# Dziennik Urzędowy L 24/2009

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 24 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5228 stycznia 2009 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 24

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5228 stycznia 2009

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 82/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 83/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 945/2008 na rok gospodarczy 2008/2009 | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 84/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1342/2003 ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu | 5 |
| | | REGULAMINY |
| | | Trybunał Sprawiedliwości |
| | * | Zmiana regulaminu Trybunału Sprawiedliwości | 8 |
| | | Sąd Pierwszej Instancji |
| | * | Zmiana regulaminu Sądu Pierwszej Instancji | 9 |
| | | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| | * | Zmiana regulaminu Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej | 10 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 82/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 83/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 945/2008 na rok gospodarczy 2008/2009

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 84/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1342/2003 ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu

5

REGULAMINY

Trybunał Sprawiedliwości

*

Zmiana regulaminu Trybunału Sprawiedliwości

8

Sąd Pierwszej Instancji

*

Zmiana regulaminu Sądu Pierwszej Instancji

9

Sąd do spraw Służby Publicznej

*

Zmiana regulaminu Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

10

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Rada |
| | | 2009/69/WE |
| | * | Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie mianowania członków komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości | 11 |
| | | 2009/70/WE, Euratom |
| | * | Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie mianowania dwóch członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Niemiec | 13 |
| | | 2009/71/WE, Euratom |
| | * | Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. dotycząca mianowania członka z Hiszpanii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego | 14 |
| | | Komisja |
| | | 2009/72/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 15 grudnia 2008 r. ustanawiająca Grupę Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych | 15 |
| | | 2009/73/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 17 grudnia 2008 r. zmieniająca decyzję 2007/589/WE w zakresie włączenia wytycznych dotyczących monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji podtlenku azotu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 8040)

   (
  1
  ) | 18 |
| | | AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH |
| | | 2009/74/WE |
| | * | Decyzja Wspólnego Komitetu WE-Wyspy Owcze nr 1/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. zmieniająca decyzję nr 1/2001 ustanawiającą zasady wdrażania Protokołu w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniającego do Porozumienia między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a rządem Danii i rządem lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony | 30 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

2009/69/WE

*

Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie mianowania członków komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości

11

2009/70/WE, Euratom

*

Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie mianowania dwóch członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Niemiec

13

2009/71/WE, Euratom

*

Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. dotycząca mianowania członka z Hiszpanii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

14

Komisja

2009/72/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 15 grudnia 2008 r. ustanawiająca Grupę Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych

15

2009/73/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 17 grudnia 2008 r. zmieniająca decyzję 2007/589/WE w zakresie włączenia wytycznych dotyczących monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji podtlenku azotu
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 8040)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 8040)

1

18

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

2009/74/WE

*

Decyzja Wspólnego Komitetu WE-Wyspy Owcze nr 1/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. zmieniająca decyzję nr 1/2001 ustanawiającą zasady wdrażania Protokołu w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniającego do Porozumienia między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a rządem Danii i rządem lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony

30

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do decyzji Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 57 z 1.3.2008) | 34 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do decyzji Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 57 z 1.3.2008)

34

| | | |
| --- | --- | --- |
| | * | Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |

*

Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

Nota do czytelnika

s3

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 82/2009

z dnia 27 stycznia 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | IL | 138,6 |
| JO | 78,3 |
| MA | 47,2 |
| TN | 134,4 |
| TR | 93,1 |
| ZZ | 98,3 |
| 0707 00 05 | JO | 167,2 |
| MA | 116,0 |
| TR | 162,2 |
| ZZ | 148,5 |
| 0709 90 70 | MA | 164,2 |
| TR | 168,5 |
| ZZ | 166,4 |
| 0709 90 80 | EG | 88,5 |
| ZZ | 88,5 |
| 0805 10 20 | EG | 48,4 |
| IL | 56,2 |
| MA | 63,5 |
| TN | 58,1 |
| TR | 62,0 |
| ZZ | 57,6 |
| 0805 20 10 | IL | 144,6 |
| MA | 83,3 |
| TR | 54,0 |
| ZZ | 94,0 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 74,9 |
| EG | 88,5 |
| IL | 78,8 |
| JM | 94,6 |
| PK | 76,2 |
| TR | 63,6 |
| ZZ | 79,4 |
| 0805 50 10 | EG | 48,1 |
| MA | 67,1 |
| TR | 63,9 |
| ZZ | 59,7 |
| 0808 10 80 | CA | 84,9 |
| CN | 64,8 |
| MK | 32,6 |
| US | 106,1 |
| ZZ | 72,1 |
| 0808 20 50 | CN | 49,8 |
| TR | 99,0 |
| US | 110,9 |
| ZA | 93,2 |
| ZZ | 88,2 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

138,6

JO

78,3

MA

47,2

TN

134,4

TR

93,1

ZZ

98,3

0707 00 05

JO

167,2

MA

116,0

TR

162,2

ZZ

148,5

0709 90 70

MA

164,2

TR

168,5

ZZ

166,4

0709 90 80

EG

88,5

ZZ

88,5

0805 10 20

EG

48,4

IL

56,2

MA

63,5

TN

58,1

TR

62,0

ZZ

57,6

0805 20 10

IL

144,6

MA

83,3

TR

54,0

ZZ

94,0

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

74,9

EG

88,5

IL

78,8

JM

94,6

PK

76,2

TR

63,6

ZZ

79,4

0805 50 10

EG

48,1

MA

67,1

TR

63,9

ZZ

59,7

0808 10 80

CA

84,9

CN

64,8

MK

32,6

US

106,1

ZZ

72,1

0808 20 50

CN

49,8

TR

99,0

US

110,9

ZA

93,2

ZZ

88,2

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/3 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 83/2009

z dnia 27 stycznia 2009 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 945/2008 na rok gospodarczy 2008/2009

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2008/2009 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 945/2008 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 50/2009 (4). |
| --- | --- |

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2008/2009 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 945/2008 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 50/2009 (4).

| (2) | Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot, |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2008/2009 rozporządzeniem (WE) nr 945/2008, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 28 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

2

(3)  Dz.U. L 258 z 26.9.2008, s. 56.

3

(4)  Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 15.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 28 stycznia 2009 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu |
| 1701 11 10 (1) | 24,73 | 3,93 |
| 1701 11 90 (1) | 24,73 | 9,17 |
| 1701 12 10 (1) | 24,73 | 3,74 |
| 1701 12 90 (1) | 24,73 | 8,74 |
| 1701 91 00 (2) | 28,57 | 10,95 |
| 1701 99 10 (2) | 28,57 | 6,43 |
| 1701 99 90 (2) | 28,57 | 6,43 |
| 1702 90 95 (3) | 0,29 | 0,36 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

24,73

3,93

1701 11 90 (1)

24,73

9,17

1701 12 10 (1)

24,73

3,74

1701 12 90 (1)

24,73

8,74

1701 91 00 (2)

28,57

10,95

1701 99 10 (2)

28,57

6,43

1701 99 90 (2)

28,57

6,43

1702 90 95 (3)

0,29

0,36

---

(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.

---

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/5 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/5

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 84/2009

z dnia 27 stycznia 2009 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1342/2003 ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 161 ust. 3 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1342/2003 (2) reguluje terminy wydawania pozwoleń na wywóz. Stanowi on, że w trybie normalnym termin wydania pozwolenia na wywóz produktów, dla których kwota refundacji została ustalona, w tym w wysokości zero, upływa w trzeci dzień roboczy po złożeniu wniosku. Termin ten może jednak okazać się zbyt odległy w przypadku, gdy wywóz produktów musi nastąpić niezwłocznie. W związku z powyższym należałoby umożliwić podmiotom znajdującym się w podobnej sytuacji, i które o to wystąpią, bezzwłoczne uzyskanie pozwolenia na wywóz, które byłoby wystawiane w dniu złożenia odnośnego wniosku, upraszczając w ten sposób formalności administracyjne. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1342/2003 (2) reguluje terminy wydawania pozwoleń na wywóz. Stanowi on, że w trybie normalnym termin wydania pozwolenia na wywóz produktów, dla których kwota refundacji została ustalona, w tym w wysokości zero, upływa w trzeci dzień roboczy po złożeniu wniosku. Termin ten może jednak okazać się zbyt odległy w przypadku, gdy wywóz produktów musi nastąpić niezwłocznie. W związku z powyższym należałoby umożliwić podmiotom znajdującym się w podobnej sytuacji, i które o to wystąpią, bezzwłoczne uzyskanie pozwolenia na wywóz, które byłoby wystawiane w dniu złożenia odnośnego wniosku, upraszczając w ten sposób formalności administracyjne.

| (2) | Należy jednocześnie dopilnować, aby skrócenie terminu wystawienia pozwolenia nie dawało w rezultacie przewagi podmiotom, których to dotyczy, nad pozostałymi, szczególnie w przypadku gdy podatek wywozowy ustalany jest w terminie trzech dni od daty złożenia wniosku. Należy zatem ustanowić, że wydanie pozwolenia na wywóz w dniu złożenia wniosku nie będzie równoznaczne z uzyskaniem prawa do refundacji oraz że w przypadku ustalania kwoty podatku przed przyjęciem zgłoszenia wywozowego wspomniany podatek będzie stosowany do odnośnych produktów. |
| --- | --- |

(2)

Należy jednocześnie dopilnować, aby skrócenie terminu wystawienia pozwolenia nie dawało w rezultacie przewagi podmiotom, których to dotyczy, nad pozostałymi, szczególnie w przypadku gdy podatek wywozowy ustalany jest w terminie trzech dni od daty złożenia wniosku. Należy zatem ustanowić, że wydanie pozwolenia na wywóz w dniu złożenia wniosku nie będzie równoznaczne z uzyskaniem prawa do refundacji oraz że w przypadku ustalania kwoty podatku przed przyjęciem zgłoszenia wywozowego wspomniany podatek będzie stosowany do odnośnych produktów.

| (3) | W takiej sytuacji należy również określić termin ważności takich pozwoleń oraz wymaganą kwotę zabezpieczenia. |
| --- | --- |

(3)

W takiej sytuacji należy również określić termin ważności takich pozwoleń oraz wymaganą kwotę zabezpieczenia.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1342/2003. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1342/2003.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1342/2003 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | artykuł 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku II część II pkt A rozporządzenia (WE) nr 376/2008, pozwolenia na wywóz są ważne sześćdziesiąt dni po ich wydaniu w rozumieniu art. 22 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, w przypadku gdy refundacja nie została ustalona – wcześniej lub w ogóle – lub gdy produkty te wywożone są bez refundacji, zgodnie z art. 8 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

1)

artykuł 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku II część II pkt A rozporządzenia (WE) nr 376/2008, pozwolenia na wywóz są ważne sześćdziesiąt dni po ich wydaniu w rozumieniu art. 22 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, w przypadku gdy refundacja nie została ustalona – wcześniej lub w ogóle – lub gdy produkty te wywożone są bez refundacji, zgodnie z art. 8 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | w art. 8 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
  „3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 pozwolenia na wywóz produktów o ustalonej refundacji wydawane są na wniosek podmiotu w dniu złożenia wniosku, pod warunkiem że wniosek zawiera informację o tym, że pozwolenie wydawane jest bez refundacji oraz, w przypadku gdy podatek wywozowy jest stosowany w chwili przyjęcia zgłoszenia wywozowego, ma on również zastosowanie do odnośnych produktów. W takich przypadkach na wniosku oraz na wydanym pozwoleniu na wywóz w polu 20 umieszcza się jeden z opisów wyszczególnionych w załączniku Ia.”; |
| --- | --- |

2)

w art. 8 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 pozwolenia na wywóz produktów o ustalonej refundacji wydawane są na wniosek podmiotu w dniu złożenia wniosku, pod warunkiem że wniosek zawiera informację o tym, że pozwolenie wydawane jest bez refundacji oraz, w przypadku gdy podatek wywozowy jest stosowany w chwili przyjęcia zgłoszenia wywozowego, ma on również zastosowanie do odnośnych produktów. W takich przypadkach na wniosku oraz na wydanym pozwoleniu na wywóz w polu 20 umieszcza się jeden z opisów wyszczególnionych w załączniku Ia.”;

| 3) | w art. 12 lit. c) dodaje się ppkt (iii) w brzmieniu:






  „(iii) | 3 EUR za tonę w odniesieniu do produktów, wobec których stosuje się art. 8 ust. 3.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 12 lit. c) dodaje się ppkt (iii) w brzmieniu:

„(iii)

3 EUR za tonę w odniesieniu do produktów, wobec których stosuje się art. 8 ust. 3.”;

| 4) | po załączniku I dodaje się tekst załącznika do niniejszego rozporządzenia jako załącznik Ia. |
| --- | --- |

4)

po załączniku I dodaje się tekst załącznika do niniejszego rozporządzenia jako załącznik Ia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 stycznia 2009 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 189 z 29.7.2003, s. 12.

2

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK Ia

OPISY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 8 UST. 3

| — | : | w języku bułgarskim | : | износ без възстановяване — приложими експортни такси — Регламент (ЕО) No 1342/2003, член 8, параграф 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — | : | w języku hiszpańskim | : | Exportación sin restitución — Gravámenes por exportación aplicables — Reglamento (CE) no 1342/2003, artículo 8, apartado 3 |
| — | : | w języku czeskim | : | Vývoz bez náhrady – platné vývozní poplatky – Nařízení (ES) č. 1342/2003, čl. 8 odst. 3 |
| — | : | w języku duńskim | : | Eksport uden restitution — Eksportafgifter gældende — Forordning (EF) nr. 1342/2003, artikel 8, stk. 3 |
| — | : | w języku niemieckim | : | Ausfuhr ohne Erstattung — Ausfuhrabgaben finden Anwendung — Verordnung (EG) Nr. 1342/2003, Artikel 8 Absatz 3 |
| — | : | w języku estońskim | : | Toetuseta eksport – kohaldatakse ekspordimakse – määruse (EÜ) nr 1342/2003 artikli 8 lõige 3 |
| — | : | w języku greckim | : | Εξαγωγή χωρίς επιστροφή — Επιβαλλόμενοι φόροι κατά την εξαγωγή — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1342/2003 άρθρο 8 παράγραφος 3 |
| — | : | w języku angielskim | : | Export without refund — Export taxes applicable — Regulation (EC) No 1342/2003, Article 8(3) |
| — | : | w języku francuskim | : | Exportation sans restitution — Taxes à l'exportation applicables — Règlement (CE) no 1342/2003, article 8, paragraphe 3 |
| — | : | w języku irlandzkim | : | Onnmhairiú gan aisíoc – cánacha onnmhairiúcháin infheidhme – Rialachán (CE) Uimh. 1342/2003, Airteagal 8, mír 3 |
| — | : | w języku włoskim | : | Esportazione senza restituzione — Tasse all’esportazione applicabili — Regolamento (CE) n. 1342/2003, articolo 8, paragrafo 3 |
| — | : | w języku łotewskim | : | Eksports bez kompensācijas – Piemērojamie izvedmuitas nodokļi – Regulas (EK) Nr. 1342/2003 8. panta 3. punkts |
| — | : | w języku litewskim | : | Eksportas be grąžinamosios išmokos – Eksportui taikytini mokesčiai – Reglamento (EB) Nr. 1342/2003 8 straipsnio 3 dalis |
| — | : | w języku węgierskim | : | Visszatérítés nélküli kivitel – Kiviteli vám alkalmazandó – Az 1342/2003/EK rendelet 8. cikkének (3) bekezdése |
| — | : | w języku maltańskim | : | Esportazzjoni bla rifużjoni — Taxxi tal-esportazzjoni applikabbli — L-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1342/2003 |
| — | : | w języku niderlandzkim | : | Uitvoer zonder restitutie — Uitvoerbelasting van toepassing — Verordening (EG) nr. 1342/2003, artikel 8, lid 3 |
| — | : | w języku polskim | : | Wywóz bez refundacji – Stosowane podatki wywozowe – art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003 |
| — | : | języku portugalskim | : | Exportação sem restituição — Imposições de exportação aplicáveis — Regulamento (CE) n.o 1342/2003, artigo 8.o, n.o 3 |
| — | : | w języku rumuńskim | : | Export fără restituire – Taxe la export aplicabile – Regulamentul (CE) nr. 1342/2003, articolul 8 alineatul (3) |
| — | : | w języku słowackim | : | Vývoz bez náhrady – Platné vývozné poplatky – Nariadenie (ES) č. 1342/2003 článok 8 ods. 3 |
| — | : | w języku słoweńskim | : | Izvoz brez nadomestila – Veljavne izvozne takse – Uredba (ES) št. 1342/2003, člen 8(3) |
| — | : | w języku szwedzkim | : | Export utan bidrag – Exportavgifter tillämpliga – Förordning (EG) nr 1342/2003, artikel 8.3 |
| — | : | w języku fińskim | : | Vienti ilman vientitukea – Sovellettavat vientiverot – Asetuksen (EY) N:o 1342/2003 8 artiklan 3 kohta” |

—

:

w języku bułgarskim

:

износ без възстановяване — приложими експортни такси — Регламент (ЕО) No 1342/2003, член 8, параграф 3

—

:

w języku hiszpańskim

:

Exportación sin restitución — Gravámenes por exportación aplicables — Reglamento (CE) no 1342/2003, artículo 8, apartado 3

—

:

w języku czeskim

:

Vývoz bez náhrady – platné vývozní poplatky – Nařízení (ES) č. 1342/2003, čl. 8 odst. 3

—

:

w języku duńskim

:

Eksport uden restitution — Eksportafgifter gældende — Forordning (EF) nr. 1342/2003, artikel 8, stk. 3

—

:

w języku niemieckim

:

Ausfuhr ohne Erstattung — Ausfuhrabgaben finden Anwendung — Verordnung (EG) Nr. 1342/2003, Artikel 8 Absatz 3

—

:

w języku estońskim

:

Toetuseta eksport – kohaldatakse ekspordimakse – määruse (EÜ) nr 1342/2003 artikli 8 lõige 3

—

:

w języku greckim

:

Εξαγωγή χωρίς επιστροφή — Επιβαλλόμενοι φόροι κατά την εξαγωγή — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1342/2003 άρθρο 8 παράγραφος 3

—

:

w języku angielskim

:

Export without refund — Export taxes applicable — Regulation (EC) No 1342/2003, Article 8(3)

—

:

w języku francuskim

:

Exportation sans restitution — Taxes à l'exportation applicables — Règlement (CE) no 1342/2003, article 8, paragraphe 3

—

:

w języku irlandzkim

:

Onnmhairiú gan aisíoc – cánacha onnmhairiúcháin infheidhme – Rialachán (CE) Uimh. 1342/2003, Airteagal 8, mír 3

—

:

w języku włoskim

:

Esportazione senza restituzione — Tasse all’esportazione applicabili — Regolamento (CE) n. 1342/2003, articolo 8, paragrafo 3

—

:

w języku łotewskim

:

Eksports bez kompensācijas – Piemērojamie izvedmuitas nodokļi – Regulas (EK) Nr. 1342/2003 8. panta 3. punkts

—

:

w języku litewskim

:

Eksportas be grąžinamosios išmokos – Eksportui taikytini mokesčiai – Reglamento (EB) Nr. 1342/2003 8 straipsnio 3 dalis

—

:

w języku węgierskim

:

Visszatérítés nélküli kivitel – Kiviteli vám alkalmazandó – Az 1342/2003/EK rendelet 8. cikkének (3) bekezdése

—

:

w języku maltańskim

:

Esportazzjoni bla rifużjoni — Taxxi tal-esportazzjoni applikabbli — L-Artikolu 8(3) tar-Regolament (KE) Nru 1342/2003

—

:

w języku niderlandzkim

:

Uitvoer zonder restitutie — Uitvoerbelasting van toepassing — Verordening (EG) nr. 1342/2003, artikel 8, lid 3

—

:

w języku polskim

:

Wywóz bez refundacji – Stosowane podatki wywozowe – art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1342/2003

—

:

języku portugalskim

:

Exportação sem restituição — Imposições de exportação aplicáveis — Regulamento (CE) n.o 1342/2003, artigo 8.o, n.o 3

—

:

w języku rumuńskim

:

Export fără restituire – Taxe la export aplicabile – Regulamentul (CE) nr. 1342/2003, articolul 8 alineatul (3)

—

:

w języku słowackim

:

Vývoz bez náhrady – Platné vývozné poplatky – Nariadenie (ES) č. 1342/2003 článok 8 ods. 3

—

:

w języku słoweńskim

:

Izvoz brez nadomestila – Veljavne izvozne takse – Uredba (ES) št. 1342/2003, člen 8(3)

—

:

w języku szwedzkim

:

Export utan bidrag – Exportavgifter tillämpliga – Förordning (EG) nr 1342/2003, artikel 8.3

—

:

w języku fińskim

:

Vienti ilman vientitukea – Sovellettavat vientiverot – Asetuksen (EY) N:o 1342/2003 8 artiklan 3 kohta”

---

REGULAMINY

Trybunał Sprawiedliwości

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/8 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/8

---

ZMIANA REGULAMINU TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI

TRYBUNAŁ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 223 akapit szósty,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, a w szczególności jego art. 139 akapit szósty,

zważywszy, że należy jednoznacznie uregulować liczbę tur głosowania, które można przeprowadzić celem wyboru prezesa Trybunału Sprawiedliwości oraz wyboru prezesów izb,

za zgodą Rady, udzieloną w dniu 27 listopada 2008 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ ZMIANĘ DO SWOJEGO REGULAMINU:

Artykuł 1

Do regulaminu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (1) wprowadza się następującą zmianę:

Artykuł 7 par. 3 regulaminu otrzymuje następujące brzmienie:

„Wybory określone w niniejszym artykule przeprowadza się w drodze tajnego głosowania. Wybrany zostaje sędzia, który uzyska ponad połowę głosów sędziów wchodzących w skład Trybunału. Jeżeli żaden sędzia nie uzyska takiej większości, przeprowadza się dalsze tury głosowania aż do uzyskania takiej większości”.

Artykuł 2

Niniejsza zmiana regulaminu, której tekstami autentycznymi są jej wersje językowe sporządzone w językach określonych w art. 29 par. 1 regulaminu, zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po jej opublikowaniu.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Przyjęto w Luksemburgu, dnia 13 stycznia 2009 r.

---

(1)  Dz.U. L 176 z 4.7.1991, s. 7.

1

---

Sąd Pierwszej Instancji

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/9 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/9

---

ZMIANA REGULAMINU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 224 akapit piąty,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, a w szczególności jego art. 140 akapit piąty,

uwzględniając art. 63 Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości,

za zgodą Trybunału Sprawiedliwości,

po zatwierdzeniu przez Radę w dniu 27 listopada 2008 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ ZMIANĘ DO SWOJEGO REGULAMINU:

Artykuł 1

Do regulaminu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 2 maja 1991 r. (Dz.U. L 136 z 30.5.1991, s. 1, ze sprostowaniem w Dz.U. L 317 z 19.11.1991, s. 34), zmienionego dnia 15 września 1994 r. (Dz.U. L 249 z 24.9.1994, s. 17), dnia 17 lutego 1995 r. (Dz.U. L 44 z 28.2.1995, s. 64), dnia 6 lipca 1995 r. (Dz.U. L 172 z 22.7.1995, s. 3), dnia 12 marca 1997 r. (Dz.U. L 103 z 19.4.1997, s. 6, ze sprostowaniem w Dz.U. L 351 z 23.12.1997, s. 72), dnia 17 maja 1999 r. (Dz.U. L 135 z 29.5.1999, s. 92), dnia 6 grudnia 2000 r. (Dz.U. L 322 z 19.12.2000, s. 4), dnia 21 maja 2003 r. (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, s. 22), dnia 19 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 132 z 29.4.2004, s. 3), dnia 21 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, s. 108), dnia 12 października 2005 r. (Dz.U. L 298 z 15.11.2005, s. 1), dnia 18 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 45) oraz dnia 12 czerwca 2008 r. (Dz.U. L 179 z 8.7.2008, s. 12), wprowadza się następującą zmianę:

Artykuł 7 par. 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„Wybory określone w niniejszym artykule przeprowadza się w drodze tajnego głosowania. Wybrany zostaje sędzia, który uzyska ponad połowę głosów sędziów wchodzących w skład Sądu. Jeżeli żaden sędzia nie uzyska takiej większości, przeprowadza się dalsze tury głosowania aż do uzyskania takiej większości”.

Artykuł 2

Niniejsza zmiana regulaminu, której tekstem autentycznym są jej wersje językowe sporządzone w językach określonych w art. 35 par. 1 regulaminu, zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po jej opublikowaniu.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 stycznia 2009 r.

E. COULON

Sekretarz

M. JAEGER

Prezes

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/10 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/10

---

ZMIANA REGULAMINU SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 225a akapit piąty,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140b akapit piąty,

uwzględniając Protokół w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, w szczególności jego załącznik I,

uwzględniając decyzję Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającą Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (1),

za zgodą Trybunału Sprawiedliwości,

po zatwierdzeniu przez Radę w dniu 27 listopada 2008 r.,

zważywszy, że należy jednoznacznie uregulować liczbę tur głosowania, które można przeprowadzić celem wyboru prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej oraz wyboru prezesów izb,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ ZMIANĘ SWOJEGO REGULAMINU:

Artykuł 1

Do regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (2) wprowadza się następującą zmianę:

Artykuł 6 ust. 3 regulaminu postępowania otrzymuje następujące brzmienie:

„Wybór, o którym mowa w niniejszym artykule, przeprowadza się w drodze tajnego głosowania. Wybrany zostaje sędzia, który uzyska ponad połowę głosów sędziów wchodzących w skład Sądu. Jeżeli żaden sędzia nie uzyska takiej większości, przeprowadza się dalsze tury głosowania aż do uzyskania takiej większości”.

Artykuł 2

Niniejsza zmiana regulaminu, której tekstami autentycznymi są jej wersje językowe sporządzone w językach określonych w art. 35 ust. 1 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich, mającym zastosowanie do Sądu zgodnie z art. 7 ust. 2 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości, zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po jej opublikowaniu.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 stycznia 2009 r.

---

(1)  Dz.U. L 333 z 9.11.2004, s. 7.

1

(2)  Dz.U. L 225 z 29.8.2007, s. 1.

2

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/11 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/11

---

DECYZJA RADY

z dnia 18 grudnia 2008 r.

w sprawie mianowania członków komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości

(2009/69/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości zmieniony decyzją Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającą Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (1), w szczególności art. 3 ust. 3 załącznika I do tego protokołu,

uwzględniając decyzję Rady 2005/49/WE, Euratom z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie zasad działania komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności pkt 3 załącznika do tej decyzji,

uwzględniając zalecenie prezesa Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 listopada 2008 r.,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości przewiduje utworzenie komitetu składającego się z siedmiu osobistości wybranych spośród byłych członków Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Pierwszej Instancji oraz prawników o uznanej kompetencji. Zgodnie z tym ustępem, o mianowaniu członków komitetu decyduje Rada stanowiąca większością kwalifikowaną na zalecenie prezesa Trybunału Sprawiedliwości. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości przewiduje utworzenie komitetu składającego się z siedmiu osobistości wybranych spośród byłych członków Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Pierwszej Instancji oraz prawników o uznanej kompetencji. Zgodnie z tym ustępem, o mianowaniu członków komitetu decyduje Rada stanowiąca większością kwalifikowaną na zalecenie prezesa Trybunału Sprawiedliwości.

| (2) | Ponadto pkt 3 załącznika do decyzji 2005/49/WE Euratom stanowi, że Rada mianuje przewodniczącego tego komitetu. |
| --- | --- |

(2)

Ponadto pkt 3 załącznika do decyzji 2005/49/WE Euratom stanowi, że Rada mianuje przewodniczącego tego komitetu.

| (3) | Należy zastosować te przepisy, |
| --- | --- |

(3)

Należy zastosować te przepisy,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Członkami komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości, na okres czterech lat, począwszy od dnia 10 listopada 2008 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

| | pan Günter HIRSCH, przewodniczący |
| --- | --- |

pan Günter HIRSCH, przewodniczący

| | pan Rafael GARCÍA-VALDECASAS Y FERNÁNDEZ |
| --- | --- |

pan Rafael GARCÍA-VALDECASAS Y FERNÁNDEZ

| | pani Csilla KOLLONAY LEHOCZKY |
| --- | --- |

pani Csilla KOLLONAY LEHOCZKY

| | pani Fidelma O'KELLY MACKEN |
| --- | --- |

pani Fidelma O'KELLY MACKEN

| | pan Romain SCHINTGEN |
| --- | --- |

pan Romain SCHINTGEN

| | pani Kateřina ŠIMÁČKOVÁ |
| --- | --- |

pani Kateřina ŠIMÁČKOVÁ

| | pan Georges VANDERSANDEN. |
| --- | --- |

pan Georges VANDERSANDEN.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2008 r.

W imieniu Rady

M. BARNIER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 333 z 9.11.2004, s. 7.

1

(2)  Dz.U. L 21 z 25.1.2005, s. 13.

2

---

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/13 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/13

---

DECYZJA RADY

z dnia 19 stycznia 2009 r.

w sprawie mianowania dwóch członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Niemiec

(2009/70/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,

uwzględniając decyzję Rady 2006/524/WE, Euratom z dnia 11 lipca 2006 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Republiki Czeskiej, Niemiec, Estonii, Hiszpanii, Francji, Włoch, Łotwy, Litwy, Luksemburga, Węgier, Malty, Austrii, Słowenii i Słowacji (1),

uwzględniając propozycję rządu Niemiec,

uwzględniając opinię Komisji,

mając na uwadze, że w związku ze śmiercią Karin ALLEWELDT oraz rezygnacją Amelie BUNTENBACH zwolniły się dwa stanowiska członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Pani Gabriela BISCHOFF, Bereichsleiterin Europapolitik im DGB, oraz pani Michaela ROSENBERGER, Vorstandsmitglied Gewerkschaft Nahrung-Genuss-Gaststätten, zostają niniejszym mianowane członkami Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2010 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 stycznia 2009 r.

W imieniu Rady

P. GANDALOVIČ

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 207 z 28.7.2006, s. 30.

1

---

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/14 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/14

---

DECYZJA RADY

z dnia 19 stycznia 2009 r.

dotycząca mianowania członka z Hiszpanii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

(2009/71/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,

uwzględniając decyzję 2006/524/WE, Euratom z dnia 11 lipca 2006 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Republiki Czeskiej, Niemiec, Estonii, Hiszpanii, Francji, Włoch, Łotwy, Litwy, Luksemburga, Węgier, Malty, Austrii, Słowenii i Słowacji (1),

uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Hiszpanii,

uwzględniając opinię Komisji,

a także mając na uwadze, że stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją pana Francisca CEBALLA HERRERA,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Pan Carlos TRÍAS PINTÓ, Asociación General de Consumidores (ASGECO), zostaje mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres bieżącej kadencji, to jest do dnia 20 września 2010 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 stycznia 2009 r.

W imieniu Rady

P. GANDALOVIČ

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 207 z 28.7.2006, s. 30.

1

---

Komisja

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/15

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 15 grudnia 2008 r.

ustanawiająca Grupę Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych

(2009/72/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Jednym z głównych celów Wspólnoty jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, którego zasadniczą częścią są systemy płatnicze. W kontekście szybko wprowadzanych innowacji i postępu technologicznego, ważne jest, aby rynek wewnętrzny posiadał stabilny, przyjazny dla użytkownika, wydajny oraz bezpieczny system płatniczy, z którego skorzystają zarówno dostawcy usług, jak i użytkownicy. |
| --- | --- |

(1)

Jednym z głównych celów Wspólnoty jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, którego zasadniczą częścią są systemy płatnicze. W kontekście szybko wprowadzanych innowacji i postępu technologicznego, ważne jest, aby rynek wewnętrzny posiadał stabilny, przyjazny dla użytkownika, wydajny oraz bezpieczny system płatniczy, z którego skorzystają zarówno dostawcy usług, jak i użytkownicy.

| (2) | Zgodnie z zasadami lepszego uregulowania prawnego, Komisja przywiązuje dużą wagę do właściwej współpracy z zainteresowanymi stronami, w szczególności z dostawcami usług płatniczych oraz ich użytkownikami w celu rozwinięcia polityki w zakresie systemów płatniczych. W tym celu Komisja może uznać za konieczne zwrócenie się do specjalistów z organu doradczego z wnioskiem o dokonanie ekspertyzy. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z zasadami lepszego uregulowania prawnego, Komisja przywiązuje dużą wagę do właściwej współpracy z zainteresowanymi stronami, w szczególności z dostawcami usług płatniczych oraz ich użytkownikami w celu rozwinięcia polityki w zakresie systemów płatniczych. W tym celu Komisja może uznać za konieczne zwrócenie się do specjalistów z organu doradczego z wnioskiem o dokonanie ekspertyzy.

| (3) | W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie systemów płatniczych i zdefiniowanie jej zadań oraz struktury. |
| --- | --- |

(3)

W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie systemów płatniczych i zdefiniowanie jej zadań oraz struktury.

| (4) | Zgodnie z deklaracją w Białej księdze w sprawie polityki w zakresie usług finansowych na lata 2005–2010 Komisja przywiązuje dużą wagę do zapewnienia proporcjonalnej reprezentacji użytkowników. W związku z tym zadaniem grupy powinno być wsparcie Komisji w celu zapewnienia właściwej reprezentacji zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z deklaracją w Białej księdze w sprawie polityki w zakresie usług finansowych na lata 2005–2010 Komisja przywiązuje dużą wagę do zapewnienia proporcjonalnej reprezentacji użytkowników. W związku z tym zadaniem grupy powinno być wsparcie Komisji w celu zapewnienia właściwej reprezentacji zainteresowanych stron.

| (5) | W skład grupy powinny wchodzić osoby posiadające niezbędną wiedzę w dziedzinie systemów płatniczych. Skład grupy powinien jednakże być ograniczony do prywatnych osób zainteresowanych, ponieważ administracja publiczna oraz banki centralne posiadają własne organy doradcze w dziedzinie systemów płatniczych. |
| --- | --- |

(5)

W skład grupy powinny wchodzić osoby posiadające niezbędną wiedzę w dziedzinie systemów płatniczych. Skład grupy powinien jednakże być ograniczony do prywatnych osób zainteresowanych, ponieważ administracja publiczna oraz banki centralne posiadają własne organy doradcze w dziedzinie systemów płatniczych.

| (6) | Grupa powinna także wspierać Komisję w przygotowaniu i realizacji polityki w zakresie systemów płatniczych. |
| --- | --- |

(6)

Grupa powinna także wspierać Komisję w przygotowaniu i realizacji polityki w zakresie systemów płatniczych.

| (7) | Bez uszczerbku dla zasad dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (1) (regulamin wewnętrzny Komisji), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków nowej grupy. |
| --- | --- |

(7)

Bez uszczerbku dla zasad dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (1) (regulamin wewnętrzny Komisji), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków nowej grupy.

| (8) | Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2), |
| --- | --- |

(8)

Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Grupa Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych

Niniejszym ustanowiona zostaje Grupa Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych zwana dalej „grupą”.

Artykuł 2

Zadania

Zadaniem grupy jest:

| a) | wspieranie Komisji w przygotowywaniu aktów prawnych i inicjatyw politycznych w zakresie systemów płatniczych, w tym w kwestiach zapobiegania nadużyciom związanym z sektorem płatniczym oraz jego użytkownikami; |
| --- | --- |

a)

wspieranie Komisji w przygotowywaniu aktów prawnych i inicjatyw politycznych w zakresie systemów płatniczych, w tym w kwestiach zapobiegania nadużyciom związanym z sektorem płatniczym oraz jego użytkownikami;

| b) | dostarczanie informacji związanych z praktyczną realizacją tej polityki; |
| --- | --- |

b)

dostarczanie informacji związanych z praktyczną realizacją tej polityki;

| c) | zapewnianie wymiany opinii na temat aktualnie najlepszych praktyk oraz monitoringu kwestii mogących wzbudzać obawy na rynku. |
| --- | --- |

c)

zapewnianie wymiany opinii na temat aktualnie najlepszych praktyk oraz monitoringu kwestii mogących wzbudzać obawy na rynku.

Artykuł 3

Konsultacje

Komisja może dokonywać konsultacji z grupą w każdej kwestii związanej z systemami płatniczymi, w tym w kwestii zapobiegania nadużyciom związanym z sektorem płatniczym oraz jego użytkownikami.

Artykuł 4

Skład i powoływanie

1.   W skład grupy wchodzi nie więcej niż 50 członków.

2.   Po zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania, Komisja wyznacza członków grupy spośród ekspertów w dziedzinie, o której mowa w art. 2, wywodzących się z:

| a) | przedstawicieli sektora płatniczego, w tym przedsiębiorstw i stowarzyszeń; |
| --- | --- |

a)

przedstawicieli sektora płatniczego, w tym przedsiębiorstw i stowarzyszeń;

| b) | przedstawicieli użytkowników sektora płatniczego, w tym przedsiębiorstw i stowarzyszeń; |
| --- | --- |

b)

przedstawicieli użytkowników sektora płatniczego, w tym przedsiębiorstw i stowarzyszeń;

| c) | przedstawicieli organów prywatnych blisko związanych z kwestiami zapobiegania nadużyciom w sektorze płatności; |
| --- | --- |

c)

przedstawicieli organów prywatnych blisko związanych z kwestiami zapobiegania nadużyciom w sektorze płatności;

| d) | środowisk naukowych lub osób fizycznych z uznaną wiedzą specjalistyczną w dziedzinie określonej w art. 2. |
| --- | --- |

d)

środowisk naukowych lub osób fizycznych z uznaną wiedzą specjalistyczną w dziedzinie określonej w art. 2.

3.   Podmioty, o których mowa w ust. 2, wyrażają swoje zainteresowanie uczestnictwem w pracach grupy na piśmie.

4.   Komisja ocenia kwalifikacje poszczególnych ekspertów na podstawie następujących kryteriów:

| a) | odpowiednio wykazana wiedza i kompetencje w dziedzinie, której dotyczy mandat grupy; |
| --- | --- |

a)

odpowiednio wykazana wiedza i kompetencje w dziedzinie, której dotyczy mandat grupy;

| b) | niedawno zdobyta praktyczna wiedza lub doświadczenie zawodowe; |
| --- | --- |

b)

niedawno zdobyta praktyczna wiedza lub doświadczenie zawodowe;

| c) | znajomość języka zwyczajowo używanego w dziedzinie finansów, na poziomie umożliwiającym udział w dyskusjach i sporządzanie projektów sprawozdań w tym języku. |
| --- | --- |

c)

znajomość języka zwyczajowo używanego w dziedzinie finansów, na poziomie umożliwiającym udział w dyskusjach i sporządzanie projektów sprawozdań w tym języku.

Do zaproszenia do wyrażenia zainteresowania dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie powyższych warunków przez zgłoszonego eksperta.

5.   Komisja dokonuje wyboru członków grupy, uwzględniając konieczność zapewnienia reprezentacji interesów wszystkich zainteresowanych. Ponadto Komisja stara się zapewnić proporcjonalną reprezentację użytkowników, szeroką reprezentację geograficzną i zrównoważony z punktu widzenia płci skład w oparciu o otrzymane zgłoszenia.

6.   Zgłoszeni eksperci, którzy zostali uznani za odpowiednich kandydatów, ale nie zostali powołani, mogą zostać umieszczeni na liście rezerwowej, z której Komisja może korzystać w razie konieczności zastąpienia innego członka grupy.

7.   Obowiązują następujące zasady:

| a) | członkowie zaproponowani przez sektor płatniczy, użytkowników lub organy prywatne zaangażowane w zapobieganie nadużyciom w sektorze są mianowani jako strony zainteresowane; |
| --- | --- |

a)

członkowie zaproponowani przez sektor płatniczy, użytkowników lub organy prywatne zaangażowane w zapobieganie nadużyciom w sektorze są mianowani jako strony zainteresowane;

| b) | członkowie wywodzący się ze środowisk naukowych lub mający uznane kwalifikacje powoływani są osobiście; |
| --- | --- |

b)

członkowie wywodzący się ze środowisk naukowych lub mający uznane kwalifikacje powoływani są osobiście;

| c) | mandat członków grupy rozpoczyna się wraz z pierwszym posiedzeniem grupy; członkowie pełnią swoje funkcje do chwili ich zastąpienia lub do wygaśnięcia kadencji; |
| --- | --- |

c)

mandat członków grupy rozpoczyna się wraz z pierwszym posiedzeniem grupy; członkowie pełnią swoje funkcje do chwili ich zastąpienia lub do wygaśnięcia kadencji;

| d) | członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub naruszą warunki określone w niniejszym artykule lub w art. 287 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji; |
| --- | --- |

d)

członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub naruszą warunki określone w niniejszym artykule lub w art. 287 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji;

| e) | członkowie powołani osobiście składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności; |
| --- | --- |

e)

członkowie powołani osobiście składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności;

| f) | nazwiska członków są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji Europejskiej oraz na stronach internetowych Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego i Usług. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001. |
| --- | --- |

f)

nazwiska członków są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji Europejskiej oraz na stronach internetowych Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego i Usług. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

Artykuł 5

Prace grupy

1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji.

2.   W celu analizy kwestii szczegółowych, wchodzących w zakres obowiązków ustalony przez grupę, i za zgodą Komisji, mogą zostać ustanowione podgrupy; po wypełnieniu swoich zadań podgrupy są rozwiązywane.

3.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić ekspertów i obserwatorów posiadających specjalistyczną wiedzę fachową do udziału w pracach grupy i podgrup.

4.   Informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach grupy lub podgrupy nie mogą zostać ujawnione, jeśli Komisja stwierdzi, że dotyczą one kwestii poufnych.

5.   Grupa i podgrupy zwykle odbywają posiedzenia w budynkach Komisji, w formie oraz według harmonogramu ustalonego przez Komisję. Sekretariat grupy prowadzony jest przez Komisję. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć zainteresowani tematem jej prac urzędnicy Komisji.

6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego przyjętego przez Komisję.

7.   Komisja może publikować w Internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, wszelkie streszczenia, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze grupy.

Artykuł 6

Koszty posiedzeń

1.   Koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów są refundowane przez Komisję zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.

2.   Członkowie, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za swoje usługi.

3.   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Charlie McCREEVY

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

2

---

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/18 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/18

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 17 grudnia 2008 r.

zmieniająca decyzję 2007/589/WE w zakresie włączenia wytycznych dotyczących monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji podtlenku azotu

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 8040)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2009/73/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 14 ust. 1 i art. 24 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Kompletne, spójne, przejrzyste i dokładne zasady monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji podtlenku azotu (N2O), zgodne z wytycznymi określonymi w niniejszej decyzji, są niezbędne do właściwego działania systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (ETS UE) ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE, w odniesieniu do emisji N2O z instalacji objętych ETS UE zgodnie z art. 24 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

Kompletne, spójne, przejrzyste i dokładne zasady monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji podtlenku azotu (N2O), zgodne z wytycznymi określonymi w niniejszej decyzji, są niezbędne do właściwego działania systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (ETS UE) ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE, w odniesieniu do emisji N2O z instalacji objętych ETS UE zgodnie z art. 24 tej dyrektywy.

| (2) | Wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości określone w decyzji Komisji 2007/589/WE z dnia 18 lipca 2007 r. ustanawiającej wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE (2) nie obejmują emisji N2O. |
| --- | --- |

(2)

Wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości określone w decyzji Komisji 2007/589/WE z dnia 18 lipca 2007 r. ustanawiającej wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE (2) nie obejmują emisji N2O.

| (3) | Niderlandy złożyły wniosek o włączenie emisji N2O z zakładów produkcji kwasu azotowego do ETS UE na lata 2008–2012. |
| --- | --- |

(3)

Niderlandy złożyły wniosek o włączenie emisji N2O z zakładów produkcji kwasu azotowego do ETS UE na lata 2008–2012.

| (4) | Należy zatem dodać szczegółowe wytyczne dotyczące określania emisji N2O za pomocą systemów ciągłych pomiarów wielkości emisji. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem dodać szczegółowe wytyczne dotyczące określania emisji N2O za pomocą systemów ciągłych pomiarów wielkości emisji.

| (5) | Należy uznać, że współczynnik ocieplenia globalnego 1 tony emisji N2O w latach 2008–2012 odpowiadałby wpływowi emisji 310 ton dwutlenku węgla, zgodnie z drugim sprawozdaniem z oceny Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (wartość WOG IPCC z 1995 r.). Należy stosować tę wartość w celu zapewnienia absolutnej zgodności między sprawozdaniami dotyczącymi poszczególnych instalacji i państw członkowskich zawierającymi krajowe dane statystyczne na temat emisji, składanymi na mocy Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) oraz protokołu z Kioto. |
| --- | --- |

(5)

Należy uznać, że współczynnik ocieplenia globalnego 1 tony emisji N2O w latach 2008–2012 odpowiadałby wpływowi emisji 310 ton dwutlenku węgla, zgodnie z drugim sprawozdaniem z oceny Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (wartość WOG IPCC z 1995 r.). Należy stosować tę wartość w celu zapewnienia absolutnej zgodności między sprawozdaniami dotyczącymi poszczególnych instalacji i państw członkowskich zawierającymi krajowe dane statystyczne na temat emisji, składanymi na mocy Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) oraz protokołu z Kioto.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/589/WE. |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/589/WE.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany w decyzji 2007/589/WE

W decyzji 2007/589/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych z kategorii działań wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE oraz kategorii działań włączonych zgodnie z art. 24 ust. 1 tej dyrektywy zawarte są w załącznikach do niniejszej decyzji.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych z kategorii działań wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE oraz kategorii działań włączonych zgodnie z art. 24 ust. 1 tej dyrektywy zawarte są w załącznikach do niniejszej decyzji.”;

| 2) | w spisie załączników dodaje się następującą pozycję:






  „Załącznik XIII: | Wytyczne szczegółowe dotyczące określania emisji podtlenku azotu (N2O) z produkcji kwasu azotowego, kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego”; |
| --- | --- | --- |

2)

w spisie załączników dodaje się następującą pozycję:

„Załącznik XIII:

| 3) | w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z częścią A załącznika do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

3)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z częścią A załącznika do niniejszej decyzji;

| 4) | dodaje się załącznik XIII zgodnie z częścią B załącznika do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

4)

dodaje się załącznik XIII zgodnie z częścią B załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Zastosowanie

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.

Artykuł 3

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

1

(2)  Dz.U. L 229 z 31.8.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

| A. | W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:






  1) | w sekcji 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | część wstępna otrzymuje brzmienie:
  „Do celów niniejszego załącznika oraz załączników II do XIII stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2003/87/WE.”; |
| --- | --- | --- | --- |

A.

W załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

1)

w sekcji 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

część wstępna otrzymuje brzmienie:

„Do celów niniejszego załącznika oraz załączników II do XIII stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2003/87/WE.”;

| b) | w ust. 1 lit. g) otrzymuje brzmienie:






  „g) | »poziom dokładności« oznacza konkretny element metodyki służący do określania danych na temat kategorii działalności, rocznych emisji, średnich rocznych emisji na godzinę i współczynników utleniania lub konwersji;”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 1 lit. g) otrzymuje brzmienie:

„g)

»poziom dokładności« oznacza konkretny element metodyki służący do określania danych na temat kategorii działalności, rocznych emisji, średnich rocznych emisji na godzinę i współczynników utleniania lub konwersji;”;

| 2) | w sekcji 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Kompletność. Działania w zakresie monitorowania i sprawozdawczości na temat danej instalacji obejmują wszystkie emisje pochodzące z procesów technologicznych oraz procesów spalania, ze wszystkich źródeł emisji i strumieni materiałów wsadowych należących do kategorii działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE oraz innych stosownych kategorii działalności włączonych zgodnie z art. 24 dyrektywy, oraz wszystkie gazy cieplarniane określone w odniesieniu do tych kategorii, przy jednoczesnym unikaniu podwójnego liczenia.”; |
| --- | --- |

2)

w sekcji 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Kompletność. Działania w zakresie monitorowania i sprawozdawczości na temat danej instalacji obejmują wszystkie emisje pochodzące z procesów technologicznych oraz procesów spalania, ze wszystkich źródeł emisji i strumieni materiałów wsadowych należących do kategorii działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE oraz innych stosownych kategorii działalności włączonych zgodnie z art. 24 dyrektywy, oraz wszystkie gazy cieplarniane określone w odniesieniu do tych kategorii, przy jednoczesnym unikaniu podwójnego liczenia.”;

| 3) | w sekcji 4.3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | litera g) otrzymuje brzmienie:






  „g) | dowody wykazujące zgodność z progami niepewności dla danych dotyczących działalności oraz innych parametrów (w stosownych przypadkach) dla poziomów dokładności zastosowanych dla każdego ze strumieni materiałów wsadowych i/lub źródła emisji;”; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

w sekcji 4.3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

litera g) otrzymuje brzmienie:

„g)

dowody wykazujące zgodność z progami niepewności dla danych dotyczących działalności oraz innych parametrów (w stosownych przypadkach) dla poziomów dokładności zastosowanych dla każdego ze strumieni materiałów wsadowych i/lub źródła emisji;”;

| b) | litera m) otrzymuje brzmienie:






  „m) | opis procedur pozyskiwania danych i ich obróbki, oraz działań kontrolnych, jak również opis tych działań (patrz: sekcja 10.1–10.3 oraz sekcja 8 załącznika XIII);”; |
| --- | --- | --- |

b)

litera m) otrzymuje brzmienie:

„m)

opis procedur pozyskiwania danych i ich obróbki, oraz działań kontrolnych, jak również opis tych działań (patrz: sekcja 10.1–10.3 oraz sekcja 8 załącznika XIII);”;

| 4) | w sekcji 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w sekcji 6.1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Jak przedstawiono w sekcji 4.2, wielkość emisji gazu cieplarnianego może być określona przy użyciu metody opartej na pomiarach z wykorzystaniem systemów ciągłych pomiarów emisji (CEMS) ze wszystkich lub z wybranych źródeł emisji, przy czym stosuje się do tego celu znormalizowane lub przyjęte metody, pod warunkiem uzyskania przez operatora instalacji, przed rozpoczęciem danego okresu sprawozdawczego, zatwierdzenia ze strony właściwych organów stwierdzającego, że stosowanie metody CEMS umożliwia osiągnięcie większej dokładności niż obliczenie wielkości emisji przy użyciu najwyższych poziomów dokładności. Konkretne rozwiązania w zakresie metod opartych na pomiarach przedstawiono w załączniku XII i XIII. Państwa członkowskie zobowiązane są notyfikować Komisji instalacje stosujące CEMS jako część swojego systemu monitorowania, zgodnie z art. 21 dyrektywy 2003/87/WE.”; |
| --- | --- | --- |

4)

w sekcji 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w sekcji 6.1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Jak przedstawiono w sekcji 4.2, wielkość emisji gazu cieplarnianego może być określona przy użyciu metody opartej na pomiarach z wykorzystaniem systemów ciągłych pomiarów emisji (CEMS) ze wszystkich lub z wybranych źródeł emisji, przy czym stosuje się do tego celu znormalizowane lub przyjęte metody, pod warunkiem uzyskania przez operatora instalacji, przed rozpoczęciem danego okresu sprawozdawczego, zatwierdzenia ze strony właściwych organów stwierdzającego, że stosowanie metody CEMS umożliwia osiągnięcie większej dokładności niż obliczenie wielkości emisji przy użyciu najwyższych poziomów dokładności. Konkretne rozwiązania w zakresie metod opartych na pomiarach przedstawiono w załączniku XII i XIII. Państwa członkowskie zobowiązane są notyfikować Komisji instalacje stosujące CEMS jako część swojego systemu monitorowania, zgodnie z art. 21 dyrektywy 2003/87/WE.”;

| b) | w sekcji 6.2 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Dla każdego źródła emisji wymienionego w zezwoleniu na emisję gazów cieplarnianych, dla którego odnośne emisje gazów cieplarnianych ustalane są z zastosowaniem CEMS, operator instalacji stosuje najwyższy poziom dokładności zgodny z załącznikiem XII i XIII.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w sekcji 6.2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Dla każdego źródła emisji wymienionego w zezwoleniu na emisję gazów cieplarnianych, dla którego odnośne emisje gazów cieplarnianych ustalane są z zastosowaniem CEMS, operator instalacji stosuje najwyższy poziom dokładności zgodny z załącznikiem XII i XIII.”;

| (ii) | akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „W odniesieniu do okresów sprawozdawczych 2008–2012 należy zastosować co najmniej poziom dokładności 2, wskazany w załączniku XII dla emisji CO2, oraz minimalne poziomy dokładności wskazane w załączniku XIII dla emisji N2O, chyba że nie jest to technicznie wykonalne.”; |
| --- | --- |

(ii)

akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„W odniesieniu do okresów sprawozdawczych 2008–2012 należy zastosować co najmniej poziom dokładności 2, wskazany w załączniku XII dla emisji CO2, oraz minimalne poziomy dokładności wskazane w załączniku XIII dla emisji N2O, chyba że nie jest to technicznie wykonalne.”;

| c) | w sekcji 6.3 wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | litera a) otrzymuje brzmienie:
  „a)   Tempo zbierania prób danych
  Średnie godzinowe (prawidłowy godzinowy zbiór danych) oblicza się dla wszystkich elementów ustalania emisji (w stosownych przypadkach) – jak przedstawiono w załączniku XII i XIII – przez wykorzystanie wszystkich punktów danych dostępnych dla tej konkretnej godziny. W przypadku sprzętu, który nie był kontrolowany lub który pozostawał niesprawny przez część tej godziny, średnią godzinową oblicza się proporcjonalnie do pozostałych punktów danych dla tej konkretnej godziny. W przypadku gdy nie ma możliwości obliczenia prawidłowego godzinowego zbioru danych dla elementu ustalenia emisji z uwagi na fakt, że dostępnych jest mniej niż 50 % maksymalnej liczby godzinowych punktów danych, godzina taka jest stracona. W każdym przypadku, gdy obliczenie prawidłowego godzinowego zbioru danych jest niemożliwe, oblicza się wartości zastępcze zgodnie z postanowieniami niniejszej sekcji.”; |
| --- | --- | --- |

c)

w sekcji 6.3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

litera a) otrzymuje brzmienie:

„a)   Tempo zbierania prób danych

Średnie godzinowe (prawidłowy godzinowy zbiór danych) oblicza się dla wszystkich elementów ustalania emisji (w stosownych przypadkach) – jak przedstawiono w załączniku XII i XIII – przez wykorzystanie wszystkich punktów danych dostępnych dla tej konkretnej godziny. W przypadku sprzętu, który nie był kontrolowany lub który pozostawał niesprawny przez część tej godziny, średnią godzinową oblicza się proporcjonalnie do pozostałych punktów danych dla tej konkretnej godziny. W przypadku gdy nie ma możliwości obliczenia prawidłowego godzinowego zbioru danych dla elementu ustalenia emisji z uwagi na fakt, że dostępnych jest mniej niż 50 % maksymalnej liczby godzinowych punktów danych, godzina taka jest stracona. W każdym przypadku, gdy obliczenie prawidłowego godzinowego zbioru danych jest niemożliwe, oblicza się wartości zastępcze zgodnie z postanowieniami niniejszej sekcji.”;

| (ii) | część wstępna akapitu pierwszego w lit. c) otrzymuje brzmienie:
  „Równolegle z ustalaniem emisji metodami opartymi na pomiarach zgodnie z załącznikiem XII i XIII roczne emisje każdego z gazów cieplarnianych określa się przez obliczenia oparte na jednym z poniższych rozwiązań:”; |
| --- | --- |

(ii)

część wstępna akapitu pierwszego w lit. c) otrzymuje brzmienie:

„Równolegle z ustalaniem emisji metodami opartymi na pomiarach zgodnie z załącznikiem XII i XIII roczne emisje każdego z gazów cieplarnianych określa się przez obliczenia oparte na jednym z poniższych rozwiązań:”;

| (iii) | litera c) akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
  „W przypadku gdy porównanie z wynikami metody obliczeniowej wskazuje wyraźnie na nieprawidłowości w wynikach pomiarów, operator instalacji stosuje wartości zastępcze, jak opisano w niniejszej sekcji (z wyłączeniem monitorowania zgodnie z załącznikiem XIII).”; |
| --- | --- |

(iii)

litera c) akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy porównanie z wynikami metody obliczeniowej wskazuje wyraźnie na nieprawidłowości w wynikach pomiarów, operator instalacji stosuje wartości zastępcze, jak opisano w niniejszej sekcji (z wyłączeniem monitorowania zgodnie z załącznikiem XIII).”;

| 5) | w sekcji 7.2 część wstępna akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:
  „Zgodnie z informacjami przedstawionymi w sekcji 4.2 operator instalacji może uzasadnić wykorzystanie metody pomiarowej, jeżeli prowadzi ona do wiarygodnych wyników o niższym poziomie niepewności niż odpowiednia metoda obliczeniowa (patrz: sekcja 4.2) lub jeżeli ma obowiązek zastosowania metody pomiarowej zgodnie z załącznikiem XIII. W celu dostarczenia takiego uzasadnienia właściwym organom operator instalacji zgłasza ilościowe wyniki poszerzonej analizy niepewności, uwzględniającej następujące źródła niepewności, z uwzględnieniem EN 14181:”; |
| --- | --- |

5)

w sekcji 7.2 część wstępna akapitu pierwszego otrzymuje brzmienie:

„Zgodnie z informacjami przedstawionymi w sekcji 4.2 operator instalacji może uzasadnić wykorzystanie metody pomiarowej, jeżeli prowadzi ona do wiarygodnych wyników o niższym poziomie niepewności niż odpowiednia metoda obliczeniowa (patrz: sekcja 4.2) lub jeżeli ma obowiązek zastosowania metody pomiarowej zgodnie z załącznikiem XIII. W celu dostarczenia takiego uzasadnienia właściwym organom operator instalacji zgłasza ilościowe wyniki poszerzonej analizy niepewności, uwzględniającej następujące źródła niepewności, z uwzględnieniem EN 14181:”;

| 6) | w sekcji 8 akapit dziesiąty otrzymuje brzmienie:
  „Dane dotyczące wielkości emisji przedstawia się w tonach CO2 lub CO2(e) po zaokrągleniu do pełnej tony (na przykład 1 245 978 ton). Zarówno na potrzeby obliczeń emisji, jak i sprawozdawczości dane dotyczące działalności, wskaźniki emisji oraz współczynniki utleniania lub konwersji zaokrągla się do cyfr znaczących.”; |
| --- | --- |

6)

w sekcji 8 akapit dziesiąty otrzymuje brzmienie:

„Dane dotyczące wielkości emisji przedstawia się w tonach CO2 lub CO2(e) po zaokrągleniu do pełnej tony (na przykład 1 245 978 ton). Zarówno na potrzeby obliczeń emisji, jak i sprawozdawczości dane dotyczące działalności, wskaźniki emisji oraz współczynniki utleniania lub konwersji zaokrągla się do cyfr znaczących.”;

| 7) | w sekcji 13.5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | nagłówek otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- | --- |

7)

w sekcji 13.5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

nagłówek otrzymuje brzmienie:

| b) | sekcja 13.5.1 otrzymuje brzmienie:
  „13.5.1.   KORZYSTANIE Z AKREDYTOWANYCH LABORATORIÓW
  Laboratorium (łącznie z innymi dostawcami usług) wykorzystywane do określania wskaźnika emisji, wartości opałowej, współczynnika utleniania, zawartości węgla, frakcji biomasy i danych dotyczących składu lub przeprowadzające kalibracje oraz inne stosowne oceny sprzętu dla CEMS powinno być akredytowane zgodnie z normą EN ISO 17025:2005 (»Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących«).”; |
| --- | --- |

b)

sekcja 13.5.1 otrzymuje brzmienie:

„13.5.1.   KORZYSTANIE Z AKREDYTOWANYCH LABORATORIÓW

Laboratorium (łącznie z innymi dostawcami usług) wykorzystywane do określania wskaźnika emisji, wartości opałowej, współczynnika utleniania, zawartości węgla, frakcji biomasy i danych dotyczących składu lub przeprowadzające kalibracje oraz inne stosowne oceny sprzętu dla CEMS powinno być akredytowane zgodnie z normą EN ISO 17025:2005 (»Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących«).”;

| 8) | w sekcji 14 dodaje się tabelę w brzmieniu:
  „14.7.   SPRAWOZDAWCZOŚĆ W ODNIESIENIU DO EMISJI N2O Z ZAKŁADÓW PRODUKCJI KWASU AZOTOWEGO, KWASU ADYPINOWEGO, KAPROLAKTAMU, GLIOKSALU I KWASU GLIOKSALOWEGO


















  Emisje pochodzące z kategorii działalności objętych załącznikiem I – kwas azotowy, kwas adypinowy itd. |
| --- | --- |
| Kategorie | Kategoria IPCC CRF – emisje procesowe | Kod IPPC kategorii EPRTR | Metoda monitorowania i poziom dokładności | Zmiana poziomu dokładności?
  Tak/Nie | Tempo produkcji w t/rok i t/godz. | Niepewność dotycząca przepływu gazów odlotowych (roczna średnia godzinowa lub całkowita średnia roczna)
  % | Niepewność dotycząca stężenia N2O (roczna średnia godzinowa lub całkowita średnia roczna)
  % | Całkowita roczna niepewność dotycząca emisji (jeżeli jest wymagana)
  % | Niepewność dotycząca rocznej średniej godzinowej emisji
  % | Emisja
  t/rok | Roczna średnia godzinowa emisji
  (kg/h) | Zastosowany WOP | Emisje
  tCO2(e) i CO2/rok |
| Działania | | | | | | | | | | | | | |
| Działanie 1 | | | | | | | | | | | | | |
| Działanie 2 | | | | | | | | | | | | | |
| Działanie N | | | | | | | | | | | | | |
| Całkowite emisje w tCO2(e) i tCO2 rocznie” | | |

8)

w sekcji 14 dodaje się tabelę w brzmieniu:

„14.7.   SPRAWOZDAWCZOŚĆ W ODNIESIENIU DO EMISJI N2O Z ZAKŁADÓW PRODUKCJI KWASU AZOTOWEGO, KWASU ADYPINOWEGO, KAPROLAKTAMU, GLIOKSALU I KWASU GLIOKSALOWEGO

Emisje pochodzące z kategorii działalności objętych załącznikiem I – kwas azotowy, kwas adypinowy itd.

Kategorie

Kategoria IPCC CRF – emisje procesowe

Kod IPPC kategorii EPRTR

Metoda monitorowania i poziom dokładności

Zmiana poziomu dokładności?

Tak/Nie

Tempo produkcji w t/rok i t/godz.

Niepewność dotycząca przepływu gazów odlotowych (roczna średnia godzinowa lub całkowita średnia roczna)

%

Niepewność dotycząca stężenia N2O (roczna średnia godzinowa lub całkowita średnia roczna)

%

Całkowita roczna niepewność dotycząca emisji (jeżeli jest wymagana)

%

Niepewność dotycząca rocznej średniej godzinowej emisji

%

Emisja

t/rok

Roczna średnia godzinowa emisji

(kg/h)

Zastosowany WOP

Emisje

tCO2(e) i CO2/rok

Działania

Działanie 1

Działanie 2

Działanie N

Całkowite emisje w tCO2(e) i tCO2 rocznie”

| B. | Dodaje się załącznik XIII w brzmieniu:

  „ZAŁĄCZNIK XIII
  Wytyczne szczegółowe dotyczące określania emisji podtlenku azotu (N2O) z produkcji kwasu azotowego, kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego
  1.   ZAKRES I KOMPLETNOŚĆ
  Wytyczne szczegółowe określone w niniejszym załączniku mają zastosowanie do monitorowania emisji N2O z produkcji kwasu azotowego, kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego w stosownych instalacjach włączonych zgodnie z art. 24 dyrektywy 2003/87/WE.
  Dla każdej kategorii działalności prowadzącej do emisji N2O zakres niniejszego załącznika obejmuje wszystkie źródła emitujące N2O w procesach produkcyjnych, w tym przypadki, gdzie emisje N2O z produkcji są kierowane przez sprzęt służący obniżeniu emisji. Między innymi:






  — | produkcja kwasu azotowego – emisje N2O z utleniania katalitycznego amoniaku i/lub z urządzeń do obniżania emisji NOx/N2O, |
| --- | --- | --- |

B.

Dodaje się załącznik XIII w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK XIII

Wytyczne szczegółowe dotyczące określania emisji podtlenku azotu (N2O) z produkcji kwasu azotowego, kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego

1.   ZAKRES I KOMPLETNOŚĆ

Wytyczne szczegółowe określone w niniejszym załączniku mają zastosowanie do monitorowania emisji N2O z produkcji kwasu azotowego, kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego w stosownych instalacjach włączonych zgodnie z art. 24 dyrektywy 2003/87/WE.

Dla każdej kategorii działalności prowadzącej do emisji N2O zakres niniejszego załącznika obejmuje wszystkie źródła emitujące N2O w procesach produkcyjnych, w tym przypadki, gdzie emisje N2O z produkcji są kierowane przez sprzęt służący obniżeniu emisji. Między innymi:

—

produkcja kwasu azotowego – emisje N2O z utleniania katalitycznego amoniaku i/lub z urządzeń do obniżania emisji NOx/N2O,

| — | produkcja kwasu adypinowego – emisje N2O, w tym emisje z reakcji utlenienia, wentylacji wszelkich bezpośrednich procesów i/lub sprzętu kontrolującego emisje, |
| --- | --- |

—

produkcja kwasu adypinowego – emisje N2O, w tym emisje z reakcji utlenienia, wentylacji wszelkich bezpośrednich procesów i/lub sprzętu kontrolującego emisje,

| — | produkcja glioksalu i kwasu glioksalowego – emisje N2O, w tym emisje z reakcji procesowych, wentylacji wszelkich bezpośrednich procesów i/lub sprzętu kontrolującego emisje, |
| --- | --- |

—

produkcja glioksalu i kwasu glioksalowego – emisje N2O, w tym emisje z reakcji procesowych, wentylacji wszelkich bezpośrednich procesów i/lub sprzętu kontrolującego emisje,

| — | produkcja kaprolaktamu – emisje N2O, w tym emisje z reakcji procesowych, wentylacji wszelkich bezpośrednich procesów i/lub sprzętu kontrolującego emisje. |
| --- | --- |

—

produkcja kaprolaktamu – emisje N2O, w tym emisje z reakcji procesowych, wentylacji wszelkich bezpośrednich procesów i/lub sprzętu kontrolującego emisje.

Zasad tych nie stosuje się w przypadku emisji N2O ze spalania paliw.

Wszelkie stosowne emisje CO2 związane bezpośrednio z procesem produkcji (które nie są już objęte ETS UE), ujęte w pozwoleniu na emisje gazu cieplarnianego danej instalacji, są monitorowane i zgłaszane zgodnie z niniejszymi wytycznymi.

Sekcja 16 załącznika I nie ma zastosowania do monitorowania emisji N2O.

2.   OKREŚLANIE EMISJI CO2(e) i N2O

2.1.   ROCZNE EMISJE N2O

Emisje N2O z produkcji kwasu azotowego są mierzone za pomocą ciągłych pomiarów wielkości emisji (z wyłączeniem źródeł de minimis – sekcja 6.3).

Emisje N2O z produkcji kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego są monitorowane za pomocą ciągłych pomiarów wielkości emisji dla emisji obniżonych oraz za pomocą metody obliczeniowej (w oparciu o metodę bilansu masy (sekcja 2.6)) dla tymczasowych emisji nieobniżonych.

Całkowita roczna wielkość emisji N2O z instalacji jest sumą rocznych emisji N2O ze wszystkich źródeł emisji.

Dla każdego źródła emisji, dla którego stosuje się ciągłe pomiary wielkości emisji, całkowita roczna wielkość emisji jest sumą wszystkich godzinowych wielkości emisji, przy zastosowaniu następującego wzoru:

Formula

gdzie:

| emisje N2Oroczne | = | całkowita roczna wielkość emisji N2O ze źródeł emisji w tonach N2O; |
| --- | --- | --- |
| N2O stężgodz | = | godzinowe stężenie N2O w mg/Nm3 w przepływie gazów odlotowych mierzone podczas działania; |
| przepływ gazów odlotowych | = | przepływ gazów odlotowych obliczony poniżej w Nm3/h dla każdego stężenia godzinowego. |

emisje N2Oroczne

=

całkowita roczna wielkość emisji N2O ze źródeł emisji w tonach N2O;

N2O stężgodz

=

godzinowe stężenie N2O w mg/Nm3 w przepływie gazów odlotowych mierzone podczas działania;

przepływ gazów odlotowych

=

przepływ gazów odlotowych obliczony poniżej w Nm3/h dla każdego stężenia godzinowego.

2.2.   GODZINOWE EMISJE N2O

Roczną średnią godzinową emisji N2O dla każdego źródła, dla którego stosuje się ciągłe pomiary wielkości emisji, oblicza się przy zastosowaniu następującego wzoru:

Formula

gdzie:

| emisje N2O śr godz | = | roczna średnia godzinowa emisji N2O w kg/h ze źródła; |
| --- | --- | --- |
| N2O stężgodz | = | godzinowe stężenie N2O w mg/Nm3 w przepływie gazów odlotowych mierzone podczas działania; |
| przepływ gazów odlotowych | = | przepływ gazów odlotowych obliczony poniżej w Nm3/h dla każdego stężenia godzinowego. |

emisje N2O śr godz

=

roczna średnia godzinowa emisji N2O w kg/h ze źródła;

N2O stężgodz

=

godzinowe stężenie N2O w mg/Nm3 w przepływie gazów odlotowych mierzone podczas działania;

przepływ gazów odlotowych

=

przepływ gazów odlotowych obliczony poniżej w Nm3/h dla każdego stężenia godzinowego.

Łączna niepewność w odniesieniu do rocznej średniej godzinowej emisji dla każdego źródła emisji nie może przekroczyć wartości poziomów dokładności określonych poniżej. Operatorzy stosują metodę najwyższego poziomu dokładności. Poziom niższy można zastosować wyłącznie w przypadku, gdy w sposób przekonywający wykaże się właściwym organom, że zastosowanie najwyższego poziomu jest z przyczyn technicznych niewykonalne lub doprowadzi do poniesienia nieracjonalnie wysokich kosztów. W okresie sprawozdawczym 2008–2012 należy stosować co najmniej poziom 2, chyba że jest to niewykonalne z przyczyn technicznych.

W przypadku gdy zastosowanie przynajmniej poziomu 1 dla każdego źródła emisji (z wyłączeniem źródeł de minimis) jest niewykonalne z przyczyn technicznych lub doprowadziłoby do poniesienia nieracjonalnie wysokich kosztów, operator stosuje odpowiedni poziom dokładności dla całkowitych rocznych emisji ze źródła emisji podany w sekcji 2 załącznika XII oraz wykazuje spełnienie tego wymogu. Dla okresu sprawozdawczego 2008–2012 minimalnym poziomem jest poziom 2, chyba że jest to niewykonalne z przyczyn technicznych. Państwa członkowskie zobowiązane są notyfikować Komisji instalacje stosujące tę metodę zgodnie z art. 21 dyrektywy 2003/87/WE.

Poziom 1:

Dla każdego źródła emisji łączna niepewność w odniesieniu do rocznej średniej godzinowej emisji wynosi poniżej ± 10 %.

Poziom 2:

Dla każdego źródła emisji łączna niepewność w odniesieniu do rocznej średniej godzinowej emisji wynosi poniżej ± 7,5 %.

Poziom 3:

Dla każdego źródła emisji łączna niepewność w odniesieniu do rocznej średniej godzinowej emisji wynosi poniżej ± 5 %.

2.3.   GODZINOWE STĘŻENIA N2O

Godzinowe stężenia N2O [mg/Nm3] w przepływie gazów odlotowych z każdego źródła emisji określa się poprzez ciągły pomiar w reprezentatywnym punkcie umieszczonym za sprzętem służącym do obniżenia emisji NOx/N2O (jeżeli jest on stosowany).

Stosowne techniki pomiarowe obejmują spektroskopię w podczerwieni lub inne metody zgodnie z sekcją 6.1 ust. 2 załącznika I, pod warunkiem że osiągają wymagany poziom niepewności dla emisji N2O. Stosowane techniki muszą być zdolne do pomiaru stężenia N2O we wszystkich źródłach emisji w warunkach obniżonych i nieobniżonych emisji (np. jeżeli sprzęt służący do obniżenia emisji przestanie działać i stężenie wzrośnie). Jeżeli w takim okresie wzrośnie niepewność, należy to uwzględnić w ocenie niepewności.

Wszystkie pomiary należy dostosować do wartości bazowej gazu suchego i zgłaszać regularnie.

2.4.   OKREŚLENIE PRZEPŁYWU GAZÓW ODLOTOWYCH

Do pomiaru przepływu gazów odlotowych dla celów monitorowania emisji N2O stosuje się metody monitorowania przepływu gazów odlotowych określone w załączniku XII.

Dla produkcji kwasu azotowego stosuje się metodę A, chyba że jest to niewykonalne z przyczyn technicznych. W takim przypadku można zastosować alternatywną metodę, np. metodę bilansu masy opartą na znaczących parametrach (takich jak nakład amoniaku) lub określenie przepływu poprzez ciągły pomiar wielkości emisji, pod warunkiem że metoda ta zostanie zatwierdzona przez właściwy organ w ramach oceny planu monitorowania i metodyki monitorowania.

Dla innych kategorii działalności można zastosować inne metody monitorowania przepływu gazów odlotowych określone w załączniku XII, pod warunkiem że zostaną zatwierdzone przez właściwy organ w ramach oceny planu monitorowania i metodyki monitorowania.

Metoda A – produkcja kwasu azotowego

Przepływ gazów odlotowych oblicza się za pomocą następującego wzoru:

Formula

gdzie:

| Vpowietrze | = | całkowity wpływ powietrza w Nm3/h w warunkach standardowych; |
| --- | --- | --- |
| O2 powietrze | = | stężenie objętościowe O2 w suchym powietrzu [= 0,2095]; |
| O2 gaz odlotowy | = | stężenie objętościowe O2 w gazie odlotowym. |

Vpowietrze

=

całkowity wpływ powietrza w Nm3/h w warunkach standardowych;

O2 powietrze

=

stężenie objętościowe O2 w suchym powietrzu [= 0,2095];

O2 gaz odlotowy

=

stężenie objętościowe O2 w gazie odlotowym.

Vpowietrze oblicza się jako sumę całkowitego wpływu powietrza do jednostki produkcyjnej kwasu azotowego.

Instalacja stosuje następujący wzór, chyba że w planie monitorowania stwierdzono inaczej:

Vpowietrze = Vpierw + Vwtórny + Voddz

gdzie:

| Vpierw | = | pierwotny wpływ powietrza w Nm3/h w warunkach standardowych; |
| --- | --- | --- |
| Vwtórny | = | wtórny wpływ powietrza w Nm3/h w warunkach standardowych; |
| Voddz | = | oddzielający wpływ powietrza w Nm3/h w warunkach standardowych; |

Vpierw

=

pierwotny wpływ powietrza w Nm3/h w warunkach standardowych;

Vwtórny

=

wtórny wpływ powietrza w Nm3/h w warunkach standardowych;

Voddz

=

oddzielający wpływ powietrza w Nm3/h w warunkach standardowych;

Vpierw określa się za pomocą ciągłego pomiaru przepływu przed wymieszaniem z amoniakiem. Vwtórny określa się za pomocą ciągłego pomiaru przepływu, np. w punkcie umieszczonym przed urządzeniem do odzysku ciepła. Voddz to przepływ oczyszczonego powietrza w procesie produkcji kwasu azotowego (w stosownych przypadkach).

W przypadku wpływających strumieni powietrza odpowiadających łącznie za mniej niż 2,5 % całkowitego przepływu powietrza właściwy organ może przyjąć szacunkową metodę określania tempa przepływu powietrza zaproponowaną przez operatora w oparciu o najlepsze praktyki branżowe.

W oparciu o pomiar w warunkach normalnego działania operator przedstawia dowód na to, że mierzony przepływ gazów odlotowych jest wystarczająco jednolity, aby zezwolić na zastosowanie zaproponowanej metody pomiarowej. Jeżeli w wyniku pomiarów zostanie stwierdzone, że przepływ jest niejednolity, należy to uwzględnić przy określaniu stosownych metod monitorowania i przy obliczaniu niepewności dotyczącej emisji N2O.

Wszystkie pomiary należy dostosować do wartości bazowej gazu suchego i zgłaszać regularnie.

2.5.   TLEN (O2)

Stężenie tlenu w przepływie gazów odlotowych jest obliczane, jeżeli jest to konieczne dla obliczenia przepływu gazów odlotowych zgodnie z sekcją 2.4. Stosuje się wymagania określone w sekcji 6 załącznika I dla pomiarów stężenia. Stosowne techniki pomiarowe obejmują: paramagnetyczne ciśnienie zmienne, magnetyczną wagę torsyjną lub sondę z dwutlenku cyrkonu. Niepewność dotycząca pomiarów stężenia O2 jest uwzględniana przy określaniu niepewności dotyczącej emisji N2O.

Wszystkie pomiary należy dostosować do wartości bazowej gazu suchego i zgłaszać regularnie.

2.6.   OBLICZENIE EMISJI N2O

W przypadku określonych okresowo nieobniżonych emisji N2O z produkcji kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego (takich jak nieobniżone emisje z wentylacji ze względów bezpieczeństwa i/lub emisje w przypadku zatrzymania działania sprzętu służącego do obniżenia emisji), jeżeli ciągłe monitorowanie emisji N2O jest niewykonalne z przyczyn technicznych, można obliczyć emisje N2O przy użyciu metody bilansu masy. Metoda obliczeniowa opiera się na maksymalnym potencjalnym tempie emisji N2O z reakcji chemicznej odbywającej się w czasie emisji. Dana metoda obliczeniowa jest zatwierdzana przez właściwy organ w ramach oceny planu monitorowania i metodyki monitorowania.

Niepewność w obliczonej wielkości emisji dla danego źródła emisji jest uwzględniana przy określaniu rocznej średniej godzinowej niepewności dla źródła emisji. W przypadku emisji obliczonych, lub gdy dla określenia emisji N2O stosuje się połączenie metody obliczeniowej oraz ciągłego pomiaru, stosuje się te same poziomy dokładności, co w przypadku emisji mierzonych wyłącznie za pomocą metody ciągłego pomiaru.

3.   OBLICZENIE ROCZNYCH EKWIWALENTÓW CO2 (CO2(e))

Łączna roczna wielkość emisji N2O ze wszystkich źródeł emisji (mierzona w tonach do trzech miejsc po przecinku) jest przekształcana na roczne emisje CO2(e) (w tonach po zaokrągleniu) przy zastosowaniu następującego wzoru:

Formula

W przypadku emisji w okresie 2008–2012 stosuje się współczynnik ocieplenia globalnego WOGN2O = 310 t CO2(e)/t N2O, czyli wartość określoną w drugim sprawozdaniu z oceny Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (wartość WOG IPCC z 1995 r.).

Łączną roczną wielkość CO2(e) ze wszystkich źródeł emisji oraz wszelkie bezpośrednie emisje CO2 z innych źródeł emisji (objęte zezwoleniem na emisję gazów cieplarnianych) dodaje się do łącznej rocznej wielkości emisji CO2 z instalacji oraz stosuje się je dla celów sprawozdawczości i umorzenia uprawnień.

4.   OKREŚLANIE TEMPA PRODUKCJI DLA DANEJ DZIAŁALNOŚCI

Tempo produkcji jest obliczane na podstawie dziennych raportów z produkcji oraz godzin działania.

5.   PLAN MONITOROWANIA

Poza wymaganiami określonymi w sekcji 4.3 lit. a), b), c), d), j), k), m) i n) załącznika I plany monitorowania dla instalacji objętych niniejszym załącznikiem zawierają następujące informacje:

| a) | wszelkie stosowne punkty emisji podczas normalnego działania oraz podczas fazy ograniczonego funkcjonowania i przejściowej (np. awarie lub uruchomienie) znajdujące się na schemacie procesu; |
| --- | --- |

a)

wszelkie stosowne punkty emisji podczas normalnego działania oraz podczas fazy ograniczonego funkcjonowania i przejściowej (np. awarie lub uruchomienie) znajdujące się na schemacie procesu;

| b) | metodę i parametry stosowane przy określaniu ilości materiałów (np. amoniaku) użytych w procesie produkcji oraz maksymalnej ilości materiałów użytych przy pełnej zdolności produkcyjnej; |
| --- | --- |

b)

metodę i parametry stosowane przy określaniu ilości materiałów (np. amoniaku) użytych w procesie produkcji oraz maksymalnej ilości materiałów użytych przy pełnej zdolności produkcyjnej;

| c) | metodę i parametry stosowane przy określaniu ilości produktu wytworzonego na godzinę, wyrażonego odpowiednio jako kwas azotowy (100 %), kwas adypinowy (100 %), glioksal i kwas glioksalowy oraz kaprolaktam na godzinę; |
| --- | --- |

c)

metodę i parametry stosowane przy określaniu ilości produktu wytworzonego na godzinę, wyrażonego odpowiednio jako kwas azotowy (100 %), kwas adypinowy (100 %), glioksal i kwas glioksalowy oraz kaprolaktam na godzinę;

| d) | metodę i parametry stosowane przy określaniu stężenia N2O w gazach odlotowych z każdego źródła emisji, jej zakres pomiarowy, niepewność oraz szczegółowe informacje dotyczące wszelkich metod alternatywnych stosowanych w przypadku wystąpienia stężenia przekraczającego zakres pomiarowy, jak również sytuacje, kiedy może to mieć miejsce; |
| --- | --- |

d)

metodę i parametry stosowane przy określaniu stężenia N2O w gazach odlotowych z każdego źródła emisji, jej zakres pomiarowy, niepewność oraz szczegółowe informacje dotyczące wszelkich metod alternatywnych stosowanych w przypadku wystąpienia stężenia przekraczającego zakres pomiarowy, jak również sytuacje, kiedy może to mieć miejsce;

| e) | metodę stosowaną do określenia całkowitego tempa przepływu gazów odlotowych (wyrażonego w Nm3 na godzinę) z każdego źródła emisji, jej zakresu pomiarowego i jej niepewności. Jeżeli wartość ta jest uzyskana za pomocą obliczenia, należy podać szczegółowe informacje dla każdego monitorowanego strumienia gazów odlotowych; |
| --- | --- |

e)

metodę stosowaną do określenia całkowitego tempa przepływu gazów odlotowych (wyrażonego w Nm3 na godzinę) z każdego źródła emisji, jej zakresu pomiarowego i jej niepewności. Jeżeli wartość ta jest uzyskana za pomocą obliczenia, należy podać szczegółowe informacje dla każdego monitorowanego strumienia gazów odlotowych;

| f) | metodę obliczeniową stosowaną do określenia wielkości emisji N2O z okresowych nieobniżonych źródeł w produkcji kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego; |
| --- | --- |

f)

metodę obliczeniową stosowaną do określenia wielkości emisji N2O z okresowych nieobniżonych źródeł w produkcji kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego;

| g) | sposób stosowania zmiennych nakładów w instalacji oraz stopień, w jakim są one stosowane, a także sposób zarządzania operacyjnego; |
| --- | --- |

g)

sposób stosowania zmiennych nakładów w instalacji oraz stopień, w jakim są one stosowane, a także sposób zarządzania operacyjnego;

| h) | metodę i wszelkie wzory stosowane przy określaniu rocznej wielkości emisji N2O z każdego źródła emisji; |
| --- | --- |

h)

metodę i wszelkie wzory stosowane przy określaniu rocznej wielkości emisji N2O z każdego źródła emisji;

| i) | warunki procesu odbiegające od warunków normalnego działania, wskazanie potencjalnej częstotliwości i czasu trwania takich warunków, wskazanie poziomu emisji N2O w takich warunkach (jak np. awaria sprzętu służącego do obniżania emisji); |
| --- | --- |

i)

warunki procesu odbiegające od warunków normalnego działania, wskazanie potencjalnej częstotliwości i czasu trwania takich warunków, wskazanie poziomu emisji N2O w takich warunkach (jak np. awaria sprzętu służącego do obniżania emisji);

| j) | ocenę stosowaną do wykazania, że spełniono wymogi dotyczące niepewności poziomu dokładności określone w sekcji 2 niniejszego załącznika oraz że osiągnięto poziom dokładności; |
| --- | --- |

j)

ocenę stosowaną do wykazania, że spełniono wymogi dotyczące niepewności poziomu dokładności określone w sekcji 2 niniejszego załącznika oraz że osiągnięto poziom dokładności;

| k) | wartość wyrażoną w kg/N2O na godzinę, określoną zgodnie z sekcją 6.3 lit. a) i b) załącznika I stosowaną w przypadku awarii sprzętu pomiarowego lub jego nieprawidłowego działania; |
| --- | --- |

k)

wartość wyrażoną w kg/N2O na godzinę, określoną zgodnie z sekcją 6.3 lit. a) i b) załącznika I stosowaną w przypadku awarii sprzętu pomiarowego lub jego nieprawidłowego działania;

| l) | szczegółowe informacje dotyczące wszelkich odchyleń od ogólnych norm, takich jak EN14181 czy ISO 14956:2002. |
| --- | --- |

l)

szczegółowe informacje dotyczące wszelkich odchyleń od ogólnych norm, takich jak EN14181 czy ISO 14956:2002.

Poza wymaganiami określonymi w sekcji 4.3 załącznika I znaczące zmiany w metodyce monitorowania stanowiącej część planu monitorowania podlegają zatwierdzeniu przez właściwe organy, jeżeli dotyczą one:

| — | znaczących zmian w funkcjonowaniu instalacji mających wpływ na łączną wielkość emisji N2O, stężenia N2O, tempo przepływu lub inne parametry gazów odlotowych, w szczególności jeżeli zainstalowano lub wymieniono urządzenie do obniżenia emisji N2O, |
| --- | --- |

—

znaczących zmian w funkcjonowaniu instalacji mających wpływ na łączną wielkość emisji N2O, stężenia N2O, tempo przepływu lub inne parametry gazów odlotowych, w szczególności jeżeli zainstalowano lub wymieniono urządzenie do obniżenia emisji N2O,

| — | zmiany metod stosowanych do określania emisji N2O, w tym zmiany w ciągłych pomiarach stężenia, stężenia tlenu i przepływu gazów odlotowych, lub zmiany w metodzie obliczeniowej mające znaczący wpływ na łączną niepewność dotyczącą emisji, |
| --- | --- |

—

zmiany metod stosowanych do określania emisji N2O, w tym zmiany w ciągłych pomiarach stężenia, stężenia tlenu i przepływu gazów odlotowych, lub zmiany w metodzie obliczeniowej mające znaczący wpływ na łączną niepewność dotyczącą emisji,

| — | zmiany parametrów stosowanych do określenia rocznych emisji i/lub produkcji kwasu azotowego, kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego, |
| --- | --- |

—

zmiany parametrów stosowanych do określenia rocznych emisji i/lub produkcji kwasu azotowego, kwasu adypinowego, kaprolaktamu, glioksalu i kwasu glioksalowego,

| — | zmiany w ocenie niepewności. |
| --- | --- |

—

zmiany w ocenie niepewności.

6.   UWAGI OGÓLNE

6.1.   CZĘSTOTLIWOŚĆ POBIERANIA PRÓBEK

Prawidłowe średnie godzinowe oblicza się zgodnie z sekcją 6.3 lit. a) załącznika I dla:

| — | stężenia N2O w gazach odlotowych, |
| --- | --- |

—

stężenia N2O w gazach odlotowych,

| — | całkowitego przepływu gazów odlotowych tam, gdzie jest on mierzony bezpośrednio i gdzie jest to wymagane, |
| --- | --- |

—

całkowitego przepływu gazów odlotowych tam, gdzie jest on mierzony bezpośrednio i gdzie jest to wymagane,

| — | wszystkich przepływów gazów i stężeń tlenu niezbędnych do określenia całkowitego przepływu gazów odlotowych w sposób pośredni. |
| --- | --- |

—

wszystkich przepływów gazów i stężeń tlenu niezbędnych do określenia całkowitego przepływu gazów odlotowych w sposób pośredni.

6.2.   BRAKUJĄCE DANE

Kwestię brakujących danych rozwiązuje się zgodnie z sekcją 6.3 lit. a) i b) załącznika I. Jeżeli brakuje danych dla okresu awarii sprzętu służącego do obniżania emisji, przyjmuje się, że poziom emisji w danej godzinie nie został obniżony i odpowiednio oblicza się wartości zastępcze.

Operator podejmuje wszelkie praktyczne kroki w celu dopilnowania, aby czas w ciągu roku kalendarzowego, kiedy sprzęt służący do ciągłych pomiarów emisji nie działa, wynosił nie więcej niż jeden tydzień. Jeżeli okres ten zostanie przekroczony, operator natychmiast informuje właściwe organy.

6.3.   ŹRÓDŁA DE MINIMIS N2O

»Strumienie źródłowe de minimis« dla źródeł emisji N2O oznaczają jeden lub większą liczbę strumieni źródłowych wybraną przez operatora, emitującą łącznie 1 000 ton lub mniejszą ilość CO2(e) rocznie, lub emitującą rocznie mniej niż 20 000 ton CO2(e) i stanowiącą mniej niż 2 % łącznych emisji rocznych CO2(e) z danej instalacji.

Pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwy organ operator może stosować metody monitorowania i sprawozdawczości wykorzystujące jego własne szacunki strumieni źródłowych de minimis N2O bez poziomów dokładności.

6.4.   POTWIERDZENIE OBLICZENIA EMISJI

Do potwierdzenia zgłoszonych wielkości emisji N2O (określonych na podstawie ciągłych pomiarów wielkości emisji i obliczeń), dokonanego za pomocą danych z produkcji, wytycznych IPCC z 2006 r. i metody określonej w sekcji 10.3.3 »Metoda horyzontalna« załącznika I, stosuje się sekcję 6.3 lit. c) załącznika I.

7.   OCENA NIEPEWNOŚCI

Ocenę niepewności wymaganą w celu wykazania osiągnięcia stosownych poziomów dokładności określonych w sekcji 2 przeprowadza się na podstawie obliczenia propagacji błędów z uwzględnieniem niepewności wszystkich stosownych elementów obliczenia emisji. Dla pomiarów ciągłych ocenia się następujące źródła niepewności zgodnie z normami EN 14181 i ISO 14956:2002:

| — | określoną niepewność sprzętu do prowadzenia ciągłego pomiaru, w tym pobieranie próbek, |
| --- | --- |

—

określoną niepewność sprzętu do prowadzenia ciągłego pomiaru, w tym pobieranie próbek,

| — | niepewność związaną z kalibracją urządzeń, oraz |
| --- | --- |

—

niepewność związaną z kalibracją urządzeń, oraz

| — | dodatkową niepewność związaną z praktycznym stosowaniem urządzeń monitorujących. |
| --- | --- |

—

dodatkową niepewność związaną z praktycznym stosowaniem urządzeń monitorujących.

Do obliczenia łącznej niepewności do celów sekcji 2.2 stosuje się godzinowe stężenia N2O określone zgodnie z sekcją 2.3. Tylko do celów obliczenia niepewności godzinowe stężenie N2O wynoszące poniżej 20 mg/Nm3 zastępuje się wartością domyślną wynoszącą 20 mg/Nm3.

Operator, poprzez proces zapewniania jakości i kontroli jakości, zarządza pozostałą niepewnością i obniża ją w danych o emisji przedstawianych w sprawozdaniu na temat wielkości emisji. W trakcie procesu weryfikacji weryfikator sprawdza prawidłowość stosowania zatwierdzonej metodyki monitorowania, ocenia zarządzanie pozostałą niepewnością i jej zmniejszanie za pomocą użytych przez operatora procedur zapewniania jakości i kontroli jakości.

8.   KONTROLA I WERYFIKACJA

8.1.   KONTROLA

Poza wymaganiami sekcji 10.1, 10.2 i 10.3 załącznika I stosuje się następujące procedury zapewniania jakości:

| — | zapewnienie jakości ciągłych pomiarów stężenia N2O i tlenu odbywa się zgodnie z normą EN 14181, |
| --- | --- |

—

zapewnienie jakości ciągłych pomiarów stężenia N2O i tlenu odbywa się zgodnie z normą EN 14181,

| — | zainstalowany sprzęt pomiarowy kalibruje się za pomocą pomiarów równoległych raz na trzy lata, |
| --- | --- |

—

zainstalowany sprzęt pomiarowy kalibruje się za pomocą pomiarów równoległych raz na trzy lata,

| — | w przypadku gdy podstawą do kalibracji urządzeń stale monitorujących emisje są dopuszczalne wartości emisji, zaś nie zostały one ustalone dla N2O lub O2, zamiast nich stosuje się średnie roczne stężenie godzinowe, |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy podstawą do kalibracji urządzeń stale monitorujących emisje są dopuszczalne wartości emisji, zaś nie zostały one ustalone dla N2O lub O2, zamiast nich stosuje się średnie roczne stężenie godzinowe,

| — | QAL 2 przeprowadza się z zastosowaniem stosownych wartości referencyjnych gazów poza próbką reprezentatywną gazu w celu zapewnienia oceny wystarczająco szerokiego zakresu kalibracji, |
| --- | --- |

—

QAL 2 przeprowadza się z zastosowaniem stosownych wartości referencyjnych gazów poza próbką reprezentatywną gazu w celu zapewnienia oceny wystarczająco szerokiego zakresu kalibracji,

| — | sprzęt do pomiaru wielkości przepływu gazów odlotowych kalibruje się raz do roku lub w momencie konserwacji zakładu, w zależności od tego, co odbywa się wcześniej. Zapewnienie jakości dla wielkości przepływu gazów odlotowych nie musi spełniać wymagań normy EN 14181, |
| --- | --- |

—

sprzęt do pomiaru wielkości przepływu gazów odlotowych kalibruje się raz do roku lub w momencie konserwacji zakładu, w zależności od tego, co odbywa się wcześniej. Zapewnienie jakości dla wielkości przepływu gazów odlotowych nie musi spełniać wymagań normy EN 14181,

| — | jeżeli audyt wewnętrzny wykaże brak zgodności z normą EN 14181 lub potrzebę dokonania ponownej kalibracji, należy to jak najszybciej zgłosić właściwym organom. |
| --- | --- |

—

jeżeli audyt wewnętrzny wykaże brak zgodności z normą EN 14181 lub potrzebę dokonania ponownej kalibracji, należy to jak najszybciej zgłosić właściwym organom.

8.2.   WERYFIKACJA

Poza wymaganiami dotyczącymi weryfikacji określonymi w sekcji 10.4 sprawdza się:

| — | prawidłowe zastosowanie wymagań norm określonych w sekcji 7 i 8.1 niniejszego załącznika, |
| --- | --- |

—

prawidłowe zastosowanie wymagań norm określonych w sekcji 7 i 8.1 niniejszego załącznika,

| — | metody obliczeniowe i wyniki uzyskane w przypadku podstawienia wartości obliczonych za brakujące dane, |
| --- | --- |

—

metody obliczeniowe i wyniki uzyskane w przypadku podstawienia wartości obliczonych za brakujące dane,

| — | wiarygodność obliczonych wartości zastępczych i zmierzonych, |
| --- | --- |

—

wiarygodność obliczonych wartości zastępczych i zmierzonych,

| — | wszelkie oceny porównawcze potwierdzające wyniki dotyczące wielkości emisji i metody obliczeniowe oraz sprawozdawczość na temat danych dotyczących działalności, współczynników emisji itd. |
| --- | --- |

—

wszelkie oceny porównawcze potwierdzające wyniki dotyczące wielkości emisji i metody obliczeniowe oraz sprawozdawczość na temat danych dotyczących działalności, współczynników emisji itd.

9.   SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Całkowite roczne emisje N2O zgłasza się w tonach do trzech miejsc po przecinku oraz jako CO2(e) w tonach po zaokrągleniu.

Poza wymaganiami dotyczącymi sprawozdawczości określonymi w sekcji 8 załącznika I operatorzy instalacji objętych zakresem niniejszego załącznika zgłaszają następujące informacje dotyczące instalacji:

| a) | roczny czas działania jednostki produkcyjnej i całkowity czas działania zakładu, |
| --- | --- |

a)

roczny czas działania jednostki produkcyjnej i całkowity czas działania zakładu,

| b) | dane dotyczące produkcji dla każdej jednostki i metody stosowane do określenia ilości produktu, |
| --- | --- |

b)

dane dotyczące produkcji dla każdej jednostki i metody stosowane do określenia ilości produktu,

| c) | kryteria pomiarowe stosowane w określeniu ilościowym każdego parametru, |
| --- | --- |

c)

kryteria pomiarowe stosowane w określeniu ilościowym każdego parametru,

| d) | niepewność dotyczącą każdego mierzonego i obliczonego parametru (w tym stężenia gazów, przepływ gazów odlotowych, obliczone wielkości emisji) oraz obliczoną łączną niepewność nakładu na godzinę i/lub roczną wielkość emisji, |
| --- | --- |

d)

niepewność dotyczącą każdego mierzonego i obliczonego parametru (w tym stężenia gazów, przepływ gazów odlotowych, obliczone wielkości emisji) oraz obliczoną łączną niepewność nakładu na godzinę i/lub roczną wielkość emisji,

| e) | szczegółowe informacje dotyczące wszelkich awarii sprzętu mających wpływ na wielkość emisji i na pomiary i obliczenia emisji lub przepływu gazów odlotowych, w tym ilość wystąpień, godziny, czas trwania i daty awarii, |
| --- | --- |

e)

szczegółowe informacje dotyczące wszelkich awarii sprzętu mających wpływ na wielkość emisji i na pomiary i obliczenia emisji lub przepływu gazów odlotowych, w tym ilość wystąpień, godziny, czas trwania i daty awarii,

| f) | szczegółowe informacje dotyczące konieczności zastosowania sekcji 6.2 niniejszego załącznika, w tym ilość wystąpień, godziny, obliczenia i wartości zastępcze, |
| --- | --- |

f)

szczegółowe informacje dotyczące konieczności zastosowania sekcji 6.2 niniejszego załącznika, w tym ilość wystąpień, godziny, obliczenia i wartości zastępcze,

| g) | dane wejściowe stosowane we wszelkich ocenach potwierdzających zgodnie z sekcją 6.3 lit. c) i 4.3 załącznika I mających na celu sprawdzenie rocznych emisji N2O.” |
| --- | --- |

g)

dane wejściowe stosowane we wszelkich ocenach potwierdzających zgodnie z sekcją 6.3 lit. c) i 4.3 załącznika I mających na celu sprawdzenie rocznych emisji N2O.”

---

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/30 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/30

---

DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU WE-WYSPY OWCZE NR 1/2008

z dnia 17 czerwca 2008 r.

zmieniająca decyzję nr 1/2001 ustanawiającą zasady wdrażania Protokołu w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniającego do Porozumienia między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a rządem Danii i rządem lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony

(2009/74/WE)

WSPÓLNY KOMITET WE-WYSPY OWCZE,

uwzględniając Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a rządem Danii i rządem lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony (1),

uwzględniając Protokół w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniający do Porozumienia (2), w szczególności jego art. 2 zdanie pierwsze,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na spotkaniu w Brukseli dnia 26 września 2005 r. podgrupa weterynaryjna Wspólnego Komitetu WE-Wyspy Owcze omawiała dwa wnioski, które wpłynęły ze strony Wysp Owczych. Pierwszy z nich dotyczył umożliwienia przywozu zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych bezpośrednio z Islandii raczej niż przez graniczne posterunki kontroli zatwierdzone do tego celu w danym państwie członkowskim, zgodnie z art. 6 dyrektywy Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich (3). Drugi zaś miał na celu umożliwienie przemieszczania zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych między Wyspami Owczymi a państwami członkowskimi, zgodnie z wewnątrzwspólnotowymi zasadami przemieszczania zwierząt. |
| --- | --- |

(1)

Na spotkaniu w Brukseli dnia 26 września 2005 r. podgrupa weterynaryjna Wspólnego Komitetu WE-Wyspy Owcze omawiała dwa wnioski, które wpłynęły ze strony Wysp Owczych. Pierwszy z nich dotyczył umożliwienia przywozu zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych bezpośrednio z Islandii raczej niż przez graniczne posterunki kontroli zatwierdzone do tego celu w danym państwie członkowskim, zgodnie z art. 6 dyrektywy Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich (3). Drugi zaś miał na celu umożliwienie przemieszczania zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych między Wyspami Owczymi a państwami członkowskimi, zgodnie z wewnątrzwspólnotowymi zasadami przemieszczania zwierząt.

| (2) | Zgodnie z art. 9 dyrektywy Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (4) należy stosować zasady określone w dyrektywie Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (5). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 9 dyrektywy Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (4) należy stosować zasady określone w dyrektywie Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (5).

| (3) | Wyspy Owcze zobowiązały się dokonać transpozycji i stosować przepisy wspólnotowe określone w załączniku do niniejszej decyzji oraz ustanowić w zatwierdzonym granicznym posterunku kontroli w Tórshavn centrum inspekcji zajmujące się zarejestrowanymi zwierzętami z rodziny koniowatych, przywożonymi bezpośrednio z Islandii, zgodnie z wymogami konstrukcyjnymi i wymogami dotyczącymi dobrostanu zwierząt ustanowionymi w załączniku A do dyrektywy 91/496/EWG przed datą przyjęcia niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(3)

Wyspy Owcze zobowiązały się dokonać transpozycji i stosować przepisy wspólnotowe określone w załączniku do niniejszej decyzji oraz ustanowić w zatwierdzonym granicznym posterunku kontroli w Tórshavn centrum inspekcji zajmujące się zarejestrowanymi zwierzętami z rodziny koniowatych, przywożonymi bezpośrednio z Islandii, zgodnie z wymogami konstrukcyjnymi i wymogami dotyczącymi dobrostanu zwierząt ustanowionymi w załączniku A do dyrektywy 91/496/EWG przed datą przyjęcia niniejszej decyzji.

| (4) | Przedstawiciele Komisji i eksperci z państw członkowskich zgadzają się, że sytuacja zdrowia zwierząt na Wyspach Owczych umożliwia przyjęcie wnioskowanej poprawki do decyzji nr 1/2001 Wspólnego Komitetu WE-Wyspy Owcze (6). |
| --- | --- |

(4)

Przedstawiciele Komisji i eksperci z państw członkowskich zgadzają się, że sytuacja zdrowia zwierząt na Wyspach Owczych umożliwia przyjęcie wnioskowanej poprawki do decyzji nr 1/2001 Wspólnego Komitetu WE-Wyspy Owcze (6).

| (5) | Artykuł 27 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (7) ustanawia nowe zasady w zakresie pobierania opłat lub należności mających na celu pokrycie kosztów poniesionych w ramach kontroli urzędowych.
  W następstwie tego wydaje się stosowne, aby uaktualnić odniesienia do przedmiotowych opłat w obrębie Wspólnoty w decyzji nr 1/2001. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 27 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (7) ustanawia nowe zasady w zakresie pobierania opłat lub należności mających na celu pokrycie kosztów poniesionych w ramach kontroli urzędowych.

W następstwie tego wydaje się stosowne, aby uaktualnić odniesienia do przedmiotowych opłat w obrębie Wspólnoty w decyzji nr 1/2001.

| (6) | Został wprowadzony nowy system zawiadamiania, dotyczący przywozu żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego do Unii Europejskiej i przemieszczania wewnątrz Wspólnoty żywych zwierząt, o nazwie TRACES, zastępując system ANIMO. TRACES umożliwia elektroniczną wymianę danych dotyczących przywozu i wewnątrzwspólnotowego handlu żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego między właściwymi organami zajmującymi się kontrolą zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego.
  W następstwie tego wydaje się stosowne, aby uaktualnić odniesienia do systemów informacji w decyzji nr 1/2001. |
| --- | --- |

(6)

Został wprowadzony nowy system zawiadamiania, dotyczący przywozu żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego do Unii Europejskiej i przemieszczania wewnątrz Wspólnoty żywych zwierząt, o nazwie TRACES, zastępując system ANIMO. TRACES umożliwia elektroniczną wymianę danych dotyczących przywozu i wewnątrzwspólnotowego handlu żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego między właściwymi organami zajmującymi się kontrolą zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego.

W następstwie tego wydaje się stosowne, aby uaktualnić odniesienia do systemów informacji w decyzji nr 1/2001.

| (7) | Podgrupa weterynaryjna zaleciła zatem odpowiednią zmianę decyzji nr 1/2001, |
| --- | --- |

(7)

Podgrupa weterynaryjna zaleciła zatem odpowiednią zmianę decyzji nr 1/2001,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W decyzji nr 1/2001 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | artykuł 3 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 3
  Kontrola żywych zwierząt pochodzących z państw trzecich
  1.   Kontrola żywych zwierząt pochodzących z państw trzecich i przeznaczonych na Wyspy Owcze będzie przeprowadzana na granicznych posterunkach kontroli w państwach członkowskich przez służby weterynaryjne tych państw w imieniu i na rzecz władz Wysp Owczych.
  2.   W przewidzianych przypadkach stosowany będzie zintegrowany komputerowy system weterynaryjny (TRACES) dla wszystkich istotnych zgłoszeń.
  3.   Wszelki przywóz żywych zwierząt na teren Wysp Owczych będzie poddany kontroli weterynaryjnej, w sposób ustanowiony w dyrektywie Rady 91/496/EWG (8) i w zasadach ich stosowania ustalonych w odpowiednich decyzjach Komisji.
  Jeśli wyniki kontroli, o której mowa w akapicie pierwszym, są satysfakcjonujące, służby weterynaryjne wydadzą wspólny weterynaryjny dokument wejścia dla każdej przesyłki.
  Służby celne zagwarantują, że konieczne opłaty sanitarne ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (9) są zapłacone przed rozpoczęciem tranzytu celnego. |
| --- | --- |

1)

artykuł 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Kontrola żywych zwierząt pochodzących z państw trzecich

1.   Kontrola żywych zwierząt pochodzących z państw trzecich i przeznaczonych na Wyspy Owcze będzie przeprowadzana na granicznych posterunkach kontroli w państwach członkowskich przez służby weterynaryjne tych państw w imieniu i na rzecz władz Wysp Owczych.

2.   W przewidzianych przypadkach stosowany będzie zintegrowany komputerowy system weterynaryjny (TRACES) dla wszystkich istotnych zgłoszeń.

3.   Wszelki przywóz żywych zwierząt na teren Wysp Owczych będzie poddany kontroli weterynaryjnej, w sposób ustanowiony w dyrektywie Rady 91/496/EWG (8) i w zasadach ich stosowania ustalonych w odpowiednich decyzjach Komisji.

Jeśli wyniki kontroli, o której mowa w akapicie pierwszym, są satysfakcjonujące, służby weterynaryjne wydadzą wspólny weterynaryjny dokument wejścia dla każdej przesyłki.

Służby celne zagwarantują, że konieczne opłaty sanitarne ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (9) są zapłacone przed rozpoczęciem tranzytu celnego.

| 2) | artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 5
  Finansowanie kontroli
  Wyspy Owcze zobowiązują się stosować przepisy art. 27 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 odnośnie do opłat dotyczących następujących obszarów:






  — | w załączniku IV, rozdział V – dla produktów rybołówstwa objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (10), |
| --- | --- | --- |

2)

artykuł 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Finansowanie kontroli

Wyspy Owcze zobowiązują się stosować przepisy art. 27 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 odnośnie do opłat dotyczących następujących obszarów:

—

w załączniku IV, rozdział V – dla produktów rybołówstwa objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (10),

| — | w załączniku IV, rozdział V – w celu zapewnienia, że kontrole zwierząt akwakultury są wykonywane zgodnie z dyrektywą Rady 96/23/WE (11), |
| --- | --- |

—

w załączniku IV, rozdział V – w celu zapewnienia, że kontrole zwierząt akwakultury są wykonywane zgodnie z dyrektywą Rady 96/23/WE (11),

| — | w załączniku V, rozdział I (mięso), II (ryby) i III (inne produkty pochodzenia zwierzęcego) – dla produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z krajów trzecich, |
| --- | --- |

—

w załączniku V, rozdział I (mięso), II (ryby) i III (inne produkty pochodzenia zwierzęcego) – dla produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z krajów trzecich,

| — | w załączniku V, rozdział V – dla żywych zwierząt przywożonych z krajów trzecich, |
| --- | --- |

—

w załączniku V, rozdział V – dla żywych zwierząt przywożonych z krajów trzecich,

| — | w załączniku VI – w celu objęcia kontrolą zwierząt akwakultury, produktów pochodzenia zwierzęcego i żywych zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych objętych dyrektywą 90/425/EWG. |
| --- | --- |

—

w załączniku VI – w celu objęcia kontrolą zwierząt akwakultury, produktów pochodzenia zwierzęcego i żywych zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych objętych dyrektywą 90/425/EWG.

| 3) | artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 7
  Systemy informatyczne
  1.   Wyspy Owcze będą stosowały zintegrowany komputerowy system weterynaryjny (TRACES), aby powiadamiać państwa członkowskie o przemieszczaniu i handlu żywymi zwierzętami lub produktami pochodzenia zwierzęcego, tam gdzie mają zastosowanie przepisy wspólnotowe.
  Praktyczne uregulowania dotyczące udziału Wysp Owczych w tym systemie będą ustalone między urzędnikami Komisji i Wysp Owczych.
  2.   Wyspy Owcze wdrożą dyrektywę Rady 82/894/EWG (12) i wezmą udział w Systemie Zgłaszania Chorób Zwierzęcych (ADNS).
  Praktyczne uregulowania dotyczące udziału Wysp Owczych będą rozstrzygnięte między urzędnikami Komisji i Wysp Owczych. |
| --- | --- |

3)

artykuł 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Systemy informatyczne

1.   Wyspy Owcze będą stosowały zintegrowany komputerowy system weterynaryjny (TRACES), aby powiadamiać państwa członkowskie o przemieszczaniu i handlu żywymi zwierzętami lub produktami pochodzenia zwierzęcego, tam gdzie mają zastosowanie przepisy wspólnotowe.

Praktyczne uregulowania dotyczące udziału Wysp Owczych w tym systemie będą ustalone między urzędnikami Komisji i Wysp Owczych.

2.   Wyspy Owcze wdrożą dyrektywę Rady 82/894/EWG (12) i wezmą udział w Systemie Zgłaszania Chorób Zwierzęcych (ADNS).

Praktyczne uregulowania dotyczące udziału Wysp Owczych będą rozstrzygnięte między urzędnikami Komisji i Wysp Owczych.

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:
  „Artykuł 12a
  Przywóz i przemieszczanie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych
  1.   Wyspy Owcze zobowiązują się do ustanowienia w zatwierdzonym granicznym posterunku kontroli w Tórshavn centrum inspekcji, zajmującego się zarejestrowanymi zwierzętami z rodziny koniowatych, przywożonymi bezpośrednio z Islandii. Urządzenia w centrum inspekcji powinny spełniać wymogi konstrukcyjne i wymogi dotyczące dobrostanu zwierząt ustanowione w załączniku A do dyrektywy 91/496/EWG.
  Przed wybudowaniem nieruchomości właściwe organy Wysp Owczych przedłożą Komisji Europejskiej projekt planu tego centrum, umożliwiając jej przeprowadzenie analizy i przedstawienie uwag.
  Wyspy Owcze poinformują Komisję o ukończeniu budowy centrum.
  2.   W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1 kontrola zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych przywożonych bezpośrednio z Islandii będzie wykonywana zgodnie z dyrektywą 91/496/EWG i zasadami jej wykonywania ustanowionymi decyzją Komisji 97/794/WE (13) przez służby weterynaryjne Wysp Owczych w centrum inspekcji, o którym mowa w ust. 1.
  3.   Przemieszczanie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych między Wyspami Owczymi a państwami członkowskimi będzie dokonywane na podstawie zasad ustanowionych w rozdziale II dyrektywy Rady 90/426/EWG (14) oraz w następstwie kontroli wykonywanych zgodnie z dyrektywą 90/425/EWG. |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 12a

Przywóz i przemieszczanie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych

1.   Wyspy Owcze zobowiązują się do ustanowienia w zatwierdzonym granicznym posterunku kontroli w Tórshavn centrum inspekcji, zajmującego się zarejestrowanymi zwierzętami z rodziny koniowatych, przywożonymi bezpośrednio z Islandii. Urządzenia w centrum inspekcji powinny spełniać wymogi konstrukcyjne i wymogi dotyczące dobrostanu zwierząt ustanowione w załączniku A do dyrektywy 91/496/EWG.

Przed wybudowaniem nieruchomości właściwe organy Wysp Owczych przedłożą Komisji Europejskiej projekt planu tego centrum, umożliwiając jej przeprowadzenie analizy i przedstawienie uwag.

Wyspy Owcze poinformują Komisję o ukończeniu budowy centrum.

2.   W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1 kontrola zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych przywożonych bezpośrednio z Islandii będzie wykonywana zgodnie z dyrektywą 91/496/EWG i zasadami jej wykonywania ustanowionymi decyzją Komisji 97/794/WE (13) przez służby weterynaryjne Wysp Owczych w centrum inspekcji, o którym mowa w ust. 1.

3.   Przemieszczanie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych między Wyspami Owczymi a państwami członkowskimi będzie dokonywane na podstawie zasad ustanowionych w rozdziale II dyrektywy Rady 90/426/EWG (14) oraz w następstwie kontroli wykonywanych zgodnie z dyrektywą 90/425/EWG.

| 5) | w art. 15 dodaje się ustęp w brzmieniu:
  „4.   Wyspy Owcze zastosują przepisy wspólnotowe ustanowione w załączniku do niniejszej decyzji przed dniem 17 czerwca 2008 r.
  Wyspy Owcze poinformują Komisję w terminie do dnia 11 lutego 2009 r., że podjęły konieczne kroki w celu wdrożenia niniejszych przepisów.”; |
| --- | --- |

5)

w art. 15 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4.   Wyspy Owcze zastosują przepisy wspólnotowe ustanowione w załączniku do niniejszej decyzji przed dniem 17 czerwca 2008 r.

Wyspy Owcze poinformują Komisję w terminie do dnia 11 lutego 2009 r., że podjęły konieczne kroki w celu wdrożenia niniejszych przepisów.”;

| 6) | tekst załącznika do niniejszej decyzji dodaje się jako załącznik. |
| --- | --- |

6)

tekst załącznika do niniejszej decyzji dodaje się jako załącznik.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Tórshavn, dnia 17 czerwca 2008 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu

Herluf SIGVALDSSON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1999, s. 25.

1

(2)  Dz.U. L 305 z 30.11.1999, s. 26.

2

(3)  Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56.

3

(4)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 42.

4

(5)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

5

(6)  Dz.U. L 46 z 16.2.2001, s. 24.

6

(7)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

7

(8)  Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56.

8

(9)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.”;

9

(10)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

10

(11)  Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10.”;

11

(12)  Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 58.”;

12

(13)  Dz.U. L 323 z 26.11.1997, s. 31.

13

(14)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 42.”;

14

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Przepisy, o których mowa w art. 15 ust. 4:

| 1) | dyrektywa Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29); |
| --- | --- |

1)

dyrektywa Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29);

| 2) | dyrektywa Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 42); |
| --- | --- |

2)

dyrektywa Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 42);

| 3) | dyrektywa Rady 90/427/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków handlu wewnątrzwspólnotowego koniowatymi (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 55); |
| --- | --- |

3)

dyrektywa Rady 90/427/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków handlu wewnątrzwspólnotowego koniowatymi (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 55);

| 4) | decyzja Komisji 92/260/EWG z dnia 10 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych dla odprawy czasowej zarejestrowanych koni (Dz.U. L 130 z 15.5.1992, s. 67); |
| --- | --- |

4)

decyzja Komisji 92/260/EWG z dnia 10 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych dla odprawy czasowej zarejestrowanych koni (Dz.U. L 130 z 15.5.1992, s. 67);

| 5) | decyzja Komisji 93/195/EWG z dnia 2 lutego 1993 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym (Dz.U. L 86 z 6.4.1993, s. 1); |
| --- | --- |

5)

decyzja Komisji 93/195/EWG z dnia 2 lutego 1993 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym (Dz.U. L 86 z 6.4.1993, s. 1);

| 6) | decyzja Komisji 93/196/EWG z dnia 5 lutego 1993 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zwierząt z rodziny koniowatych na ubój (Dz.U. L 86 z 6.4.1993, s. 7); |
| --- | --- |

6)

decyzja Komisji 93/196/EWG z dnia 5 lutego 1993 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zwierząt z rodziny koniowatych na ubój (Dz.U. L 86 z 6.4.1993, s. 7);

| 7) | decyzja Komisji 93/197/EWG z dnia 5 lutego 1993 r. w sprawie wymagań dotyczących zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych (Dz.U. L 86 z 6.4.1993, s. 16); |
| --- | --- |

7)

decyzja Komisji 93/197/EWG z dnia 5 lutego 1993 r. w sprawie wymagań dotyczących zdrowia zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy przywozie zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych (Dz.U. L 86 z 6.4.1993, s. 16);

| 8) | decyzja Komisji 93/623/EWG z dnia 20 października 1993 r. ustanawiająca dokument identyfikacyjny (paszport) towarzyszący zarejestrowanym zwierzętom z rodziny koniowatych (Dz.U. L 298 z 3.12.1993, s. 45); |
| --- | --- |

8)

decyzja Komisji 93/623/EWG z dnia 20 października 1993 r. ustanawiająca dokument identyfikacyjny (paszport) towarzyszący zarejestrowanym zwierzętom z rodziny koniowatych (Dz.U. L 298 z 3.12.1993, s. 45);

| 9) | decyzja Komisji 2000/68/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. zmieniająca decyzję Komisji 93/623/EWG oraz ustanawiająca identyfikację hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych (Dz.U. L 23 z 28.1.2000, s. 72); |
| --- | --- |

9)

decyzja Komisji 2000/68/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. zmieniająca decyzję Komisji 93/623/EWG oraz ustanawiająca identyfikację hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych (Dz.U. L 23 z 28.1.2000, s. 72);

| 10) | decyzja Komisji 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustanawiająca wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni, oraz zmieniająca decyzje 93/195/EWG i 94/63/WE (Dz.U. L 73 z 11.3.2004, s. 1); |
| --- | --- |

10)

decyzja Komisji 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustanawiająca wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni, oraz zmieniająca decyzje 93/195/EWG i 94/63/WE (Dz.U. L 73 z 11.3.2004, s. 1);

| 11) | rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s. 1).” |
| --- | --- |

11)

rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s. 1).”

---

Sprostowania

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/34 |
| --- | --- | --- | --- |

28.1.2009

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/34

---

Sprostowanie do decyzji Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie testów systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

(
  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 57 z dnia 1 marca 2008 r.
  )

Strona tytułowa i s. 14:

zamiast:

„(2008/173/WE)”,

powinno być:

„(2008/173/WSiSW)”.

Niniejszą decyzję należy uważać za opublikowaną w sekcji L III, tytuł VI.

---

28.1.2009

| 28.1.2009 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 24/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 24/s3

---

NOTA DO CZYTELNIKA

Instytucje postanowiły zaprzestać umieszczania w swoich tekstach wzmianek o ostatnich zmianach cytowanych aktów.

O ile nie określono inaczej, akty, do których następują odesłania w opublikowanych tekstach, są aktami obecnie obowiązującymi.

---