# Publicatieblad C 123E/2010

| | ISSN 1725-2474
  doi:10.3000/17252474.CE2010.123.nld |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 123E |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 53e jaargang12 mei 2010 |

ISSN 1725-2474

doi:10.3000/17252474.CE2010.123.nld

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 123E

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

53e jaargang12 mei 2010

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | III   Voorbereidende handelingen |
| | Raad |
| 2010/C 123E/01 | Standpunt (EU) nr. 7/2010 van de Raad in eerste lezing met het oog op de aanneming van een Besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 573/2007/EG tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2008-2013 wat de intrekking van de financiering van sommige communautaire acties en de wijziging van de maximumgrens voor de financiering ervan betreftVastgesteld door de Raad op 25 februari 2010 | 1 |
| 2010/C 123E/02 | Standpunt (EU) nr. 8/2010 van de Raad in eerste lezing met het oog op de aanneming van de Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen en tot intrekking van Richtlijn 86/613/EEGVastgesteld door de Raad op 8 maart 2010 | 5 |
| 2010/C 123E/03 | Standpunt (EU) nr. 9/2010 van de Raad, in eerste lezing met het oog op de aanneming van een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van energiegerelateerde productenVastgesteld door de Raad op 14 april 2010 (
  1
  ) | 17 |
| 2010/C 123E/04 | Standpunt (EU) nr. 10/2010 van de Raad in eerste lezing met het oog op de aanneming van een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwenVastgesteld door de Raad op 14 april 2010 | 32 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

III   Voorbereidende handelingen

Raad

2010/C 123E/01

Standpunt (EU) nr. 7/2010 van de Raad in eerste lezing met het oog op de aanneming van een Besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 573/2007/EG tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2008-2013 wat de intrekking van de financiering van sommige communautaire acties en de wijziging van de maximumgrens voor de financiering ervan betreftVastgesteld door de Raad op 25 februari 2010

1

2010/C 123E/02

Standpunt (EU) nr. 8/2010 van de Raad in eerste lezing met het oog op de aanneming van de Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen en tot intrekking van Richtlijn 86/613/EEGVastgesteld door de Raad op 8 maart 2010

5

2010/C 123E/03

Standpunt (EU) nr. 9/2010 van de Raad, in eerste lezing met het oog op de aanneming van een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van energiegerelateerde productenVastgesteld door de Raad op 14 april 2010 (
  1
  )

1

17

2010/C 123E/04

Standpunt (EU) nr. 10/2010 van de Raad in eerste lezing met het oog op de aanneming van een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwenVastgesteld door de Raad op 14 april 2010

32

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

III Voorbereidende handelingen

Raad

| 12.5.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 123/1 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 123/1

---

STANDPUNT (EU) Nr. 7/2010 VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

met het oog op de aanneming van een Besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 573/2007/EG tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2008-2013 wat de intrekking van de financiering van sommige communautaire acties en de wijziging van de maximumgrens voor de financiering ervan betreft

Vastgesteld door de Raad op 25 februari 2010

2010/C 123 E/01

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 78, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Het beleid van de Unie betreffende het gemeenschappelijk Europees asielstelsel (CEAS) heeft, zoals vastgesteld in het Haags Programma, als doel een gemeenschappelijke asielruimte tot stand te brengen door de ontwikkeling van een doeltreffende geharmoniseerde procedure op basis van de waarden en de humanitaire traditie van de Europese Unie. |
| --- | --- |

(1)

Het beleid van de Unie betreffende het gemeenschappelijk Europees asielstelsel (CEAS) heeft, zoals vastgesteld in het Haags Programma, als doel een gemeenschappelijke asielruimte tot stand te brengen door de ontwikkeling van een doeltreffende geharmoniseerde procedure op basis van de waarden en de humanitaire traditie van de Europese Unie.

| (2) | De afgelopen jaren is er dankzij de invoering van gemeenschappelijke minimumnormen veel vooruitgang geboekt bij de invoering van het CEAS. Er blijven echter grote verschillen tussen lidstaten bestaan op het gebied van het verlenen van internationale bescherming en van de vormen die deze bescherming aanneemt. |
| --- | --- |

(2)

De afgelopen jaren is er dankzij de invoering van gemeenschappelijke minimumnormen veel vooruitgang geboekt bij de invoering van het CEAS. Er blijven echter grote verschillen tussen lidstaten bestaan op het gebied van het verlenen van internationale bescherming en van de vormen die deze bescherming aanneemt.

| (3) | De Commissie heeft in juni 2008 haar asielbeleidsplan goedgekeurd en daarin aangekondigd dat zij het CEAS verder wil ontwikkelen door wijzigingen in de bestaande regelgeving voor te stellen met het oog op verdere harmonisatie van de geldende normen, en de steun voor de praktische samenwerking tussen de lidstaten beter te ondersteunen, met name door een wetgevingsvoorstel tot oprichting van een Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (het ondersteuningsbureau), ter verbetering van de coördinatie van de operationele samenwerking tussen lidstaten om de gemeenschappelijke regels doeltreffend ten uitvoer te leggen. |
| --- | --- |

(3)

De Commissie heeft in juni 2008 haar asielbeleidsplan goedgekeurd en daarin aangekondigd dat zij het CEAS verder wil ontwikkelen door wijzigingen in de bestaande regelgeving voor te stellen met het oog op verdere harmonisatie van de geldende normen, en de steun voor de praktische samenwerking tussen de lidstaten beter te ondersteunen, met name door een wetgevingsvoorstel tot oprichting van een Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (het ondersteuningsbureau), ter verbetering van de coördinatie van de operationele samenwerking tussen lidstaten om de gemeenschappelijke regels doeltreffend ten uitvoer te leggen.

| (4) | De Europese Raad heeft in het in september 2008 goedgekeurde Europees pact inzake immigratie en asiel er plechtig aan herinnerd dat iedere vervolgde vreemdeling het recht heeft op het grondgebied van de Europese Unie hulp en bescherming te krijgen op grond van het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen, gewijzigd bij het Protocol van New York van 31 januari 1967, en andere gerelateerde verdragen. Voorts werd uitdrukkelijk overeengekomen dat in 2009 een Europees ondersteuningsbureau zou worden opgericht. |
| --- | --- |

(4)

De Europese Raad heeft in het in september 2008 goedgekeurde Europees pact inzake immigratie en asiel er plechtig aan herinnerd dat iedere vervolgde vreemdeling het recht heeft op het grondgebied van de Europese Unie hulp en bescherming te krijgen op grond van het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 betreffende de status van vluchtelingen, gewijzigd bij het Protocol van New York van 31 januari 1967, en andere gerelateerde verdragen. Voorts werd uitdrukkelijk overeengekomen dat in 2009 een Europees ondersteuningsbureau zou worden opgericht.

| (5) | De praktische samenwerking op het gebied van asiel heeft als doel de lidstaten hun beleidsvorming op dat gebied beter te laten stroomlijnen en de kwaliteit ervan beter te garanderen binnen een Europese wetgevingskader. De afgelopen jaren zijn al een heel aantal maatregelen voor praktische samenwerking ontplooid, met name de vaststelling van een gemeenschappelijke aanpak voor de informatie over landen van herkomst en de invoering van een gemeenschappelijk Europees asielcurriculum.Om deze maatregelen voor samenwerking te versterken en te ontwikkelen, is het noodzakelijk het ondersteuningsbureau op te zetten. |
| --- | --- |

(5)

De praktische samenwerking op het gebied van asiel heeft als doel de lidstaten hun beleidsvorming op dat gebied beter te laten stroomlijnen en de kwaliteit ervan beter te garanderen binnen een Europese wetgevingskader. De afgelopen jaren zijn al een heel aantal maatregelen voor praktische samenwerking ontplooid, met name de vaststelling van een gemeenschappelijke aanpak voor de informatie over landen van herkomst en de invoering van een gemeenschappelijk Europees asielcurriculum.Om deze maatregelen voor samenwerking te versterken en te ontwikkelen, is het noodzakelijk het ondersteuningsbureau op te zetten.

| (6) | Om de acties ter ondersteuning van de praktische samenwerking op het gebied van asiel te vereenvoudigen, en voor zover het ondersteuningsbureau belast dient te worden met sommige taken die momenteel gefinancierd worden uit het Europees Vluchtelingenfonds, is het noodzakelijk dat de verantwoordelijkheid voor sommige communautaire acties in de zin van artikel 4 van Beschikking nr. 573/2007/EG (2) wordt overgedragen van het Europees Vluchtelingenfonds aan het ondersteuningsbureau, teneinde de praktische samenwerking op het gebied van asiel optimaal te waarborgen. |
| --- | --- |

(6)

Om de acties ter ondersteuning van de praktische samenwerking op het gebied van asiel te vereenvoudigen, en voor zover het ondersteuningsbureau belast dient te worden met sommige taken die momenteel gefinancierd worden uit het Europees Vluchtelingenfonds, is het noodzakelijk dat de verantwoordelijkheid voor sommige communautaire acties in de zin van artikel 4 van Beschikking nr. 573/2007/EG (2) wordt overgedragen van het Europees Vluchtelingenfonds aan het ondersteuningsbureau, teneinde de praktische samenwerking op het gebied van asiel optimaal te waarborgen.

| (7) | Gelet op de inperking van het aantal communautaire acties, dient het in Beschikking nr. 573/2007/EG bedoelde maximum van de hiervoor beschikbare middelen van 10 % van de voor het Fonds beschikbare middelen tot 4 % worden verlaagd. |
| --- | --- |

(7)

Gelet op de inperking van het aantal communautaire acties, dient het in Beschikking nr. 573/2007/EG bedoelde maximum van de hiervoor beschikbare middelen van 10 % van de voor het Fonds beschikbare middelen tot 4 % worden verlaagd.

| (8) | De financiële middelen voor de uitvoering van Beschikking nr. 573/2007/EG moeten worden verminderd, zodat financiële middelen beschikbaar worden voor de financiering van het ondersteuningsbureau. |
| --- | --- |

(8)

De financiële middelen voor de uitvoering van Beschikking nr. 573/2007/EG moeten worden verminderd, zodat financiële middelen beschikbaar worden voor de financiering van het ondersteuningsbureau.

| (9) | Het Verenigd Koninkrijk en Ierland hebben, overeenkomstig artikel 3 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, kennis gegeven van hun wens deel te nemen aan de aanneming en toepassing van deze beschikking. |
| --- | --- |

(9)

Het Verenigd Koninkrijk en Ierland hebben, overeenkomstig artikel 3 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, kennis gegeven van hun wens deel te nemen aan de aanneming en toepassing van deze beschikking.

| (10) | Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het VEU en het VWEU, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van dit besluit, dat derhalve niet bindend voor, noch van toepassing is op Denemarken, |
| --- | --- |

(10)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het VEU en het VWEU, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van dit besluit, dat derhalve niet bindend voor, noch van toepassing is op Denemarken,

HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1

Beschikking nr. 573/2007/EG wordt als volgt gewijzigd:

| 1. | in artikel 4:






  a) | wordt in lid 1 het cijfer „10 %” vervangen door het cijfer „4 %”; |
| --- | --- | --- |

1.

in artikel 4:

a)

wordt in lid 1 het cijfer „10 %” vervangen door het cijfer „4 %”;

| b) | worden in lid 2 de punten a) en f) geschrapt; |
| --- | --- |

b)

worden in lid 2 de punten a) en f) geschrapt;

| 2. | in artikel 12 wordt lid 1 vervangen door:
  „1.   De financiële middelen voor de uitvoering van deze beschikking voor de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2013 belopen 614 miljoen EUR.”. |
| --- | --- |

2.

in artikel 12 wordt lid 1 vervangen door:

„1.   De financiële middelen voor de uitvoering van deze beschikking voor de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2013 belopen 614 miljoen EUR.”.

Artikel 2

Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 3

Dit besluit is gericht tot de lidstaten overeenkomstig de Verdragen.

Artikel 4

Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Gedaan te ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

...

Voor de Raad

De voorzitter

...

---

(1)  Standpunt van het Europees Parlement van 7 mei 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), standpunt van de Raad in eerste lezing van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Standpunt van het Europees Parlement van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

1

(2)  PB L 144 van 6.6.2007, blz. 1.

2

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

Op 18 februari 2009 heeft de Commissie het voorstel tot wijziging van de beschikking over het Europees Vluchtelingenfonds (EVF) (1) ingediend, dat samengaat met het voorstel voor een verordening tot oprichting van een Europees ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) (2).

Op 7 mei 2009 heeft het Europees Parlement advies in eerste lezing uitgebracht over respectievelijk de EVF-beschikking, zonder amendementen (3) en de EASO-verordening, met 40 amendementen op het Commissievoorstel (4).

Op 25 februari 2010 heeft de Raad zijn standpunt in eerste lezing over beide voorstellen vastgesteld overeenkomstig artikel 294 van het Verdrag.

Tijdens zijn zitting van 5-7 oktober 2009 heeft het Comité van de Regio's een advies over het toekomstige gemeenschappelijk Europees asielstelsel II (5), met diverse aanbevelingen inzake de EASO-verordening, aangenomen.

II.   DOEL VAN HET VOORSTEL

De EVF-beschikking wordt gewijzigd om rekening te houden met de veranderingen ten gevolge van de oprichting van het Europees ondersteuningsbureau voor asielzaken en, met name, om dit bureau in staat te stellen verantwoordelijkheid te nemen voor bepaalde activiteiten die tot dusver door het vluchtelingenfonds werden gefinancierd. Met het Europees ondersteuningsbureau voor asielzaken wordt beoogd de uitvoering van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel te verbeteren, de praktische samenwerking tussen de lidstaten in asielzaken te versterken en operationele steun te verlenen en/of te coördineren ten behoeve van lidstaten waarvan de nationale asielstelsels onder specifieke en onevenredige druk staan.

III.   ANALYSE VAN HET STANDPUNT VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

Algemeen

De onderhandelingen vonden plaats in een beleidskader dat is gecreëerd door het Haags programma, waarin de doelstellingen en de instrumenten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken voor de periode 2005-2010 zijn vervat. De Europese Raad heeft zich ertoe geëngageerd het gemeenschappelijk Europees asielstelsel verder te ontwikkelen door het wetgevingskader te wijzigen en de praktische en constructieve samenwerking te versterken, onder meer door de oprichting van een Europees ondersteuningsbureau voor asielzaken. Nadien is de Europese Raad in het Europees pact inzake immigratie en asiel van oktober 2008 overeengekomen in 2009 een dergelijk bureau op te zetten.

Overeenkomstig artikel 3 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, hebben het Verenigd Koninkrijk en Ierland kennis gegeven van hun wens deel te nemen aan de aanneming en de toepassing van deze beschikking.

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van de EVF-beschikking, die derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken.

Conform de bepalingen van de gemeenschappelijke verklaring over de wijze van uitvoering van de medebeslissingsprocedure (6) zijn er tussen vertegenwoordigers van de Raad, het Parlement en de Commissie contacten geweest om in het stadium van het standpunt van de Raad in eerste lezing tot een akkoord te komen. Die contacten hebben tot een akkoord geleid over de tekst van de EASO-verordening en van de EVF-beschikking.

IV.   CONCLUSIE

Het standpunt van de Raad in eerste lezing geeft het compromis weer dat is bereikt tijdens de onderhandelingen tussen de Raad en het Europees Parlement, welke door de Commissie werden gefaciliteerd. Het Coreper heeft dit compromis op 20 november 2009 bekrachtigd door middel van een politiek akkoord over de EVF-beschikking en de EASO-verordening. De voorzitter van de Commissie LIBE van het Europees Parlement heeft inmiddels in een brief aan de voorzitter van het Coreper meegedeeld dat, indien de compromisteksten als standpunten van de Raad in eerste lezing naar het Parlement worden gezonden, hij de leden van de Commissie LIBE, en vervolgens de plenaire vergadering, zal aanbevelen de standpunten van de Raad in de tweede lezing van het Parlement zonder amendementen aan te nemen, na toetsing door de juristen/vertalers van beide instellingen. Zodra de EVF-beschikking en de EASO-verordening zijn vastgesteld, kan het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, dat van cruciaal belang zal zijn voor de verdere versterking van de praktische samenwerking op asielgebied, spoedig worden opgericht.

---

(1)  Doc. 6702/09 ASILE 6 CADREFIN 7 CODEC 213.

(2)  Doc. 6700/09 ASILE 5 CODEC 212 + ADD 1, 2.

(3)  T6-0375/2009, 7.5.2009.

(4)  T6-0379/2009, 7.5.2009.

(5)  CdR 90/2009 def.

(6)  PB C 148 van 28.5.1999, blz. 1.

---

| 12.5.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 123/5 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 123/5

---

STANDPUNT (EU) Nr. 8/2010 VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

met het oog op de aanneming van de Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen en tot intrekking van Richtlijn 86/613/EEG

Vastgesteld door de Raad op 8 maart 2010

2010/C 123 E/02

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 157, lid 3,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap (3) waarborgt dat in de lidstaten ten aanzien van mannen en vrouwen die een zelfstandige activiteit uitoefenen of die daartoe bijdragen, het beginsel van gelijke behandeling wordt toegepast. Richtlijn 86/613/EEG is wat betreft zelfstandigen en echtgenoten van zelfstandigen niet zeer doeltreffend gebleken, en de werkingssfeer ervan dient te worden heroverwogen, aangezien discriminatie op grond van geslacht en intimidatie zich ook op andere terreinen dan arbeid in loondienst voordoen. Ter wille van de duidelijkheid dient Richtlijn 86/613/EEG door deze richtlijn te worden vervangen. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap (3) waarborgt dat in de lidstaten ten aanzien van mannen en vrouwen die een zelfstandige activiteit uitoefenen of die daartoe bijdragen, het beginsel van gelijke behandeling wordt toegepast. Richtlijn 86/613/EEG is wat betreft zelfstandigen en echtgenoten van zelfstandigen niet zeer doeltreffend gebleken, en de werkingssfeer ervan dient te worden heroverwogen, aangezien discriminatie op grond van geslacht en intimidatie zich ook op andere terreinen dan arbeid in loondienst voordoen. Ter wille van de duidelijkheid dient Richtlijn 86/613/EEG door deze richtlijn te worden vervangen.

| (2) | In haar mededeling van 1 maart 2006, getiteld „Routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen”, deelde de Commissie mee dat zij met het oog op een betere sturing van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen de bestaande EU-wetgeving inzake gelijke behandeling naar geslacht, die niet is meegenomen in de herschikkingsoperatie in 2005, zou onderzoeken om die waar nodig te actualiseren, te moderniseren en te herschikken. Bij de herschikkingsprocedure bleef Richtlijn 86/613/EEG buiten beschouwing. |
| --- | --- |

(2)

In haar mededeling van 1 maart 2006, getiteld „Routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen”, deelde de Commissie mee dat zij met het oog op een betere sturing van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen de bestaande EU-wetgeving inzake gelijke behandeling naar geslacht, die niet is meegenomen in de herschikkingsoperatie in 2005, zou onderzoeken om die waar nodig te actualiseren, te moderniseren en te herschikken. Bij de herschikkingsprocedure bleef Richtlijn 86/613/EEG buiten beschouwing.

| (3) | In zijn conclusies van 5 en 6 december 2007 over „Een evenwichtige rolverdeling tussen mannen en vrouwen ten behoeve van werkgelegenheid, groei en sociale samenhang” riep de Raad de Commissie op om te onderzoeken of Richtlijn 86/613/EEG eventueel diende te worden herzien om de rechten van zelfstandigen en hun meewerkende partners in verband met moeder- en vaderschap veilig te stellen. |
| --- | --- |

(3)

In zijn conclusies van 5 en 6 december 2007 over „Een evenwichtige rolverdeling tussen mannen en vrouwen ten behoeve van werkgelegenheid, groei en sociale samenhang” riep de Raad de Commissie op om te onderzoeken of Richtlijn 86/613/EEG eventueel diende te worden herzien om de rechten van zelfstandigen en hun meewerkende partners in verband met moeder- en vaderschap veilig te stellen.

| (4) | Het Europees Parlement heeft de Commissie er bij voortduring toe opgeroepen Richtlijn 86/613/EEG te herzien, met name met het oog op een betere zwangerschapsbescherming voor zelfstandig werkzame vrouwen en ter verbetering van de situatie van echtgenoten van zelfstandigen in de landbouw. |
| --- | --- |

(4)

Het Europees Parlement heeft de Commissie er bij voortduring toe opgeroepen Richtlijn 86/613/EEG te herzien, met name met het oog op een betere zwangerschapsbescherming voor zelfstandig werkzame vrouwen en ter verbetering van de situatie van echtgenoten van zelfstandigen in de landbouw.

| (5) | In haar mededeling van 2 juli 2008, getiteld „Vernieuwde sociale agenda: kansen, toegang en solidariteit in het Europa van de 21e eeuw”, heeft de Commissie de noodzaak bevestigd van het nemen van maatregelen betreffende de kloof tussen mannen en vrouwen in het ondernemerschap en ten behoeve van een betere combinatie van privé- en beroepsleven. |
| --- | --- |

(5)

In haar mededeling van 2 juli 2008, getiteld „Vernieuwde sociale agenda: kansen, toegang en solidariteit in het Europa van de 21e eeuw”, heeft de Commissie de noodzaak bevestigd van het nemen van maatregelen betreffende de kloof tussen mannen en vrouwen in het ondernemerschap en ten behoeve van een betere combinatie van privé- en beroepsleven.

| (6) | Er bestaat reeds een aantal rechtsinstrumenten voor de uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling dat van toepassing is op zelfstandige arbeid, met name Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (4) en Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (5). Deze richtlijn dient derhalve niet te gelden voor de reeds onder andere richtlijnen vallende gebieden. |
| --- | --- |

(6)

Er bestaat reeds een aantal rechtsinstrumenten voor de uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling dat van toepassing is op zelfstandige arbeid, met name Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (4) en Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (5). Deze richtlijn dient derhalve niet te gelden voor de reeds onder andere richtlijnen vallende gebieden.

| (7) | Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de bevoegdheden van de lidstaten om hun stelsels voor sociale bescherming in te richten. De exclusieve bevoegdheid van de lidstaten met betrekking tot de inrichting van hun socialebeschermingsstelsels omvat onder meer besluiten over het opzetten, financieren en beheren van dergelijke stelsels en de bijhorende instanties, alsmede over de inhoud en het verlenen van prestaties, de hoogte van de premies en de voorwaarden om daarvoor in aanmerking te komen. |
| --- | --- |

(7)

Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de bevoegdheden van de lidstaten om hun stelsels voor sociale bescherming in te richten. De exclusieve bevoegdheid van de lidstaten met betrekking tot de inrichting van hun socialebeschermingsstelsels omvat onder meer besluiten over het opzetten, financieren en beheren van dergelijke stelsels en de bijhorende instanties, alsmede over de inhoud en het verlenen van prestaties, de hoogte van de premies en de voorwaarden om daarvoor in aanmerking te komen.

| (8) | Deze richtlijn moet van toepassing zijn op zelfstandigen en hun echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, hun levenspartners, wanneer die onder de in het nationale recht bepaalde voorwaarden aan de uitoefening van de activiteit deelnemen. Teneinde de situatie voor de echtgenoten en, mits en voor zover erkend in het nationale recht, de levenspartners van zelfstandigen te verbeteren, moet hun werk erkend worden. |
| --- | --- |

(8)

Deze richtlijn moet van toepassing zijn op zelfstandigen en hun echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, hun levenspartners, wanneer die onder de in het nationale recht bepaalde voorwaarden aan de uitoefening van de activiteit deelnemen. Teneinde de situatie voor de echtgenoten en, mits en voor zover erkend in het nationale recht, de levenspartners van zelfstandigen te verbeteren, moet hun werk erkend worden.

| (9) | Deze richtlijn geldt niet voor aangelegenheden die al geregeld zijn in andere richtlijnen ter uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, in het bijzonder Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (6). Onder meer artikel 5 van Richtlijn 2004/113/EG betreffende verzekerings- en aanverwante financiële diensten blijft van toepassing. |
| --- | --- |

(9)

Deze richtlijn geldt niet voor aangelegenheden die al geregeld zijn in andere richtlijnen ter uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, in het bijzonder Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (6). Onder meer artikel 5 van Richtlijn 2004/113/EG betreffende verzekerings- en aanverwante financiële diensten blijft van toepassing.

| (10) | Ter voorkoming van discriminatie op grond van geslacht is deze richtlijn zowel op directe als op indirecte discriminatie van toepassing. Intimidatie en seksuele intimidatie moeten worden beschouwd als discriminatie en zijn daarom verboden. |
| --- | --- |

(10)

Ter voorkoming van discriminatie op grond van geslacht is deze richtlijn zowel op directe als op indirecte discriminatie van toepassing. Intimidatie en seksuele intimidatie moeten worden beschouwd als discriminatie en zijn daarom verboden.

| (11) | Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de burgerlijke staat of de gezinssituatie volgens het nationale recht. |
| --- | --- |

(11)

Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de rechten en verplichtingen die voortvloeien uit de burgerlijke staat of de gezinssituatie volgens het nationale recht.

| (12) | Het beginsel van gelijke behandeling betreft de relaties tussen de zelfstandige en derde partijen in de context van deze richtlijn, maar niet de relaties tussen de zelfstandige en zijn of haar echtgenoot of levenspartner. |
| --- | --- |

(12)

Het beginsel van gelijke behandeling betreft de relaties tussen de zelfstandige en derde partijen in de context van deze richtlijn, maar niet de relaties tussen de zelfstandige en zijn of haar echtgenoot of levenspartner.

| (13) | Voor zelfstandige arbeid houdt de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling in dat er geen discriminatie op grond van geslacht mag bestaan, bijvoorbeeld ten aanzien van de oprichting, vestiging of uitbreiding van een bedrijf of het opzetten of de uitbreiding van enigerlei andere vorm van zelfstandige arbeid. |
| --- | --- |

(13)

Voor zelfstandige arbeid houdt de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling in dat er geen discriminatie op grond van geslacht mag bestaan, bijvoorbeeld ten aanzien van de oprichting, vestiging of uitbreiding van een bedrijf of het opzetten of de uitbreiding van enigerlei andere vorm van zelfstandige arbeid.

| (14) | Krachtens artikel 157, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie mogen de lidstaten maatregelen handhaven of aannemen waarbij specifieke voordelen worden geboden om de uitoefening van een zelfstandige beroepsactiviteit door het ondervertegenwoordigde geslacht te vergemakkelijken of om nadelen in hun beroepsloopbaan te voorkomen of te compenseren. In principe dienen maatregelen, zoals positieve actie ter verwezenlijking van gelijkheid van mannen en vrouwen in de praktijk, niet als schending van het rechtsbeginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen te worden beschouwd. |
| --- | --- |

(14)

Krachtens artikel 157, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie mogen de lidstaten maatregelen handhaven of aannemen waarbij specifieke voordelen worden geboden om de uitoefening van een zelfstandige beroepsactiviteit door het ondervertegenwoordigde geslacht te vergemakkelijken of om nadelen in hun beroepsloopbaan te voorkomen of te compenseren. In principe dienen maatregelen, zoals positieve actie ter verwezenlijking van gelijkheid van mannen en vrouwen in de praktijk, niet als schending van het rechtsbeginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen te worden beschouwd.

| (15) | Gewaarborgd moet worden dat de voorwaarden voor de oprichting van een bedrijf tussen echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, levenspartners niet restrictiever zijn dan de voorwaarden voor oprichting van een bedrijf tussen andere personen. |
| --- | --- |

(15)

Gewaarborgd moet worden dat de voorwaarden voor de oprichting van een bedrijf tussen echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, levenspartners niet restrictiever zijn dan de voorwaarden voor oprichting van een bedrijf tussen andere personen.

| (16) | Gezien hun deelneming aan de activiteiten van het familiebedrijf, dienen echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, levenspartners van zelfstandigen die toegang hebben tot een stelsel voor sociale bescherming, ook sociale bescherming te kunnen genieten. De lidstaten moeten worden verplicht om de nodige maatregelen te nemen om deze sociale bescherming overeenkomstig hun nationale recht te organiseren. In het bijzonder is het aan de lidstaten om te besluiten of deze sociale bescherming op een verplichte of vrijwillige grondslag moet worden toegepast. De lidstaten kunnen bepalen dat deze sociale bescherming in verhouding kan staan tot de deelneming aan de activiteiten van de zelfstandige en/of de hoogte van de bijdragen. Onverminderd deze richtlijn kunnen de lidstaten nationale bepalingen handhaven waarbij de toegang tot specifieke socialebeschermingsregelingen of tot een bepaald niveau van bescherming, inclusief de bijzondere financieringsvoorwaarden, wordt beperkt tot bepaalde groepen van zelfstandigen of zelfstandige beroepen, op voorwaarde dat er toegang tot een algemene regeling is. |
| --- | --- |

(16)

Gezien hun deelneming aan de activiteiten van het familiebedrijf, dienen echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, levenspartners van zelfstandigen die toegang hebben tot een stelsel voor sociale bescherming, ook sociale bescherming te kunnen genieten. De lidstaten moeten worden verplicht om de nodige maatregelen te nemen om deze sociale bescherming overeenkomstig hun nationale recht te organiseren. In het bijzonder is het aan de lidstaten om te besluiten of deze sociale bescherming op een verplichte of vrijwillige grondslag moet worden toegepast. De lidstaten kunnen bepalen dat deze sociale bescherming in verhouding kan staan tot de deelneming aan de activiteiten van de zelfstandige en/of de hoogte van de bijdragen. Onverminderd deze richtlijn kunnen de lidstaten nationale bepalingen handhaven waarbij de toegang tot specifieke socialebeschermingsregelingen of tot een bepaald niveau van bescherming, inclusief de bijzondere financieringsvoorwaarden, wordt beperkt tot bepaalde groepen van zelfstandigen of zelfstandige beroepen, op voorwaarde dat er toegang tot een algemene regeling is.

| (17) | De economische en fysieke kwetsbaarheid van zwangere zelfstandigen, zwangere echtgenoten en, mits en voor zover erkend in het nationale recht, zwangere levenspartners van zelfstandigen maakt het noodzakelijk dat hun het recht op zwangerschapsuitkeringen wordt toegekend. De lidstaten blijven bevoegd voor de organisatie van deze uitkeringen, waaronder de vaststelling van de hoogte van de bijdragen en alle regelingen betreffende uitkeringen en betalingen, mits de minimumnormen van deze richtlijn worden nageleefd. In het bijzonder kunnen zij bepalen gedurende welke periode voor en/of na de bevalling recht op zwangerschapsuitkeringen wordt verleend. Tevens kan bij de vaststelling van de bijdragen en/of de uitkeringen rekening worden gehouden met de economische situatie van de betrokken persoon of het betrokken gezin. |
| --- | --- |

(17)

De economische en fysieke kwetsbaarheid van zwangere zelfstandigen, zwangere echtgenoten en, mits en voor zover erkend in het nationale recht, zwangere levenspartners van zelfstandigen maakt het noodzakelijk dat hun het recht op zwangerschapsuitkeringen wordt toegekend. De lidstaten blijven bevoegd voor de organisatie van deze uitkeringen, waaronder de vaststelling van de hoogte van de bijdragen en alle regelingen betreffende uitkeringen en betalingen, mits de minimumnormen van deze richtlijn worden nageleefd. In het bijzonder kunnen zij bepalen gedurende welke periode voor en/of na de bevalling recht op zwangerschapsuitkeringen wordt verleend. Tevens kan bij de vaststelling van de bijdragen en/of de uitkeringen rekening worden gehouden met de economische situatie van de betrokken persoon of het betrokken gezin.

| (18) | Om recht te doen aan de bijzondere kenmerken van het werk als zelfstandige, dienen vrouwelijke zelfstandigen en echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, vrouwelijke levenspartners van zelfstandigen, voor zover mogelijk, toegang te hebben tot de bestaande diensten voor tijdelijke vervanging die het onderbreken van de beroepsuitoefening vanwege zwangerschap of moederschap mogelijk maken, of op de bestaande nationale sociale diensten. Toegang tot die diensten kan een alternatief of een onderdeel van de moederschapsuitkering vormen. |
| --- | --- |

(18)

Om recht te doen aan de bijzondere kenmerken van het werk als zelfstandige, dienen vrouwelijke zelfstandigen en echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, vrouwelijke levenspartners van zelfstandigen, voor zover mogelijk, toegang te hebben tot de bestaande diensten voor tijdelijke vervanging die het onderbreken van de beroepsuitoefening vanwege zwangerschap of moederschap mogelijk maken, of op de bestaande nationale sociale diensten. Toegang tot die diensten kan een alternatief of een onderdeel van de moederschapsuitkering vormen.

| (19) | Het vergroten van de efficiëntie en de doelmatigheid van de sociale stelsels, met name via betere stimulansen, betere administratie en evaluatie, en de prioriteitsstelling bij uitgavenprogramma's, is van cruciaal belang geworden voor de financiële houdbaarheid van de Europese sociale modellen op lange termijn. Bij het ontwerp van de voor de uitvoering van deze richtlijn noodzakelijke maatregelen dienen de lidstaten in het bijzonder aandacht te besteden aan het verbeteren en waarborgen van de kwaliteit en de houdbaarheid van hun socialebeschermingsstelsels op de lange termijn. |
| --- | --- |

(19)

Het vergroten van de efficiëntie en de doelmatigheid van de sociale stelsels, met name via betere stimulansen, betere administratie en evaluatie, en de prioriteitsstelling bij uitgavenprogramma's, is van cruciaal belang geworden voor de financiële houdbaarheid van de Europese sociale modellen op lange termijn. Bij het ontwerp van de voor de uitvoering van deze richtlijn noodzakelijke maatregelen dienen de lidstaten in het bijzonder aandacht te besteden aan het verbeteren en waarborgen van de kwaliteit en de houdbaarheid van hun socialebeschermingsstelsels op de lange termijn.

| (20) | Personen die op grond van geslacht zijn gediscrimineerd, dienen over adequate mogelijkheden tot rechtsbescherming te beschikken. Om een doeltreffender bescherming te bieden, moeten ook verenigingen, organisaties en andere rechtspersonen gerechtelijke stappen namens of tot steun van slachtoffers kunnen ondernemen, al naargelang de lidstaten bepalen, onverminderd de nationale procedurevoorschriften inzake vertegenwoordiging en verdediging in rechte. |
| --- | --- |

(20)

Personen die op grond van geslacht zijn gediscrimineerd, dienen over adequate mogelijkheden tot rechtsbescherming te beschikken. Om een doeltreffender bescherming te bieden, moeten ook verenigingen, organisaties en andere rechtspersonen gerechtelijke stappen namens of tot steun van slachtoffers kunnen ondernemen, al naargelang de lidstaten bepalen, onverminderd de nationale procedurevoorschriften inzake vertegenwoordiging en verdediging in rechte.

| (21) | De bescherming van zelfstandigen en van echtgenoten en, mits en voor zover erkend in het nationale recht, levenspartners van zelfstandigen tegen discriminatie op grond van geslacht dient te worden versterkt door de aanwezigheid in elke lidstaat van een orgaan of meer organen met de bevoegdheid om de betrokken problemen te onderzoeken, mogelijke oplossingen te zoeken en concrete bijstand aan de slachtoffers te verlenen. Deze organen mogen dezelfde zijn als de organen die op nationaal niveau verantwoordelijkheid hebben voor de verdediging van de mensenrechten of de bescherming van de rechten van het individu, of voor de uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling. |
| --- | --- |

(21)

De bescherming van zelfstandigen en van echtgenoten en, mits en voor zover erkend in het nationale recht, levenspartners van zelfstandigen tegen discriminatie op grond van geslacht dient te worden versterkt door de aanwezigheid in elke lidstaat van een orgaan of meer organen met de bevoegdheid om de betrokken problemen te onderzoeken, mogelijke oplossingen te zoeken en concrete bijstand aan de slachtoffers te verlenen. Deze organen mogen dezelfde zijn als de organen die op nationaal niveau verantwoordelijkheid hebben voor de verdediging van de mensenrechten of de bescherming van de rechten van het individu, of voor de uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling.

| (22) | Deze richtlijn stelt minimumvereisten vast en laat de lidstaten daarmee de keuze gunstiger bepalingen aan te nemen of te handhaven. |
| --- | --- |

(22)

Deze richtlijn stelt minimumvereisten vast en laat de lidstaten daarmee de keuze gunstiger bepalingen aan te nemen of te handhaven.

| (23) | Aangezien de doelstelling van het beoogde optreden, namelijk het waarborgen van een gemeenschappelijk hoog niveau van bescherming tegen discriminatie in alle lidstaten, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, |
| --- | --- |

(23)

Aangezien de doelstelling van het beoogde optreden, namelijk het waarborgen van een gemeenschappelijk hoog niveau van bescherming tegen discriminatie in alle lidstaten, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN AANGENOMEN:

Artikel 1

Onderwerp

1.   In deze richtlijn wordt een kader vastgesteld voor de toepassing in de lidstaten van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen die een zelfstandige activiteit uitoefenen of die aan de uitoefening van een zodanige activiteit bijdragen, met betrekking tot alle aspecten die niet onder de Richtlijnen 2006/54/EG en 79/7/EEG vallen.

2.   De uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten blijft onder Richtlijn 2004/113/EG vallen.

Artikel 2

Toepassingsgebied

Deze richtlijn betreft:

| a) | zelfstandigen, waaronder wordt verstaan een ieder die onder de in het nationale recht bepaalde voorwaarden voor eigen rekening een winstgevende activiteit uitoefent; |
| --- | --- |

a)

zelfstandigen, waaronder wordt verstaan een ieder die onder de in het nationale recht bepaalde voorwaarden voor eigen rekening een winstgevende activiteit uitoefent;

| b) | de echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, levenspartners van zelfstandigen, die, anders dan als werknemer of als vennoot, gewoonlijk en onder de in het nationale recht bepaalde voorwaarden aan de uitoefening van de activiteit van de zelfstandige deelnemen en dezelfde of aanvullende werkzaamheden verrichten. |
| --- | --- |

b)

de echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, levenspartners van zelfstandigen, die, anders dan als werknemer of als vennoot, gewoonlijk en onder de in het nationale recht bepaalde voorwaarden aan de uitoefening van de activiteit van de zelfstandige deelnemen en dezelfde of aanvullende werkzaamheden verrichten.

Artikel 3

Definities

1.   Voor de toepassing van deze richtlijn is er sprake van:

a)   „directe discriminatie”: wanneer iemand op grond van geslacht minder gunstig wordt behandeld dan een ander in een vergelijkbare situatie wordt, is of zou worden behandeld;

b)   „indirecte discriminatie”: wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze personen van een geslacht in vergelijking met personen van het andere geslacht bijzonder benadeelt, tenzij die bepaling, maatstaf of handelwijze objectief wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn;

c)   „intimidatie”: wanneer er sprake is van ongewenst gedrag dat verband houdt met het geslacht van een persoon en tot doel of gevolg heeft dat de waardigheid van die persoon wordt aangetast en een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd;

d)   „seksuele intimidatie”: wanneer zich enige vorm van ongewenst verbaal, non-verbaal of fysiek gedrag met een seksuele connotatie voordoet met als doel of gevolg dat de waardigheid van een persoon wordt aangetast, in het bijzonder wanneer een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd.

Artikel 4

Beginsel van gelijke behandeling

1.   Het beginsel van gelijke behandeling houdt in dat iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht in de publieke of de particuliere sector, hetzij direct, hetzij indirect, is verboden, bijvoorbeeld met betrekking tot de oprichting, vestiging of uitbreiding van een onderneming, dan wel ten aanzien van aanvang en uitbreiding van iedere andere vorm van zelfstandige arbeid.

2.   Op de onder lid 1 vallende gebieden dienen intimidatie en seksuele intimidatie te worden beschouwd als discriminatie op grond van geslacht en zijn ze derhalve verboden. Het feit dat een persoon zulk gedrag afwijst of lijdzaam ondergaat, mag niet ten grondslag liggen aan een die persoon betreffende beslissing.

3.   Op de onder lid 1 vallende gebieden wordt een opdracht tot het discrimineren van personen op grond van geslacht beschouwd als discriminatie.

Artikel 5

Positieve actie

De lidstaten kunnen maatregelen in de zin van artikel 157, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, handhaven of aannemen om volledige gelijkheid in de praktijk tussen mannen en vrouwen in het beroepsleven te waarborgen, bijvoorbeeld om vrouwelijk ondernemerschap te stimuleren.

Artikel 6

Oprichting van een vennootschap

Onverminderd bijzondere voorwaarden voor de toegang tot bepaalde werkzaamheden die op mannen en vrouwen op gelijke wijze worden toegepast, nemen de lidstaten de nodige maatregelen om te verzekeren dat de voorwaarden voor oprichting van een vennootschap tussen echtgenoten of, mits en voor zover erkend in het nationale recht, tussen levenspartners, niet restrictiever zijn dan de voorwaarden voor oprichting van een vennootschap tussen andere personen.

Artikel 7

Sociale bescherming

1.   Waar in een lidstaat een stelsel voor sociale bescherming van zelfstandigen bestaat, neemt die lidstaat de nodige maatregelen om te verzekeren dat in artikel 2, onder b), bedoelde echtgenoten en levenspartners een sociale bescherming overeenkomstig het nationale recht kunnen genieten.

2.   De lidstaten kunnen besluiten of de in lid 1 bedoelde sociale bescherming op een verplichte of een vrijwillige grondslag wordt toegepast. Dienovereenkomstig kunnen zij bepalen dat deze sociale bescherming alleen verleend wordt op verzoek van de in artikel 2, onder b), bedoelde echtgenoten en levenspartners.

Artikel 8

Zwangerschapsuitkeringen

1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te waarborgen dat vrouwelijke zelfstandigen, echtgenoten en vrouwelijke levenspartners, als bedoeld in artikel 2, overeenkomstig het nationale recht een adequate zwangerschapsuitkering kan worden toegekend die het onderbreken van de beroepsuitoefening wegens zwangerschap of moederschap gedurende ten minste 14 weken mogelijk maakt.

2.   De lidstaten kunnen besluiten of de in lid 1 bedoelde zwangerschapsuitkering op een verplichte of een vrijwillig grondslag wordt toegekend. Dienovereenkomstig kunnen zij bepalen dat deze uitkering alleen toegekend wordt op verzoek van vrouwelijke zelfstandigen, echtgenoten of vrouwelijke levenspartners als bedoeld in artikel 2.

3.   De in lid 1 bedoelde uitkering wordt als adequaat beschouwd, wanneer deze een inkomen waarborgt dat ten minste gelijk is aan:

| a) | de uitkering die de betrokkene zou ontvangen in geval van een onderbreking van haar werkzaamheden in verband met haar gezondheidstoestand; en/of |
| --- | --- |

a)

de uitkering die de betrokkene zou ontvangen in geval van een onderbreking van haar werkzaamheden in verband met haar gezondheidstoestand; en/of

| b) | het gemiddelde inkomensverlies in verband met een vergelijkbare voorafgaande periode, tot een door het nationale recht bepaald maximum; en/of |
| --- | --- |

b)

het gemiddelde inkomensverlies in verband met een vergelijkbare voorafgaande periode, tot een door het nationale recht bepaald maximum; en/of

| c) | elke andere gezinsgerelateerde uitkering op grond van het nationale recht, tot een door het nationale recht bepaald maximum. |
| --- | --- |

c)

elke andere gezinsgerelateerde uitkering op grond van het nationale recht, tot een door het nationale recht bepaald maximum.

4.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te verzekeren dat vrouwelijke zelfstandigen, echtgenoten en vrouwelijke levenspartners als bedoeld in artikel 2, voor zover mogelijk, toegang hebben tot bestaande diensten voor tijdelijke vervanging of op bestaande nationale sociale diensten. De lidstaten kunnen bepalen dat de toegang tot die diensten een alternatief is voor of een onderdeel vormt van de in lid 1 van dit artikel bedoelde uitkering.

Artikel 9

Verdediging van rechten

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat gerechtelijke en/of administratieve procedures, en, wanneer zij dit passend achten, ook bemiddelingsprocedures, voor de naleving van de uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen, beschikbaar zijn voor eenieder die meent door niet-toepassing van het beginsel van gelijke behandeling schade of verlies te hebben geleden, zelfs na beëindiging van de verhouding waarin de betrokkene zou zijn gediscrimineerd.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat verenigingen, organisaties en andere rechtspersonen, die er, overeenkomstig de in het nationale recht vastgestelde criteria, een rechtmatig belang bij hebben dat deze richtlijn wordt nageleefd, namens of ter ondersteuning van de klager of klaagster met zijn of haar toestemming, de gerechtelijke en/of administratieve procedures kunnen aanspannen om de uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen te doen naleven.

3.   De leden 1 en 2 laten de nationale regels betreffende de termijnen voor de instelling van een rechtsvordering aangaande het beginsel van gelijke behandeling onverlet.

Artikel 10

Compensatie of reparatie

De lidstaten nemen in hun interne rechtsorde de nodige maatregelen op om te zorgen voor reële en effectieve compensatie of reparatie, naargelang zij zelf bepalen, van de schade of het verlies geleden door een persoon als gevolg van discriminatie op grond van geslacht, op een wijze die afschrikkend is en evenredig aan het geleden verlies of de geleden schade. Deze compensatie of reparatie mag niet worden beperkt tot een vooraf vastgesteld maximumbedrag.

Artikel 11

Organen voor gelijke behandeling

1.   De lidstaten wijzen een of meer organen aan voor de bevordering, analyse en ondersteuning en het volgen van de gelijke behandeling van eenieder, zonder discriminatie op grond van geslacht, en treffen daarvoor de nodige maatregelen. Deze organen kunnen deel uitmaken van instanties die op nationaal vlak verantwoordelijk zijn voor de verdediging van de mensenrechten of de bescherming van de rechten van het individu, of voor de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat tot de taken van de in lid 1 bedoelde organen onder meer behoort:

| a) | onverminderd de rechten van slachtoffers en van de in artikel 9, lid 2, bedoelde verenigingen, organisaties of andere rechtspersonen, onafhankelijke bijstand te verlenen aan slachtoffers van discriminatie bij de afwikkeling van hun klachten betreffende discriminatie; |
| --- | --- |

a)

onverminderd de rechten van slachtoffers en van de in artikel 9, lid 2, bedoelde verenigingen, organisaties of andere rechtspersonen, onafhankelijke bijstand te verlenen aan slachtoffers van discriminatie bij de afwikkeling van hun klachten betreffende discriminatie;

| b) | onafhankelijke onderzoeken naar discriminatie te verrichten; |
| --- | --- |

b)

onafhankelijke onderzoeken naar discriminatie te verrichten;

| c) | onafhankelijke verslagen te publiceren en aanbevelingen te doen over elk onderwerp dat met dergelijke discriminatie verband houdt; |
| --- | --- |

c)

onafhankelijke verslagen te publiceren en aanbevelingen te doen over elk onderwerp dat met dergelijke discriminatie verband houdt;

| d) | op het daartoe geëigende niveau beschikbare informatie uit te wisselen met overeenkomstige Europese organen, zoals het Europees Instituut voor Gendergelijkheid. |
| --- | --- |

d)

op het daartoe geëigende niveau beschikbare informatie uit te wisselen met overeenkomstige Europese organen, zoals het Europees Instituut voor Gendergelijkheid.

Artikel 12

Gendermainstreaming

De lidstaten houden daadwerkelijk rekening met de doelstelling van gelijkheid van mannen en vrouwen bij de opstelling en uitvoering van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, beleidsmaatregelen en activiteiten op de in deze richtlijn bedoelde gebieden.

Artikel 13

Verspreiding van informatie

De lidstaten dragen er zorg voor dat de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen, tezamen met de reeds van kracht zijnde relevante bepalingen, met alle passende middelen onder de aandacht worden gebracht van alle betrokkenen op hun grondgebied.

Artikel 14

Niveau van bescherming

De lidstaten mogen bepalingen vaststellen of handhaven die voor de bescherming van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen gunstiger zijn dan die van deze richtlijn.

De uitvoering van deze richtlijn vormt onder geen beding een reden voor de verlaging van het in de lidstaten reeds bestaande niveau van bescherming tegen discriminatie op de door de richtlijn bestreken terreinen.

Artikel 15

Verslagen

1.   De lidstaten delen de Commissie uiterlijk op ... (7) alle beschikbare informatie over de toepassing van deze richtlijn mee.

De Commissie stelt een samenvattend verslag op en legt dit uiterlijk ... (8) aan het Europees Parlement en de Raad voor. Het verslag gaat, zo nodig, vergezeld van voorstellen tot wijziging van deze richtlijn.

2.   Het verslag van de Commissie houdt rekening met de standpunten van de belanghebbende partijen.

Artikel 16

Uitvoering

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... (9) aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie onverwijld de tekst van deze bepalingen mee.

Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   Wanneer bijzondere moeilijkheden dit rechtvaardigen, beschikken de lidstaten, zo nodig, over een extra termijn van 2 jaar tot ... (10) om te voldoen aan artikel 7 en aan artikel 8 ten aanzien van de in artikel 2 bedoelde echtgenoten en vrouwelijke levenspartners.

3.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 17

Intrekking

Richtlijn 86/613/EEG wordt ingetrokken met ingang van ... (11).

Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn worden gelezen als verwijzingen naar deze richtlijn.

Artikel 18

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 19

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te Brussel, ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

...

Voor de Raad

De voorzitter

...

---

(1)  PB C 228 van 22.9.2009, blz. 107.

1

(2)  Standpunt van het Europees Parlement van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van ...

2

(3)  PB L 359 van 19.12.1986, blz. 56.

3

(4)  PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.

4

(5)  PB L 204 van 26.7.2006, blz. 23.

5

(6)  PB L 373 van 21.12.2004, blz. 37.

6

(7)  PB: 6 jaar na inwerkingtreding.

7

(8)  PB: 7 jaar na inwerkingtreding.

8

(9)  PB: 2 jaar na inwerkingtreding.

9

(10)  PB: 4 jaar na inwerkingtreding.

10

(11)  PB: 2 jaar na inwerkingtreding.

11

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

De Commissie heeft op 6 oktober 2008 een voorstel ingediend voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen en tot intrekking van Richtlijn 86/613/EEG (1).

Het voorstel maakt deel uit van een pakket van initiatieven inzake het combineren van het beroepsleven, het gezinsleven en het privéleven; de andere onderdelen zijn een voorstel voor het herzien van de richtlijn inzake de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, een verslag over de realisatie van de doelstellingen van Barcelona inzake kinderopvang en een mededeling over het evenwicht tussen werk en privéleven.

Overeenkomstig de gewone procedure heeft het Europees Parlement zijn standpunt in eerste lezing meegedeeld op 6 mei 2009 (2).

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 24 maart 2009 advies uitgebracht (3).

De Commissie heeft geen formeel gewijzigd voorstel ingediend als reactie op het advies van het Parlement in eerste lezing.

Op 30 november 2009 is de Raad met gekwalificeerde meerderheid tot een politiek akkoord over een standpunt in eerste lezing gekomen.

De Raad heeft op 8 maart 2010 met gekwalificeerde meerderheid van stemmen zijn standpunt in eerste lezing vastgesteld, overeenkomstig artikel 294, lid 5, van het VWEU.

II.   DOELSTELLINGEN

Doelstelling van dit voorstel is de wijziging van het communautaire rechtskader betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen op zelfstandigen en hun echtgenoten.

Met het voorstel wordt beoogd de sociale bescherming van zelfstandigen te verbeteren teneinde belemmeringen voor vrouwelijk ondernemerschap weg te nemen. Daarnaast strekt het tot verbetering van de sociale bescherming van „meewerkende echtgenoten”, die regelmatig met de zelfstandige werken zonder de daarmee corresponderende rechten te genieten.

Ziehier de voornaamste elementen van het voorstel:

| — | de definitie van „meewerkende echtgenoten” is gewijzigd om ervoor te zorgen dat die ook levenspartners (d.w.z. ongehuwde paren) bestrijkt, mits en voor zover die bij nationaal recht zijn erkend; |
| --- | --- |

—

de definitie van „meewerkende echtgenoten” is gewijzigd om ervoor te zorgen dat die ook levenspartners (d.w.z. ongehuwde paren) bestrijkt, mits en voor zover die bij nationaal recht zijn erkend;

| — | artikel 7 bevat de bepaling dat vrouwelijke zelfstandigen en meewerkende echtgenoten op eigen verzoek recht hebben op eenzelfde periode van zwangerschapsverlof als werknemers (zie Richtlijn 92/85/EEG); |
| --- | --- |

—

artikel 7 bevat de bepaling dat vrouwelijke zelfstandigen en meewerkende echtgenoten op eigen verzoek recht hebben op eenzelfde periode van zwangerschapsverlof als werknemers (zie Richtlijn 92/85/EEG);

| — | artikel 6 bevat de bepaling dat meewerkende echtgenoten op hun verzoek over ten minste hetzelfde niveau van sociale bescherming kunnen beschikken als zelfstandigen. |
| --- | --- |

—

artikel 6 bevat de bepaling dat meewerkende echtgenoten op hun verzoek over ten minste hetzelfde niveau van sociale bescherming kunnen beschikken als zelfstandigen.

De aanneming van de richtlijn leidt tot de intrekking van Richtlijn 86/613/EEG (4) en de richtlijn is dan van toepassing op de aspecten die niet bij de Richtlijnen 2006/54/EG, 2004/113/EG en 79/7/EEG geregeld zijn, zodat het beginsel gelijke behandeling van vrouwen en mannen die een zelfstandige activiteit uitoefenen of die daartoe bijdragen op doeltreffender wijze ten uitvoer wordt gelegd.

III.   ANALYSE VAN HET STANDPUNT VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

1.   Algemene opmerkingen:

a)   Standpunt van de Commissie met betrekking tot de amendementen van het Europees Parlement

Het Europees Parlement heeft 30 amendementen op het voorstel van de Commissie aangenomen (amendementen 1-16, 18-19, 21-28, 36, 39, 40, 46). De Commissie heeft tijdens het debat in de plenaire vergadering laten weten 15 van deze amendementen in hun geheel, gedeeltelijk of in een gewijzigde formulering te kunnen aanvaarden (amendementen 1, 2, 3, 4, 7, 9, 12, 13, 15, 18, 21, 22, 23, 27, 28). De overige amendementen (5, 6, 8, 10, 11, 14, 16, 19, 24, 25, 26, 36, 39, 40, 46) waren voor de Commissie echter niet aanvaardbaar.

2.   Standpunt van de Raad in eerste lezing

De Raad kon 10 van de amendementen van het Europees Parlement in hun geheel, gedeeltelijk of in een gewijzigde formulering aanvaarden, en wel:

| — | Amendement 4 (overweging 10: verwijzing naar positieve acties): de Raad vond echter dat „positieve acties” moet worden vervangen door „positieve maatregelen” zoals in artikel 3 van Richtlijn 2006/54/EG (overweging 14 van zijn standpunt in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 4 (overweging 10: verwijzing naar positieve acties): de Raad vond echter dat „positieve acties” moet worden vervangen door „positieve maatregelen” zoals in artikel 3 van Richtlijn 2006/54/EG (overweging 14 van zijn standpunt in eerste lezing);

| — | Amendement 9 (overweging 18: verduidelijking van de tekst middels vermelding van zelfstandigen en meewerkende echtgenoten): de Raad heeft voorts in overweging 21 van zijn standpunt in eerste lezing een vermelding toegevoegd van levenspartners (mits en voor zover erkend in het nationaal recht) van zelfstandigen; |
| --- | --- |

—

Amendement 9 (overweging 18: verduidelijking van de tekst middels vermelding van zelfstandigen en meewerkende echtgenoten): de Raad heeft voorts in overweging 21 van zijn standpunt in eerste lezing een vermelding toegevoegd van levenspartners (mits en voor zover erkend in het nationaal recht) van zelfstandigen;

| — | Amendement 12 (artikel 4: toevoeging van de vermelding dat vrouwelijk ondernemerschap moet worden gestimuleerd): de Raad is het met het Parlement eens dat het raadzaam is een vermelding toe te voegen van het opzetten van een bedrijf door vrouwen, gelet op de enorme genderkloof in ondernemerschap (artikel 5 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 12 (artikel 4: toevoeging van de vermelding dat vrouwelijk ondernemerschap moet worden gestimuleerd): de Raad is het met het Parlement eens dat het raadzaam is een vermelding toe te voegen van het opzetten van een bedrijf door vrouwen, gelet op de enorme genderkloof in ondernemerschap (artikel 5 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendementen 13 en 39 (Artikel 5: toevoeging in de Engelstalige versie van „between” vóór „life partners”): de Raad is het met het Parlement eens dat deze toevoeging duidelijk maakt dat de voorwaarden voor oprichting van bedrijven dezelfde moeten zijn, ongeacht de burgerlijke staat (artikel 6 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendementen 13 en 39 (Artikel 5: toevoeging in de Engelstalige versie van „between” vóór „life partners”): de Raad is het met het Parlement eens dat deze toevoeging duidelijk maakt dat de voorwaarden voor oprichting van bedrijven dezelfde moeten zijn, ongeacht de burgerlijke staat (artikel 6 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 18 (nieuwe artikel 7 bis over de erkenning van het werk van meewerkende echtgenoten): de Raad heeft de inhoud van dit amendement overgenomen in overweging 8 van zijn standpunt in eerste lezing; |
| --- | --- |

—

Amendement 18 (nieuwe artikel 7 bis over de erkenning van het werk van meewerkende echtgenoten): de Raad heeft de inhoud van dit amendement overgenomen in overweging 8 van zijn standpunt in eerste lezing;

| — | Amendement 22 (artikel 10, lid 2, nieuwe letter c bis): volgens de Raad moet „soortgelijke” worden vervangen door „overeenkomstige” (artikel 11, lid 2, onder d) van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 22 (artikel 10, lid 2, nieuwe letter c bis): volgens de Raad moet „soortgelijke” worden vervangen door „overeenkomstige” (artikel 11, lid 2, onder d) van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 23 (toevoeging van een nieuwe bepaling (nieuw artikel 10 bis) over gendermainstreaming): de Raad vond deze nieuwe bepaling een duidelijke verbetering ten opzichte van de bestaande richtlijn (artikel 12 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 23 (toevoeging van een nieuwe bepaling (nieuw artikel 10 bis) over gendermainstreaming): de Raad vond deze nieuwe bepaling een duidelijke verbetering ten opzichte van de bestaande richtlijn (artikel 12 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 27 (artikel 14, lid 2): de Raad kon instemmen met het eerste deel van het amendement waarin een element van voorwaardelijkheid wordt ingevoerd („Indien er zich bijzondere moeilijkheden voordoen die zulks rechtvaardigen ...”) maar vond het onaanvaardbaar de extra termijn te verkorten tot één jaar. Ook was de Raad tegen het zodanig verruimen van de extra termijn dat alle bepalingen van de richtlijn eronder vallen (artikel 16, lid 2, van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 27 (artikel 14, lid 2): de Raad kon instemmen met het eerste deel van het amendement waarin een element van voorwaardelijkheid wordt ingevoerd („Indien er zich bijzondere moeilijkheden voordoen die zulks rechtvaardigen ...”) maar vond het onaanvaardbaar de extra termijn te verkorten tot één jaar. Ook was de Raad tegen het zodanig verruimen van de extra termijn dat alle bepalingen van de richtlijn eronder vallen (artikel 16, lid 2, van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 28 (artikel 14 bis, nieuw: minimumeisen): de Raad heeft de inhoud van dit amendement overgenomen in overweging 22 van zijn standpunt in eerste lezing. |
| --- | --- |

—

Amendement 28 (artikel 14 bis, nieuw: minimumeisen): de Raad heeft de inhoud van dit amendement overgenomen in overweging 22 van zijn standpunt in eerste lezing.

De Raad achtte het echter niet wenselijk de volgende amendementen over te nemen:

| — | Amendement 1 (overweging 4: vermelding van de noodzaak om verbetering te brengen in de situatie van meewerkende echtgenoten in de ambachtelijke sector, de handel, kleine en middelgrote ondernemingen en kleinbedrijf en de vrije beroepen): de Raad achtte het niet nodig deze sectoren uitdrukkelijk te noemen (overweging 4 van zijn standpunt in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 1 (overweging 4: vermelding van de noodzaak om verbetering te brengen in de situatie van meewerkende echtgenoten in de ambachtelijke sector, de handel, kleine en middelgrote ondernemingen en kleinbedrijf en de vrije beroepen): de Raad achtte het niet nodig deze sectoren uitdrukkelijk te noemen (overweging 4 van zijn standpunt in eerste lezing);

| — | Amendement 2 (nieuwe overweging 4 bis): de Raad vond het geen goed idee om voor meewerkende echtgenoten een verplicht registratiesysteem in te voeren. Voorts staat in overweging 16 van het standpunt van de Raad in eerste lezing dat meewerkende echtgenoten of levenspartners van zelfstandigen die toegang hebben tot een stelsel van sociale bescherming, ook het recht moeten hebben gebruik te maken van sociale bescherming. De lidstaten moeten worden verplicht om de nodige maatregelen te nemen om deze sociale zekerheid overeenkomstig hun nationale wetgeving te organiseren. In het bijzonder is het aan de lidstaten om te besluiten of deze sociale bescherming verplicht of vrijwillig moet worden geïmplementeerd; |
| --- | --- |

—

Amendement 2 (nieuwe overweging 4 bis): de Raad vond het geen goed idee om voor meewerkende echtgenoten een verplicht registratiesysteem in te voeren. Voorts staat in overweging 16 van het standpunt van de Raad in eerste lezing dat meewerkende echtgenoten of levenspartners van zelfstandigen die toegang hebben tot een stelsel van sociale bescherming, ook het recht moeten hebben gebruik te maken van sociale bescherming. De lidstaten moeten worden verplicht om de nodige maatregelen te nemen om deze sociale zekerheid overeenkomstig hun nationale wetgeving te organiseren. In het bijzonder is het aan de lidstaten om te besluiten of deze sociale bescherming verplicht of vrijwillig moet worden geïmplementeerd;

| — | Amendement 3 (nieuwe overweging 7 ter): volgens de Raad was het niet nodig een verplichting in te voeren om meewerkende echtgenoten een duidelijk omschreven status te geven en hun rechten vast te stellen; |
| --- | --- |

—

Amendement 3 (nieuwe overweging 7 ter): volgens de Raad was het niet nodig een verplichting in te voeren om meewerkende echtgenoten een duidelijk omschreven status te geven en hun rechten vast te stellen;

| — | Amendement 5 (overweging 11): de Raad vond het niet nodig de huidige formulering van Richtlijn 86/613/EEG te wijzigen (overweging 13 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 5 (overweging 11): de Raad vond het niet nodig de huidige formulering van Richtlijn 86/613/EEG te wijzigen (overweging 13 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 6 (overweging 12): de Raad vond dit amendement onnodig aangezien de jurisprudentie reeds stelt dat de lidstaten, wanneer zij hun nationale bevoegdheden uitoefenen, zich moeten houden aan het communautair recht, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie; |
| --- | --- |

—

Amendement 6 (overweging 12): de Raad vond dit amendement onnodig aangezien de jurisprudentie reeds stelt dat de lidstaten, wanneer zij hun nationale bevoegdheden uitoefenen, zich moeten houden aan het communautair recht, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie;

| — | Amendement 7 (overweging 13): volgens de Raad hoeft niet te worden bepaald dat het beschermingsniveau van meewerkende echtgenoten evenredig moet zijn aan de mate waarin zij aan de werkzaamheden van de zelfstandige in het gezinsbedrijf deelnemen. De Raad vond dat de lidstaten deze sociale bescherming overeenkomstig hun recht moeten organiseren en in het bijzonder moeten bepalen dat deze sociale bescherming evenredig kan zijn aan de deelname in de werkzaamheden van de zelfstandige en/of de hoogte van de premie (overweging 16 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 7 (overweging 13): volgens de Raad hoeft niet te worden bepaald dat het beschermingsniveau van meewerkende echtgenoten evenredig moet zijn aan de mate waarin zij aan de werkzaamheden van de zelfstandige in het gezinsbedrijf deelnemen. De Raad vond dat de lidstaten deze sociale bescherming overeenkomstig hun recht moeten organiseren en in het bijzonder moeten bepalen dat deze sociale bescherming evenredig kan zijn aan de deelname in de werkzaamheden van de zelfstandige en/of de hoogte van de premie (overweging 16 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 8 (overweging 16): de Raad kon dit amendement niet aanvaarden omdat hij vond dat de verwijzing naar de kwaliteit en de betaalbaarheid op de lange termijn van socialebeschermingsstelsels moet worden gehandhaafd (overweging 19 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 8 (overweging 16): de Raad kon dit amendement niet aanvaarden omdat hij vond dat de verwijzing naar de kwaliteit en de betaalbaarheid op de lange termijn van socialebeschermingsstelsels moet worden gehandhaafd (overweging 19 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 10 (artikel 2, lid 1, onder a)): de Raad achtte het wenselijk deze definitie te schrappen en in een nieuw artikel over het toepassingsgebied van de richtlijn te zetten (artikel 2 van het standpunt van de Raad in eerste lezing). Bovendien vond de Raad het niet wenselijk te verwijzen naar sectoren zoals landbouw, de vrije beroepen, ambachten en kleine en middelgrote ondernemingen aangezien hij geen goede reden zag om de definitie in de bestaande richtlijn te wijzigen; |
| --- | --- |

—

Amendement 10 (artikel 2, lid 1, onder a)): de Raad achtte het wenselijk deze definitie te schrappen en in een nieuw artikel over het toepassingsgebied van de richtlijn te zetten (artikel 2 van het standpunt van de Raad in eerste lezing). Bovendien vond de Raad het niet wenselijk te verwijzen naar sectoren zoals landbouw, de vrije beroepen, ambachten en kleine en middelgrote ondernemingen aangezien hij geen goede reden zag om de definitie in de bestaande richtlijn te wijzigen;

| — | Amendement 11 (artikel 3, lid 1): de Raad vond het niet nodig de leiding over een bedrijf toe te voegen aan situaties waarin het non-discriminatiebeginsel moet gelden, aangezien hij geen goede reden zag de bestaande bepaling in Richtlijn 86/613/EEG te wijzigen (artikel 4, lid 1 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 11 (artikel 3, lid 1): de Raad vond het niet nodig de leiding over een bedrijf toe te voegen aan situaties waarin het non-discriminatiebeginsel moet gelden, aangezien hij geen goede reden zag de bestaande bepaling in Richtlijn 86/613/EEG te wijzigen (artikel 4, lid 1 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendementen 14 en 40 (artikel 6): de Raad kon instemmen met het toevoegen van een verwijzing naar levenspartners, maar niet met de voorwaarden die in het amendement worden gesteld voor sociale bescherming, aangezien hij vond dat de lidstaten moeten besluiten of deze sociale bescherming er moet komen op verplichte of op vrijwillige basis (zoals verder wordt uitgelegd in overweging 16 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendementen 14 en 40 (artikel 6): de Raad kon instemmen met het toevoegen van een verwijzing naar levenspartners, maar niet met de voorwaarden die in het amendement worden gesteld voor sociale bescherming, aangezien hij vond dat de lidstaten moeten besluiten of deze sociale bescherming er moet komen op verplichte of op vrijwillige basis (zoals verder wordt uitgelegd in overweging 16 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 15 (artikel 7, lid 1, over de duur van het zwangerschapsverlof): de Raad vond dat de richtlijn geen zwangerschapsperiodes op maat moet bieden, afhankelijk van de persoonlijke keuze, aangezien zulke periodes niet zouden aansluiten op bestaande en toekomstige wetgeving, maar wel een toereikende zwangerschapstoelage moet bieden die arbeidsonderbrekingen vanwege zwangerschap mogelijk maken (artikel 8, lid 1, van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 15 (artikel 7, lid 1, over de duur van het zwangerschapsverlof): de Raad vond dat de richtlijn geen zwangerschapsperiodes op maat moet bieden, afhankelijk van de persoonlijke keuze, aangezien zulke periodes niet zouden aansluiten op bestaande en toekomstige wetgeving, maar wel een toereikende zwangerschapstoelage moet bieden die arbeidsonderbrekingen vanwege zwangerschap mogelijk maken (artikel 8, lid 1, van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 16 (artikel 7, lid 3): de Raad vond dat zo'n bepaling onduidelijk zou zijn en zou leiden tot rechtsonzekerheid aangezien men moet weten wat de redenen voor discriminatie zouden kunnen zijn (artikel 8, lid 3, van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 16 (artikel 7, lid 3): de Raad vond dat zo'n bepaling onduidelijk zou zijn en zou leiden tot rechtsonzekerheid aangezien men moet weten wat de redenen voor discriminatie zouden kunnen zijn (artikel 8, lid 3, van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 19 (artikel 8, lid 1, toevoeging van „doeltreffende”): de Raad vond dat de tekst moet aansluiten op de bestaande bepalingen in de Richtlijnen 2006/54/EG en 2004/113/EG (artikel 9, lid 1 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 19 (artikel 8, lid 1, toevoeging van „doeltreffende”): de Raad vond dat de tekst moet aansluiten op de bestaande bepalingen in de Richtlijnen 2006/54/EG en 2004/113/EG (artikel 9, lid 1 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 21 (artikel 10, lid 2: verwijzing naar het in lid 1 bedoelde orgaan): de Raad vond dat de in het Commissievoorstel gebezigde formulering („organen”) moet worden gebruikt; dan wordt het duidelijk dat de in artikel 10, lid 2, bedoelde organen dezelfde moeten zijn als de organen die verantwoordelijk zijn voor de Richtlijnen 2006/54/EG en 2004/113/EG (artikel 11, lid 2, van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 21 (artikel 10, lid 2: verwijzing naar het in lid 1 bedoelde orgaan): de Raad vond dat de in het Commissievoorstel gebezigde formulering („organen”) moet worden gebruikt; dan wordt het duidelijk dat de in artikel 10, lid 2, bedoelde organen dezelfde moeten zijn als de organen die verantwoordelijk zijn voor de Richtlijnen 2006/54/EG en 2004/113/EG (artikel 11, lid 2, van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 24 (artikel 11: vermelding van het internet als middel voor verspreiding van informatie): de Raad zag niet in wat voor nut het had de tekst van het Commissievoorstel, die identiek is aan de bestaande bepalingen in de Richtlijnen 2006/54/EG en 2004/113/EG, te wijzigen (artikel 13 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 24 (artikel 11: vermelding van het internet als middel voor verspreiding van informatie): de Raad zag niet in wat voor nut het had de tekst van het Commissievoorstel, die identiek is aan de bestaande bepalingen in de Richtlijnen 2006/54/EG en 2004/113/EG, te wijzigen (artikel 13 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 25 (artikel 13, lid 1, termijnen voor het verstrekken van informatie over de toepassing van de richtlijn en voor het verslag van de Commissie over de richtlijn): de Raad was tegen het verkorten van de termijnen die in het Commissievoorstel staan (artikel 15 van het standpunt van de Raad in eerste lezing); |
| --- | --- |

—

Amendement 25 (artikel 13, lid 1, termijnen voor het verstrekken van informatie over de toepassing van de richtlijn en voor het verslag van de Commissie over de richtlijn): de Raad was tegen het verkorten van de termijnen die in het Commissievoorstel staan (artikel 15 van het standpunt van de Raad in eerste lezing);

| — | Amendement 26 (artikel 13 (nieuw): evaluatie van de richtlijn): de Raad vond een evaluatieclausule niet noodzakelijk; |
| --- | --- |

—

Amendement 26 (artikel 13 (nieuw): evaluatie van de richtlijn): de Raad vond een evaluatieclausule niet noodzakelijk;

| — | Amendement 36 (artikel 2 bis (nieuw): verbod op iedere soort van discriminatie op basis van echtelijke staat of gezinssituatie): de Raad achtte het niet passend dit amendement in overweging te nemen, en wel om de redenen die ook gelden voor amendement 6; |
| --- | --- |

—

Amendement 36 (artikel 2 bis (nieuw): verbod op iedere soort van discriminatie op basis van echtelijke staat of gezinssituatie): de Raad achtte het niet passend dit amendement in overweging te nemen, en wel om de redenen die ook gelden voor amendement 6;

| — | Amendement 46 (artikel 7, lid 4): bepaling over de toegang tot nationale sociale diensten, naast de zwangerschapsuitkering): de Raad was tegen dit amendement omdat lidstaten moeten kunnen bepalen dat toegang tot deze sociale diensten een alternatief is voor of een deel van de zwangerschapsuitkering (artikel 8, lid 4, van het standpunt van de Raad in eerste lezing). |
| --- | --- |

—

Amendement 46 (artikel 7, lid 4): bepaling over de toegang tot nationale sociale diensten, naast de zwangerschapsuitkering): de Raad was tegen dit amendement omdat lidstaten moeten kunnen bepalen dat toegang tot deze sociale diensten een alternatief is voor of een deel van de zwangerschapsuitkering (artikel 8, lid 4, van het standpunt van de Raad in eerste lezing).

De Commissie heeft het standpunt van de Raad in eerste lezing aanvaard.

3.   Specifieke opmerkingen

Sociale bescherming (artikel 7 en overweging 16 van het standpunt van de Raad in eerste lezing)

De Raad is het met het Parlement eens over het beginsel dat, gezien hun deelneming aan de activiteiten van het familiebedrijf, echtgenoten of levenspartners, mits en voor zover erkend in het nationaal recht, van zelfstandigen die toegang hebben tot een stelsel voor sociale bescherming, ook sociale bescherming moeten genieten.

De lidstaten moeten volgens de Raad worden verplicht de nodige maatregelen te nemen om deze sociale zekerheid overeenkomstig hun nationale wetgeving te organiseren. In het bijzonder moeten de lidstaten besluiten of deze sociale bescherming er moet komen op verplichte of op vrijwillige basis en of ze uitsluitend op verzoek van meewerkende echtgenoten en levenspartners moet worden toegekend.

De lidstaten moeten de mogelijkheid hebben te bepalen dat deze sociale bescherming in verhouding kan staan tot de deelneming aan de activiteiten van de zelfstandige en/of de hoogte van de premies.

Onverminderd de bepalingen van deze richtlijn moeten de lidstaten ook nationale bepalingen kunnen handhaven waarbij de toegang tot specifieke socialebeschermingsregelingen of tot een bepaald niveau van bescherming, inclusief de bijzondere financieringsvoorwaarden, wordt beperkt tot bepaalde groepen van zelfstandigen of zelfstandige beroepen, op voorwaarde dat er toegang tot een algemene regeling is.

Zwangerschapsuitkeringen en tijdelijke vervangingsdiensten (artikel 8, overwegingen 17 en 18 in het standpunt van de Raad in eerste lezing)

De Raad is het met het Parlement eens dat zwangere zelfstandigen en zwangere echtgenotes, of levenspartners, van zelfstandigen, die economisch en lichamelijk kwetsbaar zijn, een zwangerschapsverlof moeten krijgen dat lang genoeg is voor een goed verloop van een normale zwangerschap en voor lichamelijk herstel van de moeder na een normale bevalling.

De Raad achtte het echter niet nodig om te bepalen dat vrouwelijke zelfstandigen en, naar analogie, meewerkende echtgenotes of vrouwelijke levenspartners van zelfstandigen, op verzoek recht moeten hebben op dezelfde periode van zwangerschapsverlof als de periode die wordt gegeven in Richtlijn 92/85/EEG, gelet op hun status van zelfstandige. Deze richtlijn geldt alleen voor werknemers die onder andere bepalingen vallen dan vrouwen die als zelfstandige werken.

Daarom vond de Raad het beter te bepalen dat vrouwelijke zelfstandigen en echtgenotes en vrouwelijke levenspartners, overeenkomstig de nationale wetgeving, recht moeten hebben op een adequate zwangerschapsuitkering die het onderbreken van de beroepsuitoefening vanwege zwangerschap of moederschap gedurende ten minste 14 weken mogelijk maakt.

De lidstaten moeten bevoegd blijven voor de organisatie van deze uitkeringen, waaronder de vaststelling van de hoogte van de premies, en voor alle regelingen betreffende uitkeringen en betalingen, mits de minimumnormen van de richtlijn worden nageleefd. In het bijzonder moeten zij kunnen bepalen gedurende welke periode voor en/of na de bevalling recht op zwangerschapsuitkeringen wordt verleend. Tevens moeten zij bepalen of bij de vaststelling van de premies en/of de uitkeringen rekening moet worden gehouden met de economische situatie van de betrokken persoon of het betrokken gezin.

Voorts vond de Raad dat, om recht te doen aan de bijzondere kenmerken van het werk als zelfstandige, vrouwelijke zelfstandigen en echtgenotes of vrouwelijke levenspartners, mits en voor zover erkend in het nationaal recht, van zelfstandigen, voor zover mogelijk, aanspraak dienen te kunnen maken op de bestaande diensten voor tijdelijke vervanging die het onderbreken van de beroepsuitoefening vanwege zwangerschap of moederschap mogelijk maken, of op de bestaande nationale sociale diensten. Toegang tot die diensten kan een alternatief voor of een deel van de zwangerschapsuitkering vormen.

IV.   CONCLUSIE

De Raad ziet zijn standpunt in eerste lezing over de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen als een evenwichtige en realistische oplossing voor vraagstukken die in het Commissievoorstel aan bod komen, vooral gelet op het feit dat niet mag worden ingegrepen in de organisatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten of in de financiering ervan.

Volgens de Raad moeten de bepalingen in zijn standpunt helpen bij het wegnemen van de hindernissen voor vrouwen om als zelfstandige te werken, waardoor het gemakkelijker moet worden activiteiten als zelfstandige en verantwoordelijkheden binnen het gezin met elkaar te combineren.

De Raad ziet uit naar een constructieve discussie met het Europees Parlement met het oog op een definitief akkoord over deze belangrijke richtlijn.

---

(1)  Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap (PB L 359 van 19.12.1986, blz. 56).

(2)  Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad.

(3)  PB C 228 van 22 september 2009, blz. 107.

(4)  Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap (PB L 359 van 19.12.1986, blz. 56).

---

| 12.5.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 123/17 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 123/17

---

STANDPUNT (EU) Nr. 9/2010 VAN DE RAAD, IN EERSTE LEZING

met het oog op de aanneming van een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van energiegerelateerde producten (herschikking)

Vastgesteld door de Raad op 14 april 2010

(Voor de EER relevante tekst)

2010/C 123 E/03

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 194, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Na raadpleging van het Comite van de Regio's,

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 92/75/EEG van de Raad van 22 september 1992 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van huishoudelijke apparaten (3) is ingrijpend gewijzigd (4). Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze verordening te worden overgegaan. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 92/75/EEG van de Raad van 22 september 1992 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van huishoudelijke apparaten (3) is ingrijpend gewijzigd (4). Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze verordening te worden overgegaan.

| (2) | Het toepassingsgebied van Richtlijn 92/75/EEG is beperkt tot huishoudelijke apparaten. De mededeling van de Commissie van 16 juli 2008 over het actieplan inzake duurzame consumptie en productie en een duurzaam industriebeleid is aangetoond dat de uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 92/75/EEG tot alle energiegerelateerde producten die tijdens hun gebruik een significant direct of indirect effect hebben op het energieverbruik, kan leiden tot sterkere synergieën tussen de bestaande wetgevende maatregelen, en met name Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten (5). Deze richtlijn laat de toepassing van Richtlijn 2009/125/EG onverlet. Deze richtlijn maakt samen met laatstgenoemde richtlijn en andere instrumenten van de Unie deel uit van een ruimer wetgevingskader en leidt, in de context van een holistische aanpak tot extra energiebesparingen en milieuvoordelen. |
| --- | --- |

(2)

Het toepassingsgebied van Richtlijn 92/75/EEG is beperkt tot huishoudelijke apparaten. De mededeling van de Commissie van 16 juli 2008 over het actieplan inzake duurzame consumptie en productie en een duurzaam industriebeleid is aangetoond dat de uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 92/75/EEG tot alle energiegerelateerde producten die tijdens hun gebruik een significant direct of indirect effect hebben op het energieverbruik, kan leiden tot sterkere synergieën tussen de bestaande wetgevende maatregelen, en met name Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten (5). Deze richtlijn laat de toepassing van Richtlijn 2009/125/EG onverlet. Deze richtlijn maakt samen met laatstgenoemde richtlijn en andere instrumenten van de Unie deel uit van een ruimer wetgevingskader en leidt, in de context van een holistische aanpak tot extra energiebesparingen en milieuvoordelen.

| (3) | In de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 8 en 9 maart 2007 wordt beklemtoond dat de energie-efficiëntie in de Unie moet worden verhoogd teneinde te komen tot een besparing van 20 % van het energieverbruik van de Unie voor 2020, worden streefcijfers vastgesteld voor de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen op EU-niveau en de reductie van de broeikasgasemissies, en wordt opgeroepen tot een volledige en snelle uitvoering van de hoofdprioriteiten die zijn bepaald in de mededeling van de Commissie van 19 oktober 2006 met als titel „Actieplan voor energie-efficiëntie - Het potentieel realiseren”. Het actieplan vestigde de aandacht op de enorme mogelijkheden tot energiebesparing in de sector van de producten. |
| --- | --- |

(3)

In de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 8 en 9 maart 2007 wordt beklemtoond dat de energie-efficiëntie in de Unie moet worden verhoogd teneinde te komen tot een besparing van 20 % van het energieverbruik van de Unie voor 2020, worden streefcijfers vastgesteld voor de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen op EU-niveau en de reductie van de broeikasgasemissies, en wordt opgeroepen tot een volledige en snelle uitvoering van de hoofdprioriteiten die zijn bepaald in de mededeling van de Commissie van 19 oktober 2006 met als titel „Actieplan voor energie-efficiëntie - Het potentieel realiseren”. Het actieplan vestigde de aandacht op de enorme mogelijkheden tot energiebesparing in de sector van de producten.

| (4) | Het verbeteren van de efficiëntie van energiegerelateerde producten doordat de consument met kennis van zaken een keuze maakt, komt ten goede aan de economie van de EU in het algemeen. |
| --- | --- |

(4)

Het verbeteren van de efficiëntie van energiegerelateerde producten doordat de consument met kennis van zaken een keuze maakt, komt ten goede aan de economie van de EU in het algemeen.

| (5) | De verstrekking van nauwkeurige, zinnige en vergelijkbare informatie over het specifieke energieverbruik van energiegerelateerde producten moet de eindgebruiker ertoe aanzetten te kiezen voor producten die tijdens hun gebruik minder energie of andere essentiële hulpbronnen verbruiken of het energieverbruik indirect doen dalen, zodat fabrikanten ertoe worden gebracht maatregelen te nemen om het energieverbruik en het verbruik van andere essentiële hulpbronnen van de producten die zij vervaardigen, te verminderen; hierdoor moet indirect ook een efficiënt gebruik van deze producten worden gestimuleerd, teneinde bij te dragen tot het EU-streefcijfer van 20 % energie-efficiëntie. De werking van de markt alleen, zonder deze informatie, kan het rationele gebruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen voor deze producten niet afdoende bevorderen. |
| --- | --- |

(5)

De verstrekking van nauwkeurige, zinnige en vergelijkbare informatie over het specifieke energieverbruik van energiegerelateerde producten moet de eindgebruiker ertoe aanzetten te kiezen voor producten die tijdens hun gebruik minder energie of andere essentiële hulpbronnen verbruiken of het energieverbruik indirect doen dalen, zodat fabrikanten ertoe worden gebracht maatregelen te nemen om het energieverbruik en het verbruik van andere essentiële hulpbronnen van de producten die zij vervaardigen, te verminderen; hierdoor moet indirect ook een efficiënt gebruik van deze producten worden gestimuleerd, teneinde bij te dragen tot het EU-streefcijfer van 20 % energie-efficiëntie. De werking van de markt alleen, zonder deze informatie, kan het rationele gebruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen voor deze producten niet afdoende bevorderen.

| (6) | Gememoreerd wordt dat er wetgeving van de Unie en nationale wetgeving bestaat die bepaalde rechten toekent aan consumenten wat betreft aangekochte producten, onder meer het recht op schadevergoeding of op vervanging van het product. |
| --- | --- |

(6)

Gememoreerd wordt dat er wetgeving van de Unie en nationale wetgeving bestaat die bepaalde rechten toekent aan consumenten wat betreft aangekochte producten, onder meer het recht op schadevergoeding of op vervanging van het product.

| (7) | De Commissie dient een prioriteitenlijst op te stellen van de energiegerelateerde producten die onder een gedelegeerde handeling uit hoofde van deze richtlijn kunnen vallen. Die lijst kan worden opgenomen in het werkplan als bedoeld in Richtlijn 2009/125/EG. |
| --- | --- |

(7)

De Commissie dient een prioriteitenlijst op te stellen van de energiegerelateerde producten die onder een gedelegeerde handeling uit hoofde van deze richtlijn kunnen vallen. Die lijst kan worden opgenomen in het werkplan als bedoeld in Richtlijn 2009/125/EG.

| (8) | Informatie speelt een sleutelrol bij de werking van de markt en het is derhalve nodig voor alle producten van hetzelfde type een uniform etiket in te voeren, potentiële klanten gestandaardiseerde aanvullende informatie te verschaffen over de kosten inzake energie en het verbruik van andere essentiële hulpbronnen van deze producten en maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat ook potentiële eindgebruikers die het product niet uitgestald zien en dus geen gelegenheid hebben het etiket te bekijken, deze informatie krijgen; om efficiënt en doeltreffend te zijn, moet het etiket voor de eindgebruiker gemakkelijk herkenbaar, eenvoudig en beknopt zijn. Hiertoe moet de bestaande lay-out van het etiket worden gehandhaafd als basis om de eindgebruikers te informeren over de energie-efficiëntie van producten. Informatie over het energieverbruik en andere informatie over de producten moet worden verkregen door metingen volgens geharmoniseerde normen en methoden. |
| --- | --- |

(8)

Informatie speelt een sleutelrol bij de werking van de markt en het is derhalve nodig voor alle producten van hetzelfde type een uniform etiket in te voeren, potentiële klanten gestandaardiseerde aanvullende informatie te verschaffen over de kosten inzake energie en het verbruik van andere essentiële hulpbronnen van deze producten en maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat ook potentiële eindgebruikers die het product niet uitgestald zien en dus geen gelegenheid hebben het etiket te bekijken, deze informatie krijgen; om efficiënt en doeltreffend te zijn, moet het etiket voor de eindgebruiker gemakkelijk herkenbaar, eenvoudig en beknopt zijn. Hiertoe moet de bestaande lay-out van het etiket worden gehandhaafd als basis om de eindgebruikers te informeren over de energie-efficiëntie van producten. Informatie over het energieverbruik en andere informatie over de producten moet worden verkregen door metingen volgens geharmoniseerde normen en methoden.

| (9) | Zoals wordt opgemerkt in de effectbeoordeling van de Commissie die het voorstel voor een richtlijn begeleidt, is de energie-etiketteringsregeling als model gevolgd in verschillende landen over de hele wereld. |
| --- | --- |

(9)

Zoals wordt opgemerkt in de effectbeoordeling van de Commissie die het voorstel voor een richtlijn begeleidt, is de energie-etiketteringsregeling als model gevolgd in verschillende landen over de hele wereld.

| (10) | De lidstaten zien regelmatig toe op de naleving van deze richtlijn, en nemen de relevante informatie op in het verslag dat zij uit hoofde van deze richtlijn om de vier jaar moeten indienen bij de Commissie, in het bijzonder wat de verantwoordelijkheden van leveranciers en handelaars betreft. |
| --- | --- |

(10)

De lidstaten zien regelmatig toe op de naleving van deze richtlijn, en nemen de relevante informatie op in het verslag dat zij uit hoofde van deze richtlijn om de vier jaar moeten indienen bij de Commissie, in het bijzonder wat de verantwoordelijkheden van leveranciers en handelaars betreft.

| (11) | Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten (6) bevat algemene bepalingen over markttoezicht in verband met het verhandelen van producten. Teneinde de doelstellingen van deze richtlijn te bereiken, voorziet deze richtlijn in nadere bepalingen op dat gebied. Die bepalingen stroken met Verordening (EG) nr. 765/2008. |
| --- | --- |

(11)

Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten (6) bevat algemene bepalingen over markttoezicht in verband met het verhandelen van producten. Teneinde de doelstellingen van deze richtlijn te bereiken, voorziet deze richtlijn in nadere bepalingen op dat gebied. Die bepalingen stroken met Verordening (EG) nr. 765/2008.

| (12) | Een systeem op een louter vrijwillige basis zou ertoe leiden dat slechts sommige producten zouden worden geëtiketteerd of van standaard-productinformatie zouden worden voorzien, met het risico dat dit sommige eindgebruikers in verwarring brengt, of zelfs dat onjuiste informatie wordt verschaft. De huidige maatregelen moeten er derhalve toe leiden dat bij alle betrokken producten het verbruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen door middel van etikettering en standaard-productinformatie is aangegeven. |
| --- | --- |

(12)

Een systeem op een louter vrijwillige basis zou ertoe leiden dat slechts sommige producten zouden worden geëtiketteerd of van standaard-productinformatie zouden worden voorzien, met het risico dat dit sommige eindgebruikers in verwarring brengt, of zelfs dat onjuiste informatie wordt verschaft. De huidige maatregelen moeten er derhalve toe leiden dat bij alle betrokken producten het verbruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen door middel van etikettering en standaard-productinformatie is aangegeven.

| (13) | Energiegerelateerde producten hebben een direct of indirect effect op het verbruik van een grote verscheidenheid van energievormen tijdens het gebruik, waarbij elektriciteit en gas de belangrijkste zijn. Deze richtlijn moet derhalve van toepassing zijn op alle energiegerelateerde producten die een direct of indirect effect hebben op het verbruik van gelijk welke vorm van energie tijdens het gebruik. |
| --- | --- |

(13)

Energiegerelateerde producten hebben een direct of indirect effect op het verbruik van een grote verscheidenheid van energievormen tijdens het gebruik, waarbij elektriciteit en gas de belangrijkste zijn. Deze richtlijn moet derhalve van toepassing zijn op alle energiegerelateerde producten die een direct of indirect effect hebben op het verbruik van gelijk welke vorm van energie tijdens het gebruik.

| (14) | Energiegerelateerde producten die een significant direct of indirect effect op het energieverbruik hebben of, waar van toepassing, op het verbruik van essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik en die voldoende mogelijkheden bieden voor een hogere efficiëntie, dienen te worden opgenomen in een gedelegeerde handeling, waarbij de verstrekking van informatie via etikettering de eindgebruikers ertoe kan aanzetten efficiëntere producten te kopen. |
| --- | --- |

(14)

Energiegerelateerde producten die een significant direct of indirect effect op het energieverbruik hebben of, waar van toepassing, op het verbruik van essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik en die voldoende mogelijkheden bieden voor een hogere efficiëntie, dienen te worden opgenomen in een gedelegeerde handeling, waarbij de verstrekking van informatie via etikettering de eindgebruikers ertoe kan aanzetten efficiëntere producten te kopen.

| (15) | Teneinde tegemoet te komen aan de doelstellingen van de Unie inzake klimaatverandering en energiezekerheid, en gelet op het feit dat de totale hoeveelheid energie die door producten wordt verbruikt naar verwachting verder zal blijven toenemen op de langere termijn, zouden de uit hoofde van deze richtlijn genomen gedelegeerde handelingen op het etiket ook, waar van toepassing, het hoge totale energieverbruik van het product kunnen beklemtonen. |
| --- | --- |

(15)

Teneinde tegemoet te komen aan de doelstellingen van de Unie inzake klimaatverandering en energiezekerheid, en gelet op het feit dat de totale hoeveelheid energie die door producten wordt verbruikt naar verwachting verder zal blijven toenemen op de langere termijn, zouden de uit hoofde van deze richtlijn genomen gedelegeerde handelingen op het etiket ook, waar van toepassing, het hoge totale energieverbruik van het product kunnen beklemtonen.

| (16) | Een aantal lidstaten hant eert een aankoopbeleid waarbij de aanbestedende diensten verplicht worden energie-efficiënte producten aan te kopen. Een aantal lidstaten biedt ook stimulansen voor energie-efficiënte producten. De criteria voor producten om in aanmerking te komen voor openbare aanbestedingen of stimulansen verschillen sterk van lidstaat tot lidstaat. Gebruik maken van prestatieklassen voor specifieke producten, zoals bepaald in de gedelegeerde handelingen uit hoofde van deze richtlijn, kan de versnippering van openbare aanbestedingen en stimulansen tegengaan en de opmars van efficiënte producten bevorderen. |
| --- | --- |

(16)

Een aantal lidstaten hant eert een aankoopbeleid waarbij de aanbestedende diensten verplicht worden energie-efficiënte producten aan te kopen. Een aantal lidstaten biedt ook stimulansen voor energie-efficiënte producten. De criteria voor producten om in aanmerking te komen voor openbare aanbestedingen of stimulansen verschillen sterk van lidstaat tot lidstaat. Gebruik maken van prestatieklassen voor specifieke producten, zoals bepaald in de gedelegeerde handelingen uit hoofde van deze richtlijn, kan de versnippering van openbare aanbestedingen en stimulansen tegengaan en de opmars van efficiënte producten bevorderen.

| (17) | De door de lidstaten geboden stimulansen voor efficiënte producten kunnen de vorm aannemen van staatssteun. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het resultaat van enigerlei toekomstige, uit hoofde van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) ingeleide procedure inzake dergelijke stimulansen en heeft geen betrekking op en fiscale of budgettaire aangelegenheden. De lidstaten kunnen vrij beslissen over de aard van die stimulansen. |
| --- | --- |

(17)

De door de lidstaten geboden stimulansen voor efficiënte producten kunnen de vorm aannemen van staatssteun. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het resultaat van enigerlei toekomstige, uit hoofde van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) ingeleide procedure inzake dergelijke stimulansen en heeft geen betrekking op en fiscale of budgettaire aangelegenheden. De lidstaten kunnen vrij beslissen over de aard van die stimulansen.

| (18) | De bevordering van energie-efficiënte producten via etikettering, openbare aanbestedingen en stimulansen mag geen afbreuk doen aan de algemene milieuprestaties of aan de werking van dergelijke producten. |
| --- | --- |

(18)

De bevordering van energie-efficiënte producten via etikettering, openbare aanbestedingen en stimulansen mag geen afbreuk doen aan de algemene milieuprestaties of aan de werking van dergelijke producten.

| (19) | De Commissie dient de bevoegdheid te worden verleend overeenkomstig artikel 290 VWEU gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot etikettering en standaard-productinformatie over het verbruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen door energiegerelateerde producten tijdens het gebruik. Het is van bijzonder belang dat de Comissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden passende raadplegingen vericht, ook op deskundigenniveau. |
| --- | --- |

(19)

De Commissie dient de bevoegdheid te worden verleend overeenkomstig artikel 290 VWEU gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot etikettering en standaard-productinformatie over het verbruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen door energiegerelateerde producten tijdens het gebruik. Het is van bijzonder belang dat de Comissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden passende raadplegingen vericht, ook op deskundigenniveau.

| (20) | De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad regelmatig een synthese in te dienen van de door de lidstaten krachtens deze richtlijn uitgebrachte verslagen over handhavingsactiviteiten en de mate van naleving; in die synthese moet de EU als geheel en elke lidstaat apart aan bod komen. |
| --- | --- |

(20)

De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad regelmatig een synthese in te dienen van de door de lidstaten krachtens deze richtlijn uitgebrachte verslagen over handhavingsactiviteiten en de mate van naleving; in die synthese moet de EU als geheel en elke lidstaat apart aan bod komen.

| (21) | De Commissie dient verantwoordelijk te zijn voor de bijwerking van de etiketteringsklassen, zodat ze voorspelbaar zijn voor de industrie en begrijpelijk voor de consument. |
| --- | --- |

(21)

De Commissie dient verantwoordelijk te zijn voor de bijwerking van de etiketteringsklassen, zodat ze voorspelbaar zijn voor de industrie en begrijpelijk voor de consument.

| (22) | De technologische ontwikkeling en het gegeven dat bijkomende aanzienlijke energiebesparingen mogelijk blijken, kunnen naargelang van het betrokken product in mindere of meerdere mate een verdere productdifferentiatie nodig maken en een evaluatie van de classificatie rechtvaardigen; die evaluatie moet in het bijzonder de mogelijkheid omvatten om de indeling te wijzigen. Deze evaluatie moet zo snel mogelijk worden uitgevoerd in het geval van producten die door hun zeer innovatieve kenmerken een aanzienlijk bijdrage tot de energie-efficiëntie kunnen leveren. |
| --- | --- |

(22)

De technologische ontwikkeling en het gegeven dat bijkomende aanzienlijke energiebesparingen mogelijk blijken, kunnen naargelang van het betrokken product in mindere of meerdere mate een verdere productdifferentiatie nodig maken en een evaluatie van de classificatie rechtvaardigen; die evaluatie moet in het bijzonder de mogelijkheid omvatten om de indeling te wijzigen. Deze evaluatie moet zo snel mogelijk worden uitgevoerd in het geval van producten die door hun zeer innovatieve kenmerken een aanzienlijk bijdrage tot de energie-efficiëntie kunnen leveren.

| (23) | De Commissie zal bij de evaluatie van de vorderingen en bij het uitbrengen van verslagen over de uitvoering van het actieplan voor duurzame consumptie en productie en een duurzaam industriebeleid in 2012 in het bijzonder nagaan of verdere maatregelen voor de verbetering van de energie- en milieuprestaties van producten nodig zijn, en zal daarbij onder meer de mogelijkheid onderzoeken om consumenten informatie te verstrekken over de koolstofvoetafdruk van producten of de milieueffecten van producten gedurende hun levenscyclus. |
| --- | --- |

(23)

De Commissie zal bij de evaluatie van de vorderingen en bij het uitbrengen van verslagen over de uitvoering van het actieplan voor duurzame consumptie en productie en een duurzaam industriebeleid in 2012 in het bijzonder nagaan of verdere maatregelen voor de verbetering van de energie- en milieuprestaties van producten nodig zijn, en zal daarbij onder meer de mogelijkheid onderzoeken om consumenten informatie te verstrekken over de koolstofvoetafdruk van producten of de milieueffecten van producten gedurende hun levenscyclus.

| (24) | De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 92/75/EEG materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit Richtlijn 92/75/EEG. |
| --- | --- |

(24)

De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 92/75/EEG materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit Richtlijn 92/75/EEG.

| (25) | Bij de uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn dienen de lidstaten te voorkomen dat er maatregelen worden vastgesteld die nodeloos bureaucratische en omslachtige verplichtingen zouden kunnen opleggen aan de betrokken marktdeelnemers, in het bijzonder kleine en middelgrote ondernemingen. |
| --- | --- |

(25)

Bij de uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn dienen de lidstaten te voorkomen dat er maatregelen worden vastgesteld die nodeloos bureaucratische en omslachtige verplichtingen zouden kunnen opleggen aan de betrokken marktdeelnemers, in het bijzonder kleine en middelgrote ondernemingen.

| (26) | Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van Richtlijn 92/75/EEG onverlet te laten. |
| --- | --- |

(26)

Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van Richtlijn 92/75/EEG onverlet te laten.

| (27) | Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (7) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken, |
| --- | --- |

(27)

Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (7) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Toepassingsgebied

1.   Deze richtlijn biedt een kader voor de harmonisatie van nationale voorschriften met betrekking tot eindgebruikersinformatie, met name door middel van etikettering en verstrekking van standaard productinformatie over het energieverbruik en, waar van toepassing, het verbruik van andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik, alsmede aanvullende informatie op dat gebied voor energiegerelateerde producten, zodat de eindgebruiker kan kiezen voor efficiëntere producten.

2.   Deze richtlijn is van toepassing op energiegerelateerde producten met een significant direct of indirect effect op het energieverbruik en, waar van toepassing, op het verbruik van andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik.

3.   Deze richtlijn is niet van toepassing op:

| a) | tweedehandsproducten; |
| --- | --- |

a)

tweedehandsproducten;

| b) | middelen voor personen- of goederenvervoer; |
| --- | --- |

b)

middelen voor personen- of goederenvervoer;

| c) | het plaatje waarop het vermogen is vermeld of het equivalent daarvan, dat met het oog op de veiligheid op de producten wordt aangebracht. |
| --- | --- |

c)

het plaatje waarop het vermogen is vermeld of het equivalent daarvan, dat met het oog op de veiligheid op de producten wordt aangebracht.

Artikel 2

Definities

In deze richtlijn wordt verstaan onder:

a)   „energiegerelateerd product”, hierna „product” genoemd: elk in de Unie in de handel gebracht en/of in gebruik genomen goed dat tijdens het gebruik een effect heeft op het energieverbruik, met inbegrip van onderdelen die bedoeld zijn om in onder deze richtlijn vallende energiegerelateerde producten te worden ingebouwd en die ten behoeve van eindgebruikers in de handel worden gebracht en/of in gebruik worden genomen als losse onderdelen waarvan de milieuprestaties onafhankelijk kunnen worden beoordeeld;

b)   „fiche”: een standaardtabel met informatie betreffende een product;

c)   „andere belangrijke hulpbronnen”: water, chemische stoffen en alles wat een product bij normaal gebruik voorts verbruikt;

d)   „aanvullende informatie”: andere informatie over de prestaties en kenmerken van een product, die verband houdt met het energieverbruik van het product of het verbruik van andere belangrijke hulpbronnen, of die nuttig is om zulks te evalueren, en die is gebaseerd op meetbare gegevens;

e)   „direct effect”: het effect van producten die werkelijk energie verbruiken tijdens het gebruik;

f)   „indirect effect”: het effect van producten die geen energie verbruiken, maar die bijdragen tot energiebehoud tijdens het gebruik;

g)   „handelaar”: een detailhandelaar of andere persoon die producten aan eindgebruikers verkoopt, verhuurt, in huurkoop aanbiedt of voor hen uitstalt;

h)   „leverancier”: de fabrikant of zijn officiële vertegenwoordiger in de Unie of de invoerder die het product in de Unie in de handel brengt of in gebruik neemt. Bij gebreke daarvan wordt iedere natuurlijke of rechtspersoon die onder deze richtlijn vallende producten in de handel brengt of in gebruik neemt, als leverancier beschouwd;

i)   „in de handel brengen”: een product voor het eerst op de markt van de Unie aanbieden, tegen vergoeding of kosteloos, met het oog op de distributie of het gebruik ervan binnen de Unie, ongeacht de verkooptechniek;

j)   „ingebruikneming”: het eerste gebruik van een product in de Unie, overeenkomstig het gebruiksdoel;

k)   „onrechtmatig gebruik van het etiket”: ieder gebruik van het etiket, anders dan door autoriteiten van een lidstaat of door instellingen van de Unie, op een wijze waarin niet is voorzien in deze richtlijn, noch in enige gedelegeerde handeling.

Artikel 3

Verantwoordelijkheden van de lidstaten

1.   Elke lidstaat zorgt ervoor dat:

| a) | dat alle op hun grondgebied gevestigde leveranciers en handelaren aan hun verplichtingen als bedoeld in de artikelen 5 en 6 voldoen; |
| --- | --- |

a)

dat alle op hun grondgebied gevestigde leveranciers en handelaren aan hun verplichtingen als bedoeld in de artikelen 5 en 6 voldoen;

| b) | dat, met betrekking tot de producten die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, indien dit tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers over het verbruik van energie of, waar van toepassing, andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik kan leiden, het aanbrengen van andere etiketten, merktekens, symbolen of opschriften die niet voldoen aan de eisen van deze richtlijn en van de desbetreffende gedelegeerde handelingen, verboden wordt; |
| --- | --- |

b)

dat, met betrekking tot de producten die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, indien dit tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers over het verbruik van energie of, waar van toepassing, andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik kan leiden, het aanbrengen van andere etiketten, merktekens, symbolen of opschriften die niet voldoen aan de eisen van deze richtlijn en van de desbetreffende gedelegeerde handelingen, verboden wordt;

| c) | dat de invoering van het systeem van etiketten en fiches met betrekking tot het energieverbruik of -behoud gepaard gaat met educatieve voorlichtingscampagnes en promotiecampagnes om energie-efficiëntie en een meer verantwoord energiegebruik door eindgebruikers te stimuleren; |
| --- | --- |

c)

dat de invoering van het systeem van etiketten en fiches met betrekking tot het energieverbruik of -behoud gepaard gaat met educatieve voorlichtingscampagnes en promotiecampagnes om energie-efficiëntie en een meer verantwoord energiegebruik door eindgebruikers te stimuleren;

| d) | dat passende maatregelen worden genomen om de betrokken nationale of regionale instanties die voor de uitvoering van deze richtlijn verantwoordelijk zijn, ertoe aan te moedigen onderling samen te werken en elkaar en de Commissie informatie te verstrekken teneinde bij te dragen tot de goede werking van deze richtlijn. De administratieve samenwerking en uitwisseling van informatie geschieden met maximale gebruikmaking van elektronische communicatiemiddelen, dienen kosteneffectief te zijn en kunnen door relevante EU-programma's worden ondersteund. Die samenwerking zal de veiligheid en betrouwbaarheid van de verwerking garanderen, alsmede, waar nodig, de bescherming van gevoelige informatie die tijdens de procedure werd verstrekt. De Commissie neemt passende maatregelen om de in dit punt bedoelde samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en te ondersteunen. |
| --- | --- |

d)

dat passende maatregelen worden genomen om de betrokken nationale of regionale instanties die voor de uitvoering van deze richtlijn verantwoordelijk zijn, ertoe aan te moedigen onderling samen te werken en elkaar en de Commissie informatie te verstrekken teneinde bij te dragen tot de goede werking van deze richtlijn. De administratieve samenwerking en uitwisseling van informatie geschieden met maximale gebruikmaking van elektronische communicatiemiddelen, dienen kosteneffectief te zijn en kunnen door relevante EU-programma's worden ondersteund. Die samenwerking zal de veiligheid en betrouwbaarheid van de verwerking garanderen, alsmede, waar nodig, de bescherming van gevoelige informatie die tijdens de procedure werd verstrekt. De Commissie neemt passende maatregelen om de in dit punt bedoelde samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en te ondersteunen.

2.   Wanneer een lidstaat vaststelt dat een product niet voldoet aan de in deze richtlijn en de uitvoeringsmaatregelen bepaalde vereisten inzake etikettering en fiches, is de leverancier verplicht ervoor te zorgen dat het product aan die vereisten voldoet onder de door die lidstaat bepaalde doeltreffende en evenredige voorwaarden.

Als er voldoende bewijs is dat een product mogelijk niet aan de vereisten voldoet, neemt de lidstaat in kwestie de nodige preventieve maatregelen, alsmede maatregelen die gericht zijn op het naleven van de vereisten binnen een precies tijdschema, rekening houdend met het veroorzaakte nadeel.

Wanneer de niet-naleving voortduurt, beperkt of verbiedt de betrokken lidstaat het in de handel brengen en/of in gebruik nemen van het product in kwestie of zorgt hij ervoor dat het product uit de handel wordt genomen. Indien het product uit de handel wordt genomen of niet in de handel mag worden gebracht, worden de Commissie en de andere lidstaten daarvan onmiddellijk in kennis gesteld.

3.   Om de vier jaar dienen de lidstaten bij de Commissie een verslag in met nadere gegevens over hun handhavingsactiviteiten en de mate van naleving binnen hun grondgebied.

De Commissie kan de details van de gemeenschappelijke inhoud van die verslagen vastleggen door richtsnoeren uit te vaardigen.

4.   De Commissie verstrekt regelmatig een synthese van die verslagen aan het Europees Parlement en aan de Raad bij wijze van informatie.

Artikel 4

Informatievereisten

De lidstaten zorgen ervoor dat:

| a) | de informatie over het verbruik van elektrische energie, van andere vormen van energie en, waar van toepassing, van andere belangrijke hulpbronnen tijdens het gebruik, alsmede de aanvullende informatie, overeenkomstig de gedelegeerde handelingen uit hoofde van deze richtlijn, onder de aandacht van de eindgebruikers worden gebracht door middel van een fiche en een etiket dat betrekking heeft op producten die aan eindgebruikers direct of indirect via enige vorm van verkoop op afstand, inclusief via het internet, te koop, te huur of in huurkoop worden aangeboden, dan wel voor hen worden uitgestald; |
| --- | --- |

a)

de informatie over het verbruik van elektrische energie, van andere vormen van energie en, waar van toepassing, van andere belangrijke hulpbronnen tijdens het gebruik, alsmede de aanvullende informatie, overeenkomstig de gedelegeerde handelingen uit hoofde van deze richtlijn, onder de aandacht van de eindgebruikers worden gebracht door middel van een fiche en een etiket dat betrekking heeft op producten die aan eindgebruikers direct of indirect via enige vorm van verkoop op afstand, inclusief via het internet, te koop, te huur of in huurkoop worden aangeboden, dan wel voor hen worden uitgestald;

| b) | de onder a) bedoelde informatie wordt slechts verstrekt met betrekking tot ingebouwde of geïnstalleerde producten, indien de desbetreffende gedelegeerde handeling dat zo bepaalt; |
| --- | --- |

b)

de onder a) bedoelde informatie wordt slechts verstrekt met betrekking tot ingebouwde of geïnstalleerde producten, indien de desbetreffende gedelegeerde handeling dat zo bepaalt;

| c) | reclame voor een specifiek model van energiegerelateerde producten dat onder een gedelegeerde handeling uit hoofde van deze richtlijn valt en waarin energiegerelateerde informatie of informatie over de prijs wordt vermeld, een verwijzing naar de energie-efficiëntieklasse van het product bevat; |
| --- | --- |

c)

reclame voor een specifiek model van energiegerelateerde producten dat onder een gedelegeerde handeling uit hoofde van deze richtlijn valt en waarin energiegerelateerde informatie of informatie over de prijs wordt vermeld, een verwijzing naar de energie-efficiëntieklasse van het product bevat;

| d) | al het technisch reclamemateriaal betreffende energiegerelateerde producten waarin de specifieke technische parameters van een product beschreven worden, te weten technische handleidingen en brochures van de fabrikant, in gedrukte vorm of online, de eindgebruikers de nodige informatie over het energieverbruik verschaft of een verwijzing naar de energie-efficiëntieklasse van het product bevat. |
| --- | --- |

d)

al het technisch reclamemateriaal betreffende energiegerelateerde producten waarin de specifieke technische parameters van een product beschreven worden, te weten technische handleidingen en brochures van de fabrikant, in gedrukte vorm of online, de eindgebruikers de nodige informatie over het energieverbruik verschaft of een verwijzing naar de energie-efficiëntieklasse van het product bevat.

Artikel 5

Verantwoordelijkheden van de leveranciers

De lidstaten zorgen ervoor dat:

| a) | de leveranciers in een gedelegeerde handeling behandelde producten in de handel brengen of in dienst stellen, overeenkomstig deze richtlijn en de gedelegeerde handeling een etiket en een fiche verstrekken; |
| --- | --- |

a)

de leveranciers in een gedelegeerde handeling behandelde producten in de handel brengen of in dienst stellen, overeenkomstig deze richtlijn en de gedelegeerde handeling een etiket en een fiche verstrekken;

| b) | de leveranciers technische documentatie opstellen, die toereikend is om te controleren of de informatie op het etiket en het fiche juist is. De technische documentatie moet het volgende omvatten:






  i) | een algemene beschrijving van het product; |
| --- | --- | --- |

b)

de leveranciers technische documentatie opstellen, die toereikend is om te controleren of de informatie op het etiket en het fiche juist is. De technische documentatie moet het volgende omvatten:

i)

een algemene beschrijving van het product;

| ii) | indien zinvol, de resultaten van uitgevoerde ontwerpberekeningen; |
| --- | --- |

ii)

indien zinvol, de resultaten van uitgevoerde ontwerpberekeningen;

| iii) | testrapporten, indien beschikbaar, met inbegrip van die welke door de desbetreffende aangemelde instanties - zoals gedefinieerd in andere wetgeving van de Unie - zijn opgesteld; |
| --- | --- |

iii)

testrapporten, indien beschikbaar, met inbegrip van die welke door de desbetreffende aangemelde instanties - zoals gedefinieerd in andere wetgeving van de Unie - zijn opgesteld;

| iv) | de referenties voor de identificatie van soortgelijke modellen, indien waarden worden gebruikt voor die modellen. |
| --- | --- |

iv)

de referenties voor de identificatie van soortgelijke modellen, indien waarden worden gebruikt voor die modellen.

Daartoe mogen de leveranciers gebruik maken van reeds op grond van de desbetreffende wetgeving van de Unie voorgeschreven documentatie;

| c) | de leveranciers de technische documentatie beschikbaar houden voor inspectiedoeleinden gedurende een periode van vijf jaar nadat het laatste product in kwestie werd vervaardigd.
  De leveranciers stellen op verzoek een elektronische versie van de technische documentatie ter beschikking van de autoriteiten voor markttoezicht in de lidstaten en van de Commissie binnen tien werkdagen na ontvangst van het verzoek van de bevoegde autoriteit van een lidstaat of van de Commissie; |
| --- | --- |

c)

de leveranciers de technische documentatie beschikbaar houden voor inspectiedoeleinden gedurende een periode van vijf jaar nadat het laatste product in kwestie werd vervaardigd.

De leveranciers stellen op verzoek een elektronische versie van de technische documentatie ter beschikking van de autoriteiten voor markttoezicht in de lidstaten en van de Commissie binnen tien werkdagen na ontvangst van het verzoek van de bevoegde autoriteit van een lidstaat of van de Commissie;

| d) | de leveranciers gratis de nodige etiketten verstrekken aan de handelaars met het oog op de etikettering en de productinformatie.
  Zonder afbreuk te doen aan de vrije keuze van de leveranciers wat hun systeem voor de levering van etiketten betreft, leveren de leveranciers zij de door de handelaars aangevraagde etiketten ten spoedigste worden geleverd; |
| --- | --- |

d)

de leveranciers gratis de nodige etiketten verstrekken aan de handelaars met het oog op de etikettering en de productinformatie.

Zonder afbreuk te doen aan de vrije keuze van de leveranciers wat hun systeem voor de levering van etiketten betreft, leveren de leveranciers zij de door de handelaars aangevraagde etiketten ten spoedigste worden geleverd;

| e) | de leveranciers naast de etiketten, een fiche met productinformatie verstrekken; |
| --- | --- |

e)

de leveranciers naast de etiketten, een fiche met productinformatie verstrekken;

| f) | de leveranciers alle brochures over het product van een fiche voorzien. Indien door de leverancier geen brochures over het product worden verstrekt, voegt hij fiches bij andere schriftelijke informatie die met het product wordt verstrekt; |
| --- | --- |

f)

de leveranciers alle brochures over het product van een fiche voorzien. Indien door de leverancier geen brochures over het product worden verstrekt, voegt hij fiches bij andere schriftelijke informatie die met het product wordt verstrekt;

| g) | de leveranciers verantwoordelijk zijn voor de juistheid van de door hen verstrekte etiketten en fiches; |
| --- | --- |

g)

de leveranciers verantwoordelijk zijn voor de juistheid van de door hen verstrekte etiketten en fiches;

| h) | de leveranciers geacht worden hun toestemming te hebben gegeven voor de bekendmaking van de informatie op het etiket of het fiche. |
| --- | --- |

h)

de leveranciers geacht worden hun toestemming te hebben gegeven voor de bekendmaking van de informatie op het etiket of het fiche.

Artikel 6

Verantwoordelijkheden van de handelaars

De lidstaten zorgen ervoor dat:

| a) | de leveranciers de etiketten naar behoren aanbrengen, goed zichtbaar en gemakkelijk leesbaar, en het fiche beschikbaar stellen in de productbrochure of in andere schriftelijke informatie die met het product wordt verstrekt wanneer het wordt verkocht aan eindgebruikers. |
| --- | --- |

a)

de leveranciers de etiketten naar behoren aanbrengen, goed zichtbaar en gemakkelijk leesbaar, en het fiche beschikbaar stellen in de productbrochure of in andere schriftelijke informatie die met het product wordt verstrekt wanneer het wordt verkocht aan eindgebruikers.

| b) | wanneer een onder een gedelegeerde handeling vallend product wordt uitgestald, de handelaren een passend etiket bevestigen in de daarvoor in aanmerking komende taal op de in de desbetreffende gedelegeerde handeling gespecificeerde, duidelijk zichtbare plaats. |
| --- | --- |

b)

wanneer een onder een gedelegeerde handeling vallend product wordt uitgestald, de handelaren een passend etiket bevestigen in de daarvoor in aanmerking komende taal op de in de desbetreffende gedelegeerde handeling gespecificeerde, duidelijk zichtbare plaats.

Artikel 7

Verkoop op afstand en andere vormen van verkoop

Wanneer de producten te koop, te huur of in huurkoop worden aangeboden door postorderbedrijven, aan de hand van catalogi, via het internet, via telemarketing of op een andere wijze die inhoudt dat de potentiële eindgebruiker het product waarschijnlijk niet uitgestald ziet, wordt in de gedelegeerde handelingen bepaald dat potentiële eindgebruikers de informatie krijgen die op het etiket voor dit product en op het fiche wordt vermeld, alvorens zij het product kopen. In gedelegeerde handelingen wordt, waar van toepassing, bepaald op welke wijze het etiket of de fiche of de op het etiket of de fiche vermelde informatie wordt aangebracht of aan de potentiële eindgebruiker ter beschikking wordt gesteld.

Artikel 8

Vrij verkeer

1.   De lidstaten mogen het binnen hun grondgebied in de handel brengen of in dienst stellen van producten die onder deze richtlijn en de geschikte gedelegeerde handeling vallen en eraan voldoen, niet verbieden, beperken of verhinderen.

2.   Tenzij het tegendeel wordt bewezen, gaan de lidstaten ervan uit dat met het etiket of het fiche in kwestie is voldaan aan de bepalingen van deze richtlijn en de gedelegeerde handelingen. De lidstaten eisen van leveranciers dat deze bewijzen als bedoeld in artikel 5 overleggen van de juistheid van de op hun etiketten of fiches verstrekte informatie, indien er gegronde vermoedens bestaan dat deze informatie niet juist is.

Artikel 9

Openbare aanbestedingen en stimulansen

1.   Wanneer een product onder een gedelegeerde handeling valt, streven aanbestedende diensten die openbare contracten voor leveringen, werken of diensten sluiten als bedoeld in Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (8), die niet zijn uitgesloten uit hoofde van de artikelen 12 tot 18 van die richtlijn, ernaar uitsluitend producten aan te kopen die aan de hoogste prestatieniveaus voldoen en tot de hoogste energie-efficiëntieklasse behoren. De lidstaten kunnen van aanbestedende diensten eisen dat zij uitsluitend producten aankopen die aan voornoemde criteria voldoen. De lidstaten kunnen de toepassing van die criteria laten afhangen van de kosteneffectiviteit, de economische haalbaarheid en de technische geschiktheid, en voldoende mededinging.

2.   Lid 1 is van toepassing op contracten waarvan de waarde gelijk is aan of groter is dan de in artikel 7 van Richtlijn 2004/18/EG bepaalde drempelbedragen.

3.   Wanneer lidstaten stimulansen verstrekken voor een product dat onder een gedelegeerde handeling valt, nemen zij als doelstelling het hoogste prestatieniveau en de hoogste energie-efficiëntieklasse die in de toepasselijke gedelegeerde handeling is vastgelegd. Fiscale en budgettaire maatregelen worden niet beschouwd als stimulansen voor de toepassing van deze verordening.

4.   Wanneer de lidstaten stimulansen verstrekken voor producten, zowel voor eindgebruikers die zeer efficiënte producten gebruiken als voor bedrijven die dergelijke producten aanprijzen en produceren, drukken zij de prestatieniveaus uit in klassen als bepaald in de desbetreffende gedelegeerde handeling, behalve wanneer zij hogere prestatieniveaus opleggen dan de drempel voor de hoogste energie-efficiëntieklasse in de gedelegeerde handeling. De lidstaten kunnen hogere prestatieniveaus opleggen dan de drempel voor de hoogste energie-efficiëntieklasse in de gedelegeerde handeling.

Artikel 10

Gedelegeerde handelingen

1.   De Commissie stelt overeenkomstig dit artikel voor ieder soort product details betreffende het etiket en het fiche vast in gedelegeerde handelingen overeenkomstig de artikelen 11, 12 en 13.

Wanneer een product voldoet aan de criteria zoals opgesomd in lid 2, dient daarop een gedelegeerde handeling overeenkomstig lid 4 van toepassing te zijn.

Dankzij bepalingen in gedelegeerde handelingen betreffende de op het etiket en het fiche verstrekte informatie over het verbruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik, kunnen de eindgebruikers hun aankoopbeslissingen met meer kennis van zaken nemen en kunnen de autoriteiten voor markttoezicht nagaan of de producten overeenstemmen met de verstrekte informatie.

Wanneer in een gedelegeerde handeling bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de energie-efficiëntie en het verbruik van essentiële hulpbronnen van een product, wordt in het ontwerp en de inhoud van het etiket de energie-efficiëntie van het product benadrukt.

2.   De in lid 1 genoemde criteria zijn de volgende:

| a) | volgens de meest recente cijfers en rekening houdend met de hoeveelheden die in de Unie in de handel worden gebracht, hebben de producten een significant potentieel voor besparingen van energie en, waar van toepassing, andere essentiële hulpbronnen; |
| --- | --- |

a)

volgens de meest recente cijfers en rekening houdend met de hoeveelheden die in de Unie in de handel worden gebracht, hebben de producten een significant potentieel voor besparingen van energie en, waar van toepassing, andere essentiële hulpbronnen;

| b) | op de markt beschikbare producten met een soortgelijke werking verschillen sterk wat de prestatieniveaus betreft; |
| --- | --- |

b)

op de markt beschikbare producten met een soortgelijke werking verschillen sterk wat de prestatieniveaus betreft;

| c) | de Commissie houdt rekening met de relevante Wetgeving van de Unie en vormen van zelfregulering, zoals vrijwillige overeenkomsten, aan de hand waarvan de beleidsdoelstellingen sneller of goedkoper kunnen worden gerealiseerd dan met verplichte vereisten. |
| --- | --- |

c)

de Commissie houdt rekening met de relevante Wetgeving van de Unie en vormen van zelfregulering, zoals vrijwillige overeenkomsten, aan de hand waarvan de beleidsdoelstellingen sneller of goedkoper kunnen worden gerealiseerd dan met verplichte vereisten.

3.   Wanneer de Commissie een ontwerp voor een gedelegeerde handeling opstelt:

| a) | houdt zij rekening met de in bijlage I, deel 1, van Richtlijn 2009/125/EG bepaalde parameters, die als significant zijn aangemerkt in de overeenkomstig Richtlijn 2009/125/EG genomen gedelegeerde handeling en die relevant zijn voor de eindgebruiker tijdens het gebruik; |
| --- | --- |

a)

houdt zij rekening met de in bijlage I, deel 1, van Richtlijn 2009/125/EG bepaalde parameters, die als significant zijn aangemerkt in de overeenkomstig Richtlijn 2009/125/EG genomen gedelegeerde handeling en die relevant zijn voor de eindgebruiker tijdens het gebruik;

| b) | voert zij een analyse uit waarin de gevolgen van de handeling voor milieu, eindgebruikers en fabrikanten, met inbegrip van kleine en middelgrote ondernemingen, beoordeeld worden uit het oogpunt van concurrentievermogen, ook op markten buiten de Unie, innovatie, markttoegang en kosten en baten; |
| --- | --- |

b)

voert zij een analyse uit waarin de gevolgen van de handeling voor milieu, eindgebruikers en fabrikanten, met inbegrip van kleine en middelgrote ondernemingen, beoordeeld worden uit het oogpunt van concurrentievermogen, ook op markten buiten de Unie, innovatie, markttoegang en kosten en baten;

| c) | pleegt zij naar behoren overleg met de belanghebbenden; |
| --- | --- |

c)

pleegt zij naar behoren overleg met de belanghebbenden;

| d) | bepaalt zij de uitvoeringsdatum c.q. uitvoeringsdata en een eventuele gefaseerde of overgangsmaatregel of -periode, met inachtneming van met name eventuele consequenties voor kleine en middelgrote ondernemingen of voor specifieke productgroepen die in hoofdzaak door kleine en middelgrote ondernemingen worden vervaardigd. |
| --- | --- |

d)

bepaalt zij de uitvoeringsdatum c.q. uitvoeringsdata en een eventuele gefaseerde of overgangsmaatregel of -periode, met inachtneming van met name eventuele consequenties voor kleine en middelgrote ondernemingen of voor specifieke productgroepen die in hoofdzaak door kleine en middelgrote ondernemingen worden vervaardigd.

4.   De gedelegeerde handelingen bevatten met name:

| a) | de exacte omschrijving van het betrokken soort product; |
| --- | --- |

a)

de exacte omschrijving van het betrokken soort product;

| b) | de meetnormen en -methoden die moeten worden gebruikt bij het verkrijgen van de in artikel 1, lid 1, bedoelde informatie; |
| --- | --- |

b)

de meetnormen en -methoden die moeten worden gebruikt bij het verkrijgen van de in artikel 1, lid 1, bedoelde informatie;

| c) | de bijzonderheden van de uit hoofde van artikel 5 vereiste technische documentatie; |
| --- | --- |

c)

de bijzonderheden van de uit hoofde van artikel 5 vereiste technische documentatie;

| d) | de voor alle producten zo uniform mogelijke lay-out en inhoud van het in artikel 4 bedoelde etiket, dat altijd goed zichtbaar en gemakkelijk leesbaar moet zijn. Het formaat van het etiket gebruikt als basis de indeling in klassen waarbij gebruik wordt gemaakt van letters van A tot G; de stappen van de indeling in klassen stemmen overeen met significante energie- en kostenbesparingen vanuit het oogpunt van de eindgebruiker.
  Er kunnen drie bijkomende klassen aan de indeling worden toegevoegd indien dat gelet op de technologische vooruitgang nodig is. Die bijkomende klassen zijn A+, A++ en A+++ voor de meest efficiënte klasse; in principe wordt het totale aantal klassen beperkt tot zeven, tenzij er nog meer klassen met producten zijn.
  De kleurenschaal bestaat uit niet meer dan zeven verschillende kleuren, van donkergroen tot rood. De kleur van uitsluitend de hoogste klasse is altijd donkergroen. Indien er meer dan zeven klassen zijn, mag uitsluitend de rode kleur worden herhaald.
  De indeling in klassen wordt geëvalueerd in het bijzonder wanneer een significant aandeel van de producten op de interne markt in de twee hoogste energie-efficiëntieklassen wordt ingedeeld en wanneer bijkomende besparingen mogelijk worden door de producten verder te differentiëren.
  De nadere criteria voor een mogelijke herindeling van producten worden, waar van toepassing, per geval bepaald in de betrokken gedelegeerde handeling; |
| --- | --- |

d)

de voor alle producten zo uniform mogelijke lay-out en inhoud van het in artikel 4 bedoelde etiket, dat altijd goed zichtbaar en gemakkelijk leesbaar moet zijn. Het formaat van het etiket gebruikt als basis de indeling in klassen waarbij gebruik wordt gemaakt van letters van A tot G; de stappen van de indeling in klassen stemmen overeen met significante energie- en kostenbesparingen vanuit het oogpunt van de eindgebruiker.

Er kunnen drie bijkomende klassen aan de indeling worden toegevoegd indien dat gelet op de technologische vooruitgang nodig is. Die bijkomende klassen zijn A+, A++ en A+++ voor de meest efficiënte klasse; in principe wordt het totale aantal klassen beperkt tot zeven, tenzij er nog meer klassen met producten zijn.

De kleurenschaal bestaat uit niet meer dan zeven verschillende kleuren, van donkergroen tot rood. De kleur van uitsluitend de hoogste klasse is altijd donkergroen. Indien er meer dan zeven klassen zijn, mag uitsluitend de rode kleur worden herhaald.

De indeling in klassen wordt geëvalueerd in het bijzonder wanneer een significant aandeel van de producten op de interne markt in de twee hoogste energie-efficiëntieklassen wordt ingedeeld en wanneer bijkomende besparingen mogelijk worden door de producten verder te differentiëren.

De nadere criteria voor een mogelijke herindeling van producten worden, waar van toepassing, per geval bepaald in de betrokken gedelegeerde handeling;

| e) | de plaats waar het etiket op het uitgestalde product moet worden aangebracht en de manier waarop het etiket en/of de informatie moeten worden verstrekt wanneer het product op een van de onder artikel 7 vallende wijzen te koop wordt aangeboden. Zo nodig kan in de gedelegeerde handelingen worden bepaald dat het etiket op het product moet worden aangebracht of op de verpakking moet worden afgedrukt, of kunnen de details worden bepaald van de etiketteringsvereisten voor afdrukken in catalogi, voor verkoop op afstand en verkoop via het internet; |
| --- | --- |

e)

de plaats waar het etiket op het uitgestalde product moet worden aangebracht en de manier waarop het etiket en/of de informatie moeten worden verstrekt wanneer het product op een van de onder artikel 7 vallende wijzen te koop wordt aangeboden. Zo nodig kan in de gedelegeerde handelingen worden bepaald dat het etiket op het product moet worden aangebracht of op de verpakking moet worden afgedrukt, of kunnen de details worden bepaald van de etiketteringsvereisten voor afdrukken in catalogi, voor verkoop op afstand en verkoop via het internet;

| f) | de inhoud en, zo nodig, het formaat en andere bijzonderheden betreffende het fiche of nadere informatie als aangegeven in artikel 4 en artikel 5, onder c). De op het etiket gegeven informatie moet ook op het fiche staan; |
| --- | --- |

f)

de inhoud en, zo nodig, het formaat en andere bijzonderheden betreffende het fiche of nadere informatie als aangegeven in artikel 4 en artikel 5, onder c). De op het etiket gegeven informatie moet ook op het fiche staan;

| g) | de specifieke inhoud van het etiket voor reclamedoeleinden, inclusief, indien aangewezen, de energieklasse en de andere relevante prestatieniveaus van het product in kwestie, in een leesbare en zichtbare vorm; |
| --- | --- |

g)

de specifieke inhoud van het etiket voor reclamedoeleinden, inclusief, indien aangewezen, de energieklasse en de andere relevante prestatieniveaus van het product in kwestie, in een leesbare en zichtbare vorm;

| h) | de duur van de etiketteringsklasse(n), waar van toepassing, overeenkomstig punt d); |
| --- | --- |

h)

de duur van de etiketteringsklasse(n), waar van toepassing, overeenkomstig punt d);

| i) | de mate van nauwkeurigheid van de informatie op het etiket en de fiches; |
| --- | --- |

i)

de mate van nauwkeurigheid van de informatie op het etiket en de fiches;

| j) | de datum voor de evaluatie en de eventuele herziening van de gedelegeerde handeling, rekening houdend met de snelheid van de technologische vooruitgang. |
| --- | --- |

j)

de datum voor de evaluatie en de eventuele herziening van de gedelegeerde handeling, rekening houdend met de snelheid van de technologische vooruitgang.

Artikel 11

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.   De in artikel 10 bedoelde bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen wordt aan de Commissie verleend voor een periode van vijf jaar beginnende op ... (9). De Commissie stelt niet later dan zes maanden voor het verstrijken van de periode van vijf jaar een verslag over de gedelegeerde bevoegdheden op. De delegatie van bevoegdheden wordt automatisch met eenzelfde periode verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad die bevoegdheid intrekt overeenkomstig artikel 12.

2.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis.

3.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie verleend onder de voorwaarden van de artikelen 12 en 13.

Artikel 12

Intrekking van de bevoegdheidsdelegatie

1.   De in artikel 10 bedoelde delegatie van bevoegdheden kan door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken.

2.   De instelling die een interne procedure heeft ingeleid om na te gaan of de delegatie van bevoegdheden moet worden ingetrokken, spant zich in om de andere instelling en de Commissie daarvan binnen een redelijke periode vóór het definitieve besluit wordt genomen in kennis te stellen en geeft daarbij aan welke gedelegeerde bevoegdheden ingetrokken kunnen worden, alsmede de eventuele motivering daarvoor.

3.   Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheden. Het besluit wordt onmiddellijk of op een in dat besluit bepaalde latere datum van kracht. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. Het besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 13

Bezwaar tegen gedelegeerde handelingen

1.   Het Europees Parlement of de Raad kunnen tegen de gedelegeerde handeling bezwaar maken binnen een periode van maanden na de datum van kennisgeving.

Op initiatief van het Europees Parlement en de Raad wordt deze periode met twee maanden verlengd.

2.   Indien het Europees Parlement noch de Raad bij het verstrijken van deze periode een bezwaar heeft gemaakt tegen de gedelegeerde handeling, wordt deze bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en treedt zij in werking op de datum die daarin is vastgesteld.

De gedelegeerde handeling kan voor het verstrijken van die termijn in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en in werking treden, indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie hebben medegedeeld dat zij voornemens zijn geen bezwaar te maken.

3.   Indien het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakttegen een gedelegeerde handeling, treedt deze niet in werking. De instelling die bezwaar maakt, motiveert haar bezwaar tegen de gedelegeerde handeling.

Artikel 14

Evaluatie

Uiterlijk 31 december 2014 evalueert de Commissie de doeltreffendheid van deze richtlijn en de gedelegeerde handelingen ervan, en brengt zij verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad.

Bij die gelegenheid evalueert de Commissie tevens:

| a) | de bijdrage van artikel 4, onder c), aan de doelstelling van deze richtlijn; |
| --- | --- |

a)

de bijdrage van artikel 4, onder c), aan de doelstelling van deze richtlijn;

| b) | de doeltreffendheid van artikel 9, lid 1; |
| --- | --- |

b)

de doeltreffendheid van artikel 9, lid 1;

| c) | in het licht van de technische evolutie en van de bevattelijkheid van de lay-out van het etiket voor de consumenten, of een wijziging van artikel 10, lid 4, onder d), nodig is. |
| --- | --- |

c)

in het licht van de technische evolutie en van de bevattelijkheid van de lay-out van het etiket voor de consumenten, of een wijziging van artikel 10, lid 4, onder d), nodig is.

Artikel 15

Sancties

De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn en de gedelegeerde handelingen vastgestelde nationale bepalingen, inclusief het onrechtmatige gebruik van het etiket, en treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze worden toegepast. De vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk ... (10) in kennis van deze bepalingen en stellen de Commissie onverwijld in kennis van elke latere wijziging van die bepalingen.

Artikel 16

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ... (10) aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.

Zij passen die bepalingen toe met ingang van ... (11).

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar Richtlijn 92/75/EEG, gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor die verwijzing en de formulering van die vermelding worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 17

Intrekking

Richtlijn 92/75/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage I, deel A, genoemde verordening, wordt met ingang van ... (12) ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de termijnen voor omzetting in nationaal recht en de toepassing van de in bijlage I, deel B, genoemde richtlijn.

Verwijzingen naar Richtlijn 92/75/EEG gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II.

Artikel 18

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 5, onder d), g) en h) is van toepassing met ingang van ... (12).

Artikel 19

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te, ....

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

...

Voor de Raad

De voorzitter

...

---

(1)  PB C 228 van 22.9.2009, blz. 90.

1

(2)  Standpunt van het Europees Parlement van 5 mei 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), standpunt van de Raad in eerste lezing van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), standpunt van het Europees Parlement van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van ...

2

(3)  PB L 297 van 13.10.1992, blz. 16.

3

(4)  Zie bijlage I, deel A.

4

(5)  PB L 285 van 31.10.2009, blz. 10.

5

(6)  PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30.

6

(7)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

7

(8)  PB L 134 van 30.4.2004, blz. 114.

8

(9)  aub de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn invoegen.

9

(10)  12 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.

10

(11)  12 maanden en 30 dagen na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.

11

(12)  12 maanden en 31 dagen na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.

12

---

BIJLAGE I

DEEL A

Ingetrokken richtlijn en wijziging ervan

(bedoeld in artikel 15)

| Richtlijn 92/75/EEG van de Raad
  (PB L 297 van 13.10.1992, blz. 16) | |
| --- | --- |
| Verordening (EG) nr. 1882/2003
  (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1) | uitsluitend bijlage III, punt 32 |

Richtlijn 92/75/EEG van de Raad

(PB L 297 van 13.10.1992, blz. 16)

Verordening (EG) nr. 1882/2003

(PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1)

uitsluitend bijlage III, punt 32

DEEL B

Termijnen voor omzetting in nationaal recht

(bedoeld in artikel 14)

| Richtlijn | Omzettingstermijn |
| --- | --- |
| 92/75/EEG | 1 januari 1994 |

Richtlijn

Omzettingstermijn

92/75/EEG

1 januari 1994

---

BIJLAGE II

CONCORDANTIETABEL

| Richtlijn 92/75/EEG | De onderhavige richtlijn |
| --- | --- |
| Artikel 1, lid 1, inleidende tekst, eerste zin | Artikel 1, lid 1 |
| Artikel 1, lid 1, inleidende tekst, tweede zin | Artikel 1, lid 2 |
| Artikel 1, lid 1, eerste tot en met vierde streepje | — |
| Artikel 1, lid 2 | — |
| — | Artikel 1, lid 3, onder a) en b) |
| Artikel 1, lid 3 | Artikel 1, lid 3, onder c) |
| — | Artikel 2, onder a) en b) |
| Artikel 1, lid 4, eerste en tweede streepje | Artikel 2, onder g) en h) |
| Artikel 1, lid 4, derde streepje | — |
| Artikel 1, lid 4, vierde streepje | Artikel 2, onder c) |
| Artikel 1, lid 4, vijfde streepje | Artikel 2, onder d) |
| — | Artikel 2, onder e), f), i), j) en k) |
| Artikel 1, lid 5 | — |
| Artikel 2, lid 1 | Artikel 4, onder a) |
| Artikel 2, lid 2 | Artikel 4, onder b), c) en d) |
| Artikel 2, lid 3 | Artikel 5, onder b) |
| Artikel 2, lid 4 | Artikel 5, onder b) en c) |
| Artikel 3, lid 1 | Artikel 5, onder a) |
| Artikel 3, lid 2 | Artikel 5, onder e) en f) |
| Artikel 3, lid 3 | Artikel 5, onder g) |
| Artikel 3, lid 4 | Artikel 5, onder h) |
| — | Artikel 6, onder a) |
| Artikel 4, onder a) | Artikel 6, onder b) |
| Artikel 4, onder b) | Artikel 5, onder d) |
| Artikel 5 | Artikel 7 |
| Artikel 6 | — |
| Artikel 7, onder a) | Artikel 3, lid 1, onder a) |
| Artikel 7, onder b) | Artikel 3, lid 1, onder b) |
| Artikel 7, onder c) | Artikel 3, lid 1, onder c) |
| — | Artikel 3, lid 1, onder d) |
| — | Artikel 3, leden 2, 3 en 4 |
| Artikel 8, lid 1 | Artikel 8, lid 1 |
| Artikel 8, lid 2 | Artikel 8, lid 2 |
| Artikel 9 | — |
| — | Artikel 9 |
| Artikel 10 | — |
| — | Artikel 10, leden 1, 2 en 3 |
| Artikel 11 | — |
| Artikel 12, onder a) | Artikel 10, lid 4, onder a) |
| Artikel 12, onder b) | Artikel 10, lid 4, onder b) |
| Artikel 12, onder c) | Artikel 10, lid 4, onder c) |
| Artikel 12, onder d) | Artikel 10, lid 4, onder d) |
| Artikel 12, onder e) | Artikel 10, lid 4, onder e) |
| Artikel 12, onder f) | Artikel 10, lid 4, onder f) |
| Artikel 12, onder g) | — |
| — | Artikel 10, lid 4, onder g), h), i) en j) |
| — | Artikel 11, 12, 13, 14 en 15 |
| Artikel 13 | Artikel 17 |
| Artikel 14 | Artikel 16 |
| — | Artikel 18 |
| Artikel 15 | Artikel 19 |
| — | — |
| — | Bijlage I |
| — | Bijlage II |

Richtlijn 92/75/EEG

De onderhavige richtlijn

Artikel 1, lid 1, inleidende tekst, eerste zin

Artikel 1, lid 1

Artikel 1, lid 1, inleidende tekst, tweede zin

Artikel 1, lid 2

Artikel 1, lid 1, eerste tot en met vierde streepje

—

Artikel 1, lid 2

—

—

Artikel 1, lid 3, onder a) en b)

Artikel 1, lid 3

Artikel 1, lid 3, onder c)

—

Artikel 2, onder a) en b)

Artikel 1, lid 4, eerste en tweede streepje

Artikel 2, onder g) en h)

Artikel 1, lid 4, derde streepje

—

Artikel 1, lid 4, vierde streepje

Artikel 2, onder c)

Artikel 1, lid 4, vijfde streepje

Artikel 2, onder d)

—

Artikel 2, onder e), f), i), j) en k)

Artikel 1, lid 5

—

Artikel 2, lid 1

Artikel 4, onder a)

Artikel 2, lid 2

Artikel 4, onder b), c) en d)

Artikel 2, lid 3

Artikel 5, onder b)

Artikel 2, lid 4

Artikel 5, onder b) en c)

Artikel 3, lid 1

Artikel 5, onder a)

Artikel 3, lid 2

Artikel 5, onder e) en f)

Artikel 3, lid 3

Artikel 5, onder g)

Artikel 3, lid 4

Artikel 5, onder h)

—

Artikel 6, onder a)

Artikel 4, onder a)

Artikel 6, onder b)

Artikel 4, onder b)

Artikel 5, onder d)

Artikel 5

Artikel 7

Artikel 6

—

Artikel 7, onder a)

Artikel 3, lid 1, onder a)

Artikel 7, onder b)

Artikel 3, lid 1, onder b)

Artikel 7, onder c)

Artikel 3, lid 1, onder c)

—

Artikel 3, lid 1, onder d)

—

Artikel 3, leden 2, 3 en 4

Artikel 8, lid 1

Artikel 8, lid 1

Artikel 8, lid 2

Artikel 8, lid 2

Artikel 9

—

—

Artikel 9

Artikel 10

—

—

Artikel 10, leden 1, 2 en 3

Artikel 11

—

Artikel 12, onder a)

Artikel 10, lid 4, onder a)

Artikel 12, onder b)

Artikel 10, lid 4, onder b)

Artikel 12, onder c)

Artikel 10, lid 4, onder c)

Artikel 12, onder d)

Artikel 10, lid 4, onder d)

Artikel 12, onder e)

Artikel 10, lid 4, onder e)

Artikel 12, onder f)

Artikel 10, lid 4, onder f)

Artikel 12, onder g)

—

—

Artikel 10, lid 4, onder g), h), i) en j)

—

Artikel 11, 12, 13, 14 en 15

Artikel 13

Artikel 17

Artikel 14

Artikel 16

—

Artikel 18

Artikel 15

Artikel 19

—

—

—

Bijlage I

—

Bijlage II

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

| 1. | De Europese Commissie heeft op 17 november 2008 bij de Raad en het Europees Parlement een herschikkingsvoorstel ingediend voor een richtlijn betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van energiegerelateerde producten (1); het voorstel heeft artikel 95 als rechtsgrondslag. |
| --- | --- |

1.

De Europese Commissie heeft op 17 november 2008 bij de Raad en het Europees Parlement een herschikkingsvoorstel ingediend voor een richtlijn betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van energiegerelateerde producten (1); het voorstel heeft artikel 95 als rechtsgrondslag.

| 2. | Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 24 maart 2009 advies uitgebracht (2). Het Comité van de Regio's heeft nog geen advies uitgebracht. |
| --- | --- |

2.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 24 maart 2009 advies uitgebracht (2). Het Comité van de Regio's heeft nog geen advies uitgebracht.

| 3. | Het Europees Parlement heeft op 5 mei 2009 advies in eerste lezing uitgebracht (3) en daarbij 60 amendementen goedgekeurd. |
| --- | --- |

3.

Het Europees Parlement heeft op 5 mei 2009 advies in eerste lezing uitgebracht (3) en daarbij 60 amendementen goedgekeurd.

| 4. | De Raad heeft op 14 april 2010 zijn standpunt in eerste lezing vastgesteld overeenkomstig artikel 294 van het VWEU. |
| --- | --- |

4.

De Raad heeft op 14 april 2010 zijn standpunt in eerste lezing vastgesteld overeenkomstig artikel 294 van het VWEU.

II.   DOEL VAN HET VOORSTEL

Dit voorstel vormt samen met twee andere voorstellen (4) het energie-efficiëntiepakket dat de Commissie in november 2008 heeft ingediend.

Het herschikkingsvoorstel is in hoofdzaak bedoeld om het toepassingsgebied van de huidige Richtlijn 92/75/EEG, dat momenteel beperkt is tot huishoudelijke apparaten, uit te breiden. Dat moet de etikettering mogelijk maken van alle energiegerelateerde producten, d.w.z. huishoudelijke, commerciële en industriële producten en bepaalde niet-energieverbruikende producten zoals vensters die over een significant energiebesparingspotentieel beschikken zodra ze in gebruik worden genomen of geïnstalleerd zijn. Dit ligt met name in het verlengde van de algehele doelstelling de prestaties inzake energie-efficiëntie van deze producten te verbeteren en aldus een bijdrage te leveren tot het communautaire streven om het milieu te beschermen en de klimaatverandering te bestrijden conform de klimaat/energiebeleidsdoelstellingen van de EU voor 2020 wat betreft de uitstoot van broeikasgassen.

III.   ANALYSE VAN HET STANDPUNT VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

| 1. | Gezien het strakke tijdschema dat voortvloeit uit het verzoek van de Europese Raad om spoedig een akkoord over dit voorstel te bereiken, heeft de Raad zich van meet af aan gericht op het vaststellen van de onderdelen die zowel voor het Parlement als voor de Raad aanvaardbaar zijn, in plaats van voorafgaand aan de onderhandelingen met het Parlement een volledig door de Raad overeengekomen standpunt op te stellen. Om snel vorderingen te maken, rekening houdend met de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de EU, is besloten om in twee fasen te werken:






  — | Tot een akkoord komen over de inhoud van de richtlijn. Na overleg met het EP is deze eerste fase in november 2009 afgerond. Dit akkoord is bevestigd door het Coreper van 19 november 2009 en op het niveau van het EP door de Commissie ITRE, met een brief van haar voorzitter van 2 december 2009. |
| --- | --- | --- |

1.

Gezien het strakke tijdschema dat voortvloeit uit het verzoek van de Europese Raad om spoedig een akkoord over dit voorstel te bereiken, heeft de Raad zich van meet af aan gericht op het vaststellen van de onderdelen die zowel voor het Parlement als voor de Raad aanvaardbaar zijn, in plaats van voorafgaand aan de onderhandelingen met het Parlement een volledig door de Raad overeengekomen standpunt op te stellen. Om snel vorderingen te maken, rekening houdend met de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de EU, is besloten om in twee fasen te werken:

—

Tot een akkoord komen over de inhoud van de richtlijn. Na overleg met het EP is deze eerste fase in november 2009 afgerond. Dit akkoord is bevestigd door het Coreper van 19 november 2009 en op het niveau van het EP door de Commissie ITRE, met een brief van haar voorzitter van 2 december 2009.

| — | Tot een akkoord komen over de wijzigingen ten gevolge van de inwerkingtreding van het VWEU, met name de aanpassing van de rechtsgrondslag en de comitébepalingen. Na overleg met het EP is deze tweede fase in maart 2010 afgerond; daarbij is zoveel mogelijk voor horizontale oplossingen gekozen, met name wat betreft de raadpleging van deskundigen, de verklaring van het EP, de Raad en de Commissie betreffende artikel 290 en de verklaring van de Commissie inzake recesperioden. Dit akkoord is bevestigd door het Coreper van 24 maart 2010 en op het niveau van het EP door de Commissie ITRE, met een brief van haar voorzitter van 25 maart 2010. |
| --- | --- |

—

Tot een akkoord komen over de wijzigingen ten gevolge van de inwerkingtreding van het VWEU, met name de aanpassing van de rechtsgrondslag en de comitébepalingen. Na overleg met het EP is deze tweede fase in maart 2010 afgerond; daarbij is zoveel mogelijk voor horizontale oplossingen gekozen, met name wat betreft de raadpleging van deskundigen, de verklaring van het EP, de Raad en de Commissie betreffende artikel 290 en de verklaring van de Commissie inzake recesperioden. Dit akkoord is bevestigd door het Coreper van 24 maart 2010 en op het niveau van het EP door de Commissie ITRE, met een brief van haar voorzitter van 25 maart 2010.

| 2. | In het standpunt van de Raad zijn de twee bovengenoemde akkoorden verwerkt. De belangrijkste elementen ervan zijn: | Bepalingen inzake het etiket en de lay-out van het etiket: | De Raad heeft het formaat van het etiket gebaseerd op de lay-out van het huidige etiket met de klassen A tot G zodat het totale aantal klassen wordt beperkt tot zeven, en met een duidelijke aanduiding van de overeenkomstige kleuren op het etiket. Aan deze indeling kunnen nog drie bijkomende klassen worden toegevoegd. Wanneer een nieuwe klasse wordt toegevoegd, zal de kleurenschaal opnieuw worden gepositioneerd. Zodoende wordt een voor de consument duidelijk zichtbare, leesbare en begrijpelijke lay-out van het etiket gewaarborgd, zoals gevraagd door het EP in het eerste deel van amendement 70. Voorts heeft de Raad bepaald dat de nadere criteria voor een mogelijke herindeling van producten per geval moeten worden bepaald in de betrokken gedelegeerde handelingen. Tot slot wordt de Commissie in een evaluatieclausule verzocht om uiterlijk eind 2014 na te gaan of de bepalingen over de lay-out van het etiket moeten worden gewijzigd in het licht van de technische evolutie en van de bevattelijkheid van de lay-out van het etiket voor de consument. |
| --- | --- | --- | --- |

2.

In het standpunt van de Raad zijn de twee bovengenoemde akkoorden verwerkt. De belangrijkste elementen ervan zijn:

Bepalingen inzake het etiket en de lay-out van het etiket:

De Raad heeft het formaat van het etiket gebaseerd op de lay-out van het huidige etiket met de klassen A tot G zodat het totale aantal klassen wordt beperkt tot zeven, en met een duidelijke aanduiding van de overeenkomstige kleuren op het etiket. Aan deze indeling kunnen nog drie bijkomende klassen worden toegevoegd. Wanneer een nieuwe klasse wordt toegevoegd, zal de kleurenschaal opnieuw worden gepositioneerd. Zodoende wordt een voor de consument duidelijk zichtbare, leesbare en begrijpelijke lay-out van het etiket gewaarborgd, zoals gevraagd door het EP in het eerste deel van amendement 70. Voorts heeft de Raad bepaald dat de nadere criteria voor een mogelijke herindeling van producten per geval moeten worden bepaald in de betrokken gedelegeerde handelingen. Tot slot wordt de Commissie in een evaluatieclausule verzocht om uiterlijk eind 2014 na te gaan of de bepalingen over de lay-out van het etiket moeten worden gewijzigd in het licht van de technische evolutie en van de bevattelijkheid van de lay-out van het etiket voor de consument.

| | In overeenstemming met amendement 52 heeft de Raad er tevens voor gezorgd dat maatregelen tegen het onrechtmatige gebruik van het etiket kunnen worden genomen. |
| --- | --- |

In overeenstemming met amendement 52 heeft de Raad er tevens voor gezorgd dat maatregelen tegen het onrechtmatige gebruik van het etiket kunnen worden genomen.

| | Bepalingen inzake reclame
  De Raad heeft amendement 32 van het EP gedeeltelijk gevolgd en de opneming van de energie-efficiëntieklasse in reclame verplicht gesteld voor alle klassen, indien in die reclame energiegerelateerde informatie of informatie over de prijs wordt vermeld. Wat betreft verplichte informatie over het energieverbruik of een verwijzing naar de energie-efficiëntieklasse van het product in technisch reclamemateriaal, heeft de Raad amendement 33 van het EP volledig overgenomen. |
| --- | --- |

Bepalingen inzake reclame

De Raad heeft amendement 32 van het EP gedeeltelijk gevolgd en de opneming van de energie-efficiëntieklasse in reclame verplicht gesteld voor alle klassen, indien in die reclame energiegerelateerde informatie of informatie over de prijs wordt vermeld. Wat betreft verplichte informatie over het energieverbruik of een verwijzing naar de energie-efficiëntieklasse van het product in technisch reclamemateriaal, heeft de Raad amendement 33 van het EP volledig overgenomen.

| | Bepaling inzake openbare aanbestedingen
  De Raad heeft bepaald dat de lidstaten van hun aanbestedende diensten kunnen eisen dat zij uitsluitend producten aankopen die aan de energie-efficiëntiecriteria voldoen, d.w.z. die tot de hoogste energie-efficiëntieklasse behoren en aan de hoogste prestatieniveaus voldoen. Hij komt aldus gedeeltelijk tegemoet aan amendement 40. |
| --- | --- |

Bepaling inzake openbare aanbestedingen

De Raad heeft bepaald dat de lidstaten van hun aanbestedende diensten kunnen eisen dat zij uitsluitend producten aankopen die aan de energie-efficiëntiecriteria voldoen, d.w.z. die tot de hoogste energie-efficiëntieklasse behoren en aan de hoogste prestatieniveaus voldoen. Hij komt aldus gedeeltelijk tegemoet aan amendement 40.

- * *

Met het oog op het spoedig bereiken van een akkoord heeft de Raad, naast bovengenoemde belangrijke elementen, elk amendement van het Europees Parlement besproken. Waar mogelijk zijn de amendementen geheel of gedeeltelijk aanvaard. Soms is de geest van een amendement overgenomen in een ander artikel of in een overweging. Derhalve

| — | heeft de Raad de volgende 40 amendementen geheel (soms anders geformuleerd), gedeeltelijk of naar de geest in zijn standpunt overgenomen: 1, 2, 72, 4, 53 + 64, 7, 74, 8 - 11, 54 + 65, 17 - 19, 21 - 23, 25 - 33, 35, 36, 56 + 68, 38, 40, 43, 70 (eerste deel), 50 - 52; |
| --- | --- |

—

heeft de Raad de volgende 40 amendementen geheel (soms anders geformuleerd), gedeeltelijk of naar de geest in zijn standpunt overgenomen: 1, 2, 72, 4, 53 + 64, 7, 74, 8 - 11, 54 + 65, 17 - 19, 21 - 23, 25 - 33, 35, 36, 56 + 68, 38, 40, 43, 70 (eerste deel), 50 - 52;

| — | kon de Raad de volgende 21 amendementen niet in zijn standpunt overnemen: 3, 5, 12 - 15, 20, 59, 24, 66, 67, 39, 41 - 42, 69, 76, 45, 47, 70 (tweede deel), 58 + 71. |
| --- | --- |

—

kon de Raad de volgende 21 amendementen niet in zijn standpunt overnemen: 3, 5, 12 - 15, 20, 59, 24, 66, 67, 39, 41 - 42, 69, 76, 45, 47, 70 (tweede deel), 58 + 71.

---

(1)  doc. 15906/08.

(2)  PB C 228 van 22.9.2009, blz. 90.

(3)  doc. 9322/09.

(4)  De twee andere voorstellen van dit pakket zijn:

| — | ontwerp-richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestaties van gebouwen (herschikking) (2008/0223 COD); |
| --- | --- |

—

ontwerp-richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestaties van gebouwen (herschikking) (2008/0223 COD);

| — | Verordening (EG) nr. 1222/2009 van het Europees Parlement en de Raad inzake de etikettering van banden met betrekking tot hun brandstofefficiëntie en andere essentiële parameters (PB L 342 van 22.12.2009, blz. 46). |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 1222/2009 van het Europees Parlement en de Raad inzake de etikettering van banden met betrekking tot hun brandstofefficiëntie en andere essentiële parameters (PB L 342 van 22.12.2009, blz. 46).

Verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over artikel 290 VWEU

Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie verklaren dat de bepalingen van deze richtlijn geen afbreuk doen aan enig toekomstig standpunt van de instellingen betreffende de uitvoering van artikel 290 VWEU of van afzonderlijke wetgevingshandelingen die dergelijke bepalingen bevatten.

Verklaring van de Commissie

De Europese Commissie neemt er nota van dat, behalve in gevallen waarin de wetgevingshandeling in een spoedprocedure voorziet, het Europees Parlement en de Raad van mening zijn dat bij de kennisgeving van gedelegeerde handelingen rekening moet worden gehouden met de recesperioden van de instellingen (winterreces, zomerreces en de Europese verkiezingen), teneinde te waarborgen dat het Europees Parlement en de Raad hun prerogatieven kunnen uitoefenen binnen de termijnen die in de desbetreffende wetgevingshandelingen zijn gesteld, en is bereid dienovereenkomstig te werk te gaan.

---

| 12.5.2010 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 123/32 |
| --- | --- | --- | --- |

12.5.2010

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 123/32

---

STANDPUNT (EU) Nr. 10/2010 VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

met het oog op de aanneming van een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de energieprestatie van gebouwen (herschikking)

Vastgesteld door de Raad op 14 april 2010

2010/C 123 E/04

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 194, lid 2,

Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),

Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (4) is gewijzigd (5). Aangezien nieuwe ingrijpende wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan. |
| --- | --- |

(1)

Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (4) is gewijzigd (5). Aangezien nieuwe ingrijpende wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan.

| (2) | Een doelmatig, behoedzaam, rationeel en duurzaam energiegebruik geldt onder meer voor aardolieproducten, aardgas en vaste brandstoffen die essentiële energiebronnen, maar tevens de belangrijkste emissiebronnen van kooldioxide zijn. |
| --- | --- |

(2)

Een doelmatig, behoedzaam, rationeel en duurzaam energiegebruik geldt onder meer voor aardolieproducten, aardgas en vaste brandstoffen die essentiële energiebronnen, maar tevens de belangrijkste emissiebronnen van kooldioxide zijn.

| (3) | 40 % van het totale energieverbruik in de Unie komt voor rekening van gebouwen. De sector breidt zich uit, waardoor haar energieverbruik vanzelfsprekend toeneemt. Daarom zijn een vermindering van het energieverbruik en het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen in de bouwsector belangrijke maatregelen die nodig zijn om de energieafhankelijkheid en de broeikasgasemissies van de Unie te doen dalen. Samen met een groter gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen zullen maatregelen ter vermindering van het energieverbruik in de Unie de Unie in staat stellen om te voldoen aan het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC), alsmede om zowel haar toezegging om de aardopwarming op lange termijn onder de 2 °C te houden, na te komen als haar toezegging om de totale broeikasgasemissies in 2020 ten opzichte van 1990 te verlagen met ten minste 20 %, en met 30 % in geval een internationale overeenkomst tot stand komt. Een vermindering van het energieverbruik en een groter gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen spelen ook een belangrijke rol bij het versterken van de energievoorzieningszekerheid, het bevorderen van technologische ontwikkelingen en het scheppen van werkgelegenheid en kansen voor regionale ontwikkeling, met name in plattelandsgebieden. |
| --- | --- |

(3)

40 % van het totale energieverbruik in de Unie komt voor rekening van gebouwen. De sector breidt zich uit, waardoor haar energieverbruik vanzelfsprekend toeneemt. Daarom zijn een vermindering van het energieverbruik en het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen in de bouwsector belangrijke maatregelen die nodig zijn om de energieafhankelijkheid en de broeikasgasemissies van de Unie te doen dalen. Samen met een groter gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen zullen maatregelen ter vermindering van het energieverbruik in de Unie de Unie in staat stellen om te voldoen aan het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC), alsmede om zowel haar toezegging om de aardopwarming op lange termijn onder de 2 °C te houden, na te komen als haar toezegging om de totale broeikasgasemissies in 2020 ten opzichte van 1990 te verlagen met ten minste 20 %, en met 30 % in geval een internationale overeenkomst tot stand komt. Een vermindering van het energieverbruik en een groter gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen spelen ook een belangrijke rol bij het versterken van de energievoorzieningszekerheid, het bevorderen van technologische ontwikkelingen en het scheppen van werkgelegenheid en kansen voor regionale ontwikkeling, met name in plattelandsgebieden.

| (4) | Het beheer van de vraag naar energie is voor de Unie een belangrijk instrument om invloed uit te oefenen op de wereldenergiemarkt en daarmee op de continuïteit van de energievoorziening op middellange en lange termijn. |
| --- | --- |

(4)

Het beheer van de vraag naar energie is voor de Unie een belangrijk instrument om invloed uit te oefenen op de wereldenergiemarkt en daarmee op de continuïteit van de energievoorziening op middellange en lange termijn.

| (5) | Om de doelstelling van 20 % minder energieverbruik in de Unie tegen 2020 te bereiken, is tijdens de Europese Raad van maart 2007 gewezen op de behoefte om de energie-efficiëntie in de Unie te doen toenemen en is aangedrongen op een grondige en snelle tenuitvoerlegging van de prioriteiten uit de mededeling van de Commissie „Actieplan voor energie-efficiëntie - het potentieel realiseren”. In dit actieplan is het significante potentieel voor kostenefficiënte energiebesparingen in de bouwsector geïdentificeerd. Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 31 januari 2008 opgeroepen tot een versterking van de bepalingen van Richtlijn 2002/91/EG en heeft bij herhaling, laatstelijk in zijn resolutie van 3 februari 2009 over de tweede strategische toetsing van het energiebeleid, bepleit de doelstelling van een verhoging van de energie-efficiëntie met 20 % tot 2020 bindend te maken. Voorts worden bij Beschikking nr. 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de inspanningen van de lidstaten om hun broeikasgasemissies te verminderen om aan de verbintenissen van de Gemeenschap op het gebied van het verminderen van broeikasgassen tot 2020 te voldoen (6), bindende nationale streefdoelen voor de vermindering van CO2-emissies vastgesteld, waarvoor energie-efficiëntie in de bouwsector van doorslaggevend belang is, en voorziet Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (7) in de bevordering van energie-efficiëntie in het kader van de bindende doelstelling om in 2020 20 % van het totale energieverbruik van de Unie te dekken met energie uit duurzame bronnen. |
| --- | --- |

(5)

Om de doelstelling van 20 % minder energieverbruik in de Unie tegen 2020 te bereiken, is tijdens de Europese Raad van maart 2007 gewezen op de behoefte om de energie-efficiëntie in de Unie te doen toenemen en is aangedrongen op een grondige en snelle tenuitvoerlegging van de prioriteiten uit de mededeling van de Commissie „Actieplan voor energie-efficiëntie - het potentieel realiseren”. In dit actieplan is het significante potentieel voor kostenefficiënte energiebesparingen in de bouwsector geïdentificeerd. Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 31 januari 2008 opgeroepen tot een versterking van de bepalingen van Richtlijn 2002/91/EG en heeft bij herhaling, laatstelijk in zijn resolutie van 3 februari 2009 over de tweede strategische toetsing van het energiebeleid, bepleit de doelstelling van een verhoging van de energie-efficiëntie met 20 % tot 2020 bindend te maken. Voorts worden bij Beschikking nr. 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de inspanningen van de lidstaten om hun broeikasgasemissies te verminderen om aan de verbintenissen van de Gemeenschap op het gebied van het verminderen van broeikasgassen tot 2020 te voldoen (6), bindende nationale streefdoelen voor de vermindering van CO2-emissies vastgesteld, waarvoor energie-efficiëntie in de bouwsector van doorslaggevend belang is, en voorziet Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (7) in de bevordering van energie-efficiëntie in het kader van de bindende doelstelling om in 2020 20 % van het totale energieverbruik van de Unie te dekken met energie uit duurzame bronnen.

| (6) | De Europese Raad van maart 2007 bevestigde nogmaals dat de Unie ernaar streeft om in de hele Unie energie uit hernieuwbare bronnen te ontwikkelen; daartoe heeft hij een bindend streefcijfer goedgekeurd van 20 % voor het aandeel energie uit hernieuwbare bronnen in 2020. Bij Richtlijn 2009/28/EG wordt een gemeenschappelijk kader vastgesteld voor het bevorderen van energie uit hernieuwbare bronnen. |
| --- | --- |

(6)

De Europese Raad van maart 2007 bevestigde nogmaals dat de Unie ernaar streeft om in de hele Unie energie uit hernieuwbare bronnen te ontwikkelen; daartoe heeft hij een bindend streefcijfer goedgekeurd van 20 % voor het aandeel energie uit hernieuwbare bronnen in 2020. Bij Richtlijn 2009/28/EG wordt een gemeenschappelijk kader vastgesteld voor het bevorderen van energie uit hernieuwbare bronnen.

| (7) | Het is nodig om concretere acties vast te stellen teneinde het aanzienlijke, nog niet gerealiseerde potentieel voor energiebesparingen in gebouwen te benutten en de grote verschillen tussen de resultaten van de lidstaten in deze sector te verminderen. |
| --- | --- |

(7)

Het is nodig om concretere acties vast te stellen teneinde het aanzienlijke, nog niet gerealiseerde potentieel voor energiebesparingen in gebouwen te benutten en de grote verschillen tussen de resultaten van de lidstaten in deze sector te verminderen.

| (8) | Bij maatregelen voor de verdere verbetering van de energieprestatie van gebouwen moet rekening worden gehouden met de klimatologische en plaatselijke omstandigheden, alsmede met de binnenklimaateisen en de kostenefficiëntie. De maatregelen mogen andere eisen die aan gebouwen worden gesteld, zoals toegankelijkheid, veiligheid en de gebruiksbestemming van het gebouw, niet in het gedrang brengen. |
| --- | --- |

(8)

Bij maatregelen voor de verdere verbetering van de energieprestatie van gebouwen moet rekening worden gehouden met de klimatologische en plaatselijke omstandigheden, alsmede met de binnenklimaateisen en de kostenefficiëntie. De maatregelen mogen andere eisen die aan gebouwen worden gesteld, zoals toegankelijkheid, veiligheid en de gebruiksbestemming van het gebouw, niet in het gedrang brengen.

| (9) | De energieprestatie van gebouwen dient te worden berekend volgens een methodologie, die op nationaal en regionaal niveau mag worden gedifferentieerd. Die methodologie neemt behalve thermische kenmerken ook andere factoren in aanmerking welke een steeds belangrijkere rol spelen, zoals installaties voor verwarming en airconditioning, de toepassing van energie uit hernieuwbare bronnen, passieve verwarmings- en koelingselementen, zonwering, luchtkwaliteit in gesloten ruimten, geschikt daglicht en het ontwerp van het gebouw. De methodologie voor het berekenen van de energieprestatie mag niet enkel gebaseerd zijn op het seizoen waarin verwarming nodig is, maar moet uitgaan van de jaarlijkse energieprestatie van een gebouw. In die methodologie moet rekening worden gehouden met bestaande Europese normen. |
| --- | --- |

(9)

De energieprestatie van gebouwen dient te worden berekend volgens een methodologie, die op nationaal en regionaal niveau mag worden gedifferentieerd. Die methodologie neemt behalve thermische kenmerken ook andere factoren in aanmerking welke een steeds belangrijkere rol spelen, zoals installaties voor verwarming en airconditioning, de toepassing van energie uit hernieuwbare bronnen, passieve verwarmings- en koelingselementen, zonwering, luchtkwaliteit in gesloten ruimten, geschikt daglicht en het ontwerp van het gebouw. De methodologie voor het berekenen van de energieprestatie mag niet enkel gebaseerd zijn op het seizoen waarin verwarming nodig is, maar moet uitgaan van de jaarlijkse energieprestatie van een gebouw. In die methodologie moet rekening worden gehouden met bestaande Europese normen.

| (10) | De lidstaten zijn als enige verantwoordelijk voor het vaststellen van minimumeisen voor de energieprestatie van gebouwen en onderdelen van gebouwen. Die vereisten moeten worden bepaald met het oog op een kostenoptimaal evenwicht tussen de gedane investeringen en de energiekosten die worden bespaard tijdens de volledige levensduur van het gebouw, onverminderd het recht van de lidstaten om minimumeisen vast te stellen voor een hogere energie-efficiëntie dan kostenoptimale energie-efficiëntieniveaus. Er dient te worden voorzien in de mogelijkheid voor de lidstaten om hun minimumeisen voor gebouwen op gezette tijden te herzien in het licht van de vooruitgang van de techniek. |
| --- | --- |

(10)

De lidstaten zijn als enige verantwoordelijk voor het vaststellen van minimumeisen voor de energieprestatie van gebouwen en onderdelen van gebouwen. Die vereisten moeten worden bepaald met het oog op een kostenoptimaal evenwicht tussen de gedane investeringen en de energiekosten die worden bespaard tijdens de volledige levensduur van het gebouw, onverminderd het recht van de lidstaten om minimumeisen vast te stellen voor een hogere energie-efficiëntie dan kostenoptimale energie-efficiëntieniveaus. Er dient te worden voorzien in de mogelijkheid voor de lidstaten om hun minimumeisen voor gebouwen op gezette tijden te herzien in het licht van de vooruitgang van de techniek.

| (11) | Het doel van kostenefficiënte of kostenoptimale energie-efficiëntieniveaus kan in bepaalde omstandigheden, bijvoorbeeld in het licht van klimaatverschillen, rechtvaardigen dat lidstaten eisen in verband met kostenefficiëntie en -optimaliteit voor onderdelen van gebouwen vaststellen die in de praktijk de installatie van bouwproducten welke aan de bij de uniale wetgeving vastgestelde normen voldoen, zou beperken, mits die eisen geen niet te rechtvaardigen marktbelemmering vormen. |
| --- | --- |

(11)

Het doel van kostenefficiënte of kostenoptimale energie-efficiëntieniveaus kan in bepaalde omstandigheden, bijvoorbeeld in het licht van klimaatverschillen, rechtvaardigen dat lidstaten eisen in verband met kostenefficiëntie en -optimaliteit voor onderdelen van gebouwen vaststellen die in de praktijk de installatie van bouwproducten welke aan de bij de uniale wetgeving vastgestelde normen voldoen, zou beperken, mits die eisen geen niet te rechtvaardigen marktbelemmering vormen.

| (12) | Bij het vaststellen van energieprestatie-eisen voor technische bouwsystemen dienen de lidstaten gebruik te maken van geharmoniseerde instrumenten voor zover die beschikbaar en geschikt zijn, met name test- en berekeningsmethoden en energie-efficiëntieklassen die zijn ontwikkeld in het kader van maatregelen tot uitvoering van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten (8) en Richtlijn 2010/9/EU van het Europees Parlement en de Raad van 14 april 2010 (9) betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van energiegerelateerde producten, teneinde voor samenhang met aanverwante initiatieven te zorgen en potentiële marktfragmentatie zoveel mogelijk te beperken. |
| --- | --- |

(12)

Bij het vaststellen van energieprestatie-eisen voor technische bouwsystemen dienen de lidstaten gebruik te maken van geharmoniseerde instrumenten voor zover die beschikbaar en geschikt zijn, met name test- en berekeningsmethoden en energie-efficiëntieklassen die zijn ontwikkeld in het kader van maatregelen tot uitvoering van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten (8) en Richtlijn 2010/9/EU van het Europees Parlement en de Raad van 14 april 2010 (9) betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaard-productinformatie van energiegerelateerde producten, teneinde voor samenhang met aanverwante initiatieven te zorgen en potentiële marktfragmentatie zoveel mogelijk te beperken.

| (13) | Deze richtlijn laat de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) onverlet. De in deze richtlijn gebruikte term „stimulans” moet derhalve niet worden uitgelegd als zou er sprake zijn van staatssteun. |
| --- | --- |

(13)

Deze richtlijn laat de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) onverlet. De in deze richtlijn gebruikte term „stimulans” moet derhalve niet worden uitgelegd als zou er sprake zijn van staatssteun.

| (14) | De Commissie dient een vergelijkend methodologisch kader voor de berekening van de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie uit te werken. De lidstaten dienen van dit vergelijkend methodologisch kader gebruik te maken om de resultaten te vergelijken met de minimumeisen inzake energieprestatie die zij hebben vastgesteld. Mochten er significante verschillen, dat wil zeggen van meer dan 15 %, optreden tussen de berekende kostenoptimale niveaus van minimumenergieprestatie-eisen en de huidige minimumenergieprestatie-eisen, dan dienen de lidstaten het verschil te verantwoorden of passende stappen te plannen om het verschil te verkleinen. De lidstaten dienen bij het schatten van de economische levensduur van een gebouw of een onderdeel van een gebouw zich te baseren op huidige praktijken en ervaringen in verband met het bepalen van de economische levensduur. Zij dienen de resultaten van deze vergelijking en de gegevens die werden gebruikt om tot deze resultaten te komen, regelmatig aan de Commissie mee te delen. Deze rapportering dient de Commissie in staat stellen de vooruitgang van de lidstaten wat betreft het bereiken van de kostenoptimale niveaus van minimumeisen inzake energieprestatie te beoordelen en er verslag over uit te brengen. |
| --- | --- |

(14)

De Commissie dient een vergelijkend methodologisch kader voor de berekening van de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie uit te werken. De lidstaten dienen van dit vergelijkend methodologisch kader gebruik te maken om de resultaten te vergelijken met de minimumeisen inzake energieprestatie die zij hebben vastgesteld. Mochten er significante verschillen, dat wil zeggen van meer dan 15 %, optreden tussen de berekende kostenoptimale niveaus van minimumenergieprestatie-eisen en de huidige minimumenergieprestatie-eisen, dan dienen de lidstaten het verschil te verantwoorden of passende stappen te plannen om het verschil te verkleinen. De lidstaten dienen bij het schatten van de economische levensduur van een gebouw of een onderdeel van een gebouw zich te baseren op huidige praktijken en ervaringen in verband met het bepalen van de economische levensduur. Zij dienen de resultaten van deze vergelijking en de gegevens die werden gebruikt om tot deze resultaten te komen, regelmatig aan de Commissie mee te delen. Deze rapportering dient de Commissie in staat stellen de vooruitgang van de lidstaten wat betreft het bereiken van de kostenoptimale niveaus van minimumeisen inzake energieprestatie te beoordelen en er verslag over uit te brengen.

| (15) | Gebouwen zijn van invloed op het energieverbruik op lange termijn. Gezien de lange renovatiecyclus van bestaande gebouwen zouden nieuwe gebouwen en bestaande gebouwen die ingrijpend worden gerenoveerd, daarom moeten voldoen aan minimumeisen inzake energieprestatie die zijn aangepast aan het plaatselijke klimaat. Aangezien de mogelijke toepassing van alternatieve systemen van energievoorziening in het algemeen niet volledig wordt onderzocht, dienen alternatieve systemen van energievoorziening voor nieuwe gebouwen te worden verkend, ongeacht de grootte van die gebouwen, overeenkomstig het beginsel dat er eerst voor moet worden gezorgd dat de energiebehoeften voor verwarming en koeling tot kostenoptimale niveaus worden teruggebracht. |
| --- | --- |

(15)

Gebouwen zijn van invloed op het energieverbruik op lange termijn. Gezien de lange renovatiecyclus van bestaande gebouwen zouden nieuwe gebouwen en bestaande gebouwen die ingrijpend worden gerenoveerd, daarom moeten voldoen aan minimumeisen inzake energieprestatie die zijn aangepast aan het plaatselijke klimaat. Aangezien de mogelijke toepassing van alternatieve systemen van energievoorziening in het algemeen niet volledig wordt onderzocht, dienen alternatieve systemen van energievoorziening voor nieuwe gebouwen te worden verkend, ongeacht de grootte van die gebouwen, overeenkomstig het beginsel dat er eerst voor moet worden gezorgd dat de energiebehoeften voor verwarming en koeling tot kostenoptimale niveaus worden teruggebracht.

| (16) | Ingrijpende renovaties van bestaande gebouwen, ongeacht hun omvang, vormen een gelegenheid om kostenefficiënte maatregelen te nemen ter verbetering van de energieprestatie. Met het oog op de kosteneffectiviteit moet het mogelijk zijn de minimumeisen inzake energieprestatie te beperken tot de gerenoveerde delen, die het meest relevant zijn voor de energieprestatie van het gebouw. De lidstaten moet de keuze worden gelaten een „ingrijpende renovatie” te definiëren als een percentage van het oppervlak van de bouwschil of op basis van de waarde van het gebouw. Indien een lidstaat besluit een ingrijpende innovatie op basis van de waarde van het gebouw te definiëren, zou er een beroep kunnen worden gedaan op waarden als de actuariële waarde of de huidige waarde op basis van de heropbouwkosten, waarbij de waarde van de grond waarop het gebouw is gelegen buiten beschouwing wordt gelaten. |
| --- | --- |

(16)

Ingrijpende renovaties van bestaande gebouwen, ongeacht hun omvang, vormen een gelegenheid om kostenefficiënte maatregelen te nemen ter verbetering van de energieprestatie. Met het oog op de kosteneffectiviteit moet het mogelijk zijn de minimumeisen inzake energieprestatie te beperken tot de gerenoveerde delen, die het meest relevant zijn voor de energieprestatie van het gebouw. De lidstaten moet de keuze worden gelaten een „ingrijpende renovatie” te definiëren als een percentage van het oppervlak van de bouwschil of op basis van de waarde van het gebouw. Indien een lidstaat besluit een ingrijpende innovatie op basis van de waarde van het gebouw te definiëren, zou er een beroep kunnen worden gedaan op waarden als de actuariële waarde of de huidige waarde op basis van de heropbouwkosten, waarbij de waarde van de grond waarop het gebouw is gelegen buiten beschouwing wordt gelaten.

| (17) | Er zijn maatregelen nodig om ervoor te zorgen dat een groter aantal gebouwen niet alleen voldoet aan de huidige minimumeisen inzake energieprestatie, maar ook energie-efficiënter is en zodoende zowel het energieverbruik als de kooldioxide-uitstoot omlaag brengt. Daartoe dienen de lidstaten nationale plannen op te stellen, om te zorgen voor een toename van het aantal bijna-energieneutrale gebouwen ende Commissie regelmatig verslag uit te brengen over die plannen. |
| --- | --- |

(17)

Er zijn maatregelen nodig om ervoor te zorgen dat een groter aantal gebouwen niet alleen voldoet aan de huidige minimumeisen inzake energieprestatie, maar ook energie-efficiënter is en zodoende zowel het energieverbruik als de kooldioxide-uitstoot omlaag brengt. Daartoe dienen de lidstaten nationale plannen op te stellen, om te zorgen voor een toename van het aantal bijna-energieneutrale gebouwen ende Commissie regelmatig verslag uit te brengen over die plannen.

| (18) | Er worden thans uniale financiële instrumenten en andere maatregelen ingevoerd of aangepast om maatregelen in verband energie-efficiëntie te stimuleren. Dergelijke uniale financiële instrumenten zijn onder meer Verordening (EG) nr. 1080/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (10), die is gewijzigd om meer investeringen in energie-efficiëntie in de huisvesting mogelijk te maken; het publiek-privaat partnerschap inzake een „Europees initiatief voor energie-efficiënte gebouwen”, ter bevordering van groene technologieën en van de ontwikkeling van energie-efficiënte systemen en materialen in nieuwe en gerenoveerde gebouwen; het initiatief van de Europese Commissie en de Europese Investeringsbank (EIB) „EU-initiatief voor de financiering van duurzame energie”, dat onder meer investeringen op het gebied van energie-efficiëntie mogelijk moet maken, en het door de EIB geleide fonds „Marguerite”: het Europees Fonds 2020 voor energie, klimaatverandering en infrastructuur, Richtlijn 2009/47/EG van de Raad van 5 mei 2009 tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat verlaagde btw-tarieven betreft (11), structuurfondsen- en cohesiefondsinstrument JEREMIE (Gezamenlijke Europese middelen voor kleine en middelgrote ondernemingen), de Financieringsfaciliteit voor energie-efficiëntie, het Kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie, met inbegrip van het programma Intelligente energie voor Europa II, dat specifiek is gericht op het wegnemen van marktbelemmeringen in verband met energie-efficiëntie en energie uit hernieuwbare bronnen, bijvoorbeeld via de faciliteit voor technische bijstand ELENA (European Local Energy Assistance); het Convenant van burgemeesters; het programma voor ondernemerschap en innovatie; het Programma ter ondersteuning van het ICT-beleid 2010, en het Zevende kaderprogramma voor onderzoek. Ook de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling verstrekt kapitaal om maatregelen in verband met energie-efficiëntie te stimuleren. |
| --- | --- |

(18)

Er worden thans uniale financiële instrumenten en andere maatregelen ingevoerd of aangepast om maatregelen in verband energie-efficiëntie te stimuleren. Dergelijke uniale financiële instrumenten zijn onder meer Verordening (EG) nr. 1080/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (10), die is gewijzigd om meer investeringen in energie-efficiëntie in de huisvesting mogelijk te maken; het publiek-privaat partnerschap inzake een „Europees initiatief voor energie-efficiënte gebouwen”, ter bevordering van groene technologieën en van de ontwikkeling van energie-efficiënte systemen en materialen in nieuwe en gerenoveerde gebouwen; het initiatief van de Europese Commissie en de Europese Investeringsbank (EIB) „EU-initiatief voor de financiering van duurzame energie”, dat onder meer investeringen op het gebied van energie-efficiëntie mogelijk moet maken, en het door de EIB geleide fonds „Marguerite”: het Europees Fonds 2020 voor energie, klimaatverandering en infrastructuur, Richtlijn 2009/47/EG van de Raad van 5 mei 2009 tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG wat verlaagde btw-tarieven betreft (11), structuurfondsen- en cohesiefondsinstrument JEREMIE (Gezamenlijke Europese middelen voor kleine en middelgrote ondernemingen), de Financieringsfaciliteit voor energie-efficiëntie, het Kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie, met inbegrip van het programma Intelligente energie voor Europa II, dat specifiek is gericht op het wegnemen van marktbelemmeringen in verband met energie-efficiëntie en energie uit hernieuwbare bronnen, bijvoorbeeld via de faciliteit voor technische bijstand ELENA (European Local Energy Assistance); het Convenant van burgemeesters; het programma voor ondernemerschap en innovatie; het Programma ter ondersteuning van het ICT-beleid 2010, en het Zevende kaderprogramma voor onderzoek. Ook de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling verstrekt kapitaal om maatregelen in verband met energie-efficiëntie te stimuleren.

| (19) | Er dient gebruik te worden gemaakt van uniale financiële instrumenten om de doelstellingen van deze richtlijn in de praktijk te brengen, maar die instrumenten mogen niet in de plaats van nationale maatregelen komen. Zij dienen met name te worden gebruikt voor het verschaffen van passende, innoverende financieringsmiddelen om investeringen in energie-efficiëntiemaatregelen te stimuleren. Zij kunnen een belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van nationale, regionale en plaatselijke energie-efficiëntiefondsen, -instrumenten of -mechanismen die dergelijke financieringsmogelijkheden verschaffen aan particuliere eigenaren, aan het midden- en kleinbedrijf, en aan energie-efficiëntiedienstenbedrijven. |
| --- | --- |

(19)

Er dient gebruik te worden gemaakt van uniale financiële instrumenten om de doelstellingen van deze richtlijn in de praktijk te brengen, maar die instrumenten mogen niet in de plaats van nationale maatregelen komen. Zij dienen met name te worden gebruikt voor het verschaffen van passende, innoverende financieringsmiddelen om investeringen in energie-efficiëntiemaatregelen te stimuleren. Zij kunnen een belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van nationale, regionale en plaatselijke energie-efficiëntiefondsen, -instrumenten of -mechanismen die dergelijke financieringsmogelijkheden verschaffen aan particuliere eigenaren, aan het midden- en kleinbedrijf, en aan energie-efficiëntiedienstenbedrijven.

| (20) | Om de Commissie adequate informatie te verstrekken dienen de lidstaten een lijst op te stellen van alle bestaande en voorgestelde maatregelen, ook financiële maatregelen, die niet door deze richtlijn worden vereist, welke bevorderlijk zijn voor de doelstellingen van deze richtlijn. Tot die door de lidstaten vermelde bestaande en voorgestelde maatregelen kunnen met name maatregelen behoren die strekken tot vermindering van de bestaande wettelijke en marktbelemmeringen en aanzetten tot investeringen en/of andere activiteiten om de energie-efficiëntie van nieuwe en bestaande gebouwen te verhogen en zodoende potentieel bij te dragen tot het verminderen van energiearmoede. Bij dergelijke maatregelen zou het onder meer kunnen gaan om gratis of gesubsidieerde technische bijstand en advies, rechtstreekse subsidies, gesubsidieerde leningen of leningen met een lage rente, subsidieregelingen en garantieregelingen voor leningen; de overheidsinstanties en andere instellingen die dergelijke maatregelen van financiële aard aanbieden, zouden de toepassing van die maatregelen kunnen koppelen aan de opgegeven energieprestatie en de aanbevelingen in de energieprestatiecertificaten. |
| --- | --- |

(20)

Om de Commissie adequate informatie te verstrekken dienen de lidstaten een lijst op te stellen van alle bestaande en voorgestelde maatregelen, ook financiële maatregelen, die niet door deze richtlijn worden vereist, welke bevorderlijk zijn voor de doelstellingen van deze richtlijn. Tot die door de lidstaten vermelde bestaande en voorgestelde maatregelen kunnen met name maatregelen behoren die strekken tot vermindering van de bestaande wettelijke en marktbelemmeringen en aanzetten tot investeringen en/of andere activiteiten om de energie-efficiëntie van nieuwe en bestaande gebouwen te verhogen en zodoende potentieel bij te dragen tot het verminderen van energiearmoede. Bij dergelijke maatregelen zou het onder meer kunnen gaan om gratis of gesubsidieerde technische bijstand en advies, rechtstreekse subsidies, gesubsidieerde leningen of leningen met een lage rente, subsidieregelingen en garantieregelingen voor leningen; de overheidsinstanties en andere instellingen die dergelijke maatregelen van financiële aard aanbieden, zouden de toepassing van die maatregelen kunnen koppelen aan de opgegeven energieprestatie en de aanbevelingen in de energieprestatiecertificaten.

| (21) | Om de rapportagelast voor de lidstaten te beperken, moet het mogelijk zijn de in het kader van deze richtlijn vereiste verslagen op te nemen in de actieplannen voor energie-efficiëntie als bedoeld in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten (12). De openbare sector dient in alle lidstaten het voortouw te nemen wat de energieprestatie van gebouwen betreft, en daartoe moeten in de nationale plannen ambitieuzere streefcijfers worden bepaald voor overheidsgebouwen. |
| --- | --- |

(21)

Om de rapportagelast voor de lidstaten te beperken, moet het mogelijk zijn de in het kader van deze richtlijn vereiste verslagen op te nemen in de actieplannen voor energie-efficiëntie als bedoeld in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende energie-efficiëntie bij het eindgebruik en energiediensten (12). De openbare sector dient in alle lidstaten het voortouw te nemen wat de energieprestatie van gebouwen betreft, en daartoe moeten in de nationale plannen ambitieuzere streefcijfers worden bepaald voor overheidsgebouwen.

| (22) | De toekomstige koper of huurder van een gebouw of gebouwunit dient via het energieprestatiecertificaat correcte informatie te krijgen over de energieprestatie van het gebouw, alsmede praktisch advies over hoe die kunnen worden verbeterd. Informatiecampagnes kunnen dienen om eigenaren en huurders aan te moedigen de energieprestatie van hun gebouw of gebouwunit te verbeteren. Eigenaren en huurders van bedrijfspanden dienen tevens te worden aangemoedigd om informatie uit te wisselen over het daadwerkelijke energieverbruik, teneinde te waarborgen dat alle gegevens beschikbaar zijn om een geïnformeerde keuze te kunnen maken over de nodige verbeteringen. In het certificaat dient ook informatie te worden verstrekt over de feitelijke effecten van verwarming en koeling op de energiebehoeften van het gebouw, op het primaire energieverbruik daarvan en op de kooldioxode-uitstoot daarvan. |
| --- | --- |

(22)

De toekomstige koper of huurder van een gebouw of gebouwunit dient via het energieprestatiecertificaat correcte informatie te krijgen over de energieprestatie van het gebouw, alsmede praktisch advies over hoe die kunnen worden verbeterd. Informatiecampagnes kunnen dienen om eigenaren en huurders aan te moedigen de energieprestatie van hun gebouw of gebouwunit te verbeteren. Eigenaren en huurders van bedrijfspanden dienen tevens te worden aangemoedigd om informatie uit te wisselen over het daadwerkelijke energieverbruik, teneinde te waarborgen dat alle gegevens beschikbaar zijn om een geïnformeerde keuze te kunnen maken over de nodige verbeteringen. In het certificaat dient ook informatie te worden verstrekt over de feitelijke effecten van verwarming en koeling op de energiebehoeften van het gebouw, op het primaire energieverbruik daarvan en op de kooldioxode-uitstoot daarvan.

| (23) | De overheid dient het goede voorbeeld te geven en zich in te spannen om de aanbevelingen in het energieprestatiecertificaat uit te voeren. De lidstaten dienen in hun nationale plannen maatregelen op te nemen om overheidsdiensten te stimuleren verbeteringen op het gebied van energie-efficiëntie in een vroeg stadium aan te nemen en de aanbevelingen in het energieprestatiecertificaat uit te voeren zodra dat haalbaar is. |
| --- | --- |

(23)

De overheid dient het goede voorbeeld te geven en zich in te spannen om de aanbevelingen in het energieprestatiecertificaat uit te voeren. De lidstaten dienen in hun nationale plannen maatregelen op te nemen om overheidsdiensten te stimuleren verbeteringen op het gebied van energie-efficiëntie in een vroeg stadium aan te nemen en de aanbevelingen in het energieprestatiecertificaat uit te voeren zodra dat haalbaar is.

| (24) | Gebouwen die door de overheid worden gebruikt en gebouwen die veelvuldig door het publiek worden bezocht, dienen een voorbeeldfunctie te vervullen door te tonen dat er metzorg voor het milieu en energiegebruik rekening wordt gehouden en daarom dient voor die gebouwen regelmatig energiecertificering plaats te vinden. De verspreiding van informatie over die energieprestatie onder het publiek kan worden verbeterd door die energieprestatiecertificaten op een opvallende plaats aan te brengen, met name in gebouwen van een zekere omvang waarin overheidsinstanties zijn gehuisvest of die veelvuldig door het publiek worden bezocht, zoals winkels, winkelcentra, supermarkten, restaurants, schouwburgen, banken en hotels. |
| --- | --- |

(24)

Gebouwen die door de overheid worden gebruikt en gebouwen die veelvuldig door het publiek worden bezocht, dienen een voorbeeldfunctie te vervullen door te tonen dat er metzorg voor het milieu en energiegebruik rekening wordt gehouden en daarom dient voor die gebouwen regelmatig energiecertificering plaats te vinden. De verspreiding van informatie over die energieprestatie onder het publiek kan worden verbeterd door die energieprestatiecertificaten op een opvallende plaats aan te brengen, met name in gebouwen van een zekere omvang waarin overheidsinstanties zijn gehuisvest of die veelvuldig door het publiek worden bezocht, zoals winkels, winkelcentra, supermarkten, restaurants, schouwburgen, banken en hotels.

| (25) | De laatste jaren is het aantal airconditioningsystemen in de Europese landen toegenomen. Dit veroorzaakt aanzienlijke problemen op het gebied van piekbelasting, waardoor de kostprijs van electriciteit stijgt en de energiebalans wordt verstoord. Er moet prioriteit worden verleend aan strategieën die bijdragen tot betere thermische prestaties van gebouwen tijdens de zomer. Daartoe moet de nadruk komen te liggen op maatregelen om oververhitting te voorkomen, bijvoorbeeld zonwering en voldoende thermisch vermogen in de gebouwconstructie, en verder ontwikkeling en toepassing van technieken voor passieve koeling en in het bijzonder van technieken die bijdragen tot het verbeteren van de kwaliteit van het binnenklimaat en van het microklimaat rond gebouwen. |
| --- | --- |

(25)

De laatste jaren is het aantal airconditioningsystemen in de Europese landen toegenomen. Dit veroorzaakt aanzienlijke problemen op het gebied van piekbelasting, waardoor de kostprijs van electriciteit stijgt en de energiebalans wordt verstoord. Er moet prioriteit worden verleend aan strategieën die bijdragen tot betere thermische prestaties van gebouwen tijdens de zomer. Daartoe moet de nadruk komen te liggen op maatregelen om oververhitting te voorkomen, bijvoorbeeld zonwering en voldoende thermisch vermogen in de gebouwconstructie, en verder ontwikkeling en toepassing van technieken voor passieve koeling en in het bijzonder van technieken die bijdragen tot het verbeteren van de kwaliteit van het binnenklimaat en van het microklimaat rond gebouwen.

| (26) | Regelmatig onderhoud en regelmatige controle van verwarmings- en airconditioningsystemen door gekwalificeerd personeel draagt bij tot handhaving van de correcte afstelling ervan in overeenstemming met de productspecificatie en leidt tot optimale prestaties uit milieu-, veiligheids- en energieoogpunt. Een onafhankelijke beoordeling van het gehele verwarmings- en airconditioningsysteem dient regelmatig plaats te vinden gedurende de levensduur van deze systemen, vooral vóór vervanging of verbetering. Om de administratieve lasten voor eigenaars en huurders van gebouwen zoveel mogelijk te beperken, moeten de lidstaten trachten controles en certificeringen zoveel mogelijk met elkaar te combineren. |
| --- | --- |

(26)

Regelmatig onderhoud en regelmatige controle van verwarmings- en airconditioningsystemen door gekwalificeerd personeel draagt bij tot handhaving van de correcte afstelling ervan in overeenstemming met de productspecificatie en leidt tot optimale prestaties uit milieu-, veiligheids- en energieoogpunt. Een onafhankelijke beoordeling van het gehele verwarmings- en airconditioningsysteem dient regelmatig plaats te vinden gedurende de levensduur van deze systemen, vooral vóór vervanging of verbetering. Om de administratieve lasten voor eigenaars en huurders van gebouwen zoveel mogelijk te beperken, moeten de lidstaten trachten controles en certificeringen zoveel mogelijk met elkaar te combineren.

| (27) | Een gemeenschappelijke benadering van de energieprestatiecertificering van gebouwen en van de controle van verwarmings- en airconditioningsystemen, uitgevoerd door gekwalificeerde en/of erkende deskundigen, wier onafhankelijkheid op basis van objectieve criteria wordt gegarandeerd, zal bijdragen tot gelijke voorwaarden wat betreft de inspanningen die in de lidstaten worden gedaan om energie in de bouwsector te besparen en zal toekomstige eigenaars of gebruikers duidelijkheid verschaffen over energieprestatie op de uniale vastgoedmarkt. Om de kwaliteit van de energieprestatiecertificaten en van de controle van verwarmings- en airconditioningsystemen in de gehele Unie te garanderen, dient in iedere lidstaat een onafhankelijk controlemechanisme te worden opgezet. |
| --- | --- |

(27)

Een gemeenschappelijke benadering van de energieprestatiecertificering van gebouwen en van de controle van verwarmings- en airconditioningsystemen, uitgevoerd door gekwalificeerde en/of erkende deskundigen, wier onafhankelijkheid op basis van objectieve criteria wordt gegarandeerd, zal bijdragen tot gelijke voorwaarden wat betreft de inspanningen die in de lidstaten worden gedaan om energie in de bouwsector te besparen en zal toekomstige eigenaars of gebruikers duidelijkheid verschaffen over energieprestatie op de uniale vastgoedmarkt. Om de kwaliteit van de energieprestatiecertificaten en van de controle van verwarmings- en airconditioningsystemen in de gehele Unie te garanderen, dient in iedere lidstaat een onafhankelijk controlemechanisme te worden opgezet.

| (28) | Aangezien de lokale en regionale overheden van cruciaal belang zijn voor een succesvolle uitvoering van deze richtlijn, dienen zij, in voorkomend geval en voor zover passend overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving, te worden geraadpleegd over en betrokken bij planningkwesties, het ontwikkelen van programma's voor informatievoorziening, opleiding en bewustmaking, en de uitvoering van deze richtlijn op nationaal of regionaal niveau. Dat overleg kan tevens ertoe dienen dat er aan plaatselijke stedenbouwkundigen en bouwinspecteurs adequate sturing wordt gegeven om de vereiste taken te vervullen. Daarnaast dienen de lidstaten architecten en stedenbouwkundigen in staat te stellen en aan te moedigen om zich bij het plannen, ontwerpen, bouwen en renoveren van industrie- en woongebieden terdege op de optimale combinatie van verbeteringen in energie-efficiëntie, gebruikmaking van energie uit hernieuwbare bronnen en gebruikmaking van stadsverwarming en -koeling te beraden. |
| --- | --- |

(28)

Aangezien de lokale en regionale overheden van cruciaal belang zijn voor een succesvolle uitvoering van deze richtlijn, dienen zij, in voorkomend geval en voor zover passend overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving, te worden geraadpleegd over en betrokken bij planningkwesties, het ontwikkelen van programma's voor informatievoorziening, opleiding en bewustmaking, en de uitvoering van deze richtlijn op nationaal of regionaal niveau. Dat overleg kan tevens ertoe dienen dat er aan plaatselijke stedenbouwkundigen en bouwinspecteurs adequate sturing wordt gegeven om de vereiste taken te vervullen. Daarnaast dienen de lidstaten architecten en stedenbouwkundigen in staat te stellen en aan te moedigen om zich bij het plannen, ontwerpen, bouwen en renoveren van industrie- en woongebieden terdege op de optimale combinatie van verbeteringen in energie-efficiëntie, gebruikmaking van energie uit hernieuwbare bronnen en gebruikmaking van stadsverwarming en -koeling te beraden.

| (29) | Installateurs en aannemers zijn van cruciaal belang voor de succesvolle uitvoering van deze richtlijn. Daarom dient een adequaat aantal installateurs en aannemers door middel van opleiding en andere maatregelen een passend competentieniveau te hebben voor het installeren en integreren van de vereiste technologie inzake energie-efficiëntie en hernieuwbare energie. |
| --- | --- |

(29)

Installateurs en aannemers zijn van cruciaal belang voor de succesvolle uitvoering van deze richtlijn. Daarom dient een adequaat aantal installateurs en aannemers door middel van opleiding en andere maatregelen een passend competentieniveau te hebben voor het installeren en integreren van de vereiste technologie inzake energie-efficiëntie en hernieuwbare energie.

| (30) | De lidstaten dienen met betrekking tot de wederzijdse erkenning van de in deze richtlijn bedoelde professionele deskundigen rekening te houden met Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (13), en de Commissie dient in het kader van het Programma Intelligente Energie voor Europa voort te werken aan richtsnoeren en aanbevelingen voor normen voor de opleiding van dergelijke professionele deskundigen. |
| --- | --- |

(30)

De lidstaten dienen met betrekking tot de wederzijdse erkenning van de in deze richtlijn bedoelde professionele deskundigen rekening te houden met Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (13), en de Commissie dient in het kader van het Programma Intelligente Energie voor Europa voort te werken aan richtsnoeren en aanbevelingen voor normen voor de opleiding van dergelijke professionele deskundigen.

| (31) | Om de transparantie van de energieprestaties in de uniale markt van niet voor bewoning bestemd onroerend goed te versterken, moeten er uniforme voorwaarden voor een vrijwillige gemeenschappelijke regeling voor certificering van de energieprestaties van niet voor bewoning bestemde gebouwen worden vastgesteld. Volgens artikel 291 VWEU worden de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren, vooraf vastgelegd bij een verordening die wordt vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure. In afwachting van de vaststelling van die nieuwe verordening blijft Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (14) van toepassing, met uitzondering van de regelgevingsprocedure met toetsing, die niet van toepassing is. |
| --- | --- |

(31)

Om de transparantie van de energieprestaties in de uniale markt van niet voor bewoning bestemd onroerend goed te versterken, moeten er uniforme voorwaarden voor een vrijwillige gemeenschappelijke regeling voor certificering van de energieprestaties van niet voor bewoning bestemde gebouwen worden vastgesteld. Volgens artikel 291 VWEU worden de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren, vooraf vastgelegd bij een verordening die wordt vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure. In afwachting van de vaststelling van die nieuwe verordening blijft Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (14) van toepassing, met uitzondering van de regelgevingsprocedure met toetsing, die niet van toepassing is.

| (32) | De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de aanpassing van bepaalde delen van het in bijlage I bedoelde algemene kader aan de technische vooruitgang en met betrekking tot de vaststelling van een methodologisch kader voor het berekenen van de kostenoptimale minimumeisen inzake energieprestaties. Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden passende raadplegingen verricht, ook op deskundigenniveau. |
| --- | --- |

(32)

De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de aanpassing van bepaalde delen van het in bijlage I bedoelde algemene kader aan de technische vooruitgang en met betrekking tot de vaststelling van een methodologisch kader voor het berekenen van de kostenoptimale minimumeisen inzake energieprestaties. Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden passende raadplegingen verricht, ook op deskundigenniveau.

| (33) | Aangezien de de door deze richtlijn nagestreefde doelstelling, met name de energie-efficiëntie van gebouwen, niet in voldoende mate door de lidstaten kan worden bewerkstelligd gezien de complexiteit van de bouwsector en omdat de vereiste energie-efficiëntie onvoldoende kan worden gerealiseerd door de nationale woningmarkt en dit, gelet op de omvang en de effecten van de acties, derhalve beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, als vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in dat artikel vastgelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat voor de verwezenlijking van die doelstelling nodig is. |
| --- | --- |

(33)

Aangezien de de door deze richtlijn nagestreefde doelstelling, met name de energie-efficiëntie van gebouwen, niet in voldoende mate door de lidstaten kan worden bewerkstelligd gezien de complexiteit van de bouwsector en omdat de vereiste energie-efficiëntie onvoldoende kan worden gerealiseerd door de nationale woningmarkt en dit, gelet op de omvang en de effecten van de acties, derhalve beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, als vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in dat artikel vastgelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat voor de verwezenlijking van die doelstelling nodig is.

| (34) | De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 2002/91/EG materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit die richtlijn. |
| --- | --- |

(34)

De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 2002/91/EG materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit die richtlijn.

| (35) | Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van Richtlijn 2002/91/EG onverlet te laten. |
| --- | --- |

(35)

Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van Richtlijn 2002/91/EG onverlet te laten.

| (36) | Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord inzake „Beter wetgeven” (15) worden de lidstaten aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen, die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken, |
| --- | --- |

(36)

Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord inzake „Beter wetgeven” (15) worden de lidstaten aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen, die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Onderwerp

1.   Deze richtlijn stimuleert de verbetering van de energieprestatie van gebouwen in de Unie, met inachtneming van zowel de klimatologische en plaatselijke omstandigheden buiten het gebouw als van de eisen voor het binnenklimaat en kostenefficiëntie.

2.   Deze richtlijn voorziet in voorschriften met betrekking tot:

| a) | het algemeen, gemeenschappelijk kader voor een methode voor de berekening van de geïntegreerde energieprestatie van gebouwen en gebouwunits; |
| --- | --- |

a)

het algemeen, gemeenschappelijk kader voor een methode voor de berekening van de geïntegreerde energieprestatie van gebouwen en gebouwunits;

| b) | de toepassing van minimumeisen op de energieprestatie van nieuwe gebouwen en nieuwe gebouwunits; |
| --- | --- |

b)

de toepassing van minimumeisen op de energieprestatie van nieuwe gebouwen en nieuwe gebouwunits;

| c) | de toepassing van minimumeisen op de energieprestatie van:






  i) | bestaande gebouwen, gebouwunits en onderdelen van gebouwen die een ingrijpende renovatie ondergaan; |
| --- | --- | --- |

c)

de toepassing van minimumeisen op de energieprestatie van:

i)

bestaande gebouwen, gebouwunits en onderdelen van gebouwen die een ingrijpende renovatie ondergaan;

| ii) | tot de bouwschil behorende onderdelen van gebouwen die, na te zijn vernieuwd of vervangen, een significant effect op de energieprestatie van de bouwschil hebben; en |
| --- | --- |

ii)

tot de bouwschil behorende onderdelen van gebouwen die, na te zijn vernieuwd of vervangen, een significant effect op de energieprestatie van de bouwschil hebben; en

| iii) | technische bouwsystemen wanneer ze worden geïnstalleerd, vervangen of verbeterd; |
| --- | --- |

iii)

technische bouwsystemen wanneer ze worden geïnstalleerd, vervangen of verbeterd;

| d) | nationale plannen om te zorgen voor een toename van het aantal bijna-energieneutrale gebouwen; |
| --- | --- |

d)

nationale plannen om te zorgen voor een toename van het aantal bijna-energieneutrale gebouwen;

| e) | de energiecertificering van gebouwen of gebouwunits; |
| --- | --- |

e)

de energiecertificering van gebouwen of gebouwunits;

| f) | de regelmatige keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen in gebouwen; en |
| --- | --- |

f)

de regelmatige keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen in gebouwen; en

| g) | onafhankelijke systemen voor de controle van energieprestatiecertificaten en inspectieverslagen. |
| --- | --- |

g)

onafhankelijke systemen voor de controle van energieprestatiecertificaten en inspectieverslagen.

3.   De vereisten in deze richtlijn zijn minimumvereisten en beletten niet dat een lidstaat verdergaande maatregelen handhaaft of treft. Zulke maatregelen moeten verenigbaar zijn met het Verdrag. Zij worden ter kennis van de Commissie gebracht.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

1.   „gebouw”: een overdekte constructie met muren waarvoor energie gebruikt wordt om het binnenklimaat te regelen;

2.   „bijna-energieneutraal gebouw”: gebouw met een zeer hoge energieprestatie, zoals vastgesteld volgens bijlage I. De dichtbij nul liggende of zeer lage hoeveelheid energie die is vereist, dient in zeer aanzienlijke mate te worden geleverd uit hernieuwbare bronnen, en dient energie die ter plaatse of dichtbij uit hernieuwbare bronnen wordt geproduceerd te bevatten;

3.   „technische bouwsysteem”: technische uitrusting voor verwarming, koeling, ventilatie, warmwatervoorziening, verlichting, of een combinatie daarvan, van een gebouw of gebouwunit;

4.   „energieprestatie van een gebouw”: de berekende of gemeten hoeveelheid energie die nodig is om aan de vraag naar energie te voldoen die verband houdt met een normaal gebruik van het gebouw, waaronder energie die wordt gebruikt voor verwarming, koeling, ventilatie, warmwatervoorziening en verlichting;

5.   „primaire energie”: energie uit hernieuwbare en niet-hernieuwbare bronnen die geen omzetting of transformatie heeft ondergaan;

6.   „energie uit hernieuwbare bronnen”: energie uit hernieuwbare niet-fossiele bronnen, namelijk: wind, zon, aerothermische, geothermische en hydrothermische energie en energie uit de oceanen, waterkracht, biomassa, stortgas, gas van rioolzuiveringsinstallaties en biogassen;

7.   „bouwschil”: de geïntegreerde onderdelen die de binnenruimte van een gebouw scheiden van de buitenwereld;

8.   „gebouwunit”: gedeelte, verdieping of appartement in een gebouw dat is ontworpen of gewijzigd om afzonderlijk te worden gebruikt;

9.   „onderdeel van een gebouw”: technisch bouwsysteem of een onderdeel van de bouwschil;

10.   „ingrijpende renovatie”: de renovatie van een gebouw, waarbij

De lidstaten kunnen ervoor opteren mogelijkheid a) of b) toe te passen;

11.   „Europese norm”: een door het Europees Comité voor normalisatie, het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie of het Europees Instituut voor telecommunicatienormen goedgekeurde en voor publiek gebruik ter beschikking gestelde norm;

12.   „energieprestatiecertificaat”: een door een lidstaat, of door een door deze lidstaat aangewezen rechtspersoon erkend certificaat waarin het resultaat van de berekening van de energieprestatie van een gebouw of gebouwunit is opgenomen, welke is berekend volgens een overeenkomstig artikel 3 goedgekeurde methodologie;

13.   „warmtekrachtkoppeling”: gelijktijdige opwekking in één proces van thermische energie en elektrische en/of mechanische energie;

14.   „kostenoptimaal niveau”: het energieprestatieniveau dat gedurende de geraamde economische levensduur de laagste kosten met zich meebrengt, waarbij:

Het kostenoptimale niveau ligt binnen het scala van prestatieniveaus waar de berekende kosten-batenanalyse over de geraamde economische levensduur positief is;

15.   „airconditioningsysteem”: een combinatie van de bestanddelen die nodig zijn voor een vorm van inpandige luchtbehandeling, waardoor de temperatuur wordt geregeld of kan worden verlaagd;

16.   „c.v.-ketel”: het geheel van ketellichaam en brander dat de verbrandingswarmte op vloeistoffen overbrengt;

17.   „nominaal vermogen”: het maximale verwarmingsvermogen, uitgedrukt in kW, dat door de fabrikant voor continu gebruik is aangegeven en gegarandeerd, waarbij het door hem aangegeven nuttig rendement wordt gehaald;

18.   „warmtepomp”: een machine, toestel of installatie dat/die warmte uit de natuurlijke omgeving, zoals de lucht, het water of de bodem overdraagt aan gebouwen of industriële installaties door de natuurlijke warmtestroming om te keren van een lagere naar een hogere temperatuur. Bij omkeerbare warmtepompen kan de warmtestroming ook van het gebouw naar de natuurlijke omgeving plaatsvinden;

19.   „stadsverwarming of -koeling”: de distributie van thermische energie in de vorm van stoom, warm water of gekoelde vloeistoffen vanuit een centrale productie-installatie via een netwerk dat verbonden is met meerdere gebouwen of locaties, voor het verwarmen of koelen van ruimten of processen.

Artikel 3

Vaststelling van een methodologie voor de berekeningvan de energieprestatie van gebouwen

De lidstaten passen voor de berekening van de energieprestatie van gebouwen een methodologie toe overeenkomstig het algemeen, gemeenschappelijk kader in bijlage I.

Deze methodologie wordt vastgesteld op nationaal of op regionaal niveau.

Artikel 4

Vaststelling van de minimumeisen voor de energieprestatie

1.   De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen opdat minimumeisen voor de energieprestatie van gebouwen of gebouwunits worden vastgesteld met het oog op het bereiken van de kostenoptimale niveaus. De energieprestatie wordt berekend volgens de in artikel 3 bedoelde methodologie. De berekening van kostenoptimale niveaus zal volgens het in artikel 5 bedoelde vergelijkend methodologisch kader geschieden, zodra dat is ingevoerd.

Teneinde kostenoptimale niveaus te bereiken nemen de lidstaten de noodzakelijke maatregelen opdat er minimumeisen voor de energieprestatie worden vastgesteld voor tot de bouwschil behorende onderdelen van een gebouw die, wanneer zij worden vervangen of vernieuwd, een belangrijk effect op de energieprestatie van de bouwschil hebben.

Bij het vaststellen van de eisen kunnen de lidstaten onderscheid maken tussen nieuwe en bestaande gebouwen alsmede tussen verschillende categorieën gebouwen.

In de eisen wordt rekening gehouden met de algemene gesteldheid van het binnenklimaat - om eventuele negatieve effecten zoals onvoldoende ventilatie te voorkomen -, met de plaatselijke omstandigheden, met de gebruiksbestemming en met de ouderdom van het gebouw.

De lidstaten zijn niet verplicht minimumeisen voor energieprestatie vast te stellen die niet kostenefficiënt zijn over de geraamde economische levensduur.

De minimumvereisten voor energieprestatie worden regelmatig en ten minste om de vijf jaar getoetst, en zo nodig aan de technische vooruitgang in de bouwsector aangepast.

2.   De lidstaten kunnen beslissen om ten aanzien van de volgende categorieën gebouwen geen eisen als bedoeld in lid 1 vast te stellen of toe te passen:

| a) | gebouwen die officieel beschermd zijn als onderdeel van een daartoe aangewezen omgeving, dan wel vanwege hun bijzondere architectonische of historische waarde, voor zover de toepassing van bepaalde minimumeisen inzake energieprestatie hun karakter of aanzicht op onaanvaardbare wijze zou veranderen; |
| --- | --- |

a)

gebouwen die officieel beschermd zijn als onderdeel van een daartoe aangewezen omgeving, dan wel vanwege hun bijzondere architectonische of historische waarde, voor zover de toepassing van bepaalde minimumeisen inzake energieprestatie hun karakter of aanzicht op onaanvaardbare wijze zou veranderen;

| b) | gebouwen die worden gebruikt voor erediensten en religieuze activiteiten; |
| --- | --- |

b)

gebouwen die worden gebruikt voor erediensten en religieuze activiteiten;

| c) | tijdelijke gebouwen die niet langer dan twee jaar gebruikt worden, industriepanden, werkplaatsen en niet voor bewoning bestemde gebouwen van landbouwbedrijven met een lage energiebehoefte en niet voor bewoning bestemde gebouwen van landbouwbedrijven die in gebruik zijn bij een sector die onder een nationale sectorovereenkomst inzake energieprestatie valt; |
| --- | --- |

c)

tijdelijke gebouwen die niet langer dan twee jaar gebruikt worden, industriepanden, werkplaatsen en niet voor bewoning bestemde gebouwen van landbouwbedrijven met een lage energiebehoefte en niet voor bewoning bestemde gebouwen van landbouwbedrijven die in gebruik zijn bij een sector die onder een nationale sectorovereenkomst inzake energieprestatie valt;

| d) | residentiële gebouwen die minder dan vier maanden per jaar worden gebruikt, respectievelijk bedoeld zijn om minder dan vier maanden per jaar te worden gebruikt, of gedurende een beperkte gebruikstijd per jaar en met een verwacht energieverbruik van minder dan 25 % van wat het jaarlijkse energiegebruik zou opleveren; |
| --- | --- |

d)

residentiële gebouwen die minder dan vier maanden per jaar worden gebruikt, respectievelijk bedoeld zijn om minder dan vier maanden per jaar te worden gebruikt, of gedurende een beperkte gebruikstijd per jaar en met een verwacht energieverbruik van minder dan 25 % van wat het jaarlijkse energiegebruik zou opleveren;

| e) | alleenstaande gebouwen met een totale bruikbare vloeroppervlakte van minder dan 50 m2. |
| --- | --- |

e)

alleenstaande gebouwen met een totale bruikbare vloeroppervlakte van minder dan 50 m2.

Artikel 5

Berekening van de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie

1.   De Commissie stelt middels gedelegeerde handelingen overeenkomstig de artikelen 23, 24 en 25 uiterlijk op 30 juni 2011 een vergelijkend methodologisch kader vast voor de berekening van de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie voor gebouwen en onderdelen van gebouwen.

Het vergelijkend methodologisch kader wordt vastgesteld overeenkomstig bijlage III en maakt een onderscheid tussen nieuwe en bestaande gebouwen en tussen verschillende categorieën van gebouwen.

2.   De lidstaten berekenen de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie aan de hand van het in lid 1 bedoelde vergelijkend methodologisch kader en de relevante parameters, zoals de klimatologische omstandigheden en de praktische toegankelijkheid van energie-infrastructuur, en vergelijken de resultaten van deze berekening met de geldende minimumeisen inzake energieprestatie.

De lidstaten brengen aan de Commissie verslag uit over alle inputgegevens en veronderstellingen die zij voor die berekeningen en de resultaten van die berekeningen hebben gebruikt. Dit verslag mag worden opgenomen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie. De lidstaten leggen die verslagen regelmatig en ten minste om de vijf jaar aan de Commissie voor. Het eerste verslag wordt uiterlijk 30 juni 2012 ingediend.

3.   Indien het resultaat van de overeenkomstig lid 2 uitgevoerde vergelijking aantoont dat de geldende minimumeisen inzake energieprestatie beduidend minder energie-efficiënt zijn dan de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie, geeft de betrokken lidstaat in het in lid 2 bedoelde verslag de Commissie een schriftelijke verantwoording voor dit verschil; inzover het verschil niet kan worden verantwoord, gaat het verslag vergezeld van een plan waarin de gepaste stappen worden geschetst om het verschil tegen de volgende in artikel 4, lid 1, bedoelde toets van de eisen inzake energieprestatie aanzienlijk te verminderen.

4.   De Commissie publiceert een verslag over de voortgang van de lidstaten bij het bereiken van de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie.

Artikel 6

Nieuwe gebouwen

1.   De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat nieuwe gebouwen aan de overeenkomstig artikel 4 vastgestelde minimumeisen voor de energieprestatie voldoen.

Waar het gaat om nieuwe gebouwen zorgen de lidstaten ervoor dat, alvorens met de bouw wordt begonnen, de technische, milieugerelateerde en economische haalbaarheid van alternatieve systemen met een hoog rendement als de hieronder genoemde wordt overwogen indien zij beschikbaar zijn, en in aanmerking wordt genomen:

| a) | gedecentraliseerde systemen voor energievoorziening gebaseerd op energie uit hernieuwbare bronnen; |
| --- | --- |

a)

gedecentraliseerde systemen voor energievoorziening gebaseerd op energie uit hernieuwbare bronnen;

| b) | warmtekrachtkoppeling; |
| --- | --- |

b)

warmtekrachtkoppeling;

| c) | stads- of blokverwarming of -koeling, met name wanneer die geheel of deels is gebaseerd op energie uit hernieuwbare bronnen; |
| --- | --- |

c)

stads- of blokverwarming of -koeling, met name wanneer die geheel of deels is gebaseerd op energie uit hernieuwbare bronnen;

| d) | warmtepompen. |
| --- | --- |

d)

warmtepompen.

2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de in lid 1 bedoelde analyse van alternatieve systemen wordt gestaafd en beschikbaar is voor controle.

3.   Die analyse van alternatieve systemen kan worden verricht voor afzonderlijke gebouwen of groepen van soortgelijke gebouwen of voor soortgelijke gebouwen in hetzelfde gebied. Wat collectieve verwarmings- of koelingssystemen betreft, kan de analyse worden verricht voor alle gebouwen die in hetzelfde gebied met dat systeem verbonden zijn.

Artikel 7

Bestaande gebouwen

De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat wanneer bestaande gebouwen een ingrijpende renovatie ondergaan, de energieprestatie van het gebouw of van het gerenoveerde deel daarvan tot het niveau van de overeenkomstig artikel 4 vastgestelde minimumeisen inzake energieprestatie wordt opgevoerd, voor zover dit technisch, functioneel en economisch haalbaar is.

Die eisen worden toegepast op het gerenoveerde gebouw of de gerenoveerde gebouwunit als geheel. Daarnaast of in plaats daarvan kunnen er eisen worden toegepast op de gerenoveerde onderdelen van een gebouw.

Daarnaast treffen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat wanneer een tot de bouwschil behorend onderdeel van een gebouw dat, na te zijn vernieuwd of vervangen, een significant effect op de energieprestatie van de bouwschil heeft, de energieprestatie van dat onderdeel van een gebouw aan minimumeisen inzake energieprestatie voldoet, voor zover dat technisch, functioneel en economisch haalbaar is.

De lidstaten stellen deze minimumeisen voor de energieprestatie vast overeenkomstig artikel 4.

Bij gebouwen die een ingrijpende renovatie ondergaan, stimuleren de lidstaten dat er alternatieve systemen met een hoog rendement als bedoeld in artikel 6, lid 1, worden overwogen en in aanmerking genomen, voor zover dit technisch, functioneel en economisch haalbaar is.

Artikel 8

Technische bouwsystemen

1.   Ten behoeve van een optimaal energiegebruik van technische bouwsystemen stellen de lidstaten systeemeisen vast in verband met de totale energieprestatie, het adequaat installeren, dimensioneren, afstellen en controleren van de technische bouwsystemen die in bestaande gebouwen worden geïnstalleerd. De lidstaten kunnen die systeemeisen ook op nieuwe gebouwen toepassen.

Er worden systeemeisen vastgesteld voor nieuwe technische bouwsystemen en voor de vervanging of de verbetering van technische bouwsystemen, en die eisen worden toegepast voor zover zij technisch, economisch en functioneel haalbaar zijn.

De systeemeisen hebben minstens betrekking op:

| a) | verwarmingssystemen; |
| --- | --- |

a)

verwarmingssystemen;

| b) | warmwatersystemen; |
| --- | --- |

b)

warmwatersystemen;

| c) | airconditioningsystemen; |
| --- | --- |

c)

airconditioningsystemen;

| d) | grote ventilatiesystemen; |
| --- | --- |

d)

grote ventilatiesystemen;

of een combinatie van dergelijke systemen.

2.   De lidstaten stimuleren bij nieuwbouw of ingrijpende renovatie de invoering van slimme meetsystemen en zien er daarbij op toe dat dit geschiedt overeenkomstig punt 2 van bijlage I bij Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (16). Voorts kunnen de lidstaten waar dat passend is, het installeren van actieve controlesystemen, zoals energiebesparende systemen voor automatisering, controle en toezicht, aanmoedigen.

Artikel 9

Bijna-energieneutrale gebouwen

1.   De lidstaten zien toe op het volgende:

| a) | uiterlijk 31 december 2020 zijn alle nieuwe gebouwen bijna-energieneutrale gebouwen, en |
| --- | --- |

a)

uiterlijk 31 december 2020 zijn alle nieuwe gebouwen bijna-energieneutrale gebouwen, en

| b) | na 31 december 2018 zijn nieuwe gebouwen waarin overheidsinstanties zijn gehuisvest die eigenaar zijn van deze gebouwen, bijna-energieneutrale gebouwen. |
| --- | --- |

b)

na 31 december 2018 zijn nieuwe gebouwen waarin overheidsinstanties zijn gehuisvest die eigenaar zijn van deze gebouwen, bijna-energieneutrale gebouwen.

De lidstaten stellen nationale plannen op om te zorgen voor een toename van het aantal bijna-energieneutrale gebouwen. Die nationale plannen kunnen voor verschillende categorieën gebouwen gedifferentieerde streefcijfers bevatten.

2.   In het verlengde van de door de publieke sector vervulde voortrekkersrol ontwikkelen de lidstaten voorts beleid en stellen zij maatregelen vast, zoals het bepalen van streefcijfers, om de transformatie van gebouwen die worden gerenoveerd tot bijna-energieneutrale gebouwen te stimuleren, en stellen zij de Commissie daarvan in kennis in hun in lid 1 bedoelde nationale plannen.

3.   De nationale plannen omvatten onder meer de volgende elementen:

| a) | de gedetailleerde door de lidstaten in de praktijk te hanteren definitie van bijna-energieneutrale gebouwen, waarin hun nationale, regionale of lokale omstandigheden in aanmerking worden genomen, en met inbegrip van een numerieke indicator van het primaire energieverbruik, uitgedrukt in kWh/m2 per jaar. Primaire energiefactoren die worden gebruikt om het primaire energieverbruik te bepalen, kunnen op nationale of regionale jaarlijkse gemiddelde waarden worden gebaseerd en kunnen relevante Europese normen in aanmerking nemen; |
| --- | --- |

a)

de gedetailleerde door de lidstaten in de praktijk te hanteren definitie van bijna-energieneutrale gebouwen, waarin hun nationale, regionale of lokale omstandigheden in aanmerking worden genomen, en met inbegrip van een numerieke indicator van het primaire energieverbruik, uitgedrukt in kWh/m2 per jaar. Primaire energiefactoren die worden gebruikt om het primaire energieverbruik te bepalen, kunnen op nationale of regionale jaarlijkse gemiddelde waarden worden gebaseerd en kunnen relevante Europese normen in aanmerking nemen;

| b) | tussentijdse streefcijfers voor het verbeteren van de energieprestatie van nieuwe gebouwen tegen 2015, ter voorbereiding op de uitvoering van lid 1; |
| --- | --- |

b)

tussentijdse streefcijfers voor het verbeteren van de energieprestatie van nieuwe gebouwen tegen 2015, ter voorbereiding op de uitvoering van lid 1;

| c) | informatie over het in het kader van de leden 1 en 2 gevoerde beleid en de in datzelfde kader vastgestelde financiële of andere maatregelen ter bevordering van bijna-energieneutrale gebouwen, met inbegrip van nadere gegevens over nationale eisen en maatregelen in verband met het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen in nieuwe gebouwen en in bestaande gebouwen die een ingrijpende renovatie ondergaan, in het kader van artikel 13, lid 4, van Richtlijn 2009/28/EG en van de artikelen 6 en 7 van de onderhavige richtlijn. |
| --- | --- |

c)

informatie over het in het kader van de leden 1 en 2 gevoerde beleid en de in datzelfde kader vastgestelde financiële of andere maatregelen ter bevordering van bijna-energieneutrale gebouwen, met inbegrip van nadere gegevens over nationale eisen en maatregelen in verband met het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen in nieuwe gebouwen en in bestaande gebouwen die een ingrijpende renovatie ondergaan, in het kader van artikel 13, lid 4, van Richtlijn 2009/28/EG en van de artikelen 6 en 7 van de onderhavige richtlijn.

4.   De Commissie beoordeelt de in lid 1 bedoelde nationale plannen en gaat daarbij met name na of de door de lidstaten ter verwezenlijking van de doelstellingen van deze richtlijn overwogen maatregelen adequaat zijn. De Commissie kan met behoorlijke inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel om nadere specifieke informatie over de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde eisen verzoeken. In dat geval gaat de betrokken lidstaat binnen negen maanden na het verzoek van de Commissie over tot het verstrekken van de verlangde informatie of stelt hij wijzigingen voor. Na haar beoordeling kan de Commissie een aanbeveling doen.

5.   De Commissie publiceert uiterlijk 31 december 2012 en vervolgens om de drie jaar een verslag over de voortgang van de lidstaten bij het bevorderen van de toename van het aantal bijna-energieneutrale gebouwen. Op basis van dat verslag werkt zij een actieplan uit en stelt, indien nodig, maatregelen voor om het aantal van dergelijke gebouwen te doen toenemen en moedigt aan tot het volgen van beste praktijken in verband met het kostenefficiënt transformeren van bestaande gebouwen tot bijna-energieneutrale gebouwen.

6.   De lidstaten kunnen besluiten niet aan de in lid 1, onder a) en b), vermelde eisen te voldoen in specifieke te rechtvaardigen gevallen waarin de kosten-batenanalyse over de economische levensduur van het betrokken gebouw negatief is. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de beginselen van de desbetreffende wettelijke regelingen.

Artikel 10

Financiële stimulansen en marktbelemmeringen

1.   Gezien het belang van het verschaffen van passende financierings- en andere instrumenten om de energieprestatie van gebouwen en de overgang naar bijna-energieneutrale gebouwen te stimuleren, ondernemen de lidstaten passende stappen om zich te beraden op de instrumenten die, in het licht van de nationale omstandigheden, het meest geschikt zijn.

2.   De lidstaten stellen uiterlijk 30 juni 2011 een lijst op van bestaande en, in voorkomend geval, voorgestelde maatregelen en instrumenten, met inbegrip van die van financiële aard, die niet uit hoofde van deze richtlijn zijn vereist, welke de doelstellingen van deze richtlijn bevorderen.

De lidstaten werken die lijst om de drie jaar bij. De lidstaten delen die lijsten aan de Commissie mee, bijvoorbeeld door ze in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie op te nemen.

3.   De Commissie onderzoekt of de bestaande en voorgestelde maatregelen opgenomen in de in lid 2 bedoelde lijsten alsmede de desbetreffende uniale instrumenten doeltreffend bijdragen tot de uitvoering van deze richtlijn. Op grond van dat onderzoek kan de Commissie, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, advies geven of aanbevelingen doen over specifieke nationale regelingen, en over de coördinatie met uniale instellingen en internationale financiële instellingen. De Commissie kan haar onderzoek en eventueel advies of aanbevelingen opnemen in haar in artikel 14, lid 5, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde verslag betreffende de nationale actieplannen voor energie-efficiëntie.

4.   De Commissie staat waar dat passend is op verzoek lidstaten bij bij het opstellen van nationale of regionale programma's voor financiële ondersteuning, teneinde - met name bestaande - gebouwen energie-efficiënter te maken door ondersteuning te bieden bij het uitwisselen van beste praktijken tussen de verantwoordelijke nationale of regionale overheden of organen.

5.   Om verbetering te brengen in de financiering ter ondersteuning van de uitvoering van deze richtlijn, brengt de Commissie, die daarbij terdege het subsidiariteitsbeginsel in acht neemt, bij voorkeur voor eind 2011 een analyse uit over met name:

| a) | de doeltreffendheid, de juistheid van het niveau en het feitelijk gebruikte bedrag, van de structuurfondsen en de kaderprogramma's die zijn gebruikt voor het verhogen van de energie-efficiëntie van gebouwen, in het bijzonder in de woningbouw; |
| --- | --- |

a)

de doeltreffendheid, de juistheid van het niveau en het feitelijk gebruikte bedrag, van de structuurfondsen en de kaderprogramma's die zijn gebruikt voor het verhogen van de energie-efficiëntie van gebouwen, in het bijzonder in de woningbouw;

| b) | de doeltreffendheid van het gebruik van middelen van de EIB en andere publieke financiële instellingen; |
| --- | --- |

b)

de doeltreffendheid van het gebruik van middelen van de EIB en andere publieke financiële instellingen;

| c) | de coördinatie van uniale en nationale financiering en andere vormen van steun die als hefboom kunnen werken voor het stimuleren van investeringen in energie-efficiëntie, alsmede de adequaatheid van een dergelijke financiering voor het bereiken van de doelstellingen van de EU. |
| --- | --- |

c)

de coördinatie van uniale en nationale financiering en andere vormen van steun die als hefboom kunnen werken voor het stimuleren van investeringen in energie-efficiëntie, alsmede de adequaatheid van een dergelijke financiering voor het bereiken van de doelstellingen van de EU.

Op basis van die analyse en overeenkomstig het meerjarig financieel kader kan de Commissie vervolgens, indien zij dat passend acht, voorstellen betreffende uniale instrumenten bij het Europees Parlement en de Raad indienen.

6.   De lidstaten houden bij het verstrekken van prikkels voor de bouw of de ingrijpende renovatie van gebouwen rekening met de kostenoptimale niveaus van de energieprestatie.

7.   De bepalingen van deze richtlijn vormen voor de lidstaten geen beletsel om prikkels voor nieuwe gebouwen, renovaties of onderdelen van gebouwen boven de kostenoptimale niveaus in te stellen.

Artikel 11

Energieprestatiecertificaten

1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om een systeem van energieprestatiecertificaten voor gebouwen op te zetten. Het energieprestatiecertificaat bevat naast de energieprestatie van een gebouw ook referentiewaarden, zoals minimumeisen inzake energieprestatie, zodat de eigenaars of huurders van het gebouw of van een gebouwunit de energieprestatie ervan kunnen vergelijken en beoordelen.

Het energieprestatiecertificaat kan extra informatie bevatten zoals het jaarlijks energieverbruik voor niet voor bewoning bestemde gebouwen en het percentage energie uit hernieuwbare bronnen in het totale energieverbruik.

2.   Het energieprestatiecertificaat bevat aanbevelingen voor de kostenoptimale of kostenefficiënte verbetering van de energieprestatie van een gebouw of een gebouwunit, tenzij er voor een dergelijke verbetering geen redelijk potentieel is ten opzichte van de geldende energieprestatie-eisen.

De in het energieprestatiecertificaat opgenomen aanbevelingen omvatten:

| a) | maatregelen uitgevoerd in verband met een ingrijpende renovatie van de bouwschil of technische bouwsystemen; en |
| --- | --- |

a)

maatregelen uitgevoerd in verband met een ingrijpende renovatie van de bouwschil of technische bouwsystemen; en

| b) | maatregelen voor individuele onderdelen van een gebouw, losstaand van een ingrijpende renovatie van de bouwschil of technische bouwsystemen. |
| --- | --- |

b)

maatregelen voor individuele onderdelen van een gebouw, losstaand van een ingrijpende renovatie van de bouwschil of technische bouwsystemen.

3.   De in het energieprestatiecertificaat opgenomen aanbevelingen moeten technisch haalbaar zijn voor het gebouw in kwestie en kunnen een raming bieden van de terugverdientijden of de kostenvoordelen gedurende de economische levensduur ervan.

4.   Het energieprestatiecertificaat geeft aan waar de eigenaar of huurder meer informatie kan verkrijgen, mede over de kostenefficiëntie van de in het energieprestatiecertificaat gedane aanbevelingen. De beoordeling van de kostenefficiëntie is gebaseerd op een reeks standaardvoorwaarden, bijvoorbeeld de beoordeling van energiebesparing en onderliggende energieprijzen en een voorlopige kostenraming. Daarnaast bevat zij informatie over de stappen die moeten worden ondernomen om de aanbevelingen ten uitvoer te leggen. Aan de eigenaar of huurder kan ook andere informatie worden verstrekt over aanverwante onderwerpen als energie-audits of prikkels van financiële of andere aard en financieringsmogelijkheden.

5.   Onverminderd de nationale regelgeving, stimuleren de lidstaten overheidsinstanties om rekening te houden met de voortrekkersrol die zij op het gebied van energieprestatie van gebouwen dienen te vervullen, onder meer door binnen de geldigheidsperiode van het energieprestatiecertificaat dat is afgegeven voor gebouwen waarvan zij eigenaar zijn, de daarin opgenomen aanbevelingen op te volgen.

6.   De certificering van gebouwunits is mogelijk op basis van:

| a) | een gemeenschappelijke certificering voor het gehele gebouw; of |
| --- | --- |

a)

een gemeenschappelijke certificering voor het gehele gebouw; of

| b) | de keuring van een andere representatieve gebouwunit met dezelfde energierelevante kenmerken in hetzelfde gebouw. |
| --- | --- |

b)

de keuring van een andere representatieve gebouwunit met dezelfde energierelevante kenmerken in hetzelfde gebouw.

7.   De certificering van eengezinswoningen mag gebaseerd zijn op de beoordeling van een ander representatief gebouw met een soortgelijk ontwerp, soortgelijke omvang en soortgelijke feitelijke energieprestatie, indien dergelijke overeenstemming kan worden gegarandeerd door de deskundige die het energieprestatiecertificaat afgeeft.

8.   Het energieprestatiecertificaat is niet langer dan tien jaar geldig.

9.   De Commissie stelt uiterlijk in 2011, in overleg met de betrokken sectoren, een vrijwillige gemeenschappelijke regeling voor Europese Uniecertificering van de energieprestatie van niet voor bewoning bestemde gebouwen vast. Deze maatregel wordt vastgesteld volgens de in artikel 26, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure. De lidstaten worden aangemoedigd om die regeling te erkennen of te gebruiken, of een gedeelte ervan te gebruiken door haar aan te passen aan de nationale omstandigheden.

Artikel 12

De afgifte van energieprestatiecertificaten

1.   De lidstaten zorgen ervoor dat een energieprestatiecertificaat wordt afgegeven voor:

| a) | gebouwen of gebouwunits die worden gebouwd, verkocht of aan een nieuwe huurder verhuurd; en |
| --- | --- |

a)

gebouwen of gebouwunits die worden gebouwd, verkocht of aan een nieuwe huurder verhuurd; en

| b) | gebouwen waar een totale bruikbare vloeroppervlakte van meer dan 500 m2 door een overheidsinstantie wordt bezet en die veelvuldig door het publiek wordt bezocht. Op ... (17) wordt die drempel van 500 m2 tot 250 m2 verlaagd. |
| --- | --- |

b)

gebouwen waar een totale bruikbare vloeroppervlakte van meer dan 500 m2 door een overheidsinstantie wordt bezet en die veelvuldig door het publiek wordt bezocht. Op ... (17) wordt die drempel van 500 m2 tot 250 m2 verlaagd.

De verplichting om een energieprestatiecertificaat af te geven geldt niet wanneer er voor het betrokken gebouw of de betrokken gebouwunit een geldig certificaat voorhanden is dat is afgegeven overeenkomstig hetzij Richtlijn 2002/91/EG, hetzij de onderhavige richtlijn.

2.   De lidstaten eisen dat bij de bouw, verkoop of verhuur van een gebouw of gebouwunit het energieprestatiecertificaat of een kopie daarvan aan de toekomstige nieuwe huurder of koper wordt getoond en aan de koper of nieuwe huurder wordt overhandigd.

3.   Wanneer een gebouw vóór de bouw ervan wordt verkocht of verhuurd, kunnen de lidstaten de verkoper ertoe verplichten, in afwijking van de leden 1 en 2, een beoordeling van de toekomstige energieprestatie van dat gebouw te verstrekken; in dat geval wordt het energieprestatiecertificaat uiterlijk na voltooiing van de bouw van het gebouw afgegeven.

4.   De lidstaten eisen dat, wanneer:

| — | gebouwen met een energieprestatiecertificaat; |
| --- | --- |

—

gebouwen met een energieprestatiecertificaat;

| — | gebouwunits in een gebouw met een energieprestatiecertificaat; en |
| --- | --- |

—

gebouwunits in een gebouw met een energieprestatiecertificaat; en

| — | gebouwunits met een energieprestatiecertificaat |
| --- | --- |

—

gebouwunits met een energieprestatiecertificaat

te koop of te huur worden aangeboden, de energieprestatie-indicator van het energieprestatiecertificaat van het gebouw of de gebouwunit, al naar gelang het geval, in de advertenties in commerciële media wordt vermeld.

5.   De bepalingen van dit artikel worden uitgevoerd overeenkomstig de toepasselijke nationale regelgeving inzake gemeenschappelijk eigendom of gemeenschappelijk bezit.

6.   De lidstaten kunnen de in artikel 4, lid 2, bedoelde categorieën van gebouwen van de toepassing van de leden 1, 2, 4 en 5 van dit artikel uitsluiten.

7.   De mogelijke gevolgen van energieprestatiecertificaten voor eventuele gerechtelijke procedures worden overeenkomstig de nationale regelgeving bepaald.

Artikel 13

Afficheren van energieprestatiecertificaten

1.   De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat in gebouwen waarvoor overeenkomstig artikel 12, lid 1, een energieprestatiecertificaat is afgegeven, waar een totale bruikbare vloeroppervlakte van meer dan 500 m2 door overheidsinstanties wordt bezet en die veelvuldig door het publiek wordt bezocht, het energieprestatiecertificaat wordt geafficheerd op een opvallende plaats die duidelijk zichtbaar is voor het publiek.

Op ... (18) wordt die drempel van 500 m2 tot 250 m2 verlaagd.

2.   De lidstaten schrijven voor dat bij gebouwen waarvoor overeenkomstig artikel 12, lid 1, een energieprestatiecertificaat is afgegeven en waar een totale bruikbare vloeroppervlakte van meer dan 500 m2 frequent door het publiek wordt bezocht, het energieprestatiecertificaat wordt geafficheerd op een opvallende plaats die duidelijk zichtbaar is voor het publiek.

3.   De bepalingen van dit artikel houden geen verplichting in om de in het energieprestatiecertificaat opgenomen aanbevelingen te afficheren.

Artikel 14

Keuring van verwarmingssystemen

1.   De lidstaten nemen de noodzakelijke maatregelen voor het instellen van een regelmatige keuring van de toegankelijke delen van systemen die worden gebruikt voor het verwarmen van gebouwen, zoals de warmtegenerator, het controlesysteem en de circulatiepomp(en), met c.v.-ketels met een nominaal vermogen voor het verwarmen van ruimten van meer dan 20 kW. Die keuring omvat een beoordeling van het rendement van de ketel en van de ketelgrootte vergeleken met de verwarmingsbehoeften van het gebouw. De beoordeling van de ketelgrootte hoeft niet de worden herhaald zolang er tussentijds niets wordt veranderd aan het verwarmingssysteem of de verwarmingsbehoeften van het gebouw.

De lidstaten kunnen dergelijke keuringen al naar gelang het geval minder frequent laten plaatsvinden of lichter maken indien er een elektronisch toezicht- en controlesysteem werkzaam is.

2.   Lidstaten kunnen de frequentie van de keuringen laten variëren naar gelang het type en het nominaal vermogen van het verwarmingssysteem, daarbij rekening houdend met de kosten voor de keuring van het verwarmingssysteem en de geraamde besparingen van energiekosten die uit de keuring kunnen voortvloeien.

3.   Verwarmingssystemen met c.v.-ketels met een nominaal vermogen van meer dan 100 kW dienen ten minste om de twee jaar gekeurd te worden; voor gasketels kan deze periode verlengd worden tot vier jaar.

4.   Als alternatief voor de leden 1, 2 en 3 hebben de lidstaten de mogelijkheid maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat gebruikers geadviseerd worden over vervanging van de c.v.-ketels, andere wijzigingen van het verwarmingssysteem en alternatieve oplossingen om de doeltreffendheid en de juiste grootte van de ketel te beoordelen. Deze aanpak dient hetzelfde globaal resultaat op te leveren als het bepaalde in de leden 1, 2 en 3.

De lidstaten die de in de eerste alinea bedoelde maatregelen toepassen, brengen tegen ten laatste 30 juni 2011 bij de Commissie verslag uit over de gelijkwaardigheid van die maatregelen met de in de leden 1, 2 en 3 van dit artikel bedoelde maatregelen. De lidstaten brengen om de drie jaar verslag uit bij de Commissie. De verslagen kunnen worden opgenomen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie.

5.   Na van een lidstaat het nationale verslag over de toepassing van de in lid 4 beschreven mogelijkheid te hebben ontvangen, kan de Commissie verzoeken om nadere specifieke informatie over de voorschriften en de gelijkwaardigheid van de maatregelen bedoeld in dat lid. In dat geval gaat de betrokken lidstaat binnen negen maanden over tot het verstrekken van de verlangde informatie of tot het voorstellen van wijzigingen.

Artikel 15

Keuring van airconditioningsystemen

1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen voor het instellen van een regelmatige keuring van de toegankelijke delen van airconditioningsystemen met een nominaal vermogen van meer dan 12 kW. De keuring omvat een beoordeling van het rendement van de airconditioning en van de dimensionering ervan gelet op de koelingsbehoeften van het gebouw. De beoordeling van de dimensionering hoeft niet te worden herhaald zolang er tussentijds niets wordt veranderd aan het verwarmingssysteem of de koelingsbehoeften van het gebouw.

De lidstaten kunnen dergelijke keuringen al naar gelang het geval minder frequent laten plaatsvinden of lichter maken indien er een elektronisch toezicht- en controlesysteem werkzaam is.

2.   De lidstaten kunnen de frequentie van de keuringen laten variëren al naar gelang het type en het nominaal vermogen van het airconditioningsysteem, daarbij rekening houdend met de kosten voor de keuring van het airconditioningsysteem en de geraamde besparingen van energiekosten die uit de keuring kunnen voortvloeien.

3.   Bij het vastleggen van de in de leden 1 en 2 van dit artikel bedoelde maatregelen zien de lidstaten er, voor zover dat economisch en technisch haalbaar is, op toe dat de keuringen worden uitgevoerd overeenkomstig de keuringen van verwarmingssystemen en andere technische systemen bedoeld in artikel 14 van deze richtlijn en overeenkomstig de inspecties op lekkages bedoeld in Verordening (EG) nr. 842/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 inzake bepaalde gefluoreerde broeikasgassen (19).

4.   Als alternatief voor de leden 1 en 2 hebben de lidstaten de mogelijkheid maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de gebruikers geadviseerd worden over vervanging van airconditioningsystemen of over andere wijzigingen van het airconditioningsysteem, welke maatregelen keuringen kunnen inhouden om de efficiëntie en de adequate omvang van het airconditioningsysteem te beoordelen. Deze aanpak dient hetzelfde globaal resultaat op te leveren als het bepaalde in de leden 1, 2 en 3.

De lidstaten die de in de eerste alinea van dit lid bedoelde maatregelen toepassen, brengen uiterlijk 30 juni 2011 aan de Commissie verslag uit over de gelijkwaardigheid van die maatregelen met de in de leden 1, 2 en 3 van dit artikel bedoelde maatregelen. De lidstaten brengen om de drie jaar verslag uit aan de Commissie. De verslagen kunnen worden opgenomen in de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn 2006/32/EG bedoelde actieplannen voor energie-efficiëntie.

5.   Na van een lidstaat het nationale verslag over de toepassing van de in lid 4 beschreven mogelijkheid te hebben ontvangen, kan de Commissie verzoeken om nadere specifieke informatie over de voorschriften en de gelijkwaardigheid van de maatregelen bedoeld in dat lid. In dat geval gaat de betrokken lidstaat binnen negen maanden over tot het verstrekken van de verlangde informatie of tot het voorstellen van wijzigingen.

Artikel 16

Verslagen over de keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen

1.   Na elke keuring van een verwarmings- of airconditioningsysteem wordt er een keuringsverslag uitgebracht. Het keuringsverslag bevat het resultaat van de overeenkomstig artikel 14 of 15 verrichte keuring alsmede aanbevelingen voor een kostenefficiënte verbetering van de energieprestatie van het gekeurde systeem.

De aanbevelingen kunnen worden gebaseerd op een vergelijking van de energieprestatie van het gekeurde systeem met het best haalbare systeem dat beschikbaar is en met een soortgelijk systeem waarvan alle relevante onderdelen voldoen aan het door de desbetreffende wetgeving vereiste energieprestatieniveau.

2.   Het keuringsverslag wordt aan de eigenaar of huurder van het gebouw overhandigd.

Artikel 17

Onafhankelijke deskundigen

De lidstaten zorgen ervoor dat de energieprestatiecertificering van gebouwen en de keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen op onafhankelijke wijze worden uitgevoerd door gekwalificeerde en/of erkende deskundigen die hetzij zelfstandig hetzij in dienst van een openbaar orgaan of particuliere onderneming optreden.

De deskundigen worden geaccrediteerd naargelang hun competenties.

De lidstaten stellen informatie over opleiding en accrediteringen beschikbaar voor het publiek. De lidstaten zien erop toe dat regelmatig bijgewerkte lijsten van gekwalificeerde en/of geaccrediteerde deskundigen, dan wel regelmatig bijgewerkte lijsten van geaccrediteerde bedrijven die de diensten van dergelijke deskundigen aanbieden, voor het publiek beschikbaar worden gesteld.

Artikel 18

Onafhankelijk controlesysteem

1.   De lidstaten zien erop toe dat er overeenkomstig bijlage II onafhankelijke controlesystemen worden ingesteld voor de energieprestatiecertificaten en voor de keuringsverslagen van verwarmings- en airconditioningsystemen. De lidstaten kunnen afzonderlijke systemen voor de controle op energieprestatiecertificaten en voor de controle op verslagen inzake de keuring van verwarmings- en airconditioningsystemen instellen.

2.   De lidstaten mogen de verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van de onafhankelijke controlesystemen delegeren.

Indien zij dat doen, dienen zij ervoor te zorgen dat de onafhankelijke controlesystemen ten uitvoer worden gelegd overeenkomstig bijlage II.

3.   De lidstaten vereisen dat de energieprestatiecertificaten en de in lid 1 bedoelde keuringsverslagen op verzoek ter beschikking worden gesteld van de bevoegde instanties of organen.

Artikel 19

Evaluatie

De Commissie, bijgestaan door het bij artikel 26 ingestelde comité, voert uiterlijk vóór 1 januari 2017 een evaluatie van deze richtlijn uit in het licht van de ervaring die is opgedaan en de vooruitgang die is geboekt met de toepassing ervan en doet zo nodig voorstellen.

Artikel 20

Informatie

1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de eigenaars of huurders van gebouwen of gebouwunits te informeren over de verschillende methoden en praktijken die dienen om de energieprestatie te verbeteren.

2.   In het bijzonder verstrekken de lidstaten de eigenaars of huurders van gebouwen informatie over de energieprestatiecertificaten en keuringsverslagen en het doel ervan, over kostenefficiënte manieren om de energieprestatie van het gebouw te verbeteren en, waar dat passend is, over de beschikbare financiële instrumenten voor het verbeteren van de energieprestatie van het gebouw.

De Commissie assisteert de lidstaten op hun verzoek bij het organiseren van voorlichtingcampagnes in het kader van lid 1 en de eerste alinea van dit lid; deze kunnen worden opgezet in de vorm van uniale programma's.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat er begeleiding en scholing beschikbaar zijn voor degenen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van deze richtlijn. Die begeleiding en scholing zijn toegespitst op het belang van betere energieprestatie en moeten het in beschouwing nemen van de optimale combinatie van verbeteringen in energie-efficiëntie, gebruikmaking van energie uit hernieuwbare bronnen en stadsverwarming en -koeling bij het plannen, ontwerpen, bouwen en renoveren van industrie- en woongebieden, mogelijk maken.

4.   De Commissie wordt uitgenodigd om voortdurend verbetering in haar informatiediensten aan te brengen, met name in de website die is opgezet als Europees portaal voor energie-efficiëntie in gebouwen, en die zich richt op burgers, beroepsbeoefenaren en overheidsinstanties, met als doel de lidstaten bij te staan bij hun voorlichtings- en bewustmakingsinspanningen. Die website kan als informatie ook links bevatten naar de desbetreffende uniale, nationale, regionale en lokale wetgeving, links naar de EUROPA-websites, met daarop de nationale actieplannen voor energie-efficiëntie, links naar beschikbare financiële instrumenten, alsmede naar voorbeelden van beste praktijken op nationaal, regionaal en lokaal niveau. In het kader van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling zet de Commissie haar informatiediensten voort en intensiveert ze verder met het oog op de bevordering van het gebruik van beschikbare fondsen door geïnteresseerde belanghebbenden, waaronder nationale, regionale en plaatselijke overheden, van bijstand en informatie over financieringsmogelijkheden te voorzien, met inachtneming van de meest recente wijzigingen in het regelgevingskader.

Artikel 21

Raadpleging

Om een doeltreffende uitvoering van de richtlijn in de hand te werken, voeren de lidstaten overleg met de betrokken belanghebbenden, waaronder plaatselijke en regionale overheden, overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving en voor zover het passend is. Dergelijk overleg is met name van belang voor de toepassing van de artikelen 9 en 20.

Artikel 22

Aanpassing van bijlage I aan de technische vooruitgang

De Commissie zorgt voor de aanpassing van de punten 3 en 4 van bijlage I aan de technische vooruitgang middels gedelegeerde handelingen overeenkomstig de artikelen 23, 24 en 25.

Artikel 23

Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.   De in artikel 22 bedoelde bevoegdheid tot vaststelling van de gedelegeerde handelingen wordt aan de Commissie verleend voor een periode van vijf jaar beginnende op ... (20). De Commissie stelt niet later dan zes maanden voor het verstrijken van de periode van vijf jaar een verslag over de gedelegeerde bevoegdheden op. De delegatie van bevoegdheden wordt automatisch met eenzelfde periode verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad die bevoegdheid intrekt overeenkomstig artikel 24.

2.   Onverminderd de in artikel 5, lid 1, vermelde termijn, wordt de in artikel 5 bedoelde bevoegdheid tot vaststelling van de gedelegeerde handelingen aan de Commissie verleend tot en met 30 juni 2012.

3.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis.

4.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie verleend onder de voorwaarden van de artikelen 24 en 25.

Artikel 24

Intrekking van de delegatie

1.   De in de artikelen 5 en 22 bedoelde delegatie van bevoegdheden kan door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken.

2.   De instelling die een interne procedure heeft ingeleid om na te gaan of de delegatie van bevoegdheden moet worden ingetrokken, spant zich in om de andere instelling en de Commissie daarvan binnen een redelijke periode vóór het definitieve besluit wordt genomen in kennis te stellen, en geeft daarbij aan welke gedelegeerde bevoegdheden ingetrokken kunnen worden, alsmede de eventuele motivering daarvoor.

3.   Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheden. Het besluit wordt onmiddellijk of op een in dat besluit bepaalde latere datum van kracht. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. Het besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 25

Bezwaren tegen gedelegeerde handelingen

1.   Het Europees Parlement of de Raad kunnen tegen een gedelegeerde handeling bezwaar maken binnen een periode van twee maanden na de datum van kennisgeving.

Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad wordt deze termijn met twee maanden verlengd.

2.   Indien het Europees Parlement noch de Raad bij het verstrijken van deze periode een bezwaar heeft gemaakt tegen de gedelegeerde handeling, wordt deze bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en treedt zij in werking op de datum die daarin is vastgesteld.

De gedelegeerde handeling kan voor het verstrijken van die termijn in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt en in werking treden, indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie hebben meegedeeld dat zij voornemens zijn geen bezwaar te maken.

3.   Indien het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt tegen een gedelegeerde handeling, treedt deze niet in werking. De instelling die bezwaar maakt, motiveert haar bezwaar tegen de gedelegeerde handeling.

Artikel 26

Comitéprocedure

1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 ervan.

Artikel 27

Sancties

De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en treffen alle nodige maatregelen opdat zij worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk ... (21) in kennis van die bepalingen en stellen haar onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen daarop.

Artikel 28

Omzetting

1.   De lidstaten dienen uiterlijk ... (22) de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan de artikelen 2 tot en met 18en aan de artikelen 20 en 27 te voldoen.

Zij passen die bepalingen wat betreft de artikelen 2, 3, 9, 11, 12, 13, 17, 18, 20 en 27 toe vanaf ten laatste ... (23).

Zij passen die bepalingen wat betreft de artikelen 4, 5, 6, 7, 8, 14, 15 en 16 toe op door de overheid gebruikte gebouwen vanaf ten laatste ... (23) en op andere gebouwen vanaf ten laatste ... (24).

Zij kunnen de toepassing van artikel 12, leden 1 en 2, op verhuurde afzonderlijke gebouwunits uitstellen tot 31 december 2015. Dit mag echter niet ertoe leiden dat er in de betrokken lidstaat minder certificaten worden afgegeven dan krachtens de Richtlijn 2002/91/EG het geval zou zijn.

Wanneer de lidstaten bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In die bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar Richtlijn 2002/91/EG gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor die verwijzing en de formulering van die vermelding worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 29

Intrekking

Richtlijn 2002/91/EG, gewijzigd bij de in bijlage IV, deel A, genoemde verordening, wordt hierbij met ingang van 1 februari 2012 ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten wat betreft de termijn voor omzetting in nationaal recht en de toepassing van de in bijlage IV, deel B, genoemde richtlijn.

Verwijzingen naar Richtlijn 2002/91/EG gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage V.

Artikel 30

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 31

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te, ....

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

...

Voor de Raad

De voorzitter

...

---

(1)  PB C 277 van 17.11.2009, blz. 75.

1

(2)  PB C 200 van 25.8.2009, blz. 41.

2

(3)  Standpunt van het Europees Parlement van 23 april 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), Standpunt van de Raad in eerste lezing van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), Standpunt van het Europees Parlement van ...(nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en Besluit van de Raad van ...

3

(4)  PB L 1 van 4.1.2003, blz. 65.

4

(5)  Zie bijlage IV, deel A.

5

(6)  PB L 140 van 5.6.2009, blz. 136.

6

(7)  PB L 140 van 5.6.2009, blz. 16.

7

(8)  PB L 285 van 31.10.2009, blz. 10.

8

(9)  Zie bladzijde 17 van dit Publicatieblad.

9

(10)  PB L 210 van 31.7.2006, blz. 1.

10

(11)  PB L 116 van 9.5.2009, blz. 18.

11

(12)  PB L 114 van 27.4.2006, blz. 64.

12

(13)  PB L 255 van 30.9.2005, blz. 22.

13

(14)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

14

(15)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

15

(16)  PB L 211 van 14.8.2009, blz. 55.

16

(17)  Gelieve datum vijf jaar na inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

17

(18)  Gelieve datum vijf jaar na inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

18

(19)  PB L 161 van 14.6.2006, blz. 1.

19

(20)  Gelieve datum van inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

20

(21)  Gelieve datum twee jaar en zes maanden na inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

21

(22)  Gelieve datum twee jaar na inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

22

(23)  Gelieve datum twee jaar en zes maanden na inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

23

(24)  Gelieve datum drie jaar na inwerkingtreding van deze richtlijn te willen inlassen.

24

---

BIJLAGE I

Algemeen, gemeenschappelijk kader voor het berekenen van energieprestatie van gebouwen

(bedoeld in artikel 3)

| 1. | De energieprestatie van een gebouw wordt bepaald op basis van de berekende of feitelijke jaarlijkse energie die wordt verbruikt om te voldoen aan de verschillende behoeften waarmee het normale gebruik gepaard gaat en geeft aan welke verwarmingsenergie en koelingsenergie (energie om oververhitting te voorkomen) vereist is om de beoogde temperatuur van het gebouw in stand te houden en in de huishoudelijke warmwaterbehoefte te blijven voorzien. |
| --- | --- |

1.

De energieprestatie van een gebouw wordt bepaald op basis van de berekende of feitelijke jaarlijkse energie die wordt verbruikt om te voldoen aan de verschillende behoeften waarmee het normale gebruik gepaard gaat en geeft aan welke verwarmingsenergie en koelingsenergie (energie om oververhitting te voorkomen) vereist is om de beoogde temperatuur van het gebouw in stand te houden en in de huishoudelijke warmwaterbehoefte te blijven voorzien.

| 2. | De energieprestatie van een gebouw wordt op een transparante manier aangegeven en bevat een energieprestatie-indicator en een numerieke indicator van het primaire energieverbruik op basis van primaire energiefactoren per energiedrager, die op hun beurt gebaseerd kunnen worden op nationale of regionale jaarlijkse gewogen gemiddelden of een specifieke waarde voor productie ter plaatse.
  Bij de methodologie voor de berekening van de energieprestatie van gebouwen moet rekening worden gehouden met de Europese normen, en zij moet stroken met de desbetreffende uniale wetgeving, met inbegrip van Richtlijn 2009/28/EG. |
| --- | --- |

2.

De energieprestatie van een gebouw wordt op een transparante manier aangegeven en bevat een energieprestatie-indicator en een numerieke indicator van het primaire energieverbruik op basis van primaire energiefactoren per energiedrager, die op hun beurt gebaseerd kunnen worden op nationale of regionale jaarlijkse gewogen gemiddelden of een specifieke waarde voor productie ter plaatse.

Bij de methodologie voor de berekening van de energieprestatie van gebouwen moet rekening worden gehouden met de Europese normen, en zij moet stroken met de desbetreffende uniale wetgeving, met inbegrip van Richtlijn 2009/28/EG.

| 3. | Bij de bepaling van de methodologie worden ten minste de volgende aspecten in aanmerking genomen:






  a) | de volgende feitelijke thermische kenmerken van het gebouw, inclusief scheidingswanden:






  i) | warmtecapaciteit; |
| --- | --- | --- | --- |

3.

Bij de bepaling van de methodologie worden ten minste de volgende aspecten in aanmerking genomen:

a)

de volgende feitelijke thermische kenmerken van het gebouw, inclusief scheidingswanden:

i)

warmtecapaciteit;

| ii) | isolatie; |
| --- | --- |

ii)

isolatie;

| iii) | passieve verwarming; |
| --- | --- |

iii)

passieve verwarming;

| iv) | koelingselementen; en |
| --- | --- |

iv)

koelingselementen; en

| v) | koudebruggen; |
| --- | --- |

v)

koudebruggen;

| b) | verwarmingsinstallatie en warmwatervoorziening, met inbegrip van de isolatiekenmerken; |
| --- | --- |

b)

verwarmingsinstallatie en warmwatervoorziening, met inbegrip van de isolatiekenmerken;

| c) | airconditioningsystemen; |
| --- | --- |

c)

airconditioningsystemen;

| d) | natuurlijke en mechanische ventilatie, wat ook luchtdichtheid kan omvatten; |
| --- | --- |

d)

natuurlijke en mechanische ventilatie, wat ook luchtdichtheid kan omvatten;

| e) | ingebouwde lichtinstallatie (vooral buiten de woonsector); |
| --- | --- |

e)

ingebouwde lichtinstallatie (vooral buiten de woonsector);

| f) | ontwerp, plaatsing en plaatsbepaling van het gebouw, met inbegrip van het buitenklimaat; |
| --- | --- |

f)

ontwerp, plaatsing en plaatsbepaling van het gebouw, met inbegrip van het buitenklimaat;

| g) | passieve zonnesystemen en zonwering; |
| --- | --- |

g)

passieve zonnesystemen en zonwering;

| h) | de omstandigheden betreffende het binnenklimaat, inclusief het kunstmatig binnenklimaat; |
| --- | --- |

h)

de omstandigheden betreffende het binnenklimaat, inclusief het kunstmatig binnenklimaat;

| i) | interne belasting. |
| --- | --- |

i)

interne belasting.

| 4. | Bij de berekening wordt, indien van toepassing, rekening gehouden met de positieve invloed van de volgende aspecten:






  a) | plaatselijke blootstelling aan zonlicht, actieve zonnesystemen en andere verwarmings- en elektriciteitssystemen op basis van energie uit hernieuwbare bronnen; |
| --- | --- | --- |

4.

Bij de berekening wordt, indien van toepassing, rekening gehouden met de positieve invloed van de volgende aspecten:

a)

plaatselijke blootstelling aan zonlicht, actieve zonnesystemen en andere verwarmings- en elektriciteitssystemen op basis van energie uit hernieuwbare bronnen;

| b) | elektriciteit geproduceerd door middel van warmtekrachtkoppeling; |
| --- | --- |

b)

elektriciteit geproduceerd door middel van warmtekrachtkoppeling;

| c) | stadsverwarmings- en stadskoelingssystemen of blokverwarmings- en blokkoelingssystemen; |
| --- | --- |

c)

stadsverwarmings- en stadskoelingssystemen of blokverwarmings- en blokkoelingssystemen;

| d) | natuurlijk licht. |
| --- | --- |

d)

natuurlijk licht.

| 5. | Ten behoeve van de berekening moeten gebouwen op een geschikte wijze worden onderverdeeld in de volgende categorieën:






  a) | eengezinswoningen van verschillende typen; |
| --- | --- | --- |

5.

Ten behoeve van de berekening moeten gebouwen op een geschikte wijze worden onderverdeeld in de volgende categorieën:

a)

eengezinswoningen van verschillende typen;

| b) | appartementencomplexen; |
| --- | --- |

b)

appartementencomplexen;

| c) | kantoren; |
| --- | --- |

c)

kantoren;

| d) | onderwijsgebouwen; |
| --- | --- |

d)

onderwijsgebouwen;

| e) | ziekenhuizen; |
| --- | --- |

e)

ziekenhuizen;

| f) | hotels en restaurants; |
| --- | --- |

f)

hotels en restaurants;

| g) | sportvoorzieningen; |
| --- | --- |

g)

sportvoorzieningen;

| h) | groot- en kleinhandelsgebouwen; |
| --- | --- |

h)

groot- en kleinhandelsgebouwen;

| i) | andere typen energieverbruikende gebouwen. |
| --- | --- |

i)

andere typen energieverbruikende gebouwen.

---

BIJLAGE II

Onafhankelijke systemen voor de controlevan energieprestatiecertificaten en keuringsverslagen

| 1. | De bevoegde autoriteiten of organen waaraan de tenuitvoerlegging van het onafhankelijke controlesysteem door de bevoegde autoriteiten is gedelegeerd, maken een willekeurige selectie van ten minste een statistisch significant percentage van alle energieprestatiecertificaten die jaarlijks worden verstrekt, en onderwerpen die certificaten aan een controle.
  De controle wordt uitgevoerd op grond van de hieronder weergegeven opties of op basis van gelijkwaardige maatregelen:






  a) | controle van de geldigheid van de inputgegevens van het gebouw, die worden gebruikt voor de afgifte van het energieprestatiecertificaat en de in het certificaat vermelde resultaten; |
| --- | --- | --- |

1.

De bevoegde autoriteiten of organen waaraan de tenuitvoerlegging van het onafhankelijke controlesysteem door de bevoegde autoriteiten is gedelegeerd, maken een willekeurige selectie van ten minste een statistisch significant percentage van alle energieprestatiecertificaten die jaarlijks worden verstrekt, en onderwerpen die certificaten aan een controle.

De controle wordt uitgevoerd op grond van de hieronder weergegeven opties of op basis van gelijkwaardige maatregelen:

a)

controle van de geldigheid van de inputgegevens van het gebouw, die worden gebruikt voor de afgifte van het energieprestatiecertificaat en de in het certificaat vermelde resultaten;

| b) | controle van de inputgegevens en van de resultaten van het energieprestatiecertificaat, inclusief de gedane aanbevelingen; |
| --- | --- |

b)

controle van de inputgegevens en van de resultaten van het energieprestatiecertificaat, inclusief de gedane aanbevelingen;

| c) | volledige controle van de inputgegevens van het gebouw die worden gebruikt voor de afgifte van het energieprestatiecertificaat, volledige controle van de in het certificaat vermelde resultaten, inclusief de gedane aanbevelingen, en, zo mogelijk, bezoek aan het gebouw om de overeenstemming na te gaan tussen de in het energieprestatiecertificaat vermelde specificaties en het gecertificeerde gebouw. |
| --- | --- |

c)

volledige controle van de inputgegevens van het gebouw die worden gebruikt voor de afgifte van het energieprestatiecertificaat, volledige controle van de in het certificaat vermelde resultaten, inclusief de gedane aanbevelingen, en, zo mogelijk, bezoek aan het gebouw om de overeenstemming na te gaan tussen de in het energieprestatiecertificaat vermelde specificaties en het gecertificeerde gebouw.

| 2. | De bevoegde autoriteiten of organen waaraan de tenuitvoerlegging van het onafhankelijke controlesysteem door de bevoegde autoriteiten is gedelegeerd, maken een willekeurige selectie van ten minste een statistisch relevant percentage van alle keuringsverslagen die jaarlijks worden verstrekt, en onderwerpen deze verslagen aan een controle. |
| --- | --- |

2.

De bevoegde autoriteiten of organen waaraan de tenuitvoerlegging van het onafhankelijke controlesysteem door de bevoegde autoriteiten is gedelegeerd, maken een willekeurige selectie van ten minste een statistisch relevant percentage van alle keuringsverslagen die jaarlijks worden verstrekt, en onderwerpen deze verslagen aan een controle.

---

BIJLAGE III

Vergelijkend methodologisch kader voor het vaststellen van kostenoptimale niveaus van energieprestatie-eisen voor gebouwen en onderdelen van gebouwen

Aan de hand van het vergelijkend methodologisch kader kunnen de lidstaten de energieprestatie van gebouwen en onderdelen van gebouwen alsmede de economische aspecten van maatregelen in verband met de energieprestatie bepalen en ze met elkaar in verband brengen met het oog op het vaststellen van het kostenoptimale niveau.

Het vergelijkend methodologisch kader gaat vergezeld van richtsnoeren voor het gebruik van het kader bij de berekening van kostenoptimale prestatieniveaus.

In het vergelijkend methodologisch kader kan rekening worden gehouden met gebruikspatronen, externe klimaatomstandigheden, investeringskosten, de gebouwencategorie, onderhouds- en bedrijfskosten (inclusief energiekosten en besparingen), inkomsten van geproduceerde energie, waar van toepassing, en verwijderingskosten, waar van toepassing. Het kader moet worden gestoeld op relevante Europese normen die verband houden met deze richtlijn.

De Commissie verstrekt daarnaast:

| — | richtsnoeren ter begeleiding van het vergelijkend methodologisch kader; die richtsnoeren dienen om de lidstaten in staat te stellen de onderstaande maatregelen te treffen; |
| --- | --- |

—

richtsnoeren ter begeleiding van het vergelijkend methodologisch kader; die richtsnoeren dienen om de lidstaten in staat te stellen de onderstaande maatregelen te treffen;

| — | informatie over geraamde energieprijsontwikkelingen over de lange termijn. |
| --- | --- |

—

informatie over geraamde energieprijsontwikkelingen over de lange termijn.

Voor de toepassing van het vergelijkend methodologisch kader door de lidstaten worden er per lidstaat door parameters uitgedrukte algemene voorwaarden vastgelegd.

Het vergelijkend methodologisch kader vereist van de lidstaten dat ze:

| — | referentiegebouwen definiëren die worden gekenmerkt door en representatief zijn voor hun functie(s) en geografische ligging, met inbegrip van interne en externe klimaatomstandigheden. Tot de referentiegebouwen behoren zowel nieuwe als bestaande al dan niet voor bewoning bestemde gebouwen; |
| --- | --- |

—

referentiegebouwen definiëren die worden gekenmerkt door en representatief zijn voor hun functie(s) en geografische ligging, met inbegrip van interne en externe klimaatomstandigheden. Tot de referentiegebouwen behoren zowel nieuwe als bestaande al dan niet voor bewoning bestemde gebouwen;

| — | energie-efficiëntiemaatregelen definiëren die voor de referentiegebouwen moeten worden beoordeeld. Daarbij kan het gaan om maatregelen voor afzonderlijke gebouwen in hun geheel, voor afzonderlijke onderdelen van een gebouw of voor een combinatie van onderdelen van een gebouw; |
| --- | --- |

—

energie-efficiëntiemaatregelen definiëren die voor de referentiegebouwen moeten worden beoordeeld. Daarbij kan het gaan om maatregelen voor afzonderlijke gebouwen in hun geheel, voor afzonderlijke onderdelen van een gebouw of voor een combinatie van onderdelen van een gebouw;

| — | de finale en primaire energiebehoefte van de referentiegebouwen beoordelen, alsmede van de referentiegebouwen wanneer de vastgestelde energie-efficiëntiemaatregelen zijn toegepast; |
| --- | --- |

—

de finale en primaire energiebehoefte van de referentiegebouwen beoordelen, alsmede van de referentiegebouwen wanneer de vastgestelde energie-efficiëntiemaatregelen zijn toegepast;

| — | de kosten (d.w.z. de netto contante waarde) van de op de referentiegebouwen (bedoeld in het eerste streepje) gedurende de verwachte levensduur toegepaste energie-efficiëntiemaatregelen (bedoeld in het tweede streepje) berekenen door toepassing van de beginselen van het vergelijkend methodologisch kader. |
| --- | --- |

—

de kosten (d.w.z. de netto contante waarde) van de op de referentiegebouwen (bedoeld in het eerste streepje) gedurende de verwachte levensduur toegepaste energie-efficiëntiemaatregelen (bedoeld in het tweede streepje) berekenen door toepassing van de beginselen van het vergelijkend methodologisch kader.

Door de kosten van de energie-efficiëntiemaatregelen gedurende de verwachte economische levensduur te berekenen, beoordelen de lidstaten de kosteneffectiviteit van de verschillende niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie. Daardoor kunnen er kostenoptimale niveaus van energieprestatie-eisen worden vastgesteld.

---

BIJLAGE IV

DEEL A

Ingetrokken richtlijn en wijziging ervan

(bedoeld in artikel 29)

| Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 65) | |
| --- | --- |
| Verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 21.11.2008, blz. 1) | uitsluitend punt 9.9 van de bijlage |

Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 65)

Verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 21.11.2008, blz. 1)

uitsluitend punt 9.9 van de bijlage

DEEL B

Termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing

(bedoeld in artikel 29)

| Richtlijn | Omzettingstermijn | Datum van toepassing |
| --- | --- | --- |
| 2002/91/EG | 4 januari 2006 | 4 januari 2009, alleen voor de artikelen 7, 8 en 9 |

Richtlijn

Omzettingstermijn

Datum van toepassing

2002/91/EG

4 januari 2006

4 januari 2009, alleen voor de artikelen 7, 8 en 9

---

BIJLAGE V

Concordantietabel

| Richtlijn 2002/91/EG | De onderhavige richtlijn |
| --- | --- |
| Artikel 1 | Artikel 1 |
| Artikel 2, punt 1) | Artikel 2, punt 1 |
| — | Artikel 2, punten 2 en 3 |
| Artikel 2, punt 2 en bijlage | Artikel 2, punt 4 en bijlage I |
| — | Artikel 2, punten 4, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 |
| Artikel 2, punt 3 | Artikel 2, punt 12 |
| Artikel 2, punt 4 | Artikel 2, punt 13 |
| — | Artikel 2, punt 14 |
| Artikel 2, punt 5 | Artikel 2, punt 15 |
| Artikel 2, punt 6 | Artikel 2, punt 16 |
| Artikel 2, punt 7 | Artikel 2, punt 17 |
| Artikel 2, punt 8 | Artikel 2, punt 18 |
| — | Artikel 2, lid 19 |
| Artikel 3 en bijlage | Artikel 3 en bijlage I |
| Artikel 4, lid 1 | Artikel 4, lid 1 |
| Artikel 4, lid 2 | — |
| Artikel 4, lid 3 | Artikel 4, lid 2 |
| — | Artikel 5 |
| Artikel 5 | Artikel 6, lid 1 |
| — | Artikel 6, leden 2 en 3 |
| Artikel 6 | Artikel 7 |
| — | Artikel 8, 9 en 10 |
| Artikel 7, lid 1, eerste alinea | Artikel 11, lid 8, en artikel 12, lid 2 |
| Artikel 7, lid 1, tweede alinea | Artikel 11, lid 6 |
| Artikel 7, lid 1, derde alinea | Artikel 12, lid 6 |
| Artikel 7, lid 2 | Artikel 11, leden 1 en 2 |
| — | Artikel 11, leden 3, 4, 5, 7 en 9 |
| — | Artikel 12, leden 1, 3, 4, 5 en 7 |
| Artikel 7, lid 3 | Artikel 13, leden 1 en 3 |
| — | Artikel 13, lid 2 |
| Artikel 8, onder a) | Artikel 14, leden 1 en 3 |
| — | Artikel 14, lid 2 |
| Artikel 8, onder b) | Artikel 14, lid 4 |
| — | Artikel 14, lid 5 |
| Artikel 9 | Artikel 15, lid 1 |
| — | Artikel 15, leden 2, 3, 4 en 5 |
| — | Artikel 16 |
| Artikel 10 | Artikel 17 |
| — | Artikel 18 |
| Artikel 11, aanhef | Artikel 19 |
| Artikel 11, onder a) en b) | — |
| Artikel 12 | Artikel 20, lid 1, en artikel 20, lid 2, tweede alinea |
| — | Artikel 20, lid 2, eerste alinea, en artikel 20, leden 3 en 4 |
| — | Artikel 21 |
| Artikel 13 | Artikel 22 |
| — | Artikelen 23, 24 en 25 |
| Artikel 14, lid 1 | Artikel 26, lid 1 |
| Artikel 14, leden 2 en 3 | — |
| — | Artikel 26, leden 2 en 3 |
| — | Artikel 27 |
| Artikel 15, lid 1 | Artikel 28 |
| Artikel 15, lid 2 | — |
| — | Artikel 29 |
| Artikel 16 | Artikel 30 |
| Artikel 17 | Artikel 31 |
| Bijlage | Bijlage I |
| — | Bijlagen II tot en met IV |

Richtlijn 2002/91/EG

De onderhavige richtlijn

Artikel 1

Artikel 1

Artikel 2, punt 1)

Artikel 2, punt 1

—

Artikel 2, punten 2 en 3

Artikel 2, punt 2 en bijlage

Artikel 2, punt 4 en bijlage I

—

Artikel 2, punten 4, 6, 7, 8, 9, 10 en 11

Artikel 2, punt 3

Artikel 2, punt 12

Artikel 2, punt 4

Artikel 2, punt 13

—

Artikel 2, punt 14

Artikel 2, punt 5

Artikel 2, punt 15

Artikel 2, punt 6

Artikel 2, punt 16

Artikel 2, punt 7

Artikel 2, punt 17

Artikel 2, punt 8

Artikel 2, punt 18

—

Artikel 2, lid 19

Artikel 3 en bijlage

Artikel 3 en bijlage I

Artikel 4, lid 1

Artikel 4, lid 1

Artikel 4, lid 2

—

Artikel 4, lid 3

Artikel 4, lid 2

—

Artikel 5

Artikel 5

Artikel 6, lid 1

—

Artikel 6, leden 2 en 3

Artikel 6

Artikel 7

—

Artikel 8, 9 en 10

Artikel 7, lid 1, eerste alinea

Artikel 11, lid 8, en artikel 12, lid 2

Artikel 7, lid 1, tweede alinea

Artikel 11, lid 6

Artikel 7, lid 1, derde alinea

Artikel 12, lid 6

Artikel 7, lid 2

Artikel 11, leden 1 en 2

—

Artikel 11, leden 3, 4, 5, 7 en 9

—

Artikel 12, leden 1, 3, 4, 5 en 7

Artikel 7, lid 3

Artikel 13, leden 1 en 3

—

Artikel 13, lid 2

Artikel 8, onder a)

Artikel 14, leden 1 en 3

—

Artikel 14, lid 2

Artikel 8, onder b)

Artikel 14, lid 4

—

Artikel 14, lid 5

Artikel 9

Artikel 15, lid 1

—

Artikel 15, leden 2, 3, 4 en 5

—

Artikel 16

Artikel 10

Artikel 17

—

Artikel 18

Artikel 11, aanhef

Artikel 19

Artikel 11, onder a) en b)

—

Artikel 12

Artikel 20, lid 1, en artikel 20, lid 2, tweede alinea

—

Artikel 20, lid 2, eerste alinea, en artikel 20, leden 3 en 4

—

Artikel 21

Artikel 13

Artikel 22

—

Artikelen 23, 24 en 25

Artikel 14, lid 1

Artikel 26, lid 1

Artikel 14, leden 2 en 3

—

—

Artikel 26, leden 2 en 3

—

Artikel 27

Artikel 15, lid 1

Artikel 28

Artikel 15, lid 2

—

—

Artikel 29

Artikel 16

Artikel 30

Artikel 17

Artikel 31

Bijlage

Bijlage I

—

Bijlagen II tot en met IV

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

| 1. | De Europese Commissie heeft bovengenoemd voorstel op 19 november 2008 bij de Raad en het Europees Parlement ingediend (1). |
| --- | --- |

1.

De Europese Commissie heeft bovengenoemd voorstel op 19 november 2008 bij de Raad en het Europees Parlement ingediend (1).

| 2. | Het Europees Parlement heeft op 23 april 2009 zijn advies in eerste lezing uitgebracht en daarbij 107 amendementen goedgekeurd (2). |
| --- | --- |

2.

Het Europees Parlement heeft op 23 april 2009 zijn advies in eerste lezing uitgebracht en daarbij 107 amendementen goedgekeurd (2).

| 3. | Het Comité van de Regio's heeft op 21 april 2009 advies uitgebracht. |
| --- | --- |

3.

Het Comité van de Regio's heeft op 21 april 2009 advies uitgebracht.

| 4. | Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 14 mei 2009 zijn advies aangenomen (3). |
| --- | --- |

4.

Het Europees Economisch en Sociaal Comité heeft op 14 mei 2009 zijn advies aangenomen (3).

| 5. | De Raad heeft op 14 april 2010 zijn standpunt in eerste lezing vastgesteld overeenkomstig artikel 294 van het VWEU. |
| --- | --- |

5.

De Raad heeft op 14 april 2010 zijn standpunt in eerste lezing vastgesteld overeenkomstig artikel 294 van het VWEU.

II.   DOEL VAN HET VOORSTEL

Dit voorstel maakt samen met twee andere voorstellen (4) deel uit van het pakket maatregelen inzake energie-efficiëntie dat de Commissie in november 2008 heeft ingediend.

Dit voorstel strekt ertoe de energie-efficiëntie van gebouwen in de EU verder te verhogen en moet gezien worden tegen de achtergrond van de beleidsdoelstellingen van de EU inzake klimaat en energie voor 2020 wat betreft broeikasgasemissies, het aandeel energie uit hernieuwbare bronnen en energiebesparingen alsmede de overgang naar een koolstofarme economie. Het voorstel heeft derhalve ten doel het toepassingsgebied van de huidige Richtlijn 2002/91/EG te verduidelijken, te versterken en uit te breiden, alsook de grote verschillen in de praktijken van de lidstaten in deze sector te verkleinen. De bepalingen bestrijken verschillende regelingen en voorlichtingsinstrumenten, energiebehoeften voor ruimte verwarming, warmwatervoorziening, koeling, ventilatie en verlichting van nieuwe en bestaande al dan niet voor bewoning bestemde gebouwen.

III.   ANALYSE VAN HET STANDPUNT VAN DE RAAD IN EERSTE LEZING

| 1. | Gezien het strakke tijdschema dat voortvloeit uit het verzoek van de Europese Raad om spoedig overeenstemming over dit voorstel te bereiken, heeft de Raad zich van meet af aan gericht op het vaststellen van de onderdelen die zowel voor het Parlement als voor de Raad aanvaardbaar zijn, in plaats van voorafgaand aan de onderhandelingen met het Parlement een volledig door de Raad geaccordeerd standpunt op te stellen. Om snel vorderingen te maken, rekening houdend met de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de EU, is besloten om in twee fasen te werken:






  — | Tot een akkoord komen over de inhoud van de richtlijn. Na overleg met het EP is deze eerste fase in november 2009 afgerond. Dit akkoord is bevestigd door het Coreper van 19 november 2009 en op het niveau van het EP door de Commissie ITRE, met een brief van haar voorzitter van 30 november 2009. |
| --- | --- | --- |

1.

Gezien het strakke tijdschema dat voortvloeit uit het verzoek van de Europese Raad om spoedig overeenstemming over dit voorstel te bereiken, heeft de Raad zich van meet af aan gericht op het vaststellen van de onderdelen die zowel voor het Parlement als voor de Raad aanvaardbaar zijn, in plaats van voorafgaand aan de onderhandelingen met het Parlement een volledig door de Raad geaccordeerd standpunt op te stellen. Om snel vorderingen te maken, rekening houdend met de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de EU, is besloten om in twee fasen te werken:

—

Tot een akkoord komen over de inhoud van de richtlijn. Na overleg met het EP is deze eerste fase in november 2009 afgerond. Dit akkoord is bevestigd door het Coreper van 19 november 2009 en op het niveau van het EP door de Commissie ITRE, met een brief van haar voorzitter van 30 november 2009.

| — | Tot een akkoord komen over de wijzigingen ten gevolge van de inwerkingtreding van het VWEU, met name de aanpassing van de rechtsgrondslag en de comitébepalingen. Na overleg met het EP is deze tweede fase in maart 2010 afgerond; daarbij is zo veel mogelijk voor horizontale oplossingen gekozen, met name wat betreft de raadpleging van deskundigen, de verklaring van het EP, de Raad en de Commissie betreffende artikel 290 en de verklaring van de Commissie inzake recesperioden. Dit akkoord is bevestigd door het Coreper van 24 maart 2010 en op het niveau van de Commissie ITRE van het EP met een brief van haar voorzitter van 25 maart 2010. |
| --- | --- |

—

Tot een akkoord komen over de wijzigingen ten gevolge van de inwerkingtreding van het VWEU, met name de aanpassing van de rechtsgrondslag en de comitébepalingen. Na overleg met het EP is deze tweede fase in maart 2010 afgerond; daarbij is zo veel mogelijk voor horizontale oplossingen gekozen, met name wat betreft de raadpleging van deskundigen, de verklaring van het EP, de Raad en de Commissie betreffende artikel 290 en de verklaring van de Commissie inzake recesperioden. Dit akkoord is bevestigd door het Coreper van 24 maart 2010 en op het niveau van de Commissie ITRE van het EP met een brief van haar voorzitter van 25 maart 2010.

| 2. | In het standpunt van de Raad zijn de twee bovengenoemde akkoorden verwerkt. De belangrijkste elementen ervan zijn: | Bepalingen inzake financiële instrumenten
  Om de financiering van de energie-efficiëntie van gebouwen meer uit de verf te doen komen is een nieuw artikel 10 getiteld: „Financiële stimulansen en marktbelemmeringen” en zijn de nieuwe overwegingen 18, 19 en 20 ingevoerd. |
| --- | --- | --- |

2.

In het standpunt van de Raad zijn de twee bovengenoemde akkoorden verwerkt. De belangrijkste elementen ervan zijn:

Bepalingen inzake financiële instrumenten

Om de financiering van de energie-efficiëntie van gebouwen meer uit de verf te doen komen is een nieuw artikel 10 getiteld: „Financiële stimulansen en marktbelemmeringen” en zijn de nieuwe overwegingen 18, 19 en 20 ingevoerd.

| | Bijna-nulenergiegebouwen
  Net zoals bij andere EU-wetgeving op klimaat- en energiegebied is een 2020-doelstelling opgenomen. Artikel 9, leden 1 en 2, onder b), schrijft nu voor dat uiterlijk op 31 december 2020 alle nieuwe gebouwen bijna-nulenergiegebouwen moeten zijn, dat voor 2015 een tussentijds streefcijfers moet worden vastgesteld en dat na 31 december 2018 overheidsinstanties die in een nieuw gebouw zijn gehuisvest of eigenaar daarvan zijn, ervoor moeten zorgen dat die gebouwen bijna-nulenergiegebouwen zijn, in overeenstemming met de voortrekkersrol die de overheidssector in dezen moet spelen (zie overweging 23). Voorts moeten de lidstaten beleid ontwikkelen om bestaande gebouwen om te vormen tot bijna-nulenergiegebouwen (artikel 9, lid 1 bis). Aangezien het omvormen van bestaande gebouwen tot bijna-nulenergiegebouwen vaak vrij duur is en derhalve tot inefficiënt gebruik van schaarse middelen kan leiden, kon de Raad geen bindende streefcijfers voor bestaande gebouwen aanvaarden. |
| --- | --- |

Bijna-nulenergiegebouwen

Net zoals bij andere EU-wetgeving op klimaat- en energiegebied is een 2020-doelstelling opgenomen. Artikel 9, leden 1 en 2, onder b), schrijft nu voor dat uiterlijk op 31 december 2020 alle nieuwe gebouwen bijna-nulenergiegebouwen moeten zijn, dat voor 2015 een tussentijds streefcijfers moet worden vastgesteld en dat na 31 december 2018 overheidsinstanties die in een nieuw gebouw zijn gehuisvest of eigenaar daarvan zijn, ervoor moeten zorgen dat die gebouwen bijna-nulenergiegebouwen zijn, in overeenstemming met de voortrekkersrol die de overheidssector in dezen moet spelen (zie overweging 23). Voorts moeten de lidstaten beleid ontwikkelen om bestaande gebouwen om te vormen tot bijna-nulenergiegebouwen (artikel 9, lid 1 bis). Aangezien het omvormen van bestaande gebouwen tot bijna-nulenergiegebouwen vaak vrij duur is en derhalve tot inefficiënt gebruik van schaarse middelen kan leiden, kon de Raad geen bindende streefcijfers voor bestaande gebouwen aanvaarden.

| | Onderdelen van gebouwen
  In de geest van de amendementen van het EP is het toepassingbereik van het voorstel uitgebreid tot onderdelen van gebouwen (artikel 7, tweede alinea). |
| --- | --- |

Onderdelen van gebouwen

In de geest van de amendementen van het EP is het toepassingbereik van het voorstel uitgebreid tot onderdelen van gebouwen (artikel 7, tweede alinea).

| | Energieprestatiecertificaten: verstrekking en affichering
  Zoals het EP had voorgesteld, heeft de Raad ermee ingestemd de oppervlakte vanaf welke overheidsgebouwen certificaatplichtig zijn (artikel 12) en vanaf welke certificaten in overheidsgebouwen moeten worden geafficheerd (artikel 13), te verlagen, en een geschrapte passage opnieuw op te nemen, met name het voorschrift dat de energieprestatie-indicator in aankondigingen moet worden vermeld (artikel 12, lid 4). |
| --- | --- |

Energieprestatiecertificaten: verstrekking en affichering

Zoals het EP had voorgesteld, heeft de Raad ermee ingestemd de oppervlakte vanaf welke overheidsgebouwen certificaatplichtig zijn (artikel 12) en vanaf welke certificaten in overheidsgebouwen moeten worden geafficheerd (artikel 13), te verlagen, en een geschrapte passage opnieuw op te nemen, met name het voorschrift dat de energieprestatie-indicator in aankondigingen moet worden vermeld (artikel 12, lid 4).

| | Vergelijkend methodologisch kader
  De Raad kon niet instemmen met het verzoek van het Europees Parlement om een gemeenschappelijk methodologisch kader in te voeren (artikel 5, lid 1) dat in alle lidstaten zou worden toegepast. Gezien de verschillende klimatologische en geografische omstandigheden en het verschillend „uitgangspunt” wat energie-efficiëntie van gebouwen betreft, achtte de Raad de opstelling van een gemeenschappelijk methodologisch kader niet alleen niet geschikt maar bovendien onmogelijk. De Raad aanvaardde het voorstel van het Parlement om een nieuwe bijlage III toe te voegen waarin de inhoud van het vergelijkend methodologisch kader wordt beschreven. Voorts stemde de Raad ermee in om een benchmarkregeling in te voeren (artikel 5, lid 3) op grond waarvan de lidstaten significante verschillen tussen kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestaties en de geldende minimumeisen inzake energieprestaties moeten verantwoorden. |
| --- | --- |

Vergelijkend methodologisch kader

De Raad kon niet instemmen met het verzoek van het Europees Parlement om een gemeenschappelijk methodologisch kader in te voeren (artikel 5, lid 1) dat in alle lidstaten zou worden toegepast. Gezien de verschillende klimatologische en geografische omstandigheden en het verschillend „uitgangspunt” wat energie-efficiëntie van gebouwen betreft, achtte de Raad de opstelling van een gemeenschappelijk methodologisch kader niet alleen niet geschikt maar bovendien onmogelijk. De Raad aanvaardde het voorstel van het Parlement om een nieuwe bijlage III toe te voegen waarin de inhoud van het vergelijkend methodologisch kader wordt beschreven. Voorts stemde de Raad ermee in om een benchmarkregeling in te voeren (artikel 5, lid 3) op grond waarvan de lidstaten significante verschillen tussen kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestaties en de geldende minimumeisen inzake energieprestaties moeten verantwoorden.

| | Evaluatie
  De Raad aanvaardde het verzoek van het Europees Parlement dat de Commissie de richtlijn zou evalueren; als uiterste datum werd hiervoor bij wijze van compromis 1 januari 2017 vastgesteld (artikel 19). |
| --- | --- |

Evaluatie

De Raad aanvaardde het verzoek van het Europees Parlement dat de Commissie de richtlijn zou evalueren; als uiterste datum werd hiervoor bij wijze van compromis 1 januari 2017 vastgesteld (artikel 19).

| | Informatie
  Gelet op de verschillende verzoeken van het Europees Parlement met betrekking tot informatiebepalingen, stelde de Raad voor een nieuw artikel 20 in te voegen waarin alle bepalingen inzake informatie zijn samengebracht. |
| --- | --- |

Informatie

Gelet op de verschillende verzoeken van het Europees Parlement met betrekking tot informatiebepalingen, stelde de Raad voor een nieuw artikel 20 in te voegen waarin alle bepalingen inzake informatie zijn samengebracht.

- * *

Om spoedig overeenstemming te kunnen bereiken, heeft de Raad, naast bovengenoemde belangrijke elementen, elk amendement van het Europees Parlement besproken. Waar mogelijk zijn amendementen geheel of gedeeltelijk overgenomen; soms is de geest van een amendement overgenomen in een ander artikel of in een overweging. Derhalve

| — | heeft de Raad de amendementen 1, 2, 36, 37, 38 en 45 in zijn standpunt overgenomen; |
| --- | --- |

—

heeft de Raad de amendementen 1, 2, 36, 37, 38 en 45 in zijn standpunt overgenomen;

| — | heeft de Raad de amendementen 3, 4, 5, 6, 10, 13, 14, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 27, 28, 29, 30, 32, 33, 34, 35, 39, 42, 43, 47, 48, 50, 51, 52, 57, 58, 60, 62, 63, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 82, 83, 93, 94, 95, 100, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 112, 116, 117, 119, 120, 123 en 124 gedeeltelijk in zijn standpunt overgenomen; |
| --- | --- |

—

heeft de Raad de amendementen 3, 4, 5, 6, 10, 13, 14, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 27, 28, 29, 30, 32, 33, 34, 35, 39, 42, 43, 47, 48, 50, 51, 52, 57, 58, 60, 62, 63, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 82, 83, 93, 94, 95, 100, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 112, 116, 117, 119, 120, 123 en 124 gedeeltelijk in zijn standpunt overgenomen;

| — | kon de Raad de amendementen 7, 8, 9, 12, 15, 17, 23, 24, 25, 26, 31, 40, 41, 44, 46, 53, 54, 55, 59, 64, 73, 80, 81, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90 en 91 niet in zijn standpunt overnemen. |
| --- | --- |

—

kon de Raad de amendementen 7, 8, 9, 12, 15, 17, 23, 24, 25, 26, 31, 40, 41, 44, 46, 53, 54, 55, 59, 64, 73, 80, 81, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90 en 91 niet in zijn standpunt overnemen.

---

(1)  Doc. 15929/08.

(2)  Doc. 8877/1/09 REV 1.

(3)  PB C 277 van 17.11.2009, blz. 75.

(4)  De andere twee voorstellen van dit pakket zijn:

| — | Ontwerp-richtlijn van het Europees Parlement en de Raad over de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten (herschikking) (2008/0222 COD); |
| --- | --- |

—

Ontwerp-richtlijn van het Europees Parlement en de Raad over de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten (herschikking) (2008/0222 COD);

| — | Verordening (EG) nr. 1222/2009 van het Europees Parlement en de Raad inzake de etikettering van banden met betrekking tot hun brandstofefficiëntie en andere essentiële parameters (PB L 342 van 22.12.2009, blz. 46). |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 1222/2009 van het Europees Parlement en de Raad inzake de etikettering van banden met betrekking tot hun brandstofefficiëntie en andere essentiële parameters (PB L 342 van 22.12.2009, blz. 46).

Verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie ad artikel 290 VWEU

Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie verklaren dat de bepalingen van deze richtlijn geen afbreuk doen aan enig toekomstig standpunt van de instellingen betreffende de uitvoering van artikel 290 VWEU of van individuele wetgevingshandelingen die dergelijke bepalingen bevatten.

Verklaring van de Commissie

De Europese Commissie neemt er nota van dat, behalve in gevallen waarin de wetgevingshandeling in een spoedprocedure voorziet, het Europees Parlement en de Raad van mening zijn dat bij de kennisgeving van gedelegeerde handelingen rekening moet worden gehouden met de recesperioden van de instellingen (winterreces, zomerreces en de Europese verkiezingen), teneinde te waarborgen dat het Europees Parlement en de Raad hun prerogatieven kunnen uitoefenen binnen de termijnen die in de desbetreffende wetgevingshandelingen zijn gesteld, en is bereid dienovereenkomstig te werk te gaan.

---