# Dziennik Urzędowy C 137/2010

| | ISSN 1725-5228
  doi:10.3000/17255228.C_2010.137.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 137 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5327 maja 2010 |

ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2010.137.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 137

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5327 maja 2010

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Rada |
| 2010/C 137/01 | Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie pt. Aktywne włączanie młodzieży: walka z bezrobociem i ubóstwem | 1 |
| | OPINIE |
| | Rada |
| 2010/C 137/02 | Opinia Rady w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2009–2013 przedstawionego przez Austrię | 7 |
| 2010/C 137/03 | Opinii Rady w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2009–2012 przedstawionego przez Bułgarię | 12 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Rada

2010/C 137/01

Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie pt. Aktywne włączanie młodzieży: walka z bezrobociem i ubóstwem

1

OPINIE

Rada

2010/C 137/02

Opinia Rady w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2009–2013 przedstawionego przez Austrię

7

2010/C 137/03

Opinii Rady w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2009–2012 przedstawionego przez Bułgarię

12

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2010/C 137/04 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5852 – Oak Hill Capital Partners/Private Equity/Avolon) (
  1
  ) | 17 |
| 2010/C 137/05 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5834 – Coca-Cola Enterprises/Coca-Cola Drycker Sverige/Coca-Cola Drikker) (
  1
  ) | 17 |
| 2010/C 137/06 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5810 – Investor/Saab) (
  1
  ) | 18 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2010/C 137/04

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5852 – Oak Hill Capital Partners/Private Equity/Avolon) (
  1
  )

1

17

2010/C 137/05

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5834 – Coca-Cola Enterprises/Coca-Cola Drycker Sverige/Coca-Cola Drikker) (
  1
  )

1

17

2010/C 137/06

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa COMP/M.5810 – Investor/Saab) (
  1
  )

1

18

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2010/C 137/07 | Konkluzje Rady z dnia 10 maja 2010 r. pt. Europeana: kolejne kroki | 19 |
| 2010/C 137/08 | Decyzja Rady z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn | 22 |
| | Komisja Europejska |
| 2010/C 137/09 | Kursy walutowe euro | 24 |
| 2010/C 137/10 | Nowa strona narodowa obiegowych monet euro | 25 |
| 2010/C 137/11 | Nowa strona narodowa obiegowych monet euro | 26 |
| 2010/C 137/12 | Nowa strona narodowa obiegowych monet euro | 27 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2010/C 137/07

Konkluzje Rady z dnia 10 maja 2010 r. pt. Europeana: kolejne kroki

19

2010/C 137/08

Decyzja Rady z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn

22

Komisja Europejska

2010/C 137/09

Kursy walutowe euro

24

2010/C 137/10

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

25

2010/C 137/11

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

26

2010/C 137/12

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

27

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2010/C 137/13 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.5866 – Sun Capital/Beauty Business) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 28 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2010/C 137/13

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.5866 – Sun Capital/Beauty Business) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

28

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Rada

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/1

---

Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie pt. „Aktywne włączanie młodzieży: walka z bezrobociem i ubóstwem”

2010/C 137/01

RADA ORAZ PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZEBRANI W RADZIE,

1.   PRZYPOMINAJĄC O:

Politycznym tle przedmiotowej kwestii przedstawionym w załączniku do niniejszej rezolucji, a zwłaszcza:

| — | o rezolucji Rady z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) (1), |
| --- | --- |

—

o rezolucji Rady z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) (1),

| — | o decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1098/2008/WE z dnia 22 października 2008 r. w sprawie Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010); |
| --- | --- |

—

o decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1098/2008/WE z dnia 22 października 2008 r. w sprawie Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010);

2.   MAJĄC NA UWADZE FAKT, ŻE:

| — | jedną z wartości, na których opiera się Unia Europejska, jest solidarność. A zatem nieodłącznym celem europejskich modeli społecznych jest spójność gospodarcza i społeczna, |
| --- | --- |

—

jedną z wartości, na których opiera się Unia Europejska, jest solidarność. A zatem nieodłącznym celem europejskich modeli społecznych jest spójność gospodarcza i społeczna,

| — | aktywne włączanie młodzieży wymaga jednocześnie odpowiedniego wspierania dochodu, rynków pracy sprzyjających integracji społecznej, a także tworzenia dostępu do dobrych jakościowo usług, |
| --- | --- |

—

aktywne włączanie młodzieży wymaga jednocześnie odpowiedniego wspierania dochodu, rynków pracy sprzyjających integracji społecznej, a także tworzenia dostępu do dobrych jakościowo usług,

| — | nie udało się osiągnąć celów strategii lizbońskiej, w tym celów Europejskiego paktu na rzecz młodzieży, czyli stworzyć do 2010 roku lepszych i liczniejszych miejsc pracy oraz zlikwidować ubóstwa, należy więc dalej pracować na rzecz realizacji tych celów, |
| --- | --- |

—

nie udało się osiągnąć celów strategii lizbońskiej, w tym celów Europejskiego paktu na rzecz młodzieży, czyli stworzyć do 2010 roku lepszych i liczniejszych miejsc pracy oraz zlikwidować ubóstwa, należy więc dalej pracować na rzecz realizacji tych celów,

| — | negatywny wpływ kryzysu ekonomiczno-finansowego na wzrost gospodarczy i zatrudnienie szczególnie odczuwają grupy będące w trudniejszej sytuacji lub zagrożone wykluczeniem, np. młodzież, gdyż rośnie panujące wśród nich ubóstwo, |
| --- | --- |

—

negatywny wpływ kryzysu ekonomiczno-finansowego na wzrost gospodarczy i zatrudnienie szczególnie odczuwają grupy będące w trudniejszej sytuacji lub zagrożone wykluczeniem, np. młodzież, gdyż rośnie panujące wśród nich ubóstwo,

| — | jedną z głównych metod zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego jest zatrudnienie. Europa potrzebuje wyższej produktywności i lepszego jakościowo zatrudnienia. Tymczasem odnotowywany wśród młodzieży poziom ubóstwa pracujących (10 %) (2) dowodzi, że nie wszystkie miejsca pracy gwarantują dostateczne bezpieczeństwo, |
| --- | --- |

—

jedną z głównych metod zwalczania ubóstwa i wykluczenia społecznego jest zatrudnienie. Europa potrzebuje wyższej produktywności i lepszego jakościowo zatrudnienia. Tymczasem odnotowywany wśród młodzieży poziom ubóstwa pracujących (10 %) (2) dowodzi, że nie wszystkie miejsca pracy gwarantują dostateczne bezpieczeństwo,

| — | bezrobocie wśród młodzieży osiągnęło szczególnie niepokojący poziom: w Unii Europejskiej bezrobotna jest co piąta osoba w wieku poniżej 25 lat. Ponadto co piąta osoba w wieku od 18 do 24 lat jest zagrożona ubóstwem (2), |
| --- | --- |

—

bezrobocie wśród młodzieży osiągnęło szczególnie niepokojący poziom: w Unii Europejskiej bezrobotna jest co piąta osoba w wieku poniżej 25 lat. Ponadto co piąta osoba w wieku od 18 do 24 lat jest zagrożona ubóstwem (2),

| — | wyzwania natury demograficznej wynikające ze starzenia się społeczeństw wymagają rozwiązania międzypokoleniowego oraz międzypokoleniowego dialogu i takiej solidarności; |
| --- | --- |

—

wyzwania natury demograficznej wynikające ze starzenia się społeczeństw wymagają rozwiązania międzypokoleniowego oraz międzypokoleniowego dialogu i takiej solidarności;

3.   UZNAJĄC, ŻE:

| — | pełne wykorzystanie potencjału młodzieży leży w społeczno-gospodarczym interesie Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

pełne wykorzystanie potencjału młodzieży leży w społeczno-gospodarczym interesie Unii Europejskiej,

| — | w związku z tym nieodzownie należy zadbać o włączenie społeczne młodzieży i o jej równe szanse, ponieważ umożliwi jej to aktywne i równe uczestnictwo w życiu gospodarczym, społecznym, demokratycznym i kulturalnym; szczególną uwagę należy przy tym zwrócić na młodzież o mniejszych szansach, |
| --- | --- |

—

w związku z tym nieodzownie należy zadbać o włączenie społeczne młodzieży i o jej równe szanse, ponieważ umożliwi jej to aktywne i równe uczestnictwo w życiu gospodarczym, społecznym, demokratycznym i kulturalnym; szczególną uwagę należy przy tym zwrócić na młodzież o mniejszych szansach,

| — | bezrobocie, ubóstwo, wykluczenie społeczno-ekonomiczne oraz wszelka dyskryminacja utrudniają młodzieży osiągnięcie dobrobytu i mogą powstrzymywać ją od aktywnego udziału w życiu społecznym. Podstawową metodą redukcji ubóstwa, polepszania jakości życia i zwiększania spójności społecznej są: skuteczniejsze włączanie młodzieży w życie społeczne, jej pełna i aktywna obecność na rynku pracy, a jednocześnie lepszy dostęp do dobrej jakościowo edukacji oraz do odpowiedniej i lepiej ukierunkowanej ochrony socjalnej i usług społecznych, |
| --- | --- |

—

bezrobocie, ubóstwo, wykluczenie społeczno-ekonomiczne oraz wszelka dyskryminacja utrudniają młodzieży osiągnięcie dobrobytu i mogą powstrzymywać ją od aktywnego udziału w życiu społecznym. Podstawową metodą redukcji ubóstwa, polepszania jakości życia i zwiększania spójności społecznej są: skuteczniejsze włączanie młodzieży w życie społeczne, jej pełna i aktywna obecność na rynku pracy, a jednocześnie lepszy dostęp do dobrej jakościowo edukacji oraz do odpowiedniej i lepiej ukierunkowanej ochrony socjalnej i usług społecznych,

| — | inwestowanie w młodzież, która jest podstawowym źródłem wzrostu gospodarczego i podaży pracy, oraz sprzyjanie włączeniu społecznemu młodych ludzi pomogłyby w tworzeniu bardziej spójnego społeczeństwa, w którego życiu wszyscy młodzi ludzie mieliby równą szansę uczestniczyć; |
| --- | --- |

—

inwestowanie w młodzież, która jest podstawowym źródłem wzrostu gospodarczego i podaży pracy, oraz sprzyjanie włączeniu społecznemu młodych ludzi pomogłyby w tworzeniu bardziej spójnego społeczeństwa, w którego życiu wszyscy młodzi ludzie mieliby równą szansę uczestniczyć;

4.   WYZNACZAJĄ NASTĘPUJĄCE CELE OGÓLNE:

| — | ułatwić młodzieży dostęp do rynku pracy oraz stworzyć szanse bezpieczniejszego zatrudnienia na niedyskryminacyjnych warunkach, |
| --- | --- |

—

ułatwić młodzieży dostęp do rynku pracy oraz stworzyć szanse bezpieczniejszego zatrudnienia na niedyskryminacyjnych warunkach,

| — | zapewnić lepszy dostęp do dobrej jakościowo edukacji oraz ułatwić płynne wchodzenie na rynek pracy: po okresie kształcenia czy szkolenia lub po okresie bezrobocia czy bierności zawodowej, |
| --- | --- |

—

zapewnić lepszy dostęp do dobrej jakościowo edukacji oraz ułatwić płynne wchodzenie na rynek pracy: po okresie kształcenia czy szkolenia lub po okresie bezrobocia czy bierności zawodowej,

| — | ułatwić godzenie życia prywatnego, rodzinnego i zawodowego, |
| --- | --- |

—

ułatwić godzenie życia prywatnego, rodzinnego i zawodowego,

| — | zapobiegać ubóstwu i wykluczeniu społecznemu młodzieży, a także przenoszeniu się tych problemów z pokolenia na pokolenie; |
| --- | --- |

—

zapobiegać ubóstwu i wykluczeniu społecznemu młodzieży, a także przenoszeniu się tych problemów z pokolenia na pokolenie;

5.   USTANAWIAJĄ NASTĘPUJACE ZASADY PRZEWODNIE:

| — | zasadę równości szans, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki płci oraz młodzieży o mniejszych szansach, |
| --- | --- |

—

zasadę równości szans, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki płci oraz młodzieży o mniejszych szansach,

| — | zasadę zaangażowania wszystkich stosownych podmiotów szczebla lokalnego, regionalnego, krajowego i unijnego, |
| --- | --- |

—

zasadę zaangażowania wszystkich stosownych podmiotów szczebla lokalnego, regionalnego, krajowego i unijnego,

| — | należy zaakcentować rolę usystematyzowanego dialogu w dziedzinie współpracy na rzecz młodzieży, a zwłaszcza wyniki obecnego cyklu, którego przedmiotem jest zatrudnienie młodzieży; |
| --- | --- |

—

należy zaakcentować rolę usystematyzowanego dialogu w dziedzinie współpracy na rzecz młodzieży, a zwłaszcza wyniki obecnego cyklu, którego przedmiotem jest zatrudnienie młodzieży;

6.   PODKREŚLAJĄ, ŻE:

Jak zaznaczono w odnowionych ramach europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018), przyjętych przez Radę w dniu 27 listopada 2009 r., osiągnięcie celów wyznaczonych w przedmiotowym obszarze wymaga podejścia dwutorowego, łączącego:

| — | konkretne inicjatywy w dziedzinie polityki młodzieżowej,
  oraz |
| --- | --- |

—

konkretne inicjatywy w dziedzinie polityki młodzieżowej,

oraz

| — | inicjatywy włączające problematykę młodzieżową do innych stosownych obszarów polityki; |
| --- | --- |

—

inicjatywy włączające problematykę młodzieżową do innych stosownych obszarów polityki;

7.   W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZGADZAJĄ SIĘ, ŻE:

W kontekście włączania problematyki młodzieżowej do innych stosownych obszarów polityki – z uwzględnieniem wartości dodanej, jaką niesie polityka młodzieżowa – działania odnoszące się do aktywnego włączania młodzieży powinny się skupiać przede wszystkim na dwóch konkretnych obszarach wskazanych w odnowionych ramach współpracy: obszarze kształcenia i szkolenia oraz obszarze zatrudnienia i przedsiębiorczości. W związku z tym szczególnie ważne są poniższe kwestie:

| (i) | promowanie – w celu zwiększenia szans na zatrudnienie – kształcenia, szkolenia i uczenia się pozaformalnego, a to poprzez:






  a) | poszerzanie wiedzy, umiejętności i kompetencji młodych ludzi oraz dbanie o to, by były one dostosowane do potrzeb zmieniającego się rynku pracy i rozwijających się nowych sektorów zatrudnienia, poprzez rozwijanie w ramach gospodarki opartej na wiedzy sprawiedliwych, elastycznych i skutecznych systemów dobrego jakościowo kształcenia i szkolenia oraz poprzez uczenie się pozaformalne i pracę młodzieżową; |
| --- | --- | --- |

(i)

promowanie – w celu zwiększenia szans na zatrudnienie – kształcenia, szkolenia i uczenia się pozaformalnego, a to poprzez:

a)

poszerzanie wiedzy, umiejętności i kompetencji młodych ludzi oraz dbanie o to, by były one dostosowane do potrzeb zmieniającego się rynku pracy i rozwijających się nowych sektorów zatrudnienia, poprzez rozwijanie w ramach gospodarki opartej na wiedzy sprawiedliwych, elastycznych i skutecznych systemów dobrego jakościowo kształcenia i szkolenia oraz poprzez uczenie się pozaformalne i pracę młodzieżową;

| b) | przeciwdziałanie przedwczesnemu kończeniu kształcenia i szkolenia i pełne uwzględnianie przy tym uwarunkowań społeczno-ekonomicznych, |
| --- | --- |

b)

przeciwdziałanie przedwczesnemu kończeniu kształcenia i szkolenia i pełne uwzględnianie przy tym uwarunkowań społeczno-ekonomicznych,

| c) | promowanie uczenia się przez całe życie i korzystanie przy tym z wartości dodanej, jaką oferują technologie informacyjno-komunikacyjne, |
| --- | --- |

c)

promowanie uczenia się przez całe życie i korzystanie przy tym z wartości dodanej, jaką oferują technologie informacyjno-komunikacyjne,

| (ii) | zachęcanie do wchodzenia na rynek pracy po okresie kształcenia i szkolenia i zapobieganie tym samym bezrobociu i wykluczeniu społecznemu młodzieży, a to poprzez:






  a) | zapewnianie młodzieży możliwości rozwoju zawodowego, |
| --- | --- | --- |

(ii)

zachęcanie do wchodzenia na rynek pracy po okresie kształcenia i szkolenia i zapobieganie tym samym bezrobociu i wykluczeniu społecznemu młodzieży, a to poprzez:

a)

zapewnianie młodzieży możliwości rozwoju zawodowego,

| b) | zapewnianie młodym ludziom dobrych jakościowo usług doradztwa pomagających im podejmować decyzje o wchodzeniu na rynek pracy. Zasadniczą rolę w tym względzie mogą odegrać publiczne służby zatrudnienia oraz usługi doradcze i informacyjne dla młodzieży, |
| --- | --- |

b)

zapewnianie młodym ludziom dobrych jakościowo usług doradztwa pomagających im podejmować decyzje o wchodzeniu na rynek pracy. Zasadniczą rolę w tym względzie mogą odegrać publiczne służby zatrudnienia oraz usługi doradcze i informacyjne dla młodzieży,

| c) | zwiększanie szans młodych ludzi na przyszłe zatrudnienie przez umożliwianie im zdobywania doświadczeń zawodowych w trakcie edukacji dzięki pośrednictwu pracy, stażom i praktykom zawodowym wspieranym zarówno przez sektor publiczny, jak i prywatny działające – o ile to możliwe – w partnerstwie, lub dzięki innym podobnym systemom, |
| --- | --- |

c)

zwiększanie szans młodych ludzi na przyszłe zatrudnienie przez umożliwianie im zdobywania doświadczeń zawodowych w trakcie edukacji dzięki pośrednictwu pracy, stażom i praktykom zawodowym wspieranym zarówno przez sektor publiczny, jak i prywatny działające – o ile to możliwe – w partnerstwie, lub dzięki innym podobnym systemom,

| d) | uznanie wartości dodanej wolontariatu, który jest jedną z metod poszerzania umiejętności i kompetencji, |
| --- | --- |

d)

uznanie wartości dodanej wolontariatu, który jest jedną z metod poszerzania umiejętności i kompetencji,

| e) | w stosownych przypadkach uznanie gospodarki społecznej za jedno ze źródeł ułatwiających podejmowanie szkoleń i wchodzenie na rynek pracy młodym ludziom o mniejszych szansach, |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach uznanie gospodarki społecznej za jedno ze źródeł ułatwiających podejmowanie szkoleń i wchodzenie na rynek pracy młodym ludziom o mniejszych szansach,

| (iii) | promowanie dobrego jakościowo zatrudnienia młodzieży poprzez:






  a) | poszerzanie dostępu młodzieży do stabilnego zatrudnienia i szczególne uwzględnianie przy tym osób o mniejszych szansach oraz uznanie, że kluczową rolę w tym zakresie odgrywa aktywna polityka rynku pracy, |
| --- | --- | --- |

(iii)

promowanie dobrego jakościowo zatrudnienia młodzieży poprzez:

a)

poszerzanie dostępu młodzieży do stabilnego zatrudnienia i szczególne uwzględnianie przy tym osób o mniejszych szansach oraz uznanie, że kluczową rolę w tym zakresie odgrywa aktywna polityka rynku pracy,

| b) | opracowanie zintegrowanych polityk flexicurity, zwiększających zarówno elastyczność rynku pracy, jak i bezpieczeństwo zatrudnienia oraz zapobiegających segmentacji rynku pracy, |
| --- | --- |

b)

opracowanie zintegrowanych polityk flexicurity, zwiększających zarówno elastyczność rynku pracy, jak i bezpieczeństwo zatrudnienia oraz zapobiegających segmentacji rynku pracy,

| c) | stymulowanie potencjału młodych ludzi, to znaczy ich umiejętności, talentów i motywacji, oraz zachęcanie młodych ludzi do mobilności zarówno geograficznej, jak i międzysektorowej, |
| --- | --- |

c)

stymulowanie potencjału młodych ludzi, to znaczy ich umiejętności, talentów i motywacji, oraz zachęcanie młodych ludzi do mobilności zarówno geograficznej, jak i międzysektorowej,

| (iv) | promowanie samozatrudnienia i przedsiębiorczości poprzez:






  a) | sprzyjanie duchowi przedsiębiorczości wśród młodzieży oraz rozwojowi jej potencjału przedsiębiorczego przez odpowiednie kształcenie, szkolenie i programy mentorskie, |
| --- | --- | --- |

(iv)

promowanie samozatrudnienia i przedsiębiorczości poprzez:

a)

sprzyjanie duchowi przedsiębiorczości wśród młodzieży oraz rozwojowi jej potencjału przedsiębiorczego przez odpowiednie kształcenie, szkolenie i programy mentorskie,

| b) | ułatwianie mobilności i promowanie uczestnictwa młodych ludzi w sieciach młodych przedsiębiorców oraz uznawanie przedsiębiorstw zakładanych przez młodzież, |
| --- | --- |

b)

ułatwianie mobilności i promowanie uczestnictwa młodych ludzi w sieciach młodych przedsiębiorców oraz uznawanie przedsiębiorstw zakładanych przez młodzież,

| c) | zachęcanie do rozwijania gospodarki ekologicznej, po to by dalej zwiększać liczbę nowo powstających firm tworzonych przez młodych ludzi, czego efektem mogą być nowe możliwości pracy i nowe zawody, |
| --- | --- |

c)

zachęcanie do rozwijania gospodarki ekologicznej, po to by dalej zwiększać liczbę nowo powstających firm tworzonych przez młodych ludzi, czego efektem mogą być nowe możliwości pracy i nowe zawody,

| d) | popieranie rozwoju młodzieżowych talentów, wyobraźni, kreatywności i innowacyjności w ramach uczenia się formalnego, pozaformalnego i nieformalnego, |
| --- | --- |

d)

popieranie rozwoju młodzieżowych talentów, wyobraźni, kreatywności i innowacyjności w ramach uczenia się formalnego, pozaformalnego i nieformalnego,

| e) | ułatwianie dostępu do stosownych usług i wspieranie nowo powstających firm tworzonych przez młodych ludzi, np. poprzez udostępnianie środków finansowych lub przygotowywanie planów działalności gospodarczej, |
| --- | --- |

e)

ułatwianie dostępu do stosownych usług i wspieranie nowo powstających firm tworzonych przez młodych ludzi, np. poprzez udostępnianie środków finansowych lub przygotowywanie planów działalności gospodarczej,

| (v) | utrzymywanie, opracowywanie, a w stosownych przypadkach ustanawianie niezbędnych środków, które zapewnią dostęp do odpowiedniej ochrony socjalnej i dobrych jakościowo usług, w tym do opieki zdrowotnej, opieki nad dziećmi oraz dodatków mieszkaniowych, a zwłaszcza ulepszanie usług społecznych skierowanych do młodych rodzin, |
| --- | --- |

(v)

utrzymywanie, opracowywanie, a w stosownych przypadkach ustanawianie niezbędnych środków, które zapewnią dostęp do odpowiedniej ochrony socjalnej i dobrych jakościowo usług, w tym do opieki zdrowotnej, opieki nad dziećmi oraz dodatków mieszkaniowych, a zwłaszcza ulepszanie usług społecznych skierowanych do młodych rodzin,

8.   ZGADZAJĄ SIĘ RÓWNIEŻ, ŻE:

należy w pełni wykorzystać instrumenty dostępne w ramach otwartej metody koordynacji w dziedzinie współpracy na rzecz młodzieży, zarówno aby wesprzeć prace polegające na włączaniu problematyki młodzieżowej do innych stosownych obszarów polityki, jak i realizować konkretne inicjatywy w dziedzinie polityki młodzieżowej,

9.   ZWRACAJĄ SIĘ ZATEM DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I KOMISJI – W ZWIĄZKU Z KWESTIAMI OKREŚLONYMI W PKT 7 POWYŻEJ – BY W RAMACH SWOICH KOMPETENCJI:

| — | opracowały metody komunikacji i współpracy z przedstawicielami innych stosownych dziedzin i działów politycznych (zarówno w poszczególnych instytucjach UE i między nimi, jak i w państwach członkowskich) i zwróciły przy tym szczególną uwagę na działania podejmowane w ramach otwartej metody koordynacji w innych obszarach, zwłaszcza w obszarze ochrony socjalnej i włączenia społecznego, edukacji i zatrudnienia, |
| --- | --- |

—

opracowały metody komunikacji i współpracy z przedstawicielami innych stosownych dziedzin i działów politycznych (zarówno w poszczególnych instytucjach UE i między nimi, jak i w państwach członkowskich) i zwróciły przy tym szczególną uwagę na działania podejmowane w ramach otwartej metody koordynacji w innych obszarach, zwłaszcza w obszarze ochrony socjalnej i włączenia społecznego, edukacji i zatrudnienia,

| — | zachęcały do uznawania nauki pozaformalnej i nieformalnej, które uzupełniają edukację formalną i odgrywają użyteczną rolę w skutecznej integracji społecznej i gospodarczej młodych ludzi, zwłaszcza młodzieży o mniejszych szansach. W tym kontekście szczególnie ważne są: podejmowanie pracy z taką młodzieżą przez osoby zajmujące się problematyką młodzieżową oraz udział w programie „Młodzież w działaniu”, |
| --- | --- |

—

zachęcały do uznawania nauki pozaformalnej i nieformalnej, które uzupełniają edukację formalną i odgrywają użyteczną rolę w skutecznej integracji społecznej i gospodarczej młodych ludzi, zwłaszcza młodzieży o mniejszych szansach. W tym kontekście szczególnie ważne są: podejmowanie pracy z taką młodzieżą przez osoby zajmujące się problematyką młodzieżową oraz udział w programie „Młodzież w działaniu”,

| — | promowały metody uczenia się od siebie nawzajem oraz wymianę sprawdzonych rozwiązań, np. w drodze seminariów na wysokim szczeblu czy posiedzeń grup eksperckich na tematy związane ze społeczną integracją młodzieży i jej pełną obecnością na rynku pracy. W związku z tym należy skutecznie upowszechniać rezultaty takich działań, korzystając w stosownych przypadkach z istniejących platform, |
| --- | --- |

—

promowały metody uczenia się od siebie nawzajem oraz wymianę sprawdzonych rozwiązań, np. w drodze seminariów na wysokim szczeblu czy posiedzeń grup eksperckich na tematy związane ze społeczną integracją młodzieży i jej pełną obecnością na rynku pracy. W związku z tym należy skutecznie upowszechniać rezultaty takich działań, korzystając w stosownych przypadkach z istniejących platform,

| — | skutecznie korzystały z dostępnych w UE środków finansowych – zwłaszcza ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz z innych stosownych funduszy i programów UE, takich jak Progress – by wspierać włączanie społeczne młodzieży drogą kształcenia, szkolenia lub zatrudnienia oraz walczyć z bezrobociem i ubóstwem, |
| --- | --- |

—

skutecznie korzystały z dostępnych w UE środków finansowych – zwłaszcza ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz z innych stosownych funduszy i programów UE, takich jak Progress – by wspierać włączanie społeczne młodzieży drogą kształcenia, szkolenia lub zatrudnienia oraz walczyć z bezrobociem i ubóstwem,

| — | nadal wspierały i promowały interdyscyplinarne badania odnoszące się do młodzieży i warunków jej życia, uwzględniając przy tym otoczenie społeczno-gospodarcze oraz to, jakie szanse i przeszkody względem włączenia społecznego i szans na zatrudnienie niesie ono ze sobą, |
| --- | --- |

—

nadal wspierały i promowały interdyscyplinarne badania odnoszące się do młodzieży i warunków jej życia, uwzględniając przy tym otoczenie społeczno-gospodarcze oraz to, jakie szanse i przeszkody względem włączenia społecznego i szans na zatrudnienie niesie ono ze sobą,

| — | zadbały, by istniejące wskaźniki uwzględniały aspekt młodzieżowy, i w ten sposób można było gromadzić i analizować dane o aktywnym włączeniu młodzieży oraz o walce z bezrobociem i ubóstwem, a państwa członkowskie mogły w świetle swoich osiągnięć dokonywać ich oceny porównawczej, |
| --- | --- |

—

zadbały, by istniejące wskaźniki uwzględniały aspekt młodzieżowy, i w ten sposób można było gromadzić i analizować dane o aktywnym włączeniu młodzieży oraz o walce z bezrobociem i ubóstwem, a państwa członkowskie mogły w świetle swoich osiągnięć dokonywać ich oceny porównawczej,

| — | utworzyły odpowiednie mechanizmy pozwalające monitorować i oceniać wyniki działań określonych w pkt 7, wykorzystując w szczególności sprawozdanie UE na temat młodzieży; |
| --- | --- |

—

utworzyły odpowiednie mechanizmy pozwalające monitorować i oceniać wyniki działań określonych w pkt 7, wykorzystując w szczególności sprawozdanie UE na temat młodzieży;

10.   PODKREŚLAJĄ PONADTO, ŻE W KONTEKŚCIE KONKURENCYJNEJ, ZRÓWNOWAŻONEJ EUROPY SPRZYJAJĄCEJ WŁĄCZENIU SPOŁECZNEMU WAŻNE JEST, BY:

| — | uznać, że młodzi ludzie w kluczowy sposób przyczyniają się do inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, który jest niezbędny dla przyszłego dobrobytu Europy, |
| --- | --- |

—

uznać, że młodzi ludzie w kluczowy sposób przyczyniają się do inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu, który jest niezbędny dla przyszłego dobrobytu Europy,

| — | zapewnić pełny udział polityki młodzieżowej – obejmującej takie obszary, jak mobilność, zaangażowanie, uczenie się pozaformalne i nieformalne, wolontariat i praca z młodzieżą – w realizacji strategii Europa 2020, |
| --- | --- |

—

zapewnić pełny udział polityki młodzieżowej – obejmującej takie obszary, jak mobilność, zaangażowanie, uczenie się pozaformalne i nieformalne, wolontariat i praca z młodzieżą – w realizacji strategii Europa 2020,

| — | uznać, że przedmiotowa problematyka ma charakter przekrojowy, i dlatego promować:






  — | polityki pomagające młodzieży wchodzić na rynek pracy i sprzyjające jej włączeniu społecznemu, |
| --- | --- | --- |

—

uznać, że przedmiotowa problematyka ma charakter przekrojowy, i dlatego promować:

—

polityki pomagające młodzieży wchodzić na rynek pracy i sprzyjające jej włączeniu społecznemu,

| — | polityki wyposażające młodzież w umiejętności i kompetencje potrzebne do odegrania przypisanej jej roli w gospodarce opartej na wiedzy i w społeczeństwie przyszłości. |
| --- | --- |

—

polityki wyposażające młodzież w umiejętności i kompetencje potrzebne do odegrania przypisanej jej roli w gospodarce opartej na wiedzy i w społeczeństwie przyszłości.

---

(1)  Dz.U. C 311 z 19.12.2009.

(2)  Źródło: Eurostat, europejskie badanie dochodów i warunków życia (wiek: 18–24).

---

ZAŁĄCZNIK

TŁO POLITYCZNE

| 1. | Artykuł 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w myśl którego Unia ma kompetencje do prowadzenia na szczeblu europejskim działań mających na celu wspieranie, koordynowanie lub uzupełnianie działań państw członkowskich m.in. w dziedzinie kształcenia, szkolenia zawodowego, młodzieży i sportu. |
| --- | --- |

1.

Artykuł 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w myśl którego Unia ma kompetencje do prowadzenia na szczeblu europejskim działań mających na celu wspieranie, koordynowanie lub uzupełnianie działań państw członkowskich m.in. w dziedzinie kształcenia, szkolenia zawodowego, młodzieży i sportu.

| 2. | Europejska strategia zatrudnienia, przedstawiona w konkluzjach z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej w Luksemburgu w dniach 20–21 listopada 1997 r. (1). |
| --- | --- |

2.

Europejska strategia zatrudnienia, przedstawiona w konkluzjach z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej w Luksemburgu w dniach 20–21 listopada 1997 r. (1).

| 3. | Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie włączenia społecznego młodzieży (2). |
| --- | --- |

3.

Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie włączenia społecznego młodzieży (2).

| 4. | Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie społecznej integracji młodzieży (3). |
| --- | --- |

4.

Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie społecznej integracji młodzieży (3).

| 5. | Konkluzje Rady z dnia 5 grudnia 2007 r.: Wspólne zasady wdrażania modelu flexicurity
   (4). |
| --- | --- |

5.

Konkluzje Rady z dnia 5 grudnia 2007 r.: Wspólne zasady wdrażania modelu flexicurity
   (4).

| 6. | Konkluzje Rady z dni 5–6 grudnia 2007 r. w sprawie perspektyw europejskiej strategii zatrudnienia w kontekście nowego cyklu strategii lizbońskiej (5). |
| --- | --- |

6.

Konkluzje Rady z dni 5–6 grudnia 2007 r. w sprawie perspektyw europejskiej strategii zatrudnienia w kontekście nowego cyklu strategii lizbońskiej (5).

| 7. | Konkluzje Rady Europejskiej z wiosennego posiedzenia w dniach 13–14 marca 2008 roku (6), w których podkreślono, że ważne jest, by zwalczać ubóstwo i wykluczenie społeczne, promować aktywną integrację oraz zwiększać możliwości zatrudnienia wśród osób najbardziej oddalonych od rynku pracy, zwłaszcza wśród młodzieży. |
| --- | --- |

7.

Konkluzje Rady Europejskiej z wiosennego posiedzenia w dniach 13–14 marca 2008 roku (6), w których podkreślono, że ważne jest, by zwalczać ubóstwo i wykluczenie społeczne, promować aktywną integrację oraz zwiększać możliwości zatrudnienia wśród osób najbardziej oddalonych od rynku pracy, zwłaszcza wśród młodzieży.

| 8. | Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 22 maja 2008 r. w sprawie integracji społecznej młodych ludzi o mniejszych szansach (7), w której to rezolucji stwierdzono, że bezrobocie, ubóstwo, słaba kondycja zdrowotna, wykluczenie kulturalne, społeczne i gospodarcze oraz wszelkie rodzaje dyskryminacji utrudniają młodzieży osiągnięcie dobrobytu i mogą powstrzymywać ją od aktywnego udziału w życiu społecznym. |
| --- | --- |

8.

Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 22 maja 2008 r. w sprawie integracji społecznej młodych ludzi o mniejszych szansach (7), w której to rezolucji stwierdzono, że bezrobocie, ubóstwo, słaba kondycja zdrowotna, wykluczenie kulturalne, społeczne i gospodarcze oraz wszelkie rodzaje dyskryminacji utrudniają młodzieży osiągnięcie dobrobytu i mogą powstrzymywać ją od aktywnego udziału w życiu społecznym.

| 9. | Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1098/2008/WE z dnia 22 października 2008 r. w sprawie Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010) (8). |
| --- | --- |

9.

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1098/2008/WE z dnia 22 października 2008 r. w sprawie Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010) (8).

| 10. | Konkluzje Rady z dni 16–17 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych zasad aktywnej integracji na rzecz skuteczniejszego zwalczania ubóstwa (9), w których to konkluzjach stwierdzono, że aktywne włączenie wymaga jednocześnie odpowiedniego wsparcia dochodu, rynków pracy sprzyjających integracji społecznej oraz dostępu do dobrej jakości usług. |
| --- | --- |

10.

Konkluzje Rady z dni 16–17 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych zasad aktywnej integracji na rzecz skuteczniejszego zwalczania ubóstwa (9), w których to konkluzjach stwierdzono, że aktywne włączenie wymaga jednocześnie odpowiedniego wsparcia dochodu, rynków pracy sprzyjających integracji społecznej oraz dostępu do dobrej jakości usług.

| 11. | Konkluzje Rady z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie nowych umiejętności w nowych miejscach pracy. Przewidywanie wymogów rynku pracy i potrzeb w zakresie umiejętności oraz ich wzajemne dopasowywanie (10). |
| --- | --- |

11.

Konkluzje Rady z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie nowych umiejętności w nowych miejscach pracy. Przewidywanie wymogów rynku pracy i potrzeb w zakresie umiejętności oraz ich wzajemne dopasowywanie (10).

| 12. | Konkluzje Rady z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie strategicznych ram Europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (11). |
| --- | --- |

12.

Konkluzje Rady z dnia 12 maja 2009 r. w sprawie strategicznych ram Europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia (11).

| 13. | Konkluzje Rady z dnia 8 czerwca 2009 r. pt. „Usługi socjalne jako narzędzie aktywnej integracji, zwiększenia spójności społecznej i obszar potencjalnego zwiększenia zatrudnienia” (12). |
| --- | --- |

13.

Konkluzje Rady z dnia 8 czerwca 2009 r. pt. „Usługi socjalne jako narzędzie aktywnej integracji, zwiększenia spójności społecznej i obszar potencjalnego zwiększenia zatrudnienia” (12).

| 14. | Konkluzje Rady Europejskiej z czerwca 2009 roku (13), w których przedstawiono wyniki nieformalnego szczytu UE w sprawie zatrudnienia zorganizowanego w Pradze w maju 2009 roku i w których stwierdzono, że jednym z najważniejszych priorytetów pozostaje walka z bezrobociem. |
| --- | --- |

14.

Konkluzje Rady Europejskiej z czerwca 2009 roku (13), w których przedstawiono wyniki nieformalnego szczytu UE w sprawie zatrudnienia zorganizowanego w Pradze w maju 2009 roku i w których stwierdzono, że jednym z najważniejszych priorytetów pozostaje walka z bezrobociem.

| 15. | Konkluzje Rady Europejskiej z października 2009 roku (14), w których podkreślono, że wobec stale pogarszającego się stanu zatrudnienia należy między innymi promować politykę aktywnego włączenia społecznego. |
| --- | --- |

15.

Konkluzje Rady Europejskiej z października 2009 roku (14), w których podkreślono, że wobec stale pogarszającego się stanu zatrudnienia należy między innymi promować politykę aktywnego włączenia społecznego.

| 16. | Rezolucja Rady z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) (15). |
| --- | --- |

16.

Rezolucja Rady z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie odnowionych ram europejskiej współpracy na rzecz młodzieży (2010–2018) (15).

---

(1)  SN 300/97.

(2)  Dz.U. C 374 z 28.12.2000.

(3)  Dok. 9601/04.

(4)  Dok. 15497/07.

(5)  Dok. 15813/07.

(6)  Dok. 7652/08.

(7)  Dz.U. C 141 z 7.6.2008, s. 1.

(8)  Dz.U. L 298 z 7.11.2008, s. 20.

(9)  Dok. 15984/08.

(10)  Dok. 5927/09.

(11)  Dz.U. C 119 z 28.5.2009, s. 2.

(12)  Dok. 10052/09.

(13)  Dok. 11225/1/09 REV 2.

(14)  Dok. 15254/1/09 REV 1.

(15)  Dz.U. C 311 z 19.12.2009.

---

OPINIE

Rada

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/7 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/7

---

OPINIA RADY

w sprawie zaktualizowanego programu stabilności na lata 2009–2013 przedstawionego przez Austrię

2010/C 137/02

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności na lata 2009–2013 przedstawiony przez Austrię. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada zbadała zaktualizowany program stabilności na lata 2009–2013 przedstawiony przez Austrię.

| (2) | Międzynarodowy kryzys gospodarczy i finansowy sprawił, że austriacka gospodarka odnotowała najgłębszą recesję w powojennej historii. Pogorszenie koniunktury w Austrii jest głównie skutkiem spadku eksportu wynikającego z załamania wymiany handlowej na świecie i kurczących się inwestycji w środki trwałe za sprawą zmniejszającego się popytu i bardziej restrykcyjnych warunków na rynku kredytowym. Ogólnie rzecz biorąc, według najnowszych oficjalnych szacunków w 2009 roku PKB zmniejszył się o około 3,6 % (2). Najbardziej ucierpiał silnie zorientowany na eksport sektor wytwórczy.
  Wzrost spożycia prywatnego, mimo że znacznie niższy niż w ostatnich latach, stał się czynnikiem stabilizującym. Ceny konsumpcyjne wzrosły o zaledwie 0,4 % w 2009 r., głównie w wyniku korzystnej sytuacji wyjściowej związanej ze spadającymi cenami paliw i oleju opałowego oraz presji na obniżkę marż zysku związanej ze słabym popytem. Ponieważ z biegiem czasu recesja zaczęła się negatywnie odbijać na rynku pracy, zatrudnienie spadło o 1,4 % w 2009 r., zwiększając stopę bezrobocia do 5,0 % (z 3,8 % w roku poprzednim). W ramach reakcji na zaistniałą sytuację rząd Austrii przyjął znaczny uznaniowy pakiet budżetowych środków stymulacyjnych zgodnie z Europejskim planem naprawy gospodarczej. W wyniku stosowania środków stymulacyjnych i działania automatycznych stabilizatorów sytuacja finansów publicznych uległa znacznemu pogorszeniu, przy czym deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych osiągnął poziom 3,5 % PKB (w porównaniu z 0,4 % PKB w 2008 r.), a dług publiczny 66,5 % PKB w 2009 r. Dnia 2 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję stwierdzającą istnienie nadmiernego deficytu w Austrii i wydała zalecenie dokonania korekty deficytu do 2013 r. Mimo że Austria weszła w okres kryzysu przy sytuacji budżetowej bliskiej równowadze, istotne pogorszenie stanu finansów publicznych wymaga znacznych działań konsolidacyjnych. |
| --- | --- |

(2)

Międzynarodowy kryzys gospodarczy i finansowy sprawił, że austriacka gospodarka odnotowała najgłębszą recesję w powojennej historii. Pogorszenie koniunktury w Austrii jest głównie skutkiem spadku eksportu wynikającego z załamania wymiany handlowej na świecie i kurczących się inwestycji w środki trwałe za sprawą zmniejszającego się popytu i bardziej restrykcyjnych warunków na rynku kredytowym. Ogólnie rzecz biorąc, według najnowszych oficjalnych szacunków w 2009 roku PKB zmniejszył się o około 3,6 % (2). Najbardziej ucierpiał silnie zorientowany na eksport sektor wytwórczy.

Wzrost spożycia prywatnego, mimo że znacznie niższy niż w ostatnich latach, stał się czynnikiem stabilizującym. Ceny konsumpcyjne wzrosły o zaledwie 0,4 % w 2009 r., głównie w wyniku korzystnej sytuacji wyjściowej związanej ze spadającymi cenami paliw i oleju opałowego oraz presji na obniżkę marż zysku związanej ze słabym popytem. Ponieważ z biegiem czasu recesja zaczęła się negatywnie odbijać na rynku pracy, zatrudnienie spadło o 1,4 % w 2009 r., zwiększając stopę bezrobocia do 5,0 % (z 3,8 % w roku poprzednim). W ramach reakcji na zaistniałą sytuację rząd Austrii przyjął znaczny uznaniowy pakiet budżetowych środków stymulacyjnych zgodnie z Europejskim planem naprawy gospodarczej. W wyniku stosowania środków stymulacyjnych i działania automatycznych stabilizatorów sytuacja finansów publicznych uległa znacznemu pogorszeniu, przy czym deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych osiągnął poziom 3,5 % PKB (w porównaniu z 0,4 % PKB w 2008 r.), a dług publiczny 66,5 % PKB w 2009 r. Dnia 2 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję stwierdzającą istnienie nadmiernego deficytu w Austrii i wydała zalecenie dokonania korekty deficytu do 2013 r. Mimo że Austria weszła w okres kryzysu przy sytuacji budżetowej bliskiej równowadze, istotne pogorszenie stanu finansów publicznych wymaga znacznych działań konsolidacyjnych.

| (3) | Choć spadek realnego PKB, jaki odnotowano w warunkach obecnego kryzysu, ma w znacznej mierze charakter cykliczny, to kryzys ten miał także negatywny wpływ na poziom produktu potencjalnego. Kryzys może ponadto wpłynąć na wzrost potencjalny w średniej perspektywie, za sprawą zmniejszenia inwestycji, ograniczeń w dostępie do kredytu i wzrostu bezrobocia strukturalnego. Skutki kryzysu gospodarczego potęgują ponadto negatywny wpływ starzenia się społeczeństwa na produkt potencjalny i stabilność finansów publicznych. W tej sytuacji istotne będzie przyspieszenie tempa reform strukturalnych celem wsparcia wzrostu potencjalnego. Duże znaczenie dla Austrii ma w szczególności podjęcie reform w obszarach podaży pracy (zwłaszcza poprzez zwiększenie zachęt dla starszych pracowników do kontynuacji pracy) i edukacji (poprzez poprawę efektów uczenia się młodzieży znajdującej się w niekorzystnej sytuacji). |
| --- | --- |

(3)

Choć spadek realnego PKB, jaki odnotowano w warunkach obecnego kryzysu, ma w znacznej mierze charakter cykliczny, to kryzys ten miał także negatywny wpływ na poziom produktu potencjalnego. Kryzys może ponadto wpłynąć na wzrost potencjalny w średniej perspektywie, za sprawą zmniejszenia inwestycji, ograniczeń w dostępie do kredytu i wzrostu bezrobocia strukturalnego. Skutki kryzysu gospodarczego potęgują ponadto negatywny wpływ starzenia się społeczeństwa na produkt potencjalny i stabilność finansów publicznych. W tej sytuacji istotne będzie przyspieszenie tempa reform strukturalnych celem wsparcia wzrostu potencjalnego. Duże znaczenie dla Austrii ma w szczególności podjęcie reform w obszarach podaży pracy (zwłaszcza poprzez zwiększenie zachęt dla starszych pracowników do kontynuacji pracy) i edukacji (poprzez poprawę efektów uczenia się młodzieży znajdującej się w niekorzystnej sytuacji).

| (4) | Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu stabilności ze stycznia 2010 r. przewiduje przyspieszenie tempa wzrostu realnego PKB z poziomu – 3,4 % w 2009 r. do 1,5 % w latach 2010–2011 i do około 2 % w kolejnych latach. Z dostępnych obecnie informacji (3) wynika, że scenariusz ten jest raczej optymistyczny w roku 2010 i oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu w latach 2011–2013. Różnica w prognozie dotyczącej wzrostu na 2010 r. wynika z większego wkładu eksportu netto przewidzianego w programie niż w prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się realistyczne. |
| --- | --- |

(4)

Scenariusz makroekonomiczny będący podstawą programu stabilności ze stycznia 2010 r. przewiduje przyspieszenie tempa wzrostu realnego PKB z poziomu – 3,4 % w 2009 r. do 1,5 % w latach 2010–2011 i do około 2 % w kolejnych latach. Z dostępnych obecnie informacji (3) wynika, że scenariusz ten jest raczej optymistyczny w roku 2010 i oparty na realistycznych założeniach dotyczących wzrostu w latach 2011–2013. Różnica w prognozie dotyczącej wzrostu na 2010 r. wynika z większego wkładu eksportu netto przewidzianego w programie niż w prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r. Przedstawione w programie prognozy dotyczące inflacji wydają się realistyczne.

| (5) | W programie oszacowano, że w 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 3,5 % PKB. Znaczne zwiększenie deficytu z poziomu 0,4 % PKB w 2008 r. odzwierciedla w dużej mierze wpływ kryzysu na finanse publiczne, ale wynika również z zastosowania środków stymulacyjnych o wartości odpowiadającej 1,5 % PKB, które rząd przyjął zgodnie z Europejskim planem naprawy gospodarczej. Znaczna część budżetowych środków stymulacyjnych wprowadzonych w 2009 r. miała charakter trwały (około 1,3 % PKB w 2009 r. w porównaniu z 0,2 % PKB w przypadku działań tymczasowych). Zgodnie z zalecaną przez Radę strategią wyjścia oraz w celu dokonania korekty nadmiernego deficytu do 2013 r. i przywrócenia stabilności finansów publicznych, w 2010 r. kontynuowany będzie wspierający kurs polityki budżetowej, który przybierze następnie restrykcyjny charakter począwszy od 2011 r. |
| --- | --- |

(5)

W programie oszacowano, że w 2009 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 3,5 % PKB. Znaczne zwiększenie deficytu z poziomu 0,4 % PKB w 2008 r. odzwierciedla w dużej mierze wpływ kryzysu na finanse publiczne, ale wynika również z zastosowania środków stymulacyjnych o wartości odpowiadającej 1,5 % PKB, które rząd przyjął zgodnie z Europejskim planem naprawy gospodarczej. Znaczna część budżetowych środków stymulacyjnych wprowadzonych w 2009 r. miała charakter trwały (około 1,3 % PKB w 2009 r. w porównaniu z 0,2 % PKB w przypadku działań tymczasowych). Zgodnie z zalecaną przez Radę strategią wyjścia oraz w celu dokonania korekty nadmiernego deficytu do 2013 r. i przywrócenia stabilności finansów publicznych, w 2010 r. kontynuowany będzie wspierający kurs polityki budżetowej, który przybierze następnie restrykcyjny charakter począwszy od 2011 r.

| (6) | Zgodnie z programem nominalny deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zwiększy się z 3,5 % w 2009 r. do 4,7 % w roku 2010. W programie nie przewiduje się praktycznie żadnej zmiany udziału wydatków w PKB w 2010 r., a pogorszenie o ponad 1 % PKB będzie prawie wyłącznie wynikiem zmian po stronie dochodów. W aktualizacji programu nie przedstawiono żadnych dodatkowych środków w stosunku do tych, które były już znane w czasie ostatniego badania sytuacji Austrii w ramach procedury nadmiernego deficytu, co jest zgodne z zaleceniem Rady stwierdzającym, że „w 2010 r. władze Austrii powinny wdrożyć planowane środki budżetowe”.
  Prognozowane pogorszenie jest częściowo wynikiem swobodnego działania automatycznych stabilizatorów i częściowo pewnych działań dyskrecjonalnych. W szczególności niektóre elementy reformy podatkowej z 2009 r., a mianowicie ulga dla rodzin z dziećmi i obniżenie podatków dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, wchodzą w życie dopiero w 2010 r. i według przewidywań będą stanowiły dodatkowe obciążenie dla budżetu w wysokości około 0,25 % PKB. Przepis dotyczący przyspieszonej amortyzacji przyjęty w styczniu 2009 r. obciąży budżet dodatkowo o około 0,1 % PKB. Przewidywany kurs polityki budżetowej jest ekspansywny, ponieważ pogorszenie salda nominalnego znajduje odzwierciedlenie we wzroście o 1,25 % PKB salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne i salda strukturalnego, przeliczonych przez służby Komisji zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką na podstawie informacji zawartych w programie. Zmiana ta różni się od wartości uzyskanej na podstawie informacji na temat działań dyskrecjonalnych, które wchodzą w życie w 2010 r. (podejście oddolne), oszacowanej przez służby Komisji na około 0,5 % PKB. Częściowo rozbieżność tę można wyjaśnić negatywnymi skutkami struktury wzrostu, z rosnącym znaczeniem eksportu netto jako czynnika wzrostu oraz opóżnionym wpływem na dochody z podatku od przedsiębiortsw. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z programem nominalny deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych zwiększy się z 3,5 % w 2009 r. do 4,7 % w roku 2010. W programie nie przewiduje się praktycznie żadnej zmiany udziału wydatków w PKB w 2010 r., a pogorszenie o ponad 1 % PKB będzie prawie wyłącznie wynikiem zmian po stronie dochodów. W aktualizacji programu nie przedstawiono żadnych dodatkowych środków w stosunku do tych, które były już znane w czasie ostatniego badania sytuacji Austrii w ramach procedury nadmiernego deficytu, co jest zgodne z zaleceniem Rady stwierdzającym, że „w 2010 r. władze Austrii powinny wdrożyć planowane środki budżetowe”.

Prognozowane pogorszenie jest częściowo wynikiem swobodnego działania automatycznych stabilizatorów i częściowo pewnych działań dyskrecjonalnych. W szczególności niektóre elementy reformy podatkowej z 2009 r., a mianowicie ulga dla rodzin z dziećmi i obniżenie podatków dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, wchodzą w życie dopiero w 2010 r. i według przewidywań będą stanowiły dodatkowe obciążenie dla budżetu w wysokości około 0,25 % PKB. Przepis dotyczący przyspieszonej amortyzacji przyjęty w styczniu 2009 r. obciąży budżet dodatkowo o około 0,1 % PKB. Przewidywany kurs polityki budżetowej jest ekspansywny, ponieważ pogorszenie salda nominalnego znajduje odzwierciedlenie we wzroście o 1,25 % PKB salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne i salda strukturalnego, przeliczonych przez służby Komisji zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką na podstawie informacji zawartych w programie. Zmiana ta różni się od wartości uzyskanej na podstawie informacji na temat działań dyskrecjonalnych, które wchodzą w życie w 2010 r. (podejście oddolne), oszacowanej przez służby Komisji na około 0,5 % PKB. Częściowo rozbieżność tę można wyjaśnić negatywnymi skutkami struktury wzrostu, z rosnącym znaczeniem eksportu netto jako czynnika wzrostu oraz opóżnionym wpływem na dochody z podatku od przedsiębiortsw.

| (7) | Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej jest obniżenie deficytu do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do końca okresu objętego programem zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. przyjętym na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W programie przewidziano znaczące i równomiernie rozłożone działania konsolidacyjne w latach 2011–2013. Przewiduje się zmniejszenie salda strukturalnego z 3,9 % PKB w 2010 r. do 2,2 % PKB w roku 2013, co odpowiada średniemu rocznemu wysiłkowi fiskalnemu na poziomie nieco poniżej 0,75 % PKB w latach 2011–2013. Oczekuje się, że saldo pierwotne w ujęciu strukturalnym zmieni się z deficytu wynoszącego 1,25 % PKB w 2010 r. w nadwyżkę wynoszącą 0,75 % PKB w 2013 r. W programie stwierdza się, że udział dochodów w PKB pozostanie zasadniczo bez zmian w latach 2010–2013, a konsolidacja zostanie zrealizowana przede wszystkim po stronie wydatków.
  Jednakże jedynym przedstawionym w programie środkiem wspierającym zaplanowaną konsolidację jest zmniejszenie wydatków na sektor opieki zdrowotnej o około 1,7 mld EUR w latach 2010–2013, co rząd federalny uzgodnił z publicznymi kasami chorych. Ponieważ uzgodnione oszczędności odpowiadają około 0,6 % PKB, środek ten zapewnia mniej niż jedną trzecią wartości konsolidacji przewidzianej na lata 2010–2013. Średniookresowym celem budżetowym Austrii jest zrównoważony budżet. Biorąc pod uwagę najnowsze prognozy i poziom zadłużenia, średniookresowy cel budżetowy jest bardziej niż wystarczająco zgodny z celami paktu. W programie nie przewidziano jednak jego osiągnięcia w okresie objętym programem. |
| --- | --- |

(7)

Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej jest obniżenie deficytu do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do końca okresu objętego programem zgodnie z zaleceniem Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. przyjętym na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W programie przewidziano znaczące i równomiernie rozłożone działania konsolidacyjne w latach 2011–2013. Przewiduje się zmniejszenie salda strukturalnego z 3,9 % PKB w 2010 r. do 2,2 % PKB w roku 2013, co odpowiada średniemu rocznemu wysiłkowi fiskalnemu na poziomie nieco poniżej 0,75 % PKB w latach 2011–2013. Oczekuje się, że saldo pierwotne w ujęciu strukturalnym zmieni się z deficytu wynoszącego 1,25 % PKB w 2010 r. w nadwyżkę wynoszącą 0,75 % PKB w 2013 r. W programie stwierdza się, że udział dochodów w PKB pozostanie zasadniczo bez zmian w latach 2010–2013, a konsolidacja zostanie zrealizowana przede wszystkim po stronie wydatków.

Jednakże jedynym przedstawionym w programie środkiem wspierającym zaplanowaną konsolidację jest zmniejszenie wydatków na sektor opieki zdrowotnej o około 1,7 mld EUR w latach 2010–2013, co rząd federalny uzgodnił z publicznymi kasami chorych. Ponieważ uzgodnione oszczędności odpowiadają około 0,6 % PKB, środek ten zapewnia mniej niż jedną trzecią wartości konsolidacji przewidzianej na lata 2010–2013. Średniookresowym celem budżetowym Austrii jest zrównoważony budżet. Biorąc pod uwagę najnowsze prognozy i poziom zadłużenia, średniookresowy cel budżetowy jest bardziej niż wystarczająco zgodny z celami paktu. W programie nie przewidziano jednak jego osiągnięcia w okresie objętym programem.

| (8) | Wyniki budżetowe mogą okazać się gorsze, niż prognozowano w programie w odniesieniu do 2011 r. i lat późniejszych. Choć prognozy dochodów zawarte w aktualizacji pozostają realistyczne, planowana konsolidacja po stronie wydatków jest tylko częściowo poparta konkretnymi środkami. Szczegółowe dodatkowe zagrożenia są związane z rządowymi gwarancjami bankowymi mającymi wspierać sektor finansowy; wypełnienie tego zobowiązania prowadziłoby do zwiększenia deficytu i zadłużenia. Możliwe byłoby jednak także odzyskanie w przyszłości części kosztów rządowego wsparcia na rzecz sektora finansowego. Szansę na nieznaczną poprawę wyników budżetowych stanowi możliwe wprowadzenie od 2011 r. specjalnej opłaty obciążającej banki, która może przynieść dochody o wartości około 0,2 % PKB. |
| --- | --- |

(8)

Wyniki budżetowe mogą okazać się gorsze, niż prognozowano w programie w odniesieniu do 2011 r. i lat późniejszych. Choć prognozy dochodów zawarte w aktualizacji pozostają realistyczne, planowana konsolidacja po stronie wydatków jest tylko częściowo poparta konkretnymi środkami. Szczegółowe dodatkowe zagrożenia są związane z rządowymi gwarancjami bankowymi mającymi wspierać sektor finansowy; wypełnienie tego zobowiązania prowadziłoby do zwiększenia deficytu i zadłużenia. Możliwe byłoby jednak także odzyskanie w przyszłości części kosztów rządowego wsparcia na rzecz sektora finansowego. Szansę na nieznaczną poprawę wyników budżetowych stanowi możliwe wprowadzenie od 2011 r. specjalnej opłaty obciążającej banki, która może przynieść dochody o wartości około 0,2 % PKB.

| (9) | Szacuje się, że w 2009 r. dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 66,5 % PKB w 2009 r., wzrastając z 62,5 % w roku poprzednim. Do zwiększenia wskaźnika zadłużenia, oprócz wzrostu deficytu i spadku stopy wzrostu PKB, przyczyniła się znacząca wartość rezydualna zmiany długu odzwierciedlająca przede wszystkim operacje ratowania banków. Wskaźnik zadłużenia brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2009 r. przekracza wartość referencyjną określoną w Traktacie i jego zwyżkowa tendencja utrzyma się przez cały okres objęty programem. Prognozuje się, że wskaźnik zadłużenia wzrośnie o 7,8 punktu procentowego w okresie objętym programem, głównie z powodu utrzymującego się wysokiego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych. Poziom wskaźnika zadłużenia jest obarczony nie tylko ryzykiem związanym z możliwością większych niż planowane deficytów począwszy od roku 2011, lecz także ryzykiem wynikającym w szczególności z niepewności co do przyszłych kosztów związanych z funkcjonowaniem piątego pod względem wielkości banku w kraju, Hypo Group Alpe Adria (znacjonalizowanego w grudniu 2009 r.), a także państwowych gwarancji zabezpieczających zadłużenie austriackiej spółki ds. autostrad i dróg ekspresowych (ASFINAG) i austriackich kolei federalnych (ÖBB). |
| --- | --- |

(9)

Szacuje się, że w 2009 r. dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 66,5 % PKB w 2009 r., wzrastając z 62,5 % w roku poprzednim. Do zwiększenia wskaźnika zadłużenia, oprócz wzrostu deficytu i spadku stopy wzrostu PKB, przyczyniła się znacząca wartość rezydualna zmiany długu odzwierciedlająca przede wszystkim operacje ratowania banków. Wskaźnik zadłużenia brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2009 r. przekracza wartość referencyjną określoną w Traktacie i jego zwyżkowa tendencja utrzyma się przez cały okres objęty programem. Prognozuje się, że wskaźnik zadłużenia wzrośnie o 7,8 punktu procentowego w okresie objętym programem, głównie z powodu utrzymującego się wysokiego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych. Poziom wskaźnika zadłużenia jest obarczony nie tylko ryzykiem związanym z możliwością większych niż planowane deficytów począwszy od roku 2011, lecz także ryzykiem wynikającym w szczególności z niepewności co do przyszłych kosztów związanych z funkcjonowaniem piątego pod względem wielkości banku w kraju, Hypo Group Alpe Adria (znacjonalizowanego w grudniu 2009 r.), a także państwowych gwarancji zabezpieczających zadłużenie austriackiej spółki ds. autostrad i dróg ekspresowych (ASFINAG) i austriackich kolei federalnych (ÖBB).

| (10) | Ze średniookresowych prognoz dotyczących długu, w których zakłada się jedynie stopniowy powrót tempa wzrostu PKB do poziomów przewidywanych przed kryzysem oraz przywrócenie obciążeń podatkowych do przedkryzysowego poziomu oraz prognozuje wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa i przewidywane podwyższenie rzeczywistych stóp procentowych, wynika, że przewidziana w programie strategia budżetowa – jeśli traktować ją dosłownie i gdyby nie towarzyszyła jej żadna dalsza zmiana polityki – byłaby prawie wystarczająca do ustabilizowania relacji długu do PKB w terminie do 2020 r. |
| --- | --- |

(10)

Ze średniookresowych prognoz dotyczących długu, w których zakłada się jedynie stopniowy powrót tempa wzrostu PKB do poziomów przewidywanych przed kryzysem oraz przywrócenie obciążeń podatkowych do przedkryzysowego poziomu oraz prognozuje wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa i przewidywane podwyższenie rzeczywistych stóp procentowych, wynika, że przewidziana w programie strategia budżetowa – jeśli traktować ją dosłownie i gdyby nie towarzyszyła jej żadna dalsza zmiana polityki – byłaby prawie wystarczająca do ustabilizowania relacji długu do PKB w terminie do 2020 r.

| (11) | Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet w Austrii jest nieco poniżej średniej UE, przy czym prognozuje się jedynie niewielki wzrost udziału wydatków na emerytury w PKB w długim okresie. Szacowana w programie sytuacja budżetowa w 2009 r. potęguje wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet. Do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych, które w sprawozdaniu Komisji z 2009 r. na temat długoterminowej stabilności finansów publicznych (4) oceniono jako średnie, przyczyniłoby się osiągnięcie nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej. |
| --- | --- |

(11)

Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet w Austrii jest nieco poniżej średniej UE, przy czym prognozuje się jedynie niewielki wzrost udziału wydatków na emerytury w PKB w długim okresie. Szacowana w programie sytuacja budżetowa w 2009 r. potęguje wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet. Do zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych, które w sprawozdaniu Komisji z 2009 r. na temat długoterminowej stabilności finansów publicznych (4) oceniono jako średnie, przyczyniłoby się osiągnięcie nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej.

| (12) | Istniejące krajowe ramy budżetowe, oparte na ustawie o podziale dochodów budżetowych („Finanzausgleichsgesetz”) i krajowym pakcie na rzecz stabilności, są dość złożone i pozbawione przejrzystości. Nie tylko dochody z większości poszczególnych podatków dzieli się w ustalonych proporcjach między różne szczeble terytorialne, lecz także proces decyzyjny w wielu obszarach przebiega przy podziale kompetencji między różne poziomy władzy. W zakresie licznych działań odpowiedzialność za dochody spoczywa na innym szczeblu władzy niż upoważnienie do dokonywania wydatków. System jako taki nie zachęca do najbardziej efektywnego wykorzystywania zasobów. Austria rozpoczęła jednak niedawno szeroko zakrojoną reformę ramowej ustawy budżetowej na szczeblu federalnym.
  W ramach pierwszej części reformy, która weszła w życie dnia 1 stycznia 2009 r., wprowadzono nowe wieloletnie ramy wydatków z ustalonymi pułapami (w odniesieniu do około 80 % łącznych wydatków) określanymi w sposób kroczący na cztery kolejne lata. Oczekuje się, że zapobiegnie to wydatkom procyklicznym i wzmocni skuteczność automatycznych stabilizatorów. Druga część reformy, której wejście w życie w 2013 r. już uchwalono, obejmuje wprowadzenie budżetowania zadaniowego oraz modernizację systemu rachunkowości administracji publicznej oraz prognoz długoterminowych. |
| --- | --- |

(12)

Istniejące krajowe ramy budżetowe, oparte na ustawie o podziale dochodów budżetowych („Finanzausgleichsgesetz”) i krajowym pakcie na rzecz stabilności, są dość złożone i pozbawione przejrzystości. Nie tylko dochody z większości poszczególnych podatków dzieli się w ustalonych proporcjach między różne szczeble terytorialne, lecz także proces decyzyjny w wielu obszarach przebiega przy podziale kompetencji między różne poziomy władzy. W zakresie licznych działań odpowiedzialność za dochody spoczywa na innym szczeblu władzy niż upoważnienie do dokonywania wydatków. System jako taki nie zachęca do najbardziej efektywnego wykorzystywania zasobów. Austria rozpoczęła jednak niedawno szeroko zakrojoną reformę ramowej ustawy budżetowej na szczeblu federalnym.

W ramach pierwszej części reformy, która weszła w życie dnia 1 stycznia 2009 r., wprowadzono nowe wieloletnie ramy wydatków z ustalonymi pułapami (w odniesieniu do około 80 % łącznych wydatków) określanymi w sposób kroczący na cztery kolejne lata. Oczekuje się, że zapobiegnie to wydatkom procyklicznym i wzmocni skuteczność automatycznych stabilizatorów. Druga część reformy, której wejście w życie w 2013 r. już uchwalono, obejmuje wprowadzenie budżetowania zadaniowego oraz modernizację systemu rachunkowości administracji publicznej oraz prognoz długoterminowych.

| (13) | Istnieje możliwość poprawy efektywności w kilku obszarach wydatków publicznych Austrii, szczególnie w opiece zdrowotnej i edukacji, w których wyniki Austrii są porównywalne ze średnią krajów UE lub nieznacznie od niej niższe, ale często okupione wyższymi kosztami. Jest to spowodowane między innymi wspomnianym wyżej nakładaniem się kompetencji w zakresie finansowania i administracji na trzech szczeblach władzy publicznej. W programie z 2010 r. przedstawiono oszczędności zaplanowane w sektorze opieki zdrowotnej o wartości odpowiadającej około 0,6 % PKB w latach 2010–2013. Ponadto stwierdza się w nim, że utworzona została złożona z ekspertów grupa robocza, której zadaniem jest opracowanie sposobów zwiększenia skuteczności wydatków publicznych w wielu obszarach. W aktualizacji programu nie wskazano jednak żadnych konkretnych nowych wniosków ustawodawczych w najbliższej przyszłości. |
| --- | --- |

(13)

Istnieje możliwość poprawy efektywności w kilku obszarach wydatków publicznych Austrii, szczególnie w opiece zdrowotnej i edukacji, w których wyniki Austrii są porównywalne ze średnią krajów UE lub nieznacznie od niej niższe, ale często okupione wyższymi kosztami. Jest to spowodowane między innymi wspomnianym wyżej nakładaniem się kompetencji w zakresie finansowania i administracji na trzech szczeblach władzy publicznej. W programie z 2010 r. przedstawiono oszczędności zaplanowane w sektorze opieki zdrowotnej o wartości odpowiadającej około 0,6 % PKB w latach 2010–2013. Ponadto stwierdza się w nim, że utworzona została złożona z ekspertów grupa robocza, której zadaniem jest opracowanie sposobów zwiększenia skuteczności wydatków publicznych w wielu obszarach. W aktualizacji programu nie wskazano jednak żadnych konkretnych nowych wniosków ustawodawczych w najbliższej przyszłości.

| (14) | Podsumowując, określona w programie strategia budżetowa na 2010 r. jest zgodna z zaleceniem Rady przyjętym na podstawie art. 126 ust. 7. Począwszy od 2011 r., jeśli wziąć pod uwagę wspomniane powyżej zagrożenia, strategia budżetowa może nie być zgodna z zaleceniem Rady przyjętym na podstawie art. 126 ust. 7. W szczególności w strategii przewidziano zmniejszenie deficytu do 2,7 % PKB i w związku z tym korektę nadmiernego deficytu do 2013 r. i średni roczny wysiłek fiskalny wynoszący nieco poniżej 0,75 % PKB w latach 2011–2013, który jednak w obliczu istniejących zagrożeń może okazać się niewystarczający. Ścieżka konsolidacji przedstawiona w programie i rozpoczynająca się w 2011 r. nie jest poparta właściwymi środkami. Co więcej, strategia budżetowa nie jest wystarczająca do przywrócenia tendencji spadkowej relacji długu do PKB. |
| --- | --- |

(14)

Podsumowując, określona w programie strategia budżetowa na 2010 r. jest zgodna z zaleceniem Rady przyjętym na podstawie art. 126 ust. 7. Począwszy od 2011 r., jeśli wziąć pod uwagę wspomniane powyżej zagrożenia, strategia budżetowa może nie być zgodna z zaleceniem Rady przyjętym na podstawie art. 126 ust. 7. W szczególności w strategii przewidziano zmniejszenie deficytu do 2,7 % PKB i w związku z tym korektę nadmiernego deficytu do 2013 r. i średni roczny wysiłek fiskalny wynoszący nieco poniżej 0,75 % PKB w latach 2011–2013, który jednak w obliczu istniejących zagrożeń może okazać się niewystarczający. Ścieżka konsolidacji przedstawiona w programie i rozpoczynająca się w 2011 r. nie jest poparta właściwymi środkami. Co więcej, strategia budżetowa nie jest wystarczająca do przywrócenia tendencji spadkowej relacji długu do PKB.

| (15) | Co do wymagań odnośnie do danych, które to wymagania określono w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przedstawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość danych opcjonalnych (5). W zaleceniu z dnia 2 grudnia 2009 r., przyjętym na podstawie art. 126 ust. 7 i mającym na celu likwidację nadmiernego deficytu, Rada wezwała Austrię także do przedstawienia sprawozdania z postępów poczynionych w realizacji zaleceń Rady w oddzielnym rozdziale aktualizacji programów stabilności. W odpowiedniej części aktualizacji programu przedstawiono jedynie bardzo ograniczone informacje na temat planów rządu austriackiego dotyczących sposobów osiągnięcia postępów we wdrażaniu zalecenia Rady. |
| --- | --- |

(15)

Co do wymagań odnośnie do danych, które to wymagania określono w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie przedstawiono wszystkie dane obowiązkowe i większość danych opcjonalnych (5). W zaleceniu z dnia 2 grudnia 2009 r., przyjętym na podstawie art. 126 ust. 7 i mającym na celu likwidację nadmiernego deficytu, Rada wezwała Austrię także do przedstawienia sprawozdania z postępów poczynionych w realizacji zaleceń Rady w oddzielnym rozdziale aktualizacji programów stabilności. W odpowiedniej części aktualizacji programu przedstawiono jedynie bardzo ograniczone informacje na temat planów rządu austriackiego dotyczących sposobów osiągnięcia postępów we wdrażaniu zalecenia Rady.

Podsumowując, należy stwierdzić, że na skutek działania automatycznych stabilizatorów oraz przyjęcia przez rząd dużego pakietu środków stymulacyjnych sytuacja finansów publicznych Austrii znacznie się pogorszyła w następstwie kryzysu finansowego i gospodarczego. Ponieważ znaczna część środków, których celem jest przeciwdziałanie pogorszeniu koniunktury gospodarczej, ma charakter trwały, konieczne jest wprowadzenie działań konsolidacyjnych począwszy od 2011 r. Określona w programie strategia budżetowa na 2010 r. jest zgodna z zaleceniem Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. Strategia budżetowa na lata 2011–2013 może jednak nie być zgodna z tym zaleceniem. Wprawdzie w programie przedstawiono ścieżkę konsolidacji po stronie wydatków rozpoczynającą się w 2011 r., ale nadal konieczne jest wsparcie jej konkretnymi środkami. W ostatnim czasie podjęto wprawdzie w Austrii szereg istotnych reform wydatków publicznych, jednak nadal istnieją możliwości poprawy w takich obszarach jak opieka zdrowotna i edukacja. Znaczna poprawa efektywności w tych obszarach może zostać osiągnięta poprzez zreformowanie relacji finansowych pomiędzy różnymi szczeblami administracji.

W świetle powyższej oceny oraz uwzględniając zalecenie z dnia 2 grudnia 2009 r. przyjęte na podstawie art. 126 TFUE, wzywa się Austrię do:

| (i) | skonkretyzowania środków uznanych za konieczne do wsparcia planowanej konsolidacji począwszy od 2011 r., tak by osiągnąć zalecany średni roczny wysiłek fiskalny wynoszący 0,75 % PKB oraz obniżyć deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2013 r., a także wykorzystania – zgodnie z zaleceniami określonymi w procedurze nadmiernego deficytu – wszelkich możliwości poza wysiłkiem fiskalnym, w tym możliwości, jakie stwarza lepsza sytuacja gospodarcza, do przyspieszenia redukcji wskaźnika zadłużenia brutto z powrotem do poziomu wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB; |
| --- | --- |

(i)

skonkretyzowania środków uznanych za konieczne do wsparcia planowanej konsolidacji począwszy od 2011 r., tak by osiągnąć zalecany średni roczny wysiłek fiskalny wynoszący 0,75 % PKB oraz obniżyć deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB do 2013 r., a także wykorzystania – zgodnie z zaleceniami określonymi w procedurze nadmiernego deficytu – wszelkich możliwości poza wysiłkiem fiskalnym, w tym możliwości, jakie stwarza lepsza sytuacja gospodarcza, do przyspieszenia redukcji wskaźnika zadłużenia brutto z powrotem do poziomu wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB;

| (ii) | dalszej poprawy ram budżetowych w celu wzmocnienia dyscypliny budżetowej na wszystkich szczeblach administracji poprzez zwiększenie przejrzystości i rozliczalności, zwłaszcza w wyniku harmonizacji kompetencji legislacyjnych, administracyjnych i kompetencji w zakresie polityki finansowej poszczególnych szczebli administracji oraz w wyniku poprawy mechanizmów egzekwowania prawa w ramach krajowego paktu stabilności. |
| --- | --- |

(ii)

dalszej poprawy ram budżetowych w celu wzmocnienia dyscypliny budżetowej na wszystkich szczeblach administracji poprzez zwiększenie przejrzystości i rozliczalności, zwłaszcza w wyniku harmonizacji kompetencji legislacyjnych, administracyjnych i kompetencji w zakresie polityki finansowej poszczególnych szczebli administracji oraz w wyniku poprawy mechanizmów egzekwowania prawa w ramach krajowego paktu stabilności.

Austrię wzywa się także do terminowego przedstawienia dokumentu uzupełniającego do programu, zawierającego sprawozdanie z postępów poczynionych w realizacji zalecenia Rady z dnia 2 grudnia 2009 r. przyjętego na podstawie art. 126 ust. 7 oraz odpowiednio szczegółowe przedstawienie strategii konsolidacji, która będzie konieczna do osiągnięcia postępów w zakresie korekty nadmiernego deficytu, do celów przeprowadzenia oceny skuteczności działań podjętych w ramach procedury nadmiernego deficytu.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB
  (zmiana w %) | PS styczeń 2010 | 2,0 | –3,4 | 1,5 | 1,5 | 1,9 | 2,0 |
| KOM listopad 2009 | 2,0 | –3,7 | 1,1 | 1,5 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | 1,8 | –2,2 | 0,5 | 1,5 | 2,0 | 2,3 |
| Inflacja HICP
  (%) | PS styczeń 2010 | 3,2 | 0,4 | 1,3 | 1,5 | 1,8 | 1,9 |
| KOM listopad 2009 | 3,2 | 0,5 | 1,3 | 1,6 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | 3,2 | 0,6 | 1,1 | 1,3 | 1,5 | 1,9 |
| Luka produktowa (6)

  (% potencjalnego PKB) | PS styczeń 2010 | 2,8 | –1,8 | –1,6 | –1,5 | –1,3 | –1,0 |
| KOM listopad 2009 (7) | 2,8 | –2,2 | –2,6 | –2,7 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | 2,6 | –0,9 | –1,7 | –1,6 | –1,2 | –0,5 |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata
  (% PKB) | PS styczeń 2010 | 3,2 | 2,3 | 2,4 | 2,7 | 2,8 | 2,9 |
| KOM listopad 2009 | 3,6 | 1,4 | 1,3 | 1,7 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | 2,9 | 1,6 | 0,6 | 1,0 | 1,3 | 1,4 |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS styczeń 2010 | 48,4 | 48,0 | 46,9 | 46,8 | 46,9 | 46,9 |
| KOM listopad 2009 | 48,4 | 47,9 | 47,1 | 47,1 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | 48,2 | 47,5 | 46,5 | 46,4 | 46,1 | 46,1 |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS styczeń 2010 | 48,9 | 51,5 | 51,6 | 50,9 | 50,2 | 49,7 |
| KOM listopad 2009 | 48,9 | 52,3 | 52,6 | 52,4 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | 48,7 | 51,1 | 51,3 | 51,1 | 50,9 | 50,1 |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS styczeń 2010 | –0,4 | –3,5 | –4,7 | –4,0 | –3,3 | –2,7 |
| KOM listopad 2009 | –0,4 | –4,3 | –5,5 | –5,3 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | –0,4 | –3,5 | –4,7 | –4,7 | –4,7 | –3,9 |
| Saldo pierwotne
  (% PKB) | PS styczeń 2010 | 2,2 | –0,7 | –1,8 | –1,2 | –0,4 | 0,2 |
| KOM listopad 2009 | 2,1 | –1,4 | –2,5 | –2,1 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | 2,2 | –0,6 | –1,7 | –1,4 | –1,3 | –0,4 |
| Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (6)

  (% PKB) | PS styczeń 2010 | –1,7 | –2,7 | –3,9 | –3,3 | –2,7 | –2,2 |
| KOM listopad 2009 | –1,8 | –3,3 | –4,3 | –4,0 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | –1,6 | –3,1 | –3,9 | –4,0 | –4,1 | –3,7 |
| Saldo strukturalne (8)

  (% PKB) | PS styczeń 2010 | –1,7 | –2,7 | –3,9 | –3,3 | –2,7 | –2,2 |
| KOM listopad 2009 | –1,8 | –3,3 | –4,3 | –4,0 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | –1,6 | –3,1 | –3,9 | –4 | –4,1 | –3,7 |
| Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych
  (% PKB) | PS styczeń 2010 | 62,6 | 66,5 | 70,2 | 72,6 | 73,8 | 74,3 |
| KOM listopad 2009 | 62,6 | 69,1 | 73,9 | 77,0 | nd. | nd. |
| PS kwiecień 2009 | 62,5 | 68,5 | 73,0 | 75,7 | 77,7 | 78,5 |
| Program stabilności (PS); prognozy służb Komisji z jesieni 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2008

2009

2010

2011

2012

2013

Realny PKB

(zmiana w %)

PS styczeń 2010

2,0

–3,4

1,5

1,5

1,9

2,0

KOM listopad 2009

2,0

–3,7

1,1

1,5

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

1,8

–2,2

0,5

1,5

2,0

2,3

Inflacja HICP

(%)

PS styczeń 2010

3,2

0,4

1,3

1,5

1,8

1,9

KOM listopad 2009

3,2

0,5

1,3

1,6

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

3,2

0,6

1,1

1,3

1,5

1,9

Luka produktowa (6)

(% potencjalnego PKB)

PS styczeń 2010

2,8

–1,8

–1,6

–1,5

–1,3

–1,0

KOM listopad 2009 (7)

2,8

–2,2

–2,6

–2,7

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

2,6

–0,9

–1,7

–1,6

–1,2

–0,5

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata

(% PKB)

PS styczeń 2010

3,2

2,3

2,4

2,7

2,8

2,9

KOM listopad 2009

3,6

1,4

1,3

1,7

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

2,9

1,6

0,6

1,0

1,3

1,4

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS styczeń 2010

48,4

48,0

46,9

46,8

46,9

46,9

KOM listopad 2009

48,4

47,9

47,1

47,1

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

48,2

47,5

46,5

46,4

46,1

46,1

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS styczeń 2010

48,9

51,5

51,6

50,9

50,2

49,7

KOM listopad 2009

48,9

52,3

52,6

52,4

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

48,7

51,1

51,3

51,1

50,9

50,1

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS styczeń 2010

–0,4

–3,5

–4,7

–4,0

–3,3

–2,7

KOM listopad 2009

–0,4

–4,3

–5,5

–5,3

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

–0,4

–3,5

–4,7

–4,7

–4,7

–3,9

Saldo pierwotne

(% PKB)

PS styczeń 2010

2,2

–0,7

–1,8

–1,2

–0,4

0,2

KOM listopad 2009

2,1

–1,4

–2,5

–2,1

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

2,2

–0,6

–1,7

–1,4

–1,3

–0,4

Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (6)

(% PKB)

PS styczeń 2010

–1,7

–2,7

–3,9

–3,3

–2,7

–2,2

KOM listopad 2009

–1,8

–3,3

–4,3

–4,0

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

–1,6

–3,1

–3,9

–4,0

–4,1

–3,7

Saldo strukturalne (8)

(% PKB)

PS styczeń 2010

–1,7

–2,7

–3,9

–3,3

–2,7

–2,2

KOM listopad 2009

–1,8

–3,3

–4,3

–4,0

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

–1,6

–3,1

–3,9

–4

–4,1

–3,7

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych

(% PKB)

PS styczeń 2010

62,6

66,5

70,2

72,6

73,8

74,3

KOM listopad 2009

62,6

69,1

73,9

77,0

nd.

nd.

PS kwiecień 2009

62,5

68,5

73,0

75,7

77,7

78,5

Program stabilności (PS); prognozy służb Komisji z jesieni 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/sgp/index_en.htm

(2)  Szacunku dokonano po przedstawieniu programu.

(3)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji z jesieni 2009 r., a także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(4)  W konkluzjach z dnia 10 listopada 2009 r. w sprawie stabilności finansów publicznych „Rada apeluje do państw członkowskich o to, by w przygotowywanych programach stabilności i konwergencji skupiły swoją uwagę na strategiach ukierunkowanych na stabilność” oraz „wzywa Komisję, by wraz z Komitetem Polityki Gospodarczej i Komitetem Ekonomiczno-Finansowym kontynuowała opracowywanie metod służących ocenie długoterminowej stabilności finansów publicznych, tak aby były one gotowe na czas przed przygotowaniem kolejnego sprawozdania na temat stabilności”, które jest przewidziane na rok 2012.

(5)  W szczególności brak danych dotyczących szczegółowych kategorii wierzytelności netto wobec reszty świata, szczegółowych kategorii wartości rezydualnej zmiany długu oraz niektórych danych szczegółowych dotyczących długookresowej stabilności finansów publicznych.

(6)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w programach.

(7)  W oparciu o szacowany wzrost potencjalny w wysokości – odpowiednio – 1,7 %, 1,2 %, 1,4 % i 1,6 % w latach 2008–2011.

(8)  Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe. Ani w najnowszym programie, ani w prognozie służb Komisji z listopada 2009 r. nie przewiduje się żadnych działań jednorazowych i tymczasowych.

Źródło:

Program stabilności (PS); prognozy służb Komisji z jesieni 2009 r. (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/12 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/12

---

OPINII RADY

w sprawie zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2009–2012 przedstawionego przez Bułgarię

2010/C 137/03

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 3,

uwzględniając zalecenie Komisji,

po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

PRZEDSTAWIA NINIEJSZĄ OPINIĘ:

| (1) | W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji na lata 2009–2012 przedstawiony przez Bułgarię. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada zbadała zaktualizowany program konwergencji na lata 2009–2012 przedstawiony przez Bułgarię.

| (2) | Przed globalnym pogorszeniem koniunktury gospodarczej i finansowej Bułgaria doświadczyła silnego wzrostu realnego PKB opartego na szybkiej ekspansji akcji kredytowej i znacznym napływie inwestycji zagranicznych. Silnej aktywności gospodarczej towarzyszyły jednak rosnące zaburzenia równowagi makroekonomicznej, takie jak narastanie bardzo dużego deficytu bilansu płatniczego i długu prywatnego oraz znaczna presja inflacyjna. Te zaburzenia równowagi nasiliły się dodatkowo wskutek boomu inwestycyjnego spowodowanego bezpośrednimi inwestycjami zagranicznymi i wysokim wzrostem płac znacznie przekraczającym wzrost wydajności. Pogłębiający się światowy kryzys gospodarczy mocno uderzył w aktywność gospodarczą, skutkując spadkiem realnego PKB o 5 % w roku 2009.
  Równocześnie pogorszenie koniunktury pociągnęło za sobą przyjętą z zadowoleniem korektę zaburzeń równowagi, dzięki której średnia inflacja zmniejszyła się w roku 2009 do 2,5 %, a deficyt obrotów bieżących szybko spadł do 9,4 % PKB. Choć deficyt obrotów bieżących był niemal w całości finansowany z bezpośrednich inwestycji zagranicznych, to zadłużenie zagraniczne brutto Bułgarii na poziomie ok. 110 % PKB pozostaje względnie wysokie. Bułgaria nie przyjęła krótkoterminowego pakietu budżetowych środków stymulacyjnych w odpowiedzi na spowolnienie gospodarcze. Zgodnie z Europejskim planem naprawy gospodarczej, uwzględniając znaczne zaburzenia równowagi makroekonomicznej występujące przed pogorszeniem koniunktury, główny nacisk w wysiłkach politycznych położono na środki konsolidacji budżetowej, a mianowicie ograniczanie wydatków i poprawę przestrzegania przepisów podatkowych. Wskutek powyższego w programie konwergencji dla Bułgarii oszacowano, że w roku 2009 deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych był mniejszy niż 3 % PKB (2). Wybiegając w przyszłość, można stwierdzić, że głównym wyzwaniem krótko- i średnioterminowym dla gospodarki jest zagwarantowanie trwałego procesu nadrabiania zaległości bez narażania stabilności budżetowej i makroekonomicznej. |
| --- | --- |

(2)

Przed globalnym pogorszeniem koniunktury gospodarczej i finansowej Bułgaria doświadczyła silnego wzrostu realnego PKB opartego na szybkiej ekspansji akcji kredytowej i znacznym napływie inwestycji zagranicznych. Silnej aktywności gospodarczej towarzyszyły jednak rosnące zaburzenia równowagi makroekonomicznej, takie jak narastanie bardzo dużego deficytu bilansu płatniczego i długu prywatnego oraz znaczna presja inflacyjna. Te zaburzenia równowagi nasiliły się dodatkowo wskutek boomu inwestycyjnego spowodowanego bezpośrednimi inwestycjami zagranicznymi i wysokim wzrostem płac znacznie przekraczającym wzrost wydajności. Pogłębiający się światowy kryzys gospodarczy mocno uderzył w aktywność gospodarczą, skutkując spadkiem realnego PKB o 5 % w roku 2009.

Równocześnie pogorszenie koniunktury pociągnęło za sobą przyjętą z zadowoleniem korektę zaburzeń równowagi, dzięki której średnia inflacja zmniejszyła się w roku 2009 do 2,5 %, a deficyt obrotów bieżących szybko spadł do 9,4 % PKB. Choć deficyt obrotów bieżących był niemal w całości finansowany z bezpośrednich inwestycji zagranicznych, to zadłużenie zagraniczne brutto Bułgarii na poziomie ok. 110 % PKB pozostaje względnie wysokie. Bułgaria nie przyjęła krótkoterminowego pakietu budżetowych środków stymulacyjnych w odpowiedzi na spowolnienie gospodarcze. Zgodnie z Europejskim planem naprawy gospodarczej, uwzględniając znaczne zaburzenia równowagi makroekonomicznej występujące przed pogorszeniem koniunktury, główny nacisk w wysiłkach politycznych położono na środki konsolidacji budżetowej, a mianowicie ograniczanie wydatków i poprawę przestrzegania przepisów podatkowych. Wskutek powyższego w programie konwergencji dla Bułgarii oszacowano, że w roku 2009 deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych był mniejszy niż 3 % PKB (2). Wybiegając w przyszłość, można stwierdzić, że głównym wyzwaniem krótko- i średnioterminowym dla gospodarki jest zagwarantowanie trwałego procesu nadrabiania zaległości bez narażania stabilności budżetowej i makroekonomicznej.

| (3) | Choć spadek faktycznego PKB, jaki odnotowano w warunkach obecnego kryzysu, ma w znacznej mierze charakter cykliczny, to wzrost produktu potencjalnego będzie wolniejszy. Kryzys może ponadto wpłynąć na wzrost potencjalny w średniej perspektywie, za sprawą zmniejszenia inwestycji, ograniczeń w dostępie do kredytu i wzrostu bezrobocia strukturalnego. Skutki kryzysu gospodarczego spotęgują ponadto negatywny wpływ starzenia się społeczeństwa na produkt potencjalny i stabilność finansów publicznych. W tej sytuacji istotne będzie przyspieszenie tempa reform strukturalnych w celu wsparcia wzrostu potencjalnego. W szczególności duże znaczenie dla Bułgarii ma przeprowadzenie reform w obszarze opieki zdrowotnej, emerytur, edukacji, administracji publicznej i otoczenia działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

(3)

Choć spadek faktycznego PKB, jaki odnotowano w warunkach obecnego kryzysu, ma w znacznej mierze charakter cykliczny, to wzrost produktu potencjalnego będzie wolniejszy. Kryzys może ponadto wpłynąć na wzrost potencjalny w średniej perspektywie, za sprawą zmniejszenia inwestycji, ograniczeń w dostępie do kredytu i wzrostu bezrobocia strukturalnego. Skutki kryzysu gospodarczego spotęgują ponadto negatywny wpływ starzenia się społeczeństwa na produkt potencjalny i stabilność finansów publicznych. W tej sytuacji istotne będzie przyspieszenie tempa reform strukturalnych w celu wsparcia wzrostu potencjalnego. W szczególności duże znaczenie dla Bułgarii ma przeprowadzenie reform w obszarze opieki zdrowotnej, emerytur, edukacji, administracji publicznej i otoczenia działalności gospodarczej.

| (4) | Podstawowy scenariusz makroekonomiczny, który w programie uznaje się za scenariusz odniesienia służący do dokonywania oceny prognoz budżetowych, przewiduje, że wzrost realnego PKB zwiększy się z poziomu – 5 % w roku 2009 do 0,3 % w roku 2010, a następnie uzyska średni poziom wynoszący 41⁄4 % w pozostałych latach okresu objętego programem. Na podstawie dostępnych obecnie informacji (3) wydaje się, że scenariusz oparty jest na nieco optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu, ponieważ zarówno przewidywany wzrost w roku 2010, jak i jego zmiany w perspektywie średnioterminowej wydają się bliskie górnego zakresu przedziału określonego w bieżących prognozach. Przewiduje się, że likwidowanie niektórych zaburzeń równowagi rozpoczęte w roku 2009 będzie kontynuowane w okresie objętym programem. Oczekuje się, że w latach 2010–2012 inflacja utrzyma się na niskim poziomie, a dotyczące jej prognozy wydają się realistyczne i zasadniczo zgodne z prognozą służb Komisji z jesieni roku 2009. Oczekuje się także, że bilans płatniczy będzie coraz lepszy. O ile w roku 2009 dynamika ta była napędzana szybszym spadkiem importu niż eksportu, to w perspektywie średnioterminowej korekta byłaby wynikiem szybszego i wcześniejszego wzrostu eksportu niż importu. Choć wydaje się, że scenariusz podstawowy jest tylko nieco optymistyczny w porównaniu z jesienną prognozą służb Komisji i najnowszymi dostępnymi informacjami, to wiarygodność tego scenariusza w zasadniczym stopniu zależy od zakładanego zrównoważenia wzrostu gospodarczego w kierunku struktury bardziej stabilnej, w której główną siłą napędową jest eksport. W programie przedstawiono także scenariusze alternatywne – „pesymistyczny” i „optymistyczny”. Różnią się one od scenariusza podstawowego głównie w zakresie założeń odnośnie do tego, kiedy nastąpi ożywienie gospodarcze i jaka będzie dynamika eksportu. W scenariuszu pesymistycznym przedstawiono dalszy spadek realnego PKB o 2 % w roku 2010 spowodowany dalszym zmniejszeniem eksportu, przy założeniu, że ożywienie gospodarcze nastąpiłoby dopiero w roku 2011. Według scenariusza optymistycznego szybsze ożywienie gospodarcze na świecie zwiększyłoby wzrost PKB o 3⁄4 punktu procentowego podczas całego okresu objętego programem. |
| --- | --- |

(4)

Podstawowy scenariusz makroekonomiczny, który w programie uznaje się za scenariusz odniesienia służący do dokonywania oceny prognoz budżetowych, przewiduje, że wzrost realnego PKB zwiększy się z poziomu – 5 % w roku 2009 do 0,3 % w roku 2010, a następnie uzyska średni poziom wynoszący 41⁄4 % w pozostałych latach okresu objętego programem. Na podstawie dostępnych obecnie informacji (3) wydaje się, że scenariusz oparty jest na nieco optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu, ponieważ zarówno przewidywany wzrost w roku 2010, jak i jego zmiany w perspektywie średnioterminowej wydają się bliskie górnego zakresu przedziału określonego w bieżących prognozach. Przewiduje się, że likwidowanie niektórych zaburzeń równowagi rozpoczęte w roku 2009 będzie kontynuowane w okresie objętym programem. Oczekuje się, że w latach 2010–2012 inflacja utrzyma się na niskim poziomie, a dotyczące jej prognozy wydają się realistyczne i zasadniczo zgodne z prognozą służb Komisji z jesieni roku 2009. Oczekuje się także, że bilans płatniczy będzie coraz lepszy. O ile w roku 2009 dynamika ta była napędzana szybszym spadkiem importu niż eksportu, to w perspektywie średnioterminowej korekta byłaby wynikiem szybszego i wcześniejszego wzrostu eksportu niż importu. Choć wydaje się, że scenariusz podstawowy jest tylko nieco optymistyczny w porównaniu z jesienną prognozą służb Komisji i najnowszymi dostępnymi informacjami, to wiarygodność tego scenariusza w zasadniczym stopniu zależy od zakładanego zrównoważenia wzrostu gospodarczego w kierunku struktury bardziej stabilnej, w której główną siłą napędową jest eksport. W programie przedstawiono także scenariusze alternatywne – „pesymistyczny” i „optymistyczny”. Różnią się one od scenariusza podstawowego głównie w zakresie założeń odnośnie do tego, kiedy nastąpi ożywienie gospodarcze i jaka będzie dynamika eksportu. W scenariuszu pesymistycznym przedstawiono dalszy spadek realnego PKB o 2 % w roku 2010 spowodowany dalszym zmniejszeniem eksportu, przy założeniu, że ożywienie gospodarcze nastąpiłoby dopiero w roku 2011. Według scenariusza optymistycznego szybsze ożywienie gospodarcze na świecie zwiększyłoby wzrost PKB o 3⁄4 punktu procentowego podczas całego okresu objętego programem.

| (5) | Znaczne zmniejszenie się salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w roku 2009 w dużym stopniu odzwierciedla wpływ kryzysu na budżet. Zgodnie z Europejskim planem naprawy gospodarczej rząd nie przyjął środków stymulacyjnych, biorąc pod uwagę potrzebę utrzymania stabilności makroekonomicznej w ramach rozwiązań w zakresie zarządu walutą. Spadek był więc głównie spowodowany zmniejszeniem dochodów w wyniku nieoczekiwanego gwałtownego obniżenia się i zmiany struktury PKB. Zmniejszenie dochodów zostało jednak częściowo zrekompensowane cięciami wydatków. Aby ustabilizować stan finansów publicznych, w drugiej połowie roku władze wdrożyły pakiet na rzecz konsolidacji budżetowej o wartości odpowiadającej 2,3 % PKB. Pakiet ten obejmował środki służące dalszemu zmniejszeniu wydatków pierwotnych (poza limit 90 % wynikający z obowiązującej zasady wykonania budżetu) oraz środki mające na celu poprawę przestrzegania przepisów podatkowych. Pomimo kilkakrotnego skorygowania w dół celów budżetowych, niezależnie od znacznych dodatkowych oszczędności, w ciągu roku polityka konsolidacji budżetowej umożliwiła Bułgarii osiągnięcie w roku 2009 relatywnie niskiego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych. |
| --- | --- |

(5)

Znaczne zmniejszenie się salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w roku 2009 w dużym stopniu odzwierciedla wpływ kryzysu na budżet. Zgodnie z Europejskim planem naprawy gospodarczej rząd nie przyjął środków stymulacyjnych, biorąc pod uwagę potrzebę utrzymania stabilności makroekonomicznej w ramach rozwiązań w zakresie zarządu walutą. Spadek był więc głównie spowodowany zmniejszeniem dochodów w wyniku nieoczekiwanego gwałtownego obniżenia się i zmiany struktury PKB. Zmniejszenie dochodów zostało jednak częściowo zrekompensowane cięciami wydatków. Aby ustabilizować stan finansów publicznych, w drugiej połowie roku władze wdrożyły pakiet na rzecz konsolidacji budżetowej o wartości odpowiadającej 2,3 % PKB. Pakiet ten obejmował środki służące dalszemu zmniejszeniu wydatków pierwotnych (poza limit 90 % wynikający z obowiązującej zasady wykonania budżetu) oraz środki mające na celu poprawę przestrzegania przepisów podatkowych. Pomimo kilkakrotnego skorygowania w dół celów budżetowych, niezależnie od znacznych dodatkowych oszczędności, w ciągu roku polityka konsolidacji budżetowej umożliwiła Bułgarii osiągnięcie w roku 2009 relatywnie niskiego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych.

| (6) | Celem programu konwergencji w roku 2010 jest osiągnięcie równowagi budżetowej. Oczekuje się, że wskaźnik dochodów do PKB wzrośnie niemal do poziomu 391⁄4 % PKB (z 371⁄2 % PKB w roku poprzednim) dzięki wyższym dochodom z podatków pośrednich i innych źródeł. Duży wzrost dochodów z podatków pośrednich, który nastąpił pomimo zmiany struktury PKB na mniej korzystną z punktu widzenia dochodów podatkowych, wyjaśnia się oczekiwaną znaczną poprawą w zakresie przestrzegania przepisów podatkowych i podniesieniem stawek akcyzy od wyrobów tytoniowych i energii elektrycznej do celów produkcji przemysłowej. W programie nie podano jednak żadnych szczegółów na temat oczekiwanego wzrostu innych dochodów o 1 % PKB. Przewiduje się natomiast, że składki na ubezpieczenia społeczne zmniejszą się o 1⁄4 punktu procentowego PKB wskutek obniżenia wysokości składek o 2 punkty procentowe. Oczekuje się, że wskaźnik wydatków do PKB w roku 2010 obniży się nieznacznie, o około 1⁄4 punktu procentowego PKB, głównie w wyniku usprawnienia administracji publicznej. Zakłada się utrzymanie nominalnych płac w sektorze publicznym oraz zużycia pośredniego na niezmienionym poziomie w stosunku do roku 2008, co zmniejszy ich procentowy udział w PKB w roku 2010.
  Te środki ograniczające wydatki rekompensują z nadwyżką wzrost o 0,2 % PKB rent wdowich i emerytur w roku 2010. Planuje się, że w latach 2009–2011 nakłady brutto na środki trwałe zachowają stały poziom wyrażony jako odsetek PKB. W rezultacie przewiduje się, że saldo strukturalne (obliczone przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w programie i zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką) wzrośnie, w relacji do PKB, o 23⁄4 punktu procentowego w porównaniu do stanu z 2009 r., co zakłada planowany restrykcyjny kurs polityki budżetowej w 2010 r. Ta indukcyjna prognoza kursu polityki budżetowej na 2010 r. obejmuje około połowy przewidywanych dostosowań strukturalnych, w oparciu o działania przedstawione w programie. Poprawa salda strukturalnego założona w programie znacznie przekracza przewidywania zawarte w jesiennej prognozie służb Komisji. |
| --- | --- |

(6)

Celem programu konwergencji w roku 2010 jest osiągnięcie równowagi budżetowej. Oczekuje się, że wskaźnik dochodów do PKB wzrośnie niemal do poziomu 391⁄4 % PKB (z 371⁄2 % PKB w roku poprzednim) dzięki wyższym dochodom z podatków pośrednich i innych źródeł. Duży wzrost dochodów z podatków pośrednich, który nastąpił pomimo zmiany struktury PKB na mniej korzystną z punktu widzenia dochodów podatkowych, wyjaśnia się oczekiwaną znaczną poprawą w zakresie przestrzegania przepisów podatkowych i podniesieniem stawek akcyzy od wyrobów tytoniowych i energii elektrycznej do celów produkcji przemysłowej. W programie nie podano jednak żadnych szczegółów na temat oczekiwanego wzrostu innych dochodów o 1 % PKB. Przewiduje się natomiast, że składki na ubezpieczenia społeczne zmniejszą się o 1⁄4 punktu procentowego PKB wskutek obniżenia wysokości składek o 2 punkty procentowe. Oczekuje się, że wskaźnik wydatków do PKB w roku 2010 obniży się nieznacznie, o około 1⁄4 punktu procentowego PKB, głównie w wyniku usprawnienia administracji publicznej. Zakłada się utrzymanie nominalnych płac w sektorze publicznym oraz zużycia pośredniego na niezmienionym poziomie w stosunku do roku 2008, co zmniejszy ich procentowy udział w PKB w roku 2010.

Te środki ograniczające wydatki rekompensują z nadwyżką wzrost o 0,2 % PKB rent wdowich i emerytur w roku 2010. Planuje się, że w latach 2009–2011 nakłady brutto na środki trwałe zachowają stały poziom wyrażony jako odsetek PKB. W rezultacie przewiduje się, że saldo strukturalne (obliczone przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w programie i zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką) wzrośnie, w relacji do PKB, o 23⁄4 punktu procentowego w porównaniu do stanu z 2009 r., co zakłada planowany restrykcyjny kurs polityki budżetowej w 2010 r. Ta indukcyjna prognoza kursu polityki budżetowej na 2010 r. obejmuje około połowy przewidywanych dostosowań strukturalnych, w oparciu o działania przedstawione w programie. Poprawa salda strukturalnego założona w programie znacznie przekracza przewidywania zawarte w jesiennej prognozie służb Komisji.

| (7) | Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej jest utrzymanie zrównoważonego budżetu sektora instytucji rządowych i samorządowych podczas całego okresu objętego programem. Cel ten można zrealizować poprzez utrzymywanie wskaźnika dochodów do PKB i wskaźnika wydatków do PKB na względnie stałym poziomie wynoszącym średnio 391⁄4 % w końcowych latach okresu objętego programem. Średniookresowym celem budżetowym, zdefiniowanym w kategoriach strukturalnych (tj. jako saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe), jest nadwyżka odpowiadająca 1⁄2 % PKB, którą według programu zamierza się osiągać począwszy od roku 2010. Biorąc pod uwagę najnowsze prognozy i poziom zadłużenia, średniookresowy cel budżetowy jest bardziej niż wystarczająco zgodny z celami paktu. |
| --- | --- |

(7)

Głównym celem średniookresowej strategii budżetowej jest utrzymanie zrównoważonego budżetu sektora instytucji rządowych i samorządowych podczas całego okresu objętego programem. Cel ten można zrealizować poprzez utrzymywanie wskaźnika dochodów do PKB i wskaźnika wydatków do PKB na względnie stałym poziomie wynoszącym średnio 391⁄4 % w końcowych latach okresu objętego programem. Średniookresowym celem budżetowym, zdefiniowanym w kategoriach strukturalnych (tj. jako saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe), jest nadwyżka odpowiadająca 1⁄2 % PKB, którą według programu zamierza się osiągać począwszy od roku 2010. Biorąc pod uwagę najnowsze prognozy i poziom zadłużenia, średniookresowy cel budżetowy jest bardziej niż wystarczająco zgodny z celami paktu.

| (8) | Wyniki budżetowe mogą okazać się gorsze od prognozowanych. Główne zagrożenie wynika z będącego podstawą programu scenariusza makroekonomicznego, który opiera się na nieco optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu w okresie objętym programem. W szczególności dochód w latach 2010–2012 może być niższy od prognozowanego wskutek wolniejszego i mniej wyraźnego ożywienia gospodarczego. Ponadto przewidywane zrównoważenie struktury wzrostu gospodarczego w kierunku składników generujących mniejsze dochody podatkowe również zagraża dochodom sektora instytucji rządowych i samorządowych, a jednocześnie nieznane są pełne skutki środków mających na celu zapewnienie poprawy przestrzegania przepisów podatkowych i dyscypliny budżetowej. Po stronie wydatków nadal nie określono szczegółowo istotnych oszczędności w kategorii innych wydatków.
  Ponadto zakres dodatkowych cięć wydatków mających na celu rekompensowanie dochodów może okazać się ograniczony ze względu na znaczną koncentrację wysiłku konsolidacyjnego w początkowej fazie w roku 2009. Poza tym zapowiedziana już po przedstawieniu programu korekta w dół salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w roku 2009 stwarza dodatkowe zagrożenie dla wyniku budżetowego w roku 2010. |
| --- | --- |

(8)

Wyniki budżetowe mogą okazać się gorsze od prognozowanych. Główne zagrożenie wynika z będącego podstawą programu scenariusza makroekonomicznego, który opiera się na nieco optymistycznych założeniach dotyczących wzrostu w okresie objętym programem. W szczególności dochód w latach 2010–2012 może być niższy od prognozowanego wskutek wolniejszego i mniej wyraźnego ożywienia gospodarczego. Ponadto przewidywane zrównoważenie struktury wzrostu gospodarczego w kierunku składników generujących mniejsze dochody podatkowe również zagraża dochodom sektora instytucji rządowych i samorządowych, a jednocześnie nieznane są pełne skutki środków mających na celu zapewnienie poprawy przestrzegania przepisów podatkowych i dyscypliny budżetowej. Po stronie wydatków nadal nie określono szczegółowo istotnych oszczędności w kategorii innych wydatków.

Ponadto zakres dodatkowych cięć wydatków mających na celu rekompensowanie dochodów może okazać się ograniczony ze względu na znaczną koncentrację wysiłku konsolidacyjnego w początkowej fazie w roku 2009. Poza tym zapowiedziana już po przedstawieniu programu korekta w dół salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w roku 2009 stwarza dodatkowe zagrożenie dla wyniku budżetowego w roku 2010.

| (9) | Wskaźnik długu brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych jest znacznie niższy od wartości referencyjnej określonej w Traktacie w całym okresie objętym programem. W roku 2009 wartość tego wskaźnika oszacowano na około 15 % PKB, czyli nieco wyżej niż w roku poprzednim. Głównymi czynnikami przyczyniającymi się do niewielkiego wzrostu wskaźnika zadłużenia były zmniejszenie się równowagi budżetowej i spadek wzrostu PKB, które w pewnym zakresie zostały zrekompensowane przez wartość rezydualną zmiany długu zmniejszającą dług. Prognozuje się, że podczas okresu objętego programem wskaźnik zadłużenia ustabilizuje się zasadniczo na poziomie z roku 2009, głównie za sprawą prognozowanych zrównoważonych budżetów państwa. Wydaje się, że zagrożenia dla przewidywanego kształtowania się wskaźnika zadłużenia, inne niż zagrożenia związane także z deficytem, są zasadniczo zrównoważone. |
| --- | --- |

(9)

Wskaźnik długu brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych jest znacznie niższy od wartości referencyjnej określonej w Traktacie w całym okresie objętym programem. W roku 2009 wartość tego wskaźnika oszacowano na około 15 % PKB, czyli nieco wyżej niż w roku poprzednim. Głównymi czynnikami przyczyniającymi się do niewielkiego wzrostu wskaźnika zadłużenia były zmniejszenie się równowagi budżetowej i spadek wzrostu PKB, które w pewnym zakresie zostały zrekompensowane przez wartość rezydualną zmiany długu zmniejszającą dług. Prognozuje się, że podczas okresu objętego programem wskaźnik zadłużenia ustabilizuje się zasadniczo na poziomie z roku 2009, głównie za sprawą prognozowanych zrównoważonych budżetów państwa. Wydaje się, że zagrożenia dla przewidywanego kształtowania się wskaźnika zadłużenia, inne niż zagrożenia związane także z deficytem, są zasadniczo zrównoważone.

| (10) | Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych jest na niskim poziomie i ze średniookresowych prognoz dotyczących długu do 2020 r., w których zakłada się jedynie stopniowy powrót tempa wzrostu PKB do poziomów przewidywanych przed kryzysem oraz przywrócenie obciążeń podatkowych do przedkryzysowego poziomu i które obejmują prognozowany wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, wynika, że przewidywana w programie strategia budżetowa – w obecnej formie i bez dalszych zmian polityki – byłaby wystarczająca, aby zmniejszyć relację długu do PKB i umożliwić osiągnięcie pozycji aktywów netto do roku 2020. |
| --- | --- |

(10)

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych jest na niskim poziomie i ze średniookresowych prognoz dotyczących długu do 2020 r., w których zakłada się jedynie stopniowy powrót tempa wzrostu PKB do poziomów przewidywanych przed kryzysem oraz przywrócenie obciążeń podatkowych do przedkryzysowego poziomu i które obejmują prognozowany wzrost wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa, wynika, że przewidywana w programie strategia budżetowa – w obecnej formie i bez dalszych zmian polityki – byłaby wystarczająca, aby zmniejszyć relację długu do PKB i umożliwić osiągnięcie pozycji aktywów netto do roku 2020.

| (11) | Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet jest nieco poniżej średniej UE. Oszacowana w programie sytuacja budżetowa w roku 2009 potęguje wpływ starzenia się społeczeństwa na lukę w długookresowej stabilności finansów publicznych. Do dalszego zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych, które w sprawozdaniu Komisji z roku 2009 na temat długoterminowej stabilności finansów publicznych (4) oceniono jako niskie, przyczyniłoby się osiągnięcie wyższych nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej zgodnie z założeniami programu. |
| --- | --- |

(11)

Długoterminowy wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet jest nieco poniżej średniej UE. Oszacowana w programie sytuacja budżetowa w roku 2009 potęguje wpływ starzenia się społeczeństwa na lukę w długookresowej stabilności finansów publicznych. Do dalszego zmniejszenia zagrożeń dla stabilności finansów publicznych, które w sprawozdaniu Komisji z roku 2009 na temat długoterminowej stabilności finansów publicznych (4) oceniono jako niskie, przyczyniłoby się osiągnięcie wyższych nadwyżek pierwotnych w perspektywie średnioterminowej zgodnie z założeniami programu.

| (12) | Wydaje się, że krajowe ramy budżetowe są względnie silne, na co wskazują dobre wyniki w zakresie realizacji celów budżetowych w przeszłości, osiągnięte wprawdzie w łagodnych warunkach makroekonomicznych. W roku 2009 Bułgaria złagodziła niekorzystne oddziaływanie kryzysu na budżet poprzez zastosowanie znacznych środków konsolidacyjnych. Niedoskonałości obecnych ram budżetowych są związane z istnieniem pewnej swobody decyzyjnej rządu centralnego. Ponadto ramy te nie obejmują żadnych zasad wieloletnich, a pułapy wydatków określone podczas średniookresowego planowania budżetowego są wiążące tylko w perspektywie krótkoterminowej. W programie nie przewidziano wprowadzenia do ram budżetowych żadnych istotnych zmian z wyjątkiem przedłużenia okresu średniookresowych ram budżetowych z trzech do czterech lat, aby okres ten zbiegał się z okresem trwania kadencji rządu i aby można było zwiększyć w ten sposób przewidywalność polityki w perspektywie średnioterminowej. Zasada wykonania budżetu w 90 % zostaje zastąpiona przepisem umożliwiającym rządowi zrekompensowanie prawdopodobnego spadku dochodów budżetowych poprzez obniżanie wydatków pierwotnych poniżej wartości rocznych przydziałów środków. Nowa zasada zapewnia rządowi większą elastyczność i możliwość działań dyskrecjonalnych w ramach polityki konsolidacyjnej w czasach kryzysu. Brak wyraźniejszej koncepcji i definicji w odniesieniu do wdrażania tej zasady powoduje jednak pewną nieprzejrzystość ram budżetowych. |
| --- | --- |

(12)

Wydaje się, że krajowe ramy budżetowe są względnie silne, na co wskazują dobre wyniki w zakresie realizacji celów budżetowych w przeszłości, osiągnięte wprawdzie w łagodnych warunkach makroekonomicznych. W roku 2009 Bułgaria złagodziła niekorzystne oddziaływanie kryzysu na budżet poprzez zastosowanie znacznych środków konsolidacyjnych. Niedoskonałości obecnych ram budżetowych są związane z istnieniem pewnej swobody decyzyjnej rządu centralnego. Ponadto ramy te nie obejmują żadnych zasad wieloletnich, a pułapy wydatków określone podczas średniookresowego planowania budżetowego są wiążące tylko w perspektywie krótkoterminowej. W programie nie przewidziano wprowadzenia do ram budżetowych żadnych istotnych zmian z wyjątkiem przedłużenia okresu średniookresowych ram budżetowych z trzech do czterech lat, aby okres ten zbiegał się z okresem trwania kadencji rządu i aby można było zwiększyć w ten sposób przewidywalność polityki w perspektywie średnioterminowej. Zasada wykonania budżetu w 90 % zostaje zastąpiona przepisem umożliwiającym rządowi zrekompensowanie prawdopodobnego spadku dochodów budżetowych poprzez obniżanie wydatków pierwotnych poniżej wartości rocznych przydziałów środków. Nowa zasada zapewnia rządowi większą elastyczność i możliwość działań dyskrecjonalnych w ramach polityki konsolidacyjnej w czasach kryzysu. Brak wyraźniejszej koncepcji i definicji w odniesieniu do wdrażania tej zasady powoduje jednak pewną nieprzejrzystość ram budżetowych.

| (13) | W programie uznano istniejącą słabość jakości finansów publicznych. Potwierdzono potrzebę podjęcia pilnych działań w ramach polityki mających na celu przeciwdziałanie negatywnym konsekwencjom starzenia się społeczeństwa i pogarszających się tendencji demograficznych dla stabilności finansów publicznych w długim okresie. W obszarze opieki zdrowotnej, kształcenia, systemu emerytalnego oraz administracji publicznej i podatkowej przedstawiono ambitne działania w ramach reformy strukturalnej z zamiarem zwiększenia efektywności i skuteczności dochodów i wydatków publicznych oraz zwiększenia wzrostu potencjału rozwojowego gospodarki w celu zapewnienia stabilnej konwergencji w ramach Unii Europejskiej. Reformy obejmują optymalizację istniejących struktur, redukcję zatrudnienia w sektorze publicznym, zmianę mechanizmu kalkulacji kosztów i finansowania w zakresie służby zdrowia, wdrożenie reform w ramach nowo przyjętej strategii reformy systemu emerytalnego, reformę szkolnictwa wyższego oraz sektora badań i rozwoju, a także zmianę modelu zarządzania aktywami publicznymi. |
| --- | --- |

(13)

W programie uznano istniejącą słabość jakości finansów publicznych. Potwierdzono potrzebę podjęcia pilnych działań w ramach polityki mających na celu przeciwdziałanie negatywnym konsekwencjom starzenia się społeczeństwa i pogarszających się tendencji demograficznych dla stabilności finansów publicznych w długim okresie. W obszarze opieki zdrowotnej, kształcenia, systemu emerytalnego oraz administracji publicznej i podatkowej przedstawiono ambitne działania w ramach reformy strukturalnej z zamiarem zwiększenia efektywności i skuteczności dochodów i wydatków publicznych oraz zwiększenia wzrostu potencjału rozwojowego gospodarki w celu zapewnienia stabilnej konwergencji w ramach Unii Europejskiej. Reformy obejmują optymalizację istniejących struktur, redukcję zatrudnienia w sektorze publicznym, zmianę mechanizmu kalkulacji kosztów i finansowania w zakresie służby zdrowia, wdrożenie reform w ramach nowo przyjętej strategii reformy systemu emerytalnego, reformę szkolnictwa wyższego oraz sektora badań i rozwoju, a także zmianę modelu zarządzania aktywami publicznymi.

| (14) | Biorąc pod uwagę powyższe zagrożenia realizacji celów budżetowych, można uznać, że przedstawiona w programie strategia budżetowa jest zasadniczo zgodna z wymogami paktu oraz że prowadzi do utrzymania stabilności makroekonomicznej i zaufania inwestorów do bułgarskiej gospodarki. W ramach tej strategii przewidziano dość ambitną konsolidację strukturalną o – 23⁄4 % PKB w roku 2010 bez żadnej dalszej poprawy w następnych latach. Planowana na rok 2010 konsolidacja nie znajduje pełnego oparcia w środkach przedstawionych w programie. Ponadto jej pełne osiągnięcie zależy od urzeczywistnienia optymistycznego scenariusza makroekonomicznego, a dalsze zagrożenia związane są z korektą w górę deficytu w roku 2009. Poczynając od roku 2011, brak szczegółowego określenia środków w programie mógłby zwiększyć zagrożenie dla przewidywanej ścieżki dostosowania. Oczekuje się, że średniookresowy cel budżetowy zostanie osiągnięty i w znacznym stopniu przekroczony już w roku 2010, co narzuca bardzo ambitne tempo konsolidacji strukturalnej z uwagi na złą koniunkturę gospodarczą i z uwagi na zagrożenia dla przedstawionej wyżej strategii budżetowej. Ogólny kurs polityki budżetowej, mierzony zmianą salda strukturalnego, jest restrykcyjny w roku 2010, zasadniczo neutralny w roku 2011 i przewiduje rozluźnienie budżetowe w roku 2012. Przewidziany w programie średniookresowy cel zakładający utrzymanie na poziomie 1⁄2 % PKB nadwyżki uwzględniającej zmiany cykliczne byłby realizowany począwszy od roku 2010. |
| --- | --- |

(14)

Biorąc pod uwagę powyższe zagrożenia realizacji celów budżetowych, można uznać, że przedstawiona w programie strategia budżetowa jest zasadniczo zgodna z wymogami paktu oraz że prowadzi do utrzymania stabilności makroekonomicznej i zaufania inwestorów do bułgarskiej gospodarki. W ramach tej strategii przewidziano dość ambitną konsolidację strukturalną o – 23⁄4 % PKB w roku 2010 bez żadnej dalszej poprawy w następnych latach. Planowana na rok 2010 konsolidacja nie znajduje pełnego oparcia w środkach przedstawionych w programie. Ponadto jej pełne osiągnięcie zależy od urzeczywistnienia optymistycznego scenariusza makroekonomicznego, a dalsze zagrożenia związane są z korektą w górę deficytu w roku 2009. Poczynając od roku 2011, brak szczegółowego określenia środków w programie mógłby zwiększyć zagrożenie dla przewidywanej ścieżki dostosowania. Oczekuje się, że średniookresowy cel budżetowy zostanie osiągnięty i w znacznym stopniu przekroczony już w roku 2010, co narzuca bardzo ambitne tempo konsolidacji strukturalnej z uwagi na złą koniunkturę gospodarczą i z uwagi na zagrożenia dla przedstawionej wyżej strategii budżetowej. Ogólny kurs polityki budżetowej, mierzony zmianą salda strukturalnego, jest restrykcyjny w roku 2010, zasadniczo neutralny w roku 2011 i przewiduje rozluźnienie budżetowe w roku 2012. Przewidziany w programie średniookresowy cel zakładający utrzymanie na poziomie 1⁄2 % PKB nadwyżki uwzględniającej zmiany cykliczne byłby realizowany począwszy od roku 2010.

| (15) | Co do wymagań odnośnie do danych określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie odnotowano brak niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych (5). |
| --- | --- |

(15)

Co do wymagań odnośnie do danych określonych w kodeksie postępowania dotyczącym programów stabilności i konwergencji, w programie odnotowano brak niektórych danych obowiązkowych i opcjonalnych (5).

Podsumowując, należy stwierdzić, że cel programu, którym jest na utrzymanie dobrego stanu finansów publicznych i który znalazł odzwierciedlenie w planowanych zrównoważonych budżetach sektora instytucji rządowych i samorządowych, uznaje się za właściwy w obecnej sytuacji gospodarczej i z uwzględnieniem potrzeby ograniczenia istniejącej nierównowagi zewnętrznej. Oczekuje się, że podjęte działania konsolidacyjne i duże zaangażowanie polityczne na rzecz dyscypliny budżetowej zrekompensują częściowo zagrożenia wynikające z nieco optymistycznych założeń dotyczących wzrostu gospodarczego i napływu dochodów. W perspektywie krótko- i średnioterminowej w programie przewidziano ambitne reformy strukturalne mające na celu wzmocnienie stabilności finansów publicznych w długim okresie i jednocześnie zapewnienie podstaw ożywienia gospodarczego. Z zastrzeżeniem zagrożeń wynikających z wciąż wysokiej niepewności warunków zewnętrznych, kurs polityki budżetowej sugerowałby, że średniookresowy cel budżetowy wynoszący 1⁄2 % PKB (który jest bardziej niż wystarczająco zgodny z celami paktu) byłby osiągany przez większość okresu objętego programem. Bułgaria stoi w obliczu wyzwania polegającego na trwałym ugruntowaniu – w mniej korzystnej sytuacji gospodarczej na świecie – procesu nadrabiania zaległości. Równocześnie zachowanie rygorystycznej polityki budżetowej oraz ograniczanie wzrostu płac zgodnie ze wzrostem wydajności jest uzasadnione potrzebą zwiększenia konkurencyjności i przywrócenia równowagi zewnętrznej. W dłuższej perspektywie poprawa jakości i stabilności finansów publicznych wymaga energicznego wdrożenia planowanych i przez długi czas odkładanych reform strukturalnych oraz zwiększenia zdolności administracyjnych.

W świetle powyższej oceny oraz biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia trwałej konwergencji, wzywa się Bułgarię do:

| (i) | kontynuowania wdrażania rygorystycznej polityki budżetowej i przyjmowania dalszych środków konsolidacyjnych służących osiągnięciu celu programu na rok 2010, aby możliwe było utrzymanie trwającego dostosowywania w zakresie zaburzeń równowagi zewnętrznej i utrzymanie zaufania inwestorów do gospodarki; w szczególności – do powstrzymania wzrostu płac w sektorze publicznym, aby przyczynić się do ogólnej polityki umiarkowanego wzrostu płac i do zwiększenia konkurencyjności; |
| --- | --- |

(i)

kontynuowania wdrażania rygorystycznej polityki budżetowej i przyjmowania dalszych środków konsolidacyjnych służących osiągnięciu celu programu na rok 2010, aby możliwe było utrzymanie trwającego dostosowywania w zakresie zaburzeń równowagi zewnętrznej i utrzymanie zaufania inwestorów do gospodarki; w szczególności – do powstrzymania wzrostu płac w sektorze publicznym, aby przyczynić się do ogólnej polityki umiarkowanego wzrostu płac i do zwiększenia konkurencyjności;

| (ii) | zwiększenia efektywności wydatków publicznych poprzez energiczne wdrożenie planowanych reform strukturalnych w zakresie administracji publicznej, opieki zdrowotnej, edukacji i systemu emerytalnego, aby pobudzić wydajność i zapewnić trwałą konwergencję w ramach Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(ii)

zwiększenia efektywności wydatków publicznych poprzez energiczne wdrożenie planowanych reform strukturalnych w zakresie administracji publicznej, opieki zdrowotnej, edukacji i systemu emerytalnego, aby pobudzić wydajność i zapewnić trwałą konwergencję w ramach Unii Europejskiej.

Porównanie głównych prognoz makroekonomicznych i budżetowych

| | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Realny PKB (zmiana w %) | PK styczeń 2010 | 6,0 | –4,9 | 0,3 | 3,8 | 4,8 |
| KOM listopad 2009 | 6,0 | –5,9 | –1,1 | 3,1 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 6,5 | 4,7 | 5,2 | 5,8 | nd. |
| Inflacja HICP (%) | PK styczeń 2010 | 12,0 | 2,5 | 2,4 | 2,8 | 2,8 |
| KOM listopad 2009 | 12,0 | 2,4 | 2,3 | 2,9 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 12,4 | 6,7 | 4,7 | 4,0 | nd. |
| Luka produktowa (6) (% potencjalnego PKB) | PK styczeń 2010 | 4,8 | –3,5 | –5,7 | –4,7 | –2,5 |
| KOM listopad 2009 (7) | 6,0 | –3,1 | –6,0 | –5,1 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 1,1 | –0,7 | –1,8 | –1,4 | nd. |
| Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata (% PKB) | PK styczeń 2010 | –24,6 | –8,2 | –4,1 | –1,2 | –0,5 |
| KOM listopad 2009 | –22,1 | –12,8 | –8,7 | –6,7 | nd. |
| PK grudzień 2008 | –22,9 | –20,7 | –18,4 | –16,6 | nd. |
| Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) | PK styczeń 2010 | 39,1 | 37,5 | 39,2 | 39,6 | 39,1 |
| KOM listopad 2009 | 39,1 | 38,7 | 38,4 | 38,4 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 41,3 | 43,4 | 43,4 | 43,7 | nd. |
| Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) | PK styczeń 2010 | 37,3 | 39,4 | 39,2 | 39,5 | 39,0 |
| KOM listopad 2009 | 37,3 | 39,5 | 39,5 | 38,7 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 38,3 | 40,4 | 40,4 | 40,7 | nd. |
| Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) | PK styczeń 2010 | 1,8 | –1,9
   (8) | 0,0 | 0,1 | 0,1 |
| KOM listopad 2009 | 1,8 | –0,8 | –1,2 | –0,4 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 3,0 | 3,0 | 3,0 | 3,0 | nd. |
| Saldo pierwotne (% PKB) | PK styczeń 2010 | 2,7 | –1,3 | 0,9 | 1,0 | 1,1 |
| KOM listopad 2009 | 2,7 | 0,0 | –0,3 | 0,5 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 3,9 | 3,9 | 3,9 | 3,9 | nd. |
| Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (6) (% PKB) | PK styczeń 2010 | 0,2 | –0,7 | 1,9 | 1,7 | 1,0 |
| KOM listopad 2009 | –0,3 | 0,3 | 1,0 | 1,5 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 2,6 | 3,2 | 3,6 | 3,5 | nd. |
| Saldo strukturalne (9) (% PKB) | PK styczeń 2010 | 0,2 | –0,7 | 1,9 | 1,7 | 1,0 |
| KOM listopad 2009 | –0,3 | 0,3 | 1,0 | 1,5 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 2,6 | 3,2 | 3,6 | 3,5 | nd. |
| Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB) | PK styczeń 2010 | 14,1 | 14,7 | 14,6 | 14,5 | 14,4 |
| KOM listopad 2009 | 14,1 | 15,1 | 16,2 | 15,7 | nd. |
| PK grudzień 2008 | 15,4 | 15,4 | 15,3 | 15,2 | nd. |
| Program konwergencji (PK); prognozy służb Komisji z jesieni roku 2009 (KOM); obliczenia służb Komisji. |

2008

2009

2010

2011

2012

Realny PKB (zmiana w %)

PK styczeń 2010

6,0

–4,9

0,3

3,8

4,8

KOM listopad 2009

6,0

–5,9

–1,1

3,1

nd.

PK grudzień 2008

6,5

4,7

5,2

5,8

nd.

Inflacja HICP (%)

PK styczeń 2010

12,0

2,5

2,4

2,8

2,8

KOM listopad 2009

12,0

2,4

2,3

2,9

nd.

PK grudzień 2008

12,4

6,7

4,7

4,0

nd.

Luka produktowa (6) (% potencjalnego PKB)

PK styczeń 2010

4,8

–3,5

–5,7

–4,7

–2,5

KOM listopad 2009 (7)

6,0

–3,1

–6,0

–5,1

nd.

PK grudzień 2008

1,1

–0,7

–1,8

–1,4

nd.

Wierzytelności/zadłużenie netto wobec reszty świata (% PKB)

PK styczeń 2010

–24,6

–8,2

–4,1

–1,2

–0,5

KOM listopad 2009

–22,1

–12,8

–8,7

–6,7

nd.

PK grudzień 2008

–22,9

–20,7

–18,4

–16,6

nd.

Dochody sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB)

PK styczeń 2010

39,1

37,5

39,2

39,6

39,1

KOM listopad 2009

39,1

38,7

38,4

38,4

nd.

PK grudzień 2008

41,3

43,4

43,4

43,7

nd.

Wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB)

PK styczeń 2010

37,3

39,4

39,2

39,5

39,0

KOM listopad 2009

37,3

39,5

39,5

38,7

nd.

PK grudzień 2008

38,3

40,4

40,4

40,7

nd.

Saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB)

PK styczeń 2010

1,8

–1,9
   (8)

0,0

0,1

0,1

KOM listopad 2009

1,8

–0,8

–1,2

–0,4

nd.

PK grudzień 2008

3,0

3,0

3,0

3,0

nd.

Saldo pierwotne (% PKB)

PK styczeń 2010

2,7

–1,3

0,9

1,0

1,1

KOM listopad 2009

2,7

0,0

–0,3

0,5

nd.

PK grudzień 2008

3,9

3,9

3,9

3,9

nd.

Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne (6) (% PKB)

PK styczeń 2010

0,2

–0,7

1,9

1,7

1,0

KOM listopad 2009

–0,3

0,3

1,0

1,5

nd.

PK grudzień 2008

2,6

3,2

3,6

3,5

nd.

Saldo strukturalne (9) (% PKB)

PK styczeń 2010

0,2

–0,7

1,9

1,7

1,0

KOM listopad 2009

–0,3

0,3

1,0

1,5

nd.

PK grudzień 2008

2,6

3,2

3,6

3,5

nd.

Dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych (% PKB)

PK styczeń 2010

14,1

14,7

14,6

14,5

14,4

KOM listopad 2009

14,1

15,1

16,2

15,7

nd.

PK grudzień 2008

15,4

15,4

15,3

15,2

nd.

Program konwergencji (PK); prognozy służb Komisji z jesieni roku 2009 (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

(1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. Dokumenty przytoczone w niniejszym tekście są dostępne na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/sgp/index_en.htm

(2)  W dniu 9 kwietnia organy bułgarskie ogłosiły jednak, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych mógł w roku 2009 wynieść 3,7 %.

(3)  Ocena uwzględnia w szczególności prognozę służb Komisji z jesieni 2009 r., a także inne informacje, które uzyskano od tego czasu.

(4)  W konkluzjach Rady z dnia 10 listopada 2009 r. w sprawie stabilności finansów publicznych „Rada apeluje do państw członkowskich o to, by w przygotowywanych programach stabilności i konwergencji skupiły swoją uwagę na strategiach ukierunkowanych na stabilność” oraz „wzywa Komisję, by wraz z Komitetem Polityki Gospodarczej i Komitetem Ekonomiczno-Finansowym kontynuowała opracowywanie metod służących ocenie długoterminowej stabilności finansów publicznych, tak aby były one gotowe na czas przed przygotowaniem kolejnego sprawozdania na temat stabilności”, które jest przewidziane na rok 2012.

(5)  W szczególności brakuje danych dotyczących działań jednorazowych i tymczasowych, zużycia pośredniego, wydatków z tytułu odsetek i niektórych danych dotyczących stabilności w perspektywie długoterminowej.

(6)  Podane w programie wartości luki produktowej oraz salda w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne zostały przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji przedstawionych w programach.

(7)  W oparciu o szacowany potencjalny wzrost w wysokości – odpowiednio – 3,4 %, 3,1 %, 2,9 % i 3,0 % w latach 2009–2012.

(8)  Eurostat prowadzi obecnie rozmowy z bułgarskimi organami statystycznymi w sprawie rejestrowania na rachunkach narodowych dokapitalizowania bułgarskich przedsiębiorstw energetycznych, które mogłoby doprowadzić do zwiększenia deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych o 0,6 % PKB w roku 2009.

(9)  Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe. W najnowszym programie ani w jesiennej prognozie służb Komisji nie przewiduje się żadnych działań jednorazowych i tymczasowych.

Źródło:

Program konwergencji (PK); prognozy służb Komisji z jesieni roku 2009 (KOM); obliczenia służb Komisji.

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/17 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/17

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5852 – Oak Hill Capital Partners/Private Equity/Avolon)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 137/04

W dniu 18 maja 2010 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5852 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5852 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).

---

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/17 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/17

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5834 – Coca-Cola Enterprises/Coca-Cola Drycker Sverige/Coca-Cola Drikker)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 137/05

W dniu 18 maja 2010 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5834 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5834 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).

---

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/18 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/18

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa COMP/M.5810 – Investor/Saab)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 137/06

W dniu 20 maja 2010 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną ze wspólnym rynkiem. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji: (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5810 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm). |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex jako numerem dokumentu 32010M5810 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. (http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm).

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/19

---

Konkluzje Rady z dnia 10 maja 2010 r. pt. „Europeana: kolejne kroki”

2010/C 137/07

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

MAJĄC NA UWADZE FAKT, ŻE:

| — | tworzenie europejskiej biblioteki cyfrowej Europeana – wielojęzycznego punktu internetowego, który daje dostęp do cyfrowej wersji dorobku kulturowego całej Europy (książek, gazet, fotografii, filmów, utworów audiowizualnych, dokumentów archiwalnych, eksponatów muzealnych, obiektów architektonicznych i archeologicznych itp.) – to doskonała okazja ku temu, by wyeksponować dziedzictwo kulturowe państw członkowskich, zwiększyć do niego dostęp, a także poszerzyć wiedzę o nim, |
| --- | --- |

—

tworzenie europejskiej biblioteki cyfrowej Europeana – wielojęzycznego punktu internetowego, który daje dostęp do cyfrowej wersji dorobku kulturowego całej Europy (książek, gazet, fotografii, filmów, utworów audiowizualnych, dokumentów archiwalnych, eksponatów muzealnych, obiektów architektonicznych i archeologicznych itp.) – to doskonała okazja ku temu, by wyeksponować dziedzictwo kulturowe państw członkowskich, zwiększyć do niego dostęp, a także poszerzyć wiedzę o nim,

| — | cyfryzacja dorobku kulturowego państw członkowskich, udostępnianie go w Internecie, a także ochrona zasobów cyfrowych są nieodzowne, by promować dziedzictwo kulturowe, inspirować do tworzenia nowych treści oraz zachęcać do świadczenia nowych usług internetowych, |
| --- | --- |

—

cyfryzacja dorobku kulturowego państw członkowskich, udostępnianie go w Internecie, a także ochrona zasobów cyfrowych są nieodzowne, by promować dziedzictwo kulturowe, inspirować do tworzenia nowych treści oraz zachęcać do świadczenia nowych usług internetowych,

PRZYPOMINAJĄC:

o konkluzjach Rady z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie digitalizacji i udostępniania w Internecie dorobku kulturowego oraz w sprawie ochrony zasobów cyfrowych,

o konkluzjach Rady z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie europejskiej biblioteki cyfrowej Europeana, które to konkluzje stały się pierwszym impulsem politycznym do stworzenia wspólnego punktu dostępu do dziedzictwa kulturowego Europy,

o raporcie końcowym grupy eksperckiej wysokiego szczebla ds. bibliotek cyfrowych pt. „Biblioteki cyfrowe: zalecenia i zadania na przyszłość”,

Z ZAINTERESOWANIEM PRZYJMUJE:

| — | komunikat Komisji z dnia 28 sierpnia 2009 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Europeana – kolejne kroki”, którym to komunikatem rozpoczęto rozważania nad tym, jak najskuteczniej sprawić, by biblioteka Europeana oraz leżąca u jej podstaw polityka cyfryzacji, dostępności internetowej i ochrony zasobów cyfrowych zapewniły trwałą obecność kultury europejskiej w otoczeniu cyfrowym, |
| --- | --- |

—

komunikat Komisji z dnia 28 sierpnia 2009 r. do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Europeana – kolejne kroki”, którym to komunikatem rozpoczęto rozważania nad tym, jak najskuteczniej sprawić, by biblioteka Europeana oraz leżąca u jej podstaw polityka cyfryzacji, dostępności internetowej i ochrony zasobów cyfrowych zapewniły trwałą obecność kultury europejskiej w otoczeniu cyfrowym,

| — | cel, którym jest udostępnienie na portalu Europeana do końca 2010 roku dziesięciu milionów dzieł w formie cyfrowej, |
| --- | --- |

—

cel, którym jest udostępnienie na portalu Europeana do końca 2010 roku dziesięciu milionów dzieł w formie cyfrowej,

| — | komunikat Komisji z dnia 19 października 2009 r. pt. „Prawa autorskie w gospodarce opartej na wiedzy”, w którym to komunikacie zwrócono uwagę, że podczas cyfryzacji swoich zbiorów biblioteki i archiwa mogą się zetknąć z pewnymi nowymi problemami prawnymi, |
| --- | --- |

—

komunikat Komisji z dnia 19 października 2009 r. pt. „Prawa autorskie w gospodarce opartej na wiedzy”, w którym to komunikacie zwrócono uwagę, że podczas cyfryzacji swoich zbiorów biblioteki i archiwa mogą się zetknąć z pewnymi nowymi problemami prawnymi,

Z UZNANIEM PRZYJMUJE:

| — | utworzenie przez Komisję – po dyskusjach przeprowadzonych na posiedzeniu Rady ds. Edukacji, Młodzieży i Kultury w dniu 27 listopada 2009 r. – europejskiej grupy analitycznej („comité des sages”) do spraw cyfryzacji, która zajmie się w szczególności kwestiami dotyczącymi partnerstw publiczno-prywatnych; zwraca się do grupy, by w stosownych przypadkach prowadziła szerokie konsultacje, czyniła jak najlepszy użytek z wkładu wnoszonego przez państwa członkowskie i stosowne zainteresowane strony, a także regularnie przedstawiała informacje o swojej działalności, |
| --- | --- |

—

utworzenie przez Komisję – po dyskusjach przeprowadzonych na posiedzeniu Rady ds. Edukacji, Młodzieży i Kultury w dniu 27 listopada 2009 r. – europejskiej grupy analitycznej („comité des sages”) do spraw cyfryzacji, która zajmie się w szczególności kwestiami dotyczącymi partnerstw publiczno-prywatnych; zwraca się do grupy, by w stosownych przypadkach prowadziła szerokie konsultacje, czyniła jak najlepszy użytek z wkładu wnoszonego przez państwa członkowskie i stosowne zainteresowane strony, a także regularnie przedstawiała informacje o swojej działalności,

PRZYJMUJE DO WIADOMOŚCI:

| — | dotychczasowe postępy prac, a mianowicie utworzenie Fundacji Europejskiej Biblioteki Cyfrowej oraz – krok decydujący – uruchomienie w dniu 20 listopada 2008 r. prototypu biblioteki Europeana, |
| --- | --- |

—

dotychczasowe postępy prac, a mianowicie utworzenie Fundacji Europejskiej Biblioteki Cyfrowej oraz – krok decydujący – uruchomienie w dniu 20 listopada 2008 r. prototypu biblioteki Europeana,

| — | fakt, że kolejnym etapem prac będzie prezentacja w 2010 roku wersji Europeana 1.0, a w dalszej kolejności – konsolidacja platformy, |
| --- | --- |

—

fakt, że kolejnym etapem prac będzie prezentacja w 2010 roku wersji Europeana 1.0, a w dalszej kolejności – konsolidacja platformy,

ZWRACA UWAGĘ:

| — | na zadania organizacyjne, prawne i finansowe, które wiążą się z cyfryzacją dorobku kulturowego, udostępnianiem go w Internecie oraz ochroną zasobów cyfrowych, np. na problematykę praw własności intelektualnej i na potrzebę znalezienia dodatkowych środków finansowych na cyfryzację, na przykład drogą partnerstw publiczno-prywatnych, |
| --- | --- |

—

na zadania organizacyjne, prawne i finansowe, które wiążą się z cyfryzacją dorobku kulturowego, udostępnianiem go w Internecie oraz ochroną zasobów cyfrowych, np. na problematykę praw własności intelektualnej i na potrzebę znalezienia dodatkowych środków finansowych na cyfryzację, na przykład drogą partnerstw publiczno-prywatnych,

| — | na fakt, że zadaniami tymi Komisja i państwa członkowskie powinny się zająć równolegle z działaniami przedstawionymi poniżej, tak by biblioteka Europeana stała się strukturą centralną i wspólnym punktem dostępu do treści kulturowych, |
| --- | --- |

—

na fakt, że zadaniami tymi Komisja i państwa członkowskie powinny się zająć równolegle z działaniami przedstawionymi poniżej, tak by biblioteka Europeana stała się strukturą centralną i wspólnym punktem dostępu do treści kulturowych,

| — | na fakt, że państwa członkowskie i Komisja, a także organy i instytucje aktywnie zaangażowane w tworzenie biblioteki Europeana powinny dołożyć większych starań, by w najbliższych latach poszerzyć ją i wzbogacić, zarówno w wymiarze ilościowym, jak i jakościowym, |
| --- | --- |

—

na fakt, że państwa członkowskie i Komisja, a także organy i instytucje aktywnie zaangażowane w tworzenie biblioteki Europeana powinny dołożyć większych starań, by w najbliższych latach poszerzyć ją i wzbogacić, zarówno w wymiarze ilościowym, jak i jakościowym,

PODKREŚLA, ŻE:

| — | biblioteka Europeana powinna nadal się rozwijać wspólnym wysiłkiem europejskich instytucji kultury, a jej twórcy powinni nadal pracować nad ulepszaniem portalu – w tym nad spójniejszym i atrakcyjniejszym sposobem prezentacji treści cyfrowych, nad wielojęzycznością strony oraz nad doskonaleniem wyszukiwarek – tak by portal zaspokajał potrzeby użytkowników i spełniał ich oczekiwania, |
| --- | --- |

—

biblioteka Europeana powinna nadal się rozwijać wspólnym wysiłkiem europejskich instytucji kultury, a jej twórcy powinni nadal pracować nad ulepszaniem portalu – w tym nad spójniejszym i atrakcyjniejszym sposobem prezentacji treści cyfrowych, nad wielojęzycznością strony oraz nad doskonaleniem wyszukiwarek – tak by portal zaspokajał potrzeby użytkowników i spełniał ich oczekiwania,

| — | aby na dobre skonsolidować bibliotekę, należy w modelu jej trwałego finansowania i trwałego nią zarządzania uwzględnić założenie, że ma ona oferować jak najszerszy ponadgraniczny dostęp do zbiorów kultury, mieć europejski zakres i charakter, a istotna rola ma przypadać instytucjom kultury, |
| --- | --- |

—

aby na dobre skonsolidować bibliotekę, należy w modelu jej trwałego finansowania i trwałego nią zarządzania uwzględnić założenie, że ma ona oferować jak najszerszy ponadgraniczny dostęp do zbiorów kultury, mieć europejski zakres i charakter, a istotna rola ma przypadać instytucjom kultury,

| — | cyfryzacja dziedzictwa kulturowego i udostępnianie go w Internecie powinny przebiegać z pełnym poszanowaniem praw własności intelektualnej; należy szybko znaleźć praktyczne rozwiązania, które pozwolą cyfryzować i umieszczać w Internecie utwory o wyczerpanym nakładzie i utwory już nierozprowadzane oraz rozstrzygną kwestię utworów osieroconych, |
| --- | --- |

—

cyfryzacja dziedzictwa kulturowego i udostępnianie go w Internecie powinny przebiegać z pełnym poszanowaniem praw własności intelektualnej; należy szybko znaleźć praktyczne rozwiązania, które pozwolą cyfryzować i umieszczać w Internecie utwory o wyczerpanym nakładzie i utwory już nierozprowadzane oraz rozstrzygną kwestię utworów osieroconych,

SĄDZI, ŻE ABY DALEJ TWORZYĆ BIBLIOTEKĘ EUROPEANA, NALEŻY:

| — | z pełnym poszanowaniem praw własności intelektualnej zwiększyć liczbę obiektów bibliotecznych, muzealnych, archiwalnych i audiowizualnych – zarówno pochodzących z domeny publicznej, jak i objętych prawem autorskim – dostępnych za pośrednictwem portalu, a równocześnie zastosować podejście jakościowe eksponujące różnorodność i bogactwo dziedzictwa kulturowego Europy; kontynuować wspólne działania mające zagwarantować jak najszerszą dostępność utworów pochodzących z domeny publicznej po ich cyfryzacji, |
| --- | --- |

—

z pełnym poszanowaniem praw własności intelektualnej zwiększyć liczbę obiektów bibliotecznych, muzealnych, archiwalnych i audiowizualnych – zarówno pochodzących z domeny publicznej, jak i objętych prawem autorskim – dostępnych za pośrednictwem portalu, a równocześnie zastosować podejście jakościowe eksponujące różnorodność i bogactwo dziedzictwa kulturowego Europy; kontynuować wspólne działania mające zagwarantować jak najszerszą dostępność utworów pochodzących z domeny publicznej po ich cyfryzacji,

| — | wciąż starać się o szerszą reprezentację geograficzną i bardziej równomierny rozkład odmiennych form udostępnianych za pośrednictwem portalu Europeana (książek, fotografii, dokumentów archiwalnych, materiałów kinematograficznych i audiowizualnych, zbiorów muzealnych itp.) i uwzględnić przy tym szczególne potrzeby, które wiążą się z formami wymagającymi dużych nakładów, np. z materiałami audiowizualnymi, |
| --- | --- |

—

wciąż starać się o szerszą reprezentację geograficzną i bardziej równomierny rozkład odmiennych form udostępnianych za pośrednictwem portalu Europeana (książek, fotografii, dokumentów archiwalnych, materiałów kinematograficznych i audiowizualnych, zbiorów muzealnych itp.) i uwzględnić przy tym szczególne potrzeby, które wiążą się z formami wymagającymi dużych nakładów, np. z materiałami audiowizualnymi,

| — | w pełni uwzględnić różnorodność językową – jedną z kluczowych cech dziedzictwa europejskiego – oraz ulepszyć funkcję wielojęzyczności na stronie biblioteki, a zwłaszcza zająć się sprawą wyszukiwania międzyjęzykowego i tłumaczenia automatycznego, |
| --- | --- |

—

w pełni uwzględnić różnorodność językową – jedną z kluczowych cech dziedzictwa europejskiego – oraz ulepszyć funkcję wielojęzyczności na stronie biblioteki, a zwłaszcza zająć się sprawą wyszukiwania międzyjęzykowego i tłumaczenia automatycznego,

| — | zadbać, by główna rola przypadała użytkownikom, i kontynuować analizowanie ich potrzeb i profili, m.in. z zamiarem stworzenia konkretnych aplikacji i mechanizmów, m.in. takich, które będą sprzyjać interaktywności, pozwalając użytkownikom czynnie uczestniczyć w tworzeniu portalu; jednocześnie podejmować niezbędne kroki gwarantujące, że treści będą zamieszczane z poszanowaniem odpowiednich przepisów prawnych. O ile to możliwe, w aplikacjach biblioteki należy stosować otwarty format, tak by w jej tworzeniu mogła uczestniczyć jak najszersza społeczność, a komponenty jej oprogramowania można było odpowiednio wykorzystywać i adaptować w innych kontekstach, |
| --- | --- |

—

zadbać, by główna rola przypadała użytkownikom, i kontynuować analizowanie ich potrzeb i profili, m.in. z zamiarem stworzenia konkretnych aplikacji i mechanizmów, m.in. takich, które będą sprzyjać interaktywności, pozwalając użytkownikom czynnie uczestniczyć w tworzeniu portalu; jednocześnie podejmować niezbędne kroki gwarantujące, że treści będą zamieszczane z poszanowaniem odpowiednich przepisów prawnych. O ile to możliwe, w aplikacjach biblioteki należy stosować otwarty format, tak by w jej tworzeniu mogła uczestniczyć jak najszersza społeczność, a komponenty jej oprogramowania można było odpowiednio wykorzystywać i adaptować w innych kontekstach,

| — | upowszechniać wiedzę o bibliotece zarówno wśród europejskich instytucji kultury, które mogłyby pomóc w uzupełnianiu jej treści, jak i wśród potencjalnych użytkowników. Ważną rolę w tym kontekście mogłaby odegrać współpraca z sektorem edukacji i sektorem badań, należy więc dokładniej ją rozważyć, |
| --- | --- |

—

upowszechniać wiedzę o bibliotece zarówno wśród europejskich instytucji kultury, które mogłyby pomóc w uzupełnianiu jej treści, jak i wśród potencjalnych użytkowników. Ważną rolę w tym kontekście mogłaby odegrać współpraca z sektorem edukacji i sektorem badań, należy więc dokładniej ją rozważyć,

| — | uwzględnić różnorodność instytucji kultury w Europie, tak by wszystkie, nawet najmniejsze, mogły wziąć udział w tworzeniu biblioteki, |
| --- | --- |

—

uwzględnić różnorodność instytucji kultury w Europie, tak by wszystkie, nawet najmniejsze, mogły wziąć udział w tworzeniu biblioteki,

| — | kontynuować prace nad zestawem jasnych, powszechnie akceptowanych minimalnych standardów interoperacyjnych i zabiegać o ich stosowanie przez instytucje dostarczające treści. Pomoże to instytucjom kultury uwzględnić fakt, że w procesie cyfryzacji potrzebne są spójne, dobre jakościowo metadane, które odgrywają kluczową rolę w wyszukiwaniu treści cyfrowych i ustalaniu korelacji między nimi, |
| --- | --- |

—

kontynuować prace nad zestawem jasnych, powszechnie akceptowanych minimalnych standardów interoperacyjnych i zabiegać o ich stosowanie przez instytucje dostarczające treści. Pomoże to instytucjom kultury uwzględnić fakt, że w procesie cyfryzacji potrzebne są spójne, dobre jakościowo metadane, które odgrywają kluczową rolę w wyszukiwaniu treści cyfrowych i ustalaniu korelacji między nimi,

| — | pracować nad modelem trwałego finansowania biblioteki i zarządzania nią – jako wspólnym punktem dostępu do dziedzictwa kulturowego Europy – i dbać o optymalne wykorzystanie instrumentów finansowych przeznaczonych na finansowanie cyfryzacji na szczeblu krajowym i europejskim, |
| --- | --- |

—

pracować nad modelem trwałego finansowania biblioteki i zarządzania nią – jako wspólnym punktem dostępu do dziedzictwa kulturowego Europy – i dbać o optymalne wykorzystanie instrumentów finansowych przeznaczonych na finansowanie cyfryzacji na szczeblu krajowym i europejskim,

| — | zbadać, jaką rolę w cyfryzacji, a tym samym w powiększaniu zbiorów dostępnych za pośrednictwem portalu Europeana mogłyby odegrać partnerstwa publiczno-prywatne, i uwzględnić przy tym fakt, że należy odpowiednio chronić interesy posiadaczy praw, użytkowników i instytucji dostarczających treści, |
| --- | --- |

—

zbadać, jaką rolę w cyfryzacji, a tym samym w powiększaniu zbiorów dostępnych za pośrednictwem portalu Europeana mogłyby odegrać partnerstwa publiczno-prywatne, i uwzględnić przy tym fakt, że należy odpowiednio chronić interesy posiadaczy praw, użytkowników i instytucji dostarczających treści,

ZWRACA SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, BY:

| — | kontynuowały wspólną realizację celów wyznaczonych w konkluzjach Rady z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie krajowych strategii digitalizacji i udostępniania w Internecie dorobku kulturowego oraz w sprawie ochrony zasobów cyfrowych i w konkluzjach Rady z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie dostępu do materiałów cyfrowych za pośrednictwem Europejskiej Biblioteki Cyfrowej „Europeana”, |
| --- | --- |

—

kontynuowały wspólną realizację celów wyznaczonych w konkluzjach Rady z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie krajowych strategii digitalizacji i udostępniania w Internecie dorobku kulturowego oraz w sprawie ochrony zasobów cyfrowych i w konkluzjach Rady z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie dostępu do materiałów cyfrowych za pośrednictwem Europejskiej Biblioteki Cyfrowej „Europeana”,

| — | nadal wspierały projekty cyfryzacyjne realizowane przez krajowe instytucje kultury, a nawet zwiększały to wsparcie, tak by liczba obiektów bibliotecznych, muzealnych, archiwalnych i audiowizualnych ze wszystkich państw członkowskich rosła; by np. przez warunki finansowania cyfryzacji sprzyjały udostępnianiu tych obiektów za pośrednictwem portalu Europeana i jak najszerszemu dostępowi użytkowników do ich treści, |
| --- | --- |

—

nadal wspierały projekty cyfryzacyjne realizowane przez krajowe instytucje kultury, a nawet zwiększały to wsparcie, tak by liczba obiektów bibliotecznych, muzealnych, archiwalnych i audiowizualnych ze wszystkich państw członkowskich rosła; by np. przez warunki finansowania cyfryzacji sprzyjały udostępnianiu tych obiektów za pośrednictwem portalu Europeana i jak najszerszemu dostępowi użytkowników do ich treści,

| — | nadal starały się upowszechniać wiedzę o bibliotece wśród instytucji kultury na wszystkich szczeblach terytorialnych, np. organizując sesje informacyjne mające zachęcić te instytucje do udostępniania bibliotece posiadanych treści – bezpośrednio lub za pośrednictwem agregatorów krajowych, regionalnych lub tematycznych, |
| --- | --- |

—

nadal starały się upowszechniać wiedzę o bibliotece wśród instytucji kultury na wszystkich szczeblach terytorialnych, np. organizując sesje informacyjne mające zachęcić te instytucje do udostępniania bibliotece posiadanych treści – bezpośrednio lub za pośrednictwem agregatorów krajowych, regionalnych lub tematycznych,

| — | w oczekiwaniu na stworzenie modelu trwałego finansowania i zarządzania zapewniły – na zasadzie dobrowolności – do końca 2013 roku niezbędny poziom wsparcia na rzecz biblioteki Europeana, uzupełniając tym samym finansowanie wspólnotowe, |
| --- | --- |

—

w oczekiwaniu na stworzenie modelu trwałego finansowania i zarządzania zapewniły – na zasadzie dobrowolności – do końca 2013 roku niezbędny poziom wsparcia na rzecz biblioteki Europeana, uzupełniając tym samym finansowanie wspólnotowe,

ZWRACA SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH I KOMISJI, BY:

| — | pomagały szerzyć wiedzę o bibliotece w całym społeczeństwie, np. organizując we współpracy z instytucjami kultury kampanie promujące stronę wśród jej potencjalnych użytkowników, |
| --- | --- |

—

pomagały szerzyć wiedzę o bibliotece w całym społeczeństwie, np. organizując we współpracy z instytucjami kultury kampanie promujące stronę wśród jej potencjalnych użytkowników,

| — | ułatwiały stosowanie jasnych wspólnych minimalnych standardów interoperacyjnych na potrzeby cyfrowych treści kulturowych biblioteki i zachęcały do stosowania tych standardów, |
| --- | --- |

—

ułatwiały stosowanie jasnych wspólnych minimalnych standardów interoperacyjnych na potrzeby cyfrowych treści kulturowych biblioteki i zachęcały do stosowania tych standardów,

| — | w ramach reprezentującej państwa członkowskie grupy ekspertów ds. cyfryzacji i ochrony zasobów cyfrowych we współpracy z biblioteką Europeana opracowały plan zaleceń co do równomiernego poszerzania treści dostępnych na portalu Europeana, uwzględniający wszystkie państwa członkowskie, wszystkie sektory (tekst, audio, dźwięk, obraz) oraz obejmujący arcydzieła europejskiego dziedzictwa kulturowego wybrane przez państwa członkowskie; by w ramach tej grupy kontynuowały współpracę z biblioteką w sprawach związanych z modelem zarządzania stroną internetową i jej finansowania oraz kierunkiem jej rozwoju, |
| --- | --- |

—

w ramach reprezentującej państwa członkowskie grupy ekspertów ds. cyfryzacji i ochrony zasobów cyfrowych we współpracy z biblioteką Europeana opracowały plan zaleceń co do równomiernego poszerzania treści dostępnych na portalu Europeana, uwzględniający wszystkie państwa członkowskie, wszystkie sektory (tekst, audio, dźwięk, obraz) oraz obejmujący arcydzieła europejskiego dziedzictwa kulturowego wybrane przez państwa członkowskie; by w ramach tej grupy kontynuowały współpracę z biblioteką w sprawach związanych z modelem zarządzania stroną internetową i jej finansowania oraz kierunkiem jej rozwoju,

BEZ USZCZERBKU DLA PRZYSZŁYCH NEGOCJACJI W SPRAWIE RAM FINANSOWYCH NA LATA 2014–2020 ZWRACA SIĘ DO KOMISJI, BY:

zastanowiła się nad przedstawieniem w stosownym terminie – z uwzględnieniem niniejszych konkluzji – wniosków, które zapewnią bibliotece Europeana i powiązanym obszarom polityki trwałe finansowanie po roku 2013 i zawierać będą wizję skonsolidowania i rozwinięcia biblioteki (w tym wizję zarządzania), tak by stała się zasadniczym i podstawowym narzędziem referencyjnym ery cyfrowej dającym wszystkim dostęp do europejskiego dziedzictwa kulturowego oraz zwiększającym wpływ tego dziedzictwa na obecne pokolenie i na pokolenia następne.

---

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/22 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/22

---

DECYZJA RADY

z dnia 18 maja 2010 r.

w sprawie mianowania członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn

2010/C 137/08

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1922/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (1), w szczególności jego art. 10,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1922/2006 przewiduje między innymi, że Rada powinna mianować na okres trzech lat 18 członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, jak również zastępców członków. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1922/2006 przewiduje między innymi, że Rada powinna mianować na okres trzech lat 18 członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, jak również zastępców członków.

| (2) | Osiemnaście państw członkowskich (Belgia, Bułgaria, Republika Czeska, Niemcy, Estonia, Hiszpania, Francja, Węgry, Malta, Niderlandy, Austria, Portugalia, Rumunia, Słowenia, Słowacja, Finlandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo) ma zaproponować kandydatów na członków i zastępców członków na okres od dnia 1 czerwca 2010 r. do dnia 31 maja 2013 r. |
| --- | --- |

(2)

Osiemnaście państw członkowskich (Belgia, Bułgaria, Republika Czeska, Niemcy, Estonia, Hiszpania, Francja, Węgry, Malta, Niderlandy, Austria, Portugalia, Rumunia, Słowenia, Słowacja, Finlandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo) ma zaproponować kandydatów na członków i zastępców członków na okres od dnia 1 czerwca 2010 r. do dnia 31 maja 2013 r.

| (3) | Rządy wszystkich wyżej wymienionych państw członkowskich przekazały Radzie listy swoich kandydatów, |
| --- | --- |

(3)

Rządy wszystkich wyżej wymienionych państw członkowskich przekazały Radzie listy swoich kandydatów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym mianuje się następujące osoby na stanowiska członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn na okres od dnia 1 czerwca 2010 r. do dnia 31 maja 2013 r.:

PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

| Państwo | Członkowie | Zastępcy członków |
| --- | --- | --- |
| Belgia | Michel PASTEEL | Annemie PERNOT |
| Bułgaria | Tatyana Spassova KMETOVA | Petia Mihaylova MOEVA |
| Republika Czeska | Andrea BARŠOVÁ | Czeslaw WALEK |
| Niemcy | Eva Maria WELSKOP-DEFFAA | Renate AUGSTEIN |
| Estonia | Käthlin SANDER | Christian VESKE |
| Hiszpania | Enriqueta CHICANO JÁVEGA | Cecilia PAYNO DE ORIVE |
| Francja | Elisabeth TOMÉ-GERTHEINRICHS | Françoise VILAIN |
| Węgry | Zsuzsa SEBESTYÉN | Katalin KISSNÉ BENCZE |
| Malta | Therese BUGEJA | Therese SPITERI |
| Niderlandy | Carlien SCHEELE | Ferdi LICHER |
| Austria | Vera JAUK | Dietmar HILLBRAND |
| Portugalia | Sara FALCÃO CASACA | Pedro DELGADO ALVES |
| Rumunia | Florin-Marian NEGREA | Andra Cristina CROITORU |
| Słowenia | Roman KUHAR | Maruša GORTNAR |
| Słowacja | Martina JANÍKOVÁ | Jana STANKOVÁ |
| Finlandia | Tarja HEINILÄ-HANNIKAINEN | Riitta MARTIKAINEN |
| Szwecja | Helén LUNDKVIST | Lars WITTENMARK |
| Zjednoczone Królestwo | Helene REARDON-BOND | Celia REED |

Państwo

Członkowie

Zastępcy członków

Belgia

Michel PASTEEL

Annemie PERNOT

Bułgaria

Tatyana Spassova KMETOVA

Petia Mihaylova MOEVA

Republika Czeska

Andrea BARŠOVÁ

Czeslaw WALEK

Niemcy

Eva Maria WELSKOP-DEFFAA

Renate AUGSTEIN

Estonia

Käthlin SANDER

Christian VESKE

Hiszpania

Enriqueta CHICANO JÁVEGA

Cecilia PAYNO DE ORIVE

Francja

Elisabeth TOMÉ-GERTHEINRICHS

Françoise VILAIN

Węgry

Zsuzsa SEBESTYÉN

Katalin KISSNÉ BENCZE

Malta

Therese BUGEJA

Therese SPITERI

Niderlandy

Carlien SCHEELE

Ferdi LICHER

Austria

Vera JAUK

Dietmar HILLBRAND

Portugalia

Sara FALCÃO CASACA

Pedro DELGADO ALVES

Rumunia

Florin-Marian NEGREA

Andra Cristina CROITORU

Słowenia

Roman KUHAR

Maruša GORTNAR

Słowacja

Martina JANÍKOVÁ

Jana STANKOVÁ

Finlandia

Tarja HEINILÄ-HANNIKAINEN

Riitta MARTIKAINEN

Szwecja

Helén LUNDKVIST

Lars WITTENMARK

Zjednoczone Królestwo

Helene REARDON-BOND

Celia REED

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2010 r.

W imieniu Rady

E. SALGADO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.

1

---

Komisja Europejska

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/24 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/24

---

Kursy walutowe euro (1)

26 maja 2010 r.

2010/C 137/09

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2309 |
| JPY | Jen | 111,35 |
| DKK | Korona duńska | 7,4403 |
| GBP | Funt szterling | 0,85470 |
| SEK | Korona szwedzka | 9,6990 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,4206 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 7,9775 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,550 |
| EEK | Korona estońska | 15,6466 |
| HUF | Forint węgierski | 277,44 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7082 |
| PLN | Złoty polski | 4,1090 |
| RON | Lej rumuński | 4,1711 |
| TRY | Lir turecki | 1,9406 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4780 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3090 |
| HKD | Dolar hong kong | 9,5982 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,8321 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7309 |
| KRW | Won | 1 512,00 |
| ZAR | Rand | 9,5125 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,4059 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,2715 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 11 397,23 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,0823 |
| PHP | Peso filipińskie | 57,496 |
| RUB | Rubel rosyjski | 38,2885 |
| THB | Bat tajlandzki | 40,053 |
| BRL | Real | 2,2600 |
| MXN | Peso meksykańskie | 15,9235 |
| INR | Rupia indyjska | 58,2150 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2309

JPY

Jen

111,35

DKK

Korona duńska

7,4403

GBP

Funt szterling

0,85470

SEK

Korona szwedzka

9,6990

CHF

Frank szwajcarski

1,4206

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

7,9775

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,550

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

277,44

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7082

PLN

Złoty polski

4,1090

RON

Lej rumuński

4,1711

TRY

Lir turecki

1,9406

AUD

Dolar australijski

1,4780

CAD

Dolar kanadyjski

1,3090

HKD

Dolar hong kong

9,5982

NZD

Dolar nowozelandzki

1,8321

SGD

Dolar singapurski

1,7309

KRW

Won

1 512,00

ZAR

Rand

9,5125

CNY

Yuan renminbi

8,4059

HRK

Kuna chorwacka

7,2715

IDR

Rupia indonezyjska

11 397,23

MYR

Ringgit malezyjski

4,0823

PHP

Peso filipińskie

57,496

RUB

Rubel rosyjski

38,2885

THB

Bat tajlandzki

40,053

BRL

Real

2,2600

MXN

Peso meksykańskie

15,9235

INR

Rupia indyjska

58,2150

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

---

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/25 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/25

---

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

2010/C 137/10

Image

Strona narodowa nowej obiegowej monety okolicznościowej o nominale 2 euro wyemitowanej przez Francję

Obiegowe monety euro mają status prawnego środka płatniczego w całej strefie euro. W celu poinformowania podmiotów obracających monetami w ramach swojej działalności, a także ogółu społeczeństwa, Komisja ogłasza wszystkie nowe wzory monet euro (1). Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 10 lutego 2009 r., państwom członkowskim należącym do strefy euro (2) oraz państwom, które zawarły układ monetarny ze Wspólnotą przewidujący emisję monet euro, przysługuje prawo do emisji okolicznościowych obiegowych monet euro, przy czym emisja ta musi spełniać określone warunki, a w szczególności monety muszą mieć nominał 2 euro. Monety okolicznościowe mają parametry techniczne zwykłych obiegowych monet o nominale 2 euro, lecz na ich stronie narodowej znajduje się wzór okolicznościowy mający istotne symboliczne znaczenie dla danego kraju lub całej Europy.

Państwo emitujące: Francja

Upamiętniane wydarzenie: Apel do narodu z dnia 18 czerwca 1940 r., wystosowany przez generała de Gaulle’a na falach BBC z Londynu, będący prawdziwym symbolem narodzin francuskiego ruchu oporu.

Opis motywu: Wewnętrzna część monety przedstawia generała de Gaulle’a w mundurze, bez nakrycia głowy, wygłaszającego apel do narodu. W rysunek kartki zręcznie wpisano symbolizujące kraj litery „RF” umieszczone przed charakterystycznym dla epoki mikrofonem. W górnej części znajduje się oznaczenie roku wybicia „2010”, a poniżej słowa „70 ANS” (70 LAT) oraz „APPEL 18 JUIN” (APEL Z 18 CZERWCA).

Dwanaście gwiazd flagi europejskiej umieszczonych jest na zewnętrznym otoku monety.

Nakład: 20 milionów monet.

Data emisji: czerwiec 2010 r.

---

(1)  Zob. Dz.U. C 373 z 28.12.2001, s. 1, zawierający odniesienie do wszystkich stron narodowych monet, które zostały wyemitowane w 2002 r.

(2)  Zob. konkluzje Rady ds. Gospodarczych i Finansowych z dnia 10 lutego 2009 r. i zalecenie Komisji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych stron i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52).

---

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/26

---

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

2010/C 137/11

Image

Strona narodowa nowej obiegowej monety okolicznościowej o nominale 2 euro wyemitowanej przez Portugalię

Obiegowe monety euro mają status prawnego środka płatniczego w całej strefie euro. W celu poinformowania podmiotów obracających monetami w ramach swojej działalności, a także ogółu społeczeństwa, Komisja ogłasza wszystkie nowe wzory monet euro (1). Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (2), państwom członkowskim należącym do strefy euro oraz państwom, które zawarły układ monetarny ze Wspólnotą przewidujący emisję monet euro, przysługuje prawo do emisji okolicznościowych obiegowych monet euro, przy czym emisja ta musi spełniać określone warunki, a w szczególności monety muszą mieć nominał 2 euro. Monety okolicznościowe mają parametry techniczne zwykłych obiegowych monet o nominale 2 euro, lecz na ich stronie narodowej znajduje się wzór okolicznościowy mający istotne symboliczne znaczenie dla danego kraju lub całej Europy.

Państwo emitujące: Portugalia

Upamiętniane wydarzenie: Setna rocznica powstania Republiki Portugalskiej

Opis motywu: Wewnętrzna część monety zawiera w środkowej części godło Portugalii oraz wizerunek Republiki („República”) – dwa z najważniejszych symboli reprezentujących Republikę Portugalską. Rysunek otoczony jest napisem „República Portuguesa – 1910–2010”, obok którego znajduje się znak mennicy „INCM” oraz nazwisko autora rysunku „JOSE CÂNDIDO”.

Dwanaście gwiazd flagi europejskiej umieszczonych jest na zewnętrznym otoku monety.

Nakład: 2 035 000 monet

Data emisji: Wrzesień 2010 r.

---

(1)  Zob. Dz.U. C 373 z 28.12.2001, s. 1, zawierający odniesienie do wszystkich stron narodowych monet, które zostały wyemitowane w 2002 r.

(2)  Zob. konkluzje Rady ds. Gospodarczych i Finansowych z dnia 10 lutego 2009 r. i zalecenie Komisji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych stron i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52).

---

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/27

---

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

2010/C 137/12

Image

Strona narodowa nowej obiegowej monety okolicznościowej o nominale 2 euro wyemitowanej przez Belgię

Obiegowe monety euro mają status prawnego środka płatniczego w całej strefie euro. W celu poinformowania podmiotów obracających monetami w ramach swojej działalności, a także ogółu społeczeństwa, Komisja ogłasza wszystkie nowe wzory monet euro (1). Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (2) państwom członkowskim należącym do strefy euro oraz państwom, które zawarły układ monetarny ze Wspólnotą przewidujący emisję monet euro, przysługuje prawo do emisji okolicznościowych obiegowych monet euro, przy czym emisja ta musi spełniać określone warunki, a w szczególności monety muszą mieć nominał 2 euro. Monety okolicznościowe mają parametry techniczne zwykłych obiegowych monet o nominale 2 euro, lecz na ich stronie narodowej znajduje się wzór okolicznościowy mający istotne symboliczne znaczenie dla danego kraju lub całej Europy.

Państwo emitujące: Belgia

Upamiętniany motyw: Belgijska prezydencja Rady UE w 2010 r.

Opis motywu: Wewnętrzna część monety przedstawia logo okolicznościowe, tj. stylizowane litery „EU” oraz słowa „trio.be”. Powyżej znajduje się napis „BELGIAN PRESIDENCY OF THE COUNCIL OF THE EU 2010” (BELGIJSKA PREZYDENCJA RADY UE 2010), a poniżej trójjęzyczny napis „BELGIE BELGIQUE BELGIEN”. Pod logo, odpowiednio po lewej i prawej stronie oznaczenia roku wybicia 2010, widnieje znak mennicy i znak mincerski.

Dwanaście gwiazd flagi europejskiej umieszczonych jest na zewnętrznym otoku monety.

Nakład: 5 milionów monet

Data emisji: czerwiec 2010 r.

---

(1)  Zob. Dz.U. C 373 z 28.12.2001, s. 1, zawierający odniesienie do wszystkich stron narodowych monet, które zostały wyemitowane w 2002 r.

(2)  Zob. konkluzje Rady ds. Gospodarczych i Finansowych z dnia 10 lutego 2009 r. i zalecenie Komisji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych stron i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52).

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 27.5.2010 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 137/28 |
| --- | --- | --- | --- |

27.5.2010

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 137/28

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.5866 – Sun Capital/Beauty Business)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2010/C 137/13

| 1. | W dniu 18 maja 2010 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1) Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Sun Capital Partners V, L.P, należące do grupy funduszy Sun Capital Partners („Sun Capital”, Stany Zjednoczone), przejmuje w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw całkowitą kontrolę nad częścią przedsiębiorstwa Rio Tinto Group („Rio Tinto”, Zjednoczone Królestwo) stanowiącą działalność Alcan Packaging Beauty Business („Beauty Business”) w drodze zakupu udziałów i aktywów. |
| --- | --- |

1.

W dniu 18 maja 2010 r. zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1) Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Sun Capital Partners V, L.P, należące do grupy funduszy Sun Capital Partners („Sun Capital”, Stany Zjednoczone), przejmuje w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw całkowitą kontrolę nad częścią przedsiębiorstwa Rio Tinto Group („Rio Tinto”, Zjednoczone Królestwo) stanowiącą działalność Alcan Packaging Beauty Business („Beauty Business”) w drodze zakupu udziałów i aktywów.

| 2. | Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:






  — | w przypadku przedsiębiorstwa Sun Capital: inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym, zarządzanie funduszami PE, |
| --- | --- | --- |

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

—

w przypadku przedsiębiorstwa Sun Capital: inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym, zarządzanie funduszami PE,

| — | w przypadku działalności Beauty Business: rozwiązania w zakresie opakowań dla przemysłu kosmetycznego. |
| --- | --- |

—

w przypadku działalności Beauty Business: rozwiązania w zakresie opakowań dla przemysłu kosmetycznego.

| 3. | Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
| --- | --- |

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

| 4. | Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.
  Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.5866 – Sun Capital/Beauty Business, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:





  European Commission |
| --- | --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| J-70 |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.5866 – Sun Capital/Beauty Business, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

J-70

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).

---