# Dziennik Urzędowy L 275/2022

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 275 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6525 października 2022 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 275

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6525 października 2022

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2036 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2014/59/UE w odniesieniu do traktowania ostrożnościowego instytucji globalnych o znaczeniu systemowym, które realizują strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych oraz w odniesieniu do metod pośredniej subskrypcji instrumentów kwalifikujących się do spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2037 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2019/833 ustanawiającego środki ochrony i egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku | 11 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2038 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (EWG) nr 95/93 w odniesieniu do tymczasowego złagodzenia zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie w portach lotniczych Unii ze względu na sytuację epidemiologiczną lub agresję zbrojną (
  1
  ) | 14 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2039 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) nr 1303/2013 i (UE) 2021/1060 w odniesieniu do dodatkowej elastyczności w celu przeciwdziałania skutkom agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej FAST (Flexible Assistance for Territories – elastyczna pomoc dla terytoriów) – CARE | 23 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2040 z dnia 19 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 805/2004 w odniesieniu do stosowania procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu dostosowania go do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (
  1
  ) | 30 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2041 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w Unii Europejskiej | 33 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2036 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2014/59/UE w odniesieniu do traktowania ostrożnościowego instytucji globalnych o znaczeniu systemowym, które realizują strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych oraz w odniesieniu do metod pośredniej subskrypcji instrumentów kwalifikujących się do spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2037 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2019/833 ustanawiającego środki ochrony i egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku

11

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2038 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (EWG) nr 95/93 w odniesieniu do tymczasowego złagodzenia zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie w portach lotniczych Unii ze względu na sytuację epidemiologiczną lub agresję zbrojną (
  1
  )

1

14

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2039 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) nr 1303/2013 i (UE) 2021/1060 w odniesieniu do dodatkowej elastyczności w celu przeciwdziałania skutkom agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej FAST (Flexible Assistance for Territories – elastyczna pomoc dla terytoriów) – CARE

23

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2040 z dnia 19 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 805/2004 w odniesieniu do stosowania procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu dostosowania go do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (
  1
  )

1

30

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2041 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w Unii Europejskiej

33

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) 2022/2042 z dnia 24 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1284/2009 wprowadzające pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei | 48 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2022/2043 z dnia 24 października 2022 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2015/1755 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi | 50 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2044 z dnia 18 października 2022 r. zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego [Roero (ChNP)] | 52 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2045 z dnia 18 października 2022 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Chianti Classico (ChNP)] | 53 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2022/2046 z dnia 24 października 2022 r. zmieniające załączniki do rozporządzenia (UE) nr 1408/2013 w odniesieniu do ich dostosowania w celu uwzględnienia postanowień Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej | 55 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2047 z dnia 24 października 2022 r. w sprawie sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznawania niektórych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii | 57 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2048 z dnia 24 października 2022 r. zatwierdzające L-(+)-kwas mlekowy jako istniejącą substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (
  1
  ) | 60 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2049 z dnia 24 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznawania niektórych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii | 64 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2022/2050 z dnia 18 października 2022 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii | 70 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2022/2051 z dnia 24 października 2022 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1763 dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi | 72 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2022/2052 z dnia 24 października 2022 r. zmieniająca decyzję 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei | 74 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/2053 z dnia 18 października 2022 r. w sprawie wniosku o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788
  (notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7418) | 75 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/2054 z dnia 21 października 2022 r. w sprawie nierozstrzygniętego sprzeciwu dotyczącego warunków udzielenia pozwolenia na produkt biobójczy Preventol A 12 TK 50 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012
  (notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7408)

   (
  1
  ) | 77 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | * | Regulamin ONZ nr 147 – Jednolite przepisy dotyczące homologacji mechanicznych elementów sprzęgających zespołów pojazdów rolniczych [2022/2055] | 80 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2022/2042 z dnia 24 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1284/2009 wprowadzające pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei

48

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2022/2043 z dnia 24 października 2022 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2015/1755 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi

50

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2044 z dnia 18 października 2022 r. zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego [Roero (ChNP)]

52

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2045 z dnia 18 października 2022 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Chianti Classico (ChNP)]

53

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2022/2046 z dnia 24 października 2022 r. zmieniające załączniki do rozporządzenia (UE) nr 1408/2013 w odniesieniu do ich dostosowania w celu uwzględnienia postanowień Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej

55

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2047 z dnia 24 października 2022 r. w sprawie sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznawania niektórych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii

57

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2048 z dnia 24 października 2022 r. zatwierdzające L-(+)-kwas mlekowy jako istniejącą substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (
  1
  )

1

60

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2049 z dnia 24 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznawania niektórych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii

64

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2022/2050 z dnia 18 października 2022 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii

70

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2022/2051 z dnia 24 października 2022 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1763 dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi

72

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2022/2052 z dnia 24 października 2022 r. zmieniająca decyzję 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei

74

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/2053 z dnia 18 października 2022 r. w sprawie wniosku o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788
  (notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7418)

(notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7418)

75

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/2054 z dnia 21 października 2022 r. w sprawie nierozstrzygniętego sprzeciwu dotyczącego warunków udzielenia pozwolenia na produkt biobójczy Preventol A 12 TK 50 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012
  (notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7408)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7408)

1

77

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

*

Regulamin ONZ nr 147 – Jednolite przepisy dotyczące homologacji mechanicznych elementów sprzęgających zespołów pojazdów rolniczych [2022/2055]

80

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2036

z dnia 19 października 2022 r.

w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2014/59/UE w odniesieniu do traktowania ostrożnościowego instytucji globalnych o znaczeniu systemowym, które realizują strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych oraz w odniesieniu do metod pośredniej subskrypcji instrumentów kwalifikujących się do spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 (4), rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/877 (5) oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 (6) zmieniono unijne ramy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych poprzez zmiany, odpowiednio, w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (7), rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 (8) oraz dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (9). Zmiany te były niezbędne, aby wdrożyć w Unii międzynarodowy dokument określający podstawowe warunki (zwany dalej „standardem TLAC”) dotyczący całkowitej zdolności do pokrycia strat (TLAC), opublikowany w dniu 9 listopada 2015 r. przez Radę Stabilności Finansowej, dla globalnych banków o znaczeniu systemowym, w unijnych ramach zwanych globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym, oraz aby wzmocnić stosowanie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL) dla wszystkich banków. Zmienione unijne ramy dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków powinny w większym stopniu zapewniać, aby pokrywanie strat i dokapitalizowanie banków było realizowane z wykorzystaniem środków prywatnych, gdy banki te staną się nierentowne finansowo, a następnie zostaną objęte restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 (4), rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/877 (5) oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 (6) zmieniono unijne ramy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych poprzez zmiany, odpowiednio, w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (7), rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 (8) oraz dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (9). Zmiany te były niezbędne, aby wdrożyć w Unii międzynarodowy dokument określający podstawowe warunki (zwany dalej „standardem TLAC”) dotyczący całkowitej zdolności do pokrycia strat (TLAC), opublikowany w dniu 9 listopada 2015 r. przez Radę Stabilności Finansowej, dla globalnych banków o znaczeniu systemowym, w unijnych ramach zwanych globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym, oraz aby wzmocnić stosowanie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL) dla wszystkich banków. Zmienione unijne ramy dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków powinny w większym stopniu zapewniać, aby pokrywanie strat i dokapitalizowanie banków było realizowane z wykorzystaniem środków prywatnych, gdy banki te staną się nierentowne finansowo, a następnie zostaną objęte restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją.

| (2) | Art. 12a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 stanowi, że globalne instytucje o znaczeniu systemowym posiadające strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w ramach której może zostać przeprowadzona restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja więcej niż jednego podmiotu powiązanego („strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych”), mają obliczać swój oparty na analizie ryzyka wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych przy teoretycznym założeniu, że restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja dotyczyłaby tylko jednego podmiotu powiązanego, a straty i potrzeby w zakresie dokapitalizowania wszelkich jednostek zależnych tej grupy zostałyby przeniesione do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji („strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pojedynczego punktu kontaktowego”). Podobny wymóg przewidziano w art. 45d ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE w odniesieniu do dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, który może zostać nałożony przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z ust. 3 tego artykułu. Zgodnie ze standardem TLAC obliczenia te powinny uwzględniać wszystkie podmioty z państw trzecich będące częścią globalnej instytucji o znaczeniu systemowym, które byłyby podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miały siedzibę w Unii. |
| --- | --- |

(2)

Art. 12a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 stanowi, że globalne instytucje o znaczeniu systemowym posiadające strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w ramach której może zostać przeprowadzona restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja więcej niż jednego podmiotu powiązanego („strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych”), mają obliczać swój oparty na analizie ryzyka wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych przy teoretycznym założeniu, że restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja dotyczyłaby tylko jednego podmiotu powiązanego, a straty i potrzeby w zakresie dokapitalizowania wszelkich jednostek zależnych tej grupy zostałyby przeniesione do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji („strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pojedynczego punktu kontaktowego”). Podobny wymóg przewidziano w art. 45d ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE w odniesieniu do dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, który może zostać nałożony przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z ust. 3 tego artykułu. Zgodnie ze standardem TLAC obliczenia te powinny uwzględniać wszystkie podmioty z państw trzecich będące częścią globalnej instytucji o znaczeniu systemowym, które byłyby podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miały siedzibę w Unii.

| (3) | Zgodnie z art. 45h ust. 2 akapit trzeci dyrektywy 2014/59/UE oraz zgodnie ze standardem TLAC suma rzeczywistych wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla globalnej instytucji o znaczeniu systemowym stosującej strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych nie może być niższa niż teoretyczny wymóg dla tej grupy w ramach strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pojedynczego punktu kontaktowego. W celu dostosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do przepisów dyrektywy 2014/59/UE oraz zapewnienia, aby organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zawsze postępowały zgodnie z tą dyrektywą i uwzględniały zarówno wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, jak i wszelkie dodatkowe wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określone zgodnie z art. 45d dyrektywy 2014/59/UE, należy zmienić art. 12a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz uchylić art. 92a ust. 3 tego rozporządzenia. Nie powinno to uniemożliwiać organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stwierdzenia, że jakakolwiek korekta mająca na celu zminimalizowanie lub wyeliminowanie różnicy między sumą rzeczywistych wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla globalnej instytucji o znaczeniu systemowym stosującej strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych a teoretycznym wymogiem dla tej grupy w ramach strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pojedynczego punktu kontaktowego, gdy ten pierwszy wymóg jest wyższy od drugiego, byłaby niewłaściwa lub niezgodna ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla globalnej instytucji o znaczeniu systemowym. Aby zapewnić spójność między art. 12a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i art. 45h ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE, w obliczeniach, o których mowa w art. 45h ust. 2 tej dyrektywy, należy również uwzględnić wszystkie podmioty z państw trzecich będące częścią globalnej instytucji o znaczeniu systemowym, które byłyby podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miały siedzibę w Unii. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 45h ust. 2 akapit trzeci dyrektywy 2014/59/UE oraz zgodnie ze standardem TLAC suma rzeczywistych wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla globalnej instytucji o znaczeniu systemowym stosującej strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych nie może być niższa niż teoretyczny wymóg dla tej grupy w ramach strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pojedynczego punktu kontaktowego. W celu dostosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do przepisów dyrektywy 2014/59/UE oraz zapewnienia, aby organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zawsze postępowały zgodnie z tą dyrektywą i uwzględniały zarówno wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, jak i wszelkie dodatkowe wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określone zgodnie z art. 45d dyrektywy 2014/59/UE, należy zmienić art. 12a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz uchylić art. 92a ust. 3 tego rozporządzenia. Nie powinno to uniemożliwiać organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stwierdzenia, że jakakolwiek korekta mająca na celu zminimalizowanie lub wyeliminowanie różnicy między sumą rzeczywistych wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla globalnej instytucji o znaczeniu systemowym stosującej strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych a teoretycznym wymogiem dla tej grupy w ramach strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pojedynczego punktu kontaktowego, gdy ten pierwszy wymóg jest wyższy od drugiego, byłaby niewłaściwa lub niezgodna ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla globalnej instytucji o znaczeniu systemowym. Aby zapewnić spójność między art. 12a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i art. 45h ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE, w obliczeniach, o których mowa w art. 45h ust. 2 tej dyrektywy, należy również uwzględnić wszystkie podmioty z państw trzecich będące częścią globalnej instytucji o znaczeniu systemowym, które byłyby podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miały siedzibę w Unii.

| (4) | W art. 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013 określono, że wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, które nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, może zostać spełniony między innymi za pomocą instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych. Kryteria dotyczące instrumentów zobowiązań kwalifikowanych określone w art. 72b ust. 2 lit. c), k), l) i m) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zakładają jednak, że jednostka emitująca jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Należy zapewnić, aby te istotne jednostki zależne mogły emitować instrumenty dłużne spełniające wszystkie kryteria kwalifikowalności, zgodnie z pierwotnym założeniem. |
| --- | --- |

(4)

W art. 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013 określono, że wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, które nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, może zostać spełniony między innymi za pomocą instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych. Kryteria dotyczące instrumentów zobowiązań kwalifikowanych określone w art. 72b ust. 2 lit. c), k), l) i m) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zakładają jednak, że jednostka emitująca jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Należy zapewnić, aby te istotne jednostki zależne mogły emitować instrumenty dłużne spełniające wszystkie kryteria kwalifikowalności, zgodnie z pierwotnym założeniem.

| (5) | Zgodnie z art. 72e ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mają możliwość zezwolenia globalnej instytucji o znaczeniu systemowym posiadającej strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych na odliczenie niektórych posiadanych instrumentów funduszy własnych lub instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych jednostek zależnych tej instytucji, które nie należą do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w drodze odliczenia niższej, skorygowanej kwoty określonej przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W art. 72e ust. 4 akapit drugi tego rozporządzenia wymaga się, aby w takich przypadkach różnica między skorygowaną kwotą a pierwotną kwotą była odliczana od zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania odnośnych jednostek zależnych. Zgodnie ze standardem TLAC podejście to powinno uwzględniać zarówno oparte na analizie ryzyka, jak i nieoparte na analizie ryzyka wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych odnośnej jednostki zależnej. Ponadto podejście to powinno mieć zastosowanie do wszystkich jednostek zależnych z państw trzecich będących częścią danej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym, o ile te jednostki zależne podlegają systemowi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, który według odpowiedniego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w Unii jest możliwy do wyegzekwowania na drodze prawnej i wdraża normy uzgodnione na poziomie międzynarodowym, a dokładniej dokument „Kluczowe atrybuty skutecznych systemów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji finansowych” Rady Stabilności Finansowej, opublikowany w październiku 2011 r., oraz standard TLAC. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 72e ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mają możliwość zezwolenia globalnej instytucji o znaczeniu systemowym posiadającej strategię restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wielu punktów kontaktowych na odliczenie niektórych posiadanych instrumentów funduszy własnych lub instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych jednostek zależnych tej instytucji, które nie należą do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w drodze odliczenia niższej, skorygowanej kwoty określonej przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W art. 72e ust. 4 akapit drugi tego rozporządzenia wymaga się, aby w takich przypadkach różnica między skorygowaną kwotą a pierwotną kwotą była odliczana od zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania odnośnych jednostek zależnych. Zgodnie ze standardem TLAC podejście to powinno uwzględniać zarówno oparte na analizie ryzyka, jak i nieoparte na analizie ryzyka wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych odnośnej jednostki zależnej. Ponadto podejście to powinno mieć zastosowanie do wszystkich jednostek zależnych z państw trzecich będących częścią danej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym, o ile te jednostki zależne podlegają systemowi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, który według odpowiedniego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w Unii jest możliwy do wyegzekwowania na drodze prawnej i wdraża normy uzgodnione na poziomie międzynarodowym, a dokładniej dokument „Kluczowe atrybuty skutecznych systemów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji finansowych” Rady Stabilności Finansowej, opublikowany w październiku 2011 r., oraz standard TLAC.

| (6) | Dyrektywą (UE) 2019/879 zmieniono dyrektywę 2014/59/UE w celu wprowadzenia szczegółowych zasad dotyczących pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, tj. funduszy własnych i zobowiązań spełniających warunki art. 45f ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE, w ramach grup restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Aby zastosować w praktyce te zasady oraz w celu zapewnienia, aby pośrednia subskrypcja była realizowana w sposób ostrożnościowo właściwy, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (10), został upoważniony na mocy art. 45f ust. 6 dyrektywy 2014/59/UE do opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metod do celów takiej pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych. Jak podkreślił EUNB w piśmie do Komisji z dnia 25 stycznia 2021 r., było jednak szereg niespójności między wymogami dotyczącymi przekazanych uprawnień określonymi w dyrektywie 2014/59/UE a istniejącymi zasadami ostrożnościowymi określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, które nie pozwalały na zastosowanie traktowania ostrożnościowego niezbędnego do wykonania upoważnienia zgodnie z pierwotnymi założeniami. Dokładniej rzecz ujmując, EUNB zauważył, że na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nie można było odliczyć zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, a następnie zastosować odpowiedniej wagi ryzyka we wszystkich przypadkach mających znaczenie dla upoważnienia na mocy dyrektywy 2014/59/UE. Podobne kwestie stwierdzono w obszarze wymogu dotyczącego wskaźnika dźwigni określonego w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013. W świetle tych ograniczeń prawnych metody opracowane przez EUNB należy włączyć bezpośrednio do rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W związku z tym należy uchylić art. 45f ust. 6 dyrektywy 2014/59/UE. |
| --- | --- |

(6)

Dyrektywą (UE) 2019/879 zmieniono dyrektywę 2014/59/UE w celu wprowadzenia szczegółowych zasad dotyczących pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, tj. funduszy własnych i zobowiązań spełniających warunki art. 45f ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE, w ramach grup restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Aby zastosować w praktyce te zasady oraz w celu zapewnienia, aby pośrednia subskrypcja była realizowana w sposób ostrożnościowo właściwy, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (10), został upoważniony na mocy art. 45f ust. 6 dyrektywy 2014/59/UE do opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metod do celów takiej pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych. Jak podkreślił EUNB w piśmie do Komisji z dnia 25 stycznia 2021 r., było jednak szereg niespójności między wymogami dotyczącymi przekazanych uprawnień określonymi w dyrektywie 2014/59/UE a istniejącymi zasadami ostrożnościowymi określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, które nie pozwalały na zastosowanie traktowania ostrożnościowego niezbędnego do wykonania upoważnienia zgodnie z pierwotnymi założeniami. Dokładniej rzecz ujmując, EUNB zauważył, że na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nie można było odliczyć zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, a następnie zastosować odpowiedniej wagi ryzyka we wszystkich przypadkach mających znaczenie dla upoważnienia na mocy dyrektywy 2014/59/UE. Podobne kwestie stwierdzono w obszarze wymogu dotyczącego wskaźnika dźwigni określonego w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013. W świetle tych ograniczeń prawnych metody opracowane przez EUNB należy włączyć bezpośrednio do rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W związku z tym należy uchylić art. 45f ust. 6 dyrektywy 2014/59/UE.

| (7) | W kontekście pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL przez podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie ze zmienionymi unijnymi ramami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków jednostki pośredniczące powinny być zobowiązane do odliczania całego udziału w zasobach kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL wyemitowanych przez podmioty, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a należą do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Zapewnia to prawidłowe funkcjonowanie wewnętrznych mechanizmów pokrywania strat i dokapitalizowania w ramach grupy oraz pozwala uniknąć w przypadku tych podmiotów podwójnego liczenia ich zasobów kwalifikowalnych do na potrzeby wewnętrznego MREL na potrzeby zgodności jednostki pośredniczącej z jej własnym wewnętrznym MREL. Bez tych odliczeń mogłaby być zagrożona prawidłowa realizacja wybranej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ponieważ jednostka pośrednicząca mogłaby wykorzystać nie tylko swoją własną zdolność do pokrywania strat i dokapitalizowania, ale również zdolność innych podmiotów, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a należą do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zanim jednostka pośrednicząca lub te inne podmioty przestaną być w stanie utrzymać rentowność działalności. Aby zapewnić dostosowanie obowiązku odliczenia do zakresu podmiotów, które podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może wykorzystać do pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL, oraz aby uniknąć arbitrażu regulacyjnego, jednostki pośredniczące powinny odliczyć posiadane przez siebie udziały w zasobach kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL wyemitowane przez wszystkie podmioty należące do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które mogą podlegać wymogowi zgodności z wewnętrznym MREL, a nie tylko udziały w zasobach wyemitowanych przez ich jednostki zależne. W stosownych przypadkach te same obowiązki powinny mieć zastosowanie w przypadku pośredniej emisji zasobów kwalifikowalnych do celów spełnienia wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w odniesieniu do istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, określonego w art. 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(7)

W kontekście pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL przez podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie ze zmienionymi unijnymi ramami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków jednostki pośredniczące powinny być zobowiązane do odliczania całego udziału w zasobach kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL wyemitowanych przez podmioty, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a należą do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Zapewnia to prawidłowe funkcjonowanie wewnętrznych mechanizmów pokrywania strat i dokapitalizowania w ramach grupy oraz pozwala uniknąć w przypadku tych podmiotów podwójnego liczenia ich zasobów kwalifikowalnych do na potrzeby wewnętrznego MREL na potrzeby zgodności jednostki pośredniczącej z jej własnym wewnętrznym MREL. Bez tych odliczeń mogłaby być zagrożona prawidłowa realizacja wybranej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ponieważ jednostka pośrednicząca mogłaby wykorzystać nie tylko swoją własną zdolność do pokrywania strat i dokapitalizowania, ale również zdolność innych podmiotów, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a należą do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zanim jednostka pośrednicząca lub te inne podmioty przestaną być w stanie utrzymać rentowność działalności. Aby zapewnić dostosowanie obowiązku odliczenia do zakresu podmiotów, które podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może wykorzystać do pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL, oraz aby uniknąć arbitrażu regulacyjnego, jednostki pośredniczące powinny odliczyć posiadane przez siebie udziały w zasobach kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL wyemitowane przez wszystkie podmioty należące do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które mogą podlegać wymogowi zgodności z wewnętrznym MREL, a nie tylko udziały w zasobach wyemitowanych przez ich jednostki zależne. W stosownych przypadkach te same obowiązki powinny mieć zastosowanie w przypadku pośredniej emisji zasobów kwalifikowalnych do celów spełnienia wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w odniesieniu do istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, określonego w art. 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| (8) | W celu zapewnienia, aby mechanizm odliczeń pozostał proporcjonalny, jednostki pośredniczące powinny móc wybrać zestaw instrumentów – obejmujący fundusze własne lub zobowiązania kwalifikowalne – za pomocą których finansują nabycie własności zasobów kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL. Pozwoliłoby to jednostkom pośredniczącym całkowicie uniknąć wszelkich odliczeń związanych z funduszami własnymi, o ile wyemitowały wystarczające zobowiązania kwalifikowalne. Odliczenia powinny zatem być w pierwszej kolejności stosowane do pozycji zobowiązań kwalifikowalnych jednostek pośredniczących. W przypadku gdy jednostka pośrednicząca jest zobowiązana do spełnienia indywidualnie wymogu dotyczącego wewnętrznego MREL zgodnie z dyrektywą 2014/59/UE, odliczenia należy stosować do zobowiązań kwalifikowalnych spełniających warunki określone w art. 45f ust. 2 tej dyrektywy. W przypadku gdy kwota do odliczenia przekracza kwotę pozycji zobowiązań kwalifikowalnych jednostek pośredniczących, pozostałą kwotę należy odliczyć od ich pozycji w kapitale podstawowym Tier I, pozycji dodatkowych w Tier i pozycji w Tier II, zaczynając od pozycji w Tier II zgodnie z art. 66 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W takim przypadku konieczne jest, aby odliczenia odpowiadające pozostałej kwocie były również stosowane przy obliczaniu funduszy własnych do celów wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (11). W przeciwnym razie współczynniki wypłacalności jednostek pośredniczących, które wyemitowały fundusze własne, a nie zobowiązania kwalifikowalne, aby sfinansować nabycie własności zasobów kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL, mogą być zawyżone. Ponadto utrzymując ujednolicony sposób traktowania – do celów ostrożnościowych oraz do celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – udziałów posiadanych zasobów kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL, uniknie się nadmiernego wzrostu złożoności, ponieważ instytucje nadal będą mogły obliczać, zgłaszać i ujawniać jedno zestawienie łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko oraz miary ekspozycji całkowitej do celów ostrożnościowych oraz do celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 49 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(8)

W celu zapewnienia, aby mechanizm odliczeń pozostał proporcjonalny, jednostki pośredniczące powinny móc wybrać zestaw instrumentów – obejmujący fundusze własne lub zobowiązania kwalifikowalne – za pomocą których finansują nabycie własności zasobów kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL. Pozwoliłoby to jednostkom pośredniczącym całkowicie uniknąć wszelkich odliczeń związanych z funduszami własnymi, o ile wyemitowały wystarczające zobowiązania kwalifikowalne. Odliczenia powinny zatem być w pierwszej kolejności stosowane do pozycji zobowiązań kwalifikowalnych jednostek pośredniczących. W przypadku gdy jednostka pośrednicząca jest zobowiązana do spełnienia indywidualnie wymogu dotyczącego wewnętrznego MREL zgodnie z dyrektywą 2014/59/UE, odliczenia należy stosować do zobowiązań kwalifikowalnych spełniających warunki określone w art. 45f ust. 2 tej dyrektywy. W przypadku gdy kwota do odliczenia przekracza kwotę pozycji zobowiązań kwalifikowalnych jednostek pośredniczących, pozostałą kwotę należy odliczyć od ich pozycji w kapitale podstawowym Tier I, pozycji dodatkowych w Tier i pozycji w Tier II, zaczynając od pozycji w Tier II zgodnie z art. 66 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W takim przypadku konieczne jest, aby odliczenia odpowiadające pozostałej kwocie były również stosowane przy obliczaniu funduszy własnych do celów wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (11). W przeciwnym razie współczynniki wypłacalności jednostek pośredniczących, które wyemitowały fundusze własne, a nie zobowiązania kwalifikowalne, aby sfinansować nabycie własności zasobów kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL, mogą być zawyżone. Ponadto utrzymując ujednolicony sposób traktowania – do celów ostrożnościowych oraz do celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – udziałów posiadanych zasobów kwalifikowalnych do celów wewnętrznego MREL, uniknie się nadmiernego wzrostu złożoności, ponieważ instytucje nadal będą mogły obliczać, zgłaszać i ujawniać jedno zestawienie łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko oraz miary ekspozycji całkowitej do celów ostrożnościowych oraz do celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 49 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| (9) | Aby dodatkowo zwiększyć proporcjonalność mechanizmu odliczeń, mechanizm ten nie powinien mieć zastosowania w wyjątkowych przypadkach, gdy zgodnie z art. 45f ust. 1 akapit trzeci i ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE wewnętrzny MREL stosuje się wyłącznie na zasadzie skonsolidowanej, w odniesieniu do posiadanych zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL wyemitowanych przez podmioty objęte zakresem konsolidacji. Ten sam wyjątek powinien mieć zastosowanie, gdy wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, określony w art. 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jest spełniony na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 11 ust. 3a tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(9)

Aby dodatkowo zwiększyć proporcjonalność mechanizmu odliczeń, mechanizm ten nie powinien mieć zastosowania w wyjątkowych przypadkach, gdy zgodnie z art. 45f ust. 1 akapit trzeci i ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE wewnętrzny MREL stosuje się wyłącznie na zasadzie skonsolidowanej, w odniesieniu do posiadanych zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL wyemitowanych przez podmioty objęte zakresem konsolidacji. Ten sam wyjątek powinien mieć zastosowanie, gdy wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, określony w art. 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jest spełniony na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 11 ust. 3a tego rozporządzenia.

| (10) | Pośrednia subskrypcja zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL powinna zapewniać, aby – gdy jednostka zależna utraci rentowność – straty były faktycznie przenoszone na podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a odnośna jednostka zależna była przez ten podmiot dokapitalizowana. Straty te nie powinny być zatem pokrywane przez jednostkę pośredniczącą, która powinna stać się jedynie narzędziem służącym do przeniesienia tych strat do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W związku z tym oraz w celu zapewnienia, aby wynik pośredniej subskrypcji był równoważny wynikowi pełnej bezpośredniej subskrypcji, jak przewidziano w ramach upoważnienia określonego w art. 45f ust. 6 dyrektywy 2014/59/UE, do celów obliczania łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko jednostki pośredniczącej, wagi ryzyka nie powinny być stosowane do ekspozycji odliczanych w ramach nowego mechanizmu odliczeń, który ma być wprowadzony w art. 72e rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Podobnie ekspozycje te należy wyłączyć z obliczania miary ekspozycji całkowitej jednostki pośredniczącej. Traktowanie polegające na niestosowaniu wag ryzyka i wyłączeniu tych ekspozycji z miary ekspozycji całkowitej powinno być ściśle ograniczone do ekspozycji odliczanych zgodnie z nowym mechanizmem odliczeń, który ma być wprowadzony w art. 72e tego rozporządzenia, aby zastosować w praktyce podejścia pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL. |
| --- | --- |

(10)

Pośrednia subskrypcja zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL powinna zapewniać, aby – gdy jednostka zależna utraci rentowność – straty były faktycznie przenoszone na podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a odnośna jednostka zależna była przez ten podmiot dokapitalizowana. Straty te nie powinny być zatem pokrywane przez jednostkę pośredniczącą, która powinna stać się jedynie narzędziem służącym do przeniesienia tych strat do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W związku z tym oraz w celu zapewnienia, aby wynik pośredniej subskrypcji był równoważny wynikowi pełnej bezpośredniej subskrypcji, jak przewidziano w ramach upoważnienia określonego w art. 45f ust. 6 dyrektywy 2014/59/UE, do celów obliczania łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko jednostki pośredniczącej, wagi ryzyka nie powinny być stosowane do ekspozycji odliczanych w ramach nowego mechanizmu odliczeń, który ma być wprowadzony w art. 72e rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Podobnie ekspozycje te należy wyłączyć z obliczania miary ekspozycji całkowitej jednostki pośredniczącej. Traktowanie polegające na niestosowaniu wag ryzyka i wyłączeniu tych ekspozycji z miary ekspozycji całkowitej powinno być ściśle ograniczone do ekspozycji odliczanych zgodnie z nowym mechanizmem odliczeń, który ma być wprowadzony w art. 72e tego rozporządzenia, aby zastosować w praktyce podejścia pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL.

| (11) | Aby odzwierciedlić nowy mechanizm odliczeń w odniesieniu do zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, należy zmienić wzory dokumentów do celów podawania do wiadomości publicznej zharmonizowanych informacji na temat MREL oraz wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/763 (12). Należy również zmienić wzory dokumentów do celów ujawniania informacji, aby uwzględnić łączną kwotę ekspozycji na ryzyko oraz miarę ekspozycji całkowitej, jaką miałyby jednostki pośredniczące, gdyby nie wyłączały ekspozycji odliczanych w tym nowym mechanizmie odliczeń. |
| --- | --- |

(11)

Aby odzwierciedlić nowy mechanizm odliczeń w odniesieniu do zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, należy zmienić wzory dokumentów do celów podawania do wiadomości publicznej zharmonizowanych informacji na temat MREL oraz wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/763 (12). Należy również zmienić wzory dokumentów do celów ujawniania informacji, aby uwzględnić łączną kwotę ekspozycji na ryzyko oraz miarę ekspozycji całkowitej, jaką miałyby jednostki pośredniczące, gdyby nie wyłączały ekspozycji odliczanych w tym nowym mechanizmie odliczeń.

| (12) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie pełna harmonizacja traktowania ostrożnościowego udziałów posiadanych przez jednostki pośredniczące w zasobach kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL podmiotów w tej samej grupie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz ukierunkowana zmiana wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na skalę działania możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(12)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie pełna harmonizacja traktowania ostrożnościowego udziałów posiadanych przez jednostki pośredniczące w zasobach kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL podmiotów w tej samej grupie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz ukierunkowana zmiana wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych dla globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz istotnych jednostek zależnych globalnych instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na skalę działania możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (13) | Aby należycie ocenić potencjalne niezamierzone skutki pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, w tym nowego mechanizmu odliczeń, oraz aby zapewnić proporcjonalne traktowanie i równe warunki działania różnych rodzajów struktur grup bankowych, zwłaszcza instytucji mających spółkę operacyjną między spółką holdingową a jej jednostkami zależnymi, a także podmiotów, których plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje w przypadku upadłości ich likwidację w standardowym postępowaniu upadłościowym, Komisja powinna jak najszybciej przeprowadzić przegląd wdrożenia pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL przez poszczególne rodzaje struktur grup bankowych. Komisja powinna należycie ocenić możliwe rozwiązania strukturalne w odniesieniu do wszelkich zidentyfikowanych kwestii, takie jak rozszerzenie możliwości spełnienia przez podmioty, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ich MREL na zasadzie skonsolidowanej. Towarzyszący wniosek ustawodawczy, który Komisja może przyjąć, powinien należycie uwzględniać datę rozpoczęcia stosowania specjalnego traktowania do celów pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, tak aby mogło ono zostać wdrożone przed rozpoczęciem stosowania art. 72a ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Preferowane jest, aby taki wniosek ustawodawczy dotyczył konkretnej kwestii. |
| --- | --- |

(13)

Aby należycie ocenić potencjalne niezamierzone skutki pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, w tym nowego mechanizmu odliczeń, oraz aby zapewnić proporcjonalne traktowanie i równe warunki działania różnych rodzajów struktur grup bankowych, zwłaszcza instytucji mających spółkę operacyjną między spółką holdingową a jej jednostkami zależnymi, a także podmiotów, których plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje w przypadku upadłości ich likwidację w standardowym postępowaniu upadłościowym, Komisja powinna jak najszybciej przeprowadzić przegląd wdrożenia pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL przez poszczególne rodzaje struktur grup bankowych. Komisja powinna należycie ocenić możliwe rozwiązania strukturalne w odniesieniu do wszelkich zidentyfikowanych kwestii, takie jak rozszerzenie możliwości spełnienia przez podmioty, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ich MREL na zasadzie skonsolidowanej. Towarzyszący wniosek ustawodawczy, który Komisja może przyjąć, powinien należycie uwzględniać datę rozpoczęcia stosowania specjalnego traktowania do celów pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, tak aby mogło ono zostać wdrożone przed rozpoczęciem stosowania art. 72a ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Preferowane jest, aby taki wniosek ustawodawczy dotyczył konkretnej kwestii.

| (14) | Aby zapewnić instytucjom wystarczający czas na wdrożenie specjalnego traktowania do celów pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, w tym nowego mechanizmu odliczeń, oraz w razie potrzeby zapewnić rynkom możliwość absorpcji dodatkowych emisji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, przepisy określające to traktowanie powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2024 r., zgodnie z terminem osiągnięcia zgodności z MREL. |
| --- | --- |

(14)

Aby zapewnić instytucjom wystarczający czas na wdrożenie specjalnego traktowania do celów pośredniej subskrypcji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, w tym nowego mechanizmu odliczeń, oraz w razie potrzeby zapewnić rynkom możliwość absorpcji dodatkowych emisji zasobów kwalifikowalnych na potrzeby wewnętrznego MREL, przepisy określające to traktowanie powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2024 r., zgodnie z terminem osiągnięcia zgodności z MREL.

| (15) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 575/2013 oraz dyrektywę 2014/59/UE, |
| --- | --- |

(15)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 575/2013 oraz dyrektywę 2014/59/UE,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 4 ust. 1 dodaje się punkt w brzmieniu:






  „(130a) | »właściwy organ państwa trzeciego« oznacza organ państwa trzeciego zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 90 dyrektywy 2014/59/UE;”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 4 ust. 1 dodaje się punkt w brzmieniu:

„(130a)

»właściwy organ państwa trzeciego« oznacza organ państwa trzeciego zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 90 dyrektywy 2014/59/UE;”;

| 2) | art. 12a otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 12a


  Skonsolidowane obliczenia na potrzeby globalnych instytucji o znaczeniu systemowym z wieloma podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji


  W przypadku gdy co najmniej dwa podmioty, które są globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym będące częścią tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub są podmiotami z państw trzecich, które byłyby podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miały siedzibę w Unii, unijna instytucja dominująca tej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym oblicza kwotę funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 92a ust. 1 lit. a):






  a) | dla każdego podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotu z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 12a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12a

Skonsolidowane obliczenia na potrzeby globalnych instytucji o znaczeniu systemowym z wieloma podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

W przypadku gdy co najmniej dwa podmioty, które są globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym będące częścią tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub są podmiotami z państw trzecich, które byłyby podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miały siedzibę w Unii, unijna instytucja dominująca tej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym oblicza kwotę funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 92a ust. 1 lit. a):

a)

dla każdego podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotu z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii;

| b) | dla unijnej instytucji dominującej, jak gdyby była jedynym podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji globalnej instytucji o znaczeniu systemowym. |
| --- | --- |

b)

dla unijnej instytucji dominującej, jak gdyby była jedynym podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji globalnej instytucji o znaczeniu systemowym.

Obliczenia, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), dokonuje się na podstawie sytuacji skonsolidowanej unijnej instytucji dominującej.

Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji postępują zgodnie z art. 45d ust. 4 i art. 45h ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE.”;

| 3) | w art. 49 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Niniejszy ustęp nie ma zastosowania w odniesieniu do odliczeń określonych w art. 72e ust. 5.”; |
| --- | --- |

3)

w art. 49 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Niniejszy ustęp nie ma zastosowania w odniesieniu do odliczeń określonych w art. 72e ust. 5.”;

| 4) | w art. 72b ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Do celów art. 92b odniesienia do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w akapicie pierwszym lit. c), k), l) i m) niniejszego ustępu traktuje się również jako odniesienia do instytucji, która jest istotną jednostką zależną globalnej instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE.”; |
| --- | --- |

4)

w art. 72b ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do celów art. 92b odniesienia do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w akapicie pierwszym lit. c), k), l) i m) niniejszego ustępu traktuje się również jako odniesienia do instytucji, która jest istotną jednostką zależną globalnej instytucji o znaczeniu systemowym spoza UE.”;

| 5) | w art. 72e wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   W przypadku gdy unijna instytucja dominująca lub dominująca instytucja z państwa członkowskiego, która podlega art. 92a, posiada bezpośrednie, pośrednie lub syntetyczne instrumenty funduszy własnych lub instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych co najmniej jednej jednostki zależnej, która nie należy do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co instytucja dominująca, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tej instytucji dominującej może zezwolić instytucji dominującej – po należytym uwzględnieniu opinii organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub właściwych organów państw trzecich wszelkich odnośnych jednostek zależnych – na odliczenie takich udziałów przez odliczenie niższej kwoty określonej przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tej instytucji dominującej. Ta skorygowana kwota musi być co najmniej równa kwocie (m) obliczonej w następujący sposób: | mi = max{0; OPi + LPi – max{0; β · [Oi + Li – max{ri · aRWAi; wi · aLREi}]}} |
| --- | --- | --- | --- |

5)

w art. 72e wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W przypadku gdy unijna instytucja dominująca lub dominująca instytucja z państwa członkowskiego, która podlega art. 92a, posiada bezpośrednie, pośrednie lub syntetyczne instrumenty funduszy własnych lub instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych co najmniej jednej jednostki zależnej, która nie należy do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co instytucja dominująca, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tej instytucji dominującej może zezwolić instytucji dominującej – po należytym uwzględnieniu opinii organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub właściwych organów państw trzecich wszelkich odnośnych jednostek zależnych – na odliczenie takich udziałów przez odliczenie niższej kwoty określonej przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tej instytucji dominującej. Ta skorygowana kwota musi być co najmniej równa kwocie (m) obliczonej w następujący sposób:

mi = max{0; OPi + LPi – max{0; β · [Oi + Li – max{ri · aRWAi; wi · aLREi}]}}

gdzie:

| i | = | indeks oznaczający jednostkę zależną; |
| --- | --- | --- |
| OPi | = | kwota instrumentów funduszy własnych wyemitowanych przez jednostkę zależną i, posiadanych przez instytucję dominującą; |
| LPi | = | kwota instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych wyemitowanych przez jednostkę zależną i, posiadanych przez instytucję dominującą; |
| β | = | odsetek instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych wyemitowanych przez jednostkę zależną i, posiadanych przez jednostkę dominującą, obliczony w następujący sposób:



  ; |
| Oi | = | kwota funduszy własnych jednostki zależnej i, bez uwzględnienia odliczenia obliczonego zgodnie z niniejszym ustępem; |
| Li | = | kwota zobowiązań kwalifikowalnych jednostki zależnej i, bez uwzględnienia odliczenia obliczonego zgodnie z niniejszym ustępem; |
| ri | = | stosunek mający zastosowanie do jednostki zależnej i na poziomie jej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 92a ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz art. 45c ust. 3 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2014/59/UE lub w przypadku jednostek zależnych z państw trzecich, równoważny wymóg w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mający zastosowanie do jednostki zależnej i w państwie trzecim, w którym ma ona swoją siedzibę główną, o ile wymóg ten jest spełniony za pomocą instrumentów, które zostałyby uznane za fundusze własne lub zobowiązania kwalifikowalne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| aRWAi | = | łączna kwota ekspozycji na ryzyko podmiotu będącego globalną instytucją o znaczeniu systemowym i, obliczona zgodnie z art. 92 ust. 3, z uwzględnieniem korekt określonych w art. 12a, lub, w przypadku jednostek zależnych z państw trzecich, zgodnie z mającymi zastosowanie lokalnymi regulacjami; |
| wi | = | stosunek mający zastosowanie do jednostki zależnej i na poziomie jej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 92a ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia oraz art. 45c ust. 3 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy 2014/59/UE lub w przypadku jednostek zależnych z państw trzecich, równoważny wymóg w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mający zastosowanie do jednostki zależnej i w państwie trzecim, w którym ma ona swoją siedzibę główną, o ile wymóg ten jest spełniony za pomocą instrumentów, które zostałyby uznane za fundusze własne lub zobowiązania kwalifikowalne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| aLREi | = | miara ekspozycji całkowitej podmiotu i będącego globalną instytucją o znaczeniu systemowym obliczona zgodnie z art. 429 ust. 4 lub, w przypadku jednostek zależnych z państw trzecich, obliczona zgodnie z mającymi zastosowanie lokalnymi regulacjami. |

i

=

indeks oznaczający jednostkę zależną;

OPi

=

kwota instrumentów funduszy własnych wyemitowanych przez jednostkę zależną i, posiadanych przez instytucję dominującą;

LPi

=

kwota instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych wyemitowanych przez jednostkę zależną i, posiadanych przez instytucję dominującą;

β

=

odsetek instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych wyemitowanych przez jednostkę zależną i, posiadanych przez jednostkę dominującą, obliczony w następujący sposób:

Formula
  ;

Oi

=

kwota funduszy własnych jednostki zależnej i, bez uwzględnienia odliczenia obliczonego zgodnie z niniejszym ustępem;

Li

=

kwota zobowiązań kwalifikowalnych jednostki zależnej i, bez uwzględnienia odliczenia obliczonego zgodnie z niniejszym ustępem;

ri

=

stosunek mający zastosowanie do jednostki zależnej i na poziomie jej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 92a ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz art. 45c ust. 3 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2014/59/UE lub w przypadku jednostek zależnych z państw trzecich, równoważny wymóg w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mający zastosowanie do jednostki zależnej i w państwie trzecim, w którym ma ona swoją siedzibę główną, o ile wymóg ten jest spełniony za pomocą instrumentów, które zostałyby uznane za fundusze własne lub zobowiązania kwalifikowalne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

aRWAi

=

łączna kwota ekspozycji na ryzyko podmiotu będącego globalną instytucją o znaczeniu systemowym i, obliczona zgodnie z art. 92 ust. 3, z uwzględnieniem korekt określonych w art. 12a, lub, w przypadku jednostek zależnych z państw trzecich, zgodnie z mającymi zastosowanie lokalnymi regulacjami;

wi

=

stosunek mający zastosowanie do jednostki zależnej i na poziomie jej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 92a ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia oraz art. 45c ust. 3 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy 2014/59/UE lub w przypadku jednostek zależnych z państw trzecich, równoważny wymóg w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mający zastosowanie do jednostki zależnej i w państwie trzecim, w którym ma ona swoją siedzibę główną, o ile wymóg ten jest spełniony za pomocą instrumentów, które zostałyby uznane za fundusze własne lub zobowiązania kwalifikowalne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

aLREi

=

miara ekspozycji całkowitej podmiotu i będącego globalną instytucją o znaczeniu systemowym obliczona zgodnie z art. 429 ust. 4 lub, w przypadku jednostek zależnych z państw trzecich, obliczona zgodnie z mającymi zastosowanie lokalnymi regulacjami.

W przypadku gdy instytucji dominującej zezwolono na odliczenie skorygowanej kwoty zgodnie z akapitem pierwszym, jednostka zależna odlicza różnicę między kwotą posiadanych instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w akapicie pierwszym, a tą skorygowaną kwotą.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „5.   Instytucje i podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b), c) i d) dyrektywy 2014/59/UE, odliczają od pozycji zobowiązań kwalifikowalnych posiadane instrumenty funduszy własnych i instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych, w przypadku gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:






  a) | instrumenty funduszy własnych i instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych są w posiadaniu instytucji lub podmiotu, które same nie są podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ale są jednostką zależną podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotu z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii; |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   Instytucje i podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b), c) i d) dyrektywy 2014/59/UE, odliczają od pozycji zobowiązań kwalifikowalnych posiadane instrumenty funduszy własnych i instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych, w przypadku gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a)

instrumenty funduszy własnych i instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych są w posiadaniu instytucji lub podmiotu, które same nie są podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ale są jednostką zależną podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotu z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii;

| b) | instytucja lub podmiot, o których mowa w lit. a), zobowiązane są do spełnienia wymogów określonych w art. 92b niniejszego rozporządzenia lub w art. 45f dyrektywy 2014/59/UE; |
| --- | --- |

b)

instytucja lub podmiot, o których mowa w lit. a), zobowiązane są do spełnienia wymogów określonych w art. 92b niniejszego rozporządzenia lub w art. 45f dyrektywy 2014/59/UE;

| c) | instrumenty funduszy własnych i instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych będące w posiadaniu instytucji lub podmiotu, o których mowa w lit. a), zostały wyemitowane przez instytucję lub podmiot, o których mowa w art. 92b ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub w art. 45f ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, które same nie są podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a należą do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co instytucja lub podmiot, o których mowa w lit. a). |
| --- | --- |

c)

instrumenty funduszy własnych i instrumenty zobowiązań kwalifikowalnych będące w posiadaniu instytucji lub podmiotu, o których mowa w lit. a), zostały wyemitowane przez instytucję lub podmiot, o których mowa w art. 92b ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub w art. 45f ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, które same nie są podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a należą do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji co instytucja lub podmiot, o których mowa w lit. a).

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego posiadanych instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych nie odlicza się w przypadku gdy instytucja lub podmiot, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), zobowiązane są do spełnienia wymogu, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), na zasadzie skonsolidowanej, a instytucja lub podmiot, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), objęte są konsolidacją instytucji lub podmiotu, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2.

Do celów niniejszego ustępu odniesienie do pozycji zobowiązań kwalifikowalnych traktuje się jako odniesienie do któregokolwiek z następujących elementów:

| a) | pozycji zobowiązań kwalifikowalnych uwzględnianych do celów spełnienia wymogu określonego w art. 92b; |
| --- | --- |

a)

pozycji zobowiązań kwalifikowalnych uwzględnianych do celów spełnienia wymogu określonego w art. 92b;

| b) | zobowiązań spełniających warunki określone w art. 45f ust. 2 lit. a) dyrektywy 2014/59/UE. |
| --- | --- |

b)

zobowiązań spełniających warunki określone w art. 45f ust. 2 lit. a) dyrektywy 2014/59/UE.

Do celów niniejszego ustępu odniesienie do instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych traktuje się jako odniesienie do któregokolwiek z następujących elementów:

| a) | instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych spełniających warunki określone w art. 92b ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych spełniających warunki określone w art. 92b ust. 2 i 3;

| b) | funduszy własnych i zobowiązań spełniających warunki określone w art. 45f ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE.”; |
| --- | --- |

b)

funduszy własnych i zobowiązań spełniających warunki określone w art. 45f ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE.”;

| 6) | w art. 92a uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

6)

w art. 92a uchyla się ust. 3;

| 7) | art. 113 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, wagi ryzyka przypisuje się wszystkim ekspozycjom, chyba że ekspozycje te są odliczane od funduszy własnych lub podlegają traktowaniu określonemu w art. 72e ust. 5 akapit pierwszy, zgodnie z przepisami sekcji 2. Wagi ryzyka są przypisywane w oparciu o kategorię ekspozycji, do której jest zaklasyfikowana dana ekspozycja, oraz – w zakresie określonym w sekcji 2 – o jej jakość kredytową. Jakość kredytową można określić poprzez odniesienie do ocen kredytowych opracowanych przez ECAI lub ocen kredytowych opracowanych przez agencje kredytów eksportowych zgodnie z sekcją 3.”; |
| --- | --- |

7)

art. 113 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Do celów obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, wagi ryzyka przypisuje się wszystkim ekspozycjom, chyba że ekspozycje te są odliczane od funduszy własnych lub podlegają traktowaniu określonemu w art. 72e ust. 5 akapit pierwszy, zgodnie z przepisami sekcji 2. Wagi ryzyka są przypisywane w oparciu o kategorię ekspozycji, do której jest zaklasyfikowana dana ekspozycja, oraz – w zakresie określonym w sekcji 2 – o jej jakość kredytową. Jakość kredytową można określić poprzez odniesienie do ocen kredytowych opracowanych przez ECAI lub ocen kredytowych opracowanych przez agencje kredytów eksportowych zgodnie z sekcją 3.”;

| 8) | art. 151 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem z tytułu ryzyka kredytowego ekspozycji należących do jednej z kategorii ekspozycji wymienionych w art. 147 ust. 2 lit. a)–e) i lit. g) obliczane są zgodnie z podsekcją 2, chyba że ekspozycje te są odliczane od funduszy własnych lub podlegają traktowaniu określonemu w art. 72e ust. 5 akapit pierwszy.”; |
| --- | --- |

8)

art. 151 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem z tytułu ryzyka kredytowego ekspozycji należących do jednej z kategorii ekspozycji wymienionych w art. 147 ust. 2 lit. a)–e) i lit. g) obliczane są zgodnie z podsekcją 2, chyba że ekspozycje te są odliczane od funduszy własnych lub podlegają traktowaniu określonemu w art. 72e ust. 5 akapit pierwszy.”;

| 9) | w art. 429a ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „q) | ekspozycje podlegające traktowaniu określonemu w art. 72e ust. 5 akapit pierwszy.”; |
| --- | --- | --- |

9)

w art. 429a ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„q)

ekspozycje podlegające traktowaniu określonemu w art. 72e ust. 5 akapit pierwszy.”;

| 10) | w części dziesiątej tytuł I rozdział 1 sekcja 3 dodaje się podsekcję w brzmieniu:

  „Podsekcja 3a
  Odliczenia od pozycji zobowiązań kwalifikowalnych

  Artykuł 477a
  Odliczenia od pozycji zobowiązań kwalifikowalnych

  1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 72e ust. 4 i do dnia 31 grudnia 2024 r. organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji dominującej może – po należytym uwzględnieniu opinii organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub właściwych organów państwa trzeciego wszelkich odnośnych jednostek zależnych – zezwolić na obliczenie skorygowanej kwoty mi zgodnie z następującą definicją ri oraz wi:







  ri | = | łączny wymóg kapitałowy oparty na analizie ryzyka mający zastosowanie do jednostki zależnej i w państwie trzecim, w którym ma ona siedzibę główną, o ile wymóg ten jest spełniony za pomocą instrumentów, które zostałyby uznane za fundusze własne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- | --- | --- |
| wi | = | łączny wymóg kapitałowy w Tier I nieoparty na analizie ryzyka mający zastosowanie do jednostki zależnej i w państwie trzecim, w którym ma ona siedzibę główną, o ile wymóg ten jest spełniony za pomocą instrumentów, które zostałyby uznane za kapitał Tier I zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. |

10)

w części dziesiątej tytuł I rozdział 1 sekcja 3 dodaje się podsekcję w brzmieniu:

„Podsekcja 3a

Odliczenia od pozycji zobowiązań kwalifikowalnych

Artykuł 477a

Odliczenia od pozycji zobowiązań kwalifikowalnych

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 72e ust. 4 i do dnia 31 grudnia 2024 r. organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji dominującej może – po należytym uwzględnieniu opinii organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub właściwych organów państwa trzeciego wszelkich odnośnych jednostek zależnych – zezwolić na obliczenie skorygowanej kwoty mi zgodnie z następującą definicją ri oraz wi:

ri

=

łączny wymóg kapitałowy oparty na analizie ryzyka mający zastosowanie do jednostki zależnej i w państwie trzecim, w którym ma ona siedzibę główną, o ile wymóg ten jest spełniony za pomocą instrumentów, które zostałyby uznane za fundusze własne zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

wi

=

łączny wymóg kapitałowy w Tier I nieoparty na analizie ryzyka mający zastosowanie do jednostki zależnej i w państwie trzecim, w którym ma ona siedzibę główną, o ile wymóg ten jest spełniony za pomocą instrumentów, które zostałyby uznane za kapitał Tier I zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może wydać zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy jednostka zależna ma siedzibę w państwie trzecim, które nie ma jeszcze mającego zastosowanie lokalnego systemu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz jeżeli spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków:

| a) | nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane żadne istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego przeniesienia aktywów z jednostki zależnej do instytucji dominującej; |
| --- | --- |

a)

nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane żadne istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego przeniesienia aktywów z jednostki zależnej do instytucji dominującej;

| b) | właściwy organ państwa trzeciego jednostki zależnej przekazał organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji dominującej opinię, zgodnie z którą z jednostki zależnej do instytucji dominującej można przenieść aktywa równe kwocie do odliczenia przez jednostkę zależną zgodnie z art. 72e ust. 4 akapit drugi.”. |
| --- | --- |

b)

właściwy organ państwa trzeciego jednostki zależnej przekazał organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji dominującej opinię, zgodnie z którą z jednostki zależnej do instytucji dominującej można przenieść aktywa równe kwocie do odliczenia przez jednostkę zależną zgodnie z art. 72e ust. 4 akapit drugi.”.

Artykuł 2

Zmiany w dyrektywie 2014/59/UE

W dyrektywie 2014/59/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 45d ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Do celów art. 45h ust. 2, w przypadku gdy więcej niż jeden podmiot, który jest globalną instytucją o znaczeniu systemowym będący częścią tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotem z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii, odpowiednie organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obliczają kwotę, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu:






  a) | w odniesieniu do każdego podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotu z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 45d ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Do celów art. 45h ust. 2, w przypadku gdy więcej niż jeden podmiot, który jest globalną instytucją o znaczeniu systemowym będący częścią tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotem z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii, odpowiednie organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obliczają kwotę, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu:

a)

w odniesieniu do każdego podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotu z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii;

| b) | w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej, jak gdyby była jedynym podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym.”; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej, jak gdyby była jedynym podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym.”;

| 2) | w art. 45f uchyla się ust. 6; |
| --- | --- |

2)

w art. 45f uchyla się ust. 6;

| 3) | art. 45h ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   W przypadku gdy więcej niż jeden podmiot będący globalną instytucją o znaczeniu systemowym będący częścią tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotem z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w ust. 1, poddają dyskusji oraz – w stosownych przypadkach i gdy jest to zgodne ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym – wydają zgodę na zastosowanie art. 72e rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz wszelkich korekt służących zminimalizowaniu lub wyeliminowaniu różnicy między sumą kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. a) niniejszej dyrektywy i art. 12a lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dla poszczególnych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotów z państw trzecich, a sumą kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. b) niniejszej dyrektywy i art. 12a lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
  Taką korektę można zastosować z zastrzeżeniem następujących warunków:






  a) | korektę tę można zastosować w odniesieniu do różnic w obliczeniach łącznych kwot ekspozycji na ryzyko między odnośnymi państwami członkowskimi lub państwami trzecimi poprzez dostosowanie poziomu wymogu; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 45h ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W przypadku gdy więcej niż jeden podmiot będący globalną instytucją o znaczeniu systemowym będący częścią tej samej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotem z państwa trzeciego, który byłby podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miał siedzibę w Unii, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w ust. 1, poddają dyskusji oraz – w stosownych przypadkach i gdy jest to zgodne ze strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej globalnej instytucji o znaczeniu systemowym – wydają zgodę na zastosowanie art. 72e rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz wszelkich korekt służących zminimalizowaniu lub wyeliminowaniu różnicy między sumą kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. a) niniejszej dyrektywy i art. 12a lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dla poszczególnych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotów z państw trzecich, a sumą kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. b) niniejszej dyrektywy i art. 12a lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Taką korektę można zastosować z zastrzeżeniem następujących warunków:

a)

korektę tę można zastosować w odniesieniu do różnic w obliczeniach łącznych kwot ekspozycji na ryzyko między odnośnymi państwami członkowskimi lub państwami trzecimi poprzez dostosowanie poziomu wymogu;

| b) | korekty tej nie stosuje się w celu wyeliminowania różnic będących wynikiem ekspozycji między grupami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. |
| --- | --- |

b)

korekty tej nie stosuje się w celu wyeliminowania różnic będących wynikiem ekspozycji między grupami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Suma kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. a) niniejszej dyrektywy i art. 12a lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dla poszczególnych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub podmiotów z państw trzecich, które byłyby podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdyby miały siedzibę w Unii, nie może być niższa niż suma kwot, o których mowa w art. 45d ust. 4 lit. b) niniejszej dyrektywy i w art. 12a lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”;

| 4) | w art. 129 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja dokona przeglądu wpływu pośredniej subskrypcji instrumentów kwalifikujących się do spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na równe warunki działania dla różnych struktur grup bankowych, w tym w przypadku gdy grupy posiadają spółkę operacyjną pomiędzy spółką holdingową wskazaną jako podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji a jej jednostkami zależnymi. Komisja oceni w szczególności:






  a) | możliwość zezwolenia podmiotom, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, na spełnienie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na zasadzie skonsolidowanej; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 129 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja dokona przeglądu wpływu pośredniej subskrypcji instrumentów kwalifikujących się do spełnienia minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na równe warunki działania dla różnych struktur grup bankowych, w tym w przypadku gdy grupy posiadają spółkę operacyjną pomiędzy spółką holdingową wskazaną jako podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji a jej jednostkami zależnymi. Komisja oceni w szczególności:

a)

możliwość zezwolenia podmiotom, które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, na spełnienie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na zasadzie skonsolidowanej;

| b) | traktowanie, zgodnie z przepisami regulującymi minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, podmiotów, których plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje, że mają one zostać zlikwidowane w ramach standardowego postępowania upadłościowego; |
| --- | --- |

b)

traktowanie, zgodnie z przepisami regulującymi minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, podmiotów, których plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje, że mają one zostać zlikwidowane w ramach standardowego postępowania upadłościowego;

| c) | adekwatność ograniczenia kwoty odliczeń wymaganych na podstawie art. 72e ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

c)

adekwatność ograniczenia kwoty odliczeń wymaganych na podstawie art. 72e ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Komisja przedłoży sprawozdanie na ten temat Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszyć będzie wniosek ustawodawczy, z uwzględnieniem daty rozpoczęcia stosowania art. 72e ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”.

Artykuł 3

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 2 pkt 1 i 3 do dnia 15 listopada 2023 r. Niezwłocznie przekazują one Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszego rozporządzenia lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonywania takiego odniesienia określany jest przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego w dziedzinie objętej zakresem art. 2 pkt 1 i 3 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 listopada 2022 r.

Jednakże art. 1 pkt 3, art. 1 pkt 5 lit. b) oraz art. 1 pkt 7, 8 i 9 stosuje się od dnia 1 stycznia 2024 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 19 października 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  
  Dz.U. C 122 z 17.3.2022, s. 33.

1

(2)  
  Dz.U. C 152 z 6.4.2022, s. 111.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 4 października 2022 r.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/877 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 806/2014 w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 226).

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniająca dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 296).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1).

8

(9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

10

(11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

11

(12)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/763 z dnia 23 kwietnia 2021 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do sprawozdawczości nadzorczej w obszarze minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych oraz podawania tego wymogu do wiadomości publicznej (Dz.U. L 168 z 12.5.2021, s. 1).

12

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/11 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/11

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2037

z dnia 19 października 2022 r.

w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2019/833 ustanawiającego środki ochrony i egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/833 (3) zostało przyjęte w celu wdrożenia do prawa Unii najaktualniejszych zasad dotyczących środków ochrony i egzekwowania mających zastosowanie do obszaru podlegającego regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO). Rozporządzenie to zostało następnie zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1231 (4) celem wdrożenia w Unii środków NAFO przyjętych na corocznych posiedzeniach w 2019 i 2020 r. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/833 (3) zostało przyjęte w celu wdrożenia do prawa Unii najaktualniejszych zasad dotyczących środków ochrony i egzekwowania mających zastosowanie do obszaru podlegającego regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO). Rozporządzenie to zostało następnie zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1231 (4) celem wdrożenia w Unii środków NAFO przyjętych na corocznych posiedzeniach w 2019 i 2020 r.

| (2) | Następnie, na 43. corocznym posiedzeniu we wrześniu 2021 r. NAFO przyjęła szereg prawnie wiążących decyzji dotyczących ochrony zasobów rybnych podlegających jej kompetencjom w odniesieniu do zatrzymywania połowów w ramach kwoty „Inne”, inspekcji w porcie wyładunków dorsza atlantyckiego w rejonie 3M i halibuta niebieskiego, oraz wzmocnienia przepisów dotyczących monitorowania, naruszeń i egzekwowania (zwanych dalej „decyzjami NAFO”). |
| --- | --- |

(2)

Następnie, na 43. corocznym posiedzeniu we wrześniu 2021 r. NAFO przyjęła szereg prawnie wiążących decyzji dotyczących ochrony zasobów rybnych podlegających jej kompetencjom w odniesieniu do zatrzymywania połowów w ramach kwoty „Inne”, inspekcji w porcie wyładunków dorsza atlantyckiego w rejonie 3M i halibuta niebieskiego, oraz wzmocnienia przepisów dotyczących monitorowania, naruszeń i egzekwowania (zwanych dalej „decyzjami NAFO”).

| (3) | Decyzje NAFO są skierowane do umawiających się stron NAFO, ale nakładają również obowiązki na operatorów. Po ich wejściu w życie w dniu 2 grudnia 2021 r. środki NAFO dotyczące ochrony i jej egzekwowania (zwane dalej „CEM”) są wiążące dla wszystkich umawiających się stron NAFO. W związku z tym mają zostać one włączone do prawa Unii w zakresie, w jakim nie są one jeszcze uwzględnione w prawie Unii. |
| --- | --- |

(3)

Decyzje NAFO są skierowane do umawiających się stron NAFO, ale nakładają również obowiązki na operatorów. Po ich wejściu w życie w dniu 2 grudnia 2021 r. środki NAFO dotyczące ochrony i jej egzekwowania (zwane dalej „CEM”) są wiążące dla wszystkich umawiających się stron NAFO. W związku z tym mają zostać one włączone do prawa Unii w zakresie, w jakim nie są one jeszcze uwzględnione w prawie Unii.

| (4) | Należy zatem dostosować rozporządzenie (UE) 2019/833 w celu zastosowania tych nowych CEM do unijnych statków rybackich. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem dostosować rozporządzenie (UE) 2019/833 w celu zastosowania tych nowych CEM do unijnych statków rybackich.

| (5) | Niektóre CEM prawdopodobnie zostaną zmienione podczas corocznych posiedzeń NAFO w następstwie wprowadzenia nowych środków technicznych w związku ze zmieniającą się biomasą stad i przeglądem obszarowych ograniczeń połowów dennych. Zatem w celu szybkiego włączenia do prawa Unii takich przyszłych zmian w CEM przed rozpoczęciem okresu połowowego, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wyładunku i środków inspekcji dla halibuta niebieskiego oraz środków kontroli dla dorsza atlantyckiego w rejonie 3M. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami ustanowionymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (5). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowywaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(5)

Niektóre CEM prawdopodobnie zostaną zmienione podczas corocznych posiedzeń NAFO w następstwie wprowadzenia nowych środków technicznych w związku ze zmieniającą się biomasą stad i przeglądem obszarowych ograniczeń połowów dennych. Zatem w celu szybkiego włączenia do prawa Unii takich przyszłych zmian w CEM przed rozpoczęciem okresu połowowego, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wyładunku i środków inspekcji dla halibuta niebieskiego oraz środków kontroli dla dorsza atlantyckiego w rejonie 3M. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami ustanowionymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (5). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowywaniem aktów delegowanych.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2019/833, |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2019/833,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2019/833

W rozporządzeniu (UE) 2019/833 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 7 ust. 3 lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | w przypadku gdy obowiązuje zakaz połowów (moratoria) lub gdy w pełni wykorzystano kwotę »Inne« dotyczącą tego stada: 1 250 kg lub 5 %, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa, w odniesieniu do tych umawiających się stron, które powiadomiły o wykorzystaniu kwoty »Inne« zgodnie z art. 6;”; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 7 ust. 3 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

w przypadku gdy obowiązuje zakaz połowów (moratoria) lub gdy w pełni wykorzystano kwotę »Inne« dotyczącą tego stada: 1 250 kg lub 5 %, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa, w odniesieniu do tych umawiających się stron, które powiadomiły o wykorzystaniu kwoty »Inne« zgodnie z art. 6;”;

| 2) | art. 9a ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | każde państwo członkowskie prowadzi w swoich portach inspekcje co najmniej 50 % wyładunków i przeładunków dorsza atlantyckiego z rejonu 3M oraz sporządza sprawozdanie z inspekcji w formacie przewidzianym w załączniku IV.C do CEM, o którym mowa w pkt 9 załącznika do niniejszego rozporządzenia, i wysyła je sekretarzowi wykonawczemu NAFO z kopią do Komisji i EFCA, w ciągu 12 dni roboczych od daty zakończenia inspekcji. W tym sprawozdaniu wskazuje się i szczegółowo opisuje wszelkie naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, które zostały wykryte podczas inspekcji w porcie. Sprawozdanie zawiera wszystkie dostępne istotne informacje o naruszeniach wykrytych na morzu podczas bieżącego rejsu statku rybackiego poddanego inspekcji.”; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 9a ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

każde państwo członkowskie prowadzi w swoich portach inspekcje co najmniej 50 % wyładunków i przeładunków dorsza atlantyckiego z rejonu 3M oraz sporządza sprawozdanie z inspekcji w formacie przewidzianym w załączniku IV.C do CEM, o którym mowa w pkt 9 załącznika do niniejszego rozporządzenia, i wysyła je sekretarzowi wykonawczemu NAFO z kopią do Komisji i EFCA, w ciągu 12 dni roboczych od daty zakończenia inspekcji. W tym sprawozdaniu wskazuje się i szczegółowo opisuje wszelkie naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, które zostały wykryte podczas inspekcji w porcie. Sprawozdanie zawiera wszystkie dostępne istotne informacje o naruszeniach wykrytych na morzu podczas bieżącego rejsu statku rybackiego poddanego inspekcji.”;

| 3) | art. 10 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:






  „e) | każde państwo członkowskie prowadzi w swoich portach inspekcje każdego wyładunku halibuta niebieskiego, jeżeli ilości tego stada na statku stanowią więcej niż 5 % całego połowu lub więcej niż 2 500 kg, oraz sporządza sprawozdanie z inspekcji w formacie przewidzianym w załączniku IV.C do CEM, o którym mowa w pkt 9 załącznika do niniejszego rozporządzenia, i wysyła je sekretarzowi wykonawczemu NAFO z kopią do Komisji i EFCA, w ciągu 14 dni roboczych od daty zakończenia inspekcji. W tym sprawozdaniu wskazuje się i szczegółowo opisuje wszelkie naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, które zostały wykryte podczas inspekcji w porcie. Sprawozdanie zawiera wszystkie dostępne istotne informacje o naruszeniach wykrytych na morzu podczas bieżącego rejsu statku rybackiego poddanego inspekcji.”; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 10 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

każde państwo członkowskie prowadzi w swoich portach inspekcje każdego wyładunku halibuta niebieskiego, jeżeli ilości tego stada na statku stanowią więcej niż 5 % całego połowu lub więcej niż 2 500 kg, oraz sporządza sprawozdanie z inspekcji w formacie przewidzianym w załączniku IV.C do CEM, o którym mowa w pkt 9 załącznika do niniejszego rozporządzenia, i wysyła je sekretarzowi wykonawczemu NAFO z kopią do Komisji i EFCA, w ciągu 14 dni roboczych od daty zakończenia inspekcji. W tym sprawozdaniu wskazuje się i szczegółowo opisuje wszelkie naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, które zostały wykryte podczas inspekcji w porcie. Sprawozdanie zawiera wszystkie dostępne istotne informacje o naruszeniach wykrytych na morzu podczas bieżącego rejsu statku rybackiego poddanego inspekcji.”;

| 4) | art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie:






  „1. | Każde państwo członkowskie najpóźniej w dniu 1 listopada każdego roku wysyła następujące informacje do EFCA (z kopią do Komisji), która zapewnia, aby informacje te zostały przesłane do sekretarza wykonawczego NAFO:






  a) | dane kontaktowe właściwego organu, który pełni funkcję punktu kontaktowego na potrzeby natychmiastowego powiadamiania o naruszeniach na obszarze podlegającym regulacji, a także wszelkie późniejsze zmiany tych danych, nie później niż 15 dni przed wprowadzeniem tych zmian; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Każde państwo członkowskie najpóźniej w dniu 1 listopada każdego roku wysyła następujące informacje do EFCA (z kopią do Komisji), która zapewnia, aby informacje te zostały przesłane do sekretarza wykonawczego NAFO:

a)

dane kontaktowe właściwego organu, który pełni funkcję punktu kontaktowego na potrzeby natychmiastowego powiadamiania o naruszeniach na obszarze podlegającym regulacji, a także wszelkie późniejsze zmiany tych danych, nie później niż 15 dni przed wprowadzeniem tych zmian;

| b) | imiona i nazwiska inspektorów i inspektorów stażystów oraz nazwę, radiowy sygnał wywoławczy i dane kontaktowe każdej jednostki inspekcyjnej, którą dane państwo wyznaczyło do systemu. Państwo członkowskie powiadamia o zmianach w tych danych, w miarę możliwości, z co najmniej 60-dniowym wyprzedzeniem.”; |
| --- | --- |

b)

imiona i nazwiska inspektorów i inspektorów stażystów oraz nazwę, radiowy sygnał wywoławczy i dane kontaktowe każdej jednostki inspekcyjnej, którą dane państwo wyznaczyło do systemu. Państwo członkowskie powiadamia o zmianach w tych danych, w miarę możliwości, z co najmniej 60-dniowym wyprzedzeniem.”;

| 5) | art. 35 ust. 1 lit. g) otrzymuje brzmienie:






  „g) | połowy przy użyciu sieci o niedozwolonym rozmiarze oczka, niedozwolonej kratownicy sortującej lub niedozwolonych odstępach między prętami kratownicy, lub bez użycia kratownic sortujących lub kratownic, będące naruszeniem art. 13 lub art. 14;”; |
| --- | --- | --- |

5)

art. 35 ust. 1 lit. g) otrzymuje brzmienie:

„g)

połowy przy użyciu sieci o niedozwolonym rozmiarze oczka, niedozwolonej kratownicy sortującej lub niedozwolonych odstępach między prętami kratownicy, lub bez użycia kratownic sortujących lub kratownic, będące naruszeniem art. 13 lub art. 14;”;

| 6) | w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | zapewnia, aby sankcje, które mają zastosowanie w odniesieniu do naruszeń – oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe zgodnie z przepisami krajowymi, w przypadku powtarzających się naruszeń, w szczególności naruszeń, o których mowa w art. 35 ust. 3 lit. c) ppkt (iii) i (iv) – były na tyle surowe, aby skutecznie zapewniać przestrzeganie przepisów, zniechęcać do kolejnych naruszeń przepisów lub ich powtarzania oraz pozbawiać sprawców korzyści uzyskanych w wyniku naruszenia.”; |
| --- | --- | --- | --- |

6)

w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

zapewnia, aby sankcje, które mają zastosowanie w odniesieniu do naruszeń – oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe zgodnie z przepisami krajowymi, w przypadku powtarzających się naruszeń, w szczególności naruszeń, o których mowa w art. 35 ust. 3 lit. c) ppkt (iii) i (iv) – były na tyle surowe, aby skutecznie zapewniać przestrzeganie przepisów, zniechęcać do kolejnych naruszeń przepisów lub ich powtarzania oraz pozbawiać sprawców korzyści uzyskanych w wyniku naruszenia.”;

| b) | w ust. 2 dodaje się następujące litery w brzmieniu:






  „e) | zwiększone lub dodatkowe wymogi w zakresie sprawozdawczości, takie jak zwiększona częstotliwość sprawozdań lub dodatkowe dane do zgłaszania; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 2 dodaje się następujące litery w brzmieniu:

„e)

zwiększone lub dodatkowe wymogi w zakresie sprawozdawczości, takie jak zwiększona częstotliwość sprawozdań lub dodatkowe dane do zgłaszania; oraz

| f) | zwiększone lub dodatkowe wymogi w zakresie monitorowania, takie jak zabranie na pokład obserwatora lub inspektora lub zainstalowanie zdalnego monitorowania elektronicznego wdrożonego zgodnie z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi dla statków rybackich prowadzących działalność na obszarze podlegającym regulacji.”; |
| --- | --- |

f)

zwiększone lub dodatkowe wymogi w zakresie monitorowania, takie jak zabranie na pokład obserwatora lub inspektora lub zainstalowanie zdalnego monitorowania elektronicznego wdrożonego zgodnie z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi dla statków rybackich prowadzących działalność na obszarze podlegającym regulacji.”;

| 7) | art. 40 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Państwo członkowskie przesyła Komisji dane kontaktowe właściwego organu, który działa jako punkt kontaktowy na potrzeby przyjmowania zgłoszeń, zgodnie z art. 39 ust. 5, oraz na potrzeby przekazywania potwierdzenia, zgodnie z art. 39 ust. 6. Komisja przesyła te informacje sekretarzowi wykonawczemu NAFO.”; |
| --- | --- |

7)

art. 40 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwo członkowskie przesyła Komisji dane kontaktowe właściwego organu, który działa jako punkt kontaktowy na potrzeby przyjmowania zgłoszeń, zgodnie z art. 39 ust. 5, oraz na potrzeby przekazywania potwierdzenia, zgodnie z art. 39 ust. 6. Komisja przesyła te informacje sekretarzowi wykonawczemu NAFO.”;

| 8) | w art. 50 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | procedur dotyczących statków zatrzymujących na burcie ponad 50 ton masy w relacji pełnej całkowitego połowu i wpływających na obszar podlegający regulacji w celu prowadzenia połowów halibuta niebieskiego, w odniesieniu do treści zawiadomień przewidzianych w art. 10 ust. 2 lit. a) i b), warunków rozpoczęcia połowów przewidzianych w art. 10 ust. 2 lit. d), oraz przepisów dotyczących wyładunku i inspekcji w odniesieniu do halibuta niebieskiego, określonych w art. 10 ust. 1 lit. e);”; |
| --- | --- | --- | --- |

8)

w art. 50 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

procedur dotyczących statków zatrzymujących na burcie ponad 50 ton masy w relacji pełnej całkowitego połowu i wpływających na obszar podlegający regulacji w celu prowadzenia połowów halibuta niebieskiego, w odniesieniu do treści zawiadomień przewidzianych w art. 10 ust. 2 lit. a) i b), warunków rozpoczęcia połowów przewidzianych w art. 10 ust. 2 lit. d), oraz przepisów dotyczących wyładunku i inspekcji w odniesieniu do halibuta niebieskiego, określonych w art. 10 ust. 1 lit. e);”;

| b) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „l) | środków kontroli dorsza atlantyckiego w rejonie 3M przewidzianych w art. 9a.”. |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się literę w brzmieniu:

„l)

środków kontroli dorsza atlantyckiego w rejonie 3M przewidzianych w art. 9a.”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 19 października 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  
  Dz.U. C 290 z 29.7.2022, s. 149.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 4 października 2022 r.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/833 z dnia 20 maja 2019 r. ustanawiające środki ochrony i egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku, zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/1627 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2115/2005 i (WE) nr 1386/2007 (Dz.U. L 141 z 28.5.2019, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1231 z dnia 14 lipca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/833 ustanawiające środki ochrony i egzekwowania mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (Dz.U. L 274 z 30.7.2021, s. 32).

4

(5)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

5

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/14

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2038

z dnia 19 października 2022 r.

w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (EWG) nr 95/93 w odniesieniu do tymczasowego złagodzenia zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie w portach lotniczych Unii ze względu na sytuację epidemiologiczną lub agresję zbrojną

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (EWG) nr 95/93 (3) było kilkakrotnie zmieniane od początku kryzysu związanego z COVID-19, ponieważ zawarty w przedmiotowym rozporządzeniu wymóg wykorzystania co najmniej 80 % serii czasów na start lub lądowanie w celu utrzymania prawa do tej serii czasów w następnym równoważnym okresie rozkładowym stał się dla przewoźników lotniczych niemożliwy do spełnienia ze względu na bardzo ograniczone natężenie ruchu lotniczego. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 95/93 (3) było kilkakrotnie zmieniane od początku kryzysu związanego z COVID-19, ponieważ zawarty w przedmiotowym rozporządzeniu wymóg wykorzystania co najmniej 80 % serii czasów na start lub lądowanie w celu utrzymania prawa do tej serii czasów w następnym równoważnym okresie rozkładowym stał się dla przewoźników lotniczych niemożliwy do spełnienia ze względu na bardzo ograniczone natężenie ruchu lotniczego.

| (2) | Dane opublikowane przez Eurocontrol, który jest menedżerem sieci ds. funkcji sieciowych ruchu lotniczego w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, pokazują, że ruch lotniczy od początku sezonu letniego 2022 znacznie się ożywił, a zgodnie z prognozą bazową natężenie ruchu lotniczego na początku sezonu zimowego 2022/2023 wyniesie około 90 % natężenia z 2019 r. Liczby te uzasadniają przywrócenie w sezonie letnim w 2023 r. wymogu wykorzystania 80 % czasów na start lub lądowanie co do zasady, przy czym należy uzupełnić ten wymóg o możliwość szczególnego złagodzenia przedmiotowego progu w przypadkach uzasadnionego niewykorzystania czasów na start lub lądowanie. |
| --- | --- |

(2)

Dane opublikowane przez Eurocontrol, który jest menedżerem sieci ds. funkcji sieciowych ruchu lotniczego w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, pokazują, że ruch lotniczy od początku sezonu letniego 2022 znacznie się ożywił, a zgodnie z prognozą bazową natężenie ruchu lotniczego na początku sezonu zimowego 2022/2023 wyniesie około 90 % natężenia z 2019 r. Liczby te uzasadniają przywrócenie w sezonie letnim w 2023 r. wymogu wykorzystania 80 % czasów na start lub lądowanie co do zasady, przy czym należy uzupełnić ten wymóg o możliwość szczególnego złagodzenia przedmiotowego progu w przypadkach uzasadnionego niewykorzystania czasów na start lub lądowanie.

| (3) | Niemniej jednak, z uwagi na kryzys związany z COVID-19, sytuacja w sektorze lotnictwa pozostaje wysoce niepewna. Tak jak miało to miejsce pod koniec 2021 r., mogą się pojawić nowe warianty COVID-19, które spowodują nagłe reakcje zarówno ze strony władz państwowych, jak i konsumentów, co z kolei może mieć negatywny wpływ na ruch lotniczy. Ponadto niektóre rynki długodystansowe są nadal dotknięte środkami sanitarnymi poważnie utrudniającymi ruch lotniczy. |
| --- | --- |

(3)

Niemniej jednak, z uwagi na kryzys związany z COVID-19, sytuacja w sektorze lotnictwa pozostaje wysoce niepewna. Tak jak miało to miejsce pod koniec 2021 r., mogą się pojawić nowe warianty COVID-19, które spowodują nagłe reakcje zarówno ze strony władz państwowych, jak i konsumentów, co z kolei może mieć negatywny wpływ na ruch lotniczy. Ponadto niektóre rynki długodystansowe są nadal dotknięte środkami sanitarnymi poważnie utrudniającymi ruch lotniczy.

| (4) | Rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie również wpływa na ruch lotniczy i zdolność przewoźników lotniczych do wykorzystywania ich czasów na start lub lądowanie, ponieważ unijni przewoźnicy lotniczy nie mogą wchodzić w przestrzeń powietrzną Białorusi, Rosji i Ukrainy. |
| --- | --- |

(4)

Rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie również wpływa na ruch lotniczy i zdolność przewoźników lotniczych do wykorzystywania ich czasów na start lub lądowanie, ponieważ unijni przewoźnicy lotniczy nie mogą wchodzić w przestrzeń powietrzną Białorusi, Rosji i Ukrainy.

| (5) | Wprowadzane przez państwa ograniczenia związane z podróżą ze względów sanitarnych oraz brak możliwości wchodzenia w przestrzeń powietrzną obszaru, który stał się strefą wojenną, pozostają poza kontrolą przewoźników lotniczych. Okoliczności te mogą prowadzić do dobrowolnego lub przymusowego odwoływania przewozów lotniczych lub dostosowywania rozkładów lotów. W szczególności dobrowolne odwoływanie chroni kondycję finansową przewoźników lotniczych, a jednocześnie pozwala uniknąć niekorzystnego wpływu na środowisko wynikającego z wykonywania przelotów wyłącznie w celu zachowania związanych z nimi czasów na start lub lądowanie. |
| --- | --- |

(5)

Wprowadzane przez państwa ograniczenia związane z podróżą ze względów sanitarnych oraz brak możliwości wchodzenia w przestrzeń powietrzną obszaru, który stał się strefą wojenną, pozostają poza kontrolą przewoźników lotniczych. Okoliczności te mogą prowadzić do dobrowolnego lub przymusowego odwoływania przewozów lotniczych lub dostosowywania rozkładów lotów. W szczególności dobrowolne odwoływanie chroni kondycję finansową przewoźników lotniczych, a jednocześnie pozwala uniknąć niekorzystnego wpływu na środowisko wynikającego z wykonywania przelotów wyłącznie w celu zachowania związanych z nimi czasów na start lub lądowanie.

| (6) | W tych okolicznościach przewoźnicy lotniczy, którzy nie wykorzystują swoich czasów na start lub lądowanie zgodnie ze wskaźnikiem minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie określonym w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 95/93, nie powinni automatycznie tracić prawa pierwszeństwa do serii czasów na start lub lądowanie określonego w art. 8 ust. 2 i art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia, które w innych okolicznościach by im przysługiwało. W niniejszym rozporządzeniu powinno się ustanowić zasady szczególne temu służące. |
| --- | --- |

(6)

W tych okolicznościach przewoźnicy lotniczy, którzy nie wykorzystują swoich czasów na start lub lądowanie zgodnie ze wskaźnikiem minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie określonym w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 95/93, nie powinni automatycznie tracić prawa pierwszeństwa do serii czasów na start lub lądowanie określonego w art. 8 ust. 2 i art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia, które w innych okolicznościach by im przysługiwało. W niniejszym rozporządzeniu powinno się ustanowić zasady szczególne temu służące.

| (7) | Jednocześnie należy przypomnieć cele rozporządzenia (EWG) nr 95/93, obejmujące zapewnienie efektywnego wykorzystania przepustowości portu lotniczego oraz zapewnienie wszystkim przewoźnikom lotniczym sprawiedliwego dostępu do ograniczonej przepustowości portu lotniczego, a tym samym wspieranie konkurencji. Dostosowanie wymogów dotyczących normalnego wykorzystywania czasów na start lub lądowanie za pomocą niższego wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie lub rozszerzonego stosowania wyjątków dotyczących uzasadnionego niewykorzystania powinno być ściśle ograniczone do sytuacji, w których złagodzenie zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie jest konieczne i nie prowadzi do nieuczciwej przewagi konkurencyjnej dla przewoźników lotniczych posiadających historyczne czasy na start lub lądowanie. |
| --- | --- |

(7)

Jednocześnie należy przypomnieć cele rozporządzenia (EWG) nr 95/93, obejmujące zapewnienie efektywnego wykorzystania przepustowości portu lotniczego oraz zapewnienie wszystkim przewoźnikom lotniczym sprawiedliwego dostępu do ograniczonej przepustowości portu lotniczego, a tym samym wspieranie konkurencji. Dostosowanie wymogów dotyczących normalnego wykorzystywania czasów na start lub lądowanie za pomocą niższego wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie lub rozszerzonego stosowania wyjątków dotyczących uzasadnionego niewykorzystania powinno być ściśle ograniczone do sytuacji, w których złagodzenie zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie jest konieczne i nie prowadzi do nieuczciwej przewagi konkurencyjnej dla przewoźników lotniczych posiadających historyczne czasy na start lub lądowanie.

| (8) | W szczególności należy zapewnić, aby przewoźnicy lotniczy gotowi świadczyć usługi mieli prawo wykorzystywać niewykorzystaną przepustowość oraz by mieli możliwość utrzymania odnośnych czasów na start lub lądowanie w perspektywie długoterminowej. Powinno to pozwolić utrzymać zachęty dla przewoźników lotniczych do wykorzystywania przepustowości portów lotniczych, co z kolei byłoby korzystne dla konsumentów pod względem jakości sieci połączeń. |
| --- | --- |

(8)

W szczególności należy zapewnić, aby przewoźnicy lotniczy gotowi świadczyć usługi mieli prawo wykorzystywać niewykorzystaną przepustowość oraz by mieli możliwość utrzymania odnośnych czasów na start lub lądowanie w perspektywie długoterminowej. Powinno to pozwolić utrzymać zachęty dla przewoźników lotniczych do wykorzystywania przepustowości portów lotniczych, co z kolei byłoby korzystne dla konsumentów pod względem jakości sieci połączeń.

| (9) | Zgodnie z tymi zasadami należy zatem określić na ograniczony okres warunki, na jakich przewoźnicy lotniczy zachowują uprawnienia do serii czasów na start lub lądowanie na podstawie art. 8 ust. 2 i art. 10 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 95/93 oraz ustanowić wymogi dotyczące udostępniania przez przewoźników lotniczych, których to dotyczy, niewykorzystanej przepustowości. Okres ten powinien trwać od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r., zgodnie z prognozą Eurocontrolu dotyczącą odbudowy ruchu lotniczego. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z tymi zasadami należy zatem określić na ograniczony okres warunki, na jakich przewoźnicy lotniczy zachowują uprawnienia do serii czasów na start lub lądowanie na podstawie art. 8 ust. 2 i art. 10 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 95/93 oraz ustanowić wymogi dotyczące udostępniania przez przewoźników lotniczych, których to dotyczy, niewykorzystanej przepustowości. Okres ten powinien trwać od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r., zgodnie z prognozą Eurocontrolu dotyczącą odbudowy ruchu lotniczego.

| (10) | W okresie tym należy zachować rozszerzoną definicję terminu „nowy podmiot”, aby zwiększyć liczbę objętych nią przewoźników lotniczych, dając tym samym większej ich liczbie możliwość rozpoczęcia i rozszerzenia działalności. |
| --- | --- |

(10)

W okresie tym należy zachować rozszerzoną definicję terminu „nowy podmiot”, aby zwiększyć liczbę objętych nią przewoźników lotniczych, dając tym samym większej ich liczbie możliwość rozpoczęcia i rozszerzenia działalności.

| (11) | Od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. w systemie przydziału czasów na start lub lądowanie w dalszym ciągu powinno się uwzględniać wysiłki przewoźników lotniczych, którzy wykonali loty z wykorzystaniem czasów na start lub lądowanie należących do serii, do której na podstawie art. 8 ust. 2 i art. 10 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 95/93 uprawniony jest inny przewoźnik lotniczy, ale które zostały udostępnione koordynatorowi czasów na start lub lądowanie w celu tymczasowego ponownego przydziału. W związku z tym przewoźnicy lotniczy, którzy wykorzystali co najmniej pięć czasów na start lub lądowanie w danej serii, powinni mieć pierwszeństwo przy przydzielaniu odnośnych serii na następny równoważny okres rozkładowy, z zastrzeżeniem dostępności przepustowości portu lotniczego. |
| --- | --- |

(11)

Od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. w systemie przydziału czasów na start lub lądowanie w dalszym ciągu powinno się uwzględniać wysiłki przewoźników lotniczych, którzy wykonali loty z wykorzystaniem czasów na start lub lądowanie należących do serii, do której na podstawie art. 8 ust. 2 i art. 10 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 95/93 uprawniony jest inny przewoźnik lotniczy, ale które zostały udostępnione koordynatorowi czasów na start lub lądowanie w celu tymczasowego ponownego przydziału. W związku z tym przewoźnicy lotniczy, którzy wykorzystali co najmniej pięć czasów na start lub lądowanie w danej serii, powinni mieć pierwszeństwo przy przydzielaniu odnośnych serii na następny równoważny okres rozkładowy, z zastrzeżeniem dostępności przepustowości portu lotniczego.

| (12) | Aby złagodzić skutki rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie oraz wesprzeć przywrócenie sieci połączeń między Unią a Ukrainą, konieczne jest przedłużenie okresu, w którym operatorzy mogą powoływać się na powód określony w art. 10 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 95/93 w celu uzasadnienia niewykorzystania serii czasów na start lub lądowanie na trasach między Unią a Ukrainą. |
| --- | --- |

(12)

Aby złagodzić skutki rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie oraz wesprzeć przywrócenie sieci połączeń między Unią a Ukrainą, konieczne jest przedłużenie okresu, w którym operatorzy mogą powoływać się na powód określony w art. 10 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 95/93 w celu uzasadnienia niewykorzystania serii czasów na start lub lądowanie na trasach między Unią a Ukrainą.

| (13) | Bez uszczerbku dla spoczywającego na państwach członkowskich obowiązku przestrzegania prawa Unii, a w szczególności przepisów określonych w Traktatach oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 (4), na przewoźników lotniczych nie można przerzucać negatywnych skutków dotyczących możliwości podróżowania przez pasażerów w związku z ewentualnymi ograniczeniami przyjętymi przez organy publiczne państw członkowskich lub państw trzecich w odpowiedzi na sytuacje epidemiologiczne, klęski żywiołowe lub niepokoje polityczne, takie jak rebelie, zamieszki lub poważne zakłócenia porządku publicznego, a skutki te należy łagodzić, w przypadku gdy przyjęte środki istotnie wpływają na celowość lub możliwość podróżowania lub popyt na dane trasy. Środki łagodzące powinny zapewniać, aby przewoźnicy lotniczy nie byli karani za niewykorzystanie czasów na start lub lądowanie, kiedy jest ono wynikiem takich ograniczeń. |
| --- | --- |

(13)

Bez uszczerbku dla spoczywającego na państwach członkowskich obowiązku przestrzegania prawa Unii, a w szczególności przepisów określonych w Traktatach oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 (4), na przewoźników lotniczych nie można przerzucać negatywnych skutków dotyczących możliwości podróżowania przez pasażerów w związku z ewentualnymi ograniczeniami przyjętymi przez organy publiczne państw członkowskich lub państw trzecich w odpowiedzi na sytuacje epidemiologiczne, klęski żywiołowe lub niepokoje polityczne, takie jak rebelie, zamieszki lub poważne zakłócenia porządku publicznego, a skutki te należy łagodzić, w przypadku gdy przyjęte środki istotnie wpływają na celowość lub możliwość podróżowania lub popyt na dane trasy. Środki łagodzące powinny zapewniać, aby przewoźnicy lotniczy nie byli karani za niewykorzystanie czasów na start lub lądowanie, kiedy jest ono wynikiem takich ograniczeń.

| (14) | Aby zmniejszyć ryzyko zakłóceń konkurencji i zapewnić efektywne wykorzystanie przepustowości portu lotniczego, ukierunkowane złagodzenie skutków nałożenia wspomnianych ograniczeń powinno być ograniczone w czasie i zakresie w celu zapewnienia, aby skutek środka łagodzącego był ograniczony do okresu, w którym jego stosowanie jest uzasadnione. Do celów rozporządzenia (EWG) nr 95/93 czasy na start i lądowanie, których dotyczą takie środki łagodzące skutki wspomnianych ograniczeń, należy uznawać za wykorzystane. |
| --- | --- |

(14)

Aby zmniejszyć ryzyko zakłóceń konkurencji i zapewnić efektywne wykorzystanie przepustowości portu lotniczego, ukierunkowane złagodzenie skutków nałożenia wspomnianych ograniczeń powinno być ograniczone w czasie i zakresie w celu zapewnienia, aby skutek środka łagodzącego był ograniczony do okresu, w którym jego stosowanie jest uzasadnione. Do celów rozporządzenia (EWG) nr 95/93 czasy na start i lądowanie, których dotyczą takie środki łagodzące skutki wspomnianych ograniczeń, należy uznawać za wykorzystane.

| (15) | Należy doprecyzować, że przepisy określające wyjątki dotyczące uzasadnionego niewykorzystania czasów na start lub lądowanie nie mają zastosowania do przewoźników lotniczych objętych środkami ograniczającymi przyjętymi na podstawie art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) lub art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ani do przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii wymienionych w załączniku A lub B do rozporządzenia Komisji (WE) nr 474/2006 (5). W celu zapewnienia skutecznego stosowania tych środków, brak możliwości powołania się na przepisy określające wyjątki dotyczące uzasadnionego niewykorzystania czasów na start lub lądowanie powinien mieć zastosowanie również do przewoźników lotniczych, którzy są już objęci takimi środkami ograniczającymi obowiązującymi w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(15)

Należy doprecyzować, że przepisy określające wyjątki dotyczące uzasadnionego niewykorzystania czasów na start lub lądowanie nie mają zastosowania do przewoźników lotniczych objętych środkami ograniczającymi przyjętymi na podstawie art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) lub art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ani do przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii wymienionych w załączniku A lub B do rozporządzenia Komisji (WE) nr 474/2006 (5). W celu zapewnienia skutecznego stosowania tych środków, brak możliwości powołania się na przepisy określające wyjątki dotyczące uzasadnionego niewykorzystania czasów na start lub lądowanie powinien mieć zastosowanie również do przewoźników lotniczych, którzy są już objęci takimi środkami ograniczającymi obowiązującymi w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

| (16) | Należy wzmocnić współpracę między koordynatorami w celu zapewnienia jednolitego wdrażania rozporządzenia (EWG) nr 95/93 w całej Unii. |
| --- | --- |

(16)

Należy wzmocnić współpracę między koordynatorami w celu zapewnienia jednolitego wdrażania rozporządzenia (EWG) nr 95/93 w całej Unii.

| (17) | Koordynatorzy powinni wymieniać się najlepszymi praktykami w zakresie wdrażania rozporządzenia (EWG) nr 95/93, w tym za pośrednictwem Europejskiego Stowarzyszenia Koordynatorów Portów Lotniczych (EUACA). Zachęca się EUACA do dalszego wydawania wytycznych w celu zapewnienia harmonijnego wdrażania przepisów unijnych, w szczególności w odniesieniu do przepisów dotyczących środków łagodzących ograniczenia. Ponadto to, czy środki łagodzące są stosowane czy nie, jest ważną informacją dla przewoźników lotniczych podczas planowania rozkładów lotów. W związku z tym konieczne jest zapewnienie przejrzystej komunikacji ze strony koordynatorów. |
| --- | --- |

(17)

Koordynatorzy powinni wymieniać się najlepszymi praktykami w zakresie wdrażania rozporządzenia (EWG) nr 95/93, w tym za pośrednictwem Europejskiego Stowarzyszenia Koordynatorów Portów Lotniczych (EUACA). Zachęca się EUACA do dalszego wydawania wytycznych w celu zapewnienia harmonijnego wdrażania przepisów unijnych, w szczególności w odniesieniu do przepisów dotyczących środków łagodzących ograniczenia. Ponadto to, czy środki łagodzące są stosowane czy nie, jest ważną informacją dla przewoźników lotniczych podczas planowania rozkładów lotów. W związku z tym konieczne jest zapewnienie przejrzystej komunikacji ze strony koordynatorów.

| (18) | Chociaż środki łagodzące ograniczenia należy interpretować ściśle, ponieważ stanowią one wyjątek od zwykłych wymogów dotyczących wykorzystywania czasów na start lub lądowanie, w niektórych przypadkach możliwe powinno być zobowiązanie wszystkich koordynatorów do wspólnych działań w celu zapewnienia równych warunków działania w całej Unii. Pod pewnymi warunkami i na podstawie jednomyślnej decyzji, koordynatorzy powinni móc stosować ten przepis do wszystkich czasów na start lub lądowanie posiadanych przez koordynowane porty lotnicze. |
| --- | --- |

(18)

Chociaż środki łagodzące ograniczenia należy interpretować ściśle, ponieważ stanowią one wyjątek od zwykłych wymogów dotyczących wykorzystywania czasów na start lub lądowanie, w niektórych przypadkach możliwe powinno być zobowiązanie wszystkich koordynatorów do wspólnych działań w celu zapewnienia równych warunków działania w całej Unii. Pod pewnymi warunkami i na podstawie jednomyślnej decyzji, koordynatorzy powinni móc stosować ten przepis do wszystkich czasów na start lub lądowanie posiadanych przez koordynowane porty lotnicze.

| (19) | Na wiarygodność prognoz dotyczących ruchu lotniczego w sezonie zimowym 2022/2023 negatywnie wpływa niepewność dotycząca rozwoju sytuacji w zakresie różnych kryzysów, w szczególności sytuacji w Ukrainie i kryzysu związanego z COVID-19. W związku z tym przewoźnicy lotniczy powinni być zwolnieni, w niezbędnym zakresie, z wymogów zakładających wykorzystywanie czasów na start lub lądowanie, tak aby mogli utrzymać prawo do tych samych czasów na start lub lądowanie w następnym równoważnym okresie rozkładowym. Umożliwiłoby to przewoźnikom lotniczym zwiększanie liczby przewozów, gdy pozwalają na to okoliczności, z myślą o stosowaniu zwykłych zasad dotyczących wykorzystywania czasów na start lub lądowanie od sezonu letniego w 2023 r. z zastrzeżeniem wprowadzonych przez Komisję zmian – w przypadku wystąpienia szczególnych okoliczności – w celu reagowania na niektóre wyzwania dla sektora transportu lotniczego. |
| --- | --- |

(19)

Na wiarygodność prognoz dotyczących ruchu lotniczego w sezonie zimowym 2022/2023 negatywnie wpływa niepewność dotycząca rozwoju sytuacji w zakresie różnych kryzysów, w szczególności sytuacji w Ukrainie i kryzysu związanego z COVID-19. W związku z tym przewoźnicy lotniczy powinni być zwolnieni, w niezbędnym zakresie, z wymogów zakładających wykorzystywanie czasów na start lub lądowanie, tak aby mogli utrzymać prawo do tych samych czasów na start lub lądowanie w następnym równoważnym okresie rozkładowym. Umożliwiłoby to przewoźnikom lotniczym zwiększanie liczby przewozów, gdy pozwalają na to okoliczności, z myślą o stosowaniu zwykłych zasad dotyczących wykorzystywania czasów na start lub lądowanie od sezonu letniego w 2023 r. z zastrzeżeniem wprowadzonych przez Komisję zmian – w przypadku wystąpienia szczególnych okoliczności – w celu reagowania na niektóre wyzwania dla sektora transportu lotniczego.

| (20) | Aby uwzględnić zmieniający się wpływ kryzysu związanego z COVID-19 oraz innych sytuacji epidemiologicznych, a także bezpośrednie niszczycielskie skutki rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie dla ruchu lotniczego, wspierać połączenia z i do Ukrainy, a także aby elastycznie reagować na wyzwania – gdy jest to bezwzględnie konieczne i uzasadnione – z którymi w konsekwencji boryka się sektor transportu lotniczego, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany wartości procentowych wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie, w określonym przedziale, na każdy okres rozkładowy przypadający w okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r., zgodnie z prognozą Eurocontrolu dotyczącą odbudowy ruchu lotniczego i w odniesieniu do zmiany wartości procentowych wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie, w określonym przedziale, w odniesieniu do tras między Unią a Ukrainą na każdy okres rozkładowy przypadający od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (6). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(20)

Aby uwzględnić zmieniający się wpływ kryzysu związanego z COVID-19 oraz innych sytuacji epidemiologicznych, a także bezpośrednie niszczycielskie skutki rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie dla ruchu lotniczego, wspierać połączenia z i do Ukrainy, a także aby elastycznie reagować na wyzwania – gdy jest to bezwzględnie konieczne i uzasadnione – z którymi w konsekwencji boryka się sektor transportu lotniczego, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany wartości procentowych wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie, w określonym przedziale, na każdy okres rozkładowy przypadający w okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r., zgodnie z prognozą Eurocontrolu dotyczącą odbudowy ruchu lotniczego i w odniesieniu do zmiany wartości procentowych wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie, w określonym przedziale, w odniesieniu do tras między Unią a Ukrainą na każdy okres rozkładowy przypadający od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (6). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (21) | Porty lotnicze, dostawcy usług lotniskowych i przewoźnicy lotniczy potrzebują informacji na temat dostępnej przepustowości na potrzeby odpowiedniego planowania. Przewoźnicy lotniczy powinni nadal udostępniać koordynatorowi czasy na start lub lądowanie, których nie zamierzają wykorzystać – możliwie jak najszybciej i nie później niż trzy tygodnie przed planowaną datą lotu – w celu ewentualnego ponownego przydziału na rzecz innych przewoźników lotniczych. Przewoźnicy lotniczy, którzy wielokrotnie nie spełniają tego wymogu, nie powinni korzystać z obniżonego wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie. |
| --- | --- |

(21)

Porty lotnicze, dostawcy usług lotniskowych i przewoźnicy lotniczy potrzebują informacji na temat dostępnej przepustowości na potrzeby odpowiedniego planowania. Przewoźnicy lotniczy powinni nadal udostępniać koordynatorowi czasy na start lub lądowanie, których nie zamierzają wykorzystać – możliwie jak najszybciej i nie później niż trzy tygodnie przed planowaną datą lotu – w celu ewentualnego ponownego przydziału na rzecz innych przewoźników lotniczych. Przewoźnicy lotniczy, którzy wielokrotnie nie spełniają tego wymogu, nie powinni korzystać z obniżonego wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie.

| (22) | Jeżeli koordynator uzyskuje pewność, że przewoźnik lotniczy zaprzestał działalności w danym porcie lotniczym, koordynator ten powinien pozbawić tego przewoźnika lotniczego czasów na start lub lądowanie i umieścić je w puli w celu ponownego przydziału na rzecz innych przewoźników. |
| --- | --- |

(22)

Jeżeli koordynator uzyskuje pewność, że przewoźnik lotniczy zaprzestał działalności w danym porcie lotniczym, koordynator ten powinien pozbawić tego przewoźnika lotniczego czasów na start lub lądowanie i umieścić je w puli w celu ponownego przydziału na rzecz innych przewoźników.

| (23) | Zakaz wykonywania przez przewoźników lotniczych lotów do przestrzeni powietrznej Unii wynikający ze stosowania środków ograniczających przyjętych na podstawie art. 29 TEU lub art. 215 TFUE lub z zakazu wykonywania przewozów na mocy rozporządzenia (WE) nr 474/2006 może skutkować nieuzasadnionym blokowaniem czasów na start lub lądowanie w portach lotniczych Unii. Choć czasy na start lub lądowanie wykorzystywane wcześniej przez takich przewoźników lotniczych mogą być ponownie przydzielone na zasadzie ad hoc w czasie trwania okresu rozkładowego, nie zachęca to w wystarczającym stopniu do efektywnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie umożliwiającego liniom lotniczym w perspektywie długoterminowej zwiększenie konkurencji i jakości sieci połączeń z korzyścią dla konsumentów. Takich przewoźników lotniczych należy zatem niezwłocznie pozbawić czasów na start lub lądowanie. |
| --- | --- |

(23)

Zakaz wykonywania przez przewoźników lotniczych lotów do przestrzeni powietrznej Unii wynikający ze stosowania środków ograniczających przyjętych na podstawie art. 29 TEU lub art. 215 TFUE lub z zakazu wykonywania przewozów na mocy rozporządzenia (WE) nr 474/2006 może skutkować nieuzasadnionym blokowaniem czasów na start lub lądowanie w portach lotniczych Unii. Choć czasy na start lub lądowanie wykorzystywane wcześniej przez takich przewoźników lotniczych mogą być ponownie przydzielone na zasadzie ad hoc w czasie trwania okresu rozkładowego, nie zachęca to w wystarczającym stopniu do efektywnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie umożliwiającego liniom lotniczym w perspektywie długoterminowej zwiększenie konkurencji i jakości sieci połączeń z korzyścią dla konsumentów. Takich przewoźników lotniczych należy zatem niezwłocznie pozbawić czasów na start lub lądowanie.

| (24) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie zasad szczególnych i zwolnienie z ogólnych zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie przez ograniczony okres w celu złagodzenia skutków kryzysu epidemiologicznego i rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie dla ruchu lotniczego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiar i skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(24)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie zasad szczególnych i zwolnienie z ogólnych zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie przez ograniczony okres w celu złagodzenia skutków kryzysu epidemiologicznego i rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie dla ruchu lotniczego, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiar i skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (25) | Z uwagi na pilną potrzebę wynikającą z nadzwyczajnych okoliczności wywołanych kryzysem związanym z COVID-19 i rosyjską wojną napastniczą przeciwko Ukrainie, należy zastosować wyjątek od terminu ośmiu tygodni przewidziany w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. |
| --- | --- |

(25)

Z uwagi na pilną potrzebę wynikającą z nadzwyczajnych okoliczności wywołanych kryzysem związanym z COVID-19 i rosyjską wojną napastniczą przeciwko Ukrainie, należy zastosować wyjątek od terminu ośmiu tygodni przewidziany w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

| (26) | Aby umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(26)

Aby umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 95/93 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w lit. ba) wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

  „w okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r.
  »nowy podmiot« oznacza:”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w lit. ba) wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„w okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r.
  »nowy podmiot« oznacza:”;

| b) | lit. f) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

  „
  »przewoźnik lotniczy« oznacza przedsiębiorstwo transportu lotniczego posiadające ważną licencję na prowadzenie działalności lub ekwiwalent najpóźniej dnia 31 stycznia w odniesieniu do następnego sezonu letniego lub dnia 31 sierpnia w odniesieniu do następnego sezonu zimowego; do celów art. 4, 8, 8a, 10 i 10a definicja przewoźnika lotniczego obejmuje również podmioty zajmujące się komercyjnymi usługami lotniczymi, jeżeli działają one zgodnie z rozkładem; do celów art. 7 i 14 definicja przewoźnika lotniczego obejmuje również wszystkie podmioty gospodarcze zajmujące się lotnictwem cywilnym;”; |
| --- | --- |

b)

lit. f) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„
  »przewoźnik lotniczy« oznacza przedsiębiorstwo transportu lotniczego posiadające ważną licencję na prowadzenie działalności lub ekwiwalent najpóźniej dnia 31 stycznia w odniesieniu do następnego sezonu letniego lub dnia 31 sierpnia w odniesieniu do następnego sezonu zimowego; do celów art. 4, 8, 8a, 10 i 10a definicja przewoźnika lotniczego obejmuje również podmioty zajmujące się komercyjnymi usługami lotniczymi, jeżeli działają one zgodnie z rozkładem; do celów art. 7 i 14 definicja przewoźnika lotniczego obejmuje również wszystkie podmioty gospodarcze zajmujące się lotnictwem cywilnym;”;

| 2) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

  „2.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 7, 8a i 9, art. 10 ust. 1 oraz art. 14, ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania, jeżeli spełnione są następujące warunki:”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„2.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 7, 8a i 9, art. 10 ust. 1 oraz art. 14, ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania, jeżeli spełnione są następujące warunki:”;

| b) | ust. 2a akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „2a.   W okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. i z zastrzeżeniem dostępności przepustowości danego portu lotniczego, serię czasów na start lub lądowanie, zwróconą do puli czasów na start lub lądowanie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu na koniec okresu rozkładowego (zwanego dalej »referencyjnym okresem rozkładowym«), przydziela się, na wniosek, na następny równoważny okres rozkładowy przewoźnikowi lotniczemu, który wykorzystał co najmniej pięć czasów na start lub lądowanie z danej serii po zastosowaniu art. 10a ust. 7 w referencyjnym okresie rozkładowym.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2a akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2a.   W okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. i z zastrzeżeniem dostępności przepustowości danego portu lotniczego, serię czasów na start lub lądowanie, zwróconą do puli czasów na start lub lądowanie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu na koniec okresu rozkładowego (zwanego dalej »referencyjnym okresem rozkładowym«), przydziela się, na wniosek, na następny równoważny okres rozkładowy przewoźnikowi lotniczemu, który wykorzystał co najmniej pięć czasów na start lub lądowanie z danej serii po zastosowaniu art. 10a ust. 7 w referencyjnym okresie rozkładowym.”;

| c) | ust. 6a otrzymuje brzmienie:

  „6a.   W okresie, w którym zastosowanie mają parametry koordynacyjne COVID-19, oraz aby umożliwić właściwe stosowanie tych parametrów koordynacyjnych, koordynator, po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, może zmienić harmonogram wnioskowanych lub przydzielonych czasów na start lub lądowanie przypadających w okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. lub je anulować. W tym kontekście koordynator uwzględnia dodatkowe zasady i wytyczne, o których mowa w ust. 5, zależnie od warunków w nim określonych.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 6a otrzymuje brzmienie:

„6a.   W okresie, w którym zastosowanie mają parametry koordynacyjne COVID-19, oraz aby umożliwić właściwe stosowanie tych parametrów koordynacyjnych, koordynator, po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, może zmienić harmonogram wnioskowanych lub przydzielonych czasów na start lub lądowanie przypadających w okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. lub je anulować. W tym kontekście koordynator uwzględnia dodatkowe zasady i wytyczne, o których mowa w ust. 5, zależnie od warunków w nim określonych.”;

| 3) | w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | uchyla się ust. 2a; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

a)

uchyla się ust. 2a;

| b) | w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | w akapicie pierwszym wprowadza się następujące zmiany:






  — | lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | postępowanie sądowe dotyczące stosowania art. 9 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tras, w przypadku których zostały nałożone zobowiązania z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2408/92 mające skutek w tymczasowym zawieszeniu obsługi takich tras.”; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

b)

w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w akapicie pierwszym wprowadza się następujące zmiany:

—

lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

postępowanie sądowe dotyczące stosowania art. 9 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tras, w przypadku których zostały nałożone zobowiązania z tytułu świadczenia usług użyteczności publicznej zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2408/92 mające skutek w tymczasowym zawieszeniu obsługi takich tras.”;

| — | uchyla się lit. e); |
| --- | --- |

—

uchyla się lit. e);

| (ii) | uchyla się akapity drugi, trzeci, czwarty i piąty; |
| --- | --- |

(ii)

uchyla się akapity drugi, trzeci, czwarty i piąty;

| (iii) | dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W przypadku gdy skutki rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie i zniszczenie infrastruktury krytycznej mają wpływ na zdolność do wykonywania przewozów lotniczych oraz na popyt na przewozy lotnicze, koordynatorzy stosują akapit pierwszy lit. a) w odniesieniu do tras między Unią a Ukrainą przez okres zamknięcia przestrzeni powietrznej lub okres zamknięcia portów lotniczych, w zależności od tego, co nastąpi później, i przez dodatkowy okres wynoszący 16 tygodni. Koordynator powiadamia Komisję o dacie rozpoczęcia i zakończenia okresu wynoszącego 16 tygodni.”; |
| --- | --- |

(iii)

dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy skutki rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie i zniszczenie infrastruktury krytycznej mają wpływ na zdolność do wykonywania przewozów lotniczych oraz na popyt na przewozy lotnicze, koordynatorzy stosują akapit pierwszy lit. a) w odniesieniu do tras między Unią a Ukrainą przez okres zamknięcia przestrzeni powietrznej lub okres zamknięcia portów lotniczych, w zależności od tego, co nastąpi później, i przez dodatkowy okres wynoszący 16 tygodni. Koordynator powiadamia Komisję o dacie rozpoczęcia i zakończenia okresu wynoszącego 16 tygodni.”;

| c) | dodaje się ustępy w brzmieniu:

  „4a.   Ponadto okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. niewykorzystanie czasu na start lub lądowanie może być również uzasadnione wprowadzeniem przez organy publiczne ograniczeń mających na celu przeciwdziałanie wszelkim poważnym sytuacjom epidemiologicznym, klęskom żywiołowym lub niepokojom politycznym na jednym końcu trasy, w odniesieniu do której dany czas na start lub lądowanie został wykorzystany lub miał zostać wykorzystany, pod warunkiem że ograniczenia te mają istotny wpływ na możliwość podróży lub popyt na podróże oraz że na danych trasach ograniczenia powodują którąkolwiek z poniższych sytuacji:






  a) | częściowe lub całkowite zamknięcie granicy, portu lotniczego lub przestrzeni powietrznej przez znaczną część odpowiedniego okresu rozkładowego; |
| --- | --- | --- |

c)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„4a.   Ponadto okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r. niewykorzystanie czasu na start lub lądowanie może być również uzasadnione wprowadzeniem przez organy publiczne ograniczeń mających na celu przeciwdziałanie wszelkim poważnym sytuacjom epidemiologicznym, klęskom żywiołowym lub niepokojom politycznym na jednym końcu trasy, w odniesieniu do której dany czas na start lub lądowanie został wykorzystany lub miał zostać wykorzystany, pod warunkiem że ograniczenia te mają istotny wpływ na możliwość podróży lub popyt na podróże oraz że na danych trasach ograniczenia powodują którąkolwiek z poniższych sytuacji:

a)

częściowe lub całkowite zamknięcie granicy, portu lotniczego lub przestrzeni powietrznej przez znaczną część odpowiedniego okresu rozkładowego;

| b) | poważne utrudnienia w podróżowaniu pasażerów z dowolnym przewoźnikiem na danej bezpośredniej trasie przez znaczną część odpowiedniego okresu rozkładowego, przykładowo w przypadku gdy takie utrudnienia są związane z którymkolwiek z następujących powodów:






  — | ograniczenia związane z podróżą ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania, zakaz wszelkich niezbędnych podróży lub zakaz lotów z lub do niektórych krajów lub obszarów geograficznych, |
| --- | --- | --- |

b)

poważne utrudnienia w podróżowaniu pasażerów z dowolnym przewoźnikiem na danej bezpośredniej trasie przez znaczną część odpowiedniego okresu rozkładowego, przykładowo w przypadku gdy takie utrudnienia są związane z którymkolwiek z następujących powodów:

—

ograniczenia związane z podróżą ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania, zakaz wszelkich niezbędnych podróży lub zakaz lotów z lub do niektórych krajów lub obszarów geograficznych,

| — | ograniczenia przemieszczania się lub kwarantanna lub izolacja w granicach kraju lub regionu, w którym znajduje się port lotniczy przeznaczenia (w tym punkty pośrednie), chyba że kwarantanny można uniknąć, przedstawiając ujemny wynik testu, dowód powrotu do zdrowia lub dowód szczepienia uznanego przez Unię, |
| --- | --- |

—

ograniczenia przemieszczania się lub kwarantanna lub izolacja w granicach kraju lub regionu, w którym znajduje się port lotniczy przeznaczenia (w tym punkty pośrednie), chyba że kwarantanny można uniknąć, przedstawiając ujemny wynik testu, dowód powrotu do zdrowia lub dowód szczepienia uznanego przez Unię,

| — | ograniczenia dostępności usług niezbędnych do bezpośredniego wsparcia wykonywania przewozów lotniczych, w tym zamknięcie usług branży turystyczno-hotelarskiej i użyteczności publicznej, w tym transportu, prowadzące do znacznego spadku popytu na dowolnym końcu trasy, |
| --- | --- |

—

ograniczenia dostępności usług niezbędnych do bezpośredniego wsparcia wykonywania przewozów lotniczych, w tym zamknięcie usług branży turystyczno-hotelarskiej i użyteczności publicznej, w tym transportu, prowadzące do znacznego spadku popytu na dowolnym końcu trasy,

| — | ograniczenia liczby pasażerów przypadających na jeden lot i częstotliwości lotów przypadających na jednego przewoźnika lotniczego prowadzące do znacznego spadku popytu na dowolnym końcu trasy; |
| --- | --- |

—

ograniczenia liczby pasażerów przypadających na jeden lot i częstotliwości lotów przypadających na jednego przewoźnika lotniczego prowadzące do znacznego spadku popytu na dowolnym końcu trasy;

| c) | ograniczenia przemieszczania się załóg lotniczych znacznie utrudniające wykonywanie przewozów lotniczych z lub do obsługiwanych portów lotniczych, w tym nagłe zakazy wjazdu lub nieoczekiwane unieruchomienie załogi w wyniku kwarantanny, chyba że kwarantanny można uniknąć, przedstawiając ujemny wynik testu, dowód powrotu do zdrowia lub dowód szczepienia uznanego przez Unię. |
| --- | --- |

c)

ograniczenia przemieszczania się załóg lotniczych znacznie utrudniające wykonywanie przewozów lotniczych z lub do obsługiwanych portów lotniczych, w tym nagłe zakazy wjazdu lub nieoczekiwane unieruchomienie załogi w wyniku kwarantanny, chyba że kwarantanny można uniknąć, przedstawiając ujemny wynik testu, dowód powrotu do zdrowia lub dowód szczepienia uznanego przez Unię.

Niniejszy ustęp ma zastosowanie przez okres, w którym stosuje się ograniczenia, o których mowa w akapicie pierwszym, i przez dodatkowy okres nieprzekraczający sześciu tygodni z zastrzeżeniem przepisów akapitów trzeciego i czwartego. Jeżeli jednak ograniczenia te przestają mieć zastosowanie, gdy do końca okresu rozkładowego pozostaje mniej niż sześć tygodni, niniejszy ustęp ma zastosowanie do pozostałej części sześciotygodniowego okresu, wyłącznie w przypadku gdy w następnym okresie rozkładowym czasy na start lub lądowanie są wykorzystywane na tej samej trasie.

Niniejszy ustęp ma zastosowanie wyłącznie do czasów na start lub lądowanie wykorzystywanych na trasach, na których były one już wykorzystywane przed opublikowaniem ograniczeń, o których mowa w akapicie pierwszym.

Niniejszy ustęp przestaje mieć zastosowanie, w przypadku gdy przewoźnik lotniczy wykorzystujący dane czasy na start lub lądowanie zmienia trasę na taką, która nie podlega ograniczeniom, o których mowa w akapicie pierwszym.

W przypadku gdy większość państw członkowskich reprezentujących co najmniej 50 % ludności Unii stosuje ograniczenia, o których mowa w akapicie pierwszym, które mają znaczący wpływ na możliwość podróży lub popyt na podróże i powodują którąkolwiek z sytuacji, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a)–c), każdy z koordynatorów może, na podstawie jednomyślnej decyzji koordynatorów wszystkich koordynowanych portów lotniczych Wspólnoty dotyczącej faktu, że niewykorzystywanie czasów na start lub lądowanie jest co do zasady uzasadnione po powiadomieniu Komisji i państw członkowskich, stosować niniejszy ustęp do wszystkich czasów na start lub lądowanie posiadanych w takich portach lotniczych przez okres obowiązywania ograniczeń i przez dodatkowy okres nieprzekraczający sześciu tygodni, pod warunkiem że ograniczenia te mają wpływ na dużą liczbę tras do lub z portów lotniczych Wspólnoty, co sprawia, że ruch lotniczy w Unii jest w znacznym stopniu nierentowny, lub prowadzi do nierównych warunków działania.

4b.   W przypadku gdy niewykorzystanie czasu na start lub lądowanie jest uzasadnione ograniczeniami, o których mowa w ust. 4 lub 4a, koordynatorzy uznają, że ten czas na start lub lądowanie został wykorzystany w ramach danej serii czasów na start lub lądowanie.

4c.   Przewoźnicy lotniczy, których działalność jest utrudniona przez środki ograniczające przyjęte na podstawie art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) lub art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w tym środki ograniczające obowiązujące w dniu 26 października 2022 r., oraz przewoźnicy lotniczy podlegający zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii, którzy są wymienieni w załączniku A lub B do rozporządzenia Komisji (WE) nr 474/2006 (*1), nie są uprawnieni do powoływania się na uzasadnienie niewykorzystania czasów na start lub lądowanie zgodnie z ust. 4 i 4a niniejszego artykułu.

Jednak na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku gdy tacy przewoźnicy lotniczy mają zezwolenie na użytkowanie statków powietrznych w ramach leasingu z załogą od przewoźnika lotniczego, którego działalność nie jest utrudniona przez takie środki ograniczające i który nie podlega takiemu zakazowi wykonywania przewozów, mogą oni powołać się na uzasadnienie niewykorzystania czasów na start lub lądowanie zgodnie z ust. 4 i 4a, pod warunkiem że przestrzegane są przepisy bezpieczeństwa mające zastosowanie w Unii.

4d.   Koordynatorzy regularnie wymieniają się najlepszymi praktykami w zakresie wdrażania ust. 4 i 4a w celu zapewnienia spójnego i konsekwentnego stosowania w całej Unii.

Koordynatorzy publikują i regularnie aktualizują wykaz miejsc docelowych, do których mają zastosowanie ust. 4 i 4a.

(*1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 474/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 84 z 23.3.2006, s. 14).”;"

*1

| d) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja bada stosowanie ust. 4 i 4a przez koordynatora portu lotniczego objętego zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja bada stosowanie ust. 4 i 4a przez koordynatora portu lotniczego objętego zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.”;

| 4) | w art. 10a wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 10a
  Przydział czasów na start lub lądowanie w odpowiedzi na pewne sytuacje kryzysowe”; |
| --- | --- | --- |

4)

w art. 10a wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10a

Przydział czasów na start lub lądowanie w odpowiedzi na pewne sytuacje kryzysowe”;

| b) | uchyla się ust. 1, 2 i 4; |
| --- | --- |

b)

uchyla się ust. 1, 2 i 4;

| c) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   W okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 25 marca 2023 r. oraz do celów art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2 i 4 oraz art. 14 ust. 6 akapit pierwszy, jeżeli przewoźnik lotniczy wykaże wobec koordynatora, że wykorzystał przydzielone mu serie czasów na start lub lądowanie tak, jak ustalił koordynator, przez co najmniej 75 % czasu podczas okresu rozkładowego, na który seria ta została przydzielona, ten przewoźnik lotniczy jest uprawniony do tej samej serii czasów na start lub lądowanie w następnym równoważnym okresie rozkładowym.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 25 marca 2023 r. oraz do celów art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2 i 4 oraz art. 14 ust. 6 akapit pierwszy, jeżeli przewoźnik lotniczy wykaże wobec koordynatora, że wykorzystał przydzielone mu serie czasów na start lub lądowanie tak, jak ustalił koordynator, przez co najmniej 75 % czasu podczas okresu rozkładowego, na który seria ta została przydzielona, ten przewoźnik lotniczy jest uprawniony do tej samej serii czasów na start lub lądowanie w następnym równoważnym okresie rozkładowym.”;

| d) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   W przypadku gdy dane opublikowane przez Eurocontrol wyraźnie wskazują, że tygodniowy ruch lotniczy w okresie dwóch kolejnych tygodni utrzymuje się poniżej poziomu 80 % natężenia ruchu lotniczego z 2019 r. z powodu kryzysu związanego z COVID-19, innych sytuacji epidemiologicznych lub jako bezpośredni skutek wojny napastniczej Rosji przeciwko Ukrainie oraz że – jak wynika z prognoz Eurocontrolu dotyczących ruchu lotniczego – spadek natężenia ruchu lotniczego w porównaniu z poziomem w analogicznym okresie w 2019 r. prawdopodobnie utrzyma się, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 12a w celu zmiany wartości procentowych określonych w ust. 3 niniejszego artykułu i w art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2 i 4 oraz art. 14 ust. 6 akapit pierwszy w przedziale od 0 % do 70 % w odniesieniu do dowolnego okresu rozkładowego przypadającego między dniem 30 października 2022 r. a dniem 28 października 2023 r. Zastosowana wartość procentowa musi być proporcjonalna do poziomu ruchu lotniczego przewidzianego w prognozach Eurocontrolu.
  Przyjmując te akty delegowane, Komisja uwzględnia wszystkie następujące elementy:






  a) | publikowane przez Eurocontrol dane dotyczące natężenia ruchu i prognozowanego ruchu; |
| --- | --- | --- |

d)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W przypadku gdy dane opublikowane przez Eurocontrol wyraźnie wskazują, że tygodniowy ruch lotniczy w okresie dwóch kolejnych tygodni utrzymuje się poniżej poziomu 80 % natężenia ruchu lotniczego z 2019 r. z powodu kryzysu związanego z COVID-19, innych sytuacji epidemiologicznych lub jako bezpośredni skutek wojny napastniczej Rosji przeciwko Ukrainie oraz że – jak wynika z prognoz Eurocontrolu dotyczących ruchu lotniczego – spadek natężenia ruchu lotniczego w porównaniu z poziomem w analogicznym okresie w 2019 r. prawdopodobnie utrzyma się, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 12a w celu zmiany wartości procentowych określonych w ust. 3 niniejszego artykułu i w art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2 i 4 oraz art. 14 ust. 6 akapit pierwszy w przedziale od 0 % do 70 % w odniesieniu do dowolnego okresu rozkładowego przypadającego między dniem 30 października 2022 r. a dniem 28 października 2023 r. Zastosowana wartość procentowa musi być proporcjonalna do poziomu ruchu lotniczego przewidzianego w prognozach Eurocontrolu.

Przyjmując te akty delegowane, Komisja uwzględnia wszystkie następujące elementy:

a)

publikowane przez Eurocontrol dane dotyczące natężenia ruchu i prognozowanego ruchu;

| b) | wskaźniki odnoszące się do popytu na lotnicze przewozy pasażerskie i towarowe, w tym tendencje dotyczące rezerwacji z wyprzedzeniem, planowanych rozkładów lotów linii lotniczych, wielkości floty, wykorzystania floty i współczynników obciążenia; |
| --- | --- |

b)

wskaźniki odnoszące się do popytu na lotnicze przewozy pasażerskie i towarowe, w tym tendencje dotyczące rezerwacji z wyprzedzeniem, planowanych rozkładów lotów linii lotniczych, wielkości floty, wykorzystania floty i współczynników obciążenia;

| c) | środki wprowadzane przez organy publiczne w związku z kryzysem związanym z COVID-19 lub inną sytuacją epidemiologiczną, które mają znaczny wpływ na natężenie ruchu lotniczego do lub z portów lotniczych Unii, przymusowe zmiany tras wynikające z zamknięcia przestrzeni powietrznych lub zakazu wejścia przez unijnych przewoźników lotniczych w przestrzeń powietrzną państwa trzeciego, z uwzględnieniem opinii Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego zawartych w jej biuletynie informacyjnym dotyczącym stref konfliktu; |
| --- | --- |

c)

środki wprowadzane przez organy publiczne w związku z kryzysem związanym z COVID-19 lub inną sytuacją epidemiologiczną, które mają znaczny wpływ na natężenie ruchu lotniczego do lub z portów lotniczych Unii, przymusowe zmiany tras wynikające z zamknięcia przestrzeni powietrznych lub zakazu wejścia przez unijnych przewoźników lotniczych w przestrzeń powietrzną państwa trzeciego, z uwzględnieniem opinii Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego zawartych w jej biuletynie informacyjnym dotyczącym stref konfliktu;

| d) | dane Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób oraz Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące COVID-19 lub innych sytuacji epidemiologicznych charakteryzujących się wysokim stopniem zaraźliwości i mogących spowodować znaczny spadek liczby podróży lotniczych. |
| --- | --- |

d)

dane Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób oraz Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące COVID-19 lub innych sytuacji epidemiologicznych charakteryzujących się wysokim stopniem zaraźliwości i mogących spowodować znaczny spadek liczby podróży lotniczych.

Z myślą o przygotowaniu rozkładów przed okresem rozkładowym przez przewoźników lotniczych Komisja stara się przyjąć te akty delegowane przed rozpoczęciem okresu rozkładowego, aby umożliwić przewoźnikom lotniczym zaplanowanie ich rozkładów lotów. W przypadku wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności Komisja może przyjmować takie akty w trakcie okresu rozkładowego.”;

| e) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „5a.   W przypadku gdy Komisja stwierdza, że ze względu na wynikające z rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie zniszczenie infrastruktury i wpływ wojny na warunki życia, stopniowe przywracanie ruchu lotniczego między Ukrainą a Unią wymaga niższego wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do tras do i z Ukrainy, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 12a w celu zmiany wartości procentowych określonych w ust. 3 niniejszego artykułu i w art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2 i 4 oraz art. 14 ust. 6 akapit pierwszy w przedziale od 0 % do 70 % dla czasów na start lub lądowanie wykorzystywanych na trasach między UE a Ukrainą w odniesieniu do dowolnego okresu rozkładowego przypadającego między dniem 30 października 2022 r. a dniem 28 października 2023 r.
  Przyjmując te akty delegowane, Komisja uwzględnia następujące elementy:






  a) | publikowane przez Eurocontrol dane dotyczące natężenia ruchu i prognozowanego ruchu na trasach między Unią a Ukrainą; |
| --- | --- | --- |

e)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5a.   W przypadku gdy Komisja stwierdza, że ze względu na wynikające z rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie zniszczenie infrastruktury i wpływ wojny na warunki życia, stopniowe przywracanie ruchu lotniczego między Ukrainą a Unią wymaga niższego wskaźnika minimalnego wykorzystania czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do tras do i z Ukrainy, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 12a w celu zmiany wartości procentowych określonych w ust. 3 niniejszego artykułu i w art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2 i 4 oraz art. 14 ust. 6 akapit pierwszy w przedziale od 0 % do 70 % dla czasów na start lub lądowanie wykorzystywanych na trasach między UE a Ukrainą w odniesieniu do dowolnego okresu rozkładowego przypadającego między dniem 30 października 2022 r. a dniem 28 października 2023 r.

Przyjmując te akty delegowane, Komisja uwzględnia następujące elementy:

a)

publikowane przez Eurocontrol dane dotyczące natężenia ruchu i prognozowanego ruchu na trasach między Unią a Ukrainą;

| b) | wskaźniki odnoszące się do popytu na lotnicze przewozy pasażerskie i towarowe, w tym tendencje dotyczące rezerwacji z wyprzedzeniem i planowanych rozkładów lotów linii lotniczych; |
| --- | --- |

b)

wskaźniki odnoszące się do popytu na lotnicze przewozy pasażerskie i towarowe, w tym tendencje dotyczące rezerwacji z wyprzedzeniem i planowanych rozkładów lotów linii lotniczych;

| c) | przymusowe zmiany tras wynikające z zamknięcia przestrzeni powietrznej lub zakazu wejścia przez unijnych przewoźników lotniczych w przestrzeń powietrzną państwa trzeciego, z uwzględnieniem opinii Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego zawartych w jej biuletynie informacyjnym dotyczącym stref konfliktu.”; |
| --- | --- |

c)

przymusowe zmiany tras wynikające z zamknięcia przestrzeni powietrznej lub zakazu wejścia przez unijnych przewoźników lotniczych w przestrzeń powietrzną państwa trzeciego, z uwzględnieniem opinii Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego zawartych w jej biuletynie informacyjnym dotyczącym stref konfliktu.”;

| f) | ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:

  „6.   W przypadku gdy ze względu na długotrwały wpływ kryzysu związanego z COVID-19, inne sytuacje epidemiologiczne lub bezpośrednie skutki rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 12b.


  7.   W okresie, w którym ma zastosowanie złagodzenie zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie zgodnie z ust. 3, 5 lub 5a niniejszego artykułu, przewoźnicy lotniczy udostępniają koordynatorowi w celu ponownego przydziału innym przewoźnikom lotniczym wszelkie czasy na start lub lądowanie, których nie zamierzają wykorzystać, nie później niż trzy tygodnie przed planowaną datą operacji. Bez uszczerbku dla art. 10 ust. 4 i 4a, w przypadku gdy przewoźnik lotniczy nie udostępni koordynatorowi więcej niż trzech czasów na start lub lądowanie w serii zgodnie z niniejszym ustępem, przewoźnik ten jest uprawniony do całej serii czasów na start lub lądowanie w następnym równoważnym okresie rozkładowym jedynie wówczas, gdy cała seria czasów na start lub lądowanie została wykorzystana lub gdy cała seria czasów na start lub lądowanie została uznana za wykorzystaną zgodnie z art. 10 ust. 4b przez tego przewoźnika przez co najmniej 80 % czasu, niezależnie od tego, czy art. 8 ust. 2 i art. 10 ust. 2 zostały zmienione aktem delegowanym, o którym mowa w niniejszym artykule.”; |
| --- | --- |

f)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:

„6.   W przypadku gdy ze względu na długotrwały wpływ kryzysu związanego z COVID-19, inne sytuacje epidemiologiczne lub bezpośrednie skutki rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 12b.

7.   W okresie, w którym ma zastosowanie złagodzenie zasad wykorzystywania czasów na start lub lądowanie zgodnie z ust. 3, 5 lub 5a niniejszego artykułu, przewoźnicy lotniczy udostępniają koordynatorowi w celu ponownego przydziału innym przewoźnikom lotniczym wszelkie czasy na start lub lądowanie, których nie zamierzają wykorzystać, nie później niż trzy tygodnie przed planowaną datą operacji. Bez uszczerbku dla art. 10 ust. 4 i 4a, w przypadku gdy przewoźnik lotniczy nie udostępni koordynatorowi więcej niż trzech czasów na start lub lądowanie w serii zgodnie z niniejszym ustępem, przewoźnik ten jest uprawniony do całej serii czasów na start lub lądowanie w następnym równoważnym okresie rozkładowym jedynie wówczas, gdy cała seria czasów na start lub lądowanie została wykorzystana lub gdy cała seria czasów na start lub lądowanie została uznana za wykorzystaną zgodnie z art. 10 ust. 4b przez tego przewoźnika przez co najmniej 80 % czasu, niezależnie od tego, czy art. 8 ust. 2 i art. 10 ust. 2 zostały zmienione aktem delegowanym, o którym mowa w niniejszym artykule.”;

| 5) | art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Bez uszczerbku dla praw do odwoływania się na mocy prawa krajowego skargi dotyczące stosowania art. 7 ust. 2, art. 8, 8a i 10, art. 10a ust. 7 oraz art. 14 ust. 1–4 i 6 składane są do komitetu koordynacyjnego. Komitet, w terminie jednego miesiąca od złożenia skargi, rozpatruje sprawę i jeżeli jest to możliwe, przedstawia koordynatorowi propozycje stanowiące próbę rozwiązania problemu. Jeżeli problem, którego dotyczy skarga, nie może zostać rozwiązany, odpowiedzialne państwo członkowskie może, w terminie następnych dwóch miesięcy, zapewnić mediację prowadzoną przez organizacje reprezentujące przewoźników lotniczych lub porty lotnicze lub przez inną stronę trzecią.”; |
| --- | --- |

5)

art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Bez uszczerbku dla praw do odwoływania się na mocy prawa krajowego skargi dotyczące stosowania art. 7 ust. 2, art. 8, 8a i 10, art. 10a ust. 7 oraz art. 14 ust. 1–4 i 6 składane są do komitetu koordynacyjnego. Komitet, w terminie jednego miesiąca od złożenia skargi, rozpatruje sprawę i jeżeli jest to możliwe, przedstawia koordynatorowi propozycje stanowiące próbę rozwiązania problemu. Jeżeli problem, którego dotyczy skarga, nie może zostać rozwiązany, odpowiedzialne państwo członkowskie może, w terminie następnych dwóch miesięcy, zapewnić mediację prowadzoną przez organizacje reprezentujące przewoźników lotniczych lub porty lotnicze lub przez inną stronę trzecią.”;

| 6) | art. 12a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10a, powierza się Komisji do dnia 28 października 2023 r.”; |
| --- | --- |

6)

art. 12a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10a, powierza się Komisji do dnia 28 października 2023 r.”;

| 7) | art. 14 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

  „6.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 ust. 4 i 4a, jeżeli przewoźnik lotniczy nie może osiągnąć 80 % wskaźnika wykorzystania, jak określono w art. 8 ust. 2, koordynator, po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, może podjąć decyzję o pozbawieniu tego przewoźnika lotniczego danej serii czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do pozostałej części okresu rozkładowego i o umieszczeniu ich w puli.
  Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 ust. 4 i 4a, jeżeli po przydzielonym czasie odpowiadającym 20 % okresu ważności serii nie zostały wykorzystane żadne czasy na start lub lądowanie z tej serii czasów na start lub lądowanie, koordynator, po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, umieszcza dane serie czasów na start lub lądowanie w puli w odniesieniu do pozostałej części okresu rozkładowego.
  W okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r., w przypadku gdy koordynator na podstawie dostępnych mu informacji stwierdzi, że przewoźnik lotniczy zaprzestał działalności w porcie lotniczym i nie jest już w stanie wykorzystać przydzielonych mu czasów na start lub lądowanie, koordynator, po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, pozbawia go danej serii czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do pozostałej części okresu rozkładowego i umieszcza ją w do puli.
  W okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r., w przypadku gdy koordynator na podstawie dostępnych mu informacji stwierdzi, że przewoźnik lotniczy objęty środkami ograniczającymi przyjętymi na podstawie art. 29 TUE lub art. 215 TFUE, w tym środkami ograniczającymi obowiązującymi w dniu 26 października 2022 r., lub przewoźnik lotniczy podlegający zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii wymieniony w załączniku A lub B do rozporządzenia Komisji (WE) nr 474/2006 nie jest już w stanie wykorzystać czasów na start lub lądowanie przez znaczną część okresu rozkładowego, koordynator po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego pozbawia go danej serii czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do pozostałej części okresu rozkładowego i umieszcza ją w do puli.
  Jednak w przypadku gdy przewoźnik lotniczy podlega zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii i jest wymieniony w załączniku A lub B do rozporządzenia Komisji (WE) nr 474/2006 oraz ma zezwolenie na użytkowanie statków powietrznych w ramach leasingu z załogą od przewoźnika lotniczego, którego działalność nie jest utrudniona przez takie środki ograniczające i który nie podlega takiemu zakazowi wykonywania przewozów akapit czwarty niniejszego ustępu nie ma zastosowania do czasów na start lub lądowanie tego przewoźnika, pod warunkiem że przestrzegane są przepisy bezpieczeństwa mające zastosowanie w Unii.”. |
| --- | --- |

7)

art. 14 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 ust. 4 i 4a, jeżeli przewoźnik lotniczy nie może osiągnąć 80 % wskaźnika wykorzystania, jak określono w art. 8 ust. 2, koordynator, po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, może podjąć decyzję o pozbawieniu tego przewoźnika lotniczego danej serii czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do pozostałej części okresu rozkładowego i o umieszczeniu ich w puli.

Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 ust. 4 i 4a, jeżeli po przydzielonym czasie odpowiadającym 20 % okresu ważności serii nie zostały wykorzystane żadne czasy na start lub lądowanie z tej serii czasów na start lub lądowanie, koordynator, po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, umieszcza dane serie czasów na start lub lądowanie w puli w odniesieniu do pozostałej części okresu rozkładowego.

W okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r., w przypadku gdy koordynator na podstawie dostępnych mu informacji stwierdzi, że przewoźnik lotniczy zaprzestał działalności w porcie lotniczym i nie jest już w stanie wykorzystać przydzielonych mu czasów na start lub lądowanie, koordynator, po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego, pozbawia go danej serii czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do pozostałej części okresu rozkładowego i umieszcza ją w do puli.

W okresie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 28 października 2023 r., w przypadku gdy koordynator na podstawie dostępnych mu informacji stwierdzi, że przewoźnik lotniczy objęty środkami ograniczającymi przyjętymi na podstawie art. 29 TUE lub art. 215 TFUE, w tym środkami ograniczającymi obowiązującymi w dniu 26 października 2022 r., lub przewoźnik lotniczy podlegający zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii wymieniony w załączniku A lub B do rozporządzenia Komisji (WE) nr 474/2006 nie jest już w stanie wykorzystać czasów na start lub lądowanie przez znaczną część okresu rozkładowego, koordynator po wysłuchaniu zainteresowanego przewoźnika lotniczego pozbawia go danej serii czasów na start lub lądowanie w odniesieniu do pozostałej części okresu rozkładowego i umieszcza ją w do puli.

Jednak w przypadku gdy przewoźnik lotniczy podlega zakazowi wykonywania przewozów w ramach Unii i jest wymieniony w załączniku A lub B do rozporządzenia Komisji (WE) nr 474/2006 oraz ma zezwolenie na użytkowanie statków powietrznych w ramach leasingu z załogą od przewoźnika lotniczego, którego działalność nie jest utrudniona przez takie środki ograniczające i który nie podlega takiemu zakazowi wykonywania przewozów akapit czwarty niniejszego ustępu nie ma zastosowania do czasów na start lub lądowanie tego przewoźnika, pod warunkiem że przestrzegane są przepisy bezpieczeństwa mające zastosowanie w Unii.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 19 października 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  Opinia z dnia 22 września 2022 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 6 października 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 13 października 2022 r.

2

(3)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 95/93 z dnia 18 stycznia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty (Dz.U. L 14 z 22.1.1993, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 474/2006 z dnia 22 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy wykaz przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty określonemu w rozdziale II rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 84 z 23.3.2006, s. 14).

5

(6)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

6

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/23 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/23

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2039

z dnia 19 października 2022 r.

w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) nr 1303/2013 i (UE) 2021/1060 w odniesieniu do dodatkowej elastyczności w celu przeciwdziałania skutkom agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej FAST (Flexible Assistance for Territories – elastyczna pomoc dla terytoriów) – CARE

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 177,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Państwa członkowskie, a w szczególności środkowe i wschodnie regiony Unii Europejskiej, zostały poważnie dotknięte skutkami agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej na Ukrainę w czasie, gdy gospodarki państw członkowskich nadal odbudowują się po pandemii COVID-19. W obliczu ciągłego napływu osób uciekających przed agresją rosyjską wiele państw członkowskich cierpi również z powodu niedoboru siły roboczej, trudności w łańcuchach dostaw oraz rosnących cen i kosztów energii. Z jednej strony stwarza to wyzwania dla budżetów publicznych, a z drugiej opóźnia realizację inwestycji. Okoliczności te doprowadziły do wyjątkowej sytuacji, której należy zaradzić za pomocą konkretnych, dobrze ukierunkowanych środków, aby uniknąć konieczności zmian w rocznych pułapach wieloletnich ram finansowych na zobowiązania i płatności określonych w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2020/2093 (2) oraz osłabienia trwającej ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność. |
| --- | --- |

(1)

Państwa członkowskie, a w szczególności środkowe i wschodnie regiony Unii Europejskiej, zostały poważnie dotknięte skutkami agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej na Ukrainę w czasie, gdy gospodarki państw członkowskich nadal odbudowują się po pandemii COVID-19. W obliczu ciągłego napływu osób uciekających przed agresją rosyjską wiele państw członkowskich cierpi również z powodu niedoboru siły roboczej, trudności w łańcuchach dostaw oraz rosnących cen i kosztów energii. Z jednej strony stwarza to wyzwania dla budżetów publicznych, a z drugiej opóźnia realizację inwestycji. Okoliczności te doprowadziły do wyjątkowej sytuacji, której należy zaradzić za pomocą konkretnych, dobrze ukierunkowanych środków, aby uniknąć konieczności zmian w rocznych pułapach wieloletnich ram finansowych na zobowiązania i płatności określonych w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE, Euratom) 2020/2093 (2) oraz osłabienia trwającej ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność.

| (2) | Aby zmniejszyć rosnące obciążenie budżetów krajowych, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/562 (3) wprowadzono szereg ukierunkowanych zmian w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (4) i (UE) nr 223/2014 (5) z myślą o ułatwieniu państwom członkowskim wykorzystania pozostałych środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD) w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, a także zasobów REACT-EU, w celu jak najskuteczniejszego i jak najszybszego sprostania wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej. |
| --- | --- |

(2)

Aby zmniejszyć rosnące obciążenie budżetów krajowych, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/562 (3) wprowadzono szereg ukierunkowanych zmian w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (4) i (UE) nr 223/2014 (5) z myślą o ułatwieniu państwom członkowskim wykorzystania pozostałych środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD) w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, a także zasobów REACT-EU, w celu jak najskuteczniejszego i jak najszybszego sprostania wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej.

| (3) | Ponadto w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/613 (6) przewidziano dodatkowe możliwości szybkiego uruchomienia zasobów w celu skompensowania bezpośrednich kosztów budżetowych ponoszonych przez państwa członkowskie oraz ustanowiono stawkę jednostkową, by ułatwić finansowanie podstawowych potrzeb i wsparcie osób uciekających przed agresją rosyjską, którym przyznano ochronę tymczasową. |
| --- | --- |

(3)

Ponadto w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/613 (6) przewidziano dodatkowe możliwości szybkiego uruchomienia zasobów w celu skompensowania bezpośrednich kosztów budżetowych ponoszonych przez państwa członkowskie oraz ustanowiono stawkę jednostkową, by ułatwić finansowanie podstawowych potrzeb i wsparcie osób uciekających przed agresją rosyjską, którym przyznano ochronę tymczasową.

| (4) | Należy jednak zapewnić państwom członkowskim dodatkowe nadzwyczajne rozwiązania pozwalające państwom członkowskim skoncentrowanie się na niezbędnej reakcji na bezprecedensową sytuację społeczno-gospodarczą, biorąc pod uwagę rozszerzony charakter rosyjskiej inwazji, w szczególności w odniesieniu do operacji służących sprostaniu wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej. |
| --- | --- |

(4)

Należy jednak zapewnić państwom członkowskim dodatkowe nadzwyczajne rozwiązania pozwalające państwom członkowskim skoncentrowanie się na niezbędnej reakcji na bezprecedensową sytuację społeczno-gospodarczą, biorąc pod uwagę rozszerzony charakter rosyjskiej inwazji, w szczególności w odniesieniu do operacji służących sprostaniu wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej.

| (5) | Mając na względzie dodatkowe obciążenie budżetów publicznych spowodowane agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej, elastyczność wykorzystania EFRR i EFS, o której mowa w art. 98 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, w odniesieniu do takich operacji należy również rozszerzyć na Fundusz Spójności, tak aby jego zasoby można również było wykorzystywać do wsparcia operacji wchodzących w zakres EFRR lub EFS zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do tych funduszy. Ponadto należy rozszerzyć stosowanie uproszczonych wymogów dotyczących monitorowania określonych w art. 98 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 na operacje wspierane z EFS mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym, w przypadku gdy operacje te są programowane w ramach osi priorytetowej obejmującej wyłącznie te wyzwania. Należy również wprowadzić możliwość, aby priorytety promujące społeczno-ekonomiczną integrację obywateli państw trzecich, w tym priorytety dotyczące operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji rosyjskiej, korzystały ze stopy dofinansowania do wysokości 100 % w obu okresach programowania, aby wspierać państwa członkowskie w rozwiązywaniu problemów wysiedleńców zarówno obecnie, jak i w przyszłości. W tym samym duchu należy zwiększyć kwotę stawki jednostkowej, aby ułatwić finansowanie podstawowych potrzeb i wsparcie dla uchodźców oraz przedłużyć jego stosowanie w czasie. |
| --- | --- |

(5)

Mając na względzie dodatkowe obciążenie budżetów publicznych spowodowane agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej, elastyczność wykorzystania EFRR i EFS, o której mowa w art. 98 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, w odniesieniu do takich operacji należy również rozszerzyć na Fundusz Spójności, tak aby jego zasoby można również było wykorzystywać do wsparcia operacji wchodzących w zakres EFRR lub EFS zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do tych funduszy. Ponadto należy rozszerzyć stosowanie uproszczonych wymogów dotyczących monitorowania określonych w art. 98 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 na operacje wspierane z EFS mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym, w przypadku gdy operacje te są programowane w ramach osi priorytetowej obejmującej wyłącznie te wyzwania. Należy również wprowadzić możliwość, aby priorytety promujące społeczno-ekonomiczną integrację obywateli państw trzecich, w tym priorytety dotyczące operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji rosyjskiej, korzystały ze stopy dofinansowania do wysokości 100 % w obu okresach programowania, aby wspierać państwa członkowskie w rozwiązywaniu problemów wysiedleńców zarówno obecnie, jak i w przyszłości. W tym samym duchu należy zwiększyć kwotę stawki jednostkowej, aby ułatwić finansowanie podstawowych potrzeb i wsparcie dla uchodźców oraz przedłużyć jego stosowanie w czasie.

| (6) | Ponadto wyznaczenie dnia 24 lutego 2022 r. jako daty rozpoczęcia kwalifikowalności w odniesieniu do operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej okazało się niewystarczające na potrzeby zapewnienia wsparcia z funduszy dla wszystkich odpowiednich operacji dotyczących tych wyzwań. Należy zatem wyjątkowo zezwolić na wybór takich operacji przed zatwierdzeniem powiązanej zmiany programu oraz na kwalifikowalność wydatków na takie operacje, które zostały fizycznie ukończone lub w pełni zrealizowane, a także rozszerzyć tę elastyczność na operacje wspierane z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR) dotyczące konsekwencji rosyjskiej agresji dla sektora rybołówstwa i akwakultury. Ponadto, biorąc pod uwagę ograniczone finansowanie dostępne w najbardziej dotkniętych regionach, powinno być możliwe wspieranie takich operacji poza granicami obszaru objętego programem w danym państwie członkowskim, zważywszy że sytuacja osób uciekających przed rosyjską agresją i przemieszczających się w obrębie państw członkowskich i między nimi stanowi wyzwanie dla spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii jako całości. Takie operacje powinny zatem być kwalifikowalne niezależnie od tego, gdzie są realizowane w danym państwie członkowskim, ponieważ ich lokalizacja nie jest ostatecznie decydującym kryterium przy zaspokajaniu najpilniejszych potrzeb. |
| --- | --- |

(6)

Ponadto wyznaczenie dnia 24 lutego 2022 r. jako daty rozpoczęcia kwalifikowalności w odniesieniu do operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej okazało się niewystarczające na potrzeby zapewnienia wsparcia z funduszy dla wszystkich odpowiednich operacji dotyczących tych wyzwań. Należy zatem wyjątkowo zezwolić na wybór takich operacji przed zatwierdzeniem powiązanej zmiany programu oraz na kwalifikowalność wydatków na takie operacje, które zostały fizycznie ukończone lub w pełni zrealizowane, a także rozszerzyć tę elastyczność na operacje wspierane z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR) dotyczące konsekwencji rosyjskiej agresji dla sektora rybołówstwa i akwakultury. Ponadto, biorąc pod uwagę ograniczone finansowanie dostępne w najbardziej dotkniętych regionach, powinno być możliwe wspieranie takich operacji poza granicami obszaru objętego programem w danym państwie członkowskim, zważywszy że sytuacja osób uciekających przed rosyjską agresją i przemieszczających się w obrębie państw członkowskich i między nimi stanowi wyzwanie dla spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii jako całości. Takie operacje powinny zatem być kwalifikowalne niezależnie od tego, gdzie są realizowane w danym państwie członkowskim, ponieważ ich lokalizacja nie jest ostatecznie decydującym kryterium przy zaspokajaniu najpilniejszych potrzeb.

| (7) | Ponadto biorąc pod uwagę ogromne obciążenie jakie dla władz lokalnych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego działających w społecznościach lokalnych wywołały wyzwania migracyjne wynikające z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, należy przeznaczyć minimalny poziom wsparcia w wysokości 30 % dla takich podmiotów w kontekście zasobów wykorzystywanych do wspierania operacji w ramach EFRR lub EFS zgodnie z art. 98 ust. 4 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. |
| --- | --- |

(7)

Ponadto biorąc pod uwagę ogromne obciążenie jakie dla władz lokalnych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego działających w społecznościach lokalnych wywołały wyzwania migracyjne wynikające z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, należy przeznaczyć minimalny poziom wsparcia w wysokości 30 % dla takich podmiotów w kontekście zasobów wykorzystywanych do wspierania operacji w ramach EFRR lub EFS zgodnie z art. 98 ust. 4 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

| (8) | Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne państw członkowskich w celu uwzględnienia zmieniających się potrzeb i zgodności z alokacjami finansowymi w ramach programu operacyjnego, należy uchylić obowiązujący dla okresu programowania 2014–2020 wymóg formalnej zmiany programu w zakresie przesunięć między celami tematycznymi w ramach priorytetu tego samego funduszu i tej samej kategorii regionu. |
| --- | --- |

(8)

Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne państw członkowskich w celu uwzględnienia zmieniających się potrzeb i zgodności z alokacjami finansowymi w ramach programu operacyjnego, należy uchylić obowiązujący dla okresu programowania 2014–2020 wymóg formalnej zmiany programu w zakresie przesunięć między celami tematycznymi w ramach priorytetu tego samego funduszu i tej samej kategorii regionu.

| (9) | Wreszcie, aby zoptymalizować wykorzystanie środków przydzielonych na lata 2014–2020 w kontekście zamykania programów w okresie programowania 2014–2020, należy zwiększyć pułap elastyczności między priorytetami w celu obliczenia salda końcowego wkładu z funduszy. |
| --- | --- |

(9)

Wreszcie, aby zoptymalizować wykorzystanie środków przydzielonych na lata 2014–2020 w kontekście zamykania programów w okresie programowania 2014–2020, należy zwiększyć pułap elastyczności między priorytetami w celu obliczenia salda końcowego wkładu z funduszy.

| (10) | W ramach prawnych regulujących programy w okresie programowania 2021–2027 należy również przewidzieć pewną elastyczność w celu zaradzenia bezprecedensowej sytuacji. Również z myślą o zmniejszeniu obciążenia budżetów krajowych należy zwiększyć płatności zaliczkowe na rzecz programów w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”. Ponadto, biorąc pod uwagę wyzwania związane z przesiedleniem osób i zintegrowane działania niezbędne ze strony państw członkowskich, w przypadku gdy państwo członkowskie przeznacza priorytet jednego ze swoich programów spójności na lata 2021–2027 na wspieranie operacji promujących integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, stopa dofinansowania tego priorytetu w wysokości do 100 % powinna być możliwa do dnia 30 czerwca 2024 r., pod warunkiem że odpowiedni poziom wsparcia zostanie nakierowany na władze lokalne i organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające w społecznościach lokalnych oraz że łączna kwota zaprogramowana w ramach takich priorytetów w danym państwie członkowskim nie przekracza 5 % początkowej alokacji krajowej tego państwa członkowskiego z EFRR i Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) łącznie. Pozostaje to bez uszczerbku dla możliwości programowania przez państwa członkowskie dodatkowych kwot na takie priorytety przy zastosowaniu zwykłych stóp dofinansowania. Co więcej, biorąc pod uwagę zakłócenia na koniec okresu programowania 2014–2020 spowodowane agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej, oprócz długotrwałych skutków pandemii COVID -19 dla realizacji projektów i utrzymujących się zakłóceń w łańcuchach wartości należy również zapewnić dodatkową elastyczność, aby umożliwić bezpośrednie przyznawanie wsparcia i zakończenie operacji, których realizacja rozpoczęła się zgodnie z ramami legislacyjnymi na lata 2014–2020 przed datą wniosku ustawodawczego dotyczącego niniejszego rozporządzenia, nawet jeżeli takie operacje nie wchodziłyby w zakres danego funduszu w okresie programowania 2021–2027, z wyjątkiem przypadków, w których fundusze były wykorzystywane na podstawie art. 98 ust. 4 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Aby zapewnić możliwość przypisania takich operacji do rodzajów interwencji, należy odpowiednio dostosować załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 (7). Wsparcie dla takich operacji nie powinno mieć wpływu na obowiązki państw członkowskich w zakresie przestrzegania wymogów koncentracji tematycznej i celów dotyczących wkładu w działania w dziedzinie klimatu. |
| --- | --- |

(10)

W ramach prawnych regulujących programy w okresie programowania 2021–2027 należy również przewidzieć pewną elastyczność w celu zaradzenia bezprecedensowej sytuacji. Również z myślą o zmniejszeniu obciążenia budżetów krajowych należy zwiększyć płatności zaliczkowe na rzecz programów w ramach celu „Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu”. Ponadto, biorąc pod uwagę wyzwania związane z przesiedleniem osób i zintegrowane działania niezbędne ze strony państw członkowskich, w przypadku gdy państwo członkowskie przeznacza priorytet jednego ze swoich programów spójności na lata 2021–2027 na wspieranie operacji promujących integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, stopa dofinansowania tego priorytetu w wysokości do 100 % powinna być możliwa do dnia 30 czerwca 2024 r., pod warunkiem że odpowiedni poziom wsparcia zostanie nakierowany na władze lokalne i organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające w społecznościach lokalnych oraz że łączna kwota zaprogramowana w ramach takich priorytetów w danym państwie członkowskim nie przekracza 5 % początkowej alokacji krajowej tego państwa członkowskiego z EFRR i Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) łącznie. Pozostaje to bez uszczerbku dla możliwości programowania przez państwa członkowskie dodatkowych kwot na takie priorytety przy zastosowaniu zwykłych stóp dofinansowania. Co więcej, biorąc pod uwagę zakłócenia na koniec okresu programowania 2014–2020 spowodowane agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej, oprócz długotrwałych skutków pandemii COVID -19 dla realizacji projektów i utrzymujących się zakłóceń w łańcuchach wartości należy również zapewnić dodatkową elastyczność, aby umożliwić bezpośrednie przyznawanie wsparcia i zakończenie operacji, których realizacja rozpoczęła się zgodnie z ramami legislacyjnymi na lata 2014–2020 przed datą wniosku ustawodawczego dotyczącego niniejszego rozporządzenia, nawet jeżeli takie operacje nie wchodziłyby w zakres danego funduszu w okresie programowania 2021–2027, z wyjątkiem przypadków, w których fundusze były wykorzystywane na podstawie art. 98 ust. 4 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Aby zapewnić możliwość przypisania takich operacji do rodzajów interwencji, należy odpowiednio dostosować załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 (7). Wsparcie dla takich operacji nie powinno mieć wpływu na obowiązki państw członkowskich w zakresie przestrzegania wymogów koncentracji tematycznej i celów dotyczących wkładu w działania w dziedzinie klimatu.

| (11) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie pomoc państwom członkowskim w sprostaniu wyzwaniom wynikającym z wyjątkowo wysokiej liczby osób uciekających przed agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej przeciwko Ukrainie oraz wspieranie ciągłych wysiłków państw członkowskich na rzecz przejścia do odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność po pandemii COVID-19, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie natomiast ze względu na rozmiary i skutki proponowanego działania możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działanie zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(11)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie pomoc państwom członkowskim w sprostaniu wyzwaniom wynikającym z wyjątkowo wysokiej liczby osób uciekających przed agresją zbrojną Federacji Rosyjskiej przeciwko Ukrainie oraz wspieranie ciągłych wysiłków państw członkowskich na rzecz przejścia do odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność po pandemii COVID-19, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie natomiast ze względu na rozmiary i skutki proponowanego działania możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działanie zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (12) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz (UE) 2021/1060. |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz (UE) 2021/1060.

| (13) | Z uwagi na potrzebę szybkiej pomocy dla budżetów publicznych w celu zachowania zdolności państw członkowskich do podtrzymania procesu ożywienia gospodarczego, a także umożliwienia szybkiego programowania etapów operacji na okres programowania 2021–2027, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(13)

Z uwagi na potrzebę szybkiej pomocy dla budżetów publicznych w celu zachowania zdolności państw członkowskich do podtrzymania procesu ożywienia gospodarczego, a także umożliwienia szybkiego programowania etapów operacji na okres programowania 2021–2027, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 30 dodaje się ustępy w brzmieniu:

  „6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w przypadku programów wspieranych z EFRR, EFS lub Funduszu Spójności państwo członkowskie może dokonać przesunięcia alokacji finansowych między poszczególnymi celami tematycznymi w ramach tego samego priorytetu tego samego funduszu i tej samej kategorii regionu tego samego programu.
  Takie przesunięcia uważa się za nieistotne i nie wymagają one decyzji Komisji zmieniającej program. Muszą one jednak być zgodne ze wszystkimi wymogami regulacyjnymi i zostać uprzednio zatwierdzone przez komitet monitorujący. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmienionych tabelach finansowych.


  7.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, zastosowanie stopy dofinansowania w wysokości do 100 % zgodnie z art. 120 ust. 9 do osi priorytetowej wspierającej integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, która została ustanowiona w ramach programu, w tym do operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, nie wymaga decyzji Komisji zmieniającej program. Zmiana jest uprzednio zatwierdzana przez komitet monitorujący. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmienionych tabelach finansowych.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 30 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w przypadku programów wspieranych z EFRR, EFS lub Funduszu Spójności państwo członkowskie może dokonać przesunięcia alokacji finansowych między poszczególnymi celami tematycznymi w ramach tego samego priorytetu tego samego funduszu i tej samej kategorii regionu tego samego programu.

Takie przesunięcia uważa się za nieistotne i nie wymagają one decyzji Komisji zmieniającej program. Muszą one jednak być zgodne ze wszystkimi wymogami regulacyjnymi i zostać uprzednio zatwierdzone przez komitet monitorujący. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmienionych tabelach finansowych.

7.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, zastosowanie stopy dofinansowania w wysokości do 100 % zgodnie z art. 120 ust. 9 do osi priorytetowej wspierającej integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, która została ustanowiona w ramach programu, w tym do operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, nie wymaga decyzji Komisji zmieniającej program. Zmiana jest uprzednio zatwierdzana przez komitet monitorujący. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmienionych tabelach finansowych.”;

| 2) | w art. 65 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „10a.   Ustęp 6 nie ma zastosowania do operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej.
  Ustęp 6 nie ma również zastosowania do operacji otrzymujących wsparcie z EFMR dotyczących skutków tej agresji dla sektora rybołówstwa i akwakultury.
  Na zasadzie odstępstwa od art. 125 ust. 3 lit. b) takie operacje mogą zostać wybrane do udzielenia wsparcia z EFRR, EFS, Funduszu Spójności lub EFMR przed zatwierdzeniem zmienionego programu.”; |
| --- | --- |

2)

w art. 65 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„10a.   Ustęp 6 nie ma zastosowania do operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej.

Ustęp 6 nie ma również zastosowania do operacji otrzymujących wsparcie z EFMR dotyczących skutków tej agresji dla sektora rybołówstwa i akwakultury.

Na zasadzie odstępstwa od art. 125 ust. 3 lit. b) takie operacje mogą zostać wybrane do udzielenia wsparcia z EFRR, EFS, Funduszu Spójności lub EFMR przed zatwierdzeniem zmienionego programu.”;

| 3) | art. 68c akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „Na potrzeby wdrażania operacji, które mają na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, państwa członkowskie mogą zawierać w wydatkach zadeklarowanych we wnioskach o płatność stawkę jednostkową związaną z podstawowymi potrzebami osób, którym przyznano tymczasową ochronę lub inną odpowiednią ochronę przewidzianą w prawie krajowym zgodnie z decyzją wykonawczą Rady (UE) 2022/382 (*1) i dyrektywą Rady 2001/55/WE, oraz ze wsparciem dla tych osób (*2). Ta stawka jednostkowa wynosi 100 EUR tygodniowo za każdy pełny albo niepełny tydzień, w którym osoba przebywa w danym państwie członkowskim. Stawka jednostkowa może być stosowana przez maksymalnie 26 tygodni ogółem, począwszy od dnia przybycia danej osoby do Unii.

  (*1)  Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2022/382 z dnia 4 marca 2022 r. stwierdzająca istnienie masowego napływu wysiedleńców z Ukrainy w rozumieniu art. 5 dyrektywy 2001/55/WE i skutkująca wprowadzeniem tymczasowej ochrony (Dz.U. L 71 z 4.3.2022, s. 1.)."


  (*2)  Dyrektywa Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami (Dz.U. L 212 z 7.8.2001, s. 12).”;" |
| --- | --- |

3)

art. 68c akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Na potrzeby wdrażania operacji, które mają na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, państwa członkowskie mogą zawierać w wydatkach zadeklarowanych we wnioskach o płatność stawkę jednostkową związaną z podstawowymi potrzebami osób, którym przyznano tymczasową ochronę lub inną odpowiednią ochronę przewidzianą w prawie krajowym zgodnie z decyzją wykonawczą Rady (UE) 2022/382 (*1) i dyrektywą Rady 2001/55/WE, oraz ze wsparciem dla tych osób (*2). Ta stawka jednostkowa wynosi 100 EUR tygodniowo za każdy pełny albo niepełny tydzień, w którym osoba przebywa w danym państwie członkowskim. Stawka jednostkowa może być stosowana przez maksymalnie 26 tygodni ogółem, począwszy od dnia przybycia danej osoby do Unii.

*1

*2

(*1)  Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2022/382 z dnia 4 marca 2022 r. stwierdzająca istnienie masowego napływu wysiedleńców z Ukrainy w rozumieniu art. 5 dyrektywy 2001/55/WE i skutkująca wprowadzeniem tymczasowej ochrony (Dz.U. L 71 z 4.3.2022, s. 1.)."

*1

(*2)  Dyrektywa Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami (Dz.U. L 212 z 7.8.2001, s. 12).”;"

*2

| 4) | w art. 70 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W przypadku gdy operacje otrzymujące wsparcie z EFRR, EFS lub Funduszu Spójności, mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, wdrażane są poza obszarem objętym programem, ale w obrębie państwa członkowskiego, zastosowanie ma wyłącznie akapit pierwszy lit. d).”; |
| --- | --- |

4)

w art. 70 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy operacje otrzymujące wsparcie z EFRR, EFS lub Funduszu Spójności, mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, wdrażane są poza obszarem objętym programem, ale w obrębie państwa członkowskiego, zastosowanie ma wyłącznie akapit pierwszy lit. d).”;

| 5) | art. 70 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Ustępy 1, 2 i 3 nie mają zastosowania do programów EWT. Ustępy 2 i 3 nie mają zastosowania do operacji wspieranych z EFS, z wyjątkiem ust. 2 akapit czwarty.”; |
| --- | --- |

5)

art. 70 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Ustępy 1, 2 i 3 nie mają zastosowania do programów EWT. Ustępy 2 i 3 nie mają zastosowania do operacji wspieranych z EFS, z wyjątkiem ust. 2 akapit czwarty.”;

| 6) | art. 96 ust. 10 otrzymuje brzmienie:

  „10.   Bez uszczerbku dla art. 30 ust. 5, 6 i 7 Komisja przyjmuje decyzję, w drodze aktu wykonawczego, zatwierdzającą wszystkie elementy, w tym wszelkie przyszłe zmiany, programu operacyjnego objęte niniejszym artykułem, z wyjątkiem tych objętych ust. 2 akapit pierwszy lit. b) ppkt (vi), lit. c) ppkt (v) oraz lit. e), ust. 4 i 5, ust. 6 lit. a) i c) oraz ust. 7, które pozostają w gestii państw członkowskich.”; |
| --- | --- |

6)

art. 96 ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10.   Bez uszczerbku dla art. 30 ust. 5, 6 i 7 Komisja przyjmuje decyzję, w drodze aktu wykonawczego, zatwierdzającą wszystkie elementy, w tym wszelkie przyszłe zmiany, programu operacyjnego objęte niniejszym artykułem, z wyjątkiem tych objętych ust. 2 akapit pierwszy lit. b) ppkt (vi), lit. c) ppkt (v) oraz lit. e), ust. 4 i 5, ust. 6 lit. a) i c) oraz ust. 7, które pozostają w gestii państw członkowskich.”;

| 7) | w art. 98 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Ponadto takie operacje mogą być również finansowane z Funduszu Spójności na podstawie przepisów mających zastosowanie do EFRR lub EFS.”; |
| --- | --- | --- |

7)

w art. 98 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Ponadto takie operacje mogą być również finansowane z Funduszu Spójności na podstawie przepisów mających zastosowanie do EFRR lub EFS.”;

| b) | po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W przypadku gdy w ramach odrębnej osi priorytetowej korzysta się z możliwości określonej w akapicie pierwszym i drugim, co najmniej 30 % alokacji finansowej tej osi priorytetowej przeznacza się na operacje, których beneficjentami są władze lokalne lub organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające w społecznościach lokalnych lub zarówno władze lokalne, jak i takie organizacje. Państwa członkowskie informują o spełnieniu tego warunku w końcowym sprawozdaniu z wdrażania wymaganym na podstawie art. 50 ust. 1 i art. 111. Jeżeli warunek ten nie jest spełniony, refundacja dokonana przez Komisję w ramach danej osi priorytetowej zostaje proporcjonalnie zmniejszona, aby zapewnić przestrzeganie tego warunku przy obliczaniu salda końcowego do wypłaty na rzecz programu.”; |
| --- | --- |

b)

po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku gdy w ramach odrębnej osi priorytetowej korzysta się z możliwości określonej w akapicie pierwszym i drugim, co najmniej 30 % alokacji finansowej tej osi priorytetowej przeznacza się na operacje, których beneficjentami są władze lokalne lub organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające w społecznościach lokalnych lub zarówno władze lokalne, jak i takie organizacje. Państwa członkowskie informują o spełnieniu tego warunku w końcowym sprawozdaniu z wdrażania wymaganym na podstawie art. 50 ust. 1 i art. 111. Jeżeli warunek ten nie jest spełniony, refundacja dokonana przez Komisję w ramach danej osi priorytetowej zostaje proporcjonalnie zmniejszona, aby zapewnić przestrzeganie tego warunku przy obliczaniu salda końcowego do wypłaty na rzecz programu.”;

| c) | akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

  „Jeżeli wymagane jest przekazywanie danych na temat uczestników w odniesieniu do operacji w ramach osi priorytetowej, o której mowa w akapicie trzecim, dane te opierają się na wiarygodnych szacunkach i ograniczają się do całkowitej liczby osób objętych wsparciem oraz liczby dzieci poniżej 18. roku życia. Te same wymogi w zakresie sprawozdawczości mają również zastosowanie do innych osi priorytetowych wspieranych z EFS, które wspierają jedynie operacje mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej.”; |
| --- | --- |

c)

akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli wymagane jest przekazywanie danych na temat uczestników w odniesieniu do operacji w ramach osi priorytetowej, o której mowa w akapicie trzecim, dane te opierają się na wiarygodnych szacunkach i ograniczają się do całkowitej liczby osób objętych wsparciem oraz liczby dzieci poniżej 18. roku życia. Te same wymogi w zakresie sprawozdawczości mają również zastosowanie do innych osi priorytetowych wspieranych z EFS, które wspierają jedynie operacje mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej.”;

| 8) | w art. 120 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „9.   Odrębna oś priorytetowa, promująca integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, o stopie dofinansowania w wysokości do 100 % może być ustanowiona w ramach programu operacyjnego. Taka oś priorytetowa może być w całości przeznaczona na operacje mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, w tym odrębną oś priorytetową, o której mowa w art. 98 ust. 4 akapit trzeci.”; |
| --- | --- |

8)

w art. 120 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„9.   Odrębna oś priorytetowa, promująca integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, o stopie dofinansowania w wysokości do 100 % może być ustanowiona w ramach programu operacyjnego. Taka oś priorytetowa może być w całości przeznaczona na operacje mające na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, w tym odrębną oś priorytetową, o której mowa w art. 98 ust. 4 akapit trzeci.”;

| 9) | art. 130 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 wkład z funduszy lub z EFMR realizowany poprzez płatności salda końcowego dla każdego priorytetu w podziale na fundusz oraz na kategorię regionów w ostatnim roku obrachunkowym nie może przekraczać o więcej niż 15 % wkładu z funduszy lub z EFMR dla każdego priorytetu w podziale na fundusz oraz na kategorię regionów, jak określono w decyzji Komisji o zatwierdzeniu programu operacyjnego.”. |
| --- | --- |

9)

art. 130 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 wkład z funduszy lub z EFMR realizowany poprzez płatności salda końcowego dla każdego priorytetu w podziale na fundusz oraz na kategorię regionów w ostatnim roku obrachunkowym nie może przekraczać o więcej niż 15 % wkładu z funduszy lub z EFMR dla każdego priorytetu w podziale na fundusz oraz na kategorię regionów, jak określono w decyzji Komisji o zatwierdzeniu programu operacyjnego.”.

Artykuł 2

Zmiana rozporządzenia (UE) 2021/1060

W rozporządzeniu (UE) 2021/1060 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 90 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Dodatkowe płatności zaliczkowe w wysokości 0,5 % wypłaca się w 2022 r. niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a w 2023 r. wypłaca się dodatkowe płatności zaliczkowe w wysokości 0,5 % na programy wspierane z EFRR, EFS+ lub Funduszu Spójności w ramach celu »Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu«. W przypadku gdy program zostanie przyjęty po dniu 31 grudnia 2022 r., rata za 2022 r. jest wypłacana w roku, w którym przyjęto program.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 90 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Dodatkowe płatności zaliczkowe w wysokości 0,5 % wypłaca się w 2022 r. niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a w 2023 r. wypłaca się dodatkowe płatności zaliczkowe w wysokości 0,5 % na programy wspierane z EFRR, EFS+ lub Funduszu Spójności w ramach celu »Inwestycje na rzecz zatrudnienia i wzrostu«. W przypadku gdy program zostanie przyjęty po dniu 31 grudnia 2022 r., rata za 2022 r. jest wypłacana w roku, w którym przyjęto program.”;

| 2) | art. 90 ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „5.   Kwota wypłacona w ramach płatności zaliczkowych za lata 2021 i 2022, z wyjątkiem dodatkowych płatności zaliczkowych, o których mowa w ust. 2 akapit trzeci niniejszego artykułu, jest rozliczana w rocznych zestawieniach wydatków Komisji. Wszystkie pozostałe kwoty wypłacone w ramach płatności zaliczkowych są rozliczane w zestawieniach wydatków Komisji nie później niż w ramach rozliczeń za ostatni rok obrachunkowy zgodnie z art. 100.”; |
| --- | --- |

2)

art. 90 ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„5.   Kwota wypłacona w ramach płatności zaliczkowych za lata 2021 i 2022, z wyjątkiem dodatkowych płatności zaliczkowych, o których mowa w ust. 2 akapit trzeci niniejszego artykułu, jest rozliczana w rocznych zestawieniach wydatków Komisji. Wszystkie pozostałe kwoty wypłacone w ramach płatności zaliczkowych są rozliczane w zestawieniach wydatków Komisji nie później niż w ramach rozliczeń za ostatni rok obrachunkowy zgodnie z art. 100.”;

| 3) | w art. 112 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „7.   W przypadku gdy w ramach programu ustanowiono odrębny priorytet wspierający operacje promujące integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, do wydatków zadeklarowanych we wnioskach o płatność do końca roku obrachunkowego kończącego się w dniu 30 czerwca 2024 r. stosuje się stopę dofinansowania w wysokości do 100 %. Po tej dacie stosuje się stopę dofinansowania określoną w programie zgodnie z maksymalnymi stopami dofinansowania wyszczególnionymi w ust. 3 i 4.
  Całkowita kwota zaprogramowana w ramach takich priorytetów w danym państwie członkowskim nie może przekroczyć 5 % łącznej początkowej alokacji krajowej z EFRR i EFS+.
  Komisja dokona przeglądu stopy dofinansowania do dnia 30 czerwca 2024 r.
  Co najmniej 30 % alokacji finansowej takiego odrębnego priorytetu przeznacza się na operacje, w których beneficjentami są władze lokalne lub organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające w społecznościach lokalnych. Państwa członkowskie informują o spełnieniu tego warunku w końcowym sprawozdaniu z wykonania wymaganym na mocy art. 43. Jeżeli warunek ten nie jest spełniony, refundacja dokonana przez Komisję w ramach danego priorytetu zostaje proporcjonalnie zmniejszona, aby zapewnić przestrzeganie tego warunku przy obliczaniu salda końcowego do wypłaty na rzecz programu.”; |
| --- | --- |

3)

w art. 112 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7.   W przypadku gdy w ramach programu ustanowiono odrębny priorytet wspierający operacje promujące integrację społeczno-gospodarczą obywateli państw trzecich, do wydatków zadeklarowanych we wnioskach o płatność do końca roku obrachunkowego kończącego się w dniu 30 czerwca 2024 r. stosuje się stopę dofinansowania w wysokości do 100 %. Po tej dacie stosuje się stopę dofinansowania określoną w programie zgodnie z maksymalnymi stopami dofinansowania wyszczególnionymi w ust. 3 i 4.

Całkowita kwota zaprogramowana w ramach takich priorytetów w danym państwie członkowskim nie może przekroczyć 5 % łącznej początkowej alokacji krajowej z EFRR i EFS+.

Komisja dokona przeglądu stopy dofinansowania do dnia 30 czerwca 2024 r.

Co najmniej 30 % alokacji finansowej takiego odrębnego priorytetu przeznacza się na operacje, w których beneficjentami są władze lokalne lub organizacje społeczeństwa obywatelskiego działające w społecznościach lokalnych. Państwa członkowskie informują o spełnieniu tego warunku w końcowym sprawozdaniu z wykonania wymaganym na mocy art. 43. Jeżeli warunek ten nie jest spełniony, refundacja dokonana przez Komisję w ramach danego priorytetu zostaje proporcjonalnie zmniejszona, aby zapewnić przestrzeganie tego warunku przy obliczaniu salda końcowego do wypłaty na rzecz programu.”;

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 118a
  Warunki dotyczące operacji realizowanych w fazach, które zostały wybrane do wsparcia przed dniem 29 czerwca 2022 r. na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

  1.   Niezależnie od art. 118, operację o łącznym koszcie przekraczającym 1 000 000 EUR, która została wybrana do wsparcia i rozpoczęła się przed dniem 29 czerwca 2022 r. na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i dotyczących poszczególnych funduszy rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 (*3), (UE) nr 1304/2013 (*4), (UE) nr 1300/2013 (*5), (UE) nr 1299/2013 (*6) i (UE) nr 508/2014 (*7), uznaje się za kwalifikującą się do wsparcia na podstawie niniejszego rozporządzenia i odpowiednich rozporządzeń dotyczących poszczególnych funduszy w okresie programowania 2021–2027.
  Na zasadzie odstępstwa od art. 73 ust. 1 i 2 instytucja zarządzająca może podjąć decyzję o przyznaniu wsparcia na taką operację bezpośrednio na podstawie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:






  a) | operacja składa się z dwóch faz możliwych do wyodrębnienia pod kątem finansowym i objętych oddzielnymi ścieżkami audytu; |
| --- | --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 118a

Warunki dotyczące operacji realizowanych w fazach, które zostały wybrane do wsparcia przed dniem 29 czerwca 2022 r. na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

1.   Niezależnie od art. 118, operację o łącznym koszcie przekraczającym 1 000 000 EUR, która została wybrana do wsparcia i rozpoczęła się przed dniem 29 czerwca 2022 r. na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i dotyczących poszczególnych funduszy rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 (*3), (UE) nr 1304/2013 (*4), (UE) nr 1300/2013 (*5), (UE) nr 1299/2013 (*6) i (UE) nr 508/2014 (*7), uznaje się za kwalifikującą się do wsparcia na podstawie niniejszego rozporządzenia i odpowiednich rozporządzeń dotyczących poszczególnych funduszy w okresie programowania 2021–2027.

Na zasadzie odstępstwa od art. 73 ust. 1 i 2 instytucja zarządzająca może podjąć decyzję o przyznaniu wsparcia na taką operację bezpośrednio na podstawie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a)

operacja składa się z dwóch faz możliwych do wyodrębnienia pod kątem finansowym i objętych oddzielnymi ścieżkami audytu;

| b) | operacja wchodzi w zakres działań zaprogramowanych w ramach odpowiedniego celu szczegółowego i jest przypisana do rodzaju interwencji zgodnie z załącznikiem I; |
| --- | --- |

b)

operacja wchodzi w zakres działań zaprogramowanych w ramach odpowiedniego celu szczegółowego i jest przypisana do rodzaju interwencji zgodnie z załącznikiem I;

| c) | wydatki ujęte we wniosku o płatność w odniesieniu do pierwszej fazy nie zostały ujęte w żadnym wniosku o płatność odnoszącym się do drugiej fazy; |
| --- | --- |

c)

wydatki ujęte we wniosku o płatność w odniesieniu do pierwszej fazy nie zostały ujęte w żadnym wniosku o płatność odnoszącym się do drugiej fazy;

| d) | w końcowym sprawozdaniu z wdrażania lub, w kontekście Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybołówstwa, w ostatnim rocznym sprawozdaniu z wdrażania przedłożonym zgodnie z art. 141 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 państwo członkowskie zobowiązuje się do ukończenia w okresie programowania drugiej i ostatniej fazy i do zapewnienia jej operacyjności. |
| --- | --- |

d)

w końcowym sprawozdaniu z wdrażania lub, w kontekście Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybołówstwa, w ostatnim rocznym sprawozdaniu z wdrażania przedłożonym zgodnie z art. 141 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 państwo członkowskie zobowiązuje się do ukończenia w okresie programowania drugiej i ostatniej fazy i do zapewnienia jej operacyjności.

2.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do operacji mających na celu sprostanie wyzwaniom migracyjnym wynikającym z agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej, wspieranych przez wykorzystanie możliwości przewidzianej w art. 98 ust. 4 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

(*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 289)."

*3

(*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 470)."

*4

(*5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1300/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1084/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 281)."

*5

(*6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 259)."

*6

(*7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1).”;"

*7

| 5) | na końcu tabeli 1 w załączniku I dodaje się następujące wiersze:








  ZAKRES INTERWENCJI 3 | Współczynnik do obliczania wsparcia na cele związane ze zmianami klimatu | Współczynnik do obliczania wsparcia na cele związane ze środowiskiem |
| --- | --- | --- | --- |
| „Inne kody związane z operacjami realizowanymi w fazach zgodnie z art. 118a |
| 183 | Gospodarowanie odpadami z gospodarstw domowych: składowisko odpadów | 0  % | 100  % |
| 184 | Magazynowanie i przesył energii elektrycznej | 100  % | 40  % |
| 185 | Gaz ziemny: magazynowanie, przesył i dystrybucja | 0  % | 0  % |
| 186 | Porty lotnicze | 0  % | 0  % |
| 187 | Inwestycje produkcyjne w dużych przedsiębiorstwach związane z gospodarką niskoemisyjną | 40  % | 0  %” |

5)

na końcu tabeli 1 w załączniku I dodaje się następujące wiersze:

ZAKRES INTERWENCJI 3

3

Współczynnik do obliczania wsparcia na cele związane ze zmianami klimatu

Współczynnik do obliczania wsparcia na cele związane ze środowiskiem

„Inne kody związane z operacjami realizowanymi w fazach zgodnie z art. 118a

183

Gospodarowanie odpadami z gospodarstw domowych: składowisko odpadów

0  %

100  %

184

Magazynowanie i przesył energii elektrycznej

100  %

40  %

185

Gaz ziemny: magazynowanie, przesył i dystrybucja

0  %

0  %

186

Porty lotnicze

0  %

0  %

187

Inwestycje produkcyjne w dużych przedsiębiorstwach związane z gospodarką niskoemisyjną

40  %

0  %”

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 19 października 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 4 października 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 13 października 2022 r.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 11).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/562 z dnia 6 kwietnia 2022 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do działań polityki spójności na rzecz uchodźców w Europie (CARE) (Dz.U. L 109 z 8.4.2022, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (Dz.U. L 72 z 12.3.2014, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/613 z dnia 12 kwietnia 2022 r. w sprawie zmiany rozporządzeń (UE) nr 1303/2013 i (UE) nr 223/2014 w odniesieniu do zwiększonych płatności zaliczkowych z zasobów REACT-EU oraz ustanowienia stawki jednostkowej (Dz.U. L 115 z 13.4.2022, s. 38).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 159).

7

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/30 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/30

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2040

z dnia 19 października 2022 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 805/2004 w odniesieniu do stosowania procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą w celu dostosowania go do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Traktat z Lizbony zmienił ramy prawne dotyczące uprawnień powierzanych Komisji przez prawodawcę, wprowadzając rozróżnienie między uprawnieniami przekazywanymi Komisji w celu przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego (aktów delegowanych), a uprawnieniami powierzanymi Komisji w celu przyjmowania aktów zapewniających jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów Unii (aktów wykonawczych). |
| --- | --- |

(1)

Traktat z Lizbony zmienił ramy prawne dotyczące uprawnień powierzanych Komisji przez prawodawcę, wprowadzając rozróżnienie między uprawnieniami przekazywanymi Komisji w celu przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego (aktów delegowanych), a uprawnieniami powierzanymi Komisji w celu przyjmowania aktów zapewniających jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów Unii (aktów wykonawczych).

| (2) | Akty ustawodawcze przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony powierzają Komisji uprawnienia do przyjmowania środków na podstawie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (2). |
| --- | --- |

(2)

Akty ustawodawcze przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony powierzają Komisji uprawnienia do przyjmowania środków na podstawie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (2).

| (3) | Wcześniejsze wnioski dotyczące dostosowania aktów prawnych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony zostały wycofane (3) ze względu na brak postępów w negocjacjach międzyinstytucjonalnych. |
| --- | --- |

(3)

Wcześniejsze wnioski dotyczące dostosowania aktów prawnych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony zostały wycofane (3) ze względu na brak postępów w negocjacjach międzyinstytucjonalnych.

| (4) | Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły następnie nowe ramy aktów delegowanych w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (4) i uznały potrzebę dostosowania całości obowiązującego ustawodawstwa do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony. Potwierdziły one w szczególności potrzebę priorytetowego potraktowania bezzwłocznego dostosowania wszystkich aktów podstawowych, które w dalszym ciągu odsyłają do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Komisja zobowiązała się, że do końca 2016 r. przygotuje wniosek w sprawie tego dostosowania. |
| --- | --- |

(4)

Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły następnie nowe ramy aktów delegowanych w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (4) i uznały potrzebę dostosowania całości obowiązującego ustawodawstwa do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony. Potwierdziły one w szczególności potrzebę priorytetowego potraktowania bezzwłocznego dostosowania wszystkich aktów podstawowych, które w dalszym ciągu odsyłają do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Komisja zobowiązała się, że do końca 2016 r. przygotuje wniosek w sprawie tego dostosowania.

| (5) | Uprawnienie Komisji do zmiany standardowych formularzy zamieszczonych w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) przewiduje stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Ponieważ uprawnienie to spełnia kryteria określone w art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), należy je dostosować do tego postanowienia. |
| --- | --- |

(5)

Uprawnienie Komisji do zmiany standardowych formularzy zamieszczonych w załącznikach do rozporządzenia (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) przewiduje stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Ponieważ uprawnienie to spełnia kryteria określone w art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), należy je dostosować do tego postanowienia.

| (6) | W celu zaktualizowania rozporządzenia (WE) nr 805/2004 należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE, aby mogła ona zmieniać załączniki do tego rozporządzenia w celu dokonania aktualizacji standardowych formularzy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(6)

W celu zaktualizowania rozporządzenia (WE) nr 805/2004 należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE, aby mogła ona zmieniać załączniki do tego rozporządzenia w celu dokonania aktualizacji standardowych formularzy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (7) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(7)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

| (8) | Zgodnie z art. 3 oraz art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i do TFUE, Irlandia powiadomiła o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 3 oraz art. 4a ust. 1 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i do TFUE, Irlandia powiadomiła o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.

| (9) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani go nie stosuje. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani go nie stosuje.

| (10) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 805/2004, |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 805/2004,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany rozporządzenia (WE) nr 805/2004

W rozporządzeniu (WE) nr 805/2004 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 31 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 31
  Zmiany w załącznikach
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 31a, aktów delegowanych w odniesieniu do zmiany załączników w celu zaktualizowania standardowych formularzy.”; |
| --- | --- |

1)

art. 31 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 31

Zmiany w załącznikach

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 31a, aktów delegowanych w odniesieniu do zmiany załączników w celu zaktualizowania standardowych formularzy.”;

| 2) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 31a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 31, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 października 2022 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 31, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*1).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 31 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*1)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 31a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 31, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 października 2022 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 31, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*1).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 31 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*1)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*1

| 3) | uchyla się art. 32. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 32.

Artykuł 2

Procedury w toku

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Strasburgu dnia 19 października 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2019 r. (Dz.U. C 158 z 30.4.2021, s. 832) i stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 28 czerwca 2022 r. (Dz.U. C 280 z 21.7.2022, s. 14). Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 18 października 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23).

2

(3)  
  Dz.U. C 80 z 7.3.2015, s. 17.

3

(4)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

4

(5)  Rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 15).

5

---

DYREKTYWY

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/33 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/33

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2041

z dnia 19 października 2022 r.

w sprawie adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w Unii Europejskiej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 153 ust. 2 lit. b) w związku z art. 153 ust. 1 lit. b),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) celem Unii jest między innymi wspieranie dobrobytu jej narodów oraz działanie na rzecz trwałego rozwoju Europy, którego podstawą jest społeczna gospodarka rynkowa o wysokiej konkurencyjności zmierzająca do zapewnienia pełnego zatrudnienia i postępu społecznego, wysokiego poziomu ochrony i poprawy jakości środowiska, a jednocześnie wspierająca sprawiedliwość społeczną i równość kobiet i mężczyzn. Zgodnie z art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia ma brać pod uwagę między innymi wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej oraz ze zwalczaniem wykluczenia społecznego. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) celem Unii jest między innymi wspieranie dobrobytu jej narodów oraz działanie na rzecz trwałego rozwoju Europy, którego podstawą jest społeczna gospodarka rynkowa o wysokiej konkurencyjności zmierzająca do zapewnienia pełnego zatrudnienia i postępu społecznego, wysokiego poziomu ochrony i poprawy jakości środowiska, a jednocześnie wspierająca sprawiedliwość społeczną i równość kobiet i mężczyzn. Zgodnie z art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Unia ma brać pod uwagę między innymi wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej oraz ze zwalczaniem wykluczenia społecznego.

| (2) | Art. 151 TFUE stanowi, że Unia i państwa członkowskie, świadome podstawowych praw socjalnych wyrażonych w Europejskiej Karcie Społecznej (EKS), mają na celu między innymi promowanie zatrudnienia, poprawę warunków życia i pracy, tak aby umożliwić ich wyrównanie z jednoczesnym zachowaniem postępu, odpowiednią ochronę socjalną i dialog między partnerami społecznymi. |
| --- | --- |

(2)

Art. 151 TFUE stanowi, że Unia i państwa członkowskie, świadome podstawowych praw socjalnych wyrażonych w Europejskiej Karcie Społecznej (EKS), mają na celu między innymi promowanie zatrudnienia, poprawę warunków życia i pracy, tak aby umożliwić ich wyrównanie z jednoczesnym zachowaniem postępu, odpowiednią ochronę socjalną i dialog między partnerami społecznymi.

| (3) | W art. 31 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (4) (zwanej dalej „Kartą”) przewidziano prawo każdego pracownika do warunków pracy szanujących jego zdrowie, bezpieczeństwo i godność. W art. 27 Karty przewidziano prawo pracowników do informacji i konsultacji. W art. 28 Karty przewidziano prawo pracowników i pracodawców, lub ich odpowiednich organizacji, zgodnie z prawem Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi, do negocjowania i zawierania układów zbiorowych pracy na odpowiednich poziomach. W art. 23 Karty przewidziano prawo do równości kobiet i mężczyzn we wszystkich dziedzinach, w tym w zakresie zatrudnienia, pracy i wynagrodzenia. |
| --- | --- |

(3)

W art. 31 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (4) (zwanej dalej „Kartą”) przewidziano prawo każdego pracownika do warunków pracy szanujących jego zdrowie, bezpieczeństwo i godność. W art. 27 Karty przewidziano prawo pracowników do informacji i konsultacji. W art. 28 Karty przewidziano prawo pracowników i pracodawców, lub ich odpowiednich organizacji, zgodnie z prawem Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi, do negocjowania i zawierania układów zbiorowych pracy na odpowiednich poziomach. W art. 23 Karty przewidziano prawo do równości kobiet i mężczyzn we wszystkich dziedzinach, w tym w zakresie zatrudnienia, pracy i wynagrodzenia.

| (4) | EKS stanowi, że wszyscy pracownicy mają prawo do sprawiedliwych warunków pracy. Uznaje prawo wszystkich pracowników do sprawiedliwego wynagrodzenia, wystarczającego do zapewnienia im, a także ich rodzinom, godziwego poziomu życia. Uznaje ona również rolę swobodnie zawieranych układów zbiorowych pracy oraz prawnie określonych mechanizmów ustalania wynagrodzeń minimalnych w zapewnieniu skutecznego korzystania z tego prawa, prawo wszystkich pracowników i pracodawców do zrzeszania się w organizacjach lokalnych, krajowych i międzynarodowych dla ochrony swoich interesów ekonomicznych i społecznych oraz prawo do rokowań zbiorowych. |
| --- | --- |

(4)

EKS stanowi, że wszyscy pracownicy mają prawo do sprawiedliwych warunków pracy. Uznaje prawo wszystkich pracowników do sprawiedliwego wynagrodzenia, wystarczającego do zapewnienia im, a także ich rodzinom, godziwego poziomu życia. Uznaje ona również rolę swobodnie zawieranych układów zbiorowych pracy oraz prawnie określonych mechanizmów ustalania wynagrodzeń minimalnych w zapewnieniu skutecznego korzystania z tego prawa, prawo wszystkich pracowników i pracodawców do zrzeszania się w organizacjach lokalnych, krajowych i międzynarodowych dla ochrony swoich interesów ekonomicznych i społecznych oraz prawo do rokowań zbiorowych.

| (5) | W rozdziale II Europejskiego filaru praw socjalnych (zwanego dalej „filarem”), proklamowanego w Göteborgu w dniu 17 listopada 2017 r., określono zbiór zasad, które mają służyć za drogowskaz w dążeniu do zapewnienia sprawiedliwych warunków pracy. Zasada nr 6 filaru potwierdza prawo pracowników do sprawiedliwego wynagrodzenia, które zapewnia przyzwoity poziom życia. Stanowi ona również, że należy zadbać o odpowiednie płace minimalne, tak by zapewnić zaspokojenie potrzeb pracownika i jego rodziny w świetle krajowych warunków ekonomicznych i społecznych, przy jednoczesnym zapewnieniu dostępu do zatrudnienia i motywacji do poszukiwania pracy. Przypomina ponadto, że należy zapobiegać ubóstwu pracujących oraz że wszystkie wynagrodzenia mają być ustalane w sposób przejrzysty i przewidywalny, zgodnie z praktyką krajową i z poszanowaniem autonomii partnerów społecznych. Zasada nr 8 filaru stanowi, że należy przeprowadzać konsultacje z partnerami społecznymi w sprawie opracowywania i wdrażania polityki gospodarczej i społecznej oraz polityki zatrudnienia zgodnie z praktykami krajowymi oraz że partnerów społecznych należy zachęcać do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które ich dotyczą, z poszanowaniem ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych. |
| --- | --- |

(5)

W rozdziale II Europejskiego filaru praw socjalnych (zwanego dalej „filarem”), proklamowanego w Göteborgu w dniu 17 listopada 2017 r., określono zbiór zasad, które mają służyć za drogowskaz w dążeniu do zapewnienia sprawiedliwych warunków pracy. Zasada nr 6 filaru potwierdza prawo pracowników do sprawiedliwego wynagrodzenia, które zapewnia przyzwoity poziom życia. Stanowi ona również, że należy zadbać o odpowiednie płace minimalne, tak by zapewnić zaspokojenie potrzeb pracownika i jego rodziny w świetle krajowych warunków ekonomicznych i społecznych, przy jednoczesnym zapewnieniu dostępu do zatrudnienia i motywacji do poszukiwania pracy. Przypomina ponadto, że należy zapobiegać ubóstwu pracujących oraz że wszystkie wynagrodzenia mają być ustalane w sposób przejrzysty i przewidywalny, zgodnie z praktyką krajową i z poszanowaniem autonomii partnerów społecznych. Zasada nr 8 filaru stanowi, że należy przeprowadzać konsultacje z partnerami społecznymi w sprawie opracowywania i wdrażania polityki gospodarczej i społecznej oraz polityki zatrudnienia zgodnie z praktykami krajowymi oraz że partnerów społecznych należy zachęcać do negocjowania i zawierania układów zbiorowych w sprawach, które ich dotyczą, z poszanowaniem ich autonomii i prawa do podejmowania działań zbiorowych.

| (6) | W wytycznej 5 zawartej w załączniku do decyzji Rady (UE) 2020/1512 (5) państwa członkowskie dysponujące krajowymi mechanizmami ustalania ustawowych wynagrodzeń minimalnych wezwano do zapewnienia skutecznego zaangażowania partnerów społecznych w ustalanie wynagrodzeń, co ma zapewnić sprawiedliwe wynagrodzenia umożliwiające godny poziom życia, a przy tym do zwracania szczególnej uwagi na grupy o niższych i średnich dochodach z myślą o pozytywnej konwergencji. W wytycznej wezwano też państwa członkowskie do promowania dialogu społecznego i rokowań zbiorowych z myślą o ustalaniu wynagrodzeń. Państwa członkowskie i partnerów społecznych wezwano ponadto do zapewnienia, by wszyscy pracownicy otrzymywali odpowiednie i sprawiedliwe wynagrodzenie wynikające z układów zbiorowych lub z odpowiednich ustawowych wynagrodzeń minimalnych, z uwzględnieniem ich wpływu na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących przy jednoczesnym poszanowaniu praktyk krajowych. W komunikacie Komisji z dnia 17 września 2020 r. zatytułowanym „Roczna strategia zrównoważonego wzrostu gospodarczego na rok 2021” stwierdzono, że państwa członkowskie powinny przyjąć środki służące zapewnieniu sprawiedliwych warunków pracy. Ponadto w komunikacie Komisji z dnia 17 grudnia 2019 r. zatytułowanym „Roczna strategia zrównoważonego wzrostu gospodarczego na 2020 r.” przypomniano, że w kontekście coraz większych podziałów społecznych ważne jest zapewnienie, by każdy pracownik otrzymywał godziwe wynagrodzenie. W stosunku do niektórych państw członkowskich wydano również zalecenia dla poszczególnych krajów dotyczące wynagrodzeń minimalnych w celu usprawnienia ustalania i aktualizowania wynagrodzeń minimalnych. |
| --- | --- |

(6)

W wytycznej 5 zawartej w załączniku do decyzji Rady (UE) 2020/1512 (5) państwa członkowskie dysponujące krajowymi mechanizmami ustalania ustawowych wynagrodzeń minimalnych wezwano do zapewnienia skutecznego zaangażowania partnerów społecznych w ustalanie wynagrodzeń, co ma zapewnić sprawiedliwe wynagrodzenia umożliwiające godny poziom życia, a przy tym do zwracania szczególnej uwagi na grupy o niższych i średnich dochodach z myślą o pozytywnej konwergencji. W wytycznej wezwano też państwa członkowskie do promowania dialogu społecznego i rokowań zbiorowych z myślą o ustalaniu wynagrodzeń. Państwa członkowskie i partnerów społecznych wezwano ponadto do zapewnienia, by wszyscy pracownicy otrzymywali odpowiednie i sprawiedliwe wynagrodzenie wynikające z układów zbiorowych lub z odpowiednich ustawowych wynagrodzeń minimalnych, z uwzględnieniem ich wpływu na konkurencyjność, tworzenie miejsc pracy i ubóstwo pracujących przy jednoczesnym poszanowaniu praktyk krajowych. W komunikacie Komisji z dnia 17 września 2020 r. zatytułowanym „Roczna strategia zrównoważonego wzrostu gospodarczego na rok 2021” stwierdzono, że państwa członkowskie powinny przyjąć środki służące zapewnieniu sprawiedliwych warunków pracy. Ponadto w komunikacie Komisji z dnia 17 grudnia 2019 r. zatytułowanym „Roczna strategia zrównoważonego wzrostu gospodarczego na 2020 r.” przypomniano, że w kontekście coraz większych podziałów społecznych ważne jest zapewnienie, by każdy pracownik otrzymywał godziwe wynagrodzenie. W stosunku do niektórych państw członkowskich wydano również zalecenia dla poszczególnych krajów dotyczące wynagrodzeń minimalnych w celu usprawnienia ustalania i aktualizowania wynagrodzeń minimalnych.

| (7) | Lepsze warunki życia i pracy, w tym zapewniane dzięki adekwatnym wynagrodzeniom minimalnym, przynoszą korzyści pracownikom i przedsiębiorstwom w Unii, a także ogólnie społeczeństwu i gospodarce, i są podstawowym warunkiem osiągnięcia sprawiedliwego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Rozwiązanie problemu dużych różnic pod względem zakresu i adekwatności ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przyczynia się do większej sprawiedliwości na unijnym rynku pracy, do zapobiegania nierównościom płacowym i społecznym oraz do ich ograniczania, a także sprzyja postępowi gospodarczemu i społecznemu oraz pozytywnej konwergencji. Konkurencja na rynku wewnętrznym powinna opierać się na wysokich standardach społecznych, w tym na wysokim poziomie ochrony pracowników, tworzeniu wysokiej jakości miejsc pracy, jak również na innowacyjności i poprawie produktywności, a jednocześnie gwarantować równe warunki działania. |
| --- | --- |

(7)

Lepsze warunki życia i pracy, w tym zapewniane dzięki adekwatnym wynagrodzeniom minimalnym, przynoszą korzyści pracownikom i przedsiębiorstwom w Unii, a także ogólnie społeczeństwu i gospodarce, i są podstawowym warunkiem osiągnięcia sprawiedliwego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Rozwiązanie problemu dużych różnic pod względem zakresu i adekwatności ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przyczynia się do większej sprawiedliwości na unijnym rynku pracy, do zapobiegania nierównościom płacowym i społecznym oraz do ich ograniczania, a także sprzyja postępowi gospodarczemu i społecznemu oraz pozytywnej konwergencji. Konkurencja na rynku wewnętrznym powinna opierać się na wysokich standardach społecznych, w tym na wysokim poziomie ochrony pracowników, tworzeniu wysokiej jakości miejsc pracy, jak również na innowacyjności i poprawie produktywności, a jednocześnie gwarantować równe warunki działania.

| (8) | Ustalone na adekwatnych poziomach wynagrodzenia minimalne przewidziane prawem krajowym lub umowami zbiorowymi chronią dochody pracowników, w tym pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, i pomagają zapewnić godne warunki życia zgodnie z Konwencją nr 131 Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącą ustalania płac minimalnych z 1970 r. Wynagrodzenia minimalne, które zapewniają godny poziom życia, a tym samym osiągają próg godności, mogą przyczynić się do zmniejszenia ubóstwa na poziomie krajowym oraz utrzymania popytu wewnętrznego i siły nabywczej, wzmocnienia zachęt do podejmowania pracy, zmniejszenia nierówności płacowych, luki płacowej między kobietami a mężczyznami oraz ubóstwa pracujących, a także do ograniczenia spadku dochodów w okresach pogorszenia koniunktury gospodarczej. |
| --- | --- |

(8)

Ustalone na adekwatnych poziomach wynagrodzenia minimalne przewidziane prawem krajowym lub umowami zbiorowymi chronią dochody pracowników, w tym pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, i pomagają zapewnić godne warunki życia zgodnie z Konwencją nr 131 Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącą ustalania płac minimalnych z 1970 r. Wynagrodzenia minimalne, które zapewniają godny poziom życia, a tym samym osiągają próg godności, mogą przyczynić się do zmniejszenia ubóstwa na poziomie krajowym oraz utrzymania popytu wewnętrznego i siły nabywczej, wzmocnienia zachęt do podejmowania pracy, zmniejszenia nierówności płacowych, luki płacowej między kobietami a mężczyznami oraz ubóstwa pracujących, a także do ograniczenia spadku dochodów w okresach pogorszenia koniunktury gospodarczej.

| (9) | Ubóstwo pracujących w Unii wzrosło w ostatniej dekadzie i coraz więcej pracowników doświadcza ubóstwa. W okresach pogorszenia koniunktury gospodarczej rola adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w ochronie pracowników nisko uposażonych jest szczególnie istotna, gdyż są oni bardziej narażeni na skutki takiego pogorszenia koniunktury, i ma zasadnicze znaczenie dla wsparcia trwałej odbudowy gospodarczej sprzyjającej włączeniu społecznemu, która powinna prowadzić do zwiększeni liczby wysokiej jakości miejsc pracy. Aby odbudowa gospodarcza była trwała, przedsiębiorstwa, w szczególności mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa, muszą dobrze prosperować. Ze względu na skutki pandemii COVID-19 należy dokonać oceny adekwatności wynagrodzeń w nisko opłacanych sektorach, które w dobie kryzysu okazały się niezbędne i ogromnie wartościowe dla społeczeństwa. |
| --- | --- |

(9)

Ubóstwo pracujących w Unii wzrosło w ostatniej dekadzie i coraz więcej pracowników doświadcza ubóstwa. W okresach pogorszenia koniunktury gospodarczej rola adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w ochronie pracowników nisko uposażonych jest szczególnie istotna, gdyż są oni bardziej narażeni na skutki takiego pogorszenia koniunktury, i ma zasadnicze znaczenie dla wsparcia trwałej odbudowy gospodarczej sprzyjającej włączeniu społecznemu, która powinna prowadzić do zwiększeni liczby wysokiej jakości miejsc pracy. Aby odbudowa gospodarcza była trwała, przedsiębiorstwa, w szczególności mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa, muszą dobrze prosperować. Ze względu na skutki pandemii COVID-19 należy dokonać oceny adekwatności wynagrodzeń w nisko opłacanych sektorach, które w dobie kryzysu okazały się niezbędne i ogromnie wartościowe dla społeczeństwa.

| (10) | W przypadku kobiet, młodszych pracowników, pracowników będących migrantami, osób samotnie wychowujących dzieci, pracowników o niskich kwalifikacjach, osób z niepełnosprawnościami, a zwłaszcza osób doświadczających dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie prawdopodobieństwo otrzymywania minimalnego lub niskiego wynagrodzenia jest wciąż większe niż w przypadku innych grup. Biorąc pod uwagę nadreprezentację kobiet na nisko płatnych stanowiskach, poprawa adekwatności wynagrodzeń minimalnych przyczynia się do równouprawnienia płci, zmniejszenia luki płacowej i emerytalnej między kobietami a mężczyznami, a także do wydźwignięcia kobiet i ich rodzin z ubóstwa oraz do zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Unii. |
| --- | --- |

(10)

W przypadku kobiet, młodszych pracowników, pracowników będących migrantami, osób samotnie wychowujących dzieci, pracowników o niskich kwalifikacjach, osób z niepełnosprawnościami, a zwłaszcza osób doświadczających dyskryminacji z wielu przyczyn jednocześnie prawdopodobieństwo otrzymywania minimalnego lub niskiego wynagrodzenia jest wciąż większe niż w przypadku innych grup. Biorąc pod uwagę nadreprezentację kobiet na nisko płatnych stanowiskach, poprawa adekwatności wynagrodzeń minimalnych przyczynia się do równouprawnienia płci, zmniejszenia luki płacowej i emerytalnej między kobietami a mężczyznami, a także do wydźwignięcia kobiet i ich rodzin z ubóstwa oraz do zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Unii.

| (11) | Kryzys wywołany pandemią COVID-19 wywiera znaczący wpływ na sektor usług, mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa, w których wysoki odsetek osób otrzymuje niskie wynagrodzenie i wynagrodzenie minimalne. Wynagrodzenia minimalne są zatem również ważne z uwagi na tendencje strukturalne, które zmieniają kształt rynków pracy i które w coraz większym stopniu charakteryzują się wysokim odsetkiem niepewnych i niestandardowych form zatrudnienia, często obejmując pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, pracowników sezonowych, osoby pracujące za pośrednictwem platform internetowych i pracowników tymczasowych. Tendencje te doprowadziły w wielu przypadkach do większej polaryzacji zatrudnienia, co w większości państw członkowskich spowodowało wzrost odsetka zawodów niskopłatnych i niewymagających kwalifikacji oraz rozwój sektorów oferujących pracę w takich zawodach, a w niektórych państwach także większe nierówności płacowe. Pracownikom zatrudnionym na podstawie umów niestandardowych trudniej jest się organizować i negocjować umowy zbiorowe. |
| --- | --- |

(11)

Kryzys wywołany pandemią COVID-19 wywiera znaczący wpływ na sektor usług, mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa, w których wysoki odsetek osób otrzymuje niskie wynagrodzenie i wynagrodzenie minimalne. Wynagrodzenia minimalne są zatem również ważne z uwagi na tendencje strukturalne, które zmieniają kształt rynków pracy i które w coraz większym stopniu charakteryzują się wysokim odsetkiem niepewnych i niestandardowych form zatrudnienia, często obejmując pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, pracowników sezonowych, osoby pracujące za pośrednictwem platform internetowych i pracowników tymczasowych. Tendencje te doprowadziły w wielu przypadkach do większej polaryzacji zatrudnienia, co w większości państw członkowskich spowodowało wzrost odsetka zawodów niskopłatnych i niewymagających kwalifikacji oraz rozwój sektorów oferujących pracę w takich zawodach, a w niektórych państwach także większe nierówności płacowe. Pracownikom zatrudnionym na podstawie umów niestandardowych trudniej jest się organizować i negocjować umowy zbiorowe.

| (12) | Chociaż ochrona w postaci wynagrodzenia minimalnego istnieje we wszystkich państwach członkowskich, w niektórych z nich ochrona ta wynika z przepisów ustawowych lub administracyjnych oraz z umów zbiorowych, podczas gdy w innych jest ona zapewniana wyłącznie w drodze umów zbiorowych. Należy uszanować różne tradycje państw członkowskich. |
| --- | --- |

(12)

Chociaż ochrona w postaci wynagrodzenia minimalnego istnieje we wszystkich państwach członkowskich, w niektórych z nich ochrona ta wynika z przepisów ustawowych lub administracyjnych oraz z umów zbiorowych, podczas gdy w innych jest ona zapewniana wyłącznie w drodze umów zbiorowych. Należy uszanować różne tradycje państw członkowskich.

| (13) | Ochrona w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidziana w umowach zbiorowych w zawodach niskopłatnych w większości przypadków jest adekwatna, a zatem zapewnia godny poziom życia, i okazała się skutecznym środkiem ograniczenia ubóstwa pracujących. W niektórych państwach członkowskich ustawowe wynagrodzenia minimalne są zazwyczaj niskie w porównaniu z innymi płacami w gospodarce. W 2018 r. w dziewięciu państwach członkowskich ustawowe wynagrodzenie minimalne nie zapewniało dochodu na poziomie progu zagrożenia ubóstwem osobom żyjącym w jednoosobowym gospodarstwie i uzyskującym wynagrodzenie minimalne. |
| --- | --- |

(13)

Ochrona w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidziana w umowach zbiorowych w zawodach niskopłatnych w większości przypadków jest adekwatna, a zatem zapewnia godny poziom życia, i okazała się skutecznym środkiem ograniczenia ubóstwa pracujących. W niektórych państwach członkowskich ustawowe wynagrodzenia minimalne są zazwyczaj niskie w porównaniu z innymi płacami w gospodarce. W 2018 r. w dziewięciu państwach członkowskich ustawowe wynagrodzenie minimalne nie zapewniało dochodu na poziomie progu zagrożenia ubóstwem osobom żyjącym w jednoosobowym gospodarstwie i uzyskującym wynagrodzenie minimalne.

| (14) | Nie wszyscy pracownicy w Unii są skutecznie chronieni minimalnymi wynagrodzeniami, gdyż w niektórych państwach członkowskich – ze względu na nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów – niektórzy pracownicy, mimo że są objęci taką ochroną, w praktyce otrzymują niższe wynagrodzenie niż ustawowe wynagrodzenie minimalne. Stwierdzono, że tego rodzaju przypadki nieprzestrzegania przepisów dotyczą w szczególności kobiet, młodych pracowników, pracowników o niskich kwalifikacjach, pracowników będących migrantami, osób samotnie wychowujących dzieci, osób z niepełnosprawnościami, pracowników objętych niestandardowymi formami zatrudnienia, takich jak pracownicy tymczasowi i pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze czasu pracy, oraz pracowników rolnych i pracowników branży turystyczno-hotelarskiej, co skutkuje niższymi wynagrodzeniami. W państwach członkowskich, w których ochrona w postaci wynagrodzenia minimalnego jest przewidziana jedynie w umowach zbiorowych, szacuje się, że odsetek pracowników nieobjętych taką ochroną waha się od 2 % do 55 % wszystkich pracowników. |
| --- | --- |

(14)

Nie wszyscy pracownicy w Unii są skutecznie chronieni minimalnymi wynagrodzeniami, gdyż w niektórych państwach członkowskich – ze względu na nieprzestrzeganie obowiązujących przepisów – niektórzy pracownicy, mimo że są objęci taką ochroną, w praktyce otrzymują niższe wynagrodzenie niż ustawowe wynagrodzenie minimalne. Stwierdzono, że tego rodzaju przypadki nieprzestrzegania przepisów dotyczą w szczególności kobiet, młodych pracowników, pracowników o niskich kwalifikacjach, pracowników będących migrantami, osób samotnie wychowujących dzieci, osób z niepełnosprawnościami, pracowników objętych niestandardowymi formami zatrudnienia, takich jak pracownicy tymczasowi i pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze czasu pracy, oraz pracowników rolnych i pracowników branży turystyczno-hotelarskiej, co skutkuje niższymi wynagrodzeniami. W państwach członkowskich, w których ochrona w postaci wynagrodzenia minimalnego jest przewidziana jedynie w umowach zbiorowych, szacuje się, że odsetek pracowników nieobjętych taką ochroną waha się od 2 % do 55 % wszystkich pracowników.

| (15) | Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych wymaga, by pracownicy z niepełnosprawnościami, w tym pracownicy w ramach zatrudnienia chronionego, otrzymywali takie samo wynagrodzenie za pracę o takiej samej wartości. Zasadę tę stosuje się również do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego. |
| --- | --- |

(15)

Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych wymaga, by pracownicy z niepełnosprawnościami, w tym pracownicy w ramach zatrudnienia chronionego, otrzymywali takie samo wynagrodzenie za pracę o takiej samej wartości. Zasadę tę stosuje się również do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego.

| (16) | Choć konstruktywne rokowania zbiorowe, zwłaszcza na poziomie sektorowym lub międzybranżowym, przyczyniają się do zapewnienia adekwatnej ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego, w ostatnich dziesięcioleciach tradycyjne struktury rokowań zbiorowych uległy erozji, między innymi ze względu na zmiany strukturalne w gospodarce w kierunku sektorów mniej uzwiązkowionych oraz spadek liczby członków związków zawodowych, w szczególności wskutek zwalczania związków zawodowych oraz wzrostu niepewnych i nietypowych form zatrudnienia. Ponadto w następstwie kryzysu finansowego z 2008 r. rokowania zbiorowe na poziomie sektorowym i międzybranżowym w niektórych państwach członkowskich znalazły się pod presją. Tymczasem rokowania zbiorowe na poziomie sektorowym i międzybranżowym są zasadniczym czynnikiem umożliwiającym osiągnięcie adekwatnej ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego i dlatego należy je promować i wzmacniać. |
| --- | --- |

(16)

Choć konstruktywne rokowania zbiorowe, zwłaszcza na poziomie sektorowym lub międzybranżowym, przyczyniają się do zapewnienia adekwatnej ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego, w ostatnich dziesięcioleciach tradycyjne struktury rokowań zbiorowych uległy erozji, między innymi ze względu na zmiany strukturalne w gospodarce w kierunku sektorów mniej uzwiązkowionych oraz spadek liczby członków związków zawodowych, w szczególności wskutek zwalczania związków zawodowych oraz wzrostu niepewnych i nietypowych form zatrudnienia. Ponadto w następstwie kryzysu finansowego z 2008 r. rokowania zbiorowe na poziomie sektorowym i międzybranżowym w niektórych państwach członkowskich znalazły się pod presją. Tymczasem rokowania zbiorowe na poziomie sektorowym i międzybranżowym są zasadniczym czynnikiem umożliwiającym osiągnięcie adekwatnej ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego i dlatego należy je promować i wzmacniać.

| (17) | Zgodnie z art. 154 TFUE Komisja przeprowadziła dwuetapowe konsultacje z partnerami społecznymi dotyczące ewentualnych działań mających na celu sprostanie wyzwaniom związanym z adekwatną ochroną w postaci wynagrodzenia minimalnego w Unii. Partnerzy społeczni nie byli zgodni co do rozpoczęcia negocjacji w odniesieniu do tych kwestii. Trzeba jednak podjąć działania z poszanowaniem zasady pomocniczości na poziomie Unii, aby poprawić warunki życia i pracy w Unii, a w szczególności adekwatność wynagrodzeń minimalnych, z uwzględnieniem wyników konsultacji z partnerami społecznymi. |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z art. 154 TFUE Komisja przeprowadziła dwuetapowe konsultacje z partnerami społecznymi dotyczące ewentualnych działań mających na celu sprostanie wyzwaniom związanym z adekwatną ochroną w postaci wynagrodzenia minimalnego w Unii. Partnerzy społeczni nie byli zgodni co do rozpoczęcia negocjacji w odniesieniu do tych kwestii. Trzeba jednak podjąć działania z poszanowaniem zasady pomocniczości na poziomie Unii, aby poprawić warunki życia i pracy w Unii, a w szczególności adekwatność wynagrodzeń minimalnych, z uwzględnieniem wyników konsultacji z partnerami społecznymi.

| (18) | W celu poprawy warunków życia i pracy oraz pozytywnej konwergencji społecznej w Unii niniejsza dyrektywa ustanawia minimalne wymogi na poziomie Unii oraz określa obowiązki proceduralne dotyczące adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych, a także zwiększa skuteczny dostęp pracowników do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego mającej formę ustawowego wynagrodzenia minimalnego tam, gdzie takie istnieje, lub przewidzianej w umowach zbiorowych zgodnie z definicją przyjętą na potrzeby niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa sprzyja również rokowaniom zbiorowym mającym na celu ustalanie wynagrodzeń. |
| --- | --- |

(18)

W celu poprawy warunków życia i pracy oraz pozytywnej konwergencji społecznej w Unii niniejsza dyrektywa ustanawia minimalne wymogi na poziomie Unii oraz określa obowiązki proceduralne dotyczące adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych, a także zwiększa skuteczny dostęp pracowników do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego mającej formę ustawowego wynagrodzenia minimalnego tam, gdzie takie istnieje, lub przewidzianej w umowach zbiorowych zgodnie z definicją przyjętą na potrzeby niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa sprzyja również rokowaniom zbiorowym mającym na celu ustalanie wynagrodzeń.

| (19) | Zgodnie z art. 153 ust. 5 TFUE niniejsza dyrektywa nie ma na celu ani harmonizacji poziomu wynagrodzeń minimalnych w Unii, ani ustanowienia jednolitego mechanizmu ustalania wynagrodzeń minimalnych. Nie narusza ona swobody państw członkowskich w zakresie ustalania ustawowych wynagrodzeń minimalnych ani wspierania dostępu do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidzianej w umowach zbiorowych zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi oraz specyfiką każdego państwa członkowskiego, a także przy pełnym poszanowaniu kompetencji krajowych i prawa partnerów społecznych do zawierania umów zbiorowych. Niniejsza dyrektywa nie nakłada na państwa członkowskie, w których kształtowanie wynagrodzeń zapewnia się wyłącznie za pomocą umów zbiorowych, obowiązku wprowadzenia ustawowego wynagrodzenia minimalnego ani uznawania umów zbiorowych za powszechnie obowiązujące i nie powinna być interpretowana w taki sposób. Niniejsza dyrektywa nie określa ponadto poziomu wynagrodzenia, co wchodzi w zakres prawa partnerów społecznych do zawierania umów zbiorowych na poziomie krajowym oraz w zakres odpowiednich kompetencji państw członkowskich. |
| --- | --- |

(19)

Zgodnie z art. 153 ust. 5 TFUE niniejsza dyrektywa nie ma na celu ani harmonizacji poziomu wynagrodzeń minimalnych w Unii, ani ustanowienia jednolitego mechanizmu ustalania wynagrodzeń minimalnych. Nie narusza ona swobody państw członkowskich w zakresie ustalania ustawowych wynagrodzeń minimalnych ani wspierania dostępu do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidzianej w umowach zbiorowych zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi oraz specyfiką każdego państwa członkowskiego, a także przy pełnym poszanowaniu kompetencji krajowych i prawa partnerów społecznych do zawierania umów zbiorowych. Niniejsza dyrektywa nie nakłada na państwa członkowskie, w których kształtowanie wynagrodzeń zapewnia się wyłącznie za pomocą umów zbiorowych, obowiązku wprowadzenia ustawowego wynagrodzenia minimalnego ani uznawania umów zbiorowych za powszechnie obowiązujące i nie powinna być interpretowana w taki sposób. Niniejsza dyrektywa nie określa ponadto poziomu wynagrodzenia, co wchodzi w zakres prawa partnerów społecznych do zawierania umów zbiorowych na poziomie krajowym oraz w zakres odpowiednich kompetencji państw członkowskich.

| (20) | Niniejsza dyrektywa uwzględnia fakt, że zgodnie z Konwencją MOP o pracy na morzu z 2006 r. (6) (ze zmianami) państwa członkowskie, które ratyfikowały tę konwencję, mają ustanowić, po konsultacji z reprezentatywnymi organizacjami armatorów i marynarzy, procedury określania płacy minimalnej dla marynarzy. W takich procedurach mają uczestniczyć reprezentatywne organizacje armatorów i marynarzy. Ze względu na swój szczególny charakter akty państw członkowskich wynikające z takich procedur nie powinny podlegać przepisom dotyczącym ustawowych wynagrodzeń minimalnych zawartym w rozdziale II niniejszej dyrektywy. Takie akty nie powinny wpływać na wolność układów zbiorowych pracy między armatorami lub ich organizacjami a organizacjami marynarzy. |
| --- | --- |

(20)

Niniejsza dyrektywa uwzględnia fakt, że zgodnie z Konwencją MOP o pracy na morzu z 2006 r. (6) (ze zmianami) państwa członkowskie, które ratyfikowały tę konwencję, mają ustanowić, po konsultacji z reprezentatywnymi organizacjami armatorów i marynarzy, procedury określania płacy minimalnej dla marynarzy. W takich procedurach mają uczestniczyć reprezentatywne organizacje armatorów i marynarzy. Ze względu na swój szczególny charakter akty państw członkowskich wynikające z takich procedur nie powinny podlegać przepisom dotyczącym ustawowych wynagrodzeń minimalnych zawartym w rozdziale II niniejszej dyrektywy. Takie akty nie powinny wpływać na wolność układów zbiorowych pracy między armatorami lub ich organizacjami a organizacjami marynarzy.

| (21) | Zachowując zgodność z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 (7), niniejsza dyrektywa powinna być stosowana do pracowników związanych umową o pracę lub pozostających w stosunku pracy określonym przez ustawę, umowy zbiorowe lub praktykę obowiązujące w poszczególnych państwach członkowskich, przy uwzględnieniu kryteriów określania statusu pracownika sformułowanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej „Trybunałem Sprawiedliwości”). Pod warunkiem że spełniają te kryteria, zakresem stosowania niniejszej dyrektywy mogą być objęci pracownicy zarówno sektora prywatnego, jak i publicznego, a także pracownicy domowi, pracownicy na żądanie, pracownicy wykonujący pracę przerywaną, pracownicy w systemie bonów usługowych, osoby pracujące za pośrednictwem platform internetowych, stażyści, praktykanci i inni pracownicy zatrudnieni na warunkach niestandardowych, a także osoby fikcyjnie samozatrudnione i pracownicy nierejestrowani. Osoby faktycznie samozatrudnione nie są objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, gdyż nie spełniają tych kryteriów. Nadużywanie – czy to na poziomie krajowym, czy w sytuacjach transgranicznych – statusu osoby samozatrudnionej zdefiniowanego w prawie krajowym jest jedną z form pracy fałszywie rejestrowanej, często powiązaną z pracą nierejestrowaną. Fikcyjne samozatrudnienie ma miejsce w sytuacji, gdy dana osoba jest zgłoszona – w celu uniknięcia określonych obowiązków prawnych lub podatkowych – jako osoba samozatrudniona, mimo że wykonywana przez nią praca spełnia warunki charakterystyczne dla stosunku pracy. Takie osoby powinny być objęte zakresem niniejszej dyrektywy. Przy stwierdzaniu istnienia stosunku pracy brane pod uwagę powinny być fakty świadczące o rzeczywistym wykonywaniu pracy, a nie sposób, w jaki strony opisują łączący je stosunek. |
| --- | --- |

(21)

Zachowując zgodność z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 (7), niniejsza dyrektywa powinna być stosowana do pracowników związanych umową o pracę lub pozostających w stosunku pracy określonym przez ustawę, umowy zbiorowe lub praktykę obowiązujące w poszczególnych państwach członkowskich, przy uwzględnieniu kryteriów określania statusu pracownika sformułowanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej „Trybunałem Sprawiedliwości”). Pod warunkiem że spełniają te kryteria, zakresem stosowania niniejszej dyrektywy mogą być objęci pracownicy zarówno sektora prywatnego, jak i publicznego, a także pracownicy domowi, pracownicy na żądanie, pracownicy wykonujący pracę przerywaną, pracownicy w systemie bonów usługowych, osoby pracujące za pośrednictwem platform internetowych, stażyści, praktykanci i inni pracownicy zatrudnieni na warunkach niestandardowych, a także osoby fikcyjnie samozatrudnione i pracownicy nierejestrowani. Osoby faktycznie samozatrudnione nie są objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, gdyż nie spełniają tych kryteriów. Nadużywanie – czy to na poziomie krajowym, czy w sytuacjach transgranicznych – statusu osoby samozatrudnionej zdefiniowanego w prawie krajowym jest jedną z form pracy fałszywie rejestrowanej, często powiązaną z pracą nierejestrowaną. Fikcyjne samozatrudnienie ma miejsce w sytuacji, gdy dana osoba jest zgłoszona – w celu uniknięcia określonych obowiązków prawnych lub podatkowych – jako osoba samozatrudniona, mimo że wykonywana przez nią praca spełnia warunki charakterystyczne dla stosunku pracy. Takie osoby powinny być objęte zakresem niniejszej dyrektywy. Przy stwierdzaniu istnienia stosunku pracy brane pod uwagę powinny być fakty świadczące o rzeczywistym wykonywaniu pracy, a nie sposób, w jaki strony opisują łączący je stosunek.

| (22) | Dobrze funkcjonujące rokowania zbiorowe mające na celu ustalanie wynagrodzeń są ważnym środkiem zapewniającym pracownikom ochronę poprzez adekwatne wynagrodzenia minimalne pozwalające na godny poziom życia. W państwach członkowskich, w których obowiązują ustawowe wynagrodzenia minimalne, rokowania zbiorowe wspierają ogólną dynamikę płac i w związku z tym przyczyniają się do poprawy adekwatności wynagrodzeń minimalnych oraz do poprawy warunków życia i pracy pracowników. W państwach członkowskich, w których ochronę w postaci wynagrodzenia minimalnego zapewnia się wyłącznie w drodze rokowań zbiorowych, poziom wynagrodzeń minimalnych oraz odsetek chronionych pracowników są bezpośrednio uzależnione od funkcjonowania systemu rokowań zbiorowych i zasięgu rokowań zbiorowych. Silne i dobrze funkcjonujące rokowania zbiorowe wraz z dużym zasięgiem sektorowych lub międzybranżowych umów zbiorowych zwiększają adekwatność i zakres stosowania wynagrodzeń minimalnych. |
| --- | --- |

(22)

Dobrze funkcjonujące rokowania zbiorowe mające na celu ustalanie wynagrodzeń są ważnym środkiem zapewniającym pracownikom ochronę poprzez adekwatne wynagrodzenia minimalne pozwalające na godny poziom życia. W państwach członkowskich, w których obowiązują ustawowe wynagrodzenia minimalne, rokowania zbiorowe wspierają ogólną dynamikę płac i w związku z tym przyczyniają się do poprawy adekwatności wynagrodzeń minimalnych oraz do poprawy warunków życia i pracy pracowników. W państwach członkowskich, w których ochronę w postaci wynagrodzenia minimalnego zapewnia się wyłącznie w drodze rokowań zbiorowych, poziom wynagrodzeń minimalnych oraz odsetek chronionych pracowników są bezpośrednio uzależnione od funkcjonowania systemu rokowań zbiorowych i zasięgu rokowań zbiorowych. Silne i dobrze funkcjonujące rokowania zbiorowe wraz z dużym zasięgiem sektorowych lub międzybranżowych umów zbiorowych zwiększają adekwatność i zakres stosowania wynagrodzeń minimalnych.

| (23) | Ochrona w postaci wynagrodzenia minimalnego w drodze umów zbiorowych jest korzystna zarówno dla pracowników i pracodawców, jak i dla przedsiębiorstw. W niektórych państwach członkowskich nie istnieją ustawowe wynagrodzenia minimalne. Wynagrodzenia, w tym ochronę w postaci wynagrodzenia minimalnego, określa się tam wyłącznie w drodze rokowań zbiorowych między partnerami społecznymi. Przeciętne wynagrodzenia w tych państwach członkowskich należą do najwyższych w Unii. Systemy te charakteryzują się bardzo dużym zasięgiem rokowań zbiorowych, a także wysokim poziomem przynależności zarówno do organizacji pracodawców, jak i do związków zawodowych. Wynagrodzenia minimalne przewidziane w umowach zbiorowych uznanych za powszechnie obowiązujące bez swobody uznaniowej organu dokonującego takiego uznania w odniesieniu do treści przepisów mających zastosowanie, nie powinny być uznawane za ustawowe wynagrodzenie minimalne. |
| --- | --- |

(23)

Ochrona w postaci wynagrodzenia minimalnego w drodze umów zbiorowych jest korzystna zarówno dla pracowników i pracodawców, jak i dla przedsiębiorstw. W niektórych państwach członkowskich nie istnieją ustawowe wynagrodzenia minimalne. Wynagrodzenia, w tym ochronę w postaci wynagrodzenia minimalnego, określa się tam wyłącznie w drodze rokowań zbiorowych między partnerami społecznymi. Przeciętne wynagrodzenia w tych państwach członkowskich należą do najwyższych w Unii. Systemy te charakteryzują się bardzo dużym zasięgiem rokowań zbiorowych, a także wysokim poziomem przynależności zarówno do organizacji pracodawców, jak i do związków zawodowych. Wynagrodzenia minimalne przewidziane w umowach zbiorowych uznanych za powszechnie obowiązujące bez swobody uznaniowej organu dokonującego takiego uznania w odniesieniu do treści przepisów mających zastosowanie, nie powinny być uznawane za ustawowe wynagrodzenie minimalne.

| (24) | W kontekście kurczącego się zasięgu rokowań zbiorowych kluczowe znaczenie ma promowanie przez państwa członkowskie rokowań zbiorowych, ułatwianie korzystania z prawa do rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń, a co za tym idzie, upowszechnienie ustalania wynagrodzeń przewidzianego w umowach zbiorowych, aby zwiększyć ochronę pracowników w postaci wynagrodzenia minimalnego. Państwa członkowskie ratyfikowały Konwencję MOP nr 87 dotyczącą wolności związkowej i ochrony praw związkowych z 1948 r. oraz Konwencję MOP nr 98 dotyczącą stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 r. Prawo do rokowań zbiorowych zostało uznane w tych konwencjach MOP oraz w Konwencji MOP nr 151 dotyczącej ochrony prawa organizowania się i procedury określania warunków zatrudnienia w służbie publicznej z 1978 r. i w Konwencji MOP nr 154 dotyczącej popierania rokowań zbiorowych z 1981 r., a także w Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz w EKS. Art. 12 i 28 Karty gwarantują odpowiednio wolność zgromadzania się i stowarzyszania się oraz prawo do rokowań i działań zbiorowych. Zgodnie z preambułą Karta potwierdza te prawa, ponieważ wynikają one w szczególności z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz z Kart Społecznych przyjętych przez Unię i Radę Europy. W stosownych przypadkach zgodnie z prawem krajowym i praktyką krajową państwa członkowskie powinny podejmować środki promujące rokowania zbiorowe mające na celu ustalanie wynagrodzeń. Środki takie mogą obejmować między innymi środki ułatwiające przedstawicielom związków zawodowych dotarcie do pracowników. |
| --- | --- |

(24)

W kontekście kurczącego się zasięgu rokowań zbiorowych kluczowe znaczenie ma promowanie przez państwa członkowskie rokowań zbiorowych, ułatwianie korzystania z prawa do rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń, a co za tym idzie, upowszechnienie ustalania wynagrodzeń przewidzianego w umowach zbiorowych, aby zwiększyć ochronę pracowników w postaci wynagrodzenia minimalnego. Państwa członkowskie ratyfikowały Konwencję MOP nr 87 dotyczącą wolności związkowej i ochrony praw związkowych z 1948 r. oraz Konwencję MOP nr 98 dotyczącą stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 r. Prawo do rokowań zbiorowych zostało uznane w tych konwencjach MOP oraz w Konwencji MOP nr 151 dotyczącej ochrony prawa organizowania się i procedury określania warunków zatrudnienia w służbie publicznej z 1978 r. i w Konwencji MOP nr 154 dotyczącej popierania rokowań zbiorowych z 1981 r., a także w Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz w EKS. Art. 12 i 28 Karty gwarantują odpowiednio wolność zgromadzania się i stowarzyszania się oraz prawo do rokowań i działań zbiorowych. Zgodnie z preambułą Karta potwierdza te prawa, ponieważ wynikają one w szczególności z Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz z Kart Społecznych przyjętych przez Unię i Radę Europy. W stosownych przypadkach zgodnie z prawem krajowym i praktyką krajową państwa członkowskie powinny podejmować środki promujące rokowania zbiorowe mające na celu ustalanie wynagrodzeń. Środki takie mogą obejmować między innymi środki ułatwiające przedstawicielom związków zawodowych dotarcie do pracowników.

| (25) | Państwa członkowskie, w których zasięg rokowań zbiorowych jest duży, zwykle mają niewielki odsetek pracowników nisko uposażonych i wysokie wynagrodzenia minimalne. W państwach członkowskich, w których odsetek osób nisko uposażonych jest niewielki, wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych wynosi ponad 80 %. Podobnie, w większości państw członkowskich, w których wynagrodzenia minimalne są wysokie w stosunku do przeciętnego wynagrodzenia, zasięg rokowań zbiorowych przekracza 80 %. W związku z tym każde państwo członkowskie, w którym wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych wynosi poniżej 80 %, powinno przyjąć środki mające na celu upowszechnienie rokowań zbiorowych. Każde państwo członkowskie, w którym zasięg rokowań zbiorowych nie osiąga progu 80 %, powinno stworzyć ramy warunków sprzyjających rokowaniom zbiorowym oraz ustanowić plan działania na rzecz promowania rokowań zbiorowych, aby stopniowo zwiększyć wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych. Aby uszanować autonomię partnerów społecznych, która obejmuje ich prawo do rokowań zbiorowych i wyklucza jakikolwiek obowiązek zawarcia umów zbiorowych, próg 80 % zasięgu rokowań zbiorowych powinien być rozumiany wyłącznie jako wskaźnik skutkujący obowiązkiem ustanowienia planu działania.
  Plan ten powinien być regularnie, co najmniej raz na pięć lat, poddawany przeglądowi i w razie potrzeby zmieniany. O planie działania i o wszelkich zmianach do niego należy informować Komisję i podawać je do publicznej wiadomości. Każde państwo członkowskie powinno mieć możliwość zadecydowania o odpowiedniej formie swojego planu działania. Plan działania przyjęty przez państwo członkowskie przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy może być uznany za plan działania na mocy niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że będzie obejmował działania mające na celu skuteczne promowanie rokowań zbiorowych i będzie spełniał wymogi określone niniejszą dyrektywą. Każde państwo członkowskie powinno ustanowić taki plan działania po konsultacji z partnerami społecznymi lub w drodze porozumienia z nimi, lub – na wspólny wniosek partnerów społecznych – w formie przez nich uzgodnionej. Wskaźniki zasięgu rokowań zbiorowych w państwach członkowskich znacznie się różnią ze względu na szereg czynników, w tym krajowe tradycje i praktykę jak również kontekst historyczny. Należy to uwzględnić przy analizie postępów w dążeniu ku większemu zasięgowi rokowań zbiorowych, w szczególności w odniesieniu do planu działania przewidzianego w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(25)

Państwa członkowskie, w których zasięg rokowań zbiorowych jest duży, zwykle mają niewielki odsetek pracowników nisko uposażonych i wysokie wynagrodzenia minimalne. W państwach członkowskich, w których odsetek osób nisko uposażonych jest niewielki, wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych wynosi ponad 80 %. Podobnie, w większości państw członkowskich, w których wynagrodzenia minimalne są wysokie w stosunku do przeciętnego wynagrodzenia, zasięg rokowań zbiorowych przekracza 80 %. W związku z tym każde państwo członkowskie, w którym wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych wynosi poniżej 80 %, powinno przyjąć środki mające na celu upowszechnienie rokowań zbiorowych. Każde państwo członkowskie, w którym zasięg rokowań zbiorowych nie osiąga progu 80 %, powinno stworzyć ramy warunków sprzyjających rokowaniom zbiorowym oraz ustanowić plan działania na rzecz promowania rokowań zbiorowych, aby stopniowo zwiększyć wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych. Aby uszanować autonomię partnerów społecznych, która obejmuje ich prawo do rokowań zbiorowych i wyklucza jakikolwiek obowiązek zawarcia umów zbiorowych, próg 80 % zasięgu rokowań zbiorowych powinien być rozumiany wyłącznie jako wskaźnik skutkujący obowiązkiem ustanowienia planu działania.

Plan ten powinien być regularnie, co najmniej raz na pięć lat, poddawany przeglądowi i w razie potrzeby zmieniany. O planie działania i o wszelkich zmianach do niego należy informować Komisję i podawać je do publicznej wiadomości. Każde państwo członkowskie powinno mieć możliwość zadecydowania o odpowiedniej formie swojego planu działania. Plan działania przyjęty przez państwo członkowskie przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy może być uznany za plan działania na mocy niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że będzie obejmował działania mające na celu skuteczne promowanie rokowań zbiorowych i będzie spełniał wymogi określone niniejszą dyrektywą. Każde państwo członkowskie powinno ustanowić taki plan działania po konsultacji z partnerami społecznymi lub w drodze porozumienia z nimi, lub – na wspólny wniosek partnerów społecznych – w formie przez nich uzgodnionej. Wskaźniki zasięgu rokowań zbiorowych w państwach członkowskich znacznie się różnią ze względu na szereg czynników, w tym krajowe tradycje i praktykę jak również kontekst historyczny. Należy to uwzględnić przy analizie postępów w dążeniu ku większemu zasięgowi rokowań zbiorowych, w szczególności w odniesieniu do planu działania przewidzianego w niniejszej dyrektywie.

| (26) | Aby zapewnić adekwatne wynagrodzenia minimalne, jednocześnie chroniąc istniejące miejsca pracy i tworząc nowe możliwości zatrudnienia oraz utrzymując równe warunki działania i konkurencyjność przedsiębiorstw, w tym mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), niezbędne są solidne zasady, procedury i skuteczne praktyki w zakresie ustalania i aktualizacji ustawowych wynagrodzeń minimalnych. Te zasady, procedury i praktyki obejmują szereg składowych, które przyczyniają się do adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych, w tym kryteria służące państwom członkowskim za wskazówki w procesie ustalania i aktualizowania wynagrodzeń minimalnych oraz wskaźniki dotyczące oceny ich adekwatności, regularne i terminowe aktualizacje, istnienie organów doradczych i zaangażowanie partnerów społecznych. Terminowe i skuteczne zaangażowanie partnerów społecznych w ustalanie i aktualizowanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych oraz w tworzenie lub zmianę mechanizmów automatycznej indeksacji, jeżeli takie istnieją, jest kolejnym elementem dobrego zarządzania, które umożliwia zapewnienie świadomego i partycypacyjnego procesu decyzyjnego. Państwa członkowskie powinny przekazywać partnerom społecznym odpowiednie informacje na temat ustalania i aktualizowania ustawowego wynagrodzenia minimalnego. Umożliwienie partnerom społecznym wydawania opinii w sprawie ustalania i aktualizowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych i otrzymywania uzasadnionej odpowiedzi na opinię w tej sprawie wyrażoną przed przedstawieniem propozycji oraz przed podjęciem jakichkolwiek decyzji mogłoby przyczynić się do należytego zaangażowania partnerów społecznych w ten proces. |
| --- | --- |

(26)

Aby zapewnić adekwatne wynagrodzenia minimalne, jednocześnie chroniąc istniejące miejsca pracy i tworząc nowe możliwości zatrudnienia oraz utrzymując równe warunki działania i konkurencyjność przedsiębiorstw, w tym mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), niezbędne są solidne zasady, procedury i skuteczne praktyki w zakresie ustalania i aktualizacji ustawowych wynagrodzeń minimalnych. Te zasady, procedury i praktyki obejmują szereg składowych, które przyczyniają się do adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych, w tym kryteria służące państwom członkowskim za wskazówki w procesie ustalania i aktualizowania wynagrodzeń minimalnych oraz wskaźniki dotyczące oceny ich adekwatności, regularne i terminowe aktualizacje, istnienie organów doradczych i zaangażowanie partnerów społecznych. Terminowe i skuteczne zaangażowanie partnerów społecznych w ustalanie i aktualizowanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych oraz w tworzenie lub zmianę mechanizmów automatycznej indeksacji, jeżeli takie istnieją, jest kolejnym elementem dobrego zarządzania, które umożliwia zapewnienie świadomego i partycypacyjnego procesu decyzyjnego. Państwa członkowskie powinny przekazywać partnerom społecznym odpowiednie informacje na temat ustalania i aktualizowania ustawowego wynagrodzenia minimalnego. Umożliwienie partnerom społecznym wydawania opinii w sprawie ustalania i aktualizowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych i otrzymywania uzasadnionej odpowiedzi na opinię w tej sprawie wyrażoną przed przedstawieniem propozycji oraz przed podjęciem jakichkolwiek decyzji mogłoby przyczynić się do należytego zaangażowania partnerów społecznych w ten proces.

| (27) | Państwa członkowskie, które stosują mechanizmy automatycznej indeksacji, w tym mechanizmy półautomatyczne, w ramach których zagwarantowany jest co najmniej minimalny obowiązkowy wzrost ustawowego wynagrodzenia minimalnego, powinny również, co najmniej raz na cztery lata, przeprowadzać procedury aktualizacji ustawowego wynagrodzenia minimalnego. Ta regularna aktualizacja powinna polegać na ocenie wynagrodzenia minimalnego z uwzględnieniem kryteriów przewodnich, a następnie, w razie potrzeby, na zmianie wysokości wynagrodzenia. Częstotliwość automatycznej indeksacji, z jednej strony, i częstotliwość aktualizacji ustawowych wynagrodzeń minimalnych, z drugiej strony, mogą się różnić. Państwa członkowskie, w których nie istnieją mechanizmy automatycznej lub półautomatycznej indeksacji, powinny aktualizować swoje ustawowe wynagrodzenie minimalne co najmniej raz na dwa lata. |
| --- | --- |

(27)

Państwa członkowskie, które stosują mechanizmy automatycznej indeksacji, w tym mechanizmy półautomatyczne, w ramach których zagwarantowany jest co najmniej minimalny obowiązkowy wzrost ustawowego wynagrodzenia minimalnego, powinny również, co najmniej raz na cztery lata, przeprowadzać procedury aktualizacji ustawowego wynagrodzenia minimalnego. Ta regularna aktualizacja powinna polegać na ocenie wynagrodzenia minimalnego z uwzględnieniem kryteriów przewodnich, a następnie, w razie potrzeby, na zmianie wysokości wynagrodzenia. Częstotliwość automatycznej indeksacji, z jednej strony, i częstotliwość aktualizacji ustawowych wynagrodzeń minimalnych, z drugiej strony, mogą się różnić. Państwa członkowskie, w których nie istnieją mechanizmy automatycznej lub półautomatycznej indeksacji, powinny aktualizować swoje ustawowe wynagrodzenie minimalne co najmniej raz na dwa lata.

| (28) | Wynagrodzenia minimalne uznaje się za adekwatne, jeżeli są sprawiedliwe w stosunku do rozkładu wynagrodzeń w danym państwie członkowskim i zapewniają godny poziom życia pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy. Adekwatność ustawowych wynagrodzeń minimalnych jest określana i oceniana przez każde państwo członkowskie z uwzględnieniem krajowych warunków społeczno-gospodarczych, w tym wzrostu zatrudnienia, konkurencyjności, oraz sytuacji w regionach i sektorach. Określając adekwatny poziom ustawowych wynagrodzeń minimalnych państwa członkowskie powinny brać pod uwagę siłę nabywczą, długoterminowe krajowe poziomy produktywności i ich zmiany, jak również poziomy wynagrodzeń, ich rozkład i wzrost.
  Istotne znaczenie dla określenia kosztów utrzymania w celu zapewnienia godnego poziomu życia może mieć, oprócz innych narzędzi, określony na poziomie krajowym koszyk towarów i usług po cenach rzeczywistych. Oprócz potrzeb materialnych, takich jak żywność, odzież i mieszkanie, można również uwzględnić potrzebę udziału w wydarzeniach kulturalnych, w działaniach edukacyjnych i społecznych. Należy rozważyć ustalanie i aktualizowanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych w oddzieleniu od mechanizmów wsparcia dochodu. Do oceny adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych państwa członkowskie powinny wykorzystywać wskaźniki i powiązane wartości referencyjne. Państwa członkowskie mogą je wybierać spośród wskaźników powszechnie stosowanych na poziomie międzynarodowym lub wskaźników stosowanych na poziomie krajowym. Ocena ta może opierać się na wartościach referencyjnych powszechnie stosowanych na poziomie międzynarodowym, takich jak relacja minimalnego wynagrodzenia brutto do 60 % mediany wynagrodzeń brutto czy relacja minimalnego wynagrodzenia brutto do 50 % przeciętnego wynagrodzenia brutto, których to wartości wciąż nie osiągają wszystkie państwa członkowskie, lub relacja minimalnego wynagrodzenia netto do 50 % lub 60 % przeciętnego wynagrodzenia netto. Ocena adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych może również opierać się na wartościach referencyjnych powiązanych ze wskaźnikami stosowanymi na poziomie krajowym, takimi jak porównanie minimalnego wynagrodzenia netto z progiem ubóstwa i siłą nabywczą wynagrodzeń minimalnych. |
| --- | --- |

(28)

Wynagrodzenia minimalne uznaje się za adekwatne, jeżeli są sprawiedliwe w stosunku do rozkładu wynagrodzeń w danym państwie członkowskim i zapewniają godny poziom życia pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy. Adekwatność ustawowych wynagrodzeń minimalnych jest określana i oceniana przez każde państwo członkowskie z uwzględnieniem krajowych warunków społeczno-gospodarczych, w tym wzrostu zatrudnienia, konkurencyjności, oraz sytuacji w regionach i sektorach. Określając adekwatny poziom ustawowych wynagrodzeń minimalnych państwa członkowskie powinny brać pod uwagę siłę nabywczą, długoterminowe krajowe poziomy produktywności i ich zmiany, jak również poziomy wynagrodzeń, ich rozkład i wzrost.

Istotne znaczenie dla określenia kosztów utrzymania w celu zapewnienia godnego poziomu życia może mieć, oprócz innych narzędzi, określony na poziomie krajowym koszyk towarów i usług po cenach rzeczywistych. Oprócz potrzeb materialnych, takich jak żywność, odzież i mieszkanie, można również uwzględnić potrzebę udziału w wydarzeniach kulturalnych, w działaniach edukacyjnych i społecznych. Należy rozważyć ustalanie i aktualizowanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych w oddzieleniu od mechanizmów wsparcia dochodu. Do oceny adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych państwa członkowskie powinny wykorzystywać wskaźniki i powiązane wartości referencyjne. Państwa członkowskie mogą je wybierać spośród wskaźników powszechnie stosowanych na poziomie międzynarodowym lub wskaźników stosowanych na poziomie krajowym. Ocena ta może opierać się na wartościach referencyjnych powszechnie stosowanych na poziomie międzynarodowym, takich jak relacja minimalnego wynagrodzenia brutto do 60 % mediany wynagrodzeń brutto czy relacja minimalnego wynagrodzenia brutto do 50 % przeciętnego wynagrodzenia brutto, których to wartości wciąż nie osiągają wszystkie państwa członkowskie, lub relacja minimalnego wynagrodzenia netto do 50 % lub 60 % przeciętnego wynagrodzenia netto. Ocena adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych może również opierać się na wartościach referencyjnych powiązanych ze wskaźnikami stosowanymi na poziomie krajowym, takimi jak porównanie minimalnego wynagrodzenia netto z progiem ubóstwa i siłą nabywczą wynagrodzeń minimalnych.

| (29) | Bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie ustalania ustawowego wynagrodzenia minimalnego oraz dopuszczania zróżnicowanych stawek i odliczeń ważne jest, by unikać powszechnego stosowania zróżnicowanych stawek i odliczeń, ponieważ mogą one mieć negatywny wpływ na adekwatność wynagrodzeń minimalnych. Należy zapewnić zgodność zróżnicowanych stawek i odliczeń z zasadami niedyskryminacji i proporcjonalności. Zróżnicowane stawki i odliczenia powinny zatem mieć uzasadniony cel. Przykładem takich odliczeń może być odzyskiwanie wypłaconych zawyżonych kwot lub odliczeń nakazanych przez organ sądowy lub administracyjny. Inne odliczenia, takie jak odliczenia związane z wyposażeniem niezbędnym do wykonywania pracy lub odliczenia świadczeń rzeczowych, takich jak zakwaterowanie, mogą być z dużym prawdopodobieństwem nieproporcjonalne. Ponadto żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie powinien być interpretowany jako nakładający na państwa członkowskie obowiązek wprowadzenia zróżnicowanych stawek wynagrodzeń minimalnych lub odliczeń od wynagrodzeń minimalnych. |
| --- | --- |

(29)

Bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie ustalania ustawowego wynagrodzenia minimalnego oraz dopuszczania zróżnicowanych stawek i odliczeń ważne jest, by unikać powszechnego stosowania zróżnicowanych stawek i odliczeń, ponieważ mogą one mieć negatywny wpływ na adekwatność wynagrodzeń minimalnych. Należy zapewnić zgodność zróżnicowanych stawek i odliczeń z zasadami niedyskryminacji i proporcjonalności. Zróżnicowane stawki i odliczenia powinny zatem mieć uzasadniony cel. Przykładem takich odliczeń może być odzyskiwanie wypłaconych zawyżonych kwot lub odliczeń nakazanych przez organ sądowy lub administracyjny. Inne odliczenia, takie jak odliczenia związane z wyposażeniem niezbędnym do wykonywania pracy lub odliczenia świadczeń rzeczowych, takich jak zakwaterowanie, mogą być z dużym prawdopodobieństwem nieproporcjonalne. Ponadto żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie powinien być interpretowany jako nakładający na państwa członkowskie obowiązek wprowadzenia zróżnicowanych stawek wynagrodzeń minimalnych lub odliczeń od wynagrodzeń minimalnych.

| (30) | Skuteczny system egzekwowania prawa, w tym wiarygodne monitorowanie, kontrole i inspekcje w terenie, jest niezbędny, by zapewnić funkcjonowanie krajowych ram ustawowych wynagrodzeń minimalnych i ich przestrzeganie. Aby zwiększyć skuteczność organów egzekwowania prawa, konieczna jest również ścisła współpraca z partnerami społecznymi, w tym w celu sprostania kluczowym wyzwaniom, takim jak wyzwania związane ze stanowiącym nadużycie podwykonawstwem, fikcyjnym samozatrudnieniem lub niezarejestrowanymi godzinami nadliczbowymi bądź z zagrożeniami dla zdrowia i bezpieczeństwa w związku ze wzrostem intensywności pracy. Należy również rozwijać zdolności organów egzekwowania prawa, w szczególności za pośrednictwem szkoleń i wytycznych. Ważnymi środkami zniechęcającymi pracodawców do naruszeń są rutynowe i niezapowiedziane kontrole, postępowania sądowe i administracyjne oraz sankcje w razie naruszeń. |
| --- | --- |

(30)

Skuteczny system egzekwowania prawa, w tym wiarygodne monitorowanie, kontrole i inspekcje w terenie, jest niezbędny, by zapewnić funkcjonowanie krajowych ram ustawowych wynagrodzeń minimalnych i ich przestrzeganie. Aby zwiększyć skuteczność organów egzekwowania prawa, konieczna jest również ścisła współpraca z partnerami społecznymi, w tym w celu sprostania kluczowym wyzwaniom, takim jak wyzwania związane ze stanowiącym nadużycie podwykonawstwem, fikcyjnym samozatrudnieniem lub niezarejestrowanymi godzinami nadliczbowymi bądź z zagrożeniami dla zdrowia i bezpieczeństwa w związku ze wzrostem intensywności pracy. Należy również rozwijać zdolności organów egzekwowania prawa, w szczególności za pośrednictwem szkoleń i wytycznych. Ważnymi środkami zniechęcającymi pracodawców do naruszeń są rutynowe i niezapowiedziane kontrole, postępowania sądowe i administracyjne oraz sankcje w razie naruszeń.

| (31) | Skuteczne wdrożenie ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego określonej w przepisach prawnych lub przewidzianej w umowach zbiorowych ma zasadnicze znaczenie przy udzielaniu zamówień publicznych i koncesji i realizacji umów w sprawie zamówień publicznych i umów koncesji. Nieprzestrzeganie umów zbiorowych przewidujących ochronę w postaci wynagrodzenia minimalnego rzeczywiście może mieć miejsce w trakcie wykonywania umów w sprawie zamówień publicznych lub umów koncesji lub w łańcuchu podwykonawców, co prowadzi do tego, że pracownicy otrzymują wynagrodzenie niższe niż poziom wynagrodzenia ustalony w sektorowych umowach zbiorowych. Aby zapobiec takim sytuacjom, zgodnie z art. 30 ust. 3 i art. 42 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE (8), art. 18 ust. 2 i art. 71 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (9) oraz art. 36 ust. 2 i art. 88 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (10) instytucje zamawiające oraz podmioty zamawiające udzielające zamówień publicznych muszą podejmować stosowne środki, w tym korzystać z możliwości wprowadzenia warunków realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, oraz zapewnić, by wykonawcy stosowali w przypadku swoich pracowników wynagrodzenia przewidziane w umowach zbiorowych dla danego sektora i obszaru geograficznego oraz respektowali prawa pracowników i związków zawodowych wynikające z Konwencji MOP nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych z 1948 r. oraz z Konwencji MOP nr 98 dotyczącej stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 r., o których mowa w tych dyrektywach, w celu wywiązania się z obowiązków mających zastosowanie w dziedzinie prawa pracy. Niniejsza dyrektywa nie nakłada jednak żadnych dodatkowych obowiązków w związku z tymi dyrektywami. |
| --- | --- |

(31)

Skuteczne wdrożenie ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego określonej w przepisach prawnych lub przewidzianej w umowach zbiorowych ma zasadnicze znaczenie przy udzielaniu zamówień publicznych i koncesji i realizacji umów w sprawie zamówień publicznych i umów koncesji. Nieprzestrzeganie umów zbiorowych przewidujących ochronę w postaci wynagrodzenia minimalnego rzeczywiście może mieć miejsce w trakcie wykonywania umów w sprawie zamówień publicznych lub umów koncesji lub w łańcuchu podwykonawców, co prowadzi do tego, że pracownicy otrzymują wynagrodzenie niższe niż poziom wynagrodzenia ustalony w sektorowych umowach zbiorowych. Aby zapobiec takim sytuacjom, zgodnie z art. 30 ust. 3 i art. 42 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE (8), art. 18 ust. 2 i art. 71 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (9) oraz art. 36 ust. 2 i art. 88 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (10) instytucje zamawiające oraz podmioty zamawiające udzielające zamówień publicznych muszą podejmować stosowne środki, w tym korzystać z możliwości wprowadzenia warunków realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, oraz zapewnić, by wykonawcy stosowali w przypadku swoich pracowników wynagrodzenia przewidziane w umowach zbiorowych dla danego sektora i obszaru geograficznego oraz respektowali prawa pracowników i związków zawodowych wynikające z Konwencji MOP nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych z 1948 r. oraz z Konwencji MOP nr 98 dotyczącej stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 r., o których mowa w tych dyrektywach, w celu wywiązania się z obowiązków mających zastosowanie w dziedzinie prawa pracy. Niniejsza dyrektywa nie nakłada jednak żadnych dodatkowych obowiązków w związku z tymi dyrektywami.

| (32) | W odniesieniu do wnioskodawców ubiegających się o wsparcie finansowe z funduszy i programów unijnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 (11) oraz przewidzianymi w nim warunkami podstawowymi należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące zamówień publicznych i koncesji, w tym dotyczące zgodności z postanowieniami umów zbiorowych. |
| --- | --- |

(32)

W odniesieniu do wnioskodawców ubiegających się o wsparcie finansowe z funduszy i programów unijnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 (11) oraz przewidzianymi w nim warunkami podstawowymi należy odpowiednio stosować przepisy dotyczące zamówień publicznych i koncesji, w tym dotyczące zgodności z postanowieniami umów zbiorowych.

| (33) | Zasadnicze znaczenie dla skutecznej ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego ma wiarygodne monitorowanie i gromadzenie danych. Do celów gromadzenia danych państwa członkowskie mogą opierać się na wystarczająco reprezentatywnych badaniach reprezentacyjnych, krajowych bazach danych, zharmonizowanych danych z Eurostatu i na innych publicznie dostępnych źródłach, takich jak Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. W wyjątkowych przypadkach, gdy dokładne dane nie są dostępne, państwa członkowskie mogą wykorzystywać dane szacunkowe. Pracodawcy, w szczególności mikroprzedsiębiorstwa i inne MŚP, nie powinni ponosić zbędnych obciążeń administracyjnych w związku z wdrażaniem wymogów w zakresie gromadzenia danych. Komisja powinna co dwa lata przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze swojej analizy poziomów i ewolucji adekwatności i zakresu stosowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych oraz zasięgu rokowań zbiorowych na podstawie danych i informacji przekazywanych przez państwa członkowskie.
  Należy ponadto monitorować postępy w ramach procesu koordynacji polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia na poziomie Unii. W tym kontekście Rada lub Komisja mogą zwrócić się do Komitetu ds. Zatrudnienia i do Komitetu ds. Ochrony Socjalnej, zgodnie z – odpowiednio – art. 150 i 160 TFUE, o przeanalizowanie, w ich odpowiednich obszarach kompetencji, rozwoju zasięgu rokowań zbiorowych oraz adekwatności wynagrodzeń minimalnych w państwach członkowskich na podstawie sprawozdania sporządzanego przez Komisję oraz innych narzędzi wielostronnego nadzoru, takich jak analiza porównawcza. W ramach takiej analizy komitety mają angażować partnerów społecznych na poziomie Unii, w tym międzysektorowych partnerów społecznych, zgodnie z – odpowiednio – art. 150 i 160 TFUE. |
| --- | --- |

(33)

Zasadnicze znaczenie dla skutecznej ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego ma wiarygodne monitorowanie i gromadzenie danych. Do celów gromadzenia danych państwa członkowskie mogą opierać się na wystarczająco reprezentatywnych badaniach reprezentacyjnych, krajowych bazach danych, zharmonizowanych danych z Eurostatu i na innych publicznie dostępnych źródłach, takich jak Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. W wyjątkowych przypadkach, gdy dokładne dane nie są dostępne, państwa członkowskie mogą wykorzystywać dane szacunkowe. Pracodawcy, w szczególności mikroprzedsiębiorstwa i inne MŚP, nie powinni ponosić zbędnych obciążeń administracyjnych w związku z wdrażaniem wymogów w zakresie gromadzenia danych. Komisja powinna co dwa lata przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze swojej analizy poziomów i ewolucji adekwatności i zakresu stosowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych oraz zasięgu rokowań zbiorowych na podstawie danych i informacji przekazywanych przez państwa członkowskie.

Należy ponadto monitorować postępy w ramach procesu koordynacji polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia na poziomie Unii. W tym kontekście Rada lub Komisja mogą zwrócić się do Komitetu ds. Zatrudnienia i do Komitetu ds. Ochrony Socjalnej, zgodnie z – odpowiednio – art. 150 i 160 TFUE, o przeanalizowanie, w ich odpowiednich obszarach kompetencji, rozwoju zasięgu rokowań zbiorowych oraz adekwatności wynagrodzeń minimalnych w państwach członkowskich na podstawie sprawozdania sporządzanego przez Komisję oraz innych narzędzi wielostronnego nadzoru, takich jak analiza porównawcza. W ramach takiej analizy komitety mają angażować partnerów społecznych na poziomie Unii, w tym międzysektorowych partnerów społecznych, zgodnie z – odpowiednio – art. 150 i 160 TFUE.

| (34) | Pracownicy powinni mieć łatwy dostęp do wyczerpujących informacji na temat ustawowych wynagrodzeń minimalnych oraz ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidzianej w powszechnie obowiązujących umowach zbiorowych, aby była zagwarantowana przejrzystość i przewidywalność ich warunków pracy, w tym dla osób z niepełnosprawnościami, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 (12). |
| --- | --- |

(34)

Pracownicy powinni mieć łatwy dostęp do wyczerpujących informacji na temat ustawowych wynagrodzeń minimalnych oraz ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidzianej w powszechnie obowiązujących umowach zbiorowych, aby była zagwarantowana przejrzystość i przewidywalność ich warunków pracy, w tym dla osób z niepełnosprawnościami, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 (12).

| (35) | Pracownicy i ich przedstawiciele, w tym członkowie lub przedstawiciele związków zawodowych, powinni mieć możliwość skorzystania z prawa do obrony, jeżeli ich prawa związane z ochroną w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidziano w prawie krajowym lub umowach zbiorowych i jeżeli doszło do ich naruszenia. Aby zapobiec pozbawianiu pracowników ich praw przewidzianych w prawie krajowym lub umowach zbiorowych oraz bez uszczerbku dla szczególnych form dochodzenia roszczeń i rozstrzygania sporów przewidzianych w umowach zbiorowych, w tym w systemach rozstrzygania sporów zbiorowych, państwa członkowskie powinny wprowadzić niezbędne środki, aby zapewnić pracownikom dostęp do skutecznego, terminowego i bezstronnego rozstrzygania sporów oraz prawo dochodzenia roszczeń, a także skuteczną ochronę sądową lub administracyjną przed negatywnymi konsekwencjami związanymi ze skorzystaniem przez nich z prawa do obrony. Korzystne może być zaangażowanie partnerów społecznych w dalsze opracowywanie bezstronnych mechanizmów rozstrzygania sporów w państwach członkowskich. Należy informować pracowników o mechanizmach dochodzenia roszczeń, aby mogli korzystać z przysługującego im prawa do dochodzenia roszczeń. |
| --- | --- |

(35)

Pracownicy i ich przedstawiciele, w tym członkowie lub przedstawiciele związków zawodowych, powinni mieć możliwość skorzystania z prawa do obrony, jeżeli ich prawa związane z ochroną w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidziano w prawie krajowym lub umowach zbiorowych i jeżeli doszło do ich naruszenia. Aby zapobiec pozbawianiu pracowników ich praw przewidzianych w prawie krajowym lub umowach zbiorowych oraz bez uszczerbku dla szczególnych form dochodzenia roszczeń i rozstrzygania sporów przewidzianych w umowach zbiorowych, w tym w systemach rozstrzygania sporów zbiorowych, państwa członkowskie powinny wprowadzić niezbędne środki, aby zapewnić pracownikom dostęp do skutecznego, terminowego i bezstronnego rozstrzygania sporów oraz prawo dochodzenia roszczeń, a także skuteczną ochronę sądową lub administracyjną przed negatywnymi konsekwencjami związanymi ze skorzystaniem przez nich z prawa do obrony. Korzystne może być zaangażowanie partnerów społecznych w dalsze opracowywanie bezstronnych mechanizmów rozstrzygania sporów w państwach członkowskich. Należy informować pracowników o mechanizmach dochodzenia roszczeń, aby mogli korzystać z przysługującego im prawa do dochodzenia roszczeń.

| (36) | Komisja powinna przeprowadzić ocenę stanowiącą podstawę przeglądu skutecznego wdrażania niniejszej dyrektywy. Parlament Europejski i Rada powinny być informowane o wynikach tego przeglądu. |
| --- | --- |

(36)

Komisja powinna przeprowadzić ocenę stanowiącą podstawę przeglądu skutecznego wdrażania niniejszej dyrektywy. Parlament Europejski i Rada powinny być informowane o wynikach tego przeglądu.

| (37) | Reformy i środki przyjęte przez państwa członkowskie w celu promowania adekwatnej ochrony pracowników w postaci wynagrodzenia minimalnego, mimo że są krokami we właściwym kierunku, nie zawsze były kompleksowe i systematyczne. Ponadto działania podejmowane na poziomie Unii w celu zwiększenia adekwatności i zakresu stosowania wynagrodzeń minimalnych mogą się przyczynić do dalszej poprawy warunków życia i pracy w Unii oraz złagodzenia obaw dotyczących możliwych negatywnych skutków gospodarczych wynikających ze środków wprowadzanych przez pojedyncze państwa członkowskie. Ponieważ cele niniejszej dyrektywy nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(37)

Reformy i środki przyjęte przez państwa członkowskie w celu promowania adekwatnej ochrony pracowników w postaci wynagrodzenia minimalnego, mimo że są krokami we właściwym kierunku, nie zawsze były kompleksowe i systematyczne. Ponadto działania podejmowane na poziomie Unii w celu zwiększenia adekwatności i zakresu stosowania wynagrodzeń minimalnych mogą się przyczynić do dalszej poprawy warunków życia i pracy w Unii oraz złagodzenia obaw dotyczących możliwych negatywnych skutków gospodarczych wynikających ze środków wprowadzanych przez pojedyncze państwa członkowskie. Ponieważ cele niniejszej dyrektywy nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

| (38) | Niniejsza dyrektywa ustanawia obowiązki proceduralne jako wymogi minimalne, tym samym pozostając bez wpływu na kompetencje państw członkowskich do wprowadzenia lub utrzymania korzystniejszych przepisów. Prawa nabyte na mocy obowiązujących krajowych ram prawnych powinny nadal mieć zastosowanie, chyba że niniejszą dyrektywą zostają wprowadzone korzystniejsze przepisy. Wdrożenie niniejszej dyrektywy nie może zostać wykorzystane do ograniczenia istniejących praw pracowniczych i nie może stanowić odpowiedniej podstawy do obniżenia ogólnego poziomu ochrony przyznanej pracownikom w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, w tym w szczególności w odniesieniu do obniżenia lub zniesienia wynagrodzeń minimalnych. |
| --- | --- |

(38)

Niniejsza dyrektywa ustanawia obowiązki proceduralne jako wymogi minimalne, tym samym pozostając bez wpływu na kompetencje państw członkowskich do wprowadzenia lub utrzymania korzystniejszych przepisów. Prawa nabyte na mocy obowiązujących krajowych ram prawnych powinny nadal mieć zastosowanie, chyba że niniejszą dyrektywą zostają wprowadzone korzystniejsze przepisy. Wdrożenie niniejszej dyrektywy nie może zostać wykorzystane do ograniczenia istniejących praw pracowniczych i nie może stanowić odpowiedniej podstawy do obniżenia ogólnego poziomu ochrony przyznanej pracownikom w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą, w tym w szczególności w odniesieniu do obniżenia lub zniesienia wynagrodzeń minimalnych.

| (39) | Przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny unikać nakładania zbędnych ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych, w szczególności takich, które utrudniają tworzenie i rozwijanie MŚP. Zachęca się zatem państwa członkowskie do przeprowadzenia oceny skutków ich środków transpozycji dla MŚP w celu zapewnienia, by nie poniosły one nieproporcjonalnych konsekwencji – przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na mikroprzedsiębiorstwa i na obciążenia administracyjne – oraz do opublikowania wyników takiej oceny. W razie stwierdzenia przez państwa członkowskie, że MŚP ponoszą nieproporcjonalne konsekwencje środków transpozycji, państwa członkowskie powinny rozważyć wprowadzenie środków wspierających MŚP w dostosowaniu ich struktury wynagrodzeń do nowych wymogów. |
| --- | --- |

(39)

Przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy państwa członkowskie powinny unikać nakładania zbędnych ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych, w szczególności takich, które utrudniają tworzenie i rozwijanie MŚP. Zachęca się zatem państwa członkowskie do przeprowadzenia oceny skutków ich środków transpozycji dla MŚP w celu zapewnienia, by nie poniosły one nieproporcjonalnych konsekwencji – przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na mikroprzedsiębiorstwa i na obciążenia administracyjne – oraz do opublikowania wyników takiej oceny. W razie stwierdzenia przez państwa członkowskie, że MŚP ponoszą nieproporcjonalne konsekwencje środków transpozycji, państwa członkowskie powinny rozważyć wprowadzenie środków wspierających MŚP w dostosowaniu ich struktury wynagrodzeń do nowych wymogów.

| (40) | Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/240 (13) i (UE) 2021/1057 (14) są dostępne dla państw członkowskich do celów opracowania lub poprawy technicznych aspektów ram wynagrodzenia minimalnego, w tym oceny adekwatności, monitorowania i gromadzenia danych, poszerzenia dostępu, a także egzekwowania przepisów i ogólnego budowania zdolności związanych z wdrażaniem tych ram. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/1057 państwa członkowskie mają przeznaczyć odpowiednią kwotę na budowanie zdolności partnerów społecznych, |
| --- | --- |

(40)

Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/240 (13) i (UE) 2021/1057 (14) są dostępne dla państw członkowskich do celów opracowania lub poprawy technicznych aspektów ram wynagrodzenia minimalnego, w tym oceny adekwatności, monitorowania i gromadzenia danych, poszerzenia dostępu, a także egzekwowania przepisów i ogólnego budowania zdolności związanych z wdrażaniem tych ram. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/1057 państwa członkowskie mają przeznaczyć odpowiednią kwotę na budowanie zdolności partnerów społecznych,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

1.   Aby poprawić warunki życia i pracy w Unii, a w szczególności adekwatność wynagrodzeń minimalnych pracowników w celu przyczynienia się do pozytywnej konwergencji społecznej oraz zmniejszenia nierówności płacowych, w niniejszej dyrektywie ustanawia się ramy dotyczące:

| a) | adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych, aby zapewnić godne warunki życia i pracy; |
| --- | --- |

a)

adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych, aby zapewnić godne warunki życia i pracy;

| b) | promowania rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń; |
| --- | --- |

b)

promowania rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń;

| c) | zwiększenia skutecznego dostępu pracowników do praw do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego w przypadkach przewidzianych w prawie krajowym lub umowach zbiorowych. |
| --- | --- |

c)

zwiększenia skutecznego dostępu pracowników do praw do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego w przypadkach przewidzianych w prawie krajowym lub umowach zbiorowych.

2.   Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla pełnego poszanowania autonomii partnerów społecznych, jak również ich prawa do negocjowania umów zbiorowych i ich zawierania.

3.   Zgodnie z art. 153 ust. 5 TFUE niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich do ustalania poziomu wynagrodzeń minimalnych, jak również dla decyzji państw członkowskich, czy ustanowić ustawowe wynagrodzenia minimalne, czy wspierać dostęp do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidzianej w umowach zbiorowych, czy przewidzieć oba te elementy.

4.   Stosowanie niniejszej dyrektywy jest w pełni zgodne z prawem do rokowań zbiorowych. Żadnego z przepisów niniejszej dyrektywy nie można interpretować jako nakładającego na państwa członkowskie:

| a) | w których kształtowanie wynagrodzeń odbywa się wyłącznie za pomocą umów zbiorowych, obowiązku wprowadzenia ustawowego wynagrodzenia minimalnego; ani |
| --- | --- |

a)

w których kształtowanie wynagrodzeń odbywa się wyłącznie za pomocą umów zbiorowych, obowiązku wprowadzenia ustawowego wynagrodzenia minimalnego; ani

| b) | obowiązku uznawania jakichkolwiek umów zbiorowych za powszechnie obowiązujące. |
| --- | --- |

b)

obowiązku uznawania jakichkolwiek umów zbiorowych za powszechnie obowiązujące.

5.   Akty, na mocy których państwo członkowskie wprowadza środki dotyczące wynagrodzeń minimalnych marynarzy, okresowo ustalane przez Wspólną Połączoną Komisję Morską lub inny organ upoważniony przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy, nie podlegają przepisom rozdziału II niniejszej dyrektywy. Takie akty pozostają bez uszczerbku dla prawa do rokowań zbiorowych i możliwości ustalenia wyższych poziomów wynagrodzenia minimalnego.

Artykuł 2

Zakres

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do pracowników w Unii związanych umową o pracę lub pozostających w stosunku pracy określonym przez ustawę, umowy zbiorowe lub praktykę obowiązujące w poszczególnych państwach członkowskich, przy uwzględnieniu orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| 1) | „wynagrodzenie minimalne” oznacza ustaloną w ustawie lub umowach zbiorowych minimalną wysokość płacy, którą pracodawca, w tym w sektorze publicznym, jest zobowiązany wypłacać pracownikom za pracę wykonywaną w danym okresie; |
| --- | --- |

1)

„wynagrodzenie minimalne” oznacza ustaloną w ustawie lub umowach zbiorowych minimalną wysokość płacy, którą pracodawca, w tym w sektorze publicznym, jest zobowiązany wypłacać pracownikom za pracę wykonywaną w danym okresie;

| 2) | „ustawowe wynagrodzenie minimalne” oznacza wynagrodzenie minimalne ustalone ustawą lub innymi wiążącymi przepisami prawnymi, z wyłączeniem wynagrodzeń minimalnych ustalonych w umowach zbiorowych, które uznano za powszechnie obowiązujące bez swobody uznaniowej organu dokonującego takiego uznania w odniesieniu do treści przepisów mających zastosowanie; |
| --- | --- |

2)

„ustawowe wynagrodzenie minimalne” oznacza wynagrodzenie minimalne ustalone ustawą lub innymi wiążącymi przepisami prawnymi, z wyłączeniem wynagrodzeń minimalnych ustalonych w umowach zbiorowych, które uznano za powszechnie obowiązujące bez swobody uznaniowej organu dokonującego takiego uznania w odniesieniu do treści przepisów mających zastosowanie;

| 3) | „rokowania zbiorowe” oznaczają wszelkie negocjacje, które odbywają się zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi poszczególnych państw członkowskich między pracodawcą, grupą pracodawców lub co najmniej jedną organizacją pracodawców, z jednej strony, a co najmniej jednym związkiem zawodowym, z drugiej strony, w celu określenia warunków pracy i zatrudnienia; |
| --- | --- |

3)

„rokowania zbiorowe” oznaczają wszelkie negocjacje, które odbywają się zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi poszczególnych państw członkowskich między pracodawcą, grupą pracodawców lub co najmniej jedną organizacją pracodawców, z jednej strony, a co najmniej jednym związkiem zawodowym, z drugiej strony, w celu określenia warunków pracy i zatrudnienia;

| 4) | „umowa zbiorowa” oznacza pisemne porozumienie w sprawie postanowień dotyczących warunków pracy i zatrudnienia, zawarte przez partnerów społecznych uprawnionych do prowadzenia rokowań odpowiednio w imieniu pracowników i pracodawców, zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi, w tym umowy zbiorowe, które zostały uznane za powszechnie obowiązujące; |
| --- | --- |

4)

„umowa zbiorowa” oznacza pisemne porozumienie w sprawie postanowień dotyczących warunków pracy i zatrudnienia, zawarte przez partnerów społecznych uprawnionych do prowadzenia rokowań odpowiednio w imieniu pracowników i pracodawców, zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi, w tym umowy zbiorowe, które zostały uznane za powszechnie obowiązujące;

| 5) | „zasięg rokowań zbiorowych” oznacza odsetek pracowników na poziomie krajowym, do których ma zastosowanie umowa zbiorowa, obliczany jako stosunek liczby pracowników objętych umowami zbiorowymi do liczby pracowników, których warunki pracy mogą być regulowane w drodze umów zbiorowych zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi. |
| --- | --- |

5)

„zasięg rokowań zbiorowych” oznacza odsetek pracowników na poziomie krajowym, do których ma zastosowanie umowa zbiorowa, obliczany jako stosunek liczby pracowników objętych umowami zbiorowymi do liczby pracowników, których warunki pracy mogą być regulowane w drodze umów zbiorowych zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi.

Artykuł 4

Promowanie rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń

1.   W celu zwiększenia zasięgu rokowań zbiorowych oraz ułatwienia korzystania z prawa do rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń, państwa członkowskie, przy udziale partnerów społecznych, zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi:

| a) | wspierają budowanie i dalsze wzmacnianie zdolności partnerów społecznych do angażowania się w rokowania zbiorowe mające na celu ustalanie wynagrodzeń, w szczególności na poziomie sektorowym lub międzybranżowym; |
| --- | --- |

a)

wspierają budowanie i dalsze wzmacnianie zdolności partnerów społecznych do angażowania się w rokowania zbiorowe mające na celu ustalanie wynagrodzeń, w szczególności na poziomie sektorowym lub międzybranżowym;

| b) | zachęcają partnerów społecznych do konstruktywnych, merytorycznych i świadomych negocjacji w sprawie wynagrodzeń na równych zasadach, w ramach których obie strony mają dostęp do odpowiednich informacji w celu wykonywania swoich funkcji w odniesieniu do rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń; |
| --- | --- |

b)

zachęcają partnerów społecznych do konstruktywnych, merytorycznych i świadomych negocjacji w sprawie wynagrodzeń na równych zasadach, w ramach których obie strony mają dostęp do odpowiednich informacji w celu wykonywania swoich funkcji w odniesieniu do rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń;

| c) | wprowadzają środki, stosownie do przypadku, w celu ochrony korzystania z prawa do rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń oraz ochrony pracowników i przedstawicieli związków zawodowych przed działaniami, które dyskryminują ich w odniesieniu do ich zatrudnienia ze względu na to, że uczestniczą lub chcą uczestniczyć w rokowaniach zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń; |
| --- | --- |

c)

wprowadzają środki, stosownie do przypadku, w celu ochrony korzystania z prawa do rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń oraz ochrony pracowników i przedstawicieli związków zawodowych przed działaniami, które dyskryminują ich w odniesieniu do ich zatrudnienia ze względu na to, że uczestniczą lub chcą uczestniczyć w rokowaniach zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń;

| d) | w celu promowania rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń wprowadzają środki, stosownie do przypadku, w celu ochrony związków zawodowych i organizacji pracodawców uczestniczących lub chcących uczestniczyć w rokowaniach zbiorowych przed wszelką wzajemną ingerencją lub ingerencją ze strony ich przedstawicieli lub członków w ich zakładanie, funkcjonowanie lub zarządzanie nimi. |
| --- | --- |

d)

w celu promowania rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń wprowadzają środki, stosownie do przypadku, w celu ochrony związków zawodowych i organizacji pracodawców uczestniczących lub chcących uczestniczyć w rokowaniach zbiorowych przed wszelką wzajemną ingerencją lub ingerencją ze strony ich przedstawicieli lub członków w ich zakładanie, funkcjonowanie lub zarządzanie nimi.

2.   Ponadto każde państwo członkowskie, w którym wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych jest poniżej progu 80 %, ustanawia ramy warunków sprzyjających rokowaniom zbiorowym, w drodze ustawy po konsultacji z partnerami społecznymi albo w drodze porozumienia z nimi. Takie państwo członkowskie ustanawia również plan działania na rzecz wspierania rokowań zbiorowych. Państwo członkowskie ustanawia taki plan działania po konsultacji z partnerami społecznymi lub w drodze porozumienia z nimi, lub – na wspólny wniosek partnerów społecznych – w formie przez nich uzgodnionej. W planie działania określa się jasny harmonogram i konkretne środki mające na celu stopniowe zwiększenie wskaźnika zasięgu rokowań zbiorowych, przy pełnym poszanowaniu autonomii partnerów społecznych. Państwo członkowskie regularnie poddaje przeglądowi swój plan działania i w razie potrzeby aktualizuje go. Aktualizacja planu działania przez państwo członkowskie następuje po konsultacji z partnerami społecznymi lub w drodze porozumienia z nimi lub – na wspólny wniosek partnerów społecznych – w formie przez nich uzgodnionej. W każdym przypadku taki plan działania poddaje się przeglądowi przynajmniej raz na pięć lat. Plan działania i jego wszelkie aktualizacje podaje się do wiadomości publicznej i zgłasza Komisji.

ROZDZIAŁ II

USTAWOWE WYNAGRODZENIA MINIMALNE

Artykuł 5

Procedura ustalania adekwatnych ustawowych wynagrodzeń minimalnych

1.   Państwa członkowskie, w których obowiązują ustawowe wynagrodzenia minimalne, ustanawiają niezbędne procedury ustalania i aktualizowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych. Podstawą takiego ustalania i aktualizowania są kryteria, które mają przyczynić się do adekwatności wynagrodzeń w celu osiągnięcia godnego poziomu życia, zmniejszenia ubóstwa pracujących, a także wspierania spójności społecznej i pozytywnej konwergencji społecznej oraz zmniejszenia luki płacowej między kobietami a mężczyznami. Państwa członkowskie określają te kryteria zgodnie ze swoimi praktykami krajowymi, w odpowiednim prawie krajowym, w drodze decyzji swoich właściwych organów lub w drodze porozumień trójstronnych. Kryteria określa się w jasny sposób. Państwa członkowskie mogą zdecydować o względnej wadze tych kryteriów, w tym elementów o których mowa w ust. 2, z uwzględnieniem krajowych warunków społeczno-gospodarczych.

2.   Kryteria krajowe, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej następujące elementy:

| a) | siła nabywcza ustawowych wynagrodzeń minimalnych, z uwzględnieniem kosztów utrzymania; |
| --- | --- |

a)

siła nabywcza ustawowych wynagrodzeń minimalnych, z uwzględnieniem kosztów utrzymania;

| b) | ogólny poziom wynagrodzeń i ich rozkład; |
| --- | --- |

b)

ogólny poziom wynagrodzeń i ich rozkład;

| c) | stopa wzrostu wynagrodzeń; |
| --- | --- |

c)

stopa wzrostu wynagrodzeń;

| d) | długoterminowe krajowe poziomy produktywności i ich zmiany. |
| --- | --- |

d)

długoterminowe krajowe poziomy produktywności i ich zmiany.

3.   Bez uszczerbku dla obowiązków określonych w niniejszym artykule państwa członkowskie mogą dodatkowo stosować automatyczny mechanizm indeksacji ustawowych wynagrodzeń minimalnych na podstawie jakichkolwiek odpowiednich kryteriów oraz zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi, pod warunkiem że stosowanie tego mechanizmu nie będzie prowadziło do obniżenia ustawowego wynagrodzenia minimalnego.

4.   Do oceny adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych państwa członkowskie wykorzystują orientacyjne wartości referencyjne. W tym celu mogą one stosować orientacyjne wartości referencyjne powszechnie stosowane na poziomie międzynarodowym, takie jak 60 % mediany wynagrodzeń brutto i 50 % przeciętnego wynagrodzenia brutto lub orientacyjne wartości referencyjne stosowane na poziomie krajowym.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby co najmniej raz na dwa lata lub w przypadku państw członkowskich stosujących mechanizm automatycznej indeksacji, o którym mowa w ust. 3, co najmniej raz na cztery lata, dokonywano regularnej i terminowej aktualizacji ustawowych wynagrodzeń minimalnych.

6.   Każde państwo członkowskie wyznacza lub ustanawia co najmniej jeden organ doradczy, który doradza właściwym organom w kwestiach związanych z ustawowymi wynagrodzeniami minimalnymi, i umożliwia jego funkcjonowanie.

Artykuł 6

Zróżnicowane stawki i odliczenia

1.   Jeżeli państwa członkowskie dopuszczają zróżnicowane stawki ustawowego wynagrodzenia minimalnego dla określonych grup pracowników lub odliczenia, które obniżają wypłacane wynagrodzenie do poziomu poniżej poziomu stosownego ustawowego wynagrodzenia minimalnego, zapewniają one, aby takie zróżnicowane stawki i odliczenia były zgodne z zasadą niedyskryminacji oraz z zasadą proporcjonalności, która obejmuje też wymóg realizacji uzasadnionego celu.

2.   Żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie może być interpretowany jako nakładający na państwa członkowskie obowiązek wprowadzenia zróżnicowanych stawek ustawowych wynagrodzeń minimalnych lub odliczeń od takich wynagrodzeń.

Artykuł 7

Zaangażowanie partnerów społecznych w ustalanie i aktualizowanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych

Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne środki w celu zaangażowania partnerów społecznych w ustalanie i aktualizowanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych w terminowy i skuteczny sposób zapewniający ich dobrowolny udział w rozmowach w całym procesie decyzyjnym, w tym poprzez udział w organach doradczych, o których mowa w art. 5 ust. 6, w szczególności w odniesieniu do:

| a) | wyboru i stosowania kryteriów ustalania poziomu ustawowego wynagrodzenia minimalnego oraz określania wzoru automatycznej indeksacji i jego zmiany, jeżeli taki wzór istnieje, o których to kryteriach mowa w art. 5 ust. 1, 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

wyboru i stosowania kryteriów ustalania poziomu ustawowego wynagrodzenia minimalnego oraz określania wzoru automatycznej indeksacji i jego zmiany, jeżeli taki wzór istnieje, o których to kryteriach mowa w art. 5 ust. 1, 2 i 3;

| b) | wyboru i stosowania orientacyjnych wartości referencyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 4, w celu oceny adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych; |
| --- | --- |

b)

wyboru i stosowania orientacyjnych wartości referencyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 4, w celu oceny adekwatności ustawowych wynagrodzeń minimalnych;

| c) | aktualizowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych, o którym mowa w art. 5 ust. 5; |
| --- | --- |

c)

aktualizowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych, o którym mowa w art. 5 ust. 5;

| d) | ustanawiania zróżnicowanych stawek ustawowych wynagrodzeń minimalnych i odliczeń od nich, o których to zróżnicowanych stawkach i odliczeniach mowa w art. 6; |
| --- | --- |

d)

ustanawiania zróżnicowanych stawek ustawowych wynagrodzeń minimalnych i odliczeń od nich, o których to zróżnicowanych stawkach i odliczeniach mowa w art. 6;

| e) | decyzji dotyczących gromadzenia danych i prowadzenia badań oraz analiz w celu dostarczenia informacji organom i innym odpowiednim podmiotom zaangażowanym w ustalanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych. |
| --- | --- |

e)

decyzji dotyczących gromadzenia danych i prowadzenia badań oraz analiz w celu dostarczenia informacji organom i innym odpowiednim podmiotom zaangażowanym w ustalanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych.

Artykuł 8

Skuteczny dostęp pracowników do ustawowych wynagrodzeń minimalnych

Państwa członkowskie, przy udziale partnerów społecznych, w stosownych przypadkach wprowadzają następujące środki w celu zwiększenia skutecznego dostępu pracowników do ochrony w postaci ustawowego wynagrodzenia minimalnego, w tym w razie potrzeby wzmacniają jego egzekwowanie:

| a) | zapewnienie skutecznych, proporcjonalnych i niedyskryminujących kontroli i inspekcji w terenie prowadzonych przez inspektoraty pracy lub organy odpowiedzialne za egzekwowanie stosowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych; |
| --- | --- |

a)

zapewnienie skutecznych, proporcjonalnych i niedyskryminujących kontroli i inspekcji w terenie prowadzonych przez inspektoraty pracy lub organy odpowiedzialne za egzekwowanie stosowania ustawowych wynagrodzeń minimalnych;

| b) | rozwijanie zdolności organów egzekwowania prawa, w szczególności za pośrednictwem szkoleń i wytycznych, w zakresie proaktywnego ukierunkowania działań na pracodawców nieprzestrzegających prawa i wyciągania wobec nich konsekwencji. |
| --- | --- |

b)

rozwijanie zdolności organów egzekwowania prawa, w szczególności za pośrednictwem szkoleń i wytycznych, w zakresie proaktywnego ukierunkowania działań na pracodawców nieprzestrzegających prawa i wyciągania wobec nich konsekwencji.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY HORYZONTALNE

Artykuł 9

Udzielanie zamówień publicznych

Zgodnie z dyrektywami 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby przy udzielaniu zamówień publicznych lub koncesji i realizacji umów w sprawie zamówień publicznych lub umów koncesji wykonawcy i ich podwykonawcy przestrzegali mających zastosowanie obowiązków dotyczących wynagrodzeń, prawa organizowania się i rokowań zbiorowych mających na celu ustalanie wynagrodzeń, w obszarze prawa socjalnego i prawa pracy ustanowionych w prawie Unii, w prawie krajowym, w umowach zbiorowych lub w międzynarodowych przepisach prawa socjalnego i prawa pracy, w tym w Konwencji MOP nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych z 1948 r. oraz w Konwencji MOP nr 98 dotyczącej stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 r.

Artykuł 10

Monitorowanie i gromadzenie danych

1.   Państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznych narzędzi gromadzenia danych służących monitorowaniu ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego.

2.   Co dwa lata, do dnia 1 października każdego roku sprawozdawczego, państwa członkowskie przekazują Komisji następujące dane i informacje:

| a) | wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych i jego zmiany; |
| --- | --- |

a)

wskaźnik zasięgu rokowań zbiorowych i jego zmiany;

| b) | w odniesieniu do ustawowych wynagrodzeń minimalnych:






  (i) | poziom ustawowego wynagrodzenia minimalnego oraz odsetek pracowników objętych tym wynagrodzeniem; |
| --- | --- | --- |

b)

w odniesieniu do ustawowych wynagrodzeń minimalnych:

(i)

poziom ustawowego wynagrodzenia minimalnego oraz odsetek pracowników objętych tym wynagrodzeniem;

| (ii) | opis istniejących zróżnicowanych stawek i odliczeń oraz powody ich wprowadzenia, a także odsetek pracowników objętych zróżnicowanymi stawkami w miarę dostępności danych; |
| --- | --- |

(ii)

opis istniejących zróżnicowanych stawek i odliczeń oraz powody ich wprowadzenia, a także odsetek pracowników objętych zróżnicowanymi stawkami w miarę dostępności danych;

| c) | w odniesieniu do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidzianej jedynie w umowach zbiorowych:






  (i) | najniższe stawki wynagrodzenia przewidziane w umowach zbiorowych dla pracowników nisko uposażonych lub ich oszacowanie, jeżeli właściwe organy krajowe nie dysponują dokładnymi danymi, oraz odsetek objętych nimi pracowników lub jego oszacowanie, jeżeli właściwe organy krajowe nie dysponują dokładnymi danymi; |
| --- | --- | --- |

c)

w odniesieniu do ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidzianej jedynie w umowach zbiorowych:

(i)

najniższe stawki wynagrodzenia przewidziane w umowach zbiorowych dla pracowników nisko uposażonych lub ich oszacowanie, jeżeli właściwe organy krajowe nie dysponują dokładnymi danymi, oraz odsetek objętych nimi pracowników lub jego oszacowanie, jeżeli właściwe organy krajowe nie dysponują dokładnymi danymi;

| (ii) | poziom wynagrodzeń wypłacanych pracownikom nieobjętym umowami zbiorowymi oraz jego stosunek do wynagrodzeń wypłacanych pracownikom objętym umowami zbiorowymi. |
| --- | --- |

(ii)

poziom wynagrodzeń wypłacanych pracownikom nieobjętym umowami zbiorowymi oraz jego stosunek do wynagrodzeń wypłacanych pracownikom objętym umowami zbiorowymi.

Państwa członkowskie objęte obowiązkami sprawozdawczymi, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), są zobowiązane do przekazywania danych, o których mowa w pkt (i) tej litery, przynajmniej w odniesieniu do sektorowych, geograficznych i innych wielozakładowych umów zbiorowych, w tym umów zbiorowych uznanych za powszechnie obowiązujące.

Państwa członkowskie dostarczają dane statystyczne i informacje, o których mowa w niniejszym ustępie, zdezagregowane według płci, wieku, niepełnosprawności, wielkości przedsiębiorstwa i sektora, w miarę ich dostępności.

Pierwsze sprawozdanie będzie obejmowało lata 2021, 2022 i 2023 i zostanie przedstawione do dnia 1 października 2025 r. Państwa członkowskie mogą pominąć dane statystyczne i informacje, które nie są dostępne przed dniem 15 listopada 2024 r.

3.   Komisja analizuje dane i informacje przekazane przez państwa członkowskie w sprawozdaniach, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, i w planach działania, o których mowa w art. 4 ust. 2. Co dwa lata przedkłada sprawozdanie w tym przedmiocie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie i jednocześnie publikuje dane i informacje przekazane przez państwa członkowskie.

Artykuł 11

Informacje na temat ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego

Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje dotyczące ustawowych wynagrodzeń minimalnych oraz ochrony w postaci wynagrodzenia minimalnego przewidzianej na mocy powszechnie obowiązujących umów zbiorowych, w tym informacje na temat mechanizmów dochodzenia roszczeń, były publicznie dostępne, w razie potrzeby w najodpowiedniejszym języku określonym przez dane państwo członkowskie, w kompleksowy i łatwo dostępny sposób, w tym dla osób z niepełnosprawnościami.

Artykuł 12

Prawo dochodzenia roszczeń i prawo do ochrony przed niekorzystnym traktowaniem lub negatywnymi skutkami

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby – bez uszczerbku dla szczególnych form dochodzenia roszczeń i rozstrzygania sporów przewidzianych w stosownych przypadkach w umowach zbiorowych – pracownicy, w tym pracownicy, których stosunek pracy ustał, mieli dostęp do skutecznego, terminowego i bezstronnego rozstrzygania sporów oraz prawo dochodzenia roszczeń w przypadku naruszenia praw związanych z ustawowym wynagrodzeniem minimalnym lub ochroną w postaci wynagrodzenia minimalnego, jeżeli takie prawa przewidziano w prawie krajowym lub w umowach zbiorowych.

2.   Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do ochrony pracowników i przedstawicieli pracowników, w tym będących członkami lub przedstawicielami związków zawodowych, przed jakimkolwiek niekorzystnym traktowaniem przez pracodawcę oraz przed negatywnymi konsekwencjami wynikającymi ze skargi wniesionej do pracodawcy lub z postępowania wszczętego w celu wyegzekwowania zgodności z prawem w przypadku naruszeń praw związanych z ochroną w postaci wynagrodzenia minimalnego, jeżeli takie prawa przewidziano w prawie krajowym lub w umowach zbiorowych.

Artykuł 13

Sankcje

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń praw i obowiązków objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli te prawa i obowiązki przewidziano w prawie krajowym lub w umowach zbiorowych. W państwach członkowskich, w których nie ma ustawowych wynagrodzeń minimalnych, przepisy te mogą zawierać odniesienie do odszkodowania lub kar umownych przewidzianych, w stosownych przypadkach, w przepisach dotyczących egzekwowania umów zbiorowych lub ograniczać się do takiego odniesienia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 14

Rozpowszechnianie informacji

Państwa członkowskie zapewniają, aby pracownicy i pracodawcy, w tym MŚP, zostali powiadomieni o krajowych środkach transponujących niniejszą dyrektywę oraz o odpowiednich już obowiązujących przepisach odnoszących się do przedmiotu określonego w art. 1.

Artykuł 15

Ocena i przegląd

Do dnia 15 listopada 2029 r., po konsultacjach z państwami członkowskimi i partnerami społecznymi na poziomie Unii, Komisja przeprowadzi ocenę niniejszej dyrektywy. Komisja przedłoży następnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z przeglądu wdrażania niniejszej dyrektywy i w stosownych przypadkach zaproponuje zmiany ustawodawcze.

Artykuł 16

Zakaz regresji i korzystniejsze przepisy

1.   Niniejsza dyrektywa nie stanowi wiążącej podstawy do obniżenia ogólnego poziomu ochrony już zapewnionej pracownikom w państwach członkowskich, w szczególności w odniesieniu do obniżenia lub zniesienia wynagrodzeń minimalnych.

2.   Niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na prawo państw członkowskich do stosowania lub ustanawiania przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, które są korzystniejsze dla pracowników, lub do popierania stosowania korzystniejszych dla pracowników umów zbiorowych bądź zezwalania na ich stosowanie. Niniejszej dyrektywy nie można interpretować jako uniemożliwiającej państwom członkowskim podwyższanie ustawowych wynagrodzeń minimalnych.

3.   Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla praw przyznanych pracownikom na podstawie innych aktów prawnych Unii.

Artykuł 17

Transpozycja i wdrażanie

1.   Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 15 listopada 2024 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonywania takiego odniesienia określany jest przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

3.   Zgodnie z prawem krajowym i praktyką krajową państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki, aby zapewnić skuteczne zaangażowanie partnerów społecznych w celu wdrażania niniejszej dyrektywy. W tym celu mogą powierzyć całość lub część tego wdrażania partnerom społecznym, włącznie z ustanowieniem planu działania zgodnie z art. 4 ust. 2, na wspólny wniosek partnerów społecznych. Czyniąc to, państwa członkowskie podejmują wszystkie konieczne działania, aby w każdym przypadku zapewnić wypełnienie obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie.

4.   Przekazywane informacje, o których mowa w ust. 2, zawierają opis zaangażowania partnerów społecznych we wdrażanie niniejszej dyrektywy.

Artykuł 18

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Artykuł 19

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 19 października 2022 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  Opinia z dnia 25 marca 2021 r. (Dz.U. C 220 z 9.6.2021, s. 106).

1

(2)  Opinia z dnia 19 marca 2021 r. (Dz.U. C 175 z 7.5.2021, s. 89).

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 14 września 2022 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 4 października 2022 r.

3

(4)  
  Dz.U. C 326 z 26.10.2012, s. 391.

4

(5)  Decyzja Rady (UE) 2020/1512 z dnia 13 października 2020 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 344 z 19.10.2020, s. 22).

5

(6)  Decyzja Rady 2007/431/WE z dnia 7 czerwca 2007 r. upoważniająca państwa członkowskie do ratyfikowania, w interesie Wspólnoty Europejskiej, Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu z 2006 r.(Dz.U. L 161 z 22.6.2007, s. 63).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 1).

8

(9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).

9

(10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 159).

11

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego (Dz.U. L 327 z 2.12.2016, s. 1).

12

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/240 z dnia 10 lutego 2021 r. ustanawiające Instrument Wsparcia Technicznego (Dz.U. L 57 z 18.2.2021, s. 1).

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+) oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1296/2013 (Dz.U. L 231 z 30.6.2021, s. 21).

14

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/48 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/48

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2022/2042

z dnia 24 października 2022 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1284/2009 wprowadzające pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2022/2052 z dnia 24 października 2022 r. zmieniającą decyzję 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (1),

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (UE) nr 1284/2009 (2) nadaje skuteczność środkom przewidzianym w decyzji Rady 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (UE) nr 1284/2009 (2) nadaje skuteczność środkom przewidzianym w decyzji Rady 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei.

| (2) | Decyzją (WPZiB) 2022/2052 zmieniono tytuł decyzji 2010/638/WPZiB. |
| --- | --- |

(2)

Decyzją (WPZiB) 2022/2052 zmieniono tytuł decyzji 2010/638/WPZiB.

| (3) | Do nadania skuteczności decyzji (WPZiB) 2022/2052, w szczególności w celu zapewnienia jej jednolitego stosowania przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich, niezbędne są zatem działania regulacyjne na poziomie Unii. |
| --- | --- |

(3)

Do nadania skuteczności decyzji (WPZiB) 2022/2052, w szczególności w celu zapewnienia jej jednolitego stosowania przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich, niezbędne są zatem działania regulacyjne na poziomie Unii.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1284/2009, |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1284/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tytuł rozporządzenia (UE) nr 1284/2009 otrzymuje brzmienie:

„Rozporządzenie Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Gwinei”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 października 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

A. HUBÁČKOVÁ

---

(1)  Zob. s. 74 niniejszego Dziennika Urzędowego.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. wprowadzające pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei (Dz.U. L 346 z 23.12.2009, s. 26).

2

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/50 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/50

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2022/2043

z dnia 24 października 2022 r.

wykonujące rozporządzenie (UE) 2015/1755 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/1755 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi (1), w szczególności jego art. 13 ust. 4,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 1 października 2015 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2015/1755. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 1 października 2015 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2015/1755.

| (2) | Na podstawie przeglądu przeprowadzonego przez Radę z wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/1755, należy usunąć trzy osoby. |
| --- | --- |

(2)

Na podstawie przeglądu przeprowadzonego przez Radę z wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/1755, należy usunąć trzy osoby.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) 2015/1755, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (UE) 2015/1755,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/1755 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 października 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

A. HUBÁČKOVÁ

---

(1)  
  Dz.U. L 257 z 2.10.2015, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/1755 (Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 2 tego rozporządzenia) skreśla się następujące wpisy:

| — | wpis 1 (Godefroid BIZIMANA); |
| --- | --- |

—

wpis 1 (Godefroid BIZIMANA);

| — | wpis 2 (Gervais NDIRAKOBUCA alias NDAKUGARIKA); |
| --- | --- |

—

wpis 2 (Gervais NDIRAKOBUCA alias NDAKUGARIKA);

| — | wpis 4 (Léonard NGENDAKUMANA). |
| --- | --- |

—

wpis 4 (Léonard NGENDAKUMANA).

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/52 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/52

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2044

z dnia 18 października 2022 r.

zatwierdzające zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego [„Roero” (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Roero”, przekazany przez Włochy zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(1)

Komisja rozpatrzyła wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Roero”, przekazany przez Włochy zgodnie z art. 105 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (2) | Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(2)

Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmian w specyfikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (3) | Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(3)

Komisja nie otrzymała żadnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (4) | Należy zatem zatwierdzić zmiany w specyfikacji zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem zatwierdzić zmiany w specyfikacji zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zmiany w specyfikacji dotyczące nazwy „Roero” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 października 2022 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącą,

Janusz WOJCIECHOWSKI

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  
  Dz.U. C 170 z 25.4.2022, s. 21.

2

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/53 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/53

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2045

z dnia 18 października 2022 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [„Chianti Classico” (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch w sprawie zatwierdzenia zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Chianti Classico”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2446/2000 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 216/2011 (3) i rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 267/2013 (4). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch w sprawie zatwierdzenia zmiany w specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Chianti Classico”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2446/2000 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) nr 216/2011 (3) i rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 267/2013 (4).

| (2) | Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5). |
| --- | --- |

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5).

| (3) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę w specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się zmianę w specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Chianti Classico” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 października 2022 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącą,

Janusz WOJCIECHOWSKI

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2446/2000 z dnia 6 listopada 2000 r. uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu niektórych nazw do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych” przewidzianego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 281 z 7.11.2000, s. 12).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 216/2011 z dnia 1 marca 2011 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Chianti Classico” (ChNP)] (Dz.U. L 59 z 4.3.2011, s. 17).

3

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 267/2013 z dnia 18 marca 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Chianti Classico (ChNP)] (Dz.U. L 82 z 22.3.2013, s. 38).

4

(5)  
  Dz.U. C 234 z 17.6.2022, s. 14.

5

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/55 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/55

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2022/2046

z dnia 24 października 2022 r.

zmieniające załączniki do rozporządzenia (UE) nr 1408/2013 w odniesieniu do ich dostosowania w celu uwzględnienia postanowień Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/1588 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (1), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załącznikach I i II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 (2) określono maksymalne łączne kwoty pomocy de minimis przyznanej przez poszczególne państwa członkowskie przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie podstawowej produkcji produktów rolnych w okresie trzech lat podatkowych, o których mowa odpowiednio w art. 3 ust. 3 i art. 3 ust. 3a tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

W załącznikach I i II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 (2) określono maksymalne łączne kwoty pomocy de minimis przyznanej przez poszczególne państwa członkowskie przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie podstawowej produkcji produktów rolnych w okresie trzech lat podatkowych, o których mowa odpowiednio w art. 3 ust. 3 i art. 3 ust. 3a tego rozporządzenia.

| (2) | Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (3) („umowa o wystąpieniu”), której integralną częścią jest Protokół w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej („protokół”), weszła w życie w dniu 1 lutego 2020 r. |
| --- | --- |

(2)

Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (3) („umowa o wystąpieniu”), której integralną częścią jest Protokół w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej („protokół”), weszła w życie w dniu 1 lutego 2020 r.

| (3) | Okres przejściowy przewidziany w art. 126 umowy o wystąpieniu, podczas którego prawo Unii nadal miało w dużej mierze zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i w Zjednoczonym Królestwie, zakończył się w dniu 31 grudnia 2020 r. |
| --- | --- |

(3)

Okres przejściowy przewidziany w art. 126 umowy o wystąpieniu, podczas którego prawo Unii nadal miało w dużej mierze zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i w Zjednoczonym Królestwie, zakończył się w dniu 31 grudnia 2020 r.

| (4) | Art. 10 protokołu stanowi jednak, że niektóre przepisy prawa Unii wymienione w załączniku 5 do tego protokołu mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do środków mających wpływ na handel produktami rolnymi między Irlandią Północną a Unią. |
| --- | --- |

(4)

Art. 10 protokołu stanowi jednak, że niektóre przepisy prawa Unii wymienione w załączniku 5 do tego protokołu mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do środków mających wpływ na handel produktami rolnymi między Irlandią Północną a Unią.

| (5) | Wśród tych przepisów znajduje się rozporządzenie (UE) nr 1408/2013. |
| --- | --- |

(5)

Wśród tych przepisów znajduje się rozporządzenie (UE) nr 1408/2013.

| (6) | Aby zapewnić zgodność z postanowieniami umowy o wystąpieniu i protokołu, należy zastąpić maksymalne łączne kwoty dla całego Zjednoczonego Królestwa określone w załącznikach do rozporządzenia (UE) nr 1408/2013 odpowiednimi kwotami odnoszącymi się wyłącznie do Irlandii Północnej. |
| --- | --- |

(6)

Aby zapewnić zgodność z postanowieniami umowy o wystąpieniu i protokołu, należy zastąpić maksymalne łączne kwoty dla całego Zjednoczonego Królestwa określone w załącznikach do rozporządzenia (UE) nr 1408/2013 odpowiednimi kwotami odnoszącymi się wyłącznie do Irlandii Północnej.

| (7) | W celu zapewnienia równych warunków działania maksymalne łączne kwoty dla Irlandii Północnej powinny opierać się na tej samej metodzie obliczeniowej, która była stosowana w odniesieniu do państw członkowskich w momencie ustanawiania tych załączników. |
| --- | --- |

(7)

W celu zapewnienia równych warunków działania maksymalne łączne kwoty dla Irlandii Północnej powinny opierać się na tej samej metodzie obliczeniowej, która była stosowana w odniesieniu do państw członkowskich w momencie ustanawiania tych załączników.

| (8) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1408/2013, |
| --- | --- |

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1408/2013,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1408/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 1408/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 1 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | pomocy przyznawanej na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich (*1), tzn. pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 1 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

pomocy przyznawanej na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich (*1), tzn. pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;

*1

(*1)  Ponieważ zgodnie z art. 10 Protokołu do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. C 384I z 12.11.2019) i załącznikiem 5 do tego protokołu niektóre przepisy prawa Unii dotyczące pomocy państwa w odniesieniu do środków mających wpływ na wymianę handlową między Irlandią Północną a Unią nadal mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, wszelkie odniesienia do państwa członkowskiego w niniejszym rozporządzeniu traktuje się jako odniesienia do państwa członkowskiego lub do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Irlandii Północnej.”;"

*1

| 2) | w załączniku I wiersz określający maksymalną łączną kwotę pomocy de minimis dla Zjednoczonego Królestwa otrzymuje brzmienie:

  „Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej 29 741 417
  ”; |
| --- | --- |

2)

w załączniku I wiersz określający maksymalną łączną kwotę pomocy de minimis dla Zjednoczonego Królestwa otrzymuje brzmienie:

de minimis

„Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej 29 741 417
  ”;

| 3) | w załączniku II wiersz określający maksymalną łączną kwotę pomocy de minimis dla Zjednoczonego Królestwa otrzymuje brzmienie:

  „Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej 35 689 700
  ”. |
| --- | --- |

3)

w załączniku II wiersz określający maksymalną łączną kwotę pomocy de minimis dla Zjednoczonego Królestwa otrzymuje brzmienie:

de minimis

„Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej 35 689 700
  ”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 9).

2

de minimis

(3)  
  Dz.U. C 384I z 12.11.2019.

3

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/57 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/57

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2047

z dnia 24 października 2022 r.

w sprawie sprostowania rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznawania niektórych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (1), w szczególności jego art. 48 ust. 3 i art. 57 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/2325 (2) ustanowiono wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych do celów równoważności i właściwych do przeprowadzania kontroli i wydawania świadectw w państwach trzecich. |
| --- | --- |

(1)

W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/2325 (2) ustanowiono wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych do celów równoważności i właściwych do przeprowadzania kontroli i wydawania świadectw w państwach trzecich.

| (2) | W załączniku IV do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 (3) pierwotnie uznano „Ecocert SA” dla Bahrajnu w odniesieniu do kategorii produktów D. W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 omyłkowo nie wypełniono wiersza dotyczącego Bahrajnu w odniesieniu do kategorii produktów D. Błąd ten należy sprostować. |
| --- | --- |

(2)

W załączniku IV do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 (3) pierwotnie uznano „Ecocert SA” dla Bahrajnu w odniesieniu do kategorii produktów D. W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 omyłkowo nie wypełniono wiersza dotyczącego Bahrajnu w odniesieniu do kategorii produktów D. Błąd ten należy sprostować.

| (3) | W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 błędnie wymieniono „Florida Certified Organic Growers and Consumers, Inc. (FOG), DBA as Quality Certification Services (QCS)” jako uznaną jednostkę w Kostaryce w odniesieniu do kategorii produktów A. Ponadto jednostka certyfikująca nie przedstawiła szczegółowych informacji na temat rodzaju produktów, które chciałaby certyfikować w odniesieniu do kategorii produktów D w Kostaryce, w związku z czym przyznanie jej uznania w odniesieniu do tej kategorii produktów było błędne. Należy zatem sprostować odpowiednią pozycję. |
| --- | --- |

(3)

W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 błędnie wymieniono „Florida Certified Organic Growers and Consumers, Inc. (FOG), DBA as Quality Certification Services (QCS)” jako uznaną jednostkę w Kostaryce w odniesieniu do kategorii produktów A. Ponadto jednostka certyfikująca nie przedstawiła szczegółowych informacji na temat rodzaju produktów, które chciałaby certyfikować w odniesieniu do kategorii produktów D w Kostaryce, w związku z czym przyznanie jej uznania w odniesieniu do tej kategorii produktów było błędne. Należy zatem sprostować odpowiednią pozycję.

| (4) | Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325.

| (5) | Zakres geograficzny uznania „Ecocert SA” był błędnie ograniczony. Błąd dotyczący Bahrajnu w odniesieniu do kategorii produktów D należy zatem sprostować z mocą wsteczną od daty wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325. Uznanie „Florida Certified Organic Growers and Consumers, Inc. (FOG), DBA as Quality Certification Services (QCS)” zostało błędnie rozszerzone na kategorie produktów A i D w Kostaryce. Błąd ten należy zatem sprostować z mocą wsteczną od daty wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325. |
| --- | --- |

(5)

Zakres geograficzny uznania „Ecocert SA” był błędnie ograniczony. Błąd dotyczący Bahrajnu w odniesieniu do kategorii produktów D należy zatem sprostować z mocą wsteczną od daty wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325. Uznanie „Florida Certified Organic Growers and Consumers, Inc. (FOG), DBA as Quality Certification Services (QCS)” zostało błędnie rozszerzone na kategorie produktów A i D w Kostaryce. Błąd ten należy zatem sprostować z mocą wsteczną od daty wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku II do rozporządzenia (UE) 2021/2325 wprowadza się sprostowania zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 150 z 14.6.2018, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2325 z dnia 16 grudnia 2021 r. ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848, wykaz państw trzecich oraz wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących, które zostały uznane na podstawie art. 33 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii (Dz.U. L 465 z 29.12.2021, s. 8).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25).

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku II do rozporządzenia (UE) 2021/2325 wprowadza się następujące sprostowania:

| 1) | w pkt 3 pozycji dotyczącej „Ecocert SA” wiersz dotyczący Bahrajnu otrzymuje brzmienie:












  Numer kodu | Państwo trzecie | Kategoria produktów |
| --- | --- | --- | --- |
| A | B | C | D | E | F |
| „BH-BIO-154 | Bahrajn | x | x | — | x | — | —” |

1)

w pkt 3 pozycji dotyczącej „Ecocert SA” wiersz dotyczący Bahrajnu otrzymuje brzmienie:

Numer kodu

Państwo trzecie

Kategoria produktów

A

B

C

D

E

F

„BH-BIO-154

Bahrajn

x

x

—

x

—

—”

| 2) | w pkt 3 pozycji dotyczącej „Florida Certified Organic Growers and Consumers, Inc. (FOG), DBA as Quality Certification Services (QCS)” wiersz dotyczący Kostaryki otrzymuje brzmienie:












  Numer kodu | Państwo trzecie | Kategoria produktów |
| --- | --- | --- | --- |
| A | B | C | D | E | F |
| „CR-BIO-144 | Kostaryka | — | — | — | — | x | —” |

2)

w pkt 3 pozycji dotyczącej „Florida Certified Organic Growers and Consumers, Inc. (FOG), DBA as Quality Certification Services (QCS)” wiersz dotyczący Kostaryki otrzymuje brzmienie:

Numer kodu

Państwo trzecie

Kategoria produktów

A

B

C

D

E

F

„CR-BIO-144

Kostaryka

—

—

—

—

x

—”

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/60 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/60

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2048

z dnia 24 października 2022 r.

zatwierdzające L-(+)-kwas mlekowy jako istniejącą substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje L-(+)-kwas mlekowy. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje L-(+)-kwas mlekowy.

| (2) | L-(+)-kwas mlekowy został oceniony pod kątem stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 „Środki do konserwacji produktów podczas przechowywania”, opisanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

L-(+)-kwas mlekowy został oceniony pod kątem stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6 „Środki do konserwacji produktów podczas przechowywania”, opisanej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | Jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy wyznaczono Niemcy, a w dniu 3 września 2020 r. ich właściwy organ oceniający przedstawił Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencji”) sprawozdanie z oceny wraz z wnioskami. |
| --- | --- |

(3)

Jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy wyznaczono Niemcy, a w dniu 3 września 2020 r. ich właściwy organ oceniający przedstawił Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencji”) sprawozdanie z oceny wraz z wnioskami.

| (4) | Zgodnie z art. 75 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 Komitet ds. Produktów Biobójczych przygotowuje opinie Agencji dotyczące wniosków o zatwierdzenie substancji czynnych. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 15 czerwca 2021 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinię Agencji (3), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 75 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 Komitet ds. Produktów Biobójczych przygotowuje opinie Agencji dotyczące wniosków o zatwierdzenie substancji czynnych. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 15 czerwca 2021 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinię Agencji (3), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (5) | Zgodnie z tą opinią można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grupy produktowej 6 i zawierające L-(+)-kwas mlekowy spełniają kryteria ustanowione w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, o ile przestrzegane są warunki dotyczące ich stosowania. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z tą opinią można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grupy produktowej 6 i zawierające L-(+)-kwas mlekowy spełniają kryteria ustanowione w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, o ile przestrzegane są warunki dotyczące ich stosowania.

| (6) | Biorąc pod uwagę opinię Agencji, należy zatwierdzić L-(+)-kwas mlekowy do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6, z zastrzeżeniem przestrzegania określonych warunków. |
| --- | --- |

(6)

Biorąc pod uwagę opinię Agencji, należy zatwierdzić L-(+)-kwas mlekowy do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6, z zastrzeżeniem przestrzegania określonych warunków.

| (7) | W szczególności, ponieważ L-(+)-kwas mlekowy jest sklasyfikowany pod względem działania żrącego/drażniącego na skórę, podkategoria 1C, oraz uszkodzenia oczu i działania drażniącego na oczy, kategoria 1, jak określono w części 3 załącznika VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (4), osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu substancji lub mieszanin poddanych działaniu substancji czynnej lub zawierających ją w stężeniach prowadzących do klasyfikacji pod względem działania żrącego/drażniącego na skórę lub uszkodzenia oczu/działania drażniącego na oczy powinna zapewnić zminimalizowanie narażenia ogółu społeczeństwa za pomocą odpowiednich środków ograniczających ryzyko. |
| --- | --- |

(7)

W szczególności, ponieważ L-(+)-kwas mlekowy jest sklasyfikowany pod względem działania żrącego/drażniącego na skórę, podkategoria 1C, oraz uszkodzenia oczu i działania drażniącego na oczy, kategoria 1, jak określono w części 3 załącznika VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (4), osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu substancji lub mieszanin poddanych działaniu substancji czynnej lub zawierających ją w stężeniach prowadzących do klasyfikacji pod względem działania żrącego/drażniącego na skórę lub uszkodzenia oczu/działania drażniącego na oczy powinna zapewnić zminimalizowanie narażenia ogółu społeczeństwa za pomocą odpowiednich środków ograniczających ryzyko.

| (8) | Ponieważ L-(+)-kwas mlekowy spełnia kryteria klasyfikacji jako substancja działająca żrąco na drogi oddechowe, jak określono w części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu substancji lub mieszanin poddanych działaniu substancji czynnej lub zawierających ją w stężeniu prowadzącym do klasyfikacji pod względem działania żrącego na drogi oddechowe powinna zapewnić zminimalizowanie narażenia ogółu społeczeństwa za pomocą odpowiednich środków ograniczających ryzyko. |
| --- | --- |

(8)

Ponieważ L-(+)-kwas mlekowy spełnia kryteria klasyfikacji jako substancja działająca żrąco na drogi oddechowe, jak określono w części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu substancji lub mieszanin poddanych działaniu substancji czynnej lub zawierających ją w stężeniu prowadzącym do klasyfikacji pod względem działania żrącego na drogi oddechowe powinna zapewnić zminimalizowanie narażenia ogółu społeczeństwa za pomocą odpowiednich środków ograniczających ryzyko.

| (9) | Aby zagwarantować bezpieczne stosowanie produktów biobójczych zawierających kwas L-(+)-kwas mlekowy w wyrobach poddanych ich działaniu oraz umożliwić użytkownikom wyrobów poddanych działaniu produktów biobójczych dokonywanie świadomych wyborów, osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu wyrobu poddanego działaniu L-(+)-kwasu mlekowego lub zawierającego go powinna zapewnić, aby etykieta tego wyrobu zawierała informacje wymienione w art. 58 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Ponadto właściwe organy państw członkowskich lub, w przypadku pozwolenia unijnego, Komisja powinny określić w charakterystyce produktu biobójczego zawierającego L-(+)-kwas mlekowy odpowiednie instrukcje stosowania i środki ostrożności, które należy zamieścić na etykiecie wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego zgodnie z art. 58 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(9)

Aby zagwarantować bezpieczne stosowanie produktów biobójczych zawierających kwas L-(+)-kwas mlekowy w wyrobach poddanych ich działaniu oraz umożliwić użytkownikom wyrobów poddanych działaniu produktów biobójczych dokonywanie świadomych wyborów, osoba odpowiedzialna za wprowadzenie do obrotu wyrobu poddanego działaniu L-(+)-kwasu mlekowego lub zawierającego go powinna zapewnić, aby etykieta tego wyrobu zawierała informacje wymienione w art. 58 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Ponadto właściwe organy państw członkowskich lub, w przypadku pozwolenia unijnego, Komisja powinny określić w charakterystyce produktu biobójczego zawierającego L-(+)-kwas mlekowy odpowiednie instrukcje stosowania i środki ostrożności, które należy zamieścić na etykiecie wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego zgodnie z art. 58 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (10) | Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymagań. |
| --- | --- |

(10)

Należy przewidzieć odpowiednią ilość czasu, zanim substancja czynna zostanie zatwierdzona, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymagań.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się L-(+)-kwas mlekowy jako substancję czynną przeznaczoną do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 6, z zastrzeżeniem przestrzegania warunków określonych w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

(3)  Opinia Komitetu ds. Produktów Biobójczych w sprawie wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej: L-(+)-kwas mlekowy, grupa produktowa: 6; ECHA/BPC/280/2021, przyjęta w dniu 15 czerwca 2021 r.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

4

---

ZAŁĄCZNIK

| Nazwa zwyczajowa | Nazwa IUPAC
  numery identyfikacyjne | Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1) | Data zatwierdzenia | Data wygaśnięcia zatwierdzenia | Grupa produktowa | Warunki szczególne |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| L-(+)-kwas mlekowy | Nazwa IUPAC:
  kwas (2S)-2-hydroksypropanowy
  Nr WE: 201-196-2
  Nr CAS: 79-33-4 | ≥ 955 g/kg (suchej masy) | 1 listopada 2023 r. | 31 października 2033 r. | 6 | Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:






  1) | W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym (2). |

Nazwa zwyczajowa

Nazwa IUPAC

numery identyfikacyjne

Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Grupa produktowa

Warunki szczególne

L-(+)-kwas mlekowy

Nazwa IUPAC:

kwas (2S)-2-hydroksypropanowy

Nr WE: 201-196-2

Nr CAS: 79-33-4

≥ 955 g/kg (suchej masy)

1 listopada 2023 r.

31 października 2033 r.

6

Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:

1)

W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym (2).

| 2) | Z uwagi na ryzyko stwierdzone w odniesieniu do ocenianych zastosowań w ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na:






  a) | użytkowników przemysłowych i zawodowych; |
| --- | --- | --- |

2)

Z uwagi na ryzyko stwierdzone w odniesieniu do ocenianych zastosowań w ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na:

a)

użytkowników przemysłowych i zawodowych;

| b) | użytkowników niezawodowych. |
| --- | --- |

b)

użytkowników niezawodowych.

Wprowadzanie do obrotu wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego podlega następującym warunkom:

| 1) | Osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu substancji lub mieszaniny poddanych działaniu L-(+)-kwasu mlekowego lub zawierających go w stężeniach prowadzących do klasyfikacji pod względem:






  a) | efektów miejscowych działania żrącego/drażniącego na skórę lub uszkodzenia oczu/działania drażniącego na oczy, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, zapewnia zminimalizowanie narażenia ogółu społeczeństwa za pomocą odpowiednich środków ograniczających ryzyko. Środki te mogą obejmować stosowanie postaci żelowej, opakowania z dozownikiem lub opakowania z powłoką samorozpuszczającą; |
| --- | --- | --- |

1)

Osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu substancji lub mieszaniny poddanych działaniu L-(+)-kwasu mlekowego lub zawierających go w stężeniach prowadzących do klasyfikacji pod względem:

a)

efektów miejscowych działania żrącego/drażniącego na skórę lub uszkodzenia oczu/działania drażniącego na oczy, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, zapewnia zminimalizowanie narażenia ogółu społeczeństwa za pomocą odpowiednich środków ograniczających ryzyko. Środki te mogą obejmować stosowanie postaci żelowej, opakowania z dozownikiem lub opakowania z powłoką samorozpuszczającą;

| b) | ostrej toksyczności w odniesieniu do działania żrącego na drogi oddechowe, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, zapewnia zminimalizowanie narażenia ogółu społeczeństwa drogą powietrzną za pomocą odpowiednich środków ograniczających ryzyko. Środki te mogą obejmować etykietę wskazującą na: zakaz wchodzenia na obszar poddany działaniu do czasu wyschnięcia lub zakaz stosowania w obecności/w pobliżu ogółu społeczeństwa. |
| --- | --- |

b)

ostrej toksyczności w odniesieniu do działania żrącego na drogi oddechowe, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, zapewnia zminimalizowanie narażenia ogółu społeczeństwa drogą powietrzną za pomocą odpowiednich środków ograniczających ryzyko. Środki te mogą obejmować etykietę wskazującą na: zakaz wchodzenia na obszar poddany działaniu do czasu wyschnięcia lub zakaz stosowania w obecności/w pobliżu ogółu społeczeństwa.

| 2) | Osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu wyrobu poddanego działaniu L-(+)-kwasu mlekowego lub zawierającego go zapewnia, by etykieta wyrobu poddanego działaniu zawierała informacje wymienione w art. 58 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

2)

Osoba odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu wyrobu poddanego działaniu L-(+)-kwasu mlekowego lub zawierającego go zapewnia, by etykieta wyrobu poddanego działaniu zawierała informacje wymienione w art. 58 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| 3) | Właściwe organy państw członkowskich lub, w przypadku pozwolenia unijnego, Komisja określają w charakterystyce produktu biobójczego zawierającego L-(+)-kwas mlekowy odpowiednie instrukcje stosowania i środki ostrożności, które należy zamieścić na etykiecie wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego zgodnie z art. 58 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

3)

Właściwe organy państw członkowskich lub, w przypadku pozwolenia unijnego, Komisja określają w charakterystyce produktu biobójczego zawierającego L-(+)-kwas mlekowy odpowiednie instrukcje stosowania i środki ostrożności, które należy zamieścić na etykiecie wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego zgodnie z art. 58 ust. 3 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

---

(1)  Czystość wskazana w tej kolumnie oznacza minimalny stopień czystości ocenionej substancji czynnej. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest ona równoważna pod względem technicznym z ocenioną substancją czynną.

(2)  Opinia Komitetu ds. Produktów Biobójczych w sprawie wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej: L-(+)-kwas mlekowy, grupa produktowa: 6; ECHA/BPC/280/2021, przyjęta w dniu 15 czerwca 2021 r.

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/64 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/64

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/2049

z dnia 24 października 2022 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325 w odniesieniu do uznawania niektórych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (1), w szczególności jego art. 48 ust. 3 i art. 57 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/2325 (2) ustanowiono wykaz państw trzecich, których systemy produkcji i środki kontroli w odniesieniu do produkcji ekologicznej produktów rolnych uznawane są za równoważne z tymi ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 (3). |
| --- | --- |

(1)

W załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/2325 (2) ustanowiono wykaz państw trzecich, których systemy produkcji i środki kontroli w odniesieniu do produkcji ekologicznej produktów rolnych uznawane są za równoważne z tymi ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 (3).

| (2) | Indie poinformowały Komisję, że ich właściwy organ zawiesił jednostkę certyfikującą „TQ Cert Services Private Limited” i w związku z tym należy ją usunąć z wykazu jednostek certyfikujących uznanych przez Indie. |
| --- | --- |

(2)

Indie poinformowały Komisję, że ich właściwy organ zawiesił jednostkę certyfikującą „TQ Cert Services Private Limited” i w związku z tym należy ją usunąć z wykazu jednostek certyfikujących uznanych przez Indie.

| (3) | W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 ustanowiono wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych do celów równoważności i właściwych do przeprowadzania kontroli i wydawania świadectw w państwach trzecich. W świetle nowych informacji i nowych wniosków otrzymanych przez Komisję od czasu przyjęcia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 należy wprowadzić pewne zmiany w wykazie. |
| --- | --- |

(3)

W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 ustanowiono wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych do celów równoważności i właściwych do przeprowadzania kontroli i wydawania świadectw w państwach trzecich. W świetle nowych informacji i nowych wniosków otrzymanych przez Komisję od czasu przyjęcia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 należy wprowadzić pewne zmiany w wykazie.

| (4) | Przypadki niezgodności zostały zgłoszone w systemie informatycznym rolnictwa ekologicznego (OFIS) „Control Union Certifications” (BIO-149), „Ecocert SA” (BIO-154), „Lacon GmbH” (BIO-134) i „OneCert International PVT Ltd” (BIO-152). Powiadomienia te dotyczą zanieczyszczenia dużej liczby przesyłek produktów wyprodukowanych w Indiach i certyfikowanych jako ekologiczne przez te jednostki certyfikujące. Zanieczyszczenia te dotyczyły produktów i substancji niedozwolonych w produkcji ekologicznej lub produkcji konwencjonalnej w Unii na poziomach przekraczających i często znacznie przekraczających najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości określone w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). Zanieczyszczenia te obejmują między innymi zanieczyszczenia tlenkiem etylenu, który jest rakotwórczy, mutagenny i działa szkodliwie na rozrodczość. |
| --- | --- |

(4)

Przypadki niezgodności zostały zgłoszone w systemie informatycznym rolnictwa ekologicznego (OFIS) „Control Union Certifications” (BIO-149), „Ecocert SA” (BIO-154), „Lacon GmbH” (BIO-134) i „OneCert International PVT Ltd” (BIO-152). Powiadomienia te dotyczą zanieczyszczenia dużej liczby przesyłek produktów wyprodukowanych w Indiach i certyfikowanych jako ekologiczne przez te jednostki certyfikujące. Zanieczyszczenia te dotyczyły produktów i substancji niedozwolonych w produkcji ekologicznej lub produkcji konwencjonalnej w Unii na poziomach przekraczających i często znacznie przekraczających najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości określone w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). Zanieczyszczenia te obejmują między innymi zanieczyszczenia tlenkiem etylenu, który jest rakotwórczy, mutagenny i działa szkodliwie na rozrodczość.

| (5) | Ponadto wspomniane jednostki certyfikujące nie wykazały, że produkty ekologiczne przywożone pod ich kontrolą zostały wyprodukowane zgodnie z zasadami produkcji i podlegają mechanizmom kontroli, które są zgodne lub równoważne z mechanizmami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007 oraz w rozporządzeniach Komisji (WE) nr 889/2008 (5) i (WE) nr 1235/2008 (6). |
| --- | --- |

(5)

Ponadto wspomniane jednostki certyfikujące nie wykazały, że produkty ekologiczne przywożone pod ich kontrolą zostały wyprodukowane zgodnie z zasadami produkcji i podlegają mechanizmom kontroli, które są zgodne lub równoważne z mechanizmami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007 oraz w rozporządzeniach Komisji (WE) nr 889/2008 (5) i (WE) nr 1235/2008 (6).

| (6) | Ponadto wspomniane jednostki certyfikujące nie podjęły działań naprawczych w odpowiedzi na stwierdzone nieprawidłowości i naruszenia. |
| --- | --- |

(6)

Ponadto wspomniane jednostki certyfikujące nie podjęły działań naprawczych w odpowiedzi na stwierdzone nieprawidłowości i naruszenia.

| (7) | Z każdego z tych powodów oraz zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. d) ppkt (iv), (v) i (vii) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/1342 (7) jednostki certyfikujące „Control Union Certifications”, „Ecocert SA”, „Lacon GmbH” i „OneCert International PVT Ltd” należy usunąć z wykazu organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych dla Indii do celów równoważności na podstawie art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. |
| --- | --- |

(7)

Z każdego z tych powodów oraz zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. d) ppkt (iv), (v) i (vii) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/1342 (7) jednostki certyfikujące „Control Union Certifications”, „Ecocert SA”, „Lacon GmbH” i „OneCert International PVT Ltd” należy usunąć z wykazu organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uznanych dla Indii do celów równoważności na podstawie art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

| (8) | Podmiot „A CERT European Organization for Certification S.A.” poinformował Komisję o zmianie swojego adresu. |
| --- | --- |

(8)

Podmiot „A CERT European Organization for Certification S.A.” poinformował Komisję o zmianie swojego adresu.

| (9) | Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek otrzymany od podmiotu „BioGro New Zealand Limited” o cofnięcie uznania w odniesieniu do wszystkich państw trzecich, w odniesieniu do których został on uznany zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/2325. |
| --- | --- |

(9)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek otrzymany od podmiotu „BioGro New Zealand Limited” o cofnięcie uznania w odniesieniu do wszystkich państw trzecich, w odniesieniu do których został on uznany zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/2325.

| (10) | Podmiot „Bureau Veritas Certification France SAS” poinformował Komisję o zmianie adresu swojej strony internetowej. |
| --- | --- |

(10)

Podmiot „Bureau Veritas Certification France SAS” poinformował Komisję o zmianie adresu swojej strony internetowej.

| (11) | Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek od podmiotu „Ecocert SA” o zmianę jego nazwy. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja stwierdziła, że uzasadnione jest zastąpienie nazwy tej jednostki certyfikującej nazwą „Ecocert SAS”. |
| --- | --- |

(11)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek od podmiotu „Ecocert SA” o zmianę jego nazwy. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja stwierdziła, że uzasadnione jest zastąpienie nazwy tej jednostki certyfikującej nazwą „Ecocert SAS”.

| (12) | Jednostka akredytująca IOAS poinformowała Komisję o cofnięciu swojej akredytacji w odniesieniu do jednostki certyfikującej „FairCert Certification Services Pvt Ltd”. Komisja zwróciła się również do jednostki certyfikującej o przedstawienie ważnego certyfikatu akredytacji oraz o podjęcie odpowiednich i terminowych działań naprawczych. Podmiot „FairCert Certification Services Pvt Ltd” nie udzielił jednak zadowalającej odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Ponadto podmiot „FairCert Certification Services Pvt Ltd” nie przekazał Komisji wszystkich informacji związanych ze swoją dokumentacją techniczną. Z każdego z tych trzech powodów oraz zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. d) ppkt (iii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/1342 należy wycofać „FairCert Certification Services Pvt Ltd” z wykazu organów kontrolnych i jednostek certyfikujących określonego w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 w odniesieniu do wszystkich państw trzecich. |
| --- | --- |

(12)

Jednostka akredytująca IOAS poinformowała Komisję o cofnięciu swojej akredytacji w odniesieniu do jednostki certyfikującej „FairCert Certification Services Pvt Ltd”. Komisja zwróciła się również do jednostki certyfikującej o przedstawienie ważnego certyfikatu akredytacji oraz o podjęcie odpowiednich i terminowych działań naprawczych. Podmiot „FairCert Certification Services Pvt Ltd” nie udzielił jednak zadowalającej odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Ponadto podmiot „FairCert Certification Services Pvt Ltd” nie przekazał Komisji wszystkich informacji związanych ze swoją dokumentacją techniczną. Z każdego z tych trzech powodów oraz zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. d) ppkt (iii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/1342 należy wycofać „FairCert Certification Services Pvt Ltd” z wykazu organów kontrolnych i jednostek certyfikujących określonego w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/2325 w odniesieniu do wszystkich państw trzecich.

| (13) | Podmiot „Kiwa Sativa” poinformował Komisję o zmianie adresu swojej strony internetowej. |
| --- | --- |

(13)

Podmiot „Kiwa Sativa” poinformował Komisję o zmianie adresu swojej strony internetowej.

| (14) | Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek otrzymany od podmiotu „Lacon GmbH” o cofnięcie uznania w odniesieniu do wszystkich państw trzecich, w odniesieniu do których został on uznany zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/2325. |
| --- | --- |

(14)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek otrzymany od podmiotu „Lacon GmbH” o cofnięcie uznania w odniesieniu do wszystkich państw trzecich, w odniesieniu do których został on uznany zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/2325.

| (15) | Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek „LETIS S.A.” o cofnięcie uznania dla Afganistanu, Azerbejdżanu, Białorusi, Wybrzeża Kości Słoniowej, Egiptu, Etiopii, Iranu, Kazachstanu, Kirgistanu, Mołdawii, Maroka, Pakistanu, Rosji, Tadżykistanu, Turkmenistanu, Ukrainy, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Uzbekistanu. |
| --- | --- |

(15)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek „LETIS S.A.” o cofnięcie uznania dla Afganistanu, Azerbejdżanu, Białorusi, Wybrzeża Kości Słoniowej, Egiptu, Etiopii, Iranu, Kazachstanu, Kirgistanu, Mołdawii, Maroka, Pakistanu, Rosji, Tadżykistanu, Turkmenistanu, Ukrainy, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Uzbekistanu.

| (16) | Jednostka akredytująca IOAS poinformowała Komisję o cofnięciu swojej akredytacji w odniesieniu do „LETIS S.A.” w Turcji. Komisja zwróciła się również do jednostki certyfikującej o przedstawienie ważnego certyfikatu akredytacji dotyczącego Turcji oraz o podjęcie odpowiednich i terminowych działań naprawczych. Podmiot „LETIS S.A.” nie udzielił jednak zadowalającej odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Z każdego z tych dwóch powodów oraz zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. d) ppkt (iii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/1342 uzasadnione jest cofnięcie uznania „LETIS S.A.” w odniesieniu do Turcji. |
| --- | --- |

(16)

Jednostka akredytująca IOAS poinformowała Komisję o cofnięciu swojej akredytacji w odniesieniu do „LETIS S.A.” w Turcji. Komisja zwróciła się również do jednostki certyfikującej o przedstawienie ważnego certyfikatu akredytacji dotyczącego Turcji oraz o podjęcie odpowiednich i terminowych działań naprawczych. Podmiot „LETIS S.A.” nie udzielił jednak zadowalającej odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Z każdego z tych dwóch powodów oraz zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. d) ppkt (iii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2021/1342 uzasadnione jest cofnięcie uznania „LETIS S.A.” w odniesieniu do Turcji.

| (17) | Podmiot „OneCert International PVT Ltd” poinformował Komisję o zmianie adresu oraz adresu swojej strony internetowej. |
| --- | --- |

(17)

Podmiot „OneCert International PVT Ltd” poinformował Komisję o zmianie adresu oraz adresu swojej strony internetowej.

| (18) | Komisja otrzymała od podmiotu „Oregon Tilth” wniosek o cofnięcie uznania w odniesieniu do Panamy. |
| --- | --- |

(18)

Komisja otrzymała od podmiotu „Oregon Tilth” wniosek o cofnięcie uznania w odniesieniu do Panamy.

| (19) | Komisja otrzymała od podmiotu „Organic Standard” wniosek o cofnięcie uznania w odniesieniu do Rosji. |
| --- | --- |

(19)

Komisja otrzymała od podmiotu „Organic Standard” wniosek o cofnięcie uznania w odniesieniu do Rosji.

| (20) | Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek otrzymany od podmiotu „Soil Association Certification Limited” o dobrowolne zaprzestanie działalności w odniesieniu do wszystkich państw trzecich, dla których został on uznany zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/2325. |
| --- | --- |

(20)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek otrzymany od podmiotu „Soil Association Certification Limited” o dobrowolne zaprzestanie działalności w odniesieniu do wszystkich państw trzecich, dla których został on uznany zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/2325.

| (21) | Podmiot „Tse-Xin Organic Certification Corporation” poinformował Komisję o zmianie swojego adresu. |
| --- | --- |

(21)

Podmiot „Tse-Xin Organic Certification Corporation” poinformował Komisję o zmianie swojego adresu.

| (22) | W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325. |
| --- | --- |

(22)

W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/2325.

| (23) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej, |
| --- | --- |

(23)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2021/2325 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

1)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

| 2) | w załączniku II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

w załączniku II wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

---

(1)  
  Dz.U. L 150 z 14.6.2018, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/2325 z dnia 16 grudnia 2021 r. ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848, wykaz państw trzecich oraz wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących, które zostały uznane na podstawie art. 33 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 do celów przywozu produktów ekologicznych do Unii (Dz.U. L 465 z 29.12.2021, s. 8).

2

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25).

6

(7)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/1342 z dnia 27 maja 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 w odniesieniu do przepisów dotyczących informacji, które mają być przekazywane przez państwa trzecie oraz organy kontrolne i jednostki certyfikujące do celów nadzoru nad ich uznawaniem na mocy art. 33 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w przypadku przywożonych produktów ekologicznych, oraz do przepisów dotyczących środków, jakie należy przyjąć w ramach sprawowania tego nadzoru (Dz.U. L 292 z 16.8.2021, s. 20).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2021/2325 w pkt 5 pozycji dotyczącej Indii skreśla się wiersz dotyczący numeru kodu IN-ORG-006.

---

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku II do rozporządzenia (UE) 2021/2325 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w pozycji dotyczącej podmiotu
  „A CERT European Organization for Certification S.A.”
  pkt 1 otrzymuje brzmienie:






  „1. | Adres: 52, 19is Maiou Street, 57001 Thessaloniki, Grecja”; |
| --- | --- | --- |

1)

w pozycji dotyczącej podmiotu
  „A CERT European Organization for Certification S.A.”
  pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Adres: 52, 19is Maiou Street, 57001 Thessaloniki, Grecja”;

| 2) | skreśla się pozycję dotyczącą „BioGro New Zealand Limited”; |
| --- | --- |

2)

skreśla się pozycję dotyczącą „BioGro New Zealand Limited”;

| 3) | w pozycji odnoszącej się do
  „Bureau Veritas Certification France SAS”
  pkt 2 otrzymuje brzmienie:






  „2. | Adres strony internetowej: https://www.bureauveritas.fr/besoin/agriculture-biologique-certification-bio”; |
| --- | --- | --- |

3)

w pozycji odnoszącej się do
  „Bureau Veritas Certification France SAS”
  pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Adres strony internetowej: https://www.bureauveritas.fr/besoin/agriculture-biologique-certification-bio”;

| 4) | w tabeli w pkt 3 w pozycji dotyczącej „Control Union Certifications” skreśla się wiersz dotyczący Indii; |
| --- | --- |

4)

w tabeli w pkt 3 w pozycji dotyczącej „Control Union Certifications” skreśla się wiersz dotyczący Indii;

| 5) | w pozycji dotyczącej „Ecocert SA” wprowadza się następujące zmiany:






  a) | nazwę
  „Ecocert SA”
  zastępuje się nazwą
  „Ecocert SAS”
  ; |
| --- | --- | --- |

5)

w pozycji dotyczącej „Ecocert SA” wprowadza się następujące zmiany:

a)

nazwę
  „Ecocert SA”
  zastępuje się nazwą
  „Ecocert SAS”
  ;

| b) | w tabeli w pkt 3 skreśla się wiersz dotyczący Indii; |
| --- | --- |

b)

w tabeli w pkt 3 skreśla się wiersz dotyczący Indii;

| 6) | skreśla się pozycję „FairCert Certification Services Pvt Ltd”; |
| --- | --- |

6)

skreśla się pozycję „FairCert Certification Services Pvt Ltd”;

| 7) | w pozycji dotyczącej
  „Kiwa Sativa”
  pkt 2 otrzymuje brzmienie:






  „2. | Adres strony internetowej: www.kiwa.com/pt”; |
| --- | --- | --- |

7)

w pozycji dotyczącej
  „Kiwa Sativa”
  pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Adres strony internetowej: www.kiwa.com/pt”;

| 8) | skreśla się wpis dotyczący
  „Lacon GmbH”
  ; |
| --- | --- |

8)

skreśla się wpis dotyczący
  „Lacon GmbH”
  ;

| 9) | w pozycji dotyczącej „LETIS S.A.” pkt 3 otrzymuje brzmienie:






  „3. | Numery kodów, stosowne państwa trzecie i kategorie produktów:












  Numer kodu | Państwo trzecie | Kategoria produktów |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| A | B | C | D | E | F |
| AR-BIO-135 | Argentyna | — | — | x | x | — | — |
| BO-BIO-135 | Boliwia | x | — | — | x | — | — |
| BR-BIO-135 | Brazylia | x | — | x | x | — | — |
| BZ-BIO-135 | Belize | x | — | x | x | — | — |
| CO-BIO-135 | Kolumbia | x | — | x | x | — | — |
| CR-BIO-135 | Kostaryka | — | — | x | — | — | — |
| DO-BIO-135 | Republika Dominikańska | x | — | x | x | — | — |
| EC-BIO-135 | Ekwador | x | — | — | x | — | — |
| GT-BIO-135 | Gwatemala | x | — | x | x | — | — |
| HN-BIO-135 | Honduras | x | — | x | x | — | — |
| KY-BIO-135 | Kajmany | x | — | — | x | — | — |
| MX-BIO-135 | Meksyk | x | — | — | — | — | — |
| PA-BIO-135 | Panama | x | — | x | x | — | — |
| PE-BIO-135 | Peru | x | — | x | — | — | — |
| PY-BIO-135 | Paragwaj | x | — | — | x | — | — |
| SV-BIO-135 | Salwador | x | — | x | x | — | — |
| UY-BIO-135 | Urugwaj | x | — | — | — | — | —” |

9)

w pozycji dotyczącej „LETIS S.A.” pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Numery kodów, stosowne państwa trzecie i kategorie produktów:

Numer kodu

Państwo trzecie

Kategoria produktów

A

B

C

D

E

F

AR-BIO-135

Argentyna

—

—

x

x

—

—

BO-BIO-135

Boliwia

x

—

—

x

—

—

BR-BIO-135

Brazylia

x

—

x

x

—

—

BZ-BIO-135

Belize

x

—

x

x

—

—

CO-BIO-135

Kolumbia

x

—

x

x

—

—

CR-BIO-135

Kostaryka

—

—

x

—

—

—

DO-BIO-135

Republika Dominikańska

x

—

x

x

—

—

EC-BIO-135

Ekwador

x

—

—

x

—

—

GT-BIO-135

Gwatemala

x

—

x

x

—

—

HN-BIO-135

Honduras

x

—

x

x

—

—

KY-BIO-135

Kajmany

x

—

—

x

—

—

MX-BIO-135

Meksyk

x

—

—

—

—

—

PA-BIO-135

Panama

x

—

x

x

—

—

PE-BIO-135

Peru

x

—

x

—

—

—

PY-BIO-135

Paragwaj

x

—

—

x

—

—

SV-BIO-135

Salwador

x

—

x

x

—

—

UY-BIO-135

Urugwaj

x

—

—

—

—

—”

| 10) | w pozycji dotyczącej „OneCert International PVT Ltd” wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:






  „1. | Adres: KA-23B, Near Greenphield Public School, Shri Ram Colony, Ramnagar Ext., Sodala, Jaipur, 302019, Rajasthan, Indie |
| --- | --- | --- | --- |

10)

w pozycji dotyczącej „OneCert International PVT Ltd” wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.

Adres: KA-23B, Near Greenphield Public School, Shri Ram Colony, Ramnagar Ext., Sodala, Jaipur, 302019, Rajasthan, Indie

| 2. | Adres strony internetowej: www.onecertinternational.com”; |
| --- | --- |

2.

Adres strony internetowej: www.onecertinternational.com”;

| b) | w tabeli w pkt 3 skreśla się wiersz dotyczący Indii; |
| --- | --- |

b)

w tabeli w pkt 3 skreśla się wiersz dotyczący Indii;

| 11) | w tabeli w pkt 3 w pozycji dotyczącej
  „Oregon Tilth”
  skreśla się wiersz dotyczący Panamy; |
| --- | --- |

11)

w tabeli w pkt 3 w pozycji dotyczącej
  „Oregon Tilth”
  skreśla się wiersz dotyczący Panamy;

| 12) | w tabeli w pkt 3 w pozycji dotyczącej „Organic Standard” skreśla się wiersz dotyczący Rosji; |
| --- | --- |

12)

w tabeli w pkt 3 w pozycji dotyczącej „Organic Standard” skreśla się wiersz dotyczący Rosji;

| 13) | skreśla się wpis dotyczący
  „Soil Association Certification Limited”
  ; |
| --- | --- |

13)

skreśla się wpis dotyczący
  „Soil Association Certification Limited”
  ;

| 14) | w pozycji dotyczącej podmiotu „Tse-Xin Organic Certification Corporation” pkt 1 otrzymuje brzmienie:






  „1. | Adres: Xizhi District, City: 221416 New Taipei City, 26 F, No. 95, Sec. 1, Xintai 5th Rd.”. |
| --- | --- | --- |

14)

w pozycji dotyczącej podmiotu „Tse-Xin Organic Certification Corporation” pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Adres: Xizhi District, City: 221416 New Taipei City, 26 F, No. 95, Sec. 1, Xintai 5th Rd.”.

---

DECYZJE

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/70 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/70

---

DECYZJA RADY (UE) 2022/2050

z dnia 18 października 2022 r.

w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając decyzję Rady (UE) 2019/852 z dnia 21 maja 2019 r. ustalającą skład Komitetu Regionów (1),

uwzględniając propozycje rządu Austrii,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 300 ust. 3 Traktatu stanowi, że w skład Komitetu Regionów mają wchodzić przedstawiciele społeczności regionalnych i lokalnych, posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej lub lokalnej albo odpowiedzialni politycznie przed wybranym zgromadzeniem. |
| --- | --- |

(1)

Art. 300 ust. 3 Traktatu stanowi, że w skład Komitetu Regionów mają wchodzić przedstawiciele społeczności regionalnych i lokalnych, posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej lub lokalnej albo odpowiedzialni politycznie przed wybranym zgromadzeniem.

| (2) | W dniu 17 lutego 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/235 (2) w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii. W dniu 21 czerwca 2022 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2022/1000 (3) w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów, zaproponowanego przez Republikę Austrii. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 17 lutego 2020 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2020/235 (2) w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii. W dniu 21 czerwca 2022 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2022/1000 (3) w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów, zaproponowanego przez Republikę Austrii.

| (3) | Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Christophera DREXLERA. |
| --- | --- |

(3)

Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Christophera DREXLERA.

| (4) | Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Hannesa WENINGERA członkiem Komitetu Regionów. |
| --- | --- |

(4)

Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Hannesa WENINGERA członkiem Komitetu Regionów.

| (5) | Rząd Austrii zaproponował, by Werner AMON, przedstawiciel społeczności regionalnej posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej, Landesrat, Steiermärkische Landesregierung (członek rządu kraju związkowego Styria), objął stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r. |
| --- | --- |

(5)

Rząd Austrii zaproponował, by Werner AMON, przedstawiciel społeczności regionalnej posiadający mandat wyborczy społeczności regionalnej, Landesrat, Steiermärkische Landesregierung (członek rządu kraju związkowego Styria), objął stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.

| (6) | Rząd Austrii zaproponował, by Thomas STEINER, przedstawiciel społeczności lokalnej posiadający mandat wyborczy społeczności lokalnej, Mitglied des Gemeinderats von Eisenstadt (radny w radzie gminy Eisenstadt), objął stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r., |
| --- | --- |

(6)

Rząd Austrii zaproponował, by Thomas STEINER, przedstawiciel społeczności lokalnej posiadający mandat wyborczy społeczności lokalnej, Mitglied des Gemeinderats von Eisenstadt (radny w radzie gminy Eisenstadt), objął stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujący przedstawiciele społeczności regionalnych lub lokalnych posiadający mandat wyborczy zostają niniejszym mianowani do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2025 r.:

| a) | na stanowisko członka Komitetu Regionów:






  — | Werner AMON, Landesrat, Steiermärkische Landesregierung (członek rządu kraju związkowego Styria); |
| --- | --- | --- |

a)

na stanowisko członka Komitetu Regionów:

—

Werner AMON, Landesrat, Steiermärkische Landesregierung (członek rządu kraju związkowego Styria);

oraz

| b) | na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów:






  — | Thomas STEINER, Mitglied des Gemeinderats von Eisenstadt (radny w radzie gminy Eisenstadt). |
| --- | --- | --- |

b)

na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów:

—

Thomas STEINER, Mitglied des Gemeinderats von Eisenstadt (radny w radzie gminy Eisenstadt).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 18 października 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

M. BEK

---

(1)  
  Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 13.

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2020/235 z dnia 17 lutego 2020 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Austrii (Dz.U. L 47I z 20.2.2020, s. 7).

2

(3)  Decyzja Rady (UE) 2022/1000 z dnia 21 czerwca 2022 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów, zaproponowanego przez Republikę Austrii (Dz.U. L 168 z 27.6.2022, s. 78).

3

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/72 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/72

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2022/2051

z dnia 24 października 2022 r.

zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1763 dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1763 (1) dotyczącą środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1763 (1) dotyczącą środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi.

| (2) | Jak wynika z przeglądu Rady dotyczącego decyzji (WPZiB) 2015/1763, należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających do dnia 31 października 2023 r. i usunąć trzy osoby z wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku do decyzji (WPZiB) 2015/1763. |
| --- | --- |

(2)

Jak wynika z przeglądu Rady dotyczącego decyzji (WPZiB) 2015/1763, należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających do dnia 31 października 2023 r. i usunąć trzy osoby z wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku do decyzji (WPZiB) 2015/1763.

| (3) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1763, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1763,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji (WPZiB) 2015/1763 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2023 r.
  ”; |
| --- | --- |

1)

art. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2023 r.
  ”;

| 2) | w załączniku do tej decyzji wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

2)

w załączniku do tej decyzji wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 października 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

A. HUBÁČKOVÁ

---

(1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1763 z dnia 1 października 2015 r. dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi (Dz.U. L 257 z 2.10.2015, s. 37).

1

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku do decyzji (WPZiB) 2015/1763 (Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1 i 2 tej decyzji) skreśla się następujące wpisy:

| — | wpis 1 (Godefroid BIZIMANA); |
| --- | --- |

—

wpis 1 (Godefroid BIZIMANA);

| — | wpis 2 (Gervais NDIRAKOBUCA alias NDAKUGARIKA); |
| --- | --- |

—

wpis 2 (Gervais NDIRAKOBUCA alias NDAKUGARIKA);

| — | wpis 4 (Léonard NGENDAKUMANA). |
| --- | --- |

—

wpis 4 (Léonard NGENDAKUMANA).

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/74 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/74

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2022/2052

z dnia 24 października 2022 r.

zmieniająca decyzję 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 25 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/638/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 25 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/638/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei.

| (2) | Jak wynika z przeglądu decyzji 2010/638/WPZiB, obowiązywanie tych środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 27 października 2023 r. |
| --- | --- |

(2)

Jak wynika z przeglądu decyzji 2010/638/WPZiB, obowiązywanie tych środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 27 października 2023 r.

| (3) | Rada uważa, że należy zmienić tytuł decyzji 2010/638/WPZiB. |
| --- | --- |

(3)

Rada uważa, że należy zmienić tytuł decyzji 2010/638/WPZiB.

| (4) | Należy w związku z tym odpowiednio zmienić decyzję 2010/638/WPZiB, |
| --- | --- |

(4)

Należy w związku z tym odpowiednio zmienić decyzję 2010/638/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2010/638/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Decyzja Rady 2010/638/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Gwinei”; |
| --- | --- |

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Decyzja Rady 2010/638/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Gwinei”;

| 2) | art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 października 2023 r. Jest ona przedmiotem stałego przeglądu. Może być ona odpowiednio odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”. |
| --- | --- |

2)

art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 października 2023 r. Jest ona przedmiotem stałego przeglądu. Może być ona odpowiednio odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 października 2022 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

A. HUBÁČKOVÁ

---

(1)  Decyzja Rady 2010/638/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (Dz.U. L 280 z 26.10.2010, s. 10).

1

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/75 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/75

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2022/2053

z dnia 18 października 2022 r.

w sprawie wniosku o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej „Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków” zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788

(notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7418)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/788 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | 30 sierpnia 2022 r. do Komisji wpłynął wniosek o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków”. |
| --- | --- |

(1)

30 sierpnia 2022 r. do Komisji wpłynął wniosek o rejestrację europejskiej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków”.

| (2) | Celem inicjatywy określonym przez organizatorów jest „wyraźne zapewnienie, by wegańska alternatywa była zawsze obecna w obiektach prywatnych i publicznych sprzedających żywność i napoje w Europie. Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków skierowana jest do wegan i do tych, którzy szanują prawo do wegańskich zamienników. Ma ona też przeciwdziałać zmianie klimatu przez oferowanie unijnym konsumentom łatwiejszego dostępu na co dzień do żywności pochodzenia roślinnego. Wolna od okrucieństwa dieta wegańska nie wiąże się z wykorzystywaniem i uśmiercaniem zwierząt i stanowi odpowiedź na rosnącą społeczną świadomość praw zwierząt. Dieta ta przyczynia się do zmiany wykorzystania gruntów pod względem wyboru działalności produkcyjnej i zatrudnienia, infrastruktury i logistyki, prowadząc do mniejszego zanieczyszczenia. W europejskiej inicjatywie obywatelskiej na rzecz wegańskich posiłków zwracamy się o wprowadzenie w drodze przepisów prawa wegańskiej alternatywy w sprzedaży żywności i napojów w Europie z nadzieją, że udział obywateli europejskich doprowadzi do zatwierdzenia unijnych przepisów przynoszących ogromne korzyści planecie, tj. korzyści w postaci złagodzenia kryzysu klimatycznego, ograniczenia wymierania gatunków dzikiej fauny i flory, zahamowania wylesiania, lepszego wykorzystania gruntów, ochrony fauny i flory morskiej, ograniczenia marnotrawienia żywności i wyeliminowania niedożywienia”. |
| --- | --- |

(2)

Celem inicjatywy określonym przez organizatorów jest „wyraźne zapewnienie, by wegańska alternatywa była zawsze obecna w obiektach prywatnych i publicznych sprzedających żywność i napoje w Europie. Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków skierowana jest do wegan i do tych, którzy szanują prawo do wegańskich zamienników. Ma ona też przeciwdziałać zmianie klimatu przez oferowanie unijnym konsumentom łatwiejszego dostępu na co dzień do żywności pochodzenia roślinnego. Wolna od okrucieństwa dieta wegańska nie wiąże się z wykorzystywaniem i uśmiercaniem zwierząt i stanowi odpowiedź na rosnącą społeczną świadomość praw zwierząt. Dieta ta przyczynia się do zmiany wykorzystania gruntów pod względem wyboru działalności produkcyjnej i zatrudnienia, infrastruktury i logistyki, prowadząc do mniejszego zanieczyszczenia. W europejskiej inicjatywie obywatelskiej na rzecz wegańskich posiłków zwracamy się o wprowadzenie w drodze przepisów prawa wegańskiej alternatywy w sprzedaży żywności i napojów w Europie z nadzieją, że udział obywateli europejskich doprowadzi do zatwierdzenia unijnych przepisów przynoszących ogromne korzyści planecie, tj. korzyści w postaci złagodzenia kryzysu klimatycznego, ograniczenia wymierania gatunków dzikiej fauny i flory, zahamowania wylesiania, lepszego wykorzystania gruntów, ochrony fauny i flory morskiej, ograniczenia marnotrawienia żywności i wyeliminowania niedożywienia”.

| (3) | Załącznik i dodatkowy dokument zawierają bardziej szczegółowe informacje na temat przedmiotu, celów i kontekstu inicjatywy, a także określają i szczegółowo uzasadniają powody, dla których należy wesprzeć inicjatywę. Organizatorzy inicjatywy twierdzą, że udostępnienie ogółowi społeczeństwa wegańskiej alternatywy w obiektach prywatnych i publicznych, gdzie prowadzona jest sprzedaż żywności i napojów, ułatwi dostęp do wegańskich zamienników, pomoże w walce z kryzysem klimatycznym przez zwiększenie konsumpcji żywności pochodzenia roślinnego oraz obniży koszty żywności. Ich zdaniem „ułatwienie dostępu do żywności wegańskiej w przestrzeni publicznej i prywatnej, gdzie prowadzona jest sprzedaż żywności i napojów przełoży się na ograniczenie emisji CO2, zanieczyszczenia środowiska, zużycia wody i cierpienia zwierząt”. |
| --- | --- |

(3)

Załącznik i dodatkowy dokument zawierają bardziej szczegółowe informacje na temat przedmiotu, celów i kontekstu inicjatywy, a także określają i szczegółowo uzasadniają powody, dla których należy wesprzeć inicjatywę. Organizatorzy inicjatywy twierdzą, że udostępnienie ogółowi społeczeństwa wegańskiej alternatywy w obiektach prywatnych i publicznych, gdzie prowadzona jest sprzedaż żywności i napojów, ułatwi dostęp do wegańskich zamienników, pomoże w walce z kryzysem klimatycznym przez zwiększenie konsumpcji żywności pochodzenia roślinnego oraz obniży koszty żywności. Ich zdaniem „ułatwienie dostępu do żywności wegańskiej w przestrzeni publicznej i prywatnej, gdzie prowadzona jest sprzedaż żywności i napojów przełoży się na ograniczenie emisji CO2, zanieczyszczenia środowiska, zużycia wody i cierpienia zwierząt”.

| (4) | Jeżeli chodzi o cel inicjatywy, jakim jest wprowadzenie prawnego obowiązku oferowania produktów wegańskich przez podmioty działające na rynku detalicznym sprzedaży żywności i napojów, Komisja jest uprawniona do przedstawienia wniosku dotyczącego aktu prawnego na podstawie art. 114 TFUE. Ponadto w zakresie, w jakim inicjatywa może dotyczyć lub wymagać szczególnych środków w ramach wspólnej polityki rolnej, Komisja jest uprawniona do przedstawiania wniosków dotyczących aktów prawnych na podstawie art. 43 TFUE. |
| --- | --- |

(4)

Jeżeli chodzi o cel inicjatywy, jakim jest wprowadzenie prawnego obowiązku oferowania produktów wegańskich przez podmioty działające na rynku detalicznym sprzedaży żywności i napojów, Komisja jest uprawniona do przedstawienia wniosku dotyczącego aktu prawnego na podstawie art. 114 TFUE. Ponadto w zakresie, w jakim inicjatywa może dotyczyć lub wymagać szczególnych środków w ramach wspólnej polityki rolnej, Komisja jest uprawniona do przedstawiania wniosków dotyczących aktów prawnych na podstawie art. 43 TFUE.

| (5) | Z powyższych względów żadna z części inicjatywy nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji do przedłożenia wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów. |
| --- | --- |

(5)

Z powyższych względów żadna z części inicjatywy nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji do przedłożenia wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów.

| (6) | Konkluzja ta pozostaje bez uszczerbku dla oceny, czy w tym przypadku spełnione są konkretne warunki merytoryczne wymagane do podjęcia działań przez Komisję, w tym zgodność z zasadami proporcjonalności i pomocniczości oraz z prawami podstawowymi. |
| --- | --- |

(6)

Konkluzja ta pozostaje bez uszczerbku dla oceny, czy w tym przypadku spełnione są konkretne warunki merytoryczne wymagane do podjęcia działań przez Komisję, w tym zgodność z zasadami proporcjonalności i pomocniczości oraz z prawami podstawowymi.

| (7) | Grupa organizatorów przedstawiła odpowiednie dowody na to, że inicjatywa spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2019/788, i wskazała osoby wyznaczone do kontaktów zgodnie z art. 5 ust. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(7)

Grupa organizatorów przedstawiła odpowiednie dowody na to, że inicjatywa spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2019/788, i wskazała osoby wyznaczone do kontaktów zgodnie z art. 5 ust. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia.

| (8) | Inicjatywa nie jest oczywistym nadużyciem i nie jest w sposób wyraźny niepoważna lub dokuczliwa, nie jest też w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej ani z prawami zapisanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(8)

Inicjatywa nie jest oczywistym nadużyciem i nie jest w sposób wyraźny niepoważna lub dokuczliwa, nie jest też w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej ani z prawami zapisanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

| (9) | Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków”. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków”.

| (10) | Konkluzja, że warunki rejestracji określone w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/788 są spełnione, nie oznacza, że Komisja w jakikolwiek sposób potwierdza poprawność treści inicjatywy pod względem merytorycznym, za co wyłączną odpowiedzialność ponosi grupa organizatorów inicjatywy. Treść inicjatywy wyraża jedynie poglądy grupy organizatorów i w żaden sposób nie może być rozumiana jako odzwierciedlenie poglądów Komisji, |
| --- | --- |

(10)

Konkluzja, że warunki rejestracji określone w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/788 są spełnione, nie oznacza, że Komisja w jakikolwiek sposób potwierdza poprawność treści inicjatywy pod względem merytorycznym, za co wyłączną odpowiedzialność ponosi grupa organizatorów inicjatywy. Treść inicjatywy wyraża jedynie poglądy grupy organizatorów i w żaden sposób nie może być rozumiana jako odzwierciedlenie poglądów Komisji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Rejestruje się europejską inicjatywę obywatelską zatytułowaną „Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do grupy organizatorów inicjatywy obywatelskiej „Europejska inicjatywa obywatelska na rzecz wegańskich posiłków”, reprezentowanej przez następujące osoby wyznaczone do kontaktów: Paola SGARBAZZINI i Nora PAGLIONICO.

Sporządzono w Strasburgu dnia 18 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Věra JOUROVÁ

Wiceprzewodnicząca

---

(1)  
  Dz.U. L 130 z 17.5.2019, s. 55.

1

---

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/77 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/77

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2022/2054

z dnia 21 października 2022 r.

w sprawie nierozstrzygniętego sprzeciwu dotyczącego warunków udzielenia pozwolenia na produkt biobójczy Preventol A 12 TK 50 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012

(notyfikowana jako dokument nr C(2022) 7408)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 36 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 29 listopada 2016 r. przedsiębiorstwo Lanxess Deutschland GmbH („wnioskodawca”) złożyło do właściwych organów kilku państw członkowskich, w tym Francji, Szwecji i Niemiec, wniosek o wzajemne uznanie równoległe, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, produktu biobójczego Preventol A 12 TK 50 („produkt biobójczy”). Produkt biobójczy, zawierający propikonazol jako substancję czynną, jest środkiem konserwującym do powłok należącym do grupy produktowej 7, przeznaczonym do stosowania przez użytkowników przemysłowych do konserwacji farb i powłok na bazie wody i rozpuszczalników. Referencyjnym państwem członkowskim odpowiedzialnym za ocenę wniosku, o której mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, są Niderlandy. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 29 listopada 2016 r. przedsiębiorstwo Lanxess Deutschland GmbH („wnioskodawca”) złożyło do właściwych organów kilku państw członkowskich, w tym Francji, Szwecji i Niemiec, wniosek o wzajemne uznanie równoległe, zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, produktu biobójczego Preventol A 12 TK 50 („produkt biobójczy”). Produkt biobójczy, zawierający propikonazol jako substancję czynną, jest środkiem konserwującym do powłok należącym do grupy produktowej 7, przeznaczonym do stosowania przez użytkowników przemysłowych do konserwacji farb i powłok na bazie wody i rozpuszczalników. Referencyjnym państwem członkowskim odpowiedzialnym za ocenę wniosku, o której mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, są Niderlandy.

| (2) | W dniu 16 września 2020 r. Niemcy zgłosiły sprzeciw do grupy koordynacyjnej, wskazując, że warunki pozwolenia określone przez Niderlandy nie gwarantują, że produkt biobójczy spełnia wymogi określone w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 16 września 2020 r. Niemcy zgłosiły sprzeciw do grupy koordynacyjnej, wskazując, że warunki pozwolenia określone przez Niderlandy nie gwarantują, że produkt biobójczy spełnia wymogi określone w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | W dniu 17 września 2020 r. sekretariat grupy koordynacyjnej zwrócił się do pozostałych zainteresowanych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedstawienie uwag na piśmie na temat tego sprzeciwu. Wnioskodawca przedstawił uwagi na piśmie w dniu 29 września 2020 r. Sprzeciw został omówiony przez grupę koordynacyjną w dniu 21 października 2020 r. z udziałem wnioskodawcy. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 17 września 2020 r. sekretariat grupy koordynacyjnej zwrócił się do pozostałych zainteresowanych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedstawienie uwag na piśmie na temat tego sprzeciwu. Wnioskodawca przedstawił uwagi na piśmie w dniu 29 września 2020 r. Sprzeciw został omówiony przez grupę koordynacyjną w dniu 21 października 2020 r. z udziałem wnioskodawcy.

| (4) | Niemcy uważają, że środki zmniejszające ryzyko związane z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu produktów biobójczego lub zawierających ten produkt mogą zostać uwzględnione w pozwoleniu na produkt biobójczy tylko wtedy, gdy zostały wymienione w warunkach zatwierdzenia substancji czynnej. Ponieważ rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1609 (2) nie zawiera niezbędnych środków zmniejszających ryzyko związanych z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego lub zawierających ten produkt, Niemcy uważają, że proponowane przez Niderlandy środki zmniejszające ryzyko związane z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego nie mogą zostać uwzględnione w pozwoleniu na produkt biobójczy. W związku z powyższym, w opinii Niemiec, ponieważ w pozwoleniu na produkt nie można odpowiednio uwzględnić niedopuszczalnego działania produktu biobójczego na zdrowie ludzi i środowisko, produkt ten nie powinien zostać dopuszczony do obrotu. |
| --- | --- |

(4)

Niemcy uważają, że środki zmniejszające ryzyko związane z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu produktów biobójczego lub zawierających ten produkt mogą zostać uwzględnione w pozwoleniu na produkt biobójczy tylko wtedy, gdy zostały wymienione w warunkach zatwierdzenia substancji czynnej. Ponieważ rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1609 (2) nie zawiera niezbędnych środków zmniejszających ryzyko związanych z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego lub zawierających ten produkt, Niemcy uważają, że proponowane przez Niderlandy środki zmniejszające ryzyko związane z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego nie mogą zostać uwzględnione w pozwoleniu na produkt biobójczy. W związku z powyższym, w opinii Niemiec, ponieważ w pozwoleniu na produkt nie można odpowiednio uwzględnić niedopuszczalnego działania produktu biobójczego na zdrowie ludzi i środowisko, produkt ten nie powinien zostać dopuszczony do obrotu.

| (5) | Ponieważ w grupie koordynacyjnej nie osiągnięto porozumienia w sprawie sprzeciwu zgłoszonego przez Niemcy, w dniu 16 grudnia 2021 r., na podstawie art. 36 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, Niderlandy skierowały nierozstrzygnięty sprzeciw do Komisji. Przedłożyły przy tym Komisji szczegółowe zestawienie kwestii, co do których państwa członkowskie nie były w stanie osiągnąć porozumienia, oraz przyczyny ich różnicy zdań. Zestawienie przekazano również zainteresowanym państwom członkowskim oraz wnioskodawcy. |
| --- | --- |

(5)

Ponieważ w grupie koordynacyjnej nie osiągnięto porozumienia w sprawie sprzeciwu zgłoszonego przez Niemcy, w dniu 16 grudnia 2021 r., na podstawie art. 36 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, Niderlandy skierowały nierozstrzygnięty sprzeciw do Komisji. Przedłożyły przy tym Komisji szczegółowe zestawienie kwestii, co do których państwa członkowskie nie były w stanie osiągnąć porozumienia, oraz przyczyny ich różnicy zdań. Zestawienie przekazano również zainteresowanym państwom członkowskim oraz wnioskodawcy.

| (6) | Art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że jednym z warunków udzielenia pozwolenia jest ustalenie, zgodnie ze wspólnymi zasadami oceny dokumentacji dotyczącej produktów biobójczych określonymi w załączniku VI do tego rozporządzenia, że dany produkt biobójczy nie powoduje – ani sam, ani poprzez jego pozostałości – niedopuszczalnego działania na zdrowie ludzi, zwierząt ani na środowisko. |
| --- | --- |

(6)

Art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że jednym z warunków udzielenia pozwolenia jest ustalenie, zgodnie ze wspólnymi zasadami oceny dokumentacji dotyczącej produktów biobójczych określonymi w załączniku VI do tego rozporządzenia, że dany produkt biobójczy nie powoduje – ani sam, ani poprzez jego pozostałości – niedopuszczalnego działania na zdrowie ludzi, zwierząt ani na środowisko.

| (7) | Art. 19 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że przy ocenie, czy produkt biobójczy spełnia kryteria określone w ust. 1 lit. b) tego artykułu, należy uwzględnić sposób, w jaki mogłyby być stosowane wyroby, które zostały poddane działaniu produktu biobójczego lub które zawierają produkt biobójczy. |
| --- | --- |

(7)

Art. 19 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że przy ocenie, czy produkt biobójczy spełnia kryteria określone w ust. 1 lit. b) tego artykułu, należy uwzględnić sposób, w jaki mogłyby być stosowane wyroby, które zostały poddane działaniu produktu biobójczego lub które zawierają produkt biobójczy.

| (8) | Art. 58 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że wyrób poddany działaniu produktów biobójczych można wprowadzić do obrotu tylko w przypadku, gdy wszystkie substancje czynne zawarte w produktach biobójczych, których działaniu został poddany lub które zawiera, znajdują się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia dla odpowiedniej grupy produktowej i zastosowania lub w załączniku I oraz gdy spełnione są wszystkie wymienione tam warunki lub ograniczenia. Niderlandy stwierdziły, że stosowanie produktu biobójczego spowodowałoby niedopuszczalne działanie na zdrowie ludzi i środowisko, co powoduje konieczność uwzględnienia w pozwoleniu na produkt biobójczy środków zmniejszających ryzyko związanych z wprowadzaniem do obrotu i stosowaniem wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego lub zawierających ten produkt. Warunki określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/1609 nie obejmują szczególnych środków zmniejszających ryzyko związanych z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu propikonazolu lub go zawierających, a to rozporządzenie wykonawcze nie przewiduje możliwości określenia przez właściwe organy państw członkowskich tych środków zmniejszających ryzyko w pozwoleniu na produkty biobójcze zawierające propikonazol w odniesieniu do grupy produktowej 7, które to środki byłyby potrzebne do wyeliminowania stwierdzonego niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia ludzi i dla środowiska wynikającego ze stosowania wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego lub zawierających ten produkt. |
| --- | --- |

(8)

Art. 58 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 stanowi, że wyrób poddany działaniu produktów biobójczych można wprowadzić do obrotu tylko w przypadku, gdy wszystkie substancje czynne zawarte w produktach biobójczych, których działaniu został poddany lub które zawiera, znajdują się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia dla odpowiedniej grupy produktowej i zastosowania lub w załączniku I oraz gdy spełnione są wszystkie wymienione tam warunki lub ograniczenia. Niderlandy stwierdziły, że stosowanie produktu biobójczego spowodowałoby niedopuszczalne działanie na zdrowie ludzi i środowisko, co powoduje konieczność uwzględnienia w pozwoleniu na produkt biobójczy środków zmniejszających ryzyko związanych z wprowadzaniem do obrotu i stosowaniem wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego lub zawierających ten produkt. Warunki określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/1609 nie obejmują szczególnych środków zmniejszających ryzyko związanych z wprowadzaniem do obrotu wyrobów poddanych działaniu propikonazolu lub go zawierających, a to rozporządzenie wykonawcze nie przewiduje możliwości określenia przez właściwe organy państw członkowskich tych środków zmniejszających ryzyko w pozwoleniu na produkty biobójcze zawierające propikonazol w odniesieniu do grupy produktowej 7, które to środki byłyby potrzebne do wyeliminowania stwierdzonego niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia ludzi i dla środowiska wynikającego ze stosowania wyrobów poddanych działaniu produktu biobójczego lub zawierających ten produkt.

| (9) | Po dokładnym przeanalizowaniu wszystkich informacji Komisja uznaje, że nie można zapewnić spełnienia warunków określonych w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w odniesieniu do produktu biobójczego poprzez nałożenie warunków dotyczących stosowania produktów biobójczych w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych bez jednoczesnego nałożenia obowiązków na osoby wprowadzające do obrotu wyroby poddane działaniu produktów biobójczych zawierające te produkty biobójcze. Ponieważ jednak warunki lub ograniczenia niezbędne do zapewnienia bezpiecznego stosowania produktu biobójczego, uwzględniające sposób, w jaki można stosować wyroby poddane działaniu produktu biobójczego lub zawierające ten produkt, nie zostały określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/1609 i nie mogą zostać określone w pozwoleniu na produkt biobójczy, stosowanie produktu biobójczego w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych powodowałoby niedopuszczalne działanie dla zdrowia ludzi i środowiska. |
| --- | --- |

(9)

Po dokładnym przeanalizowaniu wszystkich informacji Komisja uznaje, że nie można zapewnić spełnienia warunków określonych w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w odniesieniu do produktu biobójczego poprzez nałożenie warunków dotyczących stosowania produktów biobójczych w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych bez jednoczesnego nałożenia obowiązków na osoby wprowadzające do obrotu wyroby poddane działaniu produktów biobójczych zawierające te produkty biobójcze. Ponieważ jednak warunki lub ograniczenia niezbędne do zapewnienia bezpiecznego stosowania produktu biobójczego, uwzględniające sposób, w jaki można stosować wyroby poddane działaniu produktu biobójczego lub zawierające ten produkt, nie zostały określone w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/1609 i nie mogą zostać określone w pozwoleniu na produkt biobójczy, stosowanie produktu biobójczego w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych powodowałoby niedopuszczalne działanie dla zdrowia ludzi i środowiska.

| (10) | W związku z powyższym Komisja uważa, że ze względu na to, iż nie można zapewnić bezpiecznego stosowania produktu biobójczego w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych jedynie poprzez nałożenie warunków dotyczących stosowania produktów biobójczych w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych bez jednoczesnego nałożenia obowiązków na osoby wprowadzające do obrotu wyroby poddane działaniu produktów biobójczych, produkt ten nie spełnia warunków określonych w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(10)

W związku z powyższym Komisja uważa, że ze względu na to, iż nie można zapewnić bezpiecznego stosowania produktu biobójczego w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych jedynie poprzez nałożenie warunków dotyczących stosowania produktów biobójczych w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych bez jednoczesnego nałożenia obowiązków na osoby wprowadzające do obrotu wyroby poddane działaniu produktów biobójczych, produkt ten nie spełnia warunków określonych w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (11) | W dniu 21 czerwca 2022 r. Komisja umożliwiła wnioskodawcy przedstawienie uwag na piśmie zgodnie z art. 36 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. W dniu 18 lipca 2022 r. wnioskodawca przedstawił pisemne uwagi, które zostały uwzględnione przez Komisję. |
| --- | --- |

(11)

W dniu 21 czerwca 2022 r. Komisja umożliwiła wnioskodawcy przedstawienie uwag na piśmie zgodnie z art. 36 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. W dniu 18 lipca 2022 r. wnioskodawca przedstawił pisemne uwagi, które zostały uwzględnione przez Komisję.

| (12) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(12)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Z uwagi na to, że nie można zapewnić bezpiecznego stosowania produktu biobójczego w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych jedynie poprzez nałożenie warunków dotyczących stosowania produktów biobójczych w wyrobach poddanych działaniu produktów biobójczych, produkt biobójczy oznaczony numerem BC-HH028132-58 w rejestrze produktów biobójczych nie spełnia warunków określonych w art. 19 ust. 1 lit. b) ppkt (iii) i lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 października 2022 r.

W imieniu Komisji

Stella KYRIAKIDES

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1609 z dnia 24 września 2015 r. w sprawie zatwierdzenia propikonazolu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych typu 7 (Dz.U. L 249 z 25.9.2015, s. 17).

2

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 25.10.2022 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 275/80 |
| --- | --- | --- | --- |

25.10.2022

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 275/80

---

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem

https://unece.org/status-1958-agreement-and-annexed-regulations

Regulamin ONZ nr 147 – Jednolite przepisy dotyczące homologacji mechanicznych elementów sprzęgających zespołów pojazdów rolniczych [2022/2055]

Data wejścia w życie: 2 stycznia 2019 r.

Niniejszy dokument służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych. Autentycznym i prawnie wiążącym tekstem jest: ECE/TRANS/WP.29/2018/69.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

| 1. | Zakres stosowania |
| --- | --- |

1.

| 2. | Definicje |
| --- | --- |

2.

| 3. | Wystąpienie o homologację mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego |
| --- | --- |

3.

| 4. | Ogólne wymogi odnoszące się do mechanicznych urządzeń lub elementów sprzęgających |
| --- | --- |

4.

| 5. | Wystąpienie o homologację pojazdu wyposażonego w mechaniczne urządzenie lub element sprzęgający |
| --- | --- |

5.

| 6. | Ogólne wymogi dla pojazdów wyposażonych w mechaniczne urządzenie lub element sprzęgający |
| --- | --- |

6.

| 7. | Oznakowanie |
| --- | --- |

7.

| 8. | Homologacja |
| --- | --- |

8.

| 9. | Modyfikacje mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego lub pojazdu i rozszerzenie homologacji |
| --- | --- |

9.

| 10. | Procedury zgodności produkcji |
| --- | --- |

10.

| 11. | Sankcje z tytułu niezgodności produkcji |
| --- | --- |

11.

| 12. | Ostateczne zaniechanie produkcji |
| --- | --- |

12.

| 13. | Nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu |
| --- | --- |

13.

ZAŁĄCZNIKI

| 1 | Zawiadomienie dotyczące urządzeń i elementów |
| --- | --- |

1

| 2 | Zawiadomienie dotyczące pojazdów |
| --- | --- |

2

| 3 | Przykładowe rozmieszczenie znaku homologacji |
| --- | --- |

3

| 4 | Przykładowe rozmieszczenia oznaczeń wartości charakterystycznych |
| --- | --- |

4

| 5 | Wymogi odnoszące się do mechanicznych urządzeń lub elementów sprzęgających stosowanych w pojazdach kategorii T, R i S |
| --- | --- |

5

| 6 | Badanie mechanicznych urządzeń lub elementów sprzęgających stosowanych w pojazdach kategorii T, R i S |
| --- | --- |

6

| 7 | Instalacja i specjalne wymogi |
| --- | --- |

7

1.   ZAKRES STOSOWANIA

| 1.1. | Niniejszy regulamin ustanawia wymogi, które muszą spełniać mechaniczne urządzenia sprzęgające i ich elementy, aby można je było uznać w skali międzynarodowej za wzajemnie zgodne i wymienne. |
| --- | --- |

1.1.

Niniejszy regulamin ustanawia wymogi, które muszą spełniać mechaniczne urządzenia sprzęgające i ich elementy, aby można je było uznać w skali międzynarodowej za wzajemnie zgodne i wymienne.

| 1.2. | Niniejszy regulamin ma zastosowanie do urządzeń i elementów przeznaczonych do pojazdów kategorii T, R lub S (1) (pojazdy rolnicze), które mają tworzyć zespół pojazdów. (2) |
| --- | --- |

1.2.

Niniejszy regulamin ma zastosowanie do urządzeń i elementów przeznaczonych do pojazdów kategorii T, R lub S (1

2

| 1.3. | Niniejszy regulamin ma zastosowanie do: |
| --- | --- |

1.3.

Niniejszy regulamin ma zastosowanie do:

| 1.3.1. | znormalizowanych urządzeń i elementów określonych w pkt 2.2; |
| --- | --- |

1.3.1.

znormalizowanych urządzeń i elementów określonych w pkt 2.2;

| 1.3.2. | nieznormalizowanych urządzeń i elementów określonych w pkt 2.3; |
| --- | --- |

1.3.2.

nieznormalizowanych urządzeń i elementów określonych w pkt 2.3;

| 1.3.3. | nieznormalizowanych różnych urządzeń i elementów określonych w pkt 2.4. |
| --- | --- |

1.3.3.

nieznormalizowanych różnych urządzeń i elementów określonych w pkt 2.4.

| 1.4. | Niniejszy regulamin nie dotyczy podnośników mechanicznych (z trzypunktowym układem zawieszenia) ani dolnych ramion cięgła ciągnika i ich połączeń z pojazdem ciągniętym. |
| --- | --- |

1.4.

Niniejszy regulamin nie dotyczy podnośników mechanicznych (z trzypunktowym układem zawieszenia) ani dolnych ramion cięgła ciągnika i ich połączeń z pojazdem ciągniętym.

2.   DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu:

| 2.1. | „Mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające” oznaczają wszelkie elementy ramy, części nośnych nadwozia i podwozia pojazdu silnikowego oraz przyczepy, przy pomocy których są one sprzężone, aby stworzyć zespół pojazdów lub pojazdy przegubowe. Należą do nich także części zamontowane na stałe, ruchome lub odłączane, służące mocowaniu lub obsługiwaniu mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających. |
| --- | --- |

2.1.

„Mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające” oznaczają wszelkie elementy ramy, części nośnych nadwozia i podwozia pojazdu silnikowego oraz przyczepy, przy pomocy których są one sprzężone, aby stworzyć zespół pojazdów lub pojazdy przegubowe. Należą do nich także części zamontowane na stałe, ruchome lub odłączane, służące mocowaniu lub obsługiwaniu mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających.

| 2.1.1. | Wymóg automatycznego sprzężenia jest spełniony, jeśli cofanie pojazdu ciągnącego względem przyczepy wystarczy do kompletnego sprzężenia, automatycznego zablokowania złącza i zasygnalizowania prawidłowego zaczepienia urządzeń blokujących bez interwencji z zewnątrz. |
| --- | --- |

2.1.1.

Wymóg automatycznego sprzężenia jest spełniony, jeśli cofanie pojazdu ciągnącego względem przyczepy wystarczy do kompletnego sprzężenia, automatycznego zablokowania złącza i zasygnalizowania prawidłowego zaczepienia urządzeń blokujących bez interwencji z zewnątrz.

| 2.2. | „Znormalizowane mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające” są zgodne ze znormalizowanymi wymiarami i charakterystykami określonymi w niniejszym regulaminie. Są one zamienne w obrębie swojej klasy, niezależnie od producenta w odniesieniu do wymiarów montażowych i mogą być łączone ze znormalizowanymi mechanicznymi urządzeniami i elementami sprzęgającymi odpowiedniej klasy zgodnie z tabelą 2 załącznika 5. |
| --- | --- |

2.2.

„Znormalizowane mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające” są zgodne ze znormalizowanymi wymiarami i charakterystykami określonymi w niniejszym regulaminie. Są one zamienne w obrębie swojej klasy, niezależnie od producenta w odniesieniu do wymiarów montażowych i mogą być łączone ze znormalizowanymi mechanicznymi urządzeniami i elementami sprzęgającymi odpowiedniej klasy zgodnie z tabelą 2 załącznika 5.

| 2.3. | „Nieznormalizowane mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające” nie są całkowicie zgodne ze znormalizowanymi wymiarami i charakterystykami określonymi w niniejszym regulaminie, lecz mogą być łączone ze znormalizowanymi urządzeniami i elementami sprzęgającymi w odpowiedniej klasie. |
| --- | --- |

2.3.

„Nieznormalizowane mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające” nie są całkowicie zgodne ze znormalizowanymi wymiarami i charakterystykami określonymi w niniejszym regulaminie, lecz mogą być łączone ze znormalizowanymi urządzeniami i elementami sprzęgającymi w odpowiedniej klasie.

| 2.4. | „Różne nieznormalizowane mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające” nie są zgodne ze znormalizowanymi wymiarami i charakterystykami określonymi w niniejszym regulaminie i nie mogą być łączone ze znormalizowanymi urządzeniami i elementami sprzęgającymi. Należą do nich na przykład urządzenia, które nie odpowiadają żadnej z klas od a do r wyszczególnionych w pkt 2.6, ale są zgodne z istniejącymi normami krajowymi i międzynarodowymi. |
| --- | --- |

2.4.

„Różne nieznormalizowane mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające” nie są zgodne ze znormalizowanymi wymiarami i charakterystykami określonymi w niniejszym regulaminie i nie mogą być łączone ze znormalizowanymi urządzeniami i elementami sprzęgającymi. Należą do nich na przykład urządzenia, które nie odpowiadają żadnej z klas od a do r wyszczególnionych w pkt 2.6, ale są zgodne z istniejącymi normami krajowymi i międzynarodowymi.

| 2.5. | Ramy holownicze mogą zawierać więcej niż jeden element oraz mogą być wyposażone w szybką regulację wysokości lub regulację za pomocą sworzni.
  Niniejszy regulamin dotyczy ram holowniczych, które nie stanowią konstrukcyjnej części ciągnika tylko są oddzielnymi jednostkami. |
| --- | --- |

2.5.

Ramy holownicze mogą zawierać więcej niż jeden element oraz mogą być wyposażone w szybką regulację wysokości lub regulację za pomocą sworzni.

Niniejszy regulamin dotyczy ram holowniczych, które nie stanowią konstrukcyjnej części ciągnika tylko są oddzielnymi jednostkami.

| 2.6. | Mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające klasyfikuje się według typu jak następuje:







  2.6.1. | Klasa a80 | Zaczep kulowy 80 i płyta ustalająca, w których zastosowano urządzenie kuliste oraz haki w pojeździe ciągnącym do sprzężenia z przyczepą przy pomocy zgarniakowej kulistej głowicy sprzęgającej 80. |
| --- | --- | --- | --- |
| 2.6.2. | Klasa b80 | Głowica sprzęgająca 80 posiada kuliste wgłębienie o średnicy 80 mm mocowane do dyszla przyczepy w celu łączenia z zaczepem kulowym 80. |
| 2.6.3. | Klasa c40 | Górne sprzęgi dyszlowe ze sworzniem (o średnicy od 30 mm do 38 mm) oraz zaczepem szczękowym i automatycznie lub nieautomatycznie zamykającym się i zabezpieczającym sworzniem w pojeździe ciągnącym w celu łączenia z przyczepą za pomocą pierścienia sprzęgowego |
| 2.6.4. | Klasa d40-1 | Ucha dyszla 40 z cylindrycznym otworem odpowiednim dla sworznia (o średnicy od 30 mm do 38 mm) i grubości nominalnej 30,5 mm, zamocowane do dyszla przyczep w celu połączenia z górnymi sprzęgami dyszlowymi. |
| 2.6.5. | Klasa d40-2 | Ucha dyszla 40 z cylindrycznym otworem odpowiednim dla sworznia (o średnicy od 30 mm do 38 mm) i grubości nominalnej 42 mm, zamocowane do dyszla przyczepy w celu połączenia z górnym sprzęgiem dyszlowym. |
| 2.6.6. | Klasa d50 | Pierścieniowe ucho dyszla z otworem o średnicy 50 mm, które montuje się do dyszli przyczepy w celu połączenia z zaczepem (klasa g) lub sprzęgiem z zaczepem kołkowym (klasa h) |
| 2.6.6.1. | Klasa d50-1 | Pierścieniowe ucho dyszla z otworem o średnicy 50 mm i nominalnej średnicy przekroju 30 mm, które montuje się do dyszli przyczepy w celu połączenia z zaczepem (klasa g) lub sprzęgiem z zaczepem kołkowym (klasa h) |
| 2.6.6.2. | Klasa d50-2 | Pierścieniowe ucho dyszla z otworem o średnicy 50 mm i maksymalnej średnicy przekroju 41 mm, które montuje się do dyszli przyczepy w celu połączenia z zaczepem (klasa g) |
| 2.6.7. | Klasa e | Nieznormalizowane dyszle obejmujące dyszle widłowe i inne, urządzenia najazdowe i podobne elementy wyposażenia zamocowane z przodu ciągniętego pojazdu lub na podwoziu pojazdu, które są odpowiednie do sprzęgania z pojazdem ciągnącym za pomocą pierścieni sprzęgowych. Ucha dyszla, kuliste głowice sprzęgające lub podobne urządzenia sprzęgające.
  Dyszle mogą być umocowane zawiasowo, tak aby mogły się swobodnie poruszać w płaszczyźnie pionowej i nie podtrzymywać żadnego pionowego obciążenia lub umocowane nieruchomo w płaszczyźnie pionowej, tak aby podtrzymywać pionowe obciążenie (sztywne dyszle). Sztywne dyszle mogą być całkowicie sztywne, zamontowane ze sprężyną lub regulowane (np. hydraulicznie).
  Dyszle mogą również składać się z większej liczby elementów niż jeden oraz mogą być regulowane lub wygięte. |
| 2.6.8. | Klasa f | Nieznormalizowane ramy holownicze zawierające wszystkie elementy i urządzenia pomiędzy urządzeniami sprzęgającymi, takimi jak sprzęg widlasty, zaczep kulowy itp., a tylną częścią ciągnika (np. przekładnią, nadwoziem nośnym lub podwoziem). |
| 2.6.9. | Klasa g | Zaczepy z płytą ustalającą i urządzeniem opuszczającym obsługiwanym za pomocą zewnętrznego zasilania do zdalnie sterowanego sprzęgania i rozprzęgania w celu połączenia z przyczepą za pomocą uchwytów lub uch dyszla. |
| 2.6.10. | Klasa h | Sprzęgi z zaczepem kołkowym z płytą ustalającą, które są łączone z przyczepą za pomocą uchwytów lub uch dyszla. |
| 2.6.11. | Klasa i | Sprzęgi dyszlowe ciągnika nie obracające się wokół osi wzdłużnej. |
| 2.6.12. | Klasa j | Ucha dyszla, które montuje się do dyszli do przyczepy w celu połączenia z dyszlem do ciągnika (klasa i). |
| 2.6.13. | Klasa q | Górne sprzęgi dyszlowe nie obracające się wokół osi wzdłużnej. |
| 2.6.14. | Klasa r | Ucho dyszla, obracane wokół osi wzdłużnej, o przekroju kołowym, mocowane do dyszla przyczep w celu połączenia z nieobrotowymi górnymi sprzęgami dyszlowymi (klasa q). |
| 2.6.15. | Klasa s | Urządzenia i elementy sprzęgające, które nie odpowiadają żadnej z klas od a do r, są używane do specjalnych zastosowań i są ogólnie objęte istniejącymi normami krajowymi lub międzynarodowymi (stosowanymi wyłącznie w niektórych państwach). |

2.6.

Mechaniczne urządzenia i elementy sprzęgające klasyfikuje się według typu jak następuje:

2.6.1.

Klasa a80

Zaczep kulowy 80 i płyta ustalająca, w których zastosowano urządzenie kuliste oraz haki w pojeździe ciągnącym do sprzężenia z przyczepą przy pomocy zgarniakowej kulistej głowicy sprzęgającej 80.

2.6.2.

Klasa b80

Głowica sprzęgająca 80 posiada kuliste wgłębienie o średnicy 80 mm mocowane do dyszla przyczepy w celu łączenia z zaczepem kulowym 80.

2.6.3.

Klasa c40

Górne sprzęgi dyszlowe ze sworzniem (o średnicy od 30 mm do 38 mm) oraz zaczepem szczękowym i automatycznie lub nieautomatycznie zamykającym się i zabezpieczającym sworzniem w pojeździe ciągnącym w celu łączenia z przyczepą za pomocą pierścienia sprzęgowego

2.6.4.

Klasa d40-1

Ucha dyszla 40 z cylindrycznym otworem odpowiednim dla sworznia (o średnicy od 30 mm do 38 mm) i grubości nominalnej 30,5 mm, zamocowane do dyszla przyczep w celu połączenia z górnymi sprzęgami dyszlowymi.

2.6.5.

Klasa d40-2

Ucha dyszla 40 z cylindrycznym otworem odpowiednim dla sworznia (o średnicy od 30 mm do 38 mm) i grubości nominalnej 42 mm, zamocowane do dyszla przyczepy w celu połączenia z górnym sprzęgiem dyszlowym.

2.6.6.

Klasa d50

Pierścieniowe ucho dyszla z otworem o średnicy 50 mm, które montuje się do dyszli przyczepy w celu połączenia z zaczepem (klasa g) lub sprzęgiem z zaczepem kołkowym (klasa h)

2.6.6.1.

Klasa d50-1

Pierścieniowe ucho dyszla z otworem o średnicy 50 mm i nominalnej średnicy przekroju 30 mm, które montuje się do dyszli przyczepy w celu połączenia z zaczepem (klasa g) lub sprzęgiem z zaczepem kołkowym (klasa h)

2.6.6.2.

Klasa d50-2

Pierścieniowe ucho dyszla z otworem o średnicy 50 mm i maksymalnej średnicy przekroju 41 mm, które montuje się do dyszli przyczepy w celu połączenia z zaczepem (klasa g)

2.6.7.

Klasa e

Nieznormalizowane dyszle obejmujące dyszle widłowe i inne, urządzenia najazdowe i podobne elementy wyposażenia zamocowane z przodu ciągniętego pojazdu lub na podwoziu pojazdu, które są odpowiednie do sprzęgania z pojazdem ciągnącym za pomocą pierścieni sprzęgowych. Ucha dyszla, kuliste głowice sprzęgające lub podobne urządzenia sprzęgające.

Dyszle mogą być umocowane zawiasowo, tak aby mogły się swobodnie poruszać w płaszczyźnie pionowej i nie podtrzymywać żadnego pionowego obciążenia lub umocowane nieruchomo w płaszczyźnie pionowej, tak aby podtrzymywać pionowe obciążenie (sztywne dyszle). Sztywne dyszle mogą być całkowicie sztywne, zamontowane ze sprężyną lub regulowane (np. hydraulicznie).

Dyszle mogą również składać się z większej liczby elementów niż jeden oraz mogą być regulowane lub wygięte.

2.6.8.

Klasa f

Nieznormalizowane ramy holownicze zawierające wszystkie elementy i urządzenia pomiędzy urządzeniami sprzęgającymi, takimi jak sprzęg widlasty, zaczep kulowy itp., a tylną częścią ciągnika (np. przekładnią, nadwoziem nośnym lub podwoziem).

2.6.9.

Klasa g

Zaczepy z płytą ustalającą i urządzeniem opuszczającym obsługiwanym za pomocą zewnętrznego zasilania do zdalnie sterowanego sprzęgania i rozprzęgania w celu połączenia z przyczepą za pomocą uchwytów lub uch dyszla.

2.6.10.

Klasa h

Sprzęgi z zaczepem kołkowym z płytą ustalającą, które są łączone z przyczepą za pomocą uchwytów lub uch dyszla.

2.6.11.

Klasa i

Sprzęgi dyszlowe ciągnika nie obracające się wokół osi wzdłużnej.

2.6.12.

Klasa j

Ucha dyszla, które montuje się do dyszli do przyczepy w celu połączenia z dyszlem do ciągnika (klasa i).

2.6.13.

Klasa q

Górne sprzęgi dyszlowe nie obracające się wokół osi wzdłużnej.

2.6.14.

Klasa r

Ucho dyszla, obracane wokół osi wzdłużnej, o przekroju kołowym, mocowane do dyszla przyczep w celu połączenia z nieobrotowymi górnymi sprzęgami dyszlowymi (klasa q).

2.6.15.

Klasa s

Urządzenia i elementy sprzęgające, które nie odpowiadają żadnej z klas od a do r, są używane do specjalnych zastosowań i są ogólnie objęte istniejącymi normami krajowymi lub międzynarodowymi (stosowanymi wyłącznie w niektórych państwach).

| 2.7. | „Układy zdalnego sterowania” oznaczają urządzenia i elementy, które umożliwiają obsługiwanie urządzenia sprzęgającego z boku pojazdu lub z kabiny kierowcy pojazdu. |
| --- | --- |

2.7.

„Układy zdalnego sterowania” oznaczają urządzenia i elementy, które umożliwiają obsługiwanie urządzenia sprzęgającego z boku pojazdu lub z kabiny kierowcy pojazdu.

| 2.8. | „Sygnalizacja zdalna” oznacza urządzenia i elementy sygnalizujące, że nastąpiło sprzężenie i urządzenia blokujące zadziałały. |
| --- | --- |

2.8.

„Sygnalizacja zdalna” oznacza urządzenia i elementy sygnalizujące, że nastąpiło sprzężenie i urządzenia blokujące zadziałały.

| 2.9. | „Typ mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego” oznacza urządzenie lub element, które nie różni się pod względem następujących podstawowych aspektów: |
| --- | --- |

2.9.

„Typ mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego” oznacza urządzenie lub element, które nie różni się pod względem następujących podstawowych aspektów:

| 2.9.1. | znak towarowy lub nazwa handlowa wytwórcy lub dostawcy; |
| --- | --- |

2.9.1.

znak towarowy lub nazwa handlowa wytwórcy lub dostawcy;

| 2.9.2. | klasa urządzenia sprzęgającego zgodnie z określeniem w pkt 2.6; |
| --- | --- |

2.9.2.

klasa urządzenia sprzęgającego zgodnie z określeniem w pkt 2.6;

| 2.9.3. | kształt zewnętrzny, główne wymiary lub podstawowe różnice konstrukcyjne, łącznie z użytym materiałem; oraz |
| --- | --- |

2.9.3.

kształt zewnętrzny, główne wymiary lub podstawowe różnice konstrukcyjne, łącznie z użytym materiałem; oraz

| 2.9.4. | Wartości charakterystyczne D, Dc, S, Av oraz V określone w pkt 2.10. |
| --- | --- |

2.9.4.

Wartości charakterystyczne D, Dc

v

| 2.10. | Wartości charakterystyczne D, Dc, S, Av oraz V określa się lub wyznacza następująco: |
| --- | --- |

2.10.

Wartości charakterystyczne D, Dc

v

| 2.10.1. | Wartość D lub Dc jest teoretyczną wartością odniesienia dla sił poziomych w pojeździe ciągnącym i przyczepie i stanowi podstawę obciążeń poziomych w testach dynamicznych.
  W przypadku mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających nieprzeznaczonych do przenoszenia obciążeń pionowych wartość ta wynosi:





  W przypadku mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających nadających się do przyczep ze sztywnym dyszlem określonych w pkt 2.12, wartość ta wynosi:





  gdzie:






  T | jest technicznie dopuszczalną maksymalną masą w tonach pojazdu ciągnącego. W stosownych przypadkach łącznie z obciążeniem pionowym przyczepy ze sztywnym dyszlem. (3) |
| --- | --- | --- |
| R | oznacza technicznie dopuszczalną maksymalną masą, w tonach, przyczepy z dyszlem ruchomym w płaszczyźnie pionowej lub naczepy.3 |
| C | oznacza masę, w tonach, przenoszoną na podłoże przez oś lub osie przyczepy ze sztywnym dyszlem, jak określono w pkt 2.12, sprzężonej z pojazdem ciągnącym i obciążonej technicznie dopuszczalną maksymalną masą.2 |
| g | oznacza przyspieszenie ziemskie (przyjmowane jako 9,81 m/s2) |
| S | oznacza wartość określoną w pkt 2.10.2. |

2.10.1.

Wartość D lub Dc

W przypadku mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających nieprzeznaczonych do przenoszenia obciążeń pionowych wartość ta wynosi:

Formula

W przypadku mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających nadających się do przyczep ze sztywnym dyszlem określonych w pkt 2.12, wartość ta wynosi:

Formula

gdzie:

T

jest technicznie dopuszczalną maksymalną masą w tonach pojazdu ciągnącego. W stosownych przypadkach łącznie z obciążeniem pionowym przyczepy ze sztywnym dyszlem. (3)

3

R

oznacza technicznie dopuszczalną maksymalną masą, w tonach, przyczepy z dyszlem ruchomym w płaszczyźnie pionowej lub naczepy.3

3

C

oznacza masę, w tonach, przenoszoną na podłoże przez oś lub osie przyczepy ze sztywnym dyszlem, jak określono w pkt 2.12, sprzężonej z pojazdem ciągnącym i obciążonej technicznie dopuszczalną maksymalną masą.2

2

g

oznacza przyspieszenie ziemskie (przyjmowane jako 9,81 m/s2)

2

S

oznacza wartość określoną w pkt 2.10.2.

| 2.10.2. | Wartość S oznacza masę wyrażoną w kilogramach przyczepy ze sztywnym dyszlem określonej w pkt 2.12, o technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie, oddziałującą pionowo na sprzęg w warunkach statycznych.3 |
| --- | --- |

2.10.2.

Wartość S oznacza masę wyrażoną w kilogramach przyczepy ze sztywnym dyszlem określonej w pkt 2.12, o technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie, oddziałującą pionowo na sprzęg w warunkach statycznych.3

| 2.10.3. | Wartość Av oznacza maksymalną dopuszczalną masę osi sterowanej w tonach w przypadku przyczep z dyszlami zamocowanymi zawiasowo. |
| --- | --- |

2.10.3.

Wartość Av

| 2.10.4. | Wartość V oznacza teoretyczną wartość odniesienia amplitudy siły pionowej oddziałującej na sprzęg, wytwarzanej przez przyczepę ze sztywnym dyszlem o technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie przekraczającej 3,5 tony. Wartość V bierze się za podstawę sił pionowych w badaniach dynamicznych: |
| --- | --- |

2.10.4.

Wartość V oznacza teoretyczną wartość odniesienia amplitudy siły pionowej oddziałującej na sprzęg, wytwarzanej przez przyczepę ze sztywnym dyszlem o technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie przekraczającej 3,5 tony. Wartość V bierze się za podstawę sił pionowych w badaniach dynamicznych:

Formula

| 2.11. | Symbole i definicje używane w załączniku 6 niniejszego regulaminu.







  Av | = | maksymalna dopuszczalna masa osi sterowanej w tonach w przypadku przyczep z dyszlami zamocowanymi zawiasowo. |
| --- | --- | --- | --- |
| C | = | masa przyczepy ze sztywnym dyszlem w tonach – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu. |
| D | = | wartość D w kN – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu. |
| Dc | = | Wartość Dc w kN dla przyczep ze sztywnym dyszlem – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu. |
| R | = | masa ciągniętego pojazdu w tonach – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu. |
| T | = | masa pojazdu ciągnącego w tonach – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu. |
| Fs | = | siła statyczna podnosząca w kN. |
| Fh | = | składowa pozioma siły użytej w badaniu w kierunku osi wzdłużnej pojazdu, w kN. |
| Fv | = | składowa pionowa siły użytej w badaniu, w kN. |
| S | = | statyczne obciążenie pionowe, w kg. |
| V | = | wartość V w kN – zob. pkt 2.10.4 niniejszego regulaminu. |
| g | = | przyspieszenie ziemskie, przyjęte jako równe 9,81 m/s2. |
| vmax | = | vmax jest maksymalną prędkością konstrukcyjną, przy której urządzenie sprzęgające lub pojazd jest badane i homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem. |

2.11.

Symbole i definicje używane w załączniku 6 niniejszego regulaminu.

Av

v

=

maksymalna dopuszczalna masa osi sterowanej w tonach w przypadku przyczep z dyszlami zamocowanymi zawiasowo.

C

=

masa przyczepy ze sztywnym dyszlem w tonach – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu.

D

=

wartość D w kN – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu.

Dc

c

=

Wartość Dc w kN dla przyczep ze sztywnym dyszlem – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu.

c

R

=

masa ciągniętego pojazdu w tonach – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu.

T

=

masa pojazdu ciągnącego w tonach – zob. pkt 2.10.1 niniejszego regulaminu.

Fs

=

siła statyczna podnosząca w kN.

Fh

=

składowa pozioma siły użytej w badaniu w kierunku osi wzdłużnej pojazdu, w kN.

Fv

=

składowa pionowa siły użytej w badaniu, w kN.

S

=

statyczne obciążenie pionowe, w kg.

V

=

wartość V w kN – zob. pkt 2.10.4 niniejszego regulaminu.

g

=

przyspieszenie ziemskie, przyjęte jako równe 9,81 m/s2.

vmax

max

=

vmax jest maksymalną prędkością konstrukcyjną, przy której urządzenie sprzęgające lub pojazd jest badane i homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem.

max

Indeksy dolne:

| O | = | maksymalna siła próby |
| --- | --- | --- |
| U | = | minimalna siła próby |
| s | = | siła statyczna |
| h | = | poziomy |
| p | = | pulsujący |
| res | = | wypadkowa |
| v | = | pionowy |
| w | = | siła zmienna. |

O

=

maksymalna siła próby

U

=

minimalna siła próby

s

=

siła statyczna

h

=

poziomy

p

=

pulsujący

res

=

wypadkowa

v

=

pionowy

w

=

siła zmienna.

| 2.12. | „Przyczepa ze sztywnym dyszlem” oznacza pojazd ciągnięty z jedną osią lub grupą osi, dyszlem, który nie jest w stanie obracać się względem pojazdu lub, ze względu na obecność układu zawieszenia (na przykład), może obracać się tylko w ograniczonym zakresie wokół jednej osi – równoległej do powierzchni drogi i poprzecznej do kierunku jazdy – i dlatego jest w stanie przenosić siły pionowe na pojazd ciągnący. Część masy takiej przyczepy obciąża pojazd ciągnący. Hydraulicznie regulowany dyszel przegubowy uznaje się za dyszel sztywny. (4) |
| --- | --- |

2.12.

„Przyczepa ze sztywnym dyszlem” oznacza pojazd ciągnięty z jedną osią lub grupą osi, dyszlem, który nie jest w stanie obracać się względem pojazdu lub, ze względu na obecność układu zawieszenia (na przykład), może obracać się tylko w ograniczonym zakresie wokół jednej osi – równoległej do powierzchni drogi i poprzecznej do kierunku jazdy – i dlatego jest w stanie przenosić siły pionowe na pojazd ciągnący. Część masy takiej przyczepy obciąża pojazd ciągnący. Hydraulicznie regulowany dyszel przegubowy uznaje się za dyszel sztywny. (4

| 2.13. | „Wymuszone sprzężenie mechaniczne” oznacza, że wzór i geometria urządzenia i jego elementów składowych powinna uniemożliwiać jego otwarcie się lub odłączenie w wyniku poddania go działaniu jakichkolwiek sił lub ich składowych w trakcie normalnego użytkowania lub badania. |
| --- | --- |

2.13.

„Wymuszone sprzężenie mechaniczne” oznacza, że wzór i geometria urządzenia i jego elementów składowych powinna uniemożliwiać jego otwarcie się lub odłączenie w wyniku poddania go działaniu jakichkolwiek sił lub ich składowych w trakcie normalnego użytkowania lub badania.

| 2.14. | „Typ pojazdu” oznacza pojazdy nieróżniące się pod tak zasadniczymi względami, jak konstrukcja, wymiary, kształt i materiały w obszarach mocowania mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego. Dotyczy to zarówno pojazdu ciągnącego, jak i przyczepy. |
| --- | --- |

2.14.

„Typ pojazdu” oznacza pojazdy nieróżniące się pod tak zasadniczymi względami, jak konstrukcja, wymiary, kształt i materiały w obszarach mocowania mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego. Dotyczy to zarówno pojazdu ciągnącego, jak i przyczepy.

3.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ MECHANICZNEGO URZĄDZENIA LUB ELEMENTU SPRZĘGAJĄCEGO

| 3.1. | Wystąpienia o homologację dokonuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. |
| --- | --- |

3.1.

Wystąpienia o homologację dokonuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

| 3.2. | Dla każdego typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego należy dołączyć do wniosku następujące informacje, na przykład stosując formularz zawiadomienia przedstawiony w załączniku 1: |
| --- | --- |

3.2.

Dla każdego typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego należy dołączyć do wniosku następujące informacje, na przykład stosując formularz zawiadomienia przedstawiony w załączniku 1:

| 3.2.1. | szczegółowe informacje dotyczące wszystkich nazw handlowych i znaków towarowych producenta lub dostawcy, które mają być umieszczone na urządzeniu lub elemencie sprzęgającym; |
| --- | --- |

3.2.1.

szczegółowe informacje dotyczące wszystkich nazw handlowych i znaków towarowych producenta lub dostawcy, które mają być umieszczone na urządzeniu lub elemencie sprzęgającym;

| 3.2.2. | rysunki wystarczająco szczegółowe do celów określenia urządzenia lub elementu i precyzujące sposób jego mocowania do pojazdu; rysunki muszą uwzględniać pozycję i miejsce dla znaku homologacyjnego oraz innych oznaczeń, jak określono w pkt 7; |
| --- | --- |

3.2.2.

rysunki wystarczająco szczegółowe do celów określenia urządzenia lub elementu i precyzujące sposób jego mocowania do pojazdu; rysunki muszą uwzględniać pozycję i miejsce dla znaku homologacyjnego oraz innych oznaczeń, jak określono w pkt 7;

| 3.2.3. | zestawienie wartości D, Dc, S, Av i V, w stosownych przypadkach i zgodnie z definicjami w pkt 2.10. |
| --- | --- |

3.2.3.

zestawienie wartości D, Dc

v

| 3.2.3.1. | Wartości charakterystyczne urządzeń sprzęgających muszą być co najmniej równe wartościom, które mają zastosowanie do maksymalnych dopuszczalnych mas pojazdu ciągnącego, przyczepy i ich połączenia. |
| --- | --- |

3.2.3.1.

Wartości charakterystyczne urządzeń sprzęgających muszą być co najmniej równe wartościom, które mają zastosowanie do maksymalnych dopuszczalnych mas pojazdu ciągnącego, przyczepy i ich połączenia.

| 3.2.4. | szczegółowy opis techniczny urządzenia lub elementu, określający, w szczególności, typ i zastosowane materiały; |
| --- | --- |

3.2.4.

szczegółowy opis techniczny urządzenia lub elementu, określający, w szczególności, typ i zastosowane materiały;

| 3.2.5. | próbki zgodnie z wymogiem organu udzielającego homologacji typu lub upoważnionej placówki technicznej; |
| --- | --- |

3.2.5.

próbki zgodnie z wymogiem organu udzielającego homologacji typu lub upoważnionej placówki technicznej;

| 3.2.6. | wszystkie próbki muszą być wyrobami gotowymi z powierzchnią poddaną ostatecznej obróbce. Jeśli jednak wykończenie powierzchni polega na malowaniu lub epoksydowaniu, należy go zaniechać. |
| --- | --- |

3.2.6.

wszystkie próbki muszą być wyrobami gotowymi z powierzchnią poddaną ostatecznej obróbce. Jeśli jednak wykończenie powierzchni polega na malowaniu lub epoksydowaniu, należy go zaniechać.

4.   OGÓLNE WYMOGI ODNOSZĄCE SIĘ DO MECHANICZNYCH URZĄDZEŃ LUB ELEMENTÓW SPRZĘGAJĄCYCH

| 4.1. | Każda próbka musi być zgodna ze specyfikacjami dotyczącymi wymiarów i wytrzymałości określonymi w załącznikach 5 i 6. Po wykonaniu prób określonych w załączniku 6 nie mogą pojawić się pęknięcia, złamania albo inne nadmierne trwałe odkształcenia, które mogą ujemnie wpłynąć na zadowalające funkcjonowanie urządzenia lub elementu. |
| --- | --- |

4.1.

Każda próbka musi być zgodna ze specyfikacjami dotyczącymi wymiarów i wytrzymałości określonymi w załącznikach 5 i 6. Po wykonaniu prób określonych w załączniku 6 nie mogą pojawić się pęknięcia, złamania albo inne nadmierne trwałe odkształcenia, które mogą ujemnie wpłynąć na zadowalające funkcjonowanie urządzenia lub elementu.

| 4.2. | Wszystkie części mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego, których uszkodzenie mogłoby spowodować rozdzielenie pojazdu i przyczepy, muszą być wykonane ze stali lub żeliwa. Inne materiały mogą być wykorzystane, pod warunkiem że producent w wiarygodny sposób wykaże ich równoważność organowi udzielającemu homologacji typu lub upoważnionej placówce technicznej umawiającej się strony stosującej niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

4.2.

Wszystkie części mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego, których uszkodzenie mogłoby spowodować rozdzielenie pojazdu i przyczepy, muszą być wykonane ze stali lub żeliwa. Inne materiały mogą być wykorzystane, pod warunkiem że producent w wiarygodny sposób wykaże ich równoważność organowi udzielającemu homologacji typu lub upoważnionej placówce technicznej umawiającej się strony stosującej niniejszy regulamin.

| 4.3. | Mechaniczne urządzenia lub elementy sprzęgające muszą być bezpieczne w obsłudze i umożliwiać sprzęganie i rozprzęganie przez jedną osobę bez użycia narzędzi. Urządzenia sprzęgające przeznaczone dla przyczep o maksymalnej technicznie dopuszczalnej masie większej niż 3,5 tony muszą należeć do jednego z następujących typów:






  a) | automatyczne sprzężenie określone w pkt 2.2 lub |
| --- | --- | --- |

4.3.

Mechaniczne urządzenia lub elementy sprzęgające muszą być bezpieczne w obsłudze i umożliwiać sprzęganie i rozprzęganie przez jedną osobę bez użycia narzędzi. Urządzenia sprzęgające przeznaczone dla przyczep o maksymalnej technicznie dopuszczalnej masie większej niż 3,5 tony muszą należeć do jednego z następujących typów:

a)

automatyczne sprzężenie określone w pkt 2.2 lub

| b) | proces automatycznego sprzężenia lub blokowania, w trakcie którego rozpoczęty proces sprzęgania zostaje automatycznie zakończony i zablokowane położenie znajduje się w polu widzenia kierowcy, lub |
| --- | --- |

b)

proces automatycznego sprzężenia lub blokowania, w trakcie którego rozpoczęty proces sprzęgania zostaje automatycznie zakończony i zablokowane położenie znajduje się w polu widzenia kierowcy, lub

| c) | ręcznie blokowane i zabezpieczone bez udziału systemu automatycznego lub urządzenia samoblokującego. |
| --- | --- |

c)

ręcznie blokowane i zabezpieczone bez udziału systemu automatycznego lub urządzenia samoblokującego.

| 4.4. | Mechaniczne urządzenia lub elementy sprzęgające muszą być tak zaprojektowane i wyprodukowane, aby podczas zwykłej eksploatacji, przy prawidłowej konserwacji i wymianie zużywających się części, działały nieprzerwanie w zadowalający sposób i zachowywały właściwości nakazane przez niniejszy regulamin. |
| --- | --- |

4.4.

Mechaniczne urządzenia lub elementy sprzęgające muszą być tak zaprojektowane i wyprodukowane, aby podczas zwykłej eksploatacji, przy prawidłowej konserwacji i wymianie zużywających się części, działały nieprzerwanie w zadowalający sposób i zachowywały właściwości nakazane przez niniejszy regulamin.

| 4.5. | Wszystkie mechaniczne urządzenia lub elementy sprzęgające muszą być wymuszonymi sprzężeniami mechanicznymi, a zamknięta pozycja musi być przynajmniej raz zabezpieczona kolejnym mechanizmem wymuszonym, chyba że w załączniku 5 określono dalsze wymagania. Ewentualnie można zastosować dwa lub więcej odrębnych rozwiązań w celu zapewnienia integralności urządzenia, ale każde z nich musi być zaprojektowane z uwzględnieniem wymuszonego sprzężenia mechanicznego i każde musi być poddane odrębnemu badaniu zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku 6. Wymuszone sprzężenie mechaniczne musi odpowiadać określeniu w pkt 2.13.
  Sił sprężystych wolno użyć tylko do zamknięcia urządzenia i niedopuszczenia do tego, aby wibracje spowodowały, że części składowe urządzenia przesuną się na pozycje, gdzie może nastąpić jego otwarcie lub odłączenie.
  Awaria lub pominięcie pojedynczej sprężyny nie może umożliwić otwarcia lub odłączenia całego urządzenia.
  Jeżeli są zainstalowane w kabinie pojazdu, urządzenia do zdalnej sygnalizacji muszą być umieszczone w zakresie pola widzenia kierowcy i muszą być stale i wyraźnie widoczne.
  Jeżeli zostały zamontowane z boku pojazdu, urządzenia do zdalnej sygnalizacji muszą być oznaczone w sposób wyraźny i trwały. Urządzenie do zdalnej sygnalizacji musi automatycznie włączać się i zerować przy każdorazowym sprzęganiu i rozprzęganiu. |
| --- | --- |

4.5.

Wszystkie mechaniczne urządzenia lub elementy sprzęgające muszą być wymuszonymi sprzężeniami mechanicznymi, a zamknięta pozycja musi być przynajmniej raz zabezpieczona kolejnym mechanizmem wymuszonym, chyba że w załączniku 5 określono dalsze wymagania. Ewentualnie można zastosować dwa lub więcej odrębnych rozwiązań w celu zapewnienia integralności urządzenia, ale każde z nich musi być zaprojektowane z uwzględnieniem wymuszonego sprzężenia mechanicznego i każde musi być poddane odrębnemu badaniu zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku 6. Wymuszone sprzężenie mechaniczne musi odpowiadać określeniu w pkt 2.13.

Sił sprężystych wolno użyć tylko do zamknięcia urządzenia i niedopuszczenia do tego, aby wibracje spowodowały, że części składowe urządzenia przesuną się na pozycje, gdzie może nastąpić jego otwarcie lub odłączenie.

Awaria lub pominięcie pojedynczej sprężyny nie może umożliwić otwarcia lub odłączenia całego urządzenia.

Jeżeli są zainstalowane w kabinie pojazdu, urządzenia do zdalnej sygnalizacji muszą być umieszczone w zakresie pola widzenia kierowcy i muszą być stale i wyraźnie widoczne.

Jeżeli zostały zamontowane z boku pojazdu, urządzenia do zdalnej sygnalizacji muszą być oznaczone w sposób wyraźny i trwały. Urządzenie do zdalnej sygnalizacji musi automatycznie włączać się i zerować przy każdorazowym sprzęganiu i rozprzęganiu.

| 4.6. | Każde urządzenie lub element sprzęgający muszą być zaopatrzone w instrukcje montażu i obsługi, w których zawarte będą wystarczające informacje o jego montażu przez wykwalifikowaną osobę i o prawidłowej obsłudze – zob. także załącznik 7. Instrukcje muszą być sporządzone co najmniej w języku urzędowym kraju, w którym urządzenie sprzęgające będzie oferowane do sprzedaży. W przypadku urządzeń i elementów dostarczanych jako oryginalne wyposażenie do montażu przez producentów pojazdów lub producentów nadwozi może nie być instrukcji montażu i obsługi. Wówczas to na producencie pojazdu lub producencie nadwozia spoczywa obowiązek dostarczenia użytkownikowi pojazdu informacji niezbędnych do właściwej obsługi urządzenia lub elementu sprzęgającego. |
| --- | --- |

4.6.

Każde urządzenie lub element sprzęgający muszą być zaopatrzone w instrukcje montażu i obsługi, w których zawarte będą wystarczające informacje o jego montażu przez wykwalifikowaną osobę i o prawidłowej obsłudze – zob. także załącznik 7. Instrukcje muszą być sporządzone co najmniej w języku urzędowym kraju, w którym urządzenie sprzęgające będzie oferowane do sprzedaży. W przypadku urządzeń i elementów dostarczanych jako oryginalne wyposażenie do montażu przez producentów pojazdów lub producentów nadwozi może nie być instrukcji montażu i obsługi. Wówczas to na producencie pojazdu lub producencie nadwozia spoczywa obowiązek dostarczenia użytkownikowi pojazdu informacji niezbędnych do właściwej obsługi urządzenia lub elementu sprzęgającego.

| 4.7. | Siła zadziałania zaczepów holowniczych o szybko regulowanej wysokości bez wspomagania nie może przekraczać 40 daN. |
| --- | --- |

4.7.

Siła zadziałania zaczepów holowniczych o szybko regulowanej wysokości bez wspomagania nie może przekraczać 40 daN.

5.   WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ POJAZDU WYPOSAŻONEGO W MECHANICZNE URZĄDZENIE LUB ELEMENT SPRZĘGAJĄCY

| 5.1. | O udzielenie homologacji typu pojazdu w zakresie wyposażenia w mechaniczne urządzenie lub element sprzęgający występuje producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel. |
| --- | --- |

5.1.

O udzielenie homologacji typu pojazdu w zakresie wyposażenia w mechaniczne urządzenie lub element sprzęgający występuje producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

| 5.2. | Do wniosku należy dołączyć następujące informacje, aby umożliwić organowi udzielającemu homologacji wypełnienie formularza zawiadomienia przedstawionego w załączniku 2: |
| --- | --- |

5.2.

Do wniosku należy dołączyć następujące informacje, aby umożliwić organowi udzielającemu homologacji wypełnienie formularza zawiadomienia przedstawionego w załączniku 2:

| 5.2.1. | Rysunki, które są wystarczająco szczegółowe do celów określenia urządzenia lub elementu i określają sposób jego mocowania do pojazdu; rysunki muszą uwzględniać pozycję i miejsce dla znaku homologacyjnego oraz innych oznaczeń, jak określono w pkt 7; |
| --- | --- |

5.2.1.

Rysunki, które są wystarczająco szczegółowe do celów określenia urządzenia lub elementu i określają sposób jego mocowania do pojazdu; rysunki muszą uwzględniać pozycję i miejsce dla znaku homologacyjnego oraz innych oznaczeń, jak określono w pkt 7;

| 5.2.2. | Szczegółowy opis techniczny urządzenia lub elementu, określający, w szczególności, typ i zastosowane materiały; |
| --- | --- |

5.2.2.

Szczegółowy opis techniczny urządzenia lub elementu, określający, w szczególności, typ i zastosowane materiały;

| 5.2.3. | W stosownych przypadkach zestawienie wartości D, Dc, S, Av i V oraz zgodnie z definicjami w pkt 2.10. |
| --- | --- |

5.2.3.

W stosownych przypadkach zestawienie wartości D, Dc

v

| 5.2.3.1. | wartości charakterystyczne muszą być przynajmniej równe tym, które mają zastosowanie do maksymalnych dopuszczalnych mas pojazdu ciągnącego, przyczepy i ich połączenia; |
| --- | --- |

5.2.3.1.

wartości charakterystyczne muszą być przynajmniej równe tym, które mają zastosowanie do maksymalnych dopuszczalnych mas pojazdu ciągnącego, przyczepy i ich połączenia;

| 5.2.4. | Pojazd reprezentatywny dla typu, o którego homologację wnioskuje się, oraz wyposażony w mechaniczne urządzenie sprzęgające, musi być dostarczony do organu udzielającego homologacji lub do placówki technicznej, które mogą zażądać dodatkowych próbek urządzenia lub elementu; |
| --- | --- |

5.2.4.

Pojazd reprezentatywny dla typu, o którego homologację wnioskuje się, oraz wyposażony w mechaniczne urządzenie sprzęgające, musi być dostarczony do organu udzielającego homologacji lub do placówki technicznej, które mogą zażądać dodatkowych próbek urządzenia lub elementu;

| 5.2.5. | Akceptację może uzyskać pojazd nieposiadający wszystkich elementów właściwych dla swojego typu, pod warunkiem że wnioskodawca potrafi wykazać w sposób zadowalający organ udzielający homologacji lub placówkę techniczną, że brak tych elementów nie wpływa na wyniki inspekcji, jeśli chodzi o wymagania niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

5.2.5.

Akceptację może uzyskać pojazd nieposiadający wszystkich elementów właściwych dla swojego typu, pod warunkiem że wnioskodawca potrafi wykazać w sposób zadowalający organ udzielający homologacji lub placówkę techniczną, że brak tych elementów nie wpływa na wyniki inspekcji, jeśli chodzi o wymagania niniejszego regulaminu.

6.   OGÓLNE WYMOGI DLA POJAZDÓW WYPOSAŻONYCH W MECHANICZNE URZĄDZENIE LUB ELEMENT SPRZĘGAJĄCY

| 6.1. | Mechaniczne urządzenie lub element sprzęgający przymocowany do pojazdu musi uzyskać homologację zgodnie z wymogami pkt 3 i 4 oraz załącznikami 5 i 6 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.1.

Mechaniczne urządzenie lub element sprzęgający przymocowany do pojazdu musi uzyskać homologację zgodnie z wymogami pkt 3 i 4 oraz załącznikami 5 i 6 do niniejszego regulaminu.

| 6.2. | Montaż mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego musi odbywać się zgodnie z wymogami załącznika 7 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

6.2.

Montaż mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego musi odbywać się zgodnie z wymogami załącznika 7 do niniejszego regulaminu.

| 6.3. | Należy dostarczyć instrukcje obsługi urządzenia lub elementu sprzęgającego, zawierające wszelkie specjalne instrukcje dotyczące czynności, które różnią się od zwykle wykonywanych przy tym typie mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego, oraz instrukcje sprzęgania i rozprzęgania przebiegającego w sposób odmienny, na przykład pod różnymi kątami pomiędzy pojazdem ciągnącym i ciągniętym. Takie instrukcje obsługi należy dołączyć do każdego pojazdu i sporządzić przynajmniej w języku kraju, w którym będzie on oferowany do sprzedaży. |
| --- | --- |

6.3.

Należy dostarczyć instrukcje obsługi urządzenia lub elementu sprzęgającego, zawierające wszelkie specjalne instrukcje dotyczące czynności, które różnią się od zwykle wykonywanych przy tym typie mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego, oraz instrukcje sprzęgania i rozprzęgania przebiegającego w sposób odmienny, na przykład pod różnymi kątami pomiędzy pojazdem ciągnącym i ciągniętym. Takie instrukcje obsługi należy dołączyć do każdego pojazdu i sporządzić przynajmniej w języku kraju, w którym będzie on oferowany do sprzedaży.

7.   OZNAKOWANIE

| 7.1. | Typy mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających przedstawiane do homologacji muszą posiadać tabliczkę znamionową z nazwą handlową lub znakiem handlowym producenta, dostawcy lub wnioskodawcy. |
| --- | --- |

7.1.

Typy mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających przedstawiane do homologacji muszą posiadać tabliczkę znamionową z nazwą handlową lub znakiem handlowym producenta, dostawcy lub wnioskodawcy.

| 7.2. | Należy pozostawić wystarczająco dużo miejsca na znak homologacji, o którym mowa w pkt 8.5 i który przedstawiono w załączniku 3. Miejsce to należy zaznaczyć na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.2. |
| --- | --- |

7.2.

Należy pozostawić wystarczająco dużo miejsca na znak homologacji, o którym mowa w pkt 8.5 i który przedstawiono w załączniku 3. Miejsce to należy zaznaczyć na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.2.

| 7.3. | Obok znaku homologacji, o którym mowa w pkt 7.2 i 8.5, na mechanicznym urządzeniu lub elemencie sprzęgającym musi znaleźć się oznaczenie klasy sprzęgu, zgodnie z pkt 2.6, oraz odpowiednie wartości charakterystyczne określone zgodnie z pkt 2.10 i jak przedstawiono w załączniku 4 oraz maksymalną prędkość konstrukcyjną określoną w pkt 2.11. Pozycja tych oznaczeń musi być pokazana na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.2. |
| --- | --- |

7.3.

Obok znaku homologacji, o którym mowa w pkt 7.2 i 8.5, na mechanicznym urządzeniu lub elemencie sprzęgającym musi znaleźć się oznaczenie klasy sprzęgu, zgodnie z pkt 2.6, oraz odpowiednie wartości charakterystyczne określone zgodnie z pkt 2.10 i jak przedstawiono w załączniku 4 oraz maksymalną prędkość konstrukcyjną określoną w pkt 2.11. Pozycja tych oznaczeń musi być pokazana na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.2.

| 7.4. | W przypadku gdy mechaniczne urządzenie lub element sprzęgający uzyskuje homologację dla alternatywnych wartości charakterystycznych w obrębie tej samej klasy sprzęgu lub urządzenia, należy na tym urządzeniu lub elemencie zaznaczyć maksymalnie dwie alternatywy. |
| --- | --- |

7.4.

W przypadku gdy mechaniczne urządzenie lub element sprzęgający uzyskuje homologację dla alternatywnych wartości charakterystycznych w obrębie tej samej klasy sprzęgu lub urządzenia, należy na tym urządzeniu lub elemencie zaznaczyć maksymalnie dwie alternatywy.

| 7.5. | Jeśli zastosowanie mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego podlega jakimkolwiek ograniczeniom, na przykład jeśli użycie urządzenia jest ograniczone do pewnej prędkości, to ograniczenie to musi być zaznaczone na urządzeniu lub elemencie. |
| --- | --- |

7.5.

Jeśli zastosowanie mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego podlega jakimkolwiek ograniczeniom, na przykład jeśli użycie urządzenia jest ograniczone do pewnej prędkości, to ograniczenie to musi być zaznaczone na urządzeniu lub elemencie.

| 7.6. | Wszystkie oznaczenia muszą być trwałe i czytelne, kiedy urządzenie lub element zamontowane są na pojeździe. |
| --- | --- |

7.6.

Wszystkie oznaczenia muszą być trwałe i czytelne, kiedy urządzenie lub element zamontowane są na pojeździe.

8.   HOMOLOGACJA

| 8.1. | Jeśli próbki typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego spełniają wymagania niniejszego regulaminu, udziela się homologacji pod warunkiem spełnienia wymagań pkt 10. |
| --- | --- |

8.1.

Jeśli próbki typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego spełniają wymagania niniejszego regulaminu, udziela się homologacji pod warunkiem spełnienia wymagań pkt 10.

| 8.2. | Każdemu homologowanemu typowi nadaje się numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 00) określają serię poprawek, obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne, wprowadzone do regulaminu przed datą homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi urządzenia lub elementu, o którym mowa w niniejszym regulaminie. |
| --- | --- |

8.2.

Każdemu homologowanemu typowi nadaje się numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 00) określają serię poprawek, obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne, wprowadzone do regulaminu przed datą homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi urządzenia lub elementu, o którym mowa w niniejszym regulaminie.

| 8.3. | Zawiadomienie Stron Porozumienia z 1958 r., stosujących niniejszy regulamin, o udzieleniu homologacji lub jej rozszerzeniu, o odmowie wydania lub wycofaniu homologacji, albo o ostatecznym zaprzestaniu produkcji w odniesieniu do typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem nastąpi przy pomocy formularza zawiadomienia zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

8.3.

Zawiadomienie Stron Porozumienia z 1958 r., stosujących niniejszy regulamin, o udzieleniu homologacji lub jej rozszerzeniu, o odmowie wydania lub wycofaniu homologacji, albo o ostatecznym zaprzestaniu produkcji w odniesieniu do typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem nastąpi przy pomocy formularza zawiadomienia zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

| 8.4. | Oprócz znaku nakazanego w pkt 7.1, do każdego mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem należy przymocować, w miejscu, o którym mowa w pkt 7.2, znak homologacji, jak opisano w pkt 8.5. |
| --- | --- |

8.4.

Oprócz znaku nakazanego w pkt 7.1, do każdego mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem należy przymocować, w miejscu, o którym mowa w pkt 7.2, znak homologacji, jak opisano w pkt 8.5.

| 8.5. | Znak homologacji musi być znakiem międzynarodowym zawierającym: |
| --- | --- |

8.5.

Znak homologacji musi być znakiem międzynarodowym zawierającym:

| 8.5.1. | okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający państwo, w którym udzielono homologacji (5); |
| --- | --- |

8.5.1.

okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający państwo, w którym udzielono homologacji (5

| 8.5.2. | numer homologacji zgodnie z pkt 8.2; |
| --- | --- |

8.5.2.

numer homologacji zgodnie z pkt 8.2;

| 8.5.3. | wielką literę D w przypadku badania przeprowadzanego zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.1.3 (dynamiczne badanie zmęczeniowe) lub |
| --- | --- |

8.5.3.

wielką literę D w przypadku badania przeprowadzanego zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.1.3 (dynamiczne badanie zmęczeniowe) lub

| 8.5.4. | wielką literę S w przypadku próby przeprowadzanej zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.3.3.2 (próba statyczna); |
| --- | --- |

8.5.4.

wielką literę S w przypadku próby przeprowadzanej zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.3.3.2 (próba statyczna);

| 8.5.5. | wielką literę T w przypadku badania dwóch elementów; |
| --- | --- |

8.5.5.

wielką literę T w przypadku badania dwóch elementów;

| 8.5.6. | znak i numer homologacji muszą mieć układ przedstawiony na przykładzie w załączniku 3. |
| --- | --- |

8.5.6.

znak i numer homologacji muszą mieć układ przedstawiony na przykładzie w załączniku 3.

9.   MODYFIKACJE MECHANICZNEGO URZĄDZENIA LUB ELEMENTU SPRZĘGAJĄCEGO LUB POJAZDU I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

| 9.1. | O wszelkich zmianach dokonanych w typie mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego lub pojazdu, określonym zgodnie z pkt 2.9, należy powiadomić organ udzielający homologacji lub placówkę techniczną, która udzieliła homologacji. Organ udzielający homologacji lub placówka techniczna może w takim wypadku: |
| --- | --- |

9.1.

O wszelkich zmianach dokonanych w typie mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego lub pojazdu, określonym zgodnie z pkt 2.9, należy powiadomić organ udzielający homologacji lub placówkę techniczną, która udzieliła homologacji. Organ udzielający homologacji lub placówka techniczna może w takim wypadku:

| 9.1.1. | uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki oraz że urządzenie, element lub pojazd nadal spełnia odpowiednie wymagania; albo |
| --- | --- |

9.1.1.

uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki oraz że urządzenie, element lub pojazd nadal spełnia odpowiednie wymagania; albo

| 9.1.2. | zażądać kolejnego sprawozdania z badań. |
| --- | --- |

9.1.2.

zażądać kolejnego sprawozdania z badań.

| 9.2. | Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin zostają powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z wyszczególnieniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 8.3. |
| --- | --- |

9.2.

Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin zostają powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z wyszczególnieniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 8.3.

| 9.3. | Organ udzielający homologacji lub placówka techniczna udzielająca rozszerzenia homologacji nadają numer seryjny takiemu rozszerzeniu i powiadamiają o nim pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 8.3. |
| --- | --- |

9.3.

Organ udzielający homologacji lub placówka techniczna udzielająca rozszerzenia homologacji nadają numer seryjny takiemu rozszerzeniu i powiadamiają o nim pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w pkt 8.3.

10.   PROCEDURY ZGODNOŚCI PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji muszą być zgodne z procedurami określonymi w załączniku 1 do Porozumienia z 1958 r. (E/ECE/TRANS/505/Rev.3) i następującymi wymogami:

| 10.1. | posiadacz homologacji jest zobowiązany do przechowywania wyników badań zgodności produkcji oraz załączonych dokumentów do wglądu przez okres uzgodniony w porozumieniu z organem udzielającym homologacji typu lub placówką techniczną. Okres ten nie może przekraczać 10 lat liczonych od czasu ostatecznego zaprzestania produkcji. |
| --- | --- |

10.1.

posiadacz homologacji jest zobowiązany do przechowywania wyników badań zgodności produkcji oraz załączonych dokumentów do wglądu przez okres uzgodniony w porozumieniu z organem udzielającym homologacji typu lub placówką techniczną. Okres ten nie może przekraczać 10 lat liczonych od czasu ostatecznego zaprzestania produkcji.

| 10.2. | Organ udzielający homologacji lub placówka techniczna, która udzieliła homologacji, mogą w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym zakładzie produkcyjnym. Weryfikacji takiej dokonuje się zazwyczaj co dwa lata. |
| --- | --- |

10.2.

Organ udzielający homologacji lub placówka techniczna, która udzieliła homologacji, mogą w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym zakładzie produkcyjnym. Weryfikacji takiej dokonuje się zazwyczaj co dwa lata.

11.   SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

| 11.1. | Homologacja udzielona zgodnie z niniejszym regulaminem w odniesieniu do typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego może zostać cofnięta, jeśli nie zostają spełnione wymagania lub jeśli urządzenie lub element posiadający znak homologacji nie odpowiada typowi posiadającemu homologację. |
| --- | --- |

11.1.

Homologacja udzielona zgodnie z niniejszym regulaminem w odniesieniu do typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego może zostać cofnięta, jeśli nie zostają spełnione wymagania lub jeśli urządzenie lub element posiadający znak homologacji nie odpowiada typowi posiadającemu homologację.

| 11.2. | Jeśli jedna z Umawiających się Stron Porozumienia stosująca niniejszy regulamin wycofa homologację, której uprzednio udzieliła, musi niezwłocznie zawiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin przy pomocy formularza zawiadomienia zgodnego z wzorem w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu. |
| --- | --- |

11.2.

Jeśli jedna z Umawiających się Stron Porozumienia stosująca niniejszy regulamin wycofa homologację, której uprzednio udzieliła, musi niezwłocznie zawiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin przy pomocy formularza zawiadomienia zgodnego z wzorem w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

12.   OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeśli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestaje produkcji jakiegoś typu mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego, które uzyskało homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, musi o tym poinformować organ udzielający homologacji lub placówkę techniczną, która udzieliła homologacji. Po otrzymaniu odpowiedniej informacji organ udzielający homologacji lub placówka techniczna zawiadamiają o tym pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przy pomocy formularza zgodnego z wzorem zawiadomienia w załączniku 1 lub załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

13.   NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU

| 13.1. | Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz organów udzielających homologacji typu, którym należy przesyłać wydane w innych państwach formularze poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji bądź ostateczne zaniechanie produkcji. |
| --- | --- |

13.1.

Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz organów udzielających homologacji typu, którym należy przesyłać wydane w innych państwach formularze poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji bądź ostateczne zaniechanie produkcji.

---

(1)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

1

(2)  W rozumieniu przyjętym w Konwencji o ruchu drogowym (Wiedeń, 1968) art. 1 lit. t) i u).

2

(3)  Masa T i R oraz technicznie dopuszczalna maksymalna masa mogą być większe niż dopuszczalna maksymalna masa przewidziana w przepisach krajowych.

3

(4)  Masy T i R oraz technicznie dopuszczalna masa mogą być większe niż maksymalna dopuszczalna masa przewidziana w przepisach krajowych.

4

(5)  Numery identyfikujące Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev. 6, załącznik 3 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

5

---

ZAŁĄCZNIK 1

Zawiadomienie dotyczące urządzeń i elementów

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

| (1) | wydane przez: | Nazwa organu administracji:
  ...
  ...
  ... |
| --- | --- | --- |

Image 1

wydane przez:

Nazwa organu administracji:

...

...

...

| Dotyczące (2): | Udzielenia homologacji |
| --- | --- |
| | Rozszerzenia homologacji |
| | Odmowy udzielenia homologacji |
| | Cofnięcia homologacji |
| | Ostatecznego zaniechania produkcji |

Dotyczące (2):

Udzielenia homologacji

Rozszerzenia homologacji

Odmowy udzielenia homologacji

Cofnięcia homologacji

Ostatecznego zaniechania produkcji

typu zespołu technicznego lub elementu sprzęgu mechanicznego zgodnie z regulaminem ONZ nr 147

Nr homologacji ...Nr rozszerzenia ...

1.

Nazwa handlowa lub znak towarowy zespołu technicznego lub elementu: ...

2.

Nazwa producenta tego typu zespołu technicznego lub elementu: ...

3.

Nazwa i adres producenta: ...

4.

W stosownym przypadku, nazwa i adres przedstawiciela producenta: ...

5.

Alternatywne nazwy dostawcy lub znaki towarowe stosowane do zespołu technicznego lub elementu: ...

6.

W przypadku zespołu technicznego: typ i marka pojazdu, do którego przeznaczony jest zespół techniczny...

7.

Nazwa i adres przedsiębiorstwa lub organu odpowiedzialnego za zgodność produkcji: ...

8.

Przedstawiono do homologacji w dniu: ...

9.

Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych: ...

10.

Krótki opis: ...

10.1.

Typ i klasa zespołu technicznego lub elementu: ...

10.2.

Wartości charakterystyczne: ...

10.2.1.

D... kN Dc... kN S. ... kg

Av. ...ton vmaks.. ...km/h V... kN

Wartości alternatywne:

D. ...kN Dc... kN S. ... kg

Av. ...ton vmaks. ...km/h V...kN

11.

Instrukcje mocowania typu urządzenia lub elementu sprzęgającego do pojazdu oraz fotografie lub rysunki punktów montażu dostarczone przez producenta pojazdu: ...

12.

Informacje dotyczące mocowania wszelkich specjalnych wzmacniających wsporników lub płyt bądź elementów odgraniczających koniecznych do montażu urządzenia lub elementu sprzęgającego: ...

13.

Data sprawozdania z badań: ...

14.

Numer sprawozdania z badań: ...

15.

Umiejscowienie znaku homologacji: ...

16.

Powód (powody) rozszerzenia homologacji: ...

17.

Homologacja została udzielona/rozszerzona/odmówiono udzielenia homologacji/homologację cofnięto (2):

18.

Miejscowość: ...

19.

Data: ...

20.

Podpis: ...

21.

Wykaz dokumentów złożonych organowi administracji, który udzielił homologacji typu, jest załączony do niniejszego zawiadomienia i jest dostępny na żądanie. ...

---

(1)  Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji/rozszerzyło homologację/odmówiło udzielenia homologacji/cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie).

1

(2)  Niepotrzebne skreślić.

2

---

ZAŁĄCZNIK 2

Zawiadomienie dotyczące pojazdów

(Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

| (1) | wydane przez: | Nazwa organu administracji:
  ...
  ...
  ... |
| --- | --- | --- |

Image 2

wydane przez:

Nazwa organu administracji:

...

...

...

| Dotyczące (2): | Udzielenia homologacji |
| --- | --- |
| | Rozszerzenia homologacji |
| | Odmowy udzielenia homologacji |
| | cofnięcia homologacji, |
| | ostatecznego zaniechania produkcji, |

Dotyczące (2):

Udzielenia homologacji

Rozszerzenia homologacji

Odmowy udzielenia homologacji

cofnięcia homologacji,

ostatecznego zaniechania produkcji,

typu pojazdu w odniesieniu do zamocowania mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego zgodnie z regulaminem ONZ nr 147.

Nr homologacji ...Nr rozszerzenia . ...

1.

Nazwa handlowa lub marka pojazdu: ...

2.

Typ pojazdu: ...

3.

Nazwa i adres producenta: ...

4.

W stosownym przypadku, nazwa i adres przedstawiciela producenta: ...

5.

Kategoria pojazdu, np. T, R (3):...

6.

Rozkład maksymalnej dopuszczalnej masy pojazdu na osie...

Maksymalna dopuszczalna masa przyczepy dająca się ciągnąć: ...kg

Maksymalna dopuszczalna masa statyczna w punkcie sprzęgowym: ...kg

Maksymalna masa pojazdu z nadwoziem, w czasie pracy, łącznie z płynem chłodzącym, olejami, paliwem, narzędziami i kołem zapasowym (jeśli jest), ale bez kierowcy: ...kg

7.

D... kN Dc... kN S... kg

Av. .... ton vmax. ....km/h V. ... kN

8.

Instrukcje mocowania urządzenia lub elementu sprzęgającego do pojazdu oraz fotografie lub rysunki punktów montażu: ...

9.

Informacje dotyczące mocowania wszelkich specjalnych wzmacniających wsporników lub płyt bądź elementów odgraniczających koniecznych do montażu urządzenia lub elementu sprzęgającego: ...

10.

Nazwa handlowa lub znak towarowy mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego oraz numer homologacji: ...

11.

Klasa urządzenia lub elementu sprzęgającego: ...

12.

Przedstawiono do homologacji w dniu: ...

13.

Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych:...

14.

Data sprawozdania z badań: ...

15.

Numer sprawozdania z badań: ...

16.

Umiejscowienie znaku homologacji...

17.

Powód (powody) rozszerzenia homologacji: ...

18.

Homologacja została udzielona/rozszerzona/odmówiono udzielenia homologacji/homologację cofnięto (2):

19.

Miejscowość: ...

20.

Data: ...

21.

Podpis: ...

22.

Wykaz dokumentów przedłożonych organowi administracji, który udzielił homologacji typu, jest załączony do niniejszego zawiadomienia i jest dostępny na żądanie. ...

---

(1)  Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji/rozszerzyło homologację/odmówiło udzielenia homologacji/cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie).

1

(2)  Niepotrzebne skreślić.

2

(3)  Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

3

---

ZAŁĄCZNIK 3

Przykładowe rozmieszczenie znaku homologacji

Image 3

a = minimum 8 mm

Mechaniczne urządzenie sprzęgające lub mechaniczny element sprzęgający lub pojazd opatrzony powyższym znakiem homologacji jest urządzeniem lub elementem, który uzyskał homologację w Niderlandach (E 4) pod numerem homologacji 2405, spełniając wymagania poprawek serii 00 do niniejszego regulaminu, i był poddany próbom statycznym (S).

Uwaga: Numer homologacji oraz symbole dodatkowe umieszcza się blisko okręgu, powyżej lub poniżej litery „E” bądź z jej prawej lub lewej strony. Cyfry numeru homologacji muszą znajdować się po tej samej stronie litery „E” i muszą być skierowane w tę samą stronę. Należy unikać stosowania cyfr rzymskich jako numerów homologacji, aby zapobiec pomyleniu ich z innymi symbolami.

---

ZAŁĄCZNIK 4

Przykładowe rozmieszczenia oznaczeń wartości charakterystycznych

1.

Wszystkie mechaniczne urządzenia lub elementy sprzęgające należy oznaczyć symbolem klasy tego urządzenia lub elementu. Dodatkowo należy umieścić oznakowanie ładowności w kategoriach wartości charakterystycznych, jak określono w pkt 2.10 niniejszego regulaminu.

1.1.

Wysokość wszystkich liter i liczb nie może być mniejsza niż wysokość numeru homologacji, tzn. a/3, gdzie „a” wynosi minimum 8 mm.

1.2.

Tabela 1

Odpowiednie wartości charakterystyczne, do umieszczenia na urządzeniach lub elementach sprzęgających

| Opis mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego | Odpowiednie wartości charakterystyczne do oznakowania | |
| --- | --- | --- |
| Klasa | D | Dc | S | V | vmax | T (*2) |
| Zaczepy kulowe o średnicy 80 mm (klasa a) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | - |
| Głowica sprzęgająca (klasa b) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | - |
| Górne sprzęgi dyszlowe (klasa c lub q) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ |
| Sprzęgi hakowe (klasa g) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | - |
| Dyszle do ciągników (klasa i) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ |
| Ramy holownicze (klasa f) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | - |
| Sprzęgi z zaczepem kołkowym (klasa h) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | - |
| Ucha dyszla (klasa d lub r) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ |
| Dyszle (klasa e) (*1) | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | ★ | - |

Opis mechanicznego urządzenia lub elementu sprzęgającego

Odpowiednie wartości charakterystyczne do oznakowania

Klasa

D

Dc

S

V

vmax

T (*2)

Zaczepy kulowe o średnicy 80 mm (klasa a)

★

★

★

★

★

★

-

Głowica sprzęgająca (klasa b)

★

★

★

★

★

★

-

Górne sprzęgi dyszlowe (klasa c lub q)

★

★

★

★

★

★

★

Sprzęgi hakowe (klasa g)

★

★

★

★

★

★

-

Dyszle do ciągników (klasa i)

★

★

★

★

★

★

★

Ramy holownicze (klasa f)

★

★

★

★

★

★

-

Sprzęgi z zaczepem kołkowym (klasa h)

★

★

★

★

★

★

-

Ucha dyszla (klasa d lub r)

★

★

★

★

★

★

★

Dyszle (klasa e) (*1)

★

★

★

★

★

★

-

| Przykłady | : | a80 D130 Dc90 S2000 oznacza znormalizowany zaczep kulowy o średnicy 80 mm klasy a80 z maksymalną wartością D wynoszącą 130 kN, maksymalną dopuszczalną wartością Dc wynoszącą 90 kN i maksymalnym dozwolonym statycznym obciążeniem nałożonym pionowo = 2 000 kg. |
| --- | --- | --- |

Przykłady

:

a80 D130 Dc90 S2000 oznacza znormalizowany zaczep kulowy o średnicy 80 mm klasy a80 z maksymalną wartością D wynoszącą 130 kN, maksymalną dopuszczalną wartością Dc wynoszącą 90 kN i maksymalnym dozwolonym statycznym obciążeniem nałożonym pionowo = 2 000 kg.

---

(*1)  W przypadku dyszli zamocowanych zawiasowo należy dodatkowo podać wartość Av na tabliczce znamionowej, lecz nie podawać wartości S ani V.

*1

v

(*2)  Masa ciągnięta podczas próby przeprowadzanej zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.3.3.2 (badanie statyczne) (w razie potrzeby należy określić w definicjach).

*2

---

ZAŁĄCZNIK 5

Wymagania dotyczące mechanicznych urządzeń lub elementów sprzęgających stosowanych w pojazdach kategorii T, R i S

1.

Zaczepy kulowe o średnicy 80 mm z płytami ustalającymi (klasa a80)

1.1.

Ogólne wymogi odnoszące się do zaczepów kulowych o średnicy 80 mm

1.1.1.

Wszystkie zaczepy kulowe o średnicy 80 mm i płyty ustalające muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby zaczepy kulowe spełniały wymagania badań określonych w załączniku 6 pkt 3.1, a płyty ustalające spełniały wymagania badań określonych w załączniku 6 pkt 3.3.5.

1.1.2.

Zaczepy kulowe o średnicy 80 mm klasy a muszą być zgodne pod względem kształtu i wymiarów zewnętrznych z rys. 1. Położenie płyty ustalającej pokazano na rys. 2.

Rysunek 1

Rysunek 1

Zaczep kulowy klasy a (wszystkie wymiary w mm)

Zaczep kulowy klasy a (wszystkie wymiary w mm)

Image 4

Rysunek 2

Rysunek 2

Wymiary płyty ustalającej (wszystkie wymiary w mm)

Wymiary płyty ustalającej (wszystkie wymiary w mm)

Image 5

1.1.3.

Zaczepy kulowe o średnicy 80 mm muszą umożliwiać niejednoczesny kątowy ruch swobodny w następującym zakresie:

Rysunek 3

Rysunek 3

Kąty ruchu swobodnego

Kąty ruchu swobodnego

Image 6

2.

Głowice sprzęgająca o średnicy 80 mm (klasa b80)

2.1.

Ogólne wymogi odnoszące się do głowic sprzęgających o średnicy 80 mm

2.1.1.

Wszystkie głowice sprzęgające o średnicy 80 mm muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby spełniały wymagania badań opisanych w załączniku 6 pkt 3.2.

2.1.2.

Głowice sprzęgające o średnicy 80 mm klasy b muszą być zgodne pod względem kształtu i wymiarów zewnętrznych z rys. 4.

Rysunek 4

Rysunek 4

Wymiary głowicy sprzęgającej o średnicy 80 mm klasy b (wszystkie wymiary w mm)

Wymiary głowicy sprzęgającej o średnicy 80 mm klasy b (wszystkie wymiary w mm)

Image 7

3.

Górne sprzęgi dyszlowe (klasa c40)

3.1.

Ogólne wymogi odnoszące się do górnych sprzęgów dyszlowych

3.1.1.

Wszystkie górne sprzęgi dyszlowe muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby spełniały wymagania badań określonych w załączniku 6 pkt 3.3.1, a urządzenia blokujące w taki sposób, aby spełniały wymagania badań określonych w załączniku 6 pkt 3.3.1.3.

3.1.2.

Górne sprzęgi dyszlowe klasy c muszą być zgodne pod względem kształtu i wymiarów zewnętrznych z rys. 5, 6 i 7. W przypadku wszystkich klas maksymalna wysokość zaczepu szczękowego musi być stała na odcinku równym co najmniej połowie jego szerokości.

3.1.3.

W przypadku sprzęgów automatycznych zamknięte i zablokowane położenie musi być w sposób wyraźny i widoczny z zewnątrz wskazywane za pomocą co najmniej jednego wskaźnika kontrolnego.

3.1.4

| a) | Oś pionowa: ± 70 ° min. |
| --- | --- |

a)

Oś pionowa: ± 70 ° min.

| b) | Oś poprzeczna: ± 20 ° min. |
| --- | --- |

b)

Oś poprzeczna: ± 20 ° min.

| c) | Oś wzdłużna ± 20 ° min. |
| --- | --- |

c)

Oś wzdłużna ± 20 ° min.

3.1.5

Szczęka pozwala pierścieniom belki zaczepowej obracać się osiowo przynajmniej 90° w prawo lub w lewo wokół osi wzdłużnej sprzężenia ze stałym momentem hamowania wynoszącym między 30 a 150 Nm.

Rysunek 5

Rysunek 5

Automatyczne urządzenie sprzęgające ze sworzniem wypukłym (po lewej) i automatyczny sprzęg do przyczepy ze sworzniem cylindrycznym (po prawej) (wszystkie wymiary w mm)

Automatyczne urządzenie sprzęgające ze sworzniem wypukłym (po lewej) i automatyczny sprzęg do przyczepy ze sworzniem cylindrycznym (po prawej) (wszystkie wymiary w mm)

Image 8

Rysunek 6

Rysunek 6

Nieautomatyczny sprzęg do przyczepy ze sworzniem cylindrycznym (wszystkie wymiary w mm)

Nieautomatyczny sprzęg do przyczepy ze sworzniem cylindrycznym (wszystkie wymiary w mm)

Image 9

4.

Ucha dyszla (klasy d40-1 i d40-2)

4.1.

Ucha dyszla d40-1

4.1.1

Wszystkie ucha dyszla klasy d40-1 muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby spełniały wymagania badań opisanych w załączniku 6 pkt 3.4. Ucha dyszla d40-1 mogą być wyposażone w gniazdo lub nie.

Ucha dyszla muszą być zgodne pod względem kształtu i wymiarów zewnętrznych pierścienia z rys. 7.

Rysunek 7

Rysunek 7

Główne wymiary znormalizowanych uch dyszla d40-1 (wszystkie wymiary w mm)

Główne wymiary znormalizowanych uch dyszla d40-1 (wszystkie wymiary w mm)

Image 10

4.2

Ucha dyszla d40-2

4.2.1.

Wszystkie ucha dyszla klasy d40-2 muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby spełniały wymagania badań opisanych w załączniku 6.

Ucha dyszla muszą być zgodne pod względem kształtu i wymiarów zewnętrznych pierścienia z rys. 8.

Rysunek 8

Rysunek 8

Główne wymiary znormalizowanego pierścienia sprzęgowego d40-2

Główne wymiary znormalizowanego pierścienia sprzęgowego d40-2

Wymiary w milimetrach

Image 11

4.3.

Pierścieniowe ucho dyszla (klasy d50-1 i d50-2)

4.3.1.

Wszystkie ucha dyszla klasy d50 muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby spełniały wymagania badań opisanych w załączniku 6.

Ucha dyszla klasy d50 muszą być zgodne pod względem kształtu i wymiarów zewnętrznych z rys. 9.

Rysunek 9

Rysunek 9

Główne wymiary pierścieniowych uch dyszla klasy d50 (wszystkie wymiary w mm)

Główne wymiary pierścieniowych uch dyszla klasy d50 (wszystkie wymiary w mm)

Image 12

4.3.2.

Ponadto pierścieniowe ucho dyszla klasy d50-1 musi mieć wymiary zgodne z rys. 10, a pierścieniowe ucho dyszla klasy d50-2 musi mieć wymiary zgodne z rys. 11.

Rysunek 10

Rysunek 10

Wymiary pierścieniowego ucha dyszla klasy d50-1 (wszystkie wymiary w mm)

Wymiary pierścieniowego ucha dyszla klasy d50-1 (wszystkie wymiary w mm)

Image 13

Rysunek 11

Rysunek 11

Wymiary pierścieniowego ucha dyszla klasy d50-2 (wszystkie wymiary w mm)

Wymiary pierścieniowego ucha dyszla klasy d50-2 (wszystkie wymiary w mm)

Image 14

| a | Alternatywny kontur zewnętrzny: promień zewnętrzny – maks. 22,5 mm i promienie połączenia górnego i dolnego lub promienie połączenia górnego i dolnego z płaską powierzchnią zewnętrzną – min. 15 mm. |
| --- | --- |

a

a

Alternatywny kontur zewnętrzny: promień zewnętrzny – maks. 22,5 mm i promienie połączenia górnego i dolnego lub promienie połączenia górnego i dolnego z płaską powierzchnią zewnętrzną – min. 15 mm.

| b | Kontur wewnętrzny. |
| --- | --- |

b

b

Kontur wewnętrzny.

5.

Dyszle (klasa e)

5.1.

Dyszle klasy e muszą spełniać wymagania badań opisanych w załączniku 6 pkt 3.7.

5.2.

W celu zapewnienia połączenia z pojazdem ciągnącym dyszle mogą być wyposażone albo w głowicę sprzęgającą, albo w ucha dyszla klas b, d lub s. Głowicę sprzęgającą i ucha dyszla można mocować za pomocą śrub, śrub z nakrętkami lub spawania.

5.3.

Urządzenie regulujące wysokość zamocowania w przypadku dyszli zamocowanych zawiasowo.

5.3.1.

Dyszle zamocowane zawiasowo muszą być wyposażone w urządzenia do ustawienia dyszla na wysokość urządzenia sprzęgającego lub zaczepu szczękowego. Urządzenia te muszą być tak skonstruowane, aby dyszel pociągowy mogła wyregulować jedna osoba bez narzędzi lub innej pomocy.

5.3.2.

Urządzenia regulujące wysokość muszą umożliwiać regulację uch dyszla lub głowicy sprzęgającej o średnicy 80 mm w stosunku do płaszczyzny poziomej co najmniej o 300 mm w górę i w dół. W tym zakresie można regulować położenie dyszla w sposób ciągły lub skokowo o wartość maksymalnie co 50 mm mierzoną przy pierścieniu sprzęgowym lub głowicy sprzęgającej.

5.3.3.

Urządzenie regulujące wysokość nie może przeszkadzać w swobodnym ruchu dyszla po sprzęgnięciu.

5.3.4.

Urządzenie regulujące wysokość nie może przeszkadzać w działaniu hamulca najazdowego.

5.4.

W przypadku dyszli pociągowych z hamulcem najazdowym, odległość między środkiem ucha dyszla i końcem swobodnego trzpienia ucha dyszla nie może być mniejsza niż 200 mm w położeniu odpowiadającym stosowaniu hamulca.Przy trzpieniu ucha dyszla wsuniętym całkowicie odległość ta nie może być mniejsza niż 150 mm.

5.5.

W przypadku dyszli stosowanych w przyczepach ze sztywnym dyszlem ich moment przeciwdziałający siłom bocznym musi wynosić co najmniej połowę momentu przeciwdziałającego siłom pionowym.

6.

Ramy holownicze i szyny montażowe (klasa f)

Rysunek 12

Rysunek 12

Przykład ramy holowniczej klasy f

Przykład ramy holowniczej klasy f

Image 15

6.1.

Ramy holownicze klasy f muszą spełniać wymagania badań opisanych w załączniku 6 pkt 3.6.

6.2.

Jeżeli ramy holownicze są przeznaczone do montażu w określonych typach pojazdów, punkty mocowania i sprzęg powinny być zgodne z przepisami producenta pojazdu lub przekładni.

6.3.

Ramy holownicze mogą być zaprojektowane jako ramy z szybką regulacją wysokości, ramy z regulacją wysokości sworznia lub jako ramy bez regulacji wysokości. Najczęściej stosowane są ramy z szybką regulacją wysokości przeznaczone do urządzeń przesuwnych zapewniających szybką regulację wysokości, tzw. ramy drabinowe, jak pokazano na rys. 12.

7.

Zaczepy i płyty ustalające (klasa g)

7.1.

Wszystkie zaczepy klasy g i płyty ustalające muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby zaczepy spełniały wymagania badań opisanych w załączniku 6, a płyty ustalające spełniały wymagania badań opisanych w załączniku 6.

Zaczepy klasy g muszą być zgodne pod względem kształtu i wymiarów zewnętrznych z rys. 13. Położenie płyty ustalającej pokazano na rys. 14.

Zaczep musi umożliwiać kątowy ruch swobodny zgodnie z pkt 1.1.3.

Rysunek 13

Rysunek 13

Główne wymiary zaczepu (wszystkie wymiary w mm)

Główne wymiary zaczepu (wszystkie wymiary w mm)

Image 16

Rysunek 14

Rysunek 14

Położenie płyty ustalającej (wszystkie wymiary w mm)

Położenie płyty ustalającej (wszystkie wymiary w mm)

Image 17

8.

Sprzęgi z zaczepem kołkowym i płyty ustalające (klasa h)

8.1.

Wszystkie sprzęgi z zaczepem kołkowym klasy h i płyty ustalające muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby spełniały wymagania badań opisanych w załączniku 6.

Sprzęgi z zaczepem kołkowym klasy h muszą być zgodne pod względem kształtu i wymiarów zewnętrznych z rys. 15. Położenie płyty ustalającej pokazano na rys. 16.

Sprzęg z zaczepem kołkowym musi umożliwiać kątowy ruch swobodny zgodnie z pkt 1.1.3.

Rysunek 15

Rysunek 15

Główne wymiary sprzęgów z zaczepem kołkowym (wszystkie wymiary w mm)

Główne wymiary sprzęgów z zaczepem kołkowym (wszystkie wymiary w mm)

Image 18

Rysunek 16

Rysunek 16

Położenie płyty ustalającej (wszystkie wymiary w mm)

Położenie płyty ustalającej (wszystkie wymiary w mm)

Image 19

9.

Sprzęgi dyszlowe do ciągników nieobracające się wokół osi wzdłużnej (klasa i)

9.1.

| a) | Oś pionowa: ±90° min |
| --- | --- |

a)

Oś pionowa: ±90° min

| b) | Oś poprzeczna: ±20° min. (±15° dla kat. 4 i 5) |
| --- | --- |

b)

Oś poprzeczna: ±20° min. (±15° dla kat. 4 i 5)

| c) | Oś wzdłużna ±20° min. (±15° dla kat. 4 i 5)
  Te kąty ruchu swobodnego nie muszą być uzyskiwane jednocześnie. |
| --- | --- |

c)

Oś wzdłużna ±20° min. (±15° dla kat. 4 i 5)

Te kąty ruchu swobodnego nie muszą być uzyskiwane jednocześnie.

9.2.

Jednostkę sprzęgającą poddaje się badaniu zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.3.3.

9.3.

Nieobracający się zespół złącza musi być wyposażona w urządzenie zabezpieczające przed niezamierzonym rozprzęgnięciem.

9.4.

Dyszel i złączne klasy i muszą być zgodne z rys. 17 i tabelą 2.

Rysunek 17

Rysunek 17

Wymiary dyszla do ciągnika i złącza (klasa i) (wszystkie wymiary w mm)

Wymiary dyszla do ciągnika i złącza (klasa i) (wszystkie wymiary w mm)

Image 20

Tabela 2

Tabela 2

Dyszel do ciągnika i złącze – wymiary

Dyszel do ciągnika i złącze – wymiary

| Wymiary w milimetrach |
| --- |
| Wymiar | Kategoria dyszla |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| Szerokość dyszla A (1) | maks. | 60 | 67 | 90 | 100 | 130 | 160 |
| Grubość dyszla B | maks. | 20 | 36 | 52 | 57 | 64 | 80 |
| Średnica otworu sworznia C | +1,00/-0,25 | 20 | 33 | 33 | 41 | 52,5 | =72,5 |
| Średnica sworznia C1 | +1,00/-1,50 | 18,5 | 31 | 31 | 39 | 51 | 71 |
| F | maks. | 30 | 45 | 45 | 55 | 70 | 80 |
| G (2) | Min. | 140 | 210 | 210 | 210 | 210 | 210 |
| Wysokość H | Min. | 50 | 70 | 70 | 90 | 90 | 100 |
| Głębokość przewężenia J | Min. | 50 | 70 | 80 | 80 | 90 | 110 |
| Promień końcowy dyszla i złącza R (3) | maks. | 30 | 45 | 50 | 60 | 80 | 80 |
| W (3) | Min. | 20 ° | 20 ° | 20 ° | 20 ° | 15 ° | 15 ° |

Wymiary w milimetrach

Wymiary w milimetrach

Wymiar

Kategoria dyszla

0

1

2

3

4

5

Szerokość dyszla A (1)

1

maks.

60

67

90

100

130

160

Grubość dyszla B

maks.

20

36

52

57

64

80

Średnica otworu sworznia C

+1,00/-0,25

20

33

33

41

52,5

=72,5

Średnica sworznia C1

+1,00/-1,50

18,5

31

31

39

51

71

F

maks.

30

45

45

55

70

80

G (2)

2

Min.

140

210

210

210

210

210

Wysokość H

Min.

50

70

70

90

90

100

Głębokość przewężenia J

Min.

50

70

80

80

90

110

Promień końcowy dyszla i złącza R (3)

3

maks.

30

45

50

60

80

80

W (3)

3

Min.

20 °

20 °

20 °

20 °

15 °

15 °

10.

Ucha dyszla, które montuje się do dyszli przyczepy w celu połączenia z dyszlem do ciągnika (klasa j).

10.1.

Jednostkę sprzęgającą poddaje się badaniu zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.3.3.

10.2.

Ucha dyszla klasy j muszą być zgodne z rys. 18 i tabelą 3.

Rysunek 18

Rysunek 18

Ucho dyszla urządzenia (klasa j)

Ucho dyszla urządzenia (klasa j)

Image 21

Tabela 3

Tabela 3

Specyfikacje uch dyszla (klasa j)

Specyfikacje uch dyszla (klasa j)

| Wymiar | Kategoria dyszla |
| --- | --- |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| Otwór E (4) | Min. | 23 | 38 | 38 | 47 | 56 | 78 |
| Grubość F | maks. | 30 | 36 | 38 | 46 | 50 | 60 |
| Odległość G | maks | 40 | 55 | 55 | 75 | 85 | 100 |
| Odległość H | Min. | 35 | 40 | 50 | 50 | 65 | 80 |
| Szerokość J | maks. | 85 | 107 | 115 | 140 | 160 | 190 |
| Promień M | | Zapewniający wystarczający swobodny obrót między ciągnikiem a urządzeniem Mmaks. = F/2 |
| Średnica sworznia | min. | Zgodnie z tabelą 2 |

Wymiar

Kategoria dyszla

0

1

2

3

4

5

Otwór E (4)

4

Min.

23

38

38

47

56

78

Grubość F

maks.

30

36

38

46

50

60

Odległość G

maks

40

55

55

75

85

100

Odległość H

Min.

35

40

50

50

65

80

Szerokość J

maks.

85

107

115

140

160

190

Promień M

Zapewniający wystarczający swobodny obrót między ciągnikiem a urządzeniem Mmaks. = F/2

maks.

Średnica sworznia

min.

Zgodnie z tabelą 2

11.

Górne sprzęgi dyszlowe nieobracające się wokół osi wzdłużnej (klasa q)

11.1.

| | ±60° w płaszczyźnie poziomej (kąt odchylenia od pionu), |
| --- | --- |

±60° w płaszczyźnie poziomej (kąt odchylenia od pionu),

| | ±20° w płaszczyźnie pionowej (kąt nachylenia), |
| --- | --- |

±20° w płaszczyźnie pionowej (kąt nachylenia),

| | ±20° wokół osi wzdłużnej. |
| --- | --- |

±20° wokół osi wzdłużnej.

Nieobracający się zespół górnego sprzęgu dyszlowego musi być wyposażony w urządzenie zabezpieczające przed niezamierzonym rozprzęgnięciem.

11.2.

Jednostkę sprzęgającą poddaje się badaniu zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.3.3.

11.3.

Górny sprzęg dyszlowy klasy q musi być zgodny z rys. 19 i tabelą 4.

Rysunek 19

Rysunek 19

Górny sprzęg dyszlowy (klasa q)

Górny sprzęg dyszlowy (klasa q)

Image 22

Tabela 4

Tabela 4

Kształty i wymiary górnych sprzęgów dyszlowych przyczepy lub urządzenia (klasa q)

Kształty i wymiary górnych sprzęgów dyszlowych przyczepy lub urządzenia (klasa q)

| Kształt | Wymiar (mm) |
| --- | --- |
| D

  ±0,5 | a

  min. | b

  min. |
| w | 18 | 50 | 40 |
| x | 28 | 70 | 55 |
| y | 43 | 100 | 80 |
| z | 50 | 110 | 95 |

Kształt

Wymiar (mm)

D

D

±0,5

a

a

min.

b

b

min.

w

18

50

40

x

28

70

55

y

43

100

80

z

50

110

95

12.

Ucho dyszla, obracane wokół osi wzdłużnej i mocowane do dyszla przyczep w celu połączenia z nieobrotowymi górnymi sprzęgami dyszlowymi (klasa r).

12.1.

Jednostkę sprzęgającą poddaje się badaniu zgodnie z załącznikiem 6 pkt 3.3.3.

12.2.

Ucha dyszla klasy r muszą być zgodne z rys. 20 i tabelą 5.

Rysunek 20

Rysunek 20

Wymiary uch dyszla muszą być takie, jak przedstawiono (klasa r)

Wymiary uch dyszla muszą być takie, jak przedstawiono (klasa r)

Image 23

Tabela 5

Tabela 5

Kształty i wymiary (klasa r)

Kształty i wymiary (klasa r)

| Kształt | Pierścień sprzęgowy (mm) |
| --- | --- |
| Ucho cylindryczne | Ucho okrągłe |
| d | b | c | e | i | h | d
  1 | t | d | b | c | e | i | t | h |
| ±0,5 | min. | min. | maks. | maks. | ±1 | ±3 | min. | ±0,5 | min. | min. | maks. | maks. | min. | ±1 |
| W | 28 | 50 | 80 | 30 | 30 | 20 | 70 | 44 | 22 | 40 | 80 | 30 | 30 | 44 | 20 |
| X | 45 | 70 | 100 | 60 | 40 | 32 | 105 | 63 | 35 | 50 | 100 | 60 | 40 | 63 | 30 |
| Y | 62 | 90 | 120 | 55 | 40 | 132 | 73 | 50 | 55 | 140 | 55 | 73 | 35 |
| Z | 73 | 100 | 140 | 75 | 60 | 42 | 157 | 78 | 68 | 60 | 160 | 75 | 60 | 78 | 42 |

Kształt

Pierścień sprzęgowy (mm)

Ucho cylindryczne

Ucho okrągłe

d

d

b

b

c

c

e

e

i

i

h

h

d
  1

d

1

t

t

d

d

b

b

c

c

e

e

i

i

t

t

h

h

±0,5

min.

min.

maks.

maks.

±1

±3

min.

±0,5

min.

min.

maks.

maks.

min.

±1

W

28

50

80

30

30

20

70

44

22

40

80

30

30

44

20

X

45

70

100

60

40

32

105

63

35

50

100

60

40

63

30

Y

62

90

120

55

40

132

73

50

55

140

55

73

35

Z

73

100

140

75

60

42

157

78

68

60

160

75

60

78

42

13.

W przypadku urządzeń sprzęgających klasy s i klasy p należy stosować odpowiednie wymogi zawarte w załącznikach 5 i 6 dotyczące najbardziej zbliżonego znormalizowanego lub nieznormalizowanego urządzenia lub elementu.

14.

Przydzielanie mechanicznych urządzeń sprzęgających pojazdów ciągnących lub maszyn samobieżnych i pojazdów ciągniętych do poszczególnych klas odbywa się zgodnie z tabelą 6.

Tabela 6

Przydzielanie mechanicznych urządzeń sprzęgających pojazdów ciągnących lub maszyn samobieżnych i pojazdów ciągniętych do poszczególnych klas

| Urządzenie sprzęgające w pojeździe ciągnącym | Urządzenie sprzęgające w pojeździe ciągniętym |
| --- | --- |
| Klasa a80 | Klasa b80 |
| Klasa c40 | Klasa d40-1, d40-2 |
| Klasa g | Klasa d50-1, d50-2 |
| Klasa h | Klasa d50-2 |
| Klasa i | Klasa j |
| Klasa q | Klasa r |

Urządzenie sprzęgające w pojeździe ciągnącym

Urządzenie sprzęgające w pojeździe ciągniętym

Klasa a80

Klasa b80

Klasa c40

Klasa d40-1, d40-2

Klasa g

Klasa d50-1, d50-2

Klasa h

Klasa d50-2

Klasa i

Klasa j

Klasa q

Klasa r

15.

Jeżeli sprzęganie jest sterowane zdalnie lub automatyczne, musi być zawsze widoczna dla operatora sygnalizacja zdalna wskazująca, że nastąpiło sprzęgnięcie i zaczepienie urządzeń blokujących.

Sygnalizacja zdalna musi znajdować się w kabinie pojazdu, jeżeli proces sprzęgania jest realizowany bez opuszczania przez operatora kabiny pojazdu.

---

(1)  Uchwyt sworznia dyszla, urządzenia ustalające złącze mogą wystawać poza szerokość A, lecz nie mogą zakłócać kątów ruchu swobodnego urządzenia określonych w pkt 10.

1

(2)  G to odcinek, na którym należy zachować określone wymiary A i B.

2

(3)  Profil przedstawiony na rysunku 17 stanowi maksymalną obwiednię dla dyszla i złącza. Promień R i kąt W mogą się różnić od podanych wartości, o ile nie zostanie przekroczona maksymalna obwiednia.

3

(4)  W przypadku szczególnych zastosowań otwór E może być wydłużony.

4

---

ZAŁĄCZNIK 6

Badanie mechanicznych urządzeń i elementów sprzęgających stosowanych w pojazdach kategorii T, R i S

1.   Ogólne wymogi dotyczące badania

| 1.1. | Próbki urządzeń sprzęgających należy badać pod względem wytrzymałości i działania. Wytrzymałość urządzeń sprzęgających sprawdza się za pomocą badania dynamicznego. Wytrzymałość sprzęgu mechanicznego ustala się poprzez przemienny uciąg na stanowisku badawczym. Jeżeli konstrukcja sprzęgu mechanicznego (np. nadmierny luz, hak holowniczy) uniemożliwiałaby przeprowadzenie badania z przemiennym obciążeniem badawczym, obciążenie badawcze może być również przykładane rosnąco w kierunku ciągnięcia lub nacisku, w zależności od tego, która z wartości jest większa. W niektórych przypadkach mogą być konieczne dodatkowe badania statyczne. Zamiast badania dynamicznego sprzęgi mechaniczne klas i, q oraz r przeznaczone do montażu na pojazdach rolniczych o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/h mogą być badane zgodnie z pkt 3.3.3.2 niniejszego załącznika (badanie statyczne). Sprzęgi mechaniczne wszystkich klas przeznaczone do montażu na pojazdach rolniczych o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej przekraczającej 60 km/h muszą być badane zgodnie z załącznikiem 6 do regulaminu 55.01. Organ udzielający homologacji typu lub placówka techniczna może ponadto, w przypadku sprzęgów klas d, e, f, i, j oraz podobnych do nich sprzęgów klasy s, odstąpić od badania dynamicznego lub statycznego, jeśli prosta konstrukcja elementu umożliwia jego kontrolę teoretyczną. Kontrole teoretyczne można także przeprowadzać, aby określić warunki najgorszego przypadku. We wszystkich przypadkach kontrola teoretyczna musi zapewniać taką samą jakość wyników jak badanie dynamiczne lub statyczne. W przypadku wątpliwości nadrzędne są wyniki badania fizycznego. |
| --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Badanie dynamiczne wykonuje się przez przyłożenie obciążenia w przybliżeniu sinusoidalnego (zmiennego lub pulsującego) o liczbie cykli naprężeń odpowiedniej do materiału. Niedopuszczalne są pęknięcia ani przełomy, które mają wpływ na funkcjonowanie urządzenia sprzęgającego. |
| --- | --- |

1.2.

| 1.3. | W określonych przepisami badaniach statycznych dopuszczalne są jedynie niewielkie stałe odkształcenia. O ile nie postanowiono inaczej, trwałe odkształcenie plastyczne po ustąpieniu siły nie może być większe niż 10 % maksymalnego odkształcenia zmierzonego w czasie badania. |
| --- | --- |

1.3.

| 1.4. | Założenia dotyczące obciążeń w badaniach dynamicznych biorą za podstawę składową poziomą siły wzdłuż osi wzdłużnej pojazdu i składową pionową siły. Składowe poziome siły poprzeczne do wzdłużnej osi pojazdu oraz momenty sił nie są brane pod uwagę, pod warunkiem że mają minimalne znaczenie.
  Jeśli konstrukcja urządzenia sprzęgającego lub jego mocowanie do pojazdu lub mocowanie dodatkowych układów (takich jak napędy urządzeń, kompensatory siły, układy sterowania wymuszonego itp.) powoduje powstawanie dodatkowych sił lub momentów, uwzględnia się je w toku procedury homologacji. Organ udzielający homologacji typu lub placówka techniczna mogą również wymagać przeprowadzenia dodatkowych badań.
  Składowa pozioma siły wzdłuż osi pojazdu jest reprezentowana przez wyznaczoną teoretycznie siłę odniesienia, wartość D lub Dc. Składowa pionowa siły, jeżeli występuje, jest reprezentowana przez statyczny nacisk pionowy (S) w punkcie sprzężenia i założoną składową pionową siły (V). |
| --- | --- |

1.4.

Jeśli konstrukcja urządzenia sprzęgającego lub jego mocowanie do pojazdu lub mocowanie dodatkowych układów (takich jak napędy urządzeń, kompensatory siły, układy sterowania wymuszonego itp.) powoduje powstawanie dodatkowych sił lub momentów, uwzględnia się je w toku procedury homologacji. Organ udzielający homologacji typu lub placówka techniczna mogą również wymagać przeprowadzenia dodatkowych badań.

Składowa pozioma siły wzdłuż osi pojazdu jest reprezentowana przez wyznaczoną teoretycznie siłę odniesienia, wartość D lub Dc. Składowa pionowa siły, jeżeli występuje, jest reprezentowana przez statyczny nacisk pionowy (S) w punkcie sprzężenia i założoną składową pionową siły (V).

| 1.5. | Wartości charakterystyczne D, Dc S, Av i vmaks., na których opierają się badania i które określone zostały w pkt 2.10 niniejszego regulaminu, znajdują się we wniosku producenta o udzielenie homologacji typu – zob. formularz zawiadomienia przedstawiony w załącznikach 1 i 2. |
| --- | --- |

1.5.

| 1.6. | Każde wymuszone urządzenie blokujące, które utrzymuje położenie przy pomocy sprężyny, musi pozostać w położeniu zabezpieczonym, kiedy poddane jest działaniu siły przyłożonej w najmniej korzystnym kierunku i odpowiadającej trzykrotnej masie mechanizmu blokującego. |
| --- | --- |

1.6.

| 1.7. | Założenia dotyczące obciążeń
  Dynamiczne pulsujące badanie zmęczeniowe z wykorzystaniem siły wypadkowej:



  (kN)





  w zakresie pulsujących naprężeń rozciągających lub ściskających (w zależności od tego, która wartość jest większa)
  Gdzie
  Obciążenie poziome (kN):
  Fh = 1,0 · Dc

  Fh = 1,0 · D dla przyczep obciążonych
  Obciążenie pionowe (kN):
  Fs = g · S + 0,3 · V |
| --- | --- |

1.7.

Dynamiczne pulsujące badanie zmęczeniowe z wykorzystaniem siły wypadkowej:

Formula
  (kN)

Formula

w zakresie pulsujących naprężeń rozciągających lub ściskających (w zależności od tego, która wartość jest większa)

Gdzie

Obciążenie poziome (kN):

Fh = 1,0 · Dc

Fh = 1,0 · D dla przyczep obciążonych

Obciążenie pionowe (kN):

Fs = g · S + 0,3 · V

2.   Procedury badania

| 2.1. | Podczas badań dynamicznych i statycznych próbka przeznaczona do badania musi być umocowana w odpowiednim statywie umożliwiającym przyłożenie w odpowiedni sposób siły, tak aby próbka nie była poddana żadnym dodatkowym momentom ani siłom oprócz określonej siły badania. W przypadku obciążenia zmiennego kierunek przyłożonej siły nie może się odchylać o więcej niż ±1° od kierunku określonego. W przypadku sił pulsujących i statycznych kąt należy ustalić dla siły maksymalnej. Zazwyczaj wymaga to połączenia w punkcie przyłożenia siły (np. w punkcie sprzężenia) oraz drugiego połączenia w określonej odległości. |
| --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Częstotliwość testowa nie może przekraczać 35 Hz. Wybrana częstotliwość musi się różnić od częstotliwości rezonansowych układu pomiarowego i badanego urządzenia łącznie. Przy badaniu asynchronicznym, częstotliwości obu składowych sił muszą się w przybliżeniu różnić o 1 %, maksymalnie o 3 %. W przypadku urządzeń sprzęgających wykonanych ze stali liczba cykli naprężeń wynosi 2 × 106. W przypadku urządzeń wykonanych z innych materiałów niż stal konieczna może być większa liczba cykli. Należy stosować badanie pęknięć metodą przenikania barwnika lub inną równoważną metodą. |
| --- | --- |

2.2.

| 2.3. | W przypadku sił pulsujących siła badania waha się pomiędzy maksymalną siłą badania a minimalną siłą badania, która nie może przekraczać 5 % siły maksymalnej, chyba że w szczególnej procedurze badań określono inaczej. |
| --- | --- |

2.3.

| 2.4. | W przypadku badań statycznych siłę należy przykładać płynnie i szybko; należy ją utrzymywać przez co najmniej 60 sekund. |
| --- | --- |

2.4.

| 2.5. | Poddawane badaniom urządzenia lub elementy sprzęgające mocuje się zazwyczaj możliwie sztywno na statywie do badań w takim położeniu, w jakim używane będą w pojeździe. Urządzeniami mocującymi są elementy określone przez producenta lub wnioskodawcę i przeznaczone do mocowania urządzenia lub elementu sprzęgającego w pojeździe lub mające takie same właściwości mechaniczne. |
| --- | --- |

2.5.

| 2.6. | Urządzenia lub elementy sprzęgające muszą być badane w takich samych warunkach, w jakich mają być używane w ruchu drogowym. Jednakże według uznania producenta i za zgodą placówki technicznej, elementy elastyczne mogą zostać zablokowane, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia badania i jego wynik nie zostanie poprzez to zafałszowany.
  Elementy elastyczne, które są w widoczny sposób przegrzane podczas przyspieszonego badania, mogą być w jego trakcie wymieniane. Obciążenia badawcze mogą być stosowane za pomocą specjalnych, pozbawionych luzu urządzeń. |
| --- | --- |

2.6.

Elementy elastyczne, które są w widoczny sposób przegrzane podczas przyspieszonego badania, mogą być w jego trakcie wymieniane. Obciążenia badawcze mogą być stosowane za pomocą specjalnych, pozbawionych luzu urządzeń.

3.   Szczegółowe wymagania dotyczące badania

| 3.1. | Zaczepy kulowe o średnicy 80 mm (klasa a) |
| --- | --- |

3.1.

| 3.1.1. | Podstawowym badaniem jest dynamiczne pulsujące badanie zmęczeniowe z wykorzystaniem siły wypadkowej. Alternatywnie dopuszcza się również dwuskładnikowe synchroniczne dynamiczne badanie zmęczeniowe. Próbką badaną jest zaczep kulowy i mocowanie konieczne do przytwierdzenia go do pojazdu. Zaczep kulowy musi być zamontowany w sposób sztywny na statywie do badań umożliwiającym przyłożenie zmiennej lub pulsującej siły w położeniu dokładnie takim, w jakim ma on być używany. |
| --- | --- |

3.1.1.

| 3.1.2. | Do przyłożenia siły stosuje się odpowiednią głowicę sprzęgającą o średnicy 80 mm. Próbka musi być zamontowana na statywie do badań wraz z elementami sprzęgającymi, będącymi przedmiotem wystąpienia o homologację, i ustawiona tak, aby jej względne położenie odpowiadało położeniu, w jakiej ma być używana. Próbka nie może być poddana żadnym dodatkowym siłom ani momentom poza siłą użytą w badaniu. Siłę użytą w badaniu przykłada się wzdłuż linii działania przechodzącej przez punkt sprzężenia, skierowanej pod kątem wynikającym z założeń dotyczących obciążenia poziomego i pionowego. |
| --- | --- |

3.1.2.

| 3.1.3. | Założenia dotyczące obciążeń
  Jak wskazano w pkt 1.7 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.1.3.

Jak wskazano w pkt 1.7 niniejszego załącznika.

| 3.2. | Głowice sprzęgające o średnicy 80 mm (klasa b) |
| --- | --- |

3.2.

| 3.2.1. | Podstawowym badaniem jest dynamiczne badanie zmęczeniowe, w którym przykłada się zmienną lub pulsującą siłę. Alternatywnie dopuszcza się również dwuskładnikowe synchroniczne dynamiczne badanie zmęczeniowe. |
| --- | --- |

3.2.1.

| 3.2.2. | Badanie dynamiczne należy przeprowadzić na odrębnym zespole z zaczepem kulowym o średnicy 80 mm o równoważnej lub większej wytrzymałości.
  Próbka musi być zamontowana na statywie do badań wraz z elementami sprzęgającymi, będącymi przedmiotem wystąpienia o homologację, i ustawiona tak, aby jej względne położenie odpowiadało położeniu, w jakiej ma być używana.
  Próbka nie może być poddana żadnym dodatkowym siłom ani momentom poza siłą użytą w badaniu.
  Siłę użytą w badaniu przykłada się wzdłuż linii działania przechodzącej przez punkt sprzężenia, skierowanej pod kątem wynikającym z założeń dotyczących obciążenia poziomego i pionowego. |
| --- | --- |

3.2.2.

Próbka musi być zamontowana na statywie do badań wraz z elementami sprzęgającymi, będącymi przedmiotem wystąpienia o homologację, i ustawiona tak, aby jej względne położenie odpowiadało położeniu, w jakiej ma być używana.

Próbka nie może być poddana żadnym dodatkowym siłom ani momentom poza siłą użytą w badaniu.

Siłę użytą w badaniu przykłada się wzdłuż linii działania przechodzącej przez punkt sprzężenia, skierowanej pod kątem wynikającym z założeń dotyczących obciążenia poziomego i pionowego.

| 3.2.3. | Założenia dotyczące obciążeń
  Jak w pkt 1.7 załącznika. |
| --- | --- |

3.2.3.

Jak w pkt 1.7 załącznika.

| 3.3. | Sprzęgi dyszlowe |
| --- | --- |

3.3.

| 3.3.1. | Górne sprzęgi dyszlowe (klasa c)
  Przeprowadza się na próbce dynamiczne badanie zmęczeniowe. Urządzenie sprzęgające musi być wyposażone we wszystkie zaczepy potrzebne do przymocowania go do pojazdu. |
| --- | --- |

3.3.1.

Przeprowadza się na próbce dynamiczne badanie zmęczeniowe. Urządzenie sprzęgające musi być wyposażone we wszystkie zaczepy potrzebne do przymocowania go do pojazdu.

| 3.3.1.1. | W przypadku przyczep ze sztywnym dyszlem
  Dynamiczne pulsujące badanie zmęczeniowe w obrębie zakresu dla pulsujących naprężeń rozciągających z wykorzystaniem siły wypadkowej (kierunek ciągnięcia – do tyłu i w dół)
  Jak określono w pkt 1.7 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.3.1.1.

Dynamiczne pulsujące badanie zmęczeniowe w obrębie zakresu dla pulsujących naprężeń rozciągających z wykorzystaniem siły wypadkowej (kierunek ciągnięcia – do tyłu i w dół)

Jak określono w pkt 1.7 niniejszego załącznika.

| 3.3.1.2. | Górne sprzęgi dyszlowe w przyczepach
  Stosowane są założenia dotyczące obciążeń uwzględniające wartość D





  .
  R1 i R2 zgodnie z ustaleniami producenta (R2 · R1). Dynamiczne badania zmęczeniowe, jak określono w pkt 3.3.1.1 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.3.1.2.

Stosowane są założenia dotyczące obciążeń uwzględniające wartość D

Formula

.

R1 i R2 zgodnie z ustaleniami producenta (R2 · R1). Dynamiczne badania zmęczeniowe, jak określono w pkt 3.3.1.1 niniejszego załącznika.

| 3.3.1.3. | Badania statyczne urządzenia blokującego sworzeń sprzęgający
  W przypadku górnych sprzęgów dyszlowych z niecylindrycznymi sworzniami należy badać także zamknięcie i wszystkie urządzenia blokujące za pomocą siły statycznej równej 0,25 D działającej w kierunku otwierania
  . W przypadku cylindrycznych sworzni sprzęgających wystarczająca jest siła równa 0,1 D.
  Siłę tę należy płynnie i szybko zwiększyć do powyższej wartości i utrzymać przez 10 sekund.
  Badanie nie może spowodować otwarcia ani żadnego uszkodzenia. |
| --- | --- |

3.3.1.3.

W przypadku górnych sprzęgów dyszlowych z niecylindrycznymi sworzniami należy badać także zamknięcie i wszystkie urządzenia blokujące za pomocą siły statycznej równej 0,25 D działającej w kierunku otwierania

. W przypadku cylindrycznych sworzni sprzęgających wystarczająca jest siła równa 0,1 D.

Siłę tę należy płynnie i szybko zwiększyć do powyższej wartości i utrzymać przez 10 sekund.

Badanie nie może spowodować otwarcia ani żadnego uszkodzenia.

| 3.3.2. | Zaczepy (klasa g)
  Jak w pkt 3.3.1 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.3.2.

Jak w pkt 3.3.1 niniejszego załącznika.

| 3.3.3. | Dyszle do ciągników (klasa i) |
| --- | --- |

3.3.3.

| 3.3.3.1. | Albo zgodnie z pkt 3.3.1 albo badanie statyczne zamiast badania dynamicznego opisanego w pkt 3.3.3.2, jeżeli dyszel jest przeznaczony do montażu na pojazdach rolniczych o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/h. |
| --- | --- |

3.3.3.1.

| 3.3.3.2. | Metoda badania statycznego |
| --- | --- |

3.3.3.2.

| 3.3.3.2.1. | Wymogi badania |
| --- | --- |

3.3.3.2.1.

| 3.3.3.2.1.1. | Informacje ogólne
  Z zastrzeżeniem kontroli właściwości konstrukcyjnych, sprzęg mechaniczny należy poddać badaniom statycznym zgodnie z wymogami pkt 3.3.3.2.1.2, 3.3.3.2.1.3 i 3.3.3.2.1.4. |
| --- | --- |

3.3.3.2.1.1.

Z zastrzeżeniem kontroli właściwości konstrukcyjnych, sprzęg mechaniczny należy poddać badaniom statycznym zgodnie z wymogami pkt 3.3.3.2.1.2, 3.3.3.2.1.3 i 3.3.3.2.1.4.

| 3.3.3.2.1.2. | Przygotowanie badania
  Badania muszą być wykonywane na specjalnej maszynie, gdzie sprzęg mechaniczny wraz z wszelkimi częściami mocującymi go z ciągnikiem jest przymocowany do sztywnej konstrukcji za pomocą tych samych części, które są używane do mocowania go do ciągnika. |
| --- | --- |

3.3.3.2.1.2.

Badania muszą być wykonywane na specjalnej maszynie, gdzie sprzęg mechaniczny wraz z wszelkimi częściami mocującymi go z ciągnikiem jest przymocowany do sztywnej konstrukcji za pomocą tych samych części, które są używane do mocowania go do ciągnika.

| 3.3.3.2.1.3. | Urządzenia badawcze
  Urządzenia stosowane do rejestracji przykładanych obciążeń i ruchów muszą wykazywać następujący poziom dokładności:






  a) | przykładane obciążenia ± 50 daN, |
| --- | --- | --- |

3.3.3.2.1.3.

Urządzenia stosowane do rejestracji przykładanych obciążeń i ruchów muszą wykazywać następujący poziom dokładności:

a)

przykładane obciążenia ± 50 daN,

| b) | ruchy ± 0,01 mm. |
| --- | --- |

b)

ruchy ± 0,01 mm.

| 3.3.3.2.1.4. | Procedura badania |
| --- | --- |

3.3.3.2.1.4.

| 3.3.3.2.1.4.1. | Urządzenie sprzęgające musi być najpierw poddane wstępnemu obciążeniu ciągnącemu, które nie przekracza 15 % badawczego obciążenia ciągnącego określonego w pkt 3.3.3.2.1.4.2.
  Działanie opisane w pkt 3.3.3.2.1.4.1 należy powtórzyć przynajmniej dwukrotnie, rozpoczynając od obciążenia zerowego, które jest następnie stopniowo zwiększane, aż do osiągnięcia wartości określonej w pkt 3.3.3.2.1.4.1, a następnie zmniejszane do 500 daN; wartość stabilizującą obciążenia należy utrzymać co najmniej przez 60 sekund. |
| --- | --- |

3.3.3.2.1.4.1.

Działanie opisane w pkt 3.3.3.2.1.4.1 należy powtórzyć przynajmniej dwukrotnie, rozpoczynając od obciążenia zerowego, które jest następnie stopniowo zwiększane, aż do osiągnięcia wartości określonej w pkt 3.3.3.2.1.4.1, a następnie zmniejszane do 500 daN; wartość stabilizującą obciążenia należy utrzymać co najmniej przez 60 sekund.

| 3.3.3.2.1.4.2. | Dane zarejestrowane do celów sporządzenia krzywej obciążenia/deformacji w czasie ciągnięcia, lub wykres takiej krzywej otrzymany z drukarki podłączonej do maszyny ciągnącej, bazują tylko na obciążeniach rosnących, rozpoczynając od 500daN, w stosunku do środka odniesienia urządzenia sprzęgającego.
  Niedopuszczalne są uszkodzenia dla wartości rosnących do wartości ciągnącego obciążenia badawczego włącznie, które jest ustalone jako 1,5 raza dopuszczalna technicznie masa przyczepy; ponadto krzywa obciążenia/deformacji pokazuje równomierną progresję bez gwałtownych zmian na odcinku między 500 daN a 1⁄3 maksymalnego obciążenia ciągnącego.
  Trwała deformacja jest rejestrowana na krzywej deformacji/obciążenia w stosunku do obciążenia 500 daN po tym, jak badanie obciążenia zostało sprowadzone do tej wartości.
  Zarejestrowana wartość stałej deformacji nie może przekraczać 25 % maksymalnej występującej deformacji elastycznej. |
| --- | --- |

3.3.3.2.1.4.2.

Niedopuszczalne są uszkodzenia dla wartości rosnących do wartości ciągnącego obciążenia badawczego włącznie, które jest ustalone jako 1,5 raza dopuszczalna technicznie masa przyczepy; ponadto krzywa obciążenia/deformacji pokazuje równomierną progresję bez gwałtownych zmian na odcinku między 500 daN a 1⁄3 maksymalnego obciążenia ciągnącego.

Trwała deformacja jest rejestrowana na krzywej deformacji/obciążenia w stosunku do obciążenia 500 daN po tym, jak badanie obciążenia zostało sprowadzone do tej wartości.

Zarejestrowana wartość stałej deformacji nie może przekraczać 25 % maksymalnej występującej deformacji elastycznej.

| 3.3.3.2.1.5. | Badanie, o którym mowa w pkt 3.3.3.2.1.4.2, należy poprzedzić badaniem, w którym do środka odniesienia urządzenia sprzęgającego przykładane jest stopniowo wzrastające obciążenie wstępne wynoszące trzykrotną wartość maksymalnej dopuszczalnej siły pionowej (w daN, równej g · S/10) zalecanej przez producenta, rozpoczynając od wstępnego obciążenia wynoszącego 500 daN.
  Podczas badania deformacja urządzenia sprzęgającego nie może przekroczyć 10 % maksymalnej występującej deformacji elastycznej.
  Kontroli dokonuje się po cofnięciu siły pionowej (w daN, równej g · S/10) i powrocie do obciążenia wstępnego w wysokości 500 daN. |
| --- | --- |

3.3.3.2.1.5.

Podczas badania deformacja urządzenia sprzęgającego nie może przekroczyć 10 % maksymalnej występującej deformacji elastycznej.

Kontroli dokonuje się po cofnięciu siły pionowej (w daN, równej g · S/10) i powrocie do obciążenia wstępnego w wysokości 500 daN.

| 3.3.4. | Sprzęgi z zaczepem kołkowym (klasa h)
  Jak w pkt 3.3.1 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.3.4.

Jak w pkt 3.3.1 niniejszego załącznika.

| 3.3.5. | Górne sprzęgi dyszlowe nie obracające się wokół osi wzdłużnej (klasa q)
  Jak w pkt 3.3.3 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.3.5.

Jak w pkt 3.3.3 niniejszego załącznika.

| 3.3.6. | Płyty ustalające (dla wszystkich sprzęgów dyszlowych klas a, g i h, o ile występują)
  W przypadku zaczepów kulowych, sprzęgów hakowych i sprzęgów z zaczepem kołkowym oraz urządzeń równoważnych płyta ustalająca musi być badana pod kątem obciążenia siłą statyczną Fs stat = 0,6 D (pionowo w górę). Niedopuszczalne są pęknięcia ani przełomy, które mają wpływ na funkcjonowanie urządzenia sprzęgającego. |
| --- | --- |

3.3.6.

W przypadku zaczepów kulowych, sprzęgów hakowych i sprzęgów z zaczepem kołkowym oraz urządzeń równoważnych płyta ustalająca musi być badana pod kątem obciążenia siłą statyczną Fs stat = 0,6 D (pionowo w górę). Niedopuszczalne są pęknięcia ani przełomy, które mają wpływ na funkcjonowanie urządzenia sprzęgającego.

| 3.4. | Ucha dyszla (klasa d) |
| --- | --- |

3.4.

| 3.4.1. | Ucha dyszla (klasy d40-1 i d40-2) do górnych sprzęgów dyszlowych należy poddać tym samym badaniom dynamicznym i przyjąć równoważne założenia dotyczące obciążeń (zob. pkt 3.3.1).
  W przypadku uch dyszli stosowanych wyłącznie w przyczepach obciążonych należy przeprowadzić badanie przyjmując założenia dotyczące obciążenia poziomego.
  Badanie można przeprowadzić, przykładając siłę zmienną albo pulsującą, jak określono w pkt 3.3.1. |
| --- | --- |

3.4.1.

W przypadku uch dyszli stosowanych wyłącznie w przyczepach obciążonych należy przeprowadzić badanie przyjmując założenia dotyczące obciążenia poziomego.

Badanie można przeprowadzić, przykładając siłę zmienną albo pulsującą, jak określono w pkt 3.3.1.

| 3.4.2. | Ucha dyszla (klasa d50) do zaczepów, dyszli do ciągników lub sprzęgów z zaczepem kołkowym bada się w taki sam sposób jak ucha dyszla do górnych sprzęgów dyszlowych. |
| --- | --- |

3.4.2.

| 3.5. | Ucha dyszla (klasa r)
  Jak w pkt 3.3.3 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

3.5.

Jak w pkt 3.3.3 niniejszego załącznika.

| 3.6. | Ramy holownicze (klasa f) |
| --- | --- |

3.6.

| 3.6.1. | Ramy holownicze należy podczas badania poddać tym samym siłom co sprzęg. Obciążenie badawcze przykłada się w odległości poziomej i pionowej odpowiadającej położeniu urządzenia sprzęgającego, które powoduje najbardziej krytyczne naprężenia w ramie holowniczej. |
| --- | --- |

3.6.1.

| 3.6.2. | Przygotowanie badania
  Badania muszą być przeprowadzane zgodnie z pkt 3.3.3.2.1.2. |
| --- | --- |

3.6.2.

Badania muszą być przeprowadzane zgodnie z pkt 3.3.3.2.1.2.

| 3.6.3. | Urządzenia badawcze
  Urządzenia stosowane do zapisywania przykładanych obciążeń i ruchów muszą być zgodne z pkt 3.3.3.2.1.3. |
| --- | --- |

3.6.3.

Urządzenia stosowane do zapisywania przykładanych obciążeń i ruchów muszą być zgodne z pkt 3.3.3.2.1.3.

| 3.6.4. | Porównanie ram holowniczych
  Zamiast przeprowadzania obowiązkowych badań ramy holownicze można oceniać poprzez porównanie obliczeń. Porównywana rama musi być podobna pod względem głównych cech konstrukcyjnych do ramy poddanej badaniom. |
| --- | --- |

3.6.4.

Zamiast przeprowadzania obowiązkowych badań ramy holownicze można oceniać poprzez porównanie obliczeń. Porównywana rama musi być podobna pod względem głównych cech konstrukcyjnych do ramy poddanej badaniom.

| 3.7. | Dyszle (klasa e) |
| --- | --- |

3.7.

| 3.7.1. | Dyszle są badane w taki sam sposób jak sprzęgi dyszlowe (zob. pkt 3.3.1.). Organ udzielający homologacji lub placówka techniczna może odstąpić od badania zmęczeniowego, jeśli prosta konstrukcja elementu umożliwia teoretyczne sprawdzenie jego wytrzymałości.
  Obciążenia konstrukcyjne w celu teoretycznego sprawdzenia należy obliczyć w następujący sposób:





  Gdzie
  V jest amplitudą siły podaną w pkt 3.3.1.1.
  Fsc jest obliczonym obciążeniem pionowym.
  Dopuszczalne naprężenia muszą być zgodne z pkt 5.3 normy ISO 7641-1:1983.
  Dopuszczalne naprężenie spoiny nie może przekraczać 90 N/mm2.
  W przypadku dyszli wygiętych (np. łabędzia szyja) i w przypadku dyszli przyczep obciążonych uwzględnia się składową poziomą siły

  . |
| --- | --- |

3.7.1.

Obciążenia konstrukcyjne w celu teoretycznego sprawdzenia należy obliczyć w następujący sposób:

Formula

Gdzie

V jest amplitudą siły podaną w pkt 3.3.1.1.

Fsc jest obliczonym obciążeniem pionowym.

Dopuszczalne naprężenia muszą być zgodne z pkt 5.3 normy ISO 7641-1:1983.

Dopuszczalne naprężenie spoiny nie może przekraczać 90 N/mm2.

W przypadku dyszli wygiętych (np. łabędzia szyja) i w przypadku dyszli przyczep obciążonych uwzględnia się składową poziomą siły
  Formula
  .

| 3.7.2. | W przypadku dyszli przyczep obciążonych o swobodnym ruchu w płaszczyźnie pionowej poza badaniem zmęczeniowym lub teoretycznym sprawdzeniem wytrzymałości należy zweryfikować wytrzymałość na wyboczenie za pomocą obliczeń teoretycznych przy obciążeniu konstrukcyjnym

  lub za pomocą badania na wyboczenie przy obciążeniu konstrukcyjnym

  .
  Dopuszczalne naprężenia w przypadku obliczeń muszą być zgodne z pkt 3.7.1. |
| --- | --- |

3.7.2.

Dopuszczalne naprężenia w przypadku obliczeń muszą być zgodne z pkt 3.7.1.

| 3.7.3. | W przypadku osi kierowanych wytrzymałość na zginanie należy sprawdzić za pomocą obliczeń teoretycznych lub przez badanie na zginanie. Poziomą statyczną siłę boczną przykłada się w środku punktu sprzęgu. Wielkość tej siły należy dobrać w taki sposób, aby wokół środka przedniej osi powstał moment siły

  (kNm). Dopuszczalne naprężenia muszą być zgodne z pkt 3.7.1. |
| --- | --- |

3.7.3.

---

ZAŁĄCZNIK 7

Instalacja i specjalne wymogi

1.

Ciągniki

1.1.

Ciągnik może być wyposażony w co najmniej jedno mechaniczne urządzenie sprzęgające zgodnie z pkt 2.6. w związku załącznikiem 5 tabela 6.

1.2.

Jeśli ciągnik wyposażony jest w mechaniczne urządzenia sprzęgające określone w pkt 2.6, z uwzględnieniem tabeli 6 załącznika 5, co najmniej jedno z tych urządzeń musi mieć wartości charakterystyczne D, Dc, S, Av oraz vmaks. odpowiadające maksymalnym dopuszczalnym wartościom charakterystycznym ciągnika podanym przez jego producenta.

2.

Mechaniczne urządzenia sprzęgające pojazdów ciągniętych określone w pkt 2.6, z uwzględnieniem tabeli 6 załącznika 5, służące sprzężeniu pojazdu ciągniętego z ciągnikiem muszą mieć co najmniej wartości charakterystyczne D, Dc, S, Av i vmaks. odpowiadające maksymalnym dopuszczalnym wartościom charakterystycznym pojazdu ciągniętego podanym przez jego producenta.

---