcą i skuteczne porozumiewanie się z nim; |
| --- | --- |

c)

numer telefonu, faksu i, w miarę dostępności, adres poczty elektronicznej, pozwalające konsumentowi na szybkie skontaktowanie się z przedsiębiorcą i skuteczne porozumiewanie się z nim;

| d) | w odpowiednich przypadkach, dane identyfikacyjne i adres geograficzny innego przedsiębiorcy, w imieniu którego dany przedsiębiorca działa; oraz |
| --- | --- |

d)

w odpowiednich przypadkach, dane identyfikacyjne i adres geograficzny innego przedsiębiorcy, w imieniu którego dany przedsiębiorca działa; oraz

| e) | jeżeli jest ona inna od adresu podanego zgodnie z lit. b) i d) niniejszego artykułu, adres geograficzny przedsiębiorcy a także, w odpowiednich przypadkach, adres geograficzny przedsiębiorcy, w którego imieniu działa i do którego konsument może kierować wszelkie reklamacje. |
| --- | --- |

e)

jeżeli jest ona inna od adresu podanego zgodnie z lit. b) i d) niniejszego artykułu, adres geograficzny przedsiębiorcy a także, w odpowiednich przypadkach, adres geograficzny przedsiębiorcy, w którego imieniu działa i do którego konsument może kierować wszelkie reklamacje.

Artykuł 16

Informacje o postanowieniach umownych

Informacje, które mają zostać udzielone na podstawie art. 13 ust. 1 lit. d), muszą obejmować:

| a) | ustalenia dotyczące płatności, dostarczenia towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub wykonania usług powiązanych oraz termin, do którego przedsiębiorca zobowiązuje się dostarczyć towary, treści cyfrowe lub wykonać usługi powiązane; |
| --- | --- |

a)

ustalenia dotyczące płatności, dostarczenia towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub wykonania usług powiązanych oraz termin, do którego przedsiębiorca zobowiązuje się dostarczyć towary, treści cyfrowe lub wykonać usługi powiązane;

| b) | w odpowiednich przypadkach, okres obowiązywania umowy oraz minimalny okres trwania zobowiązań po stronie konsumenta lub też, jeżeli umowa została zawarta na czas nieoznaczony lub ma być przedłużana automatycznie, warunki rozwiązania umowy; oraz |
| --- | --- |

b)

w odpowiednich przypadkach, okres obowiązywania umowy oraz minimalny okres trwania zobowiązań po stronie konsumenta lub też, jeżeli umowa została zawarta na czas nieoznaczony lub ma być przedłużana automatycznie, warunki rozwiązania umowy; oraz

| c) | w odpowiednich przypadkach, informacje o istnieniu i warunkach kaucji lub innych zabezpieczeń finansowych, które konsument zobowiązany jest zapłacić lub udzielić na żądanie przedsiębiorcy, |
| --- | --- |

c)

w odpowiednich przypadkach, informacje o istnieniu i warunkach kaucji lub innych zabezpieczeń finansowych, które konsument zobowiązany jest zapłacić lub udzielić na żądanie przedsiębiorcy,

| d) | w odpowiednich przypadkach, informacje o istnieniu odpowiednich kodeksów postępowania oraz sposobie uzyskania kopii tych kodeksów. |
| --- | --- |

d)

w odpowiednich przypadkach, informacje o istnieniu odpowiednich kodeksów postępowania oraz sposobie uzyskania kopii tych kodeksów.

Artykuł 17

Informacje o prawach odstąpienia przy zawieraniu umów na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa
  [Popr. 100]

1.   Jeżeli konsumentowi przysługuje prawo do odstąpienia na podstawie rozdziału 4, informacje, które mają zostać udzielone na podstawie art. 13 ust. 1 lit. e), muszą obejmować warunki, terminy i procedury skorzystania z tego prawa zgodnie z dodatkiem 1, jak również wzór formularza odstąpienia określony w dodatku 2.

2.   W odpowiednich przypadkach, informacje, które mają zostać udzielone na podstawie art. 13 ust. 1 lit. e) muszą obejmować fakt, że, w przypadku odstąpienia, konsument będzie musiał ponieść koszty zwrotu towarów oraz, w przypadku umów zawieranych na odległość, jeżeli towarów ze względu na ich właściwości nie można normalnie zwrócić pocztą, koszty zwrotu towarów.

3.   W przypadku gdy konsument może skorzystać z prawa odstąpienia po wystąpieniu o rozpoczęcie świadczenia usług powiązanych w okresie odstąpienia, informacje, które mają zostać udzielone na podstawie art. 13 ust. 1 lit. e) muszą obejmować fakt, że konsument zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz przedsiębiorcy kwoty, o której mowa w art. 45 ust. 5.

4.   Obowiązek udzielenia informacji wymaganych w ust. 1, 2 i 3 może zostać wypełniony przez przekazanie konsumentowi wzoru informacji o odstąpieniu określonego w dodatku 1. Uznaje się, że przedsiębiorca wypełnił te wymogi informacyjne, jeżeli dostarczył konsumentowi odpowiednio wypełniony wzór.

5.   Jeżeli prawo do odstąpienia nie przysługuje zgodnie z art. 40 ust. 2 lit. c)–i) i art. 40 ust. 3, informacje, które mają zostać udzielone na podstawie art. 13 ust. 1 lit. e) muszą obejmować oświadczenie o tym, że konsument nie będzie mógł skorzystać z prawa odstąpienia lub, w odpowiednich przypadkach, okoliczności, w których konsument traci to prawo.

Artykuł 18

Umowy zawierane poza lokalem przedsiębiorstwa: dodatkowe wymogi informacyjne i potwierdzenie

1.   Przedsiębiorca musi przekazać konsumentowi kopię podpisanej umowy lub potwierdzenie umowy w formie papierowej lub też, za zgodą konsumenta, na innym trwałym nośniku, w tym, w odpowiednich przypadkach, potwierdzenie zgody konsumenta i przyjęcia przez niego do wiadomości utraty prawa odstąpienia zgodnie z art. 40 ust. 3 lit. d).

2.   Jeżeli konsument chce, by świadczenie usług powiązanych rozpoczęło się w okresie odstąpienia przewidzianym w art. 42 ust. 2, przedsiębiorca musi zażądać, aby konsument wystąpił o to w sposób wyraźny na trwałym nośniku.
  [Popr. 101]

Artykuł 19

Umowy zawierane na odległość: Dodatkowe informacje i inne wymogi [Popr. 102]

1.   Jeżeli przedsiębiorca kontaktuje się z konsumentem drogą telefoniczną w celu zawarcia umowy na odległość, na początku rozmowy z konsumentem musi ujawnić swoją tożsamość oraz, w odpowiednich przypadkach, tożsamość osoby, w imieniu której telefonuje oraz handlowy cel rozmowy.

2.   Jeżeli umowa zawierana na odległość zawierana jest za pośrednictwem środka porozumiewania się na odległość, w którym miejsce na informacje lub czas ich wyświetlania są ograniczone, przedsiębiorca musi za pośrednictwem tego środka i przed zawarciem takiej umowy dostarczyć co najmniej informacje, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. Pozostałe informacje, o których mowa w art. 13, udzielane są przez przedsiębiorcę konsumentowi we właściwy sposób, zgodnie z art. 13 ust. 3.

3.   Informacje wymagane na mocy ust. 2 to:

| a) | główne właściwości towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 13 ust. 1 lit. a); |
| --- | --- |

a)

główne właściwości towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 13 ust. 1 lit. a);

| b) | dane identyfikacyjne przedsiębiorcy, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 15 lit. a); |
| --- | --- |

b)

dane identyfikacyjne przedsiębiorcy, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 15 lit. a);

| c) | łączna cena, włączając wszystkie elementy, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. b) oraz art. 14 ust. 1 i 2; |
| --- | --- |

c)

łączna cena, włączając wszystkie elementy, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. b) oraz art. 14 ust. 1 i 2;

| d) | prawo odstąpienia od umowy; oraz |
| --- | --- |

d)

prawo odstąpienia od umowy; oraz

| e) | w odpowiednich przypadkach, okres obowiązywania umowy, lub, jeżeli umowa zostaje zawarta na czas nieoznaczony, wymogi dotyczące rozwiązania umowy, o których mowa w art. 16 lit. b). |
| --- | --- |

e)

w odpowiednich przypadkach, okres obowiązywania umowy, lub, jeżeli umowa zostaje zawarta na czas nieoznaczony, wymogi dotyczące rozwiązania umowy, o których mowa w art. 16 lit. b).

4.   Umowa zawarta na odległość za pośrednictwem telefonu jest ważna jedynie wtedy, gdy konsument podpisał ofertę lub przesłał swoją pisemną zgodę wyrażającą wolę zawarcia umowy. Przedsiębiorca musi dostarczyć konsumentowi potwierdzenie tej umowy na trwałym nośniku.

5.   Przedsiębiorca musi przekazać konsumentowi potwierdzenie zawartej umowy, w tym, w odpowiednich przypadkach, potwierdzenie zgody konsumenta i przyjęcia przez niego do wiadomości utraty prawa odstąpienia zgodnie z art. 40 ust. 3 lit. d) oraz wszystkie informacje, o których mowa w art. 13 na trwałym nośniku. Przedsiębiorca musi udzielić tych informacji w rozsądnym terminie po zawarciu umowy na odległość, a najpóźniej w momencie dostarczenia towarów lub przed dostarczeniem treści cyfrowych lub rozpoczęciem wykonywania usługi powiązanej, chyba że informacje zostały już przekazane konsumentowi na trwałym nośniku przed zawarciem umowy na odległość.

6.   Jeżeli konsument chce, by świadczenie usług powiązanych rozpoczęło się w okresie odstąpienia, przewidzianym w art. 42 ust. 2, przedsiębiorca musi zażądać, aby konsument wystąpił o to w sposób wyraźny na trwałym nośniku.

Artykuł 20

Obowiązek udzielenia informacji przy zawieraniu umów innych niż umowy zawierane na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa

1.   W przypadku umów innych niż umowy zawierane na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, przedsiębiorca ma obowiązek udzielić konsumentowi w sposób jasny i zrozumiały, przed zawarciem umowy lub związaniem konsumenta ofertą, następujących informacji, o ile nie wynikają one z kontekstu:

| a) | o głównych właściwościach towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, które mają zostać dostarczone lub wyświadczone, w zakresie odpowiednim do środka porozumiewania się oraz danych towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych; |
| --- | --- |

a)

o głównych właściwościach towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, które mają zostać dostarczone lub wyświadczone, w zakresie odpowiednim do środka porozumiewania się oraz danych towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych;

| b) | o łącznej cenie i dodatkowych opłatach i kosztach, zgodnie z art. 14 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

o łącznej cenie i dodatkowych opłatach i kosztach, zgodnie z art. 14 ust. 1;

| c) | o danych identyfikacyjnych przedsiębiorcy, takich jak firma, adres geograficzny siedziby oraz numer telefonu; |
| --- | --- |

c)

o danych identyfikacyjnych przedsiębiorcy, takich jak firma, adres geograficzny siedziby oraz numer telefonu;

| d) | o postanowieniach umownych, zgodnie z art. 16 lit. a) i b); |
| --- | --- |

d)

o postanowieniach umownych, zgodnie z art. 16 lit. a) i b);

| e) | w odpowiednich przypadkach, o istnieniu i warunkach usług zapewnianych przez przedsiębiorcę po sprzedaży, gwarancjach handlowych oraz zasadach rozpatrywania reklamacji; |
| --- | --- |

e)

w odpowiednich przypadkach, o istnieniu i warunkach usług zapewnianych przez przedsiębiorcę po sprzedaży, gwarancjach handlowych oraz zasadach rozpatrywania reklamacji;

| f) | w odpowiednich przypadkach o funkcjonalności treści cyfrowych, w tym o stosowanych technicznych środkach zabezpieczających; oraz |
| --- | --- |

f)

w odpowiednich przypadkach o funkcjonalności treści cyfrowych, w tym o stosowanych technicznych środkach zabezpieczających; oraz

| g) | w odpowiednich przypadkach, o wszelkich możliwościach interoperacyjności treści cyfrowych ze sprzętem i oprogramowaniem, o których przedsiębiorca wie lub powinien wiedzieć. |
| --- | --- |

g)

w odpowiednich przypadkach, o wszelkich możliwościach interoperacyjności treści cyfrowych ze sprzętem i oprogramowaniem, o których przedsiębiorca wie lub powinien wiedzieć.

2.   Niniejszego artykułu nie stosuje się gdy umowa obejmuje transakcję zawieraną w sprawach życia codziennego i wykonywana jest niezwłocznie w momencie jej zawarcia.
  [Popr. 103]

Artykuł 21

Ciężar dowodu

Ciężar dowodu dostarczenia informacji wymaganych w niniejszym oddziale spoczywa na przedsiębiorcy.

Artykuł 22

Normy bezwzględnie wiążące

Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania przepisów niniejszego oddziału ani uchylić lub zmienić ich skutków.

Oddział 2

Informacje przedkontraktowe udzielane przez przedsiębiorcę w transakcjach z innym przedsiębiorcą

Artykuł 23

Obowiązek ujawnienia informacji o towarach i usługach powiązanych

1.   Przed zawarciem umowy o sprzedaż towarów, dostarczenie treści cyfrowych lub świadczenie usług powiązanych przez przedsiębiorcę na rzecz innego przedsiębiorcy, sprzedawca, dostawca lub usługodawca ma obowiązek udzielenia drugiemu przedsiębiorcy wszelkimi stosownymi środkami wszystkich informacji dotyczących głównych właściwości dostarczanych towarów, treści cyfrowych lub świadczonych usług, jakie posiada lub powinien posiadać, i których nieujawnienie drugiej stronie stałoby w sprzeczności z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu.

2.   Przy ustalaniu czy sprzedawca, dostawca lub usługodawca ma obowiązek ujawnić informacje zgodnie z ust. 1, uwzględnia się wszelkie okoliczności, w tym:

| a) | to, czy posiada on wiedzę specjalistyczną; |
| --- | --- |

a)

to, czy posiada on wiedzę specjalistyczną;

| b) | koszty uzyskania przez niego właściwych informacji; |
| --- | --- |

b)

koszty uzyskania przez niego właściwych informacji;

| c) | łatwość uzyskania przez drugiego przedsiębiorcę danych informacji innymi środkami; |
| --- | --- |

c)

łatwość uzyskania przez drugiego przedsiębiorcę danych informacji innymi środkami;

| d) | charakter informacji; |
| --- | --- |

d)

charakter informacji;

| e) | przypuszczalne znaczenie informacji dla drugiego przedsiębiorcy; oraz |
| --- | --- |

e)

przypuszczalne znaczenie informacji dla drugiego przedsiębiorcy; oraz

| f) | dobre praktyki handlowe w danej sytuacji. |
| --- | --- |

f)

dobre praktyki handlowe w danej sytuacji.

Oddział 3

Umowy zawierane drogą elektroniczną

Artykuł 24

Dodatkowe wymogi informacyjne w umowach zawieranych na odległość drogą elektroniczną

1.   Niniejszy artykuł stosuje się, jeżeli przedsiębiorca zapewnia środki do zawarcia umowy i są to środki elektroniczne, które nie obejmują indywidualnej wymiany wiadomości elektronicznych lub innych indywidualnych wiadomości.

2.   Przedsiębiorca musi udostępnić drugiej stronie właściwe, skuteczne i dostępne środki techniczne pozwalające drugiej stronie ustalić i poprawić błędy we wprowadzonych danych przed złożeniem lub przyjęciem oferty.

3.   Przedsiębiorca musi udzielić drugiej stronie, zanim złoży ona lub przyjmie ofertę, informacji o następujących kwestiach:

| a) | czynnościach technicznych składających się na procedurę zawarcia umowy; |
| --- | --- |

a)

czynnościach technicznych składających się na procedurę zawarcia umowy;

| b) | czy dokument umowy po jej zawarciu będzie przez przedsiębiorcę zarchiwizowany oraz czy będzie on udostępniany; |
| --- | --- |

b)

czy dokument umowy po jej zawarciu będzie przez przedsiębiorcę zarchiwizowany oraz czy będzie on udostępniany;

| c) | metodach i środkach technicznych służących wykrywaniu i korygowaniu błędów we wprowadzanych danych zanim druga strona złoży lub przyjmie ofertę; |
| --- | --- |

c)

metodach i środkach technicznych służących wykrywaniu i korygowaniu błędów we wprowadzanych danych zanim druga strona złoży lub przyjmie ofertę;

| d) | językach, w których umowa może być zawarta. |
| --- | --- |

d)

językach, w których umowa może być zawarta.

| e) | postanowieniach,
  na podstawie których przedsiębiorca przygotowuje się do zawarcia
  umowy. [Popr. 104] |
| --- | --- |

e)

postanowieniach,
  na podstawie których przedsiębiorca przygotowuje się do zawarcia
  umowy. [Popr. 104]

4.   
  Bez uszczerbku dla zawartych w oddziale 1 bardziej rygorystycznych wymogów dla przedsiębiorców obsługujących konsumentów,
  przedsiębiorca musi zapewnić udostępnienie postanowień umowy, o których mowa w ust. 3 lit. e) w znakach alfabetu lub innych zrozumiałych znakach na trwałym nośniku za pośrednictwem jakiegokolwiek środka umożliwiającego odczytanie informacji zawartych w tekście, ich zapisanie oraz odtworzenie w formie materialnej. [Popr. 105]

5.   Przedsiębiorca musi bez nieuzasadnionej zwłoki potwierdzić drogą elektroniczną otrzymanie oferty lub jej przyjęcie, przesłane przez drugą stronę.
  Takie potwierdzenie zawiera treść oferty lub potwierdzenia przyjęcie oferty. [Popr. 106]

Artykuł 25

Dodatkowe wymogi w umowach zawieranych na odległość drogą elektroniczną

1.   Jeżeli umowa zawierana na odległość, która zobowiązywałaby konsumenta do dokonania płatności jest zawierana drogą elektroniczną, przedsiębiorca udostępnia konsumentowi, w jasny i widoczny sposób, bezpośrednio przed złożeniem zamówienia przez konsumenta, informacje wymagane w art. 13 ust. 1 lit. a), art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 16 lit. b).

2.   Przedsiębiorca musi dopilnować, by konsument, w momencie składania zamówienia, wyraźnie przyjął do wiadomości, że zamówienie oznacza zobowiązanie do zapłaty. Jeżeli złożenie zamówienia wiąże się z wciśnięciem przycisku lub uruchomieniem podobnej funkcji, dany przycisk lub funkcja muszą być oznaczone w czytelny sposób wyłącznie słowami „zamówienie oznacza zobowiązanie do zapłaty” lub podobnym jednoznacznym sformułowaniem wskazującym, że złożenie zamówienia powoduje obowiązek zapłaty na rzecz przedsiębiorcy. Jeżeli przedsiębiorca nie spełnił wymogów określonych w niniejszym ustępie, konsument nie jest związany umową lub zamówieniem.

3.   Przedsiębiorca musi w sposób jasny i czytelny wskazać na swojej handlowej stronie internetowej najpóźniej przy rozpoczęciu procedury składania zamówienia, czy są jakieś ograniczenia w zakresie dostawy oraz jakie metody płatności są akceptowane.

Artykuł 26

Ciężar dowodu

W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem ciężar dowodu dostarczenia informacji wymaganych przepisami niniejszego oddziału spoczywa na przedsiębiorcy.

Artykuł 27

Normy bezwzględnie wiążące

W stosunkach miedzy przedsiębiorcą i konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania przepisów niniejszego oddziału ani uchylić lub zmienić ich skutków.

Oddział 4

Obowiązek zapewnienia poprawności udzielanych informacji

Artykuł 28

Obowiązek zapewnienia poprawności udzielanych informacji

1.   Strona udzielająca informacji przed zawarciem umowy lub w momencie jej zawierania w wykonaniu obowiązków nałożonych niniejszym rozdziałem lub z innej przyczyny, ma obowiązek dołożenia rozsądnych starań, by udzielane informacje były poprawne i nie wprowadzały w błąd.

2.   Stronie, której udzielono niepoprawnych lub wprowadzających w błąd informacji z naruszeniem obowiązku, o którym mowa w ust. 1, i która w rozsądny sposób opiera się na tych informacjach zawierając umowę ze stroną, która ich udzieliła, przysługują środki ochrony prawnej określone w art. 29.

3.   W stosunkach miedzy przedsiębiorcą i konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania przepisów niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić ich skutków.

Oddział 5

Środki ochrony prawnej w przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych

Artykuł 29

Środki ochrony prawnej w przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych

1.   Jeżeli strona nie wypełniła jakiegokolwiek z obowiązków nałożonych w niniejszym rozdziale,
  na mocy rozdziału 16
  odpowiada za szkody poniesione wskutek tego przez drugą stronę. [Popr. 107]

2.   Jeżeli przedsiębiorca nie dopełnił wymogów informacyjnych dotyczących dodatkowych opłat lub innych kosztów, o których mowa w art. 14 lub kosztów zwrotu towarów, o których mowa w art. 17 ust. 2, konsument nie jest zobowiązany do zapłaty tych dodatkowych opłat i innych kosztów.

3.   Środki ochrony prawnej przewidziane w niniejszym artykule przysługują bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków ochrony prawnej mogących przysługiwać na mocy art. 42 ust. 2, art. 48 lub art. 49.

4.   W stosunkach miedzy przedsiębiorcą i konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania przepisów niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić ich skutków.

Rozdział 3

Zawarcie umowy

Artykuł 30

Wymogi dotyczące zawarcia umowy

1.   Umowa zostaje zawarta jeżeli:

| a) | strony osiągnęły porozumienie; |
| --- | --- |

a)

strony osiągnęły porozumienie;

| b) | zamierzają nadać porozumieniu skutek prawny; oraz |
| --- | --- |

b)

zamierzają nadać porozumieniu skutek prawny; oraz

| c) | porozumienie, uzupełnione w razie potrzeby przepisami wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewne, by wywołać skutek prawny. |
| --- | --- |

c)

porozumienie, uzupełnione w razie potrzeby przepisami wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewne, by wywołać skutek prawny.

2.   Porozumienie osiągane jest przez przyjęcie oferty. Przyjęcie może być wyraźne lub nastąpić przez inne oświadczenia lub zachowanie.
  [Popr. 108]

3.   Zamiar nadania przez strony porozumieniu skutku prawnego ustala się na podstawie ich oświadczeń oraz zachowania.

4.   Jeżeli jedna ze stron uzależnia zawarcie umowy od porozumienia co do określonej kwestii, umowa nie zostaje zawarta do czasu osiągnięcia porozumienia w tej kwestii.

Artykuł 31

Oferta

1.   Propozycja stanowi ofertę, jeżeli:

| a) | wynika z niej zamiar zawarcia umowy, jeśli zostanie przyjęta; oraz |
| --- | --- |

a)

wynika z niej zamiar zawarcia umowy, jeśli zostanie przyjęta; oraz

| b) | ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewna, by umowa mogła zostać zawarta.
  W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem uznaje się, że oferta ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewna tylko wówczas, gdy zawiera przedmiot, ilość lub czas trwania oraz cenę. [Popr. 109] |
| --- | --- |

b)

ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewna, by umowa mogła zostać zawarta.
  W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem uznaje się, że oferta ma wystarczającą treść i jest wystarczająco pewna tylko wówczas, gdy zawiera przedmiot, ilość lub czas trwania oraz cenę. [Popr. 109]

2.   Oferta może zostać złożona jednej określonej osobie lub większej liczbie określonych osób.

3.   Propozycja skierowana do nieoznaczonej grupy osób nie stanowi oferty, chyba że okoliczności wskazują inaczej.

Artykuł 32

Odwołanie oferty

1.   Oferta może być odwołana, jeżeli oświadczenie o odwołaniu dotarło do oblata przed wysłaniem przez niego oświadczenia o przyjęciu oferty, lub, w razie gdy przyjęcie oferty następuje przez określone zachowanie, przed zawarciem umowy.

2.   Jeżeli propozycja skierowana do nieoznaczonej grupy osób stanowi ofertę, może zostać odwołana w taki sam sposób, w jaki została złożona.

3.   Odwołanie oferty jest bezskuteczne, jeżeli

| a) | w ofercie zaznaczono, że jest ona nieodwołalna; |
| --- | --- |

a)

w ofercie zaznaczono, że jest ona nieodwołalna;

| b) | określono w niej termin na jej przyjęcie; lub |
| --- | --- |

b)

określono w niej termin na jej przyjęcie; lub

| c) | z innych przyczyn oblat mógł rozsądnie uznać, że oferta jest nieodwołalna i podjął działania na podstawie tej oferty. |
| --- | --- |

c)

z innych przyczyn oblat mógł rozsądnie uznać, że oferta jest nieodwołalna i podjął działania na podstawie tej oferty.

Artykuł 33

Odrzucenie oferty

Oferta wygasa w momencie otrzymania przez oferenta oświadczenia o jej odrzuceniu.

Artykuł 34

Przyjęcie oferty

1.   Każda forma oświadczenia lub zachowania oblata wyrażająca zgodę na ofertę stanowi przyjęcie oferty.

2.   Milczenie lub bezczynność nie stanowią same w sobie przyjęcia oferty.
  Szczególnie w przypadkach dostawy niezamawianych towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, brak odpowiedzi ze strony konsumenta nie oznacza zgody na ich przyjęcie. [Popr. 110]

Artykuł 35

Moment zawarcia umowy

1.   Jeżeli oświadczenie o przyjęciu oferty przesyłane jest przez oblata umowa zostaje zawarta w momencie, gdy dotrze ono do oferenta.

2.   Jeżeli oferta zostaje przyjęta przez określone zachowanie umowa zostaje zawarta w momencie, gdy oferent dowie się o tym zachowaniu.

3.   Niezależnie od ust. 2, jeżeli według treści oferty, ustalonych praktyk między stronami lub zwyczaju oblat może przyjąć ofertę przez określone zachowanie bez zawiadamiania o tym oferenta, umowa zostaje zawarta gdy oblat przystąpi do jej wykonania.

Artykuł 36

Termin przyjęcia oferty

1.   Przyjęcie oferty jest skuteczne wyłącznie wtedy, gdy dotrze do oferenta w terminie wyznaczonym przez niego w ofercie.

2.   Jeżeli oferent nie oznaczył żadnego terminu, przyjęcie jest skuteczne wyłącznie wtedy, gdy dotrze do niego w rozsądnym terminie po złożeniu oferty.

3.   Jeżeli oferta może zostać przyjęta przez wykonanie określonej czynności bez konieczności zawiadamiania oferenta, przyjęcie jest skuteczne wyłącznie wtedy, gdy dana czynność została wykonana w terminie wyznaczonym przez oferenta na przyjęcie oferty lub, jeżeli nie oznaczono takiego terminu, w rozsądnym terminie.

Artykuł 37

Opóźnione przyjęcie oferty

1.   Opóźnione przyjęcie oferty jest skuteczne, jeżeli oferent poinformuje bez nieuzasadnionej zwłoki oblata, że traktuje je jako skuteczne przyjęcie.

2.   Jeżeli pismo lub inne zawiadomienie zawierające opóźnione przyjęcie oferty wskazuje na to, że zostało wysłane w takich okolicznościach, że gdyby przekaz odbywał się normalnie, dotarłoby ono do oferenta we właściwym czasie, opóźnione przyjęcie uznawane jest za skuteczne przyjęcie oferty, chyba że oferent zawiadomi oblata bez nieuzasadnionej zwłoki, że oferta wygasła.

Artykuł 38

Przyjęcie oferty ze zmianami

1.   Odpowiedź oblata, w której w wyraźny lub dorozumiany sposób określono dodatkowe lub odmienne postanowienia umowne istotnie zmieniające warunki oferty, stanowi odrzucenie tej oferty i nową ofertę.

2.   Dodatkowe lub odmienne postanowienia umowne dotyczące, między innymi, ceny, płatności, jakości i ilości towarów, miejsca i czasu dostawy, rozszerzenia odpowiedzialności jednej ze stron wobec drugiej strony lub rozstrzygania sporów uważane są za istotną zmianę warunków oferty.

3.   Odpowiedź zawierająca ostateczną zgodę na ofertę stanowi przyjęcie tej oferty, nawet jeżeli określono w niej w wyraźny lub dorozumiany sposób dodatkowe lub odmienne postanowienia umowne, o ile nie zmieniają one istotnie warunków oferty. Dodatkowe lub odmienne postanowienia stają się następnie częścią umowy.

4.   Odpowiedź, w której określono w wyraźny lub dorozumiany sposób dodatkowe lub odmienne postanowienia umowne, stanowi zawsze odrzucenie oferty, jeżeli:

| a) | oferta wyraźnie zastrzega możliwość przyjęcia jej tylko w niezmienionej treści; |
| --- | --- |

a)

oferta wyraźnie zastrzega możliwość przyjęcia jej tylko w niezmienionej treści;

| b) | oferent bez nieuzasadnionej zwłok sprzeciwi się dodatkowym lub odmiennym postanowieniom umownym; lub |
| --- | --- |

b)

oferent bez nieuzasadnionej zwłok sprzeciwi się dodatkowym lub odmiennym postanowieniom umownym; lub

| c) | oblat uzależni przyjęcie oferty od zgody oferenta na dodatkowe lub odmienne postanowienia umowne, a zgoda nie dotrze do oblata w rozsądnym terminie. |
| --- | --- |

c)

oblat uzależni przyjęcie oferty od zgody oferenta na dodatkowe lub odmienne postanowienia umowne, a zgoda nie dotrze do oblata w rozsądnym terminie.

4a.
     
  W stosunkach między przedsiębiorcą i konsumentem odpowiedź oblata, w której w wyraźny lub dorozumiany sposób określono dodatkowe lub odmienne postanowienia umowne, stanowi w każdym razie odrzucenie tej oferty i nową ofertę. [Popr. 111]

Artykuł 39

Sprzeczne wzorce umowy

1.   Jeżeli strony osiągnęły porozumienie jednak oferta i jej przyjęcie odnoszą się do sprzecznych wzorców umowy, umowa mimo to zostaje zawarta. Wzorce umowy stanowią część umowy w zakresie, w jakim ich treść jest zgodna.

2.   Niezależnie od ust. 1 żadna umowa nie zostaje zawarta jeżeli jedna ze stron:

| a) | zaznaczyła z wyprzedzeniem i wyraźnie, a nie za pośrednictwem wzorców umowy, że nie ma zamiaru być związana umową na podstawie ust. 1; lub |
| --- | --- |

a)

zaznaczyła z wyprzedzeniem i wyraźnie, a nie za pośrednictwem wzorców umowy, że nie ma zamiaru być związana umową na podstawie ust. 1; lub

| b) | bez nieuzasadnionej zwłoki poinformuje drugą stronę o takim zamiarze. |
| --- | --- |

b)

bez nieuzasadnionej zwłoki poinformuje drugą stronę o takim zamiarze.

Rozdział 4

Prawa odstąpienia w umowach zawieranych na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa między przedsiębiorcami i konsumentem

  od umowy [Popr. 112]

Artykuł 40

Prawo odstąpienia od umowy

1.   W terminie przewidzianym w art. 42 konsument ma prawo odstąpić, bez podania powodu i nie ponosząc przy tym żadnych kosztów, z wyjątkiem tych przewidzianych w art. 45, od:

| a) | umowy zawartej na odległość |
| --- | --- |

a)

umowy zawartej na odległość

| b) | umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorcy, o ile cena, lub, w przypadku równoczesnego zawarcia wielu umów, łączna cena wynikająca z umów przekracza kwotę 50 EUR lub jej równowartość w uzgodnionej umownie walucie w momencie zawarcia umowy. |
| --- | --- |

b)

umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorcy, o ile cena, lub, w przypadku równoczesnego zawarcia wielu umów, łączna cena wynikająca z umów przekracza kwotę 50 EUR lub jej równowartość w uzgodnionej umownie walucie w momencie zawarcia umowy.

2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania do:

| a) | umów zawieranych przy wykorzystaniu automatów sprzedających bądź zautomatyzowanych lokali handlowych; |
| --- | --- |

a)

umów zawieranych przy wykorzystaniu automatów sprzedających bądź zautomatyzowanych lokali handlowych;

| b) | umów o dostarczanie środków spożywczych, napojów lub innych towarów przeznaczonych do bieżącego spożycia w gospodarstwie domowym dostarczanych często i regularnie przez przedsiębiorcę do miejsca zamieszkania, pobytu lub pracy konsumenta; |
| --- | --- |

b)

umów o dostarczanie środków spożywczych, napojów lub innych towarów przeznaczonych do bieżącego spożycia w gospodarstwie domowym dostarczanych często i regularnie przez przedsiębiorcę do miejsca zamieszkania, pobytu lub pracy konsumenta;

| c) | umów o dostarczanie towarów lub świadczenie usług powiązanych, których cena jest zależna od wahań na rynku finansowym, na które przedsiębiorca nie może mieć wpływu i które mogą nastąpić w okresie odstąpienia; |
| --- | --- |

c)

umów o dostarczanie towarów lub świadczenie usług powiązanych, których cena jest zależna od wahań na rynku finansowym, na które przedsiębiorca nie może mieć wpływu i które mogą nastąpić w okresie odstąpienia;

| d) | umów o dostawę towarów lub dostarczenie treści cyfrowych sporządzonych zgodnie ze specyfikacją konsumenta lub wyraźnie dostosowanych do jego potrzeb; |
| --- | --- |

d)

umów o dostawę towarów lub dostarczenie treści cyfrowych sporządzonych zgodnie ze specyfikacją konsumenta lub wyraźnie dostosowanych do jego potrzeb;

| e) | umów o dostarczenie towarów ulegających szybkiemu zepsuciu bądź mających krótki termin przydatności do użycia; |
| --- | --- |

e)

umów o dostarczenie towarów ulegających szybkiemu zepsuciu bądź mających krótki termin przydatności do użycia;

| f) | umów o dostawę napojów alkoholowych, których cena została uzgodniona przy zawarciu umowy sprzedaży, których dostawa może nastąpić dopiero po upływie trzydziestu dni od daty zawarcia umowy, a których faktyczna wartość zależy od wahań na rynku, na które przedsiębiorca nie może mieć wpływu; |
| --- | --- |

f)

umów o dostawę napojów alkoholowych, których cena została uzgodniona przy zawarciu umowy sprzedaży, których dostawa może nastąpić dopiero po upływie trzydziestu dni od daty zawarcia umowy, a których faktyczna wartość zależy od wahań na rynku, na które przedsiębiorca nie może mieć wpływu;

| g) | umów sprzedaży gazet, czasopism lub magazynów, z wyłączeniem wszelkich form abonamentu na dostawę takich publikacji; |
| --- | --- |

g)

umów sprzedaży gazet, czasopism lub magazynów, z wyłączeniem wszelkich form abonamentu na dostawę takich publikacji;

| h) | umów zawartych na licytacji publicznej; oraz |
| --- | --- |

h)

umów zawartych na licytacji publicznej; oraz

| i) | umów dotyczących kateringu lub świadczenia usług związanych z rekreacją i wypoczynkiem przewidujących określoną datę lub okres świadczenia. |
| --- | --- |

i)

umów dotyczących kateringu lub świadczenia usług związanych z rekreacją i wypoczynkiem przewidujących określoną datę lub okres świadczenia.

| ia) | umów sporządzanych, zgodnie z prawem państw członkowskich, przez urzędnika państwowego ustawowo zobowiązanego do niezależności i bezstronności, który musi zadbać – poprzez dostarczenie wyczerpującej informacji prawnej – o to, aby konsument zawierał umowę jedynie po dokładnym rozważeniu aspektów prawnych i ze znajomością jej zakresu prawnego; |
| --- | --- |

ia)

umów sporządzanych, zgodnie z prawem państw członkowskich, przez urzędnika państwowego ustawowo zobowiązanego do niezależności i bezstronności, który musi zadbać – poprzez dostarczenie wyczerpującej informacji prawnej – o to, aby konsument zawierał umowę jedynie po dokładnym rozważeniu aspektów prawnych i ze znajomością jej zakresu prawnego;

3.   Ustępu 1 nie stosuje się w następujących sytuacjach:

| a) | jeżeli dostarczone towary były opakowane, a opakowanie zostało zdjęte przez konsumenta i ze względów zdrowotnych lub higienicznych nie nadają się do zwrotu; |
| --- | --- |

a)

jeżeli dostarczone towary były opakowane, a opakowanie zostało zdjęte przez konsumenta i ze względów zdrowotnych lub higienicznych nie nadają się do zwrotu;

| b) | jeżeli dostarczone towary zostały, zgodnie z ich właściwościami, nieodwracalnie wymieszane z innymi rzeczami po ich dostarczeniu; |
| --- | --- |

b)

jeżeli dostarczone towary zostały, zgodnie z ich właściwościami, nieodwracalnie wymieszane z innymi rzeczami po ich dostarczeniu;

| c) | jeżeli dostarczone towary to opakowane nośniki zawierające nagrania dźwiękowe lub wizualne lub oprogramowanie komputerowe, których opakowanie zostało otwarte przez konsumenta; |
| --- | --- |

c)

jeżeli dostarczone towary to opakowane nośniki zawierające nagrania dźwiękowe lub wizualne lub oprogramowanie komputerowe, których opakowanie zostało otwarte przez konsumenta;

| d) | jeżeli dostarczanie treści cyfrowych, które nie są dostarczane na materialnym nośniku rozpoczęło się za wyraźną uprzednią zgodą konsumenta i przyjęciem przez niego do wiadomości, że utracił on przy tym prawo odstąpienia od umowy; |
| --- | --- |

d)

jeżeli dostarczanie treści cyfrowych, które nie są dostarczane na materialnym nośniku rozpoczęło się za wyraźną uprzednią zgodą konsumenta i przyjęciem przez niego do wiadomości, że utracił on przy tym prawo odstąpienia od umowy;

| e) | konsument wyraźnie zamówił wizytę przedsiębiorcy w celu wykonania pilnych napraw lub konserwacji. Jeżeli w takiej sytuacji przedsiębiorca świadczy usługi powiązane oprócz tych wyraźnie zamówionych przez konsumenta albo dostarcza towary inne niż części zamienne niezbędne do wykonania konserwacji lub naprawy, prawo odstąpienia ma zastosowanie do tych dodatkowych usług powiązanych lub towarów. |
| --- | --- |

e)

konsument wyraźnie zamówił wizytę przedsiębiorcy w celu wykonania pilnych napraw lub konserwacji. Jeżeli w takiej sytuacji przedsiębiorca świadczy usługi powiązane oprócz tych wyraźnie zamówionych przez konsumenta albo dostarcza towary inne niż części zamienne niezbędne do wykonania konserwacji lub naprawy, prawo odstąpienia ma zastosowanie do tych dodatkowych usług powiązanych lub towarów.

4.   Jeżeli konsument przedstawił ofertę, która, w przypadku jej przyjęcia, doprowadziłaby do zawarcia umowy, od której na mocy niniejszego rozdziału mógłby odstąpić, konsument ma prawo odstąpienia nawet gdyby w innych okolicznościach umowa była nieodwołalna.

Artykuł 41

Skorzystanie z prawa odstąpienia

1.   Konsument może skorzystać z prawa odstąpienia od umowy w każdym czasie przed zakończeniem okresu odstąpienia przewidzianego w art. 42.

2.   Konsument korzysta z prawa odstąpienia od umowy poprzez zawiadomienie o tym przedsiębiorcy. W tym celu konsument może wykorzystać wzór formularza odstąpienia, znajdujący się w dodatku 2 lub inne dowolne jednoznaczne oświadczenie, w którym informuje o odstąpieniu.

3.   Jeżeli przedsiębiorca daje konsumentowi możliwość odstąpienia od umowy w drodze elektronicznej na swojej handlowej stronie internetowej, a konsument skorzysta z tej możliwości, przedsiębiorca zobowiązany jest niezwłocznie potwierdzić konsumentowi otrzymanie oświadczenia o odstąpieniu na trwałym nośniku. Przedsiębiorca odpowiada za wszelkie szkody poniesione przez drugą stronę wskutek naruszenia tego obowiązku.

4.   Zawiadomienie o odstąpieniu uznaje się za złożone w terminie, jeżeli zostało wysłane przed upływem okresu odstąpienia.

5.   Ciężar dowodu tego, że skorzystano z prawa odstąpienia od umowy zgodnie z niniejszym artykułem spoczywa na konsumencie.

Artykuł 42

Okres odstąpienia

1.   Okres odstąpienia upływa po czternastu dniach od:

| a) | dnia, w którym konsument odebrał towar, w przypadku umowy sprzedaży, w tym umowy sprzedaży, na mocy której sprzedawca zobowiązuje się świadczyć również usługi powiązane; |
| --- | --- |

a)

dnia, w którym konsument odebrał towar, w przypadku umowy sprzedaży, w tym umowy sprzedaży, na mocy której sprzedawca zobowiązuje się świadczyć również usługi powiązane;

| b) | dnia, w którym konsument odebrał ostatni przedmiot, w przypadku umowy sprzedaży wielu towarów zamówionych przez konsumenta w jednym zamówieniu i dostarczonych osobno, w tym umowy, na mocy której sprzedawca zobowiązuje się świadczyć również usługi powiązane; |
| --- | --- |

b)

dnia, w którym konsument odebrał ostatni przedmiot, w przypadku umowy sprzedaży wielu towarów zamówionych przez konsumenta w jednym zamówieniu i dostarczonych osobno, w tym umowy, na mocy której sprzedawca zobowiązuje się świadczyć również usługi powiązane;

| c) | dnia, w którym konsument odebrał ostatnią partię lub część, w przypadku umowy sprzedaży obejmującej dostawę towaru składającego się wielu partii lub części, w tym umowy, na mocy której sprzedawca zobowiązuje się świadczyć również usługi powiązane; |
| --- | --- |

c)

dnia, w którym konsument odebrał ostatnią partię lub część, w przypadku umowy sprzedaży obejmującej dostawę towaru składającego się wielu partii lub części, w tym umowy, na mocy której sprzedawca zobowiązuje się świadczyć również usługi powiązane;

| d) | dnia, w którym konsument odebrał pierwszy przedmiot, w przypadku umowy dotyczącej regularnego dostarczania towarów przez pewien okres, w tym umowy, na mocy której sprzedawca zobowiązuje się świadczyć również usługi powiązane; |
| --- | --- |

d)

dnia, w którym konsument odebrał pierwszy przedmiot, w przypadku umowy dotyczącej regularnego dostarczania towarów przez pewien okres, w tym umowy, na mocy której sprzedawca zobowiązuje się świadczyć również usługi powiązane;

| e) | dnia zawarcia umowy w przypadku umowy o świadczenie usług powiązanych zawartej po wydaniu towarów; |
| --- | --- |

e)

dnia zawarcia umowy w przypadku umowy o świadczenie usług powiązanych zawartej po wydaniu towarów;

| f) | dnia, w którym konsument odebrał materialny nośnik zgodnie z lit. a), w przypadku umowy o dostarczenie treści cyfrowych, jeżeli treści cyfrowe dostarczane są na materialnym nośniku; |
| --- | --- |

f)

dnia, w którym konsument odebrał materialny nośnik zgodnie z lit. a), w przypadku umowy o dostarczenie treści cyfrowych, jeżeli treści cyfrowe dostarczane są na materialnym nośniku;

| g) | dnia zawarcia umowy w przypadku umowy, na mocy której treści cyfrowe nie są dostarczane na trwałym nośniku. |
| --- | --- |

g)

dnia zawarcia umowy w przypadku umowy, na mocy której treści cyfrowe nie są dostarczane na trwałym nośniku.

2.   Jeżeli przedsiębiorca nie dostarczył konsumentowi informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1, okres odstąpienia upływa:

| a) | po upływie roku od końca początkowego okresu odstąpienia, ustalonego zgodnie z ust. 1; lub |
| --- | --- |

a)

po upływie roku od końca początkowego okresu odstąpienia, ustalonego zgodnie z ust. 1; lub

| b) | w przypadku gdy przedsiębiorca udzielił konsumentowi wymaganych informacji w ciągu jednego roku od końca okresu odstąpienia ustalonego zgodnie z ust. 1, po czternastu dniach od dnia, w którym konsument otrzymał te informacje. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy przedsiębiorca udzielił konsumentowi wymaganych informacji w ciągu jednego roku od końca okresu odstąpienia ustalonego zgodnie z ust. 1, po czternastu dniach od dnia, w którym konsument otrzymał te informacje.

Artykuł 43

Skutki odstąpienia

Odstąpienie oznacza wygaśnięcie zobowiązań obu stron do:

| a) | wykonania umowy; lub |
| --- | --- |

a)

wykonania umowy; lub

| b) | zawarcia umowy, w przypadkach złożenia oferty przez konsumenta. |
| --- | --- |

b)

zawarcia umowy, w przypadkach złożenia oferty przez konsumenta.

Artykuł 44

Obowiązki przedsiębiorcy w przypadku odstąpienia

1.   Przedsiębiorca musi zwrócić bez nieuzasadnionej zwłoki, a w każdym przypadku nie później niż czternaście dni od dnia, w którym przedsiębiorca został poinformowany o decyzji konsumenta o odstąpieniu od umowy zgodnie z art. 41, wszystkie płatności otrzymane od konsumenta, w tym, w odpowiednich przypadkach, koszty dostawy. Przedsiębiorca musi dokonać takiego zwrotu za pośrednictwem tych samych metod płatności, których konsument użył do pierwotnej transakcji, chyba że konsument wyraźnie zgodzi się na inną metodę i że nie poniesie żadnych opłat w związku z takim zwrotem.

2.   Niezależnie od ust. 1, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do zwrotu kosztów dodatkowych, jeżeli konsument wyraźnie wybrał rodzaj dostawy inny niż najtańszy rodzaj standardowej dostawy oferowanej przez przedsiębiorcę.

3.   W przypadku umowy sprzedaży towarów przedsiębiorca może wstrzymać się ze zwrotem płatności do czasu zwrotu towarów lub dostarczenia przez konsumenta dowodu ich wysłania, w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej, chyba że przedsiębiorca podjął się odbioru towarów.

4.   W przypadku umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa, jeżeli towary dostarczono do miejsca zamieszkania konsumenta w momencie zawarcia umowy, przedsiębiorca musi na swój koszt odebrać towary, jeżeli ze względu na ich właściwości nie można ich zwyczajnie odesłać pocztą.

Artykuł 45

Obowiązki konsumenta w przypadku odstąpienia

1.   Konsument musi odesłać towary lub przekazać je przedsiębiorcy lub osobie upoważnionej przez przedsiębiorcę bez nieuzasadnionej zwłoki, a w każdym razie nie później niż czternaście dni od dnia, w którym konsument poinformował przedsiębiorcę o decyzji o odstąpieniu od umowy zgodnie z art. 41, chyba że przedsiębiorca podjął się odbioru towarów. Termin zostaje dochowany, jeżeli konsument odeśle towary przed upływem okresu czternastu dni.

2.   Konsument musi ponieść bezpośrednie koszty zwrotu towarów, chyba że przedsiębiorca zgodził się ponieść te koszty lub nie poinformował konsumenta, że jest on zobowiązany do ich poniesienia .

3.   Konsument odpowiada tylko za zmniejszenie wartości towarów wynikające z obchodzenia się z nimi w inny sposób niż jest to konieczne do oceny właściwości, cech i działania towarów. Konsument nie odpowiada za zmniejszenie wartości, jeżeli przedsiębiorca nie udzielił wszystkich informacji o prawie odstąpienia od umowy zgodnie z art. 17 ust. 1.

4.   Bez uszczerbku dla ust. 3, konsument nie jest zobowiązany do zapłaty jakiegokolwiek odszkodowania za korzystanie z towarów w okresie odstąpienia.

5.   Jeżeli konsument korzysta z prawa odstąpienia od umowy po tym, jak wyraźnie wystąpił o rozpoczęcie świadczenia usług powiązanych w okresie odstąpienia, konsument musi zapłacić przedsiębiorcy kwotę proporcjonalną do tego, co zostało dostarczone zanim konsument skorzystał z prawa odstąpienia, w porównaniu z całym okresem obowiązywania umowy. Proporcjonalna kwota, którą konsument zobowiązany jest zapłacić przedsiębiorcy, musi zostać obliczona na podstawie łącznej ceny uzgodnionej w umowie. Jeżeli cena ta jest nadmierna, proporcjonalna kwota musi zostać obliczona na podstawie wartości rynkowej tego, co zostało dostarczone.

6.   Konsument nie jest zobowiązany do poniesienia kosztów:

| a) | świadczenia, w pełni lub częściowo, w okresie odstąpienia, jeżeli:






  (i) | przedsiębiorca nie udzielił informacji zgodnie z art. 17 ust. 1 i 3; lub |
| --- | --- | --- |

a)

świadczenia, w pełni lub częściowo, w okresie odstąpienia, jeżeli:

(i)

przedsiębiorca nie udzielił informacji zgodnie z art. 17 ust. 1 i 3; lub

| (ii) | jeżeli konsument nie wystąpił wyraźnie o to, by świadczenie usług rozpoczęło się w okresie odstąpienia zgodnie z art. 18 ust. 2 i art. 19 ust. 6; |
| --- | --- |

(ii)

jeżeli konsument nie wystąpił wyraźnie o to, by świadczenie usług rozpoczęło się w okresie odstąpienia zgodnie z art. 18 ust. 2 i art. 19 ust. 6;

| b) | dostarczenia, w pełni lub części, treści cyfrowych, które nie zostały dostarczone na materialnym nośniku, jeżeli:






  (i) | konsument nie wyraził wcześniej wyraźnej zgody na to, by dostarczanie treści cyfrowych rozpoczęło się przed końcem okresu odstąpienia, o którym mowa w art. 42 ust. 1; |
| --- | --- | --- |

b)

dostarczenia, w pełni lub części, treści cyfrowych, które nie zostały dostarczone na materialnym nośniku, jeżeli:

(i)

konsument nie wyraził wcześniej wyraźnej zgody na to, by dostarczanie treści cyfrowych rozpoczęło się przed końcem okresu odstąpienia, o którym mowa w art. 42 ust. 1;

| (ii) | wyrażając zgodę konsument nie przyjął do wiadomości, że godzi się na utratę prawa odstąpienia; lub |
| --- | --- |

(ii)

wyrażając zgodę konsument nie przyjął do wiadomości, że godzi się na utratę prawa odstąpienia; lub

| (iii) | przedsiębiorca nie przekazał potwierdzenia zgodnie z art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 5. |
| --- | --- |

(iii)

przedsiębiorca nie przekazał potwierdzenia zgodnie z art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 5.

7.   Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w niniejszym artykule skorzystanie z prawa odstąpienia nie powoduje powstania żadnych zobowiązań po stronie konsumenta.

Artykuł 46

Umowy powiązane

1.   Jeżeli konsument skorzysta z prawa odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa zgodnie z art. 41–45, automatycznie rozwiązaniu ulegają wszelkie umowy powiązane, bez ponoszenia kosztów przez konsumenta, z wyjątkiem kosztów przewidzianych w ust. 2 i 3. Do celów niniejszego artykułu umowa powiązana oznacza umowę, na mocy której konsument nabywa towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane w związku z umową zawartą na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, a towary te, treści cyfrowe lub usługi powiązane są dostarczane przez przedsiębiorcę lub osobę trzecią na podstawie porozumienia pomiędzy tą osobą trzecią a przedsiębiorcą.

2.   Przepisy art. 43, 44 i 45 stosuje się odpowiednio do umów powiązanych w zakresie, w jakim umowy te regulowane są wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży.

3.   W przypadku umów powiązanych nieregulowanych wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży zobowiązania stron na wypadek odstąpienia od umowy regulowane są prawem właściwym.

Artykuł 47

Normy bezwzględnie wiążące

Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania przepisów niniejszego rozdziału ani uchylić lub zmienić ich skutków.

Rozdział 5

Wady oświadczenia woli

Artykuł - 48

Zakres

1.
     
  Niniejszy rozdział ma zastosowanie do uchylenia się od skutków umowy z powodu wad oświadczenia woli lub podobnych wad.

2.
     
  Przepisy ustanowione w niniejszym rozdziale mają zastosowanie – z odpowiednimi dostosowaniami – odpowiednio do uchylenia się od oferty, przyjmowania, lub innych jednostronnych oświadczeń wskazujących intencję, lub równoważne postępowanie. [Popr. 114]

Artykuł 48

Błąd

1.   Strona może uchylić się od skutków umowy ze względu na błąd co do faktu lub prawa, jeżeli działała pod jego wpływem zawierając umowę, o ile:

| a) | strona, gdyby nie działała pod wpływem błędu nie zawarłaby umowy lub zawarłaby ją na zupełnie innych warunkach, a druga strona wiedziała o tym lub powinna była wiedzieć; oraz [Popr. 115] |
| --- | --- |

a)

strona, gdyby nie działała pod wpływem błędu nie zawarłaby umowy lub zawarłaby ją na zupełnie innych warunkach, a druga strona wiedziała o tym lub powinna była wiedzieć; oraz [Popr. 115]

| b) | druga strona:






  (i) | wywołała błąd;
  lub [Popr. 116] |
| --- | --- | --- |

b)

druga strona:

(i)

wywołała błąd;
  lub [Popr. 116]

| (ii) | doprowadziła do zawarcia umowy pod wpływem błędu, nie wypełniając jakiegokolwiek obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych wynikającego z oddziałów 1–4 rozdziału 2;
  lub [Popr. 117] |
| --- | --- |

(ii)

doprowadziła do zawarcia umowy pod wpływem błędu, nie wypełniając jakiegokolwiek obowiązku udzielenia informacji przedkontraktowych wynikającego z oddziałów 1–4 rozdziału 2;
  lub [Popr. 117]

| (iii) | wiedziała lub powinna była wiedzieć o błędzie i doprowadziła do zawarcia umowy pod wpływem błędu, nie wskazując istotnych informacji, o ile zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu wymagałyby od strony świadomej błędu wskazania tego błędu; lub |
| --- | --- |

(iii)

wiedziała lub powinna była wiedzieć o błędzie i doprowadziła do zawarcia umowy pod wpływem błędu, nie wskazując istotnych informacji, o ile zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu wymagałyby od strony świadomej błędu wskazania tego błędu; lub

| (iv) | popełniła ten sam błąd. |
| --- | --- |

(iv)

popełniła ten sam błąd.

2.   Strona nie może uchylić się od skutków umowy z tytułu błędu, jeżeli przyjęła ryzyko błędu lub w danych okolicznościach powinna była je przyjąć.

3.   Niedokładne wyrażenie lub przekazanie oświadczenia traktowane jest jako błąd osoby, która złożyła lub przesłała oświadczenie.

Artykuł 49

Podstęp

1.   Strona może uchylić się od skutków umowy, jeżeli druga strona doprowadziła do zawarcia umowy poprzez podstępne wprowadzenie w błąd słownie lub swoim zachowaniem lub podstępne zatajenie informacji, które, zgodnie z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu lub jakimikolwiek przedkontraktowym obowiązkiem informacyjnym zobowiązana była ujawnić drugiej stronie.

2.   Wprowadzenie w błąd ma charakter podstępny, jeżeli zostało dokonane ze świadomością lub przekonaniem, że dane oświadczenie jest nieprawdziwe lub też nie zważając na to, czy jest ono prawdziwe czy nieprawdziwe, oraz ma doprowadzić adresata do popełnienia błędu. Zatajenie informacji ma charakter podstępny jeżeli ma doprowadzić osobę, przed którą zataja się dane informacje, do popełnienia błędu.

3.   Ustalając czy zasada dobrej wiary i uczciwego obrotu wymaga od strony ujawnienia określonych informacji, należy

  trzeba
  uwzględnić wszelkie okoliczności, w tym: [Popr. 118]

| a) | to, czy strona posiada wiedzę specjalistyczną; |
| --- | --- |

a)

to, czy strona posiada wiedzę specjalistyczną;

| b) | koszty uzyskania przez stronę właściwych informacji; |
| --- | --- |

b)

koszty uzyskania przez stronę właściwych informacji;

| c) | łatwość uzyskania przez drugą stronę danych informacji innymi środkami; |
| --- | --- |

c)

łatwość uzyskania przez drugą stronę danych informacji innymi środkami;

| d) | charakter informacji; |
| --- | --- |

d)

charakter informacji;

| e) | znaczenie, jakie informacje te wydają się

  mogą
  mieć dla drugiej strony; oraz [Popr. 119] |
| --- | --- |

e)

znaczenie, jakie informacje te wydają się

  mogą
  mieć dla drugiej strony; oraz [Popr. 119]

| f) | w umowach między przedsiębiorcami, dobre praktyki handlowe w danej sytuacji. |
| --- | --- |

f)

w umowach między przedsiębiorcami, dobre praktyki handlowe w danej sytuacji.

Artykuł 50

Groźby

Strona może uchylić się od skutków umowy, jeżeli druga strona doprowadziła do zawarcia umowy poprzez groźbę bezprawnego wyrządzenia bezpośredniej i poważnej krzywdy lub innego czynu bezprawnego.

Artykuł 50a

Strony trzecie

1.
     
  W przypadku gdy strona trzecia, za której czyny dana osoba odpowiada lub która za zgodą tej osoby została włączona do sporządzenia umowy:

| a) | popełni błąd, wie o jego popełnieniu lub oczekuje się, że powinna wiedzieć o błędzie, lub |
| --- | --- |

a)

popełni błąd, wie o jego popełnieniu lub oczekuje się, że powinna wiedzieć o błędzie, lub

| b) | dopuściła się podstępu, gróźb lub wyzysku, |
| --- | --- |

b)

dopuściła się podstępu, gróźb lub wyzysku,

środki ochrony prawnej przewidziane w niniejszym rozdziale są dostępne, jak w przypadku osoby, która zachowuje się lub posiada wiedzę właściwą osobie, na której spoczywa odpowiedzialność lub która wyraziła zgodę.

2.
     
  W przypadku gdy strona trzecia, za której czyny dana osoba nie odpowiada i której zgody na to, by zostać włączona do sporządzenia umowy, nie posiada, dopuściła się podstępu lub gróźb, środki ochrony prawnej przewidziane w tym rozdziale są dostępne, jeżeli osoba ta wiedziała lub można zasadnie oczekiwać, że wiedziała o odnośnych faktach, lub jeżeli przy uchyleniu się od skutków umowy nie działała na podstawie tej umowy. [Popr. 120]

Artykuł 51

Wyzysk

Strona może uchylić się od skutków umowy, jeżeli w momencie zawierania umowy:

| a) | strona była zależna od drugiej strony lub łączył ją z drugą stroną stosunek zaufania, znajdowała się w trudnej sytuacji majątkowej lub miała naglące potrzeby, była nieprzezorna, nieświadoma lub niedoświadczona; oraz |
| --- | --- |

a)

strona była zależna od drugiej strony lub łączył ją z drugą stroną stosunek zaufania, znajdowała się w trudnej sytuacji majątkowej lub miała naglące potrzeby, była nieprzezorna, nieświadoma lub niedoświadczona; oraz

| b) | druga strona wiedziała lub powinna była o tym wiedzieć oraz, uwzględniając okoliczności i cel umowy, wykorzystała sytuację pierwszej strony, uzyskując nadmierne lub nieuczciwe korzyści. |
| --- | --- |

b)

druga strona wiedziała lub powinna była o tym wiedzieć oraz, uwzględniając okoliczności i cel umowy, wykorzystała sytuację pierwszej strony, uzyskując nadmierne lub nieuczciwe korzyści.

Artykuł 52

Zawiadomienie o uchyleniu się od skutków umowy

1.   Uchylenie się od skutków umowy następuje poprzez zawiadomienie drugiej strony.

2.   Zawiadomienie o uchyleniu się od skutków umowy jest skuteczne tylko gdy zostało złożone po tym, jak strona unieważniająca dowiedziała się o właściwych okolicznościach lub uzyskała swobodę postępowania, w terminie:

| a) | sześciu miesięcy, w przypadku błędu; oraz |
| --- | --- |

a)

sześciu miesięcy, w przypadku błędu; oraz

| b) | jednego roku, w przypadku podstępu, groźby lub wyzysku. |
| --- | --- |

b)

jednego roku, w przypadku podstępu, groźby lub wyzysku.

Artykuł 53

Potwierdzenie

Jeżeli strona uprawniona do uchylenia się od skutków umowy na mocy niniejszego rozdziału potwierdza ją, w sposób wyraźny lub dorozumiany, po tym jak dowiedziała się o właściwych okolicznościach lub stała się zdolna do swobodnego działania, nie może już uchylić się od skutków umowy.

Artykuł 54

Konsekwencje uchylenia się od skutków umowy

1.   Umowa, od której skutków można się uchylić, jest ważna dopóki nie uchylono się od jej skutków, jednak po uchyleniu się od jej skutków staje się nieważna od momentu jej zawarcia.

2.   Jeżeli przyczyna uchylenia się od skutków umowy wpływa jedynie na niektóre postanowienia umowy, konsekwencje uchylenia się od skutków umowy ograniczają się do tych postanowień, chyba że utrzymanie pozostałej części umowy byłoby nierozsądne.

3.   Kwestia prawa stron do odzyskania czegokolwiek, co zostało przekazane lub dostarczone w wykonaniu umowy, od której skutków się uchylono, lub jego równowartości w pieniądzu, regulowana jest przepisami o zwrocie w rozdziale 17.

Artykuł 55

Odszkodowanie

Strona, która ma prawo uchylić się od skutków umowy na mocy niniejszego rozdziału lub miała takie prawo zanim utraciła je wskutek upływu terminu lub potwierdzenia, uprawniona jest, niezależnie od tego, czy od skutków umowy się uchylono, do odszkodowania
  na mocy rozdziału 16
  od drugiej strony za szkody poniesione wskutek błędu, podstępu, groźby lub wyzysku, o ile druga strona wiedziała lub powinna była wiedzieć o właściwych okolicznościach. [Popr. 121]

Artykuł 56

Wyłączenie lub ograniczenie środków ochrony prawnej

1.   Środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku podstępu, groźby i wyzysku nie można bezpośrednio ani pośrednio wyłączyć ani ograniczyć.

2.   W stosunkach między przedsiębiorcą i konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, bezpośrednio ani pośrednio wyłączyć lub ograniczyć środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku błędu.

Artykuł 57

Wybór środka ochrony prawnej

Strona uprawniona do środka ochrony prawnej na mocy niniejszego rozdziału w okolicznościach, w których stronie tej przysługuje środek ochrony prawnej z tytułu niewykonania umowy, może skorzystać z każdego z tych środków.

Część III

Ocena treści umowy

Rozdział 6

Wykładnia

Artykuł 58

Ogólne zasady wykładni umów

1.   Wykładni umowy dokonuje się zgodnie ze wspólnym zamiarem stron, nawet gdyby wykładnia różniła się od dosłownego brzmienia wyrażeń użytych w umowie.

2.   Jeżeli jedna ze stron zamierza nadać wyrażeniu w umowie
  lub równoważnemu postępowaniu
  szczególne znaczenie, a w momencie zawierania umowy druga strona znała lub powinna była znać ten zamiar, wykładni tego wyrażenia
  lub równoważnego postępowania
  dokonuje się zgodnie z zamiarem pierwszej strony. [Popr. 122]

3.   Jeżeli przepisy ust. 1 i ust. 2 nie stanowią inaczej, wykładni umowy dokonuje się zgodnie ze znaczeniem, które przypisałaby jej rozsądna osoba.

3a.
     
  Wykładni wyrażenia użytego w umowie dokonuje się w świetle umowy jako całości. [Popr. 123]

3b.
     
  Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do wykładni oferty, przyjmowania, lub innych jednostronnych oświadczeń wskazujących intencję, lub równoważne postępowanie, z odpowiednimi dostosowaniami. [Popr. 124]

Artykuł 59

Istotne kwestie

Przy wykładni umowy należy brać pod uwagę w szczególności:

| a) | okoliczności, w których została zawarta, w tym wstępne negocjacje; [Popr. 125] |
| --- | --- |

a)

okoliczności, w których została zawarta, w tym wstępne negocjacje; [Popr. 125]

| b) | postępowanie stron, nawet

  przed zawarciem, podczas zawierania oraz
  po zawarciu umowy; [Popr. 126] |
| --- | --- |

b)

postępowanie stron, nawet

  przed zawarciem, podczas zawierania oraz
  po zawarciu umowy; [Popr. 126]

| c) | znaczenie nadawane dotychczas

  uprzednio
  przez strony tym wyrażeniom, które są identyczne z tymi użytymi w umowie lub podobne do nich; [Popr. 127] |
| --- | --- |

c)

znaczenie nadawane dotychczas

  uprzednio
  przez strony tym wyrażeniom, które są identyczne z tymi użytymi w umowie lub podobne do nich; [Popr. 127]

| d) | zwyczaje, które byłyby uznawane za ogólnie przyjęte przez strony w tej samej sytuacji; |
| --- | --- |

d)

zwyczaje, które byłyby uznawane za ogólnie przyjęte przez strony w tej samej sytuacji;

| e) | praktyki przyjęte między stronami; |
| --- | --- |

e)

praktyki przyjęte między stronami;

| f) | znaczenie powszechnie nadawane takim wyrażeniom w danej dziedzinie działalności; |
| --- | --- |

f)

znaczenie powszechnie nadawane takim wyrażeniom w danej dziedzinie działalności;

| g) | charakter i cel umowy; oraz |
| --- | --- |

g)

charakter i cel umowy; oraz

| h) | zasadę dobrej wiary i uczciwego obrotu. |
| --- | --- |

h)

zasadę dobrej wiary i uczciwego obrotu.

Artykuł 60

Uwzględnienie umowy jako całości

Wykładni wyrażeń użytych w umowie dokonuje się w świetle całej umowy.
  [Popr. 128]

Artykuł 61

Rozbieżności językowe

W przypadku rozbieżności między różnymi wersjami językowymi umowy, z których żadna nie została uznana za decydującą, uznaje się za taką wersję, w której umowa została pierwotnie sporządzona.

W przypadku gdy korzystano z umowy w języku kraju konsumenta, wersja ta powinna być uznana za decydującą. Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego ustępu ani uchylić lub zmienić jego skutków. [Popr. 129]

Artykuł 61a

Pierwszeństwo wykładni nadającej skuteczność postanowieniom umownym

Wykładania, która nadaje skuteczność postanowieniom umownym ma pierwszeństwo przed wykładnią, która na to nie pozwala. [Popr. 130]

Artykuł 61b

Wykładnia na korzyść konsumentów

1.
     
  Jeżeli występują jakiekolwiek wątpliwości co do znaczenia postanowienia umowy zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem, pierwszeństwo przyznaje się wykładni najbardziej korzystnej dla konsumenta, chyba że on sam zaproponował to postanowienie.

2.
     
  Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków. [Popr. 131]

Artykuł 62

Pierwszeństwo

  Postanowienia umowne nieuzgodnione
  indywidualnie uzgodnionych postanowień umownych

  [Popr. 132]

1.
     W zakresie, w jakim w umowie występują niespójności, postanowienia umowne uzgodnione indywidualnie mają pierwszeństwo przed tymi, które nie zostały uzgodnione indywidualnie w rozumieniu art. 7.

1a.
     
  Jeżeli pomimo art. 61b istnieją wątpliwości co do znaczenia postanowienia umownego, które nie było indywidualnie uzgadniane w rozumieniu art. 7, pierwszeństwo ma wykładnia na niekorzyść strony, która zaproponowała postanowienie. [Popr. 133]

Artykuł 63

Pierwszeństwo wykładni nadającej skuteczność postanowieniom umownym

Wykładania, która nadaje skuteczność postanowieniom umownym ma pierwszeństwo przed wykładnią, która na to nie pozwala.
  [Popr. 134]

Artykuł 64

Wykładnia na korzyść konsumentów

1.   Jeżeli występują wątpliwości co do znaczenia postanowienia umowy zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem, pierwszeństwo przyznaje się wykładni najbardziej korzystnej dla konsumenta, chyba że on sam zaproponował to postanowienie.

2.   Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.
  [Popr. 135]

Artykuł 65

Wykładnia na niekorzyść strony proponującej postanowienie umowne

Jeżeli w przypadku umowy, do której nie stosuje się art. 64, są wątpliwości co do znaczenia postanowienia nieuzgodnionego indywidualnie w rozumieniu art. 7, pierwszeństwo ma wykładnia na niekorzyść strony, która zaproponowała postanowienie.
  [Popr. 136]

Rozdział 7

Treść i skutki

Oddział 1

Przepisy ogólne [Popr. 137]

Artykuł 66

Postanowienia umowne

Postanowienia umowne wynikają z:

| a) | porozumienia między stronami, z zastrzeżeniem wszelkich bezwzględnie wiążących norm wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży; |
| --- | --- |

a)

porozumienia między stronami, z zastrzeżeniem wszelkich bezwzględnie wiążących norm wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży;

| b) | każdego zwyczaju lub każdej praktyki, którymi strony są związane na mocy art. 67; |
| --- | --- |

b)

każdego zwyczaju lub każdej praktyki, którymi strony są związane na mocy art. 67;

| c) | każdą normą wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, którą stosuje się w braku odmiennego porozumienia stron; oraz |
| --- | --- |

c)

każdą normą wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, którą stosuje się w braku odmiennego porozumienia stron; oraz

| d) | wszelkich postanowień umownych dorozumianych na mocy art. 68. |
| --- | --- |

d)

wszelkich postanowień umownych dorozumianych na mocy art. 68.

Artykuł 67

Praktyki i zwyczaje w umowach między przedsiębiorcami

1.   W umowie zawartej między przedsiębiorcami strony są związane każdym zwyczajem, na który się zgodziły, oraz każdą praktyką, którą przyjęły między sobą.

2.   Strony są związane zwyczajem, który byłby uznany za ogólnie przyjęty przez przedsiębiorców znajdujących się w takiej samej sytuacji co strony.

3.   Zwyczaje i praktyki nie wiążą stron w zakresie, w jakim są sprzeczne z postanowieniami umownymi uzgodnionymi indywidualnie

  porozumieniem stron
  lub jakimikolwiek bezwzględnie wiążącymi normami wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. [Popr. 138]

Artykuł 68

Dorozumiane postanowienia umowne

1.   W przypadku konieczności rozstrzygnięcia kwestii nieuregulowanej wyraźnie porozumieniem stron, ani żadnym zwyczajem lub praktyką bądź normą wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, można dorozumiewać istnienie dodatkowych postanowień umownych, mając w szczególności na uwadze:

| a) | charakter i cel umowy; |
| --- | --- |

a)

charakter i cel umowy;

| b) | okoliczności, w jakich umowa została zawarta; oraz |
| --- | --- |

b)

okoliczności, w jakich umowa została zawarta; oraz

| c) | zasadę dobrej wiary i uczciwego obrotu. |
| --- | --- |

c)

zasadę dobrej wiary i uczciwego obrotu.

2.   Wykładni wszelkich postanowień umownych dorozumianych na mocy ust. 1 dokonuje się, w miarę możliwości, tak aby nadać im taki skutek, na jaki strony prawdopodobnie zgodziłyby się, gdyby wcześniej uregulowały daną kwestię. [Popr. 139]

3.   Ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli strony celowo nie uregulowały danej kwestii, godząc się z tym, że jedna ze stron ponosi związane z tym ryzyko.

Artykuł 69

Postanowienia umowne wynikające z niektórych oświadczeń przedkontraktowych

1.   Jeżeli przedsiębiorca
  lub osoba zajmująca się reklamą lub marketingiem na rzecz przedsiębiorcy
  przed zawarciem umowy składa, drugiej stronie albo publicznie, oświadczenie o właściwościach świadczenia, które ma być spełnione przez tego przedsiębiorcę na mocy umowy, oświadczenie to jest uważane za jedno z postanowień umownych, chyba że
  przedsiębiorca wykaże, że
  :

| a) | w momencie zawierania umowy druga strona miała lub powinna była mieć świadomość, że to oświadczenie jest błędne lub z innego powodu nie mogła polegać na nim jak na postanowieniu umownym; lub |
| --- | --- |

a)

w momencie zawierania umowy druga strona miała lub powinna była mieć świadomość, że to oświadczenie jest błędne lub z innego powodu nie mogła polegać na nim jak na postanowieniu umownym; lub

| aa) | oświadczenie zostało zmienione w chwili zawarcia umowy, lub |
| --- | --- |

aa)

oświadczenie zostało zmienione w chwili zawarcia umowy, lub

| b) | oświadczenie to nie mogło mieć wpływu na decyzję drugiej strony o zawarciu umowy. [Popr. 140] |
| --- | --- |

b)

oświadczenie to nie mogło mieć wpływu na decyzję drugiej strony o zawarciu umowy. [Popr. 140]

2.   Do celów ust. 1 oświadczenie złożone przez osobę zajmującą się reklamą lub marketingiem na rzecz przedsiębiorcy traktowane jest jako oświadczenie złożone przez przedsiębiorcę.
  [Popr. 141]

3.   W razie gdy drugą stroną jest konsument, to do celów ust. 1 publiczne oświadczenie złożone przez lub w imieniu producenta bądź przez inną osobę znajdującą się na wcześniejszym etapie łańcucha transakcji prowadzących do zawarcia umowy lub w jej imieniu uznawane jest za oświadczenie złożone przez przedsiębiorcę, chyba że
  przedsiębiorca wykaże, że
  w momencie zawarcia umowy nie wiedział o tym oświadczeniu ani nie można było wymagać od niego takiej wiedzy. [Popr. 142]

4.   W stosunkach miedzy przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić zmienić jego skutków.

Artykuł 70

Obowiązek zwrócenia uwagi na postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie

1.   Na postanowienia umowne zaproponowane przez jedną stronę i nieuzgodnione indywidualnie w rozumieniu art. 7 można powoływać się przeciwko drugiej stronie jedynie wtedy, gdy druga strona wiedziała o nich lub gdy strona proponująca je podjęła zasadne kroki, by zwrócić na nie uwagę drugiej strony, przed zawarciem umowy lub w momencie jej zawierania.

2.   Do celów niniejszego artykułu, w stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem, nie jest wystarczające zwrócenie uwagi konsumenta na postanowienia umowne poprzez zwykłe odniesienie się do nich w dokumencie umowy, nawet jeżeli konsument podpisuje ten dokument.

3.   Strony nie mogą wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.
  [Popr. 143]

Artykuł 71

Dodatkowe płatności w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem

1.   W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem postanowienie umowne, które nakłada na konsumenta obowiązek dokonania jakiejkolwiek dodatkowej płatności oprócz wynagrodzenia określonego jako główne zobowiązanie umowne przedsiębiorcy, w szczególności gdy uzyskano je stosując wariant domyślny, który konsument musiał odrzucić w celu uniknięcia dodatkowej płatności, nie wiąże konsumenta, chyba że zanim konsument związał się umową, wyraźnie wyraził zgodę na dodatkową płatność. Jeżeli konsument dokonał dodatkowej płatności, może żądać jej zwrotu.

2.   Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.
  [Popr. 144]

Artykuł 72

Klauzule integracyjne

1.   Jeżeli umowa sporządzona na piśmie zawiera klauzulę stanowiącą, że dany dokument obejmuje wszystkie postanowienia umowne (klauzula integracyjna), jakiekolwiek wcześniejsze oświadczenia, zobowiązania lub porozumienia niezawarte w tym dokumencie nie stanowią części umowy.

2.   Z zastrzeżeniem odmiennych postanowień umowy, klauzula integracyjna nie wyłącza możliwości uwzględniania wcześniejszych oświadczeń stron przy wykładni umowy.

3.   W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem konsument nie jest związany klauzulą integracyjną.

4.   Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 73

Określenie ceny

Jeżeli kwota ceny do zapłaty na mocy umowy nie może być określona w inny sposób, ceną do zapłaty, w braku jakichkolwiek odmiennych wskazań, jest cena zwykle pobierana w porównywalnych okolicznościach w momencie zawarcia umowy, lub, jeżeli nie można takiej ceny określić, cena rozsądna.

Artykuł 74

Jednostronne ustalenie ceny przez stronę

1.   Jeżeli cena lub inne postanowienie umowne mają być ustalone przez jedną stronę i zostały one ustalone w sposób rażąco nierozsądny, wówczas w ich miejsce przyjmuje się zwykle pobieraną cenę lub postanowienie zwykle stosowane w porównywalnych okolicznościach w momencie zawarcia umowy lub, jeżeli nie można ustalić takiej ceny lub postanowienia, rozsądną cenę lub rozsądne postanowienie.

2.   
  W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem
  strony nie mogą
  , na niekorzyść konsumenta,
  wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków. [Popr. 145]

Oddział 2

Przepisy szczególne dotyczące umów między przedsiębiorcami i konsumentami [Popr. 146]

Artykuł 75

Ustalenie przez osobę trzecią

1.   Jeżeli osoba trzecia ma ustalić cenę lub inne postanowienie umowne i nie może tego zrobić lub nie zrobi tego, sąd może wyznaczyć inną osobę do takiego ustalenia, chyba że jest to sprzeczne z postanowieniami umownymi.

2.   Jeżeli cena lub inne postanowienie umowne ustalone przez osobę trzecią są rażąco nierozsądne, wówczas w ich miejsce przyjmuje się zwykle pobieraną cenę lub postanowienie zwykle stosowane w momencie zawarcia umowy w porównywalnych okolicznościach lub, jeżeli nie można ustalić takiej ceny lub postanowienia, rozsądną cenę lub rozsądne postanowienie.

3.   Do celów ust. 1 „sąd” obejmuje także trybunał arbitrażowy.

4.   W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 2 ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 76

Język

Jeżeli język, który ma być stosowany do komunikacji dotyczącej umowy lub praw i zobowiązań z niej wynikających, nie może być ustalony w inny sposób, używa się języka, w którym umowa została zawarta

Artykuł 76a

Obowiązek zwrócenia uwagi na postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie [Popr. 147]

1.
     
  Na postanowienia umowne zaproponowane przez przedsiębiorcę i nieuzgodnione indywidualnie w rozumieniu art. 7 można powoływać się przeciwko konsumentowi jedynie wtedy, gdy konsument wiedział o nich lub gdy przedsiębiorca podjął rozsądne kroki, by zwrócić na nie uwagę konsumenta, przed zawarciem umowy lub w momencie jej zawierania. [Popr. 148]

2.
     
  Do celów niniejszego artykułu, na postanowienia umowne zwrócono wystarczającą uwagę, jeżeli są one:

| a) | przedstawione w sposób, który przyciąga na nie uwagę konsumenta; oraz |
| --- | --- |

a)

przedstawione w sposób, który przyciąga na nie uwagę konsumenta; oraz

| b) | podane lub udostępnione przez przedsiębiorcę konsumentowi w sposób, który daje konsumentowi możliwość zapoznania się z nimi przez zawarciem umowy. [Popr. 149] |
| --- | --- |

b)

podane lub udostępnione przez przedsiębiorcę konsumentowi w sposób, który daje konsumentowi możliwość zapoznania się z nimi przez zawarciem umowy. [Popr. 149]

3.
     
  Uznaje się, że na postanowienia umowne nie zwrócono wystarczającej uwagi konsumenta, jeżeli w dokumencie umowy jedynie się do nich nawiązuje, również w przypadku podpisania umowy przez konsumenta. [Popr. 150]

4.
     
  Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków. [Popr. 151]

Artykuł 76b

Dodatkowe płatności w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem

1.
     
  W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem postanowienie umowne, które nakłada na konsumenta obowiązek dokonania jakiejkolwiek dodatkowej płatności oprócz wynagrodzenia określonego jako główne zobowiązanie umowne przedsiębiorcy, w szczególności gdy uzyskano je stosując wariant domyślny, który konsument musiał odrzucić w celu uniknięcia dodatkowej płatności, nie wiąże konsumenta, chyba że zanim konsument związał się umową, wyraźnie wyraził zgodę na dodatkową płatność. Jeżeli konsument dokonuje dodatkowej płatności, nie wyraziwszy wyraźnie zgody na taką płatność, może następnie żądać jej zwrotu.

2.
     
  Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków. [Popr. 152]

Artykuł 77

Umowy zawarte na czas nieoznaczony

1.   Jeżeli zobowiązanie umowne jest wykonywane w sposób ciągły lub powtarzalny, a postanowienia umowne nie określają momentu ustania stosunku umownego lub stanowią, że może on zostać rozwiązany za wypowiedzeniem, stosunek ten może zostać rozwiązany przez każdą ze stron z zachowaniem rozsądnego terminu wypowiedzenia, nieprzekraczającego dwóch miesięcy.

2.   W stosunkach miedzy przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 78

Postanowienia umowne na korzyść osób trzecich

1.   Umawiające się strony mogą zastrzec w umowie prawo na rzecz osoby trzeciej. W momencie zawarcia umowy osoba trzecia nie musi istnieć lub być zidentyfikowana, ale musi być możliwa do zidentyfikowania.

2.   Charakter oraz treść prawa osoby trzeciej są ustalone w umowie. Prawo może mieć postać wyłączenia lub ograniczenia odpowiedzialności osoby trzeciej względem jednej ze stron umowy.

3.   Jeżeli jedna z umawiających się stron zobowiązana jest na mocy umowy świadczyć na rzecz osoby trzeciej:

| a) | osobie trzeciej przysługują te same prawa do świadczenia oraz środki ochrony prawnej z tytułu niespełnienia świadczenia co w przypadku, gdyby umawiająca się strona była zobowiązana do świadczenia na mocy umowy z osobą trzecią; oraz |
| --- | --- |

a)

osobie trzeciej przysługują te same prawa do świadczenia oraz środki ochrony prawnej z tytułu niespełnienia świadczenia co w przypadku, gdyby umawiająca się strona była zobowiązana do świadczenia na mocy umowy z osobą trzecią; oraz

| b) | umawiająca się strona zobowiązana do świadczenia może powoływać się wobec osoby trzeciej na wszystkie zarzuty, które przysługiwałyby jej wobec drugiej strony umowy. |
| --- | --- |

b)

umawiająca się strona zobowiązana do świadczenia może powoływać się wobec osoby trzeciej na wszystkie zarzuty, które przysługiwałyby jej wobec drugiej strony umowy.

4.   Do czasu wyraźnego lub dorozumianego przyjęcia zastrzeżonego dla niej prawa osoba trzecia może odmówić skorzystania z tego prawa, dokonując stosownego zawiadomienia jednej z umawiających się stron. W przypadku takiej odmowy uznaje się, że dane prawo nie zostało nigdy zastrzeżone na rzecz osoby trzeciej.

5.   Umawiające się strony mogą usunąć lub zmienić postanowienie umowne zastrzegające wspomniane prawo, jeżeli uczynią to zanim jedna ze stron przekaże osobie trzeciej zawiadomienie o zastrzeżeniu tego prawa.

Rozdział 8

Nieuczciwe postanowienia umowne

Oddział 1

Przepisy ogólne

Artykuł 79

Skutki nieuczciwych postanowień umownych

1.   Postanowienie umowne zaproponowane przez jedną stronę, które jest nieuczciwie na mocy oddziału 2 i 3 niniejszego rozdziału, nie wiąże drugiej strony.

2.   Jeżeli umowa może być utrzymana w mocy bez nieuczciwego postanowienia, pozostałe postanowienia są nadal wiążące.

Artykuł 80

Wyjątki od badania uczciwości postanowień

1.   Oddziałów 2 i 3 nie stosuje się do postanowień umownych odzwierciedlających wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży, które miałaby zastosowanie, gdyby postanowienia nie regulowały tej kwestii.

2.   Przepisów oddziału 2 nie stosuje się do definicji głównego przedmiotu umowy ani do oceny zasadności ceny do zapłaty, w zakresie, w jakim przedsiębiorca dopełnił obowiązku zachowania przejrzystości określonego w art. 82.
  [Popr. 153]

3.   Przepisów oddziału 3 nie stosuje się do definicji głównego przedmiotu umowy ani do oceny zasadności ceny do zapłaty.

Artykuł 81

Normy bezwzględnie wiążące

Strony nie mogą wyłączyć stosowania niniejszego rozdziału ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Oddział2

Nieuczciwe postanowienia w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem

Artykuł 82

Obowiązek zachowania przejrzystości postanowień nieuzgodnionych indywidualnie

W razie gdy przedsiębiorca proponuje postanowienia umowne, które nie zostały uzgodnione indywidualnie z konsumentem w rozumieniu art. 7, ma obowiązek dopilnować, by były one sporządzone i przedstawione prostym, zrozumiałym
  jasnym i
  językiem. [Popr. 154]

Artykuł 83

Znaczenie „nieuczciwości” w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem

1.   W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem postanowienie umowne zaproponowane przez przedsiębiorcę i nieuzgodnione indywidualnie z konsumentem w rozumieniu art. 7 jest nieuczciwe do celów niniejszego oddziału, jeżeli prowadzi do znaczącej nierównowagi praw i zobowiązań stron wynikających z umowy na niekorzyść konsumenta, w sprzeczności z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu. [Popr. 155]

2.   Przy ocenie nieuczciwości postanowień umownych do celów niniejszego oddziału, zwraca się uwagę na:

| a) | to, czy przedsiębiorca dopełnił obowiązku zachowania przejrzystości określonego w art. 82; |
| --- | --- |

a)

to, czy przedsiębiorca dopełnił obowiązku zachowania przejrzystości określonego w art. 82;

| b) | właściwość świadczeń umownych; |
| --- | --- |

b)

właściwość świadczeń umownych;

| c) | okoliczności panujące w momencie zawierania umowy; |
| --- | --- |

c)

okoliczności panujące w momencie zawierania umowy;

| ca) | czy są tak zaskakujące, że konsument nie mógł się spodziewać proponowanych postanowień; [Popr. 156] |
| --- | --- |

ca)

czy są tak zaskakujące, że konsument nie mógł się spodziewać proponowanych postanowień; [Popr. 156]

| d) | inne postanowienia umowne; oraz |
| --- | --- |

d)

inne postanowienia umowne; oraz

| e) | postanowienia każdej innej umowy, od której zależy dana umowa. |
| --- | --- |

e)

postanowienia każdej innej umowy, od której zależy dana umowa.

Artykuł 84

Postanowienia umowne zawsze uznawane za nieuczciwe

Do celów niniejszego oddziału postanowienie umowne jest zawsze uznawane za nieuczciwe, jeżeli jego celem lub skutkiem jest:

| a) | wyłączenie lub ograniczenie odpowiedzialności przedsiębiorcy za śmierć lub uszkodzenie ciała konsumenta poprzez działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy lub innej osoby działającej w imieniu przedsiębiorcy; |
| --- | --- |

a)

wyłączenie lub ograniczenie odpowiedzialności przedsiębiorcy za śmierć lub uszkodzenie ciała konsumenta poprzez działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy lub innej osoby działającej w imieniu przedsiębiorcy;

| b) | wyłączenie lub ograniczenie odpowiedzialności przedsiębiorcy względem konsumenta za szkodę spowodowaną umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa; |
| --- | --- |

b)

wyłączenie lub ograniczenie odpowiedzialności przedsiębiorcy względem konsumenta za szkodę spowodowaną umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa;

| ba) | niesłuszne wyłączenie lub ograniczenie środków ochrony prawnej przysługujących konsumentowi przeciwko przedsiębiorcy lub osobie trzeciej z tytułu niewykonania przez przedsiębiorcę zobowiązań umownych; [Popr. 157] |
| --- | --- |

ba)

niesłuszne wyłączenie lub ograniczenie środków ochrony prawnej przysługujących konsumentowi przeciwko przedsiębiorcy lub osobie trzeciej z tytułu niewykonania przez przedsiębiorcę zobowiązań umownych; [Popr. 157]

| c) | ograniczenie obowiązku przestrzegania przez przedsiębiorcę zobowiązań podjętych przez jego upoważnionych przedstawicieli lub uzależnianie jego zobowiązań od określonego warunku, którego spełnienie zależy wyłącznie od przedsiębiorcy; |
| --- | --- |

c)

ograniczenie obowiązku przestrzegania przez przedsiębiorcę zobowiązań podjętych przez jego upoważnionych przedstawicieli lub uzależnianie jego zobowiązań od określonego warunku, którego spełnienie zależy wyłącznie od przedsiębiorcy;

| ca) | ograniczenie dowodów, na które konsument może się powoływać lub przerzucenie na konsumenta ciężaru dowodu, który zgodnie z prawem spoczywa na przedsiębiorcy; [Popr. 158] |
| --- | --- |

ca)

ograniczenie dowodów, na które konsument może się powoływać lub przerzucenie na konsumenta ciężaru dowodu, który zgodnie z prawem spoczywa na przedsiębiorcy; [Popr. 158]

| d) | wyłączenie lub ograniczenie praw konsumenta do wytoczenia powództwa lub skorzystania z jakiegokolwiek innego środka ochrony prawnej, w szczególności przez zobowiązanie konsumenta do korzystania wyłącznie z systemu arbitrażu, który nie jest ogólnie przewidziany w przepisach prawnych mających zastosowanie do stosunków między przedsiębiorcą a konsumentem; |
| --- | --- |

d)

wyłączenie lub ograniczenie praw konsumenta do wytoczenia powództwa lub skorzystania z jakiegokolwiek innego środka ochrony prawnej, w szczególności przez zobowiązanie konsumenta do korzystania wyłącznie z systemu arbitrażu, który nie jest ogólnie przewidziany w przepisach prawnych mających zastosowanie do stosunków między przedsiębiorcą a konsumentem;

| e) | nadanie wyłącznej jurysdykcji do rozstrzygania wszystkich sporów wynikających z umowy sądowi właściwemu dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, chyba że wybrany sąd jest również sądem miejsca zamieszkania konsumenta; |
| --- | --- |

e)

nadanie wyłącznej jurysdykcji do rozstrzygania wszystkich sporów wynikających z umowy sądowi właściwemu dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, chyba że wybrany sąd jest również sądem miejsca zamieszkania konsumenta;

| f) | przyznanie przedsiębiorcy wyłącznego prawa ustalania, czy dostarczone towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane są zgodne z umową, lub przyznanie mu wyłącznego prawa wykładni jakichkolwiek postanowień umownych; |
| --- | --- |

f)

przyznanie przedsiębiorcy wyłącznego prawa ustalania, czy dostarczone towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane są zgodne z umową, lub przyznanie mu wyłącznego prawa wykładni jakichkolwiek postanowień umownych;

| fa) | uprawnienie przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany postanowień umownych bez ważnego powodu określonego w umowie; nie wpływa to na postanowienia umowne, na mocy których przedsiębiorca zastrzega sobie uprawnienie do jednostronnej zmiany postanowień umowy zawartej na czas nieoznaczony, o ile przedsiębiorca jest obowiązany poinformować konsumenta o zmianie z rozsądnym wyprzedzeniem, a konsument ma możliwość rozwiązania umowy bez ponoszenia kosztów; [Popr. 159] |
| --- | --- |

fa)

uprawnienie przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany postanowień umownych bez ważnego powodu określonego w umowie; nie wpływa to na postanowienia umowne, na mocy których przedsiębiorca zastrzega sobie uprawnienie do jednostronnej zmiany postanowień umowy zawartej na czas nieoznaczony, o ile przedsiębiorca jest obowiązany poinformować konsumenta o zmianie z rozsądnym wyprzedzeniem, a konsument ma możliwość rozwiązania umowy bez ponoszenia kosztów; [Popr. 159]

| fb) | uprawnienie przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany bez ważnego powodu właściwości towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, które mają być świadczone, lub innych właściwości świadczenia; [Popr. 160] |
| --- | --- |

fb)

uprawnienie przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany bez ważnego powodu właściwości towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, które mają być świadczone, lub innych właściwości świadczenia; [Popr. 160]

| fc) | zezwolenie przedsiębiorcy na podwyższenie ceny usług w stosunku do ceny uzgodnionej w momencie zawarcia umowy, chyba że umowa przewiduje, że przy zaistnieniu uzgodnionych okoliczności zmiany ceny możliwe jest także obniżenie ceny, oraz że w umowie zapisane i obiektywnie uzasadnione zostaną okoliczności skutkujące zmianą ceny, a także że zmiana ceny nie może być arbitralną decyzją przedsiębiorcy; [Popr. 161] |
| --- | --- |

fc)

zezwolenie przedsiębiorcy na podwyższenie ceny usług w stosunku do ceny uzgodnionej w momencie zawarcia umowy, chyba że umowa przewiduje, że przy zaistnieniu uzgodnionych okoliczności zmiany ceny możliwe jest także obniżenie ceny, oraz że w umowie zapisane i obiektywnie uzasadnione zostaną okoliczności skutkujące zmianą ceny, a także że zmiana ceny nie może być arbitralną decyzją przedsiębiorcy; [Popr. 161]

| g) | ustalenie, że konsument jest związany umową, a przedsiębiorca nie; |
| --- | --- |

g)

ustalenie, że konsument jest związany umową, a przedsiębiorca nie;

| ga) | zobowiązanie konsumenta do wykonania wszystkich jego zobowiązań umownych także w przypadku, gdy przedsiębiorca nie wykona swoich zobowiązań; [Popr. 162] |
| --- | --- |

ga)

zobowiązanie konsumenta do wykonania wszystkich jego zobowiązań umownych także w przypadku, gdy przedsiębiorca nie wykona swoich zobowiązań; [Popr. 162]

| gb) | uprawnienie przedsiębiorcy do odstąpienia od umowy lub rozwiązania jej w rozumieniu art. 8, w zależności od uznania przedsiębiorcy, bez przewidzenia takiego samego uprawnienia dla konsumenta lub uprawnienie przedsiębiorcy do zatrzymania kwoty za usługi powiązane, do których świadczenia jeszcze nie doszło, w przypadku gdy przedsiębiorca odstępuje od umowy lub ją rozwiązuje; [Popr. 163] |
| --- | --- |

gb)

uprawnienie przedsiębiorcy do odstąpienia od umowy lub rozwiązania jej w rozumieniu art. 8, w zależności od uznania przedsiębiorcy, bez przewidzenia takiego samego uprawnienia dla konsumenta lub uprawnienie przedsiębiorcy do zatrzymania kwoty za usługi powiązane, do których świadczenia jeszcze nie doszło, w przypadku gdy przedsiębiorca odstępuje od umowy lub ją rozwiązuje; [Popr. 163]

| h) | zastrzeżenie, że konsument musi rozwiązać umowę w rozumieniu art. 8 w bardziej formalnym trybie niż ten, w którym umowa została zawarta; |
| --- | --- |

h)

zastrzeżenie, że konsument musi rozwiązać umowę w rozumieniu art. 8 w bardziej formalnym trybie niż ten, w którym umowa została zawarta;

| ha) | nałożenie nadmiernego ciężaru na konsumenta, aby rozwiązać umowę zawartą na czas nieoznaczony; [Popr. 164] |
| --- | --- |

ha)

nałożenie nadmiernego ciężaru na konsumenta, aby rozwiązać umowę zawartą na czas nieoznaczony; [Popr. 164]

| i) | przyznanie przedsiębiorcy krótszego okresu wypowiedzenia umowy niż ten, który wymagany jest od konsumenta; |
| --- | --- |

i)

przyznanie przedsiębiorcy krótszego okresu wypowiedzenia umowy niż ten, który wymagany jest od konsumenta;

| j) | zobowiązanie konsumenta do zapłaty za towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane, które faktycznie nie zostały wydane, dostarczone lub wyświadczone; |
| --- | --- |

j)

zobowiązanie konsumenta do zapłaty za towary, treści cyfrowe lub usługi powiązane, które faktycznie nie zostały wydane, dostarczone lub wyświadczone;

| k) | ustalenie, że postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie w rozumieniu art. 7 przeważają lub mają pierwszeństwo przed postanowieniami umownymi, które zostały uzgodnione indywidualnie. |
| --- | --- |

k)

ustalenie, że postanowienia umowne nieuzgodnione indywidualnie w rozumieniu art. 7 przeważają lub mają pierwszeństwo przed postanowieniami umownymi, które zostały uzgodnione indywidualnie.

Artykuł 85

Domniemane nieuczciwe postanowienia umowne

Do celów niniejszego oddziału przyjmuje się domniemanie, że dane postanowienie umowne jest nieuczciwe, jeżeli jego celem lub skutkiem jest:

| a) | ograniczenie dowodów, na które konsument może się powoływać lub przerzucenie na konsumenta ciężaru dowodu, który zgodnie z prawem powinien spoczywać na przedsiębiorcy;
  [Popr. 165] |
| --- | --- |

a)

ograniczenie dowodów, na które konsument może się powoływać lub przerzucenie na konsumenta ciężaru dowodu, który zgodnie z prawem powinien spoczywać na przedsiębiorcy;
  [Popr. 165]

| b) | niesłuszne wyłączenie lub ograniczenie środków ochrony prawnej przysługujących konsumentowi przeciwko przedsiębiorcy lub osobie trzeciej z tytułu niewykonania przez przedsiębiorcę zobowiązań umownych;
  [Popr. 166] |
| --- | --- |

b)

niesłuszne wyłączenie lub ograniczenie środków ochrony prawnej przysługujących konsumentowi przeciwko przedsiębiorcy lub osobie trzeciej z tytułu niewykonania przez przedsiębiorcę zobowiązań umownych;
  [Popr. 166]

| c) | niesłuszne wyłączenie lub ograniczenie uprawnienia do potrącenia wierzytelności konsumenta wobec przedsiębiorcy z wierzytelności przedsiębiorcy wobec konsumenta; |
| --- | --- |

c)

niesłuszne wyłączenie lub ograniczenie uprawnienia do potrącenia wierzytelności konsumenta wobec przedsiębiorcy z wierzytelności przedsiębiorcy wobec konsumenta;

| d) | uprawnienie przedsiębiorcy do zatrzymania płatności dokonanej przez konsumenta, jeżeli konsument zdecyduje o niezawieraniu umowy lub niewykonaniu zobowiązań umownych, bez przyznania konsumentowi prawa do otrzymania równoważnej kwoty tytułem odszkodowania w sytuacji przeciwnej; |
| --- | --- |

d)

uprawnienie przedsiębiorcy do zatrzymania płatności dokonanej przez konsumenta, jeżeli konsument zdecyduje o niezawieraniu umowy lub niewykonaniu zobowiązań umownych, bez przyznania konsumentowi prawa do otrzymania równoważnej kwoty tytułem odszkodowania w sytuacji przeciwnej;

| e) | nałożenie na konsumenta, który nie wykona swoich zobowiązań umownych, obowiązku zapłaty nieproporcjonalnie wysokiej kwoty tytułem odszkodowania lub kary umownej za niewykonanie; |
| --- | --- |

e)

nałożenie na konsumenta, który nie wykona swoich zobowiązań umownych, obowiązku zapłaty nieproporcjonalnie wysokiej kwoty tytułem odszkodowania lub kary umownej za niewykonanie;

| ea) | uznanie określonego zachowania konsumenta za złożenie lub niezłożenie oświadczenia, chyba że na początku przewidzianego w tym celu terminu w sposób szczególny powiadamia się konsumenta o znaczeniu jego zachowania i wyznacza na wyraźne złożenie oświadczenia odpowiedni termin; [Popr. 167] |
| --- | --- |

ea)

uznanie określonego zachowania konsumenta za złożenie lub niezłożenie oświadczenia, chyba że na początku przewidzianego w tym celu terminu w sposób szczególny powiadamia się konsumenta o znaczeniu jego zachowania i wyznacza na wyraźne złożenie oświadczenia odpowiedni termin; [Popr. 167]

| f) | uprawnienie przedsiębiorcy do odstąpienia od umowy lub rozwiązania jej w rozumieniu art. 8, w zależności od uznania przedsiębiorcy, bez przewidzenia takiego samego uprawnienia dla konsumenta lub uprawnienie przedsiębiorcy do zatrzymania ceny za usługi powiązane, do których świadczenia jeszcze nie doszło, w przypadku gdy przedsiębiorca odstępuje od umowy lub ją rozwiązania;
  [Popr. 168] |
| --- | --- |

f)

uprawnienie przedsiębiorcy do odstąpienia od umowy lub rozwiązania jej w rozumieniu art. 8, w zależności od uznania przedsiębiorcy, bez przewidzenia takiego samego uprawnienia dla konsumenta lub uprawnienie przedsiębiorcy do zatrzymania ceny za usługi powiązane, do których świadczenia jeszcze nie doszło, w przypadku gdy przedsiębiorca odstępuje od umowy lub ją rozwiązania;
  [Popr. 168]

| g) | uprawnienie przedsiębiorcy do rozwiązania umowy zawartej na czas nieoznaczony bez konieczności złożenia wypowiedzenia z rozsądnym wyprzedzeniem, chyba że istnieją ku temu ważne powody; |
| --- | --- |

g)

uprawnienie przedsiębiorcy do rozwiązania umowy zawartej na czas nieoznaczony bez konieczności złożenia wypowiedzenia z rozsądnym wyprzedzeniem, chyba że istnieją ku temu ważne powody;

| h) | automatycznie przedłużenie umowy zawartej na czas określony, o ile konsument nie wskaże inaczej, w razie gdy takie postanowienia umowne przewidują nierozsądnie wczesny termin wypowiedzenia umowy; |
| --- | --- |

h)

automatycznie przedłużenie umowy zawartej na czas określony, o ile konsument nie wskaże inaczej, w razie gdy takie postanowienia umowne przewidują nierozsądnie wczesny termin wypowiedzenia umowy;

| i) | uprawnienie przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany postanowień umownych bez ważnego powodu określonego w umowie; nie wpływa to na postanowienia umowne, na mocy których przedsiębiorca zastrzega sobie uprawnienie do jednostronnej zmiany postanowień umowy zawartej na czas nieoznaczony, o ile przedsiębiorca jest obowiązany poinformować konsumenta z rozsądnym wyprzedzeniem, a konsument ma możliwość rozwiązania umowy bez ponoszenia kosztów;
  [Popr. 169] |
| --- | --- |

i)

uprawnienie przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany postanowień umownych bez ważnego powodu określonego w umowie; nie wpływa to na postanowienia umowne, na mocy których przedsiębiorca zastrzega sobie uprawnienie do jednostronnej zmiany postanowień umowy zawartej na czas nieoznaczony, o ile przedsiębiorca jest obowiązany poinformować konsumenta z rozsądnym wyprzedzeniem, a konsument ma możliwość rozwiązania umowy bez ponoszenia kosztów;
  [Popr. 169]

| j) | uprawnienie przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany bez ważnego powodu właściwości towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, które mają być świadczone, lub innych właściwości świadczenia;
  [Popr. 170] |
| --- | --- |

j)

uprawnienie przedsiębiorcy do jednostronnej zmiany bez ważnego powodu właściwości towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, które mają być świadczone, lub innych właściwości świadczenia;
  [Popr. 170]

| k) | zastrzeżenie, że cena towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych ma być ustalona w momencie ich dostarczenia lub świadczenia bądź zezwolenie przedsiębiorcy na podwyższenie ceny bez uprawnienia konsumenta do odstąpienia od umowy, jeżeli podwyższona cena jest zbyt wysoka w stosunku do ceny uzgodnionej w momencie zawarcia umowy; nie wpływa to na zgodne z prawem klauzule waloryzacji ceny, z zastrzeżeniem, że sposób zmiany ceny jest szczegółowo opisany; [Popr. 171] |
| --- | --- |

k)

zastrzeżenie, że cena towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych ma być ustalona w momencie ich dostarczenia lub świadczenia bądź zezwolenie przedsiębiorcy na podwyższenie ceny bez uprawnienia konsumenta do odstąpienia od umowy, jeżeli podwyższona cena jest zbyt wysoka w stosunku do ceny uzgodnionej w momencie zawarcia umowy; nie wpływa to na zgodne z prawem klauzule waloryzacji ceny, z zastrzeżeniem, że sposób zmiany ceny jest szczegółowo opisany; [Popr. 171]

| l) | zobowiązanie konsumenta do wykonania wszystkich jego zobowiązań umownych także w przypadku, gdy przedsiębiorca nie wykona swoich zobowiązań;
  [Popr. 172] |
| --- | --- |

l)

zobowiązanie konsumenta do wykonania wszystkich jego zobowiązań umownych także w przypadku, gdy przedsiębiorca nie wykona swoich zobowiązań;
  [Popr. 172]

| m) | uprawnienie przedsiębiorcy do przeniesienia jego uprawnień i zobowiązań umownych bez zgody konsumenta, chyba że przejmującym jest spółka zależna kontrolowana przez przedsiębiorcę, lub w wyniku fuzji lub zgodnej z prawem transakcji korporacyjnej, a takie przeniesienie przypuszczalnie nie wpłynie negatywnie na jakiekolwiek uprawnienie konsumenta; |
| --- | --- |

m)

uprawnienie przedsiębiorcy do przeniesienia jego uprawnień i zobowiązań umownych bez zgody konsumenta, chyba że przejmującym jest spółka zależna kontrolowana przez przedsiębiorcę, lub w wyniku fuzji lub zgodnej z prawem transakcji korporacyjnej, a takie przeniesienie przypuszczalnie nie wpłynie negatywnie na jakiekolwiek uprawnienie konsumenta;

| n) | uprawnienie przedsiębiorcy do dostarczenia odpowiednika w razie gdyby to, co zostało zamówione, było niedostępne, bez wyraźnego powiadomienia konsumenta o takiej możliwości oraz o okoliczności, że przedsiębiorca musi ponieść koszty zwrotu tego, co konsument otrzymał na podstawie umowy, jeżeli konsument skorzysta z prawa do odmowy przyjęcia świadczenia
  , a także bez wyraźnego żądania konsumenta dotyczącego dostarczenia odpowiednika
  ; [Popr. 173] |
| --- | --- |

n)

uprawnienie przedsiębiorcy do dostarczenia odpowiednika w razie gdyby to, co zostało zamówione, było niedostępne, bez wyraźnego powiadomienia konsumenta o takiej możliwości oraz o okoliczności, że przedsiębiorca musi ponieść koszty zwrotu tego, co konsument otrzymał na podstawie umowy, jeżeli konsument skorzysta z prawa do odmowy przyjęcia świadczenia
  , a także bez wyraźnego żądania konsumenta dotyczącego dostarczenia odpowiednika
  ; [Popr. 173]

| o) | umożliwienie przedsiębiorcy zastrzeżenia nierozsądnie długiego lub niewystarczająco sprecyzowanego terminu na przyjęcie lub odrzucenie oferty; |
| --- | --- |

o)

umożliwienie przedsiębiorcy zastrzeżenia nierozsądnie długiego lub niewystarczająco sprecyzowanego terminu na przyjęcie lub odrzucenie oferty;

| p) | umożliwienie przedsiębiorcy zastrzeżenia nierozsądnie długiego lub niewystarczająco sprecyzowanego terminu na wykonanie zobowiązań umownych; |
| --- | --- |

p)

umożliwienie przedsiębiorcy zastrzeżenia nierozsądnie długiego lub niewystarczająco sprecyzowanego terminu na wykonanie zobowiązań umownych;

| q) | niesłuszne wyłączenie lub ograniczenie środków ochrony prawnej lub zarzutów przysługujących konsumentowi przeciwko przedsiębiorcy; |
| --- | --- |

q)

niesłuszne wyłączenie lub ograniczenie środków ochrony prawnej lub zarzutów przysługujących konsumentowi przeciwko przedsiębiorcy;

| r) | uzależnienie wykonania zobowiązań umownych przez przedsiębiorcę lub uzależnienie innych skutków umowy korzystnych dla konsumenta, od szczególnych formalności, które nie są prawnie wymagane i są nierozsądne; |
| --- | --- |

r)

uzależnienie wykonania zobowiązań umownych przez przedsiębiorcę lub uzależnienie innych skutków umowy korzystnych dla konsumenta, od szczególnych formalności, które nie są prawnie wymagane i są nierozsądne;

| s) | wymaganie od konsumenta nadmiernych zaliczek lub nadmiernych gwarancji wykonania zobowiązań; |
| --- | --- |

s)

wymaganie od konsumenta nadmiernych zaliczek lub nadmiernych gwarancji wykonania zobowiązań;

| t) | nieuzasadnione uniemożliwienie konsumentowi zaopatrywania się u osób trzecich lub zamawiania u nich napraw; |
| --- | --- |

t)

nieuzasadnione uniemożliwienie konsumentowi zaopatrywania się u osób trzecich lub zamawiania u nich napraw;

| u) | nieuzasadnione powiązanie umowy z inną umową z danym przedsiębiorcą, spółką zależną tego przedsiębiorcy lub osobą trzecią w sposób, którego konsument nie mógł przewidzieć; |
| --- | --- |

u)

nieuzasadnione powiązanie umowy z inną umową z danym przedsiębiorcą, spółką zależną tego przedsiębiorcy lub osobą trzecią w sposób, którego konsument nie mógł przewidzieć;

| v) | nałożenie nadmiernego ciężaru na konsumenta, aby rozwiązać umowę zawartą na czas nieoznaczony
  [Popr. 174] |
| --- | --- |

v)

nałożenie nadmiernego ciężaru na konsumenta, aby rozwiązać umowę zawartą na czas nieoznaczony
  [Popr. 174]

| w) | ustalenie, że początkowy okres obowiązywania umowy na trwającą przez dłuższy okres czasu dostawę towarów lub treści cyfrowych albo świadczenie usług powiązanych, lub jakikolwiek okres, na który umowa zostanie przedłużona, trwa dłużej niż rok, chyba że konsument może rozwiązać umowę w każdym czasie przy zachowaniu terminu wypowiedzenia nieprzekraczającego trzydziestu dni. |
| --- | --- |

w)

ustalenie, że początkowy okres obowiązywania umowy na trwającą przez dłuższy okres czasu dostawę towarów lub treści cyfrowych albo świadczenie usług powiązanych, lub jakikolwiek okres, na który umowa zostanie przedłużona, trwa dłużej niż rok, chyba że konsument może rozwiązać umowę w każdym czasie przy zachowaniu terminu wypowiedzenia nieprzekraczającego trzydziestu dni.

Oddział3

3Nieuczciwe postanowienia w umowach zawieranych między przedsiębiorcami

Artykuł 86

Znaczenie „nieuczciwości” w umowach między przedsiębiorcami

1.   W umowie między przedsiębiorcami postanowienie umowne jest nieuczciwe do celów niniejszego oddziału wyłącznie gdy:

| a) | stanowi element postanowień umownych nieuzgodnionych indywidualnie w rozumieniu art. 7; oraz |
| --- | --- |

a)

stanowi element postanowień umownych nieuzgodnionych indywidualnie w rozumieniu art. 7; oraz

| b) | jest takiego rodzaju, że jego zastosowanie znacznie odbiega od dobrej

  zwyczajowej
  praktyki handlowej, stojąc w sprzeczności z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu. [Popr. 175] |
| --- | --- |

b)

jest takiego rodzaju, że jego zastosowanie znacznie odbiega od dobrej

  zwyczajowej
  praktyki handlowej, stojąc w sprzeczności z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu. [Popr. 175]

2.   Przy ocenie nieuczciwości postanowienia umownego do celów niniejszego oddziału, zwraca się uwagę na:

| a) | właściwość świadczeń umownych; |
| --- | --- |

a)

właściwość świadczeń umownych;

| b) | okoliczności panujące w momencie zawierania umowy; |
| --- | --- |

b)

okoliczności panujące w momencie zawierania umowy;

| c) | inne postanowienia umowne; oraz |
| --- | --- |

c)

inne postanowienia umowne; oraz

| d) | postanowienia każdej innej umowy, od której zależy dana umowa. |
| --- | --- |

d)

postanowienia każdej innej umowy, od której zależy dana umowa.

Part IV

Zobowiązania i środki ochrony prawnej stron umowy sprzedaży lub umowy o dostarczenie treści cyfrowych

Rozdział 9

Przepisy ogólne

Artykuł 87

Niewykonanie i istotne niewykonanie

1.   Niewykonanie zobowiązania oznacza każdy brak wykonania tego zobowiązania, niezależnie od tego, czy jest on usprawiedliwiony i obejmuje.

| a) | niewydanie lub opóźnienie w wydaniu towarów; |
| --- | --- |

a)

niewydanie lub opóźnienie w wydaniu towarów;

| b) | niedostarczenie lub opóźnione dostarczenie treści cyfrowych; |
| --- | --- |

b)

niedostarczenie lub opóźnione dostarczenie treści cyfrowych;

| c) | wydanie towarów, które nie są zgodne z umową; |
| --- | --- |

c)

wydanie towarów, które nie są zgodne z umową;

| d) | dostarczenie treści cyfrowych, które nie są zgodne z umową; |
| --- | --- |

d)

dostarczenie treści cyfrowych, które nie są zgodne z umową;

| e) | brak zapłaty lub opóźnienie w zapłacie ceny; |
| --- | --- |

e)

brak zapłaty lub opóźnienie w zapłacie ceny;

| f) | rzekome wykonanie zobowiązania w sposób niezgodny z umową. |
| --- | --- |

f)

rzekome wykonanie zobowiązania w sposób niezgodny z umową.

2.   Niewykonanie zobowiązania przez jedną ze stron jest istotne, jeżeli:

| a) | pozbawia drugą stronę w znacznym stopniu tego, czego miała prawo oczekiwać na podstawie umowy, chyba że w momencie zawarcia umowy strona, która nie spełniła świadczenia, nie przewidywała i nie mogła przewidzieć tego rezultatu; lub |
| --- | --- |

a)

pozbawia drugą stronę w znacznym stopniu tego, czego miała prawo oczekiwać na podstawie umowy, chyba że w momencie zawarcia umowy strona, która nie spełniła świadczenia, nie przewidywała i nie mogła przewidzieć tego rezultatu; lub

| b) | ma charakter wyraźnie wskazujący na to, że nie można w przyszłości liczyć na świadczenie strony, która nie wykonała zobowiązania. |
| --- | --- |

b)

ma charakter wyraźnie wskazujący na to, że nie można w przyszłości liczyć na świadczenie strony, która nie wykonała zobowiązania.

Artykuł 88

Usprawiedliwione niewykonanie

1.   Niewykonanie przez stronę zobowiązania jest usprawiedliwione, jeśli spowodowane zostało przeszkodą będącą poza kontrolą tej strony i jeżeli nie można było od niej oczekiwać, że uwzględni istnienie przeszkody w momencie zawarcia umowy, uniknie przeszkody lub jej skutków lub też przezwycięży tę przeszkodę lub jej skutki.

2.   Jeżeli przeszkoda jest tylko tymczasowa, niewykonanie jest usprawiedliwione tylko w okresie, w którym istnieje przeszkoda. Jeżeli jednak opóźnienie stanowi istotne niewykonanie zobowiązania, druga strona może je tak traktować.

3.   Strona, która nie jest w stanie wykonać zobowiązania, ma obowiązek dopilnować, aby zawiadomienie o przeszkodzie oraz jej wpływie na możliwość wykonania zobowiązania dotarło do drugiej strony bez nieuzasadnionej zwłoki, po tym jak strona, która nie jest w stanie wykonać zobowiązania, dowiedziała się lub powinna była się dowiedzieć o tych okolicznościach. Druga strona jest uprawniona do żądania odszkodowania
  na mocy rozdziału 16
  za wszelkie szkody wynikłe z naruszenia tego obowiązku. [Popr. 176]

Artykuł 89

Zmiana okoliczności

1.   Strona musi wykonać swoje zobowiązania, nawet jeżeli spełnienie świadczenia stało się bardziej uciążliwe z powodu wzrostu kosztów bądź zmniejszenia wartości tego, co jest należne w zamian.

Jeżeli z powodu nadzwyczajnej zmiany okoliczności spełnienie świadczenia jest połączone z nadmiernymi trudnościami, strony mają obowiązek podjąć negocjacje w celu dostosowania umowy lub jej rozwiązania.

2.   Jeśli strony nie osiągną porozumienia w rozsądnym terminie, na żądanie każdej strony sąd może:

| a) | dostosować treść umowy, tak aby była zgodna z tym, co strony mogły rozsądnie uzgodnić w momencie zawierania umowy, gdyby uwzględniły zmianę okoliczności; lub |
| --- | --- |

a)

dostosować treść umowy, tak aby była zgodna z tym, co strony mogły rozsądnie uzgodnić w momencie zawierania umowy, gdyby uwzględniły zmianę okoliczności; lub

| b) | rozwiązać umowę w rozumieniu art. 8 w terminie i na warunkach ustalonych przez sąd. |
| --- | --- |

b)

rozwiązać umowę w rozumieniu art. 8 w terminie i na warunkach ustalonych przez sąd.

3.   Ustępy 1 i 2 mają zastosowanie tylko, jeżeli:

| a) | do zmiany okoliczności doszło po zawarciu umowy; |
| --- | --- |

a)

do zmiany okoliczności doszło po zawarciu umowy;

| b) | strona powołująca się na zmianę okoliczności nie wzięła pod uwagę możliwości wystąpienia lub skali takiej zmiany okoliczności ani nie można było od niej oczekiwać ich uwzględnienia; oraz |
| --- | --- |

b)

strona powołująca się na zmianę okoliczności nie wzięła pod uwagę możliwości wystąpienia lub skali takiej zmiany okoliczności ani nie można było od niej oczekiwać ich uwzględnienia; oraz

| c) | poszkodowany
  , powołujący się na zmianę okoliczności,
  nie przyjął ryzyka takiej zmiany okoliczności ani nie można rozsądnie uznać, że tak uczynił. [Popr. 177] |
| --- | --- |

c)

poszkodowany
  , powołujący się na zmianę okoliczności,
  nie przyjął ryzyka takiej zmiany okoliczności ani nie można rozsądnie uznać, że tak uczynił. [Popr. 177]

4.   Do celów ust. 2 i 3 „sąd” obejmuje trybunał arbitrażowy.

Artykuł 90

Rozszerzone stosowanie przepisów dotyczących płatności oraz towarów lub treści cyfrowych, których przyjęcia kupujący odmówił

1.   O ile nie postanowiono inaczej, przepisy dotyczące zapłaty przez kupującego ceny w rozdziale 12 stosuje się odpowiednio do innych płatności.

2.   Artykuł 97 stosuje się odpowiednio do innych przypadków, w których dana osoba pozostała w posiadaniu towarów lub treści cyfrowych, ponieważ inna osoba ich nie przyjęła, pomimo że była do tego zobowiązana.

Rozdział 10

Zobowiązania sprzedawcy

Oddział 1

Przepisy ogólne

Artykuł 91

Główne zobowiązania sprzedawcy

Sprzedawca towarów lub dostawca treści cyfrowych (w tej części zwany „sprzedawcą”) musi:

| a) | wydać towary lub dostarczyć treści cyfrowe; |
| --- | --- |

a)

wydać towary lub dostarczyć treści cyfrowe;

| b) | przenieść własność

  lub zobowiązać się do przeniesienia własności
  towarów, w tym nośnika materialnego, na którym zostały dostarczone treści cyfrowe; [Popr. 178] |
| --- | --- |

b)

przenieść własność

  lub zobowiązać się do przeniesienia własności
  towarów, w tym nośnika materialnego, na którym zostały dostarczone treści cyfrowe; [Popr. 178]

| c) | dopilnować, by towary lub treści cyfrowe były zgodne z umową; |
| --- | --- |

c)

dopilnować, by towary lub treści cyfrowe były zgodne z umową;

| d) | zapewnić, by kupujący miał prawo do korzystania z treści cyfrowych zgodnie z umową; oraz |
| --- | --- |

d)

zapewnić, by kupujący miał prawo do korzystania z treści cyfrowych zgodnie z umową; oraz

| e) | wydać dokumenty pozwalające na rozporządzanie towarami lub z nimi związane, bądź też dokumenty związane z treściami cyfrowymi, których wydania można domagać się na podstawie umowy. |
| --- | --- |

e)

wydać dokumenty pozwalające na rozporządzanie towarami lub z nimi związane, bądź też dokumenty związane z treściami cyfrowymi, których wydania można domagać się na podstawie umowy.

Artykuł 91a

Zastrzeżenie własności

Jeżeli uzgodniono klauzulę dotyczącą zastrzeżenia własności, sprzedawca towarów nie jest zobowiązany do przeniesienia własności towarów aż do momentu wywiązania się przez kupującego z obowiązku zapłacenia ceny. [Popr. 179]

Artykuł 92

Spełnienie świadczenia przez osobę trzecią

1.   Sprzedawca może powierzyć spełnienie świadczenia innej osobie, chyba że warunki umowy wymagają osobistego spełnienia świadczenia przez sprzedawcę.

2.   Sprzedawca, który powierza spełnienie świadczenia innej osobie, jest nadal odpowiedzialny za wykonanie zobowiązania.

3.   W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 2 ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Oddział 2

Wydanie

Artykuł 93

Miejsce wydania

1.   Jeśli miejsce wydania nie może zostać określone inaczej, to jest nim:

| a) | w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej lub umowy
  między przedsiębiorcą a konsumentem
  o dostarczenie treści cyfrowych będącej umową zawieraną na odległość lub umową zawieraną poza lokalem przedsiębiorstwa, lub umową, w której sprzedawca zobowiązał się do zapewnienia przewozu towarów do kupującego, miejsce pobytu konsumenta w momencie zawarcia umowy; [Popr. 180] |
| --- | --- |

a)

w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej lub umowy
  między przedsiębiorcą a konsumentem
  o dostarczenie treści cyfrowych będącej umową zawieraną na odległość lub umową zawieraną poza lokalem przedsiębiorstwa, lub umową, w której sprzedawca zobowiązał się do zapewnienia przewozu towarów do kupującego, miejsce pobytu konsumenta w momencie zawarcia umowy; [Popr. 180]

| b) | w każdym innym przypadku,






  (i) | jeśli umowa sprzedaży przewiduje przewóz towarów przez przewoźnika lub kilku przewoźników, najbliższy punkt odbioru pierwszego przewoźnika; |
| --- | --- | --- |

b)

w każdym innym przypadku,

(i)

jeśli umowa sprzedaży przewiduje przewóz towarów przez przewoźnika lub kilku przewoźników, najbliższy punkt odbioru pierwszego przewoźnika;

| (ii) | jeśli umowa sprzedaży nie przewiduje przewozu, miejsce prowadzenia działalności przez sprzedawcę w momencie zawarcia umowy. |
| --- | --- |

(ii)

jeśli umowa sprzedaży nie przewiduje przewozu, miejsce prowadzenia działalności przez sprzedawcę w momencie zawarcia umowy.

2.   Jeśli sprzedawca ma więcej niż jedno miejsce prowadzenia działalności, miejscem prowadzenia działalności do celów ust. 1 lit. b) jest miejsce, z którym zobowiązanie do wydania jest najsilniej związane.

Artykuł 94

Sposób wydania

1.   O ile nie uzgodniono inaczej, sprzedawca czyni zadość obowiązkowi wydania:

| a) | w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej lub umowy
  między przedsiębiorcą a konsumentem
  o dostarczenie treści cyfrowych będącej umową zawieraną na odległość lub umową poza lokalem przedsiębiorstwa, lub umową, w której sprzedawca zobowiązał się do zorganizowania przewozu towarów do kupującego – poprzez fizyczne wydanie lub przekazanie kontroli nad towarami lub treściami cyfrowymi konsumentowi; [Popr. 181] |
| --- | --- |

a)

w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej lub umowy
  między przedsiębiorcą a konsumentem
  o dostarczenie treści cyfrowych będącej umową zawieraną na odległość lub umową poza lokalem przedsiębiorstwa, lub umową, w której sprzedawca zobowiązał się do zorganizowania przewozu towarów do kupującego – poprzez fizyczne wydanie lub przekazanie kontroli nad towarami lub treściami cyfrowymi konsumentowi; [Popr. 181]

| b) | w innych przypadkach, w których umowa przewiduje przewóz towaru przez przewoźnika – przez przekazanie towarów pierwszemu z przewoźników w celu dostarczenia kupującemu oraz przez przekazanie kupującemu dokumentów niezbędnych do odbioru towarów od przewoźnika będącego w posiadaniu towarów; lub |
| --- | --- |

b)

w innych przypadkach, w których umowa przewiduje przewóz towaru przez przewoźnika – przez przekazanie towarów pierwszemu z przewoźników w celu dostarczenia kupującemu oraz przez przekazanie kupującemu dokumentów niezbędnych do odbioru towarów od przewoźnika będącego w posiadaniu towarów; lub

| c) | w przypadkach nieobjętych zakresem lit. a) lub b) – przez udostępnienie towarów lub treści cyfrowych, zaś w przypadku gdy uzgodniono, że sprzedawca ma jedynie wydać dokumenty pozwalające na rozporządzanie towarami, poprzez udostępnienie tych dokumentów kupującemu. |
| --- | --- |

c)

w przypadkach nieobjętych zakresem lit. a) lub b) – przez udostępnienie towarów lub treści cyfrowych, zaś w przypadku gdy uzgodniono, że sprzedawca ma jedynie wydać dokumenty pozwalające na rozporządzanie towarami, poprzez udostępnienie tych dokumentów kupującemu.

2.   W ust. 1 lit. a) i c) konsument lub kupujący oznacza także osobę trzecią inną niż przewoźnik, wskazaną przez konsumenta lub kupującego zgodnie z umową.

Artykuł 95

Termin wydania

1.   Jeśli nie można inaczej określić terminu wydania, towary lub treści cyfrowe muszą być wydane bez nieuzasadnionej zwłoki

  w odpowiednim czasie
  po zawarciu umowy. [Popr. 182]

2.   W umowach między przedsiębiorcą a konsumentem, o ile strony nie uzgodniły inaczej, przedsiębiorca musi wydać towary lub treści cyfrowe nie później niż w ciągu trzydziestu dni od daty zawarcia umowy.

Artykuł 96

Zobowiązania sprzedawcy dotyczące przewozu towarów

1.   Jeśli umowa wymaga od sprzedawcy zorganizowania przewozu towarów, sprzedawca musi zawrzeć umowy konieczne do przewozu rzeczy w wyznaczone miejsce za pomocą środków transportu odpowiednich do okoliczności oraz w zgodzie z typowymi warunkami tego przewozu.

2.   Jeśli sprzedawca ma na mocy umowy przekazać towary przewoźnikowi, zaś towary te nie mogą być wyraźnie przypisane konkretnej umowie za pomocą odpowiedniego oznakowania, dokumentów przewozowych lub w inny sposób, sprzedawca musi przekazać kupującemu list przewozowy, w którym towary są opisane w sposób umożliwiający ich identyfikację.

3.   Jeśli umowa nie nakłada na sprzedawcę obowiązku ubezpieczenia towarów na czas przewozu, sprzedawca musi na prośbę kupującego przekazać mu wszelkie dostępne informacje konieczne do umożliwienia kupującemu ubezpieczenia towarów.

Artykuł 97

Odmowa przyjęcia towarów lub treści cyfrowych przez kupującego

1.   Sprzedawca, który pozostał w posiadaniu towarów lub treści cyfrowych, ponieważ kupujący ich nie przyjął, pomimo że był do tego zobowiązany, musi podjąć odpowiednie działania zmierzające do ochrony i zachowania towarów.

2.   Sprzedawca jest zwolniony z obowiązku ich wydania, jeśli:

| a) | pozostawi towary lub treści cyfrowe do dyspozycji kupującego u osoby trzeciej na rozsądnych warunkach i zawiadomi o tym kupującego; lub |
| --- | --- |

a)

pozostawi towary lub treści cyfrowe do dyspozycji kupującego u osoby trzeciej na rozsądnych warunkach i zawiadomi o tym kupującego; lub

| b) | sprzeda towary lub treści cyfrowe na rozsądnych warunkach po zawiadomieniu o tym kupującego i przekaże kupującemu czysty dochód ze sprzedaży. |
| --- | --- |

b)

sprzeda towary lub treści cyfrowe na rozsądnych warunkach po zawiadomieniu o tym kupującego i przekaże kupującemu czysty dochód ze sprzedaży.

3.   Sprzedawca może domagać się zwrotu wszelkich zasadnie poniesionych wydatków albo zatrzymać odpowiednią część dochodu ze sprzedaży na ich pokrycie.

Artykuł 98

Wpływ na przejście ryzyka

Wpływ wydania na przejście ryzyka uregulowano w rozdziale 14.
  [Popr. 183]

Oddział 3

Zgodność towarów i treści cyfrowych

Artykuł 99

Zgodność z umową

1.   Towary lub treści cyfrowe są zgodne z umową, jeżeli:

| a) | jakościowo, ilościowo, jak i pod względem opisu spełniają warunki przewidziane w umowie; |
| --- | --- |

a)

jakościowo, ilościowo, jak i pod względem opisu spełniają warunki przewidziane w umowie;

| b) | są opakowane w sposób odpowiadający umówionym warunkom; oraz |
| --- | --- |

b)

są opakowane w sposób odpowiadający umówionym warunkom; oraz

| c) | zostały dostarczone wraz z akcesoriami, instrukcją instalacji czy innymi instrukcjami wymaganymi na podstawie umowy. |
| --- | --- |

c)

zostały dostarczone wraz z akcesoriami, instrukcją instalacji czy innymi instrukcjami wymaganymi na podstawie umowy.

2.   Aby być zgodne z umową, towary lub treści cyfrowe muszą także spełniać wymogi określone w art. 100, 101 i 102, chyba że strony uzgodniły inaczej.

3.   Każde porozumienie zawarte w umowie sprzedaży konsumenckiej

  między przedsiębiorcą a konsumentem
  , w którym odstępuje się od wymogów określonych w art. 100, 102 i 103 na niekorzyść konsumenta, jest ważne jedynie wtedy, gdy w momencie zawarcia umowy konsument wiedział o szczególnym stanie towarów lub treści cyfrowych i przyjął te towary lub treści cyfrowe jako zgodne z umową w momencie jej zawarcia. [Popr. 184]

4.   W umowie sprzedaży konsumenckiej strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 3 ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 100

Kryteria zgodności towarów i treści cyfrowych

Towary lub treści cyfrowe muszą:

| a) | być zdatne do konkretnego celu, o którym sprzedawca został poinformowany w momencie zawarcia umowy, chyba że okoliczności wskazują, że kupujący nie polegał bądź nie powinien był polegać na umiejętnościach i ocenie sprzedawcy; |
| --- | --- |

a)

być zdatne do konkretnego celu, o którym sprzedawca został poinformowany w momencie zawarcia umowy, chyba że okoliczności wskazują, że kupujący nie polegał bądź nie powinien był polegać na umiejętnościach i ocenie sprzedawcy;

| b) | być zdatne do celów, do jakich zwykle służą towary lub treści cyfrowe tego samego rodzaju; |
| --- | --- |

b)

być zdatne do celów, do jakich zwykle służą towary lub treści cyfrowe tego samego rodzaju;

| c) | posiadać cechy towarów lub treści cyfrowych, które sprzedawca przedstawił kupującemu jako próbkę lub model; |
| --- | --- |

c)

posiadać cechy towarów lub treści cyfrowych, które sprzedawca przedstawił kupującemu jako próbkę lub model;

| d) | być opakowane w sposób zwyczajowo przyjęty dla określonego rodzaju towarów lub, w braku takiego zwyczaju, w sposób adekwatny do potrzeb zachowania i ochrony towarów przed uszkodzeniem; |
| --- | --- |

d)

być opakowane w sposób zwyczajowo przyjęty dla określonego rodzaju towarów lub, w braku takiego zwyczaju, w sposób adekwatny do potrzeb zachowania i ochrony towarów przed uszkodzeniem;

| e) | zostać dostarczone wraz z akcesoriami, instrukcją instalacji czy innymi instrukcjami, których kupujący może oczekiwać; |
| --- | --- |

e)

zostać dostarczone wraz z akcesoriami, instrukcją instalacji czy innymi instrukcjami, których kupujący może oczekiwać;

| f) | mieć cechy i możliwości techniczne, o których mowa we wszelkich oświadczeniach przedkontraktowych, które stanowią część umowy na mocy art. 69; oraz |
| --- | --- |

f)

mieć cechy i możliwości techniczne, o których mowa we wszelkich oświadczeniach przedkontraktowych, które stanowią część umowy na mocy art. 69; oraz

| g) | mieć cechy i możliwości techniczne, jakich kupujący może oczekiwać
  , w tym wygląd i brak wad
  . Przy ustalaniu, czego kupujący może oczekiwać od treści cyfrowych, uwzględnia się, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny
  lub jakąkolwiek usługę wzajemną
  . [Popr. 185] |
| --- | --- |

g)

mieć cechy i możliwości techniczne, jakich kupujący może oczekiwać
  , w tym wygląd i brak wad
  . Przy ustalaniu, czego kupujący może oczekiwać od treści cyfrowych, uwzględnia się, czy treści cyfrowe zostały dostarczone w zamian za zapłatę ceny
  lub jakąkolwiek usługę wzajemną
  . [Popr. 185]

Artykuł 101

Wadliwa instalacja w przypadku umowy sprzedaży konsumenckiej

1.   Jeżeli towary lub treści cyfrowe dostarczone na podstawie umowy sprzedaży konsumenckiej zostały nieprawidłowo zainstalowane, jakikolwiek brak zgodności wynikający z wadliwej instalacji poczytuje się za brak zgodności towarów lub treści cyfrowych z umową, jeżeli:

| a) | towary lub treści cyfrowe zostały zainstalowane przez sprzedawcę lub na jego odpowiedzialność; lub |
| --- | --- |

a)

towary lub treści cyfrowe zostały zainstalowane przez sprzedawcę lub na jego odpowiedzialność; lub

| b) | towary lub treści cyfrowe miały zostać zainstalowane przez konsumenta, a wadliwa instalacja była wynikiem nieodpowiedniej instrukcji instalacji. |
| --- | --- |

b)

towary lub treści cyfrowe miały zostać zainstalowane przez konsumenta, a wadliwa instalacja była wynikiem nieodpowiedniej instrukcji instalacji.

2.   Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 102

Prawa lub roszczenia osób trzecich

1.   Towary nie mogą być obciążone prawem ani innym niż oczywiście bezzasadne roszczeniem osoby trzeciej a treści cyfrowe muszą być wolne od takiego prawa lub roszczenia.

2.   Jeśli chodzi o prawa lub roszczenia wynikające z własności intelektualnej, z zastrzeżeniem przepisów ust. 3 i 4, towary nie mogą być obciążone prawem ani innym niż oczywiście bezzasadne roszczeniem osoby trzeciej a treści cyfrowe muszą być wolne od takiego prawa lub roszczenia:

| a) | wynikającego z prawa państwa, w którym towary lub treści cyfrowe będą wykorzystywane zgodnie z umową lub, w braku takiego porozumienia, wynikającego z prawa państwa, w którym kupujący ma miejsce prowadzenia działalności bądź – w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem – wynikającego z prawa państwa miejsca pobytu konsumenta wskazanego przez konsumenta w momencie zawarcia umowy; oraz |
| --- | --- |

a)

wynikającego z prawa państwa, w którym towary lub treści cyfrowe będą wykorzystywane zgodnie z umową lub, w braku takiego porozumienia, wynikającego z prawa państwa, w którym kupujący ma miejsce prowadzenia działalności bądź – w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem – wynikającego z prawa państwa miejsca pobytu konsumenta wskazanego przez konsumenta w momencie zawarcia umowy; oraz

| b) | o którym sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć w momencie zawarcia umowy. |
| --- | --- |

b)

o którym sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć w momencie zawarcia umowy.

3.   W umowach między przedsiębiorcami ust.

  Ustęp
  2 nie ma zastosowania, jeśli

| a) | w umowach między przedsiębiorcami,
  kupujący wiedział lub powinien był wiedzieć o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy. |
| --- | --- |

a)

w umowach między przedsiębiorcami,
  kupujący wiedział lub powinien był wiedzieć o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy.

4.   
  b)
  w umowach między przedsiębiorcą a konsumentem ust. 2 nie ma zastosowania, jeśli, kupujący wiedział o prawach lub roszczeniach wynikających z własności intelektualnej w momencie zawarcia umowy. [Popr. 186]

5.   W umowach między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 103

Ograniczenie zgodności treści cyfrowych

Treści cyfrowych nie uważa się za niezgodne z umową tylko dlatego, że zaktualizowaną wersję tych treści udostępniono po zawarciu umowy.
  [Popr. 187]

Artykuł 104

Wiedza kupującego o braku zgodności towarów w umowie między przedsiębiorcami

W umowie między przedsiębiorcamiSprzedawca nie ponosi odpowiedzialności za brak zgodności towarów z umową, jeżeli w momencie zawarcia umowy kupujący wiedział
  o tym braku zgodności. W umowie między przedsiębiorcami obowiązuje to także wówczas, gdy kupujący
  powinien był wiedzieć o tym braku zgodności. [Popr. 188]

Artykuł 105

Właściwy moment dla ustalenia zgodności z umową

1.   Sprzedawca odpowiada za każdy brak zgodności towarów z umową występujący w momencie przejścia ryzyka na kupującego zgodnie z rozdziałem 14.

2.   W umowie sprzedaży konsumenckiej

  między przedsiębiorcą a konsumentem
  przyjmuje się, że każdy brak zgodności, który uwidacznia się w ciągu sześciu miesięcy od momentu przejścia ryzyka na kupującego, występował już w tym momencie, chyba że byłoby to niemożliwe ze względu na właściwości towarów lub treści cyfrowych bądź charakter braku zgodności. [Popr. 189]

3.   W przypadku uregulowanym w art. 101 ust. 1 lit. a) przez moment przejścia ryzyka na kupującego, wskazany w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, rozumie się moment zakończenia instalacji. W przypadku uregulowanym w art. 101 ust. 1 lit. b) chodzi o moment, do którego konsument miał rozsądny termin na dokonanie instalacji.

4.   Jeżeli treści cyfrowe wymagają późniejszej aktualizacji przez przedsiębiorcę
  lub jeżeli przedsiębiorca dostarcza je w odrębnych częściach
  , musi on zapewnić, by treści te pozostały zgodne z umową przez cały czas jej obowiązywania. [Popr. 190]

5.   W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Rozdział 11

Środki ochrony prawnej przysługujące kupującemu

Oddział 1

Przepisy ogólne

Artykuł 106

Przegląd środków ochrony prawnej przysługujących kupującemu

1.   Jeżeli sprzedawca nie wykonuje zobowiązania, kupujący
  , jeśli spełnione są szczególne wymogi dotyczące odnośnych środków ochrony prawnej,
  może: [Popr. 191]

| a) | zażądać spełnienia świadczenia, które obejmuje konkretne świadczenie, naprawę lub wymianę towarów lub treści cyfrowych zgodnie z oddziałem 3 niniejszego rozdziału; |
| --- | --- |

a)

zażądać spełnienia świadczenia, które obejmuje konkretne świadczenie, naprawę lub wymianę towarów lub treści cyfrowych zgodnie z oddziałem 3 niniejszego rozdziału;

| b) | powstrzymać się ze spełnieniem własnego świadczenia zgodnie z oddziałem 4 niniejszego rozdziału; |
| --- | --- |

b)

powstrzymać się ze spełnieniem własnego świadczenia zgodnie z oddziałem 4 niniejszego rozdziału;

| c) | rozwiązać umowę zgodnie z oddziałem 5 niniejszego rozdziału i zażądać zwrotu zapłaconej już części ceny, zgodnie z rozdziałem 17; |
| --- | --- |

c)

rozwiązać umowę zgodnie z oddziałem 5 niniejszego rozdziału i zażądać zwrotu zapłaconej już części ceny, zgodnie z rozdziałem 17;

| d) | obniżyć cenę zgodnie z oddziałem 6 niniejszego rozdziału; oraz |
| --- | --- |

d)

obniżyć cenę zgodnie z oddziałem 6 niniejszego rozdziału; oraz

| e) | zażądać odszkodowania zgodnie z rozdziałem 16. |
| --- | --- |

e)

zażądać odszkodowania zgodnie z rozdziałem 16.

2.   Jeśli kupujący jest przedsiębiorcą:

| a) | kupującemu przysługuje prawo do skorzystania z dowolnego środka ochrony prawnej, z wyjątkiem powstrzymania się ze spełnieniem własnego świadczenia, z zastrzeżeniem możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę przewidzianej w oddziale 2 niniejszego rozdziału; oraz |
| --- | --- |

a)

kupującemu przysługuje prawo do skorzystania z dowolnego środka ochrony prawnej, z wyjątkiem powstrzymania się ze spełnieniem własnego świadczenia, z zastrzeżeniem możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę przewidzianej w oddziale 2 niniejszego rozdziału; oraz

| b) | kupującemu przysługuje prawo do powołania się na brak zgodności, z zastrzeżeniem wymogów zbadania towarów i zawiadomienia o braku zgodności przewidzianych w oddziale 7 niniejszego rozdziału. |
| --- | --- |

b)

kupującemu przysługuje prawo do powołania się na brak zgodności, z zastrzeżeniem wymogów zbadania towarów i zawiadomienia o braku zgodności przewidzianych w oddziale 7 niniejszego rozdziału.

3.   Jeśli kupujący jest konsumentem:

| a) | prawa kupującego obowiązują bez zastrzeżenia możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę; oraz

  z wyjątkiem sytuacji, w której odnoszą się one do towarów lub treści cyfrowych wytworzonych, wyprodukowanych lub zmienionych zgodnie ze specyfikacjami konsumenta lub wyraźnie spersonalizowanych
  ;
  lub [Popr. 192] |
| --- | --- |

a)

prawa kupującego obowiązują bez zastrzeżenia możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę; oraz

  z wyjątkiem sytuacji, w której odnoszą się one do towarów lub treści cyfrowych wytworzonych, wyprodukowanych lub zmienionych zgodnie ze specyfikacjami konsumenta lub wyraźnie spersonalizowanych
  ;
  lub [Popr. 192]

| b) | wymogi zbadania towarów i zawiadomienia o braku zgodności przewidziane w oddziale 7 niniejszego rozdziału, nie ma zastosowania. |
| --- | --- |

b)

wymogi zbadania towarów i zawiadomienia o braku zgodności przewidziane w oddziale 7 niniejszego rozdziału, nie ma zastosowania.

4.   Jeśli niespełnienie świadczenia przez sprzedawcę jest usprawiedliwione, kupujący może skorzystać z każdego ze środków ochrony prawnej, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem żądania spełnienia świadczenia i odszkodowania.

5.   Kupujący nie może skorzystać z żadnego ze środków ochrony prawnej, o których mowa w ust. 1 w takim zakresie, w jakim przyczynił się do niespełnienia świadczenia przez sprzedawcę.

6.   Dopuszczalne jest łączenie środków ochrony prawnej, które wzajemnie się nie wykluczają.

Artykuł 107

Ograniczenie środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku treści cyfrowych niedostarczonych w zamian za cenę

  zapłacenie ceny lub wyświadczenie innej usługi wzajemnej

-
     
  1. Jeżeli treści cyfrowych nie dostarczono w zamian za wyświadczenie usługi wzajemnej innej niż zapłata ceny, kupujący może skorzystać ze środków ochrony prawnej wymienionych w art. 106 ust. 1, z wyjątkiem obniżenia ceny zgodnie z art. 106 ust. 1 lit. d).

1.
     Jeżeli treści cyfrowych nie dostarczono w zamian za zapłatę ceny

  wyświadczenie jakiejkolwiek usługi wzajemnej
  , kupujący nie może skorzystać ze środków ochrony prawnej wymienionych w art. 106 ust. 1 lit. a)–d). Kupujący może jedynie żądać odszkodowania, na mocy art. 106 ust. 1 lit. e), za szkodę spowodowaną w majątku kupującego, w tym obejmującą sprzęt, oprogramowanie i dane, w wyniku braku zgodności dostarczonych treści cyfrowych z umową, z wyjątkiem zysku, którego został pozbawiony w wyniku szkody. [Popr. 193]

Artykuł 108

Normy bezwzględnie wiążące

W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego rozdziału ani uchylić lub zmienić jego skutków przed poinformowaniem przedsiębiorcy przez konsumenta o braku zgodności.

Oddział 2

Sanacja świadczenia przez sprzedawcę

Artykuł 109

Sanacja świadczenia przez sprzedawcę

1.   Sprzedawca, który spełnił świadczenie odpowiednio wcześnie i otrzymał zawiadomienie o braku zgodności tego świadczenia z umową, może ponownie zaproponować spełnienie świadczenia zgodnie ze zobowiązaniem, jeśli jest to możliwe w terminie spełnienia świadczenia.

2.   W przypadkach nieobjętych ust. 1 sprzedawca, który spełnił świadczenia niezgodne z umową, może, bez nieuzasadnionej zwłoki od momentu zawiadomienia o braku zgodności, zaoferować sanację świadczenia na swój koszt.

3.   Zawiadomienie o rozwiązaniu nie wyłącza możliwości zaoferowania sanacji świadczenia.

4.   Kupujący może odmówić przyjęcia oferty sanacji świadczenia, jeżeli:

| -a) | kupujący jest konsumentem, przysługujące kupującemu środki ochrony prawnej obowiązują bez zastrzeżenia możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę zgodnie z art. 106 ust. 3; [Popr. 194] |
| --- | --- |

-a)

kupujący jest konsumentem, przysługujące kupującemu środki ochrony prawnej obowiązują bez zastrzeżenia możliwości sanacji świadczenia przez sprzedawcę zgodnie z art. 106 ust. 3; [Popr. 194]

| a) | sanacja nie będzie możliwa w rozsądnym terminie oraz bez poważnych niedogodności dla kupującego; |
| --- | --- |

a)

sanacja nie będzie możliwa w rozsądnym terminie oraz bez poważnych niedogodności dla kupującego;

| b) | kupujący ma powód, by przypuszczać, że sprzedawca nie spełni świadczenia w przyszłości; lub |
| --- | --- |

b)

kupujący ma powód, by przypuszczać, że sprzedawca nie spełni świadczenia w przyszłości; lub

| c) | opóźnienie w spełnieniu świadczenia byłoby istotnym niewykonania zobowiązania. |
| --- | --- |

c)

opóźnienie w spełnieniu świadczenia byłoby istotnym niewykonania zobowiązania.

5.   Sprzedawcy przysługuje rozsądny termin na sanację świadczenia.
  W umowach między przedsiębiorcą a konsumentem ten rozsądny termin nie przekracza 30 dni. [Popr. 195]

6.   Podczas terminu przeznaczonego na sanację kupujący może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia, ale jego prawa niezgodne z przyznaniem sprzedawcy terminu na doprowadzenie do sanacji ulegają zawieszeniu do momentu wygaśnięcia tego terminu.

7.   Pomimo sanacji kupującemu przysługuje prawo do żądania odszkodowania
  na mocy rozdziału 16
  za opóźnienie oraz każdą szkodę spowodowaną doprowadzaniem do sanacji lub szkodę, której sanacja nie zapobiegła. [Popr. 196]

Oddział 3

Żądanie spełnienia świadczenia

Artykuł 110

Żądanie spełnienia świadczeń sprzedawcy

1.   Kupujący ma prawo żądać od sprzedawcy spełnienia jego świadczeń
  , w tym nieodpłatnego naprawienia świadczenia niezgodnego z umową
  .

2.   Spełnienie świadczenia, którego można żądać, obejmuje także nieodpłatne naprawienie świadczenia niezgodnego z umową.
  [Popr. 197]

3.   Spełnienia świadczenia nie można żądać, jeżeli:

| a) | świadczenie byłoby niemożliwe lub stało się bezprawne; lub |
| --- | --- |

a)

świadczenie byłoby niemożliwe lub stało się bezprawne; lub

| b) | ciężar spełnienia świadczenia lub koszty z nim związane byłyby nieproporcjonalne w porównaniu z korzyściami, jakie odniósłby kupujący. |
| --- | --- |

b)

ciężar spełnienia świadczenia lub koszty z nim związane byłyby nieproporcjonalne w porównaniu z korzyściami, jakie odniósłby kupujący.

Artykuł 111

Wybór konsumenta między naprawą a wymianą

1.   Jeśli w umowie sprzedaży przedsiębiorca jest zobowiązany do usunięcia braku zgodności zgodnie z art. 110 ust. 2, konsument może wybrać między naprawą a wymianą, chyba że wybrany wariant byłby bezprawny bądź niemożliwy lub, w porównaniu z wariantem alternatywnym, nakładałby na sprzedawcę nieproporcjonalne koszty, uwzględniając: [Popr. 198]

| a) | wartość, jaką miałyby towary, gdyby nie wystąpił braku zgodności; |
| --- | --- |

a)

wartość, jaką miałyby towary, gdyby nie wystąpił braku zgodności;

| b) | znaczenie braku zgodności; oraz |
| --- | --- |

b)

znaczenie braku zgodności; oraz

| c) | możliwość skorzystania z alternatywnego środka ochrony prawnej bez poważnych niedogodności dla kupującego. |
| --- | --- |

c)

możliwość skorzystania z alternatywnego środka ochrony prawnej bez poważnych niedogodności dla kupującego.

2.   Jeśli konsument zażądał usunięcia braku zgodności poprzez naprawę lub wymianę na podstawie ust. 1, może posłużyć się innymi środkami ochrony prawnej jedynie wtedy, gdy:

| a) | przedsiębiorca nie dokonał naprawy lub wymiany w rozsądnym terminie, nie dłuższym niż trzydzieści dni.; |
| --- | --- |

a)

przedsiębiorca nie dokonał naprawy lub wymiany w rozsądnym terminie, nie dłuższym niż trzydzieści dni.;

| b) | przedsiębiorca w sposób dorozumiany lub wyraźny odmówił usunięcia niezgodności; |
| --- | --- |

b)

przedsiębiorca w sposób dorozumiany lub wyraźny odmówił usunięcia niezgodności;

| c) | ta sama wada pojawiła się ponownie po uprzednim dokonaniu naprawy lub wymiany. [Popr. 199] |
| --- | --- |

c)

ta sama wada pojawiła się ponownie po uprzednim dokonaniu naprawy lub wymiany. [Popr. 199]

Artykuł 112

Zwrot wymienionego przedmiotu

1.   Jeśli sprzedawca usunął brak zgodności poprzez wymianę, jest on uprawniony i obowiązany do odbioru wymienionego przedmiotu na swój koszt.

2.   Kupujący nie jest zobowiązany do zapłaty za korzystanie z wymienionego przedmiotu w okresie poprzedzającym wymianę.

Oddział 4

Powstrzymanie się kupującego ze spełnieniem świadczenia

Artykuł 113

Prawo do powstrzymania się ze spełnieniem świadczenia

1.   Kupujący, który ma spełnić świadczenie jednocześnie ze świadczeniem sprzedawcy lub po tym świadczeniu, może powstrzymać się z jego spełnieniem, dopóki sprzedawca nie zaoferuje swego świadczenia albo go nie spełni.

2.   Kupujący, który ma spełnić świadczenie przed świadczeniem sprzedawcy i który ma rozsądne obawy, że sprzedawca nie spełni swego świadczenia w momencie, gdy stanie się ono wymagalne, może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia tak długo, jak długo będzie mieć takie rozsądne obawy.

3.   Na podstawie niniejszego artykułu kupujący może powstrzymać się ze spełnieniem całego świadczenia lub tylko jego części, w zakresie usprawiedliwionym niewykonaniem zobowiązania przez sprzedawcę. Jeżeli zobowiązania sprzedawcy mają być wykonane w oddzielnych częściach lub są podzielne w inny sposób, kupujący może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia jedynie w stosunku do tej części, której dotyczy niewykonanie, chyba że niewykonanie przez sprzedawcę uzasadnia powstrzymanie się przez kupującego ze spełnieniem całego świadczenia.

3a.
     
  W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem można wstrzymać się od całego świadczenia, chyba że wstrzymanie się od całego świadczenia stoi w dysproporcji do zakresu niezgodności z umową. [Popr. 200]

Oddział 5

Rozwiązanie

Artykuł 114

Rozwiązanie w przypadku niewykonania

1.   Kupujący może rozwiązać umowę w rozumieniu art. 8, jeśli jej niewykonanie przez sprzedawcę jest istotne w rozumieniu art. 87 ust. 2.

2.   Jeśli niewykonanie umowy sprzedaży konsumenckiej lub umowy między przedsiębiorcą a konsumentem o dostarczenie treści cyfrowych wynika z braku zgodności towarów z umową, konsument może rozwiązać umowę, chyba że brak zgodności jest nieznaczny.

Artykuł 115

Rozwiązanie w przypadku opóźnienia w wydaniu po zawiadomieniu o wyznaczeniu dodatkowego terminu na wykonanie

1.   Kupujący może rozwiązać umowę w przypadku opóźnienia w wydaniu, które samo w sobie nie stanowi istotnego niewykonania, jeżeli zawiadomi o wyznaczeniu rozsądnie długiego terminu dodatkowego na wykonanie, a sprzedawca nie wykona umowy w tym terminie.

2.   Termin dodatkowy, o którym mowa w ust. 1, uważa się za rozsądnie długi, jeśli sprzedawca nie sprzeciwi się mu bez nieuzasadnionej zwłoki.

3.   Jeżeli w zawiadomieniu zastrzeżono, że umowa ulega rozwiązaniu automatycznie w razie niewykonania przez sprzedawcę przed upływem terminu wyznaczonego w zawiadomieniu, ulega ona rozwiązaniu z upływem tego terminu, bez konieczności dodatkowego zawiadomienia.

Artykuł 116

Rozwiązanie w przypadku przewidywanego niewykonania

Kupujący może rozwiązać umowę przed terminem wykonania, jeśli sprzedawca oświadczył lub z innych przyczyn stało się oczywiste, że dopuści się niewykonania uzasadniającego rozwiązanie umowy.

Artykuł 117

Zakres prawa do rozwiązania

1.   Jeżeli zobowiązania umowne sprzedawcy mają być wykonane w oddzielnych częściach lub są podzielne w inny sposób, a na podstawie niniejszego oddziału istnieje podstawa do rozwiązania umowy w części odpowiadającej części ceny, kupujący może rozwiązać umowę jedynie w stosunku do tej części.

2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli nie można oczekiwać od kupującego, że przyjmie wykonanie pozostałych części lub jeżeli niewykonanie uzasadnia rozwiązanie umowy w całości.

3.   Jeżeli zobowiązania umowne sprzedawcy są niepodzielne lub część tych zobowiązań nie odpowiada części ceny, kupujący może rozwiązać umowę tylko wtedy, gdy niewykonanie uzasadnia rozwiązanie umowy w całości.

Artykuł 118

Zawiadomienie o rozwiązaniu

Kupujący wykonuje swoje uprawnienie do rozwiązania przysługujące na mocy niniejszego oddziału poprzez zawiadomienie dokonane sprzedawcy.

Artykuł 119

Utrata prawa do rozwiązania

1.   Kupujący traci prawo do odstąpienia przysługujące na mocy niniejszego oddziału, jeśli nie dokona stosownego zawiadomienia w rozsądnym terminie

  ciągu dwóch miesięcy
  od momentu, w którym uzyskał to prawo lub od momentu, w którym kupujący dowiedział się lub
  , jeśli kupujący jest przedsiębiorcą,
  powinien był dowiedzieć się o niewykonaniu zobowiązania, w zależności od tego, co nastąpi później.

2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania:

| a) | jeśli kupujący jest konsumentem; lub |
| --- | --- |

a)

jeśli kupujący jest konsumentem; lub

| b) | nie zaoferowano spełnienia

  , jeśli nie spełniono
  żadnego świadczenia. [Popr. 201] |
| --- | --- |

b)

nie zaoferowano spełnienia

  , jeśli nie spełniono
  żadnego świadczenia. [Popr. 201]

Oddział 6

Obniżenie ceny

Artykuł 120

Prawo do obniżenia ceny

1.   Kupujący, który przyjął świadczenie niezgodne z umową, może obniżyć cenę. Obniżenie to jest proporcjonalne do zmniejszenia wartości świadczenia w momencie jego spełnienia, w porównaniu do wartości, jaką miałoby w tym czasie świadczenie zgodne z umową.

2.   Kupujący uprawniony do obniżenia ceny na podstawie ust. 1, który zapłacił już cenę wyższą od ceny obniżonej, może żądać od sprzedawcy zwrotu różnicy.

3.   Kupujący, który obniża cenę, nie może również domagać się odszkodowania
  na mocy rozdziału 16
  za szkodę, która została w ten sposób naprawiona, może jednak żądać pokrycia wszelkich innych szkód, które poniósł. [Popr. 202]

Oddział 7

Wymogi zbadania i zawiadomienia w umowie między przedsiębiorcami

Artykuł 121

Zbadanie towarów w umowach między przedsiębiorcami

1.   W umowie między przedsiębiorcami od kupującego oczekuje się zbadania towarów lub
  treści cyfrowych lub
  zlecenia ich zbadania w rozsądnym, jak najkrótszym w danych okolicznościach terminie, nie dłuższym niż czternaście dni od daty wydania towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub wykonania usług powiązanych. [Popr. 203]

2.   Jeżeli umowa obejmuje przewóz towarów, ich zbadanie może zostać odłożone do momentu dotarcia towarów do miejsca przeznaczenia.

3.   Jeśli towary są przekierowane w tranzycie albo rozsyłane dalej przez kupującego, który nie ma rozsądnej możliwości ich zbadania, a w momencie zawarcia umowy sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć o tego rodzaju przekierowaniu czy rozsyłaniu, zbadanie może być odłożone do momentu dotarcia towarów do nowego miejsca przeznaczenia.

Artykuł 122

Wymóg zawiadomienia o braku zgodności w umowach sprzedaży między przedsiębiorcami

1.   W przypadku umowy między przedsiębiorcami kupujący nie może powoływać się na brak zgodności, jeżeli w rozsądnym terminie nie zawiadomi sprzedawcy o braku zgodności, określając jej charakter
  Kupujący może jednak w dalszym ciągu obniżyć cenę lub żądać odszkodowania, z wyjątkiem utraty zysku, jeśli ma rozsądne usprawiedliwienie niedostarczenia wymaganego zawiadomienia. [Popr. 204]

Termin zaczyna biec od momentu dostarczenia towarów lub od momentu, w którym kupujący wykryje lub powinien wykryć brak zgodności, w zależności od tego, co nastąpi później.

2.   Kupujący traci prawo do powoływania się na brak zgodności, jeżeli nie zawiadomi sprzedawcy o braku zgodności w ciągu dwóch lat od momentu faktycznego przekazania towarów kupującemu zgodnie z umową.

3.   Jeśli strony uzgodniły, że towary muszą pozostać zdatne do określonego celu czy zwykłego użytku przez określony okres, termin przewidziany na zawiadomienie sprzedawcy zgodnie z ust. 2 nie może upłynąć przed końcem uzgodnionego terminu.

4.   Ustęp 2 nie ma zastosowania do roszczeń czy praw osób trzecich, o których mowa w art. 102.

5.   Kupujący nie musi zawiadamiać sprzedawcy o tym, że nie wszystkie towary zostały wydane, jeżeli kupujący ma podstawy, by sądzić, że pozostałe towary zostaną wydane.

6.   Sprzedawca nie może powoływać się na niniejszy artykuł, jeżeli brak zgodności odnosi się do faktów, o których sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć, a których nie ujawnił kupującemu.

Rozdział 12

Zobowiązania kupującego

Oddział 1

Przepisy ogólne

Artykuł 123

Główne zobowiązania sprzedawcy

1.   Kupujący musi:

| a) | zapłacić cenę; |
| --- | --- |

a)

zapłacić cenę;

| b) | odebrać towary lub treści cyfrowe; oraz |
| --- | --- |

b)

odebrać towary lub treści cyfrowe; oraz

| c) | przyjąć dokumenty reprezentujące towary lub związane z towarami, bądź też dokumenty związane z treściami cyfrowymi, zgodnie z umową. |
| --- | --- |

c)

przyjąć dokumenty reprezentujące towary lub związane z towarami, bądź też dokumenty związane z treściami cyfrowymi, zgodnie z umową.

2.   
  W przypadku umów o dostarczenie treści cyfrowych:

| a) | ustęp1 lit. a) nie ma zastosowania do umowy o dostarczenie treści cyfrowych, na mocy której

  w przypadku gdy
  dostarczenie treści cyfrowych nie następuje w zamian za zapłatę ceny.; |
| --- | --- |

a)

ustęp1 lit. a) nie ma zastosowania do umowy o dostarczenie treści cyfrowych, na mocy której

  w przypadku gdy
  dostarczenie treści cyfrowych nie następuje w zamian za zapłatę ceny.;

| b) | ustęp 1 lit. b) nie ma zastosowania w przypadkach gdy treści cyfrowe nie są dostarczane na materialnym nośniku. [Popr. 205] |
| --- | --- |

b)

ustęp 1 lit. b) nie ma zastosowania w przypadkach gdy treści cyfrowe nie są dostarczane na materialnym nośniku. [Popr. 205]

Oddział 2

Zapłata ceny

Artykuł 124

Sposób zapłaty

1.   Zapłaty dokonuje się w sposób określony postanowieniami umowy lub, w przypadku braku takiego wskazania, w sposób zwyczajowo przyjęty w stosunkach handlowych w miejscu dokonania zapłaty, z uwzględnieniem charakteru transakcji.

2.   Domniemywa się, że sprzedawca, który przyjmuje czek bądź inne polecenie lub przyrzeczenie zapłaty, czyni tak jedynie pod warunkiem, że będą one honorowane. Sprzedawca może egzekwować pierwotne zobowiązanie do zapłaty, jeżeli polecenie lub przyrzeczenie zapłaty nie są honorowane.

3.   Pierwotne zobowiązanie kupującego wygasa, jeśli sprzedawca przyjmie przyrzeczenie zapłaty od osoby trzeciej, z którą sprzedawca wcześniej ustalił, że przyjmie przyrzeczenie zapłaty osoby trzeciej jako sposób zapłaty.

4.   W umowie między przedsiębiorcą a konsumentem konsument nie ponosi odpowiedzialności, w związku ze skorzystaniem z danego sposobu zapłaty, za opłaty, których wysokość przekracza koszty poniesione przez przedsiębiorcę na skorzystanie z tego sposobu zapłaty.

Artykuł 125

Miejsce zapłaty

1.   Jeżeli miejsca zapłaty nie można ustalić inaczej, jest nim miejsce prowadzenia działalności przez sprzedawcę w momencie zawarcia umowy.

2.   Jeśli sprzedawca ma więcej niż jedno miejsce prowadzenia działalności, za miejsce zapłaty uważa się to miejsce prowadzenia działalności sprzedawcy, z którym zobowiązanie do zapłaty jest najsilniej związane.

Artykuł 126

Termin płatności

1.   Zapłata ceny staje się wymagalna w momencie wydania towarów.

2.   Sprzedawca może odrzucić ofertę zapłaty przed terminem wymagalności, jeżeli ma w tym uzasadniony interes.

Artykuł 127

Zapłata przez osobę trzecią

1.   Kupujący może powierzyć zapłatę innej osobie. Kupujący, który powierzy zapłatę innej osobie, w dalszym ciągu odpowiada za zapłatę.

2.   Sprzedawca nie może odmówić przyjęcia zapłaty od osoby trzeciej, jeżeli:

| a) | osoba trzecia działa za zgodą kupującego; lub |
| --- | --- |

a)

osoba trzecia działa za zgodą kupującego; lub

| b) | osoba trzecia ma uzasadniony interes w dokonaniu zapłaty, a kupujący nie dokonał zapłaty lub jest jasne, że kupujący nie dokona zapłaty w terminie jej wymagalności. |
| --- | --- |

b)

osoba trzecia ma uzasadniony interes w dokonaniu zapłaty, a kupujący nie dokonał zapłaty lub jest jasne, że kupujący nie dokona zapłaty w terminie jej wymagalności.

3.   Zapłaty przez osobę trzecią zgodnie z ust. 1 lub 2 zwalnia kupującego z odpowiedzialności wobec sprzedawcy.

4.   Jeśli sprzedawca przyjmie zapłatę od osoby trzeciej w innych okolicznościach niż określone w ust. 1 lub 2, kupujący jest zwolniony z odpowiedzialności wobec sprzedawcy, lecz sprzedawca
  na mocy rozdziału 16
  odpowiada wobec kupującego za jakąkolwiek szkodę spowodowaną takim przyjęciem. [Popr. 206]

Artykuł 128

Zaliczenie płatności

1.   Jeśli kupujący musi dokonać szeregu płatności na rzecz sprzedawcy, a dokona płatności, która nie wystarczy na pokrycie wszystkich płatności, kupujący może w momencie zapłaty zawiadomić sprzedawcę, na poczet którego zobowiązania zalicza się płatność.

2.   Jeśli kupujący nie dokona zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, sprzedawca może w rozsądnym terminie zawiadomić kupującego, że zalicza świadczenie na poczet jednego ze zobowiązań.

3.   Zaliczenie na podstawie ust. 2 nie jest skuteczne, jeżeli dotyczy zobowiązania, które nie jest jeszcze wymagalne albo które jest sporne.

4.   W braku skutecznego zaliczenia przez jedną ze stron, płatność zostaje zaliczona na poczet tego zobowiązania, które spełnia jedno z poniższych kryteriów we wskazanej kolejności:

| a) | zobowiązanie, które jest wymagalne lub stanie się wymagalne jako pierwsze; |
| --- | --- |

a)

zobowiązanie, które jest wymagalne lub stanie się wymagalne jako pierwsze;

| b) | zobowiązanie, na które sprzedawca ma najmniejsze zabezpieczenie lub nie ma żadnego zabezpieczenia; |
| --- | --- |

b)

zobowiązanie, na które sprzedawca ma najmniejsze zabezpieczenie lub nie ma żadnego zabezpieczenia;

| c) | zobowiązanie, które jest najbardziej uciążliwe dla kupującego; |
| --- | --- |

c)

zobowiązanie, które jest najbardziej uciążliwe dla kupującego;

| d) | zobowiązanie, które powstało jako pierwsze. |
| --- | --- |

d)

zobowiązanie, które powstało jako pierwsze.

Jeśli żadne z powyższych kryteriów nie ma zastosowania, płatność zostaje zaliczona proporcjonalnie na poczet wszystkich zobowiązań.

5.   Płatność może być zaliczona na mocy ust. 2, 3 lub 4 na poczet zobowiązania, którego nie można dochodzić w wyniku przedawnienia jedynie wtedy, gdy nie istnieje inne zobowiązanie, na poczet którego można zaliczyć płatność zgodnie z tymi ustępami.

6.   W odniesieniu do każdego zobowiązania płatność przez kupującego ma zostać zaliczona w pierwszej kolejności na poczet kosztów, w drugiej kolejności na poczet odsetek, a w trzeciej na poczet sumy głównej, chyba że sprzedawca dokona innego zaliczenia.

Oddział 3

Odbiór wydanych towarów

Artykuł 129

Odbiór wydanych towarów

Kupujący wypełnia zobowiązanie do odbioru wydanych towarów przez:

| a) | dokonanie wszelkich czynności, których można oczekiwać, by umożliwić sprzedawcy wywiązanie się z obowiązku wydania towarów; oraz |
| --- | --- |

a)

dokonanie wszelkich czynności, których można oczekiwać, by umożliwić sprzedawcy wywiązanie się z obowiązku wydania towarów; oraz

| b) | odebranie towarów lub dokumentów reprezentujących towary, bądź też treści cyfrowe, zgodnie z umową. |
| --- | --- |

b)

odebranie towarów lub dokumentów reprezentujących towary, bądź też treści cyfrowe, zgodnie z umową.

Artykuł 130

Wcześniejsze wydanie i wydanie towarów w niewłaściwej ilości

1.   W przypadku gdy sprzedawca wydaje towary lub dostarcza treści cyfrowe przed umówionym terminem, kupujący musi je odebrać, chyba że kupujący ma uzasadniony interes w odmowie ich odbioru.

2.   W przypadku gdy sprzedawca wydaje mniejszą ilość towarów lub treści cyfrowych niż przewidziano w umowie, kupujący musi je odebrać, chyba że kupujący ma uzasadniony interes w odmowie ich odbioru.

3.   W przypadku gdy sprzedawca wydaje większą ilość towarów lub treści cyfrowych niż przewidziano w umowie, kupujący może zatrzymać nadwyżkę lub odmówić jej odbioru.

4.   Jeśli kupujący decyduje się zatrzymać nadwyżkę, traktuje się ją jak dostarczoną zgodnie z umową, zaś kupujący musi za nią uiścić cenę odpowiadającą umówionej stawce.

5.   Ustępu 4 nie stosuje się do umowy sprzedaży konsumenckiej, jeżeli kupujący zasadnie przyjmuje, że sprzedawca wydał nadmierną ilość towarów celowo, nie działając pod wpływem błędu, w świadomości, że nadwyżka nie była zamówiona.

6.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do umowy o dostarczenie treści cyfrowych, na mocy której dostarczenie treści cyfrowych nie następuje w zamian za zapłatę ceny.

Rozdział 13

Środki ochrony prawnej przysługujące sprzedawcy

Oddział 1

Przepisy ogólne

Artykuł 131

Przegląd środków ochrony prawnej przysługujących sprzedawcy

1.   Jeżeli kupujący nie wykonuje zobowiązania, sprzedawca
  , jeśli spełnione są szczególne kryteria dotyczące odnośnych środków ochrony prawnej,
  może: [Popr. 207]

| a) | domagać się spełnienia świadczenia zgodnie z oddziałem 2 niniejszego rozdziału; |
| --- | --- |

a)

domagać się spełnienia świadczenia zgodnie z oddziałem 2 niniejszego rozdziału;

| b) | powstrzymać się ze spełnieniem swojego świadczenia zgodnie z oddziałem 3 niniejszego rozdziału; |
| --- | --- |

b)

powstrzymać się ze spełnieniem swojego świadczenia zgodnie z oddziałem 3 niniejszego rozdziału;

| c) | rozwiązać umowę zgodnie z oddziałem 4 niniejszego rozdziału; oraz |
| --- | --- |

c)

rozwiązać umowę zgodnie z oddziałem 4 niniejszego rozdziału; oraz

| d) | żądać odsetek od ceny lub odszkodowania zgodnie z rozdziałem 16. |
| --- | --- |

d)

żądać odsetek od ceny lub odszkodowania zgodnie z rozdziałem 16.

2.   Jeżeli niewykonanie zobowiązania przez kupującego jest usprawiedliwione, sprzedawca może skorzystać z każdego ze środków ochrony prawnej wymienionych w ust. 1, z wyjątkiem żądania spełnienia świadczenia i odszkodowania. [Popr. 208]

3.   Sprzedawcy nie przysługują środki ochrony prawnej, o których mowa w ust. 1 w zakresie, w jakim niewykonanie przez kupującego spowodowane przez sprzedawcę.

4.   Dopuszczalne jest łączenie środków ochrony prawnej, które wzajemnie się nie wykluczają.

Oddział 2

Żądanie spełnienia świadczenia

Artykuł 132

Żądanie spełnienia świadczeń kupującego

1.   Sprzedawca ma prawo domagać się zapłaty ceny, jeżeli jest ona wymagalna oraz żądać wykonania każdego zobowiązania zaciągniętego przez kupującego.

2.   Jeżeli kupujący nie odebrał jeszcze towarów lub treści cyfrowych i jest jasne, że kupujący nie zechce ich przyjąć, sprzedawca może mimo to żądać od kupującego odbioru towarów i zapłaty ceny, chyba że mógł dokonać, bez znaczących wysiłków bądź nakładów, rozsądnej transakcji zastępczej.

Oddział 3

Powstrzymanie się przez sprzedawcę ze spełnieniem świadczenia

Artykuł 133

Prawo do powstrzymania się ze spełnieniem świadczenia

1.   Sprzedawca, który ma spełnić świadczenie jednocześnie ze świadczeniem kupującego albo po tym świadczeniu, może powstrzymać się z jego spełnieniem, dopóki kupujący nie zaoferuje swego świadczenia albo go nie spełni.

2.   Sprzedawca, który ma spełnić świadczenie przed świadczeniem kupującego i który ma rozsądne obawy, że kupujący nie spełni swego świadczenia w momencie, gdy stanie się ono wymagalne, może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia tak długo, jak długo będzie mieć takie rozsądne obawy. Jednak prawo do powstrzymania się ze spełnieniem świadczenia wygasa, jeżeli kupujący zaoferuje odpowiednią gwarancję należytego spełnienia świadczenia lub da odpowiednie zabezpieczenie.

3.   Na podstawie niniejszego artykułu sprzedawca może powstrzymać się ze spełnieniem całego świadczenia lub tylko jego części, w zakresie usprawiedliwionym niewykonaniem zobowiązania przez kupującego. Jeżeli zobowiązania kupującego mają być wykonane w oddzielnych częściach lub są podzielne w inny sposób, sprzedawca może powstrzymać się ze spełnieniem świadczenia jedynie w stosunku do tej części, której dotyczy niewykonanie, chyba że niewykonanie przez kupującego uzasadnia powstrzymanie się przez sprzedawcę ze spełnieniem całego świadczenia.

Oddział 4

Rozwiązanie

Artykuł 134

Rozwiązanie w przypadku istotnego niewykonania

Sprzedawca może rozwiązać umowę w rozumieniu art. 8, jeśli jej niewykonanie przez kupującego jest istotne w rozumieniu art. 87 ust. 2.

Artykuł 135

Rozwiązanie w przypadku opóźnienia po zawiadomieniu o wyznaczeniu dodatkowego terminu na wykonanie

1.   Sprzedawca może rozwiązać umowę w przypadku opóźnienia, które samo w sobie nie stanowi istotnego niewykonania, jeżeli wyznaczy kupującemu rozsądnie termin dodatkowy, a kupujący nie wykona umowy w tym terminie.

2.   Termin uważa się za rozsądnie długi, jeżeli kupujący nie sprzeciwi mu się bez nieuzasadnionej zwłoki. W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem termin dodatkowy na wykonanie nie może być krótszy niż termin trzydziestodniowy, o którym mowa w art. 167 ust. 2.

3.   Jeżeli w zawiadomieniu zastrzeżono, że umowa ulega rozwiązaniu automatyczne w razie niewykonania przez kupującego zobowiązania przed upływem terminu wyznaczonego w zawiadomieniu, ulega ona rozwiązaniu z upływem tego terminu, bez konieczności dodatkowego zawiadomienia.

4.   W umowie sprzedaży konsumenckiej strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 136

Rozwiązanie w przypadku przewidywanego niewykonania

Sprzedawca może rozwiązać umowę przed terminem wykonania, jeżeli kupujący oświadczył lub z innych przyczyn stało się oczywiste, że dopuści się istotnego niewykonania, a niewykonanie to będzie istotne.

Artykuł 137

Zakres prawa do rozwiązania

1.   Jeżeli zobowiązania umowne kupującego mają być wykonane w oddzielnych częściach lub są podzielne w inny sposób, a na podstawie niniejszego oddziału istnieje podstawa do rozwiązania w części, której odpowiada podzielna część zobowiązań sprzedawcy, sprzedawca może rozwiązać umowę jedynie w stosunku do tej części.

2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeśli niewykonanie stanowi istotne naruszenie całej umowy.

3.   Jeżeli zobowiązania umowne kupującego nie mają być wykonane w oddzielnych częściach, sprzedawca może rozwiązać umowę tylko wtedy, gdy niewykonanie stanowi istotne naruszenie całej umowy.

Artykuł 138

Zawiadomienie o rozwiązaniu

Sprzedawca wykonuje swoje uprawnienie do rozwiązania umowy przysługujące na mocy niniejszego oddziału poprzez zawiadomienie kupującego.

Artykuł 139

Utrata prawa do rozwiązania

1.   Jeżeli spełnienie świadczenia zostało zaoferowane z opóźnieniem lub zaoferowane spełnienie świadczenie w inny sposób nie jest zgodne z umową, sprzedawca traci prawo do rozwiązania przysługujące na mocy niniejszego oddziału, chyba że zawiadomienie o rozwiązaniu zostało dokonane w rozsądnym terminie, który zaczyna biec od momentu, w którym sprzedawca dowiedział się lub powinien był dowiedzieć się o zaoferowaniu świadczenia lub braku zgodności.

2.   Sprzedawca traci prawo do rozwiązania przez dokonanie zawiadomienia na podstawie art. 136, chyba że zawiadomi o rozwiązaniu w rozsądnym terminie po powstaniu tego prawa.

3.   Jeżeli kupujący nie zapłacił ceny lub nie spełnił świadczenia w inny, istotny sposób, sprzedawca zachowuje prawo do rozwiązania.

Rozdział 14

Przejście ryzyka

Oddział 1

Przepisy ogólne

Artykuł 140

Skutek przejścia ryzyka

Utrata czy uszkodzenie towarów lub treści cyfrowych wynikłe po przejściu ryzyka na kupującego nie zwalnia kupującego z obowiązku zapłaty ceny, chyba że utrata czy uszkodzenie stanowią skutek działania bądź zaniechania sprzedawcy.

Artykuł 141

Identyfikacja towarów lub treści cyfrowych stanowiących przedmiot umowy

Ryzyko nie przechodzi na kupującego, dopóki towary lub treści cyfrowe nie zostaną wyraźnie zidentyfikowane jako towary lub treści cyfrowe, które mają być dostarczone na mocy umowy, niezależnie od tego, czy w porozumieniu wstępnym, zawiadomieniu przesłanym kupującemu lub w inny sposób.

Oddział 2

Przejście ryzyka w umowach sprzedaży konsumenckiej

Artykuł 142

Przejście ryzyka w umowie sprzedaży konsumenckiej

1.   W umowie sprzedaży konsumenckiej przejście ryzyka następuje wtedy, gdy konsument lub osoba trzecia wyznaczona przez konsumenta, niebędąca przewoźnikiem, wejdą w fizyczne posiadanie towarów lub nośnika materialnego, na którym zostały dostarczone treści cyfrowe.

2.   W umowie o dostarczenie treści cyfrowych, które nie zostały dostarczone na nośniku materialnym, przejście ryzyka następuje wtedy, gdy konsument lub osoba trzecia wyznaczona przez konsumenta do tego celu przejmą kontrolę nad treściami cyfrowymi.

3.   Z wyłączeniem umowy zawieranej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli konsument nie wywiązał się z obowiązku odbioru towarów lub treści cyfrowych, a niewykonanie zobowiązania nie jest usprawiedliwione zgodnie z art. 88. W takim przypadku przejście ryzyka następuje w momencie, w którym konsument lub osoba trzecia wyznaczona przez konsumenta weszliby w fizyczne posiadanie towarów lub przejęliby kontrolę nad treściami cyfrowymi, gdyby wywiązali się z obowiązku ich odbioru.
  [Popr. 209]

4.   Jeśli konsument organizuje przewóz towarów lub treści cyfrowych dostarczonych na nośniku materialnym, a przedsiębiorca nie zaproponował mu takiej możliwości, przejście ryzyka następuje w momencie przekazania przewoźnikowi towarów lub treści cyfrowych dostarczonych na nośniku materialnym, bez uszczerbku dla praw przysługujących konsumentowi wobec przewoźnika.

5.   Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Oddział 3

Przejście ryzyka w umowach między przedsiębiorcami

Artykuł 143

Moment przejścia

  Przejście
  ryzyka
  w umowach między przedsiębiorcami [Popr. 210]

1.   W umowie między przedsiębiorcami ryzyko przechodzi na kupującego, gdy ten odbiera towary lub treści cyfrowe bądź dokumenty reprezentujące towary.

2.   Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem art. 144, 145 i 146.

  Jeżeli towary lub treści cyfrowe zostały oddane do dyspozycji kupującego, a kupujący jest tego świadomy, ryzyko przechodzi na niego w momencie, w którym towary lub treści cyfrowe powinny zostać odebrane, chyba że kupujący miał prawo powstrzymać się od odbioru na mocy art. 113.

Jeżeli towary lub treści cyfrowe oddano do dyspozycji kupującego poza miejscem prowadzenia działalności sprzedawcy, ryzyko przechodzi, gdy nadejdzie termin wydania towarów, a kupujący świadomy jest faktu, że towary lub treści cyfrowe zostały oddane do jego dyspozycji właśnie w tym miejscu. [Popr. 211]

2a.
     
  W umowie sprzedaży, która przewiduje przewóz towarów, bez względu na to, czy sprzedawca jest upoważniony do zachowania dokumentów pozwalających na rozporządzanie towarami:

| a) | jeśli sprzedawca nie ma obowiązku przekazania towarów w konkretnym miejscu, ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towary zostają przekazane pierwszemu z przewoźników w celu dostarczenia towarów kupującemu zgodnie z umową; |
| --- | --- |

a)

jeśli sprzedawca nie ma obowiązku przekazania towarów w konkretnym miejscu, ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towary zostają przekazane pierwszemu z przewoźników w celu dostarczenia towarów kupującemu zgodnie z umową;

| b) | jeśli sprzedawca ma obowiązek przekazania towarów przewoźnikowi w określonym miejscu, ryzyko nie przechodzi na kupującego, dopóki towary nie zostaną przekazane przewoźnikowi w umówionym miejscu. [Popr. 212] |
| --- | --- |

b)

jeśli sprzedawca ma obowiązek przekazania towarów przewoźnikowi w określonym miejscu, ryzyko nie przechodzi na kupującego, dopóki towary nie zostaną przekazane przewoźnikowi w umówionym miejscu. [Popr. 212]

2b.
     
  W przypadku gdy towary sprzedawane są w tranzycie ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towary zostaną przekazane pierwszemu z przewoźników lub w momencie zawarcia umowy, w zależności od okoliczności. Ryzyko nie przechodzi na kupującego, jeżeli w momencie zawarcia umowy sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć, że towary zostały utracone bądź uszkodzone, a nie poinformował o tym kupującego. [Popr. 213]

Artykuł 144

Towary oddane do dyspozycji kupującego

1.   Jeżeli towary lub treści cyfrowe zostały oddane do dyspozycji kupującego, a kupujący jest tego świadomy, ryzyko przechodzi na niego w momencie, w którym towary lub treści cyfrowe powinny zostać odebrane, chyba że kupujący miał prawo powstrzymać się od odbioru na mocy art. 113.

2.   Jeżeli towary lub treści cyfrowe oddano do dyspozycji kupującego poza miejscem prowadzenia działalności sprzedawcy, ryzyko przechodzi, gdy nadejdzie termin wydania towarów, a kupujący świadomy jest faktu, że towary lub treści cyfrowe zostały oddane do jego dyspozycji właśnie w tym miejscu.
  [Popr. 214]

Artykuł 145

Przewóz towarów

1.   Niniejszy artykuł stosuje się do wszelkich umów sprzedaży, które obejmują przewóz sprzedanych towarów.

2.   Jeśli sprzedawca nie ma obowiązku przekazania towarów w konkretnym miejscu, ryzyko przechodzi na kupującego, gdy towary zostają przekazane pierwszemu z przewoźników w celu dostarczenia towarów kupującemu zgodnie z umową.

3.   Jeśli sprzedawca ma obowiązek przekazania towarów przewoźnikowi w określonym miejscu, ryzyko nie przechodzi na kupującego, dopóki towary nie zostaną przekazane przewoźnikowi w umówionym miejscu.

4.   Okoliczność, że sprzedawca jest upoważniony do zachowania dokumentów pozwalających na rozporządzanie towarami, nie wpływa na przejście ryzyka.
  [Popr. 215]

Artykuł 146

Towary sprzedane w tranzycie

1.   Niniejszy artykuł stosuje się do wszelkich umów sprzedaży, których przedmiotem są towary sprzedawane w tranzycie.

2.   Ryzyko przechodzi na kupującego w momencie przekazania towarów pierwszemu przewoźnikowi. Jednakże, jeżeli wynika to z okoliczności, ryzyko przechodzi na kupującego już w momencie zawarcia umowy.

3.   Jeżeli w momencie zawarcia umowy sprzedawca wiedział lub powinien był wiedzieć, że towary zostały utracone bądź uszkodzone, a nie poinformował o tym kupującego, ryzyko utraty lub uszkodzenia ponosi sprzedawca.
  [Popr. 216]

Część V

Zobowiązania i środki ochrony prawnej stron umowy o świadczenie usług powiązanych

Rozdział 15

Zobowiązania i środki ochrony prawnej stron

Oddział 1

Zastosowanie niektórych ogólnych norm dotyczących umów sprzedaży

Artykuł 147

Zastosowanie niektórych ogólnych norm dotyczących umów sprzedaży

1.   Przepisy zawarte w rozdziale 9 stosuje się do celów niniejszej części.

2.   Rozwiązanie umowy sprzedaży lub umowy o dostarczenie treści cyfrowych powoduje również rozwiązanie wszelkich umów o świadczenie usług powiązanych.

Oddział 2

Zobowiązania usługodawcy

Artykuł 148

Obowiązek uzyskania rezultatów i starannego działania

1.   Usługodawca musi osiągnąć wszelkie konkretne rezultaty wymagane w umowie.

2.   W przypadku braku wyraźnego lub dorozumianego zobowiązania umownego do osiągnięcia konkretnego rezultatu, usługodawca musi świadczyć usługę powiązaną z zachowaniem należytej staranności, którą dochowałby rozsądny usługodawca, zgodnie z wszelkimi przepisami ustawowymi i innymi wiążącymi normami mającymi zastosowanie do usługi powiązanej.

3.   Przy ustalaniu należytej staranności wymaganej od usługodawcy uwzględnia się między innymi następujące czynniki:

| a) | charakter, skalę, częstotliwość i przewidywalność rodzajów ryzyka związanych z wykonaniem usługi powiązanej na rzecz klienta; |
| --- | --- |

a)

charakter, skalę, częstotliwość i przewidywalność rodzajów ryzyka związanych z wykonaniem usługi powiązanej na rzecz klienta;

| b) | w przypadku wystąpienia szkody, koszty wszelkich środków ostrożności, które zapobiegłyby wystąpieniu tej lub podobnej szkody; oraz |
| --- | --- |

b)

w przypadku wystąpienia szkody, koszty wszelkich środków ostrożności, które zapobiegłyby wystąpieniu tej lub podobnej szkody; oraz

| c) | czas dostępny na wykonanie danej usługi powiązanej. |
| --- | --- |

c)

czas dostępny na wykonanie danej usługi powiązanej.

4.   Jeżeli w umowie zawartej między przedsiębiorcą a konsumentem usługi powiązane obejmują instalację towarów, musi ona zostać wykonana w taki sposób, by zainstalowane towary były zgodne z umową, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 101.

5.   W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 2 ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 149

Zobowiązanie do zapobieżenia szkodzie

Usługodawca musi podjąć rozsądne środki ostrożności, by zapobiec jakiemukolwiek uszkodzeniu towarów lub treści cyfrowych lub fizycznym urazom albo innym szkodom w trakcie wykonywania usługi powiązanej lub wskutek jej wykonania.

Artykuł 150

Wykonanie przez osobę trzecią

1.   Usługodawca może powierzyć wykonanie usługi innej osobie, chyba że wymagane jest osobiste świadczenie przez usługodawcę.

2.   Usługodawca powierzający wykonanie innej osobie pozostaje odpowiedzialny za wykonanie.

3.   W stosunkach między przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na skodę konsumenta, wyłączyć stosowania ust. 2 ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Artykuł 151

Zobowiązanie do wydania faktury

Jeżeli za usługę powiązaną płatna jest osobna cena i nie jest to cena ryczałtowa uzgodniona w momencie zawierania umowy, usługodawca musi wydać klientowi fakturę wyjaśniającą, jasno i czytelnie, sposób obliczenia ceny.

Artykuł 152

Zobowiązanie do ostrzeżenia o nieoczekiwanych lub nieuzasadnionych ekonomicznie kosztach

1.   Usługodawca musi ostrzec klienta i uzyskać jego zgodę na świadczenie usługi, jeżeli:

| a) | koszty usługi powiązanej znacznie przekroczyłyby te wcześniej podane klientowi przez usługodawcę; lub |
| --- | --- |

a)

koszty usługi powiązanej znacznie przekroczyłyby te wcześniej podane klientowi przez usługodawcę; lub

| b) | wedle wiedzy usługodawcy usługa powiązana kosztowałaby więcej niż wyniosłaby wartość towarów lub treści cyfrowych po wykonaniu usługi powiązanej. |
| --- | --- |

b)

wedle wiedzy usługodawcy usługa powiązana kosztowałaby więcej niż wyniosłaby wartość towarów lub treści cyfrowych po wykonaniu usługi powiązanej.

2.   Usługodawca, który nie uzyska zgody klienta zgodnie z ust. 1, nie może żądać ceny wyższej od kosztów podanych poprzednio lub, w zależności od przypadku, od wartości towarów lub treści cyfrowych po wykonaniu usługi powiązanej.

Oddział 3

Zobowiązania klienta

Artykuł 153

Zapłata ceny

1.   Klient musi zapłacić cenę za usługę powiązaną wynikającą z umowy.

2.   Cena jest płatna po wykonaniu usługi powiązanej oraz udostępnieniu klientowi przedmiotu usługi powiązanej.

Artykuł 154

Zapewnienie dostępu

Jeżeli usługodawca musi uzyskać dostęp do pomieszczeń klienta w celu wykonania usługi powiązanej, klient musi zapewnić taki dostęp w rozsądnych godzinach.

Oddział 4

Środki ochrony prawnej

Artykuł 155

Środki ochrony prawnej przysługujące klientowi

1.   W przypadku niewykonania zobowiązania przez usługodawcę, klientowi przysługują, uwzględniając zmiany określone w niniejszym artykule, te same środki ochrony prawnej, które przewidziano w rozdziale 11 dla kupującego, a mianowicie:

| a) | żądanie spełnienia określonego świadczenia; |
| --- | --- |

a)

żądanie spełnienia określonego świadczenia;

| b) | powstrzymanie się ze spełnieniem swojego świadczenia; |
| --- | --- |

b)

powstrzymanie się ze spełnieniem swojego świadczenia;

| c) | rozwiązanie umowy; |
| --- | --- |

c)

rozwiązanie umowy;

| d) | obniżenie ceny; oraz |
| --- | --- |

d)

obniżenie ceny; oraz

| e) | żądanie odszkodowania
  na mocy rozdziału 16
  . [Popr. 218] |
| --- | --- |

e)

żądanie odszkodowania
  na mocy rozdziału 16
  . [Popr. 218]

2.   Bez uszczerbku dla ust. 3, klient może korzystać z przysługujących mu środków prawnych z zastrzeżeniem prawa usługodawcy do sanacji świadczenia niezależnie od tego, czy klient jest konsumentem. [Popr. 219]

3.   W przypadku nieprawidłowej instalacji na podstawie umowy o sprzedaży konsumenckiej, o której mowa w art. 101, konsumentowi przysługują środki ochrony prawnej bez zastrzeżenia prawa usługodawcy do sanacji świadczenia.

4.   Klient, jeżeli jest konsumentem, ma prawo rozwiązać umowę ze względu na brak zgodności w wykonaniu usługi powiązanej, chyba że brak zgodności jest nieznaczny.

5.   Przepisy rozdziału 11 stosuje się z niezbędnymi zmianami, w szczególności:

| a) | w stosunku do prawa usługodawcy do sanacji świadczenia, w umowach między przedsiębiorą a konsumentem, rozsądny termin, wynikający z art. 109 ust. 5, nie może przekraczać trzydziestu dni;
  [Popr. 220] |
| --- | --- |

a)

w stosunku do prawa usługodawcy do sanacji świadczenia, w umowach między przedsiębiorą a konsumentem, rozsądny termin, wynikający z art. 109 ust. 5, nie może przekraczać trzydziestu dni;
  [Popr. 220]

| b) | w odniesieniu do środków ochrony prawnej przysługujących z tytułu braku zgodności świadczenia z umową nie stosuje się art. 111 i 112; oraz
  [Popr. 221] |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do środków ochrony prawnej przysługujących z tytułu braku zgodności świadczenia z umową nie stosuje się art. 111 i 112; oraz
  [Popr. 221]

| c) | zamiast art. 122 stosuje się art. 156. |
| --- | --- |

c)

zamiast art. 122 stosuje się art. 156.

Artykuł 156

Wymóg zawiadomienia o niezgodności świadczenia w umowach o świadczenie usług powiązanych między przedsiębiorcami

1.   W umowach o świadczenie usług powiązanych między przedsiębiorcami klient może powołać się na brak zgodności świadczenia wyłącznie wtedy, gdy zawiadomi o nim usługodawcę w rozsądnym terminie, określając szczegółowo charakter braku zgodności.

Bieg tego terminu rozpoczyna się w momencie zakończenia wykonania usługi powiązanej lub w momencie, w którym klient stwierdzi brak zgodności lub powinien był ją stwierdzić, zależnie od tego, co nastąpi później.

2.   Usługodawca nie może powoływać się na niniejszy artykuł, jeżeli brak zgodności dotyczy faktów, o których usługodawca wiedział lub powinien był wiedzieć, i których nie ujawnił klientowi.

Artykuł 157

Środki ochrony prawnej przysługujące usługodawcy

1.   W przypadku niewykonania zobowiązania przez klienta, usługodawcy przysługują, uwzględniając zmiany określone w ust. 2, te same środki ochrony prawnej, które przewidziano w rozdziale 13 dla sprzedawcy, mianowicie może:

| a) | żądanie wykonania zobowiązania; |
| --- | --- |

a)

żądanie wykonania zobowiązania;

| b) | powstrzymanie się ze spełnieniem swojego świadczenia; |
| --- | --- |

b)

powstrzymanie się ze spełnieniem swojego świadczenia;

| c) | rozwiązanie umowy; oraz |
| --- | --- |

c)

rozwiązanie umowy; oraz

| d) | żądanie odsetek od ceny lub odszkodowania
  na mocy rozdziału 16
  . [Popr. 222] |
| --- | --- |

d)

żądanie odsetek od ceny lub odszkodowania
  na mocy rozdziału 16
  . [Popr. 222]

2.   Przepisy rozdziału 13 stosuje się z niezbędnymi zmianami. W szczególności zamiast art. 132 ust. 2 stosuje się art. 158.

Artykuł 158

Prawo klienta do odmowy przyjęcia świadczenia

1.   Klient może w każdym czasie zawiadomić usługodawcę, że wykonanie usługi powiązanej lub dalsze jej wykonywanie nie jest już potrzebne.

2.   Jeżeli dokonano zawiadomienia zgodnie z ust. 1:

| a) | usługodawca nie ma już prawa ani obowiązku wykonywania usługi powiązanej; oraz |
| --- | --- |

a)

usługodawca nie ma już prawa ani obowiązku wykonywania usługi powiązanej; oraz

| b) | klient, jeżeli nie ma podstaw do rozwiązania umowy zgodnie z innymi przepisami, pozostaje zobowiązany do zapłaty ceny, pomniejszonej o wydatki, które usługodawca zaoszczędził lub powinien był zaoszczędzić dzięki niepełnemu świadczeniu. |
| --- | --- |

b)

klient, jeżeli nie ma podstaw do rozwiązania umowy zgodnie z innymi przepisami, pozostaje zobowiązany do zapłaty ceny, pomniejszonej o wydatki, które usługodawca zaoszczędził lub powinien był zaoszczędzić dzięki niepełnemu świadczeniu.

3.   W stosunkach miedzy przedsiębiorcą a konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Część VI

Odszkodowanie i odsetki

Rozdział 16

Odszkodowanie i odsetki

Oddział 1

Odszkodowanie

Artykuł 159

Prawo do odszkodowania

1.   Wierzyciel jest uprawniony do odszkodowania za szkodę spowodowaną niewykonaniem zobowiązania przez dłużnika, chyba że niewykonanie jest usprawiedliwione.

2.   Szkody, za które przysługuje odszkodowanie, obejmują przyszłe szkody, których wystąpienia dłużnik może się spodziewać.

Artykuł 160

Ogólny wymiar odszkodowania

Ogólny wymiar odszkodowania za szkody spowodowane niewykonaniem zobowiązania odpowiada kwocie, która pozwoli wierzycielowi znaleźć się w sytuacji, w której byłby, gdyby świadczenie zostało należycie spełnione lub, jeżeli nie jest to możliwe, w jak najbardziej zbliżonej sytuacji. Odszkodowanie to obejmuje szkody poniesione przez wierzyciela, jak również utracone korzyści.

Artykuł 161

Przewidywalność szkód

Dłużnik odpowiada wyłącznie za szkody, które przewidział lub które powinien był przewidzieć w czasie, gdy umowa była zawierana, będące skutkiem niewykonania zobowiązania.

Artykuł 162

Szkoda, którą można przypisać wierzycielowi

Dłużnik nie odpowiada za szkody poniesione przez wierzyciela, w zakresie, w jakim wierzyciel przyczynił się do niewykonania zobowiązania lub skutków takiego niewykonania.

Artykuł 163

Ograniczenie szkody

1.   Dłużnik nie odpowiada za szkody poniesione przez wierzyciela, w zakresie, w jakim wierzyciel mógł ograniczyć szkodę, podejmując rozsądne kroki.

2.   Wierzyciel jest uprawniony do odzyskania wszelkich wydatków rozsądnie poniesionych przy próbie ograniczenia szkody.

Artykuł 164

Transakcja zastępcza

Wierzyciel, który rozwiązał umowę w całości lub części oraz w rozsądnym terminie zawarł rozsądną transakcję zastępczą, może, w zakresie, w jakim jest uprawniony do odszkodowania, odzyskać różnicę między wartością tego, co byłoby płatne na podstawie umowy, którą rozwiązał, a wartością tego, co jest płatne w ramach transakcji zastępczej, jak również uzyskać odszkodowanie za wszelkie dalsze szkody.

Artykuł 165

Aktualna cena

Jeżeli wierzyciel rozwiązał umowę, nie zawierając transakcji zastępczej, ale istnieje aktualna cena za spełnienie świadczenia, wierzyciel może, w zakresie, w jakim jest uprawniony do odszkodowania, odzyskać różnicę między ceną umowną i ceną aktualną w momencie rozwiązania, jak również uzyskać odszkodowanie za wszelkie dalsze szkody.

Oddział 2

Odsetki od opóźnionych płatności przepisy ogólne

Artykuł 166

Odsetki od opóźnionych płatności

1.   Jeżeli dłużnik spóźnia się z zapłatą sumy pieniężnej, wierzyciel jest uprawniony, bez potrzeby dokonywania zawiadomienia, do odsetek od tej sumy za czas opóźnienia według stopy określonej w ust. 2.

2.   Stopa odsetek za zwłokę w płatności odpowiada:

| a) | stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego ostatniej podstawowej operacji refinansującej przeprowadzonej przed pierwszym dniem kalendarzowym danego półrocza lub krańcowej stopie procentowej wynikającej z procedur przetargu o zmiennej stopie procentowej dla ostatnich podstawowych operacji refinansujących Europejskiego Banku Centralnego, powiększonej o dwa punkty procentowe – jeżeli miejsce zwykłego pobytu wierzyciela znajduje się w państwie członkowskim, którego walutą jest euro lub w państwie trzecim; |
| --- | --- |

a)

stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego ostatniej podstawowej operacji refinansującej przeprowadzonej przed pierwszym dniem kalendarzowym danego półrocza lub krańcowej stopie procentowej wynikającej z procedur przetargu o zmiennej stopie procentowej dla ostatnich podstawowych operacji refinansujących Europejskiego Banku Centralnego, powiększonej o dwa punkty procentowe – jeżeli miejsce zwykłego pobytu wierzyciela znajduje się w państwie członkowskim, którego walutą jest euro lub w państwie trzecim;

| b) | równoważnej stopie ustalonej przez krajowy bank centralny tego państwa członkowskiego, powiększonej o dwa punkty procentowe – jeżeli miejsce zwykłego pobytu wierzyciela znajduje się w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro,. |
| --- | --- |

b)

równoważnej stopie ustalonej przez krajowy bank centralny tego państwa członkowskiego, powiększonej o dwa punkty procentowe – jeżeli miejsce zwykłego pobytu wierzyciela znajduje się w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro,.

3.   Wierzyciel może dochodzić odszkodowania za wszelkie dalsze szkody.

Artykuł 167

Odsetki naliczane wobec dłużnika będącego konsumentem

1.   Jeżeli dłużnik jest konsumentem, odsetki za opóźnione płatności naliczane są według stopy przewidzianej w art. 166 wyłącznie w przypadku, gdy niewykonanie zobowiązania jest nieusprawiedliwione.

2.   Odsetki zaczynają być naliczane po upływie trzydziestu dni od daty, w której wierzyciel zawiadomił dłużnika o obowiązku zapłaty odsetek i ich stopie. Zawiadomienie to może być dokonane przed datą wymagalności płatności.

3.   Postanowienie umowne ustalające odsetki według stopy wyższej niż ta przewidziana w art. 166 lub przewidujące, że odsetki zaczynają być naliczane przed datą określoną w ust. 2 niniejszego artykułu, nie jest wiążące w zakresie, w jakim byłoby to nieuczciwie w rozumieniu art. 83.

4.   Odsetki za opóźnione płatności nie mogą być dodawane do kapitału celem naliczania od nich odsetek.

5.   Strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

Oddział 3

Opóźnione płatności przedsiębiorców

Artykuł 168

Stopa odsetek i ich naliczanie

1.   Jeżeli przedsiębiorca opóźnia się z zapłatą ceny należnej na mocy umowy o dostarczenie towarów lub treści cyfrowych albo świadczenie usług powiązanych i nie jest to usprawiedliwione na mocy art. 88, odsetki są należne według stopy określonej w ust. 5 niniejszego artykułu.

2.   Odsetki według stopy określonej w ust. 5 zaczynają być naliczane od dnia następującego po dacie lub upływie okresu płatności przewidzianych w umowie. Jeżeli nie wyznaczono takiej daty ani okresu, odsetki zaczynają być naliczane:

| a) | trzydzieści dni od daty otrzymania przez dłużnika faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty; lub |
| --- | --- |

a)

trzydzieści dni od daty otrzymania przez dłużnika faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty; lub

| b) | trzydzieści dni od daty otrzymania towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, jeżeli data określona w lit. a) jest wcześniejsza lub niepewna, lub jeżeli nie ma pewności, czy dłużnik otrzymał fakturę lub równoważne wezwanie do zapłaty. |
| --- | --- |

b)

trzydzieści dni od daty otrzymania towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych, jeżeli data określona w lit. a) jest wcześniejsza lub niepewna, lub jeżeli nie ma pewności, czy dłużnik otrzymał fakturę lub równoważne wezwanie do zapłaty.

3.   Jeżeli zgodność towarów, treści cyfrowych lub usług powiązanych z umową ma być potwierdzona w drodze akceptacji lub weryfikacji, bieg trzydziestodniowego okresu przewidzianego w ust. 2 lit. b) rozpoczyna się w dniu akceptacji lub zakończenia procedury weryfikacji. Maksymalny okres trwania procedury weryfikacji nie może przekroczyć trzydziestu dni kalendarzowych od daty wydania towarów, dostarczenia treści cyfrowych lub wyświadczenia usług, chyba że strony wyraźnie uzgodniły inaczej a porozumienie to nie jest nieuczciwe w rozumieniu art. 170.

4.   Okres płatności ustalony na mocy ust. 2 nie może przekroczyć sześćdziesięciu dni, chyba że strony wyraźnie uzgodniły inaczej a uzgodnienie to nie jest nieuczciwe w rozumieniu art. 170.

5.   Stopa odsetek za zwłokę w płatności odpowiada:

| a) | stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego ostatniej podstawowej operacji refinansującej przeprowadzonej przed pierwszym dniem kalendarzowym danego półrocza lub krańcowej stopie procentowej wynikającej z procedur przetargu o zmiennej stopie procentowej dla ostatnich podstawowych operacji refinansujących Europejskiego Banku Centralnego, powiększonej o dwa punkty procentowe – jeżeli miejsce zwykłego pobytu wierzyciela znajduje się w państwie członkowskim, którego walutą jest euro lub w państwie trzecim; |
| --- | --- |

a)

stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego ostatniej podstawowej operacji refinansującej przeprowadzonej przed pierwszym dniem kalendarzowym danego półrocza lub krańcowej stopie procentowej wynikającej z procedur przetargu o zmiennej stopie procentowej dla ostatnich podstawowych operacji refinansujących Europejskiego Banku Centralnego, powiększonej o dwa punkty procentowe – jeżeli miejsce zwykłego pobytu wierzyciela znajduje się w państwie członkowskim, którego walutą jest euro lub w państwie trzecim;

| b) | równoważnej stopie ustalonej przez krajowy bank centralny tego państwa członkowskiego, powiększonej o osiem punktów procentowych – jeżeli miejsce zwykłego pobytu wierzyciela znajduje się w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro. |
| --- | --- |

b)

równoważnej stopie ustalonej przez krajowy bank centralny tego państwa członkowskiego, powiększonej o osiem punktów procentowych – jeżeli miejsce zwykłego pobytu wierzyciela znajduje się w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro.

6.   Wierzyciel może dochodzić odszkodowania za wszelkie dalsze szkody.

Artykuł 169

Rekompensata kosztów dochodzenia należności

1.   Jeżeli należne są odsetki zgodnie z art. 168, wierzyciel uprawniony jest do uzyskania od dłużnika co najmniej ryczałtowej kwoty 40 EUR lub jej równowartości w walucie uzgodnionej dla ceny umownej jako rekompensaty kosztów dochodzenia należności przez wierzyciela.

2.   Wierzyciel uprawniony jest do uzyskania od dłużnika rozsądnej rekompensaty za wszelkie koszty dochodzenia należności przekraczające kwotę ryczałtową, o której mowa w ust. 1, poniesione wskutek opóźnionych płatności dłużnika.

Artykuł 170

Nieuczciwe postanowienia umowne dotyczące odsetek od opóźnionych płatności

1.   Postanowienie umowne dotyczące daty lub okresu płatności, stopy odsetek z tytułu opóźnionej płatności lub rekompensaty kosztów dochodzenia należności nie jest wiążące w zakresie, w jakim jest ono nieuczciwe. Postanowienie jest nieuczciwe, jeżeli rażąco odbiega od dobrej praktyki handlowej, w sprzeczności z zasadą dobrej wiary i uczciwego obrotu, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, w tym właściwości towarów, treści cyfrowych lub usługi powiązanej.

2.   Do celów ust. 1 domniemywa się, że postanowienie umowne przewidujące datę lub okres płatności lub stopę odsetek mniej korzystne dla wierzyciela niż data, okres lub stopa określone w art. 167 lub 168, albo postanowienie przewidujące kwotę rekompensaty kosztów dochodzenia należności niższą niż kwota określona w art. 169 jest nieuczciwe.

3.   Do celów ust. 1 postanowienie umowne wykluczające odsetki z tytułu opóźnienia płatności lub rekompensatę kosztów dochodzenia należności jest zawsze nieuczciwe.

Artykuł 171

Normy bezwzględnie wiążące

Strony nie mogą wyłączyć stosowania przepisów niniejszego oddziału ani uchylić lub zmienić ich skutków.

Część VII

Zwrot świadczeń

Rozdział 17

Zwrot

Artykuł 172

Zwrot w przypadku uchylenia się od skutków umowy lub, jej rozwiązania
  lub nieważności umowy [Popr. 223]

1.   W przypadku uchylenia się od skutków umowy lub jej
  części,
  rozwiązania
  umowy lub jej części
  przez stronę
  lub nieważności lub braku wiążącego charakteru umowy lub jej części z powodów innych niż uchylanie się od skutków umowy lub jej rozwiązanie
  , każda ze stron zobowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co strona ta („odbiorca”) otrzymała od niej na mocy
  rzeczonej
  umowy
  lub jej części
  . [Popr. 224]

2.   Obowiązek zwrotu obejmuje wszelkie pożytki naturalne i prawne z otrzymanych świadczeń.

2a.
     
  Zwrot dokonywany jest bez nieuzasadnionej zwłoki i w każdym przypadku nie później niż 14 dni od otrzymania zawiadomienia o uchylaniu się od skutków umowy lub o rozwiązaniu umowy. W przypadku gdy odbiorca jest konsumentem, termin ten uznaje się za dotrzymany, jeżeli konsument podejmie niezbędne kroki przed upływem tego 14-dniowego okresu. [Popr. 225]

2b.
     
  Odbiorca ponosi koszty zwrotu otrzymanych towarów lub treści. [Popr. 226]

2c.
     
  Strona może powstrzymać się od spełnienia obowiązku zwrotu w przypadku gdy ma w tym uzasadniony interes, na przykład gdy jest to niezbędne w celu potwierdzenia braku zgodności. [Popr. 227]

2d.
     
  W przypadku niespełnienia przez jedną ze stron obowiązku zwrotu lub zapłaty na mocy niniejszego rozdziału, druga strona może zażądać odszkodowania zgodnie z art. 159–163. [Popr. 228]

3.   W przypadku rozwiązania umowy wykonywanej w ratach lub częściach, obowiązek zwrotu nie dotyczy tych rat lub części, w odniesieniu do których zobowiązania stron zostały w pełni wykonane, lub w przypadku których na mocy art. 8 ust. 2 pozostaje do zapłacenia cena za to, co zostało już wyświadczone chyba że ze względu na charakter umowy takie częściowe wykonanie nie ma wartości dla jednej ze stron.

Artykuł 172a

Dokonywanie zwrotu treści cyfrowych i zwrotu usługi wzajemnej w przypadku dostarczania treści cyfrowych. [Popr. 229]

1.
     
  Treści cyfrowe podlegają zwrotowi jedynie w przypadku gdy:

| a) | treści cyfrowe dostarczone zostały na materialnym nośniku, którego opakowanie nie zostało otwarte lub jeżeli sprzedawca nie opakował nośnika przed wydaniem towarów; lub |
| --- | --- |

a)

treści cyfrowe dostarczone zostały na materialnym nośniku, którego opakowanie nie zostało otwarte lub jeżeli sprzedawca nie opakował nośnika przed wydaniem towarów; lub

| b) | inne względy wskazują wyraźnie na to, że odbiorca odsyłający materialny nośnik nie mógł zachować nadającej się do użytku kopii treści cyfrowych; lub |
| --- | --- |

b)

inne względy wskazują wyraźnie na to, że odbiorca odsyłający materialny nośnik nie mógł zachować nadającej się do użytku kopii treści cyfrowych; lub

| c) | sprzedawca, bez znacznych wysiłków lub kosztów, może zapobiec dalszemu używaniu treści cyfrowych przez odbiorcę, na przykład usuwając jego konto użytkownika. [Popr. 230] |
| --- | --- |

c)

sprzedawca, bez znacznych wysiłków lub kosztów, może zapobiec dalszemu używaniu treści cyfrowych przez odbiorcę, na przykład usuwając jego konto użytkownika. [Popr. 230]

2.
     
  Uznaje się, że odbiorca treści cyfrowych dostarczonych na materialnym nośniku, podlegających zwrotowi zgodnie z ust. 1 lit. a) i b) niniejszego artykułu, w pełni wywiązał się z obowiązku zwrotu, jeśli odesłał materialny nośnik. [Popr. 231]

3.
     
  W przypadku gdy treści cyfrowe dostarczane są w zamian za wyświadczenie usługi wzajemnej innej niż zapłata ceny – np. w zamian za udostępnienie danych osobowych – a nie ma możliwości dokonania zwrotu tej usługi wzajemnej, odbiorca usługi wzajemnej powstrzymuje się od dalszego używania tego, co otrzymał, na przykład usuwając otrzymane dane osobowe. Konsumenta informuje się o usunięciu jego danych osobowych. [Popr. 232]

Artykuł 173

Zapłata wartości pieniężnej

1.   W przypadku gdy otrzymane świadczenia, w tym, w odpowiednich przypadkach, pożytki, nie mogą zostać zwrócone, odbiorca musi zapłacić ich wartość pieniężną; dotyczy to również treści cyfrowych, niezależnie od tego, czy zostały dostarczone na materialnym nośniku. Jeżeli zwrot jest możliwy, ale byłby związany z nierozsądnie dużymi trudnościami lub kosztami, odbiorca może zapłacić wartość pieniężną, chyba że naruszyłoby to prawo własności drugiej strony. [Popr. 233]

2.   Wartością pieniężną towarów jest wartość, jaką miałyby one w momencie, w którym nastąpić ma zapłata wartości pieniężnej, gdyby odbiorca przechował je w taki sposób, by nie uległy do tego momentu zniszczeniu lub uszkodzeniu.

3.   Jeżeli klient uchylił się od skutków umowy o świadczenie usług powiązanych lub rozwiązał ją po częściowym lub całkowitym wykonaniu usługi, wartością pieniężną otrzymanych świadczeń jest kwota, którą klient zaoszczędził dzięki otrzymaniu usługi powiązanej.

4.   W przypadku treści cyfrowych wartością pieniężną otrzymanych świadczeń jest kwota zaoszczędzona przez konsumenta dzięki wykorzystaniu treści cyfrowych.

5.   Jeżeli odbiorca uzyskał zastępcze świadczenie pieniężne lub rzeczowe za towary lub treści cyfrowe, wiedział zaś, lub powinien był wiedzieć o przyczynach uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania, druga strona może żądać tych świadczeń zastępczych lub ich wartości pieniężnej. Odbiorca, który uzyskał zastępcze świadczenie pieniężne lub rzeczowe za towary lub treści cyfrowe, i nie wiedział o przyczynach uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania ani nie można było od niego oczekiwać takiej wiedzy, może zwrócić świadczenie zastępcze lub jego wartość pieniężną.
  [Popr. 234]

6.   W przypadku

  Jeżeli
  treści cyfrowych, które nie są dostarczane

  cyfrowe dostarczane są nie
  w zamian za płatność ceny, nie dokonuje się zwrotu

  lecz za wyświadczenie usługi wzajemnej innej niż zapłata ceny lub bez wyświadczenia usługi wzajemnej oraz tych treści cyfrowych
  nie
  można uznać za kwalifikujące się do zwrotu zgodnie z art
  .
  172a ust. 1, odbiorca treści cyfrowych nie jest zobowiązany do zapłaty ich wartości pieniężnej
  . [Popr. 235]

6a.
     
  Nie naruszając przepisów art. 172a ust. 3, jeżeli treści cyfrowe dostarczane są w zamian za wyświadczenie usługi wzajemnej innej niż zapłata ceny oraz nie ma możliwości zwrotu tej usługi wzajemnej, odbiorca usługi wzajemnej nie jest zobowiązany do zapłaty jej wartości pieniężnej. [Popr. 236]

Artykuł 174

Zapłata za używanie i odsetki od otrzymanych pieniędzy
  oraz zmniejszenie wartości [Popr. 237]

1.   Odbiorca, który używał towarów
  lub treści cyfrowych
  musi zapłacić drugiej stronie wartość pieniężną używania w danym okresie jeżeli:

| a) | odbiorca spowodował przyczynę uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania; |
| --- | --- |

a)

odbiorca spowodował przyczynę uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania;

| b) | odbiorca wiedział przed rozpoczęciem okresu używania o przyczynie uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania; lub |
| --- | --- |

b)

odbiorca wiedział przed rozpoczęciem okresu używania o przyczynie uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania; lub

| c) | uwzględniając właściwości towarów
  lub treści cyfrowych
  , charakter i zakres użycia oraz dostępność innych środków ochrony prawnej niż rozwiązanie, niesprawiedliwe byłoby przyznanie odbiorcy prawa do bezpłatnego używania towarów
  lub treści cyfrowych
  przez ten okres. [Popr. 238] |
| --- | --- |

c)

uwzględniając właściwości towarów
  lub treści cyfrowych
  , charakter i zakres użycia oraz dostępność innych środków ochrony prawnej niż rozwiązanie, niesprawiedliwe byłoby przyznanie odbiorcy prawa do bezpłatnego używania towarów
  lub treści cyfrowych
  przez ten okres. [Popr. 238]

2.   Odbiorca zobowiązany do zwrotu pieniędzy musi zapłacić odsetki, według stopy określonej w art. 166, jeżeli:

| a) | druga strona zobowiązana jest do zapłaty za używanie; lub |
| --- | --- |

a)

druga strona zobowiązana jest do zapłaty za używanie; lub

| b) | odbiorca spowodował przyczynę uchylenia się od skutków umowy ze względu na podstęp, groźby lub wyzysk. |
| --- | --- |

b)

odbiorca spowodował przyczynę uchylenia się od skutków umowy ze względu na podstęp, groźby lub wyzysk.

3.   Do celów niniejszego rozdziału odbiorca nie jest zobowiązany do zapłaty za używanie otrzymanych rzeczy

  towarów
  lub
  treści cyfrowych lub
  odsetek od otrzymanych pieniędzy w innych okolicznościach niż te określone w ust. 1
  , 1a
  i 2. [Popr. 239]

3a.
     
  Na mocy art. 159–163 odbiorca odpowiada za wszelkie zmniejszenie wartości towarów, treści cyfrowych lub uzyskanych za ich pomocą pożytków w zakresie, w jakim to zmniejszenie wartości przekracza zmniejszenie wartości wynikające z normalnego użytkowania. [Popr. 240]

3b.
     
  Płatność za używanie lub za zmniejszenie wartości nie przekracza uzgodnionej ceny towarów lub treści cyfrowych. [Popr. 241]

3c.
     
  Jeżeli treści cyfrowe nie są dostarczane w zamian za zapłatę ceny, ale w zamian za wyświadczenie usługi wzajemnej innej niż zapłata ceny lub bez wyświadczenia usługi wzajemnej, odbiorca treści cyfrowych nie jest zobowiązany do zapłaty za używanie lub za zmniejszenie wartości. [Popr. 242]

3d.
     
  Bez uszczerbku dla art. 172a ust. 3, jeżeli treści cyfrowe są dostarczane w zamian za wyświadczenie usługi wzajemnej innej niż zapłata ceny, odbiorca usługi wzajemnej nie jest zobowiązany do zapłaty za używanie lub za zmniejszenie wartości tego, co otrzymał. [Popr. 243]

Artykuł 175

Zwrot wydatków

1.   Jeżeli odbiorca poniósł wydatki na towary lub treści cyfrowe
  lub uzyskane z nich pożytki
  , jest uprawniony do otrzymania ich zwrotu, o ile wydatki te przyniosły korzyści drugiej stronie i zostały poczynione gdy odbiorca nie wiedział o istnieniu powodu dla uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania ani nie można było od niego oczekiwać takiej wiedzy. [Popr. 244]

2.   Odbiorca, który wiedział lub powinien był wiedzieć o istnieniu przyczyny uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania jest uprawniony do zwrotu wyłącznie tych wydatków, które były konieczne dla ochrony towarów lub treści cyfrowych
  lub uzyskanych z nich korzyści
  przed utratą lub utratą wartości, a odbiorca nie miał możliwości zapytania drugiej strony o zdanie. [Popr. 245]

Artykuł 176

Zmiana ze względów słuszności

Wszelkie zobowiązania do zwrotu lub zapłaty wynikające z niniejszego rozdziału mogą być zmienione o ile ich wykonanie byłoby rażąco niesłuszne, uwzględniając w szczególności to, czy strona nie spowodowała przyczyny uchylenia się od skutków umowy lub jej rozwiązania lub wiedziała o tej przyczynie.

Artykuł 177

Normy bezwzględnie wiążące

W stosunkach miedzy przedsiębiorcą i konsumentem strony nie mogą, na niekorzyść konsumenta, wyłączyć stosowania przepisów niniejszego rozdziału ani uchylić lub zmienić ich skutków
  przed wydaniem zawiadomienia o uchyleniu się od skutków umowy lub o rozwiązaniu umowy
  . [Popr. 246]

Artykuł 177a

Gwarancje handlowe

1.
     
  Gwarancja handlowa wiąże gwaranta na warunkach ustanowionych w oświadczeniu gwarancyjnym. W przypadku braku oświadczenia gwarancyjnego lub gdy jest ono niekorzystne w porównaniu z dotyczącą go reklamą, gwarancja handlowa jest wiążąca na warunkach podanych w reklamie gwarancji handlowej.

2.
     
  Oświadczenie gwarancyjne jest sporządzane prostym i zrozumiałym językiem oraz jest czytelne. Sporządza się je w języku umowy zawartej z konsumentem i ujmuje w nim następujące elementy:

| a) | określenie praw konsumenta, przewidzianych w rozdziale 11, oraz wyraźne stwierdzenie, że prawa te są niezależne od gwarancji handlowej oraz |
| --- | --- |

a)

określenie praw konsumenta, przewidzianych w rozdziale 11, oraz wyraźne stwierdzenie, że prawa te są niezależne od gwarancji handlowej oraz

| b) | warunki gwarancji handlowej, w szczególności te związane z czasem trwania, przenoszeniem, zakresem terytorialnym oraz nazwą i adresem gwaranta oraz osoby, do której należy zgłaszać skargi, jeżeli nie jest nią gwarant, wraz z procedurą składania skargi. |
| --- | --- |

b)

warunki gwarancji handlowej, w szczególności te związane z czasem trwania, przenoszeniem, zakresem terytorialnym oraz nazwą i adresem gwaranta oraz osoby, do której należy zgłaszać skargi, jeżeli nie jest nią gwarant, wraz z procedurą składania skargi.

3.
     
  Jeżeli w dokumencie gwarancyjnym brak odmiennych postanowień, gwarancja jest również wiążąca bez konieczności jej przyjęcia w stosunku do każdego właściciela towarów w okresie trwania gwarancji.

4.
     
  Na żądanie konsumenta przedsiębiorca udostępnia oświadczenie gwarancyjne na trwałym nośniku.

5.
     
  Niespełnienie wymogów ust. 2, 3 lub 4 nie ma wpływu na ważność gwarancji. [Popr. 247]

Część VIII

Przedawnienie

Rozdział 18

Przedawnienie

Oddział 1

Przepisy ogólne

Artykuł 178

Prawa podlegające przedawnieniu

Prawo do żądania wykonania zobowiązania, jak również wszelkie powiązane z nim prawa,
  w tym prawo do wszelkich środków ochrony prawnej przysługujących w przypadku niewykonania, z wyjątkiem powstrzymania się ze spełnieniem świadczenia,
  ulegają przedawnieniu z upływem terminu określonego zgodnie z niniejszym rozdziałem. [Popr. 248]

Oddział 2

Terminy przedawnienia i rozpoczęcie ich biegu

Artykuł 179

Terminy przedawnienia

1.   Krótki termin przedawnienia wynosi dwa lata.

2.   Długi termin przedawnienia wynosi dziesięć

  sześć
  lat lub, w przypadku prawa do odszkodowania za uszkodzenie ciała, trzydzieści lat. [Popr. 249]

2a.
     
  Bieg przedawnienia rozpoczyna się z upływem jednego z tych dwóch terminów, w zależności od tego, który z tych terminów upływa wcześniej. [Popr. 250]

Artykuł 180

Rozpoczęcie biegu

1.   Krótki termin przedawnienia biegnie od momentu, w którym wierzyciel dowiedział się, lub powinien był się dowiedzieć o faktach, w rezultacie których dane prawo może być wykonane.

2.   Długi termin przedawnienia biegnie od momentu, w którym dłużnik musi wykonać zobowiązanie lub, w przypadku prawa do odszkodowania, od momentu dokonania czynności, która powoduje powstanie tego prawa.

3.   Jeżeli dłużnik jest zobowiązany do stałego czynienia lub zaniechania czegoś, uznaje się, że wierzyciel ma odrębne prawo w stosunku do każdego niewykonania zobowiązania.

Oddział 3

Wydłużenie terminów przedawnienia

Artykuł - 181

Wstrzymanie biegu w przypadku naprawy lub wymiany

1.
     
  W przypadku gdy brakowi zgodności zaradzono poprzez naprawę lub zastąpienie, bieg krótkiego terminu przedawnienia zostaje wstrzymany w momencie poinformowania dłużnika przez wierzyciela o braku zgodności.

2.
     
  Wstrzymanie trwa do czasu usunięcia braku zgodności świadczenia z umową. [Popr. 251]

Artykuł 181

Zawieszenie biegu przedawnienia w przypadku postępowania sądowego lub innego postępowania

1.   Bieg obu terminów przedawnienia ulega zawieszeniu od momentu wszczęcia postępowania sądowego w celu dochodzenia prawa.

2.   Zawieszenie trwa do czasu wydania prawomocnego orzeczenia, lub do czasu innego rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli postępowanie zakończy się w okresie ostatnich sześciu miesięcy przed upływem terminu przedawnienia bez wydania orzeczenia co do istoty sprawy, termin przedawnienia nie kończy się przed upływem sześciu miesięcy od daty zakończenia postępowania.

3.   Ustępy 1 i 2 stosuje się odpowiednio do postępowania polubownego, do postępowania mediacyjnego, do postępowania, w którym spór między stronami przedstawiany jest osobie trzeciej do wiążącego rozstrzygnięcia oraz do wszelkich innych postępowań wszczętych w celu uzyskania decyzji dotyczącej danego prawa lub w celu uniknięcia niewypłacalności.

4.   Mediacja oznacza zorganizowane postępowanie o dobrowolnym charakterze, niezależnie od tego, jak jest nazywane lub wskazywane, w którym przynajmniej dwie strony sporu próbują same osiągnąć porozumienie w celu rozwiązania ich sporu, korzystając z pomocy mediatora. Postępowanie takie może zostać zainicjowane przez strony, zalecone lub zarządzone przez sąd lub nakazane przepisami prawa krajowego. Mediacja kończy się osiągnięciem porozumienia przez strony lub wydaniem oświadczenia przez mediatora lub jedną ze stron.

Artykuł 182

Wstrzymanie zakończenia biegu przedawnienia w przypadku negocjacji

Jeżeli strony prowadzą negocjacje dotyczące prawa lub okoliczności, które mogą spowodować powstanie roszczenia dotyczącego prawa, żaden z terminów przedawnienia nie kończy się przed upływem jednego roku od czasu ostatniego kontaktu w ramach negocjacji lub od momentu, w którym jedna ze stron zawiadomiła drugą stronę, że nie zamierza kontynuować negocjacji.

Artykuł 183

Wstrzymanie zakończenia biegu przedawnienia w przypadku braku zdolności do czynności prawnych

Jeżeli osoba niemająca zdolności do czynności prawnych nie ma przedstawiciela, żaden z obu terminów przedawnienia prawa przysługującego tej osobie nie kończy się przed upływem jednego roku od uzyskania zdolności do czynności prawnych lub wyznaczenia przedstawiciela.

Artykuł 183a

Wstrzymanie w przypadkach siły wyższej

1.
     
  Bieg krótkiego terminu przedawnienia zostaje wstrzymany na okres, którym wierzyciel nie może prowadzić postępowania mającego na celu dochodzenie prawa ze względu na przeszkodę będącą poza kontrolą wierzyciela i której konieczności uniknięcia lub pokonania wierzyciel nie mógł w sposób rozsądny oczekiwać.

2.
     
  Ustęp 1 ma zastosowanie jedynie, jeśli przeszkoda pojawia się lub utrzymuje w okresie ostatnich sześciu miesięcy okresu przedawnienia.

3.
     
  Jeżeli ze względu na czas trwania lub charakter przeszkody nie można racjonalnie oczekiwać od wierzyciela wszczęcia postępowania w celu dochodzenia praw w pozostałym jeszcze okresie biegu terminu przedawnienia po zakończeniu wstrzymania biegu, okres przedawnienia nie kończy się przed upływem sześciu miesięcy po usunięciu przeszkody. [Popr. 252]

Oddział 4

Odnowienie terminów przedawnienia

Artykuł 184

Odnowienie przez uznanie

Jeżeli dłużnik uznaje określone prawo przysługujące właścicielowi poprzez częściową płatność, zapłatę odsetek, udzielenie zabezpieczenia, potrącenie lub w inny sposób, krótki termin przedawnienia rozpoczyna bieg na nowo.

Oddział 5

Skutki przedawnienia

Artykuł 185

Skutki przedawnienia

1.   Po upływie właściwego terminu przedawnienia dłużnik może uchylić się od wykonania zobowiązania, a wierzyciel traci wszelkie środki ochrony prawnej na wypadek niewykonania, z wyjątkiem prawa do powstrzymania się z wykonaniem własnego zobowiązania.

2.   Dłużnik nie może żądać zwrotu tego, co zapłacił lub przekazał w wykonaniu zobowiązania tylko dlatego, że zobowiązanie zostało wykonane po upływie terminu przedawnienia.

3.   Termin przedawnienia prawa do zapłaty odsetek oraz innych praw powiązanych upływa nie później niż termin przedawnienia prawa podstawowego.

Oddział 6

Zmiana poprzez porozumienie

Artykuł 186

Porozumienia dotyczące przedawnienia

1.   Strony mogą zmienić normy wynikające z niniejszego rozdziału w drodze porozumienia, w szczególności poprzez skrócenie lub przedłużenie terminów przedawnienia.

2.   Krótki termin przedawnienia nie może zostać skrócony do mniej niż jednego roku ani przedłużony do więcej niż dziesięciu lat.

3.   Długi termin przedawnienia nie może zostać skrócony do mniej niż jednego roku ani przedłużony do więcej niż trzydziestu lat.

4.   Strony nie mogą wyłączyć stosowania niniejszego artykułu ani uchylić lub zmienić jego skutków.

5.   W umowie pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem niniejszego artykułu nie można stosować na niekorzyść konsumenta.

Tytuł III

Środki towarzyszące [Popr. 253]

Artykuł 186a

Przekazywanie wyroków stosujących niniejsze rozporządzenie

1.
     
  Państwa członkowskie zapewniają przekazywanie Komisji bez nieuzasadnionej zwłoki prawomocnych wyroków swoich sądów stosujących przepisy niniejszego rozporządzenia. [Popr. 254]

2.
     
  Komisja ustanawia system umożliwiający zapoznawanie się informacjami dotyczącymi wyroków, o których mowa w ust. 1, jak również właściwymi wyrokami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. System ten jest publicznie dostępny. System ten jest w pełni usystematyzowany i umożliwia łatwe wyszukiwanie. [Popr. 255]

3.
     
  Orzeczeniom wydawanym zgodnie z ust. 1 towarzyszy standardowe streszczenie zawierające następujące części:

| a) | zagadnienie i odpowiedni artykuł/odpowiednie artykuły wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży; |
| --- | --- |

a)

zagadnienie i odpowiedni artykuł/odpowiednie artykuły wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży;

| b) | krótki opis faktów; |
| --- | --- |

b)

krótki opis faktów;

| c) | zwięzłe streszczenie głównej argumentacji; |
| --- | --- |

c)

zwięzłe streszczenie głównej argumentacji;

| d) | decyzję; oraz |
| --- | --- |

d)

decyzję; oraz

| e) | motyw decyzji, przy wyraźnym stwierdzeniu zasady, jaka została przyjęta. [Popr. 256] |
| --- | --- |

e)

motyw decyzji, przy wyraźnym stwierdzeniu zasady, jaka została przyjęta. [Popr. 256]

Artykuł 186b

Alternatywne metody rozstrzygania sporów

1.
     
  W umowach między konsumentem a przedsiębiorcą zachęca się strony do rozważenia przedstawienia sporów wynikających z umowy, w ramach której zgodziły się stosować wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży, podmiotowi ADR w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h) dyrektywy 2013/11/UE.

2.
     
  Niniejszy artykuł nie wyklucza i nie ogranicza prawa stron do skierowania w każdej chwili sprawy do sądu lub trybunału zamiast przedstawiania sporu podmiotowi ADR. [Popr. 257]

Artykuł 186c

Opracowanie „europejskiego wzorca postanowień umownych”

1.
     
  Tak szybko, jak to możliwe i najpóźniej w ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja utworzy grupę ekspercką, która będzie ją wspomagać w opracowywaniu „europejskiego wzorca postanowień umownych” w oparciu o wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży i w celu ich uzupełnienia, a także z myślą o wspieraniu stosowania tego wzorca w praktyce.

2.
     
  Przy wsparciu ze strony grupy eksperckiej Komisja dokłada starań, by przedstawić pierwszy europejski wzorzec postanowień umownych w ciągu [xxx] od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.
     
  W skład grupy eksperckiej wchodzą zwłaszcza reprezentanci interesów użytkowników wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży. Grupa może podjąć decyzję o utworzeniu wyspecjalizowanych podgrup w celu rozpatrzenia odrębnych obszarów działalności handlowej. [Popr. 258]

Tytuł IV

Przepisy końcowe [Popr. 259]

Artykuł 186d

Przegląd

1.
     
  Do ...

   (*3)

  państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia, w szczególności na temat poziomu akceptacji wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, zakresu, w jakim wywołały one spory prawne oraz aktualnego stanu różnic w poziomie ochrony konsumenta między wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży i prawem krajowym. Informacja ta obejmuje kompleksowy przegląd orzecznictwa sądów krajowych dokonujących wykładni wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży.

2.
     
  Do ...

   (*4)

  Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu szczegółowe sprawozdanie zawierające przegląd funkcjonowania niniejszego rozporządzenia oraz uwzględniające między innymi potrzebę dalszego rozszerzenia zakresu wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, jeśli chodzi o umowy między przedsiębiorstwami, o zmiany rynkowe i technologiczne związane z treściami cyfrowymi, oraz przyszły rozwój dorobku wspólnotowego. Szczególną uwagę należy ponadto poświęcić zagadnieniu, czy ograniczenie do umów zawieranych na odległość, a w szczególności przez internet, jest w dalszym ciągu stosowne, czy wykonalne byłoby poszerzenie zakresu, tak aby objąć nim także umowy zawierane w lokalu przedsiębiorstwa. [Popr. 260]

Artykuł 186e

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 2006/2004

W załączniku do rozporządzenia (WE) 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

   (9)

  dodaje się punkt w brzmieniu:

| „22. | Rozporządzenie (UE) nr...Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ...w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży (Dz.U. L ...).”. [Popr. 261] |
| --- | --- |

„22.

Artykuł 186f

Artykuł 186f

Wejście w życie i stosowanie

Wejście w życie i stosowanie

1.
     
  Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

1.

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.
     
  Stosuje się je od ...

   (*5)

2.

Stosuje się je od ...

*5

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich. [Popr. 262]

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich.

Sporządzono w

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

W imieniu Rady

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 181 z 21.6.2012, s.75.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

3

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczącego prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 40).

4

(5)  Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).

5

(6)  
  Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym („dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, s. 22).

6

Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym („dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, s. 22).

(7)  Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym (Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36).

7

(8)  
  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (dyrektywa w sprawie ADR w sporach konsumenckich) (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63)

8

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (dyrektywa w sprawie ADR w sporach konsumenckich) (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63)

(*1)  Spis treści zostanie ustalony na dalszym etapie.

*1

(*2)  Rok od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

*2

(*3)  
  Cztery lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

*3

Cztery lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(*4)  
  Pięć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

*4

Pięć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(9)  
  Rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („Rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1).

9

Rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („Rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1).

(*5)  
  Sześć miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

*5

Sześć miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

Dodatek 1

Wzór wskazówek dotyczących odstąpienia

Prawo odstąpienia od umowy

Przysługuje Państwu prawo odstąpienia od niniejszej umowy bez podania przyczyny w terminie czternastu dni.

Termin odstąpienia upływa po czternastu dniach od dnia 1.

3

Aby dotrzymać terminu odstąpienia, wystarczy przesłać zawiadomienie o skorzystaniu z prawa odstąpienia od umowy przed upływem tego terminu.

Skutki odstąpienia

4

5

6

Instrukcje wypełniania:

| 1 | Należy wstawić jedną z poniższych formuł znajdujących się w cudzysłowie:






  a) | w przypadku umowy o świadczenie usług powiązanych lub umowy o dostawę wody, gazu lub energii elektrycznej, które nie są wystawiane na sprzedaż w ograniczonej objętości lub ustalonej ilości, o dostawy w ramach systemu lokalnego ogrzewania lub dostarczenie treści cyfrowych, które nie zostały dostarczone na materialnym nośniku: „zawarcia umowy.”; |
| --- | --- | --- |

1

Należy wstawić jedną z poniższych formuł znajdujących się w cudzysłowie:

a)

w przypadku umowy o świadczenie usług powiązanych lub umowy o dostawę wody, gazu lub energii elektrycznej, które nie są wystawiane na sprzedaż w ograniczonej objętości lub ustalonej ilości, o dostawy w ramach systemu lokalnego ogrzewania lub dostarczenie treści cyfrowych, które nie zostały dostarczone na materialnym nośniku: „zawarcia umowy.”;

| b) | w przypadku umowy sprzedaży: „, w którym obejmujecie Państwo lub osoba trzecia, inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa, towary w fizyczne posiadanie”; |
| --- | --- |

b)

w przypadku umowy sprzedaży: „, w którym obejmujecie Państwo lub osoba trzecia, inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa, towary w fizyczne posiadanie”;

| c) | w przypadku umowy dotyczącej wielu towarów zamówionych przez konsumenta w jednym zamówieniu i dostarczanych osobno: „, w którym obejmujecie Państwo lub osoba trzecia, inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa, w fizyczne posiadanie ostatni towar.”; |
| --- | --- |

c)

w przypadku umowy dotyczącej wielu towarów zamówionych przez konsumenta w jednym zamówieniu i dostarczanych osobno: „, w którym obejmujecie Państwo lub osoba trzecia, inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa, w fizyczne posiadanie ostatni towar.”;

| d) | w przypadku umowy dotyczącej dostarczenia towarów składających się z wielu partii lub części: „, w którym obejmujecie Państwo lub osoba trzecia, inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa, w fizyczne posiadanie ostatnią partię lub część.”; |
| --- | --- |

d)

w przypadku umowy dotyczącej dostarczenia towarów składających się z wielu partii lub części: „, w którym obejmujecie Państwo lub osoba trzecia, inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa, w fizyczne posiadanie ostatnią partię lub część.”;

| e) | w przypadku umowy o regularne dostarczanie towarów przez określony czas: „w którym obejmujecie Państwo lub osoba trzecia, inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa, w fizyczne posiadanie pierwszy towar.”; |
| --- | --- |

e)

w przypadku umowy o regularne dostarczanie towarów przez określony czas: „w którym obejmujecie Państwo lub osoba trzecia, inna niż przewoźnik i wskazana przez Państwa, w fizyczne posiadanie pierwszy towar.”;

| 2 | Należy tutaj podać swoje imię i nazwisko/nazwę, adres geograficzny oraz, w miarę dostępności, numer telefonu, numer faksu oraz adres poczty elektronicznej. |
| --- | --- |

2

Należy tutaj podać swoje imię i nazwisko/nazwę, adres geograficzny oraz, w miarę dostępności, numer telefonu, numer faksu oraz adres poczty elektronicznej.

| 3 | Jeżeli dajecie Państwo konsumentowi możliwość wypełnienia i przesłania informacji na temat jego odstąpienia od umowy w trybie elektronicznym za pośrednictwem Państwa strony internetowej, należy tutaj wprowadzić następującą informację: „Możecie Państwo również elektronicznie wypełnić i przesłać wzór formularza odstąpienia lub złożyć inne wyraźne oświadczenie za pośrednictwem naszej strony internetowej [adres strony]. Jeżeli skorzystają Państwo z tej opcji, prześlemy Państwu niezwłocznie potwierdzenie otrzymania decyzji o odstąpieniu od umowy na trwałym nośniku (np. za pośrednictwem wiadomości elektronicznej)”. |
| --- | --- |

3

Jeżeli dajecie Państwo konsumentowi możliwość wypełnienia i przesłania informacji na temat jego odstąpienia od umowy w trybie elektronicznym za pośrednictwem Państwa strony internetowej, należy tutaj wprowadzić następującą informację: „Możecie Państwo również elektronicznie wypełnić i przesłać wzór formularza odstąpienia lub złożyć inne wyraźne oświadczenie za pośrednictwem naszej strony internetowej [adres strony]. Jeżeli skorzystają Państwo z tej opcji, prześlemy Państwu niezwłocznie potwierdzenie otrzymania decyzji o odstąpieniu od umowy na trwałym nośniku (np. za pośrednictwem wiadomości elektronicznej)”.

| 4 | W przypadku umów sprzedaży, w których nie zaoferowali się Państwo odebrać towarów w przypadku odstąpienia od umowy, należy tutaj zamieścić następującą informację: „Przysługuje nam prawo wstrzymania zwrotu do czasu otrzymania z powrotem towarów lub dostarczenia dowodu ich odesłania, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej.” |
| --- | --- |

4

W przypadku umów sprzedaży, w których nie zaoferowali się Państwo odebrać towarów w przypadku odstąpienia od umowy, należy tutaj zamieścić następującą informację: „Przysługuje nam prawo wstrzymania zwrotu do czasu otrzymania z powrotem towarów lub dostarczenia dowodu ich odesłania, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej.”

| 5 | Jeżeli konsument otrzymał towary w związku z umową, należy tutaj wprowadzić następującą informację:






  a | wprowadź:
  „Zobowiązujemy się odebrać towary” lub
  „Zobowiązują się Państwo odesłać lub przekazać towary nam lub ____[w odpowiednich przypadkach, imię i nazwisko oraz adres osoby upoważnionej do odbioru towarów] bez nieuzasadnionej zwłoki, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym zawiadomili nas Państwo o odstąpieniu od umowy. Termin zostanie dotrzymany, jeżeli odeślą Państwo towary przed upływem terminu czternastu dni”. |
| --- | --- | --- |

5

Jeżeli konsument otrzymał towary w związku z umową, należy tutaj wprowadzić następującą informację:

a

wprowadź:

„Zobowiązujemy się odebrać towary” lub

„Zobowiązują się Państwo odesłać lub przekazać towary nam lub ____[w odpowiednich przypadkach, imię i nazwisko oraz adres osoby upoważnionej do odbioru towarów] bez nieuzasadnionej zwłoki, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym zawiadomili nas Państwo o odstąpieniu od umowy. Termin zostanie dotrzymany, jeżeli odeślą Państwo towary przed upływem terminu czternastu dni”.

| b | wprowadź jedną z dwóch opcji:
  „Poniesiemy koszty zwrotu towarów.”; lub
  „Będą Państwo musieli ponieść bezpośrednie koszty zwrotu towarów.”; lub
  Jeżeli, w przypadku umowy zawieranej na odległość, nie oferują Państwo pokrycia kosztów zwrotu towarów, a towarów, ze względu na ich właściwości, nie da się normalnie zwrócić pocztą: „Będą Państwo musieli ponieść bezpośrednie koszty zwrotu towarów w kwocie ___ EUR [kwota].”; lub, jeżeli kosztów zwrotu towarów nie można rozsądnie z góry obliczyć: „Będą Państwo musieli ponieść bezpośrednie koszty zwrotu towarów. Szacuje się je na około ___ EUR [kwota].”; lub
  Jeżeli, w przypadku umowy zawieranej poza lokalem przedsiębiorstwa, towarów, ze względu na ich właściwości, nie można normalnie zwrócić pocztą i zostały one dostarczone do domu konsumenta w momencie zawierania umowy: „Zobowiązujemy się odebrać towary na własny koszt”.
  [Popr. 263] |
| --- | --- |

b

wprowadź jedną z dwóch opcji:

„Poniesiemy koszty zwrotu towarów.”; lub

„Będą Państwo musieli ponieść bezpośrednie koszty zwrotu towarów.”; lub

Jeżeli, w przypadku umowy zawieranej na odległość, nie oferują Państwo pokrycia kosztów zwrotu towarów, a towarów, ze względu na ich właściwości, nie da się normalnie zwrócić pocztą: „Będą Państwo musieli ponieść bezpośrednie koszty zwrotu towarów w kwocie ___ EUR [kwota].”; lub, jeżeli kosztów zwrotu towarów nie można rozsądnie z góry obliczyć: „Będą Państwo musieli ponieść bezpośrednie koszty zwrotu towarów. Szacuje się je na około ___ EUR [kwota].”; lub

Jeżeli, w przypadku umowy zawieranej poza lokalem przedsiębiorstwa, towarów, ze względu na ich właściwości, nie można normalnie zwrócić pocztą i zostały one dostarczone do domu konsumenta w momencie zawierania umowy: „Zobowiązujemy się odebrać towary na własny koszt”.

[Popr. 263]

| c | „Odpowiadają Państwo tylko za zmniejszenie wartości towarów wynikające z obchodzenia się z nimi w inny sposób niż jest to konieczne do oceny właściwości, cech i sposobu działania towarów.” |
| --- | --- |

c

„Odpowiadają Państwo tylko za zmniejszenie wartości towarów wynikające z obchodzenia się z nimi w inny sposób niż jest to konieczne do oceny właściwości, cech i sposobu działania towarów.”

| 6 | W przypadku umowy o świadczenie usług powiązanych, należy wprowadzić następujący tekst: „Jeżeli wystąpili Państwo o rozpoczęcie świadczenia usług powiązanych w okresie odstąpienia od umowy, zobowiązani są Państwo zapłacić nam kwotę proporcjonalną do tego, co zostało dostarczone do czasu zawiadomienia nas o odstąpieniu od niniejszej umowy, w porównaniu z pełnym okresem jej obowiązywania”. |
| --- | --- |

6

W przypadku umowy o świadczenie usług powiązanych, należy wprowadzić następujący tekst: „Jeżeli wystąpili Państwo o rozpoczęcie świadczenia usług powiązanych w okresie odstąpienia od umowy, zobowiązani są Państwo zapłacić nam kwotę proporcjonalną do tego, co zostało dostarczone do czasu zawiadomienia nas o odstąpieniu od niniejszej umowy, w porównaniu z pełnym okresem jej obowiązywania”.

Dodatek 2

Wzór formularza odstąpienia

(Proszę wypełnić ten formularz i odesłać go, tylko jeżeli chcecie Państwo odstąpić od umowy)

| — | Do [imię i nazwisko/nazwa przedsiębiorcy, adres geograficzny oraz, w miarę dostępności, jego numer faksu i adres poczty elektronicznej, które mają być wprowadzone przez przedsiębiorcę]: |
| --- | --- |

—

Do [imię i nazwisko/nazwa przedsiębiorcy, adres geograficzny oraz, w miarę dostępności, jego numer faksu i adres poczty elektronicznej, które mają być wprowadzone przez przedsiębiorcę]:

| — | Ja/My (*1) niniejszym informuję/informujemy (*1) o moim/naszym (*1) odstąpieniu od umowy sprzedaży następujących towarów (*1)/umowy o dostarczenie następujących treści cyfrowych (*1)/umowy o świadczenie następującej usługi powiązanej (*1) |
| --- | --- |

—

Ja/My (*1) niniejszym informuję/informujemy (*1) o moim/naszym (*1) odstąpieniu od umowy sprzedaży następujących towarów (*1)/umowy o dostarczenie następujących treści cyfrowych (*1)/umowy o świadczenie następującej usługi powiązanej (*1)

| — | Data zamówienia (*1)/odbioru (*1) |
| --- | --- |

—

Data zamówienia (*1)/odbioru (*1)

| — | Imię i nazwisko konsumenta(-ów) |
| --- | --- |

—

Imię i nazwisko konsumenta(-ów)

| — | Adres konsumenta(-ów) |
| --- | --- |

—

Adres konsumenta(-ów)

| — | Podpis konsumenta(-ów) (wyłącznie gdy formularz jest przesyłany na piśmie) |
| --- | --- |

—

Podpis konsumenta(-ów) (wyłącznie gdy formularz jest przesyłany na piśmie)

| — | Data |
| --- | --- |

—

Data

---

(*1)  Niepotrzebne skreślić.

ZAŁĄCZNIK II

STANDARDOWA ULOTKA INFORMACYJNA

Umowa, którą zamierzają Państwo zawrzeć, będzie regulowana wspólnymi europejskimi przepisami dotyczącymi sprzedaży, będącymi systemem alternatywnym w stosunku do krajowego prawa umów, dostępnymi dla konsumentów w sytuacjach transgranicznych. Te wspólne przepisy są identyczne w całej Unii Europejskiej i zostały opracowane w celu zagwarantowania konsumentom wysokiego poziomu ochrony.

Obowiązują one wyłącznie wtedy, gdy wyrażą Państwo zgodę na to, by umowa podlegała wspólnym europejskim przepisom dotyczącym sprzedaży.

Istnieje również możliwość, że wyrazili Państwo zgodę na zawarcie umowy telefonicznie lub w inny sposób (np. przez SMS), przez co nie mogli Państwo wcześniej zapoznać się z niniejszą ulotką. W takim razie umowa dojdzie do skutku jedynie wtedy, po otrzymaniu tej ulotki, potwierdzą Państwo swoją zgodę.

Państwa zasadnicze prawa opisano poniżej.

WSPÓLNE EUROPEJSKIE PRZEPISY DOTYCZĄCE SPRZEDAŻY: STRESZCZENIE ZASADNICZYCH PRAW KONSUMENTA

Prawa przed podpisaniem umowy

Przedsiębiorca musi udzielić Państwu istotnych informacji o umowie, np. dotyczących produktu oraz jego ceny, włączając wszystkie podatki i opłaty, jak również przekazać swoje dane kontaktowe. Informacje te muszą być bardziej szczegółowe, gdy nabywacie Państwo coś poza lokalem handlowym przedsiębiorcy lub jeżeli w ogóle nie spotykacie się Państwo z nim osobiście, czyli np. robicie zakupy w Internecie lub za pośrednictwem telefonu. Przysługuje Państwu prawo do odszkodowania, jeśli informacje te są niekompletne lub błędne. [Popr. 264]

Prawa po podpisaniu umowy

W większości przypadków macie Państwo czternaście dni na wycofanie się z transakcji zakupu, jeżeli nabyliście Państwo dane towary poza lokalem handlowym przedsiębiorcy lub też, jeżeli nie spotkaliście się Państwo z nim do czasu dokonania zakupu (np. zakup odbył się w Internecie lub za pośrednictwem telefonu). Przedsiębiorca musi przekazać Państwu tę informację oraz standardowy
  formularz
  odstąpienia (1). Jeżeli tego nie uczynił, możecie Państwo odstąpić od umowy w terminie jednego roku.

Co możecie Państwo zrobić, gdy produkty są wadliwe lub nie zostały dostarczone zgodnie z umową? W takiej sytuacji możecie Państwo wybrać jedną z następujących opcji: 1) domagać się dostarczenia, 2) wymiany lub 3) naprawy produktu; 4) żądać obniżenia ceny; 5) możecie Państwo odstąpić od umowy, zwrócić produkt i otrzymać zwrot pieniędzy, chyba że wada jest bardzo niewielka; 6) możecie Państwo domagać się odszkodowania za poniesione szkody. Nie musicie Państwo płacić ceny do czasu otrzymania produktu bez wad.

Podobne prawa przysługują Państwu, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał usługi powiązanej w sposób, do jakiego zobowiązał się w umowie. Jednak w tym przypadku, po Państwa reklamacji, przedsiębiorca ma zazwyczaj prawo podjąć najpierw próbę prawidłowego wykonania usługi. Dopiero gdy ponownie mu się to nie uda, macie Państwo wybór pomiędzy 1) ponownym domaganiem się od przedsiębiorcy wykonania usługi powiązanej, 2) wstrzymaniem się z zapłatą ceny do czasu prawidłowego wykonania usługi, 3) żądaniem obniżenia ceny lub 4) domaganiem się odszkodowania. 5) Możecie Państwo również odstąpić od umowy i otrzymać zwrot pieniędzy, chyba że usługa powiązana została wykonana wadliwie tylko w bardzo nieznacznym stopniu. Termin na dochodzenie praw, gdy produkty okażą się wadliwe lub nie zostały dostarczone tak jak uzgodniono: macie Państwo dwa lata na dochodzenie swoich praw. Termin ten biegnie od momentu, w którym zdaliście sobie Państwo sprawę, że przedsiębiorca w jakiejś części nie wywiązał się z umowy. Gdy takie problemy wyjdą na jaw bardzo późno, ostatecznym terminem na dochodzenie roszczeń jest dzień, w którym upłynie dziesięć lat od momentu, w którym przedsiębiorca miał wydać towary lub dostarczyć treści cyfrowe albo wyświadczyć usługę powiązaną.

Ochrona przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi: Wzorce umowy przedsiębiorcy zawierające nieuczciwe postanowienia nie są dla Państwa prawnie wiążące.

Powyższy wykaz praw jest jedynie streszczeniem i dlatego nie jest wyczerpujący ani nie zawiera wszystkich szczegółowych informacji. Z pełnym tekstem wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży możecie się Państwo zapoznać się tutaj. Proszę uważnie przeczytać umowę przed jej podpisaniem.

W razie sporu korzystne może okazać się zasięgnięcie porady prawnej.

---

(1)  Link.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/725 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/725

---

P7_TA(2014)0160

Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów (COM(2012)0788 – C7-0420/2012 – 2012/0366(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/65)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2012)0788), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie (COM(2012)0788),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0420/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0420/2012),

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej dotyczącą proponowanej podstawy prawnej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej dotyczącą proponowanej podstawy prawnej,

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 oraz art. 53 ust. 1, art. 62 i art. 144 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 oraz art. 53 ust. 1, art. 62 i art. 144 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając opinię Komisji Prawnej dotyczącą zastosowania aktów delegowanych, |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komisji Prawnej dotyczącą zastosowania aktów delegowanych,

| — | uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez czeską Izbę Poselską, parlament Danii, parlament Grecji, włoską Izbę Deputowanych, włoski Senat, Zgromadzenie Republiki Portugalii, rumuńską Izbę Deputowanych i szwedzki Riksdag, w których to opiniach stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, |
| --- | --- |

—

uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez czeską Izbę Poselską, parlament Danii, parlament Grecji, włoską Izbę Deputowanych, włoski Senat, Zgromadzenie Republiki Portugalii, rumuńską Izbę Deputowanych i szwedzki Riksdag, w których to opiniach stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

| — | uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 4 lipca 2013 r. (1), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 4 lipca 2013 r. (1),

| — | uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 3 lipca 2013 r. (2), |
| --- | --- |

—

uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 3 lipca 2013 r. (2),

| — | uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55, 37 i 37a Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55, 37 i 37a Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Prawnej (A7-A7-0276/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Prawnej (A7-A7-0276/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3); |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu (3);

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

(1)  Dz.U. C 327 z 12.11.2013, s. 65.

(2)  Dz.U. C 280 z 27.9.2013, s. 57.

(3)  Niniejsze stanowisko zastępuje poprawki przyjęte w dniu 8 października 2013 r. (teksty przyjęte P7_TA(2013)0398).

---

P7_TC1-COD(2012)0366

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 26 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2014/40/UE.)

---

Czwartek, 27 lutego 2014 r.

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/727 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/727

---

P7_TA(2014)0165

Europejski nakaz dochodzeniowy ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych (09288/2010 – C7-0185/2010 – 2010/0817(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/66)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając inicjatywę grupy państw członkowskich przedstawioną Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (09288/2010), |
| --- | --- |

—

uwzględniając inicjatywę grupy państw członkowskich przedstawioną Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (09288/2010),

| — | uwzględniając art. 76 lit. b) oraz art. 82 ust. 1 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy których przedstawiono projekt aktu Parlamentowi (C7–0185/2010), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 76 lit. b) oraz art. 82 ust. 1 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy których przedstawiono projekt aktu Parlamentowi (C7–0185/2010),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 i 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 i 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 5 grudnia 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 5 grudnia 2013 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art. 44 i 55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 44 i 55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7–0477/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7–0477/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

P7_TC1-COD(2010)0817

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/.../UE w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, dyrektywy 2014/41/UE.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/728 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/728

---

P7_TA(2014)0166

Wymagania wizowe dotyczące obywateli państw trzecich ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (COM(2013)0853 – C7-0430/2013 – 2013/0415(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/67)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0853), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0853),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0430/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0430/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 13 lutego 2014 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 13 lutego 2014 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0104/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0104/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

P7_TC1-COD(2013)0415

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 259/2014.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/729 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/729

---

P7_TA(2014)0167

Dobrowolna umowa o partnerstwie pomiędzy UE i Indonezją dotycząca egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium UE ***

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Indonezji dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (11767/1/2013 – C7-0344/2013 – 2013/0205(NLE))

(Zgoda)

(2017/C 285/68)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając projekt decyzji Rady (11767/1/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt decyzji Rady (11767/1/2013),

| — | uwzględniając projekt dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Indonezji dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (11769/1/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając projekt dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Indonezji dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (11769/1/2013),

| — | uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 3 akapit pierwszy, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0344/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 3 akapit pierwszy, art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt v) oraz art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C7-0344/2013),

| — | uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 81 oraz art. 90 ust. 7 Regulaminu,

| — | uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Rozwoju (A7-0043/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając zalecenie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Rozwoju (A7-0043/2014),

| 1. | wyraża zgodę na zawarcie umowy; |
| --- | --- |

1.

wyraża zgodę na zawarcie umowy;

| 2. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Indonezji. |
| --- | --- |

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Indonezji.

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/730 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/730

---

P7_TA(2014)0168

Kontrola osób na granicach zewnętrznych ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady wprowadzającej uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Chorwację i Cypr niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni oraz uchylającej decyzję nr 895/2006/WE i decyzję nr 582/2008/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (COM(2013)0441 – C7-0186/2013 – 2013/0210(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/69)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0441), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2013)0441),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) i b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0186/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) i b) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0186/2013),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 5 lutego 2014 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu przekazane przez przedstawiciela Rady pismem z dnia 5 lutego 2014 r. zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0082/2014), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0082/2014),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

2.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 3. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

3.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

P7_TC1-COD(2013)0210

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2014/UE wprowadzającej uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na tym terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym oraz uchylającej decyzje nr 895/2006/WE i nr 582/2008/WE

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, decyzji nr 565/2014/UE.)

---

| 29.8.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 285/731 |
| --- | --- | --- | --- |

29.8.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 285/731

---

P7_TA(2014)0169

Państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu ***I

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (COM(2012)0650 – C7-0371/2012 – 2012/0309(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

(2017/C 285/70)

Parlament Europejski,

| — | uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0650), |
| --- | --- |

—

uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2012)0650),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0371/2012), |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0371/2012),

| — | uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 5 lutego 2014 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 5 lutego 2014 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

| — | uwzględniając art.55 Regulaminu, |
| --- | --- |

—

uwzględniając art.55 Regulaminu,

| — | uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7–0373/2013), |
| --- | --- |

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7–0373/2013),

| 1. | przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu; |
| --- | --- |

1.

przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

| 2. | zatwierdza oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

2.

zatwierdza oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

| 3. | przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji; |
| --- | --- |

3.

przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji załączone do niniejszej rezolucji;

| 4. | zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem; |
| --- | --- |

4.

zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

| 5. | zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym. |
| --- | --- |

5.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

---

P7_TC1-COD(2012)0309

Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 27 lutego 2014 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2014 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu

(Jako że pomiędzy Parlamentem i Radą osiągnięte zostało porozumienie, stanowisko Parlamentu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzenia (UE) nr 509/2014.)

---

ZAŁĄCZNIK DO REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ

Oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie dodatkowej oceny Kolumbii i Peru

Parlament Europejski i Rada uznają potrzebę przeprowadzenia dodatkowej oceny spełnienia odnośnych kryteriów przez Kolumbię i Peru, zanim Komisja przedstawi Radzie zalecenia dotyczące decyzji upoważniających do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umów o ruchu bezwizowym z tymi państwami.

Komisja zobowiązuje się do niezwłocznego przystąpienia do tej oceny oraz do jak najszybszego jej przekazania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

Parlament Europejski i Rada przyjmują do wiadomości to zobowiązanie Komisji.

Oświadczenie Komisji w sprawie informowania Parlamentu Europejskiego

Komisja odnotowuje z zadowoleniem przyjęcie przez Parlament Europejski i Radę jej wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia (WE) nr 539/2001 w celu dostosowania załączników zawierających wykazy państw trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu, oraz państw trzecich, których obywatele są zwolnieni z takiego wymogu.

Zgodnie z porozumieniem ramowym z dnia 20 października 2010 r. w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską, a w szczególności jego pkt 23, Komisja potwierdza swoje zobowiązanie do systematycznego informowania Parlamentu Europejskiego o przebiegu negocjacji w sprawie umów o ruchu bezwizowym w następstwie przeniesienia wybranych państw do wykazu zawartego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 539/2001. Komisja będzie co najmniej dwa razy w roku przedstawiać właściwym organom Parlamentu Europejskiego aktualne informacje.

---