# Dziennik Urzędowy L 322/2022

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 322 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6516 grudnia 2022 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 322

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6516 grudnia 2022

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2463 z dnia 14 grudnia 2022 r. ustanawiające instrument wsparcia dla Ukrainy na 2023 r. (pomoc makrofinansowa +) | 1 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2464 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 537/2014, dyrektywy 2004/109/WE, dyrektywy 2006/43/WE oraz dyrektywy 2013/34/UE w odniesieniu do sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (
  1
  ) | 15 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2463 z dnia 14 grudnia 2022 r. ustanawiające instrument wsparcia dla Ukrainy na 2023 r. (pomoc makrofinansowa +)

1

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2464 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 537/2014, dyrektywy 2004/109/WE, dyrektywy 2006/43/WE oraz dyrektywy 2013/34/UE w odniesieniu do sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (
  1
  )

1

15

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) 2022/2465 z dnia 12 grudnia 2022 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej | 81 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2466 z dnia 9 grudnia 2022 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Nuez de Pedroso (ChNP)] | 85 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2467 z dnia 14 grudnia 2022 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj | 86 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2468 z dnia 15 grudnia 2022 r. w sprawie sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznania organu kontrolnego IMOCERT Latinoamérica Ltda do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii | 89 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/2469 z dnia 12 grudnia 2022 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Ceł ustanowionego na mocy Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru w odniesieniu do zmiany protokołu 1 dotyczącego definicji produktów pochodzących oraz metod współpracy administracyjnej | 91 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/2470 z dnia 14 grudnia 2022 r. ustanawiająca środki niezbędne do rozwoju technicznego i wdrożenia scentralizowanego systemu służącego do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN) | 107 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Decyzja NR 1/2022 Wspólnego Komitetu ds. Transportu Lotniczego Unia Europejska/Szwajcaria ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego z dnia 24 listopada 2022 r. zastępująca załącznik do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego [2022/2471] | 122 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2022/2465 z dnia 12 grudnia 2022 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

81

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2466 z dnia 9 grudnia 2022 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Nuez de Pedroso (ChNP)]

85

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2467 z dnia 14 grudnia 2022 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

86

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2468 z dnia 15 grudnia 2022 r. w sprawie sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznania organu kontrolnego IMOCERT Latinoamérica Ltda do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii

89

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2022/2469 z dnia 12 grudnia 2022 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Ceł ustanowionego na mocy Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru w odniesieniu do zmiany protokołu 1 dotyczącego definicji produktów pochodzących oraz metod współpracy administracyjnej

91

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/2470 z dnia 14 grudnia 2022 r. ustanawiająca środki niezbędne do rozwoju technicznego i wdrożenia scentralizowanego systemu służącego do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN)

107

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Decyzja NR 1/2022 Wspólnego Komitetu ds. Transportu Lotniczego Unia Europejska/Szwajcaria ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego z dnia 24 listopada 2022 r. zastępująca załącznik do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego [2022/2471]

122

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2463

z dnia 14 grudnia 2022 r.

ustanawiające instrument wsparcia dla Ukrainy na 2023 r. (pomoc makrofinansowa +)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Układ o stowarzyszeniu między Unią a Ukrainą (2), obejmujący pogłębioną i kompleksową strefę wolnego handlu, wszedł w życie w dniu 1 września 2017 r. |
| --- | --- |

(1)

Układ o stowarzyszeniu między Unią a Ukrainą (2), obejmujący pogłębioną i kompleksową strefę wolnego handlu, wszedł w życie w dniu 1 września 2017 r.

| (2) | W 2014 r. Ukraina rozpoczęła realizację ambitnego programu reform, których celem jest stabilizacja jej gospodarki i poprawa warunków życia jej obywateli. Głównymi priorytetami tego programu są walka z korupcją oraz reformy konstytucyjne, wyborcze i sądownicze. Wdrażanie tych reform wsparto poprzez kolejne programy pomocy makrofinansowej, w ramach których Ukraina otrzymała od Unii pomoc w formie pożyczek na łączną kwotę 6,6 mld EUR. |
| --- | --- |

(2)

W 2014 r. Ukraina rozpoczęła realizację ambitnego programu reform, których celem jest stabilizacja jej gospodarki i poprawa warunków życia jej obywateli. Głównymi priorytetami tego programu są walka z korupcją oraz reformy konstytucyjne, wyborcze i sądownicze. Wdrażanie tych reform wsparto poprzez kolejne programy pomocy makrofinansowej, w ramach których Ukraina otrzymała od Unii pomoc w formie pożyczek na łączną kwotę 6,6 mld EUR.

| (3) | Nadzwyczajna pomoc makrofinansowa, która została udostępniona – w kontekście rosnących napięć tuż przed rosyjską inwazją – na podstawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/313 (3), zapewniła Ukrainie 1,2 mld EUR w formie pożyczek, wypłacone w dwóch transzach po 600 mln EUR w marcu i maju 2022 r. |
| --- | --- |

(3)

Nadzwyczajna pomoc makrofinansowa, która została udostępniona – w kontekście rosnących napięć tuż przed rosyjską inwazją – na podstawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/313 (3), zapewniła Ukrainie 1,2 mld EUR w formie pożyczek, wypłacone w dwóch transzach po 600 mln EUR w marcu i maju 2022 r.

| (4) | Wyjątkowa pomoc makrofinansowa Unii do kwoty 1 mld EUR, udostępniona na podstawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1201 (4), zapewniła szybkie i pilne wsparcie budżetu Ukrainy i została w pełni wypłacona w dwóch transzach 1 i 2 sierpnia 2022 r. Pomoc ta stanowiła pierwszy etap planowanej nadzwyczajnej pomocy makrofinansowej dla Ukrainy w wysokości do 9 mld EUR, zapowiedzianej przez Komisję w jej komunikacie z dnia 18 maja 2022 r. pt. „Pomoc Ukrainie i odbudowa Ukrainy” i zatwierdzonej przez Radę Europejską w dniach 23–24 czerwca 2022 r. |
| --- | --- |

(4)

Wyjątkowa pomoc makrofinansowa Unii do kwoty 1 mld EUR, udostępniona na podstawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1201 (4), zapewniła szybkie i pilne wsparcie budżetu Ukrainy i została w pełni wypłacona w dwóch transzach 1 i 2 sierpnia 2022 r. Pomoc ta stanowiła pierwszy etap planowanej nadzwyczajnej pomocy makrofinansowej dla Ukrainy w wysokości do 9 mld EUR, zapowiedzianej przez Komisję w jej komunikacie z dnia 18 maja 2022 r. pt. „Pomoc Ukrainie i odbudowa Ukrainy” i zatwierdzonej przez Radę Europejską w dniach 23–24 czerwca 2022 r.

| (5) | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1628 (5) stanowiła kolejny krok we wdrażaniu planowanej wyjątkowej pomocy makrofinansowej Unii. Ustanowiono w niej podstawę do przekazania Ukrainie dodatkowej kwoty w wysokości do 5 mld EUR w formie pożyczek na wysoce preferencyjnych warunkach, z czego 2 mld EUR wypłacono w dniu 18 października, a pozostałe 3 mld EUR mają zostać wypłacone do końca 2022 r. |
| --- | --- |

(5)

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1628 (5) stanowiła kolejny krok we wdrażaniu planowanej wyjątkowej pomocy makrofinansowej Unii. Ustanowiono w niej podstawę do przekazania Ukrainie dodatkowej kwoty w wysokości do 5 mld EUR w formie pożyczek na wysoce preferencyjnych warunkach, z czego 2 mld EUR wypłacono w dniu 18 października, a pozostałe 3 mld EUR mają zostać wypłacone do końca 2022 r.

| (6) | Niczym niesprowokowana i nieuzasadniona wojna napastnicza Rosji przeciwko Ukrainie, która rozpoczęła się dnia 24 lutego 2022 r., spowodowała utratę dostępu Ukrainy do rynków finansowych i znaczny spadek przychodów publicznych, natomiast wydatki publiczne na zaradzenie sytuacji humanitarnej i zachowanie ciągłości działania służb państwowych znacznie wzrosły. W obliczu tej wysoce niepewnej i zmiennej sytuacji najlepsze szacunki potrzeb Ukrainy w zakresie finansowania dokonane przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) latem 2022 r. wskazywały na nadzwyczajną lukę w finansowaniu w wysokości około 39 mld USD w 2022 r., z czego około połowa mogłaby zostać zaspokojona dzięki pomocy międzynarodowej. Szybkie udzielenie przez Unię pomocy makrofinansowej Ukrainie na podstawie decyzji (UE) 2022/1628 było w tych nadzwyczajnych okolicznościach właściwą odpowiedzią w perspektywie krótkoterminowej na znaczne ryzyko zagrażające stabilności makrofinansowej Ukrainy. Kwota w postaci kolejnych 5 mld EUR wyjątkowej pomocy makrofinansowej na podstawie tej decyzji miała wesprzeć stabilizację makrofinansową Ukrainy, wzmocnić natychmiastową odporność tego kraju i przyczynić się do utrzymania jego zdolności do odbudowy, tym samym przyczyniając się do zachowania przez Ukrainę zdolności do obsługi długu publicznego, a ostatecznie – do wywiązania się z jej zobowiązań finansowych. |
| --- | --- |

(6)

Niczym niesprowokowana i nieuzasadniona wojna napastnicza Rosji przeciwko Ukrainie, która rozpoczęła się dnia 24 lutego 2022 r., spowodowała utratę dostępu Ukrainy do rynków finansowych i znaczny spadek przychodów publicznych, natomiast wydatki publiczne na zaradzenie sytuacji humanitarnej i zachowanie ciągłości działania służb państwowych znacznie wzrosły. W obliczu tej wysoce niepewnej i zmiennej sytuacji najlepsze szacunki potrzeb Ukrainy w zakresie finansowania dokonane przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) latem 2022 r. wskazywały na nadzwyczajną lukę w finansowaniu w wysokości około 39 mld USD w 2022 r., z czego około połowa mogłaby zostać zaspokojona dzięki pomocy międzynarodowej. Szybkie udzielenie przez Unię pomocy makrofinansowej Ukrainie na podstawie decyzji (UE) 2022/1628 było w tych nadzwyczajnych okolicznościach właściwą odpowiedzią w perspektywie krótkoterminowej na znaczne ryzyko zagrażające stabilności makrofinansowej Ukrainy. Kwota w postaci kolejnych 5 mld EUR wyjątkowej pomocy makrofinansowej na podstawie tej decyzji miała wesprzeć stabilizację makrofinansową Ukrainy, wzmocnić natychmiastową odporność tego kraju i przyczynić się do utrzymania jego zdolności do odbudowy, tym samym przyczyniając się do zachowania przez Ukrainę zdolności do obsługi długu publicznego, a ostatecznie – do wywiązania się z jej zobowiązań finansowych.

| (7) | Od początku rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie Unia, jej państwa członkowskie i europejskie instytucje finansowe uruchomiły 19,7 mld EUR na rzecz odporności gospodarczej, społecznej i finansowej Ukrainy. W skład tej kwoty wchodzi wsparcie z budżetu Unii w wysokości 12,4 mld EUR, w tym wyjątkowa pomoc makrofinansowa oraz wsparcie Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, w pełni lub częściowo gwarantowane z budżetu Unii, a także dalsze wsparcie finansowe ze strony państw członkowskich, w wysokości 7,3 mld EUR. |
| --- | --- |

(7)

Od początku rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie Unia, jej państwa członkowskie i europejskie instytucje finansowe uruchomiły 19,7 mld EUR na rzecz odporności gospodarczej, społecznej i finansowej Ukrainy. W skład tej kwoty wchodzi wsparcie z budżetu Unii w wysokości 12,4 mld EUR, w tym wyjątkowa pomoc makrofinansowa oraz wsparcie Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, w pełni lub częściowo gwarantowane z budżetu Unii, a także dalsze wsparcie finansowe ze strony państw członkowskich, w wysokości 7,3 mld EUR.

| (8) | Rada podjęła ponadto decyzję w sprawie środków pomocy mających na celu wsparcie ukraińskich sił zbrojnych w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju w wysokości 3,1 mld EUR na podstawie decyzji Rady (WPZiB) 2021/509 (6) oraz misji w zakresie pomocy wojskowej dla Ukrainy w wysokości 0,1 mld EUR na pokrycie wspólnych kosztów na podstawie decyzji Rady (WPZiB) 2022/1968 (7). Unia i jej państwa członkowskie udzieliły również bezprecedensowej pomocy rzeczowej w sytuacjach nadzwyczajnych za pośrednictwem Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/836 (8), co stanowiło największą operację w sytuacji nadzwyczajnej od czasu utworzenia tego mechanizmu i pozwoliło na dostarczenie do Ukrainy i regionu milionów artykułów pierwszej potrzeby. |
| --- | --- |

(8)

Rada podjęła ponadto decyzję w sprawie środków pomocy mających na celu wsparcie ukraińskich sił zbrojnych w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju w wysokości 3,1 mld EUR na podstawie decyzji Rady (WPZiB) 2021/509 (6) oraz misji w zakresie pomocy wojskowej dla Ukrainy w wysokości 0,1 mld EUR na pokrycie wspólnych kosztów na podstawie decyzji Rady (WPZiB) 2022/1968 (7). Unia i jej państwa członkowskie udzieliły również bezprecedensowej pomocy rzeczowej w sytuacjach nadzwyczajnych za pośrednictwem Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/836 (8), co stanowiło największą operację w sytuacji nadzwyczajnej od czasu utworzenia tego mechanizmu i pozwoliło na dostarczenie do Ukrainy i regionu milionów artykułów pierwszej potrzeby.

| (9) | W dniu 23 czerwca 2022 r. Rada Europejska postanowiła przyznać Ukrainie status kraju kandydującego. Dalsze silne wsparcie dla Ukrainy jest jednym z kluczowych priorytetów Unii. Zważywszy na olbrzymi rozmiar szkód wyrządzonych ukraińskiej gospodarce, obywatelom i przedsiębiorstwom wskutek rosyjskiej wojny napastniczej, dalsze silne wsparcie dla Ukrainy wymaga zorganizowanego zbiorowego podejścia określonego w instrumencie wsparcia dla Ukrainy (pomoc makrofinansowa +) ustanowionym niniejszym rozporządzeniem (zwanym dalej „Instrumentem”). |
| --- | --- |

(9)

W dniu 23 czerwca 2022 r. Rada Europejska postanowiła przyznać Ukrainie status kraju kandydującego. Dalsze silne wsparcie dla Ukrainy jest jednym z kluczowych priorytetów Unii. Zważywszy na olbrzymi rozmiar szkód wyrządzonych ukraińskiej gospodarce, obywatelom i przedsiębiorstwom wskutek rosyjskiej wojny napastniczej, dalsze silne wsparcie dla Ukrainy wymaga zorganizowanego zbiorowego podejścia określonego w instrumencie wsparcia dla Ukrainy (pomoc makrofinansowa +) ustanowionym niniejszym rozporządzeniem (zwanym dalej „Instrumentem”).

| (10) | Rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie stanowi strategiczne zagrożenie geopolityczne dla całej Unii i wymaga, by państwa członkowskie wykazały się siłą i jednością. W związku z tym wsparcie Unii powinno być szybko uruchamiane i umożliwiać elastyczne i stopniowe dostosowywanie się do doraźnej pomocy i krótkoterminowej odbudowy na drodze do przyszłej rekonstrukcji. |
| --- | --- |

(10)

Rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie stanowi strategiczne zagrożenie geopolityczne dla całej Unii i wymaga, by państwa członkowskie wykazały się siłą i jednością. W związku z tym wsparcie Unii powinno być szybko uruchamiane i umożliwiać elastyczne i stopniowe dostosowywanie się do doraźnej pomocy i krótkoterminowej odbudowy na drodze do przyszłej rekonstrukcji.

| (11) | Celem ogólnym Instrumentu jest przyczynienie się do wypełnienia luki w finansowaniu Ukrainy w 2023 r., w szczególności poprzez zapewnienie wysoce preferencyjnej krótkoterminowej pomocy finansowej dla państwowego budżetu Ukrainy w sposób przewidywalny, ciągły, uporządkowany i terminowy, w tym – w stosownych przypadkach – sfinansowanie odbudowy i wstępnego wsparcia na rzecz powojennej rekonstrukcji, aby wesprzeć Ukrainę na drodze do integracji europejskiej. |
| --- | --- |

(11)

Celem ogólnym Instrumentu jest przyczynienie się do wypełnienia luki w finansowaniu Ukrainy w 2023 r., w szczególności poprzez zapewnienie wysoce preferencyjnej krótkoterminowej pomocy finansowej dla państwowego budżetu Ukrainy w sposób przewidywalny, ciągły, uporządkowany i terminowy, w tym – w stosownych przypadkach – sfinansowanie odbudowy i wstępnego wsparcia na rzecz powojennej rekonstrukcji, aby wesprzeć Ukrainę na drodze do integracji europejskiej.

| (12) | Aby osiągnąć cel ogólny Instrumentu, należy udzielić wsparcia na rzecz stabilności makrofinansowej w Ukrainie oraz złagodzenia ograniczeń Ukrainy w zakresie finansowania zewnętrznego. Komisja powinna wdrażać wsparcie na podstawie Instrumentu zgodnie z głównymi zasadami i celami środków wprowadzanych w różnych obszarach działań zewnętrznych oraz innych stosownych polityk Unii. |
| --- | --- |

(12)

Aby osiągnąć cel ogólny Instrumentu, należy udzielić wsparcia na rzecz stabilności makrofinansowej w Ukrainie oraz złagodzenia ograniczeń Ukrainy w zakresie finansowania zewnętrznego. Komisja powinna wdrażać wsparcie na podstawie Instrumentu zgodnie z głównymi zasadami i celami środków wprowadzanych w różnych obszarach działań zewnętrznych oraz innych stosownych polityk Unii.

| (13) | Do głównych obszarów wsparcia w ramach Instrumentu należy również zaliczyć zapewnienie wsparcia na rzecz odbudowy, naprawy i utrzymania funkcji krytycznych i infrastruktury krytycznej, a także pomoc dla osób potrzebujących i najbardziej dotkniętych obszarów pod względem wsparcia materialnego i socjalnego, tymczasowego budownictwa mieszkaniowego oraz budownictwa mieszkaniowego i infrastrukturalnego. |
| --- | --- |

(13)

Do głównych obszarów wsparcia w ramach Instrumentu należy również zaliczyć zapewnienie wsparcia na rzecz odbudowy, naprawy i utrzymania funkcji krytycznych i infrastruktury krytycznej, a także pomoc dla osób potrzebujących i najbardziej dotkniętych obszarów pod względem wsparcia materialnego i socjalnego, tymczasowego budownictwa mieszkaniowego oraz budownictwa mieszkaniowego i infrastrukturalnego.

| (14) | Instrument powinien też pomóc władzom Ukrainy w zwiększeniu ich zdolności do przygotowania rekonstrukcji kraju po wojnie i, w stosownych przypadkach, do wczesnej fazy przygotowawczej procesu przedakcesyjnego, obejmującego wzmocnienie instytucji Ukrainy, reformę i zwiększenie skuteczności administracji publicznej, a także przejrzystość, reformy strukturalne i dobre rządy na wszystkich poziomach. |
| --- | --- |

(14)

Instrument powinien też pomóc władzom Ukrainy w zwiększeniu ich zdolności do przygotowania rekonstrukcji kraju po wojnie i, w stosownych przypadkach, do wczesnej fazy przygotowawczej procesu przedakcesyjnego, obejmującego wzmocnienie instytucji Ukrainy, reformę i zwiększenie skuteczności administracji publicznej, a także przejrzystość, reformy strukturalne i dobre rządy na wszystkich poziomach.

| (15) | Instrument będzie wspierał politykę zewnętrzną Unii wobec Ukrainy. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania wsparcia w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki. Wsparcie dla Ukrainy na podstawie Instrumentu będzie nadal stanowić znaczny wkład w zaspokajanie potrzeb Ukrainy w zakresie finansowania oszacowanych przez MFW, Bank Światowy oraz inne międzynarodowe instytucje finansowe, przy uwzględnieniu zdolności Ukrainy do finansowania swoich potrzeb z zasobów własnych. Przy ustalaniu kwoty wsparcia uwzględnia się również oczekiwane wkłady finansowe darczyńców dwustronnych i wielostronnych, a także wcześniej uruchomione środki w Ukrainie w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii. |
| --- | --- |

(15)

Instrument będzie wspierał politykę zewnętrzną Unii wobec Ukrainy. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania wsparcia w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki. Wsparcie dla Ukrainy na podstawie Instrumentu będzie nadal stanowić znaczny wkład w zaspokajanie potrzeb Ukrainy w zakresie finansowania oszacowanych przez MFW, Bank Światowy oraz inne międzynarodowe instytucje finansowe, przy uwzględnieniu zdolności Ukrainy do finansowania swoich potrzeb z zasobów własnych. Przy ustalaniu kwoty wsparcia uwzględnia się również oczekiwane wkłady finansowe darczyńców dwustronnych i wielostronnych, a także wcześniej uruchomione środki w Ukrainie w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii.

| (16) | Sytuacja Ukrainy wymaga podejścia etapowego, zgodnie z którym instrumentowi skupiającemu się na stabilności makrofinansowej, a także doraźnej pomocy i odbudowie powinno towarzyszyć stałe wsparcie w ramach Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej – „Globalny wymiar Europy” ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/947 (9) i akcji pomocy humanitarnej prowadzonych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 (10). |
| --- | --- |

(16)

Sytuacja Ukrainy wymaga podejścia etapowego, zgodnie z którym instrumentowi skupiającemu się na stabilności makrofinansowej, a także doraźnej pomocy i odbudowie powinno towarzyszyć stałe wsparcie w ramach Instrumentu Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej – „Globalny wymiar Europy” ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/947 (9) i akcji pomocy humanitarnej prowadzonych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/96 (10).

| (17) | W niniejszym rozporządzeniu należy określić zasoby dostępne na potrzeby Instrumentu na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. z ewentualnymi wypłatami do dnia 31 marca 2024 r. Udostępnić należy maksymalną kwotę 18 mld EUR w formie pożyczek. Ponadto w odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć dotację na spłatę odsetek. Aby zapewnić pokrycie kosztów odsetek w okresie kredytowania, wkłady państw członkowskich po 2027 r. powinny zostać odnowione i utrzymane jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, chyba że zostaną pokryte innymi środkami w przyszłych wieloletnich ramach finansowych. W związku z tym możliwe jest przedłużenie wkładów państw członkowskich na okres po 2027 r. |
| --- | --- |

(17)

W niniejszym rozporządzeniu należy określić zasoby dostępne na potrzeby Instrumentu na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. z ewentualnymi wypłatami do dnia 31 marca 2024 r. Udostępnić należy maksymalną kwotę 18 mld EUR w formie pożyczek. Ponadto w odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć dotację na spłatę odsetek. Aby zapewnić pokrycie kosztów odsetek w okresie kredytowania, wkłady państw członkowskich po 2027 r. powinny zostać odnowione i utrzymane jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, chyba że zostaną pokryte innymi środkami w przyszłych wieloletnich ramach finansowych. W związku z tym możliwe jest przedłużenie wkładów państw członkowskich na okres po 2027 r.

| (18) | Niniejsze rozporządzenie powinno umożliwiać państwom członkowskim udostępnianie dodatkowych zasobów jako zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel, które miałyby zostać wdrożone na podstawie protokołu ustaleń dotyczącego Instrumentu. Taką możliwość udostępnienia dodatkowego wkładu jako zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel należy również dać zainteresowanym państwom trzecim i stronom trzecim, zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. d) i e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (11) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”). Aby wspierać synergie i komplementarność, należy umożliwić udostępnianie takich dodatkowych wkładów państw członkowskich, zainteresowanych państw trzecich i stron trzecich również na rzecz programów ustanowionych na podstawie rozporządzeń (UE) 2021/947 i (WE) nr 1257/96 w celu finansowania środków przyczyniających się do osiągnięcia celów Instrumentu. |
| --- | --- |

(18)

Niniejsze rozporządzenie powinno umożliwiać państwom członkowskim udostępnianie dodatkowych zasobów jako zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel, które miałyby zostać wdrożone na podstawie protokołu ustaleń dotyczącego Instrumentu. Taką możliwość udostępnienia dodatkowego wkładu jako zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel należy również dać zainteresowanym państwom trzecim i stronom trzecim, zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. d) i e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (11) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”). Aby wspierać synergie i komplementarność, należy umożliwić udostępnianie takich dodatkowych wkładów państw członkowskich, zainteresowanych państw trzecich i stron trzecich również na rzecz programów ustanowionych na podstawie rozporządzeń (UE) 2021/947 i (WE) nr 1257/96 w celu finansowania środków przyczyniających się do osiągnięcia celów Instrumentu.

| (19) | Dobrowolne wkłady państw członkowskich powinny być nieodwołalne, bezwarunkowe i uruchamiane na żądanie. W tym celu państwa członkowskie powinny zawrzeć z Komisją umowę o przyznanie wkładu w rozumieniu art. 22 ust. 2 rozporządzenia finansowego. Taka umowa o przyznanie wkładu powinna obejmować wkład w dotację na spłatę odsetek, a także dodatkowe kwoty, jeżeli państwa członkowskie chcą je przekazać. |
| --- | --- |

(19)

Dobrowolne wkłady państw członkowskich powinny być nieodwołalne, bezwarunkowe i uruchamiane na żądanie. W tym celu państwa członkowskie powinny zawrzeć z Komisją umowę o przyznanie wkładu w rozumieniu art. 22 ust. 2 rozporządzenia finansowego. Taka umowa o przyznanie wkładu powinna obejmować wkład w dotację na spłatę odsetek, a także dodatkowe kwoty, jeżeli państwa członkowskie chcą je przekazać.

| (20) | Wsparcie w ramach Instrumentu powinno być udostępniane z zastrzeżeniem warunku wstępnego, zgodnie z którym Ukraina ma nadal respektować skuteczne mechanizmy demokratyczne i swoje instytucje, w tym wielopartyjny system parlamentarny i praworządność, oraz gwarantować poszanowanie praw człowieka. |
| --- | --- |

(20)

Wsparcie w ramach Instrumentu powinno być udostępniane z zastrzeżeniem warunku wstępnego, zgodnie z którym Ukraina ma nadal respektować skuteczne mechanizmy demokratyczne i swoje instytucje, w tym wielopartyjny system parlamentarny i praworządność, oraz gwarantować poszanowanie praw człowieka.

| (21) | Wsparcie w ramach Instrumentu powinno być powiązane z warunkami dotyczącymi polityki, które mają zostać określone w protokole ustaleń. Warunki te powinny również obejmować zobowiązania do wzmocnienia wyników gospodarczych i odporności kraju, otoczenia działalności gospodarczej, ułatwienia krytycznej rekonstrukcji i sprostania wyzwaniom w sektorze energetycznym. |
| --- | --- |

(21)

Wsparcie w ramach Instrumentu powinno być powiązane z warunkami dotyczącymi polityki, które mają zostać określone w protokole ustaleń. Warunki te powinny również obejmować zobowiązania do wzmocnienia wyników gospodarczych i odporności kraju, otoczenia działalności gospodarczej, ułatwienia krytycznej rekonstrukcji i sprostania wyzwaniom w sektorze energetycznym.

| (22) | Warunki dotyczące polityki powinny zostać uzupełnione rygorystycznymi wymogami w zakresie sprawozdawczości w celu zapewnienia, by fundusze były wykorzystywane w sposób skuteczny, przejrzysty i rozliczalny. |
| --- | --- |

(22)

Warunki dotyczące polityki powinny zostać uzupełnione rygorystycznymi wymogami w zakresie sprawozdawczości w celu zapewnienia, by fundusze były wykorzystywane w sposób skuteczny, przejrzysty i rozliczalny.

| (23) | W związku z sytuacją w Ukrainie należy zapewnić śródokresowy przegląd protokołu ustaleń. |
| --- | --- |

(23)

W związku z sytuacją w Ukrainie należy zapewnić śródokresowy przegląd protokołu ustaleń.

| (24) | Wsparcie na podstawie Instrumentu powinno być przekazywane z zastrzeżeniem spełnienia warunków wstępnych oraz zadowalającej realizacji i postępów w realizacji warunków dotyczących polityki. |
| --- | --- |

(24)

Wsparcie na podstawie Instrumentu powinno być przekazywane z zastrzeżeniem spełnienia warunków wstępnych oraz zadowalającej realizacji i postępów w realizacji warunków dotyczących polityki.

| (25) | Należy przewidzieć możliwość ponownej oceny potrzeb Ukrainy w zakresie finansowania oraz zmniejszenia, zawieszenia lub anulowania wsparcia, jeżeli w okresie wypłacania wsparcia w ramach Instrumentu potrzeby te znacznie się zmniejszą w porównaniu z początkowymi prognozami. Należy również przewidzieć możliwość zawieszenia lub anulowania wypłat w przypadku niespełnienia wymogów dotyczących przekazania wsparcia w ramach Instrumentu. |
| --- | --- |

(25)

Należy przewidzieć możliwość ponownej oceny potrzeb Ukrainy w zakresie finansowania oraz zmniejszenia, zawieszenia lub anulowania wsparcia, jeżeli w okresie wypłacania wsparcia w ramach Instrumentu potrzeby te znacznie się zmniejszą w porównaniu z początkowymi prognozami. Należy również przewidzieć możliwość zawieszenia lub anulowania wypłat w przypadku niespełnienia wymogów dotyczących przekazania wsparcia w ramach Instrumentu.

| (26) | W sytuacji, gdy potrzeby finansowania Ukrainy są pilne, należy zorganizować pomoc finansową w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, o której mowa w art. 220a rozporządzenia finansowego i ustanowionej tamże jako jednolita metoda finansowania, która ma zwiększyć płynność obligacji unijnych oraz atrakcyjność i opłacalność emisji unijnej. |
| --- | --- |

(26)

W sytuacji, gdy potrzeby finansowania Ukrainy są pilne, należy zorganizować pomoc finansową w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, o której mowa w art. 220a rozporządzenia finansowego i ustanowionej tamże jako jednolita metoda finansowania, która ma zwiększyć płynność obligacji unijnych oraz atrakcyjność i opłacalność emisji unijnej.

| (27) | Biorąc pod uwagę trudną sytuację Ukrainy spowodowaną wojną napastniczą Rosji i w celu wsparcia Ukrainy na drodze do długoterminowej stabilności, należy udzielić pożyczek Ukrainie na wysoce preferencyjnych warunkach na maksymalny okres 35 lat i nie rozpoczynać spłaty kwoty głównej przed 2033 r. Należy również wprowadzić odstępstwo od art. 220 ust. 5 lit. e) rozporządzenia finansowego oraz umożliwić Unii pokrycie kosztów odsetek i umorzyć koszty administracyjne, które w przeciwnym przypadku musiałyby być poniesione przez Ukrainę. Dotacja na spłatę odsetek powinna zostać przyznana w formie instrumentu, który uznaje się za odpowiedni do zapewnienia skuteczności wsparcia w ramach Instrumentu w rozumieniu art. 220 ust. 1 rozporządzenia finansowego. Powinna być ona finansowana z dodatkowych dobrowolnych wkładów państw członkowskich i powinna być stopniowo udostępniana po wejściu w życie umów z państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(27)

Biorąc pod uwagę trudną sytuację Ukrainy spowodowaną wojną napastniczą Rosji i w celu wsparcia Ukrainy na drodze do długoterminowej stabilności, należy udzielić pożyczek Ukrainie na wysoce preferencyjnych warunkach na maksymalny okres 35 lat i nie rozpoczynać spłaty kwoty głównej przed 2033 r. Należy również wprowadzić odstępstwo od art. 220 ust. 5 lit. e) rozporządzenia finansowego oraz umożliwić Unii pokrycie kosztów odsetek i umorzyć koszty administracyjne, które w przeciwnym przypadku musiałyby być poniesione przez Ukrainę. Dotacja na spłatę odsetek powinna zostać przyznana w formie instrumentu, który uznaje się za odpowiedni do zapewnienia skuteczności wsparcia w ramach Instrumentu w rozumieniu art. 220 ust. 1 rozporządzenia finansowego. Powinna być ona finansowana z dodatkowych dobrowolnych wkładów państw członkowskich i powinna być stopniowo udostępniana po wejściu w życie umów z państwami członkowskimi.

| (28) | Ukraina powinna mieć możliwość wystąpienia każdego roku o dotację na spłatę odsetek i umorzenie kosztów administracyjnych. |
| --- | --- |

(28)

Ukraina powinna mieć możliwość wystąpienia każdego roku o dotację na spłatę odsetek i umorzenie kosztów administracyjnych.

| (29) | Na zasadzie odstępstwa od art. 31 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia (UE) 2021/947 zobowiązania finansowe z tytułu pożyczek udzielanych na podstawie niniejszego rozporządzenia nie powinny być wspierane gwarancją na działania zewnętrzne. Wsparcie w ramach Instrumentu powinno stanowić pomoc finansową w rozumieniu art. 220 ust. 1 rozporządzenia finansowego. Biorąc pod uwagę ryzyko finansowe i pokrycie budżetowe, nie należy tworzyć rezerw na pomoc finansową w formie pożyczek w ramach Instrumentu, a na zasadzie odstępstwa od art. 211 ust. 1 rozporządzenia finansowego nie należy ustalać wskaźnika zasilenia rezerw jako odsetka kwoty, o której mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(29)

Na zasadzie odstępstwa od art. 31 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia (UE) 2021/947 zobowiązania finansowe z tytułu pożyczek udzielanych na podstawie niniejszego rozporządzenia nie powinny być wspierane gwarancją na działania zewnętrzne. Wsparcie w ramach Instrumentu powinno stanowić pomoc finansową w rozumieniu art. 220 ust. 1 rozporządzenia finansowego. Biorąc pod uwagę ryzyko finansowe i pokrycie budżetowe, nie należy tworzyć rezerw na pomoc finansową w formie pożyczek w ramach Instrumentu, a na zasadzie odstępstwa od art. 211 ust. 1 rozporządzenia finansowego nie należy ustalać wskaźnika zasilenia rezerw jako odsetka kwoty, o której mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

| (30) | Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 (12) nie pozwala obecnie na pokrycie zobowiązań finansowych z tytułu pożyczek udzielanych w ramach Instrumentu. W oczekiwaniu na ewentualną zmianę tego rozporządzenia, która umożliwiłaby uruchomienie – jako gwarancji – zasobów budżetowych poza pułapami wieloletnich ram finansowych (WRF) i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji Rady (UE, Euratom) 2020/2053 (13), należy znaleźć inne rozwiązanie zapewniające dodatkowe zasoby. |
| --- | --- |

(30)

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 (12) nie pozwala obecnie na pokrycie zobowiązań finansowych z tytułu pożyczek udzielanych w ramach Instrumentu. W oczekiwaniu na ewentualną zmianę tego rozporządzenia, która umożliwiłaby uruchomienie – jako gwarancji – zasobów budżetowych poza pułapami wieloletnich ram finansowych (WRF) i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji Rady (UE, Euratom) 2020/2053 (13), należy znaleźć inne rozwiązanie zapewniające dodatkowe zasoby.

| (31) | Dobrowolne wkłady państw członkowskich w formie gwarancji uznano za odpowiednie narzędzie w celu zapewnienia ochrony umożliwiającej operacje zaciągania i udzielania pożyczek na mocy niniejszego rozporządzenia. Gwarancje państw członkowskich powinny stanowić odpowiednie zabezpieczenie zapewniające zdolność Unii do spłaty pożyczek zaciągniętych w celu sfinansowania pożyczek udzielanych w ramach Instrumentu. |
| --- | --- |

(31)

Dobrowolne wkłady państw członkowskich w formie gwarancji uznano za odpowiednie narzędzie w celu zapewnienia ochrony umożliwiającej operacje zaciągania i udzielania pożyczek na mocy niniejszego rozporządzenia. Gwarancje państw członkowskich powinny stanowić odpowiednie zabezpieczenie zapewniające zdolność Unii do spłaty pożyczek zaciągniętych w celu sfinansowania pożyczek udzielanych w ramach Instrumentu.

| (32) | Gwarancje udzielane przez państwa członkowskie powinny pokrywać wsparcie udzielane w ramach Instrumentu w formie pożyczek w kwocie nieprzekraczającej 18 000 000 000 EUR. Ważne jest, aby państwa członkowskie zakończyły mające zastosowanie procedury krajowe w celu zapewnienia gwarancji w trybie priorytetowym. Ze względu na pilny charakter sytuacji czas wymagany do zakończenia takich procedur nie powinien powodować opóźnienia w wypłacie wymaganego wsparcia finansowego na rzecz Ukrainy w formie pożyczek na mocy niniejszego rozporządzenia. Jednocześnie wsparcie finansowe w formie pożyczek w ramach Instrumentu powinno być udostępniane stopniowo, w miarę wprowadzania w życie gwarancji udzielanych przez państwa członkowskie. Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami i zasadą ostrożności Komisja powinna uruchamiać pożyczki z należytym uwzględnieniem swojej zdolności kredytowej. Jednak wsparcie powinno stać się dostępne w pełnej kwocie nieprzekraczającej 18 000 000 000 EUR z dniem rozpoczęcia stosowania zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 lub zastępującego go rozporządzenia, stanowiących, że pożyczki udzielane w ramach Instrumentu są gwarantowane w ramach budżetu Unii poza pułapami WRF i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053. |
| --- | --- |

(32)

Gwarancje udzielane przez państwa członkowskie powinny pokrywać wsparcie udzielane w ramach Instrumentu w formie pożyczek w kwocie nieprzekraczającej 18 000 000 000 EUR. Ważne jest, aby państwa członkowskie zakończyły mające zastosowanie procedury krajowe w celu zapewnienia gwarancji w trybie priorytetowym. Ze względu na pilny charakter sytuacji czas wymagany do zakończenia takich procedur nie powinien powodować opóźnienia w wypłacie wymaganego wsparcia finansowego na rzecz Ukrainy w formie pożyczek na mocy niniejszego rozporządzenia. Jednocześnie wsparcie finansowe w formie pożyczek w ramach Instrumentu powinno być udostępniane stopniowo, w miarę wprowadzania w życie gwarancji udzielanych przez państwa członkowskie. Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami i zasadą ostrożności Komisja powinna uruchamiać pożyczki z należytym uwzględnieniem swojej zdolności kredytowej. Jednak wsparcie powinno stać się dostępne w pełnej kwocie nieprzekraczającej 18 000 000 000 EUR z dniem rozpoczęcia stosowania zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 lub zastępującego go rozporządzenia, stanowiących, że pożyczki udzielane w ramach Instrumentu są gwarantowane w ramach budżetu Unii poza pułapami WRF i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053.

| (33) | Gwarancje państw członkowskich powinny być nieodwołalne, bezwarunkowe i uruchamiane na żądanie. Gwarancje te powinny zapewnić zdolność Unii do spłaty środków finansowych pożyczonych na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych. Gwarancje powinny przestać być uruchamiane na wezwanie z dniem rozpoczęcia stosowania zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 lub zastępującego go rozporządzenia, stanowiących, że pożyczki udzielane w ramach Instrumentu są gwarantowane w ramach budżetu Unii poza pułapami WRF i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053. Gwarancje powinny być uruchamiane w przypadku, gdy Unia nie otrzyma od Ukrainy terminowej płatności z tytułu pożyczek w ramach Instrumentu, w tym w szczególności w przypadku zmian w harmonogramie płatności z jakiegokolwiek powodu, jak również w odniesieniu do oczekiwanych i nieoczekiwanych przypadków niewywiązania się z płatności. |
| --- | --- |

(33)

Gwarancje państw członkowskich powinny być nieodwołalne, bezwarunkowe i uruchamiane na żądanie. Gwarancje te powinny zapewnić zdolność Unii do spłaty środków finansowych pożyczonych na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych. Gwarancje powinny przestać być uruchamiane na wezwanie z dniem rozpoczęcia stosowania zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 lub zastępującego go rozporządzenia, stanowiących, że pożyczki udzielane w ramach Instrumentu są gwarantowane w ramach budżetu Unii poza pułapami WRF i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053. Gwarancje powinny być uruchamiane w przypadku, gdy Unia nie otrzyma od Ukrainy terminowej płatności z tytułu pożyczek w ramach Instrumentu, w tym w szczególności w przypadku zmian w harmonogramie płatności z jakiegokolwiek powodu, jak również w odniesieniu do oczekiwanych i nieoczekiwanych przypadków niewywiązania się z płatności.

| (34) | Kwoty odzyskane na mocy umów pożyczki w odniesieniu do pożyczek w ramach Instrumentu należy zwrócić państwom członkowskim, które wywiązały się z wezwania do uruchomienia gwarancji, na zasadzie odstępstwa od art. 211 ust. 4 lit. c) rozporządzenia finansowego. |
| --- | --- |

(34)

Kwoty odzyskane na mocy umów pożyczki w odniesieniu do pożyczek w ramach Instrumentu należy zwrócić państwom członkowskim, które wywiązały się z wezwania do uruchomienia gwarancji, na zasadzie odstępstwa od art. 211 ust. 4 lit. c) rozporządzenia finansowego.

| (35) | Przed wezwaniem do uruchomienia gwarancji udzielanych przez państwa członkowskie Komisja, według swojego wyłącznego uznania i na swoją wyłączną odpowiedzialność, jako instytucja Unii, której powierzono wykonanie budżetu ogólnego Unii zgodnie z art. 317 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powinna przeanalizować wszystkie środki dostępne w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, określonej w art. 220a rozporządzenia finansowego, zgodnie z limitami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. W odpowiednim wezwaniu do uruchomieniu gwarancji Komisja powinna poinformować państwa członkowskie o tej analizie, stosownie do przypadku. |
| --- | --- |

(35)

Przed wezwaniem do uruchomienia gwarancji udzielanych przez państwa członkowskie Komisja, według swojego wyłącznego uznania i na swoją wyłączną odpowiedzialność, jako instytucja Unii, której powierzono wykonanie budżetu ogólnego Unii zgodnie z art. 317 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powinna przeanalizować wszystkie środki dostępne w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, określonej w art. 220a rozporządzenia finansowego, zgodnie z limitami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. W odpowiednim wezwaniu do uruchomieniu gwarancji Komisja powinna poinformować państwa członkowskie o tej analizie, stosownie do przypadku.

| (36) | Względny udział wkładu każdego państwa członkowskiego (klucz do ustalenia wkładu) w łącznej kwocie gwarancji powinien odpowiadać względnemu udziałowi danego państwa członkowskiego w całkowitym dochodzie narodowym brutto (DNB) Unii. Wezwania do uruchomienia gwarancji powinny być sporządzone w sposób proporcjonalny i z zastosowaniem klucza do ustalenia wkładu. Do czasu wejścia w życie wszystkich umów w sprawie gwarancji między Komisją a państwami członkowskimi klucz do ustalenia wkładu powinien zostać, na zasadzie tymczasowej, proporcjonalnie dostosowany. |
| --- | --- |

(36)

Względny udział wkładu każdego państwa członkowskiego (klucz do ustalenia wkładu) w łącznej kwocie gwarancji powinien odpowiadać względnemu udziałowi danego państwa członkowskiego w całkowitym dochodzie narodowym brutto (DNB) Unii. Wezwania do uruchomienia gwarancji powinny być sporządzone w sposób proporcjonalny i z zastosowaniem klucza do ustalenia wkładu. Do czasu wejścia w życie wszystkich umów w sprawie gwarancji między Komisją a państwami członkowskimi klucz do ustalenia wkładu powinien zostać, na zasadzie tymczasowej, proporcjonalnie dostosowany.

| (37) | Komisja i Ukraina powinny zawrzeć umowę pożyczki dotyczącą wsparcia w formie pożyczki w ramach warunków określonych w protokole ustaleń. W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii związanych ze wsparciem w ramach Instrumentu Ukraina powinna wprowadzić stosowne środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tym wsparciem oraz w zakresie ich zwalczania. Ponadto, w umowie pożyczki i umowie w sprawie finansowania należy uwzględnić kontrole przeprowadzane przez Komisję, kontrole przeprowadzane przez Trybunał Obrachunkowy oraz możliwość wykonywania przez Prokuraturę Europejską jej uprawnień, zgodnie z art. 129 i 220 rozporządzenia finansowego. |
| --- | --- |

(37)

Komisja i Ukraina powinny zawrzeć umowę pożyczki dotyczącą wsparcia w formie pożyczki w ramach warunków określonych w protokole ustaleń. W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii związanych ze wsparciem w ramach Instrumentu Ukraina powinna wprowadzić stosowne środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tym wsparciem oraz w zakresie ich zwalczania. Ponadto, w umowie pożyczki i umowie w sprawie finansowania należy uwzględnić kontrole przeprowadzane przez Komisję, kontrole przeprowadzane przez Trybunał Obrachunkowy oraz możliwość wykonywania przez Prokuraturę Europejską jej uprawnień, zgodnie z art. 129 i 220 rozporządzenia finansowego.

| (38) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie przyczynienie się do zamknięcia luki w finansowaniu Ukrainy w 2023 r., w szczególności poprzez zapewnienie wysoce preferencyjnej krótkoterminowej pomocy dla państwowego budżetu Ukrainy w sposób przewidywalny, ciągły, uporządkowany i terminowy, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(38)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie przyczynienie się do zamknięcia luki w finansowaniu Ukrainy w 2023 r., w szczególności poprzez zapewnienie wysoce preferencyjnej krótkoterminowej pomocy dla państwowego budżetu Ukrainy w sposób przewidywalny, ciągły, uporządkowany i terminowy, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (39) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (14). |
| --- | --- |

(39)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (14).

| (40) | Z uwagi na pilną potrzebę wynikającą z wyjątkowych okoliczności spowodowanych niczym niesprowokowaną i nieuzasadnioną wojną napastniczą Rosji, należy zastosować wyjątek od terminu ośmiu tygodni przewidziany w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. |
| --- | --- |

(40)

Z uwagi na pilną potrzebę wynikającą z wyjątkowych okoliczności spowodowanych niczym niesprowokowaną i nieuzasadnioną wojną napastniczą Rosji, należy zastosować wyjątek od terminu ośmiu tygodni przewidziany w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

| (41) | W świetle sytuacji w Ukrainie niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(41)

W świetle sytuacji w Ukrainie niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

WSPARCIE UNII DLA UKRAINY

SEKCJA 1

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia instrument wsparcia Unii dla Ukrainy (pomoc makrofinansowa +) (zwany dalej „Instrumentem”) w formie pożyczek, bezzwrotnego wsparcia i dotacji na spłatę odsetek.

2.   Określa ono cele Instrumentu, jego finansowanie, formy finansowania unijnego w jego ramach oraz zasady dotyczące przyznawania takiego finansowania.

Artykuł 2

Cele Instrumentu

1.   Ogólnym celem Instrumentu jest zapewnienie krótkoterminowej pomocy finansowej dla Ukrainy w sposób przewidywalny, ciągły, uporządkowany i terminowy, finansowanie odbudowy i – w stosownych przypadkach – wstępne wsparcie na rzecz powojennej rekonstrukcji w celu wsparcia Ukrainy na drodze do integracji europejskiej.

2.   Aby osiągnąć cel ogólny, główne cele szczegółowe obejmują w szczególności wspieranie:

| a) | stabilności makrofinansowej oraz złagodzenie zewnętrznych i wewnętrznych ograniczeń Ukrainy w zakresie finansowania; |
| --- | --- |

a)

stabilności makrofinansowej oraz złagodzenie zewnętrznych i wewnętrznych ograniczeń Ukrainy w zakresie finansowania;

| b) | programu reform, w stosownych przypadkach nakierowanego na wczesną fazę przygotowawczą procesu przedakcesyjnego, obejmującego wzmocnienie instytucji Ukrainy, reformę i zwiększenie skuteczności administracji publicznej, a także przejrzystość, reformy strukturalne i dobre rządy na wszystkich poziomach; |
| --- | --- |

b)

programu reform, w stosownych przypadkach nakierowanego na wczesną fazę przygotowawczą procesu przedakcesyjnego, obejmującego wzmocnienie instytucji Ukrainy, reformę i zwiększenie skuteczności administracji publicznej, a także przejrzystość, reformy strukturalne i dobre rządy na wszystkich poziomach;

| c) | odbudowy funkcji krytycznych i infrastruktury krytycznej oraz pomocy dla osób potrzebujących. |
| --- | --- |

c)

odbudowy funkcji krytycznych i infrastruktury krytycznej oraz pomocy dla osób potrzebujących.

Artykuł 3

Dziedziny wsparcia

Aby osiągnąć swoje cele, Instrument wspiera w szczególności:

| a) | finansowanie potrzeb finansowych Ukrainy w celu utrzymania stabilności makrofinansowej kraju; |
| --- | --- |

a)

finansowanie potrzeb finansowych Ukrainy w celu utrzymania stabilności makrofinansowej kraju;

| b) | odbudowę, na przykład odtworzenie infrastruktury krytycznej, takiej jak infrastruktura energetyczna, sieci wodociągowe, sieci transportowe, drogi wewnętrzne lub mosty, lub w strategicznych sektorach gospodarki i infrastrukturze społecznej, takiej jak placówki opieki zdrowotnej, szkoły, mieszkalnictwo dla osób przesiedlonych, w tym mieszkalnictwo tymczasowe i socjalne; |
| --- | --- |

b)

odbudowę, na przykład odtworzenie infrastruktury krytycznej, takiej jak infrastruktura energetyczna, sieci wodociągowe, sieci transportowe, drogi wewnętrzne lub mosty, lub w strategicznych sektorach gospodarki i infrastrukturze społecznej, takiej jak placówki opieki zdrowotnej, szkoły, mieszkalnictwo dla osób przesiedlonych, w tym mieszkalnictwo tymczasowe i socjalne;

| c) | reformy sektorowe i instytucjonalne, w tym reformy antykorupcyjne i sądownicze, poszanowanie praworządności, dobre rządy oraz modernizację instytucji krajowych i lokalnych; |
| --- | --- |

c)

reformy sektorowe i instytucjonalne, w tym reformy antykorupcyjne i sądownicze, poszanowanie praworządności, dobre rządy oraz modernizację instytucji krajowych i lokalnych;

| d) | przygotowanie do rekonstrukcji Ukrainy; |
| --- | --- |

d)

przygotowanie do rekonstrukcji Ukrainy;

| e) | dostosowanie ram regulacyjnych Ukrainy do ram regulacyjnych Unii oraz włączenie Ukrainy do jednolitego rynku, a także wzmocnienie rozwoju gospodarczego i poprawę konkurencyjności; |
| --- | --- |

e)

dostosowanie ram regulacyjnych Ukrainy do ram regulacyjnych Unii oraz włączenie Ukrainy do jednolitego rynku, a także wzmocnienie rozwoju gospodarczego i poprawę konkurencyjności;

| f) | wzmocnienie zdolności administracyjnych Ukrainy za pomocą odpowiednich środków, w tym poprzez wykorzystanie pomocy technicznej. |
| --- | --- |

f)

wzmocnienie zdolności administracyjnych Ukrainy za pomocą odpowiednich środków, w tym poprzez wykorzystanie pomocy technicznej.

Artykuł 4

Wsparcie dostępne w ramach Instrumentu

1.   Wsparcie w ramach Instrumentu w formie pożyczek jest dostępne, z zastrzeżeniem art. 5, w kwocie nieprzekraczającej 18 000 000 000 EUR na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. z możliwością wypłaty do dnia 31 marca 2024 r.

Wsparcie to jest udostępniane stopniowo, w miarę wprowadzania w życie gwarancji udzielanych przez państwa członkowskie, zgodnie z art. 5 ust. 4, przy czym jego wysokość nie może nigdy przekraczać kwot objętych tymi umowami w sprawie gwarancji.

Jednak z dniem rozpoczęcia stosowania zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 lub zastępującego go rozporządzenia, stanowiących, że pożyczki, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, są gwarantowane w ramach budżetu Unii poza pułapami WRF i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053, akapit drugi niniejszego ustępu przestaje mieć zastosowanie, a wsparcie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, staje się dostępne w pełnej wysokości.

2.   Dodatkowe wsparcie w ramach Instrumentu na okres od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. jest dostępne, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1, również na pokrycie wydatków na podstawie art. 17. To dodatkowe wsparcie może być dostępne po dniu 31 grudnia 2027 r. z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1.

3.   Dodatkowe kwoty dostępne zgodnie z art. 7 ust. 2 i 4 niniejszego rozporządzenia mogą być realizowane jako bezzwrotne wsparcie, jeżeli jest to przewidziane w protokole ustaleń, który ma zostać zawarty zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia lub zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/947 i rozporządzeniem (WE) nr 1257/96, w celu finansowania środków służących osiągnięciu celów, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. b) i c) niniejszego rozporządzenia, zgodnie z przepisami tych rozporządzeń.

4.   Kwoty, o których mowa w ust. 3, mogą obejmować wydatki na wsparcie przeznaczone na wdrożenie Instrumentu i realizację jego celów, w tym na wsparcie administracyjne związane z przygotowaniem, działaniami następczymi, monitorowaniem oraz działaniami w zakresie kontroli, audytu i ewaluacji, niezbędnymi do wdrożenia, a także wydatki ponoszone przez siedzibę główną i delegatury Unii na wsparcie administracyjne i koordynacyjne potrzebne do celów Instrumentu oraz do zarządzania operacjami finansowanymi w ramach Instrumentu, w tym na działania informacyjne i komunikacyjne oraz systemy informatyczne dla przedsiębiorstw.

Artykuł 5

Wkłady w formie gwarancji państw członkowskich

1.   Państwa członkowskie mogą wnieść wkład poprzez udzielenie gwarancji na łączną kwotę nieprzekraczającą 18 000 000 000 EUR w odniesieniu do wsparcia w ramach Instrumentu w formie pożyczek, o którym mowa w art. 4 ust. 1.

2.   Jeżeli wnoszone są wkłady państw członkowskich, mają one formę nieodwołalnych, bezwarunkowych gwarancji uruchamianych na żądanie, udzielanych na podstawie umowy w sprawie gwarancji, która jest zawierana z Komisją zgodnie z art. 6.

3.   Względny udział wkładu danego państwa członkowskiego (klucz do ustalenia wkładu) w kwocie, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, odpowiada względnemu udziałowi tego państwa członkowskiego w całkowitym DNB Unii, jak wynika z działu „Dochody ogółem” budżetu na 2023 r., część A („Finansowanie rocznego budżetu Unii”, „Wprowadzenie”) tabela 4 kolumna 1 w ostatecznie przyjętej w dniu 23 listopada 2022 r. wersji budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2023.

4.   Gwarancje stają się skuteczne w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego z dniem wejścia w życie umowy w sprawie gwarancji między Komisją a danym państwem członkowskim, o której to umowie mowa w art. 6.

5.   Kwoty wynikające z wezwań do uruchomienia gwarancji stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia finansowego i przeznaczone są na spłatę zobowiązań finansowych z tytułu wsparcia w ramach Instrumentu w formie pożyczek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

6.   Przed wezwaniem do uruchomienia gwarancji udzielanych przez państwa członkowskie Komisja, według swojego wyłącznego uznania i na swoją wyłączną odpowiedzialność, przeprowadza analizę wszystkich środków dostępnych w ramach zróżnicowanej strategii finansowania, określonej w art. 220a rozporządzenia finansowego, zgodnie z limitami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Taka analiza nie ma wpływu na nieodwołalny i bezwarunkowy charakter gwarancji i fakt, że są one uruchamiane na żądanie, jak przewidziano w ust. 2 niniejszego artykułu. W wezwaniu do uruchomieniu gwarancji Komisja informuje państwa członkowskie o tej analizie, stosownie do przypadku.

7.   Na zasadzie odstępstwa od art. 211 ust. 4 lit. c) rozporządzenia finansowego kwoty odzyskane od Ukrainy z tytułu wsparcia w ramach Instrumentu w formie pożyczek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, zwracane są tym państwom członkowskim w kwocie nieprzekraczającej kwoty wezwań do uruchomienia gwarancji, z których państwa członkowskie wywiązały się zgodnie z art. 6 lit. a) niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 6

Umowy w sprawie gwarancji

Komisja zawiera umowę w sprawie gwarancji z każdym państwem członkowskim udzielającym gwarancji, o której mowa w art. 5. W umowie określa się zasady regulujące gwarancję, które są takie same dla wszystkich państw członkowskich, w tym w szczególności postanowienia:

| a) | nakładające na państwa członkowskie obowiązek wywiązania się z wezwań Komisji do uruchomienia gwarancji w odniesieniu do wsparcia w ramach Instrumentu w formie pożyczek, o którym mowa w art. 4 ust. 1; |
| --- | --- |

a)

nakładające na państwa członkowskie obowiązek wywiązania się z wezwań Komisji do uruchomienia gwarancji w odniesieniu do wsparcia w ramach Instrumentu w formie pożyczek, o którym mowa w art. 4 ust. 1;

| b) | zapewniające, aby wezwania do uruchomienia gwarancji były sporządzone w sposób proporcjonalny i z zastosowaniem kluczu do ustalenia wkładu, o którym mowa w art. 5 ust. 3; do czasu wejścia w życie wszystkich umów w sprawie gwarancji między Komisją a państwami członkowskimi zgodnie z art. 5 ust. 4 klucz do ustalenia wkładu zostaje, na zasadzie tymczasowej, proporcjonalnie dostosowany; |
| --- | --- |

b)

zapewniające, aby wezwania do uruchomienia gwarancji były sporządzone w sposób proporcjonalny i z zastosowaniem kluczu do ustalenia wkładu, o którym mowa w art. 5 ust. 3; do czasu wejścia w życie wszystkich umów w sprawie gwarancji między Komisją a państwami członkowskimi zgodnie z art. 5 ust. 4 klucz do ustalenia wkładu zostaje, na zasadzie tymczasowej, proporcjonalnie dostosowany;

| c) | stanowiące, że wezwania do uruchomienia gwarancji zapewniają zdolność Unii do spłaty środków finansowych pożyczonych, na podstawie art. 16 ust. 1, na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych w przypadku niewywiązania się przez Ukrainę z płatności, w tym w przypadku zmiany harmonogramu płatności z jakiegokolwiek powodu, jak również w odniesieniu do oczekiwanych, jak i nieoczekiwanych przypadków niewywiązania się z płatności; |
| --- | --- |

c)

stanowiące, że wezwania do uruchomienia gwarancji zapewniają zdolność Unii do spłaty środków finansowych pożyczonych, na podstawie art. 16 ust. 1, na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych w przypadku niewywiązania się przez Ukrainę z płatności, w tym w przypadku zmiany harmonogramu płatności z jakiegokolwiek powodu, jak również w odniesieniu do oczekiwanych, jak i nieoczekiwanych przypadków niewywiązania się z płatności;

| d) | zapewniające, że w przypadku gdy państwo członkowskie nie wywiąże się na czas, całkowicie lub częściowo, z wezwania do uruchomienia gwarancji Komisja jest uprawniona – w celu pokrycia części odpowiadającej danemu państwu członkowskiemu – do wystąpienia z dodatkowymi wezwaniami do uruchomienia gwarancji udzielanych przez inne państwa członkowskie. Takie dodatkowe wezwania sporządzane są proporcjonalnie do względnego udziału każdego z pozostałych państw członkowskich w DNB Unii, o którym mowa w art. 5 ust. 3, i dostosowywane tak, by nie uwzględniały względnego udziału danego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie, które nie wywiązało się z wezwania do uruchomienia gwarancji, nadal jest zobowiązane do wywiązania się z niego, a także jest zobowiązane do pokrycia wszelkich związanych z tym kosztów. Pozostałym państwom członkowskim wypłaca się zwrot każdych dodatkowych wkładów z kwot odzyskanych przez Komisję od państwa członkowskiego, które nie wywiązało się z wezwania do uruchomienia gwarancji. Gwarancja państwa członkowskiego, której dotyczy wezwanie, ograniczona jest w każdym przypadku do łącznej kwoty gwarancji wnoszonej przez to państwo członkowskie na mocy umowy w sprawie gwarancji; |
| --- | --- |

d)

zapewniające, że w przypadku gdy państwo członkowskie nie wywiąże się na czas, całkowicie lub częściowo, z wezwania do uruchomienia gwarancji Komisja jest uprawniona – w celu pokrycia części odpowiadającej danemu państwu członkowskiemu – do wystąpienia z dodatkowymi wezwaniami do uruchomienia gwarancji udzielanych przez inne państwa członkowskie. Takie dodatkowe wezwania sporządzane są proporcjonalnie do względnego udziału każdego z pozostałych państw członkowskich w DNB Unii, o którym mowa w art. 5 ust. 3, i dostosowywane tak, by nie uwzględniały względnego udziału danego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie, które nie wywiązało się z wezwania do uruchomienia gwarancji, nadal jest zobowiązane do wywiązania się z niego, a także jest zobowiązane do pokrycia wszelkich związanych z tym kosztów. Pozostałym państwom członkowskim wypłaca się zwrot każdych dodatkowych wkładów z kwot odzyskanych przez Komisję od państwa członkowskiego, które nie wywiązało się z wezwania do uruchomienia gwarancji. Gwarancja państwa członkowskiego, której dotyczy wezwanie, ograniczona jest w każdym przypadku do łącznej kwoty gwarancji wnoszonej przez to państwo członkowskie na mocy umowy w sprawie gwarancji;

| e) | dotyczące warunków płatności; |
| --- | --- |

e)

dotyczące warunków płatności;

| f) | zapewniające, by gwarancje przestały być uruchamiane na wezwanie z dniem rozpoczęcia stosowania zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 lub zastępującego go rozporządzenia, stanowiących, że pożyczki, o których mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, są gwarantowane w ramach budżetu Unii poza pułapami WRF i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053. |
| --- | --- |

f)

zapewniające, by gwarancje przestały być uruchamiane na wezwanie z dniem rozpoczęcia stosowania zmiany rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093 lub zastępującego go rozporządzenia, stanowiących, że pożyczki, o których mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, są gwarantowane w ramach budżetu Unii poza pułapami WRF i do wysokości pułapów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 decyzji (UE, Euratom) 2020/2053.

Artykuł 7

Wkłady państw członkowskich i stron trzecich

1.   Państwa członkowskie mogą wnieść wkład w Instrument poprzez kwoty, o których mowa w art. 4 ust. 2. Względny udział wkładu danego państwa członkowskiego w tych kwotach odpowiada względnemu udziałowi tego państwa członkowskiego w całkowitym DNB Unii. W odniesieniu do wkładów na rok n względny udział oparty na DNB oblicza się jako udział w całkowitym DNB Unii, zgodnie z odpowiednią kolumną w części dotyczącej dochodów w ostatnim rocznym budżecie Unii lub zmieniającym rocznym budżecie Unii przyjętym na rok n-1.

Wsparcie w ramach Instrumentu na podstawie niniejszego ustępu udostępnia się w odniesieniu do każdej kwoty określonej w umowie pomiędzy Komisją a danym państwem członkowskim po wejściu w życie tej umowy.

2.   Państwa członkowskie mogą wnieść wkład do Instrumentu w postaci dodatkowych kwot, o których mowa w art. 4 ust. 3.

3.   Wkłady, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia finansowego.

4.   Zainteresowane państwa trzecie i strony trzecie mogą również wnosić wkład do bezzwrotnego wsparcia w ramach Instrumentu w postaci dodatkowych kwot, o których mowa w art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, w szczególności związanych z celami szczegółowymi, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. b) i c) niniejszego rozporządzenia. Wkłady te stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. d) i e) rozporządzenia finansowego.

SEKCJA 2

Warunki wsparcia w ramach Instrumentu

Artykuł 8

Warunek wstępny wsparcia w ramach Instrumentu

1.   Warunkiem wstępnym przyznania wsparcia w ramach Instrumentu jest poszanowanie i respektowanie przez Ukrainę skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka.

2.   Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych monitorują spełnianie warunku wstępnego określonego w ust. 1 przez cały okres wsparcia udzielanego w ramach Instrumentu, w szczególności przed dokonaniem wypłat, z należytym uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, regularnie składanego sprawozdania Komisji w sprawie rozszerzenia. Uwzględnia się również okoliczności w Ukrainie oraz konsekwencje obowiązywania na jej terytorium stanu wojennego.

3.   Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE (15).

Artykuł 9

Protokół ustaleń

1.   Komisja zawiera z Ukrainą protokół ustaleń, który w szczególności określa warunki dotyczące polityki, orientacyjne planowanie finansowe i wymogi w zakresie sprawozdawczości, o których mowa w art. 10, z którymi ma być powiązane wsparcie Unii w ramach Instrumentu.

Warunki dotyczące polityki muszą być powiązane, w stosownych przypadkach, w kontekście ogólnej sytuacji w Ukrainie, z celami i ich realizacją, o których i o której mowa odpowiednio w art. 2 i 3, oraz z warunkiem wstępnym określonym w art. 8. Obejmują one zobowiązanie do przestrzegania zasad należytego zarządzania finansami, ze szczególnym uwzględnieniem walki z korupcją, zwalczania przestępczości zorganizowanej, zwalczania nadużyć finansowych i unikania konfliktu interesów, a także ustanowienia przejrzystych i odpowiedzialnych ram zarządzania odbudową oraz, w stosownych przypadkach, rekonstrukcją.

2.   Protokół ustaleń może zostać poddany przeglądowi śródokresowemu przez Komisję. Komisja może zmienić protokół ustaleń w następstwie przeglądu.

3.   Protokół ustaleń jest przyjmowany i zmieniany zgodnie z procedurą sprawdzającą określoną w art. 19 ust. 2.

Artykuł 10

Wymogi dotyczące sprawozdawczości

1.   W protokole ustaleń uwzględnia się wymogi w zakresie sprawozdawczości dotyczące Ukrainy, które zapewniają w szczególności skuteczność, przejrzystość i rozliczalność wykorzystania wsparcia udzielanego w ramach Instrumentu.

2.   Komisja w regularnych odstępach czasu weryfikuje spełnienie wymogów w zakresie sprawozdawczości i postępy w spełnieniu warunków dotyczących polityki określonych w protokole ustaleń. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o wynikach tej weryfikacji.

SEKCJA 3

Przekazanie wsparcia w ramach Instrumentu, obowiązki w zakresie oceny i informowania

Artykuł 11

Przekazanie wsparcia w ramach Instrumentu

1.   Z zastrzeżeniem wymogów, o których mowa w art. 12, wsparcie w ramach Instrumentu jest udostępniane przez Komisję w transzach. Harmonogram wypłaty każdej z transz ustala Komisja. Transza może być wypłacona w jednej bądź kilku częściach.

2.   Przekazaniem wsparcia w ramach Instrumentu zarządza Komisja na podstawie swojej oceny wdrożenia warunków dotyczących polityki zawartych w protokole ustaleń.

Artykuł 12

Decyzja w sprawie przekazania wsparcia w ramach Instrumentu

1.   Ukraina składa wniosek o środki przed wypłatą każdej transzy, załączając sprawozdanie zgodnie z postanowieniami protokołu ustaleń.

2.   O przekazaniu transz decyduje Komisja, przy czym jest to uzależnione od jej oceny spełnienia następujących wymogów:

| a) | warunku wstępnego określonego w art. 8; |
| --- | --- |

a)

warunku wstępnego określonego w art. 8;

| b) | zadowalającego wdrożenia wymogów w zakresie sprawozdawczości uzgodnionych w protokole ustaleń; |
| --- | --- |

b)

zadowalającego wdrożenia wymogów w zakresie sprawozdawczości uzgodnionych w protokole ustaleń;

| c) | zadowalających postępów we wdrażaniu warunków dotyczących polityki określonych w protokole ustaleń. |
| --- | --- |

c)

zadowalających postępów we wdrażaniu warunków dotyczących polityki określonych w protokole ustaleń.

3.   Zanim wypłacona zostanie maksymalna kwota wsparcia w ramach Instrumentu, Komisja weryfikuje spełnienie wszystkich warunków dotyczących polityki określonych w protokole ustaleń.

Artykuł 13

Zmniejszenie, zawieszenie i anulowanie wsparcia w ramach Instrumentu

1.   Jeżeli w okresie wypłacania wsparcia Unii w ramach Instrumentu potrzeby Ukrainy w zakresie finansowania znacznie się zmniejszą w stosunku do początkowych prognoz, Komisja może obniżyć wysokość wsparcia, zawiesić je lub anulować.

2.   W przypadku gdy wymogi określone w art. 12 ust. 2 nie są spełnione, Komisja zawiesza lub anuluje wypłatę wsparcia w ramach Instrumentu.

Artykuł 14

Ocena wdrażania wsparcia w ramach Instrumentu

W okresie wdrażania Instrumentu Komisja ocenia – w drodze oceny operacyjnej, którą można przeprowadzić wraz z oceną operacyjną przewidzianą w decyzjach (UE) 2022/1201 i (UE) 2022/1628 – prawidłowość stosowanych przez Ukrainę uregulowań finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są istotne dla wsparcia w ramach Instrumentu.

Artykuł 15

Informacje dla Parlamentu Europejskiego i Rady

Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie wsparcia Unii w ramach Instrumentu, w tym o wypłatach tego wsparcia, a także o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w art. 11, i w stosownym terminie przekazuje tym instytucjom odpowiednie dokumenty. W przypadku zawieszenia lub anulowania na podstawie art. 13 ust. 2 niezwłocznie informuje ona Parlament Europejski i Radę o powodach zawieszenia lub anulowania.

ROZDZIAŁ II

PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE WDRAŻANIA WSPARCIA

Artykuł 16

Operacje zaciągania i udzielania pożyczek

1.   W celu sfinansowania wsparcia w ramach Instrumentu w formie pożyczek Komisja jest upoważniona, w imieniu Unii, do pożyczania niezbędnych środków na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych zgodnie z art. 220a rozporządzenia finansowego.

2.   Szczegółowe warunki wsparcia w ramach Instrumentu w formie pożyczek określa się w umowie pożyczki zgodnie z art. 220 rozporządzenia finansowego, która to umowa ma zostać zawarta między Komisją a Ukrainą. Maksymalny okres trwania pożyczek wynosi 35 lat.

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 31 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia (UE) 2021/947 pomoc makrofinansowa udzielona Ukrainie w formie pożyczek w ramach Instrumentu nie może być wspierana z gwarancji na działania zewnętrzne.

Nie tworzy się rezerw na pożyczki udzielane na podstawie niniejszego rozporządzenia i – w drodze odstępstwa od art. 211 ust. 1 rozporządzenia finansowego – nie określa się wskaźnika zasilenia rezerw jako odsetka kwoty, o której mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 17

Dotacja na spłatę odsetek

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 220 ust. 5 lit. e) rozporządzenia finansowego i z zastrzeżeniem dostępności zasobów Unia może pokrywać odsetki w drodze udzielenia dotacji na spłatę odsetek i ponosić koszty administracyjne związane z zaciąganiem i udzielaniem pożyczek, z wyjątkiem kosztów związanych z wcześniejszą spłatą pożyczki, w odniesieniu do pożyczek udzielanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

2.   Ukraina może każdego roku wystąpić z wnioskiem o dotację na spłatę odsetek i pokrycie kosztów administracyjnych przez Unię.

Artykuł 18

Umowa w sprawie finansowania dotycząca bezzwrotnego wsparcia

Szczegółowe warunki bezzwrotnego wsparcia, o którym mowa w art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, określa się w umowie w sprawie finansowania, którą zawierają Komisja i Ukraina. Na zasadzie odstępstwa od art. 220 ust. 5 rozporządzenia finansowego umowa w sprawie finansowania zawiera wyłącznie postanowienia, o których mowa w art. 220 ust. 5 lit. a), b) i c) tego rozporządzenia. Umowa w sprawie finansowania zawiera postanowienia dotyczące ochrony interesów finansowych Unii, kontroli, audytów, zapobiegania nadużyciom finansowym i innym nieprawidłowościom oraz odzyskiwania środków finansowych.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY WSPÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł 19

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 20

Sprawozdanie roczne

1.   Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ocenę wykonania rozdziału I niniejszego rozporządzenia, w tym ewaluację tego wykonania. Sprawozdanie to zawiera:

| a) | analizę postępów poczynionych we wdrażaniu wsparcia Unii w ramach Instrumentu; |
| --- | --- |

a)

analizę postępów poczynionych we wdrażaniu wsparcia Unii w ramach Instrumentu;

| b) | ocenę sytuacji gospodarczej Ukrainy i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę wdrożenia wymogów i spełnienia warunków, o których mowa w rozdziale I sekcja 2 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

ocenę sytuacji gospodarczej Ukrainy i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę wdrożenia wymogów i spełnienia warunków, o których mowa w rozdziale I sekcja 2 niniejszego rozporządzenia;

| c) | informacje o związku pomiędzy wymogami i warunkami określonymi protokole ustaleń, bieżącą sytuacją makrofinansową Ukrainy a decyzjami Komisji o przekazaniu transz wsparcia w ramach Instrumentu. |
| --- | --- |

c)

informacje o związku pomiędzy wymogami i warunkami określonymi protokole ustaleń, bieżącą sytuacją makrofinansową Ukrainy a decyzjami Komisji o przekazaniu transz wsparcia w ramach Instrumentu.

2.   Nie później niż dwa lata po upływie okresu, na jaki została udostępniona pomoc, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post, zawierające ocenę rezultatów i skuteczności udzielonego wsparcia Unii w ramach Instrumentu oraz zakresu, w jakim przyczyniło się ono do osiągnięcia celów tego wsparcia.

Artykuł 21

Przepisy końcowe

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 14 grudnia 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 24 listopada 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 10 grudnia 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 grudnia 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (Dz.U. L 161 z 29.5.2014, s. 3).

2

(3)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/313 z dnia 24 lutego 2022 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Ukrainie (Dz.U. L 55 z 28.2.2022, s. 4).

3

(4)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1201 z dnia 12 lipca 2022 r. w sprawie udzielenia wyjątkowej pomocy makrofinansowej Ukrainie (Dz.U. L 186 z 13.7.2022, s. 1).

4

(5)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/1628 z dnia 20 września 2022 r. w sprawie udzielenia wyjątkowej pomocy makrofinansowej Ukrainie, wzmocnienia wspólnego funduszu rezerw w drodze gwarancji państw członkowskich oraz szczególnego tworzenia rezerw na niektóre zobowiązania finansowe związane z Ukrainą gwarantowane na podstawie decyzji nr 466/2014/UE, oraz w sprawie zmiany decyzji (UE) 2022/1201 (Dz.U. L 245 z 22.9.2022, s. 1).

5

(6)  Decyzja Rady (WPZiB) 2021/509 z dnia 22 marca 2021 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2015/528 (Dz.U. L 102 z 24.3.2021, s. 14).

6

(7)  Decyzja Rady (WPZiB) 2022/1968 z dnia 17 października 2022 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie pomocy wojskowej dla Ukrainy (EUMAM Ukraine) (Dz.U. L 270 z 18.10.2022, s. 85).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/836 z dnia 20 maja 2021 r. zmieniające decyzję nr 1313/2013/UE w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (Dz.U. L 185 z 26.5.2021, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/947 z dnia 9 czerwca 2021 r. ustanawiające Instrument Sąsiedztwa oraz Współpracy Międzynarodowej i Rozwojowej – Globalny Wymiar Europy, zmieniające i uchylające decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1601 i rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (Dz.U. L 209 z 14.6.2021, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej (Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

11

(12)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 11).

12

(13)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2020/2053 z dnia 14 grudnia 2020 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej oraz uchylająca decyzję 2014/335/UE, Euratom (Dz.U. L 424 z 15.12.2020, s. 1).

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

14

(15)  Decyzja Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30).

15

---

DYREKTYWY

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/15

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2464

z dnia 14 grudnia 2022 r.

w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 537/2014, dyrektywy 2004/109/WE, dyrektywy 2006/43/WE oraz dyrektywy 2013/34/UE w odniesieniu do sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50 i 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W komunikacie z 11 grudnia 2019 r. zatytułowanym „Europejski Zielony Ład” (zwanym dalej „Zielonym Ładem”) Komisja Europejska zobowiązała się do dokonania przeglądu przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE dotyczących sprawozdawczości niefinansowej (3). Zielony Ład to nowa strategia na rzecz wzrostu gospodarczego Unii. Jej celem jest przekształcenie Unii w nowoczesną, zasobooszczędną i konkurencyjną gospodarkę o zerowym poziomie emisji gazów cieplarnianych netto do 2050 r. Jej celem jest również ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego Unii oraz ochrona zdrowia i dobrostanu obywateli Unii przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze środowiskiem. Celem Zielonego Ładu jest oddzielenie wzrostu gospodarczego od wykorzystania zasobów naturalnych i zapewnienie, aby wszystkie regiony i wszyscy obywatele Unii uczestniczyli w sprawiedliwej społecznie transformacji w kierunku zrównoważonego systemu gospodarczego, w którym żadna osoba i żadne miejsce nie zostały pominięte. Przyczyni się on do osiągnięcia celu, jakim jest budowanie gospodarki służącej ludziom, wzmocnienie społecznej gospodarki rynkowej Unii i dopilnowanie, aby była ona gotowa na przyszłość oraz zapewniała stabilność, miejsca pracy, wzrost gospodarczy i zrównoważone inwestycje.
  Cele te są szczególnie ważne, jeżeli wziąć pod uwagę szkody społeczno-ekonomiczne spowodowane pandemią COVID-19 oraz potrzebę zrównoważonej i sprawiedliwej odbudowy sprzyjającej włączeniu społecznemu. Na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (4) cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r. jest wiążący dla Unii. Ponadto w komunikacie z 20 maja 2020 r. zatytułowanym „Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030 - Przywracanie przyrody do naszego życia” Komisja zobowiązuje się do zapewnienia odbudowy, odporności i odpowiedniej ochrony wszystkich światowych ekosystemów do 2050 r. Celem tej strategii jest wprowadzenie bioróżnorodności w Europie na ścieżkę odbudowy do 2030 r. |
| --- | --- |

(1)

W komunikacie z 11 grudnia 2019 r. zatytułowanym „Europejski Zielony Ład” (zwanym dalej „Zielonym Ładem”) Komisja Europejska zobowiązała się do dokonania przeglądu przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE dotyczących sprawozdawczości niefinansowej (3). Zielony Ład to nowa strategia na rzecz wzrostu gospodarczego Unii. Jej celem jest przekształcenie Unii w nowoczesną, zasobooszczędną i konkurencyjną gospodarkę o zerowym poziomie emisji gazów cieplarnianych netto do 2050 r. Jej celem jest również ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego Unii oraz ochrona zdrowia i dobrostanu obywateli Unii przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze środowiskiem. Celem Zielonego Ładu jest oddzielenie wzrostu gospodarczego od wykorzystania zasobów naturalnych i zapewnienie, aby wszystkie regiony i wszyscy obywatele Unii uczestniczyli w sprawiedliwej społecznie transformacji w kierunku zrównoważonego systemu gospodarczego, w którym żadna osoba i żadne miejsce nie zostały pominięte. Przyczyni się on do osiągnięcia celu, jakim jest budowanie gospodarki służącej ludziom, wzmocnienie społecznej gospodarki rynkowej Unii i dopilnowanie, aby była ona gotowa na przyszłość oraz zapewniała stabilność, miejsca pracy, wzrost gospodarczy i zrównoważone inwestycje.

Cele te są szczególnie ważne, jeżeli wziąć pod uwagę szkody społeczno-ekonomiczne spowodowane pandemią COVID-19 oraz potrzebę zrównoważonej i sprawiedliwej odbudowy sprzyjającej włączeniu społecznemu. Na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (4) cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r. jest wiążący dla Unii. Ponadto w komunikacie z 20 maja 2020 r. zatytułowanym „Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030 - Przywracanie przyrody do naszego życia” Komisja zobowiązuje się do zapewnienia odbudowy, odporności i odpowiedniej ochrony wszystkich światowych ekosystemów do 2050 r. Celem tej strategii jest wprowadzenie bioróżnorodności w Europie na ścieżkę odbudowy do 2030 r.

| (2) | W komunikacie z 8 marca 2018 r. pt. „Plan działania: finansowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego” (zwany dalej „Planem działania w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego”) Komisja określiła środki służące osiągnięciu następujących celów: ukierunkowaniu przepływów kapitału na zrównoważone inwestowanie celem osiągnięcia zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, zarządzaniu ryzykiem finansowym wynikającym ze zmiany klimatu, wyczerpywania się zasobów, degradacji środowiska oraz kwestii społecznych, a także wspieraniu przejrzystości i podejścia długoterminowego w działalności finansowej i gospodarczej. Warunkiem wstępnym osiągnięcia tych celów jest ujawnianie przez określone kategorie jednostek istotnych, porównywalnych i wiarygodnych informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Parlament Europejski i Rada przyjęły szereg aktów ustawodawczych w ramach realizacji Planu działania w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (5) reguluje sposób, w jaki uczestnicy rynku finansowego i doradcy finansowi mają ujawniać informacje na temat zrównoważonego rozwoju inwestorom końcowym i właścicielom aktywów.
  Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (6) ustanowiono system klasyfikacji zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej, aby zwiększyć skalę zrównoważonych inwestycji i przeciwdziałać pseudoekologicznemu marketingowi produktów finansowych, co do których istnieją bezpodstawne twierdzenia o zrównoważoności. Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2089 (7), uzupełnionym rozporządzeniami delegowanymi Komisji (UE) 2020/1816 (8), (UE) 2020/1817 (9) i (UE) 2020/1818 (10), wprowadzono wymogi dotyczące ujawniania informacji z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego (ESG) w odniesieniu do administratorów wskaźników referencyjnych oraz minimalne standardy dotyczące konstruowania unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do Porozumienia paryskiego.
  W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (11) zobowiązano duże instytucje, które wyemitowały papiery wartościowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, do ujawniania informacji na temat ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego od dnia 28 czerwca 2022 r. Ramy ostrożnościowe dla firm inwestycyjnych ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (12) oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (13) zawierają przepisy dotyczące wprowadzenia przez właściwe organy wymiaru ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego do procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej oraz zawierają wymogi dotyczące ujawniania przez firmy inwestycyjne informacji na temat takich ryzyk, mające zastosowanie od dnia 26 grudnia 2022 r.
  6 lipca 2021 r., w nawiązaniu do Planu działania w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego, Komisja przyjęła również wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiej normy dotyczącej obligacji ekologicznych. |
| --- | --- |

(2)

W komunikacie z 8 marca 2018 r. pt. „Plan działania: finansowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego” (zwany dalej „Planem działania w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego”) Komisja określiła środki służące osiągnięciu następujących celów: ukierunkowaniu przepływów kapitału na zrównoważone inwestowanie celem osiągnięcia zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, zarządzaniu ryzykiem finansowym wynikającym ze zmiany klimatu, wyczerpywania się zasobów, degradacji środowiska oraz kwestii społecznych, a także wspieraniu przejrzystości i podejścia długoterminowego w działalności finansowej i gospodarczej. Warunkiem wstępnym osiągnięcia tych celów jest ujawnianie przez określone kategorie jednostek istotnych, porównywalnych i wiarygodnych informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Parlament Europejski i Rada przyjęły szereg aktów ustawodawczych w ramach realizacji Planu działania w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (5) reguluje sposób, w jaki uczestnicy rynku finansowego i doradcy finansowi mają ujawniać informacje na temat zrównoważonego rozwoju inwestorom końcowym i właścicielom aktywów.

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (6) ustanowiono system klasyfikacji zrównoważonej środowiskowo działalności gospodarczej, aby zwiększyć skalę zrównoważonych inwestycji i przeciwdziałać pseudoekologicznemu marketingowi produktów finansowych, co do których istnieją bezpodstawne twierdzenia o zrównoważoności. Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2089 (7), uzupełnionym rozporządzeniami delegowanymi Komisji (UE) 2020/1816 (8), (UE) 2020/1817 (9) i (UE) 2020/1818 (10), wprowadzono wymogi dotyczące ujawniania informacji z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego (ESG) w odniesieniu do administratorów wskaźników referencyjnych oraz minimalne standardy dotyczące konstruowania unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do Porozumienia paryskiego.

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (11) zobowiązano duże instytucje, które wyemitowały papiery wartościowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, do ujawniania informacji na temat ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego od dnia 28 czerwca 2022 r. Ramy ostrożnościowe dla firm inwestycyjnych ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (12) oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (13) zawierają przepisy dotyczące wprowadzenia przez właściwe organy wymiaru ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego do procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej oraz zawierają wymogi dotyczące ujawniania przez firmy inwestycyjne informacji na temat takich ryzyk, mające zastosowanie od dnia 26 grudnia 2022 r.
  6 lipca 2021 r., w nawiązaniu do Planu działania w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego, Komisja przyjęła również wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskiej normy dotyczącej obligacji ekologicznych.

| (3) | W komunikacie z 17 czerwca 2019 r. pt. „Wytyczne dotyczące sprawozdawczości w zakresie informacji niefinansowych: Suplement dotyczący zgłaszania informacji związanych z klimatem” (zwanym dalej „Wytycznymi dotyczącymi zgłaszania informacji związanych z klimatem”) Komisja zwróciła uwagę na korzyści dla przedsiębiorstw przekazujących informacje związane z klimatem, w szczególności przez zwiększenie świadomości ryzyka i możliwości związanych z klimatem w przedsiębiorstwie oraz ich lepsze zrozumienie, zróżnicowanie bazy inwestorów, obniżenie kosztu kapitału oraz bardziej konstruktywny dialog ze wszystkimi zainteresowanymi stronami. Ponadto różnorodność w zarządach spółek może wpływać na podejmowanie decyzji, ład korporacyjny i odporność. |
| --- | --- |

(3)

W komunikacie z 17 czerwca 2019 r. pt. „Wytyczne dotyczące sprawozdawczości w zakresie informacji niefinansowych: Suplement dotyczący zgłaszania informacji związanych z klimatem” (zwanym dalej „Wytycznymi dotyczącymi zgłaszania informacji związanych z klimatem”) Komisja zwróciła uwagę na korzyści dla przedsiębiorstw przekazujących informacje związane z klimatem, w szczególności przez zwiększenie świadomości ryzyka i możliwości związanych z klimatem w przedsiębiorstwie oraz ich lepsze zrozumienie, zróżnicowanie bazy inwestorów, obniżenie kosztu kapitału oraz bardziej konstruktywny dialog ze wszystkimi zainteresowanymi stronami. Ponadto różnorodność w zarządach spółek może wpływać na podejmowanie decyzji, ład korporacyjny i odporność.

| (4) | W konkluzjach z 5 grudnia 2019 r. w sprawie pogłębienia unii rynków kapitałowych Rada podkreśliła znaczenie wiarygodnych, porównywalnych i odnośnych informacji na temat ryzyk dla zrównoważoności, możliwości w zakresie zrównoważoności oraz jej skutków, a także wezwała Komisję, by rozważyła opracowanie europejskiego standardu sprawozdawczości niefinansowej. |
| --- | --- |

(4)

W konkluzjach z 5 grudnia 2019 r. w sprawie pogłębienia unii rynków kapitałowych Rada podkreśliła znaczenie wiarygodnych, porównywalnych i odnośnych informacji na temat ryzyk dla zrównoważoności, możliwości w zakresie zrównoważoności oraz jej skutków, a także wezwała Komisję, by rozważyła opracowanie europejskiego standardu sprawozdawczości niefinansowej.

| (5) | W rezolucji z 29 maja 2018 r. w sprawie zrównoważonych finansów (14) Parlament Europejski wezwał do opracowania dalszych wymogów sprawozdawczości niefinansowej w ramach dyrektywy 2013/34/UE. W rezolucji z 17 grudnia 2020 r. w sprawie zrównoważonego ładu korporacyjnego (15) Parlament Europejski z zadowoleniem przyjął zobowiązanie Komisji do dokonania przeglądu dyrektywy 2013/34/UE i podkreślił, że konieczne jest ustanowienie wszechstronnych unijnych ram sprawozdawczości niefinansowej obejmujących obowiązkowe unijne standardy sprawozdawczości niefinansowej. Parlament Europejski wezwał do rozszerzenia zakresu wymogów sprawozdawczych na dodatkowe kategorie jednostek oraz do wprowadzenia wymogu audytu. |
| --- | --- |

(5)

W rezolucji z 29 maja 2018 r. w sprawie zrównoważonych finansów (14) Parlament Europejski wezwał do opracowania dalszych wymogów sprawozdawczości niefinansowej w ramach dyrektywy 2013/34/UE. W rezolucji z 17 grudnia 2020 r. w sprawie zrównoważonego ładu korporacyjnego (15) Parlament Europejski z zadowoleniem przyjął zobowiązanie Komisji do dokonania przeglądu dyrektywy 2013/34/UE i podkreślił, że konieczne jest ustanowienie wszechstronnych unijnych ram sprawozdawczości niefinansowej obejmujących obowiązkowe unijne standardy sprawozdawczości niefinansowej. Parlament Europejski wezwał do rozszerzenia zakresu wymogów sprawozdawczych na dodatkowe kategorie jednostek oraz do wprowadzenia wymogu audytu.

| (6) | W rezolucji z 25 września 2015 r. pt. „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030” (zwanej dalej „Agendą 2030”), Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) przyjęło nowe globalne ramy zrównoważonego rozwoju. Podstawowymi elementami Agendy 2030 są cele zrównoważonego rozwoju ONZ i obejmuje ona trzy wymiary tego rozwoju: gospodarczy, społeczny i środowiskowy. W komunikacie Komisji z 22 listopada 2016 r. pt. „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy – europejskie działania na rzecz zrównoważonego rozwoju” powiązano cele zrównoważonego rozwoju ONZ z unijnymi ramami polityki w celu zapewnienia, aby we wszystkich unijnych działaniach i inicjatywach politycznych, realizowanych zarówno w Unii, jak i poza nią, od samego początku uwzględniano te cele. W konkluzjach z 20 czerwca 2017 r.„Zrównoważona przyszłość Europy: działania UE w odpowiedzi na agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030” Rada potwierdziła, że Unia i jej państwa członkowskie są zaangażowane we wdrażanie Agendy 2030 w pełni i w sposób spójny, kompleksowy, zintegrowany i skuteczny, w ścisłej współpracy z partnerami i innymi zainteresowanymi stronami. |
| --- | --- |

(6)

W rezolucji z 25 września 2015 r. pt. „Przekształcamy nasz świat: Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030” (zwanej dalej „Agendą 2030”), Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) przyjęło nowe globalne ramy zrównoważonego rozwoju. Podstawowymi elementami Agendy 2030 są cele zrównoważonego rozwoju ONZ i obejmuje ona trzy wymiary tego rozwoju: gospodarczy, społeczny i środowiskowy. W komunikacie Komisji z 22 listopada 2016 r. pt. „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy – europejskie działania na rzecz zrównoważonego rozwoju” powiązano cele zrównoważonego rozwoju ONZ z unijnymi ramami polityki w celu zapewnienia, aby we wszystkich unijnych działaniach i inicjatywach politycznych, realizowanych zarówno w Unii, jak i poza nią, od samego początku uwzględniano te cele. W konkluzjach z 20 czerwca 2017 r.„Zrównoważona przyszłość Europy: działania UE w odpowiedzi na agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030” Rada potwierdziła, że Unia i jej państwa członkowskie są zaangażowane we wdrażanie Agendy 2030 w pełni i w sposób spójny, kompleksowy, zintegrowany i skuteczny, w ścisłej współpracy z partnerami i innymi zainteresowanymi stronami.

| (7) | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/95/UE (16) zmieniła dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do ujawniania informacji niefinansowych przez niektóre duże jednostki oraz grupy. Dyrektywą 2014/95/UE wprowadzono wymóg przekazywania przez jednostki informacji dotyczących co najmniej kwestii środowiskowych, społecznych i pracowniczych, poszanowania praw człowieka, przeciwdziałania korupcji i łapownictwu. W odniesieniu do tych kwestii w dyrektywie 2014/95/UE zobowiązano jednostki do ujawniania informacji w następujących obszarach sprawozdawczości: model biznesowy, polityka, w tym procesy należytej staranności, wynik tych polityk, ryzyko i zarządzanie ryzykiem oraz kluczowe wskaźniki wyników związane z daną działalnością. |
| --- | --- |

(7)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/95/UE (16) zmieniła dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do ujawniania informacji niefinansowych przez niektóre duże jednostki oraz grupy. Dyrektywą 2014/95/UE wprowadzono wymóg przekazywania przez jednostki informacji dotyczących co najmniej kwestii środowiskowych, społecznych i pracowniczych, poszanowania praw człowieka, przeciwdziałania korupcji i łapownictwu. W odniesieniu do tych kwestii w dyrektywie 2014/95/UE zobowiązano jednostki do ujawniania informacji w następujących obszarach sprawozdawczości: model biznesowy, polityka, w tym procesy należytej staranności, wynik tych polityk, ryzyko i zarządzanie ryzykiem oraz kluczowe wskaźniki wyników związane z daną działalnością.

| (8) | Wiele zainteresowanych stron uważa termin „niefinansowy” za niedokładny, w szczególności dlatego, że implikuje on, iż dane informacje nie mają znaczenia pod względem finansowym. Coraz częściej jednak tego rodzaju informacje mają takie znaczenie. Wiele organizacji, inicjatyw i praktyków w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju mówi o informacjach „na temat zrównoważonego rozwoju”. W związku z tym lepiej posługiwać się terminem „informacje na temat zrównoważonego rozwoju” zamiast „informacje niefinansowe”. Należy zatem zmienić dyrektywę 2013/34/UE w celu uwzględnienia tej zmiany terminologii. |
| --- | --- |

(8)

Wiele zainteresowanych stron uważa termin „niefinansowy” za niedokładny, w szczególności dlatego, że implikuje on, iż dane informacje nie mają znaczenia pod względem finansowym. Coraz częściej jednak tego rodzaju informacje mają takie znaczenie. Wiele organizacji, inicjatyw i praktyków w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju mówi o informacjach „na temat zrównoważonego rozwoju”. W związku z tym lepiej posługiwać się terminem „informacje na temat zrównoważonego rozwoju” zamiast „informacje niefinansowe”. Należy zatem zmienić dyrektywę 2013/34/UE w celu uwzględnienia tej zmiany terminologii.

| (9) | Ostatecznymi beneficjentami lepszej sprawozdawczości jednostek w zakresie zrównoważonego rozwoju byliby indywidualni obywatele i oszczędzający, w tym związki zawodowe i przedstawiciele pracowników, którzy byliby odpowiednio informowani i mogliby lepiej uczestniczyć w dialogu społecznym. Oszczędzający, którzy chcą inwestować w sposób zrównoważony, będą mieli taką możliwość, wszyscy obywatele natomiast skorzystaliby na stabilnym, zrównoważonym i sprzyjającym włączeniu społecznemu systemie gospodarczym. Aby osiągnąć takie korzyści, informacje na temat zrównoważonego rozwoju ujawniane w sprawozdaniach rocznych jednostek muszą najpierw dotrzeć do dwóch głównych grup użytkowników. Pierwsza grupa użytkowników to inwestorzy, w tym podmioty zarządzające aktywami, którzy chcą lepiej zrozumieć ryzyka i możliwości związane z kwestiami zrównoważonego rozwoju dla swoich inwestycji, a także skutki tych inwestycji dla ludzi i środowiska. Druga grupa użytkowników to podmioty społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacje pozarządowe i partnerzy społeczni, które chcą pociągać jednostki do większej odpowiedzialności za ich wpływ na ludzi i środowisko. Inne zainteresowane strony również mogą korzystać z informacji na temat zrównoważonego rozwoju ujawnianych w sprawozdaniach rocznych, w szczególności w celu wspierania porównywalności między sektorami rynkowymi i w ich obrębie.
  Partnerzy biznesowi jednostek, w tym klienci, mogą opierać się na informacjach na temat zrównoważonego rozwoju, aby zrozumieć ryzyka dla zrównoważonego rozwoju i skutki związane ze zrównoważonym rozwojem, a w razie potrzeby zgłaszać je za pośrednictwem własnych łańcuchów wartości. Decydenci i agencje ochrony środowiska mogą wykorzystywać takie informacje, w szczególności w ujęciu zbiorczym, aby monitorować tendencje środowiskowe i społeczne, wnosić wkład w rachunki środowiska oraz kształtować politykę publiczną. Niewielu obywateli i konsumentów indywidualnych bezpośrednio zapoznaje się ze sprawozdaniami rocznymi jednostek, ale mogą korzystać z informacji na temat zrównoważonego rozwoju pośrednio, np. gdy rozważają porady lub opinie doradców finansowych lub organizacji pozarządowych. Wielu inwestorów i wiele podmiotów zarządzających aktywami nabywa informacje na temat zrównoważonego rozwoju od dostawców danych będących osobami trzecimi, którzy gromadzą informacje z różnych źródeł, w tym z publicznych sprawozdań przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(9)

Ostatecznymi beneficjentami lepszej sprawozdawczości jednostek w zakresie zrównoważonego rozwoju byliby indywidualni obywatele i oszczędzający, w tym związki zawodowe i przedstawiciele pracowników, którzy byliby odpowiednio informowani i mogliby lepiej uczestniczyć w dialogu społecznym. Oszczędzający, którzy chcą inwestować w sposób zrównoważony, będą mieli taką możliwość, wszyscy obywatele natomiast skorzystaliby na stabilnym, zrównoważonym i sprzyjającym włączeniu społecznemu systemie gospodarczym. Aby osiągnąć takie korzyści, informacje na temat zrównoważonego rozwoju ujawniane w sprawozdaniach rocznych jednostek muszą najpierw dotrzeć do dwóch głównych grup użytkowników. Pierwsza grupa użytkowników to inwestorzy, w tym podmioty zarządzające aktywami, którzy chcą lepiej zrozumieć ryzyka i możliwości związane z kwestiami zrównoważonego rozwoju dla swoich inwestycji, a także skutki tych inwestycji dla ludzi i środowiska. Druga grupa użytkowników to podmioty społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacje pozarządowe i partnerzy społeczni, które chcą pociągać jednostki do większej odpowiedzialności za ich wpływ na ludzi i środowisko. Inne zainteresowane strony również mogą korzystać z informacji na temat zrównoważonego rozwoju ujawnianych w sprawozdaniach rocznych, w szczególności w celu wspierania porównywalności między sektorami rynkowymi i w ich obrębie.

Partnerzy biznesowi jednostek, w tym klienci, mogą opierać się na informacjach na temat zrównoważonego rozwoju, aby zrozumieć ryzyka dla zrównoważonego rozwoju i skutki związane ze zrównoważonym rozwojem, a w razie potrzeby zgłaszać je za pośrednictwem własnych łańcuchów wartości. Decydenci i agencje ochrony środowiska mogą wykorzystywać takie informacje, w szczególności w ujęciu zbiorczym, aby monitorować tendencje środowiskowe i społeczne, wnosić wkład w rachunki środowiska oraz kształtować politykę publiczną. Niewielu obywateli i konsumentów indywidualnych bezpośrednio zapoznaje się ze sprawozdaniami rocznymi jednostek, ale mogą korzystać z informacji na temat zrównoważonego rozwoju pośrednio, np. gdy rozważają porady lub opinie doradców finansowych lub organizacji pozarządowych. Wielu inwestorów i wiele podmiotów zarządzających aktywami nabywa informacje na temat zrównoważonego rozwoju od dostawców danych będących osobami trzecimi, którzy gromadzą informacje z różnych źródeł, w tym z publicznych sprawozdań przedsiębiorstw.

| (10) | Rynek informacji na temat zrównoważonego rozwoju gwałtownie rozwija się, a rola osób trzecich będących dostawcami danych zyskuje na znaczeniu z uwagi na nowe obowiązki, które muszą spełnić inwestorzy i podmioty zarządzające aktywami. Ze względu na zwiększoną dostępność zdezagregowanych danych informacje na temat zrównoważonego rozwoju powinny być dostępne po bardziej rozsądnych kosztach. Zmiany dyrektywy 2013/34/UE przewidziane w niniejszej dyrektywie zmieniającej mają zwiększyć porównywalność danych i zharmonizować standardy. Oczekuje się, że praktyki osób trzecich będących dostawcami danych zostaną udoskonalone oraz że w obszarze tym zwiększy się wiedza ekspercka, co będzie wiązać się z potencjałem w zakresie tworzenia miejsc pracy. |
| --- | --- |

(10)

Rynek informacji na temat zrównoważonego rozwoju gwałtownie rozwija się, a rola osób trzecich będących dostawcami danych zyskuje na znaczeniu z uwagi na nowe obowiązki, które muszą spełnić inwestorzy i podmioty zarządzające aktywami. Ze względu na zwiększoną dostępność zdezagregowanych danych informacje na temat zrównoważonego rozwoju powinny być dostępne po bardziej rozsądnych kosztach. Zmiany dyrektywy 2013/34/UE przewidziane w niniejszej dyrektywie zmieniającej mają zwiększyć porównywalność danych i zharmonizować standardy. Oczekuje się, że praktyki osób trzecich będących dostawcami danych zostaną udoskonalone oraz że w obszarze tym zwiększy się wiedza ekspercka, co będzie wiązać się z potencjałem w zakresie tworzenia miejsc pracy.

| (11) | W ostatnich latach miał miejsce bardzo znaczny wzrost zapotrzebowania na informacje na temat zrównoważonego rozwoju przedsiębiorstw, zwłaszcza ze strony społeczności inwestorów. Ten wzrost zapotrzebowania wynika ze zmiennego charakteru ryzyk dla jednostek i rosnącej świadomości inwestorów na temat konsekwencji finansowych tych ryzyk. Dotyczy to w szczególności ryzyk finansowych związanych z klimatem. Rośnie również świadomość ryzyka i możliwości dla jednostek i inwestycji wynikających z innych kwestii środowiskowych, takich jak utrata różnorodności biologicznej, oraz kwestii związanych ze zdrowiem i społecznych, w tym związanych z pracą dzieci i pracą przymusową. Wzrost zapotrzebowania na informacje na temat zrównoważonego rozwoju wynika również ze wzrostu w dziedzinie produktów inwestycyjnych, które wyraźnie wiążą się ze spełnieniem określonych standardów zrównoważonego rozwoju lub osiągnięciem określonych celów zrównoważonego rozwoju i z zapewnieniem spójności z poziomem ambicji porozumienia paryskiego w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu przyjętego w dniu 12 grudnia 2015 r. (zwanego dalej „Porozumieniem paryskim”), Konwencji o różnorodności biologicznej i strategii politycznych Unii. Wzrost zapotrzebowania jest po części logiczną konsekwencją wcześniej przyjętych przepisów Unii, w szczególności rozporządzenia (UE) 2019/2088 i rozporządzenia (UE) 2020/852. Zresztą wzrost ten częściowo i tak by zaistniał ze względu na szybko zmieniające się czynniki, takie jak świadomość obywateli, preferencje konsumentów i praktyki rynkowe. Pandemia COVID-19 jeszcze bardziej przyspieszyła wzrost potrzeb użytkowników w zakresie informacji, w szczególności dlatego, że ujawniła podatność pracowników i łańcuchów wartości jednostki. Informacje na temat wpływu na środowisko są również istotne w kontekście łagodzenia przyszłych pandemii, gdyż zaburzanie ekosystemów przez człowieka jest w coraz większym stopniu powiązane z występowaniem i rozprzestrzenianiem się chorób. |
| --- | --- |

(11)

W ostatnich latach miał miejsce bardzo znaczny wzrost zapotrzebowania na informacje na temat zrównoważonego rozwoju przedsiębiorstw, zwłaszcza ze strony społeczności inwestorów. Ten wzrost zapotrzebowania wynika ze zmiennego charakteru ryzyk dla jednostek i rosnącej świadomości inwestorów na temat konsekwencji finansowych tych ryzyk. Dotyczy to w szczególności ryzyk finansowych związanych z klimatem. Rośnie również świadomość ryzyka i możliwości dla jednostek i inwestycji wynikających z innych kwestii środowiskowych, takich jak utrata różnorodności biologicznej, oraz kwestii związanych ze zdrowiem i społecznych, w tym związanych z pracą dzieci i pracą przymusową. Wzrost zapotrzebowania na informacje na temat zrównoważonego rozwoju wynika również ze wzrostu w dziedzinie produktów inwestycyjnych, które wyraźnie wiążą się ze spełnieniem określonych standardów zrównoważonego rozwoju lub osiągnięciem określonych celów zrównoważonego rozwoju i z zapewnieniem spójności z poziomem ambicji porozumienia paryskiego w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu przyjętego w dniu 12 grudnia 2015 r. (zwanego dalej „Porozumieniem paryskim”), Konwencji o różnorodności biologicznej i strategii politycznych Unii. Wzrost zapotrzebowania jest po części logiczną konsekwencją wcześniej przyjętych przepisów Unii, w szczególności rozporządzenia (UE) 2019/2088 i rozporządzenia (UE) 2020/852. Zresztą wzrost ten częściowo i tak by zaistniał ze względu na szybko zmieniające się czynniki, takie jak świadomość obywateli, preferencje konsumentów i praktyki rynkowe. Pandemia COVID-19 jeszcze bardziej przyspieszyła wzrost potrzeb użytkowników w zakresie informacji, w szczególności dlatego, że ujawniła podatność pracowników i łańcuchów wartości jednostki. Informacje na temat wpływu na środowisko są również istotne w kontekście łagodzenia przyszłych pandemii, gdyż zaburzanie ekosystemów przez człowieka jest w coraz większym stopniu powiązane z występowaniem i rozprzestrzenianiem się chorób.

| (12) | Same jednostki mogą odnieść korzyści dzięki prowadzeniu wysokiej jakości sprawozdawczości w kwestiach związanych ze zrównoważonym rozwojem. Wzrost liczby produktów inwestycyjnych, które służą osiągnięciu celów zrównoważonego rozwoju, oznacza, że dobra sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju może zwiększyć dostęp jednostki do kapitału finansowego. Sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju może pomóc jednostkom w identyfikacji własnych ryzyk i możliwości w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz w zarządzaniu nimi. Może ona stanowić podstawę lepszego dialogu i komunikacji między jednostkami a zainteresowanymi stronami, a także pomóc jednostkom w poprawie ich reputacji. Ponadto spójna podstawa sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w formie standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zapewniała by dostarczanie odpowiednich i wystarczających informacji, a tym samym znacznie zmniejszała liczbę wniosków o udzielenie informacji ad hoc. |
| --- | --- |

(12)

Same jednostki mogą odnieść korzyści dzięki prowadzeniu wysokiej jakości sprawozdawczości w kwestiach związanych ze zrównoważonym rozwojem. Wzrost liczby produktów inwestycyjnych, które służą osiągnięciu celów zrównoważonego rozwoju, oznacza, że dobra sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju może zwiększyć dostęp jednostki do kapitału finansowego. Sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju może pomóc jednostkom w identyfikacji własnych ryzyk i możliwości w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz w zarządzaniu nimi. Może ona stanowić podstawę lepszego dialogu i komunikacji między jednostkami a zainteresowanymi stronami, a także pomóc jednostkom w poprawie ich reputacji. Ponadto spójna podstawa sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w formie standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zapewniała by dostarczanie odpowiednich i wystarczających informacji, a tym samym znacznie zmniejszała liczbę wniosków o udzielenie informacji ad hoc.

| (13) | W sprawozdaniu Komisji z 21 kwietnia 2021 r. w sprawie klauzul przeglądowych zawartych w dyrektywach 2013/34/UE, 2014/95/UE i 2013/50/UE oraz towarzyszącej mu ocenie adekwatności unijnych ram dotyczących sprawozdawczości publicznej przedsiębiorstw (zwanej dalej „sprawozdaniem Komisji w sprawie klauzul przeglądowych i towarzyszącą mu oceną adekwatności”) wskazano problemy dotyczące skuteczności dyrektywy 2014/95/UE. Istnieje wiele dowodów na to, że wiele jednostek nie ujawnia istotnych informacji dotyczących wszystkich głównych kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym informacji związanych z klimatem, takich jak wszystkie emisje gazów cieplarnianych i czynniki wpływające na różnorodność biologiczną. W sprawozdaniu wskazano również jako istotne problemy ograniczoną porównywalność i wiarygodność informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Ponadto wiele jednostek, od których użytkownicy potrzebują informacji na temat zrównoważonego rozwoju, nie jest zobowiązanych do zgłaszania takich informacji. W związku z tym istnieje wyraźna potrzeba solidnych i przystępnych cenowo ram sprawozdawczości, którym towarzyszyć będą skuteczne praktyki kontrolne, aby zapewnić wiarygodność danych i uniknąć pseudoekologicznego marketingu i podwójnego rozliczania. |
| --- | --- |

(13)

W sprawozdaniu Komisji z 21 kwietnia 2021 r. w sprawie klauzul przeglądowych zawartych w dyrektywach 2013/34/UE, 2014/95/UE i 2013/50/UE oraz towarzyszącej mu ocenie adekwatności unijnych ram dotyczących sprawozdawczości publicznej przedsiębiorstw (zwanej dalej „sprawozdaniem Komisji w sprawie klauzul przeglądowych i towarzyszącą mu oceną adekwatności”) wskazano problemy dotyczące skuteczności dyrektywy 2014/95/UE. Istnieje wiele dowodów na to, że wiele jednostek nie ujawnia istotnych informacji dotyczących wszystkich głównych kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym informacji związanych z klimatem, takich jak wszystkie emisje gazów cieplarnianych i czynniki wpływające na różnorodność biologiczną. W sprawozdaniu wskazano również jako istotne problemy ograniczoną porównywalność i wiarygodność informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Ponadto wiele jednostek, od których użytkownicy potrzebują informacji na temat zrównoważonego rozwoju, nie jest zobowiązanych do zgłaszania takich informacji. W związku z tym istnieje wyraźna potrzeba solidnych i przystępnych cenowo ram sprawozdawczości, którym towarzyszyć będą skuteczne praktyki kontrolne, aby zapewnić wiarygodność danych i uniknąć pseudoekologicznego marketingu i podwójnego rozliczania.

| (14) | Oczekuje się, że w przypadku braku środka z zakresu polityki zwiększy się rozbieżność między potrzebami użytkowników w zakresie informacji a informacjami na temat zrównoważonego rozwoju przekazywanymi przez przedsiębiorstwa. Rozbieżność ta ma znaczące negatywne konsekwencje. Inwestorzy nie są w stanie w wystarczającym stopniu uwzględniać w decyzjach inwestycyjnych ryzyk i możliwości związanych ze zrównoważonym rozwojem. Kumulacja wielu decyzji inwestycyjnych, w których nie uwzględnia się w odpowiedni sposób ryzyk związanych ze zrównoważonym rozwojem, może stwarzać ryzyka systemowe zagrażające stabilności finansowej. Europejski Bank Centralny (EBC) i organizacje międzynarodowe, takie jak Rada Stabilności Finansowej, zwróciły uwagę na te ryzyka systemowe, w szczególności w odniesieniu do klimatu. Inwestorzy są również w mniejszym stopniu w stanie kierować środki finansowe do takich jednostek i na takie rodzaje działalności gospodarczej, które niwelują problemy społeczne i środowiskowe, a nie zaostrzają je – zagraża to osiągnięciu celów Zielonego Ładu, Planu działania w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz Porozumienia paryskiego. Organizacje pozarządowe, partnerzy społeczni, społeczności, na które wpływa działalność jednostek, oraz inne zainteresowane strony są w mniejszym stopniu w stanie pociągać jednostki do odpowiedzialności za ich wpływ na ludzi i środowisko. Powoduje to deficyt rozliczalności i może prowadzić do obniżenia poziomu zaufania obywateli do przedsiębiorstw, co z kolei mogłoby mieć negatywne skutki dla efektywnego funkcjonowania społecznej gospodarki rynkowej. Brak ogólnie przyjętych wskaźników i metod pomiaru i wyceny ryzyk związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz zarządzania nimi również stanowi przeszkodę dla starań, które jednostki podejmują w celu zapewnienia zrównoważonego charakteru swoich modeli biznesowych i działalności. Brak informacji na temat zrównoważonego rozwoju dostarczanych przez jednostki ogranicza również zdolność zainteresowanych stron, w tym podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, związków zawodowych i przedstawicieli pracowników do nawiązywania dialogu z jednostkami w kwestiach związanych ze zrównoważonym rozwojem. |
| --- | --- |

(14)

Oczekuje się, że w przypadku braku środka z zakresu polityki zwiększy się rozbieżność między potrzebami użytkowników w zakresie informacji a informacjami na temat zrównoważonego rozwoju przekazywanymi przez przedsiębiorstwa. Rozbieżność ta ma znaczące negatywne konsekwencje. Inwestorzy nie są w stanie w wystarczającym stopniu uwzględniać w decyzjach inwestycyjnych ryzyk i możliwości związanych ze zrównoważonym rozwojem. Kumulacja wielu decyzji inwestycyjnych, w których nie uwzględnia się w odpowiedni sposób ryzyk związanych ze zrównoważonym rozwojem, może stwarzać ryzyka systemowe zagrażające stabilności finansowej. Europejski Bank Centralny (EBC) i organizacje międzynarodowe, takie jak Rada Stabilności Finansowej, zwróciły uwagę na te ryzyka systemowe, w szczególności w odniesieniu do klimatu. Inwestorzy są również w mniejszym stopniu w stanie kierować środki finansowe do takich jednostek i na takie rodzaje działalności gospodarczej, które niwelują problemy społeczne i środowiskowe, a nie zaostrzają je – zagraża to osiągnięciu celów Zielonego Ładu, Planu działania w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz Porozumienia paryskiego. Organizacje pozarządowe, partnerzy społeczni, społeczności, na które wpływa działalność jednostek, oraz inne zainteresowane strony są w mniejszym stopniu w stanie pociągać jednostki do odpowiedzialności za ich wpływ na ludzi i środowisko. Powoduje to deficyt rozliczalności i może prowadzić do obniżenia poziomu zaufania obywateli do przedsiębiorstw, co z kolei mogłoby mieć negatywne skutki dla efektywnego funkcjonowania społecznej gospodarki rynkowej. Brak ogólnie przyjętych wskaźników i metod pomiaru i wyceny ryzyk związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz zarządzania nimi również stanowi przeszkodę dla starań, które jednostki podejmują w celu zapewnienia zrównoważonego charakteru swoich modeli biznesowych i działalności. Brak informacji na temat zrównoważonego rozwoju dostarczanych przez jednostki ogranicza również zdolność zainteresowanych stron, w tym podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, związków zawodowych i przedstawicieli pracowników do nawiązywania dialogu z jednostkami w kwestiach związanych ze zrównoważonym rozwojem.

| (15) | W sprawozdaniu Komisji w sprawie klauzul przeglądowych oraz towarzyszącej mu ocenie adekwatności zwrócono również uwagę na znaczny wzrost liczby kierowanych do jednostek wniosków o udzielenie informacji na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, co świadczy o próbach zaradzenia istniejącej luce informacyjnej między potrzebami użytkowników a dostępnymi informacjami przedsiębiorstw na temat zrównoważonego rozwoju. Ponadto obecne oczekiwania wobec jednostek, że będą one stosowały szereg różnych ram i standardów, prawdopodobnie utrzymają się – a nawet mogą wzrosnąć – ponieważ wciąż rośnie wartość informacji na temat zrównoważonego rozwoju. W przypadku braku środka z zakresu polityki mającego na celu osiągnięcie konsensusu co do informacji, które jednostki powinny przekazywać, nastąpi znaczny wzrost kosztów i obciążeń dla jednostek składających sprawozdania i dla użytkowników takich informacji. |
| --- | --- |

(15)

W sprawozdaniu Komisji w sprawie klauzul przeglądowych oraz towarzyszącej mu ocenie adekwatności zwrócono również uwagę na znaczny wzrost liczby kierowanych do jednostek wniosków o udzielenie informacji na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, co świadczy o próbach zaradzenia istniejącej luce informacyjnej między potrzebami użytkowników a dostępnymi informacjami przedsiębiorstw na temat zrównoważonego rozwoju. Ponadto obecne oczekiwania wobec jednostek, że będą one stosowały szereg różnych ram i standardów, prawdopodobnie utrzymają się – a nawet mogą wzrosnąć – ponieważ wciąż rośnie wartość informacji na temat zrównoważonego rozwoju. W przypadku braku środka z zakresu polityki mającego na celu osiągnięcie konsensusu co do informacji, które jednostki powinny przekazywać, nastąpi znaczny wzrost kosztów i obciążeń dla jednostek składających sprawozdania i dla użytkowników takich informacji.

| (16) | Ta istniejąca luka informacyjna nasila prawdopodobieństwo, że poszczególne państwa członkowskie wprowadzą w większym stopniu rozbieżne przepisy lub normy krajowe. Różne wymogi sprawozdawcze w poszczególnych państwach członkowskich mogłyby się wiązać z dodatkowymi kosztami i złożonością dla jednostek prowadzących działalność transgraniczną, a tym samym osłabiałyby rynek wewnętrzny, a także mogłyby mieć niekorzystny wpływ na swobodę przedsiębiorczości i swobodny przepływ kapitału w całej Unii. Te różne wymogi sprawozdawcze mogą również sprawić, że zgłaszane informacje są mniej porównywalne między państwami, co osłabia unię rynków kapitałowych. |
| --- | --- |

(16)

Ta istniejąca luka informacyjna nasila prawdopodobieństwo, że poszczególne państwa członkowskie wprowadzą w większym stopniu rozbieżne przepisy lub normy krajowe. Różne wymogi sprawozdawcze w poszczególnych państwach członkowskich mogłyby się wiązać z dodatkowymi kosztami i złożonością dla jednostek prowadzących działalność transgraniczną, a tym samym osłabiałyby rynek wewnętrzny, a także mogłyby mieć niekorzystny wpływ na swobodę przedsiębiorczości i swobodny przepływ kapitału w całej Unii. Te różne wymogi sprawozdawcze mogą również sprawić, że zgłaszane informacje są mniej porównywalne między państwami, co osłabia unię rynków kapitałowych.

| (17) | Art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE mają zastosowanie odpowiednio do dużych jednostek będących jednostkami interesu publicznego, w których średnia liczba zatrudnionych przekracza 500, oraz do jednostek interesu publicznego będących jednostkami dominującymi dużej grupy, w których średnia liczba zatrudnionych przekracza 500 w ujęciu skonsolidowanym. Z uwagi na wzrost potrzeb użytkowników w zakresie informacji na temat zrównoważonego rozwoju należy zobowiązać dodatkowe kategorie jednostek do zgłaszania takich informacji. Należy zatem zobowiązać wszystkie duże jednostki i wszystkie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, do przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju. W przepisach niniejszej dyrektywy zmieniającej, które wprowadzają zmiany w art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, wyraźnie określono zakres wymogów sprawozdawczych w odniesieniu do art. 2 i 3 dyrektywy 2013/34/UE. W związku z tym przepisy te nie upraszczają ani nie zmieniają innego wymogu, a ograniczenie zwolnień dla jednostek interesu publicznego przewidziane w art. 40 dyrektywy 2013/34/UE nie ma zastosowania. W szczególności jednostki interesu publicznego nie powinny być traktowane jak duże jednostki do celów zastosowania wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W rezultacie małym i średnim jednostkom, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii i które są jednostkami interesu publicznego, należy zezwolić na prowadzenie sprawozdawczości zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek. Ponadto wszystkie jednostki będące jednostkami dominującymi dużych grup powinny na szczeblu grupy sporządzać sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju. Oprócz tego, z uwagi na fakt, iż art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 odnosi się do art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, jednostki dodane do zakresu wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju również będą musiały spełniać wymogi art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852. |
| --- | --- |

(17)

Art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE mają zastosowanie odpowiednio do dużych jednostek będących jednostkami interesu publicznego, w których średnia liczba zatrudnionych przekracza 500, oraz do jednostek interesu publicznego będących jednostkami dominującymi dużej grupy, w których średnia liczba zatrudnionych przekracza 500 w ujęciu skonsolidowanym. Z uwagi na wzrost potrzeb użytkowników w zakresie informacji na temat zrównoważonego rozwoju należy zobowiązać dodatkowe kategorie jednostek do zgłaszania takich informacji. Należy zatem zobowiązać wszystkie duże jednostki i wszystkie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, do przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju. W przepisach niniejszej dyrektywy zmieniającej, które wprowadzają zmiany w art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, wyraźnie określono zakres wymogów sprawozdawczych w odniesieniu do art. 2 i 3 dyrektywy 2013/34/UE. W związku z tym przepisy te nie upraszczają ani nie zmieniają innego wymogu, a ograniczenie zwolnień dla jednostek interesu publicznego przewidziane w art. 40 dyrektywy 2013/34/UE nie ma zastosowania. W szczególności jednostki interesu publicznego nie powinny być traktowane jak duże jednostki do celów zastosowania wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W rezultacie małym i średnim jednostkom, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii i które są jednostkami interesu publicznego, należy zezwolić na prowadzenie sprawozdawczości zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek. Ponadto wszystkie jednostki będące jednostkami dominującymi dużych grup powinny na szczeblu grupy sporządzać sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju. Oprócz tego, z uwagi na fakt, iż art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 odnosi się do art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, jednostki dodane do zakresu wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju również będą musiały spełniać wymogi art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852.

| (18) | Przewidziany w niniejszej dyrektywie zmieniającej wymóg, zgodnie z którym również duże jednostki, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii powinny ujawniać informacje na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, jest uzasadniony głównie obawami dotyczącymi wpływu i odpowiedzialności takich jednostek, w tym w ramach ich łańcucha wartości. Pod tym względem wszystkie duże jednostki powinny podlegać takim samym wymogom dotyczącym publicznego przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Ponadto uczestnicy rynku finansowego również potrzebują informacji od tych dużych jednostek, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii. |
| --- | --- |

(18)

Przewidziany w niniejszej dyrektywie zmieniającej wymóg, zgodnie z którym również duże jednostki, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii powinny ujawniać informacje na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, jest uzasadniony głównie obawami dotyczącymi wpływu i odpowiedzialności takich jednostek, w tym w ramach ich łańcucha wartości. Pod tym względem wszystkie duże jednostki powinny podlegać takim samym wymogom dotyczącym publicznego przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Ponadto uczestnicy rynku finansowego również potrzebują informacji od tych dużych jednostek, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii.

| (19) | Wymóg przewidziany w niniejszej dyrektywie zmieniającej stanowiący, że jednostki z państw trzecich, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, powinny również ujawniać informacje na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, ma stanowić odpowiedź na potrzeby uczestników rynku finansowego w zakresie informacji uzyskiwanych od takich przedsiębiorstw w celu zrozumienia ryzyk i skutków wiążących się z inwestycjami dokonywanymi przez tych uczestników oraz w celu spełnienia wymogów dotyczących ujawniania informacji, które to wymogi określono w rozporządzeniu (UE) 2019/2088. |
| --- | --- |

(19)

Wymóg przewidziany w niniejszej dyrektywie zmieniającej stanowiący, że jednostki z państw trzecich, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, powinny również ujawniać informacje na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, ma stanowić odpowiedź na potrzeby uczestników rynku finansowego w zakresie informacji uzyskiwanych od takich przedsiębiorstw w celu zrozumienia ryzyk i skutków wiążących się z inwestycjami dokonywanymi przez tych uczestników oraz w celu spełnienia wymogów dotyczących ujawniania informacji, które to wymogi określono w rozporządzeniu (UE) 2019/2088.

| (20) | Jednostki z państw trzecich, które prowadzą znaczącą działalność na terytorium Unii, również powinny być zobowiązane do dostarczania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, w szczególności na temat ich wpływu na kwestie społeczne i środowiskowe, w celu zapewnienia, aby jednostki z państw trzecich odpowiadały za swój wpływ na ludzi i środowisko oraz aby przedsiębiorstwa działające na rynku wewnętrznym miały równe warunki działania. W związku z tym jednostki z państw trzecich, które generują w Unii obrót netto przekraczający 150 mln EUR i które posiadają jednostkę zależną lub oddział na terytorium Unii, powinny podlegać wymogom w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Aby zapewnić proporcjonalność i wykonalność takich wymogów, próg obrotu netto w wysokości przekraczającej 40 mln EUR powinien być stosowany do oddziałów jednostek z państw trzecich, a progi decydujące o uznaniu za dużą jednostkę lub za małą lub średnią jednostkę, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, z wyjątkiem mikrojednostek, powinien być stosowany do jednostek zależnych jednostek z państw trzecich, ponieważ takie jednostki zależne i oddziały powinny być odpowiedzialne za publikację sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki z państwa trzeciego. Sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju publikowane przez jednostkę zależną lub oddział jednostki z państwa trzeciego powinny być sporządzane zgodnie ze standardami, które mają zostać przyjęte przez Komisję do 30 czerwca 2024 r. w drodze aktów delegowanych.
  Jednostka zależna lub oddział jednostki z państwa trzeciego powinny również mieć możliwość składania sprawozdań zgodnie ze standardami mającymi zastosowanie do przedsiębiorstw mających siedzibę w Unii lub zgodnie ze standardami uznanymi za równoważne zgodnie z aktem wykonawczym. W przypadku gdy nie wszystkie informacje wymagane na mocy niniejszej dyrektywy zmieniającej są dostarczane przez jednostkę z państwa trzeciego, pomimo dołożenia wszelkich starań przez jednostkę zależną lub oddział tej jednostki z państwa trzeciego w celu uzyskania niezbędnych informacji, ta jednostka zależna lub oddział powinny dostarczyć wszystkie posiadane informacje i wydać oświadczenie wskazujące, że jednostka z państwa trzeciego nie udostępniła pozostałych wymaganych informacji. Aby zapewnić jakość i wiarygodność sprawozdawczości, sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące jednostek z państw trzecich powinny być publikowane wraz z opinią atestacyjną wyrażoną przez osobę lub firmę upoważnioną do wydawania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa krajowego jednostki z państwa trzeciego albo państwa członkowskiego. W przypadku gdy taka opinia atestacyjna nie została wydana, jednostka zależna lub oddział jednostki z państwa trzeciego powinny wydać oświadczenie wskazujące, że jednostka z państwa trzeciego nie przedstawiła niezbędnej opinii atestacyjnej. Sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju powinno być udostępniane publicznie bezpłatnie za pośrednictwem rejestrów centralnych, rejestrów handlowych lub rejestrów spółek w państwach członkowskich lub alternatywnie na stronie internetowej jednostki zależnej lub oddziału jednostki z państwa trzeciego.
  Państwa członkowskie powinny mieć możliwość corocznego informowania Komisji o jednostkach zależnych lub oddziałach jednostek z państw trzecich, które spełniły wymóg publikacji, oraz o przypadkach, w których opublikowano sprawozdanie, ale jednostka zależna lub oddział jednostki z państwa trzeciego oświadczyły, że nie mogą uzyskać niezbędnych informacji od jednostki z państwa trzeciego. Komisja powinna udostępniać na swojej stronie internetowej wykaz jednostek z państw trzecich, które opublikowały sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(20)

Jednostki z państw trzecich, które prowadzą znaczącą działalność na terytorium Unii, również powinny być zobowiązane do dostarczania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, w szczególności na temat ich wpływu na kwestie społeczne i środowiskowe, w celu zapewnienia, aby jednostki z państw trzecich odpowiadały za swój wpływ na ludzi i środowisko oraz aby przedsiębiorstwa działające na rynku wewnętrznym miały równe warunki działania. W związku z tym jednostki z państw trzecich, które generują w Unii obrót netto przekraczający 150 mln EUR i które posiadają jednostkę zależną lub oddział na terytorium Unii, powinny podlegać wymogom w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Aby zapewnić proporcjonalność i wykonalność takich wymogów, próg obrotu netto w wysokości przekraczającej 40 mln EUR powinien być stosowany do oddziałów jednostek z państw trzecich, a progi decydujące o uznaniu za dużą jednostkę lub za małą lub średnią jednostkę, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, z wyjątkiem mikrojednostek, powinien być stosowany do jednostek zależnych jednostek z państw trzecich, ponieważ takie jednostki zależne i oddziały powinny być odpowiedzialne za publikację sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki z państwa trzeciego. Sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju publikowane przez jednostkę zależną lub oddział jednostki z państwa trzeciego powinny być sporządzane zgodnie ze standardami, które mają zostać przyjęte przez Komisję do 30 czerwca 2024 r. w drodze aktów delegowanych.

Jednostka zależna lub oddział jednostki z państwa trzeciego powinny również mieć możliwość składania sprawozdań zgodnie ze standardami mającymi zastosowanie do przedsiębiorstw mających siedzibę w Unii lub zgodnie ze standardami uznanymi za równoważne zgodnie z aktem wykonawczym. W przypadku gdy nie wszystkie informacje wymagane na mocy niniejszej dyrektywy zmieniającej są dostarczane przez jednostkę z państwa trzeciego, pomimo dołożenia wszelkich starań przez jednostkę zależną lub oddział tej jednostki z państwa trzeciego w celu uzyskania niezbędnych informacji, ta jednostka zależna lub oddział powinny dostarczyć wszystkie posiadane informacje i wydać oświadczenie wskazujące, że jednostka z państwa trzeciego nie udostępniła pozostałych wymaganych informacji. Aby zapewnić jakość i wiarygodność sprawozdawczości, sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące jednostek z państw trzecich powinny być publikowane wraz z opinią atestacyjną wyrażoną przez osobę lub firmę upoważnioną do wydawania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa krajowego jednostki z państwa trzeciego albo państwa członkowskiego. W przypadku gdy taka opinia atestacyjna nie została wydana, jednostka zależna lub oddział jednostki z państwa trzeciego powinny wydać oświadczenie wskazujące, że jednostka z państwa trzeciego nie przedstawiła niezbędnej opinii atestacyjnej. Sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju powinno być udostępniane publicznie bezpłatnie za pośrednictwem rejestrów centralnych, rejestrów handlowych lub rejestrów spółek w państwach członkowskich lub alternatywnie na stronie internetowej jednostki zależnej lub oddziału jednostki z państwa trzeciego.

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość corocznego informowania Komisji o jednostkach zależnych lub oddziałach jednostek z państw trzecich, które spełniły wymóg publikacji, oraz o przypadkach, w których opublikowano sprawozdanie, ale jednostka zależna lub oddział jednostki z państwa trzeciego oświadczyły, że nie mogą uzyskać niezbędnych informacji od jednostki z państwa trzeciego. Komisja powinna udostępniać na swojej stronie internetowej wykaz jednostek z państw trzecich, które opublikowały sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (21) | Biorąc pod uwagę rosnące znaczenie ryzyk związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz fakt, że małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii stanowią znaczny odsetek wszystkich jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, w celu zapewnienia ochrony inwestorów należy zobowiązać również te małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, do ujawniania informacji na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Wprowadzenie takiego wymogu przyczyni się do zapewnienia uczestnikom rynku finansowego możliwości uwzględniania w portfelach inwestycyjnych mniejszych jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, ponieważ takie jednostki będą przekazywały informacje na temat zrównoważonego rozwoju potrzebne uczestnikom rynku finansowego.
  Ułatwi to zatem ochronę mniejszych jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, i zwiększy możliwość uzyskania przez nie dostępu do kapitału finansowego, a także pozwoli uniknąć dyskryminowania takich jednostek przez uczestników rynku finansowego. Wprowadzenie wymogu zobowiązującego małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, do ujawniania informacji na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem jest również konieczne do zapewnienia, aby uczestnicy rynku finansowego dysponowali potrzebnymi im informacjami uzyskanymi od jednostek, w których dokonano inwestycji, w celu spełnienia swoich własnych wymogów dotyczących ujawniania informacji na temat zrównoważonego rozwoju spoczywających na nich zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/2088. Małym i średnim jednostkom, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii należy również umożliwić przekazywanie informacji zgodnie ze standardami proporcjonalnymi do ich zdolności i zasobów oraz stosownie do skali i złożoności prowadzonej przez nie działalności. Małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii powinny również mieć możliwość korzystania z tych proporcjonalnych standardów na zasadzie dobrowolności.
  Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek będą stanowiły punkt odniesienia dla jednostek, które są objęte zakresem stosowania wymogów wprowadzonych w niniejszej dyrektywie zmieniającej, jeżeli chodzi o poziom informacji na temat zrównoważonego rozwoju, których mogłyby one zasadnie żądać od małych i średnich jednostek będących dostawcami lub klientami w łańcuchach wartości tych jednostek. Małym i średnim jednostkom, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii należy ponadto zapewnić wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do stosowania przepisów wymagających przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, biorąc pod uwagę ich niewielki rozmiar i bardziej ograniczoną ilość zasobów, a także trudną sytuację gospodarczą wywołaną pandemią COVID-19. W związku z tym przepisy dotyczące sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do małych i średnich jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, powinny mieć zastosowanie do roku obrotowego rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2026 r. lub po tej dacie. Po tej dacie w dwuletnim okresie przejściowym małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii powinny mieć możliwość odstąpienia od wymogów w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonych w niniejszej dyrektywie zmieniającej, pod warunkiem że w swoim sprawozdaniu z działalności krótko wskażą, dlaczego informacje na temat zrównoważonego rozwoju nie zostały przekazane. |
| --- | --- |

(21)

Biorąc pod uwagę rosnące znaczenie ryzyk związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz fakt, że małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii stanowią znaczny odsetek wszystkich jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, w celu zapewnienia ochrony inwestorów należy zobowiązać również te małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, do ujawniania informacji na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Wprowadzenie takiego wymogu przyczyni się do zapewnienia uczestnikom rynku finansowego możliwości uwzględniania w portfelach inwestycyjnych mniejszych jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, ponieważ takie jednostki będą przekazywały informacje na temat zrównoważonego rozwoju potrzebne uczestnikom rynku finansowego.

Ułatwi to zatem ochronę mniejszych jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, i zwiększy możliwość uzyskania przez nie dostępu do kapitału finansowego, a także pozwoli uniknąć dyskryminowania takich jednostek przez uczestników rynku finansowego. Wprowadzenie wymogu zobowiązującego małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, do ujawniania informacji na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem jest również konieczne do zapewnienia, aby uczestnicy rynku finansowego dysponowali potrzebnymi im informacjami uzyskanymi od jednostek, w których dokonano inwestycji, w celu spełnienia swoich własnych wymogów dotyczących ujawniania informacji na temat zrównoważonego rozwoju spoczywających na nich zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/2088. Małym i średnim jednostkom, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii należy również umożliwić przekazywanie informacji zgodnie ze standardami proporcjonalnymi do ich zdolności i zasobów oraz stosownie do skali i złożoności prowadzonej przez nie działalności. Małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii powinny również mieć możliwość korzystania z tych proporcjonalnych standardów na zasadzie dobrowolności.

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek będą stanowiły punkt odniesienia dla jednostek, które są objęte zakresem stosowania wymogów wprowadzonych w niniejszej dyrektywie zmieniającej, jeżeli chodzi o poziom informacji na temat zrównoważonego rozwoju, których mogłyby one zasadnie żądać od małych i średnich jednostek będących dostawcami lub klientami w łańcuchach wartości tych jednostek. Małym i średnim jednostkom, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii należy ponadto zapewnić wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do stosowania przepisów wymagających przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, biorąc pod uwagę ich niewielki rozmiar i bardziej ograniczoną ilość zasobów, a także trudną sytuację gospodarczą wywołaną pandemią COVID-19. W związku z tym przepisy dotyczące sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do małych i średnich jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, powinny mieć zastosowanie do roku obrotowego rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2026 r. lub po tej dacie. Po tej dacie w dwuletnim okresie przejściowym małe i średnie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii powinny mieć możliwość odstąpienia od wymogów w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonych w niniejszej dyrektywie zmieniającej, pod warunkiem że w swoim sprawozdaniu z działalności krótko wskażą, dlaczego informacje na temat zrównoważonego rozwoju nie zostały przekazane.

| (22) | Państwa członkowskie powinny mieć swobodę przeprowadzenia oceny skutków krajowych środków transponujących dla małych i średnich jednostek celem zapewnienia, aby nie poniosły one nieproporcjonalnych konsekwencji, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na mikrojednostki oraz na uniknięcie zbędnego obciążenia administracyjnego. Państwa członkowskie powinny rozważyć wprowadzenie środków wspierających małe i średnie jednostki w stosowaniu standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(22)

Państwa członkowskie powinny mieć swobodę przeprowadzenia oceny skutków krajowych środków transponujących dla małych i średnich jednostek celem zapewnienia, aby nie poniosły one nieproporcjonalnych konsekwencji, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na mikrojednostki oraz na uniknięcie zbędnego obciążenia administracyjnego. Państwa członkowskie powinny rozważyć wprowadzenie środków wspierających małe i średnie jednostki w stosowaniu standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (23) | Przepisy dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (17) mają zastosowanie do wszystkich jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii. Aby zapewnić objęcie wszystkich jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii – uwzględniając emitentów z państwa trzeciego – tymi samymi wymogami dotyczącymi przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, w dyrektywie 2004/109/WE należy zawrzeć niezbędne odniesienia do wszelkich wymogów dotyczących przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju w rocznym raporcie finansowym. |
| --- | --- |

(23)

Przepisy dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (17) mają zastosowanie do wszystkich jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii. Aby zapewnić objęcie wszystkich jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii – uwzględniając emitentów z państwa trzeciego – tymi samymi wymogami dotyczącymi przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, w dyrektywie 2004/109/WE należy zawrzeć niezbędne odniesienia do wszelkich wymogów dotyczących przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju w rocznym raporcie finansowym.

| (24) | Zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit pierwszy ppkt (i) i art. 23 ust. 4 akapit czwarty dyrektywy 2004/109/WE Komisja jest uprawniona, odpowiednio, do przyjmowania środków w celu uruchomienia mechanizmu zapewniającego równoważność informacji wymaganych na mocy tej dyrektywy i w celu ustanowienia ogólnych kryteriów równoważności w odniesieniu do standardów rachunkowości. W art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE Komisję upoważnia się również do podejmowania niezbędnych decyzji w sprawie równoważności standardów rachunkowości wykorzystywanych przez emitentów z państw trzecich. Aby odzwierciedlić włączenie wymogów dotyczących zrównoważonego rozwoju do dyrektywy 2004/109/WE, Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia mechanizmu ustalania równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stosowanych przez emitentów z państw trzecich, podobnego do przewidzianego w obowiązującym rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1569/2007 (18), które określa kryteria ustalania równoważności standardów rachunkowości stosowanych przez emitentów z państw trzecich. Z tego samego powodu Komisja powinna mieć również możliwość podejmowania niezbędnych decyzji w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wykorzystywanych przez emitentów z państw trzecich. Zmiany wprowadzone niniejszą dyrektywą zmieniającą zagwarantuje spójność systemów służących zapewnieniu równoważności wymogów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz wymogów sprawozdawczości finansowej w kontekście rocznego raportu finansowego. |
| --- | --- |

(24)

Zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit pierwszy ppkt (i) i art. 23 ust. 4 akapit czwarty dyrektywy 2004/109/WE Komisja jest uprawniona, odpowiednio, do przyjmowania środków w celu uruchomienia mechanizmu zapewniającego równoważność informacji wymaganych na mocy tej dyrektywy i w celu ustanowienia ogólnych kryteriów równoważności w odniesieniu do standardów rachunkowości. W art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE Komisję upoważnia się również do podejmowania niezbędnych decyzji w sprawie równoważności standardów rachunkowości wykorzystywanych przez emitentów z państw trzecich. Aby odzwierciedlić włączenie wymogów dotyczących zrównoważonego rozwoju do dyrektywy 2004/109/WE, Komisja powinna być uprawniona do ustanowienia mechanizmu ustalania równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stosowanych przez emitentów z państw trzecich, podobnego do przewidzianego w obowiązującym rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1569/2007 (18), które określa kryteria ustalania równoważności standardów rachunkowości stosowanych przez emitentów z państw trzecich. Z tego samego powodu Komisja powinna mieć również możliwość podejmowania niezbędnych decyzji w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wykorzystywanych przez emitentów z państw trzecich. Zmiany wprowadzone niniejszą dyrektywą zmieniającą zagwarantuje spójność systemów służących zapewnieniu równoważności wymogów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz wymogów sprawozdawczości finansowej w kontekście rocznego raportu finansowego.

| (25) | Zgodnie z art. 19a ust. 3 i art. 29a ust. 3 dyrektywy 2013/34/UE wszystkie jednostki zależne są zwolnione z obowiązku przekazywania informacji niefinansowych, jeżeli takie jednostki i ich jednostki zależne są objęte skonsolidowanym sprawozdaniem z działalności swojej jednostki dominującej i o ile w takim sprawozdaniu uwzględniono informacje niefinansowe zgłaszane zgodnie z tą dyrektywą. Należy jednak zapewnić użytkownikom możliwość łatwego dostępu do informacji na temat zrównoważonego rozwoju, a także zagwarantować przejrzystość w kwestii tego, która jednostka będąca jednostką dominującą objętej zwolnieniem jednostki zależnej sporządza sprawozdanie na poziomie grupy. Dlatego też należy zobowiązać wspomniane jednostki zależne do uwzględnienia w ich sprawozdaniu z działalności nazwy i siedziby statutowej jednostki dominującej przekazującej informacje w zakresie zrównoważonego rozwoju na poziomie grupy, linków internetowych do skonsolidowanego sprawozdania z działalności ich jednostki dominującej oraz wzmianki w sprawozdaniu z działalności o tym, że są zwolnione z obowiązku przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania, aby jednostka dominująca publikowała skonsolidowane sprawozdanie z działalności w akceptowanych przez nie językach oraz aby jednostka dominująca dostarczała wszelkie niezbędne tłumaczenia na te języki. Takie zwolnienie powinno mieć również zastosowanie w przypadku, gdy jednostką dominującą spełniającą wymogi w zakresie sprawozdawczości na poziomie grupy jest jednostka z państwa trzeciego przekazująca informacje na temat zrównoważonego rozwoju zgodnie z równoważnymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Dyrektywa 2004/109/WE zmieniona niniejszą dyrektywą zmieniającą powinna przewidywać odpowiednie mechanizmy określania równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii i jednostki, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii powinny być zobowiązane do składania sprawozdań zgodnie z tymi samymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W tym kontekście akty wykonawcze przyjęte przez Komisję zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit pierwszy ppkt (i) oraz art. 23 ust. 4 akapit czwarty dyrektywy 2004/109/WE ustanawiające mechanizm na potrzeby ustalenia równoważności standardów powinny być wykorzystywane do ustalenia, czy należy zwolnić jednostki zależne jednostek dominujących z państw trzecich w ramach systemu przewidzianego w dyrektywie 2013/34/UE. Dlatego też jednostka zależna powinna zostać wyłączona, jeżeli skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju jest prowadzona zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi przez Komisję na podstawie wprowadzonego niniejszą dyrektywą zmieniającą art. 29b dyrektywy 2013/34/UE lub w sposób równoważny tym standardom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym na podstawie art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE. Takie wyłączenie nie powinno mieć zastosowania do dużych jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, ze względu na ochronę inwestorów, aby zapewnić większą przejrzystość w odniesieniu do takich jednostek. |
| --- | --- |

(25)

Zgodnie z art. 19a ust. 3 i art. 29a ust. 3 dyrektywy 2013/34/UE wszystkie jednostki zależne są zwolnione z obowiązku przekazywania informacji niefinansowych, jeżeli takie jednostki i ich jednostki zależne są objęte skonsolidowanym sprawozdaniem z działalności swojej jednostki dominującej i o ile w takim sprawozdaniu uwzględniono informacje niefinansowe zgłaszane zgodnie z tą dyrektywą. Należy jednak zapewnić użytkownikom możliwość łatwego dostępu do informacji na temat zrównoważonego rozwoju, a także zagwarantować przejrzystość w kwestii tego, która jednostka będąca jednostką dominującą objętej zwolnieniem jednostki zależnej sporządza sprawozdanie na poziomie grupy. Dlatego też należy zobowiązać wspomniane jednostki zależne do uwzględnienia w ich sprawozdaniu z działalności nazwy i siedziby statutowej jednostki dominującej przekazującej informacje w zakresie zrównoważonego rozwoju na poziomie grupy, linków internetowych do skonsolidowanego sprawozdania z działalności ich jednostki dominującej oraz wzmianki w sprawozdaniu z działalności o tym, że są zwolnione z obowiązku przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania, aby jednostka dominująca publikowała skonsolidowane sprawozdanie z działalności w akceptowanych przez nie językach oraz aby jednostka dominująca dostarczała wszelkie niezbędne tłumaczenia na te języki. Takie zwolnienie powinno mieć również zastosowanie w przypadku, gdy jednostką dominującą spełniającą wymogi w zakresie sprawozdawczości na poziomie grupy jest jednostka z państwa trzeciego przekazująca informacje na temat zrównoważonego rozwoju zgodnie z równoważnymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Dyrektywa 2004/109/WE zmieniona niniejszą dyrektywą zmieniającą powinna przewidywać odpowiednie mechanizmy określania równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii i jednostki, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii powinny być zobowiązane do składania sprawozdań zgodnie z tymi samymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W tym kontekście akty wykonawcze przyjęte przez Komisję zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit pierwszy ppkt (i) oraz art. 23 ust. 4 akapit czwarty dyrektywy 2004/109/WE ustanawiające mechanizm na potrzeby ustalenia równoważności standardów powinny być wykorzystywane do ustalenia, czy należy zwolnić jednostki zależne jednostek dominujących z państw trzecich w ramach systemu przewidzianego w dyrektywie 2013/34/UE. Dlatego też jednostka zależna powinna zostać wyłączona, jeżeli skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju jest prowadzona zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi przez Komisję na podstawie wprowadzonego niniejszą dyrektywą zmieniającą art. 29b dyrektywy 2013/34/UE lub w sposób równoważny tym standardom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym na podstawie art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE. Takie wyłączenie nie powinno mieć zastosowania do dużych jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, ze względu na ochronę inwestorów, aby zapewnić większą przejrzystość w odniesieniu do takich jednostek.

| (26) | Zgodnie z art. 23 dyrektywy 2013/34/UE jednostki dominujące są zwolnione z obowiązku sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań z działalności, jeżeli są jednostkami zależnymi innej jednostki dominującej, która wywiązuje się z tego obowiązku. Należy jednak doprecyzować, że system zwolnień dla skonsolidowanych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań z działalności funkcjonuje niezależnie od systemu zwolnień w zakresie skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Jednostka może być zatem zwolniona z wymogów w zakresie skonsolidowanej sprawozdawczości finansowej, ale nie z wymogów dotyczących skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, jeżeli jej jednostka dominująca najwyższego szczebla sporządza skonsolidowane sprawozdania finansowe i skonsolidowane sprawozdania z działalności zgodnie z prawem Unii lub zgodnie z równoważnymi wymogami w przypadku, gdy jednostka ta ma swoją siedzibę w państwie trzecim, ale nie sporządza skonsolidowanego sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z prawem Unii ani zgodnie z równoważnymi wymogami w przypadku, gdy jednostka ta ma swoją siedzibę w państwie trzecim. Konieczne jest, aby jednostki dominujące przekazujące informacje na poziomie grupy zapewniały odpowiednie zrozumienie ryzyk i wpływu swoich jednostek zależnych, w tym, w stosownych przypadkach, informacje na temat ich procesów należytej staranności. Mogą wystąpić przypadki, w których różnice między sytuacją grupy a sytuacją jej poszczególnych jednostek zależnych lub między sytuacją poszczególnych jednostek zależnych na różnych terytoriach są szczególnie znaczące i w przypadku braku dodatkowych informacji na temat danej jednostki zależnej doprowadziłyby użytkownika informacji do zasadniczo odmiennego wniosku dotyczącego ryzyka lub wpływu jednostki zależnej. |
| --- | --- |

(26)

Zgodnie z art. 23 dyrektywy 2013/34/UE jednostki dominujące są zwolnione z obowiązku sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań z działalności, jeżeli są jednostkami zależnymi innej jednostki dominującej, która wywiązuje się z tego obowiązku. Należy jednak doprecyzować, że system zwolnień dla skonsolidowanych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań z działalności funkcjonuje niezależnie od systemu zwolnień w zakresie skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Jednostka może być zatem zwolniona z wymogów w zakresie skonsolidowanej sprawozdawczości finansowej, ale nie z wymogów dotyczących skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, jeżeli jej jednostka dominująca najwyższego szczebla sporządza skonsolidowane sprawozdania finansowe i skonsolidowane sprawozdania z działalności zgodnie z prawem Unii lub zgodnie z równoważnymi wymogami w przypadku, gdy jednostka ta ma swoją siedzibę w państwie trzecim, ale nie sporządza skonsolidowanego sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z prawem Unii ani zgodnie z równoważnymi wymogami w przypadku, gdy jednostka ta ma swoją siedzibę w państwie trzecim. Konieczne jest, aby jednostki dominujące przekazujące informacje na poziomie grupy zapewniały odpowiednie zrozumienie ryzyk i wpływu swoich jednostek zależnych, w tym, w stosownych przypadkach, informacje na temat ich procesów należytej staranności. Mogą wystąpić przypadki, w których różnice między sytuacją grupy a sytuacją jej poszczególnych jednostek zależnych lub między sytuacją poszczególnych jednostek zależnych na różnych terytoriach są szczególnie znaczące i w przypadku braku dodatkowych informacji na temat danej jednostki zależnej doprowadziłyby użytkownika informacji do zasadniczo odmiennego wniosku dotyczącego ryzyka lub wpływu jednostki zależnej.

| (27) | Instytucje kredytowe i zakłady ubezpieczeń odgrywają kluczową rolę w procesie przechodzenia na w pełni zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu system gospodarczy i finansowy zgodny z Zielonym Ładem. Działalność pożyczkowa, inwestycyjna i ubezpieczeniowa prowadzona przez wspomniane instytucje i zakłady może wywierać znaczący pozytywny i negatywny wpływ na przebieg tego procesu. Instytucje kredytowe i zakłady ubezpieczeń inne niż te, które są zobowiązane zapewnić zgodność z przepisami dyrektywy 2013/34/UE, w tym spółdzielnie i towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, powinny zatem podlegać wymogom dotyczącym przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, o ile spełniają kryteria dotyczące określonej wielkości. Użytkownicy informacji na temat zrównoważonego rozwoju mogliby zatem ocenić zarówno wpływ takich instytucji kredytowych i zakładów ubezpieczeń na społeczeństwo i środowisko, jak i ryzyko związane z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem, z jakimi może przyjść się zmierzyć takim instytucjom kredytowym i zakładom ubezpieczeń. Dyrektywa 2013/34/UE przewiduje trzy możliwe kryteria w celu ustalenia, czy jednostkę należy uznać za dużą jednostkę; są to: suma bilansowa, przychody netto ze sprzedaży oraz średnia liczba zatrudnionych w roku obrotowym.
  Kryterium przychodów netto ze sprzedaży należy dostosować w odniesieniu do instytucji kredytowych i zakładów ubezpieczeń poprzez odniesienie do definicji obrotów netto w dyrektywach Rady 86/635/EWG (19) i 91/674/EWG (20) zamiast do ogólnej definicji zawartej w dyrektywie 2013/34/UE. Aby zapewnić zgodność z wymogami sprawozdawczymi ustanowionymi w dyrektywie Rady 86/635/EWG, państwa członkowskie powinny móc odstąpić od nałożenia wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na instytucje kredytowe wymienione w art. 2 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (21). |
| --- | --- |

(27)

Instytucje kredytowe i zakłady ubezpieczeń odgrywają kluczową rolę w procesie przechodzenia na w pełni zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu system gospodarczy i finansowy zgodny z Zielonym Ładem. Działalność pożyczkowa, inwestycyjna i ubezpieczeniowa prowadzona przez wspomniane instytucje i zakłady może wywierać znaczący pozytywny i negatywny wpływ na przebieg tego procesu. Instytucje kredytowe i zakłady ubezpieczeń inne niż te, które są zobowiązane zapewnić zgodność z przepisami dyrektywy 2013/34/UE, w tym spółdzielnie i towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, powinny zatem podlegać wymogom dotyczącym przekazywania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, o ile spełniają kryteria dotyczące określonej wielkości. Użytkownicy informacji na temat zrównoważonego rozwoju mogliby zatem ocenić zarówno wpływ takich instytucji kredytowych i zakładów ubezpieczeń na społeczeństwo i środowisko, jak i ryzyko związane z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem, z jakimi może przyjść się zmierzyć takim instytucjom kredytowym i zakładom ubezpieczeń. Dyrektywa 2013/34/UE przewiduje trzy możliwe kryteria w celu ustalenia, czy jednostkę należy uznać za dużą jednostkę; są to: suma bilansowa, przychody netto ze sprzedaży oraz średnia liczba zatrudnionych w roku obrotowym.

Kryterium przychodów netto ze sprzedaży należy dostosować w odniesieniu do instytucji kredytowych i zakładów ubezpieczeń poprzez odniesienie do definicji obrotów netto w dyrektywach Rady 86/635/EWG (19) i 91/674/EWG (20) zamiast do ogólnej definicji zawartej w dyrektywie 2013/34/UE. Aby zapewnić zgodność z wymogami sprawozdawczymi ustanowionymi w dyrektywie Rady 86/635/EWG, państwa członkowskie powinny móc odstąpić od nałożenia wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na instytucje kredytowe wymienione w art. 2 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (21).

| (28) | Wykaz kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, na temat których jednostki są zobowiązane przekazywać stosowne informacje, powinien być możliwie jak najspójniejszy z definicją terminu „czynniki zrównoważonego rozwoju” ustanowioną w rozporządzeniu (UE) 2019/2088, aby uniknąć rozbieżności informacji wymaganych przez użytkowników danych oraz informacji zgłaszanych przez jednostki. Wykaz ten powinien również odpowiadać potrzebom i oczekiwaniom użytkowników i jednostek, które często posługują się pojęciami „środowiskowe”, „społeczne” i „związane z zarządzaniem”, aby przypisać te czynniki do jednej z trzech głównych kategorii kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Jednak przedstawiona w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 definicja terminu „czynniki zrównoważonego rozwoju” nie obejmuje wprost kwestii związanych z zarządzaniem. Definicja terminu „kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem” w dyrektywie 2013/34/UE zmienionej niniejszą dyrektywą zmieniającą powinna zatem obejmować czynniki środowiskowe, społeczne, związane z prawami człowieka i zarządzaniem, a także bazować na definicji terminu „czynniki zrównoważonego rozwoju” ustanowionej w rozporządzeniu (UE) 2019/2088. Wymogi dotyczące sprawozdawczości określone w dyrektywie 2013/34/UE powinny pozostawać bez uszczerbku dla krajowych obowiązków sprawozdawczych. |
| --- | --- |

(28)

Wykaz kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, na temat których jednostki są zobowiązane przekazywać stosowne informacje, powinien być możliwie jak najspójniejszy z definicją terminu „czynniki zrównoważonego rozwoju” ustanowioną w rozporządzeniu (UE) 2019/2088, aby uniknąć rozbieżności informacji wymaganych przez użytkowników danych oraz informacji zgłaszanych przez jednostki. Wykaz ten powinien również odpowiadać potrzebom i oczekiwaniom użytkowników i jednostek, które często posługują się pojęciami „środowiskowe”, „społeczne” i „związane z zarządzaniem”, aby przypisać te czynniki do jednej z trzech głównych kategorii kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Jednak przedstawiona w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 definicja terminu „czynniki zrównoważonego rozwoju” nie obejmuje wprost kwestii związanych z zarządzaniem. Definicja terminu „kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem” w dyrektywie 2013/34/UE zmienionej niniejszą dyrektywą zmieniającą powinna zatem obejmować czynniki środowiskowe, społeczne, związane z prawami człowieka i zarządzaniem, a także bazować na definicji terminu „czynniki zrównoważonego rozwoju” ustanowionej w rozporządzeniu (UE) 2019/2088. Wymogi dotyczące sprawozdawczości określone w dyrektywie 2013/34/UE powinny pozostawać bez uszczerbku dla krajowych obowiązków sprawozdawczych.

| (29) | W art. 19a ust. 1 i 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE ustanowiono obowiązek przekazywania nie tylko informacji w stopniu niezbędnym do zrozumienia rozwoju, wyników i sytuacji jednostki, ale również informacji niezbędnych do zrozumienia wpływu działalności jednostki na kwestie środowiskowe, społeczne i pracownicze, poszanowanie praw człowieka oraz przeciwdziałanie korupcji i łapownictwu. W przywołanych artykułach na jednostki nałożono zatem zarówno wymóg przekazywania informacji na temat wpływu działalności danej jednostki na ludzi i środowisko, jak i informacji na temat sposobu, w jaki kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem wpływają na daną jednostkę. Taką sytuację określa się mianem perspektywy podwójnej istotności, w ramach której zarówno ryzyko, na jakie narażona jest jednostka, jak i wywierany przez nią wpływ pełnią funkcję perspektywy istotności. Ocena adekwatności sprawozdawczości przedsiębiorstw wykazała, że te dwie perspektywy często nie są dobrze rozumiane lub są nieprawidłowo stosowane. Dlatego też należy wyjaśnić, że jednostka powinna rozważyć każdą perspektywę istotności z osobna i ujawnić zarówno informacje istotne z punktu widzenia obydwu tych perspektyw, jak i informacje istotne z punktu widzenia tylko jednej z nich. |
| --- | --- |

(29)

W art. 19a ust. 1 i 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE ustanowiono obowiązek przekazywania nie tylko informacji w stopniu niezbędnym do zrozumienia rozwoju, wyników i sytuacji jednostki, ale również informacji niezbędnych do zrozumienia wpływu działalności jednostki na kwestie środowiskowe, społeczne i pracownicze, poszanowanie praw człowieka oraz przeciwdziałanie korupcji i łapownictwu. W przywołanych artykułach na jednostki nałożono zatem zarówno wymóg przekazywania informacji na temat wpływu działalności danej jednostki na ludzi i środowisko, jak i informacji na temat sposobu, w jaki kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem wpływają na daną jednostkę. Taką sytuację określa się mianem perspektywy podwójnej istotności, w ramach której zarówno ryzyko, na jakie narażona jest jednostka, jak i wywierany przez nią wpływ pełnią funkcję perspektywy istotności. Ocena adekwatności sprawozdawczości przedsiębiorstw wykazała, że te dwie perspektywy często nie są dobrze rozumiane lub są nieprawidłowo stosowane. Dlatego też należy wyjaśnić, że jednostka powinna rozważyć każdą perspektywę istotności z osobna i ujawnić zarówno informacje istotne z punktu widzenia obydwu tych perspektyw, jak i informacje istotne z punktu widzenia tylko jednej z nich.

| (30) | Zgodnie z art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE jednostki są zobowiązane ujawnić informacje dotyczące pięciu obszarów sprawozdawczości: modelu biznesowego; polityk, z uwzględnieniem wdrożonych procesów należytej staranności; wyniku tych polityk; ryzyka i zarządzania ryzykiem; oraz kluczowych wskaźników wyników związanych z daną działalnością. W art. 19a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE nie zawarto bezpośrednich odniesień do innych obszarów sprawozdawczości, które użytkownicy informacji mogą uznać za istotne i z których część odpowiada informacjom ujawnianym zgodnie z ramami międzynarodowymi, uwzględniając zalecenia Grupy Zadaniowej ds. Ujawniania Informacji Finansowych Związanych z Klimatem. Wymogi dotyczące ujawniania informacji powinny być dostatecznie szczegółowe, aby zapewnić przekazywanie przez jednostki informacji na temat ich odporności na ryzyka w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Poza przekazywaniem informacji dotyczących obszarów sprawozdawczości zidentyfikowanych w art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE jednostki powinny być zobowiązane ujawniać informacje na temat swojej strategii biznesowej oraz odporności modelu biznesowego i strategii biznesowej na ryzyka związane z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem. Powinny one również być zobowiązane do ujawniania wszelkich planów służących zapewnieniu zgodności ich modelu biznesowego i strategii biznesowej z przejściem na zrównoważoną gospodarkę oraz z celami ograniczenia globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z Porozumieniem paryskim i osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r., jak określono w rozporządzeniu (UE) 2021/1119, bez przekroczenia lub przy nieznacznym przekroczeniu tej granicy.
  Szczególnie ważne jest, aby plany związane z klimatem opierały się na najnowszej wiedzy naukowej, w tym na sprawozdaniach Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) i sprawozdaniach Europejskiej Naukowej Rady Konsultacyjnej ds. Zmian Klimatu. Informacje ujawnione zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 dotyczące kwoty nakładów inwestycyjnych lub kosztów operacyjnych związanych z działalnością zgodną z systematyką mogłyby w stosownych przypadkach wspierać plany finansowe i inwestycyjne związane z takimi planami. Jednostki powinny mieć również obowiązek ujawniać, czy – a jeżeli tak, w jaki sposób – w ich modelu biznesowym i strategii biznesowej uwzględniono interesy zainteresowanych stron; informacje na temat wszelkich możliwości, jakie otworzyły się przed jednostką w związku z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem; informacje na temat wdrażania aspektów strategii biznesowej, które wywierają wpływ na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem lub na które kwestie te mogą wywierać wpływ; informacje na temat wszelkich celów w zakresie zrównoważonego rozwoju wyznaczonych przez jednostkę i postępów w ich realizacji; informacje na temat roli zarządu i kadry kierowniczej w kwestiach związanych ze zrównoważonym rozwojem; informacje na temat najważniejszych rzeczywistych i potencjalnych niekorzystnych skutków powiązanych z działalnością jednostki; a także informacje na temat sposobu, w jaki jednostka ustaliła, jakie informacje powinna przekazać. Jeżeli ujawnienie elementów takich jak cele i postępy w ich osiąganiu jest wymagane, nie ma potrzeby ustanawiać odrębnego wymogu zobowiązującego jednostkę do ujawnienia informacji na temat wyników polityk. |
| --- | --- |

(30)

Zgodnie z art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE jednostki są zobowiązane ujawnić informacje dotyczące pięciu obszarów sprawozdawczości: modelu biznesowego; polityk, z uwzględnieniem wdrożonych procesów należytej staranności; wyniku tych polityk; ryzyka i zarządzania ryzykiem; oraz kluczowych wskaźników wyników związanych z daną działalnością. W art. 19a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE nie zawarto bezpośrednich odniesień do innych obszarów sprawozdawczości, które użytkownicy informacji mogą uznać za istotne i z których część odpowiada informacjom ujawnianym zgodnie z ramami międzynarodowymi, uwzględniając zalecenia Grupy Zadaniowej ds. Ujawniania Informacji Finansowych Związanych z Klimatem. Wymogi dotyczące ujawniania informacji powinny być dostatecznie szczegółowe, aby zapewnić przekazywanie przez jednostki informacji na temat ich odporności na ryzyka w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Poza przekazywaniem informacji dotyczących obszarów sprawozdawczości zidentyfikowanych w art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE jednostki powinny być zobowiązane ujawniać informacje na temat swojej strategii biznesowej oraz odporności modelu biznesowego i strategii biznesowej na ryzyka związane z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem. Powinny one również być zobowiązane do ujawniania wszelkich planów służących zapewnieniu zgodności ich modelu biznesowego i strategii biznesowej z przejściem na zrównoważoną gospodarkę oraz z celami ograniczenia globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z Porozumieniem paryskim i osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r., jak określono w rozporządzeniu (UE) 2021/1119, bez przekroczenia lub przy nieznacznym przekroczeniu tej granicy.

Szczególnie ważne jest, aby plany związane z klimatem opierały się na najnowszej wiedzy naukowej, w tym na sprawozdaniach Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) i sprawozdaniach Europejskiej Naukowej Rady Konsultacyjnej ds. Zmian Klimatu. Informacje ujawnione zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 dotyczące kwoty nakładów inwestycyjnych lub kosztów operacyjnych związanych z działalnością zgodną z systematyką mogłyby w stosownych przypadkach wspierać plany finansowe i inwestycyjne związane z takimi planami. Jednostki powinny mieć również obowiązek ujawniać, czy – a jeżeli tak, w jaki sposób – w ich modelu biznesowym i strategii biznesowej uwzględniono interesy zainteresowanych stron; informacje na temat wszelkich możliwości, jakie otworzyły się przed jednostką w związku z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem; informacje na temat wdrażania aspektów strategii biznesowej, które wywierają wpływ na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem lub na które kwestie te mogą wywierać wpływ; informacje na temat wszelkich celów w zakresie zrównoważonego rozwoju wyznaczonych przez jednostkę i postępów w ich realizacji; informacje na temat roli zarządu i kadry kierowniczej w kwestiach związanych ze zrównoważonym rozwojem; informacje na temat najważniejszych rzeczywistych i potencjalnych niekorzystnych skutków powiązanych z działalnością jednostki; a także informacje na temat sposobu, w jaki jednostka ustaliła, jakie informacje powinna przekazać. Jeżeli ujawnienie elementów takich jak cele i postępy w ich osiąganiu jest wymagane, nie ma potrzeby ustanawiać odrębnego wymogu zobowiązującego jednostkę do ujawnienia informacji na temat wyników polityk.

| (31) | Aby zapewnić spójność z międzynarodowymi instrumentami takimi jak Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka: Wdrażanie dokumentu ramowego ONZ »Chronić, szanować i naprawiać«” (Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka), Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz Wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w celu odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej, wymogi dotyczące ujawniania informacji z zachowaniem należytej staranności należy doprecyzować w większym stopniu niż ma to miejsce obecnie w art. 19a ust. 1 lit. b) i art. 29a ust. 1 lit. b) dyrektywy 2013/34/UE. Należyta staranność to proces realizowany przez jednostki w celu identyfikowania, monitorowania, łagodzenia, niwelowania lub likwidowania najważniejszych rzeczywistych i potencjalnych niekorzystnych skutków związanych z ich działalnością oraz zapobiegania tym niekorzystnym skutkom, a także służy ona do określenia, w jaki sposób jednostki radzą sobie z tymi niekorzystnymi skutkami. Wpływ związany z działalnością jednostki obejmuje skutki wywołane bezpośrednio przez jednostkę, wpływ, do którego przyczynia się jednostka, a także skutki w inny sposób powiązane z łańcuchem wartości jednostki. Proces należytej staranności dotyczy całego łańcucha wartości jednostki, w tym jej własnych operacji, produktów i usług, stosunków gospodarczych i łańcuchów dostaw. Zgodnie z Wytycznymi ONZ dotyczącymi biznesu i praw człowieka rzeczywiste lub potencjalne niekorzystne skutki należy traktować jako te o najważniejszym wpływie w przypadku, gdy mieszczą się wśród najpoważniejszych skutków związanych z działalnością tej jednostki, jeżeli chodzi o: stopień wpływu na ludzi lub środowisko, liczbę osób, które odczuły lub mogą odczuć ten wpływ, lub skalę zniszczeń środowiska oraz łatwość naprawy szkody, przywrócenia środowiska lub osób, które odczuły wpływ, do stanu pierwotnego. |
| --- | --- |

(31)

Aby zapewnić spójność z międzynarodowymi instrumentami takimi jak Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka: Wdrażanie dokumentu ramowego ONZ »Chronić, szanować i naprawiać«” (Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka), Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz Wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w celu odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej, wymogi dotyczące ujawniania informacji z zachowaniem należytej staranności należy doprecyzować w większym stopniu niż ma to miejsce obecnie w art. 19a ust. 1 lit. b) i art. 29a ust. 1 lit. b) dyrektywy 2013/34/UE. Należyta staranność to proces realizowany przez jednostki w celu identyfikowania, monitorowania, łagodzenia, niwelowania lub likwidowania najważniejszych rzeczywistych i potencjalnych niekorzystnych skutków związanych z ich działalnością oraz zapobiegania tym niekorzystnym skutkom, a także służy ona do określenia, w jaki sposób jednostki radzą sobie z tymi niekorzystnymi skutkami. Wpływ związany z działalnością jednostki obejmuje skutki wywołane bezpośrednio przez jednostkę, wpływ, do którego przyczynia się jednostka, a także skutki w inny sposób powiązane z łańcuchem wartości jednostki. Proces należytej staranności dotyczy całego łańcucha wartości jednostki, w tym jej własnych operacji, produktów i usług, stosunków gospodarczych i łańcuchów dostaw. Zgodnie z Wytycznymi ONZ dotyczącymi biznesu i praw człowieka rzeczywiste lub potencjalne niekorzystne skutki należy traktować jako te o najważniejszym wpływie w przypadku, gdy mieszczą się wśród najpoważniejszych skutków związanych z działalnością tej jednostki, jeżeli chodzi o: stopień wpływu na ludzi lub środowisko, liczbę osób, które odczuły lub mogą odczuć ten wpływ, lub skalę zniszczeń środowiska oraz łatwość naprawy szkody, przywrócenia środowiska lub osób, które odczuły wpływ, do stanu pierwotnego.

| (32) | W dyrektywie 2013/34/UE nie wymaga się ujawnienia informacji na temat zasobów niematerialnych innych niż wartości niematerialne i prawne ujęte w bilansie. Powszechnie wiadomo, że informacje na temat wartości niematerialnych i prawnych oraz innych elementów niematerialnych, w tym zasobów niematerialnych generowanych wewnętrznie, są zgłaszane w sposób niedostateczny, co utrudnia właściwą ocenę rozwoju jednostki, jej wyników i sytuacji oraz monitorowanie inwestycji. Aby umożliwić inwestorom lepsze zrozumienie rosnącej rozbieżności między wartością księgową wielu jednostek a ich wartością rynkową, którą to różnicę można zaobserwować w wielu sektorach gospodarki, wszystkie duże jednostki i wszystkie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, powinny mieć obowiązek przedstawiania odpowiedniej sprawozdawczości w zakresie zasobów niematerialnych. Niemniej jednak niektóre informacje na temat zasobów niematerialnych są nieodłącznym elementem kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w związku z czym powinny być częścią sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Przykładowo, informacje na temat umiejętności pracowników, ich kompetencji, doświadczenia i lojalności wobec jednostki oraz motywacji do ulepszania procesów, towarów i usług to informacje na temat zrównoważonego rozwoju dotyczące kwestii społecznych, które można również uznać za informacje na temat zasobów niematerialnych. Podobnie informacje na temat jakości stosunków między jednostką a jej zainteresowanymi stronami, w tym klientami, dostawcami i społecznościami, na które działalność jednostki ma wpływ, to informacje na temat zrównoważonego rozwoju istotne dla kwestii społecznych lub związanych z zarządzaniem, które można również uznać za informacje na temat zasobów niematerialnych. Przykłady takie ilustrują, w jaki sposób w niektórych przypadkach nie jest możliwe odróżnienie informacji na temat zasobów niematerialnych od informacji dotyczących kwestii zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(32)

W dyrektywie 2013/34/UE nie wymaga się ujawnienia informacji na temat zasobów niematerialnych innych niż wartości niematerialne i prawne ujęte w bilansie. Powszechnie wiadomo, że informacje na temat wartości niematerialnych i prawnych oraz innych elementów niematerialnych, w tym zasobów niematerialnych generowanych wewnętrznie, są zgłaszane w sposób niedostateczny, co utrudnia właściwą ocenę rozwoju jednostki, jej wyników i sytuacji oraz monitorowanie inwestycji. Aby umożliwić inwestorom lepsze zrozumienie rosnącej rozbieżności między wartością księgową wielu jednostek a ich wartością rynkową, którą to różnicę można zaobserwować w wielu sektorach gospodarki, wszystkie duże jednostki i wszystkie jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, z wyjątkiem mikrojednostek, powinny mieć obowiązek przedstawiania odpowiedniej sprawozdawczości w zakresie zasobów niematerialnych. Niemniej jednak niektóre informacje na temat zasobów niematerialnych są nieodłącznym elementem kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w związku z czym powinny być częścią sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Przykładowo, informacje na temat umiejętności pracowników, ich kompetencji, doświadczenia i lojalności wobec jednostki oraz motywacji do ulepszania procesów, towarów i usług to informacje na temat zrównoważonego rozwoju dotyczące kwestii społecznych, które można również uznać za informacje na temat zasobów niematerialnych. Podobnie informacje na temat jakości stosunków między jednostką a jej zainteresowanymi stronami, w tym klientami, dostawcami i społecznościami, na które działalność jednostki ma wpływ, to informacje na temat zrównoważonego rozwoju istotne dla kwestii społecznych lub związanych z zarządzaniem, które można również uznać za informacje na temat zasobów niematerialnych. Przykłady takie ilustrują, w jaki sposób w niektórych przypadkach nie jest możliwe odróżnienie informacji na temat zasobów niematerialnych od informacji dotyczących kwestii zrównoważonego rozwoju.

| (33) | W art. 19a ust. 1 ani w art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE nie sprecyzowano, czy informacje, które należy przekazać, mają dotyczyć przyszłości, czy też wyników uzyskanych w przeszłości. Aktualnie brakuje ujawnień dotyczących przyszłości, które są szczególnie cenne dla użytkowników informacji na temat zrównoważonego rozwoju. W art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE należy zatem doprecyzować, że zgłaszane informacje na temat zrównoważonego rozwoju mają dotyczyć przyszłości i przeszłości oraz obejmować dane zarówno jakościowe, jak i ilościowe. W stosownych przypadkach informacje powinny opierać się na rozstrzygających dowodach naukowych. Informacje powinny być również zharmonizowane, porównywalne i w stosownych przypadkach oparte na jednolitych wskaźnikach, przy jednoczesnym umożliwieniu sprawozdawczości, która jest specyficzna dla poszczególnych jednostek i nie zagraża pozycji handlowej jednostki. Przekazane informacje na temat zrównoważonego rozwoju powinny również uwzględniać perspektywę krótko-, średnio- i długoterminową oraz zawierać informacje na temat całego łańcucha wartości jednostki, w tym w stosownych przypadkach jej własnych operacji, produktów i usług, stosunków gospodarczych oraz łańcuchów dostaw. Informacje na temat całego łańcucha wartości jednostki obejmowałyby informacje na temat jej łańcucha wartości w Unii i państwach trzecich, jeżeli łańcuch wartości przedsiębiorstwa wykracza poza Unię. Przez pierwsze trzy lata stosowania środków, które mają zostać przyjęte przez państwa członkowskie zgodnie z niniejszą dyrektywą zmieniającą, w przypadku gdyby nie były dostępne wszystkie niezbędne informacje dotyczące łańcucha wartości jednostki, jednostka powinna wyjaśnić wysiłki podjęte w celu uzyskania informacji na temat swojego łańcucha wartości, powody, dla których nie można było uzyskać tych informacji, oraz plany jednostki, by uzyskać wszystkie niezbędne informacje w przyszłości. |
| --- | --- |

(33)

W art. 19a ust. 1 ani w art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE nie sprecyzowano, czy informacje, które należy przekazać, mają dotyczyć przyszłości, czy też wyników uzyskanych w przeszłości. Aktualnie brakuje ujawnień dotyczących przyszłości, które są szczególnie cenne dla użytkowników informacji na temat zrównoważonego rozwoju. W art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE należy zatem doprecyzować, że zgłaszane informacje na temat zrównoważonego rozwoju mają dotyczyć przyszłości i przeszłości oraz obejmować dane zarówno jakościowe, jak i ilościowe. W stosownych przypadkach informacje powinny opierać się na rozstrzygających dowodach naukowych. Informacje powinny być również zharmonizowane, porównywalne i w stosownych przypadkach oparte na jednolitych wskaźnikach, przy jednoczesnym umożliwieniu sprawozdawczości, która jest specyficzna dla poszczególnych jednostek i nie zagraża pozycji handlowej jednostki. Przekazane informacje na temat zrównoważonego rozwoju powinny również uwzględniać perspektywę krótko-, średnio- i długoterminową oraz zawierać informacje na temat całego łańcucha wartości jednostki, w tym w stosownych przypadkach jej własnych operacji, produktów i usług, stosunków gospodarczych oraz łańcuchów dostaw. Informacje na temat całego łańcucha wartości jednostki obejmowałyby informacje na temat jej łańcucha wartości w Unii i państwach trzecich, jeżeli łańcuch wartości przedsiębiorstwa wykracza poza Unię. Przez pierwsze trzy lata stosowania środków, które mają zostać przyjęte przez państwa członkowskie zgodnie z niniejszą dyrektywą zmieniającą, w przypadku gdyby nie były dostępne wszystkie niezbędne informacje dotyczące łańcucha wartości jednostki, jednostka powinna wyjaśnić wysiłki podjęte w celu uzyskania informacji na temat swojego łańcucha wartości, powody, dla których nie można było uzyskać tych informacji, oraz plany jednostki, by uzyskać wszystkie niezbędne informacje w przyszłości.

| (34) | Celem niniejszej dyrektywy zmieniającej nie jest wymaganie od przedsiębiorstw ujawniania kapitału intelektualnego, własności intelektualnej, know-how lub wyników innowacji, które kwalifikowałyby się jako tajemnice przedsiębiorstwa w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 (22). Wymogi dotyczące sprawozdawczości przewidziane w niniejszej dyrektywie zmieniającej powinny zatem pozostawać bez uszczerbku dla dyrektywy (UE) 2016/943. |
| --- | --- |

(34)

Celem niniejszej dyrektywy zmieniającej nie jest wymaganie od przedsiębiorstw ujawniania kapitału intelektualnego, własności intelektualnej, know-how lub wyników innowacji, które kwalifikowałyby się jako tajemnice przedsiębiorstwa w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 (22). Wymogi dotyczące sprawozdawczości przewidziane w niniejszej dyrektywie zmieniającej powinny zatem pozostawać bez uszczerbku dla dyrektywy (UE) 2016/943.

| (35) | W art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE nakłada się na jednostki wymóg uwzględnienia w ich sprawozdawczości niefinansowej odniesień do kwot wykazanych w rocznych sprawozdaniach finansowych oraz dodatkowych objaśnień z nimi związanymi. W artykułach tych nie wymaga się jednak od jednostek podania odniesień do innych informacji zawartych w sprawozdaniu z działalności ani dodatkowych objaśnień tych informacji. W związku z tym obecnie może brakować spójności między przekazywanymi informacjami niefinansowymi a pozostałymi informacjami ujawnianymi w sprawozdaniu z działalności. Konieczne jest określenie jasnych wymagań w tym zakresie. |
| --- | --- |

(35)

W art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE nakłada się na jednostki wymóg uwzględnienia w ich sprawozdawczości niefinansowej odniesień do kwot wykazanych w rocznych sprawozdaniach finansowych oraz dodatkowych objaśnień z nimi związanymi. W artykułach tych nie wymaga się jednak od jednostek podania odniesień do innych informacji zawartych w sprawozdaniu z działalności ani dodatkowych objaśnień tych informacji. W związku z tym obecnie może brakować spójności między przekazywanymi informacjami niefinansowymi a pozostałymi informacjami ujawnianymi w sprawozdaniu z działalności. Konieczne jest określenie jasnych wymagań w tym zakresie.

| (36) | W art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE wymaga się, aby jednostki przedstawiły jasne i uzasadnione wyjaśnienie nieprzestrzegania polityk w odniesieniu do co najmniej jednej z kwestii wymienionej w tych artykułach, jeżeli jednostka działała wbrew tej polityce. Różne traktowanie zobowiązań jednostek do ujawnienia informacji na temat polityk w porównaniu z pozostałymi obszarami sprawozdawczości określonymi w tych artykułach doprowadziło do zamieszania wśród jednostek prowadzących sprawozdawczość i nie przyczyniło się do poprawy jakości przekazywanych informacji. Nie ma zatem potrzeby utrzymania takiego różnego traktowania polityk w tej dyrektywie. W standardach dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny zostać określone informacje, które należy ujawnić w odniesieniu do każdego z obszarów sprawozdawczości określonych w art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE zmienionej niniejszą dyrektywą zmieniającą. |
| --- | --- |

(36)

W art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE wymaga się, aby jednostki przedstawiły jasne i uzasadnione wyjaśnienie nieprzestrzegania polityk w odniesieniu do co najmniej jednej z kwestii wymienionej w tych artykułach, jeżeli jednostka działała wbrew tej polityce. Różne traktowanie zobowiązań jednostek do ujawnienia informacji na temat polityk w porównaniu z pozostałymi obszarami sprawozdawczości określonymi w tych artykułach doprowadziło do zamieszania wśród jednostek prowadzących sprawozdawczość i nie przyczyniło się do poprawy jakości przekazywanych informacji. Nie ma zatem potrzeby utrzymania takiego różnego traktowania polityk w tej dyrektywie. W standardach dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny zostać określone informacje, które należy ujawnić w odniesieniu do każdego z obszarów sprawozdawczości określonych w art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE zmienionej niniejszą dyrektywą zmieniającą.

| (37) | Jednostki objęte zakresem stosowania art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE mogą korzystać z krajowych, unijnych lub międzynarodowych ram sprawozdawczości – muszą wówczas określić, z których ram korzystają. W dyrektywie 2013/34/UE nie wymaga się jednak, aby jednostki korzystały ze wspólnych ram lub standardów sprawozdawczości, i nie zabrania się jednostkom podjęcia decyzji o niekorzystaniu z żadnych ram lub standardów sprawozdawczości. Zgodnie z wymogami art. 2 dyrektywy 2014/95/UE dnia 5 lipca 2017 r. Komisja przyjęła komunikat zatytułowany „Wytyczne dotyczące sprawozdawczości w zakresie informacji niefinansowych (metodyka sprawozdawczości niefinansowej)” (zwany dalej „Wytycznymi w sprawie sprawozdawczości niefinansowej”), w którym określono niewiążące wytyczne dla jednostek objętych zakresem tej dyrektywy.
  Dnia 17 czerwca 2019 r. Komisja przyjęła wytyczne dotyczące zgłaszania informacji związanych z klimatem, zawierające dodatkowe wytyczne, w szczególności dotyczące zgłaszania informacji związanych z klimatem. W tych wytycznych dotyczących zgłaszania informacji związanych z klimatem w sposób wyraźny uwzględniono zalecenia Grupy Zadaniowej ds. Ujawniania Informacji Finansowych Związanych z Klimatem. Dostępne dowody wskazują, że wytyczne w sprawie sprawozdawczości niefinansowej nie miały znaczącego wpływu na jakość sprawozdawczości niefinansowej jednostek podlegających przepisom art. 19a i art. 29a dyrektywy 2013/34/UE. Dobrowolny charakter wytycznych oznacza, że jednostki mają swobodę decydowania o ich stosowaniu lub niestosowaniu. Za pomocą wytycznych nie można zatem zagwarantować, że informacje ujawnione przez różne jednostki będą porównywalne ani że ujawnione zostaną wszystkie informacje, które użytkownicy tych informacji uznają za istotne. Dlatego też istnieje potrzeba opracowania obowiązkowych wspólnych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, aby zapewnić porównywalność informacji oraz ujawnienie wszystkich istotnych informacji. Zgodnie z zasadą podwójnej istotności standardy powinny obejmować wszystkie informacje, które mają znaczenie dla użytkowników tych informacji. Wspólne standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju są również potrzebne do zapewnienia atestacji i cyfryzacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także do ułatwienia ich nadzoru i egzekwowania.
  Opracowanie obowiązkowych wspólnych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest konieczne, aby poczynić postępy na drodze do sytuacji, w której informacje na temat zrównoważonego rozwoju będą miały status porównywalny do informacji finansowych. Przyjęcie standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w drodze aktów delegowanych zapewni zharmonizowaną sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju w całej Unii. W związku z tym jednostka spełniałaby wymogi sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określone w dyrektywie 2013/34/UE poprzez sprawozdawczość zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Przy definiowaniu takich standardów konieczne jest należyte uwzględnienie w jak największym stopniu głównych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stosowanych na całym świecie, bez obniżania ambicji niniejszej dyrektywy zmieniającej i aktów delegowanych przyjętych na jej podstawie. |
| --- | --- |

(37)

Jednostki objęte zakresem stosowania art. 19a ust. 1 i art. 29a ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE mogą korzystać z krajowych, unijnych lub międzynarodowych ram sprawozdawczości – muszą wówczas określić, z których ram korzystają. W dyrektywie 2013/34/UE nie wymaga się jednak, aby jednostki korzystały ze wspólnych ram lub standardów sprawozdawczości, i nie zabrania się jednostkom podjęcia decyzji o niekorzystaniu z żadnych ram lub standardów sprawozdawczości. Zgodnie z wymogami art. 2 dyrektywy 2014/95/UE dnia 5 lipca 2017 r. Komisja przyjęła komunikat zatytułowany „Wytyczne dotyczące sprawozdawczości w zakresie informacji niefinansowych (metodyka sprawozdawczości niefinansowej)” (zwany dalej „Wytycznymi w sprawie sprawozdawczości niefinansowej”), w którym określono niewiążące wytyczne dla jednostek objętych zakresem tej dyrektywy.

Dnia 17 czerwca 2019 r. Komisja przyjęła wytyczne dotyczące zgłaszania informacji związanych z klimatem, zawierające dodatkowe wytyczne, w szczególności dotyczące zgłaszania informacji związanych z klimatem. W tych wytycznych dotyczących zgłaszania informacji związanych z klimatem w sposób wyraźny uwzględniono zalecenia Grupy Zadaniowej ds. Ujawniania Informacji Finansowych Związanych z Klimatem. Dostępne dowody wskazują, że wytyczne w sprawie sprawozdawczości niefinansowej nie miały znaczącego wpływu na jakość sprawozdawczości niefinansowej jednostek podlegających przepisom art. 19a i art. 29a dyrektywy 2013/34/UE. Dobrowolny charakter wytycznych oznacza, że jednostki mają swobodę decydowania o ich stosowaniu lub niestosowaniu. Za pomocą wytycznych nie można zatem zagwarantować, że informacje ujawnione przez różne jednostki będą porównywalne ani że ujawnione zostaną wszystkie informacje, które użytkownicy tych informacji uznają za istotne. Dlatego też istnieje potrzeba opracowania obowiązkowych wspólnych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, aby zapewnić porównywalność informacji oraz ujawnienie wszystkich istotnych informacji. Zgodnie z zasadą podwójnej istotności standardy powinny obejmować wszystkie informacje, które mają znaczenie dla użytkowników tych informacji. Wspólne standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju są również potrzebne do zapewnienia atestacji i cyfryzacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także do ułatwienia ich nadzoru i egzekwowania.

Opracowanie obowiązkowych wspólnych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest konieczne, aby poczynić postępy na drodze do sytuacji, w której informacje na temat zrównoważonego rozwoju będą miały status porównywalny do informacji finansowych. Przyjęcie standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w drodze aktów delegowanych zapewni zharmonizowaną sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju w całej Unii. W związku z tym jednostka spełniałaby wymogi sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określone w dyrektywie 2013/34/UE poprzez sprawozdawczość zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Przy definiowaniu takich standardów konieczne jest należyte uwzględnienie w jak największym stopniu głównych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stosowanych na całym świecie, bez obniżania ambicji niniejszej dyrektywy zmieniającej i aktów delegowanych przyjętych na jej podstawie.

| (38) | Żadne istniejące standardy ani ramy same w sobie nie zaspokajają potrzeb Unii w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Informacje wymagane na podstawie dyrektywy 2013/34/UE muszą obejmować informacje ważne z każdej perspektywy istotności, obejmować wszystkie kwestie i potrzeby związane ze zrównoważonym rozwojem i muszą, w stosownych przypadkach, zostać dostosowane do innych wynikających z prawa Unii zobowiązań do ujawniania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, w tym zobowiązań określonych w rozporządzeniach (UE) 2019/2088 i (UE) 2020/852. Ponadto obowiązkowe standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla jednostek unijnych powinny być proporcjonalne do poziomu ambicji określonego w Zielonym Ładzie oraz unijnego celu polegającego na osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r., a także celów pośrednich na mocy rozporządzenia (UE) 2021/1119. Należy zatem upoważnić Komisję do przyjęcia unijnych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, dzięki czemu możliwe będzie ich sprawne przyjęcie i zapewnienie, aby ich treść była spójna z potrzebami Unii. |
| --- | --- |

(38)

Żadne istniejące standardy ani ramy same w sobie nie zaspokajają potrzeb Unii w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Informacje wymagane na podstawie dyrektywy 2013/34/UE muszą obejmować informacje ważne z każdej perspektywy istotności, obejmować wszystkie kwestie i potrzeby związane ze zrównoważonym rozwojem i muszą, w stosownych przypadkach, zostać dostosowane do innych wynikających z prawa Unii zobowiązań do ujawniania informacji na temat zrównoważonego rozwoju, w tym zobowiązań określonych w rozporządzeniach (UE) 2019/2088 i (UE) 2020/852. Ponadto obowiązkowe standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla jednostek unijnych powinny być proporcjonalne do poziomu ambicji określonego w Zielonym Ładzie oraz unijnego celu polegającego na osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r., a także celów pośrednich na mocy rozporządzenia (UE) 2021/1119. Należy zatem upoważnić Komisję do przyjęcia unijnych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, dzięki czemu możliwe będzie ich sprawne przyjęcie i zapewnienie, aby ich treść była spójna z potrzebami Unii.

| (39) | Europejska Grupa Doradcza ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG) to nienastawione na zysk, ustanowione zgodnie z prawem belgijskim stowarzyszenie, które działa w interesie publicznym, doradzając Komisji w sprawie zatwierdzania międzynarodowych standardów sprawozdawczości finansowej. EFRAG zyskała reputację europejskiego centrum wiedzy eksperckiej na temat sprawozdawczości przedsiębiorstw i jest odpowiednia, aby wspierać koordynację między unijnymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju a międzynarodowymi inicjatywami ukierunkowanymi na opracowanie standardów, które byłyby spójne na całym świecie. W marcu 2021 r. wielostronna grupa zadaniowa utworzona przez EFRAG opublikowała zalecenia dotyczące możliwego opracowania dla Unii standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Zalecenia te zawierają propozycje opracowania spójnego i kompleksowego zestawu standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju uwzględniającego wszystkie kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem z perspektywy podwójnej istotności. Zalecenia te zawierają także szczegółowy plan działania w zakresie opracowania takich standardów oraz wnioski w sprawie wzajemnie uzupełniającej się współpracy między ogólnoświatowymi i unijnymi inicjatywami w zakresie określania standardów. W marcu 2021 r. przewodniczący zarządu EFRAG opublikował zalecenia dotyczące możliwych zmian w zarządzaniu EFRAG, w przypadku zwrócenia się do niej o poradę techniczną w sprawie standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Zalecenia przewodniczącego zarządu EFRAG obejmują ustanowienie w ramach EFRAG nowego filaru sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przy nieznacznych tylko zmianach istniejącego filaru sprawozdawczości finansowej. W marcu 2022 r. zgromadzenie ogólne EFRAG mianowało członków nowo utworzonej rady EFRAG ds. sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Przy przyjmowaniu standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju Komisja powinna uwzględnić porady techniczne opracowane przez EFRAG.
  Aby zapewnić wysokiej jakości standardy, które wniosą wkład w europejskie dobro publiczne i zaspokoją potrzeby jednostek oraz użytkowników zgłaszanych informacji, EFRAG powinna dysponować wystarczającymi środkami publicznymi, aby zapewnić jej niezależność. Porady techniczne EFRAG należy opracować z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości oraz z wykorzystaniem wiedzy eksperckiej zrównoważonej reprezentacji odpowiednich zainteresowanych stron, w tym jednostek, inwestorów, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i związków zawodowych, oraz powinny im towarzyszyć oceny kosztów i korzyści. Uczestnictwo w pracach EFRAG na poziomie technicznym powinno być uzależnione od wiedzy fachowej w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i nie powinno być uzależnione od jakiegokolwiek wkładu finansowego, bez uszczerbku dla udziału w tych pracach organów publicznych i krajowych organizacji normalizacyjnych. Należy zagwarantować przejrzysty proces unikania konfliktów interesów. Aby zapewnić uwzględnienie opinii państw członkowskich w unijnych standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, przed przyjęciem tych standardów Komisja powinna zasięgnąć w sprawie porady technicznej EFRAG opinii grupy ekspertów z państw członkowskich ds. zrównoważonego finansowania, o której mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/852 (zwanej dalej „grupą ekspertów z państw członkowskich ds. zrównoważonego finansowania”), oraz komitetu regulacyjnego rachunkowości, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 (23) (zwanego dalej „komitetem regulacyjnym rachunkowości”).
  Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) i Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) odgrywają rolę w opracowywaniu regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/2088, a te regulacyjne standardy techniczne muszą być spójne ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (24) ESMA odgrywa również rolę w propagowaniu konwergencji praktyk nadzorczych w zakresie egzekwowania sprawozdawczości przedsiębiorstw przez emitentów, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii i którzy będą objęci wymogiem stosowania tych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. ESMA, EUNB i EIOPA powinny zatem być zobowiązane do wydania opinii na temat porady technicznej EFRAG. Opinie te należy przekazać w terminie dwóch miesięcy do dnia otrzymania wniosku od Komisji. Ponadto Komisja powinna zasięgnąć opinii Europejskiej Agencji Środowiska, Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, EBC, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Audytowego (KEONA) oraz platformy ds. zrównoważonego finansowania, aby zapewnić spójność standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z odpowiednimi unijnymi politykami i przepisami. Jeżeli którykolwiek z wymienionych podmiotów zdecyduje się przekazać opinię, powinien to zrobić w terminie dwóch miesięcy od dnia nawiązania w tej sprawie kontaktu przez Komisję. |
| --- | --- |

(39)

Europejska Grupa Doradcza ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG) to nienastawione na zysk, ustanowione zgodnie z prawem belgijskim stowarzyszenie, które działa w interesie publicznym, doradzając Komisji w sprawie zatwierdzania międzynarodowych standardów sprawozdawczości finansowej. EFRAG zyskała reputację europejskiego centrum wiedzy eksperckiej na temat sprawozdawczości przedsiębiorstw i jest odpowiednia, aby wspierać koordynację między unijnymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju a międzynarodowymi inicjatywami ukierunkowanymi na opracowanie standardów, które byłyby spójne na całym świecie. W marcu 2021 r. wielostronna grupa zadaniowa utworzona przez EFRAG opublikowała zalecenia dotyczące możliwego opracowania dla Unii standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Zalecenia te zawierają propozycje opracowania spójnego i kompleksowego zestawu standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju uwzględniającego wszystkie kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem z perspektywy podwójnej istotności. Zalecenia te zawierają także szczegółowy plan działania w zakresie opracowania takich standardów oraz wnioski w sprawie wzajemnie uzupełniającej się współpracy między ogólnoświatowymi i unijnymi inicjatywami w zakresie określania standardów. W marcu 2021 r. przewodniczący zarządu EFRAG opublikował zalecenia dotyczące możliwych zmian w zarządzaniu EFRAG, w przypadku zwrócenia się do niej o poradę techniczną w sprawie standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Zalecenia przewodniczącego zarządu EFRAG obejmują ustanowienie w ramach EFRAG nowego filaru sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przy nieznacznych tylko zmianach istniejącego filaru sprawozdawczości finansowej. W marcu 2022 r. zgromadzenie ogólne EFRAG mianowało członków nowo utworzonej rady EFRAG ds. sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Przy przyjmowaniu standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju Komisja powinna uwzględnić porady techniczne opracowane przez EFRAG.

Aby zapewnić wysokiej jakości standardy, które wniosą wkład w europejskie dobro publiczne i zaspokoją potrzeby jednostek oraz użytkowników zgłaszanych informacji, EFRAG powinna dysponować wystarczającymi środkami publicznymi, aby zapewnić jej niezależność. Porady techniczne EFRAG należy opracować z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości oraz z wykorzystaniem wiedzy eksperckiej zrównoważonej reprezentacji odpowiednich zainteresowanych stron, w tym jednostek, inwestorów, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i związków zawodowych, oraz powinny im towarzyszyć oceny kosztów i korzyści. Uczestnictwo w pracach EFRAG na poziomie technicznym powinno być uzależnione od wiedzy fachowej w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i nie powinno być uzależnione od jakiegokolwiek wkładu finansowego, bez uszczerbku dla udziału w tych pracach organów publicznych i krajowych organizacji normalizacyjnych. Należy zagwarantować przejrzysty proces unikania konfliktów interesów. Aby zapewnić uwzględnienie opinii państw członkowskich w unijnych standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, przed przyjęciem tych standardów Komisja powinna zasięgnąć w sprawie porady technicznej EFRAG opinii grupy ekspertów z państw członkowskich ds. zrównoważonego finansowania, o której mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/852 (zwanej dalej „grupą ekspertów z państw członkowskich ds. zrównoważonego finansowania”), oraz komitetu regulacyjnego rachunkowości, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 (23) (zwanego dalej „komitetem regulacyjnym rachunkowości”).

Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) i Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) odgrywają rolę w opracowywaniu regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/2088, a te regulacyjne standardy techniczne muszą być spójne ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (24) ESMA odgrywa również rolę w propagowaniu konwergencji praktyk nadzorczych w zakresie egzekwowania sprawozdawczości przedsiębiorstw przez emitentów, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii i którzy będą objęci wymogiem stosowania tych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. ESMA, EUNB i EIOPA powinny zatem być zobowiązane do wydania opinii na temat porady technicznej EFRAG. Opinie te należy przekazać w terminie dwóch miesięcy do dnia otrzymania wniosku od Komisji. Ponadto Komisja powinna zasięgnąć opinii Europejskiej Agencji Środowiska, Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, EBC, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Audytowego (KEONA) oraz platformy ds. zrównoważonego finansowania, aby zapewnić spójność standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z odpowiednimi unijnymi politykami i przepisami. Jeżeli którykolwiek z wymienionych podmiotów zdecyduje się przekazać opinię, powinien to zrobić w terminie dwóch miesięcy od dnia nawiązania w tej sprawie kontaktu przez Komisję.

| (40) | Aby zwiększyć kontrolę demokratyczną, nadzór i przejrzystość, przynajmniej raz w roku Komisja powinna konsultować się z Parlamentem Europejskim, a jednocześnie z grupą ekspertów z państw członkowskich ds. zrównoważonego finansowania, oraz z komitetem regulacyjnym rachunkowości w kwestii programu prac EFRAG w odniesieniu do opracowania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(40)

Aby zwiększyć kontrolę demokratyczną, nadzór i przejrzystość, przynajmniej raz w roku Komisja powinna konsultować się z Parlamentem Europejskim, a jednocześnie z grupą ekspertów z państw członkowskich ds. zrównoważonego finansowania, oraz z komitetem regulacyjnym rachunkowości w kwestii programu prac EFRAG w odniesieniu do opracowania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (41) | Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny być spójne z innymi przepisami Unii. Standardy te powinny być w szczególności dostosowane do wymogów dotyczących ujawniania informacji określonych w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 i uwzględniać podstawowe wskaźniki i metody opisane w poszczególnych aktach delegowanych przyjętych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2020/852, wymogi dotyczące ujawniania informacji mające zastosowanie do administratorów wskaźnika referencyjnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (25), minimalne normy tworzenia unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej oraz unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do Porozumienia paryskiego, a także wszelkie prowadzone przez EUNB prace nad wdrożeniem wymogów dotyczących ujawniania informacji filaru III określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013.
  Standardy powinny uwzględniać unijne prawo dotyczące ochrony środowiska, w tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 (26) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87/WE (27), a także zalecenie Komisji 2013/179/UE (28), załączniki do niego i ich aktualizacje. Należy również uwzględnić inne stosowne przepisy prawa Unii, w tym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (29) oraz inne wymogi prawne dotyczące jednostek w zakresie obowiązków dyrektorów i należytej staranności zawarte w prawie Unii. |
| --- | --- |

(41)

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny być spójne z innymi przepisami Unii. Standardy te powinny być w szczególności dostosowane do wymogów dotyczących ujawniania informacji określonych w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 i uwzględniać podstawowe wskaźniki i metody opisane w poszczególnych aktach delegowanych przyjętych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2020/852, wymogi dotyczące ujawniania informacji mające zastosowanie do administratorów wskaźnika referencyjnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 (25), minimalne normy tworzenia unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej oraz unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do Porozumienia paryskiego, a także wszelkie prowadzone przez EUNB prace nad wdrożeniem wymogów dotyczących ujawniania informacji filaru III określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013.

Standardy powinny uwzględniać unijne prawo dotyczące ochrony środowiska, w tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 (26) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87/WE (27), a także zalecenie Komisji 2013/179/UE (28), załączniki do niego i ich aktualizacje. Należy również uwzględnić inne stosowne przepisy prawa Unii, w tym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (29) oraz inne wymogi prawne dotyczące jednostek w zakresie obowiązków dyrektorów i należytej staranności zawarte w prawie Unii.

| (42) | Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny uwzględniać wytyczne dotyczące sprawozdawczości niefinansowej oraz wytyczne dotyczące zgłaszania informacji związanych z klimatem. Powinny one także uwzględniać inne wymogi sprawozdawcze określone w dyrektywie 2013/34/UE, które nie są bezpośrednio powiązane ze zrównoważonym rozwojem, w celu umożliwienia użytkownikom zgłaszanych informacji lepszego zrozumienia rozwoju, wyników, sytuacji i wpływu jednostki poprzez maksymalizację powiązań między informacjami na temat zrównoważonego rozwoju i innymi informacjami zgłaszanymi zgodnie z dyrektywą 2013/34/UE. |
| --- | --- |

(42)

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny uwzględniać wytyczne dotyczące sprawozdawczości niefinansowej oraz wytyczne dotyczące zgłaszania informacji związanych z klimatem. Powinny one także uwzględniać inne wymogi sprawozdawcze określone w dyrektywie 2013/34/UE, które nie są bezpośrednio powiązane ze zrównoważonym rozwojem, w celu umożliwienia użytkownikom zgłaszanych informacji lepszego zrozumienia rozwoju, wyników, sytuacji i wpływu jednostki poprzez maksymalizację powiązań między informacjami na temat zrównoważonego rozwoju i innymi informacjami zgłaszanymi zgodnie z dyrektywą 2013/34/UE.

| (43) | Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny być proporcjonalne i nie powinny nakładać nadmiernego obciążenia administracyjnego na przedsiębiorstwa, które mają obowiązek się do nich stosować. Aby zminimalizować zakłócenia dla jednostek, które już zgłaszają informacje na temat zrównoważonego rozwoju, standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny w stosownych przypadkach uwzględniać istniejące standardy i ramy dotyczące sprawozdawczości i księgowości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Już obowiązujące standardy i ramy obejmują: Globalną Inicjatywę Sprawozdawczą, Radę ds. Standardów Zrównoważonej Rachunkowości, Międzynarodową Radę ds. Zintegrowanej Sprawozdawczości, Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości, Grupę Zadaniową ds. Ujawniania Informacji Finansowych Związanych z Klimatem, Carbon Disclosure Standards Board oraz CDP, znany wcześniej pod nazwą Carbon Disclosure Project.
  W standardach Unii należy uwzględnić wszelkie standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju opracowane pod patronatem Fundacji Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej. W celu uniknięcia zbędnej fragmentacji regulacyjnej, która może spowodować negatywne konsekwencje dla jednostek prowadzących działalność na skalę globalną, unijne standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny wspierać proces ujednolicenia standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na szczeblu globalnym, poprzez wspieranie prac Międzynarodowej Rady ds. Standardów Zrównoważonego Rozwoju (ISSB). Unijne standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny ograniczyć ryzyko niespójnych wymogów w zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do przedsiębiorstw, które działają na całym świecie, poprzez integrację treści globalnych norm podstawowych, które ma opracować ISSB, w zakresie, w jakim treść tych norm podstawowych jest zgodna z ramami prawnymi Unii i celami Zielonego Ładu. |
| --- | --- |

(43)

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny być proporcjonalne i nie powinny nakładać nadmiernego obciążenia administracyjnego na przedsiębiorstwa, które mają obowiązek się do nich stosować. Aby zminimalizować zakłócenia dla jednostek, które już zgłaszają informacje na temat zrównoważonego rozwoju, standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny w stosownych przypadkach uwzględniać istniejące standardy i ramy dotyczące sprawozdawczości i księgowości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Już obowiązujące standardy i ramy obejmują: Globalną Inicjatywę Sprawozdawczą, Radę ds. Standardów Zrównoważonej Rachunkowości, Międzynarodową Radę ds. Zintegrowanej Sprawozdawczości, Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości, Grupę Zadaniową ds. Ujawniania Informacji Finansowych Związanych z Klimatem, Carbon Disclosure Standards Board oraz CDP, znany wcześniej pod nazwą Carbon Disclosure Project.

W standardach Unii należy uwzględnić wszelkie standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju opracowane pod patronatem Fundacji Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej. W celu uniknięcia zbędnej fragmentacji regulacyjnej, która może spowodować negatywne konsekwencje dla jednostek prowadzących działalność na skalę globalną, unijne standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny wspierać proces ujednolicenia standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na szczeblu globalnym, poprzez wspieranie prac Międzynarodowej Rady ds. Standardów Zrównoważonego Rozwoju (ISSB). Unijne standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny ograniczyć ryzyko niespójnych wymogów w zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do przedsiębiorstw, które działają na całym świecie, poprzez integrację treści globalnych norm podstawowych, które ma opracować ISSB, w zakresie, w jakim treść tych norm podstawowych jest zgodna z ramami prawnymi Unii i celami Zielonego Ładu.

| (44) | W Zielonym Ładzie Komisja zobowiązała się do wspierania przedsiębiorców i zainteresowanych stron w pracach nad normalizacją praktyk w zakresie ujmowania kapitału naturalnego w Unii i na świecie, aby zapewnić odpowiednie zarządzanie ryzykiem środowiskowym i możliwościami w zakresie jego ograniczania oraz ograniczyć związane z tym koszty transakcyjne.
  Projekt Transparent, sponsorowany w ramach Programu działań na rzecz środowiska i klimatu (program LIFE) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/783 (30) obejmuje opracowanie pierwszej metodyki ujmowania kapitału naturalnego, dzięki której istniejące metody będą łatwiejsze do porównania i bardziej przejrzyste, przy jednoczesnym obniżeniu progu dla przedsiębiorstw w odniesieniu do przyjmowania i stosowania systemów wspierających dostosowanie ich działalności do przyszłych wyzwań. Istotnym punktem odniesienia w dziedzinie rozliczania kapitału naturalnego jest również protokół dotyczący kapitału naturalnego. Chociaż metody ujmowania kapitału naturalnego służą przede wszystkim zwiększeniu wagi wewnętrznych decyzji w zakresie zarządzania, należy je należycie uwzględnić przy ustanawianiu standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Niektóre metodyki ujmowania kapitału naturalnego mają na celu powiązanie wpływu działalności przedsiębiorstw na środowisko z wartością pieniężną, co może pomóc użytkownikom informacji na temat zrównoważonego rozwoju w lepszym zrozumieniu tego wpływu. Właściwe jest zatem, aby standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju mogły zawierać wyrażone kwotowo wskaźniki dotyczące skutków dla zrównoważonego rozwoju, jeżeli zostanie to uznane za konieczne. |
| --- | --- |

(44)

W Zielonym Ładzie Komisja zobowiązała się do wspierania przedsiębiorców i zainteresowanych stron w pracach nad normalizacją praktyk w zakresie ujmowania kapitału naturalnego w Unii i na świecie, aby zapewnić odpowiednie zarządzanie ryzykiem środowiskowym i możliwościami w zakresie jego ograniczania oraz ograniczyć związane z tym koszty transakcyjne.

Projekt Transparent, sponsorowany w ramach Programu działań na rzecz środowiska i klimatu (program LIFE) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/783 (30) obejmuje opracowanie pierwszej metodyki ujmowania kapitału naturalnego, dzięki której istniejące metody będą łatwiejsze do porównania i bardziej przejrzyste, przy jednoczesnym obniżeniu progu dla przedsiębiorstw w odniesieniu do przyjmowania i stosowania systemów wspierających dostosowanie ich działalności do przyszłych wyzwań. Istotnym punktem odniesienia w dziedzinie rozliczania kapitału naturalnego jest również protokół dotyczący kapitału naturalnego. Chociaż metody ujmowania kapitału naturalnego służą przede wszystkim zwiększeniu wagi wewnętrznych decyzji w zakresie zarządzania, należy je należycie uwzględnić przy ustanawianiu standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Niektóre metodyki ujmowania kapitału naturalnego mają na celu powiązanie wpływu działalności przedsiębiorstw na środowisko z wartością pieniężną, co może pomóc użytkownikom informacji na temat zrównoważonego rozwoju w lepszym zrozumieniu tego wpływu. Właściwe jest zatem, aby standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju mogły zawierać wyrażone kwotowo wskaźniki dotyczące skutków dla zrównoważonego rozwoju, jeżeli zostanie to uznane za konieczne.

| (45) | Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny również uwzględniać uznane na szczeblu międzynarodowym zasady i ramy odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej, społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz zrównoważonego rozwoju, w tym cele zrównoważonego rozwoju ONZ, Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka, Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w zakresie odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej oraz powiązane wytyczne sektorowe, inicjatywę Global Compact, Trójstronną deklarację zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej MOP dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej, normę ISO 26000 dotyczącą odpowiedzialności społecznej oraz zasady odpowiedzialnego inwestowania ONZ. |
| --- | --- |

(45)

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny również uwzględniać uznane na szczeblu międzynarodowym zasady i ramy odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej, społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw oraz zrównoważonego rozwoju, w tym cele zrównoważonego rozwoju ONZ, Wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka, Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, wytyczne OECD dotyczące należytej staranności w zakresie odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej oraz powiązane wytyczne sektorowe, inicjatywę Global Compact, Trójstronną deklarację zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej MOP dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej, normę ISO 26000 dotyczącą odpowiedzialności społecznej oraz zasady odpowiedzialnego inwestowania ONZ.

| (46) | Należy zapewnić, aby informacje przekazywane przez jednostki zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju uwzględniały potrzeby użytkowników i nie stanowiły nieproporcjonalnego obciążenia pod względem nakładów i kosztów dla jednostek prowadzących sprawozdawczość i podmiotów, których to pośrednio dotyczy, ponieważ stanowią one element łańcucha wartości tych jednostek. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny zatem określać informacje, które jednostki mają obowiązek ujawniać, na temat wszystkich najważniejszych czynników środowiskowych, w tym na temat ich wpływu na klimat, powietrze, grunty, wodę i bioróżnorodność oraz zależności od tych elementów. W rozporządzeniu (UE) 2020/852 zawiera klasyfikację celów środowiskowych Unii.
  W celu zachowania spójności należy zastosować podobną klasyfikację do identyfikacji czynników środowiskowych, które powinny zostać uwzględnione w standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny uwzględniać i określać wszelkie informacje geograficzne lub inne informacje kontekstowe, które jednostki powinny ujawniać, aby umożliwić zrozumienie ich głównego wpływu na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz głównych zagrożeń dla jednostki wynikających z kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Określając informacje na temat czynników środowiskowych, które przedsiębiorstwa powinny ujawniać, należy zapewnić spójność z definicjami zawartymi w art. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852 i wymogami dotyczącymi sprawozdawczości określonymi w art. 8 tego rozporządzenia, a także w aktach delegowanych przyjętych na podstawie tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(46)

Należy zapewnić, aby informacje przekazywane przez jednostki zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju uwzględniały potrzeby użytkowników i nie stanowiły nieproporcjonalnego obciążenia pod względem nakładów i kosztów dla jednostek prowadzących sprawozdawczość i podmiotów, których to pośrednio dotyczy, ponieważ stanowią one element łańcucha wartości tych jednostek. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny zatem określać informacje, które jednostki mają obowiązek ujawniać, na temat wszystkich najważniejszych czynników środowiskowych, w tym na temat ich wpływu na klimat, powietrze, grunty, wodę i bioróżnorodność oraz zależności od tych elementów. W rozporządzeniu (UE) 2020/852 zawiera klasyfikację celów środowiskowych Unii.

W celu zachowania spójności należy zastosować podobną klasyfikację do identyfikacji czynników środowiskowych, które powinny zostać uwzględnione w standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny uwzględniać i określać wszelkie informacje geograficzne lub inne informacje kontekstowe, które jednostki powinny ujawniać, aby umożliwić zrozumienie ich głównego wpływu na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz głównych zagrożeń dla jednostki wynikających z kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Określając informacje na temat czynników środowiskowych, które przedsiębiorstwa powinny ujawniać, należy zapewnić spójność z definicjami zawartymi w art. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852 i wymogami dotyczącymi sprawozdawczości określonymi w art. 8 tego rozporządzenia, a także w aktach delegowanych przyjętych na podstawie tego rozporządzenia.

| (47) | W odniesieniu do informacji związanych z klimatem użytkownicy są zainteresowani wiedzą na temat ponoszonego przez jednostki ryzyka fizycznego i ryzyka przejścia oraz ich odporności i planów, aby dostosować się do różnych scenariuszy klimatycznych oraz do unijnego celu neutralności klimatycznej do 2050 r. Interesuje ich również poziom oraz zakres emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych przypisywany danej jednostce, w tym w jakim zakresie jednostka ta stosuje kompensacje oraz jakie jest ich źródło. Osiągnięcie gospodarki neutralnej dla klimatu wymaga dostosowania norm dotyczących rozliczania emisji gazów cieplarnianych i kompensacji. Użytkownicy potrzebują wiarygodnych informacji na temat kompensacji uwzględniających obawy dotyczące możliwego podwójnego liczenia i przeszacowania, biorąc pod uwagę ryzyko, jakie podwójne liczenie i przeszacowanie może stwarzać dla osiągnięcia celów związanych z klimatem. Użytkownicy są także zainteresowani podejmowanymi przez przedsiębiorstwa staraniami o skuteczne ograniczanie bezwzględnych wielkości emisji gazów cieplarnianych w ramach strategii łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej, w tym w odniesieniu do zakresu 1, zakresu 2 oraz w stosownych przypadkach emisji gazów cieplarnianych zakresu 3.
  W odniesieniu do emisji z zakresu 3 priorytetem dla użytkowników jest uzyskanie informacji o tym, które kategorie zakresu 3 są istotne w przypadku przedsiębiorstwa, oraz o emisjach w każdej z kategorii. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny zatem określać informacje, które jednostki powinny przekazywać w odniesieniu do tych kwestii. |
| --- | --- |

(47)

W odniesieniu do informacji związanych z klimatem użytkownicy są zainteresowani wiedzą na temat ponoszonego przez jednostki ryzyka fizycznego i ryzyka przejścia oraz ich odporności i planów, aby dostosować się do różnych scenariuszy klimatycznych oraz do unijnego celu neutralności klimatycznej do 2050 r. Interesuje ich również poziom oraz zakres emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych przypisywany danej jednostce, w tym w jakim zakresie jednostka ta stosuje kompensacje oraz jakie jest ich źródło. Osiągnięcie gospodarki neutralnej dla klimatu wymaga dostosowania norm dotyczących rozliczania emisji gazów cieplarnianych i kompensacji. Użytkownicy potrzebują wiarygodnych informacji na temat kompensacji uwzględniających obawy dotyczące możliwego podwójnego liczenia i przeszacowania, biorąc pod uwagę ryzyko, jakie podwójne liczenie i przeszacowanie może stwarzać dla osiągnięcia celów związanych z klimatem. Użytkownicy są także zainteresowani podejmowanymi przez przedsiębiorstwa staraniami o skuteczne ograniczanie bezwzględnych wielkości emisji gazów cieplarnianych w ramach strategii łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej, w tym w odniesieniu do zakresu 1, zakresu 2 oraz w stosownych przypadkach emisji gazów cieplarnianych zakresu 3.

W odniesieniu do emisji z zakresu 3 priorytetem dla użytkowników jest uzyskanie informacji o tym, które kategorie zakresu 3 są istotne w przypadku przedsiębiorstwa, oraz o emisjach w każdej z kategorii. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny zatem określać informacje, które jednostki powinny przekazywać w odniesieniu do tych kwestii.

| (48) | Osiągniecie neutralnej dla klimatu gospodarki o obiegu zamkniętym, bez zanieczyszczeń rozproszonych, wymaga pełnej mobilizacji wszystkich sektorów gospodarki. Redukcja zużycia energii i zwiększenie efektywności energetycznej ma w tym względzie zasadnicze znaczenie, ponieważ energia jest wykorzystywana w całym łańcuchu dostaw. W związku z tym aspekty energetyczne powinny zostać należycie uwzględnione w standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w szczególności w odniesieniu do kwestii środowiskowych i związanych z klimatem. |
| --- | --- |

(48)

Osiągniecie neutralnej dla klimatu gospodarki o obiegu zamkniętym, bez zanieczyszczeń rozproszonych, wymaga pełnej mobilizacji wszystkich sektorów gospodarki. Redukcja zużycia energii i zwiększenie efektywności energetycznej ma w tym względzie zasadnicze znaczenie, ponieważ energia jest wykorzystywana w całym łańcuchu dostaw. W związku z tym aspekty energetyczne powinny zostać należycie uwzględnione w standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w szczególności w odniesieniu do kwestii środowiskowych i związanych z klimatem.

| (49) | Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny określać informacje, które jednostki powinny ujawniać, na temat czynników społecznych, w tym warunków pracy, zaangażowania partnerów społecznych, rokowań zbiorowych, równości, niedyskryminacji, różnorodności i włączenia społecznego oraz praw człowieka. Informacje te powinny obejmować wpływ jednostki na obywateli, w tym na pracowników, i na zdrowie ludzi. Ujawniane przez jednostki informacje dotyczące praw człowieka powinny w stosownych przypadkach obejmować informacje na temat pracy przymusowej i pracy dzieci w ich łańcuchu wartości. Wymogi sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące pracy przymusowej nie powinny zwalniać organów publicznych z odpowiedzialności za rozwiązanie – za pomocą polityki handlowej i środków dyplomatycznych – problemu przywozu towarów wytworzonych w wyniku naruszeń praw człowieka, w tym pracy przymusowej. Jednostki powinny również mieć możliwość informowania o możliwych zagrożeniach i tendencjach w zakresie zatrudnienia i dochodów.
  Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju uwzględniające czynniki społeczne powinny określać informacje, które jednostki powinny ujawniać w odniesieniu do zasad Europejskiego filaru praw socjalnych, a które są istotne dla przedsiębiorstw, w tym równych szans dla wszystkich i warunków pracy. W przyjętym przez Komisję w dniu 4 marca 2021 r. planie działania Europejskiego filaru praw socjalnych wzywa się do nałożenia na jednostki ostrzejszych wymogów w zakresie sprawozdawczości dotyczącej kwestii społecznych. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny również określać informacje, które jednostki powinny ujawniać w odniesieniu do praw człowieka, podstawowych wolności, zasad i norm demokratycznych ustanowionych w Międzynarodowej karcie praw człowieka i innych podstawowych konwencjach ONZ dotyczących praw człowieka, w tym Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, Deklaracji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach ludności rdzennej, Konwencji ONZ o prawach dziecka, Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy, podstawowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy, Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, Europejskiej karty społecznej oraz Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Sprawozdawczość dotycząca czynników społecznych, środowiskowych oraz związanych z zarzadzaniem powinna być proporcjonalna do zakresu i celów niniejszej dyrektywy zmieniającej. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące równouprawnienia płci i równości wynagrodzeń za taką pracę o równej wartości powinny określać między innymi informacje, które należy zgłaszać na temat zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, z uwzględnieniem innych odnośnych przepisów Unii. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące zatrudnienia i integracji osób z niepełnosprawnością powinny określać m.in. informacje, które należy zgłaszać na temat środków w zakresie dostępności przyjętych przez jednostki.
  Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące szkoleń i rozwoju umiejętności powinny określać między innymi informacje, które należy zgłaszać na temat odsetka i podziału pracowników uczestniczących w szkoleniach. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju odnoszące się do rokowań zbiorowych powinny określać między innymi informacje, które należy ujawniać na temat istnienia rad zakładowych i układów zbiorowych, a także odsetka pracowników objętych tymi układami. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące partycypacji pracowników powinny określać między innymi informacje, które należy ujawniać na temat ich procentowego udziału w zarządach i radach nadzorczych. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące różnorodności powinny określać między innymi informacje, które należy zgłaszać na temat różnorodności płci na najwyższych stanowiskach kierowniczych oraz liczbę osób należących do kategorii niedostatecznie reprezentowanej w tych organach. |
| --- | --- |

(49)

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny określać informacje, które jednostki powinny ujawniać, na temat czynników społecznych, w tym warunków pracy, zaangażowania partnerów społecznych, rokowań zbiorowych, równości, niedyskryminacji, różnorodności i włączenia społecznego oraz praw człowieka. Informacje te powinny obejmować wpływ jednostki na obywateli, w tym na pracowników, i na zdrowie ludzi. Ujawniane przez jednostki informacje dotyczące praw człowieka powinny w stosownych przypadkach obejmować informacje na temat pracy przymusowej i pracy dzieci w ich łańcuchu wartości. Wymogi sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące pracy przymusowej nie powinny zwalniać organów publicznych z odpowiedzialności za rozwiązanie – za pomocą polityki handlowej i środków dyplomatycznych – problemu przywozu towarów wytworzonych w wyniku naruszeń praw człowieka, w tym pracy przymusowej. Jednostki powinny również mieć możliwość informowania o możliwych zagrożeniach i tendencjach w zakresie zatrudnienia i dochodów.

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju uwzględniające czynniki społeczne powinny określać informacje, które jednostki powinny ujawniać w odniesieniu do zasad Europejskiego filaru praw socjalnych, a które są istotne dla przedsiębiorstw, w tym równych szans dla wszystkich i warunków pracy. W przyjętym przez Komisję w dniu 4 marca 2021 r. planie działania Europejskiego filaru praw socjalnych wzywa się do nałożenia na jednostki ostrzejszych wymogów w zakresie sprawozdawczości dotyczącej kwestii społecznych. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny również określać informacje, które jednostki powinny ujawniać w odniesieniu do praw człowieka, podstawowych wolności, zasad i norm demokratycznych ustanowionych w Międzynarodowej karcie praw człowieka i innych podstawowych konwencjach ONZ dotyczących praw człowieka, w tym Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, Deklaracji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach ludności rdzennej, Konwencji ONZ o prawach dziecka, Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy, podstawowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy, Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, Europejskiej karty społecznej oraz Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Sprawozdawczość dotycząca czynników społecznych, środowiskowych oraz związanych z zarzadzaniem powinna być proporcjonalna do zakresu i celów niniejszej dyrektywy zmieniającej. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące równouprawnienia płci i równości wynagrodzeń za taką pracę o równej wartości powinny określać między innymi informacje, które należy zgłaszać na temat zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, z uwzględnieniem innych odnośnych przepisów Unii. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące zatrudnienia i integracji osób z niepełnosprawnością powinny określać m.in. informacje, które należy zgłaszać na temat środków w zakresie dostępności przyjętych przez jednostki.

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące szkoleń i rozwoju umiejętności powinny określać między innymi informacje, które należy zgłaszać na temat odsetka i podziału pracowników uczestniczących w szkoleniach. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju odnoszące się do rokowań zbiorowych powinny określać między innymi informacje, które należy ujawniać na temat istnienia rad zakładowych i układów zbiorowych, a także odsetka pracowników objętych tymi układami. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące partycypacji pracowników powinny określać między innymi informacje, które należy ujawniać na temat ich procentowego udziału w zarządach i radach nadzorczych. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczące różnorodności powinny określać między innymi informacje, które należy zgłaszać na temat różnorodności płci na najwyższych stanowiskach kierowniczych oraz liczbę osób należących do kategorii niedostatecznie reprezentowanej w tych organach.

| (50) | Użytkownicy potrzebują informacji dotyczących czynników związanych z zarządzaniem. Czynniki związane z zarządzaniem, które są najistotniejsze dla użytkowników, są wymienione w wiarygodnych ramach sprawozdawczości, takich jak Globalna Inicjatywa Sprawozdawcza, Grupa Zadaniowa ds. Ujawniania Informacji Finansowych Związanych z Klimatem, a także w wiarygodnych globalnych ramach, takich jak Globalne Zasady Ładu Korporacyjnego Międzynarodowej Sieci Ładu Korporacyjnego oraz zasady ładu korporacyjnego G20/OECD. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny określać informacje, które jednostki powinny ujawniać odnośnie do czynników związanych z zarządzaniem. Takie informacje powinny obejmować rolę organów administrujących, zarządzających i nadzorczych jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, wiedzę fachową i umiejętności potrzebne do pełnienia tej roli lub dostęp takich organów do takiej wiedzy fachowej i umiejętności, informacje na temat tego, czy spółka prowadzi politykę w zakresie zachęt oferowanych członkom tych organów i związanych z kwestiami dotyczącymi zrównoważonego rozwoju, a także informacje na temat systemów kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem jednostki w odniesieniu do procesu sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Użytkownicy potrzebują również informacji na temat kultury korporacyjnej jednostek i ich podejścia do etyki biznesu, które są uznanymi elementami wiarygodnych ram ładu korporacyjnego, takich jak Globalne Zasady Ładu Korporacyjnego Międzynarodowej Sieci Ładu Korporacyjnego, w tym informacji na temat działalności i zobowiązań jednostki mających na celu wywieranie wpływu politycznego, w tym działalności lobbingowej.
  Informacje na temat zarządzania jednostką oraz jakości relacji z klientami, dostawcami i społecznościami, na które działalność jednostki ma wpływ, pomagają użytkownikom zrozumieć ryzyko, które dotyczy jednostki w zakresie kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz wpływ na te kwestie. Informacje na temat relacji z dostawcami obejmują praktyki płatnicze dotyczące daty lub terminu płatności, stopy procentowej odsetek za opóźnienia w płatnościach lub rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE (31). Każdego roku tysiące przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), ponosi obciążenia administracyjne i finansowe z powodu opóźnień w płatnościach lub zupełnego ich braku. W ostatecznym rozrachunku opóźnienia w płatnościach prowadzą do nadmiernego zadłużenia i upadłości, co ma destrukcyjny wpływ na całe łańcuchy wartości. Zwiększenie ilości informacji na temat praktyk płatniczych powinno umożliwić innym przedsiębiorstwom identyfikację szybkich i rzetelnych płatników, wykrywanie nieuczciwych praktyk płatniczych, dostęp do informacji na temat przedsiębiorstw, z którymi prowadzą wymianę handlową, oraz negocjowanie bardziej sprawiedliwych warunków płatności. |
| --- | --- |

(50)

Użytkownicy potrzebują informacji dotyczących czynników związanych z zarządzaniem. Czynniki związane z zarządzaniem, które są najistotniejsze dla użytkowników, są wymienione w wiarygodnych ramach sprawozdawczości, takich jak Globalna Inicjatywa Sprawozdawcza, Grupa Zadaniowa ds. Ujawniania Informacji Finansowych Związanych z Klimatem, a także w wiarygodnych globalnych ramach, takich jak Globalne Zasady Ładu Korporacyjnego Międzynarodowej Sieci Ładu Korporacyjnego oraz zasady ładu korporacyjnego G20/OECD. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny określać informacje, które jednostki powinny ujawniać odnośnie do czynników związanych z zarządzaniem. Takie informacje powinny obejmować rolę organów administrujących, zarządzających i nadzorczych jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, wiedzę fachową i umiejętności potrzebne do pełnienia tej roli lub dostęp takich organów do takiej wiedzy fachowej i umiejętności, informacje na temat tego, czy spółka prowadzi politykę w zakresie zachęt oferowanych członkom tych organów i związanych z kwestiami dotyczącymi zrównoważonego rozwoju, a także informacje na temat systemów kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem jednostki w odniesieniu do procesu sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Użytkownicy potrzebują również informacji na temat kultury korporacyjnej jednostek i ich podejścia do etyki biznesu, które są uznanymi elementami wiarygodnych ram ładu korporacyjnego, takich jak Globalne Zasady Ładu Korporacyjnego Międzynarodowej Sieci Ładu Korporacyjnego, w tym informacji na temat działalności i zobowiązań jednostki mających na celu wywieranie wpływu politycznego, w tym działalności lobbingowej.

Informacje na temat zarządzania jednostką oraz jakości relacji z klientami, dostawcami i społecznościami, na które działalność jednostki ma wpływ, pomagają użytkownikom zrozumieć ryzyko, które dotyczy jednostki w zakresie kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz wpływ na te kwestie. Informacje na temat relacji z dostawcami obejmują praktyki płatnicze dotyczące daty lub terminu płatności, stopy procentowej odsetek za opóźnienia w płatnościach lub rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE (31). Każdego roku tysiące przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), ponosi obciążenia administracyjne i finansowe z powodu opóźnień w płatnościach lub zupełnego ich braku. W ostatecznym rozrachunku opóźnienia w płatnościach prowadzą do nadmiernego zadłużenia i upadłości, co ma destrukcyjny wpływ na całe łańcuchy wartości. Zwiększenie ilości informacji na temat praktyk płatniczych powinno umożliwić innym przedsiębiorstwom identyfikację szybkich i rzetelnych płatników, wykrywanie nieuczciwych praktyk płatniczych, dostęp do informacji na temat przedsiębiorstw, z którymi prowadzą wymianę handlową, oraz negocjowanie bardziej sprawiedliwych warunków płatności.

| (51) | W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy promować bardziej zintegrowany obraz wszystkich informacji publikowanych przez jednostki w sprawozdaniu z działalności, aby zapewnić użytkownikom tych informacji lepsze zrozumienie rozwoju, wyników, sytuacji i wpływu jednostki. W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy w razie potrzeby dokonać rozróżnienia między informacjami, które jednostki powinny ujawniać, sporządzając sprawozdania na poziomie jednostkowym, a informacjami, które jednostki powinny ujawniać, sporządzając sprawozdania na poziomie grupy. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny również zawierać wytyczne dla jednostek dotyczące procesu identyfikacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju, które należy włączyć do sprawozdania z działalności, gdyż jednostka powinna być zobowiązana do ujawniania wyłącznie informacji istotnych dla zrozumienia jej wpływu na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem, a także informacji istotnych dla zrozumienia, w jaki sposób kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem wpływają na rozwój, wyniki i sytuację danej jednostki. |
| --- | --- |

(51)

W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy promować bardziej zintegrowany obraz wszystkich informacji publikowanych przez jednostki w sprawozdaniu z działalności, aby zapewnić użytkownikom tych informacji lepsze zrozumienie rozwoju, wyników, sytuacji i wpływu jednostki. W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy w razie potrzeby dokonać rozróżnienia między informacjami, które jednostki powinny ujawniać, sporządzając sprawozdania na poziomie jednostkowym, a informacjami, które jednostki powinny ujawniać, sporządzając sprawozdania na poziomie grupy. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny również zawierać wytyczne dla jednostek dotyczące procesu identyfikacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju, które należy włączyć do sprawozdania z działalności, gdyż jednostka powinna być zobowiązana do ujawniania wyłącznie informacji istotnych dla zrozumienia jej wpływu na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem, a także informacji istotnych dla zrozumienia, w jaki sposób kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem wpływają na rozwój, wyniki i sytuację danej jednostki.

| (52) | Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju była prowadzona zgodnie z prawem pracowników do informacji i konsultacji. W związku z tym zarząd jednostki powinien odpowiednio poinformować przedstawicieli pracowników na właściwym szczeblu i omówić z nimi istotne informacje oraz sposoby uzyskiwania i weryfikacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Oznacza to na potrzeby niniejszej dyrektywy zmieniającej nawiązanie dialogu i wymiany poglądów między przedstawicielami pracowników a centralnym kierownictwem lub innym szczeblem kierownictwa, który byłby odpowiedniejszy w danym momencie, w taki sposób i o takiej treści, która umożliwiłaby wyrażenie opinii przedstawicielom pracowników. Ich opinię przekazuje się, w stosownych przypadkach, odpowiednim organom administracji, zarządu lub nadzoru. |
| --- | --- |

(52)

Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju była prowadzona zgodnie z prawem pracowników do informacji i konsultacji. W związku z tym zarząd jednostki powinien odpowiednio poinformować przedstawicieli pracowników na właściwym szczeblu i omówić z nimi istotne informacje oraz sposoby uzyskiwania i weryfikacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Oznacza to na potrzeby niniejszej dyrektywy zmieniającej nawiązanie dialogu i wymiany poglądów między przedstawicielami pracowników a centralnym kierownictwem lub innym szczeblem kierownictwa, który byłby odpowiedniejszy w danym momencie, w taki sposób i o takiej treści, która umożliwiłaby wyrażenie opinii przedstawicielom pracowników. Ich opinię przekazuje się, w stosownych przypadkach, odpowiednim organom administracji, zarządu lub nadzoru.

| (53) | Jednostki działające w tym samym sektorze są często narażone na podobne zagrożenia związane ze zrównoważonym rozwojem i często wywierają podobny wpływ na społeczeństwo i środowisko. Porównania między jednostkami z tego samego sektora są szczególnie cenne dla inwestorów i innych użytkowników informacji na temat zrównoważonego rozwoju. W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy zatem określić zarówno informacje, które powinny ujawniać jednostki ze wszystkich sektorów, jak i informacje, które powinny ujawniać jednostki w zależności od sektora działalności. Sektorowe standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju są szczególnie ważne w przypadku sektorów związanych z wysokim ryzykiem dla zrównoważonego rozwoju lub wpływem na środowisko, prawa człowieka i sprawowanie rządów, w tym sektorów wymienionych w sekcjach A-H i L załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (32), oraz odpowiednich działań w tych sektorach. Przyjmując sektorowe standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, Komisja powinna zapewnić, aby informacje określone w standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju były proporcjonalne do skali ryzyka i skutków związanych ze zrównoważonym rozwojem właściwych dla każdego sektora, biorąc pod uwagę fakt, że niektóre sektory powodują większe ryzyko i wywierają większy wpływ niż inne. Komisja powinna również wziąć pod uwagę fakt, że nie wszystkie rodzaje działalności w takich sektorach muszą wiązać się z wysokim ryzykiem lub wpływem na zrównoważony rozwój. W przypadku jednostek działających w sektorach szczególnie zależnych od zasobów naturalnych, sektorowe standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wymagałyby ujawniania skutków i zagrożeń środowiskowych dla różnorodności biologicznej i ekosystemów.
  W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy również uwzględnić trudności, jakie mogą napotkać jednostki podczas gromadzenia informacji od uczestników całego odnośnego łańcucha wartości, w szczególności od dostawców będących małymi lub średnimi przedsiębiorstwami, oraz od dostawców z rynków i gospodarek wschodzących. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny szczegółowo określać, które informacje mają być ujawniane na temat łańcuchów wartości, tak aby informacje te były proporcjonalne i odpowiednie do skali i złożoności działalności jednostek oraz do zdolności i charakterystyki jednostek w łańcuchach wartości, w szczególności w odniesieniu do tych zdolności i charakterystyki jednostek, które nie podlegają wymogom dotyczącym sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy niniejszej dyrektywy zmieniającej. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie powinny przewidywać ujawniania informacji, które wymagałoby od jednostek uzyskiwania od małych i średnich jednostek w ich łańcuchu wartości informacji wykraczających poza informacje ujawniane zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek. Pozostaje to bez uszczerbku dla unijnych wymogów dotyczących prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności. |
| --- | --- |

(53)

Jednostki działające w tym samym sektorze są często narażone na podobne zagrożenia związane ze zrównoważonym rozwojem i często wywierają podobny wpływ na społeczeństwo i środowisko. Porównania między jednostkami z tego samego sektora są szczególnie cenne dla inwestorów i innych użytkowników informacji na temat zrównoważonego rozwoju. W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy zatem określić zarówno informacje, które powinny ujawniać jednostki ze wszystkich sektorów, jak i informacje, które powinny ujawniać jednostki w zależności od sektora działalności. Sektorowe standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju są szczególnie ważne w przypadku sektorów związanych z wysokim ryzykiem dla zrównoważonego rozwoju lub wpływem na środowisko, prawa człowieka i sprawowanie rządów, w tym sektorów wymienionych w sekcjach A-H i L załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (32), oraz odpowiednich działań w tych sektorach. Przyjmując sektorowe standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, Komisja powinna zapewnić, aby informacje określone w standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju były proporcjonalne do skali ryzyka i skutków związanych ze zrównoważonym rozwojem właściwych dla każdego sektora, biorąc pod uwagę fakt, że niektóre sektory powodują większe ryzyko i wywierają większy wpływ niż inne. Komisja powinna również wziąć pod uwagę fakt, że nie wszystkie rodzaje działalności w takich sektorach muszą wiązać się z wysokim ryzykiem lub wpływem na zrównoważony rozwój. W przypadku jednostek działających w sektorach szczególnie zależnych od zasobów naturalnych, sektorowe standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wymagałyby ujawniania skutków i zagrożeń środowiskowych dla różnorodności biologicznej i ekosystemów.

W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy również uwzględnić trudności, jakie mogą napotkać jednostki podczas gromadzenia informacji od uczestników całego odnośnego łańcucha wartości, w szczególności od dostawców będących małymi lub średnimi przedsiębiorstwami, oraz od dostawców z rynków i gospodarek wschodzących. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny szczegółowo określać, które informacje mają być ujawniane na temat łańcuchów wartości, tak aby informacje te były proporcjonalne i odpowiednie do skali i złożoności działalności jednostek oraz do zdolności i charakterystyki jednostek w łańcuchach wartości, w szczególności w odniesieniu do tych zdolności i charakterystyki jednostek, które nie podlegają wymogom dotyczącym sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy niniejszej dyrektywy zmieniającej. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie powinny przewidywać ujawniania informacji, które wymagałoby od jednostek uzyskiwania od małych i średnich jednostek w ich łańcuchu wartości informacji wykraczających poza informacje ujawniane zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek. Pozostaje to bez uszczerbku dla unijnych wymogów dotyczących prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności.

| (54) | Aby terminowo zaspokoić potrzeby użytkowników w zakresie informacji, a w szczególności biorąc pod uwagę konieczność pilnego zaspokojenia potrzeb w zakresie informacji uczestników rynku finansowego podlegających wymogom określonym w aktach delegowanych przyjętych zgodnie z art. 4 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) 2019/2088, Komisja powinna przyjąć – w drodze aktów delegowanych – pierwszy zestaw standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju do 30 czerwca 2023 r. W tym zestawie standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy określić informacje, które powinny ujawniać jednostki w odniesieniu do wszystkich obszarów sprawozdawczości i kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, oraz informacje, które uczestnicy rynku finansowego muszą ujawniać zgodnie z obowiązkami ujawniania informacji określonymi w rozporządzeniu (UE) 2019/2088. Komisja powinna przyjąć drugi zestaw standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w drodze aktów delegowanych najpóźniej do 30 czerwca 2024 r., określając informacje uzupełniające, które w razie potrzeby jednostki powinny ujawniać w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem i obszarów sprawozdawczości, oraz informacje specyficzne dla sektora, w którym działa jednostka. Komisja powinna dokonywać przeglądu tych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek, co trzy lata w celu uwzględnienia istotnych zmian, w tym rozwoju standardów międzynarodowych. |
| --- | --- |

(54)

Aby terminowo zaspokoić potrzeby użytkowników w zakresie informacji, a w szczególności biorąc pod uwagę konieczność pilnego zaspokojenia potrzeb w zakresie informacji uczestników rynku finansowego podlegających wymogom określonym w aktach delegowanych przyjętych zgodnie z art. 4 ust. 6 i 7 rozporządzenia (UE) 2019/2088, Komisja powinna przyjąć – w drodze aktów delegowanych – pierwszy zestaw standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju do 30 czerwca 2023 r. W tym zestawie standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy określić informacje, które powinny ujawniać jednostki w odniesieniu do wszystkich obszarów sprawozdawczości i kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, oraz informacje, które uczestnicy rynku finansowego muszą ujawniać zgodnie z obowiązkami ujawniania informacji określonymi w rozporządzeniu (UE) 2019/2088. Komisja powinna przyjąć drugi zestaw standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w drodze aktów delegowanych najpóźniej do 30 czerwca 2024 r., określając informacje uzupełniające, które w razie potrzeby jednostki powinny ujawniać w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem i obszarów sprawozdawczości, oraz informacje specyficzne dla sektora, w którym działa jednostka. Komisja powinna dokonywać przeglądu tych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek, co trzy lata w celu uwzględnienia istotnych zmian, w tym rozwoju standardów międzynarodowych.

| (55) | W dyrektywie 2013/34/UE nie wymaga się, aby sprawozdanie z działalności było przedstawiane w formacie cyfrowym, co utrudnia znalezienie i wykorzystanie zgłaszanych informacji. Użytkownicy informacji na temat zrównoważonego rozwoju coraz częściej oczekują, że informacje te będzie można wyszukać, porównać i odczytać maszynowo w formatach cyfrowych. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia wymogu, aby jednostki podlegające wymogom dotyczącym sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonym w dyrektywie 2013/34/UE nieodpłatnie udostępniały publicznie sprawozdania z działalności na swoich stronach internetowych. Transformacja cyfrowa stwarza możliwości bardziej efektywnego wykorzystania informacji i niesie ze sobą potencjał znacznych oszczędności kosztów zarówno dla użytkowników, jak i jednostek. Transformacja cyfrowa umożliwia też centralizację danych na szczeblu UE i państw członkowskich w otwartym i dostępnym formacie, który ułatwia czytanie i pozwala na porównanie danych. Jednostki powinny być zatem zobowiązane do sporządzania swoich sprawozdań z działalności w elektronicznym formacie raportowania, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/815 (33), oraz do znakowania sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym ujawnień wymaganych na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/815, gdy format ten zostanie już określony.
  Konieczne będzie opracowanie taksonomii cyfrowej na potrzeby unijnych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, aby umożliwić oznaczanie zgłaszanych informacji zgodnie z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Wymogi te należy uwzględnić w pracach nad transformacją cyfrową zapowiedzianą przez Komisję w jej komunikacie z 19 lutego 2020 r. dotyczącym europejskiej strategii w zakresie danych oraz w komunikacie z 24 września 2020 r. dotyczącym strategii dla UE w zakresie finansów cyfrowych. Wymogi te uzupełniłyby również utworzenie europejskiego pojedynczego punktu dostępu do publicznych informacji przedsiębiorstw, jak przewidziano w komunikacie Komisji z 24 września 2020 r. pt. „Unia rynków kapitałowych dla obywateli i przedsiębiorstw – nowy plan działania”, w którym uwzględniono również potrzebę dostarczania porównywalnych informacji w formacie cyfrowym. |
| --- | --- |

(55)

W dyrektywie 2013/34/UE nie wymaga się, aby sprawozdanie z działalności było przedstawiane w formacie cyfrowym, co utrudnia znalezienie i wykorzystanie zgłaszanych informacji. Użytkownicy informacji na temat zrównoważonego rozwoju coraz częściej oczekują, że informacje te będzie można wyszukać, porównać i odczytać maszynowo w formatach cyfrowych. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzenia wymogu, aby jednostki podlegające wymogom dotyczącym sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonym w dyrektywie 2013/34/UE nieodpłatnie udostępniały publicznie sprawozdania z działalności na swoich stronach internetowych. Transformacja cyfrowa stwarza możliwości bardziej efektywnego wykorzystania informacji i niesie ze sobą potencjał znacznych oszczędności kosztów zarówno dla użytkowników, jak i jednostek. Transformacja cyfrowa umożliwia też centralizację danych na szczeblu UE i państw członkowskich w otwartym i dostępnym formacie, który ułatwia czytanie i pozwala na porównanie danych. Jednostki powinny być zatem zobowiązane do sporządzania swoich sprawozdań z działalności w elektronicznym formacie raportowania, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/815 (33), oraz do znakowania sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym ujawnień wymaganych na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/815, gdy format ten zostanie już określony.

Konieczne będzie opracowanie taksonomii cyfrowej na potrzeby unijnych standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, aby umożliwić oznaczanie zgłaszanych informacji zgodnie z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Wymogi te należy uwzględnić w pracach nad transformacją cyfrową zapowiedzianą przez Komisję w jej komunikacie z 19 lutego 2020 r. dotyczącym europejskiej strategii w zakresie danych oraz w komunikacie z 24 września 2020 r. dotyczącym strategii dla UE w zakresie finansów cyfrowych. Wymogi te uzupełniłyby również utworzenie europejskiego pojedynczego punktu dostępu do publicznych informacji przedsiębiorstw, jak przewidziano w komunikacie Komisji z 24 września 2020 r. pt. „Unia rynków kapitałowych dla obywateli i przedsiębiorstw – nowy plan działania”, w którym uwzględniono również potrzebę dostarczania porównywalnych informacji w formacie cyfrowym.

| (56) | Aby umożliwić włączenie zgłoszonych informacji na temat zrównoważonego rozwoju do europejskiego pojedynczego punktu dostępu, państwa członkowskie powinny zapewnić publikowanie przez jednostki, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, sprawozdań z działalności tych jednostek, wraz ze sprawozdawczością w zakresie zrównoważonego rozwoju, w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/815. |
| --- | --- |

(56)

Aby umożliwić włączenie zgłoszonych informacji na temat zrównoważonego rozwoju do europejskiego pojedynczego punktu dostępu, państwa członkowskie powinny zapewnić publikowanie przez jednostki, których papiery wartościowe nie są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, sprawozdań z działalności tych jednostek, wraz ze sprawozdawczością w zakresie zrównoważonego rozwoju, w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/815.

| (57) | Na podstawie art. 19a ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE umożliwiono państwom członkowskim zwolnienie jednostek z włączania do sprawozdania z działalności oświadczenia na temat informacji niefinansowych wymaganego zgodnie z art. 19a ust. 1 tej dyrektywy. Państwa członkowskie mogą to uczynić, jeżeli dana jednostka sporządza odrębne sprawozdanie, które jest publikowane wraz ze sprawozdaniem z działalności zgodnie z art. 30 tej dyrektywy, lub jeżeli sprawozdanie to jest podawane do publicznej wiadomości w rozsądnym terminie, nieprzekraczającym sześciu miesięcy po dniu bilansowym, na stronie internetowej jednostki i odniesienie do niego znajduje się w sprawozdaniu z działalności. Taka sama możliwość istnieje w przypadku skonsolidowanego oświadczenia na temat informacji niefinansowych, o którym mowa w art. dyrektywie 2013/34/UE. Z możliwości tej skorzystało dwadzieścia państw członkowskich. Możliwość publikacji odrębnego sprawozdania utrudnia jednak dostępność informacji łączących informacje finansowe i informacje dotyczące kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Utrudnia ona również możliwość znalezienia i dostępność informacji dla użytkowników, zwłaszcza inwestorów, którzy są zainteresowani zarówno informacjami finansowymi, jak i informacjami na temat zrównoważonego rozwoju. Ewentualne różne terminy publikacji informacji finansowych i informacji na temat zrównoważonego rozwoju pogłębiają ten problem. Publikacja w odrębnym sprawozdaniu może również wywołać wrażenie, zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak i zewnętrznym, że informacje na temat zrównoważonego rozwoju należą do kategorii informacji mniej istotnych, co może negatywnie wpłynąć na postrzeganą wiarygodność tych informacji. Jednostki powinny zatem podawać informacje na temat zrównoważonego rozwoju w wyraźnie identyfikowalnej odrębnej sekcji sprawozdania z działalności, a państwa członkowskie nie powinny mieć już możliwości zwalniania jednostek z obowiązku zamieszczania w sprawozdaniu z działalności informacji na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem.
  Obowiązek ten pomógłby również sprecyzować rolę właściwych organów krajowych w nadzorze sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w ramach sprawozdania z działalności przygotowanego zgodnie z dyrektywą 2004/109/WE. Ponadto jednostki zobowiązane do zgłaszania informacji na temat zrównoważonego rozwoju nie powinny być w żadnym wypadku zwolnione z obowiązku publikowania sprawozdania z działalności, ponieważ ważne jest zapewnienie publicznej dostępności informacji na temat zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(57)

Na podstawie art. 19a ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE umożliwiono państwom członkowskim zwolnienie jednostek z włączania do sprawozdania z działalności oświadczenia na temat informacji niefinansowych wymaganego zgodnie z art. 19a ust. 1 tej dyrektywy. Państwa członkowskie mogą to uczynić, jeżeli dana jednostka sporządza odrębne sprawozdanie, które jest publikowane wraz ze sprawozdaniem z działalności zgodnie z art. 30 tej dyrektywy, lub jeżeli sprawozdanie to jest podawane do publicznej wiadomości w rozsądnym terminie, nieprzekraczającym sześciu miesięcy po dniu bilansowym, na stronie internetowej jednostki i odniesienie do niego znajduje się w sprawozdaniu z działalności. Taka sama możliwość istnieje w przypadku skonsolidowanego oświadczenia na temat informacji niefinansowych, o którym mowa w art. dyrektywie 2013/34/UE. Z możliwości tej skorzystało dwadzieścia państw członkowskich. Możliwość publikacji odrębnego sprawozdania utrudnia jednak dostępność informacji łączących informacje finansowe i informacje dotyczące kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem. Utrudnia ona również możliwość znalezienia i dostępność informacji dla użytkowników, zwłaszcza inwestorów, którzy są zainteresowani zarówno informacjami finansowymi, jak i informacjami na temat zrównoważonego rozwoju. Ewentualne różne terminy publikacji informacji finansowych i informacji na temat zrównoważonego rozwoju pogłębiają ten problem. Publikacja w odrębnym sprawozdaniu może również wywołać wrażenie, zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak i zewnętrznym, że informacje na temat zrównoważonego rozwoju należą do kategorii informacji mniej istotnych, co może negatywnie wpłynąć na postrzeganą wiarygodność tych informacji. Jednostki powinny zatem podawać informacje na temat zrównoważonego rozwoju w wyraźnie identyfikowalnej odrębnej sekcji sprawozdania z działalności, a państwa członkowskie nie powinny mieć już możliwości zwalniania jednostek z obowiązku zamieszczania w sprawozdaniu z działalności informacji na temat kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem.

Obowiązek ten pomógłby również sprecyzować rolę właściwych organów krajowych w nadzorze sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w ramach sprawozdania z działalności przygotowanego zgodnie z dyrektywą 2004/109/WE. Ponadto jednostki zobowiązane do zgłaszania informacji na temat zrównoważonego rozwoju nie powinny być w żadnym wypadku zwolnione z obowiązku publikowania sprawozdania z działalności, ponieważ ważne jest zapewnienie publicznej dostępności informacji na temat zrównoważonego rozwoju.

| (58) | Na podstawie art. 20 dyrektywy 2013/34/UE na jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, nałożono obowiązek zamieszczenia w sprawozdaniu z działalności oświadczenia o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego, które musi zawierać m.in. opis polityki różnorodności stosowanej przez jednostkę do jej organów administrujących, zarządzających i nadzorujących. W art. 20 dyrektywy 2013/34/UE pozostawiono jednostkom elastyczność w zakresie decydowania o tym, jakie aspekty różnorodności są przedmiotem jej sprawozdań. Nie zobowiązano w nim jednoznacznie jednostek do zamieszczania informacji na temat jakiegokolwiek konkretnego aspektu różnorodności. W celu poczynienia postępu w kierunku bardziej zrównoważonego pod względem płci udziału w podejmowaniu decyzji gospodarczych konieczne jest zapewnienie, aby jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, zawsze składały sprawozdania na temat swojej polityki różnorodności płci i jej realizacji. Aby uniknąć niepotrzebnego obciążenia administracyjnego, jednostki te powinny jednak mieć możliwość zgłaszania niektórych informacji wymaganych na podstawie art. 20 dyrektywy 2013/34/UE wraz z innymi informacjami na temat zrównoważonego rozwoju. Jeżeli podejmą taką decyzję, oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego musi zawierać odniesienie do sprawozdawczości jednostki w zakresie zrównoważonego rozwoju, a informacje wymagane na podstawie art. 20 dyrektywy 2013/34/UE powinny nadal podlegać wymogom dotyczącym atestacji w ramach oświadczenia o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego. |
| --- | --- |

(58)

Na podstawie art. 20 dyrektywy 2013/34/UE na jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, nałożono obowiązek zamieszczenia w sprawozdaniu z działalności oświadczenia o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego, które musi zawierać m.in. opis polityki różnorodności stosowanej przez jednostkę do jej organów administrujących, zarządzających i nadzorujących. W art. 20 dyrektywy 2013/34/UE pozostawiono jednostkom elastyczność w zakresie decydowania o tym, jakie aspekty różnorodności są przedmiotem jej sprawozdań. Nie zobowiązano w nim jednoznacznie jednostek do zamieszczania informacji na temat jakiegokolwiek konkretnego aspektu różnorodności. W celu poczynienia postępu w kierunku bardziej zrównoważonego pod względem płci udziału w podejmowaniu decyzji gospodarczych konieczne jest zapewnienie, aby jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, zawsze składały sprawozdania na temat swojej polityki różnorodności płci i jej realizacji. Aby uniknąć niepotrzebnego obciążenia administracyjnego, jednostki te powinny jednak mieć możliwość zgłaszania niektórych informacji wymaganych na podstawie art. 20 dyrektywy 2013/34/UE wraz z innymi informacjami na temat zrównoważonego rozwoju. Jeżeli podejmą taką decyzję, oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego musi zawierać odniesienie do sprawozdawczości jednostki w zakresie zrównoważonego rozwoju, a informacje wymagane na podstawie art. 20 dyrektywy 2013/34/UE powinny nadal podlegać wymogom dotyczącym atestacji w ramach oświadczenia o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego.

| (59) | W art. 33 dyrektywy 2013/34/UE na państwa członkowskie nałożono wymóg zapewnienia, aby członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki wspólnie odpowiadali za zapewnienie, by roczne sprawozdania finansowe, skonsolidowane sprawozdania finansowe, sprawozdania z działalności, skonsolidowane sprawozdania z działalności oraz oświadczenia o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego i skonsolidowane oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego były sporządzane i ogłaszane zgodnie z wymogami tej dyrektywy. Tę wspólną odpowiedzialność należy rozszerzyć na wymogi dotyczące transformacji cyfrowej określone w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/815, na wymóg zgodności z unijnymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz na wymóg znakowania informacji o sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(59)

W art. 33 dyrektywy 2013/34/UE na państwa członkowskie nałożono wymóg zapewnienia, aby członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki wspólnie odpowiadali za zapewnienie, by roczne sprawozdania finansowe, skonsolidowane sprawozdania finansowe, sprawozdania z działalności, skonsolidowane sprawozdania z działalności oraz oświadczenia o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego i skonsolidowane oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego były sporządzane i ogłaszane zgodnie z wymogami tej dyrektywy. Tę wspólną odpowiedzialność należy rozszerzyć na wymogi dotyczące transformacji cyfrowej określone w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/815, na wymóg zgodności z unijnymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz na wymóg znakowania informacji o sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (60) | W ramach zawodu związanego z atestacją rozróżnia się usługi atestacyjne dające ograniczoną pewność i usługi atestacyjne dające wystarczają pewność. Konkluzję z usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność zazwyczaj wyraża się w formie negatywnej, poprzez stwierdzenie, że biegły nie zidentyfikował żadnej kwestii, która pozwalałaby stwierdzić, że przedmiot został w istotny sposób zniekształcony. W przypadku usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność biegły rewident przeprowadza mniej badań niż w przypadku usługi atestacyjnej dającej wystarczającą pewność. Ilość pracy w przypadku usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność jest zatem mniejsza niż w przypadku usługi atestacyjnej dającej wystarczającą pewność. Nakład pracy w ramach usługi atestacyjnej dającej wystarczającą pewność obejmuje rozległe procedury, w tym rozważenie kontroli wewnętrznych jednostki prowadzącej sprawozdawczość oraz badanie bezpośrednie, a zatem jest znacznie większy niż w przypadku usługi atestacyjnej dającą ograniczoną pewność.
  Konkluzja usługi atestacyjnej dającej wystarczają pewność jest zazwyczaj sformułowana w sposób pozytywny i prowadzi do wydania opinii na temat oceny kwestii w oparciu o wcześniej zdefiniowane kryteria. W dyrektywie 2013/34/UE na państwa członkowskie nałożono obowiązek zapewnienia sprawdzenia przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską, czy przedstawiono oświadczenie na temat informacji niefinansowych lub odrębne sprawozdanie. Nie wymaga się, aby niezależny dostawca usług atestacyjnych weryfikował informacje, chociaż pozwala się państwom członkowskim wymagać takiej weryfikacji, jeżeli sobie tego życzą. Brak wymogu atestacji w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w przeciwieństwie do wymogu zapewnienia przez biegłego rewidenta sporządzenia ustawowego sprawozdania z badania w oparciu o usługę atestacyjną dającą wystarczającą pewność, zagrażałby wiarygodności ujawnianych informacji na temat zrównoważonego rozwoju, a tym samym nie spełniałby potrzeb docelowych użytkowników tych informacji. Chociaż celem jest uzyskanie podobnego poziomu pewności w odniesieniu do sprawozdawczości finansowej i sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, brak wspólnie uzgodnionego standardu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stwarza ryzyko odmiennych interpretacji i oczekiwań co do tego, na czym miałaby polegać usługa atestacyjna dająca wystarczającą pewność w odniesieniu do różnych kategorii informacji na temat zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza w odniesieniu do ujawniania informacji dotyczących przyszłości i informacji jakościowych.
  W związku z tym należy rozważyć postępowe podejście do zwiększenia poziomu pewności wymaganego w odniesieniu do informacji na temat zrównoważonego rozwoju, począwszy od nałożenia na biegłego rewidenta lub firmę audytorską obowiązku wyrażenia opinii na temat zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogami unijnymi na podstawie usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność. Opinia ta powinna obejmować zgodność sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z unijnymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, proces przeprowadzony przez jednostkę w celu identyfikacji informacji zgłaszanych zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zgodność z wymogiem znakowania sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Biegły rewident powinien również ocenić, czy sprawozdawczość jednostki jest zgodna z wymogami sprawozdawczymi określonymi w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852. Aby zagwarantować jednolitą interpretację i jednolite oczekiwania co do tego, na czym polegałaby usługa atestacyjna dająca wystarczającą pewność, biegły rewident lub firma audytorska powinni być zobowiązani, aby na podstawie usługi atestacyjnej dającej wystarczającą pewność wyrazić opinię co do zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogami unijnymi, kiedy Komisja przyjmie standardy atestacji dającej wystarczającą pewność w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w drodze aktu delegowanego nie później niż w dniu 1 października 2028 r., po dokonaniu oceny w celu ustalenia, czy usługa atestacyjna dająca wystarczającą pewność jest wykonalna dla biegłych rewidentów i jednostek.
  Stopniowe podejście od usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność do usługi dającej wystarczającą pewność pozwoliłoby również na stopniowy rozwój rynku usług atestacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju oraz praktyk sprawozdawczych jednostek. Co więcej, takie stopniowe podejście spowodowałoby stopniowy wzrost kosztów ponoszonych przez jednostki prowadzące sprawozdawczość, biorąc pod uwagę, że sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju w oparciu o usługę atestacyjną dającą wystarczającą pewność jest droższa niż sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju oparta na usłudze atestacyjnej dającej ograniczoną pewność. Jednostki podlegające wymogom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny mieć możliwość podjęcia decyzji o wydaniu opinii atestacyjnej na temat ich sprawozdawczości w tym zakresie w oparciu o usługę atestacyjną dającą wystarczającą pewność, jeżeli sobie tego życzą, i w takich przypadkach należałoby uznać, że spełniły one obowiązek uzyskania opinii na podstawie usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność. Opinia oparta na usłudze atestacyjnej dającej wystarczającą pewność co do informacji dotyczących przyszłości potwierdza jedynie, że informacje takie zostały przygotowane zgodnie z mającymi zastosowanie standardami. |
| --- | --- |

(60)

W ramach zawodu związanego z atestacją rozróżnia się usługi atestacyjne dające ograniczoną pewność i usługi atestacyjne dające wystarczają pewność. Konkluzję z usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność zazwyczaj wyraża się w formie negatywnej, poprzez stwierdzenie, że biegły nie zidentyfikował żadnej kwestii, która pozwalałaby stwierdzić, że przedmiot został w istotny sposób zniekształcony. W przypadku usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność biegły rewident przeprowadza mniej badań niż w przypadku usługi atestacyjnej dającej wystarczającą pewność. Ilość pracy w przypadku usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność jest zatem mniejsza niż w przypadku usługi atestacyjnej dającej wystarczającą pewność. Nakład pracy w ramach usługi atestacyjnej dającej wystarczającą pewność obejmuje rozległe procedury, w tym rozważenie kontroli wewnętrznych jednostki prowadzącej sprawozdawczość oraz badanie bezpośrednie, a zatem jest znacznie większy niż w przypadku usługi atestacyjnej dającą ograniczoną pewność.

Konkluzja usługi atestacyjnej dającej wystarczają pewność jest zazwyczaj sformułowana w sposób pozytywny i prowadzi do wydania opinii na temat oceny kwestii w oparciu o wcześniej zdefiniowane kryteria. W dyrektywie 2013/34/UE na państwa członkowskie nałożono obowiązek zapewnienia sprawdzenia przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską, czy przedstawiono oświadczenie na temat informacji niefinansowych lub odrębne sprawozdanie. Nie wymaga się, aby niezależny dostawca usług atestacyjnych weryfikował informacje, chociaż pozwala się państwom członkowskim wymagać takiej weryfikacji, jeżeli sobie tego życzą. Brak wymogu atestacji w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w przeciwieństwie do wymogu zapewnienia przez biegłego rewidenta sporządzenia ustawowego sprawozdania z badania w oparciu o usługę atestacyjną dającą wystarczającą pewność, zagrażałby wiarygodności ujawnianych informacji na temat zrównoważonego rozwoju, a tym samym nie spełniałby potrzeb docelowych użytkowników tych informacji. Chociaż celem jest uzyskanie podobnego poziomu pewności w odniesieniu do sprawozdawczości finansowej i sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, brak wspólnie uzgodnionego standardu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stwarza ryzyko odmiennych interpretacji i oczekiwań co do tego, na czym miałaby polegać usługa atestacyjna dająca wystarczającą pewność w odniesieniu do różnych kategorii informacji na temat zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza w odniesieniu do ujawniania informacji dotyczących przyszłości i informacji jakościowych.

W związku z tym należy rozważyć postępowe podejście do zwiększenia poziomu pewności wymaganego w odniesieniu do informacji na temat zrównoważonego rozwoju, począwszy od nałożenia na biegłego rewidenta lub firmę audytorską obowiązku wyrażenia opinii na temat zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogami unijnymi na podstawie usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność. Opinia ta powinna obejmować zgodność sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z unijnymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, proces przeprowadzony przez jednostkę w celu identyfikacji informacji zgłaszanych zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zgodność z wymogiem znakowania sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Biegły rewident powinien również ocenić, czy sprawozdawczość jednostki jest zgodna z wymogami sprawozdawczymi określonymi w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852. Aby zagwarantować jednolitą interpretację i jednolite oczekiwania co do tego, na czym polegałaby usługa atestacyjna dająca wystarczającą pewność, biegły rewident lub firma audytorska powinni być zobowiązani, aby na podstawie usługi atestacyjnej dającej wystarczającą pewność wyrazić opinię co do zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogami unijnymi, kiedy Komisja przyjmie standardy atestacji dającej wystarczającą pewność w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w drodze aktu delegowanego nie później niż w dniu 1 października 2028 r., po dokonaniu oceny w celu ustalenia, czy usługa atestacyjna dająca wystarczającą pewność jest wykonalna dla biegłych rewidentów i jednostek.

Stopniowe podejście od usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność do usługi dającej wystarczającą pewność pozwoliłoby również na stopniowy rozwój rynku usług atestacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju oraz praktyk sprawozdawczych jednostek. Co więcej, takie stopniowe podejście spowodowałoby stopniowy wzrost kosztów ponoszonych przez jednostki prowadzące sprawozdawczość, biorąc pod uwagę, że sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju w oparciu o usługę atestacyjną dającą wystarczającą pewność jest droższa niż sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju oparta na usłudze atestacyjnej dającej ograniczoną pewność. Jednostki podlegające wymogom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny mieć możliwość podjęcia decyzji o wydaniu opinii atestacyjnej na temat ich sprawozdawczości w tym zakresie w oparciu o usługę atestacyjną dającą wystarczającą pewność, jeżeli sobie tego życzą, i w takich przypadkach należałoby uznać, że spełniły one obowiązek uzyskania opinii na podstawie usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność. Opinia oparta na usłudze atestacyjnej dającej wystarczającą pewność co do informacji dotyczących przyszłości potwierdza jedynie, że informacje takie zostały przygotowane zgodnie z mającymi zastosowanie standardami.

| (61) | Biegli rewidenci lub firmy audytorskie weryfikują już sprawozdania finansowe i sprawozdanie z działalności. Atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przez biegłych rewidentów lub firmy audytorskie pomogłaby zapewnić łączność i spójność informacji finansowych oraz informacji na temat zrównoważonego rozwoju, co jest szczególnie ważne dla użytkowników informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Istnieje jednak ryzyko dalszej koncentracji rynku usług badań sprawozdań finansowych, co mogłoby zagrozić niezależności biegłych rewidentów i spowodować wzrost wynagrodzenia za badanie lub wynagrodzenia z tytułu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Biorąc pod uwagę kluczową rolę biegłych rewidentów w zapewnianiu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i zapewnianiu wiarygodnych informacji na temat zrównoważonego rozwoju, Komisja zapowiedziała, że podejmie działania na rzecz dalszej poprawy jakości badań i stworzenia bardziej otwartego i zróżnicowanego rynku badań sprawozdań finansowych, które są warunkami skutecznego stosowania niniejszej dyrektywy zmieniającej. Ponadto pożądane jest zaoferowanie jednostkom szerszego wyboru niezależnych dostawców usług atestacyjnych do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Państwa członkowskie powinny zatem mieć możliwość akredytowania niezależnych dostawców usług atestacyjnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (34) z myślą o wydawaniu opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, którą należy publikować wraz ze sprawozdaniem z działalności. Ponadto państwa członkowskie powinny mieć możliwość zezwolenia biegłemu rewidentowi innemu niż biegły rewident lub biegli rewidenci przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych na wyrażenie opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Co więcej, jeżeli państwa członkowskie pozwalają niezależnym dostawcom usług atestacyjnych na przeprowadzanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinny one jednocześnie zezwalać biegłemu rewidentowi innemu niż biegły rewident lub biegli rewidenci przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych na wyrażenie opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Państwa członkowskie powinny określić wymogi zapewniające jakość atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzanej przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych oraz spójne wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W związku z tym wszyscy niezależni dostawcy usług atestacyjnych powinni podlegać wymogom równoważnym wymogom określonym w dyrektywie 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (35) w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, przy jednoczesnym dostosowaniu tych wymogów do specyfiki niezależnych dostawców usług atestacyjnych, którzy nie przeprowadzają badań ustawowych. W szczególności państwa członkowskie powinny określić równoważne wymogi w odniesieniu do szkolenia i egzaminów, kształcenia ustawicznego, systemów zapewniania jakości, etyki zawodowej, niezależności, obiektywizmu, poufności i tajemnicy zawodowej, wyboru i zwalniania, organizacji pracy niezależnych dostawców usług atestacyjnych, a także dochodzeń i kar oraz nieprawidłowości w sprawozdawczości. Zagwarantowałoby to także równe warunki działania dla wszystkich osób i firm, którym państwa członkowskie zezwoliły na wydawanie opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym dla biegłych rewidentów. Jeżeli jednostka ubiega się o opinię na temat swojej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju od akredytowanego niezależnego dostawcy usług atestacyjnych innego niż biegły rewident, nie powinna dodatkowo zwracać się do biegłego rewidenta o opinię atestacyjną na temat swojej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Niezależni dostawcy usług atestacyjnych, którzy zostali już akredytowani przez państwo członkowskie do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinni nadal mieć możliwość wykonywania tych usług. Podobnie państwa członkowskie powinny zapewnić, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych, którzy na dzień rozpoczęcia stosowania nowych wymogów dotyczących szkolenia i egzaminów są w trakcie procesu akredytacji, nie podlegali tym nowym wymogom akredytacyjnym, pod warunkiem że ukończą ten proces w ciągu dwóch lat od daty, od której mają zastosowanie te nowe wymogi. Państwa członkowskie powinny jednak zapewnić, by wszyscy niezależni dostawcy usług atestacyjnych akredytowani przez państwo członkowskie do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w ciągu dwóch lat od rozpoczęcia stosowania nowych wymogów akredytacyjnych zdobyli niezbędną wiedzę dotyczącą sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji takiej sprawozdawczości poprzez ustawiczne kształcenie zawodowe. |
| --- | --- |

(61)

Biegli rewidenci lub firmy audytorskie weryfikują już sprawozdania finansowe i sprawozdanie z działalności. Atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przez biegłych rewidentów lub firmy audytorskie pomogłaby zapewnić łączność i spójność informacji finansowych oraz informacji na temat zrównoważonego rozwoju, co jest szczególnie ważne dla użytkowników informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Istnieje jednak ryzyko dalszej koncentracji rynku usług badań sprawozdań finansowych, co mogłoby zagrozić niezależności biegłych rewidentów i spowodować wzrost wynagrodzenia za badanie lub wynagrodzenia z tytułu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Biorąc pod uwagę kluczową rolę biegłych rewidentów w zapewnianiu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i zapewnianiu wiarygodnych informacji na temat zrównoważonego rozwoju, Komisja zapowiedziała, że podejmie działania na rzecz dalszej poprawy jakości badań i stworzenia bardziej otwartego i zróżnicowanego rynku badań sprawozdań finansowych, które są warunkami skutecznego stosowania niniejszej dyrektywy zmieniającej. Ponadto pożądane jest zaoferowanie jednostkom szerszego wyboru niezależnych dostawców usług atestacyjnych do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Państwa członkowskie powinny zatem mieć możliwość akredytowania niezależnych dostawców usług atestacyjnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (34) z myślą o wydawaniu opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, którą należy publikować wraz ze sprawozdaniem z działalności. Ponadto państwa członkowskie powinny mieć możliwość zezwolenia biegłemu rewidentowi innemu niż biegły rewident lub biegli rewidenci przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych na wyrażenie opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Co więcej, jeżeli państwa członkowskie pozwalają niezależnym dostawcom usług atestacyjnych na przeprowadzanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinny one jednocześnie zezwalać biegłemu rewidentowi innemu niż biegły rewident lub biegli rewidenci przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych na wyrażenie opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Państwa członkowskie powinny określić wymogi zapewniające jakość atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzanej przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych oraz spójne wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W związku z tym wszyscy niezależni dostawcy usług atestacyjnych powinni podlegać wymogom równoważnym wymogom określonym w dyrektywie 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (35) w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, przy jednoczesnym dostosowaniu tych wymogów do specyfiki niezależnych dostawców usług atestacyjnych, którzy nie przeprowadzają badań ustawowych. W szczególności państwa członkowskie powinny określić równoważne wymogi w odniesieniu do szkolenia i egzaminów, kształcenia ustawicznego, systemów zapewniania jakości, etyki zawodowej, niezależności, obiektywizmu, poufności i tajemnicy zawodowej, wyboru i zwalniania, organizacji pracy niezależnych dostawców usług atestacyjnych, a także dochodzeń i kar oraz nieprawidłowości w sprawozdawczości. Zagwarantowałoby to także równe warunki działania dla wszystkich osób i firm, którym państwa członkowskie zezwoliły na wydawanie opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym dla biegłych rewidentów. Jeżeli jednostka ubiega się o opinię na temat swojej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju od akredytowanego niezależnego dostawcy usług atestacyjnych innego niż biegły rewident, nie powinna dodatkowo zwracać się do biegłego rewidenta o opinię atestacyjną na temat swojej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Niezależni dostawcy usług atestacyjnych, którzy zostali już akredytowani przez państwo członkowskie do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinni nadal mieć możliwość wykonywania tych usług. Podobnie państwa członkowskie powinny zapewnić, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych, którzy na dzień rozpoczęcia stosowania nowych wymogów dotyczących szkolenia i egzaminów są w trakcie procesu akredytacji, nie podlegali tym nowym wymogom akredytacyjnym, pod warunkiem że ukończą ten proces w ciągu dwóch lat od daty, od której mają zastosowanie te nowe wymogi. Państwa członkowskie powinny jednak zapewnić, by wszyscy niezależni dostawcy usług atestacyjnych akredytowani przez państwo członkowskie do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w ciągu dwóch lat od rozpoczęcia stosowania nowych wymogów akredytacyjnych zdobyli niezbędną wiedzę dotyczącą sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji takiej sprawozdawczości poprzez ustawiczne kształcenie zawodowe.

| (62) | Aby wspierać swobodny przepływ usług, państwa członkowskie powinny umożliwić niezależnym dostawcom usług atestacyjnych mającym siedzibę w innym państwie członkowskim przeprowadzanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na ich terytorium. Sprzyjałoby to również otwarciu rynku ubezpieczeń, nawet jeśli nie wszystkie państwa członkowskie zezwalają na akredytację niezależnych dostawców usług atestacyjnych na ich terytorium. W przypadku gdy niezależni dostawcy usług atestacyjnych przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego, przyjmujące państwo członkowskie powinno mieć możliwość podjęcia decyzji o nadzorowaniu niezależnych dostawców usług atestacyjnych, ze względu na możliwość wywierania wpływu na wdrożone ramy nadzoru nad biegłymi rewidentami przeprowadzającymi atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(62)

Aby wspierać swobodny przepływ usług, państwa członkowskie powinny umożliwić niezależnym dostawcom usług atestacyjnych mającym siedzibę w innym państwie członkowskim przeprowadzanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na ich terytorium. Sprzyjałoby to również otwarciu rynku ubezpieczeń, nawet jeśli nie wszystkie państwa członkowskie zezwalają na akredytację niezależnych dostawców usług atestacyjnych na ich terytorium. W przypadku gdy niezależni dostawcy usług atestacyjnych przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego, przyjmujące państwo członkowskie powinno mieć możliwość podjęcia decyzji o nadzorowaniu niezależnych dostawców usług atestacyjnych, ze względu na możliwość wywierania wpływu na wdrożone ramy nadzoru nad biegłymi rewidentami przeprowadzającymi atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (63) | Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy prawo Unii wymaga od jednostki weryfikacji elementów jej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przez akredytowaną niezależną osobę trzecią, sprawozdanie akredytowanej niezależnej osoby trzeciej było udostępniane jako załącznik do sprawozdania z działalności lub za pomocą jakichkolwiek innych publicznie dostępnych środków. Takie udostępnienie tego sprawozdania nie powinno przesądzać o wyniku wydania opinii atestacyjnej, w odniesieniu do której weryfikacja przez osobę trzecią powinna pozostać niezależna. Nie powinno to pociągać za sobą powielania prac między biegłym rewidentem lub niezależnym dostawcą usług atestacyjnych, który wydaje opinię atestacyjną, a akredytowaną niezależną osobą trzecią. |
| --- | --- |

(63)

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy prawo Unii wymaga od jednostki weryfikacji elementów jej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przez akredytowaną niezależną osobę trzecią, sprawozdanie akredytowanej niezależnej osoby trzeciej było udostępniane jako załącznik do sprawozdania z działalności lub za pomocą jakichkolwiek innych publicznie dostępnych środków. Takie udostępnienie tego sprawozdania nie powinno przesądzać o wyniku wydania opinii atestacyjnej, w odniesieniu do której weryfikacja przez osobę trzecią powinna pozostać niezależna. Nie powinno to pociągać za sobą powielania prac między biegłym rewidentem lub niezależnym dostawcą usług atestacyjnych, który wydaje opinię atestacyjną, a akredytowaną niezależną osobą trzecią.

| (64) | W dyrektywie 2006/43/WE określono zasady dotyczące badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych. Konieczne jest zapewnienie stosowania spójnych zasad w odniesieniu do badania sprawozdań finansowych i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przez biegłego rewidenta. Dyrektywa 2006/43/WE powinna mieć zastosowanie w przypadku, gdy opinia atestacyjna na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest wydawana przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską. |
| --- | --- |

(64)

W dyrektywie 2006/43/WE określono zasady dotyczące badania ustawowego rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych. Konieczne jest zapewnienie stosowania spójnych zasad w odniesieniu do badania sprawozdań finansowych i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przez biegłego rewidenta. Dyrektywa 2006/43/WE powinna mieć zastosowanie w przypadku, gdy opinia atestacyjna na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest wydawana przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską.

| (65) | Zasady dotyczące zatwierdzania i uznawania biegłych rewidentów i firm audytorskich powinny umożliwiać biegłym rewidentom, by kwalifikowali się także do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Państwa członkowskie powinny zapewniać, aby biegli rewidenci, którzy chcą kwalifikować się do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, posiadali niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów istotnych z punktu widzenia atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zdolność zastosowania takiej wiedzy w praktyce.
  W związku z tym biegli rewidenci powinni ukończyć szkolenie praktyczne trwające co najmniej osiem miesięcy w zakresie atestacji rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem, uwzględniając wcześniejsze doświadczenie zawodowe. Biegli rewidenci, którzy zostali już zatwierdzeni lub uznani przez państwo członkowskie, powinni jednak nadal mieć prawo do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Podobnie państwa członkowskie powinny zapewnić, by osoby fizyczne, które są trakcie przechodzenia procesu zatwierdzania na dzień rozpoczęcia stosowania wymogów dotyczących atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju ustanowionych niniejszą dyrektywą zmieniającą, nie podlegały tym wymogom, pod warunkiem że ukończą ten proces w ciągu następnych dwóch lat. Państwa członkowskie powinny jednak zapewnić, by biegli rewidenci zatwierdzeni w ciągu dwóch lat od rozpoczęcia stosowania tych wymogów, chcący wykonywać usługi atestacyjne dotyczące sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zdobyli niezbędną wiedzę dotyczącą sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji takiej sprawozdawczości poprzez ustawiczne kształcenie zawodowe. Osoby fizyczne, które zdecydują się na zatwierdzenie jako biegli rewidenci wyłącznie do celów badania ustawowego, powinni mieć również możliwość ubiegania się w późniejszym terminie o zakwalifikowanie do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W tym celu osoby te powinny spełnić niezbędne wymogi określone przez państwa członkowskie po to, by zapewnić, że posiadają one niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów istotnych z punktu widzenia atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zdolność zastosowania takiej wiedzy w praktyce. |
| --- | --- |

(65)

Zasady dotyczące zatwierdzania i uznawania biegłych rewidentów i firm audytorskich powinny umożliwiać biegłym rewidentom, by kwalifikowali się także do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Państwa członkowskie powinny zapewniać, aby biegli rewidenci, którzy chcą kwalifikować się do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, posiadali niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów istotnych z punktu widzenia atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zdolność zastosowania takiej wiedzy w praktyce.

W związku z tym biegli rewidenci powinni ukończyć szkolenie praktyczne trwające co najmniej osiem miesięcy w zakresie atestacji rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem, uwzględniając wcześniejsze doświadczenie zawodowe. Biegli rewidenci, którzy zostali już zatwierdzeni lub uznani przez państwo członkowskie, powinni jednak nadal mieć prawo do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Podobnie państwa członkowskie powinny zapewnić, by osoby fizyczne, które są trakcie przechodzenia procesu zatwierdzania na dzień rozpoczęcia stosowania wymogów dotyczących atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju ustanowionych niniejszą dyrektywą zmieniającą, nie podlegały tym wymogom, pod warunkiem że ukończą ten proces w ciągu następnych dwóch lat. Państwa członkowskie powinny jednak zapewnić, by biegli rewidenci zatwierdzeni w ciągu dwóch lat od rozpoczęcia stosowania tych wymogów, chcący wykonywać usługi atestacyjne dotyczące sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zdobyli niezbędną wiedzę dotyczącą sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji takiej sprawozdawczości poprzez ustawiczne kształcenie zawodowe. Osoby fizyczne, które zdecydują się na zatwierdzenie jako biegli rewidenci wyłącznie do celów badania ustawowego, powinni mieć również możliwość ubiegania się w późniejszym terminie o zakwalifikowanie do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W tym celu osoby te powinny spełnić niezbędne wymogi określone przez państwa członkowskie po to, by zapewnić, że posiadają one niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów istotnych z punktu widzenia atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zdolność zastosowania takiej wiedzy w praktyce.

| (66) | Należy zapewnić spójność wymogów nałożonych na biegłych rewidentów w odniesieniu do ich pracy w zakresie badania ustawowego i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Powinna zatem istnieć co najmniej jedna wskazana osoba, która bierze czynny udział w przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju (zwana dalej „kluczowym partnerem w zakresie zrównoważonego rozwoju”). Przy przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju biegli rewidenci powinni być zobowiązani do poświęcania wystarczająco dużo czasu i przeznaczania dostatecznych zasobów i wiedzy eksperckiej w celu właściwego wypełnienia swoich obowiązków. W dokumentacji klienta należy określić wynagrodzenie pobrane z tytułu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; należy również utworzyć zbiór dokumentacji z atestacji w celu umieszczenia informacji związanych z atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinna istnieć możliwość załączenia zbioru dokumentacji z atestacji w zbiorze dokumentacji z badania. Wymogi nałożone na biegłych rewidentów w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny jednak mieć zastosowanie wyłącznie do tych biegłych rewidentów, którzy przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(66)

Należy zapewnić spójność wymogów nałożonych na biegłych rewidentów w odniesieniu do ich pracy w zakresie badania ustawowego i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Powinna zatem istnieć co najmniej jedna wskazana osoba, która bierze czynny udział w przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju (zwana dalej „kluczowym partnerem w zakresie zrównoważonego rozwoju”). Przy przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju biegli rewidenci powinni być zobowiązani do poświęcania wystarczająco dużo czasu i przeznaczania dostatecznych zasobów i wiedzy eksperckiej w celu właściwego wypełnienia swoich obowiązków. W dokumentacji klienta należy określić wynagrodzenie pobrane z tytułu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; należy również utworzyć zbiór dokumentacji z atestacji w celu umieszczenia informacji związanych z atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinna istnieć możliwość załączenia zbioru dokumentacji z atestacji w zbiorze dokumentacji z badania. Wymogi nałożone na biegłych rewidentów w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny jednak mieć zastosowanie wyłącznie do tych biegłych rewidentów, którzy przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (67) | Biegli rewidenci lub firmy audytorskie, którzy przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinni posiadać wysoki poziom technicznej i specjalistycznej wiedzy fachowej w dziedzinie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(67)

Biegli rewidenci lub firmy audytorskie, którzy przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinni posiadać wysoki poziom technicznej i specjalistycznej wiedzy fachowej w dziedzinie zrównoważonego rozwoju.

| (68) | Na podstawie dyrektywy 2006/43/WE państwa członkowskie zobowiązano do wprowadzenia stosownych przepisów w celu uniknięcia sytuacji, w której na wynagrodzenie za badanie ustawowe miałoby wpływ świadczenie dodatkowych usług na rzecz badanej jednostki lub miałoby ono w jakiejkolwiek mierze charakter warunkowy. Zgodnie z tą dyrektywą od państw członkowskich wymaga się również zapewnienia, aby biegli rewidenci przeprowadzający badania ustawowe przestrzegali zasad etyki zawodowej, niezależności, obiektywizmu, poufności i tajemnicy zawodowej. Dla zachowania spójności zasady te należy rozszerzyć na biegłych rewidentów dokonujących atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(68)

Na podstawie dyrektywy 2006/43/WE państwa członkowskie zobowiązano do wprowadzenia stosownych przepisów w celu uniknięcia sytuacji, w której na wynagrodzenie za badanie ustawowe miałoby wpływ świadczenie dodatkowych usług na rzecz badanej jednostki lub miałoby ono w jakiejkolwiek mierze charakter warunkowy. Zgodnie z tą dyrektywą od państw członkowskich wymaga się również zapewnienia, aby biegli rewidenci przeprowadzający badania ustawowe przestrzegali zasad etyki zawodowej, niezależności, obiektywizmu, poufności i tajemnicy zawodowej. Dla zachowania spójności zasady te należy rozszerzyć na biegłych rewidentów dokonujących atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (69) | Aby zapewnić jednolite praktyki atestacji oraz wysoką jakość atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w całej Unii, Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjmowania standardów atestacji w zakresie zrównoważonego rozwoju w drodze aktów delegowanych. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania krajowych standardów, procedur lub wymogów dotyczących atestacji, dopóki Komisja nie przyjmie w drodze aktów delegowanych standardu atestacji obejmującego tę samą kwestię. W standardach atestacji należy określić procedury, które powinien przeprowadzić biegły rewident, aby wyciągnąć wnioski na temat atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W związku z tym Komisja powinna przyjąć – w drodze aktów delegowanych i przed 1 października 2026 r. – standardy atestacji dającej ograniczoną pewność. Z myślą o ułatwieniu harmonizacji atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju we wszystkich państwach członkowskich, zachęca się KEONA do przyjęcia niewiążących wytycznych w celu określenia procedur, które należy przeprowadzić przy wydawaniu opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju do czasu przyjęcia przez Komisję standardu atestacji obejmującego ten sam przedmiot. |
| --- | --- |

(69)

Aby zapewnić jednolite praktyki atestacji oraz wysoką jakość atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w całej Unii, Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjmowania standardów atestacji w zakresie zrównoważonego rozwoju w drodze aktów delegowanych. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania krajowych standardów, procedur lub wymogów dotyczących atestacji, dopóki Komisja nie przyjmie w drodze aktów delegowanych standardu atestacji obejmującego tę samą kwestię. W standardach atestacji należy określić procedury, które powinien przeprowadzić biegły rewident, aby wyciągnąć wnioski na temat atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W związku z tym Komisja powinna przyjąć – w drodze aktów delegowanych i przed 1 października 2026 r. – standardy atestacji dającej ograniczoną pewność. Z myślą o ułatwieniu harmonizacji atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju we wszystkich państwach członkowskich, zachęca się KEONA do przyjęcia niewiążących wytycznych w celu określenia procedur, które należy przeprowadzić przy wydawaniu opinii atestacyjnej na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju do czasu przyjęcia przez Komisję standardu atestacji obejmującego ten sam przedmiot.

| (70) | W dyrektywie 2006/43/WE określono zasady dotyczące badania ustawowego grupy jednostek. Podobne zasady należy ustanowić w odniesieniu do atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(70)

W dyrektywie 2006/43/WE określono zasady dotyczące badania ustawowego grupy jednostek. Podobne zasady należy ustanowić w odniesieniu do atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (71) | W dyrektywie 2006/43/WE na biegłych rewidentów lub firmy audytorskie nałożono wymóg przedstawiania wyników badania ustawowego w sprawozdaniu z badania. Podobne zasady należy ustanowić w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy przedstawić w sprawozdaniu z atestacji. W przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinien on mieć możliwość przedstawienia informacji o atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w sprawozdaniu z badania. |
| --- | --- |

(71)

W dyrektywie 2006/43/WE na biegłych rewidentów lub firmy audytorskie nałożono wymóg przedstawiania wyników badania ustawowego w sprawozdaniu z badania. Podobne zasady należy ustanowić w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju należy przedstawić w sprawozdaniu z atestacji. W przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, powinien on mieć możliwość przedstawienia informacji o atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w sprawozdaniu z badania.

| (72) | W dyrektywie 2006/43/WE państwa członkowskie zobowiązano do ustanowienia systemu kontroli zapewnienia jakości biegłych rewidentów i firm audytorskich. W celu zagwarantowania, aby kontrole zapewnienia jakości odbywały się również w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz aby osoby przeprowadzające kontrole zapewniania jakości posiadały odpowiednie wykształcenie zawodowe i stosowne doświadczenie w kwestii sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, wspomniany wymóg ustanowienia systemu kontroli zapewniania jakości należy rozszerzyć na atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W ramach środka przejściowego, do 31 grudnia 2025 r. osoby wykonujące kontrole zapewnienia jakości związane z atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny być zwolnione z wymogu posiadania odpowiedniego doświadczenia w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem. |
| --- | --- |

(72)

W dyrektywie 2006/43/WE państwa członkowskie zobowiązano do ustanowienia systemu kontroli zapewnienia jakości biegłych rewidentów i firm audytorskich. W celu zagwarantowania, aby kontrole zapewnienia jakości odbywały się również w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz aby osoby przeprowadzające kontrole zapewniania jakości posiadały odpowiednie wykształcenie zawodowe i stosowne doświadczenie w kwestii sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, wspomniany wymóg ustanowienia systemu kontroli zapewniania jakości należy rozszerzyć na atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W ramach środka przejściowego, do 31 grudnia 2025 r. osoby wykonujące kontrole zapewnienia jakości związane z atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju powinny być zwolnione z wymogu posiadania odpowiedniego doświadczenia w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem.

| (73) | W dyrektywie 2006/43/WE państwa członkowskie zobowiązano do wprowadzenia systemu dochodzeń i kar wobec biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania ustawowe. W tej dyrektywie państwa członkowskie zobowiązano również do zorganizowania skutecznego systemu nadzoru publicznego oraz do zapewnienia, aby rozwiązania regulacyjne w zakresie systemów nadzoru publicznego zezwalały na skuteczną współpracę na szczeblu unijnym w odniesieniu do działań nadzorczych państw członkowskich. Wymogi te należy rozszerzyć na biegłych rewidentów i firmy audytorskie wykonujące atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, aby zapewnić spójność ram dochodzeń, kar i nadzoru ustanowionych w odniesieniu do pracy biegłego rewidenta obejmującej badanie ustawowe i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(73)

W dyrektywie 2006/43/WE państwa członkowskie zobowiązano do wprowadzenia systemu dochodzeń i kar wobec biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania ustawowe. W tej dyrektywie państwa członkowskie zobowiązano również do zorganizowania skutecznego systemu nadzoru publicznego oraz do zapewnienia, aby rozwiązania regulacyjne w zakresie systemów nadzoru publicznego zezwalały na skuteczną współpracę na szczeblu unijnym w odniesieniu do działań nadzorczych państw członkowskich. Wymogi te należy rozszerzyć na biegłych rewidentów i firmy audytorskie wykonujące atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, aby zapewnić spójność ram dochodzeń, kar i nadzoru ustanowionych w odniesieniu do pracy biegłego rewidenta obejmującej badanie ustawowe i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (74) | Dyrektywa 2006/43/WE zawiera przepisy dotyczące wyboru i zwalniania biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania ustawowe. Przepisy te należy rozszerzyć na atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, aby zapewnić spójność przepisów nałożonych na biegłych rewidentów w odniesieniu do ich pracy obejmującej badanie ustawowe i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(74)

Dyrektywa 2006/43/WE zawiera przepisy dotyczące wyboru i zwalniania biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania ustawowe. Przepisy te należy rozszerzyć na atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, aby zapewnić spójność przepisów nałożonych na biegłych rewidentów w odniesieniu do ich pracy obejmującej badanie ustawowe i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (75) | Zgodnie z art. 6 dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (36) państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić akcjonariuszom jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, działającym indywidualnie lub zbiorowo, prawo do wprowadzania punktów do porządku obrad walnego zgromadzenia, pod warunkiem że każdej takiej pozycji towarzyszy uzasadnienie lub projekt uchwały, która ma zostać przyjęta na walnym zgromadzeniu, oraz że mają oni prawo do przedstawiania projektów uchwał dotyczących punktów włączonych lub do włączenia do porządku obrad walnego zgromadzenia, w zależności od przypadku. W przypadku gdy prawa te są uzależnione od warunku, że dany akcjonariusz lub akcjonariusze posiadają minimalny udział w jednostce, taki minimalny udział nie może przekraczać 5 % kapitału zakładowego. W odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju akcjonariusze powinni mieć możliwość wykonywania praw określonych w art. 6 dyrektywy 2007/36/WE w celu składania projektów uchwał walnego zgromadzenia wymagających, aby po pierwsze akredytowana osoba trzecia, która nie należy do tej samej firmy audytorskiej lub sieci co biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzająca badanie ustawowe, sporządzała sprawozdanie dotyczące niektórych elementów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a po drugie, aby takie sprawozdanie było udostępniane walnemu zgromadzeniu.
  W przypadku jednostek, które podlegają obowiązkom sprawozdawczym na mocy niniejszej dyrektywy zmieniającej, lecz nie wchodzą w zakres art. 6 dyrektywy 2007/36/WE, akcjonariusze, którzy reprezentują ponad 5 % praw głosu lub 5 % kapitału jednostki, działając indywidualnie lub zbiorowo, powinni również mieć prawo złożenia projektu uchwały walnego zgromadzenia wymagającej, aby akredytowana osoba trzecia, która nie należy do tej samej firmy audytorskiej lub sieci co biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzająca badanie ustawowe, sporządzała sprawozdanie dotyczące elementów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a po drugie, aby takie sprawozdanie było udostępniane walnemu zgromadzeniu. |
| --- | --- |

(75)

Zgodnie z art. 6 dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (36) państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić akcjonariuszom jednostek, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii, działającym indywidualnie lub zbiorowo, prawo do wprowadzania punktów do porządku obrad walnego zgromadzenia, pod warunkiem że każdej takiej pozycji towarzyszy uzasadnienie lub projekt uchwały, która ma zostać przyjęta na walnym zgromadzeniu, oraz że mają oni prawo do przedstawiania projektów uchwał dotyczących punktów włączonych lub do włączenia do porządku obrad walnego zgromadzenia, w zależności od przypadku. W przypadku gdy prawa te są uzależnione od warunku, że dany akcjonariusz lub akcjonariusze posiadają minimalny udział w jednostce, taki minimalny udział nie może przekraczać 5 % kapitału zakładowego. W odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju akcjonariusze powinni mieć możliwość wykonywania praw określonych w art. 6 dyrektywy 2007/36/WE w celu składania projektów uchwał walnego zgromadzenia wymagających, aby po pierwsze akredytowana osoba trzecia, która nie należy do tej samej firmy audytorskiej lub sieci co biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzająca badanie ustawowe, sporządzała sprawozdanie dotyczące niektórych elementów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a po drugie, aby takie sprawozdanie było udostępniane walnemu zgromadzeniu.

W przypadku jednostek, które podlegają obowiązkom sprawozdawczym na mocy niniejszej dyrektywy zmieniającej, lecz nie wchodzą w zakres art. 6 dyrektywy 2007/36/WE, akcjonariusze, którzy reprezentują ponad 5 % praw głosu lub 5 % kapitału jednostki, działając indywidualnie lub zbiorowo, powinni również mieć prawo złożenia projektu uchwały walnego zgromadzenia wymagającej, aby akredytowana osoba trzecia, która nie należy do tej samej firmy audytorskiej lub sieci co biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzająca badanie ustawowe, sporządzała sprawozdanie dotyczące elementów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a po drugie, aby takie sprawozdanie było udostępniane walnemu zgromadzeniu.

| (76) | W dyrektywie 2006/43/WE na państwa członkowskie nałożono wymóg zapewnienia, aby każda jednostka interesu publicznego posiadała komitet ds. audytu, oraz określono jego zadania w odniesieniu do badania ustawowego. Komitetowi ds. audytu należy powierzyć określone zadania w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Zadania te powinny obejmować obowiązek poinformowania organu administracyjnego lub nadzorczego jednostki interesu publicznego o wynikach atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz wyjaśnienia, w jaki sposób komitet ds. audytu przyczynił się do rzetelności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i jaka była rola komitetu ds. audytu w tym procesie. Państwa członkowskie powinny móc zezwolić na to, aby funkcje przypisane komitetowi ds. audytu w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i w zakresie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju były wykonywane przez organ administracyjny lub nadzorczy jako całość lub przez specjalny organ ustanowiony przez organ administracyjny lub nadzorczy. |
| --- | --- |

(76)

W dyrektywie 2006/43/WE na państwa członkowskie nałożono wymóg zapewnienia, aby każda jednostka interesu publicznego posiadała komitet ds. audytu, oraz określono jego zadania w odniesieniu do badania ustawowego. Komitetowi ds. audytu należy powierzyć określone zadania w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Zadania te powinny obejmować obowiązek poinformowania organu administracyjnego lub nadzorczego jednostki interesu publicznego o wynikach atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz wyjaśnienia, w jaki sposób komitet ds. audytu przyczynił się do rzetelności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i jaka była rola komitetu ds. audytu w tym procesie. Państwa członkowskie powinny móc zezwolić na to, aby funkcje przypisane komitetowi ds. audytu w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i w zakresie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju były wykonywane przez organ administracyjny lub nadzorczy jako całość lub przez specjalny organ ustanowiony przez organ administracyjny lub nadzorczy.

| (77) | Dyrektywa 2006/43/WE zawiera wymogi dotyczące rejestracji biegłych rewidentów i jednostek audytorskich z państwa trzeciego oraz nadzoru nad nimi. Aby zapewnić istnienie spójnych ram w stosunku do pracy biegłych rewidentów zarówno w odniesieniu do badania ustawowego, jak i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, konieczne jest rozszerzenie tych wymogów na atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(77)

Dyrektywa 2006/43/WE zawiera wymogi dotyczące rejestracji biegłych rewidentów i jednostek audytorskich z państwa trzeciego oraz nadzoru nad nimi. Aby zapewnić istnienie spójnych ram w stosunku do pracy biegłych rewidentów zarówno w odniesieniu do badania ustawowego, jak i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, konieczne jest rozszerzenie tych wymogów na atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

| (78) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 (37) ma zastosowanie do biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania ustawowe jednostek interesu publicznego. Aby zapewnić niezależność biegłego rewidenta podczas przeprowadzania badania ustawowego, rozporządzenie to ustanawia limit wynagrodzenia z tytułu innych usług, które biegły rewident może uzyskać. Należy wyjaśnić, że atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie powinna być brana pod uwagę przy obliczaniu tego limitu. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 537/2014 zabrania świadczenia niektórych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych w pewnych okresach czasu, kiedy biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe. Usługi związane z przygotowaniem sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym wszelkie usługi konsultingowe, również należy uznać za usługi zabronione w okresie przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 537/2014. Zakazy świadczenia takich usług powinny mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe sprawozdań finansowych.
  W celu zapewnienia niezależności biegłego rewidenta należy również zabronić niektórych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, gdy biegły rewident wykonuje atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Rozporządzenie (UE) nr 537/2014 zobowiązuje biegłych rewidentów do zgłaszania nieprawidłowości badanej jednostce i, w pewnych okolicznościach, organom wyznaczonym przez państwa członkowskie jako właściwe do badania takich nieprawidłowości. Takie obowiązki należy rozszerzyć, stosownie do przypadku, na biegłych rewidentów i firmy audytorskie w odniesieniu do ich prac dotyczących atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostek interesu publicznego. |
| --- | --- |

(78)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 (37) ma zastosowanie do biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania ustawowe jednostek interesu publicznego. Aby zapewnić niezależność biegłego rewidenta podczas przeprowadzania badania ustawowego, rozporządzenie to ustanawia limit wynagrodzenia z tytułu innych usług, które biegły rewident może uzyskać. Należy wyjaśnić, że atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie powinna być brana pod uwagę przy obliczaniu tego limitu. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 537/2014 zabrania świadczenia niektórych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych w pewnych okresach czasu, kiedy biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe. Usługi związane z przygotowaniem sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym wszelkie usługi konsultingowe, również należy uznać za usługi zabronione w okresie przewidzianym w rozporządzeniu (UE) nr 537/2014. Zakazy świadczenia takich usług powinny mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe sprawozdań finansowych.

W celu zapewnienia niezależności biegłego rewidenta należy również zabronić niektórych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, gdy biegły rewident wykonuje atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Rozporządzenie (UE) nr 537/2014 zobowiązuje biegłych rewidentów do zgłaszania nieprawidłowości badanej jednostce i, w pewnych okolicznościach, organom wyznaczonym przez państwa członkowskie jako właściwe do badania takich nieprawidłowości. Takie obowiązki należy rozszerzyć, stosownie do przypadku, na biegłych rewidentów i firmy audytorskie w odniesieniu do ich prac dotyczących atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostek interesu publicznego.

| (79) | W dyrektywie 2004/109/WE krajowym organom nadzorczym powierzono zadanie egzekwowania przestrzegania wymogów w zakresie sprawozdawczości przedsiębiorstw przez jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii. W art. 4 tej dyrektywy określono treść, którą powinny zawierać roczne sprawozdania finansowe, ale brakuje w nim wyraźnego odniesienia do art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, w których wymaga się sporządzenia oświadczenia na temat informacji niefinansowych oraz skonsolidowanego oświadczenia na temat informacji niefinansowych. W związku z tym właściwe organy krajowe niektórych państw członkowskich nie posiadają uprawnień do nadzorowania wspomnianych oświadczeń na temat informacji niefinansowych, zwłaszcza w przypadku gdy te oświadczenia na temat informacji niefinansowych publikuje się w odrębnym raporcie, poza rocznym raportem finansowym, na co mogą obecnie zezwalać państwa członkowskie. Konieczne jest zatem wprowadzenie do art. 4 ust. 5 dyrektywy 2004/109/WE odniesienia do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Ponadto konieczne jest wprowadzenie wymogu, aby osoby odpowiedzialne w obrębie emitenta potwierdziły w rocznym raporcie finansowym, że według ich najlepszej wiedzy sprawozdanie z działalności sporządzono zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Co więcej, z uwagi na nowatorski charakter wymogów dotyczących sprawozdawczych w zakresie zrównoważonego rozwoju, ESMA powinien wydać wytyczne dla właściwych organów krajowych z myślą o propagowaniu zbieżnego nadzoru nad sprawozdawczością w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzoną przez emitentów podlegających dyrektywie 2004/109/WE. Wytyczne te powinny mieć zastosowanie wyłącznie do nadzoru nad jednostkami, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii. |
| --- | --- |

(79)

W dyrektywie 2004/109/WE krajowym organom nadzorczym powierzono zadanie egzekwowania przestrzegania wymogów w zakresie sprawozdawczości przedsiębiorstw przez jednostki, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii. W art. 4 tej dyrektywy określono treść, którą powinny zawierać roczne sprawozdania finansowe, ale brakuje w nim wyraźnego odniesienia do art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, w których wymaga się sporządzenia oświadczenia na temat informacji niefinansowych oraz skonsolidowanego oświadczenia na temat informacji niefinansowych. W związku z tym właściwe organy krajowe niektórych państw członkowskich nie posiadają uprawnień do nadzorowania wspomnianych oświadczeń na temat informacji niefinansowych, zwłaszcza w przypadku gdy te oświadczenia na temat informacji niefinansowych publikuje się w odrębnym raporcie, poza rocznym raportem finansowym, na co mogą obecnie zezwalać państwa członkowskie. Konieczne jest zatem wprowadzenie do art. 4 ust. 5 dyrektywy 2004/109/WE odniesienia do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Ponadto konieczne jest wprowadzenie wymogu, aby osoby odpowiedzialne w obrębie emitenta potwierdziły w rocznym raporcie finansowym, że według ich najlepszej wiedzy sprawozdanie z działalności sporządzono zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Co więcej, z uwagi na nowatorski charakter wymogów dotyczących sprawozdawczych w zakresie zrównoważonego rozwoju, ESMA powinien wydać wytyczne dla właściwych organów krajowych z myślą o propagowaniu zbieżnego nadzoru nad sprawozdawczością w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzoną przez emitentów podlegających dyrektywie 2004/109/WE. Wytyczne te powinny mieć zastosowanie wyłącznie do nadzoru nad jednostkami, których papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Unii.

| (80) | W celu sprecyzowania wymogów określonych w niniejszej dyrektywie zmieniającej, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do ustanawiania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz określania standardów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (38). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(80)

W celu sprecyzowania wymogów określonych w niniejszej dyrektywie zmieniającej, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do ustanawiania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz określania standardów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (38). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (81) | Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy zmieniającej, które obejmuje między innymi: ocenę osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, w tym konwergencji praktyk sprawozdawczych między państwami członkowskimi; ocenę liczby mikrojednostek oraz małych i średnich jednostek dobrowolnie stosujących standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; ocenę tego, czy i w jaki sposób należy dalej rozszerzyć zakres wymogów dotyczących sprawozdawczości, w szczególności w odniesieniu do mikrojednostek oraz małych i średnich jednostek oraz jednostek z państw trzecich działających bezpośrednio na rynku wewnętrznym Unii bez jednostki zależnej lub oddziału na terytorium Unii; ocenę wdrożenia wymogów w zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do jednostek zależnych i oddziałów jednostek z państw trzecich wprowadzonych niniejszą dyrektywą zmieniającą, w tym ocenę liczby jednostek z państw trzecich, które mają jednostkę zależną lub oddział, które podlegają wymogom sprawozdawczym zgodnie z dyrektywą 2013/34/UE; ocenę mechanizmu egzekwowania i odnośnych progów określonych w dyrektywie 2013/34/UE; ocenę tego, czy i w jaki sposób zapewnić osobom z niepełnosprawnościami dostęp do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju publikowanych przez jednostki objęte zakresem niniejszej dyrektywy zmieniającej.
  Sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy powinno być publikowane do dnia 30 kwietnia 2029 r., a następnie co trzy lata, w stosownych przypadkach, wraz z wnioskami ustawodawczymi. Do dnia 31 grudnia 2028 r. Komisja powinna dokonać przeglądu poziomu koncentracji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju i sporządza sprawozdanie na ten temat. W przeglądzie tym należy uwzględnić krajowe systemy mające zastosowanie do niezależnych dostawców usług atestacyjnych oraz ocenia się, czy i w jakim stopniu te krajowe systemy przyczyniają się do otwarcia rynku atestacji. Do dnia 31 grudnia 2028 r. Komisja oceni możliwe środki prawne w celu zapewnienia wystarczającej dywersyfikacji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju i odpowiedniej jakości sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Sprawozdanie dotyczące poziomu koncentracji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju przekazuje się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 31 grudnia 2028 r., w stosownych przypadkach, wraz z wnioskami ustawodawczymi. |
| --- | --- |

(81)

Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy zmieniającej, które obejmuje między innymi: ocenę osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, w tym konwergencji praktyk sprawozdawczych między państwami członkowskimi; ocenę liczby mikrojednostek oraz małych i średnich jednostek dobrowolnie stosujących standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; ocenę tego, czy i w jaki sposób należy dalej rozszerzyć zakres wymogów dotyczących sprawozdawczości, w szczególności w odniesieniu do mikrojednostek oraz małych i średnich jednostek oraz jednostek z państw trzecich działających bezpośrednio na rynku wewnętrznym Unii bez jednostki zależnej lub oddziału na terytorium Unii; ocenę wdrożenia wymogów w zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do jednostek zależnych i oddziałów jednostek z państw trzecich wprowadzonych niniejszą dyrektywą zmieniającą, w tym ocenę liczby jednostek z państw trzecich, które mają jednostkę zależną lub oddział, które podlegają wymogom sprawozdawczym zgodnie z dyrektywą 2013/34/UE; ocenę mechanizmu egzekwowania i odnośnych progów określonych w dyrektywie 2013/34/UE; ocenę tego, czy i w jaki sposób zapewnić osobom z niepełnosprawnościami dostęp do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju publikowanych przez jednostki objęte zakresem niniejszej dyrektywy zmieniającej.

Sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy powinno być publikowane do dnia 30 kwietnia 2029 r., a następnie co trzy lata, w stosownych przypadkach, wraz z wnioskami ustawodawczymi. Do dnia 31 grudnia 2028 r. Komisja powinna dokonać przeglądu poziomu koncentracji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju i sporządza sprawozdanie na ten temat. W przeglądzie tym należy uwzględnić krajowe systemy mające zastosowanie do niezależnych dostawców usług atestacyjnych oraz ocenia się, czy i w jakim stopniu te krajowe systemy przyczyniają się do otwarcia rynku atestacji. Do dnia 31 grudnia 2028 r. Komisja oceni możliwe środki prawne w celu zapewnienia wystarczającej dywersyfikacji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju i odpowiedniej jakości sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Sprawozdanie dotyczące poziomu koncentracji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju przekazuje się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 31 grudnia 2028 r., w stosownych przypadkach, wraz z wnioskami ustawodawczymi.

| (82) | Ponieważ cele niniejszej dyrektywy zmieniającej, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na, ze względu na rozmiary i skutki proponowanego działania możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa zmieniająca nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(82)

Ponieważ cele niniejszej dyrektywy zmieniającej, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na, ze względu na rozmiary i skutki proponowanego działania możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa zmieniająca nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (83) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 537/2014, dyrektywę 2004/109/WE, dyrektywę 2006/43/WE oraz dyrektywę 2013/34/UE. |
| --- | --- |

(83)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 537/2014, dyrektywę 2004/109/WE, dyrektywę 2006/43/WE oraz dyrektywę 2013/34/UE.

| (84) | Przeprowadzono konsultacje z EBC, który wydał opinię w dniu 7 września 2021 r., |
| --- | --- |

(84)

Przeprowadzono konsultacje z EBC, który wydał opinię w dniu 7 września 2021 r.,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zmiany w dyrektywie 2013/34/UE

W dyrektywie 2013/34/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 dodaje się ustępy w brzmieniu:

  „3.   Środki koordynacyjne określone w art. 19a, 29a, 29d, 30 i 33, art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), art. 34 ust. 2 i 3 oraz art. 51 niniejszej dyrektywy stosuje się również do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do następujących jednostek, niezależnie od ich formy prawnej, pod warunkiem, że są one dużymi jednostkami, lub małymi i średnimi jednostkami, z wyjątkiem mikrojednostek, będącymi jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1) lit. a) niniejszej dyrektywy:






  a) | zakładów ubezpieczeń w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 91/674/EWG (*1); |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 1 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3.   Środki koordynacyjne określone w art. 19a, 29a, 29d, 30 i 33, art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), art. 34 ust. 2 i 3 oraz art. 51 niniejszej dyrektywy stosuje się również do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do następujących jednostek, niezależnie od ich formy prawnej, pod warunkiem, że są one dużymi jednostkami, lub małymi i średnimi jednostkami, z wyjątkiem mikrojednostek, będącymi jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1) lit. a) niniejszej dyrektywy:

a)

zakładów ubezpieczeń w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 91/674/EWG (*1);

| b) | instytucji kredytowych zdefiniowanych art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (*2);
  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niezastosowaniu środków koordynacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, do jednostek wymienionych w art. 2 ust. 5 pkt 2–23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (*3). |
| --- | --- |

b)

instytucji kredytowych zdefiniowanych art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (*2);

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niezastosowaniu środków koordynacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, do jednostek wymienionych w art. 2 ust. 5 pkt 2–23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (*3).

4.   Środki koordynacyjne określone w art. 19a, 29a i 29d nie mają zastosowania do produktów finansowych wymienionych w art. 2 pkt 12 lit. b) i f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (*4).

5.   Środki koordynacyjne określone w art. 40a–40d stosuje się również do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w odniesieniu do jednostek zależnych i oddziałów jednostek, które nie podlegają prawu państwa członkowskiego, lecz ich forma prawna jest porównywalna z formami jednostek wymienionymi w załączniku I.”

(*1)  Dyrektywa Rady 91/674/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, s. 7)."

*1

(*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1)."

*2

(*3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338)."

*3

(*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 317 z 9.12.2019, s. 1)."

*4

| 2) | w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 5 otrzymuje brzmienie:






  „5) | „przychody netto ze sprzedaży” oznaczają kwoty pochodzące ze sprzedaży produktów oraz świadczenia usług po odliczeniu rabatów i podatku od wartości dodanej oraz innych podatków bezpośrednio związanych z obrotem; jednak dla zakładów ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, »przychody netto ze sprzedaży« definiuje się zgodnie z art. 35 i art. 66 pkt 2 dyrektywy Rady 91/674/EWG (*5); dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. b) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, »przychody netto ze sprzedaży« definiuje się zgodnie z art. 43 ust. 2 lit. c) dyrektywy Rady 86/635/EWG (*6); oraz dla jednostek objętych zakresem art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy »przychody netto ze sprzedaży« oznaczają przychód zdefiniowany w ramach sprawozdawczości finansowej lub w rozumieniu tych ram, na podstawie których sporządza się sprawozdanie finansowe jednostki; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

„przychody netto ze sprzedaży” oznaczają kwoty pochodzące ze sprzedaży produktów oraz świadczenia usług po odliczeniu rabatów i podatku od wartości dodanej oraz innych podatków bezpośrednio związanych z obrotem; jednak dla zakładów ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, »przychody netto ze sprzedaży« definiuje się zgodnie z art. 35 i art. 66 pkt 2 dyrektywy Rady 91/674/EWG (*5); dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. b) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, »przychody netto ze sprzedaży« definiuje się zgodnie z art. 43 ust. 2 lit. c) dyrektywy Rady 86/635/EWG (*6); oraz dla jednostek objętych zakresem art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy »przychody netto ze sprzedaży« oznaczają przychód zdefiniowany w ramach sprawozdawczości finansowej lub w rozumieniu tych ram, na podstawie których sporządza się sprawozdanie finansowe jednostki;

*5

*6

(*5)  Dyrektywa Rady 91/674/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, s. 7)."

*5

(*6)  Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).”;"

*6

| b) | dodaje się punkty w brzmieniu:






  „17) | »kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem« oznaczają czynniki środowiskowe, czynniki społeczne i z zakresu praw człowieka oraz czynniki związane z zarządzaniem, w tym czynniki zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją w art. 2 pkt 24 rozporządzenia (UE) 2019/2088; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się punkty w brzmieniu:

„17)

»kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem« oznaczają czynniki środowiskowe, czynniki społeczne i z zakresu praw człowieka oraz czynniki związane z zarządzaniem, w tym czynniki zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją w art. 2 pkt 24 rozporządzenia (UE) 2019/2088;

| 18) | »sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza przedstawianie informacji dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem zgodnie z art. 19a, 29a i 29d; |
| --- | --- |

18)

»sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza przedstawianie informacji dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem zgodnie z art. 19a, 29a i 29d;

| 19) | »kluczowe zasoby niematerialne« oznaczają zasoby niemające postaci fizycznej, od których zasadniczo zależy model biznesowy jednostki i które stanowią źródło tworzenia wartości dla jednostki; |
| --- | --- |

19)

»kluczowe zasoby niematerialne« oznaczają zasoby niemające postaci fizycznej, od których zasadniczo zależy model biznesowy jednostki i które stanowią źródło tworzenia wartości dla jednostki;

| 20) | »niezależny dostawca usług atestacyjnych« oznacza jednostkę oceniającą zgodność, akredytowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (*7) do określonych czynności z zakresu oceny zgodności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

20)

»niezależny dostawca usług atestacyjnych« oznacza jednostkę oceniającą zgodność, akredytowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (*7) do określonych czynności z zakresu oceny zgodności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszej dyrektywy.

*7

(*7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).”;"

*7

| 3) | w art. 19 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Duże jednostki, oraz małe i średnie jednostki, z wyjątkiem mikrojednostek, będące jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) przedstawiają informacje na temat kluczowych zasobów niematerialnych oraz wyjaśniają, w jaki sposób model biznesowy jednostki zależy zasadniczo od takich zasobów oraz w jaki sposób zasoby te stanowią źródło tworzenia wartości dla jednostki.”; |
| --- | --- |

3)

w art. 19 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Duże jednostki, oraz małe i średnie jednostki, z wyjątkiem mikrojednostek, będące jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) przedstawiają informacje na temat kluczowych zasobów niematerialnych oraz wyjaśniają, w jaki sposób model biznesowy jednostki zależy zasadniczo od takich zasobów oraz w jaki sposób zasoby te stanowią źródło tworzenia wartości dla jednostki.”;

| 4) | art. 19a otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 19a
  Sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju

  1.   Duże jednostki, oraz małe i średnie jednostki, z wyjątkiem mikrojednostek, będące jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a), zawierają w sprawozdaniu z działalności informacje niezbędne do zrozumienia wpływu jednostki na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia, w jaki sposób kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem wpływają na rozwój, wyniki i sytuację jednostki.
  Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są wyraźnie identyfikowalne w sprawozdaniu z działalności poprzez umieszczenie ich w odrębnej sekcji tego sprawozdania.


  2.   Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:






  a) | krótki opis modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki, w tym:






  (i) | odporność modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki na ryzyka odnoszące się do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

art. 19a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 19a

Sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju

1.   Duże jednostki, oraz małe i średnie jednostki, z wyjątkiem mikrojednostek, będące jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a), zawierają w sprawozdaniu z działalności informacje niezbędne do zrozumienia wpływu jednostki na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia, w jaki sposób kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem wpływają na rozwój, wyniki i sytuację jednostki.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są wyraźnie identyfikowalne w sprawozdaniu z działalności poprzez umieszczenie ich w odrębnej sekcji tego sprawozdania.

2.   Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:

a)

krótki opis modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki, w tym:

(i)

odporność modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki na ryzyka odnoszące się do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

| (ii) | możliwości otwierające się przed jednostką w związku z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

(ii)

możliwości otwierające się przed jednostką w związku z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem;

| (iii) | plany jednostki, w tym działania wdrażające i powiązane z nimi plany finansowe i inwestycyjne, służące zapewnieniu, aby model biznesowy i strategia biznesowa jednostki uwzględniały przejście na zrównoważoną gospodarkę i ograniczenie globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z porozumieniem paryskim na postawie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu przyjętym w dniu 12 grudnia 2015 r. (zwanym dalej „Porozumieniem paryskim”) oraz z celem, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (*8), oraz, w stosownych przypadkach, narażenie jednostki na działalność związaną z węglem, ropą naftową i gazem; |
| --- | --- |

(iii)

plany jednostki, w tym działania wdrażające i powiązane z nimi plany finansowe i inwestycyjne, służące zapewnieniu, aby model biznesowy i strategia biznesowa jednostki uwzględniały przejście na zrównoważoną gospodarkę i ograniczenie globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z porozumieniem paryskim na postawie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu przyjętym w dniu 12 grudnia 2015 r. (zwanym dalej „Porozumieniem paryskim”) oraz z celem, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (*8), oraz, w stosownych przypadkach, narażenie jednostki na działalność związaną z węglem, ropą naftową i gazem;

| (iv) | informacje na temat tego, w jaki sposób w modelu biznesowym i strategii biznesowej jednostki uwzględniono interesy zainteresowanych stron danej jednostki oraz wpływ jednostki na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

(iv)

informacje na temat tego, w jaki sposób w modelu biznesowym i strategii biznesowej jednostki uwzględniono interesy zainteresowanych stron danej jednostki oraz wpływ jednostki na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem;

| (v) | informacje na temat sposobu wdrożenia strategii jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

(v)

informacje na temat sposobu wdrożenia strategii jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

| b) | opis określonych w czasie i ustanowionych przez jednostkę celów dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym w stosownych przypadkach bezwzględnych celów redukcji emisji gazów cieplarnianych co najmniej na lata 2030 i 2050, opis postępów poczynionych przez jednostkę na rzecz osiągnięcia tych celów oraz oświadczenie, czy cele jednostki związane z czynnikami środowiskowymi opierają się na rozstrzygających dowodach naukowych; |
| --- | --- |

b)

opis określonych w czasie i ustanowionych przez jednostkę celów dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym w stosownych przypadkach bezwzględnych celów redukcji emisji gazów cieplarnianych co najmniej na lata 2030 i 2050, opis postępów poczynionych przez jednostkę na rzecz osiągnięcia tych celów oraz oświadczenie, czy cele jednostki związane z czynnikami środowiskowymi opierają się na rozstrzygających dowodach naukowych;

| c) | opis roli organów administrujących, zarządzających i nadzorujących w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz ich wiedzy eksperckiej i umiejętności koniecznych do wypełniania tej roli lub dostępu takich organów do takiej wiedzy eksperckiej i umiejętności; |
| --- | --- |

c)

opis roli organów administrujących, zarządzających i nadzorujących w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz ich wiedzy eksperckiej i umiejętności koniecznych do wypełniania tej roli lub dostępu takich organów do takiej wiedzy eksperckiej i umiejętności;

| d) | opis polityk jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

d)

opis polityk jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

| e) | informacje o istnieniu systemów zachęt dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oferowanych członkom organów administrujących, zarządzających i nadzorujących; |
| --- | --- |

e)

informacje o istnieniu systemów zachęt dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oferowanych członkom organów administrujących, zarządzających i nadzorujących;

| f) | opis:






  (i) | procesu należytej staranności wdrożonego przez jednostkę w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z unijnymi wymogami dotyczącymi prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności; |
| --- | --- | --- |

f)

opis:

(i)

procesu należytej staranności wdrożonego przez jednostkę w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z unijnymi wymogami dotyczącymi prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności;

| (ii) | najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków związanych z własnymi operacjami jednostki i jej łańcuchem wartości, w tym z jej produktami i usługami, stosunkami gospodarczymi i łańcuchem dostaw, działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania tych skutków, a także innych negatywnych skutków, które jednostka jest zobowiązana zidentyfikować zgodnie z innymi wymogami unijnymi w celu przeprowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności; |
| --- | --- |

(ii)

najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków związanych z własnymi operacjami jednostki i jej łańcuchem wartości, w tym z jej produktami i usługami, stosunkami gospodarczymi i łańcuchem dostaw, działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania tych skutków, a także innych negatywnych skutków, które jednostka jest zobowiązana zidentyfikować zgodnie z innymi wymogami unijnymi w celu przeprowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności;

| (iii) | wszelkich działań podjętych przez jednostkę w celu zapobiegania rzeczywistym lub potencjalnym negatywnym skutkom, łagodzenia ich, zaradzania im lub niwelowania ich oraz wyniku tych działań; |
| --- | --- |

(iii)

wszelkich działań podjętych przez jednostkę w celu zapobiegania rzeczywistym lub potencjalnym negatywnym skutkom, łagodzenia ich, zaradzania im lub niwelowania ich oraz wyniku tych działań;

| g) | opis podstawowych ryzyk dla jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym opis głównych rodzajów zależności jednostki od tych kwestii, oraz sposobu zarządzania przez jednostkę tymi ryzykami; |
| --- | --- |

g)

opis podstawowych ryzyk dla jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym opis głównych rodzajów zależności jednostki od tych kwestii, oraz sposobu zarządzania przez jednostkę tymi ryzykami;

| h) | wskaźniki istotne w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–g). |
| --- | --- |

h)

wskaźniki istotne w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–g).

Jednostki przedstawiają proces przeprowadzony w celu identyfikacji informacji zawartych w sprawozdaniu z działalności zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Informacje wymienione w akapicie pierwszym niniejszego ustępu obejmują, w stosownych przypadkach, informacje dotyczące krótko-, średnio- i długoterminowych perspektyw czasowych.

3.   W stosownych przypadkach w informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, ujmuje się informacje na temat własnych operacji jednostki i jej łańcucha wartości, w tym jej produktów i usług, stosunków gospodarczych i łańcuchów dostaw.

Przez pierwsze trzy lata stosowania środków, które mają zostać przyjęte przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2464 (*9) oraz w razie gdyby nie były dostępne wszystkie niezbędne informacje dotyczące łańcucha wartości jednostki, jednostka wyjaśnia wysiłki podjęte w celu uzyskania niezbędnych informacji na temat swojego łańcucha wartości, powody, dla których nie można było uzyskać wszystkich niezbędnych informacji, oraz swoje plany uzyskania wszystkich niezbędnych informacji w przyszłości.

W stosownych przypadkach w informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, ujmuje się również odniesienia do innych informacji zawartych w sprawozdaniu z działalności zgodnie z art. 19 oraz dodatkowe objaśnienia dotyczące tych informacji, a także kwoty przedstawione w rocznym sprawozdaniu finansowym.

Państwa członkowskie mogą pozwolić na pominięcie, w wyjątkowych przypadkach, informacji dotyczących oczekiwanych wydarzeń lub spraw będących przedmiotem toczących się negocjacji, jeżeli – zgodnie z należycie uzasadnioną opinią członków organów administrujących, zarządzających i nadzorujących, którzy działają w ramach kompetencji przypisanych im na mocy prawa krajowego i na których spoczywa wspólna odpowiedzialność za tę opinię – ujawnienie takich informacji miałoby poważnie szkodliwy wpływ na sytuację handlową jednostki, pod warunkiem że takie pominięcie nie uniemożliwia prawidłowego i obiektywnego zrozumienia rozwoju, wyników i sytuacji jednostki oraz wpływu jej działalności.

4.   Jednostki przedstawiają informacje, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi zgodnie z art. 29b.

5.   Zarząd jednostki informuje przedstawicieli pracowników na odpowiednim szczeblu i omawia z nimi istotne informacje oraz sposoby uzyskiwania i weryfikacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Opinię przedstawicieli pracowników przekazuje się, w stosownych przypadkach, odpowiednim organom administrującym, zarządzającym lub nadzorującym.

6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2–4 niniejszego artykułu i bez uszczerbku dla ust. 9 i 10 niniejszego artykułu małe i średnie jednostki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, małe i niezłożone instytucje określone w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wewnętrzne zakłady ubezpieczeń określone w art. 13 pkt 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (*10) oraz wewnętrzne zakłady reasekuracji określone w art. 13 pkt 5 tej dyrektywy mogą ograniczyć swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju do następujących informacji:

| a) | krótkiego opisu modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki; |
| --- | --- |

a)

krótkiego opisu modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki;

| b) | opisu polityk jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

b)

opisu polityk jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

| c) | najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków funkcjonowania jednostki dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz wszelkich działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania takich rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków, zapobiegania im, łagodzenia ich lub niwelowania ich; |
| --- | --- |

c)

najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków funkcjonowania jednostki dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz wszelkich działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania takich rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków, zapobiegania im, łagodzenia ich lub niwelowania ich;

| d) | najważniejszych ryzyk dla jednostki dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz sposobu zarządzania tymi ryzykami przez jednostkę; |
| --- | --- |

d)

najważniejszych ryzyk dla jednostki dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz sposobu zarządzania tymi ryzykami przez jednostkę;

| e) | kluczowych wskaźników niezbędnych w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–d). |
| --- | --- |

e)

kluczowych wskaźników niezbędnych w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–d).

Małe i średnie jednostki, małe i niezłożone instytucje oraz wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i reasekuracji, które korzystają z odstępstwa, o którym mowa w akapicie pierwszym, sprawozdają zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek, o których to standardach mowa w art. 29c.

7.   W odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2028 r., na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, małe i średnie jednostki, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a), mogą podjąć decyzję o nieuwzględnianiu w swoich sprawozdaniach z działalności informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. W takich przypadkach jednostka wyjaśnia jednak zwięźle w swoim sprawozdaniu z działalności, dlaczego nie przedstawiono sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

8.   Jednostki spełniające wymogi ustanowione w ust. 1–4 niniejszego artykułu i jednostki korzystające z odstępstwa określonego w ust. 6 niniejszego artykułu uznaje się za spełniające wymóg ustanowiony w art. 19 ust. 1 akapit trzeci.

9.   Z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w akapicie drugim niniejszego ustępu, jednostka będąca jednostką zależną (zwaną dalej „objętą zwolnieniem jednostką zależną”) jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–4 niniejszego artykułu, jeżeli ta jednostka i jej jednostki zależne ujęte są w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności jednostki dominującej, sporządzonym zgodnie z art. 29 i 29a. Jednostka będąca jednostką zależną jednostki dominującej mającej siedzibę w państwie trzecim jest również zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–4 niniejszego artykułu, w przypadku gdy ta jednostka i jej jednostki zależne ujęte są w skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tej jednostki dominującej mającej siedzibę w państwie trzecim i gdy ta skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzona jest zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi zgodnie z art. 29b lub w sposób równoważny tym standardom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/109/WE (*11).

Zwolnienie ustanowione w akapicie pierwszym podlega następującym warunkom:

| a) | sprawozdanie z działalności jednostki zależnej objętej zwolnieniem zawiera wszystkie następujące informacje:






  (i) | nazwę i siedzibę statutową jednostki dominującej, która przedkłada informacje na szczeblu grupy zgodnie z tym artykułem lub w sposób równoważny ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b niniejszej dyrektywy, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE; |
| --- | --- | --- |

a)

sprawozdanie z działalności jednostki zależnej objętej zwolnieniem zawiera wszystkie następujące informacje:

(i)

nazwę i siedzibę statutową jednostki dominującej, która przedkłada informacje na szczeblu grupy zgodnie z tym artykułem lub w sposób równoważny ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b niniejszej dyrektywy, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE;

| (ii) | linki internetowe do skonsolidowanego sprawozdania z działalności jednostki dominującej, lub, w stosownych przypadkach, do skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, oraz do opinii atestacyjnej, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszej dyrektywy, lub opinii atestacyjnej, o której mowa w lit. b) niniejszego akapitu; |
| --- | --- |

(ii)

linki internetowe do skonsolidowanego sprawozdania z działalności jednostki dominującej, lub, w stosownych przypadkach, do skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, oraz do opinii atestacyjnej, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszej dyrektywy, lub opinii atestacyjnej, o której mowa w lit. b) niniejszego akapitu;

| (iii) | informację, że jednostka jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–4 niniejszego artykułu; |
| --- | --- |

(iii)

informację, że jednostka jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–4 niniejszego artykułu;

| b) | jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, jej skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju i opinia atestacyjna dotycząca skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wydana przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydawania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa, któremu podlega ta jednostka dominująca, są publikowane zgodnie z art. 30 niniejszej dyrektywy i zgodnie z prawem państwa członkowskiego, któremu podlega jednostka zależna objęta zwolnieniem; |
| --- | --- |

b)

jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, jej skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju i opinia atestacyjna dotycząca skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wydana przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydawania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa, któremu podlega ta jednostka dominująca, są publikowane zgodnie z art. 30 niniejszej dyrektywy i zgodnie z prawem państwa członkowskiego, któremu podlega jednostka zależna objęta zwolnieniem;

| c) | jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, ujawniane informacje określone w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (*12), dotyczące działalności prowadzonej przez jednostkę zależną objętą zwolnieniem mającą siedzibę w Unii i jej jednostki zależne, zawiera się w sprawozdaniu z działalności jednostki zależnej objętej zwolnieniem lub w skonsolidowanym sprawozdaniu w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzonym przez jednostkę dominującą mającą siedzibę w państwie trzecim. |
| --- | --- |

c)

jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, ujawniane informacje określone w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (*12), dotyczące działalności prowadzonej przez jednostkę zależną objętą zwolnieniem mającą siedzibę w Unii i jej jednostki zależne, zawiera się w sprawozdaniu z działalności jednostki zależnej objętej zwolnieniem lub w skonsolidowanym sprawozdaniu w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzonym przez jednostkę dominującą mającą siedzibę w państwie trzecim.

Państwo członkowskie, którego prawu krajowemu podlega jednostka zależna objęta zwolnieniem, może wymagać, aby skonsolidowane sprawozdanie z działalności lub, w stosownych przypadkach, skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej było publikowane w języku, który akceptuje to państwa członkowskie, oraz aby przedłożono wszelkie niezbędne tłumaczenia na taki język. Wszelkie tłumaczenia, które nie zostały poświadczone, zawierają stosowne oświadczenie.

Jednostki zwolnione z obowiązku sporządzania sprawozdania z działalności zgodnie z art. 37 nie muszą przekazywać informacji, o których mowa w akapicie drugim lit. a) ppkt (i)–(iii) niniejszego ustępu, pod warunkiem że jednostki takie publikują skonsolidowane sprawozdanie z działalności zgodnie z art. 37.

Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu i w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje kredytowe, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. b) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy i które są trwale powiązane z organem centralnym sprawującym nad nimi nadzór na warunkach określonych w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, traktuje się jako jednostki zależne tego organu centralnego.

Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, będące częścią grupy na podstawie powiązania finansowego, o którym mowa w art. 212 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 2009/138/WE, które podlegają nadzorowi na poziomie grupy zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a)–c) tej dyrektywy, traktuje się jako jednostki zależne jednostki dominującej tej grupy.

10.   Zwolnienie określone w ust. 9 ma również zastosowanie do jednostek interesu publicznego podlegających wymogom niniejszego artykułu, z wyjątkiem dużych jednostek, które są jednostkami interesu publicznego określonymi w art. 2 pkt 1 lit. a) niniejszej dyrektywy.

(*8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 1)."

*8

(*9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2464 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 537/2014, dyrektywy 2004/109/WE, dyrektywy 2006/43/WE oraz dyrektywy 2013/34/UE w odniesieniu do sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (Dz.U. L 322 z 16.12.2022, s. 15)."

*9

(*10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1)."

*10

(*11)  Dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym, oraz zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38)."

*11

(*12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).”;"

*12

| 5) | w art. 20 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | lit. g) otrzymuje brzmienie:






  „g) | opis polityki różnorodności stosowanej do organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki w odniesieniu do płci i innych aspektów, takich jak wiek, niepełnosprawność lub wykształcenie i doświadczenie zawodowe, celów tej polityki różnorodności, sposobu jej realizacji oraz wyników w danym okresie sprawozdawczym. Jeżeli nie stosuje się takiej polityki, oświadczenie zawiera wyjaśnienie takiej decyzji.”; |
| --- | --- | --- | --- |

5)

w art. 20 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. g) otrzymuje brzmienie:

„g)

opis polityki różnorodności stosowanej do organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki w odniesieniu do płci i innych aspektów, takich jak wiek, niepełnosprawność lub wykształcenie i doświadczenie zawodowe, celów tej polityki różnorodności, sposobu jej realizacji oraz wyników w danym okresie sprawozdawczym. Jeżeli nie stosuje się takiej polityki, oświadczenie zawiera wyjaśnienie takiej decyzji.”;

| b) | dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Jednostki podlegające art. 19a uznaje się za spełniające obowiązek określony w akapicie pierwszym lit. g) niniejszego ustępu, jeżeli zawarły informacje wymagane na podstawie tej litery w swojej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz umieściły stosowne odniesienie do nich w oświadczeniu o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jednostki podlegające art. 19a uznaje się za spełniające obowiązek określony w akapicie pierwszym lit. g) niniejszego ustępu, jeżeli zawarły informacje wymagane na podstawie tej litery w swojej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz umieściły stosowne odniesienie do nich w oświadczeniu o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego.”;

| 6) | w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | skonsolidowane sprawozdanie finansowe, o którym mowa w lit. a), i skonsolidowane sprawozdanie z działalności grupy kapitałowej wyższego szczebla są sporządzane przez jednostkę dominującą tej grupy zgodnie z przepisami prawa państwa członkowskiego, którym podlega ta jednostka dominująca, stosownie do przepisów niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a, lub międzynarodowych standardów rachunkowości przyjętych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002;”; |
| --- | --- | --- | --- |

6)

w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

skonsolidowane sprawozdanie finansowe, o którym mowa w lit. a), i skonsolidowane sprawozdanie z działalności grupy kapitałowej wyższego szczebla są sporządzane przez jednostkę dominującą tej grupy zgodnie z przepisami prawa państwa członkowskiego, którym podlega ta jednostka dominująca, stosownie do przepisów niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a, lub międzynarodowych standardów rachunkowości przyjętych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002;”;

| b) | ust. 8 lit. b) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:






  „(i) | zgodnie z niniejszą dyrektywą, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a,”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 8 lit. b) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

zgodnie z niniejszą dyrektywą, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a,”;

| c) | ust. 8 lit. b) ppkt (iii) otrzymuje brzmienie:






  „(iii) | w sposób równoważny ze skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi i skonsolidowanymi sprawozdaniami z działalności sporządzonymi zgodnie z niniejszą dyrektywą, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a, lub”; |
| --- | --- | --- |

c)

ust. 8 lit. b) ppkt (iii) otrzymuje brzmienie:

„(iii)

w sposób równoważny ze skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi i skonsolidowanymi sprawozdaniami z działalności sporządzonymi zgodnie z niniejszą dyrektywą, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a, lub”;

| (7) | art. 29a otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 29a
  Skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju

  1.   Jednostki dominujące dużej grupy, o której mowa w art. 3 ust. 7, ujmują w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności informacje niezbędne do zrozumienia wpływu grupy na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia wpływu kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem na rozwój, wyniki i sytuację grupy.
  Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są wyraźnie identyfikowalne w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności dzięki umieszczeniu ich w odrębnej sekcji tego sprawozdania.


  2.   Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:






  a) | krótki opis modelu biznesowego i strategii biznesowej grupy, obejmujący:






  (i) | odporność modelu biznesowego grupy i strategii biznesowej jednostki na ryzyka odnoszące się do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- | --- | --- |

(7)

art. 29a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 29a

Skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju

1.   Jednostki dominujące dużej grupy, o której mowa w art. 3 ust. 7, ujmują w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności informacje niezbędne do zrozumienia wpływu grupy na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia wpływu kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem na rozwój, wyniki i sytuację grupy.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są wyraźnie identyfikowalne w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności dzięki umieszczeniu ich w odrębnej sekcji tego sprawozdania.

2.   Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:

a)

krótki opis modelu biznesowego i strategii biznesowej grupy, obejmujący:

(i)

odporność modelu biznesowego grupy i strategii biznesowej jednostki na ryzyka odnoszące się do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

| (ii) | możliwości otwierające się przed grupą w związku z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

(ii)

możliwości otwierające się przed grupą w związku z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem;

| (iii) | plany grupy, w tym działania i powiązane z nimi plany finansowe i inwestycyjne, służące zapewnieniu, aby jej model biznesowy i strategia biznesowa uwzględniały przejście na zrównoważoną gospodarkę i ograniczenie globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z Porozumieniem paryskim oraz z celem, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119, oraz, w stosownych przypadkach, narażenie jednostki na działalność związaną z węglem, ropą naftową i gazem; |
| --- | --- |

(iii)

plany grupy, w tym działania i powiązane z nimi plany finansowe i inwestycyjne, służące zapewnieniu, aby jej model biznesowy i strategia biznesowa uwzględniały przejście na zrównoważoną gospodarkę i ograniczenie globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z Porozumieniem paryskim oraz z celem, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119, oraz, w stosownych przypadkach, narażenie jednostki na działalność związaną z węglem, ropą naftową i gazem;

| (iv) | informacje na temat tego, w jaki sposób w modelu biznesowym i strategii biznesowej grupy uwzględniono interesy zainteresowanych stron danej grupy oraz wpływu grupy na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

(iv)

informacje na temat tego, w jaki sposób w modelu biznesowym i strategii biznesowej grupy uwzględniono interesy zainteresowanych stron danej grupy oraz wpływu grupy na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem;

| (v) | informacje na temat sposobu wdrożenia strategii grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

(v)

informacje na temat sposobu wdrożenia strategii grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

| b) | opis określonych w czasie i ustanowionych przez grupę celów dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym w stosownych przypadkach bezwzględnych celów redukcji emisji gazów cieplarnianych co najmniej na lata 2030 i 2050, opis postępów poczynionych przez grupę na rzecz osiągnięcia tych celów oraz oświadczenie, czy cele grupy związane z czynnikami środowiskowymi bazują na rozstrzygających dowodach naukowych; |
| --- | --- |

b)

opis określonych w czasie i ustanowionych przez grupę celów dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym w stosownych przypadkach bezwzględnych celów redukcji emisji gazów cieplarnianych co najmniej na lata 2030 i 2050, opis postępów poczynionych przez grupę na rzecz osiągnięcia tych celów oraz oświadczenie, czy cele grupy związane z czynnikami środowiskowymi bazują na rozstrzygających dowodach naukowych;

| c) | opis roli organów administrujących, zarządzających i nadzorujących w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz ich wiedzy eksperckiej i umiejętności koniecznych do wypełniania tej roli lub dostępu takich organów do takiej wiedzy eksperckiej i umiejętności; |
| --- | --- |

c)

opis roli organów administrujących, zarządzających i nadzorujących w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz ich wiedzy eksperckiej i umiejętności koniecznych do wypełniania tej roli lub dostępu takich organów do takiej wiedzy eksperckiej i umiejętności;

| d) | opis polityk grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

d)

opis polityk grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

| e) | informacje o istnieniu systemów zachęt dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oferowanych członkom organów administracyjnych, zarządzających i nadzorujących; |
| --- | --- |

e)

informacje o istnieniu systemów zachęt dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oferowanych członkom organów administracyjnych, zarządzających i nadzorujących;

| f) | opis:






  (i) | procesu należytej staranności wdrożonego przez grupę w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z unijnymi wymogami dotyczącymi prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności; |
| --- | --- | --- |

f)

opis:

(i)

procesu należytej staranności wdrożonego przez grupę w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z unijnymi wymogami dotyczącymi prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności;

| (ii) | najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków związanych z własnymi operacjami grupy i jej łańcuchem wartości, w tym z jej produktami i usługami, stosunkami gospodarczymi i łańcuchem dostaw, działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania tych skutków, a także innych negatywnych skutków, które jednostka dominująca jest zobowiązana zidentyfikować zgodnie z innymi wymogami unijnymi dotyczącymi przeprowadzenia procesu należytej staranności; |
| --- | --- |

(ii)

najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków związanych z własnymi operacjami grupy i jej łańcuchem wartości, w tym z jej produktami i usługami, stosunkami gospodarczymi i łańcuchem dostaw, działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania tych skutków, a także innych negatywnych skutków, które jednostka dominująca jest zobowiązana zidentyfikować zgodnie z innymi wymogami unijnymi dotyczącymi przeprowadzenia procesu należytej staranności;

| (iii) | wszelkich działań podjętych przez grupę w celu zapobiegania rzeczywistym lub potencjalnym negatywnym skutkom, łagodzenia ich, niwelowania ich lub zakończenia ich oraz wyniku tych działań; |
| --- | --- |

(iii)

wszelkich działań podjętych przez grupę w celu zapobiegania rzeczywistym lub potencjalnym negatywnym skutkom, łagodzenia ich, niwelowania ich lub zakończenia ich oraz wyniku tych działań;

| g) | opis podstawowych ryzyk dla grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym głównych rodzajów zależności grupy od takich kwestii, oraz sposobu zarządzania przez grupę tymi ryzykami; |
| --- | --- |

g)

opis podstawowych ryzyk dla grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym głównych rodzajów zależności grupy od takich kwestii, oraz sposobu zarządzania przez grupę tymi ryzykami;

| h) | wskaźniki istotne w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–g). |
| --- | --- |

h)

wskaźniki istotne w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–g).

Jednostki dominujące przedstawiają proces przeprowadzony w celu identyfikacji informacji zawartych w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Informacje wymienione w akapicie pierwszym niniejszego ustępu obejmują, w stosownych przypadkach, informacje dotyczące krótko-, średnio- i długoterminowych perspektyw czasowych.

3.   W stosownych przypadkach w informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, ujmuje się informacje na temat własnych operacji grupy i jej łańcucha wartości, w tym jej produktów i usług, stosunków gospodarczych i łańcuchów dostaw.

Przez pierwsze trzy lata stosowania środków, które mają zostać przyjęte przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy (UE) 2022/2464 oraz w razie gdyby nie były dostępne wszystkie niezbędne informacje dotyczące łańcucha wartości jednostki, jednostka dominująca wyjaśnia wysiłki podjęte w celu uzyskania niezbędnych informacji na temat swojego łańcucha wartości, powody, dla których nie można było uzyskać wszystkich niezbędnych informacji, oraz swoje plany uzyskania niezbędnych informacji w przyszłości.

W stosownych przypadkach w informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, ujmuje się również odniesienia do pozostałych informacji zawartych w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności, zgodnie z art. 29 niniejszej dyrektywy, oraz dodatkowe objaśnienia dotyczące tych informacji, a także kwoty przedstawione w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym.

Państwa członkowskie mogą pozwolić na pominięcie, w wyjątkowych przypadkach, informacji dotyczących oczekiwanych wydarzeń lub spraw będących przedmiotem toczących się negocjacji, jeżeli – zgodnie z należycie uzasadnioną opinią członków organów administrujących, zarządzających i nadzorujących, którzy działają w ramach kompetencji przypisanych im na mocy prawa krajowego i na których spoczywa wspólna odpowiedzialność za tę opinię – ujawnienie takich informacji miałoby poważnie szkodliwy wpływ na sytuację handlową grupy, pod warunkiem że takie pominięcie nie uniemożliwia prawidłowego i obiektywnego zrozumienia rozwoju, wyników i sytuacji grupy oraz wpływu jej działalności.

4.   Jeżeli jednostka sprawozdająca zidentyfikuje znaczące różnice między ryzykami dla grupy lub wpływem grupy a ryzykami dla co najmniej jednej lub wpływem co najmniej jednej z jej jednostek zależnych, jednostka zapewnia odpowiednie zrozumienie, w stosownych przypadkach, ryzyk dla danej jednostki zależnej lub jednostek zależnych i skutków danej jednostki zależnej lub jednostek zależnych.

Jednostki wskazują, które jednostki zależne objęte konsolidacją są zwolnione z obowiązku rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z, odpowiednio, art. 19a ust. 9 lub art. 29a ust. 8.

5.   Jednostki przedkładają informacje, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi zgodnie z art. 29b.

6.   Zarząd jednostki dominującej informuje przedstawicieli pracowników na odpowiednim szczeblu i omawia z nimi istotne informacje oraz sposoby uzyskiwania i weryfikacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Opinię przedstawicieli pracowników przekazuje się, w stosownych przypadkach, odpowiednim organom administrującym, zarządzającym lub nadzorującym.

7.   Jednostkę dominującą spełniającą wymogi ustanowione w ust. 1–5 niniejszego artykułu uznaje się za spełniającą wymogi ustanowione w art. 19 ust. 1 akapit trzeci i w art. 19a.

8.   Z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w akapicie drugim niniejszego ustępu, jednostka dominująca będąca jednostką zależną („zwaną dalej objętą zwolnieniem jednostką dominującą”) jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–5 niniejszego artykułu, jeżeli ta jednostka i jej jednostki zależne ujęte są w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności innej jednostki, sporządzonym zgodnie z art. 29 i niniejszym artykułem. Jednostka dominująca będąca jednostką zależną jednostki dominującej mającej siedzibę w państwie trzecim jest również zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–5 niniejszego artykułu, w przypadku gdy ta jednostka dominująca i jej jednostki zależne ujęte są w skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tej jednostki dominującej mającej siedzibę w państwie trzecim i gdy ta skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzona jest zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi zgodnie z art. 29b lub w sposób równoważny z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE.

Zwolnienie ustanowione w akapicie pierwszym podlega następującym warunkom:

| a) | sprawozdanie z działalności jednostki dominującej objętej zwolnieniem zawiera wszystkie następujące informacje:






  (i) | nazwę i siedzibę statutową jednostki dominującej, która przedkłada informacje na szczeblu grupy zgodnie z tym artykułem lub w sposób równoważny ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b niniejszej dyrektywy, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE; |
| --- | --- | --- |

a)

sprawozdanie z działalności jednostki dominującej objętej zwolnieniem zawiera wszystkie następujące informacje:

(i)

nazwę i siedzibę statutową jednostki dominującej, która przedkłada informacje na szczeblu grupy zgodnie z tym artykułem lub w sposób równoważny ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b niniejszej dyrektywy, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE;

| (ii) | linki internetowe do skonsolidowanego sprawozdania z działalności jednostki dominującej, lub, w stosownych przypadkach, do skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, oraz do opinii atestacyjnej, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszej dyrektywy, lub opinii atestacyjnej, o której mowa w lit. b) niniejszego akapitu; |
| --- | --- |

(ii)

linki internetowe do skonsolidowanego sprawozdania z działalności jednostki dominującej, lub, w stosownych przypadkach, do skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, oraz do opinii atestacyjnej, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszej dyrektywy, lub opinii atestacyjnej, o której mowa w lit. b) niniejszego akapitu;

| (iii) | informację, że jednostka dominująca jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–5 niniejszego artykułu; |
| --- | --- |

(iii)

informację, że jednostka dominująca jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–5 niniejszego artykułu;

| b) | jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, jej skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju i opinia atestacyjna wydana przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa krajowego, któremu podlega jednostka dominująca, są publikowane zgodnie z art. 30 i zgodnie z prawem państwa członkowskiego, któremu podlega jednostka dominująca objęta zwolnieniem; |
| --- | --- |

b)

jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, jej skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju i opinia atestacyjna wydana przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa krajowego, któremu podlega jednostka dominująca, są publikowane zgodnie z art. 30 i zgodnie z prawem państwa członkowskiego, któremu podlega jednostka dominująca objęta zwolnieniem;

| c) | jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, ujawniane informacje określone w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, dotyczące działalności prowadzonej przez jednostkę zależną mającą siedzibę w Unii i zwolnioną z obowiązku sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na podstawie art. 19a ust. 9 niniejszej dyrektywy, zawiera się w sprawozdaniu z działalności jednostki dominującej objętej zwolnieniem lub w skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzonej przez jednostkę dominującą mającą siedzibę w państwie trzecim. |
| --- | --- |

c)

jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, ujawniane informacje określone w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, dotyczące działalności prowadzonej przez jednostkę zależną mającą siedzibę w Unii i zwolnioną z obowiązku sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na podstawie art. 19a ust. 9 niniejszej dyrektywy, zawiera się w sprawozdaniu z działalności jednostki dominującej objętej zwolnieniem lub w skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzonej przez jednostkę dominującą mającą siedzibę w państwie trzecim.

Państwo członkowskie, którego prawu krajowemu podlega jednostka dominująca objęta zwolnieniem, może wymagać, aby skonsolidowane sprawozdanie z działalności lub, w stosownych przypadkach, skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej było publikowane w języku, który akceptuje to państwa członkowskie, oraz aby przedłożono wszelkie niezbędne tłumaczenia na taki język. Wszelkie tłumaczenia, które nie zostały poświadczone, zawierają stosowne oświadczenie.

Jednostki dominujące, które zwolnione są z obowiązku sporządzania sprawozdania z działalności zgodnie z art. 37 nie są zobowiązane przekazywać informacji, o których mowa w akapicie drugim lit. a) ppkt (i)–lit. a) ppkt (iii) niniejszego ustępu, pod warunkiem że jednostki takie publikują skonsolidowane sprawozdanie z działalności zgodnie z art. 37.

Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu i w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje kredytowe, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. b) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy i które są trwale powiązane z organem centralnym sprawującym nad nimi nadzór na warunkach określonych w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, traktuje się jako jednostki zależne tego organu centralnego.

Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, będące częścią grupy na podstawie powiązania finansowego, o którym mowa w art. 212 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 2009/138/WE, i które podlegają nadzorowi na poziomie grupy zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a)–c) tej dyrektywy, traktuje się jako jednostki zależne jednostki dominującej tej grupy.

9.   Zwolnienie określone w ust. 8 ma również zastosowanie do jednostek interesu publicznego podlegających wymogom niniejszego artykułu, z wyjątkiem dużych jednostek, które są jednostkami interesu publicznego określonymi w art. 2 pkt 1 lit. a) niniejszej dyrektywy.”;

| 8) | dodaje się rozdział w brzmieniu:


  „ROZDZIAŁ 6a


  STANDARDY SPRAWOZDAWCZOŚCI W ZAKRESIE ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU



  Artykuł 29b
  Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

  1.   Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 49 uzupełniające niniejszą dyrektywę w celu zapewnienia standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W tych standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określa się informacje, które mają zgłaszać jednostki zgodnie z art. 19a i 29a, oraz, w stosownych przypadkach, określa strukturę, jaką należy stosować, aby przedstawiać te informacje.
  W aktach delegowanych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, Komisja – do 30 czerwca 2023 r. – określa informacje, które mają zgłaszać jednostki zgodnie z art. 19a ust. 1 i 2 oraz, w stosownych przypadkach, art. 29a ust. 1 i 2, zawierające co najmniej informacje, które potrzebne są uczestnikom rynku finansowego podlegających obowiązkom ujawniania informacji określonym w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 do wypełnienia tych obowiązków.
  Do 30 czerwca 2024 r. w aktach, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja określa:






  (i) | w stosownych przypadkach informacje uzupełniające, jakie jednostki mają zgłaszać w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem i obszarów sprawozdawczości wymienionych w art. 19a ust. 2; |
| --- | --- | --- |

8)

dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 6a

STANDARDY SPRAWOZDAWCZOŚCI W ZAKRESIE ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU

Artykuł 29b

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

1.   Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 49 uzupełniające niniejszą dyrektywę w celu zapewnienia standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W tych standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określa się informacje, które mają zgłaszać jednostki zgodnie z art. 19a i 29a, oraz, w stosownych przypadkach, określa strukturę, jaką należy stosować, aby przedstawiać te informacje.

W aktach delegowanych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, Komisja – do 30 czerwca 2023 r. – określa informacje, które mają zgłaszać jednostki zgodnie z art. 19a ust. 1 i 2 oraz, w stosownych przypadkach, art. 29a ust. 1 i 2, zawierające co najmniej informacje, które potrzebne są uczestnikom rynku finansowego podlegających obowiązkom ujawniania informacji określonym w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 do wypełnienia tych obowiązków.

Do 30 czerwca 2024 r. w aktach, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja określa:

(i)

w stosownych przypadkach informacje uzupełniające, jakie jednostki mają zgłaszać w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem i obszarów sprawozdawczości wymienionych w art. 19a ust. 2;

| (ii) | informacje, jakie jednostki mają zgłaszać, odnoszące się do sektora, w którym prowadzą działalność. |
| --- | --- |

(ii)

informacje, jakie jednostki mają zgłaszać, odnoszące się do sektora, w którym prowadzą działalność.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości określone w aktach delegowanych, o których mowa w akapicie pierwszym, wchodzą w życie nie wcześniej niż cztery miesiące po ich przyjęciu przez Komisję.

Przyjmując akty delegowane w celu określenia informacji wymaganych na mocy akapitu trzeciego ppkt (ii), Komisja zwraca szczególną uwagę na skalę ryzyka i wpływu na kwestie zrównoważonego rozwoju w każdym sektorze z uwzględnieniem faktu, że ryzyko i wpływ są wyższe w niektórych sektorach niż w innych.

Co najmniej raz na trzy lata od daty rozpoczęcia ich stosowania Komisja przeprowadza przegląd aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu, uwzględniając poradę techniczną Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG), oraz w razie potrzeby zmienia takie akty delegowane w celu uwzględnienia istotnych zmian, w tym zmian w zakresie standardów międzynarodowych.

Przynajmniej raz w roku Komisja konsultuje się z Parlamentem Europejskim oraz wspólnie z grupą ekspertów ds. zrównoważonego finansowania z państw członkowskich, o której mowa w art. 24 rozporządzenia (UE) 2020/852, oraz z komitetem regulacyjnym rachunkowości, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002, w kwestii programu prac EFRAG w odniesieniu do opracowania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

2.   Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zapewnią jakość zgłaszanych informacji, ponieważ wymagają, aby informacje te były zrozumiałe, istotne, weryfikowalne, porównywalne i wiernie przedstawione. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie powinny nakładać nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych na jednostki, w tym poprzez uwzględnianie w jak największym stopniu prac w ramach globalnych inicjatyw dotyczących ustanawiania standardów w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zgodnie z wymogami ust. 5 lit. a).

Biorąc pod uwagę przedmiot danego standardu sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w standardach tych:

| a) | określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników środowiskowych:






  (i) | łagodzenia zmiany klimatu, w tym w odniesieniu do zakresu 1, zakresu 2 oraz w stosownych przypadkach emisji gazów cieplarnianych zakresu 3; |
| --- | --- | --- |

a)

określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników środowiskowych:

(i)

łagodzenia zmiany klimatu, w tym w odniesieniu do zakresu 1, zakresu 2 oraz w stosownych przypadkach emisji gazów cieplarnianych zakresu 3;

| (ii) | przystosowania się do zmiany klimatu; |
| --- | --- |

(ii)

przystosowania się do zmiany klimatu;

| (iii) | wody i zasobów morskich; |
| --- | --- |

(iii)

wody i zasobów morskich;

| (iv) | wykorzystania zasobów oraz gospodarki o obiegu zamkniętym; |
| --- | --- |

(iv)

wykorzystania zasobów oraz gospodarki o obiegu zamkniętym;

| (v) | zanieczyszczenia; |
| --- | --- |

(v)

zanieczyszczenia;

| (vi) | różnorodności biologicznej i ekosystemów; |
| --- | --- |

(vi)

różnorodności biologicznej i ekosystemów;

| b) | określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników społecznych i czynników związanych z prawami człowieka:






  (i) | równego traktowania i równych szans dla wszystkich, w tym równouprawnieniu płci i równości wynagrodzeń za pracę o takiej samej wartości, szkoleń i rozwoju umiejętności, zatrudnienia i integracji osób z niepełnosprawnościami, środków zapobiegania przemocy i nękaniu w miejscu pracy oraz różnorodności; |
| --- | --- | --- |

b)

określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników społecznych i czynników związanych z prawami człowieka:

(i)

równego traktowania i równych szans dla wszystkich, w tym równouprawnieniu płci i równości wynagrodzeń za pracę o takiej samej wartości, szkoleń i rozwoju umiejętności, zatrudnienia i integracji osób z niepełnosprawnościami, środków zapobiegania przemocy i nękaniu w miejscu pracy oraz różnorodności;

| (ii) | warunków pracy, w tym bezpiecznego zatrudnienia, czasu pracy, odpowiedniego wynagrodzenia, dialogu społecznego, wolności zrzeszania się, istnienia rad zakładowych, rokowań zbiorowych, w tym odsetka pracowników objętych układami zbiorowymi, prawa pracowników do informacji, konsultacji i uczestnictwa, równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz bezpieczeństwa i higieny pracy; |
| --- | --- |

(ii)

warunków pracy, w tym bezpiecznego zatrudnienia, czasu pracy, odpowiedniego wynagrodzenia, dialogu społecznego, wolności zrzeszania się, istnienia rad zakładowych, rokowań zbiorowych, w tym odsetka pracowników objętych układami zbiorowymi, prawa pracowników do informacji, konsultacji i uczestnictwa, równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;

| (iii) | poszanowania praw człowieka, podstawowych wolności, zasad i norm demokratycznych ustanowionych w Międzynarodowej karcie praw człowieka i innych podstawowych konwencjach ONZ dotyczących praw człowieka, w tym Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, Deklaracji ONZ o prawach ludności rdzennej, Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy oraz podstawowych konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy, Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, Europejskiej karcie społecznej oraz Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej; |
| --- | --- |

(iii)

poszanowania praw człowieka, podstawowych wolności, zasad i norm demokratycznych ustanowionych w Międzynarodowej karcie praw człowieka i innych podstawowych konwencjach ONZ dotyczących praw człowieka, w tym Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, Deklaracji ONZ o prawach ludności rdzennej, Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy oraz podstawowych konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy, Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, Europejskiej karcie społecznej oraz Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;

| c) | określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników związanych z zarządzaniem:






  (i) | roli organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz ich składu, a także ich wiedzy eksperckiej i umiejętności koniecznych do wykonywania ich roli lub dostępu takich organów do takiej wiedzy eksperckiej i umiejętności; |
| --- | --- | --- |

c)

określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników związanych z zarządzaniem:

(i)

roli organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz ich składu, a także ich wiedzy eksperckiej i umiejętności koniecznych do wykonywania ich roli lub dostępu takich organów do takiej wiedzy eksperckiej i umiejętności;

| (ii) | głównych cech stosowanych przez jednostkę systemów kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem w odniesieniu do procesu sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i procesu podejmowania decyzji; |
| --- | --- |

(ii)

głównych cech stosowanych przez jednostkę systemów kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem w odniesieniu do procesu sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i procesu podejmowania decyzji;

| (iii) | etyki biznesu i kultury korporacyjnej, w tym przeciwdziałania korupcji i łapownictwu, ochrony sygnalistów i dobrostanu zwierząt; |
| --- | --- |

(iii)

etyki biznesu i kultury korporacyjnej, w tym przeciwdziałania korupcji i łapownictwu, ochrony sygnalistów i dobrostanu zwierząt;

| (iv) | działalności i zobowiązań jednostki związanych z wywieraniem wpływu politycznego, w tym działalności lobbingowej; |
| --- | --- |

(iv)

działalności i zobowiązań jednostki związanych z wywieraniem wpływu politycznego, w tym działalności lobbingowej;

| (v) | zarządzania i jakości stosunków z klientami, dostawcami i społecznościami, na które działalność jednostki ma wpływ, w tym praktyki płatnicze, zwłaszcza w odniesieniu do opóźnień z płatnościach na rzecz małych i średnich jednostek. |
| --- | --- |

(v)

zarządzania i jakości stosunków z klientami, dostawcami i społecznościami, na które działalność jednostki ma wpływ, w tym praktyki płatnicze, zwłaszcza w odniesieniu do opóźnień z płatnościach na rzecz małych i średnich jednostek.

3.   W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określa się informacje dotyczące przyszłości, informacje retrospektywne oraz informacje jakościowe i ilościowe, stosownie do przypadku, które mają być zgłaszane przez jednostki.

4.   W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju uwzględnia się również trudności, jakie mogą napotkać jednostki podczas gromadzenia informacji od uczestników całego odnośnego łańcucha wartości, w szczególności od tych uczestników, którzy nie podlegają wymogom dotyczącym sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonym w art. 19a lub 29a, oraz od dostawców z rynków i gospodarek wschodzących. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju muszą szczegółowo określać informacje podlegające ujawnieniu na temat łańcuchów wartości, które to informacje są proporcjonalne i odpowiednie do zdolności i charakterystyki jednostek w łańcuchach wartości oraz do skali i złożoności działalności,, w szczególności w odniesieniu do jednostek, które nie podlegają wymogom dotyczącym sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 19a lub 29a. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie określają informacji podlegających ujawnieniu, które wymagałyby od jednostek uzyskiwania od małych i średnich jednostek w ich łańcuchu wartości informacji wykraczających poza informacje ujawniane zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek, o których mowa w art. 29c.

Akapit pierwszy pozostaje bez uszczerbku dla unijnych wymogów dotyczących prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności.

5.   Przyjmując akty delegowane na podstawie ust. 1, Komisja w jak największym stopniu uwzględnia:

| a) | prace prowadzone w ramach globalnych inicjatyw w zakresie określania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz istniejące standardy i ramy ujmowania kapitału naturalnego i rozliczania emisji gazów cieplarnianych, odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej, społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

a)

prace prowadzone w ramach globalnych inicjatyw w zakresie określania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz istniejące standardy i ramy ujmowania kapitału naturalnego i rozliczania emisji gazów cieplarnianych, odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej, społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i zrównoważonego rozwoju;

| b) | informacje, których potrzebują uczestnicy rynku finansowego, aby wypełnić swoje obowiązki w zakresie ujawniania informacji określone w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 i w aktach delegowanych przyjętych na podstawie tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

informacje, których potrzebują uczestnicy rynku finansowego, aby wypełnić swoje obowiązki w zakresie ujawniania informacji określone w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 i w aktach delegowanych przyjętych na podstawie tego rozporządzenia;

| c) | kryteria, wskaźniki i metody określone w aktach delegowanych przyjętych na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/852, w tym techniczne kryteria kwalifikacji ustanowione na podstawie art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 tego rozporządzenia oraz wymogi w zakresie sprawozdawczości określone w akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 8 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

kryteria, wskaźniki i metody określone w aktach delegowanych przyjętych na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/852, w tym techniczne kryteria kwalifikacji ustanowione na podstawie art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 tego rozporządzenia oraz wymogi w zakresie sprawozdawczości określone w akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 8 tego rozporządzenia;

| d) | wymogi dotyczące ujawniania informacji mające zastosowanie do administratorów wskaźników referencyjnych w oświadczeniu dotyczącym wskaźnika referencyjnego i w metodzie wyznaczania wskaźnika referencyjnego oraz minimalne normy tworzenia unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do Porozumienia paryskiego zgodnie z rozporządzeniami delegowanymi Komisji (UE) 2020/1816 (*13), (UE) 2020/1817 (*14) i (UE) 2020/1818 (*15); |
| --- | --- |

d)

wymogi dotyczące ujawniania informacji mające zastosowanie do administratorów wskaźników referencyjnych w oświadczeniu dotyczącym wskaźnika referencyjnego i w metodzie wyznaczania wskaźnika referencyjnego oraz minimalne normy tworzenia unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do Porozumienia paryskiego zgodnie z rozporządzeniami delegowanymi Komisji (UE) 2020/1816 (*13), (UE) 2020/1817 (*14) i (UE) 2020/1818 (*15);

| e) | informacje podlegające ujawnieniu określone w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 434a rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

e)

informacje podlegające ujawnieniu określone w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 434a rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| f) | zalecenie Komisji 2013/179/UE (*16); |
| --- | --- |

f)

zalecenie Komisji 2013/179/UE (*16);

| g) | dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*17); |
| --- | --- |

g)

dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*17);

| h) | Rozporządzenie (UE) 2021/1119; |
| --- | --- |

h)

Rozporządzenie (UE) 2021/1119;

| i) | rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 (*18); |
| --- | --- |

i)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 (*18);

| j) | dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 (*19). |
| --- | --- |

j)

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 (*19).

Artykuł 29c

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek

1.   Do dnia 30 czerwca 2024 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 49 uzupełniające niniejszą dyrektywę w celu zapewnienia standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, które są proporcjonalne i odpowiednie do zdolności i charakterystyki małych i średnich jednostek oraz do skali i złożoności ich działalności. Te standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określają w odniesieniu do małych i średnich jednostek, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a), informacje, które należy zgłaszać zgodnie z art. 19a ust. 6.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości określone w aktach delegowanych, o których mowa w akapicie pierwszym, wchodzą w życie nie wcześniej niż cztery miesiące po ich przyjęciu przez Komisję.

2.   W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek uwzględnia się kryteria określone w art. 29b ust. 2–5. W miarę możliwości określają one również strukturę, jaką należy stosować, aby przekazywać te informacje.

3.   Co najmniej raz na trzy lata od daty rozpoczęcia ich stosowania Komisja przeprowadza przegląd aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu, uwzględniając poradę techniczną EFRAG, oraz w razie potrzeby zmienia takie akty delegowane w celu uwzględnienia istotnych zmian, w tym zmian w zakresie standardów międzynarodowych.

(*13)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/1816 z dnia 17 lipca 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyjaśnienia w oświadczeniu dotyczącym wskaźnika referencyjnego precyzującego, w jaki sposób czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego znajdują odzwierciedlenie w każdym opracowanym i opublikowanym wskaźniku referencyjnym (Dz.U. L 406 z 3.12.2020, s. 1)."

*13

(*14)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/1817 z dnia 17 lipca 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 w odniesieniu do minimalnej zawartości wyjaśnienia, w jaki sposób czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego znajdują odzwierciedlenie w metodzie wyznaczania wskaźnika referencyjnego (Dz.U. L 406 z 3.12.2020, s. 12)."

*14

(*15)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/1818 z dnia 17 lipca 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 w odniesieniu do minimalnych norm dotyczących unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego (Dz.U. L 406 z 3.12.2020, s. 17)."

*15

(*16)  Zalecenie Komisji 2013/179/UE z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie stosowania wspólnych metod pomiaru efektywności środowiskowej w cyklu życia produktów i organizacji oraz informowania o niej (Dz.U. L 124 z 4.5.2013, s. 1)."

*16

(*17)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32)."

*17

(*18)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 1)."

*18

(*19)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii (Dz.U. L 305 z 26.11.2019, s. 17).”;"

*19

| 9) | dodaje się rozdział w brzmieniu:


  „ROZDZIAŁ 6b


  JEDNOLITY ELEKTRONICZNY FORMAT RAPORTOWANIA



  Artykuł 29d
  Jednolity elektroniczny format raportowania

  1.   Jednostki podlegające wymogom art. 19a niniejszej dyrektywy sporządzają swoje sprawozdanie z działalności w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/815 (*20) oraz znakują swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym informacje podlegające ujawnieniu, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w tym rozporządzeniu delegowanym.


  2.   Jednostki dominujące podlegające wymogom art. 29a sporządzają swoje skonsolidowane sprawozdanie z działalności w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/815 oraz znakują swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym informacje podlegające ujawnieniu, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w tym rozporządzeniu delegowanym.




  (*20)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/815 z dnia 17 grudnia 2018 r. uzupełniające dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących specyfikacji jednolitego elektronicznego formatu raportowania (Dz.U. L 143 z 29.5.2019, s. 1).”;" |
| --- | --- |

9)

dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 6b

JEDNOLITY ELEKTRONICZNY FORMAT RAPORTOWANIA

Artykuł 29d

Jednolity elektroniczny format raportowania

1.   Jednostki podlegające wymogom art. 19a niniejszej dyrektywy sporządzają swoje sprawozdanie z działalności w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/815 (*20) oraz znakują swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym informacje podlegające ujawnieniu, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w tym rozporządzeniu delegowanym.

2.   Jednostki dominujące podlegające wymogom art. 29a sporządzają swoje skonsolidowane sprawozdanie z działalności w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/815 oraz znakują swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym informacje podlegające ujawnieniu, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w tym rozporządzeniu delegowanym.

(*20)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/815 z dnia 17 grudnia 2018 r. uzupełniające dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących specyfikacji jednolitego elektronicznego formatu raportowania (Dz.U. L 143 z 29.5.2019, s. 1).”;"

*20

| 10) | w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie zapewniają ogłaszanie przez jednostki – w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 12 miesięcy od dnia bilansowego – należycie zatwierdzonych rocznych sprawozdań finansowych i sprawozdań z działalności, w stosownych przypadkach w elektronicznym formacie raportowania, o którym mowa w art. 29d niniejszej dyrektywy, wraz z opinią i oświadczeniem biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, o których mowa w art. 34 niniejszej dyrektywy, stosownie do przepisów każdego państwa członkowskiego zgodnie z tytułem 1 rozdział III dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 (*21).
  Państwa członkowskie mogą wymagać od jednostek podlegających art. 19a i 29a bezpłatnego udostępniania sprawozdania z działalności do wiadomości publicznej na ich stronie internetowej. W przypadku gdy jednostka nie posiada strony internetowej, państwa członkowskie mogą wymagać od niej udostępnienia na żądanie pisemnej kopii sprawozdania z działalności.
  W przypadku gdy niezależny dostawca usług atestacyjnych wydaje opinię, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), opinię tę ogłasza się wraz z dokumentami, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.
  Państwa członkowskie mogą jednak zwolnić jednostki z obowiązku ogłaszania sprawozdania z działalności, jeżeli egzemplarz całości lub części takiego sprawozdania można bez trudu uzyskać na odpowiedni wniosek w cenie nieprzekraczającej kosztów administracyjnych z nim związanych.
  Zwolnienie określone w akapicie czwartym niniejszego ustępu nie ma zastosowania do jednostek podlegających wymogom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonym w art. 19a i 29a.


  (*21)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 46).”;" |
| --- | --- |

10)

w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie zapewniają ogłaszanie przez jednostki – w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 12 miesięcy od dnia bilansowego – należycie zatwierdzonych rocznych sprawozdań finansowych i sprawozdań z działalności, w stosownych przypadkach w elektronicznym formacie raportowania, o którym mowa w art. 29d niniejszej dyrektywy, wraz z opinią i oświadczeniem biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, o których mowa w art. 34 niniejszej dyrektywy, stosownie do przepisów każdego państwa członkowskiego zgodnie z tytułem 1 rozdział III dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 (*21).

Państwa członkowskie mogą wymagać od jednostek podlegających art. 19a i 29a bezpłatnego udostępniania sprawozdania z działalności do wiadomości publicznej na ich stronie internetowej. W przypadku gdy jednostka nie posiada strony internetowej, państwa członkowskie mogą wymagać od niej udostępnienia na żądanie pisemnej kopii sprawozdania z działalności.

W przypadku gdy niezależny dostawca usług atestacyjnych wydaje opinię, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), opinię tę ogłasza się wraz z dokumentami, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

Państwa członkowskie mogą jednak zwolnić jednostki z obowiązku ogłaszania sprawozdania z działalności, jeżeli egzemplarz całości lub części takiego sprawozdania można bez trudu uzyskać na odpowiedni wniosek w cenie nieprzekraczającej kosztów administracyjnych z nim związanych.

Zwolnienie określone w akapicie czwartym niniejszego ustępu nie ma zastosowania do jednostek podlegających wymogom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonym w art. 19a i 29a.

(*21)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 46).”;"

*21

| 11) | art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki – działający w ramach kompetencji przyznanych im na mocy przepisów prawa krajowego – wspólnie odpowiadali za zapewnienie, by następujące dokumenty były sporządzane i ogłaszane zgodnie z wymogami niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, z międzynarodowymi standardami rachunkowości przyjętymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2019/815, ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b lub w art. 29c niniejszej dyrektywy, oraz z wymogami zawartymi w art. 29d niniejszej dyrektywy:






  a) | roczne sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z działalności oraz – w przypadku gdy jest ono przedkładane oddzielnie – oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego; oraz |
| --- | --- | --- |

11)

art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki – działający w ramach kompetencji przyznanych im na mocy przepisów prawa krajowego – wspólnie odpowiadali za zapewnienie, by następujące dokumenty były sporządzane i ogłaszane zgodnie z wymogami niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, z międzynarodowymi standardami rachunkowości przyjętymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2019/815, ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b lub w art. 29c niniejszej dyrektywy, oraz z wymogami zawartymi w art. 29d niniejszej dyrektywy:

a)

roczne sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z działalności oraz – w przypadku gdy jest ono przedkładane oddzielnie – oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego; oraz

| b) | skonsolidowane sprawozdanie finansowe, skonsolidowane sprawozdanie z działalności oraz – w przypadku gdy jest ono przedkładane oddzielnie – skonsolidowane oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego.”; |
| --- | --- |

b)

skonsolidowane sprawozdanie finansowe, skonsolidowane sprawozdanie z działalności oraz – w przypadku gdy jest ono przedkładane oddzielnie – skonsolidowane oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego.”;

| 12) | Tytuł rozdziału 8 otrzymuje brzmienie:

  „Badanie sprawozdania finansowego i atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju”; |
| --- | --- |

12)

Tytuł rozdziału 8 otrzymuje brzmienie:

„Badanie sprawozdania finansowego i atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju”;

| 13) | w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 akapit drugi wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | lit. a) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:






  „(ii) | tego, czy sprawozdanie z działalności zostało sporządzone zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi, z wyłączeniem wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonych w art. 19a niniejszej dyrektywy;”; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

13)

w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 akapit drugi wprowadza się następujące zmiany:

(i)

lit. a) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

tego, czy sprawozdanie z działalności zostało sporządzone zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi, z wyłączeniem wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonych w art. 19a niniejszej dyrektywy;”;

| (ii) | dodaje się punkt w brzmieniu:






  „aa) | w stosownych przypadkach wydają opinię na podstawie usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność na temat zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogami niniejszej dyrektywy; w tym zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b lub art. 29c, procesu przeprowadzonego przez jednostkę w celu identyfikacji informacji przedstawionych zgodnie z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zgodności z wymogiem znakowania sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z art. 29d, a także zgodności z wymogami sprawozdawczymi zawartymi w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852;”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

dodaje się punkt w brzmieniu:

„aa)

w stosownych przypadkach wydają opinię na podstawie usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność na temat zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogami niniejszej dyrektywy; w tym zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b lub art. 29c, procesu przeprowadzonego przez jednostkę w celu identyfikacji informacji przedstawionych zgodnie z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zgodności z wymogiem znakowania sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z art. 29d, a także zgodności z wymogami sprawozdawczymi zawartymi w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852;”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Państwa członkowskie mogą zezwolić biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej innym niż biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych na wydanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa).”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwa członkowskie mogą zezwolić biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej innym niż biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych na wydanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa).”;

| c) | dodaje się ustępy w brzmieniu:

  „4.   Państwa członkowskie mogą zezwolić niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych mającemu siedzibę na ich terytorium na wydanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa), pod warunkiem że taki niezależny dostawca usług atestacyjnych podlega wymogom równoważnym z wymogami określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE (*22) w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 tej dyrektywy, w szczególności z wymogami dotyczącymi:






  a) | szkolenia i egzaminów zapewniających, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych zdobyli niezbędną wiedzę ekspercką dotyczącą sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- | --- |

c)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„4.   Państwa członkowskie mogą zezwolić niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych mającemu siedzibę na ich terytorium na wydanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa), pod warunkiem że taki niezależny dostawca usług atestacyjnych podlega wymogom równoważnym z wymogami określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE (*22) w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 tej dyrektywy, w szczególności z wymogami dotyczącymi:

a)

szkolenia i egzaminów zapewniających, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych zdobyli niezbędną wiedzę ekspercką dotyczącą sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

| b) | kształcenia ustawicznego; |
| --- | --- |

b)

kształcenia ustawicznego;

| c) | systemów zapewniania jakości; |
| --- | --- |

c)

systemów zapewniania jakości;

| d) | etyki zawodowej, niezależności, obiektywizmu, poufności i tajemnicy zawodowej; |
| --- | --- |

d)

etyki zawodowej, niezależności, obiektywizmu, poufności i tajemnicy zawodowej;

| e) | wyboru i zwalniania; |
| --- | --- |

e)

wyboru i zwalniania;

| f) | dochodzeń i kar; |
| --- | --- |

f)

dochodzeń i kar;

| g) | organizacji pracy niezależnego dostawcy usług atestacyjnych, w szczególności pod kątem wystarczających zasobów i personelu oraz prowadzenia dokumentacji klienta i dossier klienta; oraz |
| --- | --- |

g)

organizacji pracy niezależnego dostawcy usług atestacyjnych, w szczególności pod kątem wystarczających zasobów i personelu oraz prowadzenia dokumentacji klienta i dossier klienta; oraz

| h) | zgłaszania nieprawidłowości. |
| --- | --- |

h)

zgłaszania nieprawidłowości.

Państwa członkowskie zapewniają – w przypadku gdy niezależny dostawca usług atestacyjnych wydaje opinię, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszego artykułu – aby opinię tę sporządzano zgodnie z art. 26a, 27a i 28a dyrektywy 2006/43/WE oraz aby, w stosownych przypadkach, komitet ds. audytu lub specjalny komitet kontrolowały i monitorowały niezależność niezależnego dostawcy usług atestacyjnych zgodnie z art. 39 ust. 6 lit. e) dyrektywy 2006/43/WE.

Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych akredytowani przed dniem 1 stycznia 2024 r. do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 nie podlegali wymogom w zakresie szkolenia i egzaminów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) niniejszego ustępu.

Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych, którzy na dzień 1 stycznia 2024 r. są w trakcie przechodzenia procesu akredytacji zgodnie z odpowiednimi wymogami krajowymi, nie podlegali wymogom w zakresie szkolenia i egzaminów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, pod warunkiem że ukończą ten proces do 1 stycznia 2026 r.

Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych, o których mowa w akapitach trzecim i czwartym, zdobyli niezbędną wiedzę w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju poprzez wymóg dotyczący kształcenia ustawicznego, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b).

Jeżeli zgodnie z akapitem pierwszym państwo członkowskie podejmuje decyzję o zezwoleniu niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych na wyrażanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa), zezwala ono na to również biegłemu rewidentowi innemu niż biegły rewident przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych, jak określono w ust. 3.

5.   Od dnia 6 stycznia 2027 r. państwo członkowskie, które skorzystało z możliwości przewidzianej w ust. 4 (zwane dalej „przyjmującym państwem członkowskim”), zezwala niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych mającemu siedzibę w państwie członkowskim innym niż przyjmujące państwo członkowskie (zwanym dalej „państwem członkowskim pochodzenia”) na przeprowadzanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Państwo członkowskie pochodzenia jest odpowiedzialne za nadzór nad niezależnymi dostawcami usług atestacyjnych mającymi siedzibę na jego terytorium, chyba że przyjmujące państwo członkowskie zdecydowało o sprawowaniu nadzoru nad atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzaną przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych na jego terytorium.

Jeżeli przyjmujące państwo członkowskie postanowi nadzorować atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzoną na jego terytorium przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim, przyjmujące państwo członkowskie:

| a) | nie nakłada na takich niezależnych dostawców usług atestacyjnych bardziej rygorystycznych wymogów ani większej odpowiedzialności niż te, które są wymagane na mocy przepisów krajowych do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do niezależnych dostawców usług atestacyjnych lub biegłych rewidentów mających siedzibę w tym przyjmującym państwie członkowskim; oraz |
| --- | --- |

a)

nie nakłada na takich niezależnych dostawców usług atestacyjnych bardziej rygorystycznych wymogów ani większej odpowiedzialności niż te, które są wymagane na mocy przepisów krajowych do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do niezależnych dostawców usług atestacyjnych lub biegłych rewidentów mających siedzibę w tym przyjmującym państwie członkowskim; oraz

| b) | informuje inne państwa członkowskie o swojej decyzji o nadzorowaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzonej przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

b)

informuje inne państwa członkowskie o swojej decyzji o nadzorowaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzonej przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich.

6.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy prawo Unii wymaga od jednostki poddania elementów jej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju weryfikacji przez akredytowaną niezależną stronę trzecią, sprawozdanie akredytowanej niezależnej strony trzeciej było udostępniane jako załącznik do sprawozdania z działalności lub za pomocą innych publicznie dostępnych środków.

(*22)  Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).”;"

*22

| 14) | dodaje się rozdział w brzmieniu:


  „ROZDZIAŁ 9a


  SPRAWOZDAWCZOŚĆ W ODNIESIENIU DO JEDNOSTEK Z PAŃSTW TRZECICH



  Artykuł 40a
  Sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do jednostek z państw trzecich

  1.   Państwo członkowskie wymaga, aby jednostka zależna mająca siedzibę na jego terytorium, której jednostka dominująca najwyższego szczebla podlega przepisom prawa państwa trzeciego, publikowała i udostępniała sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju obejmujące informacje określone w art. 29a ust. 2 lit. a) ppkt (iii)–(v), lit. b)–f) oraz, w stosownych przypadkach, w art. 29a ust. 2 lit. h) na poziomie grupy tej jednostki dominującej najwyższego szczebla z państwa trzeciego.
  Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie do dużych jednostek zależnych oraz do małych i średnich jednostek zależnych, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a), z wyjątkiem mikrojednostek.
  Państwo członkowskie wymaga, aby oddział znajdujący się na jego terytorium, który jest oddziałem jednostki podlegającej prawu państwa trzeciego, która nie jest częścią grupy albo jest ostatecznie posiadana przez jednostkę utworzoną zgodnie z prawem państwa trzeciego, publikował i udostępniał sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju obejmujące informacje określone w art. 29a lit. a) ppkt (iii)–(v), lit. b)–f) oraz, w stosownych przypadkach, w art. 29a ust. 2 lit. h), na poziomie grupy lub, jeżeli nie ma to zastosowania, na poziomie indywidualnym jednostki z państwa trzeciego.
  Zasada, o której mowa w akapicie trzecim, ma zastosowanie wyłącznie do oddziału, w przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego nie posiada jednostki zależnej, o której mowa w akapicie pierwszym, oraz w przypadku gdy w poprzednim roku obrotowym oddział uzyskał obrót netto przekraczający 40 mln EUR.
  Akapity pierwszy i trzeci mają zastosowanie do jednostek zależnych lub oddziałów, o których mowa w tych akapitach, wyłącznie w przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego, na poziomie grupy lub, jeżeli nie ma to zastosowania, na poziomie indywidualnym, uzyskała w Unii obrót netto przekraczający 150 mln EUR za każdy z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych.
  Państwa członkowskie mogą wymagać od jednostek zależnych lub oddziałów, o których mowa w akapitach pierwszym i trzecim, aby przekazywały im informacje na temat obrotu netto uzyskanego na ich terytorium i w Unii przez jednostki z państw trzecich.


  2.   Państwa członkowskie wymagają, aby sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju przekazywane przez jednostkę zależną lub oddział, o którym mowa w ust. 1, było sporządzane zgodnie ze standardami przyjętymi na podstawie art. 40b.
  Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępy sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może być sporządzane zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b lub w sposób równoważny z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym na podstawie art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE.
  W przypadku gdy informacje wymagane do sporządzenia sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, nie są dostępne, jednostka zależna lub oddział, o których mowa w ust. 1, zwracają się do jednostki z państwa trzeciego o dostarczenie im wszelkich informacji niezbędnych do wywiązania się ze spoczywających na nich obowiązków.
  W przypadku gdy nie przekazano wszystkich wymaganych informacji, jednostka zależna lub oddział, o których mowa w ust. 1, sporządzają, publikują i udostępniają sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1, zawierające wszystkie informacje będące w ich posiadaniu, uzyskane lub nabyte, oraz wydają oświadczenie, w którym wskazują, że jednostka z państwa trzeciego nie udostępniła niezbędnych informacji.


  3.   Państwa członkowskie wymagają, aby sprawozdanie w sprawie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1, było publikowane wraz z opinią atestacyjną wydaną przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydawania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa krajowego jednostki z państwa trzeciego lub państwa członkowskiego.
  W przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego nie przedstawi opinii atestacyjnej zgodnie z akapitem pierwszym, jednostka zależna lub oddział wydają oświadczenie, w którym stwierdzają, że jednostka z państwa trzeciego nie udostępniła niezbędnej opinii atestacyjnej.


  4.   Państwa członkowskie mogą co roku informować Komisję o jednostkach zależnych lub oddziałach jednostek z państw trzecich, które spełniły wymóg publikacji określony w art. 40d oraz o przypadkach, w których opublikowano sprawozdanie, lecz jednostka zależna lub oddział działały zgodnie z ust. 2 akapit czwarty niniejszego artykułu. Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej wykaz jednostek z państw trzecich, które publikują sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju.



  Artykuł 40b
  Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla jednostek z państw trzecich
  Do 30 czerwca 2024 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 49 uzupełniający niniejszą dyrektywę, aby ustanowić standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla jednostek z państw trzecich określające informacje, które należy uwzględnić w sprawozdaniach w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 40a.


  Artykuł 40c
  Odpowiedzialność za sporządzanie, publikowanie i udostępnianie sprawozdań w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczących jednostek z państw trzecich
  Państwa członkowskie stanowią przepisy, zgodnie z którymi oddziały jednostek z państw trzecich są odpowiedzialne za dopilnowanie –– zgodnie z ich najlepszą wiedzą i zdolnościami – aby ich sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzane były zgodnie z art. 40a oraz publikowane i udostępniane zgodnie z art. 40d.
  Państwa członkowskie stanowią przepisy, zgodnie z którymi członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostek zależnych, o których mowa w art. 40a, ponoszą zbiorową odpowiedzialność za zapewnienie – zgodnie z ich najlepszą wiedzą i zdolnościami – by ich sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzane były zgodnie z art. 40a oraz publikowane i udostępniane zgodnie z art. 40d.


  Artykuł 40d
  Publikacja

  1.   Jednostki zależne i oddziały, o których mowa w art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy, publikują swoje sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem, o którym mowa w art. 40a ust. 2 akapit czwarty niniejszej dyrektywy, w terminie 12 miesięcy od dnia bilansowego roku obrotowego, za który sporządzono sprawozdanie, zgodnie z przepisami każdego państwa członkowskiego, w zgodzie z art. 14–28 dyrektywy (UE) 2017/1132 oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z art. 36 tej dyrektywy.


  2.   W przypadku gdy sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem, opublikowane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu nie są bezpłatnie udostępniane publicznie na stronie internetowej rejestru, o którym mowa w art. 16 dyrektywy (UE) 2017/1132, państwa członkowskie zapewniają, aby sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem opublikowanym przez jednostki zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, zostały bezpłatnie podane do wiadomości publicznej w co najmniej jednym z języków urzędowych Unii nie później niż 12 miesięcy po dniu bilansowym roku obrotowego, za który sporządzono sprawozdanie, na stronie internetowej jednostki zależnej lub oddziału, o których mowa w art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy.”; |
| --- | --- |

14)

dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 9a

SPRAWOZDAWCZOŚĆ W ODNIESIENIU DO JEDNOSTEK Z PAŃSTW TRZECICH

Artykuł 40a

Sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do jednostek z państw trzecich

1.   Państwo członkowskie wymaga, aby jednostka zależna mająca siedzibę na jego terytorium, której jednostka dominująca najwyższego szczebla podlega przepisom prawa państwa trzeciego, publikowała i udostępniała sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju obejmujące informacje określone w art. 29a ust. 2 lit. a) ppkt (iii)–(v), lit. b)–f) oraz, w stosownych przypadkach, w art. 29a ust. 2 lit. h) na poziomie grupy tej jednostki dominującej najwyższego szczebla z państwa trzeciego.

Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie do dużych jednostek zależnych oraz do małych i średnich jednostek zależnych, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a), z wyjątkiem mikrojednostek.

Państwo członkowskie wymaga, aby oddział znajdujący się na jego terytorium, który jest oddziałem jednostki podlegającej prawu państwa trzeciego, która nie jest częścią grupy albo jest ostatecznie posiadana przez jednostkę utworzoną zgodnie z prawem państwa trzeciego, publikował i udostępniał sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju obejmujące informacje określone w art. 29a lit. a) ppkt (iii)–(v), lit. b)–f) oraz, w stosownych przypadkach, w art. 29a ust. 2 lit. h), na poziomie grupy lub, jeżeli nie ma to zastosowania, na poziomie indywidualnym jednostki z państwa trzeciego.

Zasada, o której mowa w akapicie trzecim, ma zastosowanie wyłącznie do oddziału, w przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego nie posiada jednostki zależnej, o której mowa w akapicie pierwszym, oraz w przypadku gdy w poprzednim roku obrotowym oddział uzyskał obrót netto przekraczający 40 mln EUR.

Akapity pierwszy i trzeci mają zastosowanie do jednostek zależnych lub oddziałów, o których mowa w tych akapitach, wyłącznie w przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego, na poziomie grupy lub, jeżeli nie ma to zastosowania, na poziomie indywidualnym, uzyskała w Unii obrót netto przekraczający 150 mln EUR za każdy z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych.

Państwa członkowskie mogą wymagać od jednostek zależnych lub oddziałów, o których mowa w akapitach pierwszym i trzecim, aby przekazywały im informacje na temat obrotu netto uzyskanego na ich terytorium i w Unii przez jednostki z państw trzecich.

2.   Państwa członkowskie wymagają, aby sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju przekazywane przez jednostkę zależną lub oddział, o którym mowa w ust. 1, było sporządzane zgodnie ze standardami przyjętymi na podstawie art. 40b.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępy sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może być sporządzane zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b lub w sposób równoważny z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym na podstawie art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE.

W przypadku gdy informacje wymagane do sporządzenia sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, nie są dostępne, jednostka zależna lub oddział, o których mowa w ust. 1, zwracają się do jednostki z państwa trzeciego o dostarczenie im wszelkich informacji niezbędnych do wywiązania się ze spoczywających na nich obowiązków.

W przypadku gdy nie przekazano wszystkich wymaganych informacji, jednostka zależna lub oddział, o których mowa w ust. 1, sporządzają, publikują i udostępniają sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1, zawierające wszystkie informacje będące w ich posiadaniu, uzyskane lub nabyte, oraz wydają oświadczenie, w którym wskazują, że jednostka z państwa trzeciego nie udostępniła niezbędnych informacji.

3.   Państwa członkowskie wymagają, aby sprawozdanie w sprawie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1, było publikowane wraz z opinią atestacyjną wydaną przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydawania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa krajowego jednostki z państwa trzeciego lub państwa członkowskiego.

W przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego nie przedstawi opinii atestacyjnej zgodnie z akapitem pierwszym, jednostka zależna lub oddział wydają oświadczenie, w którym stwierdzają, że jednostka z państwa trzeciego nie udostępniła niezbędnej opinii atestacyjnej.

4.   Państwa członkowskie mogą co roku informować Komisję o jednostkach zależnych lub oddziałach jednostek z państw trzecich, które spełniły wymóg publikacji określony w art. 40d oraz o przypadkach, w których opublikowano sprawozdanie, lecz jednostka zależna lub oddział działały zgodnie z ust. 2 akapit czwarty niniejszego artykułu. Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej wykaz jednostek z państw trzecich, które publikują sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Artykuł 40b

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla jednostek z państw trzecich

Do 30 czerwca 2024 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 49 uzupełniający niniejszą dyrektywę, aby ustanowić standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla jednostek z państw trzecich określające informacje, które należy uwzględnić w sprawozdaniach w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 40a.

Artykuł 40c

Odpowiedzialność za sporządzanie, publikowanie i udostępnianie sprawozdań w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczących jednostek z państw trzecich

Państwa członkowskie stanowią przepisy, zgodnie z którymi oddziały jednostek z państw trzecich są odpowiedzialne za dopilnowanie –– zgodnie z ich najlepszą wiedzą i zdolnościami – aby ich sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzane były zgodnie z art. 40a oraz publikowane i udostępniane zgodnie z art. 40d.

Państwa członkowskie stanowią przepisy, zgodnie z którymi członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostek zależnych, o których mowa w art. 40a, ponoszą zbiorową odpowiedzialność za zapewnienie – zgodnie z ich najlepszą wiedzą i zdolnościami – by ich sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzane były zgodnie z art. 40a oraz publikowane i udostępniane zgodnie z art. 40d.

Artykuł 40d

Publikacja

1.   Jednostki zależne i oddziały, o których mowa w art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy, publikują swoje sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem, o którym mowa w art. 40a ust. 2 akapit czwarty niniejszej dyrektywy, w terminie 12 miesięcy od dnia bilansowego roku obrotowego, za który sporządzono sprawozdanie, zgodnie z przepisami każdego państwa członkowskiego, w zgodzie z art. 14–28 dyrektywy (UE) 2017/1132 oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z art. 36 tej dyrektywy.

2.   W przypadku gdy sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem, opublikowane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu nie są bezpłatnie udostępniane publicznie na stronie internetowej rejestru, o którym mowa w art. 16 dyrektywy (UE) 2017/1132, państwa członkowskie zapewniają, aby sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem opublikowanym przez jednostki zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, zostały bezpłatnie podane do wiadomości publicznej w co najmniej jednym z języków urzędowych Unii nie później niż 12 miesięcy po dniu bilansowym roku obrotowego, za który sporządzono sprawozdanie, na stronie internetowej jednostki zależnej lub oddziału, o których mowa w art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy.”;

| 15) | tytuł rozdziału 11 otrzymuje brzmienie:


  „ROZDZIAŁ 11


  PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
  ”; |
| --- | --- |

15)

tytuł rozdziału 11 otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ 11

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
  ”;

| 16) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 48i
  Przepisy przejściowe

  1.   Do dnia 6 stycznia 2030 r. państwa członkowskie zezwalają unijnej jednostce zależnej, która podlega przepisom art. 19a lub 29a i której jednostka dominująca nie podlega przepisom prawa państwa członkowskiego, na sporządzenie skonsolidowanego sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z wymogami art. 29a, które to sprawozdanie obejmuje wszystkie unijne jednostki zależne takiej jednostki dominującej podlegające przepisom art. 19a lub 29a.
  Do dnia 6 stycznia 2030 r. państwa członkowskie zezwalają, aby skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zawierało podlegające ujawnieniu informacje określone w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 obejmujące działalność prowadzoną przez wszystkie unijne jednostki zależne jednostki dominującej najwyższego szczebla, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, które podlegają art. 19a lub 29a niniejszej dyrektywy.


  2.   Unijna jednostka zależna, o której mowa w ust. 1, jest jedną z unijnych jednostek zależnych grupy, która osiągnęła największy obrót w Unii w co najmniej jednym z pięciu poprzednich lat obrotowych, w stosownych przypadkach na zasadzie skonsolidowanej.


  3.   Skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, publikuje się zgodnie z art. 30.


  4.   Do celów wyłączenia określonego w art. 19a ust. 9 i art. 29a ust. 8 uznaje się, że sprawozdawczość zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu jest sprawozdawczością jednostki dominującej na poziomie grupy w odniesieniu do jednostek objętych konsolidacją. Sprawozdawczość zgodnie z ust. 1 akapit drugi niniejszego artykułu uznaje się za spełniającą warunki, o których mowa odpowiednio w art. 19a ust. 9 akapit drugi lit. c) i art. 29a ust. 8 akapit drugi lit. c).”; |
| --- | --- |

16)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 48i

Przepisy przejściowe

1.   Do dnia 6 stycznia 2030 r. państwa członkowskie zezwalają unijnej jednostce zależnej, która podlega przepisom art. 19a lub 29a i której jednostka dominująca nie podlega przepisom prawa państwa członkowskiego, na sporządzenie skonsolidowanego sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z wymogami art. 29a, które to sprawozdanie obejmuje wszystkie unijne jednostki zależne takiej jednostki dominującej podlegające przepisom art. 19a lub 29a.

Do dnia 6 stycznia 2030 r. państwa członkowskie zezwalają, aby skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zawierało podlegające ujawnieniu informacje określone w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 obejmujące działalność prowadzoną przez wszystkie unijne jednostki zależne jednostki dominującej najwyższego szczebla, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, które podlegają art. 19a lub 29a niniejszej dyrektywy.

2.   Unijna jednostka zależna, o której mowa w ust. 1, jest jedną z unijnych jednostek zależnych grupy, która osiągnęła największy obrót w Unii w co najmniej jednym z pięciu poprzednich lat obrotowych, w stosownych przypadkach na zasadzie skonsolidowanej.

3.   Skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, publikuje się zgodnie z art. 30.

4.   Do celów wyłączenia określonego w art. 19a ust. 9 i art. 29a ust. 8 uznaje się, że sprawozdawczość zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu jest sprawozdawczością jednostki dominującej na poziomie grupy w odniesieniu do jednostek objętych konsolidacją. Sprawozdawczość zgodnie z ust. 1 akapit drugi niniejszego artykułu uznaje się za spełniającą warunki, o których mowa odpowiednio w art. 19a ust. 9 akapit drugi lit. c) i art. 29a ust. 8 akapit drugi lit. c).”;

| 17) | w art. 49 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

  „2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40b i art. 46 ust. 2, powierza się Komisji na okres 5 lat od dnia 5 stycznia 2023 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40b i art. 46 ust. 2 może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym określonym w tej decyzji terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”; |
| --- | --- | --- |

17)

w art. 49 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40b i art. 46 ust. 2, powierza się Komisji na okres 5 lat od dnia 5 stycznia 2023 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40b i art. 46 ust. 2 może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym określonym w tej decyzji terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „3b.   Przyjmując akty delegowane na podstawie art. 29b i 29c, Komisja bierze pod uwagę poradę techniczną EFRAG, pod warunkiem że:






  a) | taką poradę opracowano z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości, wiedzy eksperckiej i wyważonej reprezentacji odpowiednich zainteresowanych stron oraz przy zapewnieniu wystarczającego finansowania publicznego, aby zapewnić jej niezależność, oraz na podstawie programu prac, w sprawie którego przeprowadzono konsultacje z Komisją; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3b.   Przyjmując akty delegowane na podstawie art. 29b i 29c, Komisja bierze pod uwagę poradę techniczną EFRAG, pod warunkiem że:

a)

taką poradę opracowano z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości, wiedzy eksperckiej i wyważonej reprezentacji odpowiednich zainteresowanych stron oraz przy zapewnieniu wystarczającego finansowania publicznego, aby zapewnić jej niezależność, oraz na podstawie programu prac, w sprawie którego przeprowadzono konsultacje z Komisją;

| b) | poradzie takiej towarzyszą analizy kosztów i korzyści obejmujące analizę wpływu porady technicznej na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem. |
| --- | --- |

b)

poradzie takiej towarzyszą analizy kosztów i korzyści obejmujące analizę wpływu porady technicznej na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem.

| c) | poradzie takiej towarzyszy wyjaśnienie, w jaki sposób uwzględniono w niej elementy wymienione w art. 29b ust. 5; |
| --- | --- |

c)

poradzie takiej towarzyszy wyjaśnienie, w jaki sposób uwzględniono w niej elementy wymienione w art. 29b ust. 5;

| d) | udział w pracach EFRAG na poziomie technicznym opiera się na wiedzy eksperckiej w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i nie jest uzależniony od wkładu finansowego. |
| --- | --- |

d)

udział w pracach EFRAG na poziomie technicznym opiera się na wiedzy eksperckiej w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i nie jest uzależniony od wkładu finansowego.

Litery a) i d) pozostają bez uszczerbku dla udziału organów publicznych i krajowych organizacji normalizacyjnych w pracach technicznych EFRAG.

Dokumenty towarzyszące poradzie technicznej EFRAG przedkłada się wraz z poradą techniczną.

Komisja zasięga opinii zarówno grupy ekspertów z państw członkowskich ds. zrównoważonego finansowania, o której mowa w art. 24 rozporządzenia (UE) 2020/852, jak i komitetu regulacyjnego rachunkowości, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) 1606/2002, w kwestii projektów aktów delegowanych, zanim zostaną one przyjęte, zgodnie z art. 29b i 29c niniejszej dyrektywy.

Komisja zwraca się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EBA) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA), z wnioskiem o opinię dotyczącą porady technicznej przekazanej przez EFRAG, zwłaszcza w kwestii jej spójności z rozporządzeniem (UE) 2019/2088 i aktami delegowanymi do tego rozporządzenia. ESMA, EBA i EIOPA przekazują swoje opinie w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wniosku od Komisji.

Ponadto przed przyjęciem aktów delegowanych, o których mowa w art. 29b i 29c niniejszej dyrektywy, Komisja zasięga opinii Europejskiej Agencji Środowiska, Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Audytowego oraz platformy ds. zrównoważonego finansowania, ustanowionej na podstawie art. 20 rozporządzenia (UE) 2020/852, w kwestii porady technicznej przekazanej przez EFRAG. Jeżeli którekolwiek z wymienionych organów zdecydują się przekazać opinię, robią to w terminie dwóch miesięcy od dnia nawiązania w tej sprawie kontaktu przez Komisję.”;

| c) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40 b lub art. 46 ust. 2 wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski lub Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od daty akcie przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”. |
| --- | --- |

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40 b lub art. 46 ust. 2 wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski lub Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od daty akcie przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”.

Artykuł 2

Zmiany w dyrektywie 2004/109/WE

W dyrektywie 2004/109/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „r) | »sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 18) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (*23). |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„r)

»sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 18) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (*23).

*23

(*23)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).”;"

*23

| 2) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | oświadczenia osób upoważnionych przez emitenta, z wyraźnym wskazaniem ich nazwisk i stanowisk, że wedle ich najlepszej wiedzy sprawozdania finansowe sporządzone zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości odzwierciedlają prawdziwy i rzetelny stan aktywów i pasywów, sytuacji finansowej oraz zysków lub strat emitenta oraz jednostek objętych konsolidacją traktowanych jako całość oraz że sprawozdanie zarządu zawiera rzetelny obraz rozwoju i rentowności działalności oraz sytuacji emitenta, jak również jednostek objętych konsolidacją traktowanych jako całość, w tym opis podstawowych ryzyk i niepewności oraz, w stosownych przypadkach, że przygotowano je zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b dyrektywy 2013/34/UE oraz ze specyfikacjami przyjętymi na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (*24). |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

oświadczenia osób upoważnionych przez emitenta, z wyraźnym wskazaniem ich nazwisk i stanowisk, że wedle ich najlepszej wiedzy sprawozdania finansowe sporządzone zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości odzwierciedlają prawdziwy i rzetelny stan aktywów i pasywów, sytuacji finansowej oraz zysków lub strat emitenta oraz jednostek objętych konsolidacją traktowanych jako całość oraz że sprawozdanie zarządu zawiera rzetelny obraz rozwoju i rentowności działalności oraz sytuacji emitenta, jak również jednostek objętych konsolidacją traktowanych jako całość, w tym opis podstawowych ryzyk i niepewności oraz, w stosownych przypadkach, że przygotowano je zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b dyrektywy 2013/34/UE oraz ze specyfikacjami przyjętymi na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (*24).

*24

(*24)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).”;"

*24

| b) | ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

  „4.   Sprawozdania finansowe poddawane są badaniu zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit pierwszy i art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE.
  Biegły rewident wydaje opinię i oświadczenie dotyczące sprawozdania z działalności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. a) i b) oraz w art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE.
  Sprawozdanie z badania, o którym mowa w art. 28 dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*25), podpisane przez osobę lub osoby odpowiedzialne za wykonanie pracy określonej w art. 34 ust. 1 i 2 dyrektywy 2013/34/UE podawane jest w całości do wiadomości publicznej wraz z rocznym raportem finansowym.
  W stosownych przypadkach opinię atestacyjną na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wydaje się zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi i art. 34 ust. 2–5 dyrektywy 2013/34/UE.
  Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a dyrektywy 2006/43/WE, podawane jest w całości do wiadomości publicznej wraz z rocznym raportem finansowym.


  5.   Sprawozdanie zarządu sporządzane jest w sposób zgodny z art. 19, 19a, 20 i art. 29d ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE i zawiera ono specyfikacje przyjęte na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2020/852, w przypadku jego sporządzania przez jednostki, o których mowa w tych przepisach.
  Jeżeli od emitenta wymaga się sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, skonsolidowane sprawozdanie zarządu sporządzane jest w sposób zgodny z art. 29 i art. 29a oraz art. 29d ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE i zawiera ono specyfikacje przyjęte na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2020/852, w przypadku jego sporządzania przez jednostki, o których mowa w tych przepisach.


  (*25)  Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).”;" |
| --- | --- |

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.   Sprawozdania finansowe poddawane są badaniu zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit pierwszy i art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE.

Biegły rewident wydaje opinię i oświadczenie dotyczące sprawozdania z działalności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. a) i b) oraz w art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE.

Sprawozdanie z badania, o którym mowa w art. 28 dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*25), podpisane przez osobę lub osoby odpowiedzialne za wykonanie pracy określonej w art. 34 ust. 1 i 2 dyrektywy 2013/34/UE podawane jest w całości do wiadomości publicznej wraz z rocznym raportem finansowym.

W stosownych przypadkach opinię atestacyjną na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wydaje się zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi i art. 34 ust. 2–5 dyrektywy 2013/34/UE.

Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a dyrektywy 2006/43/WE, podawane jest w całości do wiadomości publicznej wraz z rocznym raportem finansowym.

5.   Sprawozdanie zarządu sporządzane jest w sposób zgodny z art. 19, 19a, 20 i art. 29d ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE i zawiera ono specyfikacje przyjęte na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2020/852, w przypadku jego sporządzania przez jednostki, o których mowa w tych przepisach.

Jeżeli od emitenta wymaga się sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, skonsolidowane sprawozdanie zarządu sporządzane jest w sposób zgodny z art. 29 i art. 29a oraz art. 29d ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE i zawiera ono specyfikacje przyjęte na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2020/852, w przypadku jego sporządzania przez jednostki, o których mowa w tych przepisach.

(*25)  Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).”;"

*25

| 3) | w art. 23 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | akapity trzeci i czwarty otrzymują brzmienie:

  „Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2, Komisja podejmuje niezbędne decyzje w sprawie równoważności standardów rachunkowości na warunkach określonych w art. 30 ust. 3 niniejszej dyrektywy oraz w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b dyrektywy 2013/34/UE, stosowanych przez emitentów z państw trzecich. Jeżeli Komisja zadecyduje, że standardy rachunkowości lub standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju państwa trzeciego nie są równoważne, może ona pozwolić danym emitentom na dalsze stosowanie tych standardów przez odpowiedni okres przejściowy.
  W związku z akapitem trzecim niniejszego ustępu Komisja przyjmuje również, w formie aktów delegowanych przyjętych zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 27a i 27b, środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności w odniesieniu do standardów rachunkowości i standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, które dotyczą emitentów z więcej niż jednego państwa.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 23 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapity trzeci i czwarty otrzymują brzmienie:

„Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2, Komisja podejmuje niezbędne decyzje w sprawie równoważności standardów rachunkowości na warunkach określonych w art. 30 ust. 3 niniejszej dyrektywy oraz w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b dyrektywy 2013/34/UE, stosowanych przez emitentów z państw trzecich. Jeżeli Komisja zadecyduje, że standardy rachunkowości lub standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju państwa trzeciego nie są równoważne, może ona pozwolić danym emitentom na dalsze stosowanie tych standardów przez odpowiedni okres przejściowy.

W związku z akapitem trzecim niniejszego ustępu Komisja przyjmuje również, w formie aktów delegowanych przyjętych zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 27a i 27b, środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności w odniesieniu do standardów rachunkowości i standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, które dotyczą emitentów z więcej niż jednego państwa.”;

| b) | dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Kryteria stosowane przez Komisję przy ocenie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stosowanych przez emitentów z państw trzecich, o których mowa w akapicie trzecim, zapewniają co najmniej:






  a) | że standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nakładają na jednostki obowiązek ujawniania informacji dotyczących czynników środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się akapit w brzmieniu:

„Kryteria stosowane przez Komisję przy ocenie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stosowanych przez emitentów z państw trzecich, o których mowa w akapicie trzecim, zapewniają co najmniej:

a)

że standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nakładają na jednostki obowiązek ujawniania informacji dotyczących czynników środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem;

| b) | że standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nakładają na jednostki obowiązek ujawniania informacji niezbędnych do zrozumienia ich wpływu na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia wpływu kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem na ich rozwój, wyniki i sytuację.”; |
| --- | --- |

b)

że standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nakładają na jednostki obowiązek ujawniania informacji niezbędnych do zrozumienia ich wpływu na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia wpływu kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem na ich rozwój, wyniki i sytuację.”;

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 28d
  Wytyczne ESMA
  Po zasięgnięciu opinii Europejskiej Agencji Środowiska i Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej ESMA wydaje zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 wytyczne dotyczące realizacji nadzoru nad sprawozdawczością w zakresie zrównoważonego rozwoju przez właściwe organy krajowe.”. |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 28d

Wytyczne ESMA

Po zasięgnięciu opinii Europejskiej Agencji Środowiska i Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej ESMA wydaje zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 wytyczne dotyczące realizacji nadzoru nad sprawozdawczością w zakresie zrównoważonego rozwoju przez właściwe organy krajowe.”.

Artykuł 3

Zmiany w dyrektywie 2006/43/WE

W dyrektywie 2006/43/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 1
  Przedmiot
  Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady dotyczące badania ustawowego rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz atestacji rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- |

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady dotyczące badania ustawowego rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz atestacji rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| 2) | w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 2–6 otrzymują brzmienie:






  „2) | »biegły rewident« oznacza osobę fizyczną zatwierdzoną zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy przez właściwe organy państwa członkowskiego do przeprowadzania badań ustawowych oraz, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 2–6 otrzymują brzmienie:

„2)

»biegły rewident« oznacza osobę fizyczną zatwierdzoną zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy przez właściwe organy państwa członkowskiego do przeprowadzania badań ustawowych oraz, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

| 3) | »firma audytorska« oznacza osobę prawną lub jakąkolwiek inną jednostkę organizacyjną, niezależnie od jej formy prawnej, zatwierdzoną zgodnie z niniejszą dyrektywą przez właściwe organy państwa członkowskiego do przeprowadzania badań ustawowych oraz, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

3)

»firma audytorska« oznacza osobę prawną lub jakąkolwiek inną jednostkę organizacyjną, niezależnie od jej formy prawnej, zatwierdzoną zgodnie z niniejszą dyrektywą przez właściwe organy państwa członkowskiego do przeprowadzania badań ustawowych oraz, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

| 4) | »jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego« oznacza jakąkolwiek jednostkę organizacyjną, niezależnie od jej formy prawnej, która przeprowadza badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju spółki zarejestrowanej w państwie trzecim, inną niż jednostka organizacyjna zarejestrowana jako firma audytorska w dowolnym państwie członkowskim w rezultacie zatwierdzenia zgodnie z art. 3; |
| --- | --- |

4)

»jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego« oznacza jakąkolwiek jednostkę organizacyjną, niezależnie od jej formy prawnej, która przeprowadza badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju spółki zarejestrowanej w państwie trzecim, inną niż jednostka organizacyjna zarejestrowana jako firma audytorska w dowolnym państwie członkowskim w rezultacie zatwierdzenia zgodnie z art. 3;

| 5) | »biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego« oznacza osobę fizyczną, która przeprowadza badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju spółki zarejestrowanej w państwie trzecim, inną niż osoba zarejestrowana jako biegły rewident w dowolnym państwie członkowskim w rezultacie zatwierdzenia zgodnie z art. 3 i 44; |
| --- | --- |

5)

»biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego« oznacza osobę fizyczną, która przeprowadza badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju spółki zarejestrowanej w państwie trzecim, inną niż osoba zarejestrowana jako biegły rewident w dowolnym państwie członkowskim w rezultacie zatwierdzenia zgodnie z art. 3 i 44;

| 6) | »biegły rewident grupy« oznacza biegłego(-ych) rewidenta(-ów) bądź firmę(-y) audytorską(-kie), przeprowadzającą(-ego, -e) badania ustawowe skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”; |
| --- | --- |

6)

»biegły rewident grupy« oznacza biegłego(-ych) rewidenta(-ów) bądź firmę(-y) audytorską(-kie), przeprowadzającą(-ego, -e) badania ustawowe skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”;

| b) | dodaje się punkt w brzmieniu:






  „16a) | »kluczowy(-i) partner(-rzy) w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza:






  a) | biegłego(-łych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) przez firmę audytorską – w przypadku wykonywania konkretnej usługi atestacyjnej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) za przeprowadzenie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w imieniu danej firmy audytorskiej; lub |
| --- | --- | --- | --- |

b)

dodaje się punkt w brzmieniu:

„16a)

»kluczowy(-i) partner(-rzy) w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza:

a)

biegłego(-łych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) przez firmę audytorską – w przypadku wykonywania konkretnej usługi atestacyjnej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) za przeprowadzenie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w imieniu danej firmy audytorskiej; lub

| b) | w przypadku atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – przynajmniej biegłego(-ych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) przez firmę audytorską jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) za przeprowadzenie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na poziomie grupy oraz biegłego(-łych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) na poziomie istotnych spółek zależnych; lub |
| --- | --- |

b)

w przypadku atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – przynajmniej biegłego(-ych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) przez firmę audytorską jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) za przeprowadzenie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na poziomie grupy oraz biegłego(-łych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) na poziomie istotnych spółek zależnych; lub

| c) | biegłego(-ych) rewidenta(-ów), który(-rzy) podpisuje(-ją) sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a;”; |
| --- | --- |

c)

biegłego(-ych) rewidenta(-ów), który(-rzy) podpisuje(-ją) sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a;”;

| c) | dodaje się punkty w brzmieniu:






  „21) | »sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 18 dyrektywy 2013/34/UE; |
| --- | --- | --- |

c)

dodaje się punkty w brzmieniu:

„21)

»sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 18 dyrektywy 2013/34/UE;

| 22) | »atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza przeprowadzenia procedur skutkujących wydaniem opinii przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) oraz art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE; |
| --- | --- |

22)

»atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza przeprowadzenia procedur skutkujących wydaniem opinii przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) oraz art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE;

| 23) | »niezależny dostawca usług atestacyjnych« oznacza jednostkę oceniającą zgodność, akredytowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (*26) do określonych czynności z zakresu oceny zgodności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) dyrektywy 2013/34/UE. |
| --- | --- |

23)

»niezależny dostawca usług atestacyjnych« oznacza jednostkę oceniającą zgodność, akredytowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (*26) do określonych czynności z zakresu oceny zgodności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) dyrektywy 2013/34/UE.

*26

(*26)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30)”;"

*26

| 3) | art. 6 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 6
  Wymagania dotyczące wykształcenia

  1.   Bez uszczerbku dla art. 11, osoba fizyczna może być zatwierdzona do przeprowadzania badania ustawowego dopiero po osiągnięciu poziomu wykształcenia dopuszczającego do studiów uniwersyteckich lub równorzędnego, a następnie ukończeniu kursu kształcenia teoretycznego, przejściu szkolenia praktycznego i zdaniu egzaminu z zakresu kompetencji zawodowych na poziomie uniwersyteckiego egzaminu końcowego bądź równorzędnego, zorganizowanego bądź uznanego przez dane państwo członkowskie.


  2.   Osoba fizyczna może, oprócz zatwierdzenia do przeprowadzania badań ustawowych, przewidzianego w ust. 1 niniejszego artykułu, zostać zatwierdzona do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, jeżeli spełnione są dodatkowe szczegółowe wymagania określone w art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty niniejszej dyrektywy.


  3.   Właściwe organy, o których mowa w art. 32, współpracują ze sobą w celu osiągnięcia zbieżności wymagań określonych w niniejszym artykule. Podejmując taką współpracę, te właściwe organy uwzględniają zmiany w dziedzinie badania sprawozdań finansowych i zawodzie biegłego rewidenta, w szczególności zbieżność, która już w tym zawodzie została osiągnięta. Organy te współpracują z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Audytowego (KEONA) oraz z właściwymi organami, o których mowa w art. 20 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w zakresie, w jakim zbieżność ta dotyczy badania ustawowego oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostek interesu publicznego.”; |
| --- | --- |

3)

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Wymagania dotyczące wykształcenia

1.   Bez uszczerbku dla art. 11, osoba fizyczna może być zatwierdzona do przeprowadzania badania ustawowego dopiero po osiągnięciu poziomu wykształcenia dopuszczającego do studiów uniwersyteckich lub równorzędnego, a następnie ukończeniu kursu kształcenia teoretycznego, przejściu szkolenia praktycznego i zdaniu egzaminu z zakresu kompetencji zawodowych na poziomie uniwersyteckiego egzaminu końcowego bądź równorzędnego, zorganizowanego bądź uznanego przez dane państwo członkowskie.

2.   Osoba fizyczna może, oprócz zatwierdzenia do przeprowadzania badań ustawowych, przewidzianego w ust. 1 niniejszego artykułu, zostać zatwierdzona do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, jeżeli spełnione są dodatkowe szczegółowe wymagania określone w art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty niniejszej dyrektywy.

3.   Właściwe organy, o których mowa w art. 32, współpracują ze sobą w celu osiągnięcia zbieżności wymagań określonych w niniejszym artykule. Podejmując taką współpracę, te właściwe organy uwzględniają zmiany w dziedzinie badania sprawozdań finansowych i zawodzie biegłego rewidenta, w szczególności zbieżność, która już w tym zawodzie została osiągnięta. Organy te współpracują z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Audytowego (KEONA) oraz z właściwymi organami, o których mowa w art. 20 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w zakresie, w jakim zbieżność ta dotyczy badania ustawowego oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostek interesu publicznego.”;

| 4) | art. 7 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 7
  Weryfikacja kompetencji zawodowych

  1.   Weryfikacja kompetencji zawodowych, o której mowa w art. 6, gwarantuje niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów mających znaczenie dla badania ustawowego oraz umiejętności zastosowania takiej wiedzy w praktyce. Co najmniej część tej weryfikacji odbywa się w formie pisemnej.


  2.   Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, weryfikacja kompetencji zawodowych, o których mowa w art. 6, gwarantuje niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów mających znaczenie dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz umiejętności zastosowania takiej wiedzy w praktyce. Co najmniej część tej weryfikacji odbywa się w formie pisemnej.”; |
| --- | --- |

4)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Weryfikacja kompetencji zawodowych

1.   Weryfikacja kompetencji zawodowych, o której mowa w art. 6, gwarantuje niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów mających znaczenie dla badania ustawowego oraz umiejętności zastosowania takiej wiedzy w praktyce. Co najmniej część tej weryfikacji odbywa się w formie pisemnej.

2.   Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, weryfikacja kompetencji zawodowych, o których mowa w art. 6, gwarantuje niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów mających znaczenie dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz umiejętności zastosowania takiej wiedzy w praktyce. Co najmniej część tej weryfikacji odbywa się w formie pisemnej.”;

| 5) | w art. 8 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „3.   Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, sprawdzenie poziomu wiedzy teoretycznej, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także co najmniej następujące przedmioty:






  a) | wymogi prawne i standardy dotyczące sporządzania rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 8 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, sprawdzenie poziomu wiedzy teoretycznej, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także co najmniej następujące przedmioty:

a)

wymogi prawne i standardy dotyczące sporządzania rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

| b) | analizę w zakresie zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

b)

analizę w zakresie zrównoważonego rozwoju;

| c) | proces należytej staranności w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem; |
| --- | --- |

c)

proces należytej staranności w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

| d) | wymogi prawne i standardy atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 26a.”; |
| --- | --- |

d)

wymogi prawne i standardy atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 26a.”;

| 6) | w art. 10 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Aby biegły rewident lub praktykant mogli zostać zatwierdzeni również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, co najmniej osiem miesięcy szkolenia praktycznego, o którym mowa w akapicie pierwszym, musi dotyczyć atestacji rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem.”; |
| --- | --- |

6)

w art. 10 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Aby biegły rewident lub praktykant mogli zostać zatwierdzeni również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, co najmniej osiem miesięcy szkolenia praktycznego, o którym mowa w akapicie pierwszym, musi dotyczyć atestacji rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem.”;

| 7) | art. 12 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 12
  Połączenie szkolenia praktycznego i kształcenia teoretycznego

  1.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że okresy kształcenia teoretycznego w przedmiotach, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 2, zalicza się na poczet okresów wykonywania działalności zawodowej, o których mowa w art. 11, pod warunkiem że takie kształcenie jest potwierdzone egzaminem uznawanym przez dane państwo członkowskie. Kształcenie takie trwa co najmniej jeden rok i nie może spowodować skrócenia okresu wykonywania działalności zawodowej o więcej niż cztery lata.


  2.   Okres wykonywania działalności zawodowej oraz szkolenia praktycznego nie może być krótszy od kursu kształcenia teoretycznego łącznie ze szkoleniem praktycznym, wymaganego w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy.”; |
| --- | --- |

7)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Połączenie szkolenia praktycznego i kształcenia teoretycznego

1.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że okresy kształcenia teoretycznego w przedmiotach, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 2, zalicza się na poczet okresów wykonywania działalności zawodowej, o których mowa w art. 11, pod warunkiem że takie kształcenie jest potwierdzone egzaminem uznawanym przez dane państwo członkowskie. Kształcenie takie trwa co najmniej jeden rok i nie może spowodować skrócenia okresu wykonywania działalności zawodowej o więcej niż cztery lata.

2.   Okres wykonywania działalności zawodowej oraz szkolenia praktycznego nie może być krótszy od kursu kształcenia teoretycznego łącznie ze szkoleniem praktycznym, wymaganego w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy.”;

| 8) | w art. 14 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również w celu przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, test umiejętności, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje odpowiednią wiedzę biegłego rewidenta na temat przepisów ustawowych i wykonawczych przyjmującego państwa członkowskiego w zakresie, w jakim ma to znaczenie dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- |

8)

w art. 14 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również w celu przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, test umiejętności, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje odpowiednią wiedzę biegłego rewidenta na temat przepisów ustawowych i wykonawczych przyjmującego państwa członkowskiego w zakresie, w jakim ma to znaczenie dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| 9) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 14a
  Biegli rewidenci zatwierdzeni lub uznani przed dniem 1 stycznia 2024 r. i osoby przechodzące proces zatwierdzenia dla biegłych rewidentów na dzień 1 stycznia 2024 r.
  Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci zatwierdzeni lub uznani do przeprowadzania badań ustawowych przed dniem 1 stycznia 2024 r. nie podlegali wymogom art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty.
  Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby, które na dzień 1 stycznia 2024 r. są w trakcie przechodzenia procesu zatwierdzenia przewidzianego w art. 6–14, nie podlegały wymogom art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty, pod warunkiem że ukończą ten proces do dnia 1 stycznia 2026 r.
  Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci zatwierdzeni przez dniem 1 stycznia 2026 r., którzy chcą przeprowadzać atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zdobyli niezbędną wiedzę na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym wiedzę na temat przedmiotów wymienionych w art. 8 ust. 3, w ramach wymogu ustawicznego kształcenia, o którym mowa w art. 13.”; |
| --- | --- |

9)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 14a

Biegli rewidenci zatwierdzeni lub uznani przed dniem 1 stycznia 2024 r. i osoby przechodzące proces zatwierdzenia dla biegłych rewidentów na dzień 1 stycznia 2024 r.

Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci zatwierdzeni lub uznani do przeprowadzania badań ustawowych przed dniem 1 stycznia 2024 r. nie podlegali wymogom art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty.

Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby, które na dzień 1 stycznia 2024 r. są w trakcie przechodzenia procesu zatwierdzenia przewidzianego w art. 6–14, nie podlegały wymogom art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty, pod warunkiem że ukończą ten proces do dnia 1 stycznia 2026 r.

Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci zatwierdzeni przez dniem 1 stycznia 2026 r., którzy chcą przeprowadzać atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zdobyli niezbędną wiedzę na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym wiedzę na temat przedmiotów wymienionych w art. 8 ust. 3, w ramach wymogu ustawicznego kształcenia, o którym mowa w art. 13.”;

| 10) | w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   W odniesieniu do biegłych rewidentów rejestr publiczny zawiera co najmniej następujące informacje:






  a) | imię i nazwisko, adres i numer rejestracji; |
| --- | --- | --- | --- |

10)

w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W odniesieniu do biegłych rewidentów rejestr publiczny zawiera co najmniej następujące informacje:

a)

imię i nazwisko, adres i numer rejestracji;

| b) | jeśli ma to zastosowanie, nazwę, adres, adres strony internetowej i numer rejestracji firm(-y) audytorskiej(-ich), przez którą(-e) biegły rewident jest zatrudniany lub z którą(-ymi) jest związany jako wspólnik bądź w inny sposób; |
| --- | --- |

b)

jeśli ma to zastosowanie, nazwę, adres, adres strony internetowej i numer rejestracji firm(-y) audytorskiej(-ich), przez którą(-e) biegły rewident jest zatrudniany lub z którą(-ymi) jest związany jako wspólnik bądź w inny sposób;

| c) | czy biegły rewident jest zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

c)

czy biegły rewident jest zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

| d) | każdą inną rejestrację(-cje) jako biegłego rewidenta przez właściwe władze innych państw członkowskich i jako biegłego rewidenta przez państwa trzecie, w tym nazwę(-y) władzy(władz) rejestrującej(-ych) oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(-y) rejestracji, a także wskazanie, czy rejestracja dotyczy badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”; |
| --- | --- |

d)

każdą inną rejestrację(-cje) jako biegłego rewidenta przez właściwe władze innych państw członkowskich i jako biegłego rewidenta przez państwa trzecie, w tym nazwę(-y) władzy(władz) rejestrującej(-ych) oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(-y) rejestracji, a także wskazanie, czy rejestracja dotyczy badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”;

| b) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W rejestrze wskazuje się, czy biegli rewidenci pochodzący z państw trzecich, o których mowa w akapicie pierwszym, są zarejestrowani do przeprowadzania badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W rejestrze wskazuje się, czy biegli rewidenci pochodzący z państw trzecich, o których mowa w akapicie pierwszym, są zarejestrowani do przeprowadzania badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”;

| 11) | w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:






  „e) | nazwiska i numery rejestracji wszystkich biegłych rewidentów zatrudnianych przez firmę audytorską lub związanych z nią w charakterze wspólnika lub w inny sposób, oraz wskazanie, czy są oni również zatwierdzeni do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;” |
| --- | --- | --- | --- |

11)

w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

nazwiska i numery rejestracji wszystkich biegłych rewidentów zatrudnianych przez firmę audytorską lub związanych z nią w charakterze wspólnika lub w inny sposób, oraz wskazanie, czy są oni również zatwierdzeni do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”

| b) | ust. 1 lit. i) otrzymuje brzmienie:






  „(i) | każdą inną rejestrację(-cje) jako firmy audytorskiej przez właściwe władze innych państw członkowskich i jako jednostki audytorskiej przez państwa trzecie, w tym nazwę(-y) władzy(władz) rejestrującej(-ych) oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(-y) rejestracji, a także wskazanie, czy rejestracja dotyczy badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 1 lit. i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

każdą inną rejestrację(-cje) jako firmy audytorskiej przez właściwe władze innych państw członkowskich i jako jednostki audytorskiej przez państwa trzecie, w tym nazwę(-y) władzy(władz) rejestrującej(-ych) oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(-y) rejestracji, a także wskazanie, czy rejestracja dotyczy badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”;

| c) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W rejestrze wskazuje się, czy jednostki audytorskie z państw trzecich, o których mowa w akapicie pierwszym, są zarejestrowane do przeprowadzania badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”; |
| --- | --- |

c)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W rejestrze wskazuje się, czy jednostki audytorskie z państw trzecich, o których mowa w akapicie pierwszym, są zarejestrowane do przeprowadzania badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”;

| 12) | w art. 24b wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy badanie ustawowe jest przeprowadzane przez firmę audytorską, firma ta wyznaczała przynajmniej jednego swojego kluczowego partnera. Firma audytorska zapewnia swojemu kluczowemu partnerowi (swoim kluczowym partnerom) wystarczające zasoby oraz personel posiadający kompetencje i zdolności niezbędne do właściwego wykonywania jego (ich) obowiązków.
  Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzana jest przez firmę audytorską, firma ta wyznaczała co najmniej jednego kluczowego partnera w zakresie zrównoważonego rozwoju, którym może być kluczowy partner firmy audytorskiej lub jeden z takich partnerów. Firma audytorska zapewnia swojemu kluczowemu partnerowi (swoim kluczowym partnerom) w zakresie zrównoważonego rozwoju wystarczające zasoby oraz personel posiadający kompetencje i zdolności niezbędne do właściwego wykonywania jego (ich) obowiązków.
  Zapewnienie jakości, niezależności i kompetencji w badaniu i atestacji to główne kryteria, którymi kieruje się firma audytorska przy wyborze i wyznaczaniu swojego kluczowego partnera lub swoich kluczowych partnerów i, w stosownych przypadkach, kluczowego partnera (kluczowych partnerów) w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Kluczowy partner lub kluczowi partnerzy firmy audytorskiej biorą czynny udział w przeprowadzaniu badania ustawowego. Kluczowy partner lub kluczowi partnerzy w zakresie zrównoważonego rozwoju biorą czynny udział w przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- | --- |

12)

w art. 24b wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy badanie ustawowe jest przeprowadzane przez firmę audytorską, firma ta wyznaczała przynajmniej jednego swojego kluczowego partnera. Firma audytorska zapewnia swojemu kluczowemu partnerowi (swoim kluczowym partnerom) wystarczające zasoby oraz personel posiadający kompetencje i zdolności niezbędne do właściwego wykonywania jego (ich) obowiązków.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzana jest przez firmę audytorską, firma ta wyznaczała co najmniej jednego kluczowego partnera w zakresie zrównoważonego rozwoju, którym może być kluczowy partner firmy audytorskiej lub jeden z takich partnerów. Firma audytorska zapewnia swojemu kluczowemu partnerowi (swoim kluczowym partnerom) w zakresie zrównoważonego rozwoju wystarczające zasoby oraz personel posiadający kompetencje i zdolności niezbędne do właściwego wykonywania jego (ich) obowiązków.

Zapewnienie jakości, niezależności i kompetencji w badaniu i atestacji to główne kryteria, którymi kieruje się firma audytorska przy wyborze i wyznaczaniu swojego kluczowego partnera lub swoich kluczowych partnerów i, w stosownych przypadkach, kluczowego partnera (kluczowych partnerów) w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Kluczowy partner lub kluczowi partnerzy firmy audytorskiej biorą czynny udział w przeprowadzaniu badania ustawowego. Kluczowy partner lub kluczowi partnerzy w zakresie zrównoważonego rozwoju biorą czynny udział w przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „2a.   Przy przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju biegły rewident poświęca wystarczająco dużo czasu na przeprowadzenie zlecenia i przeznacza wystarczające zasoby pozwalające mu na właściwe wykonanie swoich obowiązków.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.   Przy przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju biegły rewident poświęca wystarczająco dużo czasu na przeprowadzenie zlecenia i przeznacza wystarczające zasoby pozwalające mu na właściwe wykonanie swoich obowiązków.”;

| c) | ust. 4 lit. b) i c) otrzymują brzmienie:






  „b) | w przypadku firmy audytorskiej – imię(imiona) i nazwisko(a) kluczowego(-ych) partnera(-ów) firmy audytorskiej i, w stosownych przypadkach, imię(imiona) i nazwisko(a) kluczowego(-ych) partnera(-ów) w zakresie zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- | --- |

c)

ust. 4 lit. b) i c) otrzymują brzmienie:

„b)

w przypadku firmy audytorskiej – imię(imiona) i nazwisko(a) kluczowego(-ych) partnera(-ów) firmy audytorskiej i, w stosownych przypadkach, imię(imiona) i nazwisko(a) kluczowego(-ych) partnera(-ów) w zakresie zrównoważonego rozwoju;

| c) | wynagrodzenie pobrane z tytułu przeprowadzenia badania ustawowego, wynagrodzenie pobrane z tytułu przeprowadzenia atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz wynagrodzenie pobrane z tytułu innych usług w każdym roku obrotowym.”; |
| --- | --- |

c)

wynagrodzenie pobrane z tytułu przeprowadzenia badania ustawowego, wynagrodzenie pobrane z tytułu przeprowadzenia atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz wynagrodzenie pobrane z tytułu innych usług w każdym roku obrotowym.”;

| d) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „5a.   Biegły rewident lub firma audytorska tworzą zbiór dokumentacji z atestacji dla każdego zlecenia atestacji dotyczącej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Biegły rewident lub firma audytorska dokumentują co najmniej dane zarejestrowane zgodnie z art. 22b w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Biegły rewident lub firma audytorska przechowują wszelkie inne dane i dokumenty, które mają znaczenie na poparcie sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a, i na potrzeby monitorowania zgodności z niniejszą dyrektywą oraz innymi mającymi zastosowanie wymogami prawnymi w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.
  Zbiór dokumentacji z atestacji jest zamykany nie później niż 60 dni po dacie podpisania sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a.
  W przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zbiór dokumentacji z atestacji można zawrzeć w zbiorze dokumentacji z badania ustawowego.”; |
| --- | --- |

d)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5a.   Biegły rewident lub firma audytorska tworzą zbiór dokumentacji z atestacji dla każdego zlecenia atestacji dotyczącej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Biegły rewident lub firma audytorska dokumentują co najmniej dane zarejestrowane zgodnie z art. 22b w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Biegły rewident lub firma audytorska przechowują wszelkie inne dane i dokumenty, które mają znaczenie na poparcie sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a, i na potrzeby monitorowania zgodności z niniejszą dyrektywą oraz innymi mającymi zastosowanie wymogami prawnymi w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Zbiór dokumentacji z atestacji jest zamykany nie później niż 60 dni po dacie podpisania sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a.

W przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zbiór dokumentacji z atestacji można zawrzeć w zbiorze dokumentacji z badania ustawowego.”;

| e) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:

  „Biegły rewident lub firma audytorska przechowują dokumentację na temat wszelkich złożonych na piśmie skarg dotyczących wykonania przeprowadzonych badań ustawowych i wykonania przeprowadzonych zleceń atestacji dotyczącej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- |

e)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„Biegły rewident lub firma audytorska przechowują dokumentację na temat wszelkich złożonych na piśmie skarg dotyczących wykonania przeprowadzonych badań ustawowych i wykonania przeprowadzonych zleceń atestacji dotyczącej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| 13) | art. 25 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 25
  Wynagrodzenie za badanie i atestację
  Państwa członkowskie zapewniają wdrożenie stosownych przepisów, które przewidują, że wynagrodzenia za badania ustawowe oraz atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju:






  a) | nie są uzależnione od świadczenia dodatkowych usług na rzecz jednostki podlegającej badaniu ustawowemu lub atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, ani nie są kształtowane przez świadczenie takich usług; oraz |
| --- | --- | --- |

13)

art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

Wynagrodzenie za badanie i atestację

Państwa członkowskie zapewniają wdrożenie stosownych przepisów, które przewidują, że wynagrodzenia za badania ustawowe oraz atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju:

a)

nie są uzależnione od świadczenia dodatkowych usług na rzecz jednostki podlegającej badaniu ustawowemu lub atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, ani nie są kształtowane przez świadczenie takich usług; oraz

| b) | nie mają w żadnej mierze charakteru warunkowego.”; |
| --- | --- |

b)

nie mają w żadnej mierze charakteru warunkowego.”;

| 14) | dodaje się artykuły w brzmieniu:

  „Artykuł 25b
  Etyka zawodowa, niezależność, obiektywizm, poufność i tajemnica zawodowa w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju
  Wymogi w art. 21–24a dotyczące badania ustawowego sprawozdań finansowych mają zastosowanie odpowiednio do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.


  Artykuł 25c
  Zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, w przypadku gdy biegły rewident przeprowadza atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego

  1.   Biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego ani żaden z członków sieci, do której należy biegły rewident lub firma audytorska, nie świadczą bezpośrednio ani pośrednio na rzecz jednostki interesu publicznego podlegającej atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, na rzecz jej jednostki dominującej ani jednostek przez nią kontrolowanych w ramach Unii zabronionych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. b) i c) oraz lit. e)–k) rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w następujących okresach:






  a) | w okresie od rozpoczęcia okresu objętego atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju do wydania sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz |
| --- | --- | --- |

14)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 25b

Etyka zawodowa, niezależność, obiektywizm, poufność i tajemnica zawodowa w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

Wymogi w art. 21–24a dotyczące badania ustawowego sprawozdań finansowych mają zastosowanie odpowiednio do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Artykuł 25c

Zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, w przypadku gdy biegły rewident przeprowadza atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego

1.   Biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego ani żaden z członków sieci, do której należy biegły rewident lub firma audytorska, nie świadczą bezpośrednio ani pośrednio na rzecz jednostki interesu publicznego podlegającej atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, na rzecz jej jednostki dominującej ani jednostek przez nią kontrolowanych w ramach Unii zabronionych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. b) i c) oraz lit. e)–k) rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w następujących okresach:

a)

w okresie od rozpoczęcia okresu objętego atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju do wydania sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz

| b) | w roku obrotowym bezpośrednio poprzedzającym okres, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, w odniesieniu do usług określonych w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. e) rozporządzenia (UE) nr 537/2014. |
| --- | --- |

b)

w roku obrotowym bezpośrednio poprzedzającym okres, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, w odniesieniu do usług określonych w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. e) rozporządzenia (UE) nr 537/2014.

2.   Biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego oraz – w przypadku gdy biegły rewident lub firma audytorska należą do sieci – każdy członek takiej sieci mogą świadczyć na rzecz jednostki interesu publicznego podlegającej atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, na rzecz jej jednostki dominującej lub jednostek przez nią kontrolowanych usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych inne niż zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, lub – w stosownych przypadkach – inne niż zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 537/2014, lub usługi uznawane przez państwa członkowskie za stanowiące zagrożenie dla niezależności, o których mowa w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia, pod warunkiem zatwierdzenia przez komitet ds. audytu po dokonaniu przez niego właściwej oceny zagrożeń dla niezależności oraz zabezpieczeń zastosowanych zgodnie z art. 22b niniejszej dyrektywy.

3.   W przypadku gdy członek sieci, do której należą biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego, świadczy zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, na rzecz jednostki zarejestrowanej w państwie trzecim, kontrolowanej przez jednostkę interesu publicznego, która podlega atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, dany biegły rewident lub dana firma audytorska oceniają, czy ich niezależność byłaby zagrożona wskutek świadczenia takich usług przez członka sieci.

Jeżeli ich niezależność jest zagrożona, biegły rewident lub firma audytorska stosują zabezpieczenia w celu ograniczenia zagrożeń spowodowanych świadczeniem w państwie trzecim zabronionych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Biegły rewident lub firma audytorska mogą kontynuować wykonywanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego wyłącznie w przypadku, gdy mogą uzasadnić, zgodnie z art. 22b, że świadczenie tych usług nie ma wpływu na ich osąd zawodowy ani na sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Artykuł 25d

Nieprawidłowości

Art. 7 rozporządzenia (UE) nr 537/2014 stosuje się odpowiednio do biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej przeprowadzającego (-ej) atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego.”;

| 15) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 26a
  Standardy atestacji dotyczące sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

  1.   Państwa członkowskie wymagają od biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie ze standardami atestacji przyjętymi przez Komisję zgodnie z ust. 3.


  2.   Państwa członkowskie mogą stosować krajowe standardy, procedury lub wymogi atestacji, dopóki Komisja nie przyjmie standardu atestacji obejmującego tę samą kwestię.
  Państwa członkowskie przekazują Komisji krajowe standardy, procedury lub wymogi atestacji co najmniej trzy miesiące przed ich wejściem w życie.


  3.   Najpóźniej do dnia 1 października 2026 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 48a w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez wprowadzenie przepisów dotyczących standardów atestacji dającej ograniczoną pewność określających procedury, które biegły(li) rewident(ci) i firma(-y) audytorska(-ie) wykonują w celu wyciągnięcia wniosków na temat atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym planowania zlecenia, uwzględniania rodzajów ryzyka i reagowania na nie oraz rodzaju wniosków, jakie należy zawrzeć w sprawozdaniu z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub, w odpowiednim przypadku, w sprawozdaniu z badania.
  Najpóźniej do dnia 1 października 2028 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 48a uzupełniające niniejszą dyrektywę w celu ustanowienia standardów atestacji dającej wystarczającą pewność, po dokonaniu oceny, czy biegli rewidenci i jednostki są w stanie zagwarantować wystarczającą pewność. Biorąc pod uwagę wyniki tej oceny, a zatem stosownie do sytuacji, w tych aktach delegowanych określa się datę, od której opinia, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), ma opierać się na zleceniu atestacji dającej wystarczającą pewność opartej na tych standardach atestacji dającej wystarczającą pewność.
  Komisja może przyjąć standardy atestacji, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, tylko w przypadku gdy:






  a) | zostały opracowane z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości; |
| --- | --- | --- |

15)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 26a

Standardy atestacji dotyczące sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

1.   Państwa członkowskie wymagają od biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie ze standardami atestacji przyjętymi przez Komisję zgodnie z ust. 3.

2.   Państwa członkowskie mogą stosować krajowe standardy, procedury lub wymogi atestacji, dopóki Komisja nie przyjmie standardu atestacji obejmującego tę samą kwestię.

Państwa członkowskie przekazują Komisji krajowe standardy, procedury lub wymogi atestacji co najmniej trzy miesiące przed ich wejściem w życie.

3.   Najpóźniej do dnia 1 października 2026 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 48a w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez wprowadzenie przepisów dotyczących standardów atestacji dającej ograniczoną pewność określających procedury, które biegły(li) rewident(ci) i firma(-y) audytorska(-ie) wykonują w celu wyciągnięcia wniosków na temat atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym planowania zlecenia, uwzględniania rodzajów ryzyka i reagowania na nie oraz rodzaju wniosków, jakie należy zawrzeć w sprawozdaniu z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub, w odpowiednim przypadku, w sprawozdaniu z badania.

Najpóźniej do dnia 1 października 2028 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 48a uzupełniające niniejszą dyrektywę w celu ustanowienia standardów atestacji dającej wystarczającą pewność, po dokonaniu oceny, czy biegli rewidenci i jednostki są w stanie zagwarantować wystarczającą pewność. Biorąc pod uwagę wyniki tej oceny, a zatem stosownie do sytuacji, w tych aktach delegowanych określa się datę, od której opinia, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), ma opierać się na zleceniu atestacji dającej wystarczającą pewność opartej na tych standardach atestacji dającej wystarczającą pewność.

Komisja może przyjąć standardy atestacji, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, tylko w przypadku gdy:

a)

zostały opracowane z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości;

| b) | przyczyniają się do wysokiego poziomu wiarygodności i jakości rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz |
| --- | --- |

b)

przyczyniają się do wysokiego poziomu wiarygodności i jakości rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz

| c) | sprzyjają wspólnemu dobru Unii.”; |
| --- | --- |

c)

sprzyjają wspólnemu dobru Unii.”;

| 16) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 27a
  Atestacja skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

  1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku zleceń atestacji dotyczącej skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju grupy przedsiębiorstw:






  a) | w odniesieniu do skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – biegły rewident grupy ponosił pełną odpowiedzialność za sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a; |
| --- | --- | --- |

16)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 27a

Atestacja skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku zleceń atestacji dotyczącej skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju grupy przedsiębiorstw:

a)

w odniesieniu do skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – biegły rewident grupy ponosił pełną odpowiedzialność za sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a;

| b) | biegły rewident grupy oceniał pracę w zakresie atestacji wykonaną przez dowolnego(-ych) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie) na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także dokumentował charakter, terminy i zakres prac wykonanych przez tych biegłych rewidentów, w tym w stosownych przypadkach dokonany przez biegłego rewidenta grupy przegląd odpowiednich części dokumentacji tych biegłych rewidentów, które to części dotyczą atestacji; oraz |
| --- | --- |

b)

biegły rewident grupy oceniał pracę w zakresie atestacji wykonaną przez dowolnego(-ych) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie) na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także dokumentował charakter, terminy i zakres prac wykonanych przez tych biegłych rewidentów, w tym w stosownych przypadkach dokonany przez biegłego rewidenta grupy przegląd odpowiednich części dokumentacji tych biegłych rewidentów, które to części dotyczą atestacji; oraz

| c) | biegły rewident grupy dokonał przeglądu pracy w zakresie atestacji wykonanej przez niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego (-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie) na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także aby tę pracę dokumentował. |
| --- | --- |

c)

biegły rewident grupy dokonał przeglądu pracy w zakresie atestacji wykonanej przez niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego (-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie) na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także aby tę pracę dokumentował.

Dokumentacja zachowana przez biegłego rewidenta grupy musi umożliwiać odpowiedniemu właściwemu organowi przeprowadzenie przeglądu pracy biegłego rewidenta grupy.

Do celów niniejszego ustępu akapit pierwszy lit. c) biegły rewident grupy występuje o zgodę danego(-ych) niezależnego(-ych) dostawcy(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego lub biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostki(-ek) audytorskiej(-ich) pochodzącej(-ych) z państwa trzeciego lub firmy(firm) audytorskiej(-ich) na przekazanie odnośnej dokumentacji w trakcie wykonywania atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, jako warunek umożliwiający biegłemu rewidentowi grupy poleganie na wynikach prac wykonanych przez tego(tych) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub tę(te) jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie).

2.   W przypadku gdy biegły rewident grupy nie ma możliwości przestrzegania przepisów ust. 1 akapit pierwszy lit. c), podejmuje on stosowne środki i informuje odpowiedni właściwy organ.

Środki te – w odpowiednim przypadku – obejmują przeprowadzenie dodatkowej pracy w zakresie atestacji, bezpośrednio albo poprzez zlecenie takich zadań w ramach outsourcingu, w odnośnej jednostce zależnej.

3.   W przypadku gdy biegły rewident grupy podlega kontroli zapewnienia jakości lub dochodzeniu dotyczącemu atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju grupy przedsiębiorstw, biegły rewident grupy na żądanie udostępnia właściwemu organowi posiadaną przez siebie odnośną dokumentację dotyczącą pracy w zakresie atestacji wykonanej na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przez odpowiedniego(-ych) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego lub biegłego(-ych) rewidenta(-ów) oraz jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie), w tym wszelką dokumentację roboczą odnoszącą się do atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Właściwy organ może zwrócić się do odpowiednich właściwych organów na podstawie art. 36 o dodatkową dokumentację dotyczącą prac w zakresie atestacji wykonanych przez biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub firmę(-y) audytorską(-ie) na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

W przypadku gdy atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej lub jednostki zależnej należącej do grupy przedsiębiorstw jest przeprowadzana przez biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzących z państwa trzeciego, właściwy organ może zwrócić się o dodatkową dokumentację dotyczącą pracy w zakresie atestacji wykonanej przez biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego lub jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego do odpowiednich właściwych organów z państw trzecich w ramach ustaleń roboczych.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu trzeciego, w przypadku gdy niezależny(-i) dostawca(-y) usług atestacyjnych, biegły(-li) rewident(-ci) pochodzący z państwa trzeciego lub jednostka(i) audytorska(-ie) pochodzące z państwa trzeciego, które nie ma ustaleń roboczych, przeprowadzili atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej lub jednostki zależnej należącej do grupy przedsiębiorstw, biegły rewident grupy, na żądanie, jest również odpowiedzialny za zapewnienie właściwego dostarczenia dodatkowej dokumentacji dotyczącej prac w zakresie atestacji wykonanych przez takiego(-ch) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub jednostkę(-y) audytorską(-ie) pochodzących z państwa trzeciego, w tym dokumentacji roboczej istotnej dla atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Aby zapewnić dostarczenie takich dokumentów, biegły rewident grupy zachowuje egzemplarz takiej dokumentacji lub ewentualnie uzgadnia z niezależnym(i) dostawcą(-ami) usług atestacyjnych, biegłym(-ymi) rewidentem(-ami) lub jednostką(-ami) audytorską(-imi) pochodzącymi z państwa trzeciego swój odpowiedni i nieograniczony do niej dostęp na żądanie lub podejmuje wszelkie inne stosowne działania. W przypadku gdy dokumentacja robocza z atestacji nie może z powodów prawnych lub z innych przyczyn zostać przekazana z państwa trzeciego biegłemu rewidentowi grupy, dokumentacja zachowana przez biegłego rewidenta grupy musi zawierać dowody, że zastosował on odpowiednie procedury w celu uzyskania dostępu do dokumentacji z atestacji, a w przypadku przeszkód innych niż przeszkody prawne wynikające z ustawodawstwa danego państwa trzeciego – dowody na istnienie takich przeszkód.”;

| 17) | art. 28 ust. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:






  „e) | zawiera ono opinię i oświadczenie – oba dokumenty wydane w oparciu o prace podjęte w trakcie badania – zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. a) i b) dyrektywy 2013/34/UE;”; |
| --- | --- | --- |

17)

art. 28 ust. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

zawiera ono opinię i oświadczenie – oba dokumenty wydane w oparciu o prace podjęte w trakcie badania – zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. a) i b) dyrektywy 2013/34/UE;”;

| 18) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 28a
  Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

  1.   Biegły(-li) rewident(-ci) lub firma(-y) audytorska(-ie) przedstawiają w sprawozdaniu z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Sprawozdanie to sporządza się zgodnie z wymogami standardów atestacji przyjętymi przez Komisję w drodze aktów delegowanych przyjętych na podstawie art. 26a ust. 3 lub, do czasu przyjęcia tych standardów atestacji przez Komisję, zgodnie z krajowymi standardami atestacji, o których mowa w art. 26a ust. 2.


  2.   Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządza się na piśmie i sprawozdanie to:






  a) | wskazuje podmiot, którego roczna lub skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju jest przedmiotem zlecenia atestacji; określa, czy chodzi o roczną czy o skonsolidowaną sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, oraz dzień, na który została sporządzona, i okres nią objęty; wskazuje ramy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zastosowane przy sporządzaniu tej sprawozdawczości; |
| --- | --- | --- |

18)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 28a

Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

1.   Biegły(-li) rewident(-ci) lub firma(-y) audytorska(-ie) przedstawiają w sprawozdaniu z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Sprawozdanie to sporządza się zgodnie z wymogami standardów atestacji przyjętymi przez Komisję w drodze aktów delegowanych przyjętych na podstawie art. 26a ust. 3 lub, do czasu przyjęcia tych standardów atestacji przez Komisję, zgodnie z krajowymi standardami atestacji, o których mowa w art. 26a ust. 2.

2.   Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządza się na piśmie i sprawozdanie to:

a)

wskazuje podmiot, którego roczna lub skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju jest przedmiotem zlecenia atestacji; określa, czy chodzi o roczną czy o skonsolidowaną sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, oraz dzień, na który została sporządzona, i okres nią objęty; wskazuje ramy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zastosowane przy sporządzaniu tej sprawozdawczości;

| b) | zawiera opis zakresu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w którym określa się co najmniej standardy atestacji, zgodnie z którymi przeprowadzono atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; |
| --- | --- |

b)

zawiera opis zakresu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w którym określa się co najmniej standardy atestacji, zgodnie z którymi przeprowadzono atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

| c) | zawiera opinię, o której mowa w art. 34a ust. 1 akapit drugi lit. aa) dyrektywy 2013/34/UE. |
| --- | --- |

c)

zawiera opinię, o której mowa w art. 34a ust. 1 akapit drugi lit. aa) dyrektywy 2013/34/UE.

3.   W przypadku gdy atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju została przeprowadzona przez więcej niż jednego biegłego rewidenta lub firmę audytorską, biegły(-li) rewident(-ci) lub firma(-y) audytorska(-ie) uzgadniają wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i przedkładają wspólne sprawozdanie i opinię. W przypadku różnicy zdań każdy biegły rewident lub firma audytorska przedstawiają swoją opinię w odrębnym punkcie sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i uzasadniają różnicę zdań.

4.   Biegły rewident przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju podpisuje sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i opatruje je datą. W przypadku gdy atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadza firma audytorska, sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest podpisywane co najmniej przez biegłego rewidenta lub biegłych rewidentów przeprowadzających atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w imieniu firmy audytorskiej. W przypadku gdy zaangażowano jednocześnie więcej niż jednego biegłego rewidenta lub więcej niż jedną firmę audytorską, sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju podpisują wszyscy biegli rewidenci lub co najmniej biegli rewidenci przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w imieniu każdej firmy audytorskiej. W wyjątkowych okolicznościach państwa członkowskie mogą postanowić, że taki podpis lub takie podpisy nie muszą być ujawniane opinii publicznej, jeżeli takie ujawnienie mogłoby prowadzić do bezpośredniego i znaczącego zagrożenia bezpieczeństwa osobistego jakiejkolwiek osoby.

W każdym przypadku nazwisko(-a) danej(-ych) osoby(-ób) musi(-szą) być znane odpowiednim właściwym organom.

5.   Państwa członkowskie mogą wymagać, aby – w przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju można było umieścić w odrębnej sekcji sprawozdania z badania.

6.   Sprawozdanie biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej dotyczące skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest zgodne z wymogami określonymi w ust. 1–5.”;

| 19) | w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | osoby przeprowadzające kontrole zapewnienia jakości posiadają odpowiednie wykształcenie zawodowe i stosowne doświadczenie w zakresie badania ustawowego, sprawozdawczości finansowej oraz, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem, w połączeniu ze szczegółowym szkoleniem w zakresie kontroli zapewnienia jakości;”; |
| --- | --- | --- | --- |

19)

w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

osoby przeprowadzające kontrole zapewnienia jakości posiadają odpowiednie wykształcenie zawodowe i stosowne doświadczenie w zakresie badania ustawowego, sprawozdawczości finansowej oraz, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem, w połączeniu ze szczegółowym szkoleniem w zakresie kontroli zapewnienia jakości;”;

| b) | ust. 1 lit. f) otrzymuje brzmienie:






  „f) | zakres kontroli zapewnienia jakości popartej odpowiednim sprawdzeniem wybranych zbiorów dokumentacji z badania i, w stosownych przypadkach, zbiorów dokumentacji z atestacji, obejmuje ocenę zgodności z mającymi zastosowanie standardami badania i wymogami z zakresu niezależności, i w stosownych przypadkach, ze standardami atestacji oraz ocenę ilości i jakości wykorzystanych zasobów, ocenę naliczonego wynagrodzenia za badanie oraz wynagrodzenia za atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także ocenę systemu wewnętrznej kontroli jakości firmy audytorskiej;”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 1 lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

zakres kontroli zapewnienia jakości popartej odpowiednim sprawdzeniem wybranych zbiorów dokumentacji z badania i, w stosownych przypadkach, zbiorów dokumentacji z atestacji, obejmuje ocenę zgodności z mającymi zastosowanie standardami badania i wymogami z zakresu niezależności, i w stosownych przypadkach, ze standardami atestacji oraz ocenę ilości i jakości wykorzystanych zasobów, ocenę naliczonego wynagrodzenia za badanie oraz wynagrodzenia za atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także ocenę systemu wewnętrznej kontroli jakości firmy audytorskiej;”;

| c) | ust. 1 lit. h) otrzymuje brzmienie:






  „h) | kontrole zapewnienia jakości odbywają się na podstawie analizy ryzyka, a w przypadku gdy biegli rewidenci i firmy audytorskie przeprowadzają badania ustawowe zdefiniowane w art. 2 pkt 1 lit. a) oraz, w stosownych przypadkach, przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – co najmniej raz na sześć lat;”; |
| --- | --- | --- |

c)

ust. 1 lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h)

kontrole zapewnienia jakości odbywają się na podstawie analizy ryzyka, a w przypadku gdy biegli rewidenci i firmy audytorskie przeprowadzają badania ustawowe zdefiniowane w art. 2 pkt 1 lit. a) oraz, w stosownych przypadkach, przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – co najmniej raz na sześć lat;”;

| d) | ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | kontrolerzy posiadają odpowiednie wykształcenie kierunkowe i stosowne doświadczenie w dziedzinie badań ustawowych, sprawozdawczości finansowej oraz, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem, w połączeniu ze szczegółowym szkoleniem w zakresie kontroli zapewnienia jakości;”; |
| --- | --- | --- |

d)

ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

kontrolerzy posiadają odpowiednie wykształcenie kierunkowe i stosowne doświadczenie w dziedzinie badań ustawowych, sprawozdawczości finansowej oraz, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem, w połączeniu ze szczegółowym szkoleniem w zakresie kontroli zapewnienia jakości;”;

| e) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „2a.   Państwa członkowskie mogą zwolnić, do dnia 31 grudnia 2025 r., osoby przeprowadzające kontrole zapewnienia jakości związane z atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogu posiadania odpowiedniego doświadczenia w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i w dziedzinie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem.”; |
| --- | --- |

e)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.   Państwa członkowskie mogą zwolnić, do dnia 31 grudnia 2025 r., osoby przeprowadzające kontrole zapewnienia jakości związane z atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogu posiadania odpowiedniego doświadczenia w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i w dziedzinie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem.”;

| 20) | art. 30 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie zapewniają istnienie skutecznych systemów dochodzeń i kar mających na celu wykrywanie przypadków nieodpowiedniego wykonywania badania ustawowego i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, ich korygowanie oraz zapobieganie im.


  2.   Bez uszczerbku dla obowiązujących w nich systemów odpowiedzialności cywilnej, państwa członkowskie zapewniają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary wobec biegłych rewidentów i firm audytorskich, w przypadku gdy badania ustawowe lub atestacje sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie są przeprowadzane zgodnie z przepisami przyjętymi w ramach wdrażania niniejszej dyrektywy i, w stosownych przypadkach, z rozporządzeniem (UE) nr 537/2014.
  Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niewprowadzaniu przepisów dotyczących kar administracyjnych w przypadku naruszeń, które podlegają już krajowemu prawu karnemu. W takim przypadku informują Komisję o właściwych przepisach prawa karnego.”; |
| --- | --- |

20)

art. 30 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie zapewniają istnienie skutecznych systemów dochodzeń i kar mających na celu wykrywanie przypadków nieodpowiedniego wykonywania badania ustawowego i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, ich korygowanie oraz zapobieganie im.

2.   Bez uszczerbku dla obowiązujących w nich systemów odpowiedzialności cywilnej, państwa członkowskie zapewniają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary wobec biegłych rewidentów i firm audytorskich, w przypadku gdy badania ustawowe lub atestacje sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie są przeprowadzane zgodnie z przepisami przyjętymi w ramach wdrażania niniejszej dyrektywy i, w stosownych przypadkach, z rozporządzeniem (UE) nr 537/2014.

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niewprowadzaniu przepisów dotyczących kar administracyjnych w przypadku naruszeń, które podlegają już krajowemu prawu karnemu. W takim przypadku informują Komisję o właściwych przepisach prawa karnego.”;

| 21) | w art. 30a ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „ca) | tymczasowy zakaz nakładany na biegłego rewidenta, firmę audytorską lub kluczowego partnera w zakresie zrównoważonego rozwoju – na okres nieprzekraczający trzech lat – przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub podpisywania sprawozdań z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”; |
| --- | --- | --- |

21)

w art. 30a ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„ca)

tymczasowy zakaz nakładany na biegłego rewidenta, firmę audytorską lub kluczowego partnera w zakresie zrównoważonego rozwoju – na okres nieprzekraczający trzech lat – przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub podpisywania sprawozdań z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”;

| 22) | w art. 30a ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „da) | oświadczenie, że sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie spełnia wymogów art. 28a niniejszej dyrektywy;”; |
| --- | --- | --- |

22)

w art. 30a ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„da)

oświadczenie, że sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie spełnia wymogów art. 28a niniejszej dyrektywy;”;

| 23) | w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „3.   Właściwy organ jest zarządzany przez osoby niewykonujące zawodu, które posiadają wiedzę w dziedzinach istotnych dla badania ustawowego i, w stosownych przypadkach, dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Osoby te są wybierane zgodnie z niezależną i przejrzystą procedurą mianowania.”; |
| --- | --- | --- |

23)

w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.   Właściwy organ jest zarządzany przez osoby niewykonujące zawodu, które posiadają wiedzę w dziedzinach istotnych dla badania ustawowego i, w stosownych przypadkach, dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Osoby te są wybierane zgodnie z niezależną i przejrzystą procedurą mianowania.”;

| b) | ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | przyjmowaniem standardów etyki zawodowej, standardów wewnętrznej kontroli jakości firm audytorskich oraz standardów badania i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, z wyjątkiem przypadków, gdy standardy te są przyjmowane lub zatwierdzane przez inne organy państwa członkowskiego;”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

przyjmowaniem standardów etyki zawodowej, standardów wewnętrznej kontroli jakości firm audytorskich oraz standardów badania i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, z wyjątkiem przypadków, gdy standardy te są przyjmowane lub zatwierdzane przez inne organy państwa członkowskiego;”;

| 24) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 36a
  Rozwiązania regulacyjne pomiędzy państwami członkowskimi w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju
  Wymogi art. 34 i 36 dotyczące badania ustawowego sprawozdań finansowych mają zastosowanie odpowiednio do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- |

24)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 36a

Rozwiązania regulacyjne pomiędzy państwami członkowskimi w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

Wymogi art. 34 i 36 dotyczące badania ustawowego sprawozdań finansowych mają zastosowanie odpowiednio do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| 25) | w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Akapit pierwszy ma zastosowanie do wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej na potrzeby atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- | --- |

25)

w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Akapit pierwszy ma zastosowanie do wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej na potrzeby atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| b) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Akapit pierwszy ma zastosowanie do wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej na potrzeby atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Akapit pierwszy ma zastosowanie do wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej na potrzeby atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| c) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Zabrania się wszelkich klauzul umownych ograniczających możliwość wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej przez walne zgromadzenie wspólników lub członków badanej jednostki zgodnie z ust. 1 do określonych kategorii lub wykazów biegłych rewidentów lub firm audytorskich w odniesieniu do wyboru konkretnego biegłego rewidenta lub konkretnej firmy audytorskiej na potrzeby przeprowadzenia badania ustawowego i, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tej jednostki. Wszelkie takie istniejące klauzule są nieważne.
  Państwa członkowskie zapewniają, aby wspólnicy lub członkowie dużych jednostek podlegających art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, z wyjątkiem jednostek, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy, i którzy reprezentują ponad 5 % praw głosu lub 5 % kapitału jednostki, działając indywidualnie lub zbiorowo, mieli prawo złożenia projektu uchwały walnego zgromadzenia wspólników lub członków wymagającej, aby akredytowana strona trzecia, która nie należy do tej samej firmy audytorskiej lub sieci co biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzająca badanie ustawowe, sporządziła sprawozdanie dotyczące niektórych elementów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz aby takie sprawozdanie było udostępniane walnemu zgromadzeniu wspólników lub członków.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Zabrania się wszelkich klauzul umownych ograniczających możliwość wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej przez walne zgromadzenie wspólników lub członków badanej jednostki zgodnie z ust. 1 do określonych kategorii lub wykazów biegłych rewidentów lub firm audytorskich w odniesieniu do wyboru konkretnego biegłego rewidenta lub konkretnej firmy audytorskiej na potrzeby przeprowadzenia badania ustawowego i, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tej jednostki. Wszelkie takie istniejące klauzule są nieważne.

Państwa członkowskie zapewniają, aby wspólnicy lub członkowie dużych jednostek podlegających art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, z wyjątkiem jednostek, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy, i którzy reprezentują ponad 5 % praw głosu lub 5 % kapitału jednostki, działając indywidualnie lub zbiorowo, mieli prawo złożenia projektu uchwały walnego zgromadzenia wspólników lub członków wymagającej, aby akredytowana strona trzecia, która nie należy do tej samej firmy audytorskiej lub sieci co biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzająca badanie ustawowe, sporządziła sprawozdanie dotyczące niektórych elementów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz aby takie sprawozdanie było udostępniane walnemu zgromadzeniu wspólników lub członków.”;

| 26) | w art. 38 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci lub firmy audytorskie mogli(-ły) być zwalniani(-e) tylko w przypadku zaistnienia zasadnych podstaw. Rozbieżność opinii na temat podejścia księgowego, procedur badania lub, w stosownych przypadkach, na temat procedur sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub procedur atestacji nie stanowią zasadnej podstawy zwolnienia.”; |
| --- | --- | --- |

26)

w art. 38 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci lub firmy audytorskie mogli(-ły) być zwalniani(-e) tylko w przypadku zaistnienia zasadnych podstaw. Rozbieżność opinii na temat podejścia księgowego, procedur badania lub, w stosownych przypadkach, na temat procedur sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub procedur atestacji nie stanowią zasadnej podstawy zwolnienia.”;

| b) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Obowiązek poinformowania przewidziany w akapicie pierwszym ma również zastosowanie do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Obowiązek poinformowania przewidziany w akapicie pierwszym ma również zastosowanie do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| c) | w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Akapit pierwszy ma również zastosowanie do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”; |
| --- | --- |

c)

w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Akapit pierwszy ma również zastosowanie do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

| 27) | w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „4a.   Państwa członkowskie mogą zezwolić na to, aby funkcje przypisane komitetowi ds. audytu w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju były wykonywane przez organ administracyjny lub nadzorczy jako całość lub przez specjalny organ ustanowiony przez organ administracyjny lub nadzorczy.”; |
| --- | --- | --- |

27)

w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a.   Państwa członkowskie mogą zezwolić na to, aby funkcje przypisane komitetowi ds. audytu w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju były wykonywane przez organ administracyjny lub nadzorczy jako całość lub przez specjalny organ ustanowiony przez organ administracyjny lub nadzorczy.”;

| b) | ust. 6 lit. a)–e) otrzymują brzmienie:






  „a) | informuje organ administracyjny lub nadzorczy badanej jednostki o wynikach badania ustawowego oraz, w stosownych przypadkach, o wynikach atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i wyjaśnia, w jaki sposób badanie ustawowe oraz atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyczyniły się do rzetelności, odpowiednio, sprawozdawczości finansowej i sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i jaka była rola komitetu ds. audytu w tym procesie; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 6 lit. a)–e) otrzymują brzmienie:

„a)

informuje organ administracyjny lub nadzorczy badanej jednostki o wynikach badania ustawowego oraz, w stosownych przypadkach, o wynikach atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i wyjaśnia, w jaki sposób badanie ustawowe oraz atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyczyniły się do rzetelności, odpowiednio, sprawozdawczości finansowej i sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i jaka była rola komitetu ds. audytu w tym procesie;

| b) | monitoruje proces sprawozdawczości finansowej i, w stosownych przypadkach, proces sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym proces sprawozdawczości elektronicznej, o którym mowa w art. 29d dyrektywy 2013/34/UE, a także proces przeprowadzany przez jednostkę w celu identyfikacji informacji przedstawianych zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b tej dyrektywy oraz przedkłada zalecenia lub propozycje w celu zapewnienia rzetelności tych procesów; |
| --- | --- |

b)

monitoruje proces sprawozdawczości finansowej i, w stosownych przypadkach, proces sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym proces sprawozdawczości elektronicznej, o którym mowa w art. 29d dyrektywy 2013/34/UE, a także proces przeprowadzany przez jednostkę w celu identyfikacji informacji przedstawianych zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b tej dyrektywy oraz przedkłada zalecenia lub propozycje w celu zapewnienia rzetelności tych procesów;

| c) | monitoruje skuteczność istniejących w jednostce wewnętrznych systemów kontroli jakości i zarządzania ryzykiem oraz, w stosownych przypadkach, jej audytu wewnętrznego w zakresie sprawozdawczości finansowej i, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki, w tym jej procesu sprawozdawczości elektronicznej, o którym mowa w art. 29d dyrektywy 2013/34/UE, bez naruszania jej niezależności; |
| --- | --- |

c)

monitoruje skuteczność istniejących w jednostce wewnętrznych systemów kontroli jakości i zarządzania ryzykiem oraz, w stosownych przypadkach, jej audytu wewnętrznego w zakresie sprawozdawczości finansowej i, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki, w tym jej procesu sprawozdawczości elektronicznej, o którym mowa w art. 29d dyrektywy 2013/34/UE, bez naruszania jej niezależności;

| d) | monitoruje badanie ustawowe rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz, w stosownych przypadkach, atestację rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w szczególności ich wykonanie, z uwzględnieniem wszelkich ustaleń i wniosków właściwego organu zgodnie z art. 26 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 537/2014; |
| --- | --- |

d)

monitoruje badanie ustawowe rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz, w stosownych przypadkach, atestację rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w szczególności ich wykonanie, z uwzględnieniem wszelkich ustaleń i wniosków właściwego organu zgodnie z art. 26 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 537/2014;

| e) | kontroluje i monitoruje niezależność biegłych rewidentów lub firm audytorskich zgodnie z art. 22, 22a, 22b, 24a, 24b, 25b, 25c oraz 25d niniejszej dyrektywy i z art. 6 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w szczególności zasadność świadczenia usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych na rzecz badanej jednostki zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia;”; |
| --- | --- |

e)

kontroluje i monitoruje niezależność biegłych rewidentów lub firm audytorskich zgodnie z art. 22, 22a, 22b, 24a, 24b, 25b, 25c oraz 25d niniejszej dyrektywy i z art. 6 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w szczególności zasadność świadczenia usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych na rzecz badanej jednostki zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia;”;

| 28) | w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Właściwe organy państwa członkowskiego rejestrują, zgodnie z art. 15, 16 i 17 niniejszej dyrektywy, każdego biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego i każdą jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego, w przypadku gdy taki biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego lub jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego przedstawiają sprawozdanie z badania dotyczące rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, sprawozdanie z atestacji dotyczące rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki zarejestrowanej poza Unią, której zbywalne papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym tego państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (*27), z wyjątkiem sytuacji, gdy dana jednostka jest emitentem wyłącznie dłużnych papierów wartościowych znajdujących się w obiegu, w przypadku których spełniony jest jeden z następujących warunków:






  a) | wspomniane papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w państwie członkowskim zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE przed dniem 31 grudnia 2010 r., a ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w dniu emisji co najmniej 50 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w innej walucie, równowartość przynajmniej 50 000 EUR w dniu emisji; |
| --- | --- | --- | --- |

28)

w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Właściwe organy państwa członkowskiego rejestrują, zgodnie z art. 15, 16 i 17 niniejszej dyrektywy, każdego biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego i każdą jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego, w przypadku gdy taki biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego lub jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego przedstawiają sprawozdanie z badania dotyczące rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, sprawozdanie z atestacji dotyczące rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki zarejestrowanej poza Unią, której zbywalne papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym tego państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (*27), z wyjątkiem sytuacji, gdy dana jednostka jest emitentem wyłącznie dłużnych papierów wartościowych znajdujących się w obiegu, w przypadku których spełniony jest jeden z następujących warunków:

a)

wspomniane papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w państwie członkowskim zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE przed dniem 31 grudnia 2010 r., a ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w dniu emisji co najmniej 50 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w innej walucie, równowartość przynajmniej 50 000 EUR w dniu emisji;

| b) | wspomniane papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w państwie członkowskim zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE w dniu 31 grudnia 2010 r. lub później, a ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w dniu emisji co najmniej 100 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w innej walucie, równowartość przynajmniej 100 000 EUR w dniu emisji. |
| --- | --- |

b)

wspomniane papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w państwie członkowskim zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE w dniu 31 grudnia 2010 r. lub później, a ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w dniu emisji co najmniej 100 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w innej walucie, równowartość przynajmniej 100 000 EUR w dniu emisji.

(*27)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).”;"

*27

| b) | ust. 4–6 otrzymują brzmienie:

  „4.   Bez uszczerbku dla art. 46 sprawozdania z badania dotyczące rocznych sprawozdań finansowych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub – w stosownych przypadkach – sprawozdania z atestacji rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wydane przez biegłych rewidentów pochodzących z państw trzecich lub jednostki audytorskie pochodzące z państw trzecich, którzy(-re) nie są zarejestrowani(-e) w państwie członkowskim, nie mają skutku prawnego w tym państwie członkowskim.


  5.   Państwo członkowskie może zarejestrować jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego do celów badania sprawozdań finansowych tylko wtedy, gdy:






  a) | większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10, z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 i art. 10 ust. 1 akapit drugi; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 4–6 otrzymują brzmienie:

„4.   Bez uszczerbku dla art. 46 sprawozdania z badania dotyczące rocznych sprawozdań finansowych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub – w stosownych przypadkach – sprawozdania z atestacji rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wydane przez biegłych rewidentów pochodzących z państw trzecich lub jednostki audytorskie pochodzące z państw trzecich, którzy(-re) nie są zarejestrowani(-e) w państwie członkowskim, nie mają skutku prawnego w tym państwie członkowskim.

5.   Państwo członkowskie może zarejestrować jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego do celów badania sprawozdań finansowych tylko wtedy, gdy:

a)

większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10, z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 i art. 10 ust. 1 akapit drugi;

| b) | biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego przeprowadzający badanie w imieniu jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10, z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 i art. 10 ust. 1 akapit drugi; |
| --- | --- |

b)

biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego przeprowadzający badanie w imieniu jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10, z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 i art. 10 ust. 1 akapit drugi;

| c) | badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przeprowadzane są zgodnie z międzynarodowymi standardami badania, o których mowa w art. 26, jak również z wymogami określonymi w art. 22, 22b i 25 lub z równoważnymi standardami i wymogami; |
| --- | --- |

c)

badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przeprowadzane są zgodnie z międzynarodowymi standardami badania, o których mowa w art. 26, jak również z wymogami określonymi w art. 22, 22b i 25 lub z równoważnymi standardami i wymogami;

| d) | jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego publikuje na swojej stronie internetowej roczne sprawozdanie z przejrzystości, obejmujące informacje, o których mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, lub spełnia równoważne wymogi dotyczące ujawniania informacji. |
| --- | --- |

d)

jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego publikuje na swojej stronie internetowej roczne sprawozdanie z przejrzystości, obejmujące informacje, o których mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, lub spełnia równoważne wymogi dotyczące ujawniania informacji.

Państwo członkowskie może zarejestrować jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tylko wtedy, gdy:

| a) | większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10; |
| --- | --- |

a)

większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10;

| b) | biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego przeprowadzający atestację w imieniu jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10; |
| --- | --- |

b)

biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego przeprowadzający atestację w imieniu jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10;

| c) | atestacja rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o której mowa w ust. 1, przeprowadzana jest zgodnie ze standardami atestacji, o których mowa w art. 26a, jak również z wymogami określonymi w art. 22, 22b, 25 i 25b lub z równoważnymi standardami i wymogami; |
| --- | --- |

c)

atestacja rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o której mowa w ust. 1, przeprowadzana jest zgodnie ze standardami atestacji, o których mowa w art. 26a, jak również z wymogami określonymi w art. 22, 22b, 25 i 25b lub z równoważnymi standardami i wymogami;

| d) | jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego publikuje na swojej stronie internetowej roczne sprawozdanie z przejrzystości, obejmujące informacje, o których mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, lub spełnia równoważne wymogi dotyczące ujawniania informacji. |
| --- | --- |

d)

jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego publikuje na swojej stronie internetowej roczne sprawozdanie z przejrzystości, obejmujące informacje, o których mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, lub spełnia równoważne wymogi dotyczące ujawniania informacji.

5a.   Państwo członkowskie może zarejestrować biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego do celów badania sprawozdań finansowych tylko wtedy, gdy taki biegły rewident spełnia wymogi określone w ust. 5 akapit pierwszy lit. b), c) i d) niniejszego artykułu.

Państwo członkowskie może zarejestrować biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tylko wtedy, gdy taki biegły rewident spełnia wymogi określone ust. 5 akapit drugi lit. b), c) i d) niniejszego artykułu.

6.   W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 5 akapit pierwszy lit. c) i ust. 5 akapit drugi lit. c) niniejszego artykułu Komisja jest uprawniona do podjęcia – w drodze aktów wykonawczych – decyzji o równoważności, o której mowa w tym ustępie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

Państwa członkowskie mogą dokonywać oceny równoważności, o której mowa w ust. 5 akapit pierwszy lit. c) i ust. 5 akapit drugi lit. c) niniejszego artykułu, dopóki Komisja nie podejmie żadnej takiej decyzji.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 48a, aby uzupełnić niniejszą dyrektywę w celu określenia ogólnych kryteriów równoważności stosowanych do oceny, czy badania sprawozdań finansowych oraz, w stosownych przypadkach, atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, są przeprowadzane zgodnie z, odpowiednio, międzynarodowymi standardami badania zdefiniowanymi w art. 26 i ze standardami atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 26a, a także z wymogami określonymi w art. 22, 24 i 25. Kryteria takie, które mają zastosowanie do wszystkich państw trzecich, są stosowane przez państwa członkowskie przy ocenie równoważności na szczeblu krajowym.”;

| 29) | w art. 48a wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 26a ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony.”; |
| --- | --- | --- |

29)

w art. 48a wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 26a ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 26 ust. 3, art. 26a ust. 3, art. 45 ust. 6, art. 46 ust. 2 i art. 47 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 26 ust. 3, art. 26a ust. 3, art. 45 ust. 6, art. 46 ust. 2 i art. 47 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”;

| c) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 26 ust. 3, art. 26a ust. 3, art. 45 ust. 6, art. 46 ust. 2 lub art. 47 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie czterech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 26 ust. 3, art. 26a ust. 3, art. 45 ust. 6, art. 46 ust. 2 lub art. 47 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie czterech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

Artykuł 4

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 537/2014

W rozporządzeniu (UE) nr 537/2014 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 4 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „Na potrzeby ograniczeń określonych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu wyłącza się atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, inne niż usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1, których świadczenie jest wymagane zgodnie z przepisami ustawodawstwa unijnego lub krajowego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 4 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Na potrzeby ograniczeń określonych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu wyłącza się atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, inne niż usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1, których świadczenie jest wymagane zgodnie z przepisami ustawodawstwa unijnego lub krajowego.”;

| 2) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 akapit drugi lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | prowadzenie księgowości oraz sporządzanie dokumentacji księgowej i sprawozdań finansowych, a także sporządzanie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 akapit drugi lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

prowadzenie księgowości oraz sporządzanie dokumentacji księgowej i sprawozdań finansowych, a także sporządzanie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”;

| b) | w ust. 4 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie jest wymagane zatwierdzenie przez komitet ds. audytu, o którym mowa w akapicie pierwszym.”. |
| --- | --- |

b)

w ust. 4 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie jest wymagane zatwierdzenie przez komitet ds. audytu, o którym mowa w akapicie pierwszym.”.

Artykuł 5

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1–3 niniejszej dyrektywy do dnia 6 lipca 2024 r. Niezwłocznie przekazują one Komisji tekst tych przepisów.

2.   Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 1, z wyjątkiem pkt 14:

| a) | w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu:






  (i) | do dużych jednostek w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, przekraczających na dzień bilansowy średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym; |
| --- | --- | --- |

a)

w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu:

(i)

do dużych jednostek w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, przekraczających na dzień bilansowy średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym;

| (ii) | do jednostek interesu publicznego zdefiniowanych w art. 2 pkt 1 dyrektywy 2013/34/UE, które są jednostkami dominującymi dużej grupy w rozumieniu art. 3 ust. 7 tej dyrektywy, przekraczających na dzień bilansowy, w ujęciu skonsolidowanym, średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym; |
| --- | --- |

(ii)

do jednostek interesu publicznego zdefiniowanych w art. 2 pkt 1 dyrektywy 2013/34/UE, które są jednostkami dominującymi dużej grupy w rozumieniu art. 3 ust. 7 tej dyrektywy, przekraczających na dzień bilansowy, w ujęciu skonsolidowanym, średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym;

| b) | w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2025 r. lub po tym dniu:






  (i) | do dużych jednostek w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, innych niż te, o których mowa w lit. a) ppkt (i) niniejszego akapitu; |
| --- | --- | --- |

b)

w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2025 r. lub po tym dniu:

(i)

do dużych jednostek w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, innych niż te, o których mowa w lit. a) ppkt (i) niniejszego akapitu;

| (ii) | do jednostek dominujących dużej grupy w rozumieniu art. 3 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE, innych niż te, o których mowa w lit. a) ppkt (ii) niniejszego akapitu; |
| --- | --- |

(ii)

do jednostek dominujących dużej grupy w rozumieniu art. 3 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE, innych niż te, o których mowa w lit. a) ppkt (ii) niniejszego akapitu;

| c) | w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2026 r. lub po tym dniu:






  (i) | do małych i średnich jednostek w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 dyrektywy 2013/34/UE, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy; |
| --- | --- | --- |

c)

w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2026 r. lub po tym dniu:

(i)

do małych i średnich jednostek w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 dyrektywy 2013/34/UE, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy;

| (ii) | do małych i niezłożonych instytucji zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że są one dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE lub są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

(ii)

do małych i niezłożonych instytucji zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, pod warunkiem że są one dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE lub są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy;

| (iii) | do wewnętrznych zakładów ubezpieczeń zdefiniowanych w art. 13 pkt 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (39) i wewnętrznych zakładów reasekuracji zdefiniowanych w art. 13 pkt 5 tej dyrektywy, pod warunkiem że są one dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE lub są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(iii)

do wewnętrznych zakładów ubezpieczeń zdefiniowanych w art. 13 pkt 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (39) i wewnętrznych zakładów reasekuracji zdefiniowanych w art. 13 pkt 5 tej dyrektywy, pod warunkiem że są one dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE lub są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy.

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne od wykonania art. 1 pkt 14 w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2028 r. lub po tym dniu.

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 2:

| a) | w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu:






  (i) | do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, przekraczających na dzień bilansowy średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym; |
| --- | --- | --- |

a)

w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu:

(i)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, przekraczających na dzień bilansowy średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym;

| (ii) | do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są jednostkami dominującymi dużej grupy w rozumieniu w art. 3 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE, przekraczających na dzień bilansowy, w ujęciu skonsolidowanym, średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym; |
| --- | --- |

(ii)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są jednostkami dominującymi dużej grupy w rozumieniu w art. 3 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE, przekraczających na dzień bilansowy, w ujęciu skonsolidowanym, średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym;

| b) | w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2025 r. lub po tym dniu:






  (i) | do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, innych niż ci, o których mowa w lit. a) ppkt (i) niniejszego akapitu; |
| --- | --- | --- |

b)

w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2025 r. lub po tym dniu:

(i)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, innych niż ci, o których mowa w lit. a) ppkt (i) niniejszego akapitu;

| (ii) | do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są jednostkami dominującymi dużej grupy w rozumieniu w art. 3 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE, innych niż ci, o których mowa w lit. a) ppkt (ii) niniejszego akapitu; |
| --- | --- |

(ii)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są jednostkami dominującymi dużej grupy w rozumieniu w art. 3 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE, innych niż ci, o których mowa w lit. a) ppkt (ii) niniejszego akapitu;

| c) | w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2026 r. lub po tym dniu:






  (i) | do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 dyrektywy 2013/34/UE i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE; |
| --- | --- | --- |

c)

w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2026 r. lub po tym dniu:

(i)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 dyrektywy 2013/34/UE i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE;

| (ii) | do emitentów zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 145) rozporządzenia (UE) nr 757/2013 jako małe i niezłożone instytucje, pod warunkiem że są one dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE lub są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

(ii)

do emitentów zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 145) rozporządzenia (UE) nr 757/2013 jako małe i niezłożone instytucje, pod warunkiem że są one dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE lub są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy;

| (iii) | do emitentów zdefiniowanych w art. 13 pkt 2 dyrektywy 2009/138/WE jako wewnętrzne zakłady ubezpieczeń lub w art. 13 pkt 5 tej dyrektywy jako wewnętrzne zakłady reasekuracji, pod warunkiem że są one dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE lub są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(iii)

do emitentów zdefiniowanych w art. 13 pkt 2 dyrektywy 2009/138/WE jako wewnętrzne zakłady ubezpieczeń lub w art. 13 pkt 5 tej dyrektywy jako wewnętrzne zakłady reasekuracji, pod warunkiem że są one dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE lub są małymi i średnimi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy i nie są mikrojednostkami zdefiniowanymi w art. 3 ust. 1 tej dyrektywy.

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 3 w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu.

3.   Przepisy określone w ust. 1, przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Państwa członkowskie określają sposób dokonywania takiego odniesienia o.

4.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 6

Przegląd i sprawozdawczość

1.   Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy zmieniającej, które obejmuje między innymi:

| a) | ocenę osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy zmieniającej, w tym konwergencji praktyk sprawozdawczych między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

a)

ocenę osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy zmieniającej, w tym konwergencji praktyk sprawozdawczych między państwami członkowskimi;

| b) | ocenę liczby małych i średnich jednostek dobrowolnie stosujących standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29c dyrektywy 2013/34/UE; |
| --- | --- |

b)

ocenę liczby małych i średnich jednostek dobrowolnie stosujących standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29c dyrektywy 2013/34/UE;

| c) | ocenę tego, czy i w jaki sposób należy rozszerzyć zakres przepisów zmienionych niniejszą dyrektywą zmieniającą, w szczególności w odniesieniu do małych i średnich jednostek oraz jednostek z państw trzecich działających bezpośrednio na rynku wewnętrznym Unii bez jednostki zależnej lub oddziału na terytorium Unii; |
| --- | --- |

c)

ocenę tego, czy i w jaki sposób należy rozszerzyć zakres przepisów zmienionych niniejszą dyrektywą zmieniającą, w szczególności w odniesieniu do małych i średnich jednostek oraz jednostek z państw trzecich działających bezpośrednio na rynku wewnętrznym Unii bez jednostki zależnej lub oddziału na terytorium Unii;

| d) | ocenę wdrożenia wymogów w zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do jednostek zależnych i oddziałów jednostek z państw trzecich wprowadzonych niniejszą dyrektywą zmieniającą, w tym ocenę liczby jednostek z państw trzecich, które mają jednostkę zależną lub oddział, które składają sprawozdania zgodnie z art. 40a dyrektywy 2013/34/UE; ocenę mechanizmu egzekwowania i progów określonych w tym artykule; |
| --- | --- |

d)

ocenę wdrożenia wymogów w zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do jednostek zależnych i oddziałów jednostek z państw trzecich wprowadzonych niniejszą dyrektywą zmieniającą, w tym ocenę liczby jednostek z państw trzecich, które mają jednostkę zależną lub oddział, które składają sprawozdania zgodnie z art. 40a dyrektywy 2013/34/UE; ocenę mechanizmu egzekwowania i progów określonych w tym artykule;

| e) | ocenę tego, czy i w jaki sposób zapewnić osobom z niepełnosprawnościami dostęp do sprawozdań w zakresie zrównoważonego rozwoju publikowanych przez jednostki objęte zakresem niniejszej dyrektywy zmieniającej. |
| --- | --- |

e)

ocenę tego, czy i w jaki sposób zapewnić osobom z niepełnosprawnościami dostęp do sprawozdań w zakresie zrównoważonego rozwoju publikowanych przez jednostki objęte zakresem niniejszej dyrektywy zmieniającej.

Sprawozdanie publikuje się do 30 kwietnia 2029 r., a następnie co trzy lata, w stosownych przypadkach, wraz z wnioskami ustawodawczymi.

2.   Do 31 grudnia 2028 r. Komisja dokonuje przeglądu poziomu koncentracji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju i sporządza sprawozdanie na ten temat. W przeglądzie tym uwzględnia się krajowe systemy mające zastosowanie do niezależnych dostawców usług atestacyjnych oraz ocenia się, czy i w jakim stopniu te krajowe systemy przyczyniają się do otwarcia rynku atestacji.

Do 31 grudnia 2028 r. Komisja oceni możliwe środki prawne w celu zapewnienia wystarczającej dywersyfikacji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju i odpowiedniej jakości sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Komisja dokonuje przeglądu środków określonych w art. 34 dyrektywy 2013/34/UE i ocenia potrzebę rozszerzenia ich na inne duże jednostki.

Sprawozdanie przekazuje się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do 31 grudnia 2028 r., w stosownych przypadkach, wraz z wnioskami ustawodawczymi.

Artykuł 7

Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Art. 4 niniejszej dyrektywy stosuje się od 1 stycznia 2024 r. w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu.

Artykuł 8

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Art. 4 wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowany we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 14 grudnia 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  
  Dz.U. C 517 z 22.12.2021, s. 51.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 10 listopada 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 28 listopada 2022 r.

2

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 317 z 9.12.2019, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2089 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej oraz unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego, a także ujawniania informacji dotyczących wskaźników referencyjnych w związku z kwestiami dotyczącymi zrównoważonego rozwoju (Dz.U. L 317 z 9.12.2019, s. 17).

7

(8)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/1816 z dnia 17 lipca 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyjaśnienia w oświadczeniu dotyczącym wskaźnika referencyjnego precyzującego, w jaki sposób czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego znajdują odzwierciedlenie w każdym opracowanym i opublikowanym wskaźniku referencyjnym (Dz.U. L 406 z 3.12.2020, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/1817 z dnia 17 lipca 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 w odniesieniu do minimalnej zawartości wyjaśnienia, w jaki sposób czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego znajdują odzwierciedlenie w metodzie wyznaczania wskaźnika referencyjnego (Dz.U. L 406 z 3.12.2020, s. 12).

9

(10)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/1818 z dnia 17 lipca 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 w odniesieniu do minimalnych norm dotyczących unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego (Dz.U. L 406 z 3.12.2020, s. 17).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1).

12

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).

13

(14)  
  Dz.U. C 76 z 9.3.2020, s. 23.

14

(15)  
  Dz.U. C 445 z 29.10.2021, s. 94.

15

(16)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/95/UE z dnia 22 października 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do ujawniania informacji niefinansowych i informacji dotyczących różnorodności przez niektóre duże jednostki oraz grupy (Dz.U. L 330 z 15.11.2014, s. 1).

16

(17)  Dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym, oraz zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38).

17

(18)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1569/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające zgodnie z dyrektywami 2003/71/WE i 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady mechanizm ustalenia równoważności standardów rachunkowości stosowanych przez emitentów papierów wartościowych z krajów trzecich (Dz.U. L 340 z 22.12.2007, s. 66).

18

(19)  Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).

19

(20)  Dyrektywa Rady 91/674/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, s. 7).

20

(21)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

21

(22)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem (Dz.U. L 157 z 15.6.2016, s. 1).

22

(23)  Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

23

(24)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

24

(25)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 1).

25

(26)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 1).

26

(27)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

27

(28)  Zalecenie Komisji 2013/179/UE z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie stosowania wspólnych metod pomiaru efektywności środowiskowej w cyklu życia produktów i organizacji oraz informowania o niej (Dz.U. L 124 z 4.5.2013, s. 1).

28

(29)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).

29

(30)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/783 z dnia 29 kwietnia 2021 r. ustanawiające Program działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE) i uchylające rozporządzenie (UE) nr 1293/2013 (Dz.U. L 172 z 17.5.2021, s. 53).

30

(31)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (Dz.U. L 48 z 23.2.2011, s. 1).

31

(32)  Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

32

(33)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/815 z dnia 17 grudnia 2018 r. uzupełniające dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących specyfikacji jednolitego elektronicznego formatu raportowania (Dz.U. L 143 z 29.5.2019, s. 1).

33

(34)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).

34

(35)  Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).

35

(36)  Dyrektywa 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku regulowanym (Dz.U. L 184 z 14.7.2007, s. 17).

36

(37)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego, uchylające decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 77).

37

(38)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

38

(39)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

39

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/81 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/81

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2022/2465

z dnia 12 grudnia 2022 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unijny rynek niektórych surowców do produkcji nawozów azotowych zależy w znacznym stopniu od przywozu z państw trzecich. W 2021 r. do Unii przywieziono 2,9 mln ton amoniaku i 4,7 mln ton mocznika do celów produkcji nawozów azotowych. Ceny tych produktów w 2021 r. znacznie wzrosły, a następnie zwiększyły się jeszcze bardziej w ciągu bieżącego roku. |
| --- | --- |

(1)

Unijny rynek niektórych surowców do produkcji nawozów azotowych zależy w znacznym stopniu od przywozu z państw trzecich. W 2021 r. do Unii przywieziono 2,9 mln ton amoniaku i 4,7 mln ton mocznika do celów produkcji nawozów azotowych. Ceny tych produktów w 2021 r. znacznie wzrosły, a następnie zwiększyły się jeszcze bardziej w ciągu bieżącego roku.

| (2) | Obecnie znaczna część tych surowców do produkcji nawozów azotowych jest przywożona do Unii z państw trzecich, które korzystają z preferencyjnego dostępu do rynku unijnego, a zatem przywóz ten jest bezcłowy. Niezależnie od tego do Unii przywozi się dużą ilość surowców do produkcji nawozów azotowych, pochodzących z krajów objętych wspólną taryfą celną określoną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 (1), przy czym stawki celne wynoszą obecnie między 5,5 % a 6,5 %. |
| --- | --- |

(2)

Obecnie znaczna część tych surowców do produkcji nawozów azotowych jest przywożona do Unii z państw trzecich, które korzystają z preferencyjnego dostępu do rynku unijnego, a zatem przywóz ten jest bezcłowy. Niezależnie od tego do Unii przywozi się dużą ilość surowców do produkcji nawozów azotowych, pochodzących z krajów objętych wspólną taryfą celną określoną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 (1), przy czym stawki celne wynoszą obecnie między 5,5 % a 6,5 %.

| (3) | W komunikacie Komisji z 23 marca 2022 r. pt. „Zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i zwiększenie odporności systemów żywnościowych” Komisja zauważa, że już przed inwazją Rosji na Ukrainę na rynkach towarowych odnotowano znaczny wzrost cen, który został odzwierciedlony przez rynki rolne poprzez wzrost kosztów energii i nawozów, a w konsekwencji – wzrostu cen produktów rolnych. Komisja stwierdza, że inwazja na Ukrainę i gwałtowny wzrost cen towarów na całym świecie spowodowały dalszy wzrost cen na rynkach rolnych i uwidoczniły słabości systemu żywnościowego Unii, który jest częściowo uzależniony od przywozu nawozów. Sytuacja ta powoduje zwiększenie kosztów ponoszonych przez producentów i wpływa na cenę żywności, co budzi obawy co do siły nabywczej konsumentów oraz dochodów rolników w Unii. Komisja podkreśla, że w perspektywie krótkoterminowej, do czasu przejścia na stosowanie zrównoważonych rodzajów nawozów lub metod nawożenia, priorytetami muszą być kwestia kosztów i dostępności nawozów nieorganicznych. Przez ten czas przemysł nawozowy w Unii musi mieć dostęp do niezbędnego przywozu, w tym do surowców do produkcji nawozów w samej Unii. Komisja podkreśla również, że ceny nawozów i dostawy dla rolników będą monitorowane, aby zagwarantować, że perspektywy zbiorów w Unii nie będą zagrożone. |
| --- | --- |

(3)

W komunikacie Komisji z 23 marca 2022 r. pt. „Zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i zwiększenie odporności systemów żywnościowych” Komisja zauważa, że już przed inwazją Rosji na Ukrainę na rynkach towarowych odnotowano znaczny wzrost cen, który został odzwierciedlony przez rynki rolne poprzez wzrost kosztów energii i nawozów, a w konsekwencji – wzrostu cen produktów rolnych. Komisja stwierdza, że inwazja na Ukrainę i gwałtowny wzrost cen towarów na całym świecie spowodowały dalszy wzrost cen na rynkach rolnych i uwidoczniły słabości systemu żywnościowego Unii, który jest częściowo uzależniony od przywozu nawozów. Sytuacja ta powoduje zwiększenie kosztów ponoszonych przez producentów i wpływa na cenę żywności, co budzi obawy co do siły nabywczej konsumentów oraz dochodów rolników w Unii. Komisja podkreśla, że w perspektywie krótkoterminowej, do czasu przejścia na stosowanie zrównoważonych rodzajów nawozów lub metod nawożenia, priorytetami muszą być kwestia kosztów i dostępności nawozów nieorganicznych. Przez ten czas przemysł nawozowy w Unii musi mieć dostęp do niezbędnego przywozu, w tym do surowców do produkcji nawozów w samej Unii. Komisja podkreśla również, że ceny nawozów i dostawy dla rolników będą monitorowane, aby zagwarantować, że perspektywy zbiorów w Unii nie będą zagrożone.

| (4) | W związku z powyższym należy podjąć działania w celu zmniejszenia kosztów ponoszonych przez unijnych producentów nawozów przy przywozie surowców niezbędnych do produkcji nawozów azotowych. |
| --- | --- |

(4)

W związku z powyższym należy podjąć działania w celu zmniejszenia kosztów ponoszonych przez unijnych producentów nawozów przy przywozie surowców niezbędnych do produkcji nawozów azotowych.

| (5) | Ponadto w okresie niedoboru nawozów azotowych na rynkach międzynarodowych cła na przywóz do Unii dóbr pośrednich, takich jak amoniak i mocznik, stanowią czynnik zniechęcający do dostaw na rynek unijny w porównaniu z innymi rynkami światowymi, na których nie obowiązują cła przywozowe. Ta różnica w cłach utrudnia również starania na rzecz dywersyfikacji przywozu do Unii. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto w okresie niedoboru nawozów azotowych na rynkach międzynarodowych cła na przywóz do Unii dóbr pośrednich, takich jak amoniak i mocznik, stanowią czynnik zniechęcający do dostaw na rynek unijny w porównaniu z innymi rynkami światowymi, na których nie obowiązują cła przywozowe. Ta różnica w cłach utrudnia również starania na rzecz dywersyfikacji przywozu do Unii.

| (6) | Należy zatem tymczasowo zawiesić stawki celne wspólnej taryfy celnej, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Unii (UE) nr 952/2013 (2), w odniesieniu do niektórych surowców do produkcji nawozów azotowych. Ten tymczasowy środek powinien mieć zastosowanie przez okres sześciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Aby umożliwić ocenę skutków tego środka, Komisja powinna sporządzić sprawozdanie i przedłożyć je Radzie. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem tymczasowo zawiesić stawki celne wspólnej taryfy celnej, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Unii (UE) nr 952/2013 (2), w odniesieniu do niektórych surowców do produkcji nawozów azotowych. Ten tymczasowy środek powinien mieć zastosowanie przez okres sześciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Aby umożliwić ocenę skutków tego środka, Komisja powinna sporządzić sprawozdanie i przedłożyć je Radzie.

| (7) | Jednocześnie, zgodnie z art. 21 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, Unia ma zapewnić spójność między różnymi obszarami swoich działań zewnętrznych, jak również między działaniami zewnętrznymi a innymi politykami Unii. |
| --- | --- |

(7)

Jednocześnie, zgodnie z art. 21 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, Unia ma zapewnić spójność między różnymi obszarami swoich działań zewnętrznych, jak również między działaniami zewnętrznymi a innymi politykami Unii.

| (8) | Na przestrzeni ostatnich lat sytuacja w stosunkach między Unią a Federacją Rosyjską znacznie się pogorszyła, a trend ten pogłębił się szczególnie w ostatnich miesiącach z powodu lekceważenia przez Federację Rosyjską prawa międzynarodowego, a zwłaszcza z powodu jej niczym niesprowokowanej i nieuzasadnionej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie. |
| --- | --- |

(8)

Na przestrzeni ostatnich lat sytuacja w stosunkach między Unią a Federacją Rosyjską znacznie się pogorszyła, a trend ten pogłębił się szczególnie w ostatnich miesiącach z powodu lekceważenia przez Federację Rosyjską prawa międzynarodowego, a zwłaszcza z powodu jej niczym niesprowokowanej i nieuzasadnionej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie.

| (9) | Od lipca 2014 r. Unia stopniowo wprowadza wobec Federacji Rosyjskiej środki ograniczające. W konkluzjach z 24 lutego 2022 r. Rada Europejska stwierdziła, że niczym niesprowokowana i nieuzasadniona agresja wojskowa Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy rażąco narusza prawo międzynarodowe i zasady Karty Narodów Zjednoczonych oraz podważa bezpieczeństwo i stabilność w Europie i na świecie. |
| --- | --- |

(9)

Od lipca 2014 r. Unia stopniowo wprowadza wobec Federacji Rosyjskiej środki ograniczające. W konkluzjach z 24 lutego 2022 r. Rada Europejska stwierdziła, że niczym niesprowokowana i nieuzasadniona agresja wojskowa Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy rażąco narusza prawo międzynarodowe i zasady Karty Narodów Zjednoczonych oraz podważa bezpieczeństwo i stabilność w Europie i na świecie.

| (10) | Ostatnio, 3 czerwca 2022 r., Rada przyjęła szósty pakiet sankcji wobec Federacji Rosyjskiej w związku z nadal prowadzoną przez nią wojną napastniczą przeciwko Ukrainie i doniesieniami o okrucieństwach, jakich dopuszczają się rosyjskie siły zbrojne w Ukrainie. |
| --- | --- |

(10)

Ostatnio, 3 czerwca 2022 r., Rada przyjęła szósty pakiet sankcji wobec Federacji Rosyjskiej w związku z nadal prowadzoną przez nią wojną napastniczą przeciwko Ukrainie i doniesieniami o okrucieństwach, jakich dopuszczają się rosyjskie siły zbrojne w Ukrainie.

| (11) | Ponadto, chociaż Federacja Rosyjska jest członkiem Światowej Organizacji Handlu, Unia jest zwolniona, w trybie wyjątków mających zastosowanie na podstawie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, w szczególności art. XXI GATT 1994, z obowiązku udzielania produktom przywożonym z Federacji Rosyjskiej korzyści przyznawanych podobnym produktom przywożonym z innych krajów (najwyższe uprzywilejowanie). |
| --- | --- |

(11)

Ponadto, chociaż Federacja Rosyjska jest członkiem Światowej Organizacji Handlu, Unia jest zwolniona, w trybie wyjątków mających zastosowanie na podstawie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, w szczególności art. XXI GATT 1994, z obowiązku udzielania produktom przywożonym z Federacji Rosyjskiej korzyści przyznawanych podobnym produktom przywożonym z innych krajów (najwyższe uprzywilejowanie).

| (12) | Nie należy zatem zezwalać na to, by przywóz z Federacji Rosyjskiej produktów objętych niniejszym rozporządzeniem był bezcłowy i korzystał z zasady największego uprzywilejowania. |
| --- | --- |

(12)

Nie należy zatem zezwalać na to, by przywóz z Federacji Rosyjskiej produktów objętych niniejszym rozporządzeniem był bezcłowy i korzystał z zasady największego uprzywilejowania.

| (13) | W ostatnich latach pogorszeniu uległy również stosunki między Unią a Białorusią z powodu lekceważenia przez tamtejszy reżim prawa międzynarodowego, podstawowych praw i praw człowieka. Ponadto Białoruś od samego początku wspiera agresję wojskową Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, m.in. zezwala Federacji Rosyjskiej na wystrzeliwanie rakiet balistycznych z terytorium Białorusi, umożliwia transport rosyjskiego personelu wojskowego i broni ciężkiej, czołgów i transporterów wojskowych, zezwala rosyjskim statkom powietrznym na przelot nad białoruską przestrzenią powietrzną w drodze na Ukrainę, zapewnia punkty tankowania oraz magazynuje rosyjską broń i sprzęt wojskowy na Białorusi. |
| --- | --- |

(13)

W ostatnich latach pogorszeniu uległy również stosunki między Unią a Białorusią z powodu lekceważenia przez tamtejszy reżim prawa międzynarodowego, podstawowych praw i praw człowieka. Ponadto Białoruś od samego początku wspiera agresję wojskową Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, m.in. zezwala Federacji Rosyjskiej na wystrzeliwanie rakiet balistycznych z terytorium Białorusi, umożliwia transport rosyjskiego personelu wojskowego i broni ciężkiej, czołgów i transporterów wojskowych, zezwala rosyjskim statkom powietrznym na przelot nad białoruską przestrzenią powietrzną w drodze na Ukrainę, zapewnia punkty tankowania oraz magazynuje rosyjską broń i sprzęt wojskowy na Białorusi.

| (14) | Od października 2020 r. Unia nakłada na Białoruś kolejne środki ograniczające. 2 grudnia 2021 r. Rada przyjęła piąty pakiet sankcji mając na względzie ciągłe łamanie praw człowieka i instrumentalizację migrantów. Kolejne pakiety sankcji przyjęto 24 lutego, 2 marca, 9 marca i 3 czerwca 2022 r. w związku z zaangażowaniem Białorusi w nieuzasadnioną i niczym niesprowokowaną wojny napastniczej Federacji Rosyjskiej przeciwko Ukrainie. Ponadto Białoruś nie jest członkiem Światowej Organizacji Handlu. W związku z tym Unia nie jest zobowiązana, na podstawie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, do przyznawania produktom pochodzącym z Białorusi najwyższego uprzywilejowania. Ponadto umowy handlowe dopuszczają działania uzasadnione na podstawie mających zastosowanie klauzul wyjątkowych, w szczególności wyjątków dotyczących bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(14)

Od października 2020 r. Unia nakłada na Białoruś kolejne środki ograniczające. 2 grudnia 2021 r. Rada przyjęła piąty pakiet sankcji mając na względzie ciągłe łamanie praw człowieka i instrumentalizację migrantów. Kolejne pakiety sankcji przyjęto 24 lutego, 2 marca, 9 marca i 3 czerwca 2022 r. w związku z zaangażowaniem Białorusi w nieuzasadnioną i niczym niesprowokowaną wojny napastniczej Federacji Rosyjskiej przeciwko Ukrainie. Ponadto Białoruś nie jest członkiem Światowej Organizacji Handlu. W związku z tym Unia nie jest zobowiązana, na podstawie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, do przyznawania produktom pochodzącym z Białorusi najwyższego uprzywilejowania. Ponadto umowy handlowe dopuszczają działania uzasadnione na podstawie mających zastosowanie klauzul wyjątkowych, w szczególności wyjątków dotyczących bezpieczeństwa.

| (15) | W świetle powyższego wyłączenie Federacji Rosyjskiej i Białorusi z zakresu zawieszeń ceł autonomicznych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu jest właściwe w ramach zastosowania ogólnych reguł dotyczących ceł zawartych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, w szczególności w części I sekcja 1 część B ust. 1 tego załącznika. |
| --- | --- |

(15)

W świetle powyższego wyłączenie Federacji Rosyjskiej i Białorusi z zakresu zawieszeń ceł autonomicznych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu jest właściwe w ramach zastosowania ogólnych reguł dotyczących ceł zawartych w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, w szczególności w części I sekcja 1 część B ust. 1 tego załącznika.

| (16) | W związku z tym przywóz surowców do produkcji nawozów azotowych, pochodzących z Federacji Rosyjskiej i Białorusi nie powinien podlegać zawieszeniu cła. Wręcz przeciwnie, przywóz produktów objętych niniejszym rozporządzeniem z Federacji Rosyjskiej i Białorusi powinien nadal podlegać cłom przywozowym, którym podlegał on wcześniej. |
| --- | --- |

(16)

W związku z tym przywóz surowców do produkcji nawozów azotowych, pochodzących z Federacji Rosyjskiej i Białorusi nie powinien podlegać zawieszeniu cła. Wręcz przeciwnie, przywóz produktów objętych niniejszym rozporządzeniem z Federacji Rosyjskiej i Białorusi powinien nadal podlegać cłom przywozowym, którym podlegał on wcześniej.

| (17) | W związku ze znaczącym i nagłym wzrostem cen surowców do produkcji nawozów azotowych, spotęgowanym przez sytuację kryzysową, jaką na rynku nawozów wywołała wojna napastnicza Federacji Rosyjskiej przeciwko Ukrainie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(17)

W związku ze znaczącym i nagłym wzrostem cen surowców do produkcji nawozów azotowych, spotęgowanym przez sytuację kryzysową, jaką na rynku nawozów wywołała wojna napastnicza Federacji Rosyjskiej przeciwko Ukrainie, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (18) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, |
| --- | --- |

(18)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku 1 do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w części drugiej sekcja VI rozdział 28 tekst dla kodu CN 2814 10 00 w kolumnie 3 (Stawka celna konwencyjna (%)) otrzymuje brzmienie:

  „5,5 (*1)


  (*1)  Cło autonomicznie zawieszone przez okres sześciu miesięcy od dnia 16 grudnia 2022 r., z wyjątkiem Rosji i Białorusi, w przypadku których zastosowanie ma stawka 5,5 %, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2022/2465.”;" |
| --- | --- |

1)

w części drugiej sekcja VI rozdział 28 tekst dla kodu CN 2814 10 00 w kolumnie 3 (Stawka celna konwencyjna (%)) otrzymuje brzmienie:

„5,5 (*1)

(*1)  Cło autonomicznie zawieszone przez okres sześciu miesięcy od dnia 16 grudnia 2022 r., z wyjątkiem Rosji i Białorusi, w przypadku których zastosowanie ma stawka 5,5 %, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2022/2465.”;"

| 2) | w części drugiej sekcja VI rozdział 31 tekst dla kodów CN 3102 10 10 i 3102 10 90 w kolumnie 3 (Stawka celna konwencyjna (%)) otrzymuje brzmienie:

  „6,5 (*2)


  (*2)  Cło autonomicznie zawieszone przez okres sześciu miesięcy od dnia 16 grudnia 2022 r. , z wyjątkiem Rosji i Białorusi, w przypadku których zastosowanie ma stawka 6,5 %, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2022/2465”." |
| --- | --- |

2)

w części drugiej sekcja VI rozdział 31 tekst dla kodów CN 3102 10 10 i 3102 10 90 w kolumnie 3 (Stawka celna konwencyjna (%)) otrzymuje brzmienie:

„6,5 (*2)

(*2)  Cło autonomicznie zawieszone przez okres sześciu miesięcy od dnia 16 grudnia 2022 r. , z wyjątkiem Rosji i Białorusi, w przypadku których zastosowanie ma stawka 6,5 %, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2022/2465”."

Artykuł 2

Do dnia 17 maja 2023 r. Komisja sporządzi i przedłoży Radzie sprawozdanie oceniające skutki zawieszenia cła określonego w niniejszym rozporządzeniu. Na podstawie tego sprawozdania Komisja, w stosownym przypadku, przedłoży wniosek ustawodawczy w sprawie przedłużenia tego zawieszenia cła.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie przestaje obowiązywać od dnia 17 czerwca 2023 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

J. BORRELL FONTELLES

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

2

---

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/85 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/85

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2466

z dnia 9 grudnia 2022 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [„Nuez de Pedroso” (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Nuez de Pedroso” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Nuez de Pedroso” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

| (2) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Nuez de Pedroso”, |
| --- | --- |

(2)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatem zarejestrować nazwę „Nuez de Pedroso”,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa „Nuez de Pedroso” (ChNP) zostaje zarejestrowana.

Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.6. Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącą,

Janusz WOJCIECHOWSKI

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. C 321 z 25.8.2022, s. 11.

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).

3

---

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/86 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/86

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2467

z dnia 14 grudnia 2022 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 w odniesieniu do ustalania cen reprezentatywnych w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 183 lit. b),

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (2), w szczególności jego art. 5 ust. 6 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (3) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

| (2) | Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów. |
| --- | --- |

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj, wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów, uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1484/95.

| (4) | Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania, |
| --- | --- |

(4)

Ze względu na konieczność zagwarantowania, że środek ten będzie mieć zastosowanie możliwie jak najszybciej po udostępnieniu aktualnych danych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącą,

Wolfgang BURTSCHER

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1484/95 z dnia 28 czerwca 1995 r. określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i uchylające rozporządzenie nr 163/67/EWG (Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47).

3

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

| Kod CN | Opis towarów | Cena reprezentatywna
  (EUR/100 kg) | Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3
  (EUR/100 kg) | Pochodzenie (1) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 0207 14 10 | Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus bez kości, zamrożone | 267,4 | 10 | TH |

Kod CN

Opis towarów

Cena reprezentatywna

(EUR/100 kg)

Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 3

(EUR/100 kg)

Pochodzenie (1)

0207 14 10

Kawałki z ptactwa z gatunku Gallus domesticus bez kości, zamrożone

267,4

10

TH

---

(1)  Nomenklatura ustalona w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2020/1470 z dnia 12 października 2020 r. w sprawie nazewnictwa krajów i terytoriów dla celów statystyki europejskiej dotyczącej międzynarodowego handlu towarami oraz w sprawie podziału geograficznego w odniesieniu do innych statystyk gospodarczych (Dz.U. L 334 z 13.10.2020, s. 2).”

1

---

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/89 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/89

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2468

z dnia 15 grudnia 2022 r.

w sprawie sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznania organu kontrolnego „IMOCERT Latinoamérica Ltda” do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (1), w szczególności jego art. 57 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/2325 (2) ustanowiono wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych do celów równoważności i właściwych do przeprowadzania kontroli i wydawania świadectw w państwach trzecich. |
| --- | --- |

(1)

W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/2325 (2) ustanowiono wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych do celów równoważności i właściwych do przeprowadzania kontroli i wydawania świadectw w państwach trzecich.

| (2) | W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 błędnie wymieniono „IMOCERT Latinoamérica Ltda” jako uznany organ w przypadku Kostaryki. Należy zatem sprostować odpowiednią pozycję. |
| --- | --- |

(2)

W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 błędnie wymieniono „IMOCERT Latinoamérica Ltda” jako uznany organ w przypadku Kostaryki. Należy zatem sprostować odpowiednią pozycję.

| (3) | Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325.

| (4) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej, |
| --- | --- |

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Sprostowanie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325

W załączniku II do rozporządzenia (UE) 2021/2325 w pkt 3 pozycji dotyczącej „IMOCERT Latinoamérica Ltda.” skreśla się wiersz dotyczący Kostaryki.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 150 z 14.6.2018, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2325 z dnia 16 grudnia 2021 r. ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848, wykaz państw trzecich oraz wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących, które zostały uznane na podstawie art. 33 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii (Dz.U. L 465 z 29.12.2021, s. 8).

2

---

DECYZJE

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/91 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/91

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/2469

z dnia 12 grudnia 2022 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Ceł ustanowionego na mocy Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru w odniesieniu do zmiany protokołu 1 dotyczącego definicji „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru („umowa”) została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady (UE) 2019/1875 (1) i weszła w życie 21 listopada 2019 r. |
| --- | --- |

(1)

Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru („umowa”) została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady (UE) 2019/1875 (1) i weszła w życie 21 listopada 2019 r.

| (2) | Zgodnie z art. 34 protokołu 1 do umowy Komitet ds. Ceł może przyjmować decyzje w celu zmiany postanowień tego protokołu. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 34 protokołu 1 do umowy Komitet ds. Ceł może przyjmować decyzje w celu zmiany postanowień tego protokołu.

| (3) | Na swoim pierwszym posiedzeniu Komitet ds. Ceł ma przyjąć decyzję zmieniającą protokół 1 i załączniki do niego („decyzja”). |
| --- | --- |

(3)

Na swoim pierwszym posiedzeniu Komitet ds. Ceł ma przyjąć decyzję zmieniającą protokół 1 i załączniki do niego („decyzja”).

| (4) | Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Ceł, gdyż jego decyzja będzie wiążąca dla Unii. |
| --- | --- |

(4)

Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Ceł, gdyż jego decyzja będzie wiążąca dla Unii.

| (5) | 1 stycznia 2012 r., 1 stycznia 2017 r. oraz 1 stycznia 2022 r. wprowadzono zmiany w protokole do nomenklatury regulowanej miédzynarodową konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów („HS”). Decyzja ta jest konieczna do aktualizacji protokołu 1 i załączników do niego w celu odzwierciedlenia najnowszej wersji HS. |
| --- | --- |

(5)

1 stycznia 2012 r., 1 stycznia 2017 r. oraz 1 stycznia 2022 r. wprowadzono zmiany w protokole do nomenklatury regulowanej miédzynarodową konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów („HS”). Decyzja ta jest konieczna do aktualizacji protokołu 1 i załączników do niego w celu odzwierciedlenia najnowszej wersji HS.

| (6) | Należy rozszerzyć zakres rocznych kontyngentów określonych w załączniku B(a) protokołu 1 na luncheon meat w puszkach, klopsy rybne o smaku curry i klopsy z mątwy, aby umożliwić eksporterom singapurskim ich wykorzystanie. |
| --- | --- |

(6)

Należy rozszerzyć zakres rocznych kontyngentów określonych w załączniku B(a) protokołu 1 na luncheon meat w puszkach, klopsy rybne o smaku curry i klopsy z mątwy, aby umożliwić eksporterom singapurskim ich wykorzystanie.

| (7) | Aby zapewnić równe traktowanie przedsiębiorców obu stron w odniesieniu do poświadczania pochodzenia, należy zmienić protokół 1, tak aby każda ze stron mogła zdecydować, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, który eksporter może samodzielnie poświadczać pochodzenie swoich towarów pochodzących. Umożliwi to poświadczanie w Unii pochodzenia towarów przez zarejestrowanych eksporterów zamiast przez upoważnionych eksporterów, podobnie jak jest to w przypadku systemu stosowanego przez Singapur w kontekście umowy, |
| --- | --- |

(7)

Aby zapewnić równe traktowanie przedsiębiorców obu stron w odniesieniu do poświadczania pochodzenia, należy zmienić protokół 1, tak aby każda ze stron mogła zdecydować, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, który eksporter może samodzielnie poświadczać pochodzenie swoich towarów pochodzących. Umożliwi to poświadczanie w Unii pochodzenia towarów przez zarejestrowanych eksporterów zamiast przez upoważnionych eksporterów, podobnie jak jest to w przypadku systemu stosowanego przez Singapur w kontekście umowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na pierwszym posiedzeniu Komitetu ds. Ceł opiera się na projekcie decyzji Komitetu ds. Ceł załączonym do niniejszej decyzji.

Przedstawiciele Unii w Komitecie ds. Ceł mogą uzgadniać niewielkie poprawki techniczne w projekcie decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzjawchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

Z. NEKULA

---

(1)  Decyzja Rady (UE) 2019/1875 z dnia 8 listopada 2019 r. w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru (Dz.U. L 294 z 14.11.2019, s. 1).

1

---

PROJEKT

DECYZJA nr 01/2022 KOMITETU DS. CEŁ UMOWY O WOLNYM HANDLU MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ SINGAPURU

z dnia ...

zmieniająca niektóre elementy protokołu 1 dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej i załączników do niego

KOMITET DS. CEŁ,

uwzględniając Umowę o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru (zwaną dalej „Umową”), w szczególności art. 34 protokołu 1 i art. 16.2 Umowy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 34 (Zmiany w niniejszym protokole) protokołu 1 do Umowy stanowi, że Strony mogą, decyzją podjętą w ramach Komitetu ds. Ceł ustanowionego zgodnie z art. 16.2 (Specjalne komitety) Umowy, wprowadzić zmiany w postanowieniach protokołu 1 do Umowy. |
| --- | --- |

(1)

Art. 34 (Zmiany w niniejszym protokole) protokołu 1 do Umowy stanowi, że Strony mogą, decyzją podjętą w ramach Komitetu ds. Ceł ustanowionego zgodnie z art. 16.2 (Specjalne komitety) Umowy, wprowadzić zmiany w postanowieniach protokołu 1 do Umowy.

| (2) | W dniach 1 stycznia 2012 r., 1 stycznia 2017 r. oraz 1 stycznia 2022 r. wprowadzono zmiany do nomenklatury regulowanej konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów („HS”). Strony uzgodniły aktualizację protokołu 1 w celu odzwierciedlenia ostatniej wersji HS. |
| --- | --- |

(2)

W dniach 1 stycznia 2012 r., 1 stycznia 2017 r. oraz 1 stycznia 2022 r. wprowadzono zmiany do nomenklatury regulowanej konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów („HS”). Strony uzgodniły aktualizację protokołu 1 w celu odzwierciedlenia ostatniej wersji HS.

| (3) | Strony uzgodniły zmianę zakresu rocznych kontyngentów określonych w załączniku B(a) do protokołu 1 na luncheon meat w puszkach, klopsy rybne o smaku curry i klopsy z mątwy. |
| --- | --- |

(3)

Strony uzgodniły zmianę zakresu rocznych kontyngentów określonych w załączniku B(a) do protokołu 1 na luncheon meat w puszkach, klopsy rybne o smaku curry i klopsy z mątwy.

| (4) | Art. 17 (Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia) protokołu 1 stanowi, że deklaracja pochodzenia może być sporządzona w Unii Europejskiej między innymi przez eksportera, który jest upoważnionym eksporterem, a w Singapurze między innymi przez zarejestrowanego eksportera. Aby zapewnić równe traktowanie przedsiębiorców obu Stron, należy zmienić protokół 1, tak aby każda ze Stron mogła zdecydować, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, jaki eksporter może sporządzać deklarację pochodzenia. W tym celu konieczne byłoby zatem wprowadzenie definicji „eksportera”. |
| --- | --- |

(4)

Art. 17 (Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia) protokołu 1 stanowi, że deklaracja pochodzenia może być sporządzona w Unii Europejskiej między innymi przez eksportera, który jest upoważnionym eksporterem, a w Singapurze między innymi przez zarejestrowanego eksportera. Aby zapewnić równe traktowanie przedsiębiorców obu Stron, należy zmienić protokół 1, tak aby każda ze Stron mogła zdecydować, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, jaki eksporter może sporządzać deklarację pochodzenia. W tym celu konieczne byłoby zatem wprowadzenie definicji „eksportera”.

| (5) | Biorąc pod uwagę nową definicję „eksportera”, termin „eksporter” występujący w definicji „przesyłki”, w art. 1 ust. 1 lit. d), art. 13 (Zasada niemanipulacji) i w art. 14 (Wystawy) protokołu 1 należy zastąpić terminem „nadawca”. |
| --- | --- |

(5)

Biorąc pod uwagę nową definicję „eksportera”, termin „eksporter” występujący w definicji „przesyłki”, w art. 1 ust. 1 lit. d), art. 13 (Zasada niemanipulacji) i w art. 14 (Wystawy) protokołu 1 należy zastąpić terminem „nadawca”.

| (6) | Art. 17 ust. 5 (Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia) stanowi, że deklaracja pochodzenia ma być opatrzona własnoręcznym oryginalnym podpisem eksportera. Strony zgodziły się na odstąpienie od tego wymogu w celu ułatwienia handlu i zmniejszenia obciążenia administracyjnego związanego z korzystaniem z przewidzianych w Umowie preferencji taryfowych. |
| --- | --- |

(6)

Art. 17 ust. 5 (Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia) stanowi, że deklaracja pochodzenia ma być opatrzona własnoręcznym oryginalnym podpisem eksportera. Strony zgodziły się na odstąpienie od tego wymogu w celu ułatwienia handlu i zmniejszenia obciążenia administracyjnego związanego z korzystaniem z przewidzianych w Umowie preferencji taryfowych.

| (7) | W definicji pojęcia „cena ex-works”art. 1 ust. 1 lit. f) należy wyjaśnić, w jaki sposób należy rozumieć termin „wytwórca”, jeżeli ostatnia obróbka lub przetworzenie są zlecane podwykonawcom. |
| --- | --- |

(7)

W definicji pojęcia „cena ex-works”art. 1 ust. 1 lit. f) należy wyjaśnić, w jaki sposób należy rozumieć termin „wytwórca”, jeżeli ostatnia obróbka lub przetworzenie są zlecane podwykonawcom.

| (8) | Biorąc pod uwagę, że obie Strony mają stosować system zarejestrowanych eksporterów, należy zmienić nazwę dokumentu pochodzenia sporządzanego na terytorium Stron z „deklaracji pochodzenia” na „oświadczenie o pochodzeniu”. |
| --- | --- |

(8)

Biorąc pod uwagę, że obie Strony mają stosować system zarejestrowanych eksporterów, należy zmienić nazwę dokumentu pochodzenia sporządzanego na terytorium Stron z „deklaracji pochodzenia” na „oświadczenie o pochodzeniu”.

| (9) | Jako środek przejściowy należy postanowić, że przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej decyzji Singapur będzie przyjmował deklaracje pochodzenia sporządzone zgodnie z art. 17 (Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia) i art. 18 (Upoważniony eksporter) protokołu 1 do Umowy obowiązującego przed datą wejścia w życie niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(9)

Jako środek przejściowy należy postanowić, że przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej decyzji Singapur będzie przyjmował deklaracje pochodzenia sporządzone zgodnie z art. 17 (Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia) i art. 18 (Upoważniony eksporter) protokołu 1 do Umowy obowiązującego przed datą wejścia w życie niniejszej decyzji.

| (10) | Należy zatem zmienić protokół 1 do Umowy i kilka załączników do niego, |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem zmienić protokół 1 do Umowy i kilka załączników do niego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W protokole 1 do Umowy wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | spis treści protokołu 1 otrzymuje brzmienie:

  „SPIS TREŚCI
  SEKCJA 1
  POSTANOWIENIA OGÓLNE







  ARTYKUŁ 1 | Definicje |
| --- | --- | --- |

1)

spis treści protokołu 1 otrzymuje brzmienie:

„SPIS TREŚCI

SEKCJA 1

POSTANOWIENIA OGÓLNE

ARTYKUŁ 1

SEKCJA 2

DEFINICJA POJĘCIA »PRODUKTY POCHODZĄCE«

| ARTYKUŁ 2 | Wymogi ogólne |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 2

| ARTYKUŁ 3 | Kumulacja pochodzenia |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 3

| ARTYKUŁ 4 | Produkty całkowicie uzyskane |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 4

| ARTYKUŁ 5 | Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 5

| ARTYKUŁ 6 | Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 6

| ARTYKUŁ 7 | Jednostka kwalifikacyjna |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 7

| ARTYKUŁ 8 | Akcesoria, części zapasowe i narzędzia |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 8

| ARTYKUŁ 9 | Zestawy |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 9

| ARTYKUŁ 10 | Elementy neutralne |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 10

| ARTYKUŁ 11 | Rozdzielność księgowa |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 11

SEKCJA 3

WYMOGI TERYTORIALNE

| ARTYKUŁ 12 | Zasada terytorialności |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 12

| ARTYKUŁ 13 | Zasada niemanipulacji |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 13

| ARTYKUŁ 14 | Wystawy |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 14

SEKCJA 4

ZWROT LUB ZWOLNIENIE

| ARTYKUŁ 15 | Zakaz zwrotu należności celnych lub zwolnienia z należności celnych |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 15

SEKCJA 5

OŚWIADCZENIE O POCHODZENIU

| ARTYKUŁ 16 | Wymogi ogólne |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 16

| ARTYKUŁ 17 | Warunki sporządzania oświadczenia o pochodzeniu |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 17

| ARTYKUŁ 19 | Ważność oświadczenia o pochodzeniu |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 19

| ARTYKUŁ 20 | Przedkładanie oświadczenia o pochodzeniu |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 20

| ARTYKUŁ 21 | Przywóz partiami |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 21

| ARTYKUŁ 22 | Zwolnienia z wymogu przedkładania oświadczenia o pochodzeniu |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 22

| ARTYKUŁ 23 | Dokumenty uzupełniające |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 23

| ARTYKUŁ 24 | Przechowywanie oświadczenia o pochodzeniu i dokumentów uzupełniających |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 24

| ARTYKUŁ 25 | Niezgodności i błędy formalne |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 25

| ARTYKUŁ 26 | Kwoty wyrażone w euro |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 26

SEKCJA 6

UZGODNIENIA DOTYCZĄCE WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

| ARTYKUŁ 27 | Współpraca między właściwymi organami |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 27

| ARTYKUŁ 28 | Weryfikacja oświadczenia o pochodzeniu |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 28

| ARTYKUŁ 29 | Postępowania administracyjne |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 29

| ARTYKUŁ 30 | Rozstrzyganie sporów |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 30

| ARTYKUŁ 31 | Sankcje |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 31

SEKCJA 7

CEUTA I MELILLA

| ARTYKUŁ 32 | Stosowanie niniejszego protokołu |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 32

| ARTYKUŁ 33 | Warunki specjalne |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 33

SEKCJA 8

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

| ARTYKUŁ 34 | Zmiany w niniejszym protokole |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 34

| ARTYKUŁ 35 | Postanowienia przejściowe dotyczące towarów w tranzycie lub składowanych |
| --- | --- |

ARTYKUŁ 35

Wykaz dodatków

| ZAŁĄCZNIK A: | UWAGI WPROWADZAJĄCE DO WYKAZU W ZAŁĄCZNIKU B |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK A:

| ZAŁĄCZNIK B: | WYKAZ PROCESÓW OBRÓBKI LUB PRZETWARZANIA, KTÓRYM NALEŻY PODDAĆ MATERIAŁY NIEPOCHODZĄCE, ABY WYTWORZONY PRODUKT MÓGŁ UZYSKAĆ STATUS POCHODZENIA |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK B:

| ZAŁĄCZNIK B (a): | DODATEK DO ZAŁĄCZNIKA B |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK B (a):

| ZAŁĄCZNIK C: | MATERIAŁY WYŁĄCZONE Z KUMULACJI NA PODSTAWIE ART. 3 UST. 2 |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK C:

| ZAŁĄCZNIK D: | PRODUKTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 9, W PRZYPADKU KTÓRYCH MATERIAŁY POCHODZĄCE Z PAŃSTWA ASEAN SĄ UZNAWANE ZA MATERIAŁY POCHODZĄCE Z JEDNEJ ZE STRON |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK D:

| ZAŁĄCZNIK E: | TEKST OŚWIADCZENIA O POCHODZENIU |
| --- | --- |

ZAŁĄCZNIK E:

Wspólne deklaracje

WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA KSIĘSTWA ANDORY

WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA REPUBLIKI SAN MARINO

WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA PRZEGLĄDU REGUŁ POCHODZENIA ZAWARTYCH W PROTOKOLE 1”;

| 2) | art. 1 otrzymuje brzmienie:

  „ARTYKUŁ 1
  Definicje

  1.   Do celów niniejszego protokołu:






  a) | »państwo ASEAN« oznacza państwo członkowskie Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej niebędące Stroną niniejszej Umowy; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„ARTYKUŁ 1

Definicje

1.   Do celów niniejszego protokołu:

a)

»państwo ASEAN« oznacza państwo członkowskie Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej niebędące Stroną niniejszej Umowy;

| b) | »działy«, »pozycje« i »podpozycje« oznaczają działy, pozycje (kody czterocyfrowe) i podpozycje (kody sześciocyfrowe) stosowane w nomenklaturze stanowiącej zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów, zwany w niniejszym protokole »Systemem Zharmonizowanym« lub »HS«; |
| --- | --- |

b)

»działy«, »pozycje« i »podpozycje« oznaczają działy, pozycje (kody czterocyfrowe) i podpozycje (kody sześciocyfrowe) stosowane w nomenklaturze stanowiącej zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów, zwany w niniejszym protokole »Systemem Zharmonizowanym« lub »HS«;

| c) | »klasyfikowany« odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w konkretnym dziale, pozycji lub podpozycji Systemu Zharmonizowanego; |
| --- | --- |

c)

»klasyfikowany« odnosi się do klasyfikacji produktu lub materiału w konkretnym dziale, pozycji lub podpozycji Systemu Zharmonizowanego;

| d) | »przesyłka« oznacza produkty, które są albo jednocześnie wysłane od jednego nadawcy do jednego odbiorcy, albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od nadawcy do odbiorcy bądź, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą; |
| --- | --- |

d)

»przesyłka« oznacza produkty, które są albo jednocześnie wysłane od jednego nadawcy do jednego odbiorcy, albo objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od nadawcy do odbiorcy bądź, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą;

| e) | »wartość celna« oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie ustalania wartości celnej; |
| --- | --- |

e)

»wartość celna« oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie ustalania wartości celnej;

| f) | »cena ex-works« oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works wytwórcy, w którego zakładzie przeprowadzono ostatnią obróbkę lub przetworzenie, przy czym cena ta obejmuje sumę wartości wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów związanych z jego produkcją, pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu.
  W przypadku gdy cena faktycznie zapłacona nie odzwierciedla wszystkich kosztów związanych z wytworzeniem produktu, które zostały rzeczywiście poniesione w Unii lub w Singapurze, cena ex-works oznacza sumę wszystkich tych kosztów pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu.
  W przypadku gdy ostatnią obróbkę lub przetworzenie zlecono wytwórcy, termin »wytwórca« może odnosić się do przedsiębiorstwa, które zatrudniło podwykonawcę; |
| --- | --- |

f)

»cena ex-works« oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works wytwórcy, w którego zakładzie przeprowadzono ostatnią obróbkę lub przetworzenie, przy czym cena ta obejmuje sumę wartości wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów związanych z jego produkcją, pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu.

W przypadku gdy cena faktycznie zapłacona nie odzwierciedla wszystkich kosztów związanych z wytworzeniem produktu, które zostały rzeczywiście poniesione w Unii lub w Singapurze, cena ex-works oznacza sumę wszystkich tych kosztów pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu.

W przypadku gdy ostatnią obróbkę lub przetworzenie zlecono wytwórcy, termin »wytwórca« może odnosić się do przedsiębiorstwa, które zatrudniło podwykonawcę;

| g) | »eksporter« oznacza osobę z siedzibą na terytorium Strony, która zgodnie z wymogami przepisów ustawowych i wykonawczych Strony, wywozi lub wytwarza produkt pochodzący i która może sporządzić oświadczenie o pochodzeniu; |
| --- | --- |

g)

»eksporter« oznacza osobę z siedzibą na terytorium Strony, która zgodnie z wymogami przepisów ustawowych i wykonawczych Strony, wywozi lub wytwarza produkt pochodzący i która może sporządzić oświadczenie o pochodzeniu;

| h) | »materiały zamienne” oznaczają materiały tego samego rodzaju i jakości handlowej, charakteryzujące się identycznymi cechami technicznymi i fizycznymi, i niemożliwe do rozróżnienia po tym, jak zostaną użyte do wytworzenia produktu końcowego; |
| --- | --- |

h)

»materiały zamienne” oznaczają materiały tego samego rodzaju i jakości handlowej, charakteryzujące się identycznymi cechami technicznymi i fizycznymi, i niemożliwe do rozróżnienia po tym, jak zostaną użyte do wytworzenia produktu końcowego;

| i) | »towary« oznaczają zarówno materiały, jak i produkty; |
| --- | --- |

i)

»towary« oznaczają zarówno materiały, jak i produkty;

| j) | »osoba prawna« oznacza dowolny podmiot prawny, właściwie ustanowiony albo w inny sposób utworzony zgodnie z obowiązującym prawem, działający w celu osiągania zysku lub nie, będący własnością prywatną lub publiczną i obejmuje dowolną spółkę kapitałową, fundusz powierniczy, spółkę osobową, wspólne przedsiębiorstwo, działalność jednoosobową lub stowarzyszenie; |
| --- | --- |

j)

»osoba prawna« oznacza dowolny podmiot prawny, właściwie ustanowiony albo w inny sposób utworzony zgodnie z obowiązującym prawem, działający w celu osiągania zysku lub nie, będący własnością prywatną lub publiczną i obejmuje dowolną spółkę kapitałową, fundusz powierniczy, spółkę osobową, wspólne przedsiębiorstwo, działalność jednoosobową lub stowarzyszenie;

| k) | »wytwarzanie« oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetworzenia łącznie z montażem; |
| --- | --- |

k)

»wytwarzanie« oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetworzenia łącznie z montażem;

| l) | »materiał« oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp. użyte do wytworzenia produktu; |
| --- | --- |

l)

»materiał« oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp. użyte do wytworzenia produktu;

| m) | »osoba« oznacza osobę fizyczną albo osobę prawną; |
| --- | --- |

m)

»osoba« oznacza osobę fizyczną albo osobę prawną;

| n) | »produkt« oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do użycia w innym procesie wytwarzania; |
| --- | --- |

n)

»produkt« oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do użycia w innym procesie wytwarzania;

| o) | »wartość materiałów« oznacza wartość celną w chwili przywozu użytych materiałów niepochodzących lub, jeśli nie jest ona znana i nie może być ustalona, pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały w Unii lub w Singapurze.”; |
| --- | --- |

o)

»wartość materiałów« oznacza wartość celną w chwili przywozu użytych materiałów niepochodzących lub, jeśli nie jest ona znana i nie może być ustalona, pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały w Unii lub w Singapurze.”;

| 3) | art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Bez uszczerbku dla sekcji 5, dzielenie przesyłek może mieć miejsce, jeśli zostaje dokonane przez nadawcę lub na jego odpowiedzialność, pod warunkiem, że przesyłki pozostają pod dozorem celnym w państwie lub państwach tranzytu.”; |
| --- | --- |

3)

art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Bez uszczerbku dla sekcji 5, dzielenie przesyłek może mieć miejsce, jeśli zostaje dokonane przez nadawcę lub na jego odpowiedzialność, pod warunkiem, że przesyłki pozostają pod dozorem celnym w państwie lub państwach tranzytu.”;

| 4) | w art. 14 ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:






  „a) | nadawca wysłał te produkty z terytorium Strony do kraju, w którym odbywała się wystawa, i prezentował je na tej wystawie; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 14 ust. 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

nadawca wysłał te produkty z terytorium Strony do kraju, w którym odbywała się wystawa, i prezentował je na tej wystawie;

| b) | nadawca ten sprzedał produkty lub odstąpił je w inny sposób osobie na terytorium Strony;”; |
| --- | --- |

b)

nadawca ten sprzedał produkty lub odstąpił je w inny sposób osobie na terytorium Strony;”;

| 5) | art. 17 otrzymuje brzmienie:

  „ARTYKUŁ 17
  Warunki sporządzania oświadczenia o pochodzeniu

  1.   Oświadczenie o pochodzeniu, o którym mowa w art. 16 (Wymogi ogólne), może zostać sporządzone przez eksportera.


  2.   Oświadczenie o pochodzeniu można sporządzić, jeżeli dane produkty mogą zostać uznane za produkty pochodzące z Unii lub Singapuru i jeśli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu.


  3.   Eksporter sporządzający oświadczenie o pochodzeniu jest zobowiązany do przedłożenia w każdej chwili na żądanie organów celnych Strony dokonującej wywozu wszystkich właściwych dokumentów, o których mowa w art. 23 (Dokumenty uzupełniające), potwierdzających status pochodzenia danych produktów oraz spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu.


  4.   Eksporter sporządza oświadczenie o pochodzeniu, wpisując na maszynie, stemplując lub drukując na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym deklarację, której tekst zamieszczony jest w załączniku E do niniejszego protokołu, zgodnie z prawem krajowym Strony dokonującej wywozu. Jeśli oświadczenie jest sporządzane ręcznie, powinno być napisane tuszem i drukowanymi literami. W przypadku wywozu z Singapuru oświadczenie o pochodzeniu sporządza się, korzystając z wersji w języku angielskim, natomiast w przypadku wywozu z Unii oświadczenie o pochodzeniu można sporządzić w jednej z wersji językowych zawartych w załączniku E do niniejszego protokołu.


  5.   W drodze odstępstwa od ust. 1 oświadczenie o pochodzeniu można sporządzić po dokonaniu wywozu (»oświadczenie retrospektywne«), pod warunkiem że przedstawia się je na terytorium Strony dokonującej przywozu nie później niż w ciągu dwóch lat, w przypadku Unii, i jednego roku, w przypadku Singapuru, po wprowadzeniu towaru na terytorium Strony.”; |
| --- | --- |

5)

art. 17 otrzymuje brzmienie:

„ARTYKUŁ 17

Warunki sporządzania oświadczenia o pochodzeniu

1.   Oświadczenie o pochodzeniu, o którym mowa w art. 16 (Wymogi ogólne), może zostać sporządzone przez eksportera.

2.   Oświadczenie o pochodzeniu można sporządzić, jeżeli dane produkty mogą zostać uznane za produkty pochodzące z Unii lub Singapuru i jeśli spełniają one inne wymogi niniejszego protokołu.

3.   Eksporter sporządzający oświadczenie o pochodzeniu jest zobowiązany do przedłożenia w każdej chwili na żądanie organów celnych Strony dokonującej wywozu wszystkich właściwych dokumentów, o których mowa w art. 23 (Dokumenty uzupełniające), potwierdzających status pochodzenia danych produktów oraz spełnienie pozostałych wymogów niniejszego protokołu.

4.   Eksporter sporządza oświadczenie o pochodzeniu, wpisując na maszynie, stemplując lub drukując na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym deklarację, której tekst zamieszczony jest w załączniku E do niniejszego protokołu, zgodnie z prawem krajowym Strony dokonującej wywozu. Jeśli oświadczenie jest sporządzane ręcznie, powinno być napisane tuszem i drukowanymi literami. W przypadku wywozu z Singapuru oświadczenie o pochodzeniu sporządza się, korzystając z wersji w języku angielskim, natomiast w przypadku wywozu z Unii oświadczenie o pochodzeniu można sporządzić w jednej z wersji językowych zawartych w załączniku E do niniejszego protokołu.

5.   W drodze odstępstwa od ust. 1 oświadczenie o pochodzeniu można sporządzić po dokonaniu wywozu (»oświadczenie retrospektywne«), pod warunkiem że przedstawia się je na terytorium Strony dokonującej przywozu nie później niż w ciągu dwóch lat, w przypadku Unii, i jednego roku, w przypadku Singapuru, po wprowadzeniu towaru na terytorium Strony.”;

| 6) | w spisie treści oraz w art. 3 ust. 6, art. 3 ust. 13, art. 11 ust. 5, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 1, art. 15 ust. 3, tytule sekcji 5, art. 16 ust. 1, art. 16 ust. 2, tytule art. 19, art. 19 ust. 1, art. 19 ust. 2, art. 19 ust. 3, tytule art. 20, art. 20, art. 21, tytule art. 22, art. 22 ust. 1, art. 23, tytule art. 24, art. 24 ust. 1, art. 24 ust. 2, art. 25 ust. 1, art. 25 ust. 2, art. 27 ust. 1, art. 27 ust. 2, tytule art. 28, art. 28 ust. 1, art. 28 ust. 2, art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 3 i art. 35 termin „deklaracja pochodzenia” zastępuje się terminem „oświadczenie o pochodzeniu”; |
| --- | --- |

6)

w spisie treści oraz w art. 3 ust. 6, art. 3 ust. 13, art. 11 ust. 5, art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 1, art. 15 ust. 3, tytule sekcji 5, art. 16 ust. 1, art. 16 ust. 2, tytule art. 19, art. 19 ust. 1, art. 19 ust. 2, art. 19 ust. 3, tytule art. 20, art. 20, art. 21, tytule art. 22, art. 22 ust. 1, art. 23, tytule art. 24, art. 24 ust. 1, art. 24 ust. 2, art. 25 ust. 1, art. 25 ust. 2, art. 27 ust. 1, art. 27 ust. 2, tytule art. 28, art. 28 ust. 1, art. 28 ust. 2, art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 3 i art. 35 termin „deklaracja pochodzenia” zastępuje się terminem „oświadczenie o pochodzeniu”;

| 7) | uchyla się art. 18 rozporządzenia; |
| --- | --- |

7)

uchyla się art. 18 rozporządzenia;

| 8) | art. 26 otrzymuje brzmienie:

  „ARTYKUŁ 26
  Kwoty wyrażone w euro

  1.   Na użytek stosowania postanowień art. 22 ust. 3 (Zwolnienia z wymogu przedkładania oświadczenia o pochodzeniu) w przypadkach gdy produkty są fakturowane w walucie innej niż euro, kwoty wyrażone w walutach krajowych państw członkowskich Unii, stanowiące równowartość kwot wyrażonych w euro, są ustalane corocznie przez każde z przedmiotowych państw.


  2.   Przesyłki korzystają z postanowień art. 22 ust. 3 (Zwolnienia z wymogu przedkładania oświadczenia o pochodzeniu) poprzez odniesienie do waluty, w której wystawiana jest faktura, zgodnie z kwotą ustaloną przez daną Stronę.


  3.   Kwoty podawane w jakiejkolwiek walucie krajowej stanowią równowartość kwot wyrażonych w euro według kursu z pierwszego dnia roboczego października. Kwoty te zgłaszane są Komisji Europejskiej do 15 października i obowiązują od 1 stycznia następnego roku. Komisja Europejska powiadamia wszystkie zainteresowane państwa o wysokości właściwych kwot.


  4.   Państwo członkowskie Unii może zaokrąglić w górę lub w dół kwoty otrzymane po przeliczeniu kwoty wyrażonej w euro na swoją walutę krajową. Kwota po zaokrągleniu nie może różnić się od kwoty otrzymanej po przeliczeniu o więcej niż pięć procent. Państwo członkowskie Unii może zachować niezmienioną równowartość kwoty wyrażonej w euro w swojej walucie krajowej, jeżeli w chwili waloryzacji rocznej przewidzianej w ust. 3 przeliczenie tej kwoty przed jakimkolwiek zaokrągleniem powoduje wzrost o mniej niż piętnaście procent równowartości w walucie krajowej. Równowartość w walucie krajowej może pozostać niezmieniona, jeżeli w wyniku przeliczenia jej wartość uległaby zmniejszeniu.


  5.   Kwoty wyrażone w euro są poddawane przeglądowi przez Strony w ramach Komitetu ds. Ceł ustanowionego zgodnie z art. 16.2 (Specjalne komitety) na wniosek Unii lub Singapuru. Przeprowadzając przegląd, Strony rozważają celowość zachowania skutków odnośnych ograniczeń, uwzględniając wartości rzeczywiste. W tym celu Strony mogą, decyzją podjętą przez Komitet ds. Ceł, zmienić kwoty wyrażone w euro.”; |
| --- | --- |

8)

art. 26 otrzymuje brzmienie:

„ARTYKUŁ 26

Kwoty wyrażone w euro

1.   Na użytek stosowania postanowień art. 22 ust. 3 (Zwolnienia z wymogu przedkładania oświadczenia o pochodzeniu) w przypadkach gdy produkty są fakturowane w walucie innej niż euro, kwoty wyrażone w walutach krajowych państw członkowskich Unii, stanowiące równowartość kwot wyrażonych w euro, są ustalane corocznie przez każde z przedmiotowych państw.

2.   Przesyłki korzystają z postanowień art. 22 ust. 3 (Zwolnienia z wymogu przedkładania oświadczenia o pochodzeniu) poprzez odniesienie do waluty, w której wystawiana jest faktura, zgodnie z kwotą ustaloną przez daną Stronę.

3.   Kwoty podawane w jakiejkolwiek walucie krajowej stanowią równowartość kwot wyrażonych w euro według kursu z pierwszego dnia roboczego października. Kwoty te zgłaszane są Komisji Europejskiej do 15 października i obowiązują od 1 stycznia następnego roku. Komisja Europejska powiadamia wszystkie zainteresowane państwa o wysokości właściwych kwot.

4.   Państwo członkowskie Unii może zaokrąglić w górę lub w dół kwoty otrzymane po przeliczeniu kwoty wyrażonej w euro na swoją walutę krajową. Kwota po zaokrągleniu nie może różnić się od kwoty otrzymanej po przeliczeniu o więcej niż pięć procent. Państwo członkowskie Unii może zachować niezmienioną równowartość kwoty wyrażonej w euro w swojej walucie krajowej, jeżeli w chwili waloryzacji rocznej przewidzianej w ust. 3 przeliczenie tej kwoty przed jakimkolwiek zaokrągleniem powoduje wzrost o mniej niż piętnaście procent równowartości w walucie krajowej. Równowartość w walucie krajowej może pozostać niezmieniona, jeżeli w wyniku przeliczenia jej wartość uległaby zmniejszeniu.

5.   Kwoty wyrażone w euro są poddawane przeglądowi przez Strony w ramach Komitetu ds. Ceł ustanowionego zgodnie z art. 16.2 (Specjalne komitety) na wniosek Unii lub Singapuru. Przeprowadzając przegląd, Strony rozważają celowość zachowania skutków odnośnych ograniczeń, uwzględniając wartości rzeczywiste. W tym celu Strony mogą, decyzją podjętą przez Komitet ds. Ceł, zmienić kwoty wyrażone w euro.”;

| 9) | w załączniku B wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 1 do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

9)

w załączniku B wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 1 do niniejszej decyzji;

| 10) | w załączniku B(a) wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 2 do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

10)

w załączniku B(a) wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 2 do niniejszej decyzji;

| 11) | w załączniku D wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 3 do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

11)

w załączniku D wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 3 do niniejszej decyzji;

| 12) | w załączniku E wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 4 do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

12)

w załączniku E wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 4 do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem [1 stycznia 2023 r.]

Sporządzono w ...

W imieniu Komitetu ds. Ceł UE-Singapur

W imieniu Unii Europejskiej

W imieniu Republiki Singapuru

---

ZAŁĄCZNIK 1

W załączniku B do protokołu 1 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w wierszu dotyczącym pozycji HS 0305 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Ryby suszone, solone lub w solance; ryby wędzone, nawet gotowane przed lub podczas procesu wędzenia”; |
| --- | --- |

1)

w wierszu dotyczącym pozycji HS 0305 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Ryby suszone, solone lub w solance; ryby wędzone, nawet gotowane przed lub podczas procesu wędzenia”;

| 2) | w wierszu dotyczącym pozycji HS ex 0306 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Skorupiaki, nawet w skorupach, suszone, solone lub w solance; skorupiaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia; skorupiaki, w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, nawet schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance”; |
| --- | --- |

2)

w wierszu dotyczącym pozycji HS ex 0306 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Skorupiaki, nawet w skorupach, suszone, solone lub w solance; skorupiaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia; skorupiaki, w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, nawet schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance”;

| 3) | w wierszu dotyczącym pozycji HS ex 0307 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Mięczaki, nawet w skorupach, suszone, solone lub w solance; mięczaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia”; |
| --- | --- |

3)

w wierszu dotyczącym pozycji HS ex 0307 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Mięczaki, nawet w skorupach, suszone, solone lub w solance; mięczaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia”;

| 4) | między wierszem dotyczącym pozycji HS ex 0307 a wierszem dotyczącym pozycji HS Dział 4 dodaje się nowe wiersze w brzmieniu:







  „ex 0308 | Bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, suszone, solone lub w solance; wędzone bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 3 są całkowicie uzyskane |
| --- | --- | --- | --- |
| 0309 | Mąki, mączki i granulki z ryb, skorupiaków, mięczaków i pozostałych bezkręgowców wodnych, nadające się do spożycia przez ludzi | Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 3 są całkowicie uzyskane”; |

4)

między wierszem dotyczącym pozycji HS ex 0307 a wierszem dotyczącym pozycji HS Dział 4 dodaje się nowe wiersze w brzmieniu:

„ex 0308

Bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, suszone, solone lub w solance; wędzone bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia

Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 3 są całkowicie uzyskane

0309

Mąki, mączki i granulki z ryb, skorupiaków, mięczaków i pozostałych bezkręgowców wodnych, nadające się do spożycia przez ludzi

Wytwarzanie, w którym wszystkie użyte materiały objęte działem 3 są całkowicie uzyskane”;

| 5) | w wierszu dotyczącym pozycji HS ex Dział 15 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mikrobiologicznego oraz produkty ich rozkładu; gotowe tłuszcze jadalne; woski pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego; z wyłączeniem:”; |
| --- | --- |

5)

w wierszu dotyczącym pozycji HS ex Dział 15 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mikrobiologicznego oraz produkty ich rozkładu; gotowe tłuszcze jadalne; woski pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego; z wyłączeniem:”;

| 6) | w wierszu dotyczącym pozycji HS 1509 i 1510 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Oliwa i jej frakcje, pozostałe oleje i ich frakcje otrzymywane wyłącznie z oliwek”; |
| --- | --- |

6)

w wierszu dotyczącym pozycji HS 1509 i 1510 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Oliwa i jej frakcje, pozostałe oleje i ich frakcje otrzymywane wyłącznie z oliwek”;

| 7) | w wierszu dotyczącym pozycji HS 1516 i 1517 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Tłuszcze i oleje, zwierzęce, roślinne lub mikrobiologiczne i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, nawet rafinowane, ale dalej nieprzetworzone;
  Margaryna; jadalne mieszaniny lub produkty z tłuszczów lub olejów, zwierzęcych, roślinnych lub mikrobiologicznych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów, z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze i oleje lub ich frakcje, objęte pozycją 15.16”; |
| --- | --- |

7)

w wierszu dotyczącym pozycji HS 1516 i 1517 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Tłuszcze i oleje, zwierzęce, roślinne lub mikrobiologiczne i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, nawet rafinowane, ale dalej nieprzetworzone;

Margaryna; jadalne mieszaniny lub produkty z tłuszczów lub olejów, zwierzęcych, roślinnych lub mikrobiologicznych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów, z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze i oleje lub ich frakcje, objęte pozycją 15.16”;

| 8) | w wierszu dotyczącym pozycji HS Dział 16 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Przetwory z mięsa, ryb, skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych lub z owadów”; |
| --- | --- |

8)

w wierszu dotyczącym pozycji HS Dział 16 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Przetwory z mięsa, ryb, skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych lub z owadów”;

| 9) | w wierszu dotyczącym pozycji HS ex Dział 24 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Tytoń i przemysłowe namiastki tytoniu; produkty, nawet zawierające nikotynę, przeznaczone do wdychania bez spalania; pozostałe wyroby zawierające nikotynę przeznaczone do wprowadzania nikotyny do ciała ludzkiego; z wyłączeniem:”; |
| --- | --- |

9)

w wierszu dotyczącym pozycji HS ex Dział 24 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Tytoń i przemysłowe namiastki tytoniu; produkty, nawet zawierające nikotynę, przeznaczone do wdychania bez spalania; pozostałe wyroby zawierające nikotynę przeznaczone do wprowadzania nikotyny do ciała ludzkiego; z wyłączeniem:”;

| 10) | między wierszem dotyczącym pozycji HS ex 2402 a wierszem dotyczącym pozycji HS Dział 25 dodaje się nowe wiersze w brzmieniu:







  „2404 12 | Produkty przeznaczone do wdychania bez spalania, niezawierające tytoniu ani tytoniu odtworzonego, zawierające nikotynę | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu. Można jednakże użyć materiałów objętych tą samą pozycją co produkt, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 20 % ceny ex-works produktu
  lub
  Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu |
| --- | --- | --- | --- |
| ex 2404 19 | Kartidże i kartomizery, napełnione do papierosów elektronicznych | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu. Można jednakże użyć materiałów objętych tą samą pozycją co produkt, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 20 % ceny ex-works produktu
  lub
  Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu |
| 2404 91 | Produkty inne niż produkty przeznaczone do wdychania bez spalania, do stosowania doustnego | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu, w którym:






  — | ani masa użytego cukru, ani masa użytych materiałów objętych działem 4 nie przekracza 20 % masy produktu końcowego, i |

10)

między wierszem dotyczącym pozycji HS ex 2402 a wierszem dotyczącym pozycji HS Dział 25 dodaje się nowe wiersze w brzmieniu:

„2404 12

Produkty przeznaczone do wdychania bez spalania, niezawierające tytoniu ani tytoniu odtworzonego, zawierające nikotynę

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu. Można jednakże użyć materiałów objętych tą samą pozycją co produkt, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 20 % ceny ex-works produktu

lub

Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu

ex 2404 19

Kartidże i kartomizery, napełnione do papierosów elektronicznych

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu. Można jednakże użyć materiałów objętych tą samą pozycją co produkt, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 20 % ceny ex-works produktu

lub

Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu

2404 91

Produkty inne niż produkty przeznaczone do wdychania bez spalania, do stosowania doustnego

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu, w którym:

—

ani masa użytego cukru, ani masa użytych materiałów objętych działem 4 nie przekracza 20 % masy produktu końcowego, i

| — | całkowita łączna masa użytego cukru i użytych materiałów objętych działem 4 nie przekracza 40 % masy produktu końcowego |
| --- | --- |

—

całkowita łączna masa użytego cukru i użytych materiałów objętych działem 4 nie przekracza 40 % masy produktu końcowego

2404 92 ,

2404 99

Produkty inne niż produkty przeznaczone do wdychania bez spalania, do podawania przez skórę i do stosowania innego niż doustne

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu. Można jednakże użyć materiałów objętych tą samą pozycją co produkt, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 20 % ceny ex-works produktu

lub

Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu”;

| 11) | między wierszem dotyczącym pozycji HS ex Dział 38 a wierszem dotyczącym pozycji HS 3823 dodaje się nowe wiersze w brzmieniu:







  „ex 3816 | Dolomitowa masa ogniotrwała do ubijania | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu
  lub
  Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu |
| --- | --- | --- | --- |
| ex 3822 | Testowe zestawy diagnostyczne malarii
  Produkty immunologiczne, niezmieszane, niepakowane w odmierzone dawki ani do postaci lub w opakowania do sprzedaży detalicznej
  Produkty immunologiczne, zmieszane, niepakowane w odmierzone dawki ani do postaci lub w opakowania do sprzedaży detalicznej
  Produkty immunologiczne, pakowane w odmierzone dawki lub do postaci, lub w opakowania do sprzedaży detalicznej
  Odczynniki do oznaczania grupy krwi | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją”; |

11)

między wierszem dotyczącym pozycji HS ex Dział 38 a wierszem dotyczącym pozycji HS 3823 dodaje się nowe wiersze w brzmieniu:

„ex 3816

Dolomitowa masa ogniotrwała do ubijania

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu

lub

Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu

ex 3822

Testowe zestawy diagnostyczne malarii

Produkty immunologiczne, niezmieszane, niepakowane w odmierzone dawki ani do postaci lub w opakowania do sprzedaży detalicznej

Produkty immunologiczne, zmieszane, niepakowane w odmierzone dawki ani do postaci lub w opakowania do sprzedaży detalicznej

Produkty immunologiczne, pakowane w odmierzone dawki lub do postaci, lub w opakowania do sprzedaży detalicznej

Odczynniki do oznaczania grupy krwi

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją”;

| 12) | w pierwszym wierszu dotyczącym pozycji 6306 HS tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Brezenty, markizy i zasłony przeciwsłoneczne; namioty (włączając pawilony ogrodowe i podobne artykuły); żagle do łodzi, desek windsurfingowych lub pojazdów lądowych; wyposażenie kempingowe”; |
| --- | --- |

12)

w pierwszym wierszu dotyczącym pozycji 6306 HS tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Brezenty, markizy i zasłony przeciwsłoneczne; namioty (włączając pawilony ogrodowe i podobne artykuły); żagle do łodzi, desek windsurfingowych lub pojazdów lądowych; wyposażenie kempingowe”;

| 13) | w wierszu dotyczącym pozycji HS 8522 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Części i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycją 8519 lub 8521
  ”; |
| --- | --- |

13)

w wierszu dotyczącym pozycji HS 8522 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Części i akcesoria nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycją 8519 lub 8521
  ”;

| 14) | w wierszu dotyczącym pozycji HS 8529 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8524 do 8528
  ”; |
| --- | --- |

14)

w wierszu dotyczącym pozycji HS 8529 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8524 do 8528
  ”;

| 15) | w wierszu dotyczącym pozycji HS 8548 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Elektryczne części maszyn lub urządzeń, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale”; |
| --- | --- |

15)

w wierszu dotyczącym pozycji HS 8548 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Elektryczne części maszyn lub urządzeń, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale”;

| 16) | między wierszem dotyczącym pozycji HS 8548 a wierszem dotyczącym pozycji HS ex Dział 86 dodaje się wiersz w brzmieniu:







  „8549 | Odpady i złom elektryczne i elektroniczne. | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu
  lub
  Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 50 % ceny ex-works produktu”; |
| --- | --- | --- | --- |

16)

między wierszem dotyczącym pozycji HS 8548 a wierszem dotyczącym pozycji HS ex Dział 86 dodaje się wiersz w brzmieniu:

„8549

Odpady i złom elektryczne i elektroniczne.

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu

lub

Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 50 % ceny ex-works produktu”;

| 17) | w wierszu dotyczącym pozycji HS ex Dział 86 tekst w kolumnie „Pozycja HS” i tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymują brzmienie:

  „Dział 86” i „Lokomotywy pojazdów szynowych, tabor szynowy i jego części; osprzęt i elementy torów kolejowych lub tramwajowych i ich części; komunikacyjne urządzenia sygnalizacyjne wszelkich typów, mechaniczne (włączając elektromechaniczne)”; |
| --- | --- |

17)

w wierszu dotyczącym pozycji HS ex Dział 86 tekst w kolumnie „Pozycja HS” i tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymują brzmienie:

„Dział 86” i „Lokomotywy pojazdów szynowych, tabor szynowy i jego części; osprzęt i elementy torów kolejowych lub tramwajowych i ich części; komunikacyjne urządzenia sygnalizacyjne wszelkich typów, mechaniczne (włączając elektromechaniczne)”;

| 18) | między wierszem dotyczącym pozycji HS ex 8804 a wierszem dotyczącym pozycji HS Dział 89 dodaje się wiersz w brzmieniu:







  „ex 8806 | Bezzałogowe statki powietrzne
  Kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu i pozycja 8529
  lub
  Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 50 % ceny ex-works produktu”; |
| --- | --- | --- | --- |

18)

między wierszem dotyczącym pozycji HS ex 8804 a wierszem dotyczącym pozycji HS Dział 89 dodaje się wiersz w brzmieniu:

„ex 8806

Bezzałogowe statki powietrzne

Kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu i pozycja 8529

lub

Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 50 % ceny ex-works produktu”;

| 19) | w wierszu dotyczącym pozycji HS 9013 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Lasery, inne niż diody laserowe; pozostałe urządzenia i przyrządy optyczne, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale”; |
| --- | --- |

19)

w wierszu dotyczącym pozycji HS 9013 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Lasery, inne niż diody laserowe; pozostałe urządzenia i przyrządy optyczne, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale”;

| 20) | między wierszem dotyczącym pozycji HS 9016 a wierszem dotyczącym pozycji HS 9025 dodaje się wiersz w brzmieniu:







  „ex 9021 | Materiały do przyrządów ortopedycznych i przyrządów stosowanych przy złamaniach oraz w protetyce dentystycznej:






  — | Gwoździe, gwoździe z szeroką główką, pinezki kreślarskie, gwoździe karbowane, klamry (inne niż te objęte pozycją 8305 ) i podobne artykuły, z żeliwa lub stali, nawet z główkami z innych metali, ale z wyłączeniem tych, które mają główki z miedzi |
| --- | --- | --- | --- |

20)

między wierszem dotyczącym pozycji HS 9016 a wierszem dotyczącym pozycji HS 9025 dodaje się wiersz w brzmieniu:

„ex 9021

Materiały do przyrządów ortopedycznych i przyrządów stosowanych przy złamaniach oraz w protetyce dentystycznej:

—

Gwoździe, gwoździe z szeroką główką, pinezki kreślarskie, gwoździe karbowane, klamry (inne niż te objęte pozycją 8305 ) i podobne artykuły, z żeliwa lub stali, nawet z główkami z innych metali, ale z wyłączeniem tych, które mają główki z miedzi

| — | Wyroby gwintowane i wyroby niegwintowane, z żeliwa lub stali, z wyłączeniem wkrętów do podkładów, wkrętów do drewna, haków gwintowanych i pierścieni gwintowanych, podkładek sprężystych i pozostałych podkładek ustalających, nitów |
| --- | --- |

—

Wyroby gwintowane i wyroby niegwintowane, z żeliwa lub stali, z wyłączeniem wkrętów do podkładów, wkrętów do drewna, haków gwintowanych i pierścieni gwintowanych, podkładek sprężystych i pozostałych podkładek ustalających, nitów

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu

lub

Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 50 % ceny ex-works produktu

| — | Tytan i artykuły z tytanu, włączając odpady i złom: |
| --- | --- |

—

Tytan i artykuły z tytanu, włączając odpady i złom:

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją”;

| 21) | w wierszu dotyczącym pozycji HS Dział 94 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Meble; pościel, materace, stelaże pod materace, poduszki i podobne wypychane artykuły wyposażeniowe; lampy i oprawy oświetleniowe, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; podświetlane znaki, podświetlane tablice i tabliczki, i tym podobne; budynki prefabrykowane”. |
| --- | --- |

21)

w wierszu dotyczącym pozycji HS Dział 94 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Meble; pościel, materace, stelaże pod materace, poduszki i podobne wypychane artykuły wyposażeniowe; lampy i oprawy oświetleniowe, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; podświetlane znaki, podświetlane tablice i tabliczki, i tym podobne; budynki prefabrykowane”.

---

ZAŁĄCZNIK 2

W załączniku B(a) do protokołu 1 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | skreśla się ust. 3 postanowień wspólnych; |
| --- | --- |

1)

skreśla się ust. 3 postanowień wspólnych;

| 2) | ust. 4 postanowień wspólnych staje się ust. 3; |
| --- | --- |

2)

ust. 4 postanowień wspólnych staje się ust. 3;

| 3) | ust. 5 postanowień wspólnych staje się ust. 4; |
| --- | --- |

3)

ust. 5 postanowień wspólnych staje się ust. 4;

| 4) | w wierszu dotyczącym pozycji HS

  „
  ex 1602 32


  ex 1602 41


  ex 1602 49


  ex 1602 50
  ”

  tekst „Luncheon meat w puszkach, z wieprzowiny, kurczaka i wołowiny (午餐肉)” w kolumnie „Opis produktu” zastępuje się tekstem:

  „Luncheon meat w puszkach lub klopsy, z wieprzowiny (zawierające więcej niż 40 % masy mięsa wieprzowego lub podrobów), luncheon meat w puszkach lub klopsy, z kurczaka (zawierające więcej niż 20 % masy mięsa z kurczaka lub podrobów), luncheon meat w puszkach lub klopsy, z wołowiny (zawierające więcej niż 20 % masy mięsa wołowego lub podrobów)”; |
| --- | --- |

4)

w wierszu dotyczącym pozycji HS

„
  ex 1602 32

ex 1602 41

ex 1602 49

ex 1602 50
  ”

tekst „Luncheon meat w puszkach, z wieprzowiny, kurczaka i wołowiny (午餐肉)” w kolumnie „Opis produktu” zastępuje się tekstem:

„Luncheon meat w puszkach lub klopsy, z wieprzowiny (zawierające więcej niż 40 % masy mięsa wieprzowego lub podrobów), luncheon meat w puszkach lub klopsy, z kurczaka (zawierające więcej niż 20 % masy mięsa z kurczaka lub podrobów), luncheon meat w puszkach lub klopsy, z wołowiny (zawierające więcej niż 20 % masy mięsa wołowego lub podrobów)”;

| 5) | w wierszu dotyczącym pozycji HS ex 1604 20 tekst „Klopsy rybne o smaku curry, z mięsa z ryb, curry, skrobi pszennej, soli, cukru i wieloskładnikowych dodatków do potraw” w kolumnie „Opis produktu” zastępuje się tekstem:

  „Klopsy rybne i krokiety rybne, z mięsa z ryb, skrobi, soli, cukru i wieloskładnikowych dodatków do potraw, z wyłączeniem klopsów i krokietów z tuńczyka i makreli”; |
| --- | --- |

5)

w wierszu dotyczącym pozycji HS ex 1604 20 tekst „Klopsy rybne o smaku curry, z mięsa z ryb, curry, skrobi pszennej, soli, cukru i wieloskładnikowych dodatków do potraw” w kolumnie „Opis produktu” zastępuje się tekstem:

„Klopsy rybne i krokiety rybne, z mięsa z ryb, skrobi, soli, cukru i wieloskładnikowych dodatków do potraw, z wyłączeniem klopsów i krokietów z tuńczyka i makreli”;

| 6) | wiersz dotyczący pozycji HS

  „
  ex 1605 10


  ex 1605 90


  ex 1605 20


  ex 1605 20


  ex 1605 20


  ex 1605 30
  ”

  otrzymuje brzmienie:







  „ex 1605 10 | Klopsy krabowe ze skrobi pszennej, soli, cukru, wieloskładnikowych dodatków do potraw, mięsa z kraba i nadzienia | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu |
| --- | --- | --- | --- |
| ex 1605 54 | Klopsy z mątwy z mięsa z ryb, nadzienia z mątwy, skrobi, soli, cukru i wieloskładnikowych dodatków do potraw | |
| ex 1605 21 | Pierożki har gow, z krewetek, skrobi pszennej, tapioki, wody, zielonej cebulki, imbiru, cukru i soli | |
| ex 1605 29 | Pierożki Shaomai, głównie z krewetek oraz z kurczaka, skrobi kukurydzianej, oleju roślinnego, czarnego pieprzu, oleju sezamowego i wody | |
| ex 1902 20 | Pierożki wonton ze smażonymi krewetkami, z krewetek, soli, oleju, cukru, imbiru, pieprzu, jajek, octu i sosu sojowego | |
| ex 1605 54 | Klopsy o smaku homara: mięso z mątwy, mięso z ryb i mięso z kraba”. | |

6)

wiersz dotyczący pozycji HS

„
  ex 1605 10

ex 1605 90

ex 1605 20

ex 1605 20

ex 1605 20

ex 1605 30
  ”

otrzymuje brzmienie:

„ex 1605 10

Klopsy krabowe ze skrobi pszennej, soli, cukru, wieloskładnikowych dodatków do potraw, mięsa z kraba i nadzienia

Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją, inną niż pozycja danego produktu

ex 1605 54

Klopsy z mątwy z mięsa z ryb, nadzienia z mątwy, skrobi, soli, cukru i wieloskładnikowych dodatków do potraw

ex 1605 21

Pierożki har gow, z krewetek, skrobi pszennej, tapioki, wody, zielonej cebulki, imbiru, cukru i soli

ex 1605 29

Pierożki Shaomai, głównie z krewetek oraz z kurczaka, skrobi kukurydzianej, oleju roślinnego, czarnego pieprzu, oleju sezamowego i wody

ex 1902 20

Pierożki wonton ze smażonymi krewetkami, z krewetek, soli, oleju, cukru, imbiru, pieprzu, jajek, octu i sosu sojowego

ex 1605 54

Klopsy o smaku homara: mięso z mątwy, mięso z ryb i mięso z kraba”.

---

ZAŁĄCZNIK 3

W załączniku D do protokołu 1 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w wierszu dotyczącym kodu HS 2909 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Etery, eteroalkohole, eterofenole, eteroalkoholofenole, nadtlenki alkoholowe, nadtlenki eterowe, nadtlenki acetali i półacetali, nadtlenki ketonowe (nawet niezdefiniowane chemicznie) oraz ich fluorowcowane, sulfonowane, nitrowane lub nitrozowane pochodne”; |
| --- | --- |

1)

w wierszu dotyczącym kodu HS 2909 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Etery, eteroalkohole, eterofenole, eteroalkoholofenole, nadtlenki alkoholowe, nadtlenki eterowe, nadtlenki acetali i półacetali, nadtlenki ketonowe (nawet niezdefiniowane chemicznie) oraz ich fluorowcowane, sulfonowane, nitrowane lub nitrozowane pochodne”;

| 2) | w wierszu dotyczącym pozycji HS 9013 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

  „Lasery, inne niż diody laserowe; pozostałe urządzenia i przyrządy optyczne, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale”. |
| --- | --- |

2)

w wierszu dotyczącym pozycji HS 9013 tekst w kolumnie „Opis produktu” otrzymuje brzmienie:

„Lasery, inne niż diody laserowe; pozostałe urządzenia i przyrządy optyczne, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale”.

---

ZAŁĄCZNIK 4

W załączniku E do protokołu 1 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w tytule załącznika E termin „deklaracja pochodzenia” zastępuje się określeniem „oświadczenie o pochodzeniu”; |
| --- | --- |

1)

w tytule załącznika E termin „deklaracja pochodzenia” zastępuje się określeniem „oświadczenie o pochodzeniu”;

| 2) | pierwszy akapit załącznika E otrzymuje brzmienie:

  „Oświadczenie o pochodzeniu, którego tekst znajduje się poniżej, musi być sporządzone zgodnie z przypisami pod tekstem. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.”; |
| --- | --- |

2)

pierwszy akapit załącznika E otrzymuje brzmienie:

„Oświadczenie o pochodzeniu, którego tekst znajduje się poniżej, musi być sporządzone zgodnie z przypisami pod tekstem. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.”;

| 3) | przypis 1 otrzymuje brzmienie:

  „Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest identyfikowany. W przypadku eksportera z Unii jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii. W przypadku Singapuru jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Singapuru. W przypadku gdy eksporterowi nie nadano numeru, pole to może pozostać niewypełnione.”; |
| --- | --- |

3)

przypis 1 otrzymuje brzmienie:

„Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest identyfikowany. W przypadku eksportera z Unii jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii. W przypadku Singapuru jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Singapuru. W przypadku gdy eksporterowi nie nadano numeru, pole to może pozostać niewypełnione.”;

| 4) | ostatnie zdanie przed przypisami otrzymuje brzmienie:
  („Nazwa eksportera)”; |
| --- | --- |

4)

ostatnie zdanie przed przypisami otrzymuje brzmienie:

(„Nazwa eksportera)”;

| 5) | skreśla się przypis 4. |
| --- | --- |

5)

skreśla się przypis 4.

---

WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ŚRODKÓW PRZEJŚCIOWYCH PO DACIE WEJŚCIA W ŻYCIE DECYZJI

Na zasadzie odstępstwa od art. 17 (Warunki sporządzania oświadczenia o pochodzeniu) protokołu 1 do Umowy, zmienionego niniejszą decyzją, Singapur nadal przyznaje preferencyjne traktowanie taryfowe na mocy niniejszej Umowy towarom pochodzącym z Unii i wywożonym z Unii po przedstawieniu deklaracji pochodzenia sporządzonej zgodnie z art. 17 (Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia) i art. 18 (Upoważniony eksporter) protokołu 1 do Umowy obowiązującego przed datą wejścia w życie niniejszej decyzji. Ten środek przejściowy obowiązuje przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej decyzji.

---

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/107 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/107

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2022/2470

z dnia 14 grudnia 2022 r.

ustanawiająca środki niezbędne do rozwoju technicznego i wdrożenia scentralizowanego systemu służącego do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/816 z dnia 17 kwietnia 2019 r. ustanawiające scentralizowany system służący do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN) na potrzeby uzupełnienia europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1726 (1), a w szczególności jego art. 10 ust. 1 lit. a), b), c), e)–i), k) i l),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem (UE) 2019/816 ustanowiono scentralizowany system służący do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN) jako system, za pomocą którego organ centralny państwa członkowskiego lub inny właściwy organ może szybko i skutecznie dowiedzieć się, które państwa członkowskie posiadają informacje z rejestrów karnych dotyczące obywatela państwa trzeciego. Organy centralne mogą następnie wykorzystać istniejące ramy ECRIS, aby zwrócić się do tych państw członkowskich o informacje z rejestrów karnych zgodnie z decyzją ramową 2009/315/WSiSW (2). Inne właściwe organy mogą korzystać do tych celów ze swoich odpowiednich kanałów komunikacji. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (UE) 2019/816 ustanowiono scentralizowany system służący do ustalania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (ECRIS-TCN) jako system, za pomocą którego organ centralny państwa członkowskiego lub inny właściwy organ może szybko i skutecznie dowiedzieć się, które państwa członkowskie posiadają informacje z rejestrów karnych dotyczące obywatela państwa trzeciego. Organy centralne mogą następnie wykorzystać istniejące ramy ECRIS, aby zwrócić się do tych państw członkowskich o informacje z rejestrów karnych zgodnie z decyzją ramową 2009/315/WSiSW (2). Inne właściwe organy mogą korzystać do tych celów ze swoich odpowiednich kanałów komunikacji.

| (2) | Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 (3), odpowiada za rozwijanie ECRIS-TCN, w tym za opracowanie i wdrożenie specyfikacji technicznych i testów, a także za zarządzanie operacyjne tym systemem. |
| --- | --- |

(2)

Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 (3), odpowiada za rozwijanie ECRIS-TCN, w tym za opracowanie i wdrożenie specyfikacji technicznych i testów, a także za zarządzanie operacyjne tym systemem.

| (3) | Aby umożliwić eu-LISA zaprojektowanie architektury fizycznej ECRIS-TCN, określenie specyfikacji technicznych i opracowanie tego systemu, należy określić niezbędne specyfikacje techniczne dotyczące przetwarzania danych alfanumerycznych i daktyloskopijnych, ich jakości i wprowadzania, dostępu do ECRIS-TCN i wysyłania do niego zapytań, prowadzenia rejestrów i dostępu do nich, dostarczania statystyk oraz wymogów w zakresie wydajności i dostępności ECRIS-TCN. eu-LISA powinna opracować szczegółowe specyfikacje techniczne po zakończeniu testów, o których mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/816. |
| --- | --- |

(3)

Aby umożliwić eu-LISA zaprojektowanie architektury fizycznej ECRIS-TCN, określenie specyfikacji technicznych i opracowanie tego systemu, należy określić niezbędne specyfikacje techniczne dotyczące przetwarzania danych alfanumerycznych i daktyloskopijnych, ich jakości i wprowadzania, dostępu do ECRIS-TCN i wysyłania do niego zapytań, prowadzenia rejestrów i dostępu do nich, dostarczania statystyk oraz wymogów w zakresie wydajności i dostępności ECRIS-TCN. eu-LISA powinna opracować szczegółowe specyfikacje techniczne po zakończeniu testów, o których mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/816.

| (4) | Architektura ECRIS-TCN powinna być zgodna z europejskimi ramami interoperacyjności określonymi w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 (4) i (UE) 2019/818 (5). Z myślą o interoperacyjnym świadczeniu usług publicznych na szczeblu europejskim należy zapewnić, by oprogramowanie i sprzęt ECRIS-TCN były zgodne z określonymi normami wspierającymi interoperacyjność danych, aplikacji i technologii. |
| --- | --- |

(4)

Architektura ECRIS-TCN powinna być zgodna z europejskimi ramami interoperacyjności określonymi w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 (4) i (UE) 2019/818 (5). Z myślą o interoperacyjnym świadczeniu usług publicznych na szczeblu europejskim należy zapewnić, by oprogramowanie i sprzęt ECRIS-TCN były zgodne z określonymi normami wspierającymi interoperacyjność danych, aplikacji i technologii.

| (5) | W celu wdrożenia interoperacyjności między ECRIS-TCN z jednej strony a wizowym systemem informacyjnym (VIS) i europejskim systemem informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) z drugiej strony wprowadzono niezbędne zmiany odpowiednio do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1133 (6) i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1151 (7). |
| --- | --- |

(5)

W celu wdrożenia interoperacyjności między ECRIS-TCN z jednej strony a wizowym systemem informacyjnym (VIS) i europejskim systemem informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) z drugiej strony wprowadzono niezbędne zmiany odpowiednio do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1133 (6) i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1151 (7).

| (6) | Aby wesprzeć realizację celu VIS i ETIAS – jakim jest przyczynienie się do zagwarantowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa poprzez zapewnienie dogłębnej oceny wnioskodawców przekraczających granice zewnętrzne Unii pod kątem ryzyka dla bezpieczeństwa, należy zapewnić, aby zarówno system VIS, jak i system ETIAS umożliwiały sprawdzenie, czy występuje zbieżność między danymi zawartymi w dokumentacji wniosków VIS i ETIAS a danymi przechowywanymi w ECRIS-TCN, w odniesieniu do tego, które państwa członkowskie posiadają informacje o obywatelach państw trzecich, którzy zostali skazani w ciągu ostatnich 25 lat za przestępstwo terrorystyczne lub w ciągu ostatnich 15 lat za jakiekolwiek inne przestępstwo wymienione w załączniku do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (8), jeżeli na mocy prawa krajowego podlega ono karze pozbawienia wolności lub środkowi zabezpieczającemu polegającemu na pozbawieniu wolności, których górna granica wynosi co najmniej trzy lata. |
| --- | --- |

(6)

Aby wesprzeć realizację celu VIS i ETIAS – jakim jest przyczynienie się do zagwarantowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa poprzez zapewnienie dogłębnej oceny wnioskodawców przekraczających granice zewnętrzne Unii pod kątem ryzyka dla bezpieczeństwa, należy zapewnić, aby zarówno system VIS, jak i system ETIAS umożliwiały sprawdzenie, czy występuje zbieżność między danymi zawartymi w dokumentacji wniosków VIS i ETIAS a danymi przechowywanymi w ECRIS-TCN, w odniesieniu do tego, które państwa członkowskie posiadają informacje o obywatelach państw trzecich, którzy zostali skazani w ciągu ostatnich 25 lat za przestępstwo terrorystyczne lub w ciągu ostatnich 15 lat za jakiekolwiek inne przestępstwo wymienione w załączniku do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 (8), jeżeli na mocy prawa krajowego podlega ono karze pozbawienia wolności lub środkowi zabezpieczającemu polegającemu na pozbawieniu wolności, których górna granica wynosi co najmniej trzy lata.

| (7) | W tym celu przy tworzeniu wpisu w ECRIS-TCN organ centralny skazującego państwa członkowskiego powinien dodać marker wskazujący, do celów rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 (9) i (UE) 2018/1240, że dany obywatel państwa trzeciego został skazany w ciągu ostatnich 25 lat za przestępstwo terrorystyczne lub w ciągu ostatnich 15 lat za jakiekolwiek inne przestępstwo wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) 2018/1240, jeżeli na mocy prawa krajowego podlega ono karze pozbawienia wolności lub środkowi zabezpieczającemu polegającemu na pozbawieniu wolności, których górna granica wynosi co najmniej trzy lata, oraz kod skazującego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(7)

W tym celu przy tworzeniu wpisu w ECRIS-TCN organ centralny skazującego państwa członkowskiego powinien dodać marker wskazujący, do celów rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 (9) i (UE) 2018/1240, że dany obywatel państwa trzeciego został skazany w ciągu ostatnich 25 lat za przestępstwo terrorystyczne lub w ciągu ostatnich 15 lat za jakiekolwiek inne przestępstwo wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) 2018/1240, jeżeli na mocy prawa krajowego podlega ono karze pozbawienia wolności lub środkowi zabezpieczającemu polegającemu na pozbawieniu wolności, których górna granica wynosi co najmniej trzy lata, oraz kod skazującego państwa członkowskiego.

| (8) | Europejski portal wyszukiwania, ustanowiony rozporządzeniami (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818, powinien umożliwiać przeszukiwanie danych przechowywanych w ECRIS-TCN. W stosownych przypadkach w kontekście interoperacyjności europejski portal wyszukiwania powinien również umożliwiać przeszukiwanie danych w ECRIS-TCN równolegle z danymi przechowywanymi w innych stosownych systemach informacyjnych UE. |
| --- | --- |

(8)

Europejski portal wyszukiwania, ustanowiony rozporządzeniami (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818, powinien umożliwiać przeszukiwanie danych przechowywanych w ECRIS-TCN. W stosownych przypadkach w kontekście interoperacyjności europejski portal wyszukiwania powinien również umożliwiać przeszukiwanie danych w ECRIS-TCN równolegle z danymi przechowywanymi w innych stosownych systemach informacyjnych UE.

| (9) | Wspólny system porównywania danych biometrycznych, ustanowiony rozporządzeniami (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818, ma służyć przechowywaniu wzorów odcisków palców i powinien umożliwiać przeszukiwanie danych daktyloskopijnych przechowywanych w ECRIS-TCN. |
| --- | --- |

(9)

Wspólny system porównywania danych biometrycznych, ustanowiony rozporządzeniami (UE) 2019/817 i (UE) 2019/818, ma służyć przechowywaniu wzorów odcisków palców i powinien umożliwiać przeszukiwanie danych daktyloskopijnych przechowywanych w ECRIS-TCN.

| (10) | Ponieważ identyfikacja odcisków palców może okazać się niewykonalna, ECRIS-TCN powinien umożliwiać identyfikację osób za pomocą samych tylko danych alfanumerycznych. W przypadku obywateli państw trzecich głównym wyzwaniem technicznym jest to, że dane alfanumeryczne nie zawsze są prawidłowe. Nieprawidłowości mogą na przykład obejmować niejasności co do tego, co jest imieniem, a co nazwiskiem, różne warianty pisowni i transliteracji imion i nazwisk lub nieścisłości dotyczące daty urodzenia. Ważne jest zatem, aby ECRIS-TCN był w stanie dopasować dane alfanumeryczne również wtedy, gdy nie wszystkie elementy identyfikujące są identyczne, co nazywane jest wyszukiwaniami niedokładnymi. Identyfikacja obywatela państwa trzeciego powinna się odbywać przez połączenie weryfikacji jakości danych z wyszukiwaniami niedokładnymi lub z innymi zapewnianymi przez wyszukiwarkę sposobami odpowiednimi na potrzeby systemu ECRIS-TCN. Należy zatem wprowadzić ograniczenia liczby wpisów wyświetlanych w wyniku wysłania zapytania, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych. Niedopełnienie tego obowiązku zagroziłoby prawom osób fizycznych oraz funkcjonowaniu i dostępności systemu. |
| --- | --- |

(10)

Ponieważ identyfikacja odcisków palców może okazać się niewykonalna, ECRIS-TCN powinien umożliwiać identyfikację osób za pomocą samych tylko danych alfanumerycznych. W przypadku obywateli państw trzecich głównym wyzwaniem technicznym jest to, że dane alfanumeryczne nie zawsze są prawidłowe. Nieprawidłowości mogą na przykład obejmować niejasności co do tego, co jest imieniem, a co nazwiskiem, różne warianty pisowni i transliteracji imion i nazwisk lub nieścisłości dotyczące daty urodzenia. Ważne jest zatem, aby ECRIS-TCN był w stanie dopasować dane alfanumeryczne również wtedy, gdy nie wszystkie elementy identyfikujące są identyczne, co nazywane jest wyszukiwaniami niedokładnymi. Identyfikacja obywatela państwa trzeciego powinna się odbywać przez połączenie weryfikacji jakości danych z wyszukiwaniami niedokładnymi lub z innymi zapewnianymi przez wyszukiwarkę sposobami odpowiednimi na potrzeby systemu ECRIS-TCN. Należy zatem wprowadzić ograniczenia liczby wpisów wyświetlanych w wyniku wysłania zapytania, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych. Niedopełnienie tego obowiązku zagroziłoby prawom osób fizycznych oraz funkcjonowaniu i dostępności systemu.

| (11) | Wyszukiwarka, za pomocą której przeprowadza się wyszukiwania niedokładne, powinna umożliwiać ograniczenie liczby wyników poprzez określenie progu dopasowania i ustalenie maksymalnej długości listy wyświetlanych wpisów. Poziom, na którym wynik wyszukiwania uznaje się za dopasowany, a także wykaz pól danych, które można wykorzystać do wyszukiwania niedokładnego, należy ustalić po testach przeprowadzonych na etapie wdrażania. |
| --- | --- |

(11)

Wyszukiwarka, za pomocą której przeprowadza się wyszukiwania niedokładne, powinna umożliwiać ograniczenie liczby wyników poprzez określenie progu dopasowania i ustalenie maksymalnej długości listy wyświetlanych wpisów. Poziom, na którym wynik wyszukiwania uznaje się za dopasowany, a także wykaz pól danych, które można wykorzystać do wyszukiwania niedokładnego, należy ustalić po testach przeprowadzonych na etapie wdrażania.

| (12) | Każdy zapis w rejestrze operacji przetwarzania danych w ECRIS-TCN powinien zapewniać jasną ścieżkę audytu, tj. zapewniać dokumenty potwierdzające i umożliwiać prześledzenie wszystkich operacji przeprowadzonych w ECRIS-TCN. |
| --- | --- |

(12)

Każdy zapis w rejestrze operacji przetwarzania danych w ECRIS-TCN powinien zapewniać jasną ścieżkę audytu, tj. zapewniać dokumenty potwierdzające i umożliwiać prześledzenie wszystkich operacji przeprowadzonych w ECRIS-TCN.

| (13) | Statystyki ECRIS-TCN powinny umożliwiać monitorowanie rejestrowania, przechowywania i wymiany informacji pobranych z rejestrów karnych za pośrednictwem ECRIS-TCN i oprogramowania wzorcowego ECRIS. Statystyki te powinny pochodzić z następujących źródeł: centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego utworzonego i wdrożonego przez eu-LISA zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/818, oprogramowania wzorcowego ECRIS lub krajowego oprogramowania ECRIS oraz rejestrów karnych państw członkowskich, jeżeli chodzi o liczbę skazanych obywateli państw trzecich i liczbę wydanych wobec nich wyroków skazujących. |
| --- | --- |

(13)

Statystyki ECRIS-TCN powinny umożliwiać monitorowanie rejestrowania, przechowywania i wymiany informacji pobranych z rejestrów karnych za pośrednictwem ECRIS-TCN i oprogramowania wzorcowego ECRIS. Statystyki te powinny pochodzić z następujących źródeł: centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego utworzonego i wdrożonego przez eu-LISA zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/818, oprogramowania wzorcowego ECRIS lub krajowego oprogramowania ECRIS oraz rejestrów karnych państw członkowskich, jeżeli chodzi o liczbę skazanych obywateli państw trzecich i liczbę wydanych wobec nich wyroków skazujących.

| (14) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2019/816 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Dania nie jest zatem związana obowiązkiem wprowadzenia w życie niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(14)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2019/816 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Dania nie jest zatem związana obowiązkiem wprowadzenia w życie niniejszej decyzji.

| (15) | Zgodnie z art. 1 i 2 oraz art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2019/816 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Irlandia nie jest zatem związana obowiązkiem wprowadzenia w życie niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(15)

Zgodnie z art. 1 i 2 oraz art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2019/816 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Irlandia nie jest zatem związana obowiązkiem wprowadzenia w życie niniejszej decyzji.

| (16) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Przekazywania Informacji z Rejestrów Karnych, |
| --- | --- |

(16)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Przekazywania Informacji z Rejestrów Karnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wprowadzanie danych do ECRIS-TCN

Przy wprowadzaniu danych do ECRIS-TCN zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/816 organ centralny skazującego państwa członkowskiego korzysta z modelu danych określonego w sekcji I załącznika do niniejszej decyzji.

Specyfikacje techniczne dotyczące elementów danych zawartych w modelu danych muszą być spójne z modelem danych dla oprogramowania wzorcowego ECRIS, o którym mowa w art. 4 ust. 3 tego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przetwarzanie danych

1.   W przypadku gdy wpis utworzony w ECRIS-TCN zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/816 zawiera zarówno dane alfanumeryczne, jak i daktyloskopijne danej osoby, dane alfanumeryczne są powiązane z odpowiadającymi im danymi daktyloskopijnymi.

2.   Stosowany algorytm kompresji obrazów odcisków palców musi być zgodny z zaleceniami Narodowego Instytutu Standaryzacji i Technologii („NIST”).

Dane daktyloskopijne o rozdzielczości 500 ppi są kompresowane przy użyciu algorytmu WSQ (ISO/IEC 19794-5:2005).

Dane daktyloskopijne o rozdzielczości 1 000 ppi są kompresowane przy użyciu standardu kompresji obrazów JPEG 2000 (ISO/IEC 15444-1) i systemu kodowania.

Docelowy współczynnik kompresji wynosi 15:1.

3.   Zastąpienie lub aktualizację danych daktyloskopijnych, o których mowa w art. 4 ust. 7, w ECRIS-TCN poprzedza pomyślna weryfikacja tożsamości dokonana przez organ centralny skazującego państwa członkowskiego. Specyfikacje techniczne dotyczące takiego zastąpienia lub takiej aktualizacji określa się zgodnie z zasadami zawartymi w projekcie architektury fizycznej ECRIS-TCN, o którym mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/816.

Artykuł 3

Jakość danych alfanumerycznych

1.   Przy wprowadzaniu danych alfanumerycznych do ECRIS-TCN lub modyfikowaniu tych danych organ centralny skazującego państwa członkowskiego korzysta z mechanizmu weryfikacji jakości danych włączonego do oprogramowania wzorcowego ECRIS.

2.   Państwa członkowskie, które korzystają z krajowego oprogramowania ECRIS, jak przewidziano w art. 4 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) 2019/816, zapewniają, aby ich krajowe oprogramowanie ECRIS umożliwiało taką samą weryfikację jakości danych alfanumerycznych jak mechanizm, o którym mowa w ust. 1.

3.   Proces weryfikacji jakości danych ma zastosowanie do wprowadzania lub modyfikacji wszystkich danych alfanumerycznych i zapewnia spełnienie co najmniej następujących warunków:

| a) | wszystkie obowiązkowe pola są wypełnione lub zawierają wartość „nieznane”; |
| --- | --- |

a)

wszystkie obowiązkowe pola są wypełnione lub zawierają wartość „nieznane”;

| b) | jeżeli pole imienia zawiera wartość „nieznane”, pole nazwiska nie zawiera wartości „nieznane” i odwrotnie, chyba że dostępny jest pseudonim, przybrane imię lub nazwisko lub odciski palców danej osoby; |
| --- | --- |

b)

jeżeli pole imienia zawiera wartość „nieznane”, pole nazwiska nie zawiera wartości „nieznane” i odwrotnie, chyba że dostępny jest pseudonim, przybrane imię lub nazwisko lub odciski palców danej osoby;

| c) | element danych „obywatelstwo lub obywatelstwa” w przychodzącym komunikacie skazującego państwa członkowskiego weryfikuje się w oparciu o z góry określony wykaz państw, ale może zawierać jedną z wartości: „nieznane” lub „bezpaństwowiec”. |
| --- | --- |

c)

element danych „obywatelstwo lub obywatelstwa” w przychodzącym komunikacie skazującego państwa członkowskiego weryfikuje się w oparciu o z góry określony wykaz państw, ale może zawierać jedną z wartości: „nieznane” lub „bezpaństwowiec”.

4.   Nie tworzy się nowego wpisu, jeżeli to samo państwo członkowskie utworzyło już w ECRIS-TCN wpis zawierający identyczne dane alfanumeryczne, w szczególności jeżeli istnieje już ten sam kod referencyjny nadany przez to samo państwo członkowskie.

Przy porównywaniu identyczności wpisów uwzględnia się jedynie alfanumeryczne elementy danych oznaczone jako istotne dla takiego porównania w modelu danych określonym w sekcji I załącznika.

Do celów tego porównania nie uwzględnia się pustych alfanumerycznych elementów danych w porównywanych wpisach.

5.   W przypadku gdy wpis zawiera jakiekolwiek dane alfanumeryczne niezgodne z normami określonymi w ust. 3 i 4, wpis ten jest w całości odrzucany przez ECRIS-TCN i nie jest przechowywany ani przetwarzany.

Artykuł 4

Jakość danych daktyloskopijnych

1.   Przy wprowadzaniu danych daktyloskopijnych do ECRIS-TCN lub ich modyfikowaniu organ centralny skazującego państwa członkowskiego korzysta z mechanizmu weryfikacji jakości danych włączonego do oprogramowania wzorcowego ECRIS lub oferowanego przez eu-LISA w formie aplikacji. Zgodnie z obowiązkami eu-LISA wymienionymi w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/816 agencja ta jest również odpowiedzialna za rozwijanie, utrzymanie i aktualizację tego mechanizmu weryfikacji jakości danych.

2.   Ten sam mechanizm weryfikacji jakości danych co mechanizm, o którym mowa w ust. 1, ustanawia się, utrzymuje i aktualizuje w systemie centralnym ECRIS-TCN.

3.   Państwa członkowskie, które korzystają z krajowego oprogramowania ECRIS, jak przewidziano w art. 4 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) 2019/816, w przypadku gdy nie korzystają z mechanizmu weryfikacji jakości danych, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zapewniają, aby ich krajowe oprogramowanie ECRIS gwarantowało taką samą weryfikację jakości danych daktyloskopijnych jak mechanizm, o którym mowa w ust. 1.

4.   Do celów weryfikacji jakości, o której mowa w niniejszym artykule, stosuje się co najmniej wersję 2.0 metryki jakości obrazu odcisków palców (NFIQ) określonej przez NIST.

5.   Proces weryfikacji jakości danych ma zastosowanie do wszystkich danych daktyloskopijnych wprowadzanych do ECRIS-TCN lub w nim modyfikowanych i zapewnia spełnienie co najmniej następujących warunków:

| a) | dane daktyloskopijne obejmują maksymalnie dziesięć pojedynczych odcisków palców: przetoczonych, płaskich bądź obu rodzajów; |
| --- | --- |

a)

dane daktyloskopijne obejmują maksymalnie dziesięć pojedynczych odcisków palców: przetoczonych, płaskich bądź obu rodzajów;

| b) | wszystkie odciski palców są opisane; |
| --- | --- |

b)

wszystkie odciski palców są opisane;

| c) | dane daktyloskopijne pobrano w formie skanu na żywo lub tuszowego odcisku na papierze, przy czym odciski palców sporządzone metodą tuszową na papierze muszą być zeskanowane w wymaganej rozdzielczości i w tej samej jakości; |
| --- | --- |

c)

dane daktyloskopijne pobrano w formie skanu na żywo lub tuszowego odcisku na papierze, przy czym odciski palców sporządzone metodą tuszową na papierze muszą być zeskanowane w wymaganej rozdzielczości i w tej samej jakości;

| d) | dane daktyloskopijne przekazuje się w jednym pliku zawierającym cyfrowe obrazy odcisków palców (plik NIST) i składa się je zgodnie z normą ANSI/NIST-ITL 1-2011, aktualizacja z 2015 r. (lub nowszą wersją); |
| --- | --- |

d)

dane daktyloskopijne przekazuje się w jednym pliku zawierającym cyfrowe obrazy odcisków palców (plik NIST) i składa się je zgodnie z normą ANSI/NIST-ITL 1-2011, aktualizacja z 2015 r. (lub nowszą wersją);

| e) | plik NIST umożliwia uwzględnienie informacji uzupełniających, takich jak warunki rejestracji odcisków palców, metoda stosowana do pozyskania poszczególnych obrazów odcisków palców oraz stopień jakości obliczony przez państwa członkowskie w ramach procesu weryfikacji jakości danych; |
| --- | --- |

e)

plik NIST umożliwia uwzględnienie informacji uzupełniających, takich jak warunki rejestracji odcisków palców, metoda stosowana do pozyskania poszczególnych obrazów odcisków palców oraz stopień jakości obliczony przez państwa członkowskie w ramach procesu weryfikacji jakości danych;

| f) | dane daktyloskopijne mają nominalną rozdzielczość 500 albo 1000 ppi (z dopuszczalnym odchyleniem +/– 10 ppi) w 256 odcieniach szarości; |
| --- | --- |

f)

dane daktyloskopijne mają nominalną rozdzielczość 500 albo 1000 ppi (z dopuszczalnym odchyleniem +/– 10 ppi) w 256 odcieniach szarości;

| g) | dane daktyloskopijne spełniają warunki progowe jakości, które określa się na etapie wdrażania, po przeprowadzeniu odpowiednich testów, o których mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/816. |
| --- | --- |

g)

dane daktyloskopijne spełniają warunki progowe jakości, które określa się na etapie wdrażania, po przeprowadzeniu odpowiednich testów, o których mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/816.

6.   Jeżeli to możliwe, przy przeszukiwaniu ECRIS-TCN w oparciu o dane daktyloskopijne w celu ustalenia państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywatela państwa trzeciego zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/816 właściwe organy wykorzystują dane daktyloskopijne spełniające warunki, o których mowa w ust. 5 lit. d) i f) niniejszego artykułu.

7.   Dane daktyloskopijne, z wyjątkiem danych daktyloskopijnych, o których mowa w ust. 8, wprowadzane do ECRIS-TCN lub w nim modyfikowane, które nie spełniają warunków określonych w ust. 5, są w całości odrzucane przez ECRIS-TCN i nie są przechowywane ani przetwarzane.

8.   W przypadku wpisów, o których mowa w art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/816, wszelkie dane daktyloskopijne, które nie spełniają warunków określonych w ust. 5 niniejszego artykułu, są przechowywane w ECRIS-TCN, ale mogą być wykorzystywane wyłącznie przez właściwe organy w celu potwierdzenia tożsamości obywatela państwa trzeciego, który został zidentyfikowany w wyniku wyszukiwania alfanumerycznego. Przy wprowadzaniu takich wpisów do ECRIS-TCN organ centralny skazującego państwa członkowskiego zapewnia możliwość ich wyraźnego odróżnienia od innych wpisów.

Artykuł 5

Dostęp do ECRIS-TCN i wysyłanie zapytań

1.   Przy wysyłaniu zapytań do ECRIS-TCN w celu ustalenia państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywatela państwa trzeciego zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/816 właściwe organy korzystają z modelu danych określonego w sekcji II załącznika do niniejszej decyzji.

2.   Przy wysyłaniu zapytań, o których mowa w ust. 1, właściwe organy podają wszystkie dostępne elementy danych identyfikujących danego obywatela państwa trzeciego. O ile zapytanie nie zawiera cyfrowych obrazów odcisków palców (plik NIST), wybiera się co najmniej trzy takie elementy danych spośród tych oznaczonych do tego celu w modelu danych określonym w sekcji II załącznika.

3.   Po testach, o których mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/816, przeprowadzonych na etapie wdrażania, ustanawia się następujące specyfikacje techniczne:

| a) | wykaz pól danych, które mogą być wykorzystane do wyszukiwania niedokładnego; |
| --- | --- |

a)

wykaz pól danych, które mogą być wykorzystane do wyszukiwania niedokładnego;

| b) | warunki uznania wyniku wyszukiwania za dopasowany, z uwzględnieniem wymogów wydajności systemu centralnego ECRIS-TCN określonych w sekcji III załącznika oraz dopuszczalnego poziomu wyników fałszywie dodatnich i fałszywie ujemnych. |
| --- | --- |

b)

warunki uznania wyniku wyszukiwania za dopasowany, z uwzględnieniem wymogów wydajności systemu centralnego ECRIS-TCN określonych w sekcji III załącznika oraz dopuszczalnego poziomu wyników fałszywie dodatnich i fałszywie ujemnych.

4.   Liczba wpisów wyświetlonych w wyniku zapytania nie może przekraczać dziesięciu na państwo członkowskie. W stosownych przypadkach można nałożyć dodatkowe ograniczenia dotyczące liczby wyświetlonych wpisów.

5.   O ile rozporządzenie (UE) 2019/816 nie stanowi inaczej, organy centralne mają zawsze dostęp do wszystkich danych wprowadzonych przez siebie do ECRIS-TCN, w tym dostęp do wielu wpisów jednocześnie.

6.   Wykazy profili pracowników upoważnionych do dostępu do ECRIS-TCN, ustanowione przez właściwe organy zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. d) i art. 15 rozporządzenia (UE) 2019/816, a także ich aktualizacje przekazuje się eu-LISA.

Artykuł 6

Prowadzenie rejestrów i dostęp do nich

1.   eu-LISA i właściwe organy odpowiadają za zapewnienie niezbędnej infrastruktury i narzędzi do rejestrowania operacji przetwarzania danych w ECRIS-TCN zgodnie z art. 31 rozporządzenia (UE) 2019/816, w szczególności za narzędzia do agregowania i przeszukiwania rejestrów.

eu-LISA, w porozumieniu z grupą doradczą ds. ECRIS-TCN, o której mowa w art. 39 rozporządzenia (UE) 2019/816 („grupa doradcza ds. ECRIS-TCN”), oraz właściwe organy odpowiadają również za określenie własnych norm, praktyk i procedur rejestrowania, w tym konkretnego formatu zapisów w rejestrze i procedury ich udostępniania.

2.   eu-LISA i właściwe organy odpowiadają za wdrożenie własnych norm i procedur, o których mowa w ust. 1. Wdrożenie to obejmuje:

| a) | kontrolę zapisów w rejestrze w odpowiedzi na incydenty, a w miarę możliwości także z własnej inicjatywy, |
| --- | --- |

a)

kontrolę zapisów w rejestrze w odpowiedzi na incydenty, a w miarę możliwości także z własnej inicjatywy,

| b) | zadania związane z zarządzaniem rejestrami, takie jak archiwizacja, bezpieczne przechowywanie, zapewnienie wysokiej dostępności i ochrona przed nieuprawnionym dostępem, zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) 2019/816. |
| --- | --- |

b)

zadania związane z zarządzaniem rejestrami, takie jak archiwizacja, bezpieczne przechowywanie, zapewnienie wysokiej dostępności i ochrona przed nieuprawnionym dostępem, zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) 2019/816.

3.   eu-LISA odpowiada za udostępnianie rejestrów właściwym organom na ich wniosek, zgodnie z procedurą określoną zgodnie z ust. 1 akapit drugi.

4.   Właściwe organy odpowiadają za prowadzenie własnych rejestrów, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (UE) 2019/816, zarządzanie nimi i udostępnianie ich eu-LISA na jej wniosek, zgodnie z procedurą określoną zgodnie z ust. 1 akapit drugi.

5.   Każdy zapis w rejestrze operacji przetwarzania danych ECRIS-TCN zawiera co najmniej zapis chronologiczny stanowiący dokument potwierdzający sekwencję czynności, które w dowolnym momencie miały wpływ na konkretną operację, procedurę lub zdarzenie.

6.   eu-LISA i właściwe organy określają własne wykazy pracowników upoważnionych do dostępu do rejestrów operacji przetwarzania danych ECRIS-TCN i profile tych pracowników, zgodnie z art. 31 rozporządzenia (UE) 2019/816.

Artykuł 7

Statystyki

1.   Centralne repozytorium sprawozdawczo-statystyczne, ustanowione i wdrażane przez eu-LISA zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/818, oraz oprogramowanie wzorcowe ECRIS generują statystyki dotyczące rejestrowania, przechowywania i wymiany informacji pobranych z rejestrów karnych za pośrednictwem ECRIS-TCN i oprogramowania wzorcowego ECRIS, o których mowa w art. 32 rozporządzenia (UE) 2019/816.

2.   Statystyki, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności następujące statystyki gospodarcze:

| a) | w odniesieniu do wskaźników wykorzystania systemu:






  (i) | liczba utworzonych wpisów dotyczących obywateli państw trzecich (TCN) oraz osób będących jednocześnie obywatelami państw trzecich i UE (TCN/UE); |
| --- | --- | --- |

a)

w odniesieniu do wskaźników wykorzystania systemu:

(i)

liczba utworzonych wpisów dotyczących obywateli państw trzecich (TCN) oraz osób będących jednocześnie obywatelami państw trzecich i UE (TCN/UE);

| (ii) | liczba zmodyfikowanych wpisów dotyczących obywateli państw trzecich (TCN) oraz osób będących jednocześnie obywatelami państw trzecich i UE (TCN/UE); |
| --- | --- |

(ii)

liczba zmodyfikowanych wpisów dotyczących obywateli państw trzecich (TCN) oraz osób będących jednocześnie obywatelami państw trzecich i UE (TCN/UE);

| (iii) | liczba usuniętych wpisów dotyczących obywateli państw trzecich (TCN) oraz osób będących jednocześnie obywatelami państw trzecich i UE (TCN/UE); |
| --- | --- |

(iii)

liczba usuniętych wpisów dotyczących obywateli państw trzecich (TCN) oraz osób będących jednocześnie obywatelami państw trzecich i UE (TCN/UE);

| (iv) | liczba wyświetleń przez organy centralne ich własnych wpisów zgodnie z art. 5 ust. 5; |
| --- | --- |

(iv)

liczba wyświetleń przez organy centralne ich własnych wpisów zgodnie z art. 5 ust. 5;

| (v) | liczba zapytań dotyczących obywateli państw trzecich (TCN) oraz osób będących jednocześnie obywatelami państw trzecich i UE (TCN/UE); |
| --- | --- |

(v)

liczba zapytań dotyczących obywateli państw trzecich (TCN) oraz osób będących jednocześnie obywatelami państw trzecich i UE (TCN/UE);

| b) | w odniesieniu do wskaźników dotyczących danych:






  (i) | liczba wpisów w bazie danych; |
| --- | --- | --- |

b)

w odniesieniu do wskaźników dotyczących danych:

(i)

liczba wpisów w bazie danych;

| (ii) | liczba wpisów zawierających odciski palców; |
| --- | --- |

(ii)

liczba wpisów zawierających odciski palców;

| (iii) | liczba wpisów zawierających markery ustanowione zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/816, osobno dla wyroków skazujących za przestępstwo terrorystyczne lub inne przestępstwo wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) 2018/1240; |
| --- | --- |

(iii)

liczba wpisów zawierających markery ustanowione zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/816, osobno dla wyroków skazujących za przestępstwo terrorystyczne lub inne przestępstwo wymienione w załączniku do rozporządzenia (UE) 2018/1240;

| (iv) | raport dotyczący obecności danych alfanumerycznych; |
| --- | --- |

(iv)

raport dotyczący obecności danych alfanumerycznych;

| (v) | raport dotyczący poprawności daty urodzenia; |
| --- | --- |

(v)

raport dotyczący poprawności daty urodzenia;

| (vi) | liczba wpisów niezaakceptowanych do zarejestrowania; |
| --- | --- |

(vi)

liczba wpisów niezaakceptowanych do zarejestrowania;

| (vii) | liczba danych daktyloskopijnych niezaakceptowanych do zarejestrowania zgodnie z art. 4 ust. 7 niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

(vii)

liczba danych daktyloskopijnych niezaakceptowanych do zarejestrowania zgodnie z art. 4 ust. 7 niniejszej decyzji;

| c) | w odniesieniu do wskaźników efektywności dopasowania:






  (i) | liczba wpisów wyświetlonych podczas dokładnego wyszukiwania skazujących państw członkowskich; |
| --- | --- | --- |

c)

w odniesieniu do wskaźników efektywności dopasowania:

(i)

liczba wpisów wyświetlonych podczas dokładnego wyszukiwania skazujących państw członkowskich;

| (ii) | liczba wpisów wyświetlonych podczas niedokładnego wyszukiwania skazujących państw członkowskich; |
| --- | --- |

(ii)

liczba wpisów wyświetlonych podczas niedokładnego wyszukiwania skazujących państw członkowskich;

| (iii) | liczba wyszukiwań dokładnych przeprowadzonych w oparciu o dane alfanumeryczne lub daktyloskopijne, lub oba rodzaje danych; |
| --- | --- |

(iii)

liczba wyszukiwań dokładnych przeprowadzonych w oparciu o dane alfanumeryczne lub daktyloskopijne, lub oba rodzaje danych;

| (iv) | liczba wyszukiwań niedokładnych przeprowadzonych w oparciu o dane alfanumeryczne lub daktyloskopijne, lub oba rodzaje danych; |
| --- | --- |

(iv)

liczba wyszukiwań niedokładnych przeprowadzonych w oparciu o dane alfanumeryczne lub daktyloskopijne, lub oba rodzaje danych;

| (v) | liczba trafień uzyskanych w wyniku wyszukiwania dokładnego, na podstawie kolejnych zapytań ECRIS; |
| --- | --- |

(v)

liczba trafień uzyskanych w wyniku wyszukiwania dokładnego, na podstawie kolejnych zapytań ECRIS;

| (vi) | liczba trafień uzyskanych w wyniku wyszukiwania niedokładnego, na podstawie kolejnych zapytań ECRIS; |
| --- | --- |

(vi)

liczba trafień uzyskanych w wyniku wyszukiwania niedokładnego, na podstawie kolejnych zapytań ECRIS;

| d) | inne wskaźniki:






  (i) | który właściwy organ przeprowadził wyszukiwanie; |
| --- | --- | --- |

d)

inne wskaźniki:

(i)

który właściwy organ przeprowadził wyszukiwanie;

| (ii) | cel wyszukiwania zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/816, określony dla każdego właściwego organu, który przeprowadził wyszukiwanie. |
| --- | --- |

(ii)

cel wyszukiwania zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/816, określony dla każdego właściwego organu, który przeprowadził wyszukiwanie.

3.   W stosownych przypadkach statystyki, o których mowa w ust. 2, sporządzane są osobno dla każdego właściwego organu.

4.   Statystyki, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności następujące statystyki techniczne w odniesieniu do wskaźników jakości usług:

| a) | stosunek liczby wniosków z wynikiem pozytywnym do liczby wniosków bez trafień; |
| --- | --- |

a)

stosunek liczby wniosków z wynikiem pozytywnym do liczby wniosków bez trafień;

| b) | dostępność systemu; |
| --- | --- |

b)

dostępność systemu;

| c) | statystyki dotyczące czasu odpowiedzi dla każdego rodzaju użycia obsługiwanego przez system. |
| --- | --- |

c)

statystyki dotyczące czasu odpowiedzi dla każdego rodzaju użycia obsługiwanego przez system.

5.   Statystyki, o których mowa w ust. 1–4, są sporządzane codziennie.

6.   Państwa członkowskie, które korzystają z krajowego oprogramowania ECRIS, jak przewidziano w art. 4 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) 2019/816, zapewniają, aby ich krajowe oprogramowanie ECRIS umożliwiało sporządzanie takich samych statystyk jak oprogramowanie wzorcowe ECRIS.

Artykuł 8

Wymogi dotyczące efektywności ECRIS-TCN

1.   Wymogi dotyczące efektywności systemu centralnego ECRIS-TCN w zakresie tworzenia, modyfikowania, usuwania i przeglądania wpisów, a także wyszukiwania skazujących państw członkowskich określono w sekcji III załącznika.

2.   Za centralne monitorowanie efektywności ECRIS-TCN pod kątem dokładności danych daktyloskopijnych w nim zawartych na podstawie danych wprowadzonych do ECRIS-TCN przez państwa członkowskie, w oparciu o reprezentatywną próbkę spraw, odpowiada eu-LISA.

3.   Monitorowanie, o którym mowa w ust. 2, prowadzi się regularnie, co najmniej raz w miesiącu. eu-LISA przekazuje sprawozdania z tego monitorowania państwom członkowskim.

4.   Proces pomiaru dokładności danych daktyloskopijnych musi być w jak najszerszym zakresie zautomatyzowany i nie umożliwiać indywidualnej identyfikacji. Proces ten określa się po przeprowadzeniu odpowiednich testów, o których mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/816, na etapie wdrażania.

5.   W procesie monitorowania dokładności danych daktyloskopijnych stosuje się wskaźnik dokładności, jakim jest „współczynnik niepowodzenia rejestracji”, wyrażający odsetek rejestracji o niewystarczającej jakości.

Wartość docelową dla tego wskaźnika określa się po przeprowadzeniu odpowiednich testów, o których mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/816, na etapie wdrażania.

Artykuł 9

Wymogi dotyczące dostępności ECRIS-TCN i możliwości odzyskania danych

1.   Wskaźnik dostępności systemu centralnego ECRIS-TCN wynosi co najmniej 97,6 % na przestrzeni roku. Planowane prace konserwacyjne odbywają się poza godzinami pracy eu-LISA i organów centralnych.

2.   W przypadku wystąpienia potencjalnych zakłócających zdarzeń lub niekorzystnych sytuacji utrzymuje się operacje ECRIS-TCN zgodnie z wymiarem zakładanego czasu wznowienia funkcji zatwierdzonym przez eu-LISA i państwa członkowskie po przeprowadzeniu corocznego procesu analizy wpływu na działalność.

3.   eu-LISA zapewnia możliwość odzyskania danych zawartych w ECRIS-TCN w przypadku wystąpienia jakichkolwiek potencjalnie zakłócających zdarzeń lub niekorzystnych sytuacji, zgodnie z wartościami akceptowalnego poziomu utraty danych zatwierdzonymi przez agencję eu-LISA i państwa członkowskie, określonymi w corocznym procesie analizy wpływu na działalność.

Artykuł 10

Infrastruktura komunikacyjna na potrzeby ECRIS-TCN

1.   Infrastrukturą komunikacyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. d), jest sieć EuroDomain transeuropejskiej telematycznej sieci komunikacyjnej między administracjami (TESTA), w skład której wchodzą punkt dostępu TESTA EuroDomain (TAP) oraz europejska sieć szkieletowa TESTA. W przypadku dokonywania zmian w tej infrastrukturze lub jakiejkolwiek alternatywnej bezpiecznej sieci zapewnia się, aby istniejąca infrastruktura komunikacyjna nadal spełniała niezbędne wymogi bezpieczeństwa określone zgodnie z zasadami zawartymi w projekcie architektury fizycznej ECRIS-TCN, o którym mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/816, a także w samym rozporządzeniu w sprawie ECRIS-TCN.

2.   Zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu oraz z art. 3 pkt 15 i art. 4 ust. 1 lit. d) rozporządzenia w sprawie ECRIS-TCN dopóki infrastrukturą komunikacyjną ECRIS-TCN jest sieć EuroDomain TESTA, krajowy centralny punkt dostępu na potrzeby ECRIS-TCN należy rozumieć jako punkt dostępu TESTA EuroDomain (TAP).

Artykuł 11

Oprogramowanie interfejsowe

Specyfikacje techniczne dotyczące oprogramowania interfejsowego określa się zgodnie z zasadami zawartymi w projekcie architektury fizycznej ECRIS-TCN, o którym mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/816.

Artykuł 12

Opracowanie specyfikacji technicznych

eu-LISA, w porozumieniu z grupą doradczą ds. ECRIS-TCN, odpowiada za opracowanie szczegółowych specyfikacji technicznych dla ECRIS-TCN, o których mowa w art. 1, art. 2 ust. 3, art. 4 ust. 5 lit. g), art. 5 ust. 3 i 4, art. 8 ust. 4 i 5 i art. 11, zgodnie z wymogami określonymi w niniejszej decyzji.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 85.

1

(2)  Decyzja ramowa Rady 2009/315/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego pomiędzy państwami członkowskimi oraz treści tych informacji (Dz.U. L 93 z 7.4.2009, s. 23), zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/884 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniającą decyzję ramową Rady 2009/315/WSiSW w odniesieniu do wymiany informacji dotyczących obywateli państw trzecich oraz w odniesieniu do europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS) i zastępującą decyzję Rady 2009/316/WSiSW (Dz.U. L 151 z 7.6.2019, s. 143).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), zmiany rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 99).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1861 oraz decyzje Rady 2004/512/WE i 2008/633/WSiSW (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 27).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze współpracy policyjnej i sądowej, azylu i migracji oraz zmieniające rozporządzenia (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1862 i (UE) 2019/816 (Dz.U. L 135 z 22.5.2019, s. 85).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1133 z dnia 7 lipca 2021 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) nr 603/2013, (UE) 2016/794, (UE) 2018/1862, (UE) 2019/816 i (UE) 2019/818 w odniesieniu do ustanowienia warunków dostępu do innych systemów informacyjnych UE do celów Wizowego Systemu Informacyjnego (Dz.U. L 248 z 13.7.2021, s. 1).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1151 z dnia 7 lipca 2021 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) 2019/816 oraz (UE) 2019/818 w odniesieniu do ustanowienia warunków dostępu do innych systemów informacyjnych UE do celów europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (Dz.U. L 249 z 14.7.2021, s. 7).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1240 z dnia 12 września 2018 r. ustanawiające europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS) i zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, (UE) nr 515/2014, (UE) 2016/399, (UE) 2016/1624 i (UE) 2017/2226 (Dz.U. L 236 z 19.9.2018, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60).

9

---

ZAŁĄCZNIK

I.   Wprowadzanie danych do modelu danych ECRIS-TCN na potrzeby komunikatu „Send data” („Prześlij dane”)

Przy wprowadzaniu danych do ECRIS-TCN lub modyfikowaniu tych danych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/816 organ centralny skazującego państwa członkowskiego korzysta z modelu danych określonego w poniższej tabeli. Może również uwzględnić dodatkowe elementy techniczne i ich wymagać.

| Element danych | Rodzaj danych | Czy możliwa jest wartość „nieznane” |
| --- | --- | --- |
| [Skazujące państwo członkowskie]: Państwo członkowskie | Obowiązkowe | Nd.  (1) |
| [Skazujące państwo członkowskie]: Organy centralne państw członkowskich | Obowiązkowe | Nd. |
| [Osoba wyznaczona do kontaktów]: Imię (imiona) | Nieobowiązkowe | Nd. |
| [Osoba wyznaczona do kontaktów]: Nazwisko | Nieobowiązkowe | Nd. |
| [Osoba wyznaczona do kontaktów]: Drugie nazwisko | Nieobowiązkowe | Nd. |
| [Osoba wyznaczona do kontaktów]: Telefon | Nieobowiązkowe | Nd. |
| [Osoba wyznaczona do kontaktów]: Faks | Nieobowiązkowe | Nd. |
| [Osoba wyznaczona do kontaktów]: E-mail | Obowiązkowe | Nd. |
| Nazwa użytkownika urzędnika | Obowiązkowe | Nd. |
| Kod referencyjny nadawany przez państwo członkowskie (*1) | Obowiązkowe | Nie |
| Niepowtarzalny identyfikator  (2) | Obowiązkowe | Nie |
| Znacznik czasu wysłania wpisu z oprogramowania wzorcowego (ECRIS RI) lub oprogramowania krajowego do systemu centralnego ECRIS-TCN | Obowiązkowe | Nd. |
| Nazwisko (nazwiska) (*1) | Obowiązkowe | Tak |
| Imię (imiona) (*1) | Obowiązkowe | Tak |
| Pełne imię i nazwisko (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Data urodzenia (*1) | Obowiązkowe | Tak |
| Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Państwo (*1) | Obowiązkowe | Tak |
| Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Miejscowość (*1) | Obowiązkowe | Tak |
| Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Jednostka podziału państwa (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Kod miejscowości (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Obywatelstwo lub obywatelstwa (*1) | Obowiązkowe | Tak |
| Płeć (*1) | Obowiązkowe | Tak |
| Poprzednie nazwisko (nazwiska) (*1) | Obowiązkowe, jeśli dotyczy  (3) | Tak |
| Poprzednie imię (imiona) (*1) | Obowiązkowe, jeśli dotyczy  (4) | Tak |
| Nazwisko(-a) matki (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Imię (imiona) matki (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Nazwisko(-a) ojca (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Imię (imiona) ojca (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Numer identyfikacyjny (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument tożsamości]: Kategoria dokumentu tożsamości (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument tożsamości]: Numer dokumentu tożsamości (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument tożsamości]: Rodzaj dokumentu tożsamości (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument tożsamości]: Nazwa organu wydającego dokument tożsamości | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument tożsamości]: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument podróży] (5): Numer dokumentu podróży (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument podróży]: Rodzaj dokumentu podróży (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument podróży]: Nazwa organu wydającego dokument podróży (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Dokument podróży]: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego (*1) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Pseudonim | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Pełne alternatywne imię i nazwisko | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywna płeć | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Państwo | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Miejscowość | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Jednostka podziału państwa | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Kod miejscowości | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Data urodzenia | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne obywatelstwo lub obywatelstwa | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) matki | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) matki | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) ojca | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) ojca | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Numer dokumentu tożsamości | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Rodzaj dokumentu tożsamości | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Nazwa organu wydającego dokument tożsamości | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Numer dokumentu podróży | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Rodzaj dokumentu podróży | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Nazwa organu wydającego dokument podróży | Nieobowiązkowe | Nie |
| [Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego | Nieobowiązkowe | Nie |
| Cyfrowe obrazy odcisków palców (plik NIST) | Nieobowiązkowe | Nie |
| Numer referencyjny cyfrowego obrazu odcisków palców | Obowiązkowe, jeżeli dostarczono cyfrowe obrazy odcisków palców | Nie |
| Parametr wskazujący wpis utworzony zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/816 (parametr danych historycznych) | Obowiązkowe, jeżeli dostarczono cyfrowe obrazy odcisków palców | Nie |
| Marker ustanowiony zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/816 | Nieobowiązkowe | Nie |

Element danych

Rodzaj danych

Czy możliwa jest wartość „nieznane”

[Skazujące państwo członkowskie]: Państwo członkowskie

Obowiązkowe

Nd.  (1)

[Skazujące państwo członkowskie]: Organy centralne państw członkowskich

Obowiązkowe

Nd.

[Osoba wyznaczona do kontaktów]: Imię (imiona)

Nieobowiązkowe

Nd.

[Osoba wyznaczona do kontaktów]: Nazwisko

Nieobowiązkowe

Nd.

[Osoba wyznaczona do kontaktów]: Drugie nazwisko

Nieobowiązkowe

Nd.

[Osoba wyznaczona do kontaktów]: Telefon

Nieobowiązkowe

Nd.

[Osoba wyznaczona do kontaktów]: Faks

Nieobowiązkowe

Nd.

[Osoba wyznaczona do kontaktów]: E-mail

Obowiązkowe

Nd.

Nazwa użytkownika urzędnika

Obowiązkowe

Nd.

Kod referencyjny nadawany przez państwo członkowskie (*1)

Obowiązkowe

Nie

Niepowtarzalny identyfikator  (2)

Obowiązkowe

Nie

Znacznik czasu wysłania wpisu z oprogramowania wzorcowego (ECRIS RI) lub oprogramowania krajowego do systemu centralnego ECRIS-TCN

Obowiązkowe

Nd.

Nazwisko (nazwiska) (*1)

Obowiązkowe

Tak

Imię (imiona) (*1)

Obowiązkowe

Tak

Pełne imię i nazwisko (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

Data urodzenia (*1)

Obowiązkowe

Tak

Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Państwo (*1)

Obowiązkowe

Tak

Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Miejscowość (*1)

Obowiązkowe

Tak

Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Jednostka podziału państwa (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Kod miejscowości (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

Obywatelstwo lub obywatelstwa (*1)

Obowiązkowe

Tak

Płeć (*1)

Obowiązkowe

Tak

Poprzednie nazwisko (nazwiska) (*1)

Obowiązkowe, jeśli dotyczy  (3)

Tak

Poprzednie imię (imiona) (*1)

Obowiązkowe, jeśli dotyczy  (4)

Tak

Nazwisko(-a) matki (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

Imię (imiona) matki (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

Nazwisko(-a) ojca (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

Imię (imiona) ojca (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

Numer identyfikacyjny (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument tożsamości]: Kategoria dokumentu tożsamości (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument tożsamości]: Numer dokumentu tożsamości (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument tożsamości]: Rodzaj dokumentu tożsamości (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument tożsamości]: Nazwa organu wydającego dokument tożsamości

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument tożsamości]: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument podróży] (5): Numer dokumentu podróży (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument podróży]: Rodzaj dokumentu podróży (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument podróży]: Nazwa organu wydającego dokument podróży (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

[Dokument podróży]: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego (*1)

Nieobowiązkowe

Nie

Pseudonim

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona)

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a)

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Pełne alternatywne imię i nazwisko

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywna płeć

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Państwo

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Miejscowość

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Jednostka podziału państwa

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Kod miejscowości

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Data urodzenia

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne obywatelstwo lub obywatelstwa

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) matki

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) matki

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) ojca

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) ojca

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Numer dokumentu tożsamości

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Rodzaj dokumentu tożsamości

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Nazwa organu wydającego dokument tożsamości

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Numer dokumentu podróży

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Rodzaj dokumentu podróży

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Nazwa organu wydającego dokument podróży

Nieobowiązkowe

Nie

[Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego

Nieobowiązkowe

Nie

Cyfrowe obrazy odcisków palców (plik NIST)

Nieobowiązkowe

Nie

Numer referencyjny cyfrowego obrazu odcisków palców

Obowiązkowe, jeżeli dostarczono cyfrowe obrazy odcisków palców

Nie

Parametr wskazujący wpis utworzony zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/816 (parametr danych historycznych)

Obowiązkowe, jeżeli dostarczono cyfrowe obrazy odcisków palców

Nie

Marker ustanowiony zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/816

Nieobowiązkowe

Nie

II.   Dostęp do ECRIS-TCN i przeszukiwanie systemu – model danych dla komunikatu „Search a convicting Member State” („Wyszukiwanie skazującego państwa członkowskiego”)

Przy korzystaniu z ECRIS-TCN, właściwe organy używają modelu danych określonego w poniższej tabeli w celu wyszukania państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących wydanych wobec obywatela państwa trzeciego zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/816.

| Element danych | Rodzaj danych |
| --- | --- |
| Właściwy organ wysyłający zapytanie | Obowiązkowe |
| Nazwa użytkownika urzędnika | Obowiązkowe |
| Cel wyszukiwania | Obowiązkowe |
| Kod referencyjny nadawany przez państwo członkowskie | Nieobowiązkowe |
| Znacznik czasu wysłania danych wyszukiwania z ECRIS RI lub oprogramowania krajowego do systemu centralnego ECRIS-TCN | Obowiązkowe |
| Wyszukiwanie dokładne/niedokładne | Obowiązkowe |
| Nazwisko (nazwiska) (*2) | Nieobowiązkowe |
| Imię (imiona) (*2) | Nieobowiązkowe |
| Pełne imię i nazwisko | Nieobowiązkowe |
| Data urodzenia (*2) | Nieobowiązkowe |
| Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Państwo (*2) | Nieobowiązkowe |
| Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Miejscowość | Nieobowiązkowe |
| Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Jednostka podziału państwa | Nieobowiązkowe |
| Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Kod miejscowości | Nieobowiązkowe |
| Obywatelstwo lub obywatelstwa (*2) | Nieobowiązkowe |
| Płeć | Nieobowiązkowe |
| Poprzednie nazwisko (nazwiska) (*2) | Nieobowiązkowe |
| Poprzednie imię (imiona) (*2) | Nieobowiązkowe |
| Nazwisko(-a) matki | Nieobowiązkowe |
| Imię (imiona) matki | Nieobowiązkowe |
| Nazwisko(-a) ojca | Nieobowiązkowe |
| Imię (imiona) ojca | Nieobowiązkowe |
| Numer identyfikacyjny (*2) | Nieobowiązkowe |
| [Dokument tożsamości]: Kategoria dokumentu tożsamości | Nieobowiązkowe |
| [Dokument tożsamości]: Numer dokumentu tożsamości | Nieobowiązkowe |
| [Dokument tożsamości]: Rodzaj dokumentu tożsamości | Nieobowiązkowe |
| [Dokument tożsamości]: Nazwa organu wydającego dokument tożsamości | Nieobowiązkowe |
| [Dokument tożsamości]: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego | Nieobowiązkowe |
| [Dokument podróży]: Numer dokumentu podróży | Nieobowiązkowe |
| [Dokument podróży]: Rodzaj dokumentu podróży | Nieobowiązkowe |
| [Dokument podróży]: Nazwa organu wydającego dokument podróży | Nieobowiązkowe |
| [Dokument podróży]: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego | Nieobowiązkowe |
| Pseudonim | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) (*2) | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) (*2) | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Pełne alternatywne imię i nazwisko | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywna płeć | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Państwo | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Miejscowość | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Jednostka podziału państwa | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Kod miejscowości | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Data urodzenia | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne obywatelstwo lub obywatelstwa | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) matki | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) matki | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) ojca | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) ojca | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Numer dokumentu tożsamości | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Rodzaj dokumentu tożsamości | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Nazwa organu wydającego dokument tożsamości | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Numer dokumentu podróży | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Rodzaj dokumentu podróży | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Nazwa organu wydającego dokument podróży | Nieobowiązkowe |
| [Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego | Nieobowiązkowe |
| Cyfrowe obrazy odcisków palców (plik NIST) | Nieobowiązkowe |

Element danych

Rodzaj danych

Właściwy organ wysyłający zapytanie

Obowiązkowe

Nazwa użytkownika urzędnika

Obowiązkowe

Cel wyszukiwania

Obowiązkowe

Kod referencyjny nadawany przez państwo członkowskie

Nieobowiązkowe

Znacznik czasu wysłania danych wyszukiwania z ECRIS RI lub oprogramowania krajowego do systemu centralnego ECRIS-TCN

Obowiązkowe

Wyszukiwanie dokładne/niedokładne

Obowiązkowe

Nazwisko (nazwiska) (*2)

Nieobowiązkowe

Imię (imiona) (*2)

Nieobowiązkowe

Pełne imię i nazwisko

Nieobowiązkowe

Data urodzenia (*2)

Nieobowiązkowe

Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Państwo (*2)

Nieobowiązkowe

Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Miejscowość

Nieobowiązkowe

Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Jednostka podziału państwa

Nieobowiązkowe

Miejsce urodzenia: [Miejsce]: Kod miejscowości

Nieobowiązkowe

Obywatelstwo lub obywatelstwa (*2)

Nieobowiązkowe

Płeć

Nieobowiązkowe

Poprzednie nazwisko (nazwiska) (*2)

Nieobowiązkowe

Poprzednie imię (imiona) (*2)

Nieobowiązkowe

Nazwisko(-a) matki

Nieobowiązkowe

Imię (imiona) matki

Nieobowiązkowe

Nazwisko(-a) ojca

Nieobowiązkowe

Imię (imiona) ojca

Nieobowiązkowe

Numer identyfikacyjny (*2)

Nieobowiązkowe

[Dokument tożsamości]: Kategoria dokumentu tożsamości

Nieobowiązkowe

[Dokument tożsamości]: Numer dokumentu tożsamości

Nieobowiązkowe

[Dokument tożsamości]: Rodzaj dokumentu tożsamości

Nieobowiązkowe

[Dokument tożsamości]: Nazwa organu wydającego dokument tożsamości

Nieobowiązkowe

[Dokument tożsamości]: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego

Nieobowiązkowe

[Dokument podróży]: Numer dokumentu podróży

Nieobowiązkowe

[Dokument podróży]: Rodzaj dokumentu podróży

Nieobowiązkowe

[Dokument podróży]: Nazwa organu wydającego dokument podróży

Nieobowiązkowe

[Dokument podróży]: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego

Nieobowiązkowe

Pseudonim

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) (*2)

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) (*2)

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Pełne alternatywne imię i nazwisko

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywna płeć

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Państwo

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Miejscowość

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Jednostka podziału państwa

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne miejsce urodzenia: [Miejsce]: Kod miejscowości

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Data urodzenia

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne obywatelstwo lub obywatelstwa

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) matki

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) matki

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne imię (imiona) ojca

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: Alternatywne nazwisko(-a) ojca

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Numer dokumentu tożsamości

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Rodzaj dokumentu tożsamości

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: Nazwa organu wydającego dokument tożsamości

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: [Dokument tożsamości] na alternatywne nazwisko: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Numer dokumentu podróży

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Rodzaj dokumentu podróży

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: Nazwa organu wydającego dokument podróży

Nieobowiązkowe

[Alternatywne dane]: [Dokument podróży] na alternatywne nazwisko: W stosownych przypadkach trzyliterowy kod państwa wydającego

Nieobowiązkowe

Cyfrowe obrazy odcisków palców (plik NIST)

Nieobowiązkowe

III.   Wymogi dotyczące wydajności ECRIS-TCN

Wymogi dotyczące wydajności ECRIS-TCN powinny być co najmniej równe wartościom wymienionym w poniższej tabeli.

| Rodzaj użycia | Czas odpowiedzi na podstawie operacji atomowych dla 95 % wniosków | Maksymalny czas odpowiedzi na podstawie operacji atomowych |
| --- | --- | --- |
| Utworzenie/Zmiana wpisu TCN (bez odcisków palców) | 30 sekund | 60 sekund |
| Utworzenie/Zmiana wpisu TCN (z odciskami palców) | Potwierdzenie odbioru: 30 sekund
  Ukończenie: 5 min | Potwierdzenie odbioru: 60 sekund
  Ukończenie: 10 min |
| Usunięcie wpisu TCN (z odciskami palców lub bez) | 30 sekund | 60 sekund |
| Przeglądanie wpisu utworzonego przez to samo państwo członkowskie (z odciskami palców lub bez) | 15 sekund | 30 sekund |
| Wyszukiwanie skazującego państwa członkowskiego (wyszukiwanie dokładne; bez odcisków palców) | 15 sekund | 30 sekund |
| Wyszukiwanie skazującego państwa członkowskiego (z odciskami palców) | 30 sekund | 60 sekund |
| Wyszukiwanie skazującego państwa członkowskiego (wyszukiwanie niedokładne; z odciskami palców lub bez) | 30 sekund | 60 sekund |
| Weryfikowanie jakości danych daktyloskopijnych | 10 sekund | 20 sekund |

Rodzaj użycia

Czas odpowiedzi na podstawie operacji atomowych dla 95 % wniosków

Maksymalny czas odpowiedzi na podstawie operacji atomowych

Utworzenie/Zmiana wpisu TCN (bez odcisków palców)

30 sekund

60 sekund

Utworzenie/Zmiana wpisu TCN (z odciskami palców)

Potwierdzenie odbioru: 30 sekund

Ukończenie: 5 min

Potwierdzenie odbioru: 60 sekund

Ukończenie: 10 min

Usunięcie wpisu TCN (z odciskami palców lub bez)

30 sekund

60 sekund

Przeglądanie wpisu utworzonego przez to samo państwo członkowskie (z odciskami palców lub bez)

15 sekund

30 sekund

Wyszukiwanie skazującego państwa członkowskiego (wyszukiwanie dokładne; bez odcisków palców)

15 sekund

30 sekund

Wyszukiwanie skazującego państwa członkowskiego (z odciskami palców)

30 sekund

60 sekund

Wyszukiwanie skazującego państwa członkowskiego (wyszukiwanie niedokładne; z odciskami palców lub bez)

30 sekund

60 sekund

Weryfikowanie jakości danych daktyloskopijnych

10 sekund

20 sekund

---

(1)  
  „Nd.” oznacza „nie dotyczy”.

(2)  Połączenie kodu referencyjnego nadawanego przez państwo członkowskie i kodu ISO skazującego państwa członkowskiego.

(3)  Dotyczy wyłącznie przypadków, w których dana osoba ma poprzednie imię (imiona) lub nazwisko (nazwiska), np. nazwisko panieńskie.

(4)  Idem.

(5)  Dokument podróży oznacza paszport lub inny równoważny dokument, który upoważnia jego posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i w którym może być umieszczona wiza, wymieniony w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1105/2011/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie wykazu dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i mogą być wizowane oraz w sprawie ustanowienia mechanizmu sporządzania takiego wykazu (Dz.U. L 287 z 4.11.2011, s. 9).

(*1)  Alfanumeryczny element danych w istniejącym wpisie, który jest porównywany z odpowiednim elementem danych we wpisie tworzonym zgodnie z art. 3 ust. 4.

(*2)  Element danych, który może zostać wybrany zgodnie z art. 5 ust. 2 jako jeden z co najmniej trzech elementów danych do celów wysyłania zapytań do systemu ECRIS-TCN.

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 16.12.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 322/122 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 322/122

---

DECYZJA NR 1/2022 WSPÓLNEGO KOMITETU DS. TRANSPORTU LOTNICZEGO UNIA EUROPEJSKA/SZWAJCARIA USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ W SPRAWIE TRANSPORTU LOTNICZEGO

z dnia 24 listopada 2022 r.

zastępująca załącznik do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego [2022/2471]

KOMITET DS. TRANSPORTU LOTNICZEGO UNIA EUROPEJSKA/SZWAJCARIA,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego („Umowa”), w szczególności jej art. 23 ust. 4,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Z dniem 1 stycznia 2023 r. załącznikiem do niniejszej decyzji zastępuje się załącznik do Umowy.

Sporządzono w Bernie i Brukseli dnia 24 listopada 2022 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu

Przewodniczący Delegacji Unii Europejskiej

Filip CORNELIS

Przewodniczący Delegacji Szwajcarii

Christian HEGNER

---

ZAŁĄCZNIK

Na użytek niniejszej Umowy:

| — | na mocy Traktatu z Lizbony, który wszedł w życie dnia 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastępuje Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym, |
| --- | --- |

—

na mocy Traktatu z Lizbony, który wszedł w życie dnia 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastępuje Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym,

| — | wszędzie tam, gdzie w aktach prawnych wymienionych w niniejszym załączniku znajdują się odniesienia do państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej, zastąpionej Unią Europejską, lub wymóg nawiązania do nich, odniesienia te rozumiane są do celów Umowy jako mające zastosowanie jednakowo do Szwajcarii lub do wymogu nawiązania do Szwajcarii, |
| --- | --- |

—

wszędzie tam, gdzie w aktach prawnych wymienionych w niniejszym załączniku znajdują się odniesienia do państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej, zastąpionej Unią Europejską, lub wymóg nawiązania do nich, odniesienia te rozumiane są do celów Umowy jako mające zastosowanie jednakowo do Szwajcarii lub do wymogu nawiązania do Szwajcarii,

| — | odniesienia do rozporządzeń Rady (EWG) nr 2407/92 i (EWG) nr 2408/92 dokonane w art. 4, 15, 18, 27 i 35 Umowy należy rozumieć jako odniesienia do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008, |
| --- | --- |

—

odniesienia do rozporządzeń Rady (EWG) nr 2407/92 i (EWG) nr 2408/92 dokonane w art. 4, 15, 18, 27 i 35 Umowy należy rozumieć jako odniesienia do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008,

| — | bez uszczerbku dla postanowień art. 15 niniejszej Umowy, termin „wspólnotowy przewoźnik lotniczy”, stosowany w podanych poniżej dyrektywach i rozporządzeniach wspólnotowych, oznacza również przewoźnika lotniczego, który uzyskał koncesję i którego główne miejsce prowadzenia działalności oraz siedziba statutowa, jeżeli takowa istnieje, znajduje się w Szwajcarii, zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008. Wszelkie odniesienia do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2407/92 należy rozumieć jako odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 1008/2008, |
| --- | --- |

—

bez uszczerbku dla postanowień art. 15 niniejszej Umowy, termin „wspólnotowy przewoźnik lotniczy”, stosowany w podanych poniżej dyrektywach i rozporządzeniach wspólnotowych, oznacza również przewoźnika lotniczego, który uzyskał koncesję i którego główne miejsce prowadzenia działalności oraz siedziba statutowa, jeżeli takowa istnieje, znajduje się w Szwajcarii, zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008. Wszelkie odniesienia do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2407/92 należy rozumieć jako odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 1008/2008,

| — | każde zawarte w poniższych aktach prawnych odesłanie do art. 81 i 82 Traktatu lub do art. 101 i 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy rozumieć jako odesłanie do art. 8 i 9 niniejszej Umowy. |
| --- | --- |

—

każde zawarte w poniższych aktach prawnych odesłanie do art. 81 i 82 Traktatu lub do art. 101 i 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy rozumieć jako odesłanie do art. 8 i 9 niniejszej Umowy.

1.   Liberalizacja lotnictwa i inne przepisy dotyczące lotnictwa cywilnego

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (wersja przekształcona), Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3, zmienione:

| — | rozporządzeniem (UE) 2018/1139, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (UE) 2018/1139, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1,

| — | rozporządzeniem (UE) 2020/696, Dz.U. L 165 z 27.5.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (UE) 2020/696, Dz.U. L 165 z 27.5.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/2114, Dz.U. L 426 z 17.12.2020, s. 1; rozporządzenie (UE) 2020/2114 stosuje się w Szwajcarii w całości od dnia 18 grudnia 2020 r., |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/2114, Dz.U. L 426 z 17.12.2020, s. 1; rozporządzenie (UE) 2020/2114 stosuje się w Szwajcarii w całości od dnia 18 grudnia 2020 r.,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/2115, Dz.U. L 426 z 17.12.2020, s. 4; rozporządzenie (UE) 2020/2115 stosuje się w Szwajcarii w całości od dnia 18 grudnia 2020 r. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/2115, Dz.U. L 426 z 17.12.2020, s. 4; rozporządzenie (UE) 2020/2115 stosuje się w Szwajcarii w całości od dnia 18 grudnia 2020 r.

Dyrektywa Rady 2000/79/WE z dnia 27 listopada 2000 r. dotycząca Europejskiego porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu pokładowego w lotnictwie cywilnym, zawartego przez Stowarzyszenie Europejskich Linii Lotniczych (AEA), Europejską Federację Pracowników Transportu (ETF), Europejskie Stowarzyszenie Cockpit (ECA), Stowarzyszenie Linii Lotniczych Regionów Europy (ERA) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Przewoźników Lotniczych (IACA) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 302 z 1.12.2000, s. 57.

Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy, Dz.U. L 299 z 18.11.2003, s. 9.

Rozporządzenie (WE) nr 437/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, frachtu i poczty, Dz.U. L 66 z 11.3.2003, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1358/2003, Dz.U. L 49 z 17.2.2007, s. 9. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1358/2003, Dz.U. L 49 z 17.2.2007, s. 9.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1358/2003 z dnia 31 lipca 2003 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 437/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, frachtu i poczty oraz zmieniające jego załączniki I i II, Dz.U. L 194 z 1.8.2003, s. 9, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (WE) nr 158/2007, Dz.U. L 49 z 17.2.2007, s. 9. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 158/2007, Dz.U. L 49 z 17.2.2007, s. 9.

Rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych, Dz.U. L 138 z 30.4.2004, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 285/2010, Dz.U. L 87 z 7.4.2010, s. 19, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 285/2010, Dz.U. L 87 z 7.4.2010, s. 19,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/1118, Dz.U. L 243 z 29.7.2020, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/1118, Dz.U. L 243 z 29.7.2020, s. 1.

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 95/93 z dnia 18 stycznia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty, Dz.U. L 14 z 22.1.1993, s. 1 (art. 1–12), zmienione:

| — | rozporządzeniem (WE) nr 793/2004, Dz.U. L 138 z 30.4.2004, s. 50, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (WE) nr 793/2004, Dz.U. L 138 z 30.4.2004, s. 50,

| — | rozporządzeniem (UE) 2020/459, Dz.U. L 99 z 31.3.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (UE) 2020/459, Dz.U. L 99 z 31.3.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/1477, Dz.U. L 338 z 15.10.2020, s. 4, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/1477, Dz.U. L 338 z 15.10.2020, s. 4,

| — | rozporządzeniem (UE) 2021/250, Dz.U. L 58 z 19.2.2021, s. 1; art. 10a ust. 1 i 4 rozporządzenia (EWG) nr 95/93, zmienionego art. 1 pkt 6 rozporządzenia (UE) 2021/250, stosuje się w Szwajcarii od dnia 20 lutego 2021 r., |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (UE) 2021/250, Dz.U. L 58 z 19.2.2021, s. 1; art. 10a ust. 1 i 4 rozporządzenia (EWG) nr 95/93, zmienionego art. 1 pkt 6 rozporządzenia (UE) 2021/250, stosuje się w Szwajcarii od dnia 20 lutego 2021 r.,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/1889, Dz.U. L 384 z 29.10.2021, s. 20. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/1889, Dz.U. L 384 z 29.10.2021, s. 20.

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/255, Dz.U. L 42 z 23.2.2022, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/255, Dz.U. L 42 z 23.2.2022, s. 1.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/12/WE z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie opłat lotniskowych (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 70 z 14.3.2009, s. 11.

Dyrektywa Rady 96/67/WE z dnia 15 października 1996 r. w sprawie dostępu do rynku usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty, Dz.U. L 272 z 25.10.1996, s. 36, (art. 1–9, 11–23 i 25).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 80/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie kodeksu postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2299/89 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 35 z 4.2.2009, s. 47.

2.   Przepisy dotyczące konkurencji

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1 (art. 1–13, 15–45).

(W zakresie, w jakim to rozporządzenie jest istotne dla stosowania niniejszej Umowy. Dodanie tego rozporządzenia nie narusza podziału zadań według niniejszej Umowy.)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (WE) nr 622/2008, Dz.U. L 171 z 1.7.2008, s. 3. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 622/2008, Dz.U. L 171 z 1.7.2008, s. 3.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1. (art. 1–18, art. 19 ust. 1–2 i art. 20–23).

W odniesieniu do art. 4 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, w stosunkach między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią stosuje się, co następuje:

| 1) | W przypadku koncentracji określonej w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 139/2004, która nie ma wymiaru wspólnotowego w rozumieniu art. 1 tego rozporządzenia i która może być rozpatrzona w ramach krajowego prawa konkurencji przynajmniej trzech państw członkowskich WE i Konfederacji Szwajcarskiej, osoby lub przedsiębiorstwa określone w art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia mogą, przed zawiadomieniem właściwych organów, poinformować Komisję Europejską w drodze uzasadnionego wniosku, że koncentracja powinna zostać zbadana przez Komisję. |
| --- | --- |

1)

W przypadku koncentracji określonej w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 139/2004, która nie ma wymiaru wspólnotowego w rozumieniu art. 1 tego rozporządzenia i która może być rozpatrzona w ramach krajowego prawa konkurencji przynajmniej trzech państw członkowskich WE i Konfederacji Szwajcarskiej, osoby lub przedsiębiorstwa określone w art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia mogą, przed zawiadomieniem właściwych organów, poinformować Komisję Europejską w drodze uzasadnionego wniosku, że koncentracja powinna zostać zbadana przez Komisję.

| 2) | Komisja Europejska bezzwłocznie przekazuje Konfederacji Szwajcarskiej wszystkie wnioski złożone zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 oraz zgodnie z poprzednim ustępem. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska bezzwłocznie przekazuje Konfederacji Szwajcarskiej wszystkie wnioski złożone zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 oraz zgodnie z poprzednim ustępem.

| 3) | Jeżeli Konfederacja Szwajcarska wyraziła sprzeciw co do wniosku o przekazanie sprawy, właściwe szwajcarskie organy ochrony konkurencji zachowują swoją kompetencję w sprawie i nie zostaje ona przekazana przez Konfederację Szwajcarską zgodnie z niniejszym ustępem. |
| --- | --- |

3)

Jeżeli Konfederacja Szwajcarska wyraziła sprzeciw co do wniosku o przekazanie sprawy, właściwe szwajcarskie organy ochrony konkurencji zachowują swoją kompetencję w sprawie i nie zostaje ona przekazana przez Konfederację Szwajcarską zgodnie z niniejszym ustępem.

W odniesieniu do terminów, o których mowa w art. 4 ust. 4 i 5, art. 9 ust. 2 i 6 oraz art. 22 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw:

| 1) | Komisja Europejska bezzwłocznie przekazuje właściwym szwajcarskim organom ochrony konkurencji wszystkie odnośne dokumenty zgodnie z art. 4 ust. 4 i 5, art. 9 ust. 2 i 6 oraz art. 22 ust. 2. |
| --- | --- |

1)

Komisja Europejska bezzwłocznie przekazuje właściwym szwajcarskim organom ochrony konkurencji wszystkie odnośne dokumenty zgodnie z art. 4 ust. 4 i 5, art. 9 ust. 2 i 6 oraz art. 22 ust. 2.

| 2) | Bieg terminów, o których mowa w art. 4 ust. 4 i 5, art. 9 ust. 2 i 6 oraz art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 139/2004, rozpoczyna się w odniesieniu do Konfederacji Szwajcarskiej wraz z otrzymaniem odnośnych dokumentów przez właściwe szwajcarskie organy ochrony konkurencji. |
| --- | --- |

2)

Bieg terminów, o których mowa w art. 4 ust. 4 i 5, art. 9 ust. 2 i 6 oraz art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 139/2004, rozpoczyna się w odniesieniu do Konfederacji Szwajcarskiej wraz z otrzymaniem odnośnych dokumentów przez właściwe szwajcarskie organy ochrony konkurencji.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 802/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 133 z 30.4.2004, s. 1 (art. 1–24), zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1792/2006, Dz.U. L 362 z 20.12.2006, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1792/2006, Dz.U. L 362 z 20.12.2006, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1033/2008, Dz.U. L 279 z 22.10.2008, s. 3, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1033/2008, Dz.U. L 279 z 22.10.2008, s. 3,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1269/2013, Dz.U. L 336 z 14.12.2013, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1269/2013, Dz.U. L 336 z 14.12.2013, s. 1.

Dyrektywa Komisji 2006/111/WE z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw (wersja skodyfikowana) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 318 z 17.11.2006, s. 17.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 487/2009 z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do pewnych kategorii porozumień i uzgodnionych praktyk w sektorze transportu lotniczego (wersja ujednolicona) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 148 z 11.6.2009, s. 1.

3.   Bezpieczeństwo lotnicze

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/1087, Dz.U. L 236 z 5.7.2021, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/1087, Dz.U. L 236 z 5.7.2021, s. 1.

Agencja korzysta z uprawnień nadanych jej na mocy przepisów rozporządzenia również w Szwajcarii.

Komisja korzysta również w Szwajcarii z nadanych jej uprawnień w zakresie decyzji podejmowanych na podstawie art. 2 ust. 6 i 7, art. 41 ust. 6, art. 62 ust. 5, art. 67 ust. 2 i 3, art. 70 ust. 4, art. 71 ust. 2, art. 76 ust. 4, art. 84 ust. 1, art. 85 ust. 9, art. 104 ust. 3 ppkt (i), art. 105 ust. 1 i art. 106 ust. 1 i 6.

Niezależnie od dostosowania horyzontalnego, przewidzianego w tiret drugim załącznika do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, odniesień do „państw członkowskich” w przepisach rozporządzenia (UE) nr 182/2011, o których mowa w art. 127 rozporządzenia (UE) 2018/1139, nie należy rozumieć jako mających zastosowanie do Szwajcarii.

Żadnego z przepisów rozporządzenia nie interpretuje się jako upoważniającego EASA do działania w imieniu Szwajcarii w ramach umów międzynarodowych w celach innych niż wsparcie Szwajcarii w wypełnianiu jej zobowiązań nałożonych takimi umowami.

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia odczytuje się z następującymi dostosowaniami:

| a) | w art. 68 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w ust. 1 lit. a) po słowie „Unią” dodaje się słowa „lub Szwajcarią”; |
| --- | --- | --- |

a)

w art. 68 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w ust. 1 lit. a) po słowie „Unią” dodaje się słowa „lub Szwajcarią”;

| (ii) | dodaje się ustęp w brzmieniu:






  „4. | Prowadząc rokowania z państwem trzecim w celu zawarcia umowy, zgodnie z którą państwo członkowskie lub Agencja będą mogły wystawiać certyfikaty na podstawie certyfikatów wystawionych przez władze lotnicze danego państwa trzeciego, Unia podejmuje każdorazowo starania w celu uzyskania dla Szwajcarii oferty zawarcia podobnej umowy z danym państwem trzecim. Z kolei Szwajcaria podejmuje starania w celu zawarcia z krajami trzecimi umów odpowiadających umowom zawartym przez Unię.”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4.

| b) | w art. 95 dodaje się ustęp w brzmieniu:






  „3. | Na zasadzie odstępstwa od art. 12 ust. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, obywatele Szwajcarii korzystający z pełni praw obywatelskich mogą zostać zatrudnieni przez Dyrektora Zarządzającego Agencji.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w art. 95 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.

| c) | w art. 96 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „Szwajcaria stosuje w odniesieniu do Agencji Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, stanowiący załącznik A do niniejszego załącznika, zgodnie z dodatkiem do załącznika A.”; |
| --- | --- |

c)

w art. 96 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„Szwajcaria stosuje w odniesieniu do Agencji Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, stanowiący załącznik A do niniejszego załącznika, zgodnie z dodatkiem do załącznika A.”;

| d) | w art. 102 dodaje się ustęp w brzmieniu:






  „5. | Szwajcaria w pełni uczestniczy w zarządzie i ma w nim te same prawa i obowiązki co państwa członkowskie Unii Europejskiej, poza prawem głosu.”; |
| --- | --- | --- |

d)

w art. 102 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.

| e) | w art. 120 dodaje się ustęp w brzmieniu:






  „13. | Szwajcaria wnosi wkład finansowy, o którym mowa w ust. 1 lit. b), według poniższego wzoru:
  S (0,2/100) + S [1 - (a+b) 0,2/100] c/C
  gdzie:







  S | = | część budżetu Agencji niepokryta z opłat i należności wymienionych w ust. 1 lit. c) i d), |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| a | = | liczba państw stowarzyszonych, |
| b | = | liczba państw członkowskich UE, |
| c | = | wkład Szwajcarii do budżetu ICAO, |
| C | = | łączny wkład państw członkowskich UE i państw stowarzyszonych do budżetu ICAO.”; |

e)

w art. 120 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„13.

S (0,2/100) + S [1 - (a+b) 0,2/100] c/C

gdzie:

S

=

część budżetu Agencji niepokryta z opłat i należności wymienionych w ust. 1 lit. c) i d),

a

=

liczba państw stowarzyszonych,

b

=

liczba państw członkowskich UE,

c

=

wkład Szwajcarii do budżetu ICAO,

C

=

łączny wkład państw członkowskich UE i państw stowarzyszonych do budżetu ICAO.”;

| f) | w art. 122 dodaje się ustęp w brzmieniu:






  „6. | Postanowienia dotyczące finansowej kontroli sprawowanej przez Unię w Szwajcarii w odniesieniu do uczestników działań Agencji są przedstawione w załączniku B do niniejszego załącznika.”; |
| --- | --- | --- |

f)

w art. 122 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6.

| g) | do załącznika I do rozporządzenia włącza się następujące statki powietrzne jako produkty objęte zakresem art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) nr 748/2012 z dnia 3 sierpnia 2012 r. ustanawiającego zasady wykonawcze dla certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i wyposażenia w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certyfikacji organizacji projektujących i produkujących (1): | A/c - [HB-JES] – typ Gulfstream G-V |
| --- | --- | --- |

g)

do załącznika I do rozporządzenia włącza się następujące statki powietrzne jako produkty objęte zakresem art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) nr 748/2012 z dnia 3 sierpnia 2012 r. ustanawiającego zasady wykonawcze dla certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i wyposażenia w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dla certyfikacji organizacji projektujących i produkujących (1):

A/c - [HB-JES] – typ Gulfstream G-V

| | A/c - [HB-ZDF] – typ MD900.”; |
| --- | --- |

A/c - [HB-ZDF] – typ MD900.”;

| h) | odniesienie do rozporządzenia (UE) 2016/679 w art. 132 ust. 1 w odniesieniu do Szwajcarii rozumie się jako odniesienie do właściwego ustawodawstwa krajowego; |
| --- | --- |

h)

odniesienie do rozporządzenia (UE) 2016/679 w art. 132 ust. 1 w odniesieniu do Szwajcarii rozumie się jako odniesienie do właściwego ustawodawstwa krajowego;

| (i) | art. 140 ust. 6 nie ma zastosowania do Szwajcarii. |
| --- | --- |

(i)

art. 140 ust. 6 nie ma zastosowania do Szwajcarii.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, Dz.U. L 311 z 25.11.2011, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 290/2012, Dz.U. L 100 z 5.4.2012, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 290/2012, Dz.U. L 100 z 5.4.2012, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 70/2014, Dz.U. L 23 z 28.1.2014, s. 25, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 70/2014, Dz.U. L 23 z 28.1.2014, s. 25,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 245/2014, Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 33, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 245/2014, Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 33,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/445, Dz.U. L 74 z 18.3.2015, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/445, Dz.U. L 74 z 18.3.2015, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/539, Dz.U. L 91 z 7.4.2016, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/539, Dz.U. L 91 z 7.4.2016, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1065, Dz.U. L 192 z 30.7.2018, s. 21, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1065, Dz.U. L 192 z 30.7.2018, s. 21,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1119, Dz.U. L 204 z 13.8.2018, s. 13, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1119, Dz.U. L 204 z 13.8.2018, s. 13,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1974, Dz.U. L 326 z 20.12.2018, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1974, Dz.U. L 326 z 20.12.2018, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/27, Dz.U. L 8 z 10.1.2019, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/27, Dz.U. L 8 z 10.1.2019, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/430, Dz.U. L 75 z 19.3.2019, s. 66, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/430, Dz.U. L 75 z 19.3.2019, s. 66,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1747, Dz.U. L 268 z 22.10.2019, s. 23, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1747, Dz.U. L 268 z 22.10.2019, s. 23,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/359, Dz.U. L 67 z 5.3.2020, s. 82, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/359, Dz.U. L 67 z 5.3.2020, s. 82,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/723, Dz.U. L 170 z 2.6.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/723, Dz.U. L 170 z 2.6.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/2193, Dz.U. L 434 z 23.12.2020, s. 13, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/2193, Dz.U. L 434 z 23.12.2020, s. 13,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1310, Dz.U. L 284 z 9.8.2021, s. 15, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1310, Dz.U. L 284 z 9.8.2021, s. 15,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/2227, Dz.U. L 448 z 15.12.2021, s. 39, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/2227, Dz.U. L 448 z 15.12.2021, s. 39,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/844, Dz.U. L 148 z 31.5.2022, s. 24. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/844, Dz.U. L 148 z 31.5.2022, s. 24.

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/723 z dnia 4 marca 2020 r. określające szczegółowe zasady dotyczące akceptowania licencji pilotów wydanych przez państwo trzecie i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1178/2011, Dz.U. L 170 z 2.6.2020, s. 1.

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego, Dz.U. L 373 z 31.12.1991, s. 4 (art. 1–3, art. 4 ust. 2, art. 5–11 i art. 13), zmienione:

| — | rozporządzeniem (WE) nr 1899/2006, Dz.U. L 377 z 27.12.2006, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (WE) nr 1899/2006, Dz.U. L 377 z 27.12.2006, s. 1,

| — | rozporządzeniem (WE) nr 1900/2006, Dz.U. L 377 z 27.12.2006, s. 176, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (WE) nr 1900/2006, Dz.U. L 377 z 27.12.2006, s. 176,

| — | rozporządzeniem Komisji (WE) nr 8/2008, Dz.U. L 10 z 12.1.2008, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 8/2008, Dz.U. L 10 z 12.1.2008, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (WE) nr 859/2008, Dz.U. L 254 z 20.9.2008, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 859/2008, Dz.U. L 254 z 20.9.2008, s. 1.

Zgodnie z art. 139 rozporządzenia (UE) 2018/1139 rozporządzenie (EWG) nr 3922/91 traci moc z dniem rozpoczęcia stosowania szczegółowych przepisów przyjętych na podstawie art. 32 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1139 w odniesieniu do ograniczeń czasu lotu i służby oraz wymogów dotyczących odpoczynku w odniesieniu do taksówek powietrznych, operacji służb ratownictwa medycznego oraz operacji zarobkowego transportu lotniczego wykonywanych przez jednego pilota przy użyciu samolotów.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie badania wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym oraz zapobiegania im oraz uchylające dyrektywę 94/56/WE (tekst mający znaczenie dla EOG) Dz.U. L 295 z 12.11.2010, s. 35, zmienione:

| — | rozporządzeniem (UE) nr 376/2014, Dz.U. L 122 z 24.4.2014, s. 18, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (UE) nr 376/2014, Dz.U. L 122 z 24.4.2014, s. 18,

| — | rozporządzeniem (UE) 2018/1139, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (UE) 2018/1139, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 104/2004 z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiające zasady w sprawie organizacji i składu komisji odwoławczej Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, Dz.U. L 16 z 23.1.2004, s. 20.

Rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 344 z 27.12.2005, s. 15, zmienione:

| — | rozporządzeniem (UE) 2018/1139, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (UE) 2018/1139, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 473/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 84 z 23.3.2006, s. 8.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 474/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady, Dz.U. L 84 z 23.3.2006, s. 14, ostatnio zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/862, Dz.U. L 151 z 2.6.2022, s. 45. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/862, Dz.U. L 151 z 2.6.2022, s. 45.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1332/2011 z dnia 16 grudnia 2011 r. ustanawiające wspólne wymogi korzystania z przestrzeni powietrznej i procedury operacyjne w celu zapobiegania kolizjom w powietrzu (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 20, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/583, Dz.U. L 101 z 16.4.2016, s. 7, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/583, Dz.U. L 101 z 16.4.2016, s. 7,

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 646/2012 z dnia 16 lipca 2012 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące grzywien i okresowych kar pieniężnych nakładanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 29.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 748/2012 z dnia 3 sierpnia 2012 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dotyczące certyfikacji statków powietrznych i związanych z nimi wyrobów, części i akcesoriów w zakresie zdatności do lotu i ochrony środowiska oraz dotyczące certyfikacji organizacji projektujących i produkujących, Dz.U. L 224 z 21.8.2012, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 7/2013, Dz.U. L 4 z 9.1.2013, s. 36, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 7/2013, Dz.U. L 4 z 9.1.2013, s. 36,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 69/2014, Dz.U. L 23 z 28.1.2014, s. 12, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 69/2014, Dz.U. L 23 z 28.1.2014, s. 12,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1039, Dz.U. L 167 z 1.7.2015, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1039, Dz.U. L 167 z 1.7.2015, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/5, Dz.U. L 3 z 6.1.2016, s. 3, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/5, Dz.U. L 3 z 6.1.2016, s. 3,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/897, Dz.U. L 144 z 3.6.2019, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/897, Dz.U. L 144 z 3.6.2019, s. 1,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/570, Dz.U. L 132 z 27.4.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/570, Dz.U. L 132 z 27.4.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/699, Dz.U. L 145 z 28.4.2021, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/699, Dz.U. L 145 z 28.4.2021, s. 1.

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/1088, Dz.U. L 236 z 5.7.2021, s. 3, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/1088, Dz.U. L 236 z 5.7.2021, s. 3,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/201, Dz.U. L 33 z 15.2.2022, s. 7, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/201, Dz.U. L 33 z 15.2.2022, s. 7,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/203, Dz.U. L 33 z 15.2.2022, s. 46. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/203, Dz.U. L 33 z 15.2.2022, s. 46.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 965/2012 z dnia 5 października 2012 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, Dz.U. L 296 z 25.10.2012, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 800/2013, Dz.U. L 227 z 24.8.2013, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 800/2013, Dz.U. L 227 z 24.8.2013, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 71/2014, Dz.U. L 23 z 28.1.2014, s. 27, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 71/2014, Dz.U. L 23 z 28.1.2014, s. 27,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 83/2014, Dz.U. L 28 z 31.1.2014, s. 17, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 83/2014, Dz.U. L 28 z 31.1.2014, s. 17,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 379/2014, Dz.U. L 123 z 24.4.2014, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 379/2014, Dz.U. L 123 z 24.4.2014, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/140, Dz.U. L 24 z 30.1.2015, s. 5, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/140, Dz.U. L 24 z 30.1.2015, s. 5,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1329, Dz.U. L 206 z 1.8.2015, s. 21, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1329, Dz.U. L 206 z 1.8.2015, s. 21,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/640, Dz.U. L 106 z 24.4.2015, s. 18, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/640, Dz.U. L 106 z 24.4.2015, s. 18,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/2338, Dz.U. L 330 z 16.12.2015, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/2338, Dz.U. L 330 z 16.12.2015, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1199, Dz.U. L 198 z 23.7.2016, s. 13, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1199, Dz.U. L 198 z 23.7.2016, s. 13,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/363, Dz.U. L 55 z 2.3.2017, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/363, Dz.U. L 55 z 2.3.2017, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/394, Dz.U. L 71 z 14.3.2018, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/394, Dz.U. L 71 z 14.3.2018, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1042, Dz.U. L 188 z 25.7.2018, s. 3, zmienionym:






  — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/745, Dz.U. L 176 z 5.6.2020, s. 11, |
| --- | --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1042, Dz.U. L 188 z 25.7.2018, s. 3, zmienionym:

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/745, Dz.U. L 176 z 5.6.2020, s. 11,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/1975, Dz.U. L 326 z 20.12.2018, s. 53, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/1975, Dz.U. L 326 z 20.12.2018, s. 53,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1387, Dz.U. L 229 z 5.9.2019, s. 1, zmienionym:






  — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1176, Dz.U. L 259 z 10.8.2020, s. 10, |
| --- | --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1387, Dz.U. L 229 z 5.9.2019, s. 1, zmienionym:

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1176, Dz.U. L 259 z 10.8.2020, s. 10,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1384, Dz.U. L 228 z 4.9.2019, s. 106, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1384, Dz.U. L 228 z 4.9.2019, s. 106,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/2036, Dz.U. L 416 z 11.12.2020, s. 24; pkt 4–6 załącznika do rozporządzenia (UE) 2020/2036 stosuje się w Szwajcarii od dnia 31 grudnia 2020 r., |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/2036, Dz.U. L 416 z 11.12.2020, s. 24; pkt 4–6 załącznika do rozporządzenia (UE) 2020/2036 stosuje się w Szwajcarii od dnia 31 grudnia 2020 r.,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1062, Dz.U. L 229 z 29.6.2021, s. 3, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1062, Dz.U. L 229 z 29.6.2021, s. 3,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1296, Dz.U. L 282 z 5.8.2021, s. 5, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1296, Dz.U. L 282 z 5.8.2021, s. 5,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/2237, Dz.U. L 450 z 16.12.2021, s. 21, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/2237, Dz.U. L 450 z 16.12.2021, s. 21,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/414, Dz.U. L 85 z 14.3.2022, s. 4, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/414, Dz.U. L 85 z 14.3.2022, s. 4,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/790, Dz.U. L 141 z 20.5.2022, s. 13. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/790, Dz.U. L 141 z 20.5.2022, s. 13.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 628/2013 z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie metod pracy stosowanych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego przy prowadzeniu inspekcji standaryzacyjnych i monitorowaniu stosowania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 736/2006 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 179 z 29.6.2013, s. 46.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 139/2014 z dnia 12 lutego 2014 r. ustanawiające wymagania oraz procedury administracyjne dotyczące lotnisk zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 44 z 14.2.2014, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/161, Dz.U. L 27 z 1.2.2017, s. 99, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/161, Dz.U. L 27 z 1.2.2017, s. 99,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/401, Dz.U. L 72 z 15.3.2018, s. 17, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/401, Dz.U. L 72 z 15.3.2018, s. 17,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/469, Dz.U. L 104 z 3.4.2020, s. 1, zmienionym:






  — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1177, Dz.U. L 259 z 10.8.2020, s. 12, |
| --- | --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/469, Dz.U. L 104 z 3.4.2020, s. 1, zmienionym:

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1177, Dz.U. L 259 z 10.8.2020, s. 12,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/1234, Dz.U. L 282 z 31.8.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/1234, Dz.U. L 282 z 31.8.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/2148, Dz.U. L 428 z 18.12.2020, s. 10, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/2148, Dz.U. L 428 z 18.12.2020, s. 10,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/208, Dz.U. L 35 z 17.2.2022, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/208, Dz.U. L 35 z 17.2.2022, s. 1,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/697, Dz.U. L 130 z 4.5.2022, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/697, Dz.U. L 130 z 4.5.2022, s. 1.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2153 z dnia 16 grudnia 2019 r. w sprawie opłat i honorariów pobieranych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 319/2014, Dz.U. L 327 z 17.12.2019, s. 36.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 376/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zgłaszania i analizy zdarzeń w lotnictwie cywilnym oraz podejmowanych w związku z nimi działań następczych, zmiany rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 oraz uchylenia dyrektywy 2003/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzeń Komisji (WE) nr 1321/2007 i (WE) nr 1330/2007 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 122 z 24.4.2014, s. 18, zmienione:

| — | rozporządzeniem (UE) 2018/1139, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (UE) 2018/1139, Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2082 z dnia 26 listopada 2021 r. ustanawiające zasady wdrożenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 376/2014 w odniesieniu do wspólnego europejskiego systemu klasyfikacji ryzyka, Dz.U. L 426 z 29.11.2021, s. 32.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 452/2014 z dnia 29 kwietnia 2014 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne dotyczące operacji lotniczych wykonywanych przez operatorów z państw trzecich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 133 z 6.5.2014, s. 12, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1158, Dz.U. L 192 z 16.7.2016, s. 21. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1158, Dz.U. L 192 z 16.7.2016, s. 21.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 362 z 17.12.2014, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1088, Dz.U. L 176 z 7.7.2015, s. 4, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1088, Dz.U. L 176 z 7.7.2015, s. 4,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1536, Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 16, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1536, Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 16,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/334, Dz.U. L 50 z 28.2.2017, s. 13, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/334, Dz.U. L 50 z 28.2.2017, s. 13,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/750, Dz.U. L 126 z 23.5.2018, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/750, Dz.U. L 126 z 23.5.2018, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1142, Dz.U. L 207 z 16.8.2018, s. 2, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2018/1142, Dz.U. L 207 z 16.8.2018, s. 2,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1383, Dz.U. L 228 z 4.9.2019, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1383, Dz.U. L 228 z 4.9.2019, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1384, Dz.U. L 228 z 4.9.2019, s. 106, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1384, Dz.U. L 228 z 4.9.2019, s. 106,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/270, Dz.U. L 56 z 27.2.2020, s. 20, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/270, Dz.U. L 56 z 27.2.2020, s. 20,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1159, Dz.U. L 257 z 6.8.2020, s. 14, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1159, Dz.U. L 257 z 6.8.2020, s. 14,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/685, Dz.U. L 143 z 27.4.2021, s. 6, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/685, Dz.U. L 143 z 27.4.2021, s. 6,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/700, Dz.U. L 145 z 28.4.2021, s. 20; art. 1 pkt 1 oraz pkt 5, 6 i 8 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2021/700 stosuje się w Szwajcarii od dnia 18 maja 2021 r., |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/700, Dz.U. L 145 z 28.4.2021, s. 20; art. 1 pkt 1 oraz pkt 5, 6 i 8 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2021/700 stosuje się w Szwajcarii od dnia 18 maja 2021 r.,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1963, Dz.U. L 400 z 12.11.2021, s. 18, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1963, Dz.U. L 400 z 12.11.2021, s. 18,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/410, Dz.U. L 84 z 11.3.2022, s. 20. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/410, Dz.U. L 84 z 11.3.2022, s. 20.

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/340 z dnia 20 lutego 2015 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne dotyczące licencji i certyfikatów kontrolerów ruchu lotniczego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 923/2012 i uchylające rozporządzenie Komisji (UE) nr 805/2011 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 63 z 6.3.2015, s. 1.

Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/640 z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie dodatkowych specyfikacji zdatności do lotu dla danego rodzaju operacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 965/2012, Dz.U. L 106 z 24.4.2015, s. 18, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/133, Dz.U. L 25 z 29.1.2019, s. 14, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/133, Dz.U. L 25 z 29.1.2019, s. 14,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1159, Dz.U. L 257 z 6.8.2020, s. 14, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1159, Dz.U. L 257 z 6.8.2020, s. 14,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/97, Dz.U. L 31 z 29.1.2021, s. 208; art. 1 rozporządzenia (UE) 2021/97 stosuje się w Szwajcarii od dnia 26 lutego 2021 r., z wyjątkiem pkt 1 załącznika I, który stosuje się w Szwajcarii od dnia 16 lutego 2021 r. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/97, Dz.U. L 31 z 29.1.2021, s. 208; art. 1 rozporządzenia (UE) 2021/97 stosuje się w Szwajcarii od dnia 26 lutego 2021 r., z wyjątkiem pkt 1 załącznika I, który stosuje się w Szwajcarii od dnia 16 lutego 2021 r.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1018 z dnia 29 czerwca 2015 r. ustanawiające wykaz klasyfikujący zdarzenia w lotnictwie cywilnym, które muszą być zgłaszane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 376/2014 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 163 z 30.6.2015, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/3, Dz.U. L 1 z 5.1.2022, s. 3. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/3, Dz.U. L 1 z 5.1.2022, s. 3.

Decyzja Komisji (UE) 2016/2357 z dnia 19 grudnia 2016 r. w odniesieniu do braku rzeczywistej zgodności z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 i jego przepisami wykonawczymi w odniesieniu do certyfikatów wydawanych przez Hellenic Aviation Training Academy (Grecką Akademię Szkoleń Lotniczych HATA) oraz licencji określonych w części 66 wydawanych na ich podstawie (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 8645), Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 72.

Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/395 z dnia 13 marca 2018 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące eksploatacji balonów, a także licencjonowania załóg lotniczych balonów, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139, Dz.U. L 71 z 14.3.2018, s. 10, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/357, Dz.U. L 67 z 5.3.2020, s. 34, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/357, Dz.U. L 67 z 5.3.2020, s. 34,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1874, Dz.U. L 378 z 26.10.2021, s. 4. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1874, Dz.U. L 378 z 26.10.2021, s. 4.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1976 z dnia 14 grudnia 2018 r. ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące eksploatacji szybowców, a także licencjonowania załóg lotniczych szybowców, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139, Dz.U. L 326 z 20.12.2018, s. 64, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/358, Dz.U. L 67 z 5.3.2020, s. 57, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/358, Dz.U. L 67 z 5.3.2020, s. 57,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1874, Dz.U. L 378 z 26.10.2021, s. 4. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1874, Dz.U. L 378 z 26.10.2021, s. 4.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/494 z dnia 25 marca 2019 r. w sprawie niektórych aspektów bezpieczeństwa lotniczego w odniesieniu do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 85 I z 27.3.2019, s. 11.

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/945 z dnia 12 marca 2019 r. w sprawie systemów bezzałogowych statków powietrznych oraz operatorów systemów bezzałogowych statków powietrznych z państw trzecich, Dz.U. L 152 z 11.6.2019, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/1058 z dnia 27 kwietnia 2020 r., Dz.U. L 232 z 20.7.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2020/1058 z dnia 27 kwietnia 2020 r., Dz.U. L 232 z 20.7.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/851 z dnia 22 marca 2022 r., Dz.U. L 150 z 1.6.2022, s. 21. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/851 z dnia 22 marca 2022 r., Dz.U. L 150 z 1.6.2022, s. 21.

W odniesieniu do produktów wymienionych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/945 Szwajcaria stosuje akty, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w zakresie, w jakim są one zawarte w niniejszym załączniku, w tym w sposób określony poniżej, przy czym tiret drugie załącznika stosuje się również do tych aktów:

| — | rozporządzenie (WE) nr 765/2008 (2), o którym mowa w art. 3 pkt 9, art. 15, art. 19 ust. 2, art. 39 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2019/945, |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (WE) nr 765/2008 (2), o którym mowa w art. 3 pkt 9, art. 15, art. 19 ust. 2, art. 39 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2019/945,

| — | rozporządzenie (UE) nr 1025/2012 (3), o którym mowa w art. 3 pkt 20 i art. 37 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/945, |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (UE) nr 1025/2012 (3), o którym mowa w art. 3 pkt 20 i art. 37 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/945,

| — | dyrektywa 2009/48/WE (4), o której mowa w art. 4 ust. 2 i art. 13 ust. 2 lit. c) oraz w części 1 pkt 10 załącznika do rozporządzenia (UE) 2019/945, |
| --- | --- |

—

dyrektywa 2009/48/WE (4), o której mowa w art. 4 ust. 2 i art. 13 ust. 2 lit. c) oraz w części 1 pkt 10 załącznika do rozporządzenia (UE) 2019/945,

| — | dyrektywa 2006/42/WE (5), o której mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/945, w tym:






  — | dyrektywa 73/23/EWG (6), o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. k) dyrektywy 2006/42/WE i w pkt 1.5.1 załącznika I do tej dyrektywy, mając na uwadze, że dyrektywa 73/23/EWG została uchylona, a odesłania do niej należy rozumieć jako odesłania do odpowiednich przepisów dyrektywy 2014/35/UE (7), |
| --- | --- | --- |

—

dyrektywa 2006/42/WE (5), o której mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/945, w tym:

—

dyrektywa 73/23/EWG (6), o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. k) dyrektywy 2006/42/WE i w pkt 1.5.1 załącznika I do tej dyrektywy, mając na uwadze, że dyrektywa 73/23/EWG została uchylona, a odesłania do niej należy rozumieć jako odesłania do odpowiednich przepisów dyrektywy 2014/35/UE (7),

| — | rozporządzenie (UE) 2019/1020 (8), w tym odesłania do niego w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/945 oraz w jego art. 35 i art. 36 ust. 1, mając na uwadze, że odesłania do uchylonych przepisów rozporządzenia (WE) nr 765/2008 należy rozumieć jako odesłania do odpowiednich przepisów rozporządzenia (UE) 2019/1020 (9), a także:






  — | rozporządzenie (UE) 2019/515 (10), o którym mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1020, w odniesieniu do punktów kontaktowych ds. produktów, |
| --- | --- | --- |

—

rozporządzenie (UE) 2019/1020 (8), w tym odesłania do niego w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/945 oraz w jego art. 35 i art. 36 ust. 1, mając na uwadze, że odesłania do uchylonych przepisów rozporządzenia (WE) nr 765/2008 należy rozumieć jako odesłania do odpowiednich przepisów rozporządzenia (UE) 2019/1020 (9), a także:

—

rozporządzenie (UE) 2019/515 (10), o którym mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1020, w odniesieniu do punktów kontaktowych ds. produktów,

| — | rozporządzenie (WE) nr 765/2008, o którym mowa w art. 11 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020, |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (WE) nr 765/2008, o którym mowa w art. 11 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020,

| — | dyrektywa 2001/95/WE (11), o której mowa w art. 20 ust. 4 i art. 34 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020. |
| --- | --- |

—

dyrektywa 2001/95/WE (11), o której mowa w art. 20 ust. 4 i art. 34 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020.

Odniesienia do „Unii” w art. 1 ust. 1 (ostatnia część zdania), art. 3 pkt 1, art. 3 pkt 2, art. 3 pkt 9, art. 3 pkt 12 (pierwsza część zdania), art. 3 pkt 21, art. 4 ust. 1 (ostatnia część zdania), art. 4 ust. 2 lit. a), art. 4 ust. 2 lit. b), art. 4 ust. 2 lit. d), art. 5 ust. 2, art. 6, art. 21 ust. 1 (ostatnia część zdania), art. 29 ust. 2, art. 31 ust. 2 lit. p) rozporządzenia (UE) 2019/1020 należy rozumieć jako mające zastosowanie w równym stopniu do Szwajcarii.

Odniesienia do prawa Unii w art. 14 ust. 2 i art. 17 rozporządzenia (UE) 2019/1020 w odniesieniu do Szwajcarii rozumie się jako odniesienia do właściwego ustawodawstwa krajowego.

Odniesienia do „Unii” w art. 1 ust. 2, art. 3 pkt 3, art. 3 pkt 14, art. 3 pkt 15, art. 3 pkt 18, art. 3 pkt 19, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 2 lit. a), art. 8 ust. 1, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 1, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 3, art. 38 ust. 2, art. 41 ust. 3 oraz w pierwszym odesłaniu w tytule sekcji 5 rozporządzenia (UE) 2019/945 rozumie się jako mające zastosowanie w równym stopniu do Szwajcarii.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/947 z dnia 24 maja 2019 r. w sprawie przepisów i procedur dotyczących eksploatacji bezzałogowych statków powietrznych, Dz.U. L 152 z 11.6.2019, s. 45, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/639 z dnia 12 maja 2020 r., Dz.U. L 150 z 13.5.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/639 z dnia 12 maja 2020 r., Dz.U. L 150 z 13.5.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/746 z dnia 4 czerwca 2020 r., Dz.U. L 176 z 5.6.2020, s. 13, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/746 z dnia 4 czerwca 2020 r., Dz.U. L 176 z 5.6.2020, s. 13,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1166 z dnia 15 lipca 2021 r., Dz.U. L 253 z 16.7.2021, s. 49, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1166 z dnia 15 lipca 2021 r., Dz.U. L 253 z 16.7.2021, s. 49,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/425 z dnia 14 marca 2022 r., Dz.U. L 87 z 15.3.2022, s. 20, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/425 z dnia 14 marca 2022 r., Dz.U. L 87 z 15.3.2022, s. 20,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/525 z dnia 1 kwietnia 2022 r., Dz.U. L 105 z 4.4.2022, s. 3. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/525 z dnia 1 kwietnia 2022 r., Dz.U. L 105 z 4.4.2022, s. 3.

W odniesieniu do systemów bezzałogowego statku powietrznego Szwajcaria stosuje akty, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2019/947, w zakresie, w jakim są one zawarte w niniejszym załączniku, w tym w sposób określony poniżej, przy czym tiret drugie załącznika stosuje się również do tych aktów:

| — | dyrektywa 2009/48/WE (12), o której mowa w art. 9 ust. 2 lit. a) i art. 14 ust. 5 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) 2019/947. |
| --- | --- |

—

dyrektywa 2009/48/WE (12), o której mowa w art. 9 ust. 2 lit. a) i art. 14 ust. 5 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) 2019/947.

Odniesienie do rozporządzenia (UE) 2016/679 (13) w części B sekcja UAS.SPEC.050 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) załącznika do rozporządzenia (UE) 2019/947 rozumie się, w odniesieniu do Szwajcarii, jako odniesienie do jej odpowiednich przepisów krajowych.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1128 z dnia 1 lipca 2019 r. w sprawie praw dostępu do zaleceń i odpowiedzi przechowywanych w centralnym archiwum europejskim oraz uchylenia decyzji nr 2012/780/UE (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 177 z 2.7.2019, s. 112.

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/2034 z dnia 6 października 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 376/2014 w odniesieniu do wspólnego europejskiego systemu klasyfikacji ryzyka (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 416 z 11.12.2020, s. 1.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/664 z dnia 22 kwietnia 2021 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących U-space, Dz.U. L 139 z 23.4.2021, s. 161.

4.   Ochrona lotnictwa

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 72, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 18/2010, Dz.U. L 7 z 12.1.2010, s. 3. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 18/2010, Dz.U. L 7 z 12.1.2010, s. 3.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 272/2009 z dnia 2 kwietnia 2009 r. uzupełniające wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego określone w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 300/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady, Dz.U. L 91 z 3.4.2009, s. 7, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 297/2010, Dz.U. L 90 z 10.4.2010, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 297/2010, Dz.U. L 90 z 10.4.2010, s. 1,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 720/2011, Dz.U. L 193 z 23.7.2011, s. 19, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 720/2011, Dz.U. L 193 z 23.7.2011, s. 19,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1141/2011, Dz.U. L 293 z 11.11.2011, s. 22, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1141/2011, Dz.U. L 293 z 11.11.2011, s. 22,

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 245/2013, Dz.U. L 77 z 20.3.2013, s. 5. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 245/2013, Dz.U. L 77 z 20.3.2013, s. 5.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1254/2009 z dnia 18 grudnia 2009 r. ustanawiające kryteria pozwalające państwom członkowskim na odstępstwo od wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego i przyjęcie alternatywnych środków w zakresie ochrony (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 338 z 19.12.2009, s. 17, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/2096, Dz.U. L 326 z 1.12.2016, s. 7. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/2096, Dz.U. L 326 z 1.12.2016, s. 7.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 72/2010 z dnia 26 stycznia 2010 r. ustanawiające procedury przeprowadzania inspekcji Komisji w zakresie ochrony lotnictwa (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 23 z 27.1.2010, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/472, Dz.U. L 85 z 1.4.2016, s. 28. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/472, Dz.U. L 85 z 1.4.2016, s. 28.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1998 z dnia 5 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 299 z 14.11.2015, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2426, Dz.U. L 334 z 22.12.2015, s. 5, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2426, Dz.U. L 334 z 22.12.2015, s. 5,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/815, Dz.U. L 122 z 13.5.2017, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/815, Dz.U. L 122 z 13.5.2017, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/55, Dz.U. L 10 z 13.1.2018, s. 5, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/55, Dz.U. L 10 z 13.1.2018, s. 5,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/103, Dz.U. L 21 z 24.1.2019, s. 13, zmienionym:






  — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/910, Dz.U. L 208 z 1.7.2020, s. 43, |
| --- | --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/103, Dz.U. L 21 z 24.1.2019, s. 13, zmienionym:

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/910, Dz.U. L 208 z 1.7.2020, s. 43,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/413, Dz.U. L 73 z 15.3.2019, s. 98, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/413, Dz.U. L 73 z 15.3.2019, s. 98,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1583, Dz.U. L 246 z 26.9.2019, s. 15, zmienionym:






  — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/910, Dz.U. L 208 z 1.7.2020, s. 43, |
| --- | --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1583, Dz.U. L 246 z 26.9.2019, s. 15, zmienionym:

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/910, Dz.U. L 208 z 1.7.2020, s. 43,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/111, Dz.U. L 21 z 27.1.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/111, Dz.U. L 21 z 27.1.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/910, Dz.U. L 208 z 1.7.2020, s. 43, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/910, Dz.U. L 208 z 1.7.2020, s. 43,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/255, Dz.U. L 58 z 19.2.2021, s. 23; pkt 15, 18–19 i 32 załącznika do rozporządzenia (UE) 2021/255 stosuje się w Szwajcarii od dnia 11 marca 2021 r., |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/255, Dz.U. L 58 z 19.2.2021, s. 23; pkt 15, 18–19 i 32 załącznika do rozporządzenia (UE) 2021/255 stosuje się w Szwajcarii od dnia 11 marca 2021 r.,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/421, Dz.U. L 87 z 15.3.2022, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/421, Dz.U. L 87 z 15.3.2022, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/463, Dz.U. L 94 z 23.3.2022, s. 3, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/463, Dz.U. L 94 z 23.3.2022, s. 3,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/1174, Dz.U. L 183 z 8.7.2022, s. 35, z wyjątkiem nowego pkt 11.1.1 lit. b) w załączniku do rozporządzenia (UE) 2015/1998, jak przewidziano w pkt 35 załącznika do rozporządzenia (UE) 2022/1174. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/1174, Dz.U. L 183 z 8.7.2022, s. 35, z wyjątkiem nowego pkt 11.1.1 lit. b) w załączniku do rozporządzenia (UE) 2015/1998, jak przewidziano w pkt 35 załącznika do rozporządzenia (UE) 2022/1174.

Decyzja wykonawcza Komisji C(2015) 8005 z dnia 16 listopada 2015 r. ustanawiająca szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego, zawierające informacje, o których mowa w art. 18 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 300/2008 (nieopublikowana w Dz.U.), zmieniona:

| — | decyzją wykonawczą Komisji C(2017) 3030, |
| --- | --- |

—

decyzją wykonawczą Komisji C(2017) 3030,

| — | decyzją wykonawczą Komisji C(2018) 4857, |
| --- | --- |

—

decyzją wykonawczą Komisji C(2018) 4857,

| — | decyzją wykonawczą Komisji C(2019) 132, zmienioną:






  — | decyzją wykonawczą Komisji C(2020) 4241, |
| --- | --- | --- |

—

decyzją wykonawczą Komisji C(2019) 132, zmienioną:

—

decyzją wykonawczą Komisji C(2020) 4241,

| — | decyzją wykonawczą Komisji C(2021) 0996, |
| --- | --- |

—

decyzją wykonawczą Komisji C(2021) 0996,

| — | decyzją wykonawczą Komisji C(2022) 4638. |
| --- | --- |

—

decyzją wykonawczą Komisji C(2022) 4638.

Decyzja Komisji (UE) 2021/2147 z dnia 3 grudnia 2021 r. w sprawie zatwierdzenia sprzętu opatrzonego znakiem „pieczęć UE” służącego do ochrony lotnictwa cywilnego, Dz.U. L 433 z 6.12.2021, s. 25.

5.   Zarządzanie ruchem lotniczym

Rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie ramowe) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem (WE) nr 1070/2009, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (WE) nr 1070/2009, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34.

Komisji przysługują w Szwajcarii uprawnienia przyznane jej zgodnie z art. 6, 8, 10, 11 i 12.

W art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 2 słowa „na szczeblu wspólnotowym” zastępuje się słowami „na szczeblu wspólnotowym wraz ze Szwajcarią”.

Niezależnie od dostosowania horyzontalnego, przewidzianego w tiret drugim załącznika do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, odniesień do „państw członkowskich” w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 549/2004 lub w przepisach decyzji 1999/468/WE, o której mowa w tym artykule, nie należy rozumieć jako mających zastosowanie do Szwajcarii.

Rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie w sprawie zapewniania służb) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 10, zmienione:

| — | rozporządzeniem (WE) nr 1070/2009, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (WE) nr 1070/2009, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34.

Komisji przysługują w Szwajcarii uprawnienia przyznane jej zgodnie z art. 9a, 9b, 15, 15a, 16 i 17.

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia należy czytać z następującymi dostosowaniami:

| a) | w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
  w ust. 2 po słowie „Wspólnoty” dodaje się słowa „i Szwajcarii”; |
| --- | --- |

a)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 2 po słowie „Wspólnoty” dodaje się słowa „i Szwajcarii”;

| b) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
  w ust. 1 i 6 po słowie „Wspólnoty” dodaje się słowa „i Szwajcarii”; |
| --- | --- |

b)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 1 i 6 po słowie „Wspólnoty” dodaje się słowa „i Szwajcarii”;

| c) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
  w ust. 1 po słowie „Wspólnoty” dodaje się słowa „i Szwajcarii”; |
| --- | --- |

c)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 1 po słowie „Wspólnoty” dodaje się słowa „i Szwajcarii”;

| d) | w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:
  w ust. 1 po słowie „Wspólnoty” dodaje się słowa „i Szwajcarii”; |
| --- | --- |

d)

w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 1 po słowie „Wspólnoty” dodaje się słowa „i Szwajcarii”;

| e) | art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie:






  „3. | Komisja kieruje swoją decyzję do państw członkowskich oraz informuje o niej instytucję zapewniającą służby w zakresie, w jakim jej to prawnie dotyczy.”. |
| --- | --- | --- |

e)

art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Rozporządzenie (WE) nr 551/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie organizacji i użytkowania przestrzeni powietrznej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie w sprawie przestrzeni powietrznej) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 20, zmienione:

| — | rozporządzeniem (WE) nr 1070/2009, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (WE) nr 1070/2009, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34.

Komisji przysługują w Szwajcarii uprawnienia przyznane jej zgodnie z art. 3a, 6 i 10.

Rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (rozporządzenie w sprawie interoperacyjności) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 26, zmienione:

| — | rozporządzeniem (WE) nr 1070/2009, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (WE) nr 1070/2009, Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 34.

Komisji przysługują w Szwajcarii uprawnienia przyznane jej zgodnie z art. 4, 7 i art. 10 ust. 3.

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia należy czytać z następującymi dostosowaniami:

| a) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
  w ust. 2 po słowie „Wspólnocie” dodaje się słowa „lub Szwajcarii”; |
| --- | --- |

a)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 2 po słowie „Wspólnocie” dodaje się słowa „lub Szwajcarii”;

| b) | w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
  w ust. 4 po słowie „Wspólnocie” dodaje się słowa „lub Szwajcarii”; |
| --- | --- |

b)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 4 po słowie „Wspólnocie” dodaje się słowa „lub Szwajcarii”;

| c) | w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:
  w sekcji 3 tiret drugie i ostatnie po słowie „Wspólnocie” dodaje się słowa „lub Szwajcarii”.
  Zgodnie z art. 139 rozporządzenia (UE) 2018/1139 rozporządzenie (WE) nr 552/2004 traci moc ze skutkiem od dnia 11 września 2018 r. Art. 4, 5, 6, 6a i 7 tego rozporządzenia oraz załączniki III i IV do tego rozporządzenia są jednak nadal stosowane do daty rozpoczęcia stosowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 47 rozporządzenia 2018/1139, i w zakresie, w jakim akty te dotyczą przedmiotu odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 552/2004, ale w każdym razie nie później niż do dnia 12 września 2023 r. |
| --- | --- |

c)

w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:

w sekcji 3 tiret drugie i ostatnie po słowie „Wspólnocie” dodaje się słowa „lub Szwajcarii”.

Zgodnie z art. 139 rozporządzenia (UE) 2018/1139 rozporządzenie (WE) nr 552/2004 traci moc ze skutkiem od dnia 11 września 2018 r. Art. 4, 5, 6, 6a i 7 tego rozporządzenia oraz załączniki III i IV do tego rozporządzenia są jednak nadal stosowane do daty rozpoczęcia stosowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 47 rozporządzenia 2018/1139, i w zakresie, w jakim akty te dotyczą przedmiotu odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 552/2004, ale w każdym razie nie później niż do dnia 12 września 2023 r.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2150/2005 z dnia 23 grudnia 2005 r. ustanawiające wspólne zasady elastycznego użytkowania przestrzeni powietrznej (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 342 z 24.12.2005, s. 20.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1033/2006 z dnia 4 lipca 2006 r. ustanawiające wymogi dla procedur w zakresie przetwarzania planów lotu w fazie poprzedzającej lot dla Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 186 z 7.7.2006, s. 46, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012, Dz.U. L 281 z 13.10.2012, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012, Dz.U. L 281 z 13.10.2012, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 428/2013, Dz.U. L 127 z 9.5.2013, s. 23, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 428/2013, Dz.U. L 127 z 9.5.2013, s. 23,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2120, Dz.U. L 329 z 3.12.2016, s. 70, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2120, Dz.U. L 329 z 3.12.2016, s. 70,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/139, Dz.U. L 25 z 30.1.2018, s. 4. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/139, Dz.U. L 25 z 30.1.2018, s. 4.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1032/2006 z dnia 6 lipca 2006 r. ustanawiające wymagania dla automatycznych systemów wymiany danych lotniczych dla celów powiadamiania, koordynacji i przekazywania kontroli nad lotem pomiędzy organami kontroli ruchu lotniczego (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 186 z 7.7.2006, s. 27, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (WE) nr 30/2009, Dz.U. L 13 z 17.1.2009, s. 20. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (WE) nr 30/2009, Dz.U. L 13 z 17.1.2009, s. 20.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 219/2007 z dnia 27 lutego 2007 r. w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR), Dz.U. L 64 z 2.3.2007, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Rady (WE) nr 1361/2008, Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 12, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Rady (WE) nr 1361/2008, Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 12,

| — | rozporządzeniem Rady (UE) nr 721/2014, Dz.U. L 192 z 1.7.2014, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Rady (UE) nr 721/2014, Dz.U. L 192 z 1.7.2014, s. 1.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 633/2007 z dnia 7 czerwca 2007 r. ustanawiające wymagania w zakresie stosowania protokołu przesyłania komunikatów lotniczych do celów powiadamiania, koordynowania i przekazywania lotów pomiędzy organami kontroli ruchu lotniczego (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 146 z 8.6.2007, s. 7, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) nr 283/2011, Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 23. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) nr 283/2011, Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 23.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/373 z dnia 1 marca 2017 r. ustanawiające wspólne wymogi dotyczące instytucji zapewniających zarządzanie ruchem lotniczym/służby żeglugi powietrznej i inne funkcje sieciowe zarządzania ruchem lotniczym oraz nadzoru nad nimi, uchylające rozporządzenie (WE) nr 482/2008, rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 1034/2011, (UE) nr 1035/2011 i (UE) 2016/1377 oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 677/2011 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 62 z 8.3.2017, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/469, Dz.U. L 104 z 3.4.2020, s. 1, zmienionym:






  — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1177, Dz.U. L 259 z 10.8.2020, s. 12, |
| --- | --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/469, Dz.U. L 104 z 3.4.2020, s. 1, zmienionym:

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1177, Dz.U. L 259 z 10.8.2020, s. 12,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/665, Dz.U. L 139 z 23.4.2021, s. 184, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/665, Dz.U. L 139 z 23.4.2021, s. 184,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1338, Dz.U. L 289 z 12.8.2021, s. 12. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1338, Dz.U. L 289 z 12.8.2021, s. 12.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 29/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustanawiające wymogi dla usług łącza danych w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 13 z 17.1.2009, s. 3, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/310, Dz.U. L 56 z 27.2.2015, s. 30, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/310, Dz.U. L 56 z 27.2.2015, s. 30,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1170, Dz.U. L 183 z 9.7.2019, s. 6, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1170, Dz.U. L 183 z 9.7.2019, s. 6,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/208, Dz.U. L 43 z 17.2.2020, s. 72. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/208, Dz.U. L 43 z 17.2.2020, s. 72.

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia należy czytać z następującym dostosowaniem:

| | w załączniku I część A dodaje się „Switzerland UIR”. |
| --- | --- |

w załączniku I część A dodaje się „Switzerland UIR”.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 262/2009 z dnia 30 marca 2009 r. ustanawiające wymogi w zakresie skoordynowanego przydziału i stosowania kodów interrogatorów modu S dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 20, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2345, Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 11. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2345, Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 11.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 255/2010 z dnia 25 marca 2010 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania przepływem ruchu lotniczego (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 80 z 26.3.2010, s. 10, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012, Dz.U. L 281 z 13.10.2012, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012, Dz.U. L 281 z 13.10.2012, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1006, Dz.U. L 165 z 23.6.2016, s. 8, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1006, Dz.U. L 165 z 23.6.2016, s. 8,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2159, Dz.U. L 304 z 21.11.2017, s. 45. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2159, Dz.U. L 304 z 21.11.2017, s. 45.

Decyzja Komisji nr C(2010) 5134 z dnia 29 lipca 2010 r. ustanawiająca organ oceny skuteczności działania dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (nieopublikowana w Dz.U.).

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 176/2011 z dnia 24 lutego 2011 r. w sprawie informacji wymaganych przed ustanowieniem i zmianą funkcjonalnego bloku przestrzeni powietrznej, Dz.U. L 51 z 25.2.2011, s. 2.

Decyzja Komisji nr C(2011) 4130 z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie wyznaczenia menedżera sieci ds. funkcji sieciowych zarządzania ruchem lotniczym (ATM) w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (tekst mający znaczenie dla EOG) (nieopublikowany w Dz.U.).

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1206/2011 z dnia 22 listopada 2011 r. ustanawiające wymogi dotyczące identyfikacji statków powietrznych do celów dozorowania w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 305 z 23.11.2011, s. 23, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/587, Dz.U. L 138 z 30.4.2020, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/587, Dz.U. L 138 z 30.4.2020, s. 1.

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1206/2011 należy czytać z następującym dostosowaniem:

| | w załączniku I dodaje się „Switzerland UIR”. |
| --- | --- |

w załączniku I dodaje się „Switzerland UIR”.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1207/2011 z dnia 22 listopada 2011 r. ustanawiające wymogi dotyczące skuteczności działania i interoperacyjności systemów dozorowania w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 305 z 23.11.2011, s. 35, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1028/2014, Dz.U. L 284 z 30.9.2014, s. 7, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1028/2014, Dz.U. L 284 z 30.9.2014, s. 7,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/386, Dz.U. L 59 z 7.3.2017, s. 34, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/386, Dz.U. L 59 z 7.3.2017, s. 34,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/587, Dz.U. L 138 z 30.4.2020, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/587, Dz.U. L 138 z 30.4.2020, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/2, Dz.U. L 1 z 5.1.2022, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/2, Dz.U. L 1 z 5.1.2022, s. 1.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 923/2012 z dnia 26 września 2012 r. ustanawiające wspólne zasady w odniesieniu do przepisów lotniczych i operacyjnych dotyczących służb i procedur żeglugi powietrznej oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1035/2011 oraz rozporządzenia (WE) nr 1265/2007, (WE) nr 1794/2006, (WE) nr 730/2006, (WE) nr 1033/2006 i (UE) nr 255/2010 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 281 z 13.10.2012, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/340, Dz.U. L 63 z 6.3.2015, s. 1, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/340, Dz.U. L 63 z 6.3.2015, s. 1,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1185, Dz.U. L 196 z 21.7.2016, s. 3, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1185, Dz.U. L 196 z 21.7.2016, s. 3,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/835, Dz.U. L 124 z 17.5.2017, s. 35, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/835, Dz.U. L 124 z 17.5.2017, s. 35,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/469, Dz.U. L 104 z 3.4.2020, s. 1, zmienionym:






  — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1177, Dz.U. L 259 z 10.8.2020, s. 12, |
| --- | --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/469, Dz.U. L 104 z 3.4.2020, s. 1, zmienionym:

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/1177, Dz.U. L 259 z 10.8.2020, s. 12,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/886, Dz.U. L 205 z 29.6.2020, s. 14, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/886, Dz.U. L 205 z 29.6.2020, s. 14,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/666, Dz.U. L 139 z 23.4.2021, s. 187. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/666, Dz.U. L 139 z 23.4.2021, s. 187.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1079/2012 z dnia 16 listopada 2012 r. ustanawiające wymogi dotyczące separacji międzykanałowej w łączności głosowej dla jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 320 z 17.11.2012, s. 14, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 657/2013, Dz.U. L 190 z 11.7.2013, s. 37, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 657/2013, Dz.U. L 190 z 11.7.2013, s. 37,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2345, Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 11, |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/2345, Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 11,

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2160, Dz.U. L 304 z 21.11.2017, s. 47. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2160, Dz.U. L 304 z 21.11.2017, s. 47.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 409/2013 z dnia 3 maja 2013 r. w sprawie definicji wspólnych projektów, ustanowienia systemu zarządzania i określenia zachęt wspierających wdrożenie centralnego planu zarządzania ruchem lotniczym w Europie (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 123 z 4.5.2013, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/116, Dz.U. L 36 z 2.2.2021, s. 10. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/116, Dz.U. L 36 z 2.2.2021, s. 10.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/116 z dnia 1 lutego 2021 r. w sprawie ustanowienia pierwszego wspólnego projektu wspierającego wdrożenie centralnego planu zarządzania ruchem lotniczym w Europie określonego w rozporządzeniu (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 409/2013 oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 716/2014, Dz.U. L 36 z 2.2.2021, s. 10.

Do celów niniejszej Umowy załącznik do tego rozporządzenia odczytuje się z następującymi dostosowaniami:

| a) | w pkt 1.2.1 po lit. r) dodaje się literę w brzmieniu: „s) Zürich Kloten”; |
| --- | --- |

a)

w pkt 1.2.1 po lit. r) dodaje się literę w brzmieniu: „s) Zürich Kloten”;

| b) | w pkt 2.2.1 po lit. r) dodaje się literę w brzmieniu: „s) Zürich Kloten”; |
| --- | --- |

b)

w pkt 2.2.1 po lit. r) dodaje się literę w brzmieniu: „s) Zürich Kloten”;

| c) | w pkt 2.2.2 po lit. r) dodaje się literę w brzmieniu: „s) Zürich Kloten”; |
| --- | --- |

c)

w pkt 2.2.2 po lit. r) dodaje się literę w brzmieniu: „s) Zürich Kloten”;

| d) | w pkt 2.2.3 po lit. bb) dodaje się litery w brzmieniu: „cc) Genewa; dd) Zürich Kloten”. |
| --- | --- |

d)

w pkt 2.2.3 po lit. bb) dodaje się litery w brzmieniu: „cc) Genewa; dd) Zürich Kloten”.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1048 z dnia 18 lipca 2018 r. ustanawiające wymogi dotyczące korzystania z przestrzeni powietrznej i procedury operacyjne dotyczące nawigacji w oparciu o charakterystyki systemów, Dz.U. L 189 z 26.7.2018, s. 3.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/123 z dnia 24 stycznia 2019 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące funkcji sieciowych zarządzania ruchem lotniczym (ATM) oraz uchylające rozporządzenie Komisji (UE) nr 677/2011 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 28 z 31.1.2019, s. 1.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/317 z dnia 11 lutego 2019 r. ustanawiające system skuteczności działania i opłat w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej oraz uchylające rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 56 z 25.2.2019, s. 1, zmienione:

| — | rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1880, Dz.U. L 380 z 27.10.2021, s. 1. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2021/1880, Dz.U. L 380 z 27.10.2021, s. 1.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/709 z dnia 6 maja 2019 r. w sprawie wyznaczenia menedżera sieci ds. funkcji sieciowych zarządzania ruchem lotniczym (ATM) w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3228), Dz.U. L 120 z 8.5.2019, s. 27.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/891 z dnia 2 czerwca 2021 r. ustanawiająca skorygowane ogólnounijne docelowe parametry skuteczności działania sieci zarządzania ruchem lotniczym na trzeci okres odniesienia (2020–2024) oraz uchylająca decyzję wykonawczą (UE) 2019/903 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 195 z 3.6.2021, s. 3.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2167 z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie zatwierdzenia planu strategicznego sieci dla funkcji sieciowych zarządzania ruchem lotniczym w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej na lata 2020–2029, Dz.U. L 328 z 18.12.2019, s. 89.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2168 z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie wyznaczenia przewodniczącego i członków oraz ich zastępców w Radzie ds. Zarządzania Siecią oraz członków i ich zastępców w Europejskiej Komórce Koordynacji Kryzysowej ds. Lotnictwa dla funkcji sieciowych zarządzania ruchem lotniczym w trzecim okresie odniesienia 2020–2024, Dz.U. L 328 z 18.12.2019, s. 90.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/2012 z dnia 29 listopada 2019 r. w sprawie wyłączeń na podstawie art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 29/2009 ustanawiającego wymogi dla usług łącza danych w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (Tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 312 z 3.12.2019, s. 95.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1627 z dnia 3 listopada 2020 r. w sprawie nadzwyczajnych środków w trzecim okresie odniesienia (2020–2024) systemu skuteczności działania i opłat w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej w związku z pandemią COVID-19, Dz.U. L 366 z 4.11.2020, s. 7.

6.   Środowisko naturalne i poziom hałasu

Dyrektywa 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty (art. 1–12 i 14–18) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 85 z 28.3.2002, s. 40.

(Stosuje się zmiany w załączniku I wynikające z załącznika II, rozdział 8 (Polityka transportowa), sekcja G (Transport powietrzny) pkt 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej).

Dyrektywa Rady 89/629/EWG z dnia 4 grudnia 1989 r. w sprawie ograniczenia emisji hałasu z cywilnych poddźwiękowych samolotów odrzutowych, Dz.U. L 363 z 13.12.1989, s. 27.

(art. 1-8).

Dyrektywa 2006/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie określenia zasad wykonywania operacji przez samoloty objęte częścią II rozdział 3 tom I załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydanie drugie (1988 r.) (tekst ujednolicony) (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 374 z 27.12.2006, s. 1.

7.   Ochrona konsumentów

Dyrektywa Rady 90/314/EWG z dnia 13 czerwca 1990 r. w sprawie zorganizowanych podróży, wakacji i wycieczek, Dz.U. L 158 z 23.6.1990, s. 59 (art. 1–10).

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, Dz.U. L 95 z 21.4.1993, s. 29 (art. 1–11), zmieniona:

| — | dyrektywą 2011/83/UE, Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64. |
| --- | --- |

—

dyrektywą 2011/83/UE, Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/97 z dnia 9 października 1997 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu przewozu pasażerów i ich bagażu drogą powietrzną, Dz.U. L 285 z 17.10.1997, s. 1 (art. 1–8), zmienione:

| — | rozporządzeniem (WE) nr 889/2002, Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 2. |
| --- | --- |

—

rozporządzeniem (WE) nr 889/2002, Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 2.

Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 46 z 17.2.2004, s. 1. (art. 1-18).

Rozporządzenie (WE) nr 1107/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie praw osób niepełnosprawnych oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej podróżujących drogą lotniczą (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 1.

8.   Różne

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51.

(art. 14 ust. 1 lit. b) i art. 14 ust. 2).

9.   Załączniki:

| A | : | Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej |
| --- | --- | --- |
| B | : | Postanowienia w sprawie kontroli finansowej dotyczącej szwajcarskich uczestników działań Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego |

A

:

Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej

B

:

Postanowienia w sprawie kontroli finansowej dotyczącej szwajcarskich uczestników działań Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego

---

(1)  
  Dz.U. L 224 z 21.8.2012, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93, Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30, zmienione rozporządzeniem (UE) 2019/1020, Dz.U. L 169 z 25.6.2019, s. 1.

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE, Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12, ostatnio zmienione dyrektywą (UE) 2015/1535, Dz.U. L 241 z 17.9.2015, s. 1.

(4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek, Dz.U. L 170 z 30.6.2009, s. 1, ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji (UE) 2021/903, Dz.U. L 197 z 4.6.2021, s. 110.

(5)  Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (przekształcenie), Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24, ostatnio zmieniona rozporządzeniem (UE) 2019/1243, Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 241.

(6)  Dyrektywa Rady 73/23/EWG z dnia 19 lutego 1973 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia elektrycznego przewidzianego do stosowania w niektórych granicach napięcia, Dz.U. L 77 z 26.3.1973, s. 29. uchylona

| — | dyrektywą 2006/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r., Dz.U. L 374 z 27.12.2006, s. 10, uchyloną |
| --- | --- |

—

dyrektywą 2006/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r., Dz.U. L 374 z 27.12.2006, s. 10, uchyloną

| — | dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE z dnia 26 lutego 2014 r., Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 357. |
| --- | --- |

—

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE z dnia 26 lutego 2014 r., Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 357.

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia, Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 357.

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniające dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011, Dz.U. L 169 z 25.6.2019, s. 1.

(9)  Zob. art. 39 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniającego dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011.

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/515 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie wzajemnego uznawania towarów zgodnie z prawem wprowadzonych do obrotu w innym państwie członkowskim oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 764/2008, Dz.U. L 91 z 29.3.2019, s. 1.

(11)  Dyrektywa 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4, ostatnio zmieniona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 596/2009, Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 14.

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek, Dz.U. L 170 z 30.6.2009, s. 1, ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji (UE) 2021/903, Dz.U. L 197 z 4.6.2021, s. 110.

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

---

ZAŁĄCZNIK A

PROTOKÓŁ W SPRAWIE PRZYWILEJÓW I IMMUNITETÓW UNII EUROPEJSKIEJ

WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,

2)

MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 343 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 191 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, Unia Europejska i EWEA korzystają na terytoriach państw członkowskich z przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania ich zadań,

UZGODNIŁY następujące postanowienia, które są dołączone do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej:

ROZDZIAŁ I

MIENIE, FUNDUSZE, AKTYWA I OPERACJE UNII EUROPEJSKIEJ

MIENIE, FUNDUSZE, AKTYWA I OPERACJE UNII EUROPEJSKIEJ

Artykuł 1

Lokale i budynki Unii są nietykalne. Nie podlegają rewizji, rekwizycji, konfiskacie ani wywłaszczeniu. Mienie i aktywa Unii nie podlegają żadnym środkom przymusu administracyjnego lub sądowego bez upoważnienia Trybunału Sprawiedliwości.

Artykuł 2

Archiwa Unii są nietykalne.

Artykuł 3

Unia, jej aktywa, przychody i inne mienie są zwolnione ze wszelkich podatków bezpośrednich.

Rządy Państw Członkowskich, wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, podejmują stosowne środki w celu umorzenia lub zwrotu kwoty podatków pośrednich lub podatków z tytułu sprzedaży wliczonych w cenę mienia ruchomego i nieruchomego, w przypadku gdy Unia dokonuje, do celów użytku służbowego, poważnych zakupów, których cena zawiera tego typu podatki. Jednakże stosowanie tych postanowień nie może spowodować zakłócenia konkurencji w obrębie Unii.

Nie udziela się zwolnień w stosunku do podatków i opłat, których wysokość stanowi jedynie wynagrodzenie za korzystanie z usług użyteczności publicznej.

Artykuł 4

Unia jest zwolniona z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w stosunku do produktów przeznaczonych do jej użytku służbowego: produkty przywiezione w ten sposób mogą zostać sprzedane, odpłatnie lub nieodpłatnie, na terytorium kraju, do którego zostały przywiezione, wyłącznie na warunkach określonych przez rząd tego kraju.

Unia jest także zwolniona z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w odniesieniu do swoich publikacji.

ROZDZIAŁ II

KOMUNIKACJA I LAISSEZ-PASSER

KOMUNIKACJA I LAISSEZ-PASSER

Artykuł 5

W celu komunikacji służbowej i przekazywania wszelkich dokumentów instytucje Unii korzystają na terytorium każdego państwa członkowskiego z przywilejów przyznawanych przez dane państwo placówkom dyplomatycznym.

Korespondencja służbowa i inne środki komunikacji służbowej instytucji Unii nie podlegają cenzurze.

Artykuł 6

Laissez-passer w postaci, która zostanie określona przez Radę stanowiącą zwykłą większością, a które władze państwa członkowskiego uznają za ważny dokument podróży, mogą być wystawiane członkom i pracownikom instytucji Unii przez szefów tych instytucji. Te laissez-passer wydawane są urzędnikom i innym pracownikom na warunkach określonych w regulaminie pracowniczym urzędników i warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii.

Komisja może zawierać umowy umożliwiające uznawanie laissez-passer jako ważnych dokumentów podróży na terytorium państw trzecich.

ROZDZIAŁ III

CZŁONKOWIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

CZŁONKOWIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Artykuł 7

Swoboda przepływu członków Parlamentu Europejskiego podróżujących do lub z miejsca obrad Parlamentu Europejskiego nie podlega żadnym ograniczeniom administracyjnym lub innym.

Członkom Parlamentu Europejskiego, w zakresie kontroli celnej i walutowej, przyznaje się:

| a) | ze strony własnego rządu – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są wyższym urzędnikom wyjeżdżającym za granicę na czasowe pobyty służbowe; |
| --- | --- |

a)

ze strony własnego rządu – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są wyższym urzędnikom wyjeżdżającym za granicę na czasowe pobyty służbowe;

| b) | ze strony rządów innych państw członkowskich – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są przedstawicielom obcych rządów w związku z czasowym pobytem służbowym. |
| --- | --- |

b)

ze strony rządów innych państw członkowskich – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są przedstawicielom obcych rządów w związku z czasowym pobytem służbowym.

Artykuł 8

Wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych.

Artykuł 9

Podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego członkowie korzystają:

| a) | na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa; |
| --- | --- |

a)

na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

| b) | na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego. |
| --- | --- |

b)

na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego.

Immunitet chroni także członków podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego.

Nie można powoływać się na immunitet w przypadku, gdy członek został schwytany na gorącym uczynku, i nie może on stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek ze swoich członków.

ROZDZIAŁ IV

PRZEDSTAWICIELE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH BIORĄCY UDZIAŁ W PRACACH INSTYTUCJI UNII EUROPEJSKIEJ

PRZEDSTAWICIELE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH BIORĄCY UDZIAŁ W PRACACH INSTYTUCJI UNII EUROPEJSKIEJ

Artykuł 10

Przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Unii, ich doradcy i eksperci techniczni, korzystają w czasie wykonywania swoich funkcji i w czasie podróży do i z miejsca obrad ze zwyczajowych przywilejów, immunitetów i udogodnień.

Niniejszy artykuł stosuje się również do członków organów doradczych Unii.

ROZDZIAŁ V

URZĘDNICY I INNI PRACOWNICY UNII EUROPEJSKIEJ

URZĘDNICY I INNI PRACOWNICY UNII EUROPEJSKIEJ

Artykuł 11

Na terytorium każdego państwa członkowskiego i bez względu na ich przynależność państwową, urzędnicy i inni pracownicy Unii:

| a) | z zastrzeżeniem postanowień Traktatów dotyczących z jednej strony reguł odpowiedzialności urzędników i innych pracowników w stosunku do Unii oraz, z drugiej strony, właściwości Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sporach między Unią a jej urzędnikami i innymi pracownikami, korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego co do dokonanych przez nich czynności służbowych, a obejmującego również słowa wypowiedziane lub napisane; Korzystają oni z tego immunitetu również po zakończeniu pełnienia funkcji; |
| --- | --- |

a)

z zastrzeżeniem postanowień Traktatów dotyczących z jednej strony reguł odpowiedzialności urzędników i innych pracowników w stosunku do Unii oraz, z drugiej strony, właściwości Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sporach między Unią a jej urzędnikami i innymi pracownikami, korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego co do dokonanych przez nich czynności służbowych, a obejmującego również słowa wypowiedziane lub napisane; Korzystają oni z tego immunitetu również po zakończeniu pełnienia funkcji;

| b) | wraz ze współmałżonkami oraz członkami rodziny pozostającymi na ich utrzymaniu, nie podlegają ograniczeniom imigracyjnym i nie są objęci formalnościami dotyczącymi rejestracji cudzoziemców; |
| --- | --- |

b)

wraz ze współmałżonkami oraz członkami rodziny pozostającymi na ich utrzymaniu, nie podlegają ograniczeniom imigracyjnym i nie są objęci formalnościami dotyczącymi rejestracji cudzoziemców;

| c) | w zakresie przepisów walutowych, korzystają z takich samych udogodnień, jakie są zwyczajowo przyznawane pracownikom organizacji międzynarodowych; |
| --- | --- |

c)

w zakresie przepisów walutowych, korzystają z takich samych udogodnień, jakie są zwyczajowo przyznawane pracownikom organizacji międzynarodowych;

| d) | korzystają z prawa przywozu bez opłat swoich mebli i przedmiotów osobistego użytku przy podejmowaniu po raz pierwszy pracy w danym państwie, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat swoich mebli i przedmiotów osobistego użytku po ustaniu funkcji w tym kraju, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd państwa, w którym prawo to jest wykonywane, za niezbędny; |
| --- | --- |

d)

korzystają z prawa przywozu bez opłat swoich mebli i przedmiotów osobistego użytku przy podejmowaniu po raz pierwszy pracy w danym państwie, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat swoich mebli i przedmiotów osobistego użytku po ustaniu funkcji w tym kraju, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd państwa, w którym prawo to jest wykonywane, za niezbędny;

| e) | korzystają z prawa przywozu bez opłat samochodu do użytku osobistego, nabytego w kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub w kraju, którego są obywatelami, na zasadach rządzących rodzimym rynkiem tego kraju, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat tego samochodu, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd danego państwa za niezbędny. |
| --- | --- |

e)

korzystają z prawa przywozu bez opłat samochodu do użytku osobistego, nabytego w kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub w kraju, którego są obywatelami, na zasadach rządzących rodzimym rynkiem tego kraju, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat tego samochodu, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd danego państwa za niezbędny.

Artykuł 12

Urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami.

Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię.

Artykuł 13

Przy stosowaniu podatku dochodowego, podatku majątkowego oraz podatku od spadku, a także stosując konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte między państwami członkowskimi Unii, uznaje się, że urzędnicy i inni pracownicy Unii, którzy osiedlają się na terytorium państwa członkowskiego innego niż kraj ich miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, w momencie dołączenia do służb Unii, i wyłącznie z tytułu wykonywania swoich obowiązków na rzecz Unii zarówno w kraju ich faktycznego zamieszkania i kraju zamieszkania dla celów podatkowych, zachowują miejsce zamieszkania w tym ostatnim, pod warunkiem że kraj ten należy do Unii. Postanowienie to stosuje się także do współmałżonka, w zakresie w jakim nie wykonuje on działalności zawodowej, oraz do dzieci pozostających na utrzymaniu i pod opieką osób, o których jest mowa w niniejszym artykule.

Mienie ruchome należące do osób, o których mowa w pierwszym akapicie, znajdujące się na terytorium, w którym osoby te przebywają, jest zwolnione z podatku od spadku w tym państwie; w celu ustalenia takiego podatku taki majątek uznaje się za znajdujący się w kraju zamieszkania dla celów podatkowych, z zastrzeżeniem praw państw trzecich oraz ewentualnego stosowania postanowień międzynarodowych konwencji dotyczących podwójnego opodatkowania.

Miejsce zamieszkania uzyskane wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji w innych organizacjach międzynarodowych nie jest brane pod uwagę przy stosowaniu postanowień niniejszego artykułu.

Artykuł 14

Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami, określają system świadczeń socjalnych obejmujący urzędników i innych pracowników Unii.

Artykuł 15

Parlament Europejski i Rada, stanowiąc w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z innymi zainteresowanymi instytucjami, określają kategorie urzędników i innych pracowników Unii, do których stosują się postanowienia art. 11, art. 12 akapit drugi i art. 13, częściowo lub w całości.

Nazwiska, stopnie służbowe i adresy urzędników i innych pracowników w poszczególnych kategoriach przekazywane są okresowo rządom państw członkowskich.

ROZDZIAŁ VI

PRZYWILEJE I IMMUNITETY PLACÓWEK DYPLOMATYCZNYCH PAŃSTW TRZECICH AKREDYTOWANYCH PRZY UNII EUROPEJSKIEJ

PRZYWILEJE I IMMUNITETY PLACÓWEK DYPLOMATYCZNYCH PAŃSTW TRZECICH AKREDYTOWANYCH PRZY UNII EUROPEJSKIEJ

Artykuł 16

Państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się siedziba Unii, udziela zwyczajowych immunitetów dyplomatycznych i przywilejów placówkom dyplomatycznym państw trzecich akredytowanych przy Unii.

ROZDZIAŁ VII

POSTANOWIENIA OGÓLNE

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 17

Przywileje, immunitety i inne udogodnienia przyznaje się urzędnikom i innym pracownikom Unii wyłącznie w interesie Unii.

Każda instytucja Unii powinna uchylić immunitet udzielony urzędnikowi lub innemu pracownikowi, kiedy uzna, że uchylenie takiego immunitetu nie jest sprzeczne z interesami Unii.

Artykuł 18

W celu stosowania niniejszego Protokołu instytucje Unii współpracują z właściwymi władzami danych państw członkowskich.

Artykuł 19

Art. 11–14 i art. 17 mają zastosowanie do członków Komisji.

Artykuł 20

Art. 11–14 i art. 17 stosuje się wobec sędziów, rzeczników generalnych, sekretarzy i sprawozdawców pomocniczych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla postanowień art. 3 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczących immunitetu jurysdykcyjnego sędziów i rzeczników generalnych.

Artykuł 21

Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, członków jego organów, jego pracowników i do przedstawicieli państw członkowskich biorących udział w jego działalności, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie Statutu tego banku.

Europejski Bank Inwestycyjny jest dodatkowo zwolniony z jakiegokolwiek opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Podobnie też jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowią podstaw do nałożenia opodatkowania. Ponadto działalność Banku i jego organów, prowadzona zgodnie z jego statutem, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.

Artykuł 22

Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Centralnego, do członków jego organów i do jego personelu, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego.

Europejski Bank Centralny jest dodatkowo zwolniony z jakiegokolwiek opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Działalność Banku i jego organów, podejmowana zgodnie ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.

---

Dodatek do ZAŁĄCZNIKA A

SZCZEGÓŁOWE ZASADY STOSOWANIA W SZWAJCARII PROTOKOŁU W SPRAWIE PRZYWILEJÓW I IMMUNITETÓW UNII EUROPEJSKIEJ

1.   Rozszerzenie stosowania na Szwajcarię

Wszelkie odniesienia do państw członkowskich poczynione w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (zwanym dalej „Protokołem”) należy rozumieć jako obejmujące również Szwajcarię, chyba że poniższe postanowienia stanowią inaczej.

2.   Zwolnienie agencji z podatków pośrednich (w tym z VAT-u)

Towary i usługi eksportowane ze Szwajcarii nie podlegają szwajcarskiemu podatkowi od wartości dodanej (VAT). W odniesieniu do towarów i usług dostarczanych Agencji w Szwajcarii do jej użytku służbowego zwolnienie z VAT-u jest realizowane zgodnie z art. 3 akapit drugi Protokołu poprzez zwrot jego kwoty. Zwolnienie z VAT-u dotyczy przypadków, gdy rzeczywista cena towarów i usług podana na fakturze lub innym równoważnym dokumencie wynosi co najmniej 100 franków szwajcarskich (wraz z podatkiem).

Zwrot VAT-u następuje po przedstawieniu odpowiednich szwajcarskich formularzy w Federalnej Administracji Podatkowej, w Dziale Głównym ds. Podatku VAT. Wnioski o zwrot są zasadniczo rozpatrywane w terminie trzech miesięcy od daty ich złożenia wraz z odpowiednimi dowodami zakupu.

3.   Warunki stosowania zasad dotyczących personelu Agencji

W odniesieniu do art. 12 akapit drugi Protokołu Szwajcaria, zgodnie z zasadami swojego prawa krajowego, zwalnia urzędników i innych pracowników Agencji w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 (1) z podatków federalnych, kantonalnych i gminnych od wynagrodzeń, płac i poborów służbowych wypłacanych przez Unię Europejską i podlegających wewnętrznemu podatkowi na jej rzecz.

Do celów stosowania art. 13 Protokołu Szwajcaria nie jest uznawana za państwo członkowskie w rozumieniu pkt 1 powyżej.

Urzędnicy oraz inni pracownicy Agencji, a także członkowie ich rodzin, którzy są objęci systemem ubezpieczeń społecznych stosowanym wobec urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, nie podlegają obowiązkowi przystąpienia do szwajcarskiego systemu ubezpieczeń społecznych.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest jedynym organem właściwym do rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących stosunków między Agencją lub Komisją a ich personelem w odniesieniu do zastosowania rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (2) oraz pozostałych przepisów prawa Unii Europejskiej ustalających warunki pracy.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 z dnia 25 marca 1969 r. określające kategorie urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, do których mają zastosowanie przepisy art. 12, art. 13 akapit drugi i art. 14 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot (Dz.U. L 74 z 27.3.1969, s. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1749/2002 (Dz.U. L 264 z 2.10.2002, s. 13).

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot oraz ustanawiające specjalne środki stosowane tymczasowo wobec urzędników Komisji (warunki zatrudnienia innych pracowników) (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2104/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, s. 7).

---

ZAŁĄCZNIK B

KONTROLA FINANSOWA DOTYCZĄCA SZWAJCARSKICH UCZESTNIKÓW DZIAŁAŃ EUROPEJSKIEJ AGENCJI BEZPIECZEŃSTWA LOTNICZEGO

Artykuł 1

Bezpośrednia komunikacja

Agencja i Komisja bezpośrednio kontaktują się z wszelkimi osobami lub podmiotami, które mają siedzibę w Szwajcarii i uczestniczą w działaniach Agencji jako kontrahenci, uczestnicy programu Agencji, osoby opłacane z budżetu Agencji lub Wspólnoty lub też jako podwykonawcy. Osoby te mogą bezpośrednio przekazywać Komisji lub Agencji wszelkie stosowne informacje i dokumenty, które są zobowiązane przedkładać na podstawie instrumentów prawnych, do których odnosi się niniejsza decyzja, a także na podstawie zawartych kontraktów lub umów oraz podjętych w ich ramach decyzji.

Artykuł 2

Kontrole

1.   Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), rozporządzeniem finansowym przyjętym przez zarząd Agencji w dniu 26 marca 2003 r., rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) oraz z innymi instrumentami, które przywołuje się w niniejszej decyzji, kontrakty lub umowy zawarte z beneficjentami mającymi siedzibę w Szwajcarii oraz decyzje podjęte w odniesieniu do nich mogą przewidywać możliwość przeprowadzenia w dowolnym momencie audytów naukowych, finansowych, technologicznych i innych u beneficjentów lub ich podwykonawców, dokonywanych przez urzędników Agencji i Komisji lub przez inne osoby przez nie upoważnione.

2.   Pracownicy Agencji i Komisji oraz inne upoważnione przez nie osoby mają prawo do odpowiedniego dostępu do miejsc, prac i dokumentów, a także do wszelkich niezbędnych informacji, również w formie elektronicznej, jakie są im niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia audytów. Prawo dostępu jest jasno określane w kontraktach lub umowach zawieranych w celu zastosowania instrumentów, które przywołuje się w niniejszej decyzji.

3.   Trybunał Obrachunkowy dysponuje tymi samymi prawami co Komisja.

4.   Audyty mogą mieć również miejsce w ciągu pięciu lat od wygaśnięcia niniejszej decyzji lub na warunkach wskazanych w kontraktach lub umowach oraz w podjętych decyzjach.

5.   Szwajcarska Federalna Inspekcja Finansowa jest z wyprzedzeniem zawiadamiana o audytach, które mają być przeprowadzane na terytorium Szwajcarii. Zawiadomienie to nie jest prawnym warunkiem przeprowadzenia przedmiotowych audytów.

Artykuł 3

Kontrole na miejscu

1.   Zgodnie z niniejszą Umową Komisja (OLAF) jest uprawniona do przeprowadzania kontroli na miejscu oraz inspekcji na terytorium Szwajcarii, zgodnie z warunkami rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (3).

2.   Kontrole na miejscu oraz inspekcje są przygotowywane i prowadzone przez Komisję w ścisłej współpracy ze Szwajcarską Federalną Inspekcją Finansową lub z innymi właściwymi organami szwajcarskimi wskazanymi przez Szwajcarską Federalną Inspekcję Finansową, które w stosownym czasie są informowane o przedmiocie, celu i podstawie prawnej kontroli i inspekcji, w sposób umożliwiający im udzielenie niezbędnej pomocy. W związku z powyższym urzędnicy właściwych organów szwajcarskich mogą uczestniczyć w kontrolach na miejscu oraz inspekcjach.

3.   Jeżeli właściwe organy szwajcarskie wyrażą taką wolę, kontrole na miejscu oraz inspekcje mogą być przeprowadzane wspólnie przez Komisję i przez te organy.

4.   Jeżeli uczestnicy programu przeciwstawiają się kontroli na miejscu lub inspekcji, organy szwajcarskie, działając zgodnie z przepisami krajowymi, udzielają kontrolerom Komisji wsparcia, którego ci mogą potrzebować w celu wypełnienia swoich obowiązków w zakresie przeprowadzania kontroli na miejscu lub inspekcji.

5.   Komisja możliwie jak najszybciej zawiadamia Szwajcarską Federalną Inspekcję Finansową o wszelkich faktach lub podejrzeniach dotyczących nieprawidłowości, o których uzyska informacje w ramach przeprowadzania kontroli lub inspekcji na miejscu. W każdym przypadku Komisja jest zobowiązana powiadomić wyżej wymieniony organ o wyniku przedmiotowych kontroli i inspekcji.

Artykuł 4

Informacje i konsultacje

1.   W celu prawidłowego wykonania postanowień niniejszego załącznika właściwe organy szwajcarskie i wspólnotowe regularnie dokonują wymiany informacji oraz, na wniosek jednej ze stron, przeprowadzają konsultacje.

2.   Właściwe organy szwajcarskie bezzwłocznie powiadamiają Agencję i Komisję o wszelkich znanych im faktach lub powziętych przez nie podejrzeniach, które wskazują na istnienie nieprawidłowości dotyczących zawierania i wykonywania kontraktów lub umów zawartych w ramach stosowania instrumentów, o których mowa w niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Poufność

Informacje przekazane lub uzyskane na mocy postanowień niniejszego załącznika, niezależnie od ich postaci, są objęte tajemnicą służbową i ochroną przysługującą analogicznym informacjom zgodnie ze szwajcarskim prawem krajowym oraz odnośnymi przepisami mającymi zastosowanie w odniesieniu do instytucji wspólnotowych. Informacje takie mogą być przekazywane wyłącznie tym osobom, które potrzebują zapoznać się z nimi ze względu na swoje funkcje w instytucjach wspólnotowych, państwach członkowskich lub w Szwajcarii. Ponadto informacje takie nie mogą być wykorzystywane do celów innych niż skuteczna ochrona interesów finansowych umawiających się stron.

Artykuł 6

Środki i kary administracyjne

Bez uszczerbku dla stosowania szwajcarskiego prawa karnego, Agencja lub Komisja mogą nakładać środki i kary administracyjne zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. i rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. oraz rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (4).

Artykuł 7

Odzyskiwanie należności i egzekucja

Decyzje Agencji lub Komisji podjęte w ramach stosowania niniejszej decyzji, nakładające zobowiązania pieniężne na osoby inne niż państwa, stanowią w Szwajcarii tytuł egzekucyjny.

Tytuł egzekucyjny wydaje, bez przeprowadzania kontroli innych niż weryfikacja autentyczności aktu, organ wskazany przez rząd szwajcarski, który zawiadamia o tym Agencję lub Komisję. Egzekucja musi zostać przeprowadzona zgodnie z zasadami procedury szwajcarskiej. Legalność decyzji stanowiącej tytuł egzekucyjny podlega kontroli Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmowane na mocy klauzuli arbitrażowej podlegają wykonaniu na tych samych warunkach.

---

(1)  
  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

2

(3)  
  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.

3

(4)  
  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.

4

---