# Dziennik Urzędowy C 148/2010

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2010.148.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 148 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 535 czerwca 2010 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2010.148.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 148

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 535 czerwca 2010

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2010/C 148/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 134 z 22.5.2010. | 1 |
| 2010/C 148/02 | Wyznaczenie sędziego zastępującego prezesa przy rozpatrywaniu wniosków o zastosowanie środków tymczasowych | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2010/C 148/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 134 z 22.5.2010.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

2010/C 148/02

Wyznaczenie sędziego zastępującego prezesa przy rozpatrywaniu wniosków o zastosowanie środków tymczasowych

1

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2010/C 148/03 | Sprawa C-433/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handens Tingsrätt — Szwecja) — postępowanie karne przeciwko Larsowi Sandströmowi (Dyrektywy 94/25/WE i 2003/44/WE — Zbliżanie ustawodawstw — Łodzie rekreacyjne — Zakaz użytkowania prywatnych jednostek pływających poza publicznymi drogami wodnymi — Artykuły 28 WE i 30 WE — Środki o skutku równoważnym — Dostęp do rynku — Przeszkoda — Ochrona środowiska naturalnego — Proporcjonalność — Dyrektywa 98/34/WE — Artykuł 8 — Zmiana ustawodawstwa krajowego — Obowiązek notyfikowania — Przesłanki) | 2 |
| 2010/C 148/04 | Sprawa C-73/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Nicolas Bressol, Anthony Wolf, Cédric Helie, Valérie Jabot, Claude Keusterickx, Denis Wilmet, Charlène Meurou, David Bacquart, Ayhar Gabriel Arslan, Yves Busegnies, Serge Clement, Sabine Gelaes, Etienne Dubuisson, Caroline Kinet, Dominique Peeters, Robert Lontie, Yannick Homerin, Isabelle Pochet, Walid Salem, Karin Van Loon, Olivier Leduc, Annick Van Wallendael, Dorothée Van Eecke, Olivier Ducruet, Céline Hinck, Nicole Arpigny, Eric De Gunsch, Thibaut De Mesmaeker, Mikel Ezquer, Constantino Balestra, Philippe Delince, Madeleine Merche, Jean-Pierre Saliez, Véronique de Mahieu, Muriel Alard, Danielle Collard, Pierre Castelein, Dominique De Crits, André Antoine, Christine Antierens, Brigitte Debert, Véronique Leloux, Patrick Parmentier, M. Simon, Céline Chaverot, Marine Guiet, Floriane Poirson, Laura Soumagne, Elodie Hamon, Benjamin Lombardet, Julie Mingant, Anne Simon, Anaïs Serrate, Sandrine Jadaud, Patricia Barbier, Laurence Coulon, Renée Hollestelle, Jacqueline Ghion, Pascale Schmitz, Sophie Thirion, Céline Vandeuren, Isabelle Compagnion przeciwko Gouvernement de la Communauté française (Obywatelstwo Unii — Artykuły 18 TFUE i 21 TFUE — Dyrektywa 2004/38/WE — Artykuł 24 ust. 1 — Swoboda pobytu — Zasada niedyskryminacji — Dostęp do szkolnictwa wyższego — Studenci, będący obywatelami jednego państwa członkowskiego i udający się do innego państwa członkowskiego w celu odbycia tam kształcenia — Limitowany przydział miejsc dla studentów nieposiadających miejsca zamieszkania w danym państwie na kierunkach kształcenia uniwersyteckiego w dziedzinie zdrowia publicznego — Uzasadnienie — Proporcjonalność — Zagrożenie dla jakości kształcenia w dziedzinach medycznych i paramedycznych — Ryzyko niedoboru dyplomowanych pracowników w specjalistycznych sektorach zdrowia publicznego) | 3 |
| 2010/C 148/05 | Sprawa C-91/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main — Niemcy) — Wall AG przeciwko Stadt Frankfurt am Main, Frankfurter Entsorgungs- und Service GmbH (FES) (Koncesje na usługi — Postępowanie w sprawie przyznania koncesji — Obowiązek przejrzystości — Późniejsze zastąpienie podwykonawcy) | 4 |
| 2010/C 148/06 | Sprawa C-96/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pest Megyei Bíróság — Republika Węgierska) — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft. przeciwko Adó — és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály (Swoboda przedsiębiorczości — Opodatkowanie bezpośrednie — Składka na szkolenie zawodowe — Podstawa obliczania składki do opłacenia przez przedsiębiorstwa mające siedzibę na terytorium krajowym — Uwzględnienie kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oddziałach w innym państwie członkowskim — Podwójne opodatkowanie — Możliwość obniżenia kwoty brutto składki) | 5 |
| 2010/C 148/07 | Sprawa C-215/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — E. Friz GmbH przeciwko Carstenowi von der Heydenowi (Ochrona konsumentów — Umowy zawarte poza lokalem przedsiębiorstwa — Zakres stosowania dyrektywy 85/577/EWG — Przystąpienie do zamkniętego funduszu rynku nieruchomości utworzonego w formie spółki osobowej prawa cywilnego — Odwołanie oświadczenia) | 5 |
| 2010/C 148/08 | Sprawa C-485/08 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Claudia Gualtieri przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Oddelegowany ekspert krajowy — Dieta dzienna — Zasada równego traktowania) | 6 |
| 2010/C 148/09 | Sprawa C-511/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Handelsgesellschaft Heinrich Heine GmbH przeciwko Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV (Dyrektywa 97/7/WE — Ochrona konsumentów — Umowy zawierane na odległość — Prawo odstąpienia od umowy — Obciążenie konsumenta kosztami wysłania towaru) | 6 |
| 2010/C 148/10 | Sprawa C-518/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Paris — Francja) — Fundación Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos przeciwko Société Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juanowi-Leonardowi Bonetowi Domenechowi, Eulalii-Maríi Bas Dalí, Maríi del Carmen Domenech Biosce, Antoniowi Domenechowi Biosce, Anie-Maríi Busquets Bonet, Mónice Busquets Bonet (Zbliżanie ustawodawstw — Własność intelektualna — Prawo autorskie i prawa pokrewne — Prawo autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki — Dyrektywa 2001/84/WE — Osoby uprawnione do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży po śmierci autora dzieła — Pojęcie następców prawnych — Przepisy krajowe utrzymujące przez okres 70 lat po śmierci autora zastrzeżenie prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży wyłącznie na rzecz spadkobierców ustawowych autora, z wyłączeniem spadkobierców i zapisobierców testamentowych — Zgodność z dyrektywą 2001/84) | 7 |
| 2010/C 148/11 | Sprawy połączone C-538/08 i C-33/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Hoge Raad der Nederlanden i Gerechtshof te Amsterdam — Niderlandy) — X Holding B.V. przeciwko Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Oracle Nederland BV przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09) (Szósta dyrektywa VAT — Prawo do odliczenia podatku naliczonego — Przepisy krajowe wyłączające prawo do odliczenia dla niektórych kategorii towarów i usług — Uprawnienie państw członkowskich do utrzymania w mocy zasad wyłączenia prawa do odliczenia istniejących w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy VAT — Zmiana po wejściu w życie tej dyrektywy) | 7 |
| 2010/C 148/12 | Sprawa C-542/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Friedrich G. Barth przeciwko Bundesministerium für Wissenschaft und Forschung (Swobodny przepływ osób — Pracownicy — Równość traktowania — Dodatek specjalny za wysługę lat dla profesorów uniwersyteckich przewidziany przez przepis krajowy, którego niezgodność z prawem wspólnotowym została stwierdzona na mocy wyroku Trybunału — Termin przedawnienia — Zasady równoważności i skuteczności) | 8 |
| 2010/C 148/13 | Sprawa C-38/09 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Ralf Schräder przeciwko Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (Odwołanie — Kontrola Trybunału — Rozporządzenia (WE) nr 2100/94 i 1239/95 — Rolnictwo — Wspólnotowy system ochrony odmian roślin — Odrębny charakter zgłoszonej odmiany — Powszechna znajomość danej odmiany — Dowód — Odmiana rośliny SUMCOL 01) | 9 |
| 2010/C 148/14 | Sprawa C-64/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2000/53/WE — Artykuł 5 ust. 3 i 4, art. 6 ust. 3 oraz art. 7 ust. 1 — Nieprawidłowa transpozycja) | 9 |
| 2010/C 148/15 | Sprawa C-294/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/43/WE — Ustawowe badania rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych — Brak pełnej transpozycji w wyznaczonym terminie — Brak podania do wiadomości przepisów, za pomocą których dokonano transpozycji) | 10 |
| 2010/C 148/16 | Sprawa C-80/09: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 5 lutego 2010 r. — Volker Mergel, Klaus Kampfenkel, Burkart Bill, Andreas Herden przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) — Odmowa rejestracji — Słowny znak towarowy Patentconsult — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne) | 10 |
| 2010/C 148/17 | Sprawa C-282/09 P: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 18 marca 2010 r. — Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Artykuł 119 regulaminu — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) — Odmowa rejestracji — Ocena całościowa w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem — Towary i usługi stanowiące jednorodne grupy — Odwołanie w części oczywiście bezzasadne, a w części oczywiście niedopuszczalne) | 11 |
| 2010/C 148/18 | Sprawa C-550/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 29 grudnia 2009 r. — Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof przeciwko E i F | 11 |
| 2010/C 148/19 | Sprawa C-81/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 30 listopada 2009 r. w sprawach połączonych T-427/04 i T-17/05 Republika Francuska i France Télécom przeciwko Komisji, wniesione w dniu 12 lutego 2010 r. przez France Télécom SA | 12 |
| 2010/C 148/20 | Sprawa C-120/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 5 marca 2010 r. — European Air Transport SA przeciwko Collège d’Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale | 13 |
| 2010/C 148/21 | Sprawa C-123/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 8 marca 2010 r. — Waltraud Brachner przeciwko Pensionsversicherungsanstalt | 14 |
| 2010/C 148/22 | Sprawa C-131/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 12 marca 2010 r. — Corman SA przeciwko Bureau d'intervention et de restitution belge (BIRB) | 14 |
| 2010/C 148/23 | Sprawa C-133/10: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii | 15 |
| 2010/C 148/24 | Sprawa C-137/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 15 marca 2010 r. — Wspólnoty Europejskie przeciwko Région de Bruxelles-Capitale | 15 |
| 2010/C 148/25 | Sprawa C-138/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen Sad Sofia-grad (Bułgaria) w dniu 15 marca 2010 r. — DP grup EOOD przeciwko Direktor na Agentsia Mitnitsi | 16 |
| 2010/C 148/26 | Sprawa C-144/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin (Niemcy) w dniu 18 marca 2010 r. — Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts przeciwko JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch | 17 |
| 2010/C 148/27 | Sprawa C-145/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien (Austria) w dniu 22 marca 2010 r. — Eva-Maria Painer przeciwko Standard VerlagsGmbH, Axel Springer AG, Süddeutsche Zeitung GmbH, SPIEGEL-Verlag Rudolf AUGSTEIN GmbH & Co KG, Verlag M. DuMont Schauberg Expedition der Kölnischen Zeitung GmbH & Co KG | 17 |
| 2010/C 148/28 | Sprawa C-146/10: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii | 18 |
| 2010/C 148/29 | Sprawa C-147/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, w dniu 29 marca 2010 r. — British Sugar plc przeciwko Rural Payments Agency, an Executive Agency of the Department for Environment, Food and Rural Affairs | 19 |
| 2010/C 148/30 | Sprawa C-149/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Grecja) w dniu 29 marca 2010 r. — Zoi Chatzi przeciwko Ypourgos Oikonomikon | 20 |
| 2010/C 148/31 | Sprawa C-152/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 31 marca 2010 r. — Unimedical A/S przeciwko Skatteministeriet | 20 |
| 2010/C 148/32 | Sprawa C-156/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 21 stycznia 2010 r. w sprawie T-34/07 Karen Goncharov przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM: DSB, wniesione w dniu 6 kwietnia 2010 r. przez Karena Goncharova | 21 |
| 2010/C 148/33 | Sprawa C-161/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Paris (Francja) w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Olivier Martinez, Robert Martinez przeciwko MGN Limited | 21 |
| 2010/C 148/34 | Sprawa C-307/08: Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 19 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii | 22 |
| 2010/C 148/35 | Sprawa C-450/08: Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 12 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Tübingen — Niemcy) — FGK Gesellschaft für Antriebsmechanik mbH przeciwko Notar Gerhard Schwenkel, przy udziale: Präsidentin des Landgericht Tübingen | 22 |
| 2010/C 148/36 | Sprawa C-26/09: Postanowienie prezesa trzeciej izby Trybunału z dnia 5 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — The Motor Insurers’ Bureau przeciwko Helphire (UK) Limited, Angel Assistance Limited | 22 |
| 2010/C 148/37 | Sprawa C-172/09: Postanowienie prezesa szóstej izby Trybunału z dnia 10 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej | 23 |
| 2010/C 148/38 | Sprawa C-223/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej | 23 |
| 2010/C 148/39 | Sprawa C-370/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 lutego 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej | 23 |
| 2010/C 148/40 | Sprawy połączone C-411/09 do C-420/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 19 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Nanterre — Francja) — Tereos, Vermandoise Industries SA, Sucreries de Toury et Usines annexes SA, Roquette Frères SA, Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA, Cristal Union, Lesaffre Frères SA, Sucrerie Bourdon, SAFBA, Sucreries du Marquenterre SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers | 23 |
| | Sąd |
| 2010/C 148/41 | Sprawa T-446/05: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Amann & Söhne i Cousin Filterie przeciwko Komisji Europejskiej (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek nici przemysłowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Pojęcie jednolitego naruszenia — Definicja rynku — Grzywny — Górna granica grzywny — Waga i czas trwania naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Proporcjonalność — Równość traktowania — Prawo do obrony — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien) | 24 |
| 2010/C 148/42 | Sprawa T-448/05: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Oxley Threads przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek nici przemysłowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Pojęcie jednolitego naruszenia — Definicja rynku — Grzywny — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Proporcjonalność — Równość traktowania — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien) | 24 |
| 2010/C 148/43 | Sprawa T-452/05: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — BST przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek nici przemysłowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Grzywny — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Odpowiedzialność pozaumowna — Ujawnienie informacji o charakterze poufnym — Szkoda — Związek przyczynowy) | 25 |
| 2010/C 148/44 | Sprawy połączone T-456/05 i T-457/05: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Gütermann i Zwicky przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek nici przemysłowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Grzywny — Waga naruszenia — Rzeczywisty wpływ na rynek — Czas trwania naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca w toku postępowania administracyjnego — Proporcjonalność — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien) | 25 |
| 2010/C 148/45 | Sprawa T-103/06: Wyrok Sądu z dnia 13 kwietnia 2010 r. — Esotrade przeciwko OHIM — Segura Sánchez (YoKaNa) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego YoKaNa — Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe YOKONO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 26 |
| 2010/C 148/46 | Sprawa T-488/07: Wyrok Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Cabel Hall Citrus przeciwko OHIM — Casur (EGLÉFRUIT) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowny wspólnotowy znak towarowy EGLÉFRUIT — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy UGLI i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy UGLI Fruit — but the affliction is only skin deep — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 26 |
| 2010/C 148/47 | Sprawa T-187/08: Wyrok Sądu z dnia 20 kwietnia 2010 r. — Rodd & Gunn Australia przeciwko OHIM (Przedstawienie psa) (Wspólnotowy znak towarowy — Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający psa — Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu rejestracji — Wniosek o przedłużenie rejestracji znaku towarowego — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 78 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 27 |
| 2010/C 148/48 | Sprawa T-249/08: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Coin przeciwko OHIM– Dynamiki Zoi (Fitcoin) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Fitcoin — Wcześniejsze, krajowe, międzynarodowy i wspólnotowy, graficzne znaki towarowe coin — Względna podstawa odmowy rejestracji — Właściwy krąg odbiorców — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenie (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 27 |
| 2010/C 148/49 | Sprawy T-274/08 i T-275/08: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2010 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji Europejskiej (EFRG — Rozliczanie rachunków agencji płatniczych państw członkowskich w zakresie wydatków finansowanych przez EFRG — Kwoty podlegające zwrotowi przez Republikę Włoską w związku z nieodzyskaniem w przewidzianych terminach — Pojęcie konsekwencji finansowych — Uwzględnienie odsetek — Artykuł 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005) | 28 |
| 2010/C 148/50 | Sprawa T-361/08: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Peek & Cloppenburg i van Graaf przeciwko OHIM — Queen Sirikit Institute of Sericulture (Thai Silk) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego Thai Silk — Wcześniejszy krajowy graficzny znak towarowy przedstawiający ptaka — Dopuszczalność skargi — Podstawa odmowy — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 28 |
| 2010/C 148/51 | Sprawa T-514/08: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2010 r. — Laboratorios Byly przeciwko OHIM — Ginis (BILLY'S Products) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BILLY’S Products — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe BYLY i byly — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 29 |
| 2010/C 148/52 | Sprawa T-7/09: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Schunk przeciwko OHIM (Przedstawienie części trzpienia) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego część trzpienia z trzema rowkami — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009)) | 29 |
| 2010/C 148/53 | Sprawa T-225/09: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Claro przeciwko OHIM — Telefónica (Claro) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego Claro — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy CLARO — Niedopuszczalność odwołania wniesionego do izby odwoławczej — Artykuły 59 i 62 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 60 i 64 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Zasada 49 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95) | 30 |
| 2010/C 148/54 | Sprawy połączone od T-529/08 do T-531/08: Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2010 r. — Diputación Foral de Álava i in. przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Korzyści podatkowe — Odzyskanie pomocy państwa uznanej za bezprawną — Zastosowanie systemu procentu składanego — Akt potwierdzający — Niedopuszczalność) | 30 |
| 2010/C 148/55 | Sprawa T-16/09 P: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Rozsądny termin na zgłoszenie wniosku o odszkodowanie — Przekroczenie terminu — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne) | 31 |
| 2010/C 148/56 | Sprawa T-527/09: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Ayadi przeciwko Komisji | 31 |
| 2010/C 148/57 | Sprawa T-117/10: Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji | 32 |
| 2010/C 148/58 | Sprawa T-122/10: Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2010 r. — USFSPEI i in. przeciwko Radzie | 33 |
| 2010/C 148/59 | Sprawa T-125/10: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2010 r. — Amecke Fruchtsaft przeciwko OHIM — Uhse (69 Sex up) | 34 |
| 2010/C 148/60 | Sprawa T-131/10: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2010 r. — Saupiquet przeciwko Komisji | 34 |
| 2010/C 148/61 | Sprawa T-132/10: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2010 r. — Communauté de communes de Lacq przeciwko Komisji | 35 |
| 2010/C 148/62 | Sprawa T-134/10: Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2010 r. — FESI przeciwko Radzie | 36 |
| 2010/C 148/63 | Sprawa T-136/10: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2010 r. — M przeciwko EMEA | 37 |
| 2010/C 148/64 | Sprawa T-137/10: Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2010 r. — CBI przeciwko Komisji | 38 |
| 2010/C 148/65 | Sprawa T-139/10: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Milux przeciwko OHIM (REFLUXCONTROL) | 39 |
| 2010/C 148/66 | Sprawa T-140/10: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. Hans Günter Söns przeciwko OHIM — Settimio (GREAT CHINA WALL) | 39 |
| 2010/C 148/67 | Sprawa T-145/10: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2010 r. — Solae przeciwko OHIM — Délitaste (alpha taste) | 40 |
| 2010/C 148/68 | Sprawa T-147/10: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2010 r. — Meda Pharma przeciwko OHIM — Nycomed (ALLERNIL) | 40 |
| 2010/C 148/69 | Sprawa T-148/10: Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2010 r. — Hynix Semiconductor przeciwko Komisji | 41 |
| 2010/C 148/70 | Sprawa T-149/10: Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2010 r. — Hynix Semiconductor przeciwko Komisji | 42 |
| 2010/C 148/71 | Sprawa T-150/10: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Telefónica O2 Germany GmbH & Co. OHG przeciwko OHMI — Loopia (LOOPIA) | 43 |
| 2010/C 148/72 | Sprawa T-151/10: Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2010 r. — Bank Nederlandse Gemeenten przeciwko Komisji | 43 |
| 2010/C 148/73 | Sprawa T-152/10: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2010 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Azzedine Alaïa (ALIA) | 44 |
| 2010/C 148/74 | Sprawa T-153/10: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Schneider España de Informática przeciwko Komisji | 45 |
| 2010/C 148/75 | Sprawa T-156/10: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Confederación de Cooperativas Agrarias de España i CEPES przeciwko Komisji | 46 |
| 2010/C 148/76 | Sprawa T-157/10: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2010 r. — Barilla przeciwko OHIM — Brauerei Schlösser (ALIXIR) | 47 |
| 2010/C 148/77 | Sprawa T-161/10: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2010 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Tecnifar (E-PLEX) | 47 |
| 2010/C 148/78 | Sprawa T-165/10: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2010 r. — Grupo Osborne przeciwko OHIM — Confecciones Sanfertús (TORO) | 48 |
| 2010/C 148/79 | Sprawa T-169/10: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2010 r. — Grupo Osborne przeciwko OHIM — Industria Licorera Quezalteca (TORO XL) | 49 |
| 2010/C 148/80 | Sprawa T-171/10: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2010 r. — Slovak Telekom a.s. przeciwko Komisji | 49 |
| 2010/C 148/81 | Sprawa T-279/07: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Francja przeciwko Komisji | 50 |
| 2010/C 148/82 | Sprawa T-289/07: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Caisse Nationale des Caisses d'Epargne et de Prévoyance przeciwko Komisji | 50 |
| 2010/C 148/83 | Sprawa T-345/07: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Banque Postale przeciwko Komisji | 51 |
| 2010/C 148/84 | Sprawa T-431/08: Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Bulur Giyim Sanayi ve Ticaret Sirketi przeciwko OHIM — Denim (VIGOSS) | 51 |
| 2010/C 148/85 | Sprawa T-527/08: Postanowienie Sądu z dnia 26 marca 2010 r. — Komisja przeciwko TMT Pragma | 51 |
| 2010/C 148/86 | Sprawa T-533/08: Postanowienie Sądu z dnia 19 marca 2010 r. — Telekomunikacja Polska przeciwko Komisji | 51 |
| 2010/C 148/87 | Sprawa T-45/09: Postanowienie Sądu z dnia 22 marca 2010 r. — Al Barakaat International Foundation przeciwko Komisji | 51 |
| 2010/C 148/88 | Sprawa T-256/09: Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Aecops przeciwko Komisji | 51 |
| 2010/C 148/89 | Sprawa T-257/09: Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Aecops przeciwko Komisji | 51 |
| 2010/C 148/90 | Sprawa T-26/10: Postanowienie Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Alibaba Group przeciwko OHIM — allpay.net (ALIPAY) | 51 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2010/C 148/91 | Sprawa F-2/07: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Matos Martins przeciwko Komisji (Służba publiczna — Pracownicy kontraktowi — Zaproszenie do wyrażenia zainteresowania — Testy preselekcyjne — Dostęp do dokumentów) | 52 |
| 2010/C 148/92 | Sprawa F-104/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Angelidis przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Wolne stanowisko — Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność decyzji o powołaniu — Nowe ogłoszenie o wolnym stanowisku — Uzasadnione oczekiwania — Zasada ekspektatywy rozwoju kariery urzędników — Równość traktowania — Zasada dobrej administracji — Obowiązek staranności — Oczywisty błąd w ocenie — Nadużycie władzy) | 52 |
| 2010/C 148/93 | Sprawa F-4/09: Wyrok Sądu 15 kwietnia 2010 r. do spraw Służby Publicznej z dnia — de Britto Patricio-Dias przeciwko Komisji. (Służba publiczna — Urzędnicy — Przydział służbowy — Przeniesienie z urzędu — Interes służby — Związek między grupą zaszeregowania a stanowiskiem — Prawa do obrony — Uzasadnienie) | 53 |
| 2010/C 148/94 | Sprawa F-102/08: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 25 marca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Przeprowadzka rzeczy osobistych skarżącego — Skarga odszkodowawcza — Skarga oczywiście niedopuszczalna — Skarga oczywiście pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej — Artykuł 94 regulaminu postępowania) | 53 |
| 2010/C 148/95 | Sprawa F-96/09: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Cuallado Martorell przeciwko Komisji | 54 |
| 2010/C 148/96 | Sprawa F-22/10: Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2010 r. — Bombín Bombín przeciwko Komisji | 54 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2010/C 148/03

Sprawa C-433/05: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handens Tingsrätt — Szwecja) — postępowanie karne przeciwko Larsowi Sandströmowi (Dyrektywy 94/25/WE i 2003/44/WE — Zbliżanie ustawodawstw — Łodzie rekreacyjne — Zakaz użytkowania prywatnych jednostek pływających poza publicznymi drogami wodnymi — Artykuły 28 WE i 30 WE — Środki o skutku równoważnym — Dostęp do rynku — Przeszkoda — Ochrona środowiska naturalnego — Proporcjonalność — Dyrektywa 98/34/WE — Artykuł 8 — Zmiana ustawodawstwa krajowego — Obowiązek notyfikowania — Przesłanki)

2

2010/C 148/04

Sprawa C-73/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Nicolas Bressol, Anthony Wolf, Cédric Helie, Valérie Jabot, Claude Keusterickx, Denis Wilmet, Charlène Meurou, David Bacquart, Ayhar Gabriel Arslan, Yves Busegnies, Serge Clement, Sabine Gelaes, Etienne Dubuisson, Caroline Kinet, Dominique Peeters, Robert Lontie, Yannick Homerin, Isabelle Pochet, Walid Salem, Karin Van Loon, Olivier Leduc, Annick Van Wallendael, Dorothée Van Eecke, Olivier Ducruet, Céline Hinck, Nicole Arpigny, Eric De Gunsch, Thibaut De Mesmaeker, Mikel Ezquer, Constantino Balestra, Philippe Delince, Madeleine Merche, Jean-Pierre Saliez, Véronique de Mahieu, Muriel Alard, Danielle Collard, Pierre Castelein, Dominique De Crits, André Antoine, Christine Antierens, Brigitte Debert, Véronique Leloux, Patrick Parmentier, M. Simon, Céline Chaverot, Marine Guiet, Floriane Poirson, Laura Soumagne, Elodie Hamon, Benjamin Lombardet, Julie Mingant, Anne Simon, Anaïs Serrate, Sandrine Jadaud, Patricia Barbier, Laurence Coulon, Renée Hollestelle, Jacqueline Ghion, Pascale Schmitz, Sophie Thirion, Céline Vandeuren, Isabelle Compagnion przeciwko Gouvernement de la Communauté française (Obywatelstwo Unii — Artykuły 18 TFUE i 21 TFUE — Dyrektywa 2004/38/WE — Artykuł 24 ust. 1 — Swoboda pobytu — Zasada niedyskryminacji — Dostęp do szkolnictwa wyższego — Studenci, będący obywatelami jednego państwa członkowskiego i udający się do innego państwa członkowskiego w celu odbycia tam kształcenia — Limitowany przydział miejsc dla studentów nieposiadających miejsca zamieszkania w danym państwie na kierunkach kształcenia uniwersyteckiego w dziedzinie zdrowia publicznego — Uzasadnienie — Proporcjonalność — Zagrożenie dla jakości kształcenia w dziedzinach medycznych i paramedycznych — Ryzyko niedoboru dyplomowanych pracowników w specjalistycznych sektorach zdrowia publicznego)

3

2010/C 148/05

Sprawa C-91/08: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main — Niemcy) — Wall AG przeciwko Stadt Frankfurt am Main, Frankfurter Entsorgungs- und Service GmbH (FES) (Koncesje na usługi — Postępowanie w sprawie przyznania koncesji — Obowiązek przejrzystości — Późniejsze zastąpienie podwykonawcy)

4

2010/C 148/06

Sprawa C-96/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pest Megyei Bíróság — Republika Węgierska) — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft. przeciwko Adó — és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály (Swoboda przedsiębiorczości — Opodatkowanie bezpośrednie — Składka na szkolenie zawodowe — Podstawa obliczania składki do opłacenia przez przedsiębiorstwa mające siedzibę na terytorium krajowym — Uwzględnienie kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oddziałach w innym państwie członkowskim — Podwójne opodatkowanie — Możliwość obniżenia kwoty brutto składki)

5

2010/C 148/07

Sprawa C-215/08: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — E. Friz GmbH przeciwko Carstenowi von der Heydenowi (Ochrona konsumentów — Umowy zawarte poza lokalem przedsiębiorstwa — Zakres stosowania dyrektywy 85/577/EWG — Przystąpienie do zamkniętego funduszu rynku nieruchomości utworzonego w formie spółki osobowej prawa cywilnego — Odwołanie oświadczenia)

5

2010/C 148/08

Sprawa C-485/08 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Claudia Gualtieri przeciwko Komisji Europejskiej (Odwołanie — Oddelegowany ekspert krajowy — Dieta dzienna — Zasada równego traktowania)

6

2010/C 148/09

Sprawa C-511/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Handelsgesellschaft Heinrich Heine GmbH przeciwko Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV (Dyrektywa 97/7/WE — Ochrona konsumentów — Umowy zawierane na odległość — Prawo odstąpienia od umowy — Obciążenie konsumenta kosztami wysłania towaru)

6

2010/C 148/10

Sprawa C-518/08: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Paris — Francja) — Fundación Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos przeciwko Société Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juanowi-Leonardowi Bonetowi Domenechowi, Eulalii-Maríi Bas Dalí, Maríi del Carmen Domenech Biosce, Antoniowi Domenechowi Biosce, Anie-Maríi Busquets Bonet, Mónice Busquets Bonet (Zbliżanie ustawodawstw — Własność intelektualna — Prawo autorskie i prawa pokrewne — Prawo autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki — Dyrektywa 2001/84/WE — Osoby uprawnione do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży po śmierci autora dzieła — Pojęcie następców prawnych — Przepisy krajowe utrzymujące przez okres 70 lat po śmierci autora zastrzeżenie prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży wyłącznie na rzecz spadkobierców ustawowych autora, z wyłączeniem spadkobierców i zapisobierców testamentowych — Zgodność z dyrektywą 2001/84)

7

2010/C 148/11

Sprawy połączone C-538/08 i C-33/09: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Hoge Raad der Nederlanden i Gerechtshof te Amsterdam — Niderlandy) — X Holding B.V. przeciwko Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Oracle Nederland BV przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09) (Szósta dyrektywa VAT — Prawo do odliczenia podatku naliczonego — Przepisy krajowe wyłączające prawo do odliczenia dla niektórych kategorii towarów i usług — Uprawnienie państw członkowskich do utrzymania w mocy zasad wyłączenia prawa do odliczenia istniejących w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy VAT — Zmiana po wejściu w życie tej dyrektywy)

7

2010/C 148/12

Sprawa C-542/08: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Friedrich G. Barth przeciwko Bundesministerium für Wissenschaft und Forschung (Swobodny przepływ osób — Pracownicy — Równość traktowania — Dodatek specjalny za wysługę lat dla profesorów uniwersyteckich przewidziany przez przepis krajowy, którego niezgodność z prawem wspólnotowym została stwierdzona na mocy wyroku Trybunału — Termin przedawnienia — Zasady równoważności i skuteczności)

8

2010/C 148/13

Sprawa C-38/09 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Ralf Schräder przeciwko Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (Odwołanie — Kontrola Trybunału — Rozporządzenia (WE) nr 2100/94 i 1239/95 — Rolnictwo — Wspólnotowy system ochrony odmian roślin — Odrębny charakter zgłoszonej odmiany — Powszechna znajomość danej odmiany — Dowód — Odmiana rośliny SUMCOL 01)

9

2010/C 148/14

Sprawa C-64/09: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2000/53/WE — Artykuł 5 ust. 3 i 4, art. 6 ust. 3 oraz art. 7 ust. 1 — Nieprawidłowa transpozycja)

9

2010/C 148/15

Sprawa C-294/09: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/43/WE — Ustawowe badania rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych — Brak pełnej transpozycji w wyznaczonym terminie — Brak podania do wiadomości przepisów, za pomocą których dokonano transpozycji)

10

2010/C 148/16

Sprawa C-80/09: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 5 lutego 2010 r. — Volker Mergel, Klaus Kampfenkel, Burkart Bill, Andreas Herden przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) — Odmowa rejestracji — Słowny znak towarowy Patentconsult — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

10

2010/C 148/17

Sprawa C-282/09 P: Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 18 marca 2010 r. — Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Odwołanie — Artykuł 119 regulaminu — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) — Odmowa rejestracji — Ocena całościowa w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem — Towary i usługi stanowiące jednorodne grupy — Odwołanie w części oczywiście bezzasadne, a w części oczywiście niedopuszczalne)

11

2010/C 148/18

Sprawa C-550/09: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 29 grudnia 2009 r. — Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof przeciwko E i F

11

2010/C 148/19

Sprawa C-81/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 30 listopada 2009 r. w sprawach połączonych T-427/04 i T-17/05 Republika Francuska i France Télécom przeciwko Komisji, wniesione w dniu 12 lutego 2010 r. przez France Télécom SA

12

2010/C 148/20

Sprawa C-120/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 5 marca 2010 r. — European Air Transport SA przeciwko Collège d’Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale

13

2010/C 148/21

Sprawa C-123/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 8 marca 2010 r. — Waltraud Brachner przeciwko Pensionsversicherungsanstalt

14

2010/C 148/22

Sprawa C-131/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 12 marca 2010 r. — Corman SA przeciwko Bureau d'intervention et de restitution belge (BIRB)

14

2010/C 148/23

Sprawa C-133/10: Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

15

2010/C 148/24

Sprawa C-137/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 15 marca 2010 r. — Wspólnoty Europejskie przeciwko Région de Bruxelles-Capitale

15

2010/C 148/25

Sprawa C-138/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen Sad Sofia-grad (Bułgaria) w dniu 15 marca 2010 r. — DP grup EOOD przeciwko Direktor na Agentsia Mitnitsi

16

2010/C 148/26

Sprawa C-144/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin (Niemcy) w dniu 18 marca 2010 r. — Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts przeciwko JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch

17

2010/C 148/27

Sprawa C-145/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien (Austria) w dniu 22 marca 2010 r. — Eva-Maria Painer przeciwko Standard VerlagsGmbH, Axel Springer AG, Süddeutsche Zeitung GmbH, SPIEGEL-Verlag Rudolf AUGSTEIN GmbH & Co KG, Verlag M. DuMont Schauberg Expedition der Kölnischen Zeitung GmbH & Co KG

17

2010/C 148/28

Sprawa C-146/10: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

18

2010/C 148/29

Sprawa C-147/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, w dniu 29 marca 2010 r. — British Sugar plc przeciwko Rural Payments Agency, an Executive Agency of the Department for Environment, Food and Rural Affairs

19

2010/C 148/30

Sprawa C-149/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Grecja) w dniu 29 marca 2010 r. — Zoi Chatzi przeciwko Ypourgos Oikonomikon

20

2010/C 148/31

Sprawa C-152/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 31 marca 2010 r. — Unimedical A/S przeciwko Skatteministeriet

20

2010/C 148/32

Sprawa C-156/10 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 21 stycznia 2010 r. w sprawie T-34/07 Karen Goncharov przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM: DSB, wniesione w dniu 6 kwietnia 2010 r. przez Karena Goncharova

21

2010/C 148/33

Sprawa C-161/10: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Paris (Francja) w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Olivier Martinez, Robert Martinez przeciwko MGN Limited

21

2010/C 148/34

Sprawa C-307/08: Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 19 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

22

2010/C 148/35

Sprawa C-450/08: Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 12 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Tübingen — Niemcy) — FGK Gesellschaft für Antriebsmechanik mbH przeciwko Notar Gerhard Schwenkel, przy udziale: Präsidentin des Landgericht Tübingen

22

2010/C 148/36

Sprawa C-26/09: Postanowienie prezesa trzeciej izby Trybunału z dnia 5 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — The Motor Insurers’ Bureau przeciwko Helphire (UK) Limited, Angel Assistance Limited

22

2010/C 148/37

Sprawa C-172/09: Postanowienie prezesa szóstej izby Trybunału z dnia 10 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

23

2010/C 148/38

Sprawa C-223/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

23

2010/C 148/39

Sprawa C-370/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 lutego 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

23

2010/C 148/40

Sprawy połączone C-411/09 do C-420/09: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 19 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Nanterre — Francja) — Tereos, Vermandoise Industries SA, Sucreries de Toury et Usines annexes SA, Roquette Frères SA, Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA, Cristal Union, Lesaffre Frères SA, Sucrerie Bourdon, SAFBA, Sucreries du Marquenterre SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

23

Sąd

2010/C 148/41

Sprawa T-446/05: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Amann & Söhne i Cousin Filterie przeciwko Komisji Europejskiej (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek nici przemysłowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Pojęcie jednolitego naruszenia — Definicja rynku — Grzywny — Górna granica grzywny — Waga i czas trwania naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Proporcjonalność — Równość traktowania — Prawo do obrony — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien)

24

2010/C 148/42

Sprawa T-448/05: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Oxley Threads przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek nici przemysłowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Pojęcie jednolitego naruszenia — Definicja rynku — Grzywny — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Proporcjonalność — Równość traktowania — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien)

24

2010/C 148/43

Sprawa T-452/05: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — BST przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek nici przemysłowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Grzywny — Waga naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca — Odpowiedzialność pozaumowna — Ujawnienie informacji o charakterze poufnym — Szkoda — Związek przyczynowy)

25

2010/C 148/44

Sprawy połączone T-456/05 i T-457/05: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Gütermann i Zwicky przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Europejski rynek nici przemysłowych — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG — Grzywny — Waga naruszenia — Rzeczywisty wpływ na rynek — Czas trwania naruszenia — Okoliczności łagodzące — Współpraca w toku postępowania administracyjnego — Proporcjonalność — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien)

25

2010/C 148/45

Sprawa T-103/06: Wyrok Sądu z dnia 13 kwietnia 2010 r. — Esotrade przeciwko OHIM — Segura Sánchez (YoKaNa) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego YoKaNa — Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe YOKONO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

26

2010/C 148/46

Sprawa T-488/07: Wyrok Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Cabel Hall Citrus przeciwko OHIM — Casur (EGLÉFRUIT) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowny wspólnotowy znak towarowy EGLÉFRUIT — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy UGLI i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy UGLI Fruit — but the affliction is only skin deep — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

26

2010/C 148/47

Sprawa T-187/08: Wyrok Sądu z dnia 20 kwietnia 2010 r. — Rodd & Gunn Australia przeciwko OHIM (Przedstawienie psa) (Wspólnotowy znak towarowy — Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający psa — Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu rejestracji — Wniosek o przedłużenie rejestracji znaku towarowego — Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego — Artykuł 78 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

27

2010/C 148/48

Sprawa T-249/08: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Coin przeciwko OHIM– Dynamiki Zoi (Fitcoin) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Fitcoin — Wcześniejsze, krajowe, międzynarodowy i wspólnotowy, graficzne znaki towarowe coin — Względna podstawa odmowy rejestracji — Właściwy krąg odbiorców — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenie (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

27

2010/C 148/49

Sprawy T-274/08 i T-275/08: Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2010 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji Europejskiej (EFRG — Rozliczanie rachunków agencji płatniczych państw członkowskich w zakresie wydatków finansowanych przez EFRG — Kwoty podlegające zwrotowi przez Republikę Włoską w związku z nieodzyskaniem w przewidzianych terminach — Pojęcie konsekwencji finansowych — Uwzględnienie odsetek — Artykuł 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005)

28

2010/C 148/50

Sprawa T-361/08: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Peek & Cloppenburg i van Graaf przeciwko OHIM — Queen Sirikit Institute of Sericulture (Thai Silk) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego Thai Silk — Wcześniejszy krajowy graficzny znak towarowy przedstawiający ptaka — Dopuszczalność skargi — Podstawa odmowy — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

28

2010/C 148/51

Sprawa T-514/08: Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2010 r. — Laboratorios Byly przeciwko OHIM — Ginis (BILLY'S Products) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BILLY’S Products — Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe BYLY i byly — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Podobieństwo oznaczeń — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

29

2010/C 148/52

Sprawa T-7/09: Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Schunk przeciwko OHIM (Przedstawienie części trzpienia) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego część trzpienia z trzema rowkami — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

29

2010/C 148/53

Sprawa T-225/09: Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Claro przeciwko OHIM — Telefónica (Claro) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego Claro — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy CLARO — Niedopuszczalność odwołania wniesionego do izby odwoławczej — Artykuły 59 i 62 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 60 i 64 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) — Zasada 49 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

30

2010/C 148/54

Sprawy połączone od T-529/08 do T-531/08: Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2010 r. — Diputación Foral de Álava i in. przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Pomoc państwa — Korzyści podatkowe — Odzyskanie pomocy państwa uznanej za bezprawną — Zastosowanie systemu procentu składanego — Akt potwierdzający — Niedopuszczalność)

30

2010/C 148/55

Sprawa T-16/09 P: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Rozsądny termin na zgłoszenie wniosku o odszkodowanie — Przekroczenie terminu — Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

31

2010/C 148/56

Sprawa T-527/09: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Ayadi przeciwko Komisji

31

2010/C 148/57

Sprawa T-117/10: Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji

32

2010/C 148/58

Sprawa T-122/10: Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2010 r. — USFSPEI i in. przeciwko Radzie

33

2010/C 148/59

Sprawa T-125/10: Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2010 r. — Amecke Fruchtsaft przeciwko OHIM — Uhse (69 Sex up)

34

2010/C 148/60

Sprawa T-131/10: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2010 r. — Saupiquet przeciwko Komisji

34

2010/C 148/61

Sprawa T-132/10: Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2010 r. — Communauté de communes de Lacq przeciwko Komisji

35

2010/C 148/62

Sprawa T-134/10: Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2010 r. — FESI przeciwko Radzie

36

2010/C 148/63

Sprawa T-136/10: Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2010 r. — M przeciwko EMEA

37

2010/C 148/64

Sprawa T-137/10: Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2010 r. — CBI przeciwko Komisji

38

2010/C 148/65

Sprawa T-139/10: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Milux przeciwko OHIM (REFLUXCONTROL)

39

2010/C 148/66

Sprawa T-140/10: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. Hans Günter Söns przeciwko OHIM — Settimio (GREAT CHINA WALL)

39

2010/C 148/67

Sprawa T-145/10: Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2010 r. — Solae przeciwko OHIM — Délitaste (alpha taste)

40

2010/C 148/68

Sprawa T-147/10: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2010 r. — Meda Pharma przeciwko OHIM — Nycomed (ALLERNIL)

40

2010/C 148/69

Sprawa T-148/10: Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2010 r. — Hynix Semiconductor przeciwko Komisji

41

2010/C 148/70

Sprawa T-149/10: Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2010 r. — Hynix Semiconductor przeciwko Komisji

42

2010/C 148/71

Sprawa T-150/10: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Telefónica O2 Germany GmbH & Co. OHG przeciwko OHMI — Loopia (LOOPIA)

43

2010/C 148/72

Sprawa T-151/10: Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2010 r. — Bank Nederlandse Gemeenten przeciwko Komisji

43

2010/C 148/73

Sprawa T-152/10: Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2010 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Azzedine Alaïa (ALIA)

44

2010/C 148/74

Sprawa T-153/10: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Schneider España de Informática przeciwko Komisji

45

2010/C 148/75

Sprawa T-156/10: Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Confederación de Cooperativas Agrarias de España i CEPES przeciwko Komisji

46

2010/C 148/76

Sprawa T-157/10: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2010 r. — Barilla przeciwko OHIM — Brauerei Schlösser (ALIXIR)

47

2010/C 148/77

Sprawa T-161/10: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2010 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Tecnifar (E-PLEX)

47

2010/C 148/78

Sprawa T-165/10: Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2010 r. — Grupo Osborne przeciwko OHIM — Confecciones Sanfertús (TORO)

48

2010/C 148/79

Sprawa T-169/10: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2010 r. — Grupo Osborne przeciwko OHIM — Industria Licorera Quezalteca (TORO XL)

49

2010/C 148/80

Sprawa T-171/10: Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2010 r. — Slovak Telekom a.s. przeciwko Komisji

49

2010/C 148/81

Sprawa T-279/07: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Francja przeciwko Komisji

50

2010/C 148/82

Sprawa T-289/07: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Caisse Nationale des Caisses d'Epargne et de Prévoyance przeciwko Komisji

50

2010/C 148/83

Sprawa T-345/07: Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Banque Postale przeciwko Komisji

51

2010/C 148/84

Sprawa T-431/08: Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Bulur Giyim Sanayi ve Ticaret Sirketi przeciwko OHIM — Denim (VIGOSS)

51

2010/C 148/85

Sprawa T-527/08: Postanowienie Sądu z dnia 26 marca 2010 r. — Komisja przeciwko TMT Pragma

51

2010/C 148/86

Sprawa T-533/08: Postanowienie Sądu z dnia 19 marca 2010 r. — Telekomunikacja Polska przeciwko Komisji

51

2010/C 148/87

Sprawa T-45/09: Postanowienie Sądu z dnia 22 marca 2010 r. — Al Barakaat International Foundation przeciwko Komisji

51

2010/C 148/88

Sprawa T-256/09: Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Aecops przeciwko Komisji

51

2010/C 148/89

Sprawa T-257/09: Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Aecops przeciwko Komisji

51

2010/C 148/90

Sprawa T-26/10: Postanowienie Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Alibaba Group przeciwko OHIM — allpay.net (ALIPAY)

51

Sąd do spraw Służby Publicznej

2010/C 148/91

Sprawa F-2/07: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Matos Martins przeciwko Komisji (Służba publiczna — Pracownicy kontraktowi — Zaproszenie do wyrażenia zainteresowania — Testy preselekcyjne — Dostęp do dokumentów)

52

2010/C 148/92

Sprawa F-104/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Angelidis przeciwko Parlamentowi (Służba publiczna — Urzędnicy — Wolne stanowisko — Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność decyzji o powołaniu — Nowe ogłoszenie o wolnym stanowisku — Uzasadnione oczekiwania — Zasada ekspektatywy rozwoju kariery urzędników — Równość traktowania — Zasada dobrej administracji — Obowiązek staranności — Oczywisty błąd w ocenie — Nadużycie władzy)

52

2010/C 148/93

Sprawa F-4/09: Wyrok Sądu 15 kwietnia 2010 r. do spraw Służby Publicznej z dnia — de Britto Patricio-Dias przeciwko Komisji. (Służba publiczna — Urzędnicy — Przydział służbowy — Przeniesienie z urzędu — Interes służby — Związek między grupą zaszeregowania a stanowiskiem — Prawa do obrony — Uzasadnienie)

53

2010/C 148/94

Sprawa F-102/08: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 25 marca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Przeprowadzka rzeczy osobistych skarżącego — Skarga odszkodowawcza — Skarga oczywiście niedopuszczalna — Skarga oczywiście pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej — Artykuł 94 regulaminu postępowania)

53

2010/C 148/95

Sprawa F-96/09: Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Cuallado Martorell przeciwko Komisji

54

2010/C 148/96

Sprawa F-22/10: Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2010 r. — Bombín Bombín przeciwko Komisji

54

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/1

---

2010/C 148/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 134 z 22.5.2010.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 113 z 1.5.2010.

Dz.U. C 100 z 17.4.2010.

Dz.U. C 80 z 27.3.2010.

Dz.U. C 63 z 13.3.2010.

Dz.U. C 51 z 27.2.2010.

Dz.U. C 37 z 13.2.2010.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/1

---

Wyznaczenie sędziego zastępującego prezesa przy rozpatrywaniu wniosków o zastosowanie środków tymczasowych

2010/C 148/02

W dniu12 maja 2010 r., zgodnie z art. 106 regulaminu postępowania, Sąd postanowił, że w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. sędzia S. Papasavvas zastępować będzie prezesa Sądu przy rozpatrywaniu wniosków o zastosowanie środków tymczasowych w razie nieobecności prezesa lub niemożności uczestniczenia przez niego w obradach.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/2 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/2

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handens Tingsrätt — Szwecja) — postępowanie karne przeciwko Larsowi Sandströmowi

(Sprawa C-433/05) (1)

(Dyrektywy 94/25/WE i 2003/44/WE - Zbliżanie ustawodawstw - Łodzie rekreacyjne - Zakaz użytkowania prywatnych jednostek pływających poza publicznymi drogami wodnymi - Artykuły 28 WE i 30 WE - Środki o skutku równoważnym - Dostęp do rynku - Przeszkoda - Ochrona środowiska naturalnego - Proporcjonalność - Dyrektywa 98/34/WE - Artykuł 8 - Zmiana ustawodawstwa krajowego - Obowiązek notyfikowania - Przesłanki)

2010/C 148/03

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Handens Tingsrätt

Strona w postępowaniu przed sądem krajowym

Lars Sandström

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Handens tingsrätt — Wykładnia art. 28 — 30 WE i dyrektywy 2003/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. zmieniającej dyrektywę 94/25/WE w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do łodzi rekreacyjnych (Dz.U. 214, s. 18) — Zakaz użytkowania skuterów wodnych poza publicznymi drogami wodnymi

Sentencja

| 1) | Dyrektywa 94/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do rekreacyjnych jednostek pływających, zmieniona dyrektywą 2003/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. nie sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu, które ze względów ochrony środowiska naturalnego zabrania użytkowania skuterów wodnych poza wyznaczonymi drogami [wodnymi]. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywa 94/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do rekreacyjnych jednostek pływających, zmieniona dyrektywą 2003/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. nie sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu, które ze względów ochrony środowiska naturalnego zabrania użytkowania skuterów wodnych poza wyznaczonymi drogami [wodnymi].

| 2) | Artykuły 34 TFUE i 36 TFUE nie sprzeciwiają się takiemu uregulowaniu krajowemu, pod warunkiem że:






  — | właściwe władze krajowe są zobowiązane do przyjęcia środków wykonawczych celem wyznaczenia akwenów poza publicznymi drogami wodnymi, na których skutery wodne mogą być użytkowane; |
| --- | --- | --- |

2)

Artykuły 34 TFUE i 36 TFUE nie sprzeciwiają się takiemu uregulowaniu krajowemu, pod warunkiem że:

—

właściwe władze krajowe są zobowiązane do przyjęcia środków wykonawczych celem wyznaczenia akwenów poza publicznymi drogami wodnymi, na których skutery wodne mogą być użytkowane;

| — | władze te w rzeczywistości wykonały powierzoną im w tym względzie kompetencję i wyznaczyły akweny odpowiadające warunkom przewidzianym w uregulowaniu krajowym, oraz |
| --- | --- |

—

władze te w rzeczywistości wykonały powierzoną im w tym względzie kompetencję i wyznaczyły akweny odpowiadające warunkom przewidzianym w uregulowaniu krajowym, oraz

| — | środki takie zostały przyjęte w rozsądnym terminie po wejściu w życie tego uregulowania. |
| --- | --- |

—

środki takie zostały przyjęte w rozsądnym terminie po wejściu w życie tego uregulowania.

Do sądu krajowego należy sprawdzenie czy w zawisłej przed nim sprawie warunki te są spełnione.

| 3) | Artykuł 8 ust. 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych należy interpretować w ten sposób, że zmiana dokonana w notyfikowanym już Komisji Europejskiej zgodnie z akapitem pierwszym tego przepisu projekcie przepisów technicznych, która zawiera jedynie złagodzenie w stosunku do projektu warunków użytkowania danego produktu i która w konsekwencji zmniejsza ewentualny wpływ przepisów technicznych na wymianę handlową, nie stanowi istotnej zmiany projektu w rozumieniu akapitu trzeciego rzeczonego przepisu i nie podlega obowiązkowi uprzedniej notyfikacji Komisji. W braku takiego obowiązku uprzedniej notyfikacji nieprzekazanie Komisji nieistotnej zmiany przepisów technicznych przed ich przyjęciem nie ma wpływu na możliwość stosowania tych przepisów. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 8 ust. 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych należy interpretować w ten sposób, że zmiana dokonana w notyfikowanym już Komisji Europejskiej zgodnie z akapitem pierwszym tego przepisu projekcie przepisów technicznych, która zawiera jedynie złagodzenie w stosunku do projektu warunków użytkowania danego produktu i która w konsekwencji zmniejsza ewentualny wpływ przepisów technicznych na wymianę handlową, nie stanowi istotnej zmiany projektu w rozumieniu akapitu trzeciego rzeczonego przepisu i nie podlega obowiązkowi uprzedniej notyfikacji Komisji. W braku takiego obowiązku uprzedniej notyfikacji nieprzekazanie Komisji nieistotnej zmiany przepisów technicznych przed ich przyjęciem nie ma wpływu na możliwość stosowania tych przepisów.

---

(1)  Dz.U. C 36 z 11.2.2006.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/3 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/3

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour constitutionnelle — Belgia) — Nicolas Bressol, Anthony Wolf, Cédric Helie, Valérie Jabot, Claude Keusterickx, Denis Wilmet, Charlène Meurou, David Bacquart, Ayhar Gabriel Arslan, Yves Busegnies, Serge Clement, Sabine Gelaes, Etienne Dubuisson, Caroline Kinet, Dominique Peeters, Robert Lontie, Yannick Homerin, Isabelle Pochet, Walid Salem, Karin Van Loon, Olivier Leduc, Annick Van Wallendael, Dorothée Van Eecke, Olivier Ducruet, Céline Hinck, Nicole Arpigny, Eric De Gunsch, Thibaut De Mesmaeker, Mikel Ezquer, Constantino Balestra, Philippe Delince, Madeleine Merche, Jean-Pierre Saliez, Véronique de Mahieu, Muriel Alard, Danielle Collard, Pierre Castelein, Dominique De Crits, André Antoine, Christine Antierens, Brigitte Debert, Véronique Leloux, Patrick Parmentier, M. Simon, Céline Chaverot, Marine Guiet, Floriane Poirson, Laura Soumagne, Elodie Hamon, Benjamin Lombardet, Julie Mingant, Anne Simon, Anaïs Serrate, Sandrine Jadaud, Patricia Barbier, Laurence Coulon, Renée Hollestelle, Jacqueline Ghion, Pascale Schmitz, Sophie Thirion, Céline Vandeuren, Isabelle Compagnion przeciwko Gouvernement de la Communauté française

(Sprawa C-73/08) (1)

(Obywatelstwo Unii - Artykuły 18 TFUE i 21 TFUE - Dyrektywa 2004/38/WE - Artykuł 24 ust. 1 - Swoboda pobytu - Zasada niedyskryminacji - Dostęp do szkolnictwa wyższego - Studenci, będący obywatelami jednego państwa członkowskiego i udający się do innego państwa członkowskiego w celu odbycia tam kształcenia - Limitowany przydział miejsc dla studentów nieposiadających miejsca zamieszkania w danym państwie na kierunkach kształcenia uniwersyteckiego w dziedzinie zdrowia publicznego - Uzasadnienie - Proporcjonalność - Zagrożenie dla jakości kształcenia w dziedzinach medycznych i paramedycznych - Ryzyko niedoboru dyplomowanych pracowników w specjalistycznych sektorach zdrowia publicznego)

2010/C 148/04

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Cour constitutionnelle

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Nicolas Bressol, Anthony Wolf, Cédric Helie, Valérie Jabot, Claude Keusterickx, Denis Wilmet, Charlène Meurou, David Bacquart, Ayhar Gabriel Arslan, Yves Busegnies, Serge Clement, Sabine Gelaes, Etienne Dubuisson, Caroline Kinet, Dominique Peeters, Robert Lontie, Yannick Homerin, Isabelle Pochet, Walid Salem, Karin Van Loon, Olivier Leduc, Annick Van Wallendael, Dorothée Van Eecke, Olivier Ducruet, Céline Hinck, Nicole Arpigny, Eric De Gunsch, Thibaut De Mesmaeker, Mikel Ezquer, Constantino Balestra, Philippe Delince, Madeleine Merche, Jean-Pierre Saliez, Véronique de Mahieu, Muriel Alard, Danielle Collard, Pierre Castelein, Dominique De Crits, André Antoine, Christine Antierens, Brigitte Debert, Véronique Leloux, Patrick Parmentier, M. Simon, Céline Chaverot, Marine Guiet, Floriane Poirson, Laura Soumagne, Elodie Hamon, Benjamin Lombardet, Julie Mingant, Anne Simon, Anaïs Serrate, Sandrine Jadaud, Patricia Barbier, Laurence Coulon, Renée Hollestelle, Jacqueline Ghion, Pascale Schmitz, Sophie Thirion, Céline Vandeuren, Isabelle Compagnion

Strona pozwana: Gouvernement de la Communauté française

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour constitutionnelle (Belgia) — Wykładnia art. 12 akapit pierwszy WE i art. 18 ust. 1 WE w związku z art. 149 WE i art. 150 WE — Limitowany przydział miejsc dla studentów nieposiadających miejsca zamieszkania w danym państwie na kierunkach kształcenia w dziedzinie zdrowia publicznego wykładanych na uniwersytetach i w szkołach wyższych — Zasada niedyskryminacji — Uzasadnienie i proporcjonalność środków ograniczających — Zachowanie szerokiego i demokratycznego dostępu do wysokojakościowego kształcenia na poziomie wyższym dla ludności danego państwa członkowskiego — Ryzyko niedoboru dyplomowanych pracowników w rozpatrywanych zawodach, zagrażające zdrowiu publicznemu

Sentencja

| 1) | Artykuły 18 TFUE i 21 TFUE stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporne w postępowaniu przed sądem krajowym, które ogranicza liczbę studentów nierezydentów mogących zapisać się po raz pierwszy na kierunki medyczne i paramedyczne proponowane przez instytucje szkolnictwa wyższego, chyba że sąd krajowy, po dokonaniu oceny wszystkich elementów mających znaczenie dla sprawy i przedstawionych przez właściwe władze, stwierdzi, że uregulowanie to okazuje się uzasadnione w świetle celu ochrony zdrowia publicznego. |
| --- | --- |

1)

Artykuły 18 TFUE i 21 TFUE stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporne w postępowaniu przed sądem krajowym, które ogranicza liczbę studentów nierezydentów mogących zapisać się po raz pierwszy na kierunki medyczne i paramedyczne proponowane przez instytucje szkolnictwa wyższego, chyba że sąd krajowy, po dokonaniu oceny wszystkich elementów mających znaczenie dla sprawy i przedstawionych przez właściwe władze, stwierdzi, że uregulowanie to okazuje się uzasadnione w świetle celu ochrony zdrowia publicznego.

| 2) | Właściwe władze nie mogą powoływać się na art. 13 ust. 2 lit. c) Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 16 grudnia 1966 r., jeżeli sąd krajowy uzna, że dekret z dnia 16 czerwca 2006 r. nie jest zgodny z art. 18 TFUE i 21 TFUE. |
| --- | --- |

2)

Właściwe władze nie mogą powoływać się na art. 13 ust. 2 lit. c) Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 16 grudnia 1966 r., jeżeli sąd krajowy uzna, że dekret z dnia 16 czerwca 2006 r. nie jest zgodny z art. 18 TFUE i 21 TFUE.

---

(1)  Dz.U. C 116 z 9.5.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/4 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/4

---

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 13 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Frankfurt am Main — Niemcy) — Wall AG przeciwko Stadt Frankfurt am Main, Frankfurter Entsorgungs- und Service GmbH (FES)

(Sprawa C-91/08) (1)

(Koncesje na usługi - Postępowanie w sprawie przyznania koncesji - Obowiązek przejrzystości - Późniejsze zastąpienie podwykonawcy)

2010/C 148/05

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Frankfurt am Main

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Wall AG

Strony pozwane: Stadt Frankfurt am Main, Frankfurter Entsorgungs- und Service GmbH (FES)

Przy udziale: Deutsche Städte Medien (DSM) GmbH

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Frankfurt am Main — Wykładnia art. 12, 43, 49 i 86 ust. 1 traktatu WE, zasad przejrzystości, równości i niedyskryminacji, art. 2 ust. 1 lit. b) i ust. 2 dyrektywy Komisji z dnia 25 czerwca 1980 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi (80/723/EWG) (Dz.U. L 195, s. 35) w wersji dyrektywy Komisji 2000/52/WE z dnia 26 lipca 2000 r. zmieniającej dyrektywę 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi i przedsiębiorstwami publicznymi (Dz.U. L 193, s. 75) oraz art. 1 ust. 9 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114) — Udzielanie koncesji na usługi — Pojęcie przedsiębiorstwa publicznego — Skutki nieposzanowania obowiązku przejrzystości przy późniejszym zmianie podwykonawcy na wykonanie umowy

Sentencja

| 1) | W sytuacji gdy postanowienia umowy koncesyjnej na usługi zostały zmienione w takim stopniu, iż są one w sposób zasadniczy różne od postanowień, które uzasadniały zawarcie pierwotnej umowy koncesyjnej, i w konsekwencji stanowią one wyraz woli stron, by renegocjować istotne postanowienia tej umowy, należy zastosować, zgodnie z wewnętrznym porządkiem prawnym zainteresowanego państwa członkowskiego, wszelkie niezbędne środki pozwalające na przywrócenie przejrzystości postępowania, włączając w to wszczęcie nowego postępowania koncesyjnego. W odpowiednim wypadku nowe postępowanie koncesyjne powinno zostać zorganizowane na zasadach dostosowanych do szczególnych cech spornej koncesji na usługi i umożliwić przedsiębiorcom z innych państw członkowskich dostęp do odpowiednich informacji dotyczących wskazanej koncesji zanim zostanie ona udzielona. |
| --- | --- |

1)

W sytuacji gdy postanowienia umowy koncesyjnej na usługi zostały zmienione w takim stopniu, iż są one w sposób zasadniczy różne od postanowień, które uzasadniały zawarcie pierwotnej umowy koncesyjnej, i w konsekwencji stanowią one wyraz woli stron, by renegocjować istotne postanowienia tej umowy, należy zastosować, zgodnie z wewnętrznym porządkiem prawnym zainteresowanego państwa członkowskiego, wszelkie niezbędne środki pozwalające na przywrócenie przejrzystości postępowania, włączając w to wszczęcie nowego postępowania koncesyjnego. W odpowiednim wypadku nowe postępowanie koncesyjne powinno zostać zorganizowane na zasadach dostosowanych do szczególnych cech spornej koncesji na usługi i umożliwić przedsiębiorcom z innych państw członkowskich dostęp do odpowiednich informacji dotyczących wskazanej koncesji zanim zostanie ona udzielona.

| 2) | W sytuacji gdy przedsiębiorca-koncesjonariusz zawiera umowę dotyczącą usług objętych koncesją przyznaną mu przez jednostkę samorządu terytorialnego, obowiązek przejrzystości wynikający z art. 43 WE i 49 WE, jak również z zasad równego traktowania oraz niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, nie ma do niego zastosowania, jeżeli:






  — | został on utworzony przez jednostkę samorządu terytorialnego w celu usuwania odpadów oraz oczyszczania dróg publicznych, ale prowadzi także działalność komercyjną; |
| --- | --- | --- |

2)

W sytuacji gdy przedsiębiorca-koncesjonariusz zawiera umowę dotyczącą usług objętych koncesją przyznaną mu przez jednostkę samorządu terytorialnego, obowiązek przejrzystości wynikający z art. 43 WE i 49 WE, jak również z zasad równego traktowania oraz niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, nie ma do niego zastosowania, jeżeli:

—

został on utworzony przez jednostkę samorządu terytorialnego w celu usuwania odpadów oraz oczyszczania dróg publicznych, ale prowadzi także działalność komercyjną;

| — | wskazana jednostka samorządu terytorialnego ma w nim 51 % udziałów, jednakże decyzje dotyczące zarządzania zapadają większością trzech czwartych głosów na zgromadzeniu wspólników tego przedsiębiorcy; |
| --- | --- |

—

wskazana jednostka samorządu terytorialnego ma w nim 51 % udziałów, jednakże decyzje dotyczące zarządzania zapadają większością trzech czwartych głosów na zgromadzeniu wspólników tego przedsiębiorcy;

| — | tylko jedna czwarta członków rady nadzorczej tego przedsiębiorcy, włączając w to przewodniczącego rady, jest powoływana przez tę samą jednostkę samorządu terytorialnego; oraz |
| --- | --- |

—

tylko jedna czwarta członków rady nadzorczej tego przedsiębiorcy, włączając w to przewodniczącego rady, jest powoływana przez tę samą jednostkę samorządu terytorialnego; oraz

| — | uzyskuje on ponad połowę swych obrotów z umów wzajemnych dotyczących usuwania odpadów oraz oczyszczania dróg publicznych na terenie tej jednostki samorządu terytorialnego, przy czym jednostka ta finansuje powyższe usługi z podatków lokalnych płaconych przez jej mieszkańców. |
| --- | --- |

—

uzyskuje on ponad połowę swych obrotów z umów wzajemnych dotyczących usuwania odpadów oraz oczyszczania dróg publicznych na terenie tej jednostki samorządu terytorialnego, przy czym jednostka ta finansuje powyższe usługi z podatków lokalnych płaconych przez jej mieszkańców.

| 3) | Zasady równego traktowania oraz niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, zawarte w art. 43 WE i 49 WE, jak również wynikający z nich obowiązek przejrzystości nie wymagają, by krajowe organy administracji publicznej zobowiązane były do odstąpienia od umowy ani by sądy krajowe zobowiązane były do wydania nakazu w każdym wypadku, gdy zachodzi podejrzenie naruszenia tego obowiązku w związku z przyznawaniem koncesji na usługi. Krajowy porządek prawny powinien uregulować zagadnienie środków prawnych mających na celu zapewnienie ochrony uprawnień przysługujących jednostkom na mocy tego obowiązku w taki sposób, by środki te nie były mniej korzystne niż podobne środki prawne o charakterze wewnątrzkrajowym ani by nie powodowały, że korzystanie z tych uprawnień stanie się praktycznie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione. Obowiązek przejrzystości wynika wprost z art. 43 WE i 49 WE, które są bezpośrednio skuteczne w wewnętrznym porządku prawnym państw członkowskich, z pierwszeństwem przed wszelkimi przepisami prawa krajowego, które byłyby z nimi niezgodne. |
| --- | --- |

3)

Zasady równego traktowania oraz niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową, zawarte w art. 43 WE i 49 WE, jak również wynikający z nich obowiązek przejrzystości nie wymagają, by krajowe organy administracji publicznej zobowiązane były do odstąpienia od umowy ani by sądy krajowe zobowiązane były do wydania nakazu w każdym wypadku, gdy zachodzi podejrzenie naruszenia tego obowiązku w związku z przyznawaniem koncesji na usługi. Krajowy porządek prawny powinien uregulować zagadnienie środków prawnych mających na celu zapewnienie ochrony uprawnień przysługujących jednostkom na mocy tego obowiązku w taki sposób, by środki te nie były mniej korzystne niż podobne środki prawne o charakterze wewnątrzkrajowym ani by nie powodowały, że korzystanie z tych uprawnień stanie się praktycznie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione. Obowiązek przejrzystości wynika wprost z art. 43 WE i 49 WE, które są bezpośrednio skuteczne w wewnętrznym porządku prawnym państw członkowskich, z pierwszeństwem przed wszelkimi przepisami prawa krajowego, które byłyby z nimi niezgodne.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/5 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/5

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Pest Megyei Bíróság — Republika Węgierska) — CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft. przeciwko Adó — és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály

(Sprawa C-96/08) (1)

(Swoboda przedsiębiorczości - Opodatkowanie bezpośrednie - Składka na szkolenie zawodowe - Podstawa obliczania składki do opłacenia przez przedsiębiorstwa mające siedzibę na terytorium krajowym - Uwzględnienie kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w oddziałach w innym państwie członkowskim - Podwójne opodatkowanie - Możliwość obniżenia kwoty brutto składki)

2010/C 148/06

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Pest Megyei Bíróság

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: CIBA Speciality Chemicals Central and Eastern Europe Szolgáltató, Tanácsadó és Keresdedelmi Kft.

Strona pozwana: Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Pest Megyei Bíróság — Wykładnia art. 43 WE i 48 WE — Uregulowanie krajowe przewidujące uwzględnianie dla celów ustalenia podstawy obliczania składek na szkolenia zawodowe przedsiębiorstwa mającego siedzibę na terytorium krajowym kosztów wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w oddziale mającym siedzibę w innym państwie członkowskim, także wówczas, gdy przedsiębiorstwo to jest zobowiązane do ponoszenia równoważnego obciążenia z tytułu zatrudniania pracowników w tym innym państwie członkowskim.

Sentencja

Artykuły 43 WE i 48 WE stoją na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, na którego mocy przedsiębiorstwo mające siedzibę w tym państwie jest zobowiązane do opłacania składki takiej jak składka na szkolenie zawodowe, której kwota obliczana jest na podstawie kosztów wynagrodzeń włączając koszty dotyczące oddziału tego przedsiębiorstwa w innym państwie członkowskim, jeżeli w praktyce przedsiębiorstwu takiemu uniemożliwia się skorzystanie, w stosunku do tego oddziału, z przewidzianych w tym uregulowaniu możliwości obniżenia rzeczonej składki lub dostęp do nich.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/5 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/5

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — E. Friz GmbH przeciwko Carstenowi von der Heydenowi

(Sprawa C-215/08) (1)

(Ochrona konsumentów - Umowy zawarte poza lokalem przedsiębiorstwa - Zakres stosowania dyrektywy 85/577/EWG - Przystąpienie do zamkniętego funduszu rynku nieruchomości utworzonego w formie spółki osobowej prawa cywilnego - Odwołanie oświadczenia)

2010/C 148/07

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: E. Friz GmbH

Strona pozwana: Carsten von der Heyden

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof (Niemcy) — Wykładnia art. 1 ust. 1 i art. 5 ust. 2 dyrektywy Rady 85/577/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do umów zawartych poza lokalem przedsiębiorstwa (Dz. U. L 372, s. 31) — Zakres stosowania — Przystąpienie konsumenta do zamkniętego funduszu rynku nieruchomości działającego w formie spółki osobowej, którego cel polega zasadniczo na lokowaniu kapitału — Skutki prawne odwołania oświadczenia

Sentencja

| 1) | Dyrektywa Rady 85/577/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do umów zawartych poza lokalem przedsiębiorstwa ma zastosowanie do umowy, zawartej w okolicznościach takich jak okoliczności będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, dotyczącej przystąpienia przez konsumenta do zamkniętego funduszu rynku nieruchomości utworzonego w formie spółki osobowej prawa cywilnego, jeżeli cel przystąpienia polega przede wszystkim nie na uzyskaniu członkostwa w rzeczonej spółce, lecz na ulokowaniu kapitału. |
| --- | --- |

1)

Dyrektywa Rady 85/577/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do umów zawartych poza lokalem przedsiębiorstwa ma zastosowanie do umowy, zawartej w okolicznościach takich jak okoliczności będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, dotyczącej przystąpienia przez konsumenta do zamkniętego funduszu rynku nieruchomości utworzonego w formie spółki osobowej prawa cywilnego, jeżeli cel przystąpienia polega przede wszystkim nie na uzyskaniu członkostwa w rzeczonej spółce, lecz na ulokowaniu kapitału.

| 2) | Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy 85/577 nie stoi na przeszkodzie, w okolicznościach takich, jak okoliczności sprawy przed sądem krajowym, normie krajowej, zgodnie z którą, w razie odwołania oświadczenia o przystąpieniu do zamkniętego funduszu rynku nieruchomości utworzonego w formie spółki osobowej prawa cywilnego, złożonego w następstwie akwizycji w domu nie na życzenie konsumenta, konsument posiada roszczenie przeciwko spółce o zapłatę należności z tytułu podziału majątku na skutek wystąpienia, obliczanej z zależności od wartości jego wkładu na dzień wystąpienia z funduszu, a zatem może ewentualnie otrzymać tytułem zwrotu kwotę niższą niż wynosił jego wkład lub być zmuszonym do tego, by mieć udział w stratach tego funduszu. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy 85/577 nie stoi na przeszkodzie, w okolicznościach takich, jak okoliczności sprawy przed sądem krajowym, normie krajowej, zgodnie z którą, w razie odwołania oświadczenia o przystąpieniu do zamkniętego funduszu rynku nieruchomości utworzonego w formie spółki osobowej prawa cywilnego, złożonego w następstwie akwizycji w domu nie na życzenie konsumenta, konsument posiada roszczenie przeciwko spółce o zapłatę należności z tytułu podziału majątku na skutek wystąpienia, obliczanej z zależności od wartości jego wkładu na dzień wystąpienia z funduszu, a zatem może ewentualnie otrzymać tytułem zwrotu kwotę niższą niż wynosił jego wkład lub być zmuszonym do tego, by mieć udział w stratach tego funduszu.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/6 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/6

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Claudia Gualtieri przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa C-485/08 P) (1)

(Odwołanie - Oddelegowany ekspert krajowy - Dieta dzienna - Zasada równego traktowania)

2010/C 148/08

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Claudia Gualtieri (przedstawiciele: adwokaci P. Gualtieri i M. Gualtieri)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciel: J. Currall, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 10 września 2008 r. w sprawie T-284/06 Gualtieri przeciwko Komisji, w drodze którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 stycznia 2006 r. odrzucającej wniosek skarżącej zmierzający do dostosowania — w następstwie jej rozwodu — kwoty diet należnych na podstawie art. 17 decyzji Komisji C(2002) 1559 z dnia 30 kwietnia 2002 r. dotyczącej zasad mających zastosowanie do oddelegowywanych ekspertów krajowych, ze zmianami.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | C. Gualtieri zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

C. Gualtieri zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 32 z 7.2.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/6 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/6

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof — Niemcy) — Handelsgesellschaft Heinrich Heine GmbH przeciwko Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV

(Sprawa C-511/08) (1)

(Dyrektywa 97/7/WE - Ochrona konsumentów - Umowy zawierane na odległość - Prawo odstąpienia od umowy - Obciążenie konsumenta kosztami wysłania towaru)

2010/C 148/09

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Handelsgesellschaft Heinrich Heine GmbH

Strona pozwana: Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen eV

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesgerichtshof — Wykładnia art. 6 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 6 ust. 2 dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość (Dz.U. L 144, s. 19) — Przepisy krajowe pozwalające na obciążenie konsumenta kosztami wysłania towaru w razie odstąpienia od umowy

Sentencja

Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie i art. 6 ust. 2 dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu uregulowania krajowego, które pozwala dostawcy na obciążenie konsumenta, w umowie zawieranej na odległość, kosztami wysyłki towarów w przypadku wykonania przez tego ostatniego przysługującego mu prawa odstąpienia od umowy.

---

(1)  Dz.U. C 32 z 7.2.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/7 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Paris — Francja) — Fundación Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos przeciwko Société Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juanowi-Leonardowi Bonetowi Domenechowi, Eulalii-Maríi Bas Dalí, Maríi del Carmen Domenech Biosce, Antoniowi Domenechowi Biosce, Anie-Maríi Busquets Bonet, Mónice Busquets Bonet

(Sprawa C-518/08) (1)

(Zbliżanie ustawodawstw - Własność intelektualna - Prawo autorskie i prawa pokrewne - Prawo autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki - Dyrektywa 2001/84/WE - Osoby uprawnione do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży po śmierci autora dzieła - Pojęcie następców prawnych - Przepisy krajowe utrzymujące przez okres 70 lat po śmierci autora zastrzeżenie prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży wyłącznie na rzecz spadkobierców ustawowych autora, z wyłączeniem spadkobierców i zapisobierców testamentowych - Zgodność z dyrektywą 2001/84)

2010/C 148/10

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de grande instance de Paris

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Fundación Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos

Strona pozwana: Société Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juan-Leonardo Bonet Domenech, Eulalia-María Bas Dalí, María del Carmen Domenech Biosca, Antonio Domenech Biosca, Ana-María Busquets Bonet, Mónica Busquets Bonet

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal de grande instance de Paris — Wykładnia art. 6 i 8 ust. 2 i 3 dyrektywy 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki (Dz.U. L 272, s. 32) — Osoby uprawnione do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży po śmierci autora — Zgodność przepisów krajowych utrzymujących przez okres 70 lat zastrzeżenie prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży wyłącznie na rzecz spadkobierców ustawowych autora, z wyłączeniem spadkobierców i zapisobierców testamentowych

Sentencja

Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie istnieniu przepisu prawa krajowego takiego jak będący przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, który zastrzega korzystanie z prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży dzieła wyłącznie na rzecz spadkobierców ustawowych twórcy, z wyłączeniem spadkobierców testamentowych. Natomiast w ramach stosowania przepisu krajowego dokonującego transpozycji art. 6 ust. 1 dyrektywa 2001/84 sąd krajowy jest zobowiązany w pełni uwzględnić wszystkie właściwe normy kolizyjne regulujące przejście tego prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży w drodze spadku.

---

(1)  Dz.U. C 32 z 7.2.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/7 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/7

---

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Hoge Raad der Nederlanden i Gerechtshof te Amsterdam — Niderlandy) — X Holding B.V. przeciwko Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Oracle Nederland BV przeciwko Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09)

(Sprawy połączone C-538/08 i C-33/09) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Prawo do odliczenia podatku naliczonego - Przepisy krajowe wyłączające prawo do odliczenia dla niektórych kategorii towarów i usług - Uprawnienie państw członkowskich do utrzymania w mocy zasad wyłączenia prawa do odliczenia istniejących w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy VAT - Zmiana po wejściu w życie tej dyrektywy)

2010/C 148/11

Język postępowania: niderlandzki

Sądy krajowe

Hoge Raad der Nederlanden, Gerechtshof te Amsterdam

Strony w postępowaniu przed sądami krajowymi

Strony skarżące: X Holding B.V. (C-538/08), Oracle Nederland BV (C-33/09)

Strony pozwane: Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden Den Haag — Wykładnia art. 11 ust. 4 drugiej dyrektywy Rady 67/228/EWG z dnia 11 kwietnia 1967 r. dotyczącej harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w dziedzinie podatków obrotowych — struktury i sposoby stosowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 71, s. 1303) oraz art. 6 ust. 2 i art. 17 ust. 2 i 6 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Wyłączenie prawa do odliczenia — Uprawnienie państw członkowskich do utrzymania wyłączeń istniejących w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy — Przepisy poprzedzające szóstą dyrektywę, przewidujące wyłączenie prawa do odliczenia dla kategorii towarów i usług przewidzianych do użytku w transporcie prywatnym — Określenie tych kategorii

Sentencja

| 1) | Artykuł 11 ust. 4 drugiej dyrektywy Rady 67/228/EWG z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych — struktura i sposób stosowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz art. 17 ust 6 szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one przepisom podatkowym państwa członkowskiego, które wyłączają odliczenie podatku od wartości dodanej w odniesieniu do kategorii wydatków, które są określone jako dostarczanie „środka transportu w celach prywatnych”, „posiłków”, „napojów”, zapewnianie „mieszkania” oraz „zapewnianie rozrywki” pracownikom podatnika, a także dostarczanie „upominków handlowych” lub „innych podarunków”. |
| --- | --- |

1)

Artykuł 11 ust. 4 drugiej dyrektywy Rady 67/228/EWG z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych — struktura i sposób stosowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz art. 17 ust 6 szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one przepisom podatkowym państwa członkowskiego, które wyłączają odliczenie podatku od wartości dodanej w odniesieniu do kategorii wydatków, które są określone jako dostarczanie „środka transportu w celach prywatnych”, „posiłków”, „napojów”, zapewnianie „mieszkania” oraz „zapewnianie rozrywki” pracownikom podatnika, a także dostarczanie „upominków handlowych” lub „innych podarunków”.

| 2) | Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisowi krajowemu wydanemu przed wejściem w życie tej dyrektywy, który przewiduje, że podatnik może odliczyć podatek od wartości dodanej zapłacony przy nabywaniu określonych towarów i usług, które są wykorzystywane częściowo dla celów prywatnych, a częściowo dla celów związanych z działalnością gospodarczą, nie w całości, a jedynie proporcjonalnie do wykorzystania dla celów związanych z działalnością gospodarczą. |
| --- | --- |

2)

Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on przepisowi krajowemu wydanemu przed wejściem w życie tej dyrektywy, który przewiduje, że podatnik może odliczyć podatek od wartości dodanej zapłacony przy nabywaniu określonych towarów i usług, które są wykorzystywane częściowo dla celów prywatnych, a częściowo dla celów związanych z działalnością gospodarczą, nie w całości, a jedynie proporcjonalnie do wykorzystania dla celów związanych z działalnością gospodarczą.

| 3) | Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, aby po wejściu w życie tej dyrektywy państwo członkowskie dokonywało zmiany wyłączenia prawa do odliczenia, jeżeli zmiana ta ma zasadniczo na celu ograniczenie zakresu wyłączenia, gdy jednak nie można wykluczyć, że w konkretnym przypadku w danym roku podatkowym, ze względu na blankietowy charakter zmienionej regulacji, zakres obowiązywania wyłączenia ulegnie rozszerzeniu. |
| --- | --- |

3)

Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, aby po wejściu w życie tej dyrektywy państwo członkowskie dokonywało zmiany wyłączenia prawa do odliczenia, jeżeli zmiana ta ma zasadniczo na celu ograniczenie zakresu wyłączenia, gdy jednak nie można wykluczyć, że w konkretnym przypadku w danym roku podatkowym, ze względu na blankietowy charakter zmienionej regulacji, zakres obowiązywania wyłączenia ulegnie rozszerzeniu.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

Dz.U. C 90 z 18.4.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/8 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/8

---

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Friedrich G. Barth przeciwko Bundesministerium für Wissenschaft und Forschung

(Sprawa C-542/08) (1)

(Swobodny przepływ osób - Pracownicy - Równość traktowania - Dodatek specjalny za wysługę lat dla profesorów uniwersyteckich przewidziany przez przepis krajowy, którego niezgodność z prawem wspólnotowym została stwierdzona na mocy wyroku Trybunału - Termin przedawnienia - Zasady równoważności i skuteczności)

2010/C 148/12

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Friedrich G. Barth

Strona pozwana: Bundesministerium für Wissenschaft und Forschung

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 39 WE oraz art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (Dz. U. L 257, s. 2) — Przepis krajowy, przewidujący dodatek specjalny za wysługę lat dla profesorów uniwersyteckich, który w dawnym brzmieniu został uznany za niezgodny z prawem wspólnotowym na mocy wyroku Trybunału z dnia 30 września 2003 r. w sprawie C-224/01 Köbler — Przepis zmieniony, przewidujący termin przedawnienia dla celów uwzględnienia praw do rozpatrywanego dodatku dopiero od dnia wydania ww. wyroku Trybunału, niekorzystny dla profesorów, którzy zostali pozbawieni tego dodatku z uwagi na wcześniejszy przepis niezgodny z prawem wspólnotowym

Sentencja

Prawo Unii nie sprzeciwia się uregulowaniu, takiemu jak rozpatrywane przed sądem krajowym, stosującemu trzyletni termin przedawnienia względem roszczeń o wypłatę specjalnych dodatków za wysługę lat, których pozbawiony był — przed wydaniem wyroku z dnia 30 września 2003 r. w sprawie C-224/01 Köbler — pracownik korzystający z prawa do swobodnego przepływu, z uwagi na przepis prawa krajowego niezgodny z prawem wspólnotowym.

---

(1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/9

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Ralf Schräder przeciwko Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin (CPVO)

(Sprawa C-38/09 P) (1)

(Odwołanie - Kontrola Trybunału - Rozporządzenia (WE) nr 2100/94 i 1239/95 - Rolnictwo - Wspólnotowy system ochrony odmian roślin - Odrębny charakter zgłoszonej odmiany - Powszechna znajomość danej odmiany - Dowód - Odmiana rośliny SUMCOL 01)

2010/C 148/13

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Ralf Schräder (przedstawiciel: T. Leidereiter, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (przedstawiciele: M. Ekvad, B. Kiewiet, pełnomocnicy, A. von Mühlendahl, Rechtsanwalt)

Przedmiot

Odwołanie wniesione od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie T-187/06 Schräder przeciwko CPVO, w którym Sąd oddalił wniesioną przez wnoszącego odwołanie skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO) z dnia 2 maja 2006 r. oddalającej odwołanie od wydanej przez CPVO decyzji w przedmiocie odrzucenia wniosku o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin w odniesieniu do odmiany rośliny SUMCOL 01 — Odrębny charakter zgłoszonej odmiany — Dowody, które mogły zostać uwzględnione przy ustalaniu powszechnej znajomości danej odmiany — Błąd w ustaleniach faktycznych — Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Ralf Schräder zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Ralf Schräder zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 82 z 4.4.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/9

---

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-64/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2000/53/WE - Artykuł 5 ust. 3 i 4, art. 6 ust. 3 oraz art. 7 ust. 1 - Nieprawidłowa transpozycja)

2010/C 148/14

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: P. Oliver i J.B. Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i A. Adam, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie wszystkich przepisów ustawowych i wykonawczych koniecznych do właściwej i pełnej transpozycji art. 2 pkt 13, art. 4 ust. 2 lit. a), art. 5 ust. 3 i 4, art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. L 269, s. 34) — Pojęcia „informacji o demontażu” pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz „rozbiórki” przy przetwarzaniu — Obowiązek dla producentów pojazdów i producentów części dostarczania dla każdego nowego typu pojazdu wprowadzanego do obrotu informacji o demontażu w formie podręcznika lub za pośrednictwem mediów elektronicznych

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych i wykonawczych koniecznych do właściwej i pełnej transpozycji art. 2 pkt 13, art. 4 ust. 2 lit. a), art. 5 ust. 3 i 4 — w odniesieniu do ostatniego z wymienionych ustępów w zakresie, w jakim zakłady złomowania, które zgodziły się zapewnić złomowanie samochodu wycofanego z eksploatacji, są wyłączone z systemu zwrotu kosztów przetwarzania — art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 3 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując wszystkich przepisów ustawowych i wykonawczych koniecznych do właściwej i pełnej transpozycji art. 2 pkt 13, art. 4 ust. 2 lit. a), art. 5 ust. 3 i 4 — w odniesieniu do ostatniego z wymienionych ustępów w zakresie, w jakim zakłady złomowania, które zgodziły się zapewnić złomowanie samochodu wycofanego z eksploatacji, są wyłączone z systemu zwrotu kosztów przetwarzania — art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 3 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Komisja Europejska i Republika Francuska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska i Republika Francuska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/10 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/10

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Irlandii

(Sprawa C-294/09) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2006/43/WE - Ustawowe badania rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych - Brak pełnej transpozycji w wyznaczonym terminie - Brak podania do wiadomości przepisów, za pomocą których dokonano transpozycji)

2010/C 148/15

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Braun i A.-A. Gilly, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia (przedstawiciel: D. O'Hagan, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Nieprzyjęcie lub niepoinformowanie o przyjęciu, w wyznaczonym terminie, przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającej dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157, s. 87)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającej dyrektywę Rady 84/253/EWG, a w każdym razie nie podając do wiadomości Komisji Wspólnot Europejskich przepisów prawa krajowego, które miały zapewnić taką zgodność, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 53 wskazanej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającej dyrektywę Rady 84/253/EWG, a w każdym razie nie podając do wiadomości Komisji Wspólnot Europejskich przepisów prawa krajowego, które miały zapewnić taką zgodność, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 53 wskazanej dyrektywy.

| 2) | Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/10 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/10

---

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 5 lutego 2010 r. — Volker Mergel, Klaus Kampfenkel, Burkart Bill, Andreas Herden przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-80/09) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) - Odmowa rejestracji - Słowny znak towarowy Patentconsult - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

2010/C 148/16

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnosząca odwołanie: Volker Mergel, Klaus Kampfenkel, Burkart Bill, Andreas Herden (przedstawiciel: G.P. Friderichs, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie T-335/07 Mergel i in. przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 czerwca 2007 r. oddalającej odwołanie od decyzji eksperta, w której odmówiono rejestracji słownego wspólnotowego znaku towarowego „Patentconsult” dla towarów i usług należących do klas 35, 41 i 42 — Charakter odróżniający znaku towarowego składającego się wyłącznie z oznaczeń lub wskazówek mogących służyć do oznaczania cech danych towarów lub usług.

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje w części odrzucone i w części oddalone.

| 2) | V. Mergel, K. Kampfenkel, B. Bill i A. Herden zostają obciążeni kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

V. Mergel, K. Kampfenkel, B. Bill i A. Herden zostają obciążeni kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 90 z 18.4.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/11 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/11

---

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 18 marca 2010 r. — Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

(Sprawa C-282/09 P) (1)

(Odwołanie - Artykuł 119 regulaminu - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i c) - Odmowa rejestracji - Ocena całościowa w odniesieniu do towarów i usług objętych zgłoszeniem - Towary i usługi stanowiące jednorodne grupy - Odwołanie w części oczywiście bezzasadne, a w części oczywiście niedopuszczalne)

2010/C 148/17

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) (przedstawiciele: adwokaci P. Greffe i L. Paudrat)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 20 maja 2009 r. w sprawach połączonych T-405/07 i T-406/07 CFCMCEE przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił wniesione przez wnoszącą odwołanie skargi na decyzje Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM, wydane w dniach 10 lipca i 12 września 2007 r., oddalające odwołania od decyzji eksperta, w których odmówiono rejestracji jako znaków towarowych oznaczeń słownych PAYWEB CARD i P@YWEB CARD dla towarów i usług należących do klas 9, 36 i 38 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r. — Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 73 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1) — Konieczność odrębnego rozpatrzenia każdej z podstaw odmowy rejestracji wymienionych w art. 7 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia — Wymóg uzasadnienia odmowy rejestracji w stosunku do każdego z towarów i usług objętych zgłoszeniem — Towary i usługi stanowiące jednorodne grupy

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 233 z 26.9.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/11 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf (Niemcy) w dniu 29 grudnia 2009 r. — Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof przeciwko E i F

(Sprawa C-550/09)

2010/C 148/18

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberlandesgericht Düsseldorf

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof

Strona pozwana: E i F

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy — w danym przypadku z uwzględnieniem postępowania zmienionego na podstawie decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 28 czerwca 2007 r. (2007/445/WE) (1) — oparte na art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. (2) wpisanie na listę organizacji, która nie zaskarżyła dotyczących jej decyzji należy uważać za skuteczne ex tunc także wtedy, gdy wpisanie na listę nastąpiło z naruszeniem podstawowych gwarancji procesowych? |
| --- | --- |

1)

Czy — w danym przypadku z uwzględnieniem postępowania zmienionego na podstawie decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 28 czerwca 2007 r. (2007/445/WE) (1) — oparte na art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. (2) wpisanie na listę organizacji, która nie zaskarżyła dotyczących jej decyzji należy uważać za skuteczne ex tunc także wtedy, gdy wpisanie na listę nastąpiło z naruszeniem podstawowych gwarancji procesowych?

| 2) | Czy art. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. należy interpretować w ten sposób, że udostępnienie funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych osobie [prawnej], podmiotowi lub organowi wymienionym na liście określonej w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, współudział w takim udostępnieniu lub udział w działaniach, których celem jest obejście art. 2 rozporządzenia, może mieć miejsce także wtedy, gdy osoba udostępniająca sama jest członkiem tej osoby [prawnej], podmiotu lub organu? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. należy interpretować w ten sposób, że udostępnienie funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych osobie [prawnej], podmiotowi lub organowi wymienionym na liście określonej w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, współudział w takim udostępnieniu lub udział w działaniach, których celem jest obejście art. 2 rozporządzenia, może mieć miejsce także wtedy, gdy osoba udostępniająca sama jest członkiem tej osoby [prawnej], podmiotu lub organu?

| 3) | Czy art. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. należy interpretować w ten sposób, że udostępnienie funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych osobie [prawnej], podmiotowi lub organowi wymienionym na liście określonej w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, współudział w takim udostępnieniu lub udział w działaniach, których celem jest obejście art. 2 rozporządzenia może mieć miejsce także wtedy, gdy aktywa, które mają zostać udostępnione znajdują się już w (dalszym) zasięgu osoby [prawnej], podmiotu lub organu? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. należy interpretować w ten sposób, że udostępnienie funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych osobie [prawnej], podmiotowi lub organowi wymienionym na liście określonej w art. 2 ust. 3 rozporządzenia, współudział w takim udostępnieniu lub udział w działaniach, których celem jest obejście art. 2 rozporządzenia może mieć miejsce także wtedy, gdy aktywa, które mają zostać udostępnione znajdują się już w (dalszym) zasięgu osoby [prawnej], podmiotu lub organu?

---

(1)  Decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2007 r. wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzje 2006/379/WE oraz 2006/1008/WE, Dz.U. L 169, s. 58.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu, Dz.U. L 344, s. 70.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/12 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) wydanego w dniu 30 listopada 2009 r. w sprawach połączonych T-427/04 i T-17/05 Republika Francuska i France Télécom przeciwko Komisji, wniesione w dniu 12 lutego 2010 r. przez France Télécom SA

(Sprawa C-81/10 P)

2010/C 148/19

Język postępowania: francuski

Strony

Wnosząca odwołanie: France Télécom SA (przedstawiciele: S. Hautbourg, L. Olza Moreno, L. Godfroid i M. van der Woude, adwokaci)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Republika Francuska

Żądania wnoszącej odwołanie

| — | uchylenie zaskarżonego wyroku; |
| --- | --- |

—

uchylenie zaskarżonego wyroku;

| — | wydanie ostatecznego orzeczenia w sprawie zgodnie z art. 61 statutu Trybunału i uwzględnienie żądań przedstawionych przez France Télécom w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

wydanie ostatecznego orzeczenia w sprawie zgodnie z art. 61 statutu Trybunału i uwzględnienie żądań przedstawionych przez France Télécom w pierwszej instancji;

| — | ewentualnie, skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; i |
| --- | --- |

—

ewentualnie, skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd; i

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

France Télécom podnosi pięć zarzutów na poparcie swego odwołania.

W ramach zarzutu pierwszego France Télécom podnosi naruszenie przez Sąd pojęcia pomocy państwa, ponieważ Sąd przyjmuje taką kwalifikację w niniejszej sprawie, podczas gdy uznaje ponadto, że istnienie (lub nieistnienie) ewentualnej korzyści nie zależało w rozpatrywanym przypadku od swoistych cen spornego systemu, ale od czynników niezależnych od samego systemu, którego skutki mogły zostać stwierdzone dopiero ex post. Sąd naruszył w ten sposób sam charakter systemu uprzedniej kontroli pomocy państwa przewidzianego w art. 107 i 108 TFUE, który jest systemem kontroli ex ante opartym na obiektywnej analizie swoistych cech systemów pomocy w oparciu o uprzednie zgłoszenie dokonane przez władze krajowe.

W ramach zarzutu drugiego wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył pojęcie korzyści, jako że odmówił dokonania ogólnej analizy wszystkich przepisów przewidzianych przez system podatkowy stanowiący odstępstwo. Ów system, wprowadzony przez ustawę nr 90-568, przewidywał w istocie dwa szczególne sposoby opodatkowania; po pierwsze system „opłaty ryczałtowej” w latach 1991-1993, którego skutkiem było nadmierne opodatkowanie France Télécom w porównaniu z zasadami powszechnie obowiązującymi, a po drugie opodatkowanie na warunkach powszechnie obowiązujących w latach 1994-2002, które miało korzystne skutki podatkowe dla wnoszącej odwołanie. Odmawiając porównania z zasadami powszechnie obowiązującymi skutków całego systemu podatkowego stanowiącego odstępstwo w odniesieniu do dwóch okresów, o których mowa, Sąd wielokrotnie naruszył prawo.

W ramach zarzutu trzeciego wnosząca odwołanie podnosi naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, jako że Sąd odmówił uznania, iż milczenie Komisji w decyzji z dnia 8 lutego 2005 r. dotyczącej La Poste w kwestii wprowadzonego systemu podatkowego mogło prowadzić do powstania u wnoszącej odwołanie uzasadnionych oczekiwań co do zgodności spornych środków z przepisami z zakresu pomocy państwa. Ponadto Sąd nie uwzględnił pewnych nadzwyczajnych okoliczności właściwych dla niniejszej sprawy, które uzasadniały zastosowanie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.

W ramach zarzutu czwartego France Télécom podnosi brak uzasadnienia wyroku w zakresie, w jakim Sąd zastąpił swym uzasadnieniem uzasadnienie Komisji, odpowiadając na jej argumenty dotyczące naruszenia zasady przedawnienia w dziedzinie systemu pomocy. Zdaniem wnoszącej odwołanie przewidziany w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (1) dziesięcioletni termin przedawnienia winien być liczony od dnia 2 lipca 1990 r., czyli od dnia, w którym ustawa nr 90-568 wprowadziła sporny system podatkowy, a nie od dnia, w którym pomoc została faktycznie przyznana beneficjentowi.

W ramach zarzutu piątego, będącego ostatnim zarzutem odwołania, wnosząca odwołanie twierdzi wreszcie, że Sąd naruszył prawo, orzekając, iż Komisja mogła, nie naruszając zasady pewności prawa, dokonać kwantyfikacji pomocy na podstawie „przedziału” i nakazać jej odzyskanie, podczas gdy nie było możliwe określenie rzeczywistej korzyści, którą wnosząca odwołanie mogła osiągnąć. Ponadto Sąd nie ustosunkował się do wszystkich jej argumentów dotyczących naruszenia zasady pewności prawa.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 traktatu WE (Dz.U. L 83, s. 1).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/13 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 5 marca 2010 r. — European Air Transport SA przeciwko Collège d’Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale

(Sprawa C-120/10)

2010/C 148/20

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: European Air Transport SA

Strona pozwana: Collège d'Environnement de la Région de Bruxelles-Capitale, Région de Bruxelles-Capitale

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy pojęcie „ograniczenie działalności”, o którym mowa w art. 2 lit. e) dyrektywy 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono zasady określające dopuszczalne poziomy hałasu mierzonego na ziemi, które należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu lotniska, poza którymi podmiot przekraczający te poziomy może podlegać sankcji, przy czym statki powietrzne są zobowiązane do przestrzegania tras i zachowywania procedur lądowania i startu ustalonych przez inne organy administracyjne bez uwzględnienia tych dopuszczalnych poziomów hałasu? |
| --- | --- |

1)

Czy pojęcie „ograniczenie działalności”, o którym mowa w art. 2 lit. e) dyrektywy 2002/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie ustanowienia zasad i procedur w odniesieniu do wprowadzenia ograniczeń odnoszących się do poziomu hałasu w portach lotniczych Wspólnoty (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono zasady określające dopuszczalne poziomy hałasu mierzonego na ziemi, które należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu lotniska, poza którymi podmiot przekraczający te poziomy może podlegać sankcji, przy czym statki powietrzne są zobowiązane do przestrzegania tras i zachowywania procedur lądowania i startu ustalonych przez inne organy administracyjne bez uwzględnienia tych dopuszczalnych poziomów hałasu?

| 2) | Czy art. 2 lit. e) i art. 4 ust. 4 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że wszelkie „ograniczenia działalności” powinny być „oparte na podstawie danych eksploatacyjnych”, czy też przepisy te pozwalają, aby inne przepisy dotyczące ochrony środowiska ograniczały dostęp do lotniska na podstawie poziomu hałasu mierzonego na ziemi, który należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu lotniska, poza którymi podmiot przekraczający te poziomy może podlegać sankcji? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 2 lit. e) i art. 4 ust. 4 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że wszelkie „ograniczenia działalności” powinny być „oparte na podstawie danych eksploatacyjnych”, czy też przepisy te pozwalają, aby inne przepisy dotyczące ochrony środowiska ograniczały dostęp do lotniska na podstawie poziomu hałasu mierzonego na ziemi, który należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu lotniska, poza którymi podmiot przekraczający te poziomy może podlegać sankcji?

| 3) | Czy art. 4 ust. 4 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on, aby oprócz ograniczeń działalności ustalanych na podstawie danych eksploatacyjnych, które są oparte na emisji hałasu przez samoloty, zasady dotyczące ochrony środowiska ustalały dopuszczalne poziomy hałasu mierzone na ziemi, które należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu lotniska? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 4 ust. 4 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on, aby oprócz ograniczeń działalności ustalanych na podstawie danych eksploatacyjnych, które są oparte na emisji hałasu przez samoloty, zasady dotyczące ochrony środowiska ustalały dopuszczalne poziomy hałasu mierzone na ziemi, które należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu lotniska?

| 4) | Czy art. 6 ust. 2 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on, aby zasady ustalały dopuszczalne poziomy hałasu mierzone na ziemi, które należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu lotniska, poza którymi podmiot przekraczający te poziomy może podlegać sankcji, jeżeli zasady te mogą być naruszane przez samoloty spełniające normy z tomu 1, część druga, rozdział 4 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 6 ust. 2 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on, aby zasady ustalały dopuszczalne poziomy hałasu mierzone na ziemi, które należy zachować przy przelotach nad obszarami położonymi w pobliżu lotniska, poza którymi podmiot przekraczający te poziomy może podlegać sankcji, jeżeli zasady te mogą być naruszane przez samoloty spełniające normy z tomu 1, część druga, rozdział 4 załącznika 16 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym?

---

(1)  Dz.U. L 85, s. 40.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/14 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) w dniu 8 marca 2010 r. — Waltraud Brachner przeciwko Pensionsversicherungsanstalt

(Sprawa C-123/10)

2010/C 148/21

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Waltraud Brachner

Strona pozwana: Pensionsversicherungsanstalt

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 4 dyrektywy 79/7/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że system corocznego dostosowania emerytur (waloryzacja), przewidziany w prawie ustawowego ubezpieczenia emerytalnego, również podlega zakazowi dyskryminacji zawartemu w ust. 1 tego artykułu? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 4 dyrektywy 79/7/EWG (1) należy interpretować w ten sposób, że system corocznego dostosowania emerytur (waloryzacja), przewidziany w prawie ustawowego ubezpieczenia emerytalnego, również podlega zakazowi dyskryminacji zawartemu w ust. 1 tego artykułu?

| 2) | Jeśli na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi twierdzącej:
  Czy art. 4 dyrektywy 79/7/EWG należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu dotyczącemu corocznego dostosowania emerytur, zgodnie z którym dla określonej grupy osób pobierających najniższą emeryturę przewidziana jest potencjalnie mniejsza podwyżka niż dla innych osób pobierających emeryturę, przy czym przepis ten w niekorzystny sposób dotyka 25 % mężczyzn oraz 57 % kobiet pobierających emeryturę i nie jest to obiektywnie uzasadnione? |
| --- | --- |

2)

Jeśli na pytanie pierwsze należy udzielić odpowiedzi twierdzącej:

Czy art. 4 dyrektywy 79/7/EWG należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisowi krajowemu dotyczącemu corocznego dostosowania emerytur, zgodnie z którym dla określonej grupy osób pobierających najniższą emeryturę przewidziana jest potencjalnie mniejsza podwyżka niż dla innych osób pobierających emeryturę, przy czym przepis ten w niekorzystny sposób dotyka 25 % mężczyzn oraz 57 % kobiet pobierających emeryturę i nie jest to obiektywnie uzasadnione?

| 3) | Jeśli na pytanie drugie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej:
  Czy dyskryminacja kobiet pobierających emeryturę przy corocznej podwyżce ich emerytury może być uzasadniona niższym wiekiem przechodzenia na emeryturę lub dłuższym okresem pobierania emerytury lub okolicznością, że kryterium przewidzianego w prawie zabezpieczeń społecznych minimalnego dochodu (kryterium dodatku wyrównawczego) jest nieproporcjonalnie podwyższone, jeśli przepisy dotyczące zapewnienia przewidzianego w prawie zabezpieczeń społecznych minimalnego dochodu (dodatek wyrównawczy) przewidują zaliczenie innych własnych dochodów pobierającej emeryturę, a także dochodów jej małżonka, z którym prowadzi wspólne gospodarstwo, podczas gdy w przypadku innych osób pobierających emeryturę podwyżka emerytury następuje bez zaliczenia innych własnych dochodów pobierającego emeryturę lub dochodów jego współmałżonka? |
| --- | --- |

3)

Jeśli na pytanie drugie należy udzielić odpowiedzi twierdzącej:

Czy dyskryminacja kobiet pobierających emeryturę przy corocznej podwyżce ich emerytury może być uzasadniona niższym wiekiem przechodzenia na emeryturę lub dłuższym okresem pobierania emerytury lub okolicznością, że kryterium przewidzianego w prawie zabezpieczeń społecznych minimalnego dochodu (kryterium dodatku wyrównawczego) jest nieproporcjonalnie podwyższone, jeśli przepisy dotyczące zapewnienia przewidzianego w prawie zabezpieczeń społecznych minimalnego dochodu (dodatek wyrównawczy) przewidują zaliczenie innych własnych dochodów pobierającej emeryturę, a także dochodów jej małżonka, z którym prowadzi wspólne gospodarstwo, podczas gdy w przypadku innych osób pobierających emeryturę podwyżka emerytury następuje bez zaliczenia innych własnych dochodów pobierającego emeryturę lub dochodów jego współmałżonka?

---

(1)  Dyrektywa Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego (Dz.U. 1979, L 6, s. 24).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/14 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 12 marca 2010 r. — Corman SA przeciwko Bureau d'intervention et de restitution belge (BIRB)

(Sprawa C-131/10)

2010/C 148/22

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de première instance de Bruxelles

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Corman SA.

Strona pozwana: Bureau d'intervention et de restitution belge (BIRB)

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy można uznać, że przepisy rozporządzenia [Komisji] nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (1), rozporządzenia wykonawczego do rozporządzenia [Rady] nr 1255/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (2), stanowią wspólnotowe uregulowanie sektorowe będące odstępstwem od art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. (3) i stojące na przeszkodzie stosowaniu krajowych przepisów o przedawnieniu? |
| --- | --- |

1.

Czy można uznać, że przepisy rozporządzenia [Komisji] nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (1), rozporządzenia wykonawczego do rozporządzenia [Rady] nr 1255/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (2), stanowią wspólnotowe uregulowanie sektorowe będące odstępstwem od art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. (3) i stojące na przeszkodzie stosowaniu krajowych przepisów o przedawnieniu?

| 2. | Czy art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. należy rozumieć w ten sposób, jego zastosowanie jest ograniczone do przypadków, gdy nieprawidłowości dopuścił się beneficjent dotacji, a przepis ogólny o czteroletnim okresie przedawnienia stosuje się we wszystkich przypadkach nieprawidłowości popełnionych przez kontrahentów beneficjenta i to z uwzględnieniem maksymalnego czteroletniego okresu mającego zastosowanie w uregulowanej rozporządzeniem [wspólnotowym] sytuacji prawnej kontrahentów w ramach wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych? |
| --- | --- |

2.

Czy art. 3 ust. 3 rozporządzenia nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. należy rozumieć w ten sposób, jego zastosowanie jest ograniczone do przypadków, gdy nieprawidłowości dopuścił się beneficjent dotacji, a przepis ogólny o czteroletnim okresie przedawnienia stosuje się we wszystkich przypadkach nieprawidłowości popełnionych przez kontrahentów beneficjenta i to z uwzględnieniem maksymalnego czteroletniego okresu mającego zastosowanie w uregulowanej rozporządzeniem [wspólnotowym] sytuacji prawnej kontrahentów w ramach wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych?

---

(1)  Dz.U. L 350, s. 3

(2)  Dz.U. L 160, s. 48

(3)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312, s. 1)

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/15 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/15

---

Skarga wniesiona w dniu 15 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-133/10)

2010/C 148/23

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: V. Peere i K. Walkerová, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/81/WE z dnia 28 listopada 2005 r. zmieniającej dyrektywę 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi oraz w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw (1), a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2005/81/WE z dnia 28 listopada 2005 r. zmieniającej dyrektywę 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi oraz w sprawie przejrzystości finansowej wewnątrz określonych przedsiębiorstw (1), a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

| — | Obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

Obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2005/81/WE upłynął w dniu 19 grudnia 2006 r. Jednak na dzień wniesienia niniejszej skargi strona pozwana nie przyjęła jeszcze wszystkich przepisów niezbędnych do zastosowania się do tej dyrektywy, a w każdym razie nie poinformowała o nich Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 312, s. 47.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/15 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Belgia) w dniu 15 marca 2010 r. — Wspólnoty Europejskie przeciwko Région de Bruxelles-Capitale

(Sprawa C-137/10)

2010/C 148/24

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Conseil d'État

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Wspólnoty Europejskie

Strona pozwana: Région de Bruxelles-Capitale

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 282 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a w szczególności wyrażenie „w tym zakresie jest ona reprezentowana przez Komisję”, zawarte w drugim zdaniu tego artykułu, należy interpretować w ten sposób, że instytucja upoważniona jest w sposób ważny do reprezentowania Wspólnoty poprzez sam fakt istnienia upoważnienia, w którym Komisja deleguje na tę instytucję swoje uprawnienia w zakresie reprezentacji przed sądem, bez względu na to, czy w upoważnieniu tym wyznaczono imiennie osobę fizyczną upoważnioną do reprezentowania instytucji, której udzielono delegacji? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 282 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a w szczególności wyrażenie „w tym zakresie jest ona reprezentowana przez Komisję”, zawarte w drugim zdaniu tego artykułu, należy interpretować w ten sposób, że instytucja upoważniona jest w sposób ważny do reprezentowania Wspólnoty poprzez sam fakt istnienia upoważnienia, w którym Komisja deleguje na tę instytucję swoje uprawnienia w zakresie reprezentacji przed sądem, bez względu na to, czy w upoważnieniu tym wyznaczono imiennie osobę fizyczną upoważnioną do reprezentowania instytucji, której udzielono delegacji?

| 2) | W razie odpowiedzi przeczącej, czy sąd krajowy, taki jak Conseil d’Etat, może sprawdzić dopuszczalność skargi instytucji europejskiej upoważnionej przez Komisję do wszczęcia postępowania, w rozumieniu art. 282 zdanie drugie traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, za pomocą badania, czy instytucja ta reprezentowana jest przez odpowiednią osobę fizyczną, która jest upoważniona do wniesienia skargi do sądu krajowego? |
| --- | --- |

2)

W razie odpowiedzi przeczącej, czy sąd krajowy, taki jak Conseil d’Etat, może sprawdzić dopuszczalność skargi instytucji europejskiej upoważnionej przez Komisję do wszczęcia postępowania, w rozumieniu art. 282 zdanie drugie traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, za pomocą badania, czy instytucja ta reprezentowana jest przez odpowiednią osobę fizyczną, która jest upoważniona do wniesienia skargi do sądu krajowego?

| 3) | Ewentualnie, w razie odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy art. 207 ust. 2 akapit 1 zdanie pierwsze traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a konkretnie wyrażenie „któremu pomaga zastępca sekretarza generalnego odpowiedzialny za zarządzanie Sekretariatem Generalnym” należy interpretować w ten sposób, że zastępca sekretarza generalnego Rady może w sposób ważny reprezentować Radę do celów wnoszenia skarg do sądów krajowych? |
| --- | --- |

3)

Ewentualnie, w razie odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy art. 207 ust. 2 akapit 1 zdanie pierwsze traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a konkretnie wyrażenie „któremu pomaga zastępca sekretarza generalnego odpowiedzialny za zarządzanie Sekretariatem Generalnym” należy interpretować w ten sposób, że zastępca sekretarza generalnego Rady może w sposób ważny reprezentować Radę do celów wnoszenia skarg do sądów krajowych?

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/16 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen Sad Sofia-grad (Bułgaria) w dniu 15 marca 2010 r. — DP grup EOOD przeciwko Direktor na Agentsia „Mitnitsi”

(Sprawa C-138/10)

2010/C 148/25

Język postępowania: bułgarski

Sąd krajowy

Administrativen Sad Sofia-grad.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: DP grup EOOD

Strona pozwana: Direktor na Agentsia „Mitnitsi”

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w okolicznościach postępowania przed sądem krajowym art. 63 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1) należy interpretować w ten sposób, że organ celny jest zobowiązany jedynie do przeprowadzenia kontroli zgodności zgłoszenia celnego z wymogami określonymi w art. 62 tego rozporządzenia, polegającej na tym, że dokonuje on jedynie kontroli dokumentów w zakresie określonym w art. 68 rozporządzenia, aby podjąć decyzję o przyjęciu zgłoszenia celnego wyłącznie na podstawie przedłożonych dokumentów, gdy powstała wątpliwość co do prawidłowości kodu taryfy celnej towaru i do określenia tego kodu niezbędna jest opinia rzeczoznawcy? |
| --- | --- |

1)

Czy w okolicznościach postępowania przed sądem krajowym art. 63 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1) należy interpretować w ten sposób, że organ celny jest zobowiązany jedynie do przeprowadzenia kontroli zgodności zgłoszenia celnego z wymogami określonymi w art. 62 tego rozporządzenia, polegającej na tym, że dokonuje on jedynie kontroli dokumentów w zakresie określonym w art. 68 rozporządzenia, aby podjąć decyzję o przyjęciu zgłoszenia celnego wyłącznie na podstawie przedłożonych dokumentów, gdy powstała wątpliwość co do prawidłowości kodu taryfy celnej towaru i do określenia tego kodu niezbędna jest opinia rzeczoznawcy?

| 2) | Czy decyzję organu celnego o niezwłocznym przyjęciu zgłoszenia celnego zgodnie z art. 63 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny w okolicznościach postępowania przed sądem krajowym należy uważać za decyzję organu celnego w rozumieniu art. 4 pkt 5 w związku z art. 8 ust. 1 tiret pierwsze Kodeksu Celnego, i to w odniesieniu do całej treści złożonego zgłoszenia celnego, gdy jednocześnie zachodzą następujące okoliczności:






  a) | decyzja organu celnego o przyjęciu zgłoszenia celnego została podjęta wyłącznie na podstawie dokumentów przedłożonych wraz ze zgłoszeniem; |
| --- | --- | --- |

2)

Czy decyzję organu celnego o niezwłocznym przyjęciu zgłoszenia celnego zgodnie z art. 63 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny w okolicznościach postępowania przed sądem krajowym należy uważać za decyzję organu celnego w rozumieniu art. 4 pkt 5 w związku z art. 8 ust. 1 tiret pierwsze Kodeksu Celnego, i to w odniesieniu do całej treści złożonego zgłoszenia celnego, gdy jednocześnie zachodzą następujące okoliczności:

a)

decyzja organu celnego o przyjęciu zgłoszenia celnego została podjęta wyłącznie na podstawie dokumentów przedłożonych wraz ze zgłoszeniem;

| b) | w ramach dokonywania niezbędnych kontroli przed przyjęciem zgłoszenia celnego istniało podejrzenie, że zgłoszony kod taryfy celnej towaru nie jest prawidłowy; |
| --- | --- |

b)

w ramach dokonywania niezbędnych kontroli przed przyjęciem zgłoszenia celnego istniało podejrzenie, że zgłoszony kod taryfy celnej towaru nie jest prawidłowy;

| c) | w ramach dokonywania niezbędnych kontroli przed przyjęciem zgłoszenia celnego informacje dotyczące składu zgłoszonego towaru, mające znaczenie dla prawidłowego określenia kodu taryfy celnej, były niepełne; |
| --- | --- |

c)

w ramach dokonywania niezbędnych kontroli przed przyjęciem zgłoszenia celnego informacje dotyczące składu zgłoszonego towaru, mające znaczenie dla prawidłowego określenia kodu taryfy celnej, były niepełne;

| d) | w ramach kontroli przed przyjęciem zgłoszenia celnego pobrana została próbka na potrzeby sporządzenia opinii służącej prawidłowemu określeniu kodu taryfy celnej towaru? |
| --- | --- |

d)

w ramach kontroli przed przyjęciem zgłoszenia celnego pobrana została próbka na potrzeby sporządzenia opinii służącej prawidłowemu określeniu kodu taryfy celnej towaru?

| 3) | Czy w okolicznościach postępowania przed sądem krajowym art. 63 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny należy interpretować w ten sposób:






  a) | że zezwala on na kwestionowanie przed sądem zgodności z prawem przyjęcia zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru,
  czy też w ten sposób, |
| --- | --- | --- |

3)

Czy w okolicznościach postępowania przed sądem krajowym art. 63 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny należy interpretować w ten sposób:

a)

że zezwala on na kwestionowanie przed sądem zgodności z prawem przyjęcia zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru,

czy też w ten sposób,

| b) | że przyjęcie zgłoszenia celnego nie jest zaskarżalne, ponieważ powoduje ono jedynie zatrzymanie zgłoszenia towarów przez organ celny i określenie momentu powstania długu celnego w przywozie i nie stanowi ono żadnej decyzji organu celnego w przedmiocie prawidłowej klasyfikacji taryfowej i wysokości ceł należnych na podstawie tego zgłoszenia? |
| --- | --- |

b)

że przyjęcie zgłoszenia celnego nie jest zaskarżalne, ponieważ powoduje ono jedynie zatrzymanie zgłoszenia towarów przez organ celny i określenie momentu powstania długu celnego w przywozie i nie stanowi ono żadnej decyzji organu celnego w przedmiocie prawidłowej klasyfikacji taryfowej i wysokości ceł należnych na podstawie tego zgłoszenia?

---

(1)  Dz.U. L 302, s. 1.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/17 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Kammergericht Berlin (Niemcy) w dniu 18 marca 2010 r. — Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts przeciwko JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch

(Sprawa C-144/10)

2010/C 148/26

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Kammergericht Berlin.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts.

Strona pozwana: JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy zakres stosowania art. 22 pkt 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) obejmuje także spory prawne, w których spółka albo osoba prawna podnosi, wobec kierowanych pod jej adresem roszczeń ze stosunku prawnego, wynikającą z naruszenia statutu nieważność decyzji swoich organów, które doprowadziły do nawiązania tego stosunku prawnego? |
| --- | --- |

1)

Czy zakres stosowania art. 22 pkt 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) obejmuje także spory prawne, w których spółka albo osoba prawna podnosi, wobec kierowanych pod jej adresem roszczeń ze stosunku prawnego, wynikającą z naruszenia statutu nieważność decyzji swoich organów, które doprowadziły do nawiązania tego stosunku prawnego?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, czy art. 22 pkt 2 rozporządzenia nr 44/2001 znajduje zastosowanie również do osób prawnych prawa publicznego w zakresie, w jakim ważność decyzji ich organów podlega kontroli sądów cywilnych? |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej, czy art. 22 pkt 2 rozporządzenia nr 44/2001 znajduje zastosowanie również do osób prawnych prawa publicznego w zakresie, w jakim ważność decyzji ich organów podlega kontroli sądów cywilnych?

| 3) | W przypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej, czy sąd państwa członkowskiego, przed którym jako ostatnim w sporze prawnym wytoczono powództwo, jest zobowiązany do zawieszenia postępowania zgodnie z art. 27 rozporządzenia nr 44/2001 także wówczas, gdy wobec porozumienia w przedmiocie jurysdykcji podnosi się zarzut nieważności, oparty na wynikającej z naruszenia statutu nieważności decyzji organów jednej ze stron? |
| --- | --- |

3)

W przypadku udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej, czy sąd państwa członkowskiego, przed którym jako ostatnim w sporze prawnym wytoczono powództwo, jest zobowiązany do zawieszenia postępowania zgodnie z art. 27 rozporządzenia nr 44/2001 także wówczas, gdy wobec porozumienia w przedmiocie jurysdykcji podnosi się zarzut nieważności, oparty na wynikającej z naruszenia statutu nieważności decyzji organów jednej ze stron?

---

(1)  Dz. U. L 12, s. 1.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/17 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgericht Wien (Austria) w dniu 22 marca 2010 r. — Eva-Maria Painer przeciwko Standard VerlagsGmbH, Axel Springer AG, Süddeutsche Zeitung GmbH, SPIEGEL-Verlag Rudolf AUGSTEIN GmbH & Co KG, Verlag M. DuMont Schauberg Expedition der Kölnischen Zeitung GmbH & Co KG

(Sprawa C-145/10)

2010/C 148/27

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Handelsgericht Wien

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Eva-Maria Painer

Strona pozwana: Standard VerlagsGmbH, Axel Springer AG, Süddeutsche Zeitung GmbH, SPIEGEL-Verlag Rudolf AUGSTEIN GmbH & Co KG, Verlag M. DuMont Schauberg Expedition der Kölnischen Zeitung GmbH & Co KG

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 6 pkt 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, że wytoczenie przeciwko kilku pozwanym powództw z tytułu naruszeń prawa autorskiego dotyczących tego samego przedmiotu, opierających się na podstawach prawnych wynikających wprawdzie z przepisów różnych ustawodawstw krajowych, jednakże w istocie mających identyczną treść — takich jak na mającym zastosowanie w odniesieniu do wszystkich państw europejskich niezależnym od winy roszczeniu o zaniechanie oraz roszczeniu o zapłatę stosownej rekompensaty z tytułu naruszeń prawa autorskiego i roszczeniu odszkodowawczym wynikającym z bezprawnego wykorzystania utworu — nie sprzeciwia się jego stosowaniu a tym samym łącznemu rozpoznaniu tych powództw? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 6 pkt 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, że wytoczenie przeciwko kilku pozwanym powództw z tytułu naruszeń prawa autorskiego dotyczących tego samego przedmiotu, opierających się na podstawach prawnych wynikających wprawdzie z przepisów różnych ustawodawstw krajowych, jednakże w istocie mających identyczną treść — takich jak na mającym zastosowanie w odniesieniu do wszystkich państw europejskich niezależnym od winy roszczeniu o zaniechanie oraz roszczeniu o zapłatę stosownej rekompensaty z tytułu naruszeń prawa autorskiego i roszczeniu odszkodowawczym wynikającym z bezprawnego wykorzystania utworu — nie sprzeciwia się jego stosowaniu a tym samym łącznemu rozpoznaniu tych powództw?

| 2) | a) | Czy art. 5 ust. 3 lit. d) w związku z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (2) należy interpretować w ten sposób, że jego stosowaniu nie sprzeciwia się okoliczność, iż relacja prasowa cytująca dane dzieło lub inny przedmiot objęty ochroną nie stanowi utworu językowego objętego ochroną prawem autorskim? |
| --- | --- | --- |

2)

a)

Czy art. 5 ust. 3 lit. d) w związku z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (2) należy interpretować w ten sposób, że jego stosowaniu nie sprzeciwia się okoliczność, iż relacja prasowa cytująca dane dzieło lub inny przedmiot objęty ochroną nie stanowi utworu językowego objętego ochroną prawem autorskim?

| b) | Czy art. 5 ust. 3 lit. d) w związku z art. 5 ust. 5 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się jego stosowaniu to, iż cytowany utwór lub inny przedmiot objęty ochroną nie jest opatrzony nazwiskiem autora lub artysty? |
| --- | --- |

b)

Czy art. 5 ust. 3 lit. d) w związku z art. 5 ust. 5 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się jego stosowaniu to, iż cytowany utwór lub inny przedmiot objęty ochroną nie jest opatrzony nazwiskiem autora lub artysty?

| 3) | a) | Czy art. 5 ust. 3 lit. e) w związku z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29 należy interpretować w ten sposób, że przesłanką jego stosowania w interesie sprawnego przebiegu procedur karnych w kontekście bezpieczeństwa publicznego jest konkretne, aktualne i wyraźne wezwanie przez organy bezpieczeństwa publicznego do opublikowania wizerunku, to znaczy że publikacja wizerunku w celach ścigania musi nastąpić na skutek inicjatywy władz, a w przeciwnym wypadku stanowi naruszenie prawa? |
| --- | --- | --- |

3)

a)

Czy art. 5 ust. 3 lit. e) w związku z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29 należy interpretować w ten sposób, że przesłanką jego stosowania w interesie sprawnego przebiegu procedur karnych w kontekście bezpieczeństwa publicznego jest konkretne, aktualne i wyraźne wezwanie przez organy bezpieczeństwa publicznego do opublikowania wizerunku, to znaczy że publikacja wizerunku w celach ścigania musi nastąpić na skutek inicjatywy władz, a w przeciwnym wypadku stanowi naruszenie prawa?

| b) | W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 3a): Czy media mogą powoływać się na art. 5 ust. 3 lit. e) dyrektywy wtedy, gdy bez odpowiedniego wezwania organów do pomocy w ściganiu samodzielnie decydują o tym, czy publikacja fotografii odbywa się w „interesie bezpieczeństwa publicznego”? |
| --- | --- |

b)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 3a): Czy media mogą powoływać się na art. 5 ust. 3 lit. e) dyrektywy wtedy, gdy bez odpowiedniego wezwania organów do pomocy w ściganiu samodzielnie decydują o tym, czy publikacja fotografii odbywa się w „interesie bezpieczeństwa publicznego”?

| c) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 3b): Czy w takim przypadku wystarczające jest, aby w późniejszym okresie media twierdziły, że publikacja wizerunku służyła celom ścigania, lub czy w każdym przypadku konieczne jest konkretne wezwanie do pomocy czytelników w wyjaśnieniu okoliczności czynu karalnego, które musi być bezpośrednio związane z publikacją fotografii? |
| --- | --- |

c)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 3b): Czy w takim przypadku wystarczające jest, aby w późniejszym okresie media twierdziły, że publikacja wizerunku służyła celom ścigania, lub czy w każdym przypadku konieczne jest konkretne wezwanie do pomocy czytelników w wyjaśnieniu okoliczności czynu karalnego, które musi być bezpośrednio związane z publikacją fotografii?

| 4) | Czy art. 1 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29 i art. 12 Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych (Akt paryski z dnia 24 lipca 1971 r.) w brzmieniu uwzględniającym zmiany z dnia 28 września 1979 r., w szczególności w związku z art. 1 protokołu dodatkowego nr 1 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC) z dnia 20 marca 1952 r. oraz art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (3) należy interpretować w ten sposób, że fotografie, w szczególności fotografie portretowe, objęte są „bardziej ograniczoną” ochroną albo w ogóle nie są objęte ochroną prawem autorskim przed przetworzeniem, gdyż ze względu na ich „realistyczne ujęcie” charakteryzują się zbyt małą możliwością inwencji twórczej? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 1 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29 i art. 12 Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych (Akt paryski z dnia 24 lipca 1971 r.) w brzmieniu uwzględniającym zmiany z dnia 28 września 1979 r., w szczególności w związku z art. 1 protokołu dodatkowego nr 1 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC) z dnia 20 marca 1952 r. oraz art. 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (3) należy interpretować w ten sposób, że fotografie, w szczególności fotografie portretowe, objęte są „bardziej ograniczoną” ochroną albo w ogóle nie są objęte ochroną prawem autorskim przed przetworzeniem, gdyż ze względu na ich „realistyczne ujęcie” charakteryzują się zbyt małą możliwością inwencji twórczej?

---

(1)  Dz.U. 2001, L 12, s. 1.

(2)  Dz.U. L 167, s. 10.

(3)  Dz.U. 2000, C 364, s. 1.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/18 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/18

---

Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-146/10)

2010/C 148/28

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Marghelis i M. Adam, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Austrii

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniającej dyrektywę 2004/35/WE (1) lub nie powiadamiając o nich w pełni Komisji, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniającej dyrektywę 2004/35/WE (1) lub nie powiadamiając o nich w pełni Komisji, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Austrii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 1 maja 2008 r.

---

(1)  Dz.U. L 102, s. 15.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/19 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, w dniu 29 marca 2010 r. — British Sugar plc przeciwko Rural Payments Agency, an Executive Agency of the Department for Environment, Food and Rural Affairs

(Sprawa C-147/10)

2010/C 148/29

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

High Court of Justice (England and Wales)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: British Sugar plc

Strona pozwana: Rural Payments Agency, an Executive Agency of the Department for Environment, Food and Rural Affairs

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 (1) jest nieważne w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 8 maja 2008 r. w sprawach połączonych C-5/06 oraz od C-23/06 do 36/06 Zucherfabrik Jülich, Zb.Orz. s. I-3231 oraz postanowienia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 października 2008 r. w sprawach połączonych od C-175/07 do C-184/07 SAFBA, Zb. Orz. I-184*? |
| --- | --- |

1)

Czy rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 (1) jest nieważne w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 8 maja 2008 r. w sprawach połączonych C-5/06 oraz od C-23/06 do 36/06 Zucherfabrik Jülich, Zb.Orz. s. I-3231 oraz postanowienia Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 października 2008 r. w sprawach połączonych od C-175/07 do C-184/07 SAFBA, Zb. Orz. I-184*?

| 2) | Czy rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 jest nieważne z uwagi na podstawę prawną, na jakiej zostało przyjęte, a mianowicie rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (2)? |
| --- | --- |

2)

Czy rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 jest nieważne z uwagi na podstawę prawną, na jakiej zostało przyjęte, a mianowicie rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (2)?

| 3) | Czy kwestia znajdującego zastosowanie w ramach obliczania odszkodowania należnego tytułem nadpłacenia opłat produkcyjnych dla cukru w latach gospodarczych 2002/2003, 2003/3004, 2004/2005, 2005/2006 kursu walut i daty przeliczenia jest określana na podstawie prawa Unii Europejskiej? Jeśli tak, czy z art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 wynika, że odszkodowanie powinno być wypłacone zgodnie z kursem wymiany, który obowiązywał w czasie, kiedy nadpłacona opłata była pierwotnie obliczana? Jeśli tak, czy art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 jest ważny? |
| --- | --- |

3)

Czy kwestia znajdującego zastosowanie w ramach obliczania odszkodowania należnego tytułem nadpłacenia opłat produkcyjnych dla cukru w latach gospodarczych 2002/2003, 2003/3004, 2004/2005, 2005/2006 kursu walut i daty przeliczenia jest określana na podstawie prawa Unii Europejskiej? Jeśli tak, czy z art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 wynika, że odszkodowanie powinno być wypłacone zgodnie z kursem wymiany, który obowiązywał w czasie, kiedy nadpłacona opłata była pierwotnie obliczana? Jeśli tak, czy art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1193/2009 jest ważny?

| 4) | W odniesieniu do odsetek:






  (i) | Czy prawo UE wyłącza możliwość odzyskania przez osobę będącą w położeniu skarżącej odsetek od kwot nadpłaconych w wyniku zastosowania unieważnionego rozporządzenia, od organu krajowego właściwego do pobierania opłat produkcyjnych, w sytuacji, gdy możliwość odzyskania przez organ krajowy odsetek od kwot odpowiadających tym opłatom, należnych mu od Komisji jest wyłączona? |
| --- | --- | --- |

4)

W odniesieniu do odsetek:

(i)

Czy prawo UE wyłącza możliwość odzyskania przez osobę będącą w położeniu skarżącej odsetek od kwot nadpłaconych w wyniku zastosowania unieważnionego rozporządzenia, od organu krajowego właściwego do pobierania opłat produkcyjnych, w sytuacji, gdy możliwość odzyskania przez organ krajowy odsetek od kwot odpowiadających tym opłatom, należnych mu od Komisji jest wyłączona?

| (ii) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie i): czy prawodawstwo UE dotyczące środków własnych (decyzja Rady 2000/597/WE, Euroatom (3) i rozporządzenie wykonawcze do niej nr 1150/2000 (4)), prawidłowo interpretowane, wyłącza możliwość odzyskania przez organ krajowy odsetek od kwot należnych mu od Komisji w okolicznościach niniejszej sprawy? |
| --- | --- |

(ii)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie i): czy prawodawstwo UE dotyczące środków własnych (decyzja Rady 2000/597/WE, Euroatom (3) i rozporządzenie wykonawcze do niej nr 1150/2000 (4)), prawidłowo interpretowane, wyłącza możliwość odzyskania przez organ krajowy odsetek od kwot należnych mu od Komisji w okolicznościach niniejszej sprawy?

| (iii) | W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie i): czy prawo UE wyłącza możliwość, aby krajowy organ lub sąd, skorzystał z przysługującego mu uznania dla nieprzyznania w takiej sytuacji odsetek przy rozstrzyganiu o zwrocie na rzecz osoby będącej w położeniu skarżącej? |
| --- | --- |

(iii)

W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie i): czy prawo UE wyłącza możliwość, aby krajowy organ lub sąd, skorzystał z przysługującego mu uznania dla nieprzyznania w takiej sytuacji odsetek przy rozstrzyganiu o zwrocie na rzecz osoby będącej w położeniu skarżącej?

---

(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1193/2009 z dnia 3 listopada 2009 r. dokonujące sprostowania rozporządzeń (WE) nr 1762/2003, (WE) nr 1775/2004, (WE) nr 1686/2005 i (WE) nr 164/2007 oraz ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na lata gospodarcze 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006, Dz.U. L 321, s. 1

(2)  Dz.U. L 178. s. 1

(3)  Decyzja Rady z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich, Dz.U. L 253, s. 42

(4)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonujące decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, Dz.U. L 130, s. 1

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/20 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Grecja) w dniu 29 marca 2010 r. — Zoi Chatzi przeciwko Ypourgos Oikonomikon

(Sprawa C-149/10)

2010/C 148/30

Język postępowania: grecki

Sąd krajowy

Dioikitiko Efeteio Thessalonikis

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Zoi Chatzi

Strona pozwana: Ypourgos Oikonomikon

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy można uznać, że w drodze klauzuli 2.1 dyrektywy Rady 96/34/WE z dnia 3 czerwca 1996 r. w sprawie Porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP i ETUC, interpretowanej w świetle art. 24 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej dotyczącego praw dziecka i przy wzięciu pod uwagę, że poziom ochrony tych praw uległ podwyższeniu w związku ze wspomnianą Kartą ustanowione zostało prawo do urlopu rodzicielskiego również na rzecz dziecka w taki sposób, że przyznanie jednego urlopu rodzicielskiego w przypadku narodzin bliźniąt stanowi naruszenie art. 21 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej z powodu dyskryminacji ze względu na urodzenie oraz niezgodne z zasadą proporcjonalności ograniczenie praw bliźniąt ? |
| --- | --- |

1)

Czy można uznać, że w drodze klauzuli 2.1 dyrektywy Rady 96/34/WE z dnia 3 czerwca 1996 r. w sprawie Porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez UNICE, CEEP i ETUC, interpretowanej w świetle art. 24 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej dotyczącego praw dziecka i przy wzięciu pod uwagę, że poziom ochrony tych praw uległ podwyższeniu w związku ze wspomnianą Kartą ustanowione zostało prawo do urlopu rodzicielskiego również na rzecz dziecka w taki sposób, że przyznanie jednego urlopu rodzicielskiego w przypadku narodzin bliźniąt stanowi naruszenie art. 21 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej z powodu dyskryminacji ze względu na urodzenie oraz niezgodne z zasadą proporcjonalności ograniczenie praw bliźniąt ?

| 2) | W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej czy pojęcie „urodzenie” zawarte w klauzuli 2.1 dyrektywy 96/34/WE należy interpretować w ten sposób, że na rzecz rodziców będących pracownikami ustanowione zostało podwójne prawo do urlopu rodzicielskiego, którego podstawą jest okoliczność, że ciąża bliźniacza kończy się dwoma następującymi po sobie narodzinami (dwoje bliźniąt) czy też w ten sposób, że urlop rodzicielski przyznany został tylko w odniesieniu do jednych narodzin niezależnie od liczby dzieci, które przyszły na świat ale w tym ostatnim przypadku nie dochodzi do naruszenia równości wobec prawa ustanowionej w art. 20 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej? |
| --- | --- |

2)

W razie udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej czy pojęcie „urodzenie” zawarte w klauzuli 2.1 dyrektywy 96/34/WE należy interpretować w ten sposób, że na rzecz rodziców będących pracownikami ustanowione zostało podwójne prawo do urlopu rodzicielskiego, którego podstawą jest okoliczność, że ciąża bliźniacza kończy się dwoma następującymi po sobie narodzinami (dwoje bliźniąt) czy też w ten sposób, że urlop rodzicielski przyznany został tylko w odniesieniu do jednych narodzin niezależnie od liczby dzieci, które przyszły na świat ale w tym ostatnim przypadku nie dochodzi do naruszenia równości wobec prawa ustanowionej w art. 20 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej?

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/20 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 31 marca 2010 r. — Unimedical A/S przeciwko Skatteministeriet

(Sprawa C-152/10)

2010/C 148/31

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Højesteret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Unimedical A/S

Strona pozwana: Skatteministeriet

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy klasyfikacji wyprodukowanego z tworzywa sztucznego worka do dializy, który został specjalnie zaprojektowany i może być wyłącznie stosowany z dializatorem, należy dokonywać do:






  — | działu 90 CN pozycja 9010 90 30 jako „części” lub „akcesoria” do dializatora,
  lub |
| --- | --- | --- |

1)

Czy klasyfikacji wyprodukowanego z tworzywa sztucznego worka do dializy, który został specjalnie zaprojektowany i może być wyłącznie stosowany z dializatorem, należy dokonywać do:

—

działu 90 CN pozycja 9010 90 30 jako „części” lub „akcesoria” do dializatora,

lub

| — | działu 39 CN pozycja 3926 90 99 jako tworzywa sztuczne lub artykuły z tworzyw sztucznych? |
| --- | --- |

—

działu 39 CN pozycja 3926 90 99 jako tworzywa sztuczne lub artykuły z tworzyw sztucznych?

| 2) | Czy klasyfikacji wyprodukowanego z tworzywa sztucznego worka na mocz, który został specjalnie zaprojektowany i może być wyłącznie stosowany z cewnikiem, należy dokonywać do:






  — | działu 90 CN pozycja 9010 90 30 jako „części” lub „akcesoria” do cewnika,
  lub |
| --- | --- | --- |

2)

Czy klasyfikacji wyprodukowanego z tworzywa sztucznego worka na mocz, który został specjalnie zaprojektowany i może być wyłącznie stosowany z cewnikiem, należy dokonywać do:

—

działu 90 CN pozycja 9010 90 30 jako „części” lub „akcesoria” do cewnika,

lub

| — | działu 39 CN pozycja 3926 90 99 jako tworzywa sztuczne lub artykuły z tworzyw sztucznych? |
| --- | --- |

—

działu 39 CN pozycja 3926 90 99 jako tworzywa sztuczne lub artykuły z tworzyw sztucznych?

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/21 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/21

---

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 21 stycznia 2010 r. w sprawie T-34/07 Karen Goncharov przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM: DSB, wniesione w dniu 6 kwietnia 2010 r. przez Karena Goncharova

(Sprawa C-156/10 P)

2010/C 148/32

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Karen Goncharov (przedstawiciele: adwokaci A. Späth i G.N. Hasselblatt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), DSB

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 21 stycznia 2010 r. w sprawie T-34/07; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 21 stycznia 2010 r. w sprawie T-34/07;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 grudnia 2006 r. (sprawa R 1330/2005-2); i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 grudnia 2006 r. (sprawa R 1330/2005-2); i

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania przed Trybunałem, Sądem i Izbą Odwoławczą oraz kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania przed Trybunałem, Sądem i Izbą Odwoławczą oraz kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący podnosi, że wyrok Sądu z dnia 21 stycznia 2010 r. w sprawie T-34/07 należy uchylić, ponieważ narusza on przepis dotyczący względnych podstaw odmowy rejestracji art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (zastąpionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego).

Zdaniem skarżącego Sąd błędnie zastosował ogólne zasady dotyczące oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. W szczególności Sąd nie dokonał całościowej oceny okoliczności niniejszego przypadku, gdyż nie uwzględnił, że rozpatrywane znaki towarowe składają się z akronimów.

Wreszcie według skarżącego sąd oparł swoje orzeczenie wyłącznie na zasadzie empirycznej, zgodnie z którą konsument przywiązuje zwykle większą wagę do początkowej części wyrazu. Z tego względu Sąd stwierdził, że różnica polegająca na obecności litery „W” w zakwestionowanym znaku towarowym nie wystarcza do usunięcia podobieństwa wizualnego i fonetycznego.

Skarżący zarzuca, że Sąd przeoczył przy tym, że w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie chodzi o słowa, ale a akronimy. Uzasadnienie wyroku wskazuje, że Sąd nie przeprowadził całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, ale raczej oparł się wyłącznie na zasadzie empirycznej, która nadto nie stosuje się do niniejszego przypadku.

Konsument jest bowiem przyzwyczajony w przypadku akronimów do kierowania swojej uwagi oddzielnie na każdą poszczególną literę. Zasady empiryczne dotyczące słownych znaków towarowych składających się ze słów nie mogą z tego powodu stosować się bez zastrzeżeń do słownych znaków towarowych składających się z akronimów.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/21 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/21

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Paris (Francja) w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Olivier Martinez, Robert Martinez przeciwko MGN Limited

(Sprawa C-161/10)

2010/C 148/33

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de grande instance de Paris

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Olivier Martinez, Robert Martinez

Strona pozwana: MGN Limited

Pytanie prejudycjalne

Czy wykładni art. 2 i art. 5 pkt 3) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy dokonywać w ten sposób, że przyznają one sądowi państwa członkowskiego jurysdykcję do orzekania w przedmiocie powództwa wniesionego w związku z naruszeniem dóbr osobistych, do którego miałoby dojść w wyniku umieszczenia informacji lub zdjęć w sieci, w witrynie internetowej utworzonej w innym państwie członkowskim przez spółkę z siedzibą w tym drugim państwie lub też w innym państwie członkowskim, różnym w każdym razie od tego pierwszego:

| — | wyłącznie pod warunkiem, że ta witryna internetowa może być przeglądana w tym pierwszym państwie, |
| --- | --- |

—

wyłącznie pod warunkiem, że ta witryna internetowa może być przeglądana w tym pierwszym państwie,

| — | czy też, wyłącznie, jeżeli między zdarzeniem wywołującym szkodę a terytorium tego pierwszego państwa istnieje dostateczny, istotny lub znaczący związek, i czy, w tym drugim przypadku związek ten może wynikać z:






  — | liczby połączeń ze sporną stroną wykonanych z tego pierwszego państwa członkowskiego, wyrażonej w wartościach bezwzględnych albo proporcjonalnie do ogólnej liczby połączeń z rzeczoną stroną, |
| --- | --- | --- |

—

czy też, wyłącznie, jeżeli między zdarzeniem wywołującym szkodę a terytorium tego pierwszego państwa istnieje dostateczny, istotny lub znaczący związek, i czy, w tym drugim przypadku związek ten może wynikać z:

—

liczby połączeń ze sporną stroną wykonanych z tego pierwszego państwa członkowskiego, wyrażonej w wartościach bezwzględnych albo proporcjonalnie do ogólnej liczby połączeń z rzeczoną stroną,

| — | miejsca zamieszkania czy też przynależności państwowej osoby, która podnosi naruszenie jej dóbr osobistych, lub ogólnie, zainteresowanych osób, |
| --- | --- |

—

miejsca zamieszkania czy też przynależności państwowej osoby, która podnosi naruszenie jej dóbr osobistych, lub ogólnie, zainteresowanych osób,

| — | języka, w jakim jest rozpowszechniana sporna informacja lub wszelkich innych elementów mogących wskazywać na chęć podmiotu, który utworzył witrynę skierowania się w szczególności do odbiorców w tym pierwszym państwie, |
| --- | --- |

—

języka, w jakim jest rozpowszechniana sporna informacja lub wszelkich innych elementów mogących wskazywać na chęć podmiotu, który utworzył witrynę skierowania się w szczególności do odbiorców w tym pierwszym państwie,

| — | miejsca, gdzie zaszły opisywane zdarzenia lub gdzie zostały wykonane zdjęcia zamieszczone ewentualnie w Internecie, |
| --- | --- |

—

miejsca, gdzie zaszły opisywane zdarzenia lub gdzie zostały wykonane zdjęcia zamieszczone ewentualnie w Internecie,

| — | innych kryteriów? |
| --- | --- |

—

innych kryteriów?

---

(1)  Dz.U. L 12, s. 1

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/22 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/22

---

Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 19 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-307/08) (1)

2010/C 148/34

Język postępowania: francuski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 272 z 25.10.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/22 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/22

---

Postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 12 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Tübingen — Niemcy) — FGK Gesellschaft für Antriebsmechanik mbH przeciwko Notar Gerhard Schwenkel, przy udziale: Präsidentin des Landgericht Tübingen

(Sprawa C-450/08) (1)

2010/C 148/35

Język postępowania: niemiecki

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 21.3.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/22 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/22

---

Postanowienie prezesa trzeciej izby Trybunału z dnia 5 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal — Zjednoczone Królestwo) — The Motor Insurers’ Bureau przeciwko Helphire (UK) Limited, Angel Assistance Limited

(Sprawa C-26/09) (1)

2010/C 148/36

Język postępowania: angielski

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 21.11.2009

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/23 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/23

---

Postanowienie prezesa szóstej izby Trybunału z dnia 10 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-172/09) (1)

2010/C 148/37

Język postępowania: polski

Prezes szóstej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 167 z 18.7.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/23 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/23

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 11 marca 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-223/09) (1)

2010/C 148/38

Język postępowania: polski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 233 z 26.9.2009

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/23 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/23

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 26 lutego 2010 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-370/09) (1)

2010/C 148/39

Język postępowania: grecki

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/23 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/23

---

Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 19 marca 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de grande instance de Nanterre — Francja) — Tereos, Vermandoise Industries SA, Sucreries de Toury et Usines annexes SA, Roquette Frères SA, Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA, Cristal Union, Lesaffre Frères SA, Sucrerie Bourdon, SAFBA, Sucreries du Marquenterre SA przeciwko Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

(Sprawy połączone C-411/09 do C-420/09) (1)

2010/C 148/40

Język postępowania: francuski

Prezes Trybunału zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 312 z 19.12.2009.

---

Sąd

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/24 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/24

---

Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Amann & Söhne i Cousin Filterie przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawa T-446/05) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek nici przemysłowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Pojęcie jednolitego naruszenia - Definicja rynku - Grzywny - Górna granica grzywny - Waga i czas trwania naruszenia - Okoliczności łagodzące - Współpraca - Proporcjonalność - Równość traktowania - Prawo do obrony - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien)

2010/C 148/41

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Amann & Söhne GmbH & Co. KG (Bönnigheim, Niemcy) i Cousin Filterie SAS (Wervicq-Sud, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. Röhling, M. Dietrich i C. Horstkotte)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata G. Eickstädt)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2005) 3452 z dnia 14 września 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38.337 — PO/Nici), zmienionej decyzją Komisji C(2005) 3765 z dnia 13 października 2005 r., a posiłkowo żądanie obniżenia grzywny nałożonej tą decyzją na skarżące.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Amann & Söhne GmbH & Co. KG i Cousin Filterie SAS zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Amann & Söhne GmbH & Co. KG i Cousin Filterie SAS zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/24 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/24

---

Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Oxley Threads przeciwko Komisji

(Sprawa T-448/05) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek nici przemysłowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Pojęcie jednolitego naruszenia - Definicja rynku - Grzywny - Waga naruszenia - Okoliczności łagodzące - Współpraca - Proporcjonalność - Równość traktowania - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien)

2010/C 148/42

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Oxley Threads Ltd (Ashton-under-Lyne, Lancashire, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: G. Peretz, barrister, M. Rees i K. Vernon, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: N. Khan i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2005) 3452 z dnia 14 września 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38.337 — PO/Nici), zmienionej decyzją Komisji C(2005) 3765 z dnia 13 października 2005 r., a posiłkowo żądanie obniżenia grzywny nałożonej tą decyzją na skarżącą

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Oxley Threads Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Oxley Threads Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 48 z 25.2.2006.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/25 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/25

---

Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — BST przeciwko Komisji

(Sprawa T-452/05) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek nici przemysłowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Grzywny - Waga naruszenia - Okoliczności łagodzące - Współpraca - Odpowiedzialność pozaumowna - Ujawnienie informacji o charakterze poufnym - Szkoda - Związek przyczynowy)

2010/C 148/43

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Belgian Sewing Thread (BST) NV (Deerlijk, Belgia) (przedstawiciele: H. Gilliams i J. Bocken, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 3452 z dnia 14 września 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38.337 — PO/Nici), zmienionej decyzją Komisji C(2005) 3765 z dnia 13 października 2005 r., oraz tytułem żądania ewentualnego, o obniżenie grzywny nałożonej na skarżącą we wspomnianej decyzji, a po drugie, o zasądzenie od Komisji odszkodowania z tytułu odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty Europejskiej za szkodę, jaką miała ponieść skarżąca.

Sentencja

| 1) | Grzywna nałożona na Belgian Sewing Thread (BST) NV w art. 2 decyzji Komisji C(2005) 3452 z dnia 14 września 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38.337 — PO/Nici) zostaje ustalona w wysokości 856 800 EUR. |
| --- | --- |

1)

Grzywna nałożona na Belgian Sewing Thread (BST) NV w art. 2 decyzji Komisji C(2005) 3452 z dnia 14 września 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/38.337 — PO/Nici) zostaje ustalona w wysokości 856 800 EUR.

| 2) | Wniosek o stwierdzenie nieważności zostaje oddalony w pozostałej części. |
| --- | --- |

2)

Wniosek o stwierdzenie nieważności zostaje oddalony w pozostałej części.

| 3) | Wniosek o odszkodowanie zostaje oddalony. |
| --- | --- |

3)

Wniosek o odszkodowanie zostaje oddalony.

| 4) | BST pokrywa 90 % własnych kosztów i 90 % kosztów poniesionych przez Komisję Europejską, zaś Komisja pokrywa 10 % własnych kosztów i 10 % kosztów poniesionych przez BST. |
| --- | --- |

4)

BST pokrywa 90 % własnych kosztów i 90 % kosztów poniesionych przez Komisję Europejską, zaś Komisja pokrywa 10 % własnych kosztów i 10 % kosztów poniesionych przez BST.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/25 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/25

---

Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Gütermann i Zwicky przeciwko Komisji

(Sprawy połączone T-456/05 i T-457/05) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Europejski rynek nici przemysłowych - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE i art. 53 porozumienia EOG - Grzywny - Waga naruszenia - Rzeczywisty wpływ na rynek - Czas trwania naruszenia - Okoliczności łagodzące - Współpraca w toku postępowania administracyjnego - Proporcjonalność - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien)

2010/C 148/44

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Gütermann AG (Gutach-Breisgau, Niemcy) (sprawa T-456/05) oraz Zwicky & Co. AG (Wallisellen, Szwajcaria) (sprawa T-457/05) (przedstawiciele: adwokaci J. Burrichter, B. Kasten i S. Orlikowska-Wolf)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo F. Castillo de la Torre, M. Schneider i K. Mojzesowicz, a następnie F. Castillo de la Torre i K. Mojzesowicz, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2005) 3452 z dnia 14 września 2005 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 Porozumienia EOG (sprawa 38.337 — PO/Nici) zmienionej decyzją Komisji C(2005) 3765 z dnia 13 października 2005 r., a ewentualnie — wniosek o obniżenie kwoty grzywny nałożonej tą decyzją na skarżące.

Sentencja

| 1) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają oddalone.

| 2) | Gütermann AG i Zwicky & Co. AG zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Gütermann AG i Zwicky & Co. AG zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 60 z 11.3.2006.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/26 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/26

---

Wyrok Sądu z dnia 13 kwietnia 2010 r. — Esotrade przeciwko OHIM — Segura Sánchez (YoKaNa)

(Sprawa T-103/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego YoKaNa - Wcześniejsze graficzne, wspólnotowy i krajowy, znaki towarowe YOKONO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 148/45

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Esotrade, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. de Rivera Lamo de Espinosa i J.E. Astiz Suárez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: J. García Murillo i O. Montalto, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również: Antonio Segura Sánchez (Alicante, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 stycznia 2006 r. (sprawa R 217/2004-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Antoniem Segurą Sánchezem a Esotrade, SA.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 121 z 20.5.2006.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/26 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/26

---

Wyrok Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Cabel Hall Citrus przeciwko OHIM — Casur (EGLÉFRUIT)

(Sprawa T-488/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Słowny wspólnotowy znak towarowy EGLÉFRUIT - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy UGLI i wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy UGLI Fruit - but the affliction is only skin deep - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 148/46

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cabel Hall Citrus Ltd (George Town, Wielki Kajman, Kajmany) (przedstawiciel: C. Rogers, barrister)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Casur S. Coop. Andaluza (Viator, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 19 września 2007 r. (sprawa R 293/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia pomiędzy Cabel Hall Citrus Ltd a Casur S. Coop. Andaluza.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Cabel Hall Citrus Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Cabel Hall Citrus Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 64 z 8.3.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/27 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/27

---

Wyrok Sądu z dnia 20 kwietnia 2010 r. — Rodd & Gunn Australia przeciwko OHIM (Przedstawienie psa)

(Sprawa T-187/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Graficzny wspólnotowy znak towarowy przedstawiający psa - Wykreślenie znaku towarowego po wygaśnięciu rejestracji - Wniosek o przedłużenie rejestracji znaku towarowego - Wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego - Artykuł 78 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 81 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 148/47

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Rodd & Gunn Australia Ltd (Wellington, Nowa Zelandia) (przedstawiciele: B. Brandreth, barrister i N. Jenkins, solicitor)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: Ó. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 marca 2008 r. (sprawa R 1245/2007-4) dotyczącą wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Rodd & Gunn Australia Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Rodd & Gunn Australia Ltd zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 171 z 5.7.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/27 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/27

---

Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Coin przeciwko OHIM– Dynamiki Zoi (Fitcoin)

(Sprawa T-249/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Fitcoin - Wcześniejsze, krajowe, międzynarodowy i wspólnotowy, graficzne znaki towarowe coin - Względna podstawa odmowy rejestracji - Właściwy krąg odbiorców - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenie (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 148/48

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Coin SpA (Wenecja, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci P. Perani i P. Pozzi)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: Ó. Mondéjar Ortuño, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Dynamiki Zoi AE (Ateny, Grecja)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 kwietnia 2008 r. (sprawa R 1429/2007-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Coin SpA a Dynamiki Zoi AE.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 15 kwietnia 2008 r. (sprawa R 1429/2007-1). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 15 kwietnia 2008 r. (sprawa R 1429/2007-1).

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 209 z 15.8.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/28 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/28

---

Wyrok Sądu z dnia 22 kwietnia 2010 r. — Republika Włoska przeciwko Komisji Europejskiej

(Sprawy T-274/08 i T-275/08) (1)

(EFRG - Rozliczanie rachunków agencji płatniczych państw członkowskich w zakresie wydatków finansowanych przez EFRG - Kwoty podlegające zwrotowi przez Republikę Włoską w związku z nieodzyskaniem w przewidzianych terminach - Pojęcie konsekwencji finansowych - Uwzględnienie odsetek - Artykuł 32 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005)

2010/C 148/49

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciel: S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Jimeno Fernández i P. Rossi, pełnomocnicy)

Przedmiot

W sprawie T-274/08 wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/396/WE z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) za rok budżetowy 2007 (Dz.U. L 139, s. 33) w zakresie, w jakim obejmuje ona odsetki od kwot obciążających budżet państwa włoskiego zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 209, s. 1) oraz, w sprawie T-275/08, wniosek o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2008/394/WE z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie rozliczenia rachunków niektórych agencji płatniczych w Niemczech, Włoszech i na Słowacji dotyczącego wydatków finansowanych przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) za rok budżetowy 2006 (Dz.U. L 139, s. 22) w zakresie, w jakim obejmuje ona odsetki od kwot obciążających budżet państwa włoskiego zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia nr 1290/2005.

Sentencja

| 1) | Sprawy T-274/08 i T-275/08 zostają połączone w celu wydania wyroku. |
| --- | --- |

1)

Sprawy T-274/08 i T-275/08 zostają połączone w celu wydania wyroku.

| 2) | Skargi zostają oddalone. |
| --- | --- |

2)

Skargi zostają oddalone.

| 3) | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 223 z 30.8.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/28 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/28

---

Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Peek & Cloppenburg i van Graaf przeciwko OHIM — Queen Sirikit Institute of Sericulture (Thai Silk)

(Sprawa T-361/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie wspólnotowego graficznego znaku towarowego Thai Silk - Wcześniejszy krajowy graficzny znak towarowy przedstawiający ptaka - Dopuszczalność skargi - Podstawa odmowy - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 148/50

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Peek & Cloppenburg (Hamburg, Niemcy); van Graaf GmbH & Co. KG (Wiedeń, Austria) (przedstawiciele: adwokaci V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde i J. Pause)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: S. Schäffner, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również, interwenient przed Sądem: The Queen Sirikit Institute of Sericulture, Office of the Permanent Secretary, Ministry of Agriculture and Cooperatives, Thailand (Tajlandia) (Bangkok, Tajlandia), dopuszczony do zastąpienia Office of the Permanent Secretary, The Prime Minister’s Office, Thailand (Thaïlande) (przedstawiciel: adwokat A. Kockläuner)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 czerwca 2008 r. (sprawa R 1677/2007-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu toczącego się między Peek & Cloppenburg a Office of the Permanent Secretary, The Prime Minister’s Office, Thailand.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Peek & Cloppenburg oraz van Graaf GmbH & Co. KG zostają obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Peek & Cloppenburg oraz van Graaf GmbH & Co. KG zostają obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 301 z 22.11.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/29 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/29

---

Wyrok Sądu z dnia 14 kwietnia 2010 r. — Laboratorios Byly przeciwko OHIM — Ginis (BILLY'S Products)

(Sprawa T-514/08) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego BILLY’S Products - Wcześniejsze słowne wspólnotowe znaki towarowe BYLY i byly - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 148/51

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Laboratorios Byly, SA (Barberà del Vallès, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat L. Plaza Fernández-Villa)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: J. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM był również: Vasileios Ginis (Ateny, Grecja)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 września 2008 r. (sprawa R 469/2008-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Laboratorios Byly, SA a Vasileiosem Ginisem.

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 15 września 2008 r. (sprawa R 469/2008-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 15 września 2008 r. (sprawa R 469/2008-2).

| 2) | OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 19 z 24.1.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/29 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/29

---

Wyrok Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r. — Schunk przeciwko OHIM (Przedstawienie części trzpienia)

(Sprawa T-7/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego część trzpienia z trzema rowkami - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 207/2009))

2010/C 148/52

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Schunk GmbH & Co. KG Spann- und Greiftechnik (Lauffen am Neckar, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat C. Koppe-Zagouras)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: A. Pohlmann, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 31 października 2008 r. (sprawa R 1109/2007-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia przedstawiającego część trzpienia z trzema rowkami jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Schunk GmbH & Co. KG Spann- und Greiftechnik zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Schunk GmbH & Co. KG Spann- und Greiftechnik zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 21.3.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/30 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/30

---

Wyrok Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. — Claro przeciwko OHIM — Telefónica (Claro)

(Sprawa T-225/09) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego Claro - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy CLARO - Niedopuszczalność odwołania wniesionego do izby odwoławczej - Artykuły 59 i 62 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (obecnie art. 60 i 64 rozporządzenia (WE) nr 207/2009) - Zasada 49 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2868/95)

2010/C 148/53

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Claro, SA (São Paulo, Brazylia) (przedstawiciele: adwokaci E. Armijo Chávarri i A. Castán Pérez-Gómez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (przedstawiciel: J.F. Crespo Carrillo, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Telefónica SA (Madryt, Hiszpania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 lutego 2009 r. (sprawa R 1079/2008-8) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Telefónica, SA a BCP S/A

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Claro, SA zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Claro, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 180 z 1.8.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/30 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/30

---

Postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2010 r. — Diputación Foral de Álava i in. przeciwko Komisji

(Sprawy połączone od T-529/08 do T-531/08) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Pomoc państwa - Korzyści podatkowe - Odzyskanie pomocy państwa uznanej za bezprawną - Zastosowanie systemu procentu składanego - Akt potwierdzający - Niedopuszczalność)

2010/C 148/54

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (Hiszpania) (sprawa T-529/08); Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (Hiszpania) (sprawa T-530/08); Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (Hiszpania) (sprawa T-531/08) (przedstawiciele: adwokaci I. Sáenz-Cortabarría Fernández i M. Morales Isasi)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciel: C. Urraca Caviedes, pełnomocnik)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności komunikatu Komisji z dnia 2 października 2008 r., nakładającego na skarżącą obowiązek zastosowania składanej stopy procentowej przy odzyskiwaniu pomocy państwa, która to pomoc została uznana za przyznaną bezprawnie w decyzjach Komisji 2002/820/WE, 2002/894/WE i 2003/27/WE z dnia 11 lipca 2001 r., dotyczących pomocy państwa wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz przedsiębiorstw w prowincjach, odpowiednio, Álava, Guipúzcoa i Vizcaya w postaci ulgi podatkowej w wysokości 45 % inwestycji (odpowiednio Dz.U. 2002, L 296, s. 1; Dz.U. 2002, L 314, s. 26; Dz.U. 2003, L 17, s. 1) oraz w decyzjach Komisji 2002/892/WE, 2002/540/WE i 2002/806/WE z dnia 11 lipca 2001 r., dotyczących pomocy państwa wdrożonej przez Hiszpanię na rzecz niektórych nowo utworzonych przedsiębiorstw w prowincjach, odpowiednio, Álava, Guipúzcoa i Vizcaya (odpowiednio Dz.U. 2002, L 314, s. 1; Dz.U. 2002, L 174, s. 31; Dz.U. 2002, L 279, s. 35), które to decyzje zostały utrzymane w mocy na mocy wyroków Sądu z dnia 9 września 2009 r. w sprawach połączonych od T-227/01 do T-229/01, T-265/01, T-266/01 i T-270/01 Diputación Foral de Álava i in. przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze; i w sprawach połączonych od T-230/01 do T-232/01 i od T-267/01 do T-269/01 Diputación Foral de Álava i in. przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze)

Sentencja

| 1) | Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Skargi zostają odrzucone jako niedopuszczalne.

| 2) | Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa i Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya ponoszą swoje koszty postępowania, a także koszty postępowania poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa i Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya ponoszą swoje koszty postępowania, a także koszty postępowania poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 32 z 7.2.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/31 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/31

---

Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa T-16/09 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Urzędnicy - Rozsądny termin na zgłoszenie wniosku o odszkodowanie - Przekroczenie terminu - Odwołanie w części oczywiście niedopuszczalne i w części oczywiście bezzasadne)

2010/C 148/55

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. dal Ferro)

Przedmiot

Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) wydanego w dniu 4 listopada 2008 r. w sprawie F-87/07 Marcuccio przeciwko Komisji (dotychczas niepublikowanego w Zbiorze), mające na celu uchylenie tego postanowienia

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | L. Marcuccio ponosi własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w związku z postępowaniem w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2)

L. Marcuccio ponosi własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską w związku z postępowaniem w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U C 55 z 7.3.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/31 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/31

---

Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Ayadi przeciwko Komisji

(Sprawa T-527/09)

2010/C 148/56

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Chafiq Ayadi (przedstawiciele: H. Miller, solicitor, B. Emmerson i S. Cox, barristers)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 954/2009 w zakresie w jakim dotyczy ono skarżącego; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 954/2009 w zakresie w jakim dotyczy ono skarżącego;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosi o stwierdzenie częściowej nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 954/2009 z dnia 13 października 2009 r. zmieniającego po raz 114. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami, w zakresie w jakim skarżący został umieszczony w wykazie osób fizycznych i prawnych, jednostek organizacyjnych i podmiotów, których fundusze i środki gospodarcze zostały zamrożone zgodnie z tym przepisem.

Skarżący przedstawia cztery zarzuty na poparcie swojej skargi.

Po pierwsze, skarżący twierdzi, iż Komisja nadużyła swojej władzy umieszczając skarżącego w załączniku I do rozporządzenia nr 881/2002 bez zbadania w sposób uważny i bezstronny wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Po drugie, skarżący twierdzi, że zaskarżone rozporządzenie zostało wydane z naruszeniem jego prawa do skutecznej kontroli sądowej, z uwagi na to, że rozporządzenie nie opiera się na żadnych dowodach, i w konsekwencji Sąd nie jest nawet w stanie zacząć spełniać swój obowiązek polegający na badaniu tychże dowodów.

Po trzecie, skarżący podnosi, że zaskarżone rozporządzenie zostało wydane z naruszeniem jego prawa do obrony. Utrzymuje on, że Komisja nie przedstawiła żadnych dowodów, lecz ograniczyła się do twierdzeń znajdujących się w oświadczeniu Komitetu ds. Sankcji. Wobec braku dowodów, skarżący nie był w stanie wypowiedzieć się przed Komisją, co do wadliwości tych dowodów czy istniejących nieporozumień.

Po czwarte, twierdzi on, iż zamrażając jego fundusze, zarówno retrospektywnie jak i na czas nieokreślony w przyszłości, zaskarżone rozporządzenie stanowi nieuzasadnione ograniczenie jego podstawowego prawa własności.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/32 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/32

---

Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-117/10)

2010/C 148/57

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: P. Gentili, avvocato dello Stato, G. Palmieri, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2009) 10350 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie anulowania części wkładu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) do włoskiego programu operacyjnego POR Puglia w zakresie celu 1 (2000-2006) i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2009) 10350 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie anulowania części wkładu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) do włoskiego programu operacyjnego POR Puglia w zakresie celu 1 (2000-2006) i

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Republika Włoska podważa w postępowaniu przed Sądem decyzję Komisji Europejskiej C(2009) 10350 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie anulowania części wkładu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) do włoskiego programu operacyjnego POR Puglia w zakresie celu 1 (2000-2006).

W uzasadnieniu skargi Republika Włoska podnosi następujące zarzuty.

Zarzut pierwszy: naruszenie art. 39 ust. 2 lit. c) i ust. 3 rozporządzenia nr 1260/1999 (1), jak również art. 4 rozporządzenia nr 438/2001 (2). Skarżąca podnosi w tym zakresie, że audytorzy wspólnotowi ustalili istnienie braków systemu na poziomie kontroli pierwszego stopnia, niesygnalizowanych w trakcie kontroli postępowań przetargowych oraz wykonania umów w sprawie zamówień publicznych. Mimo że Komisja w zaskarżonej decyzji nie wykazała błędności szczegółowych argumentów Regione Puglia, wykluczających braki systemowe, zastosowała ona na podstawie art. 39 rozporządzenia nr 1260/1999 korektę ryczałtową w wysokości 10 %, tak jakby regionalne systemy kontroli pierwszego stopnia nie spełniały wymogów art. 4 rozporządzenia nr 438/2001. Tym samym Komisja naruszyła również zasadę partnerstwa.

Zarzut drugi: naruszenie art. 39 ust. 2 lit. c) i ust. 3 rozporządzenia nr 1260/1999, jak również art. 10 rozporządzenia nr 438/2001. Skarżąca dodaje w tym względzie, że zarzut drugi jest podobny do zarzutu pierwszego, dotyczy jednak kontroli drugiego stopnia, przewidzianych w art. 10 rozporządzenia nr 438/2001, które w opinii audytorów wspólnotowych wykazują regularne braki z powodu niesygnalizowanych nieprawidłowości, ujawnionych w trakcie kilku kontroli wyrywkowych, mimo że wszystkie wspomniane nieprawidłowości zostały zakwestionowane przez analizy Regione Puglia, poparte argumentami dotyczącymi stanu faktycznego i argumentami natury prawnej, których błędności Komisja nie wykazała jednak w zaskarżonej decyzji.

Zarzut trzeci: brak uzasadnienia i kolejne naruszenia art. 39 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1260/1999. Skarżąca podnosi, że decyzja jest obciążona brakiem uzasadnienia, ponieważ stwierdzając braki systemowe uzasadniające korektę ryczałtową rzędu 10 %, Komisja oparła się na sytuacji zastanej przez audytorów w 2007 r. i 2008 r., pomijając całkowicie udokumentowany przez Regione Puglia do 2009 r. rozwój ilościowy i jakościowy oraz argumenty podniesione w odpowiedzi na szczegółowe zarzuty audytorów, przytoczone w ww. zarzutach. Wniosek Komisji, jakoby istniało poważne ryzyko dla funduszu, jest zatem pozbawiony uzasadnienia.

Zarzut czwarty: naruszenie art. 12 rozporządzenia nr 1260/1999, art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 438/2001 i art. 258 TFUE oraz przekroczenie kompetencji przez stronę pozwaną. Zdaniem skarżącej Komisja nadała decydujące znaczenie, okoliczności, iż nie ujawniono rzekomych naruszeń przepisów regulujących postępowanie przetargowe. Z prawidłowej wykładni art. 12 rozporządzenia nr 1260/1999 i art. 4 rozporządzenia nr 438/2001 wynika jednak, że regularne naruszenia tych przepisów nie powodują automatycznego zastosowania korekty finansowej, ale winny prowadzić do wszczęcia postępowania w przedmiocie naruszenia z jednoczesnym zawieszeniem płatności na działania, których naruszenie dotyczy, na podstawie art. 32 ust. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1260/1999.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz.U. L 161, s. 1)

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych (Dz.U. L 63, s. 21)

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/33 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/33

---

Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2010 r. — USFSPEI i in. przeciwko Radzie

(Sprawa T-122/10)

2010/C 148/58

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Union syndicale fédérale des services publics européens et internationaux (USFSPEI) (Bruksela, Belgia), Giuseppe Calo (Luksemburg, Luksemburg), Jean-Pierre Tytgat (Mamer, Luksemburg) (przedstawiciele: J.-N. Louis, A. Coolen, B. Cambier, L. Renders, S. Pappas, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r. dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur, z zachowaniem jego skutków do chwili przyjęcia przez Radę nowego rozporządzenia, zgodnie z projektem Komisji, z mocą od dnia 1 lipca 2009 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r. dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur, z zachowaniem jego skutków do chwili przyjęcia przez Radę nowego rozporządzenia, zgodnie z projektem Komisji, z mocą od dnia 1 lipca 2009 r.;

| — | zasądzenie od Rady zapłaty na rzecz skarżących G. Calo i J.P. Tytgata, a także pozostałych urzędników i pracowników Unii Europejskiej, zaległych wynagrodzeń i emerytur lub rent, przysługujących im od dnia 1 lipca 2009 r., powiększonych o odsetki za zwłokę naliczane począwszy od dnia, gdy zaległości powinny były zostać wypłacone, według stawki ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonej o dwa punkty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Rady zapłaty na rzecz skarżących G. Calo i J.P. Tytgata, a także pozostałych urzędników i pracowników Unii Europejskiej, zaległych wynagrodzeń i emerytur lub rent, przysługujących im od dnia 1 lipca 2009 r., powiększonych o odsetki za zwłokę naliczane począwszy od dnia, gdy zaległości powinny były zostać wypłacone, według stawki ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowania, powiększonej o dwa punkty;

| — | zasądzenie od Rady zapłaty na rzecz USF symbolicznego 1 EUR jako zadośćuczynienia za krzywdę poniesioną wskutek niezgodnego z prawem działania administracji polegającego na wydaniu niezgodnego z prawem rozporządzenia nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r.; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Rady zapłaty na rzecz USF symbolicznego 1 EUR jako zadośćuczynienia za krzywdę poniesioną wskutek niezgodnego z prawem działania administracji polegającego na wydaniu niezgodnego z prawem rozporządzenia nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r.;

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżący wnoszą o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r. dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (1).

Na poparcie swojej skargi skarżący podnoszą niezgodny z prawem charakter rozporządzenia nr 1296/2009, obejście przepisów proceduralnych oraz naruszenie zasad lojalnej współpracy i spójności wynikających z art. 4 ust. 3 TUE.

Skarżący podnoszą również naruszenie art. 65 i 65a regulaminu pracowniczego, art. 1 i 3 załącznika XI do regulaminu pracowniczego oraz zasady zbieżności, zasady uzasadnionych oczekiwań i zasady „patere legem quam ipse fecisti”.

Podnoszą oni wreszcie naruszenie obowiązku uzasadnienia i zasady proporcjonalności.

---

(1)  Dz.U. 2009 L 348, s. 10.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/34 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/34

---

Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2010 r. — Amecke Fruchtsaft przeciwko OHIM — Uhse (69 Sex up)

(Sprawa T-125/10)

2010/C 148/59

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Amecke Fruchtsaft GmbH & Co. KG (Menden, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kaase i J.C. Plate)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Beate Uhse Einzelhandels GmbH (Flensburg, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | uznanie skargi na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 stycznia 2010 r. w sprawie R 612/2009-1 wraz z załącznikami za dopuszczalną; oraz |
| --- | --- |

—

uznanie skargi na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 stycznia 2010 r. w sprawie R 612/2009-1 wraz z załącznikami za dopuszczalną; oraz

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z powodu niezgodności z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z powodu niezgodności z art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Beate Uhse Einzelhandels GmbH

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „69 Sex up” dla towarów i usług z klas 3, 5, 9, 29, 30, 32, 33, 38 i 41 (zgłoszenie nr 5 418 108)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowany w Niemczech słowny znak towarowy „sex:h:up” nr 305 31 669.9 dla towarów z klas 5, 29, 30 i 32

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu dla wszystkich zakwestionowanych towarów

Decyzja Izby Odwoławczej: Uchylenie zaskarżonej decyzji i oddalenie sprzeciwu

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 40/94, ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/34 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/34

---

Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2010 r. — Saupiquet przeciwko Komisji

(Sprawa T-131/10)

2010/C 148/60

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Saupiquet (Courbevoie Cedex, Francja) (przedstawiciel: R. Ledru, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności w całości decyzji Komisji Europejskiej REM 07/08 z dnia 16 grudnia 2009 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w całości decyzji Komisji Europejskiej REM 07/08 z dnia 16 grudnia 2009 r.;

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 10005 wersja ostateczna z dnia 16 grudnia 2009 r., w której wskazano władzom finansowym, że zwrot skarżącej należności celnych przywozowych z tytułu przywozu tuńczyka w konserwach pochodzącego z Tajlandii nie jest uzasadniony [sprawa REM 07/08].

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, że Komisja uchybiła swym zobowiązaniom do zapewnienia równego i niedyskryminującego dostępu do kontyngentu nr 09.2005, w okresie 2007/2008, importerom mającym siedzibę we Francji lub w innych państwach członkowskich, gdzie urzędy celne są zgodnie z prawem zamknięte w niedziele, którzy złożyli deklaracje celne w dniu 2 lipca 2007 r.,

| — | nie podejmując w analizowanej sytuacji, w której kontyngent był otwarty w niedzielę 1 lipca 2007 r., środków prawnych umożliwiających traktowanie tych importerów w sposób równy i niedyskryminujący, oraz |
| --- | --- |

—

nie podejmując w analizowanej sytuacji, w której kontyngent był otwarty w niedzielę 1 lipca 2007 r., środków prawnych umożliwiających traktowanie tych importerów w sposób równy i niedyskryminujący, oraz

| — | nie przesuwając daty otwarcia wskazanego kontyngentu na dzień 2 lipca 2007 r., mimo że kontyngent ten miał bardzo duże znaczenie. |
| --- | --- |

—

nie przesuwając daty otwarcia wskazanego kontyngentu na dzień 2 lipca 2007 r., mimo że kontyngent ten miał bardzo duże znaczenie.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/35 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/35

---

Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2010 r. — Communauté de communes de Lacq przeciwko Komisji

(Sprawa T-132/10)

2010/C 148/61

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: La Communauté de communes de Lacq (Mourenx, Francja) (przedstawiciel: J. Daniel, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | nakazanie Unii Europejskiej zapłatę skarżącej kwoty 10 000 000 EUR z tytułu naruszeń prawa oraz bezczynności, jakich dopuściła się Komisja w kontekście niewywiązania się ze zobowiązań zaciągniętych przez spółkę ACETEX; |
| --- | --- |

—

nakazanie Unii Europejskiej zapłatę skarżącej kwoty 10 000 000 EUR z tytułu naruszeń prawa oraz bezczynności, jakich dopuściła się Komisja w kontekście niewywiązania się ze zobowiązań zaciągniętych przez spółkę ACETEX;

| — | nakazanie Unii Europejskiej zapłatę skarżącej kwoty 25 000 EUR z tytułu poniesionych kosztów niepodlegających zwrotowi; |
| --- | --- |

—

nakazanie Unii Europejskiej zapłatę skarżącej kwoty 25 000 EUR z tytułu poniesionych kosztów niepodlegających zwrotowi;

| — | obciążenie Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Celem wniesionej przez Communauté de Communes de Lacq skargi jest uzyskanie odszkodowania za szkodę rzekomo poniesioną wskutek wydania przez Komisję decyzji uznającej za zgodną za wspólnym rynkiem i z funkcjonowaniem porozumienia EOG koncentrację związaną z przejęciem kontroli nad Acetex Corporation przez Celanese Corporation, w której to decyzji instytucja ta nie uznała za wiążące prawnie zobowiązań do kontynuowania przez pięć lat prowadzenia działalności w fabryce spółki Acetex w Pardies (sprawa COMP/M.3625 — Blackstone/Acetex).

Na poparcie swej skargi skarżąca ponosi, że Komisja naruszyła zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ w swej wykładni rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (1) pozbawiła ona ochrony osoby trzecie w stosunku do koncentracji (pracowników oraz miejscowy zarząd przedsiębiorstwa), podczas gdy ze zobowiązań zaciągniętych przez przedsiębiorstwo Celanese Corporation jasno wynikało, iż pracownicy ci podlegają przez pięć lat ochronie przed zaprzestaniem działalności.

Skarżąca poniosła zatem niewątpliwie znaczną szkodę. Należące do tego sektora wspólnoty lokalne są pozbawiane znacznych źródeł podatkowych i zmuszone do poczynienia wskutek zamknięcia zakładu szeregu wydatków o charakterze społecznym. Należy obawiać się bowiem licznych zwolnień zarówno wśród pracowników spółki Acetex, jak również wśród pracowników przedsiębiorstw, których działalność była bardzo ściśle związana z działalnością przedsiębiorstwa Celanese Corporation.

Jeśli odpowiedzialność za zawinione działanie Komisji nie zostanie stwierdzona, skarżąca wnosi tytułem żądania ewentualnego o stwierdzenie odpowiedzialności Komisji za działanie niezawinione. Nie istnieją żadne wątpliwości co do poniesionej przez skarżącą szkody oraz jej szczególnego i nadzwyczajnego charakteru, a także co do tego, że szkoda ta została bezpośrednio spowodowana przez odmowę ukarania przedsiębiorstwa Celanese Corporation przez Komisję.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw, Dz.U. 2004 L 24, s. 1.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/36 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/36

---

Skarga wniesiona w dniu 19 marca 2010 r. — FESI przeciwko Radzie

(Sprawa T-134/10)

2010/C 148/62

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fédération européenne de l’industrie du sport (FESI) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: E. Vermulst i Y. Van Gerven, lawyers)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1294/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzącego z Wietnamu i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami wysyłanego ze Specjalnego Regionu Administracyjnego Makau, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzące ze Specjalnego Regionu Administracyjnego Makau, w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (1) w całości, lub pomocniczo, w zakresie dotyczącym strony skarżącej i jej członków, w szczególności jej członków objętych próbą (Adidas AG, Nike European Operations BV, Puma AG i Timberland Europe BV) |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1294/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzącego z Wietnamu i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzone na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami wysyłanego ze Specjalnego Regionu Administracyjnego Makau, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzące ze Specjalnego Regionu Administracyjnego Makau, w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (1) w całości, lub pomocniczo, w zakresie dotyczącym strony skarżącej i jej członków, w szczególności jej członków objętych próbą (Adidas AG, Nike European Operations BV, Puma AG i Timberland Europe BV)

| — | zobowiązanie Rady do ujawnienia — odnośnie każdego producenta unijnego objętego próbą — danych dotyczących produkcji stanowiących podstawę doboru próby w ramach przeglądu wygaśnięcia oraz danych dotyczących zatrudnienia |
| --- | --- |

—

zobowiązanie Rady do ujawnienia — odnośnie każdego producenta unijnego objętego próbą — danych dotyczących produkcji stanowiących podstawę doboru próby w ramach przeglądu wygaśnięcia oraz danych dotyczących zatrudnienia

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swych żądań strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

Po pierwsze, strona skarżąca podnosi, że nie żądając od składających skargę producentów Unii Europejskiej wypełnienia formularza kontroli wyrywkowej, Rada dopuściła się błędu w zastosowaniu art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego (2), oczywistego błędu w ocenie oraz naruszenia praw do obrony i zasady niedyskryminacji. W szczególności, strona skarżąca podnosi, że instytucje Unii Europejskiej nie zażądały od składających skargę producentów Unii Europejskiej wypełnienia formularza kontroli wyrywkowej i w związku z tym, próba dotycząca producentów UE została dobrana w braku wymaganych danych, na podstawie ograniczonych — nieweryfikowalnych — informacji przedłożonych przez składających skargę. Strona skarżąca podnosi, że w konsekwencji uniemożliwiono jej weryfikację prawidłowości dobranej próby. Ponadto podnosi ona, że instytucje UE traktowały zainteresowane strony, znajdujące się w porównywalnych sytuacjach, w odmienny sposób bez jakiegokolwiek obiektywnego uzasadnienia i naruszyły podstawową zasadę niedyskryminacji.

Po drugie strona skarżąca podnosi, że przy doborze próby producentów UE Rada dopuściła się oczywistego błędu w ocenie i naruszyła art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Podnosi ona, że próba producentów UE nie stanowiła największej reprezentatywnej wielkości produkcji lub obrotów, która mogłaby zostać właściwie zbadana w dostępnym okresie w rozumieniu art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, i że została w przeważającej mierze dobrana na podstawie kryteriów niewskazanych w tym przepisie.

Po trzecie strona skarżąca podnosi, że Rada naruszyła art. 6.10 porozumienia antydumpingowego Światowej Organizacji Handlu stosując art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego niezgodnie z tym przepisem porozumienia antydumpingowego. Rada nie określiła próby producentów UE, która reprezentowałaby największy udział procentowy wielkości produkcji lub obrotów, jak wymaga art. 6.10 porozumienia antydumpingowego WTO.

Po czwarte, strona skarżąca podnosi, że określając prawdopodobieństwo kontynuacji szkody, Rada naruszyła art. 3 ust. 1, ust. 2, ust. 5 i art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego i dopuściła się oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych. Zdaniem strony skarżącej Rada błędnie określiła prawdopodobieństwo kontynuacji szkody w braku środków na podstawie stwierdzenia kontynuacji szkody podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („ODP”) w zakresie przemysłu UE, na podstawie danych makroekonomicznych obejmujących informacje producentów nienależących do przemysłu UE i na podstawie niezweryfikowanych danych. Ponadto, wskaźniki mikroekonomiczne zostały ocenione na podstawie danych niereprezentatywnej próby producentów UE.

Po piąte strona skarżąca podnosi, że obejmując poufnym traktowaniem tożsamości składających skargę producentów unijnych, Rada naruszyła art. 19 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i prawo do obrony, ponieważ udzieliła poufne traktowanie w braku uzasadnionej przyczyny i w braku dokładnego zbadania wniosków o poufne traktowanie.

Po szóste, strona skarżąca podnosi, że określając system numerów kontrolnych produktów („PCN”) dla celów klasyfikacji danych produktów, Rada naruszyła art. 2 ust. 10 i art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego i zasadę należytej staranności i dobrej administracji. Strona skarżąca uważa, że zastosowany system PCN i zmiana klasyfikacji dla niektórych rodzajów obuwia w trakcie dochodzenia uniemożliwiło dokonanie prawidłowego porównania pomiędzy wartością normalną a ceną eksportową. Ponadto, zdaniem strony skarżącej uniemożliwiło to również obiektywną ocenę zarówno wielkości przywozu po cenach dumpingowych, jak i skutków przywozu po cenach dumpingowych na ceny produktów podobnych na rynku krajowym i związanego z tym wpływu tego przywozu na krajowych producentów tego rodzaju produktów. Strona skarżąca podnosi również, że Rada nie dokonała starannego i bezstronnego zbadania wszystkich istotnych okoliczności i należycie uzasadnionych argumentów, z których wynikała konieczność zmiany systemu PCN, jak proponowała strona skarżąca.

Wreszcie, strona skarżąca podnosi, że dokonując wyboru kraju analogicznego Rada naruszyła zasadę należytej staranności i dobrej administracji, dopuściła się oczywistych błędów w ocenie okoliczności faktycznych i naruszyła art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego. Strona skarżąca uważa, że Rada popełniła szereg nieprawidłowości proceduralnych przy wyborze Brazylii jako kraju analogicznego, ponieważ wybór ten nie został w tym przypadku dokonany w sposób odpowiedni i racjonalny.

---

(1)  Dz.U. 2009 L 352, s. 1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 1996 L 56, s. 1)

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/37 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/37

---

Skarga wniesiona w dniu 16 marca 2010 r. — M przeciwko EMEA

(Sprawa T-136/10)

2010/C 148/63

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: M (przedstawiciele: C. Thomann, barrister, i I. Khawaja, solicitor)

Strona pozwana: Europejska Agencja Leków (EMEA)

Żądania strony skarżącej

| — | zasądzenie odszkodowania zgodnie z art. 340 TFUE z tytułu poniesionych strat w wyniku naruszeń w wysokości określonej przez Sąd lub takich kwot, które Sąd uzna za stosowne; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odszkodowania zgodnie z art. 340 TFUE z tytułu poniesionych strat w wyniku naruszeń w wysokości określonej przez Sąd lub takich kwot, które Sąd uzna za stosowne;

| — | zasądzenie odsetek od uznanych za należne kwot według stopy odpowiadającej stopie stosowanej zgodnie z sekcją 35A Supreme Court Act 1981 lub takiej kwoty, którą Sąd uzna za stosowną; |
| --- | --- |

—

zasądzenie odsetek od uznanych za należne kwot według stopy odpowiadającej stopie stosowanej zgodnie z sekcją 35A Supreme Court Act 1981 lub takiej kwoty, którą Sąd uzna za stosowną;

| — | zasądzenie kosztów; |
| --- | --- |

—

zasądzenie kosztów;

| — | zarządzenie wszelkich innych środków, które Sąd uzna za stosowne. |
| --- | --- |

—

zarządzenie wszelkich innych środków, które Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie skarżący zwraca się do Sądu o zasądzenie na jego rzecz odszkodowania zgodnie z art. 340 TFUE za straty poniesione w wyniku wypadku przy pracy. Twierdzi, że doznał urazów z powodu naruszenia przez stronę pozwaną obowiązków ciążących na niej wobec skarżącego jako pracownika.

Skarżący powołuje się m.in. na art. 6 ust. 3 dyrektywy 89/391/EWG (1), pkt 15 załącznika I do dyrektywy Rady (WE) 89/654/EWG (2) i art. 3 dyrektywy (WE) 89/655/EWG (3), które dotyczącą minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy.

Niespełnienie przez stronę pozwaną obowiązków dotyczących ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w odniesieniu do oceny i ograniczenia ryzyka, odpowiedniości zapewnianego sprzętu i zapewnienia czystych powierzchni w miejscu pracy naruszyło obowiązki strony pozwanej wynikające z prawa dotyczącego ochrony zdrowia i bezpieczeństwa Wielkiej Brytanii oraz powszechnego obowiązku staranności. Skarżący twierdzi, że doznał szkody na osobie, strat finansowych i krzywdy w wyniku powyższych naruszeń i że z tego powodu jest uprawniony do uzyskania odszkodowania i zadośćuczynienia.

---

(1)  Dyrektywa Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (Dz.U. L 183, s. 1).

(2)  Dyrektywa Rady 89/654/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy (pierwsza szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz.U. L 393, s. 1).

(3)  Dyrektywa Rady 89/655/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny użytkowania sprzętu roboczego przez pracowników podczas pracy (druga szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz.U. L 393, s. 13).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/38 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/38

---

Skarga wniesiona w dniu 17 marca 2010 r. — CBI przeciwko Komisji

(Sprawa T-137/10)

2010/C 148/64

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Coordination Bruxelloise d’Institutions sociales et de santé (CBI) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: D. Waelbroeck, adwokat, i D. Slater, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez pozwaną w dniu 28 października 2009 r., w której uznała ona na podstawie art. 86 ust. 2 WE za zgodną ze wspólnym rynkiem pomoc państwa bezprawnie przyznaną przez Belgię pewnym szpitalom publicznym w regionie Bruxelles-Capitale i oddaliła złożoną do niej przez skarżącą skargę; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez pozwaną w dniu 28 października 2009 r., w której uznała ona na podstawie art. 86 ust. 2 WE za zgodną ze wspólnym rynkiem pomoc państwa bezprawnie przyznaną przez Belgię pewnym szpitalom publicznym w regionie Bruxelles-Capitale i oddaliła złożoną do niej przez skarżącą skargę;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 8120 wersja ostateczna COR z dnia 28 października 2010 r., w której instytucja ta uznała za zgodną ze wspólnym rynkiem całość finansowania przyznanego przez władze belgijskie na rzecz publicznych szpitali sieci IRIS w regionie Bruxelles-Capitale z tytułu rekompensaty za wykonywanie zadania świadczenia w ogólnym interesie gospodarczym usług szpitalnych oraz usług pozbawionych takiego charakteru [pomoc państwa NN (ex-CP 244/2005)].

Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi, że Komisja wydając decyzję popełniła oczywiste błędy w ocenie lub co najmniej naruszyła ciążący na niej obowiązek należytego uzasadnienia.

Skarżąca podnosi w szczególności, że twierdzenie Komisji, zgodnie z którym nie zachodzi potrzeba badania efektywności beneficjenta pomocy, na przykład w drodze porównania go w trakcie przeprowadzania analizy pomocy państwa pod kątem art. 86 ust. 2 WE do przeciętnego, prawidłowo zarządzanego i odpowiednio wyposażonego przedsiębiorstwa, umożliwia państwom członkowskim pokrycie wszelkich kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo, któremu powierzono zadanie świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym, w tym także tych, które na tyle przekraczają normy i są na tyle nieproporcjonalne, że powinny one zostać w związku z tym odrzucone.

Skarżąca twierdzi, że, aby uniknąć jakiegokolwiek zakłócenia konkurencji na rynku, rekompensata za wykonywanie zadania z zakresu usług publicznych musi ograniczać się do tego, co jest ściśle konieczne w porównaniu z kosztami, które poniósłby efektywny podmiot gospodarczy, a co nie miało zaś miejsca w niniejszym przypadku.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/39 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/39

---

Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Milux przeciwko OHIM (REFLUXCONTROL)

(Sprawa T-139/10)

2010/C 148/65

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Milux Holding SA (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat J. Bojs)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 stycznia 2010 r. w sprawie R 1134/209-4; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 13 stycznia 2010 r. w sprawie R 1134/209-4; oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „REFLUXCONTROL” dla towarów i usług z klas 9, 10 i 44

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie rozporządzenia Rady nr 207/2009, ze względu na to, że Izba Odwoławcza błędnie zastosowała zasadę niedyskryminacji do stanu faktycznego sprawy; ewentualnie naruszenie art. 7 ust. 1 lit b) rozporządzenia Rady nr 207/2009, ze względu na to, że Izba Odwoławcza doszła do błędnego wniosku, że zgłoszony znak towarowy nie ma wystarczającego samoistnego charakteru odróżniającego.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/39 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/39

---

Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. Hans Günter Söns przeciwko OHIM — Settimio (GREAT CHINA WALL)

(Sprawa T-140/10)

2010/C 148/66

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hans Günter Söns (Wehr, Niemcy) (przedstawiciele: M. Schwabe, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Alfredo Settimio, (Los Angeles, Stany Zjednoczone)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie R 281/2009-1; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie R 281/2009-1;

| — | nakazanie OHIM unieważnienia zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie oraz |
| --- | --- |

—

nakazanie OHIM unieważnienia zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego będącego przedmiotem wniosku o unieważnienie oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: słowny znak towarowy „GREAT CHINA WALL” dla towarów należących do klas 18, 24 i 25

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: skarżący

Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 lit. c) i g) rozporządzenia Rady nr 207/2009 poprzez ich błędne zastosowanie przez Izbę Odwoławczą; naruszenie umów międzynarodowych dotyczących ochrony oznaczeń geograficznych

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/40 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/40

---

Skarga wniesiona w dniu 24 marca 2010 r. — Solae przeciwko OHIM — Délitaste (alpha taste)

(Sprawa T-145/10)

2010/C 148/67

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Solae Holdings LLC (St. Louis, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: Armijo Chávarri, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Délitaste S.A. Industrielle et Commerciale d’Aliments (Saloniki, Grecja)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że niniejsza skarga wraz z załączonymi do niej dokumentami została należycie wniesiona; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że niniejsza skarga wraz z załączonymi do niej dokumentami została należycie wniesiona;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie R 92/2009-2 oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie R 92/2009-2 oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „alpha taste” dla towarów i usług należących do klas 29, 30, 39 i 43

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżący

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: wspólnotowy znak towarowy „ALPHA” dla towarów należących do klasy 29

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z błędnym stwierdzeniem przez Izbę Odwoławczą, iż istnieje jedynie ograniczone ryzyko pomylenia odnośnych znaków

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/40 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/40

---

Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2010 r. — Meda Pharma przeciwko OHIM — Nycomed (ALLERNIL)

(Sprawa T-147/10)

2010/C 148/68

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Meda Pharma GmbH & Co. KG (Bad Homburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci G. Würtenberger i R. Kunze)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Nycomed GmbH (Konstancja, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 29 września 2009 r. w sprawie R 697/2007-4 w zakresie dotyczącym sprzeciwu opartego na istnieniu zarejestrowanego w Niemczech pod numerem 1 042 583 znaku towarowego „ALLERGODIL” wniesionego wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 4 066 452„ALLERNIL”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 29 września 2009 r. w sprawie R 697/2007-4 w zakresie dotyczącym sprzeciwu opartego na istnieniu zarejestrowanego w Niemczech pod numerem 1 042 583 znaku towarowego „ALLERGODIL” wniesionego wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 4 066 452„ALLERNIL”;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Nycomed GmbH

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „ALLERNIL” dla towarów z klasy 5 (zgłoszenie nr 4 066 452)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Zarejestrowany w Niemczech słowny znak towarowy nr 1 042 583„ALLERGODIL” dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty:

| — | Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ w niniejszym przypadku nie zastosowano w sposób prawidłowy zasad prawa znaków towarowych dotyczących prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd; |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 (1), ponieważ w niniejszym przypadku nie zastosowano w sposób prawidłowy zasad prawa znaków towarowych dotyczących prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd;

| — | Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009 z powodu niedopełnienia obowiązku uzasadnienia. |
| --- | --- |

—

Naruszenie art. 75 rozporządzenia nr 207/2009 z powodu niedopełnienia obowiązku uzasadnienia.

---

(1)  Rozporządzenie Rady z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/41 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/41

---

Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2010 r. — Hynix Semiconductor przeciwko Komisji

(Sprawa T-148/10)

2010/C 148/69

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hynix Semiconductor, Inc. (Icheon-si, Korea) (przedstawiciele: A. Woodgate i O. Heinisch, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Komisję w dniu 9 grudnia 2009 r. w sprawie COMP/38.636 — Rambus; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Komisję w dniu 9 grudnia 2009 r. w sprawie COMP/38.636 — Rambus;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania;

| — | zastosowanie wszelkich środków, jakie Sąd uzna za właściwe. |
| --- | --- |

—

zastosowanie wszelkich środków, jakie Sąd uzna za właściwe.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Komisję w ramach sprawy COMP/38.636 — Rambus w przedmiocie postępowania na podstawie art. 102 TFUE oraz art. 54 EOG dotyczącego żądania stanowiących ewentualne nadużycie opłat za korzystanie z pewnych patentów na pamięci dynamiczne o dostępie swobodnym (DRAM — Dynamic Random Access Memory). W zaskarżonej decyzji Komisja uczyniła na podstawie art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) wiążącymi w odniesieniu do Rambus pewne zobowiązania i stwierdziła, że brak jest podstaw do wnoszenia do niej dalszych skarg. Skarżąca w niniejszej sprawie jest konkurentem Rambus i wniosła skargę o wszczęcie postępowania przeciwko tej decyzji.

Żądania swe skarżąca opiera na trzech zarzutach.

W pierwszej kolejności skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła art. 9 rozporządzenia nr 1/2003, decydując się na zastosowanie określonej w tym przepisie procedury, podczas gdy za nałożeniem grzywny przemawiały jej wątpliwości dotyczące poważnego naruszenia art. 102 TFUE. Skarżąca stoi następnie na stanowisku, że nie istnieją względy ekonomii procesowej, które przemawiałyby za zastosowaniem tego art. 9. W przekonaniu skarżącej uczynione przez Komisję wiążącymi zobowiązania są w oczywisty sposób niewłaściwe, uwzględniając okoliczności faktyczne naruszenia, którego dotyczy decyzja; z tego względu skarżąca twierdzi, że zatwierdzając zobowiązania Rambus, Komisja naruszyła art. 9 rozporządzenia nr 1/2003, art. 102 TFUE oraz zasadę dobrej (bezstronnej) administracji. Skarżąca podnosi następnie, że przeprowadzając nieodpowiedni test proporcjonalności bez zastosowania ustanowionych w tym art. 9 kryteriów oraz błędnie stwierdzając istnienie pewnych wątpliwości i wyciągając błędne wnioski w przedmiocie tego, czy zobowiązania uwzględniają jej wątpliwości, Komisja w bezzasadny sposób doszła do wniosku, iż brak jest podstaw do wnoszenia do niej dalszych skarg. Skarżąca twierdzi także, że Komisja nie rozważyła tego, czy zobowiązania mają właściwy charakter i z tego względu popełniła poważny błąd w ocenie.

Po drugie skarżąca podnosi nadużycie przez Komisję uprawnień przysługujących jej na podstawie art. 9 rozporządzenia nr 1/2003.

Po trzecie, twierdzi ona, że Komisja popełniła błędy proceduralne, wydając zaskarżoną decyzję z pominięciem uprawnień przysługujących jej podstawie rozporządzenia nr 1/2003 i nie szukając dalej odpowiedniego rozwiązania.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003 L 1, s. 1).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/42 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/42

---

Skarga wniesiona w dniu 25 marca 2010 r. — Hynix Semiconductor przeciwko Komisji

(Sprawa T-149/10)

2010/C 148/70

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hynix Semiconductor, Inc. (Icheon-si, Korea) (przedstawiciele: A. Woodgate i O. Heinisch, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności wydanej przez Komisję w dniu 15 stycznia 2010 r. decyzji C(2010) 150; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wydanej przez Komisję w dniu 15 stycznia 2010 r. decyzji C(2010) 150;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania; |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania;

| — | zastosowanie wszelkich środków, jakie Sąd uzna za właściwe. |
| --- | --- |

—

zastosowanie wszelkich środków, jakie Sąd uzna za właściwe.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 150 nieuwzględniającej, ze względu na brak interesu wspólnotowego, złożonej przez skarżącą do Komisji skargi dotyczącej rzekomego naruszenia przez Rambus art. 102 TFUE w związku z żądaniem przez tą spółkę stanowiących ewentualne nadużycie opłat za korzystanie z pewnych patentów na pamięci dynamiczne o dostępie swobodnym (DRAM — Dynamic Random Access Memory) (Sprawa COMP/38.636 — Rambus), wskutek wydania przez Komisję decyzji z 9 grudnia 2009 r., w której instytucja ta uczyniła na podstawie art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) wiążącymi w odniesieniu do Rambus pewne zobowiązania i stwierdziła, że brak jest podstaw do wnoszenia do niej dalszych skarg.

Żądania swe skarżąca opiera na pięciu zarzutach.

W pierwszej kolejności skarżąca zarzuca Komisji naruszenie istotnych wymogów proceduralnych ze względu na nieprzyznanie skarżącej w wystarczającym zakresie dostępu do mających znaczenie dla sprawy dokumentów.

W drugiej kolejności skarżąca twierdzi, że Wspólnota ma istotny interes w nadaniu dalszego biegu złożonej przez nią do Komisji skardze. Podnosi ona, że Komisja w swej decyzji o nieuwzględnieniu oparła się jedynie na okoliczności, iż nie ma już interesu wspólnotowego ze względu na fakt, że wydała ona decyzję na podstawie art. 9 rozporządzenia nr 1/2003. Skarżąca jest zdania, że w tym przypadku stanowisko i sposób rozumowania Komisji poddają w wątpliwość interes wspólnotowy, a ważność decyzji o nieuwzględnieniu skargi jest nierozerwalnie związana z ważnością decyzji wydanej na podstawie art. 9 rozporządzenia nr 1/2003 i zaskarżonej przez skarżącą w sprawie T-148/10.

Podniesione przez skarżącą zarzuty: trzeci, czwarty i piąty są identyczne jak podniesione w sprawie T-148/10 zarzuty: pierwszy, drugi i trzeci i dotyczą zarzucanych Komisji naruszeń, jakie miały zostać przez nią popełnione przy wydawaniu na podstawie art. 9 rozporządzenia nr 1/2003 decyzji o uczynieniu wiążącymi pewnych zobowiązań przyjętych przez Rambus Inc.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. 2003 L 1, s. 1).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/43 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/43

---

Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Telefónica O2 Germany GmbH & Co. OHG przeciwko OHMI — Loopia (LOOPIA)

(Sprawa T-150/10)

2010/C 148/71

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Telefónica O2 Germany GmbH & Co. OHG (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele): adwokaci A. Fottner i M. Müller)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Loopia AB (Västeras, Szwecja)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 stycznia 2010 r. w sprawie R 1812/2008-1 oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 12 stycznia 2010 r. w sprawie R 1812/2008-1 oraz

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania, włącznie z kosztami postępowania odwoławczego. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania, włącznie z kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: druga strona postępowania przed Izbą Odwoławczą

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „LOOPIA” dla usług należących do klasy 42

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżąca

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: niemiecki słowny znak towarowy „LOOP” dla towarów i usług należących do klas 9, 16, 35, 38 i 42; wspólnotowy słowny znak towarowy „LOOPY” dla towarów i usług należących do klas 9, 38 i 42.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w odniesieniu do wszystkich towarów, których dotyczył sprzeciw

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie zaskarżonej decyzji, oddalenie sprzeciwu i zgoda na rejestrację wspólnotowego znaku towarowego

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w związku ze stwierdzeniem przez Izbę Odwoławczą, iż nie istnieje ryzyko pomylenia odnośnych znaków

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/43 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/43

---

Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2010 r. — Bank Nederlandse Gemeenten przeciwko Komisji

(Sprawa T-151/10)

2010/C 148/72

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Bank Nederlandse Gemeenten NV (Haga, Niderlandy) (przedstawiciel: adwokat B. Drijber)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 9963 wersja ostateczna z dnia 15 grudnia 2009 r. w części, w której Komisja uznaje, że możliwość zaciągania przez spółki mieszkalnictwa społecznego pożyczek w Bank Nederlandse Gemeenten NV stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2009) 9963 wersja ostateczna z dnia 15 grudnia 2009 r. w części, w której Komisja uznaje, że możliwość zaciągania przez spółki mieszkalnictwa społecznego pożyczek w Bank Nederlandse Gemeenten NV stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga ma na celu stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2009) 9963 wersja ostateczna z dnia 15 grudnia 2009 r. w sprawie pomocy państwa E 2/2005 i N 642/2009 (Niderlandy) — pomoc istniejąca i pomoc specjalna na projekty dla spółek mieszkalnictwa społecznego.

Po pierwsze, skarżąca twierdzi, iż zaskarżona decyzja narusza art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ wniosek Komisji, że pożyczki udzielane przez skarżącą stanowią pomoc państwa, opiera się na nieprawidłowej wykładni przesłanki możliwości przypisania.

Po drugie, skarżąca podnosi, iż zaskarżona decyzja narusza art. 107 ust. 1 TFUE, ponieważ Komisja oparła się na nieprawidłowej ocenie okoliczności faktycznych, aby wyciągnąć wniosek, że pożyczki udzielane przez skarżącą nie odpowiadają warunkom rynkowym i mają zatem preferencyjny charakter.

Po trzecie, skarżąca powołuje się na naruszenie obowiązku uzasadnienia i obowiązku należytej staranności, gdyż mimo przedstawienia przez władze niderlandzkie argumentów na temat pożyczek udzielanych przez skarżącą, Komisja bez jakiegokolwiek badania uznała, że pożyczki stanowią pomoc państwa.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/44 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/44

---

Skarga wniesiona w dniu 30 marca 2010 r. — El Corte Inglés przeciwko OHIM — Azzedine Alaïa (ALIA)

(Sprawa T-152/10)

2010/C 148/73

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: El Corte Inglés, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci J. Rivas Zurdo, M. López Camba i E. Seijo Veiguela)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Azzedine Alaïa (Paryż, Francja)

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM;

| — | obciążenie strony pozwanej lub innych uczestników postępowania, którzy przystąpią do postępowania po stronie pozwanej, kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej lub innych uczestników postępowania, którzy przystąpią do postępowania po stronie pozwanej, kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „ALIA” (zgłoszenie nr 3 788 999) dla towarów z klas 3, 14, 18 i 25

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Azzedine Alaïa

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny międzynarodowy znak towarowy „ALAÏA” (nr 773 126) dla towarów z klas 3, 18 y 25; graficzny wspólnotowy znak towarowy zawierający element słowny „ALAÏA PARIS” (nr 3 485 166) dla towarów i usług z klas 16, 20, 25 i 35; wcześniejszy niezarejestrowany znak towarowy „ALAÏA” dla produkcji i sprzedaży odzieży, artykułów damskich i dodatków odzieżowych

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Niewłaściwa wykładnia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/45 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/45

---

Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Schneider España de Informática przeciwko Komisji

(Sprawa T-153/10)

2010/C 148/74

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Schneider España de Informática, SA (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: P. De Baere i P. Muñiz, lawyers)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 22 final z dnia 18 stycznia 2010 r. stwierdzającej, że zaksięgowanie retrospektywne należności celnych przywozowych jest zasadne i umorzenie tych należności nie jest zasadne w konkretnym przypadku (REM 02/08) |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 22 final z dnia 18 stycznia 2010 r. stwierdzającej, że zaksięgowanie retrospektywne należności celnych przywozowych jest zasadne i umorzenie tych należności nie jest zasadne w konkretnym przypadku (REM 02/08)

| — | obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W przedłożonej skardze skarżąca żąda na podstawie art. 263 TFUE stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 18 stycznia 2010 r., na mocy której strona pozwana stwierdziła, że będące przedmiotem sprawy należności celne przywozowe przypadające od odbiorników telewizji kolorowej powinny zostać zaksięgowane, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki zastosowania art. 220 ust. 2 lit. b) Wspólnotowego kodeksu celnego (1). W zaskarżonej decyzji stwierdzono również, że umorzenie należności celnych przywozowych nie jest zasadne w świetle art. 239 Wspólnotowego kodeksu celnego.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi następujące zarzuty:

| | Po pierwsze skarżąca podnosi, że strona pozwana naruszyła prawo skarżącej do obrony, ponieważ wydała decyzję opartą jedynie o dokumenty przedłożone przez skarżącą. |
| --- | --- |

Po pierwsze skarżąca podnosi, że strona pozwana naruszyła prawo skarżącej do obrony, ponieważ wydała decyzję opartą jedynie o dokumenty przedłożone przez skarżącą.

| | Po drugie strona pozwana naruszyła art. 220 ust. 2 lit. b) Wspólnotowego kodeksu celnego w związku z art. 236 Wspólnotowego kodeksu celnego, ponieważ:






  — | Strona pozwana błędnie stwierdziła, że przepisy antydumpingowe skierowane przeciwko przywozom z krajów trzecich mają automatycznie zastosowanie do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja; |
| --- | --- | --- |

Po drugie strona pozwana naruszyła art. 220 ust. 2 lit. b) Wspólnotowego kodeksu celnego w związku z art. 236 Wspólnotowego kodeksu celnego, ponieważ:

—

Strona pozwana błędnie stwierdziła, że przepisy antydumpingowe skierowane przeciwko przywozom z krajów trzecich mają automatycznie zastosowanie do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja;

| — | Strona pozwana nie poinformowała podmiotów gospodarczych, że rozporządzenie Rady (WE) nr 2584/98 (2) ma również zastosowanie do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja; |
| --- | --- |

—

Strona pozwana nie poinformowała podmiotów gospodarczych, że rozporządzenie Rady (WE) nr 2584/98 (2) ma również zastosowanie do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja;

| — | ewentualnie, strona pozwana błędnie przyjęła, że właściwe władze nie dopuściły się błędu, albowiem władze tureckie błędnie potwierdziły, że cła antydumpingowe nałożone na towary pochodzące z krajów trzecich nie mają zastosowania do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, strona pozwana błędnie przyjęła, że właściwe władze nie dopuściły się błędu, albowiem władze tureckie błędnie potwierdziły, że cła antydumpingowe nałożone na towary pochodzące z krajów trzecich nie mają zastosowania do towarów będących w swobodnym obrocie w unii celnej UE-Turcja;

| — | Strona pozwana błędnie przyjęła, że właściwe władze nie dopuściły się błędu, albowiem hiszpańskie organy celne błędnie przyjęły, że towary ze świadectwem pochodzenia nie mogły być przedmiotem jakichkolwiek dodatkowych należności lub środków ochrony rynku, i w związku z tym nie poinformowała podmiotów gospodarczych, że dokonywane przez nie przywozy z Turcji mogły być przedmiotem środków polityki handlowej, nawet, jeśli towary te znajdowały się w swobodnym obrocie. |
| --- | --- |

—

Strona pozwana błędnie przyjęła, że właściwe władze nie dopuściły się błędu, albowiem hiszpańskie organy celne błędnie przyjęły, że towary ze świadectwem pochodzenia nie mogły być przedmiotem jakichkolwiek dodatkowych należności lub środków ochrony rynku, i w związku z tym nie poinformowała podmiotów gospodarczych, że dokonywane przez nie przywozy z Turcji mogły być przedmiotem środków polityki handlowej, nawet, jeśli towary te znajdowały się w swobodnym obrocie.

| | Ponadto strona skarżąca podnosi, że błąd popełniony przez właściwe organy celne nie mógł być w sposób racjonalny wykryty przez dłużnika działającego w dobrej wierze, który zastosował się do wszelkich wymogów ustanowionych w obowiązujących przepisach w zakresie zgłoszenia celnego. |
| --- | --- |

Ponadto strona skarżąca podnosi, że błąd popełniony przez właściwe organy celne nie mógł być w sposób racjonalny wykryty przez dłużnika działającego w dobrej wierze, który zastosował się do wszelkich wymogów ustanowionych w obowiązujących przepisach w zakresie zgłoszenia celnego.

| | Wreszcie, skarżąca podnosi, że znajduje się w szczególnej sytuacji w rozumieniu art. 239 Wspólnotowego kodeksu celnego, i że nie można jej przypisać oszustwa, ani oczywistego zaniedbania zgodnie z tym przepisem. |
| --- | --- |

Wreszcie, skarżąca podnosi, że znajduje się w szczególnej sytuacji w rozumieniu art. 239 Wspólnotowego kodeksu celnego, i że nie można jej przypisać oszustwa, ani oczywistego zaniedbania zgodnie z tym przepisem.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2584/98 z dnia 27 listopada 1998 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 710/95 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz odbiorników telewizji kolorowej pochodzących z Malezji, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei, Singapuru i Tajlandii oraz stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego (Dz.U. L 324, s. 1).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/46 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/46

---

Skarga wniesiona w dniu 6 kwietnia 2010 r. — Confederación de Cooperativas Agrarias de España i CEPES przeciwko Komisji

(Sprawa T-156/10)

2010/C 148/75

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strony skarżące: Confederación de Cooperativas Agrarias de España (Madryt, Hiszpania), Confederación Empresarial Española de la Economía Social (CEPES) (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciele: M. Araujo Boyd i M. Muñoz de Juan, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | uznanie za dopuszczalne i zasadne przedstawionych w niniejszej skardze zarzutów nieważności; |
| --- | --- |

—

uznanie za dopuszczalne i zasadne przedstawionych w niniejszej skardze zarzutów nieważności;

| — | stwierdzenie nieważności art. 1 zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1 zaskarżonej decyzji;

| — | tytułem ewentualnym, stwierdzenie nieważności art. 4 zaskarżonej decyzji oraz |
| --- | --- |

—

tytułem ewentualnym, stwierdzenie nieważności art. 4 zaskarżonej decyzji oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami niniejszego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga w niniejszej sprawie jest skierowana przeciwko decyzji Komisji z dnia 15 grudnia 2009 r. (pomoc nr C/22/2001) dotyczącej środków na rzecz sektora rolnego wprowadzonych przez Hiszpanię w związku ze wzrostem cen paliw. W decyzji tej Komisja stwierdza, że określone środki na rzecz sektora rolnego ustanowione w Real Decreto-Ley 10/2000 de medidas urgentes de apoyo a los sectores agrario, pesquero y del transporte (1) (królewskim dekrecie z mocą ustawy w sprawie pilnych środków na rzecz sektora rolnego, rybołówstwa i transportu) z dnia 6 października, zgłoszone przez Hiszpanię w dniu 29 września 2000 r., stanowią niezgodną ze wspólnym rynkiem pomoc państwa i nakazuje ich odzyskanie.

Wspomniane środki były przedmiotem pierwszej decyzji Komisji z dnia 11 listopada 2001 r. („decyzji początkowej”), w której Komisja stwierdziła, że „środki wsparcia dla spółdzielni rolnych wymienione w Real Decreto-Ley 10/2000 (...) nie stanowią pomocy w rozumieniu art. 87 traktatu WE”. W wyroku z dnia 12 grudnia 2006 r. (2) Sąd stwierdził nieważność tej decyzji początkowej ze względu na brak uzasadnienia, ponieważ Komisja nie uwzględniła w odpowiedni sposób w tej decyzji wpływu, jaki podatki inne niż podatek dochodowy od osób prawnych mogły wywrzeć na status podatkowy spółdzielni. Następnie, nie przyjmując nowej decyzji o wszczęciu postępowania, Komisja przyjęła w dniu 15 grudnia 2009 r. zaskarżoną decyzję.

Skarżące podnoszą pięć następujących zarzutów nieważności decyzji:

| — | zarzut pierwszy oparty jest na naruszeniu przez Komisję prawa stron do bycia wysłuchanym ze względu na przyjęcie przez Komisję zaskarżonej decyzji, w której przedstawiła ona wnioski zupełnie odmienne od tych zawartych w decyzji początkowej, choć nie wszczęła ona ponownie formalnego postępowania ani nie umożliwiła zainteresowanym stronom przedstawienia uwag; |
| --- | --- |

—

zarzut pierwszy oparty jest na naruszeniu przez Komisję prawa stron do bycia wysłuchanym ze względu na przyjęcie przez Komisję zaskarżonej decyzji, w której przedstawiła ona wnioski zupełnie odmienne od tych zawartych w decyzji początkowej, choć nie wszczęła ona ponownie formalnego postępowania ani nie umożliwiła zainteresowanym stronom przedstawienia uwag;

| — | w zarzucie drugim skarżące twierdzą, że Komisja wyszła poza wyrok wydany w sprawie T-146/03, który sankcjonował jedynie okoliczność, że w pewnym zakresie początkowa decyzja nie była wystarczająco uzasadniona. Zamiast naprawić te punkty, Komisja przystąpiła do ponownego zbadania elementów swej decyzji niekwestionowanych przez sąd. To działanie Komisji narusza zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań przysługujące zainteresowanym stronom; |
| --- | --- |

—

w zarzucie drugim skarżące twierdzą, że Komisja wyszła poza wyrok wydany w sprawie T-146/03, który sankcjonował jedynie okoliczność, że w pewnym zakresie początkowa decyzja nie była wystarczająco uzasadniona. Zamiast naprawić te punkty, Komisja przystąpiła do ponownego zbadania elementów swej decyzji niekwestionowanych przez sąd. To działanie Komisji narusza zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań przysługujące zainteresowanym stronom;

| — | po trzecie, skarżące kwestionują uznanie środka za pomoc państwa, uważając, że nie wystarczy stwierdzić, iż, ze względu na objęcie innym systemem podatkowym niż spółki, spółdzielnie rolnicze, które nie prowadzą swej działalności w 100 % przy współudziale swych członków (model spółdzielczy oparty na wyłącznej wzajemności) korzystają z „korzyści”, nie uwzględniając, iż spółdzielnie i spółki kapitałowe nie znajdują się w podobnej sytuacji faktycznej ani prawnej. Ponadto, nawet gdyby dopuścić to porównanie, quod non, system podatkowy mający zastosowanie do spółdzielni nie powoduje powstania korzyści, a wynikające z jego stosowania różnice uzasadnione są strukturą i charakterem hiszpańskiego systemu podatkowego, jak sama Komisja uznała w początkowej decyzji, niekwestionowanej w tym zakresie w wyroku z dnia 12 grudnia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

po trzecie, skarżące kwestionują uznanie środka za pomoc państwa, uważając, że nie wystarczy stwierdzić, iż, ze względu na objęcie innym systemem podatkowym niż spółki, spółdzielnie rolnicze, które nie prowadzą swej działalności w 100 % przy współudziale swych członków (model spółdzielczy oparty na wyłącznej wzajemności) korzystają z „korzyści”, nie uwzględniając, iż spółdzielnie i spółki kapitałowe nie znajdują się w podobnej sytuacji faktycznej ani prawnej. Ponadto, nawet gdyby dopuścić to porównanie, quod non, system podatkowy mający zastosowanie do spółdzielni nie powoduje powstania korzyści, a wynikające z jego stosowania różnice uzasadnione są strukturą i charakterem hiszpańskiego systemu podatkowego, jak sama Komisja uznała w początkowej decyzji, niekwestionowanej w tym zakresie w wyroku z dnia 12 grudnia 2006 r.;

| — | w czwartym zarzucie, podniesionym tytułem ewentualnym, skarżące podnoszą, iż Komisja nie uzasadniła wystarczająco swej decyzji i dokonała błędnej analizy zgodności z rynkiem wewnętrznym środka w świetle art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE oraz iż omawiany środek powinien był zostać uznany za zgodny z tym rynkiem; |
| --- | --- |

—

w czwartym zarzucie, podniesionym tytułem ewentualnym, skarżące podnoszą, iż Komisja nie uzasadniła wystarczająco swej decyzji i dokonała błędnej analizy zgodności z rynkiem wewnętrznym środka w świetle art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE oraz iż omawiany środek powinien był zostać uznany za zgodny z tym rynkiem;

| — | wreszcie skarżące kwestionują nakaz odzyskania pomocy zawarty w zaskarżonej decyzji. |
| --- | --- |

—

wreszcie skarżące kwestionują nakaz odzyskania pomocy zawarty w zaskarżonej decyzji.

---

(1)  Boletín Oficial del Estado (hiszpański dziennik urzędowy) nr 241/2000 z dnia 7 października, s. 34614.

(2)  Wyrok Sądu z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie T-146/03 Asociación de Estaciones de Servicio de Madrid i Federación Catalana de Estaciones de Servicio przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-98.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/47 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/47

---

Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2010 r. — Barilla przeciwko OHIM — Brauerei Schlösser (ALIXIR)

(Sprawa T-157/10)

2010/C 148/76

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Barilla G. e R. Fratelli SpA (Parma, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Colmano, G. Sironi i A. Vanzetti)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Brauerei Schlösser GmbH (Düsseldorf, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 stycznia 2010 r. w sprawie R 820/2009-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 25 stycznia 2010 r. w sprawie R 820/2009-2;

| — | oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Brauerei Schlösser GmbH przed Izbę Odwoławczą przeciwko rejestracji rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego; |
| --- | --- |

—

oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Brauerei Schlösser GmbH przed Izbę Odwoławczą przeciwko rejestracji rozpatrywanego wspólnotowego znaku towarowego;

| — | posiłkowo, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez OHIM w celu oddalenia sprzeciwu; i |
| --- | --- |

—

posiłkowo, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez OHIM w celu oddalenia sprzeciwu; i

| — | obciążenie OHIM i Brauerei Schlösser GmbH kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM i Brauerei Schlösser GmbH kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „ALIXIR” dla towarów m.in. z klasy 32

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Brauerei Schlösser GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Niemczech słowny znak towarowy „Elixeer” dla towarów z klasy 32

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu w całości

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 ze względu na błędne uznanie przez Izbę Odwoławczą, że w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/47 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/47

---

Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2010 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Tecnifar (E-PLEX)

(Sprawa T-161/10)

2010/C 148/77

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Bahamy) (przedstawiciel: adwokat J. Korab)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, SA (Lizbona, Portugalia)

Żądania strony skarżącej

| — | dopuszczenie wniesionej przez skarżącą skargi; |
| --- | --- |

—

dopuszczenie wniesionej przez skarżącą skargi;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 lutego 2010 r. w sprawie R 662/2009-4 i oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, S.A. w odniesieniu do produktów farmaceutycznych i medyczno-weterynaryjnych z wyjątkiem produktów leczniczych przeznaczonych do leczenia chorób związanych z ośrodkowym układem nerwowym; i |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 5 lutego 2010 r. w sprawie R 662/2009-4 i oddalenie sprzeciwu wniesionego przez Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, S.A. w odniesieniu do produktów farmaceutycznych i medyczno-weterynaryjnych z wyjątkiem produktów leczniczych przeznaczonych do leczenia chorób związanych z ośrodkowym układem nerwowym; i

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „E-PLEX” dla towarów i usług z klas 3, 5 i 35

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, SA

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: zarejestrowany w Portugalii słowny znak towarowy „EPILEX” dla towarów z klasy 5

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 ze względu na błędne uznanie przez Izbę Odwoławczą, że w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia błąd.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/48 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/48

---

Skarga wniesiona w dniu 12 kwietnia 2010 r. — Grupo Osborne przeciwko OHIM — Confecciones Sanfertús (TORO)

(Sprawa T-165/10)

2010/C 148/78

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Iglesias Monravá)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Confecciones Sanfertús, SL (Graus, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM w sprawie R 0638/2009-2; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej OHIM w sprawie R 0638/2009-2;

| — | uwzględnienie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 2 844 264 w klasie 25; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 2 844 264 w klasie 25;

| — | obciążenie kosztami postępowania każdego, kto sprzeciwia się niniejszej skardze |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami postępowania każdego, kto sprzeciwia się niniejszej skardze

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „TORO” (zgłoszenie nr 2 844 264) dla towarów i usług z klas 18, 25 i 39.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Confecciones Sanfertús, SL

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: hiszpański słowny znak towarowy „LETORO” (nr 465 635) dla towarów i usług z klas 24 i 25 oraz hiszpańskie graficzne znaki towarowe zawierające element słowny „TORO” (nr 802 043 i nr 1 513 622) dla towarów z klasy 25.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: błędna wykładnia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/209 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego; istnienie wcześniejszego rozstrzygnięcia Wydziału Sprzeciwów w przedmiocie kompatybilności znaków towarowych „TORO” i„LETORO”; okoliczność, że przedstawione dowody nie potwierdzają używania hiszpańskich znaków towarowych „LETORO” (słownego) i „TORO” (graficznego)

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/49 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/49

---

Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2010 r. — Grupo Osborne przeciwko OHIM — Industria Licorera Quezalteca (TORO XL)

(Sprawa T-169/10)

2010/C 148/79

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat J. Iglesias Monravá)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Industria Licorera Quezalteca, SA

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej OHOM z dnia 22.01.2010 r. w sprawie R 223/2009-2, odmawiającej rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 4 769 279 TORO XL w klasie 33 |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej OHOM z dnia 22.01.2010 r. w sprawie R 223/2009-2, odmawiającej rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 4 769 279 TORO XL w klasie 33

| — | w konsekwencji dopuszczenie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 4 769 279 TORO XL w klasie 33 oraz |
| --- | --- |

—

w konsekwencji dopuszczenie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 4 769 279 TORO XL w klasie 33 oraz

| — | obciążenie kosztami postępowania każdego, kto sprzeciwia się niniejszej skardze. |
| --- | --- |

—

obciążenie kosztami postępowania każdego, kto sprzeciwia się niniejszej skardze.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „TORO XL” (zgłoszenie nr 4 769 279) dla towarów i usług z klas 32, 33 i 43.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: INDUSTRIA LICORERA QUEZALTECA S.A.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy (nr 4 027 124), zawierający element „XL”, dla towarów z klasy 33 (napoje alkoholowe).

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: odrzucenie sprzeciwu.

Decyzja Izby Odwoławczej: uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia

Podniesione zarzuty: błędna wykładnia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/209 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/49 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/49

---

Skarga wniesiona w dniu 15 kwietnia 2010 r. — Slovak Telekom a.s. przeciwko Komisji

(Sprawa T-171/10)

2010/C 148/80

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Slovak Telekom a.s. (Bratysława, Republika Słowacka) (przedstawiciele: adwokaci D. Geradin, L. Kjølbye i M. Maier)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 lutego 2010 r. C(2010) 902 dotyczącej postępowania na podstawie art. 18 ust. 3 i art. 24 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) (sprawa COMP/39523 — Slovak Telekom) oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 8 lutego 2010 r. C(2010) 902 dotyczącej postępowania na podstawie art. 18 ust. 3 i art. 24 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) (sprawa COMP/39523 — Slovak Telekom) oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca, w oparciu o art. 263 TFUE, zwraca się o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2010) 902 z dnia 8 lutego 2010 r. nakazującej jej, na podstawie art. 18 ust. 3 oraz art. 24 ust. 1 rozporządzenia Rady nr 1/2003, dostarczenie określonych informacji w ramach sprawy COMP/39523 — Slovak Telekom, dotyczącej postępowania na podstawie art. 102 TFUE i przewidującej nałożenie okresowych kar pieniężnych w przypadku niespełnienia sformułowanych w niej żądań.

Na poparcie swojego żądania skarżąca przedstawia trzy argumenty.

Po pierwsze, skarżąca podnosi naruszenie prawa dotyczące uprawnienia Komisji do żądania na podstawie art. 18 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003 informacji odnoszących się do okresu poprzedzającego przystąpienie Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej. Przed dniem 1 maja 2004 r. Komisja nie miała uprawnień do stosowania prawa Unii w celu prowadzenia dochodzeń na terytorium Republiki Słowackiej. Wobec tego Komisja nie może korzystać z uprawnień dochodzeniowych przyznanych jej w art. 18 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003 w celu uzyskania informacji dotyczących tego samego okresu.

Po drugie, skarżąca podnosi, że należy stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji, ponieważ narusza ona zasadę sprawiedliwego procesu, o której mowa w art. 41 ust. 1 Karty praw podstawowych (2). Przeprowadzone przez Komisję dochodzenie w przedmiocie zachowania Slovak Telekom w okresie, kiedy prawo wspólnotowe nie znajdowało zastosowania i Slovak Telekom nie miała obowiązku jego przestrzegania, może wyrządzać szkodę Slovak Telekom. Informacje te Komisja mogłaby wziąć pod uwagę w ramach swojej oceny. Zaskarżona decyzja w istocie świadczy o tym, że taki jest zamiar Komisji.

Po trzecie, skarżąca twierdzi, że należy stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji, ponieważ narusza ona zasadę proporcjonalności. Zasada ta znajduje wyraz w art. 18 ust. 3 rozporządzenia nr 1/2003, zgodnie z którym Komisja może żądać od przedsiębiorstw dostarczenia jej wszelkich niezbędnych informacji. W przypadku Slovak Telekom Komisja nie wykazała istnienia wymaganego związku pomiędzy żądanymi przez nią informacjami dotyczącymi okresu sprzed przystąpienia a rzekomo niezgodnym z prawem zachowaniem po dniu 1 maja 2004 r. Wynika z tego, że informacje i dokumenty dotyczące okresu sprzed przystąpienia nie są niezbędne, aby umożliwić Komisji ocenę, czy zachowanie Slovak Telecom po przystąpieniu jest zgodne z prawem wspólnotowym.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).

(2)  Karta praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. 2010, C 83, s. 389).

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/50 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/50

---

Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Francja przeciwko Komisji

(Sprawa T-279/07) (1)

2010/C 148/81

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/50 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/50

---

Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Caisse Nationale des Caisses d'Epargne et de Prévoyance przeciwko Komisji

(Sprawa T-289/07) (1)

2010/C 148/82

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 235 z 6.10.2007.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/51 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2010 r. — Banque Postale przeciwko Komisji

(Sprawa T-345/07) (1)

2010/C 148/83

Język postępowania: francuski

Prezes czwartej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/51 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Bulur Giyim Sanayi ve Ticaret Sirketi przeciwko OHIM — Denim (VIGOSS)

(Sprawa T-431/08) (1)

2010/C 148/84

Język postępowania: angielski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 6.12.2008.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/51 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 26 marca 2010 r. — Komisja przeciwko TMT Pragma

(Sprawa T-527/08) (1)

2010/C 148/85

Język postępowania: włoski

Prezes ósmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 32 z 7.2.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/51 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 19 marca 2010 r. — Telekomunikacja Polska przeciwko Komisji

(Sprawa T-533/08) (1)

2010/C 148/86

Język postępowania: polski

Prezes trzeciej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/51 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 22 marca 2010 r. — Al Barakaat International Foundation przeciwko Komisji

(Sprawa T-45/09) (1)

2010/C 148/87

Język postępowania: szwedzki

Prezes siódmej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 153 z 4.7.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/51 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Aecops przeciwko Komisji

(Sprawa T-256/09) (1)

2010/C 148/88

Język postępowania: portugalski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/51 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 12 kwietnia 2010 r. — Aecops przeciwko Komisji

(Sprawa T-257/09) (1)

2010/C 148/89

Język postępowania: portugalski

Prezes piątej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 220 z 12.9.2009.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/51 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/51

---

Postanowienie Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Alibaba Group przeciwko OHIM — allpay.net (ALIPAY)

(Sprawa T-26/10) (1)

2010/C 148/90

Język postępowania: angielski

Prezes pierwszej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 100 z 17.4.2010.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/52 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/52

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Matos Martins przeciwko Komisji

(Sprawa F-2/07) (1)

(Służba publiczna - Pracownicy kontraktowi - Zaproszenie do wyrażenia zainteresowania - Testy preselekcyjne - Dostęp do dokumentów)

2010/C 148/91

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: José Carlos Matos Martins (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat M.-A. Lucas)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i G. Berscheid, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze stwierdzenie nieważności decyzji EPSO z dnia 27 lutego 2006 r. określającej wyniki z testów preselekcyjnych dla pracowników kontraktowych UE25, po drugie stwierdzenie nieważności decyzji o nieumieszczeniu skarżącego w banku danych kandydatów, którzy zdali te testy i po trzecie stwierdzenie nieważności późniejszych czynności podjętych w ramach postępowania w sprawie naboru

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | J. C. Matos Martins ponosi własne koszty, z wyjątkiem kosztów pobytu i podróży, które poniósł on w związku z zapoznaniem się przez jego adwokata z dokumentami, co miało miejsce w dniach 30 marca, 1 kwietnia i 21 lipca 2009 r. w pomieszczeniach sekretariatu Sądu. |
| --- | --- |

2)

J. C. Matos Martins ponosi własne koszty, z wyjątkiem kosztów pobytu i podróży, które poniósł on w związku z zapoznaniem się przez jego adwokata z dokumentami, co miało miejsce w dniach 30 marca, 1 kwietnia i 21 lipca 2009 r. w pomieszczeniach sekretariatu Sądu.

| 3) | Komisja Europejska ponosi własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez J. C. Matosa Martinsa, o których mowa w pkt 2 powyżej. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska ponosi własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez J. C. Matosa Martinsa, o których mowa w pkt 2 powyżej.

---

(1)  Dz.U. C 56 z 10.3.2007, s. 43

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/52 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/52

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 15 kwietnia 2010 r. — Angelidis przeciwko Parlamentowi

(Sprawa F-104/08) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Wolne stanowisko - Wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność decyzji o powołaniu - Nowe ogłoszenie o wolnym stanowisku - Uzasadnione oczekiwania - Zasada ekspektatywy rozwoju kariery urzędników - Równość traktowania - Zasada dobrej administracji - Obowiązek staranności - Oczywisty błąd w ocenie - Nadużycie władzy)

2010/C 148/92

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Angel Angelidis (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat É. Boigelot)

Strona pozwana: Parlement Europejski (przedstawiciele: C. Burgos i S. Seyr, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Po pierwsze, unieważnienie ogłoszenia o wolnym stanowisku nr 12564 dotyczącego obsadzenia stanowiska dyrektora Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Wewnętrznej Unii — Dyrekcji D ds. Budżetu Parlamentu Europejskiego, i rozpoczętego w wyniku tego ogłoszenia postępowania rekrutacyjnego. Po drugie, stwierdzenie nieważności decyzji o odrzuceniu kandydatury skarżącego na stanowisko dyrektora ds. Budżetu Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Wewnętrznej i o powołaniu na to stanowisko innego kandydata. Wreszcie, żądanie odszkodowania za poniesioną przez skarżącego szkodę materialną i zadośćuczynienia za doznaną przez niego krzywdę oraz żądanie powołania go do grupy zaszeregowania dyrektora tytularnego.

Sentencja wyroku

| 1) | Zasądza się od Parlamentu Europejskiego na rzecz A. Angelidisa kwotę 1 000,00 EUR. |
| --- | --- |

1)

Zasądza się od Parlamentu Europejskiego na rzecz A. Angelidisa kwotę 1 000,00 EUR.

| 2) | Skargę oddala się w pozostałym zakresie. |
| --- | --- |

2)

Skargę oddala się w pozostałym zakresie.

| 3) | Parlament Europejski pokrywa własne koszty i jedną trzecią kosztów poniesionych przez A. Angelidisa. |
| --- | --- |

3)

Parlament Europejski pokrywa własne koszty i jedną trzecią kosztów poniesionych przez A. Angelidisa.

| 4) | A. Angelidis pokrywa dwie trzecie własnych kosztów. |
| --- | --- |

4)

A. Angelidis pokrywa dwie trzecie własnych kosztów.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009, s. 77.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/53 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/53

---

Wyrok Sądu 15 kwietnia 2010 r. do spraw Służby Publicznej z dnia — de Britto Patricio-Dias przeciwko Komisji.

(Sprawa F-4/09) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Przydział służbowy - Przeniesienie z urzędu - Interes służby - Związek między grupą zaszeregowania a stanowiskiem - Prawa do obrony - Uzasadnienie)

2010/C 148/93

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Jorge de Britto Patricio-Dias (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat L. Massaux)

Strona pozwana: Parlement Europejski (przedstawiciele: C. Burgos i S. Seyr, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o przeniesieniu skarżącego z urzędu.

Sentencja wyroku

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Jorge de Britto Patricio-Dias zostaje obciążony całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

2)

Jorge de Britto Patricio-Dias zostaje obciążony całością kosztów postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 69 z 21.3.2009, s. 54.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/53 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/53

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (pierwsza izba) z dnia 25 marca 2010 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa F-102/08) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Przeprowadzka rzeczy osobistych skarżącego - Skarga odszkodowawcza - Skarga oczywiście niedopuszczalna - Skarga oczywiście pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej - Artykuł 94 regulaminu postępowania)

2010/C 148/94

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferro)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącego po pierwsze o naprawienie szkody, którą miał on ponieść w związku z przeprowadzką jego rzeczy osobistych z mieszkania służbowego w Luandzie i po drugie o przekazanie kopii zdjęć zrobionych podczas tej przeprowadzki i zniszczenie wszystkich dokumentów dotyczących tych rzeczy

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga wniesiona przez L. Marcuccio zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna i w części oddalona jako oczywiście pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej. |
| --- | --- |

1)

Skarga wniesiona przez L. Marcuccio zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna i w części oddalona jako oczywiście pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej.

| 2) | L. Marcuccio zostaje obciążony kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

L. Marcuccio zostaje obciążony kosztami postępowania.

| 3) | L. Marcuccio zostaje zobowiązany do zwrotu na rzecz Sądu kwoty 1 500 EUR. |
| --- | --- |

3)

L. Marcuccio zostaje zobowiązany do zwrotu na rzecz Sądu kwoty 1 500 EUR.

---

(1)  Dz. U. C 55 z 7.3.2009, s. 52.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/54 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/54

---

Skarga wniesiona w dniu 26 marca 2010 r. — Cuallado Martorell przeciwko Komisji

(Sprawa F-96/09)

2010/C 148/95

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Eva Cuallado Martorell (Augsburg, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat M. Díez Lorenzo)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

stwierdzenie nieważności decyzji o niedopuszczeniu skarżącej do egzaminu ustnego konkursu otwartego EPSO/AD/130/08, o odmowie dostępu do sprawdzonych prac z egzaminu pisemnego, jak również unieważnienie ze skutkiem wstecznym listy rezerwowej ogłoszonej dla potrzeb zatrudnienia prawników lingwistów języka hiszpańskiego.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 14 września 2009 r., którą EPSO odmówił przekazania skarżącej odpisu jej pracy pisemnej i karty indywidualnej oceny wskazującej powody, dla których komisja konkursu przyznała jej eliminującą ocenę 18/40 z ostatniej pracy pisemnej oraz pominęła milczeniem wniosek o dopuszczenie do egzaminu ustnego konkursu otwartego EPSO/AD/130/08; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 14 września 2009 r., którą EPSO odmówił przekazania skarżącej odpisu jej pracy pisemnej i karty indywidualnej oceny wskazującej powody, dla których komisja konkursu przyznała jej eliminującą ocenę 18/40 z ostatniej pracy pisemnej oraz pominęła milczeniem wniosek o dopuszczenie do egzaminu ustnego konkursu otwartego EPSO/AD/130/08;

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 23 lipca 2009 r., którą EPSO poinformował skarżącą o utrzymaniu w mocy eliminującej oceny 18/40 z ostatniej pracy pisemnej i odmówił dopuszczenia do egzaminu ustnego konkursu otwartego EPSO/AD/130/08 mającego na celu utworzenie listy rezerwowej dla potrzeb zatrudnienia prawników lingwistów języka hiszpańskiego; |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 23 lipca 2009 r., którą EPSO poinformował skarżącą o utrzymaniu w mocy eliminującej oceny 18/40 z ostatniej pracy pisemnej i odmówił dopuszczenia do egzaminu ustnego konkursu otwartego EPSO/AD/130/08 mającego na celu utworzenie listy rezerwowej dla potrzeb zatrudnienia prawników lingwistów języka hiszpańskiego;

| — | unieważnienie listy rezerwowej ogłoszonej po konkursie ze skutkiem wstecznym od dnia ogłoszenia tej listy; |
| --- | --- |

—

unieważnienie listy rezerwowej ogłoszonej po konkursie ze skutkiem wstecznym od dnia ogłoszenia tej listy;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

---

| 5.6.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 148/54 |
| --- | --- | --- | --- |

5.6.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 148/54

---

Skarga wniesiona w dniu 1 kwietnia 2010 r. — Bombín Bombín przeciwko Komisji

(Sprawa F-22/10)

2010/C 148/96

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Luis María Bombín Bombín (Rzym, Włochy) (przedstawiciel: adwokat R. Pardo Pedernera)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Przedmiot i opis sporu

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji wydanej w następstwie zażalenie skarżącego, przyznającej mu ekwiwalent jedynie za 12 zamiast 29 dni urlopu, do którego nabył prawo, lecz nie wykorzystał w chwili rozpoczęcia urlopu z przyczyn osobistych.

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 4 stycznia 2010 r., na mocy której uznano mu i wypłacono ekwiwalent za jedynie 12 dni. |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 4 stycznia 2010 r., na mocy której uznano mu i wypłacono ekwiwalent za jedynie 12 dni.

| — | Uznanie na rzecz skarżącego (do celów obliczeń i odnośnego ekwiwalentu) wszystkich dni urlopu (łącznie 29), do których nabył prawo, lecz nie wykorzystał w chwili rozpoczęcia urlopu z przyczyn osobistych. |
| --- | --- |

—

Uznanie na rzecz skarżącego (do celów obliczeń i odnośnego ekwiwalentu) wszystkich dni urlopu (łącznie 29), do których nabył prawo, lecz nie wykorzystał w chwili rozpoczęcia urlopu z przyczyn osobistych.

| — | W przedmiocie kosztów skarżący nie zgłasza żadnych żądań, uznając, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy przez Sąd jest ważne dla stron, które działają w dobrej wierze i żądania dotyczące kosztów nie są w tej sprawie uzasadnione. |
| --- | --- |

—

W przedmiocie kosztów skarżący nie zgłasza żadnych żądań, uznając, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy przez Sąd jest ważne dla stron, które działają w dobrej wierze i żądania dotyczące kosztów nie są w tej sprawie uzasadnione.

---