# Dziennik Urzędowy L 337/2008

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 337 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5116 grudnia 2008 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 337

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5116 grudnia 2008

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1248/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1250/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do wymogów związanych z certyfikacją przywozu produktów rybołówstwa, żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi (
  1
  ) | 31 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (
  1
  ) | 41 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1252/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 i zawieszające przywóz do Wspólnoty przesyłek zawierających niektóre zwierzęta akwakultury z Malezji (
  1
  ) | 76 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1253/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie chelatu miedzi z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego (
  1
  ) | 78 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1254/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli | 80 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1255/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 grudnia 2008 r. | 83 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Komisji 2008/116/WE z dnia 15 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej aklonifenu, imidachloprydu i metazachloru jako substancji czynnych (
  1
  ) | 86 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1248/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1250/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do wymogów związanych z certyfikacją przywozu produktów rybołówstwa, żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi (
  1
  )

1

31

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (
  1
  )

1

41

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1252/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 i zawieszające przywóz do Wspólnoty przesyłek zawierających niektóre zwierzęta akwakultury z Malezji (
  1
  )

1

76

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1253/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie chelatu miedzi z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego (
  1
  )

1

78

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1254/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli

80

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1255/2008 z dnia 15 grudnia 2008 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 grudnia 2008 r.

83

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Komisji 2008/116/WE z dnia 15 grudnia 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej aklonifenu, imidachloprydu i metazachloru jako substancji czynnych (
  1
  )

1

86

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Rada |
| | | 2008/945/WE, Euratom |
| | * | Decyzja Rady z dnia 8 grudnia 2008 r. zmieniająca regulamin wewnętrzny Rady | 92 |
| | | Komisja |
| | | 2008/946/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażająca dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących kwarantanny zwierząt akwakultury
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7905)

   (
  1
  ) | 94 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

2008/945/WE, Euratom

*

Decyzja Rady z dnia 8 grudnia 2008 r. zmieniająca regulamin wewnętrzny Rady

92

Komisja

2008/946/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażająca dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących kwarantanny zwierząt akwakultury
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7905)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7905)

1

94

| | | III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE |
| --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE |
| | * | Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych | 102 |

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE

*

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych

102

| | | |
| --- | --- | --- |
| | * | Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |

*

Nota do czytelnika (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

Nota do czytelnika

s3

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1248/2008

z dnia 15 grudnia 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | MA | 82,0 |
| TR | 101,7 |
| ZZ | 91,9 |
| 0707 00 05 | JO | 167,2 |
| MA | 56,0 |
| TR | 103,0 |
| ZZ | 108,7 |
| 0709 90 70 | MA | 106,6 |
| TR | 137,6 |
| ZZ | 122,1 |
| 0805 10 20 | AR | 18,1 |
| BR | 44,6 |
| CL | 52,1 |
| MA | 76,3 |
| TR | 81,3 |
| ZA | 43,4 |
| ZZ | 52,6 |
| 0805 20 10 | MA | 71,9 |
| TR | 72,0 |
| ZZ | 72,0 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 49,8 |
| HR | 54,2 |
| IL | 75,7 |
| TR | 55,0 |
| ZZ | 58,7 |
| 0805 50 10 | MA | 64,0 |
| TR | 55,3 |
| ZZ | 59,7 |
| 0808 10 80 | CA | 82,7 |
| CN | 81,3 |
| MK | 34,6 |
| US | 109,3 |
| ZZ | 77,0 |
| 0808 20 50 | CN | 41,0 |
| TR | 104,0 |
| US | 108,6 |
| ZZ | 84,5 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

82,0

TR

101,7

ZZ

91,9

0707 00 05

JO

167,2

MA

56,0

TR

103,0

ZZ

108,7

0709 90 70

MA

106,6

TR

137,6

ZZ

122,1

0805 10 20

AR

18,1

BR

44,6

CL

52,1

MA

76,3

TR

81,3

ZA

43,4

ZZ

52,6

0805 20 10

MA

71,9

TR

72,0

ZZ

72,0

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

49,8

HR

54,2

IL

75,7

TR

55,0

ZZ

58,7

0805 50 10

MA

64,0

TR

55,3

ZZ

59,7

0808 10 80

CA

82,7

CN

81,3

MK

34,6

US

109,3

ZZ

77,0

0808 20 50

CN

41,0

TR

104,0

US

108,6

ZZ

84,5

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1249/2008

z dnia 10 grudnia 2008 r.

ustanawiające szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. m) w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 204 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 rozporządzenie to stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r. w odniesieniu do wspólnotowych skal klasyfikacji tusz. Należy zatem przyjąć szczegółowe zasady wdrożenia wspomnianych wspólnotowych skal i zasady raportowania przez państwa członkowskie cen ustalonych na ich podstawie, zasady te powinny obowiązywać od dnia 1 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 204 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 rozporządzenie to stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r. w odniesieniu do wspólnotowych skal klasyfikacji tusz. Należy zatem przyjąć szczegółowe zasady wdrożenia wspomnianych wspólnotowych skal i zasady raportowania przez państwa członkowskie cen ustalonych na ich podstawie, zasady te powinny obowiązywać od dnia 1 stycznia 2009 r.

| (2) | Zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz ustanowiono dotychczas w kilku aktach prawnych, w szczególności w rozporządzeniach Komisji: (EWG) nr 563/82 z dnia 10 marca 1982 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego rynkowe ceny dorosłego bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (2), (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych (3), (EWG) nr 344/91 z dnia 13 lutego 1991 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1186/90 rozszerzającego zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (4), (WE) nr 295/96 z dnia 16 lutego 1996 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1892/87 w odniesieniu do rejestrowania cen rynkowych dorosłego bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz (5), (WE) nr 103/2006 z dnia 20 stycznia 2006 r. przyjmującym dodatkowe przepisy dla stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dojrzałego (6), (WE) nr 908/2006 z dnia 20 czerwca 2006 r. ustalającym wykaz reprezentatywnych rynków wieprzowiny we Wspólnocie (7), (WE) nr 1128/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych (8), (WE) nr 1319/2006 z dnia 5 września 2006 r. w sprawie wymiany między państwami członkowskimi a Komisją określonych informacji dotyczących wieprzowiny (9), (WE) nr 710/2008 z dnia 24 lipca 2008 r. ustalającym współczynniki ważenia stosowane przy obliczaniu ceny rynkowej tusz wieprzowych we Wspólnocie na rok budżetowy 2008/2009 (10), (WE) nr 22/2008 z dnia 11 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz owczych (11) oraz w decyzji Komisji 83/471/EWG z dnia 7 września 1983 r. odnoszącej się do Wspólnotowego Komitetu Inspekcyjnego ds. Stosowania Skali Klasyfikacji Tusz Wołowych (12). W trosce o jasność i przejrzystość wymienione rozporządzenia i decyzję należy zastąpić jednym aktem prawnym. |
| --- | --- |

(2)

Zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz ustanowiono dotychczas w kilku aktach prawnych, w szczególności w rozporządzeniach Komisji: (EWG) nr 563/82 z dnia 10 marca 1982 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego rynkowe ceny dorosłego bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (2), (EWG) nr 2967/85 z dnia 24 października 1985 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wieprzowych (3), (EWG) nr 344/91 z dnia 13 lutego 1991 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1186/90 rozszerzającego zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (4), (WE) nr 295/96 z dnia 16 lutego 1996 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1892/87 w odniesieniu do rejestrowania cen rynkowych dorosłego bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz (5), (WE) nr 103/2006 z dnia 20 stycznia 2006 r. przyjmującym dodatkowe przepisy dla stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dojrzałego (6), (WE) nr 908/2006 z dnia 20 czerwca 2006 r. ustalającym wykaz reprezentatywnych rynków wieprzowiny we Wspólnocie (7), (WE) nr 1128/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych (8), (WE) nr 1319/2006 z dnia 5 września 2006 r. w sprawie wymiany między państwami członkowskimi a Komisją określonych informacji dotyczących wieprzowiny (9), (WE) nr 710/2008 z dnia 24 lipca 2008 r. ustalającym współczynniki ważenia stosowane przy obliczaniu ceny rynkowej tusz wieprzowych we Wspólnocie na rok budżetowy 2008/2009 (10), (WE) nr 22/2008 z dnia 11 stycznia 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji tusz owczych (11) oraz w decyzji Komisji 83/471/EWG z dnia 7 września 1983 r. odnoszącej się do Wspólnotowego Komitetu Inspekcyjnego ds. Stosowania Skali Klasyfikacji Tusz Wołowych (12). W trosce o jasność i przejrzystość wymienione rozporządzenia i decyzję należy zastąpić jednym aktem prawnym.

| (3) | Artykuł 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wspólnotowe skale klasyfikacji tusz dorosłego bydła i tusze wieprzowe powinny być stosowane zgodnie z określonymi przepisami załącznika V do wymienionego rozporządzenia, a państwa członkowskie mogą również stosować wspólnotową klasyfikację tusz w przypadku tusz baranich. |
| --- | --- |

(3)

Artykuł 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wspólnotowe skale klasyfikacji tusz dorosłego bydła i tusze wieprzowe powinny być stosowane zgodnie z określonymi przepisami załącznika V do wymienionego rozporządzenia, a państwa członkowskie mogą również stosować wspólnotową klasyfikację tusz w przypadku tusz baranich.

| (4) | Artykuł 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wspólnotowa skala klasyfikacji tusz w sektorze wołowiny i cielęciny powinna być stosowana w odniesieniu do tusz dorosłego bydła. W części IV pkt 2 załącznika III do wymienionego rozporządzania dorosłe bydło zdefiniowano w odniesieniu do masy żywego zwierzęcia. Niezależnie od tej definicji i w celu zapewnienia jednolitego stosowania należy zatem zezwolić państwom członkowskim na stosowanie wspólnotowej skali obowiązkowo w odniesieniu do bydła od pewnego przedziału wiekowego określonego na podstawie systemu identyfikacji i rejestracji przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny (13). Wspomniany system identyfikacji i rejestracji powinien być również stosowany do podziału tusz na kategorie A i B, o których mowa w pkt A.II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wspólnotowa skala klasyfikacji tusz w sektorze wołowiny i cielęciny powinna być stosowana w odniesieniu do tusz dorosłego bydła. W części IV pkt 2 załącznika III do wymienionego rozporządzania dorosłe bydło zdefiniowano w odniesieniu do masy żywego zwierzęcia. Niezależnie od tej definicji i w celu zapewnienia jednolitego stosowania należy zatem zezwolić państwom członkowskim na stosowanie wspólnotowej skali obowiązkowo w odniesieniu do bydła od pewnego przedziału wiekowego określonego na podstawie systemu identyfikacji i rejestracji przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny (13). Wspomniany system identyfikacji i rejestracji powinien być również stosowany do podziału tusz na kategorie A i B, o których mowa w pkt A.II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

| (5) | W celu zapewnienia jednolitej klasyfikacji tusz dorosłego bydła i tusz baranich we Wspólnocie należy doprecyzować definicje klas uformowania tuszy i okrywy tłuszczowej, o których mowa w pkt A.III i pkt C.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. |
| --- | --- |

(5)

W celu zapewnienia jednolitej klasyfikacji tusz dorosłego bydła i tusz baranich we Wspólnocie należy doprecyzować definicje klas uformowania tuszy i okrywy tłuszczowej, o których mowa w pkt A.III i pkt C.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

| (6) | Punkt A.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje klasę uformowania tuszy S w odniesieniu do tusz uzyskanych z bydła o podwójnym umięśnieniu. Uwzględniając, że ta konkretna klasa uformowania tuszy odzwierciedla szczególne cechy bydła w niektórych państwach członkowskich, należy wprowadzić przepisy, na mocy których państwa członkowskie mogą korzystać z klasy uformowania S. |
| --- | --- |

(6)

Punkt A.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje klasę uformowania tuszy S w odniesieniu do tusz uzyskanych z bydła o podwójnym umięśnieniu. Uwzględniając, że ta konkretna klasa uformowania tuszy odzwierciedla szczególne cechy bydła w niektórych państwach członkowskich, należy wprowadzić przepisy, na mocy których państwa członkowskie mogą korzystać z klasy uformowania S.

| (7) | Zgodnie z art. 43 lit. m) ppkt (iii) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 odstępstwa od ogólnego obowiązku klasyfikacji dorosłego bydła mogą zostać przyznane państwom członkowskim na ich wniosek dla niektórych rzeźni, prowadzących działalność na małą skalę. Na podstawie doświadczeń zdobytych podczas stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji państwa członkowskie uznają za stosowne odstępstwo w przypadku rzeźni, w których średnia roczna uboju nie przekracza 75 sztuk dorosłego bydła tygodniowo. Biorąc pod uwagę ograniczoną wielkość produkcji w takich rzeźniach, Komisja uznaje powyższe odstępstwo za uzasadnione. Z tych samych względów w art. 2 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (EWG) nr 344/91 przewidziano takie odstępstwo. Aby uprościć stosowanie art. 43 lit. m) ppkt (iii) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 należy zatem upoważnić państwa członkowskie do przyznawania takiego odstępstwa we własnym zakresie. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 43 lit. m) ppkt (iii) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 odstępstwa od ogólnego obowiązku klasyfikacji dorosłego bydła mogą zostać przyznane państwom członkowskim na ich wniosek dla niektórych rzeźni, prowadzących działalność na małą skalę. Na podstawie doświadczeń zdobytych podczas stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji państwa członkowskie uznają za stosowne odstępstwo w przypadku rzeźni, w których średnia roczna uboju nie przekracza 75 sztuk dorosłego bydła tygodniowo. Biorąc pod uwagę ograniczoną wielkość produkcji w takich rzeźniach, Komisja uznaje powyższe odstępstwo za uzasadnione. Z tych samych względów w art. 2 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (EWG) nr 344/91 przewidziano takie odstępstwo. Aby uprościć stosowanie art. 43 lit. m) ppkt (iii) tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 należy zatem upoważnić państwa członkowskie do przyznawania takiego odstępstwa we własnym zakresie.

| (8) | Artykuł 43 lit. m) ppkt (iv) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że państwa członkowskie powinny być upoważnione do niestosowania skali klasyfikacji tusz wieprzowych. Taki przepis powinien mieć w szczególności zastosowanie do niewielkich rzeźni, w których średnia uboju nie przekracza 200 świń tygodniowo. |
| --- | --- |

(8)

Artykuł 43 lit. m) ppkt (iv) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że państwa członkowskie powinny być upoważnione do niestosowania skali klasyfikacji tusz wieprzowych. Taki przepis powinien mieć w szczególności zastosowanie do niewielkich rzeźni, w których średnia uboju nie przekracza 200 świń tygodniowo.

| (9) | W celu zagwarantowania właściwego stosowania wspólnotowych skal klasyfikacji i zwiększenia przejrzystości rynku należy określić warunki i praktyczne metody klasyfikacji, ważenia i identyfikacji tusz dorosłego bydła, tusz wieprzowych i tusz baranich. |
| --- | --- |

(9)

W celu zagwarantowania właściwego stosowania wspólnotowych skal klasyfikacji i zwiększenia przejrzystości rynku należy określić warunki i praktyczne metody klasyfikacji, ważenia i identyfikacji tusz dorosłego bydła, tusz wieprzowych i tusz baranich.

| (10) | Jednakże należy przewidzieć pewne odstępstwa od powyższych warunków, w szczególności dotyczące terminów klasyfikacji i ważenia tusz w przypadku awarii technik automatycznej klasyfikacji, umiejscawiania na tuszach pieczęci lub etykiet, na których wyszczególniono klasyfikację oraz rzeźni, w których przeprowadza się odkostnianie wszystkich tusz. W przypadku tusz wieprzowych masa powinna odnosić się do masy poubojowej schłodzonej obliczonej przy zastosowaniu do wyniku ważenia współczynnika przeliczeniowego, który należy określić. Współczynnik ten powinien się różnić w zależności od czasu jaki upłynie pomiędzy kłuciem świni a jej ważeniem. Należy zatem zezwolić na dostosowanie tego współczynnika. |
| --- | --- |

(10)

Jednakże należy przewidzieć pewne odstępstwa od powyższych warunków, w szczególności dotyczące terminów klasyfikacji i ważenia tusz w przypadku awarii technik automatycznej klasyfikacji, umiejscawiania na tuszach pieczęci lub etykiet, na których wyszczególniono klasyfikację oraz rzeźni, w których przeprowadza się odkostnianie wszystkich tusz. W przypadku tusz wieprzowych masa powinna odnosić się do masy poubojowej schłodzonej obliczonej przy zastosowaniu do wyniku ważenia współczynnika przeliczeniowego, który należy określić. Współczynnik ten powinien się różnić w zależności od czasu jaki upłynie pomiędzy kłuciem świni a jej ważeniem. Należy zatem zezwolić na dostosowanie tego współczynnika.

| (11) | Osoby fizyczne lub prawne, na których zlecenie przeprowadza się ubój bydła, powinny być poinformowane o wyniku klasyfikacji zwierząt dostarczanych do uboju. Powyższe powiadomienie powinno zawierać również dodatkowe informacje w celu zapewnienia pełnej przejrzystości względem dostawców. |
| --- | --- |

(11)

Osoby fizyczne lub prawne, na których zlecenie przeprowadza się ubój bydła, powinny być poinformowane o wyniku klasyfikacji zwierząt dostarczanych do uboju. Powyższe powiadomienie powinno zawierać również dodatkowe informacje w celu zapewnienia pełnej przejrzystości względem dostawców.

| (12) | W celu zapewnienia dokładności i wiarygodności klasyfikacji tusz dorosłego bydła i tusz baranich, klasyfikacji powinien dokonywać personel posiadający niezbędne kwalifikacje potwierdzone licencją lub zaświadczeniem. |
| --- | --- |

(12)

W celu zapewnienia dokładności i wiarygodności klasyfikacji tusz dorosłego bydła i tusz baranich, klasyfikacji powinien dokonywać personel posiadający niezbędne kwalifikacje potwierdzone licencją lub zaświadczeniem.

| (13) | W celu zatwierdzenia alternatywnych metod bezpośredniej wzrokowej oceny uformowania i okrywy tłuszczowej tuszy dorosłego bydła można wprowadzić techniki automatycznej klasyfikacji, o ile są one oparte na statystycznie potwierdzonych metodach. Zatwierdzanie technik automatycznej klasyfikacji powinno być zgodne z określonymi warunkami i wymogami, jak również z maksymalnym dopuszczalnym błędem statystycznym w klasyfikacji, który należy określić. |
| --- | --- |

(13)

W celu zatwierdzenia alternatywnych metod bezpośredniej wzrokowej oceny uformowania i okrywy tłuszczowej tuszy dorosłego bydła można wprowadzić techniki automatycznej klasyfikacji, o ile są one oparte na statystycznie potwierdzonych metodach. Zatwierdzanie technik automatycznej klasyfikacji powinno być zgodne z określonymi warunkami i wymogami, jak również z maksymalnym dopuszczalnym błędem statystycznym w klasyfikacji, który należy określić.

| (14) | Należy przewidzieć możliwość wprowadzania zmian, po przyznaniu licencji, do specyfikacji technicznych dotyczących technik automatycznej klasyfikacji tusz dorosłego bydła w celu poprawy ich dokładności. Jednakże takie zmiany powinny wymagać uprzedniego zatwierdzenia przez właściwe organy, które powinny stwierdzić, że takie zmiany przynoszą skutek w postaci co najmniej tego samego poziomu dokładności. |
| --- | --- |

(14)

Należy przewidzieć możliwość wprowadzania zmian, po przyznaniu licencji, do specyfikacji technicznych dotyczących technik automatycznej klasyfikacji tusz dorosłego bydła w celu poprawy ich dokładności. Jednakże takie zmiany powinny wymagać uprzedniego zatwierdzenia przez właściwe organy, które powinny stwierdzić, że takie zmiany przynoszą skutek w postaci co najmniej tego samego poziomu dokładności.

| (15) | Wartość tuszy wieprzowej określana jest w szczególności na podstawie zawartości chudego mięsa w stosunku do masy. Aby zagwarantować, że zawartość chudego mięsa jest ustalana w sposób obiektywny, ocena powinna polegać na pomiarach niektórych części anatomicznych tuszy przy pomocy zatwierdzonych i statystycznie sprawdzonych metod. Mimo że można stosować różne metody oceny zawartości chudego mięsa w tuszy wieprzowej, należy zagwarantować, że wybór metody pozostaje bez wpływu na szacowaną zawartość chudego mięsa. W celu określenia wartości handlowej tuszy wieprzowej należy zezwolić na stosowanie innych kryteriów oceny niż masa i szacowana zawartość chudego mięsa. |
| --- | --- |

(15)

Wartość tuszy wieprzowej określana jest w szczególności na podstawie zawartości chudego mięsa w stosunku do masy. Aby zagwarantować, że zawartość chudego mięsa jest ustalana w sposób obiektywny, ocena powinna polegać na pomiarach niektórych części anatomicznych tuszy przy pomocy zatwierdzonych i statystycznie sprawdzonych metod. Mimo że można stosować różne metody oceny zawartości chudego mięsa w tuszy wieprzowej, należy zagwarantować, że wybór metody pozostaje bez wpływu na szacowaną zawartość chudego mięsa. W celu określenia wartości handlowej tuszy wieprzowej należy zezwolić na stosowanie innych kryteriów oceny niż masa i szacowana zawartość chudego mięsa.

| (16) | Punkt C.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że tusze baranie klasyfikuje się, biorąc pod uwagę uformowanie tuszy i stopień okrywy tłuszczowej. Jednakże inne kryteria, w szczególności masa, kolor mięsa i okrywa tłuszczowa, mogą być stosowane w przypadku tusz jagnięcych o masie poniżej 13 kg. |
| --- | --- |

(16)

Punkt C.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że tusze baranie klasyfikuje się, biorąc pod uwagę uformowanie tuszy i stopień okrywy tłuszczowej. Jednakże inne kryteria, w szczególności masa, kolor mięsa i okrywa tłuszczowa, mogą być stosowane w przypadku tusz jagnięcych o masie poniżej 13 kg.

| (17) | Wiarygodność klasyfikacji tusz dorosłego bydła oraz tusz wieprzowych i baranich powinna być sprawdzana za pomocą regularnych kontroli na miejscu przeprowadzanych przez organy niezależne od kontrolowanych przez nie zakładów. Należy ustanowić warunki i minimalne wymogi tych kontroli, w tym dotyczące składania raportów z przeprowadzonych kontroli i ewentualnych działań następczych. W przypadku dokonywania klasyfikacji tusz dorosłego bydła przy pomocy technik automatycznej klasyfikacji tusz należy ustanowić określone przepisy uzupełniające dotyczące kontroli na miejscu, przewidujące między innymi, że częstotliwość przeprowadzania tych kontroli ulega zwiększeniu w początkowym okresie po przyznaniu licencji. |
| --- | --- |

(17)

Wiarygodność klasyfikacji tusz dorosłego bydła oraz tusz wieprzowych i baranich powinna być sprawdzana za pomocą regularnych kontroli na miejscu przeprowadzanych przez organy niezależne od kontrolowanych przez nie zakładów. Należy ustanowić warunki i minimalne wymogi tych kontroli, w tym dotyczące składania raportów z przeprowadzonych kontroli i ewentualnych działań następczych. W przypadku dokonywania klasyfikacji tusz dorosłego bydła przy pomocy technik automatycznej klasyfikacji tusz należy ustanowić określone przepisy uzupełniające dotyczące kontroli na miejscu, przewidujące między innymi, że częstotliwość przeprowadzania tych kontroli ulega zwiększeniu w początkowym okresie po przyznaniu licencji.

| (18) | W celu uzyskania porównywalnych cen tusz wołowych, wieprzowych i baranich we Wspólnocie należy wprowadzić przepisy stanowiące, że rejestrowanie cen odwołuje się do wyraźnie określonego etapu wprowadzania do obrotu. Ponadto należy określić wspólnotową prezentację wzorcową dla tusz dorosłego bydła i tusz baranich. Należy również ustalić pewne współczynniki korygujące, dzięki którym będzie można dostosować prezentacje stosowane w niektórych państwach członkowskich do wspólnotowej prezentacji wzorcowej. |
| --- | --- |

(18)

W celu uzyskania porównywalnych cen tusz wołowych, wieprzowych i baranich we Wspólnocie należy wprowadzić przepisy stanowiące, że rejestrowanie cen odwołuje się do wyraźnie określonego etapu wprowadzania do obrotu. Ponadto należy określić wspólnotową prezentację wzorcową dla tusz dorosłego bydła i tusz baranich. Należy również ustalić pewne współczynniki korygujące, dzięki którym będzie można dostosować prezentacje stosowane w niektórych państwach członkowskich do wspólnotowej prezentacji wzorcowej.

| (19) | Aby zagwarantować, że zarejestrowane ceny tuszy są reprezentatywne w stosunku do produkcji państw członkowskich w sektorze wołowiny, wieprzowiny i baraniny, należy zdefiniować kategorie i klasy, a także pewne kryteria definiujące zakłady i osoby podlegające obowiązkowi raportowania cen. |
| --- | --- |

(19)

Aby zagwarantować, że zarejestrowane ceny tuszy są reprezentatywne w stosunku do produkcji państw członkowskich w sektorze wołowiny, wieprzowiny i baraniny, należy zdefiniować kategorie i klasy, a także pewne kryteria definiujące zakłady i osoby podlegające obowiązkowi raportowania cen.

| (20) | Do celów raportowania cen tusz wołowych państwom członkowskim należy zezwolić na podjęcie decyzji, czy terytorium ich państwa jest podzielone, a jeśli tak, to na ile regionów. Należy wprowadzić przepisy stanowiące, że raportowanie cen w przypadku Zjednoczonego Królestwa powinno odnosić się do dwóch regionów, a mianowicie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. |
| --- | --- |

(20)

Do celów raportowania cen tusz wołowych państwom członkowskim należy zezwolić na podjęcie decyzji, czy terytorium ich państwa jest podzielone, a jeśli tak, to na ile regionów. Należy wprowadzić przepisy stanowiące, że raportowanie cen w przypadku Zjednoczonego Królestwa powinno odnosić się do dwóch regionów, a mianowicie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

| (21) | W przypadku gdy państwa członkowskie utworzyły regionalne komitety do określania cen tusz dorosłego bydła, należy wprowadzić przepisy ustanawiające, że ich członkowie zapewniają, że ich polityka w tym zakresie jest zrównoważona i obiektywna oraz że ceny przez nie ustalone są uwzględniane przy obliczaniu ceny krajowej. |
| --- | --- |

(21)

W przypadku gdy państwa członkowskie utworzyły regionalne komitety do określania cen tusz dorosłego bydła, należy wprowadzić przepisy ustanawiające, że ich członkowie zapewniają, że ich polityka w tym zakresie jest zrównoważona i obiektywna oraz że ceny przez nie ustalone są uwzględniane przy obliczaniu ceny krajowej.

| (22) | W przypadku gdy dokonywane są dodatkowe płatności na rzecz dostawców dorosłego bydła, zakłady lub osoby podlegające obowiązkowi raportowania cen powinny być zobowiązane do dokonania pewnych korekt cen, aby uniknąć wypaczeń przy obliczaniu średnich cen krajowych. |
| --- | --- |

(22)

W przypadku gdy dokonywane są dodatkowe płatności na rzecz dostawców dorosłego bydła, zakłady lub osoby podlegające obowiązkowi raportowania cen powinny być zobowiązane do dokonania pewnych korekt cen, aby uniknąć wypaczeń przy obliczaniu średnich cen krajowych.

| (23) | Należy ustanowić praktyczną metodę, z której korzystać będą państwa członkowskie do obliczania średnich cen tygodniowych. Wspomniane ceny, które powinny stanowić podstawę określenia cen średnich ważonych na poziomie Wspólnoty, należy raportować Komisji co tydzień. |
| --- | --- |

(23)

Należy ustanowić praktyczną metodę, z której korzystać będą państwa członkowskie do obliczania średnich cen tygodniowych. Wspomniane ceny, które powinny stanowić podstawę określenia cen średnich ważonych na poziomie Wspólnoty, należy raportować Komisji co tydzień.

| (24) | W celu monitorowania raportowania cen tusz wołowych, wieprzowych i baranich państwa członkowskie powinny być zobowiązane do okresowego przekazywania pewnych informacji Komisji. |
| --- | --- |

(24)

W celu monitorowania raportowania cen tusz wołowych, wieprzowych i baranich państwa członkowskie powinny być zobowiązane do okresowego przekazywania pewnych informacji Komisji.

| (25) | Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje przeprowadzanie kontroli na miejscu przez wspólnotowy komitet inspekcyjny złożony z ekspertów wyznaczonych przez Komisję i z ekspertów wyznaczonych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia jednolitego stosowania wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych i wieprzowych na terenie Wspólnoty. Należy ustanowić przepisy wykonawcze dotyczące składu i funkcjonowania tego komitetu. |
| --- | --- |

(25)

Artykuł 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje przeprowadzanie kontroli na miejscu przez wspólnotowy komitet inspekcyjny złożony z ekspertów wyznaczonych przez Komisję i z ekspertów wyznaczonych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia jednolitego stosowania wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych i wieprzowych na terenie Wspólnoty. Należy ustanowić przepisy wykonawcze dotyczące składu i funkcjonowania tego komitetu.

| (26) | Należy wprowadzić przepisy stanowiące, że państwa członkowskie powinny podjąć pewne środki mające na celu prawidłowe stosowanie wspólnotowych skal klasyfikacji, gwarantujące dokładność raportowanych cen i umożliwiające nakładanie kar w przypadku naruszeń. Ponadto państwa członkowskie powinny być zobowiązane do powiadamiania Komisji o takich środkach. |
| --- | --- |

(26)

Należy wprowadzić przepisy stanowiące, że państwa członkowskie powinny podjąć pewne środki mające na celu prawidłowe stosowanie wspólnotowych skal klasyfikacji, gwarantujące dokładność raportowanych cen i umożliwiające nakładanie kar w przypadku naruszeń. Ponadto państwa członkowskie powinny być zobowiązane do powiadamiania Komisji o takich środkach.

| (27) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(27)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ZAKRES STOSOWANIA

Artykuł 1

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen rynkowych zgodnie z art. 43 lit. m) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

ROZDZIAŁ II

SEKTOR WOŁOWINY

Artykuł 2

Zakres i postanowienia ogólne

1.   Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz w sektorze wołowiny i cielęciny ma zastosowanie do tusz dorosłego bydła.

2.   Niezależnie od części IV pkt 2 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 państwa członkowskie mogą zdecydować, że wspólnotowa skala, o której mowa w ust. 1, ma zastosowanie do tusz bydła w wieku co najmniej 12 miesięcy w momencie uboju.

3.   Do celów stosowania pkt A.II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 tusze niekastrowanych młodych samców w wieku poniżej 2 lat (kategoria A) i tusze innych niekastrowanych samców (kategoria B) rozróżnia się na podstawie wieku zwierzęcia.

4.   Wiek bydła, o którym mowa w ust. 2 i 3, ustala się na podstawie informacji pochodzących z systemu identyfikacji i rejestracji bydła ustanowionego w każdym państwie członkowskim zgodnie z tytułem I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.

Artykuł 3

Uzupełniające przepisy dotyczące klas uformowania i klas okrywy tłuszczowej

Uzupełniające przepisy szczegółowe dotyczące definicji klas uformowania i klas okrywy tłuszczowej, o których mowa w pkt A.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustanawia się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Klasa uformowania S

Klasa uformowania S, o której mowa w pkt A.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, może być stosowana w państwach członkowskich w celu uwzględnienia szczególnych cech bydła występującego w tych państwach.

Artykuł 5

Odstępstwa od obowiązkowej klasyfikacji tusz

Państwa członkowskie mogą zdecydować, że wymogi klasyfikacji tusz dorosłego bydła ustanowione w pkt A.V załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 nie są obowiązkowe w przypadku zatwierdzonych rzeźni, w których średnia roczna uboju nie przekracza 75 sztuk dorosłego bydła tygodniowo.

Artykuł 6

Klasyfikacja i identyfikacja

1.   Klasyfikacji i identyfikacji, o których mowa w pkt A.V załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, dokonuje się w rzeźni.

2.   Klasyfikacji, identyfikacji i ważenia tuszy dokonuje się w ciągu godziny po kłuciu zwierzęcia.

Jednakże w przypadku gdy nie da się sklasyfikować tusz przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji, o których mowa w art. 9, klasyfikacja i identyfikacja tych tusz następuje w dniu uboju.

3.   Identyfikacji tusz dokonuje się za pomocą oznaczenia wykazującego kategorię oraz klasę uformowania i okrywy tłuszczowej, o których mowa odpowiednio w pkt A.II oraz pkt A.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Znakowania dokonuje się przez stemplowanie na zewnętrznej powierzchni tuszy nieusuwalnym i nietoksycznym tuszem, stosując metodę zatwierdzoną przez właściwe organy; wysokość liter i cyfr nie może wynosić mniej niż dwa cm.

Na tylnej ćwierćtuszy oznaczenie umieszcza się na rostbefie w okolicach czwartego kręgu lędźwiowego, na przedniej ćwierćtuszy – na mostku, 10 do 30 cm od krawędzi rozcięcia mostka. Państwa członkowskie mogą jednak ustalić inne położenie oznaczenia na każdej ćwierćtuszy, pod warunkiem że wcześniej poinformują o tym Komisję.

4.   Nie naruszając przepisów art. 4 ust. 3 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1669/2006 (14) oraz pkt I lit. a) załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 826/2008 (15), państwa członkowskie mogą zezwolić na zastąpienie oznaczenia poprzez użycie etykiety, o ile spełnione zostaną następujące warunki:

| a) | etykiety mogą być przechowywane i przytwierdzane jedynie w zatwierdzonych zakładach, gdzie dokonuje się uboju zwierząt; rozmiar etykiet nie może być mniejszy niż 50 cm2; |
| --- | --- |

a)

etykiety mogą być przechowywane i przytwierdzane jedynie w zatwierdzonych zakładach, gdzie dokonuje się uboju zwierząt; rozmiar etykiet nie może być mniejszy niż 50 cm2;

| b) | w uzupełnieniu wymagań, o których mowa w ust. 3, etykiety muszą wskazywać numer zatwierdzenia rzeźni, numer identyfikacyjny lub numer uboju zwierzęcia, datę uboju, masę tuszy i, w odpowiednich przypadkach, stwierdzenie, że klasyfikację przeprowadzono przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji; |
| --- | --- |

b)

w uzupełnieniu wymagań, o których mowa w ust. 3, etykiety muszą wskazywać numer zatwierdzenia rzeźni, numer identyfikacyjny lub numer uboju zwierzęcia, datę uboju, masę tuszy i, w odpowiednich przypadkach, stwierdzenie, że klasyfikację przeprowadzono przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji;

| c) | oznaczenia, o których mowa w lit. b), muszą być doskonale czytelne i nie dopuszcza się w nich żadnych zmian, chyba że wyraźnie wskazano je na etykiecie i przeprowadzono pod nadzorem właściwych organów i w praktycznych warunkach ustalonych przez te organy; |
| --- | --- |

c)

oznaczenia, o których mowa w lit. b), muszą być doskonale czytelne i nie dopuszcza się w nich żadnych zmian, chyba że wyraźnie wskazano je na etykiecie i przeprowadzono pod nadzorem właściwych organów i w praktycznych warunkach ustalonych przez te organy;

| d) | etykiety muszą być odporne na manipulacje, wytrzymałe na rozdarcie i przytwierdzone na stałe do każdej ćwierćtuszy w miejscach wymienionych w ust. 3 akapit trzeci. |
| --- | --- |

d)

etykiety muszą być odporne na manipulacje, wytrzymałe na rozdarcie i przytwierdzone na stałe do każdej ćwierćtuszy w miejscach wymienionych w ust. 3 akapit trzeci.

W przypadku gdy klasyfikację przeprowadza się przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji, o których mowa w art. 11, używanie etykiet jest obowiązkowe.

5.   Oznaczeń i etykiet, o których mowa w ust. 3 i 4, nie wolno usuwać przed odkostnianiem ćwierćtusz.

6.   Kategorię oznacza się zgodnie z pkt A.II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz przepisami art. 2 ust. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia.

Oznaczenia podklas lub, w stosownych przypadkach, podziału kategorii według wieku dokonuje się za pomocą innych symboli niż te, które są używane do klasyfikacji.

7.   Zobowiązania dotyczące identyfikacji tusz wymienionych w ust. 3–6 nie odnoszą się do zatwierdzonych rzeźni, które same dokonują odkostniania wszystkich otrzymanych tusz.

Artykuł 7

Powiadamianie o wynikach klasyfikacji

1.   Wyniki klasyfikacji przeprowadzonej zgodnie z pkt A.V załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przekazuje się na piśmie bądź drogą elektroniczną osobom fizycznym i prawnym, na których zlecenie przeprowadza się ubój.

2.   Do celów przekazywania wyników klasyfikacji, faktura lub dokument dołączony do faktury, zaadresowany do dostawcy zwierząt albo, jeśli to niemożliwe, do fizycznej lub prawnej osoby odpowiedzialnej za czynności ubojowe, zawiera następujące informacje na temat danej tuszy:

| a) | kategorię oraz klasę uformowania i okrywy tłuszczowej oznaczone za pomocą odpowiednich liter i cyfr, o których mowa w pkt A.II i pkt A.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007; |
| --- | --- |

a)

kategorię oraz klasę uformowania i okrywy tłuszczowej oznaczone za pomocą odpowiednich liter i cyfr, o których mowa w pkt A.II i pkt A.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007;

| b) | masę tuszy ustaloną zgodnie z art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, z wyszczególnieniem, czy chodzi o masę ciepłą czy zimną; |
| --- | --- |

b)

masę tuszy ustaloną zgodnie z art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, z wyszczególnieniem, czy chodzi o masę ciepłą czy zimną;

| c) | prezentację tuszy zastosowaną w momencie ważenia i klasyfikacji na haku; |
| --- | --- |

c)

prezentację tuszy zastosowaną w momencie ważenia i klasyfikacji na haku;

| d) | w stosownych przypadkach, informację, że klasyfikację przeprowadzono przy użyciu techniki automatycznej klasyfikacji. |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach, informację, że klasyfikację przeprowadzono przy użyciu techniki automatycznej klasyfikacji.

3.   Państwa członkowskie mogą wymagać, aby powiadomienie, o którym mowa w ust. 2 lit. a), zawierało informacje na temat podklasy uformowania i okrywy tłuszczowej, o ile takie dane są dostępne.

W przypadku gdy tylko jedna prezentacja tuszy jest dozwolona w ramach przepisów krajowych, wskazanie prezentacji tuszy, o której mowa w ust. 2 lit. c), nie jest obowiązkowe.

Artykuł 8

Klasyfikacja przez wykwalifikowanych rzeczoznawców

Państwa członkowskie zapewniają dokonywanie klasyfikacji przez wykwalifikowanych rzeczoznawców posiadających odpowiednią licencję. Licencja może być zastąpiona przez zaświadczenie wydane przez państwo członkowskie, tam gdzie zaświadczenie takie odpowiada uznaniu kwalifikacji.

Artykuł 9

Zatwierdzanie technik automatycznej klasyfikacji

1.   Państwa członkowskie mogą przyznawać licencje zatwierdzające techniki automatycznej klasyfikacji do stosowania na ich terytoriach lub na części ich terytoriów.

Zatwierdzenie następuje po spełnieniu warunków i minimalnych wymogów dotyczących testu certyfikacyjnego ustanowionych w części A załącznika II.

Przynajmniej dwa miesiące przed rozpoczęciem testu certyfikacyjnego państwa członkowskie przekazują Komisji informacje, o których mowa w części B załącznika II. Państwa członkowskie wyznaczają niezależny organ, który analizuje wyniki testu certyfikacyjnego. W ciągu dwóch miesięcy od zakończenia testu certyfikacyjnego państwa członkowskie przekazują Komisji informacje, o których mowa w części C załącznika II.

2.   W przypadku przyznania licencji zatwierdzającej technikę automatycznej klasyfikacji w oparciu o test certyfikacyjny, w którym zastosowano więcej niż jeden rodzaj prezentacji tuszy, różnice pomiędzy tymi prezentacjami nie prowadzą do różnic w wynikach klasyfikacji.

3.   Po przekazaniu informacji Komisji państwa członkowskie mogą udzielić licencji zezwalającej na stosowanie technik automatycznej klasyfikacji na ich terytoriach lub ich części bez organizowania testu certyfikacyjnego, pod warunkiem że takiej licencji udzielono już w przypadku tej samej techniki automatycznej klasyfikacji w innej części tego samego państwa członkowskiego lub w innym państwie członkowskim w oparciu o test certyfikacyjny przeprowadzony na próbie tusz, które uważają za równie reprezentatywne, jeśli chodzi o kategorię, klasę uformowania i okrywę tłuszczową, dorosłego bydła ubitego w danym państwie członkowskim lub jego części.

4.   Zmiany do specyfikacji technicznych dotyczących technik automatycznej klasyfikacji, w przypadku których przyznano licencję, są wprowadzane jedynie po uzyskaniu zezwolenia właściwych organów danego państwa członkowskiego oraz po udowodnieniu, że takie zmiany przynoszą skutek w postaci co najmniej tego samego poziomu dokładności, który uzyskano podczas testu certyfikacyjnego.

Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich zmianach, które zatwierdziły.

Artykuł 10

Klasyfikacja przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji

1.   Zakłady klasyfikujące przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji:

| a) | identyfikują kategorię tuszy; w tym celu korzystają z systemu identyfikacji i rejestracji bydła, o którym mowa w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000; |
| --- | --- |

a)

identyfikują kategorię tuszy; w tym celu korzystają z systemu identyfikacji i rejestracji bydła, o którym mowa w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;

| b) | prowadzą dzienną ewidencję kontrolną dotyczącą funkcjonowania technik automatycznej klasyfikacji, w tym w szczególności wszelkich stwierdzonych uchybień i podjętych działań, tam gdzie jest to konieczne. |
| --- | --- |

b)

prowadzą dzienną ewidencję kontrolną dotyczącą funkcjonowania technik automatycznej klasyfikacji, w tym w szczególności wszelkich stwierdzonych uchybień i podjętych działań, tam gdzie jest to konieczne.

2.   Klasyfikacja przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji jest ważna wyłącznie jeżeli:

| a) | prezentacja tuszy jest identyczna z prezentacją stosowaną podczas testu certyfikacyjnego; lub |
| --- | --- |

a)

prezentacja tuszy jest identyczna z prezentacją stosowaną podczas testu certyfikacyjnego; lub

| b) | zostanie wykazane, w sposób zadowalający dla właściwych organów danego państwa członkowskiego, że zastosowanie innej prezentacji tuszy pozostaje bez wpływu na wynik klasyfikacji przeprowadzonej przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji. |
| --- | --- |

b)

zostanie wykazane, w sposób zadowalający dla właściwych organów danego państwa członkowskiego, że zastosowanie innej prezentacji tuszy pozostaje bez wpływu na wynik klasyfikacji przeprowadzonej przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji.

Artykuł 11

Kontrole na miejscu

1.   Działalność rzeczoznawców, o których mowa w art. 8, a także klasyfikacja i identyfikacja tusz w zakładach, o których mowa w pkt A.V załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, podlega kontrolom na miejscu, bez uprzedniego powiadomienia, przez organ niezależny od rzeźni i od instytucji odpowiedzialnych za klasyfikację.

Jednakże nie stosuje się wymogu niezależności instytucji odpowiedzialnych za klasyfikację w wypadku przeprowadzania takich kontroli bezpośrednio przez właściwy organ.

2.   Kontrole należy przeprowadzać co najmniej dwa razy na trzy miesiące we wszystkich zatwierdzonych zakładach, w których średnia roczna uboju przekracza 75 sztuk dorosłego bydła tygodniowo. Każda kontrola musi obejmować co najmniej 40 losowo wybranych tusz.

Jednakże w przypadku zatwierdzonych zakładów, w których średnia roczna uboju nie przekracza 75 sztuk dorosłego bydła tygodniowo, państwa członkowskie ustalają częstotliwość kontroli i minimalną liczbę tusz, które należy poddać kontroli na podstawie ich oceny ryzyka, szczególnie uwzględniając liczbę sztuk dorosłego bydła ubitego w danych rzeźniach oraz wnioski z poprzednich kontroli w tych rzeźniach.

Do dnia 1 lipca 2009 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o środkach przyjętych w celu stosowania przepisów akapitu drugiego, a wszelkie zmiany w informacji są przekazywane w ciągu miesiąca.

3.   We wszystkich zatwierdzonych zakładach klasyfikujących przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji należy przeprowadzić przynajmniej sześć kontroli na trzy miesiące w ciągu pierwszych 12 miesięcy po przyznaniu licencji, o której mowa w art. 9 ust. 1. Następnie kontrole należy przeprowadzać co najmniej dwa razy na trzy miesiące we wszystkich zatwierdzonych zakładach klasyfikujących przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji. Każda kontrola musi obejmować co najmniej 40 losowo wybranych tusz. Kontrole mają w szczególności na celu weryfikację:

| a) | kategorii tuszy; |
| --- | --- |

a)

kategorii tuszy;

| b) | dokładności technik automatycznej klasyfikacji przy użyciu systemu punktów i limitów, o którym mowa w części A pkt 3 załącznika II; |
| --- | --- |

b)

dokładności technik automatycznej klasyfikacji przy użyciu systemu punktów i limitów, o którym mowa w części A pkt 3 załącznika II;

| c) | prezentacji tuszy; |
| --- | --- |

c)

prezentacji tuszy;

| d) | dziennego kalibrowania, jak również wszelkich innych aspektów technik automatycznej klasyfikacji, pozwalających zagwarantować, że poziom dokładności uzyskany przy użyciu tych technik jest przynajmniej tak dobry jak uzyskany podczas testu certyfikacyjnego; |
| --- | --- |

d)

dziennego kalibrowania, jak również wszelkich innych aspektów technik automatycznej klasyfikacji, pozwalających zagwarantować, że poziom dokładności uzyskany przy użyciu tych technik jest przynajmniej tak dobry jak uzyskany podczas testu certyfikacyjnego;

| e) | dziennej ewidencji kontrolnej, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. b). |
| --- | --- |

e)

dziennej ewidencji kontrolnej, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. b).

4.   W przypadku gdy organ odpowiedzialny za kontrole nie podlega organowi publicznemu, kontrole przewidziane w ust. 2 i 3 należy przeprowadzić pod fizycznym nadzorem organu publicznego na takich samych warunkach i przynajmniej raz w roku. Organ publiczny jest regularnie informowany o wnioskach organu odpowiedzialnego za kontrole.

Artykuł 12

Raporty z kontroli i działania następcze

1.   Krajowe organy kontroli sporządzają i przechowują raporty z kontroli, o których mowa w art. 11. Raporty te zawierają w szczególności liczbę tusz poddanych kontroli oraz liczbę tusz nieprawidłowo sklasyfikowanych lub zidentyfikowanych. W raportach podaje się również wszystkie szczegóły dotyczące typu zastosowanych prezentacji tuszy oraz, w stosownych przypadkach, ich zgodności z przepisami wspólnotowymi.

2.   W przypadkach wykazania przez kontrole, o których mowa w art. 11, znacznej liczby nieprawidłowych klasyfikacji lub niezgodnych z przepisami identyfikacji:

| a) | należy zwiększyć liczbę kontrolowanych tusz oraz częstotliwość kontroli na miejscu; |
| --- | --- |

a)

należy zwiększyć liczbę kontrolowanych tusz oraz częstotliwość kontroli na miejscu;

| b) | licencje lub zezwolenia przewidziane w art. 8 i art. 9 ust. 1 mogą zostać uchylone. |
| --- | --- |

b)

licencje lub zezwolenia przewidziane w art. 8 i art. 9 ust. 1 mogą zostać uchylone.

Artykuł 13

Rejestrowanie ceny rynkowej

1.   Cena rynkowa, ustalana według wspólnotowej skali klasyfikacji, o której mowa w art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, jest ceną zwierzęcia, bez podatku od wartości dodanej, płatną dostawcy przy dostawie do rzeźni. Cenę podaje się dla 100 kg tuszy prezentowanej zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, ważonej i klasyfikowanej na haku w rzeźni.

2.   Masą uwzględnianą jest masa ciepła, ustalona w ciągu godziny po kłuciu zwierzęcia.

Masa poubojowa schłodzona odpowiada masie ciepłej, o której mowa w akapicie pierwszym, pomniejszonej o 2 %.

3.   W celu ustalenia cen rynkowych tusza jest prezentowana bez usunięcia tłuszczu zewnętrznego, po odcięciu szyi zgodnie z wymaganiami weterynaryjnymi, oraz:

| a) | bez nerek; |
| --- | --- |

a)

bez nerek;

| b) | bez tłuszczu okołonerkowego; |
| --- | --- |

b)

bez tłuszczu okołonerkowego;

| c) | bez tłuszczu miednicznego; |
| --- | --- |

c)

bez tłuszczu miednicznego;

| d) | bez cienkiego mięśnia przepony; |
| --- | --- |

d)

bez cienkiego mięśnia przepony;

| e) | bez grubego mięśnia przepony; |
| --- | --- |

e)

bez grubego mięśnia przepony;

| f) | bez ogona; |
| --- | --- |

f)

bez ogona;

| g) | bez rdzenia kręgowego; |
| --- | --- |

g)

bez rdzenia kręgowego;

| h) | bez tłuszczu mosznowego; |
| --- | --- |

h)

bez tłuszczu mosznowego;

| i) | bez tłuszczu na wewnętrznej stronie zrazowej górnej; |
| --- | --- |

i)

bez tłuszczu na wewnętrznej stronie zrazowej górnej;

| j) | bez żyły szyjnej z przyległym tłuszczem. |
| --- | --- |

j)

bez żyły szyjnej z przyległym tłuszczem.

4.   Do celów stosowania pkt A.V akapit drugi załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i w drodze odstępstwa od ust. 3 niniejszego artykułu, usunięcie zewnętrznego tłuszczu odnosi się wyłącznie do częściowego usunięcia zewnętrznego tłuszczu:

| a) | z udźca, polędwicy i środkowych żeber; |
| --- | --- |

a)

z udźca, polędwicy i środkowych żeber;

| b) | z końca mostka, zewnętrznego obszaru odbytowo-płciowego i ogona; |
| --- | --- |

b)

z końca mostka, zewnętrznego obszaru odbytowo-płciowego i ogona;

| c) | ze zrazowej górnej. |
| --- | --- |

c)

ze zrazowej górnej.

5.   W przypadku gdy prezentacja tuszy w chwili ważenia i klasyfikowania na haku różni się od prezentacji przewidzianej w ust. 3, masę tuszy dostosowuje się, stosując współczynniki korygujące określone w załączniku III w celu przejścia od tych prezentacji do prezentacji wzorcowej. W takich sytuacjach odpowiednio dostosowuje się cenę za każde 100 kg tuszy.

W przypadku gdy dostosowania, o których mowa w akapicie pierwszym, są takie same na całym terytorium państwa członkowskiego, są one obliczane w skali krajowej. Jeżeli dostosowania różnią się między rzeźniami, są one obliczane indywidualnie.

Artykuł 14

Kategorie i klasy do celów rejestrowania cen rynkowych

1.   Krajowe i wspólnotowe rejestrowanie cen rynkowych na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji, o której mowa w art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, jest przeprowadzane co tydzień i odnosi się do następujących klas uformowania i klas okrywy tłuszczowej dla pięciu kategorii określonych w pkt A.II załącznika V do tego rozporządzenia:

| a) | tusze niekastrowanych młodych samców w wieku poniżej dwóch lat: U2, U3, R2, R3, O2, O3; |
| --- | --- |

a)

tusze niekastrowanych młodych samców w wieku poniżej dwóch lat: U2, U3, R2, R3, O2, O3;

| b) | tusze innych niekastrowanych samców: R3; |
| --- | --- |

b)

tusze innych niekastrowanych samców: R3;

| c) | tusze kastrowanych samców: U2, U3, U4, R3, R4, O3, O4; |
| --- | --- |

c)

tusze kastrowanych samców: U2, U3, U4, R3, R4, O3, O4;

| d) | tusze samic, które się cieliły: R3, R4, O2, O3, O4, P2, P3; |
| --- | --- |

d)

tusze samic, które się cieliły: R3, R4, O2, O3, O4, P2, P3;

| e) | tusze innych samic: U2, U3, R2, R3, R4, O2, O3, O4. |
| --- | --- |

e)

tusze innych samic: U2, U3, R2, R3, R4, O2, O3, O4.

2.   Państwa członkowskie podejmują decyzję, czy ich terytorium obejmuje pojedynczy region, czy też dzieli się go na więcej niż jeden region. Taka decyzja jest podjęta na podstawie:

| a) | wielkości ich terytorium; |
| --- | --- |

a)

wielkości ich terytorium;

| b) | istnienia ewentualnych podziałów administracyjnych; |
| --- | --- |

b)

istnienia ewentualnych podziałów administracyjnych;

| c) | geograficznej zmienności cen. |
| --- | --- |

c)

geograficznej zmienności cen.

Jednakże Zjednoczone Królestwo obejmuje co najmniej dwa regiony, a mianowicie Wielką Brytanię i Irlandię Północną, które mogą być podzielone na podstawie kryteriów wskazanych w akapicie pierwszym.

Artykuł 15

Ceny reprezentatywne

1.   Wymóg rejestrowania cen dotyczy następujących osób:

| a) | podmiotów prowadzących wszystkie rzeźnie dokonujące uboju 20 000 lub więcej sztuk dorosłego bydła rocznie, utrzymywanego przez rzeźnię lub na jej zlecenie, lub też przez nią zakupionego; |
| --- | --- |

a)

podmiotów prowadzących wszystkie rzeźnie dokonujące uboju 20 000 lub więcej sztuk dorosłego bydła rocznie, utrzymywanego przez rzeźnię lub na jej zlecenie, lub też przez nią zakupionego;

| b) | podmiotów prowadzących wszystkie rzeźnie wyznaczonych przez państwo członkowskie, dokonujące uboju mniej niż 20 000 sztuk dorosłego bydła rocznie, utrzymywanego przez rzeźnię lub na jej zlecenie, lub też przez nią zakupionego; |
| --- | --- |

b)

podmiotów prowadzących wszystkie rzeźnie wyznaczonych przez państwo członkowskie, dokonujące uboju mniej niż 20 000 sztuk dorosłego bydła rocznie, utrzymywanego przez rzeźnię lub na jej zlecenie, lub też przez nią zakupionego;

| c) | wszystkich osób fizycznych lub prawnych dostarczających do rzeźni celem dokonania uboju 10 000 lub więcej sztuk dorosłego bydła rocznie; oraz |
| --- | --- |

c)

wszystkich osób fizycznych lub prawnych dostarczających do rzeźni celem dokonania uboju 10 000 lub więcej sztuk dorosłego bydła rocznie; oraz

| d) | wszystkich osób fizycznych lub prawnych wyznaczonych przez państwo członkowskie, dostarczających do rzeźni celem dokonania uboju mniej niż 10 000 sztuk dorosłego bydła rocznie. |
| --- | --- |

d)

wszystkich osób fizycznych lub prawnych wyznaczonych przez państwo członkowskie, dostarczających do rzeźni celem dokonania uboju mniej niż 10 000 sztuk dorosłego bydła rocznie.

Państwa członkowskie zapewniają rejestrowanie cen przynajmniej w odniesieniu do:

| a) | 25 % uboju w tych regionach, które łącznie obejmują co najmniej 75 % całkowitego uboju dokonywanego w danym państwie członkowskim, oraz |
| --- | --- |

a)

25 % uboju w tych regionach, które łącznie obejmują co najmniej 75 % całkowitego uboju dokonywanego w danym państwie członkowskim, oraz

| b) | 30 % uboju dorosłego bydła dokonywanego na jego terytorium. |
| --- | --- |

b)

30 % uboju dorosłego bydła dokonywanego na jego terytorium.

2.   Ceny rejestrowane zgodnie z ust. 1 odnoszą się do dorosłego bydła ubitego w danym okresie rejestracji na podstawie masy poubojowej schłodzonej, o której mowa w art. 13 ust. 2 akapit drugi.

W przypadku rzeźni dokonującej uboju dorosłego bydła utrzymywanego przez nią lub na jej zlecenie zarejestrowana cena równa się średniej cenie za tuszę równoważnej kategorii i klasy zwierzęcia ubitego w tej rzeźni w tym samym tygodniu.

Zapisy dotyczące cen rejestrowanych w odniesieniu do każdej klasy określonej w art. 14 ust. 1 wskazują średnią masę poubojową tusz, których dotyczą, oraz to, czy zostały one skorygowane w celu uwzględnienia wszystkich elementów, o których mowa w art. 13.

Artykuł 16

Obliczanie cen tygodniowych

1.   Ceny, rejestrowane zgodnie z art. 15 w okresie od poniedziałku do niedzieli, są:

| a) | raportowane właściwemu organowi państwa członkowskiego na piśmie bądź drogą elektroniczną przez podmiot prowadzący rzeźnię albo daną osobę fizyczną lub prawną w terminie, jaki ustali państwo członkowskie; lub |
| --- | --- |

a)

raportowane właściwemu organowi państwa członkowskiego na piśmie bądź drogą elektroniczną przez podmiot prowadzący rzeźnię albo daną osobę fizyczną lub prawną w terminie, jaki ustali państwo członkowskie; lub

| b) | według uznania państwa członkowskiego, udostępniane właściwemu organowi w rzeźni lub pomieszczeniach osoby fizycznej lub prawnej. |
| --- | --- |

b)

według uznania państwa członkowskiego, udostępniane właściwemu organowi w rzeźni lub pomieszczeniach osoby fizycznej lub prawnej.

Jeżeli jednak państwo członkowskie utworzyło dla określenia cen w regionie komitet, w którym członkostwo zostaje równomiernie rozdzielone między nabywców i sprzedawców dorosłego bydła i tusz wołowych, przy czym przewodniczący komitetu jest powoływany przez właściwy organ, to państwo członkowskie może zarządzić, by ceny i dane szczegółowe były kierowane do przewodniczącego komitetu we właściwym regionie. Jeżeli takiej dyspozycji państwo członkowskie nie wyda, właściwy organ przesyła je do przewodniczącego takiego komitetu. Przewodniczący zapewnia, by podczas informowania o cenach członków komitetu nie mogło być zidentyfikowane źródło pochodzenia żadnej z nich.

2.   Raportowane ceny są średnimi cenami w danej klasie.

3.   Każda rzeźnia lub osoba fizyczna bądź prawna, o której mowa w art. 15 ust. 1 akapit pierwszy, która dokonuje dodatkowych płatności na rzecz dostawców dorosłego bydła lub tusz wołowych nieuwzględnianych w raportowanych cenach, powiadamia właściwy organ swojego państwa członkowskiego o ostatnio dokonanych dodatkowych płatnościach, podając okres, którego dotyczą. Następnie podmioty te powiadamiają państwo członkowskie o każdej kwocie takich dodatkowych płatności za każdym razem, gdy płatność taka jest dokonywana.

4.   Właściwy organ państwa członkowskiego ustala dla każdej klasy wymienionej w art. 14 ust. 1 średnie ceny regionalne z cen raportowanych temu organowi na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.

Komitety, określone w ust. 1 akapit drugi niniejszego artykułu, ustalają dla każdej klasy wymienionej w art. 14 ust. 1 średnie ceny regionalne z cen im raportowanych na mocy ust. 1 niniejszego artykułu i raportują je właściwemu organowi państwa członkowskiego.

5.   W przypadku zakupów po stawkach ryczałtowych, jeżeli tusze w partii należą do nie więcej niż trzech kolejnych klas uformowania oraz trzech kolejnych klas okrywy tłuszczowej w tej samej kategorii, ceny takie są uwzględniane przy ustalaniu cen na podstawie ust. 4 dla klasy uformowania, do której zaklasyfikowano największą liczbę tusz lub, jeżeli są równomiernie rozdzielone między klasami, dla klasy średniej spośród tych klas, jeżeli taka klasa istnieje. We wszystkich innych przypadkach cena taka nie jest brana pod uwagę.

Jednakże jeżeli zakupy po stawkach ryczałtowych dotyczą mniej niż 35 % całkowitego uboju dorosłego bydła w państwie członkowskim, państwo to może podjąć decyzję o nieuwzględnianiu cen takich zakupów w obliczeniach dokonywanych zgodnie z ust. 4.

6.   Właściwy organ dokonuje następnie obliczenia wyjściowej ceny krajowej dla każdej klasy, poprzez ważenie cen regionalnych, by uwzględnić znaczenie ubojów dokonywanych w danej kategorii w regionie, którego dotyczą, w ogólnej liczbie ubojów dokonywanych w danej kategorii w państwie członkowskim.

7.   Właściwy organ dokonuje korekty wyjściowej ceny krajowej w danej klasie, o której mowa w ust. 6:

| a) | by uwzględnić każdy z elementów określonych w art. 13, jeżeli takie korekty nie zostały już dokonane; |
| --- | --- |

a)

by uwzględnić każdy z elementów określonych w art. 13, jeżeli takie korekty nie zostały już dokonane;

| b) | by zagwarantować, że cenę oblicza się na podstawie masy poubojowej schłodzonej, o której mowa w art. 13 ust. 2 akapit drugi; |
| --- | --- |

b)

by zagwarantować, że cenę oblicza się na podstawie masy poubojowej schłodzonej, o której mowa w art. 13 ust. 2 akapit drugi;

| c) | by uwzględnić dokonane dodatkowe płatności określone w ust. 3, jeżeli korekta odpowiada przynajmniej 1 % ceny danej klasy. |
| --- | --- |

c)

by uwzględnić dokonane dodatkowe płatności określone w ust. 3, jeżeli korekta odpowiada przynajmniej 1 % ceny danej klasy.

Właściwy organ, dokonując korekty na podstawie lit. c), dzieli całkowitą kwotę dodatkowych płatności dokonanych w stosunku do sektora wołowiny w danym państwie członkowskim w poprzednim roku budżetowym, przez całkowitą roczną wielkość uboju dorosłego bydła w tonach, w stosunku do której raportowane są ceny.

8.   Jeżeli według opinii właściwego organu państwa członkowskiego ceny im raportowane:

| a) | dotyczą nieznaczącej liczby tusz, to takie ceny nie są uwzględniane; |
| --- | --- |

a)

dotyczą nieznaczącej liczby tusz, to takie ceny nie są uwzględniane;

| b) | wydają się niepewne, to są one uwzględniane tylko wtedy, gdy organ sam się upewni o ich rzetelności. |
| --- | --- |

b)

wydają się niepewne, to są one uwzględniane tylko wtedy, gdy organ sam się upewni o ich rzetelności.

Artykuł 17

Cotygodniowe raportowanie cen Komisji

1.   Zgodnie z art. 36 państwa członkowskie przekazują Komisji ceny obliczone zgodnie z art. 16 ust. 4–7. Zanim ceny te zostaną przekazane Komisji, właściwy organ nie przekazuje ich żadnej innej instytucji.

2.   Jeżeli ze względu na wyjątkowe okoliczności albo z powodu sezonowości dostaw w państwie członkowskim lub w regionie nie można zarejestrować cen dotyczących znaczącej liczby tusz jednej lub kilku klas, o których mowa w art. 14 ust. 1, Komisja może wykorzystać ceny zarejestrowane dla tej klasy bądź klas przed tym wydarzeniem; gdy sytuacja taka powtarza się przez ponad dwa kolejne tygodnie, Komisja może podjąć decyzję o czasowym wykluczeniu danej klasy lub klas ze sprawozdawczości cenowej oraz o tymczasowej redystrybucji wagi lub wag przypisywanych tym klasom.

Artykuł 18

Średnie ceny wspólnotowe

1.   Dla danej kategorii:

| a) | średnia cena wspólnotowa dla każdej klasy uformowania i każdej klasy okrywy tłuszczowej wymienionej w art. 14 ust. 1 jest średnią ważoną krajowych cen rynkowych zarejestrowanych dla tej klasy. Ważenie cen oparte jest na stosunku liczby ubojów w tej klasie w każdym państwie członkowskim do całkowitej liczby ubojów w tej klasie w całej Wspólnocie; |
| --- | --- |

a)

średnia cena wspólnotowa dla każdej klasy uformowania i każdej klasy okrywy tłuszczowej wymienionej w art. 14 ust. 1 jest średnią ważoną krajowych cen rynkowych zarejestrowanych dla tej klasy. Ważenie cen oparte jest na stosunku liczby ubojów w tej klasie w każdym państwie członkowskim do całkowitej liczby ubojów w tej klasie w całej Wspólnocie;

| b) | średnia cena wspólnotowa dla każdej klasy uformowania jest średnią ważoną średnich cen wspólnotowych dla klas okrywy tłuszczowej, które wchodzą w skład tej klasy uformowania. Ważenie cen oparte jest na stosunku ubojów w każdej klasie okrywy tłuszczowej do całkowitej liczby ubojów w tej klasie uformowania we Wspólnocie; |
| --- | --- |

b)

średnia cena wspólnotowa dla każdej klasy uformowania jest średnią ważoną średnich cen wspólnotowych dla klas okrywy tłuszczowej, które wchodzą w skład tej klasy uformowania. Ważenie cen oparte jest na stosunku ubojów w każdej klasie okrywy tłuszczowej do całkowitej liczby ubojów w tej klasie uformowania we Wspólnocie;

| c) | średnia cena wspólnotowa jest średnią ważoną średnich cen wspólnotowych, o których mowa w lit. a). Ważenie cen oparte jest na stosunku liczby ubojów w każdej klasie, o której mowa w lit. a), do całkowitej liczby ubojów w danej kategorii we Wspólnocie. |
| --- | --- |

c)

średnia cena wspólnotowa jest średnią ważoną średnich cen wspólnotowych, o których mowa w lit. a). Ważenie cen oparte jest na stosunku liczby ubojów w każdej klasie, o której mowa w lit. a), do całkowitej liczby ubojów w danej kategorii we Wspólnocie.

2.   Średnia cena wspólnotowa dla wszystkich kategorii łącznie jest średnią ważoną cen średnich, o których mowa w ust. 1 lit. c). Ważenie cen oparte jest na stosunku każdej kategorii do całkowitej liczby ubojów dorosłego bydła we Wspólnocie.

Artykuł 19

Coroczna notyfikacja Komisji przez państwa członkowskie

Do dnia 15 kwietnia każdego roku państwa członkowskie przesyłają Komisji:

| a) | poufny wykaz rzeźni, które rejestrują ceny na mocy art. 15 ust. 1 lit. a) lub b), wykazując wydajność każdej rzeźni wyrażoną w liczbie ubojów dorosłego bydła w ubiegłym roku kalendarzowym oraz, w miarę możliwości, w tonach masy poubojowej; |
| --- | --- |

a)

poufny wykaz rzeźni, które rejestrują ceny na mocy art. 15 ust. 1 lit. a) lub b), wykazując wydajność każdej rzeźni wyrażoną w liczbie ubojów dorosłego bydła w ubiegłym roku kalendarzowym oraz, w miarę możliwości, w tonach masy poubojowej;

| b) | poufny wykaz osób fizycznych bądź prawnych, które rejestrują ceny na mocy art. 15 ust. 1 lit. c) lub d), wykazując liczbę sztuk dorosłego bydła dostarczonych do uboju w ubiegłym roku kalendarzowym oraz, w miarę możliwości, wyrażonych również w tonach masy poubojowej; |
| --- | --- |

b)

poufny wykaz osób fizycznych bądź prawnych, które rejestrują ceny na mocy art. 15 ust. 1 lit. c) lub d), wykazując liczbę sztuk dorosłego bydła dostarczonych do uboju w ubiegłym roku kalendarzowym oraz, w miarę możliwości, wyrażonych również w tonach masy poubojowej;

| c) | wykaz regionów, w których rejestrowane są ceny oraz wagi przypisywane każdemu z nich na mocy art. 16 ust. 6. |
| --- | --- |

c)

wykaz regionów, w których rejestrowane są ceny oraz wagi przypisywane każdemu z nich na mocy art. 16 ust. 6.

ROZDZIAŁ III

SEKTOR WIEPRZOWINY

Artykuł 20

Obowiązkowa klasyfikacja tusz i odstępstwa od niej

1.   Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz wieprzowych, o której mowa w art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, używana jest we wszystkich rzeźniach do klasyfikacji wszystkich tusz celem zapewnienia producentom godziwej zapłaty na podstawie masy i budowy ciała świń, które dostarczyli do rzeźni.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zdecydować o tym, że stosowanie tej skali nie jest obowiązkowe w przypadku rzeźni:

| a) | dla których dane państwa członkowskie ustalają maksymalną liczbę ubojów; liczba ta nie może przekraczać średniej rocznej uboju w wysokości 200 świń tygodniowo; |
| --- | --- |

a)

dla których dane państwa członkowskie ustalają maksymalną liczbę ubojów; liczba ta nie może przekraczać średniej rocznej uboju w wysokości 200 świń tygodniowo;

| b) | w których dokonuje się tylko uboju świń urodzonych i tuczonych we własnych tuczarniach i które same zajmują się rozbiorem wszystkich uzyskanych tusz. |
| --- | --- |

b)

w których dokonuje się tylko uboju świń urodzonych i tuczonych we własnych tuczarniach i które same zajmują się rozbiorem wszystkich uzyskanych tusz.

Dane państwa członkowskie informują Komisję o swojej decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, wyszczególniając maksymalną dopuszczalną liczbę ubojów w każdej rzeźni, która została wyłączona ze stosowania wspólnotowej skali.

Artykuł 21

Ważenie, klasyfikowanie i znakowanie

1.   Tusze wieprzowe klasyfikuje się podczas ważenia zgodnie z klasyfikacją określoną w pkt B.II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

W odniesieniu do świń ubijanych na własnym terytorium państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do zezwolenia na klasyfikację przed ważeniem zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

2.   Zgodnie z art. 43 lit. m) ppkt (iv) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przepisy pkt B.II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz przepisy ust. 1 niniejszego artykułu nie wykluczają stosowania, w odniesieniu do świń ubijanych na terytorium państw członkowskich, dodatkowych kryteriów oceny oprócz kryterium masy i szacowanej zawartości chudego mięsa.

3.   Niezwłocznie po klasyfikacji tusze wieprzowe są znakowane wielką literą określającą klasę tuszy lub zawartość procentową chudego mięsa oszacowaną zgodnie z pkt B.II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Wysokość liter i cyfr musi wynosić co najmniej dwa centymetry. Można używać każdego tuszu nietoksycznego, niezmywalnego i odpornego na gorąco, jak również jakiejkolwiek innej formy trwałego znakowania, uprzednio zatwierdzonej przez właściwe organy krajowe.

Nie naruszając przepisów akapitu pierwszego, na tuszach podaje się dane dotyczące masy poubojowej oraz wszelkie inne uznane za stosowne dane.

Półtusze są znakowane na skórze tylniej golonki lub szynki.

Etykieta przytwierdzona w sposób uniemożliwiający usunięcie bez jej uszkodzenia także stanowi dopuszczalną formę znakowania.

4.   W drodze odstępstwa od ust. 3 państwa członkowskie mogą ustanowić, że nie ma konieczności znakowania tusz wieprzowych, jeśli sporządzona jest urzędowa dokumentacja obejmująca w przypadku każdej tuszy przynajmniej następujące dane:

| a) | indywidualne oznaczenie tuszy za pomocą dowolnej trwałej metody; |
| --- | --- |

a)

indywidualne oznaczenie tuszy za pomocą dowolnej trwałej metody;

| b) | masa tuszy przed schłodzeniem, oraz |
| --- | --- |

b)

masa tuszy przed schłodzeniem, oraz

| c) | oszacowana zawartość chudego mięsa. |
| --- | --- |

c)

oszacowana zawartość chudego mięsa.

Dokumentacja musi być przechowywana przez sześć miesięcy i potwierdzona jako oryginalna w dniu jej sporządzenia przez osobę, której powierzono zadanie przeprowadzenia weryfikacji.

Jednakże w celu umożliwienia sprzedaży w całości w innym państwie członkowskim tusze są znakowane zgodnie z właściwą klasą przewidzianą w pkt B.II załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 lub zgodnie z wielkością procentową oznaczającą zawartość chudego mięsa w tych tuszach.

5.   Nie naruszając przepisów pkt B.III akapit drugi załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, żaden tłuszcz, mięsień ani inna tkanka nie mogą zostać usunięte z tuszy przed jej zważeniem, sklasyfikowaniem i oznakowaniem.

Artykuł 22

Masa poubojowa

1.   Do celów stosowania art. 42 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 masa odnosi się do schłodzonej tuszy o prezentacji określonej w pkt B.III załącznika V do wymienionego rozporządzenia.

2.   Tusza jest ważona jak najszybciej po uboju i nie później niż w 45 minut po kłuciu świni.

Masa poubojowa schłodzona tuszy odpowiada zarejestrowanej masie przed schłodzeniem, o której mowa w akapicie pierwszym, pomniejszonej o 2 %.

Jeżeli w danej rzeźni nie można zachować 45-minutowego okresu między kłuciem a ważeniem świni, właściwy organ danego państwa członkowskiego może zezwolić na wydłużenie tego okresu, pod warunkiem że odjęcie 2 % od masy określonej w akapicie drugim będzie zmniejszane o 0,1 punktu procentowego z każdym dodatkowym rozpoczętym kwadransem.

3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 masa tuszy po schłodzeniu może być obliczana poprzez odniesienie do wcześniej ustalonych skal redukcji masy całkowitej ustanowionych przez państwa członkowskie zgodnie z cechami charakterystycznymi ich stad świń i zgłaszanych Komisji. Użycie takich skal jest zatwierdzane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, jeżeli redukcje dla poszczególnych przedziałów masy odpowiadają, w miarę możliwości, redukcjom wynikającym z ust. 1 i 2.

Artykuł 23

Zawartość chudego mięsa w tuszach wieprzowych

1.   Do celów stosowania pkt B.IV załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 zawartość chudego mięsa w tuszy wieprzowej wyraża się stosunkiem:

| — | całkowitej masy czerwonych mięśni poprzecznie prążkowanych, pod warunkiem że można je oddzielać nożem, do |
| --- | --- |

—

całkowitej masy czerwonych mięśni poprzecznie prążkowanych, pod warunkiem że można je oddzielać nożem, do

| — | masy tuszy. |
| --- | --- |

—

masy tuszy.

Całkowita masa czerwonych mięśni prążkowanych obliczana jest poprzez całkowity lub częściowy rozbiór tuszy bądź poprzez połączenie całkowitego lub częściowego rozbioru tuszy z krajową szybką metodą na podstawie sprawdzonych metod statystycznych przyjętych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Rozbiór, o którym mowa w akapicie drugim, można również zastąpić oceną zawartości procentowej chudego mięsa poprzez całkowity rozbiór za pomocą aparatury do tomografii komputerowej, pod warunkiem że dostarczone zostaną zadowalające wyniki z rozbioru porównawczego.

2.   Standardową statystyczną metodą oceny zawartości chudego mięsa w tuszach wieprzowych zatwierdzoną jako metoda klasyfikowania w rozumieniu pkt B.IV załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 powinna być zwykła metoda najmniejszych kwadratów lub zredukowanej rangi, ale można również stosować inne statystycznie sprawdzone metody.

Metoda opiera się na reprezentatywnej próbie krajowej lub regionalnej produkcji wieprzowiny składającej się z przynajmniej 120 tusz, w których zawartość chudego mięsa została określona zgodnie z metodą rozbioru ustanowioną w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia. W przypadku zastosowania metody wielokrotnego pobierania próbek referencyjna zawartość obliczana jest na podstawie co najmniej 50 tusz i z dokładnością co najmniej równą dokładności uzyskanej za pomocą standardowej metody statystycznej zastosowanej na próbie 120 tusz przy użyciu metody z załącznika IV.

3.   Dopuszcza się jedynie metody klasyfikacji, dla których pierwiastek błędu średniokwadratowego prognozy (RMSEP) obliczany za pomocą techniki pełnej walidacji krzyżowej lub walidacji zbiorem testowym na reprezentatywnej próbie przynajmniej 60 tusz, wynosi mniej niż 2,5. Ponadto wszelkie wartości odchylenia uwzględniane są w obliczeniu RMSEP.

4.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję w drodze protokołu o metodach klasyfikowania, których stosowanie chcą zatwierdzić na swoim terytorium, opisując próbny rozbiór, podając podstawy, na których wspomniane metody są oparte, oraz równania stosowane do szacowania procentowej zawartości chudego mięsa. Protokół powinien składać się z dwóch części i powinien zawierać elementy przewidziane w załączniku V. Część pierwsza protokołu jest przedstawiana Komisji przed rozpoczęciem próbnego rozbioru.

Stosowanie metod klasyfikowania na terytorium państwa członkowskiego jest zatwierdzane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, na podstawie protokołu.

5.   Stosowanie metod klasyfikowania musi we wszystkich szczegółach odpowiadać opisowi podanemu w zatwierdzającej je decyzji Wspólnoty.

Artykuł 24

Kontrole na miejscu

1.   Klasyfikowanie, ważenie i znakowanie tusz wieprzowych w rzeźniach, o których mowa w art. 20, podlega kontrolom na miejscu, bez uprzedniego powiadomienia, przez organ niezależny od rzeźni i od instytucji odpowiedzialnych za klasyfikację.

Jednakże nie stosuje się wymogu niezależności instytucji odpowiedzialnych za klasyfikację w wypadku przeprowadzania takich kontroli bezpośrednio przez właściwy organ.

2.   Kontrole należy przeprowadzać co najmniej dwa razy na trzy miesiące we wszystkich zatwierdzonych zakładach, w których średnia roczna uboju wynosi 200 lub więcej świń tygodniowo.

Jednakże w przypadku zatwierdzonych zakładów, w których średnia roczna uboju nie przekracza 200 świń tygodniowo państwa członkowskie ustalają częstotliwość kontroli.

3.   Do celów stosowania przepisów ust. 1 i 2 państwa członkowskie:

| a) | ustalają zakres kontroli na podstawie ich oceny ryzyka, szczególnie uwzględniając liczbę świń ubitych w danych rzeźniach oraz wyniki poprzednich kontroli w tych rzeźniach; |
| --- | --- |

a)

ustalają zakres kontroli na podstawie ich oceny ryzyka, szczególnie uwzględniając liczbę świń ubitych w danych rzeźniach oraz wyniki poprzednich kontroli w tych rzeźniach;

| b) | do dnia 1 lipca 2009 r. powiadamiają Komisję o środkach przyjętych w celu stosowania tych przepisów, a wszelkie zmiany w informacji są przekazywane w ciągu miesiąca. |
| --- | --- |

b)

do dnia 1 lipca 2009 r. powiadamiają Komisję o środkach przyjętych w celu stosowania tych przepisów, a wszelkie zmiany w informacji są przekazywane w ciągu miesiąca.

4.   W przypadku gdy organ właściwy do przeprowadzania kontroli nie podlega organowi publicznemu, kontrole przewidziane w ust. 1 i 2 należy przeprowadzić pod fizycznym nadzorem organu publicznego na takich samych warunkach i przynajmniej raz w roku. Organ publiczny jest regularnie informowany o wnioskach organu odpowiedzialnego za kontrole.

Artykuł 25

Cena rynkowa tusz wieprzowych w państwach członkowskich

1.   Cena rynkowa tusz wieprzowych w danym państwie członkowskim równa się średniej notowań dla tusz wieprzowych zarejestrowanych na reprezentatywnych rynkach lub w agencjach notowań danego państwa członkowskiego.

2.   Cenę, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie notowań zarejestrowanych dla tusz ważących od:

| — | 60 do mniej niż 120 kg dla klasy E, |
| --- | --- |

—

60 do mniej niż 120 kg dla klasy E,

| — | 120 do mniej niż 180 kg dla klasy R. |
| --- | --- |

—

120 do mniej niż 180 kg dla klasy R.

Wybór kategorii wagowych i przypisywanej wagi pozostawia się danym państwom członkowskim; państwa te powiadamiają Komisję o swoich ustaleniach.

3.   Do dnia 1 lipca 2009 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o reprezentatywnych rynkach lub agencjach notowań, o których mowa w ust. 1, a wszelkie zmiany w informacji są przekazywane w ciągu miesiąca.

Komisja przekazuje informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, pozostałym państwom członkowskim.

Artykuł 26

Średnia cena wspólnotowa

1.   Średnią wspólnotową cenę rynkową tusz wieprzowych, o której mowa w art. 17 i 37 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się na podstawie cen na wejściu do rzeźni, bez podatku od wartości dodanej, płaconą dostawcom żywych świń.

2.   Ceny ustalone zgodnie z ust. 1 zawierają wartość nieprzetworzonych podrobów i pozostałości zwierzęcych, a podaje się je dla 100 kg schłodzonych tusz wieprzowych:

| — | prezentowanych zgodnie z prezentacją wzorcową ustanowioną w pkt B.III akapit pierwszy załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, oraz |
| --- | --- |

—

prezentowanych zgodnie z prezentacją wzorcową ustanowioną w pkt B.III akapit pierwszy załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, oraz

| — | ważonych i klasyfikowanych na haku, a zarejestrowana masa przeliczana jest na masę poubojową schłodzoną zgodnie z metodami określonymi w art. 22 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

—

ważonych i klasyfikowanych na haku, a zarejestrowana masa przeliczana jest na masę poubojową schłodzoną zgodnie z metodami określonymi w art. 22 niniejszego rozporządzenia.

3.   Do celów wyliczenia wspólnotowej ceny rynkowej przewidzianej w ust. 1 ceny zarejestrowane w każdym państwie członkowskim ważone są przy użyciu współczynników odzwierciedlających relatywną wielkość pogłowia świń w każdym państwie członkowskim.

Współczynniki, o których mowa w akapicie pierwszym, ustala się na podstawie pogłowia świń liczonego na początku grudnia każdego roku zgodnie z dyrektywą Rady 93/23/EWG (16).

Artykuł 27

Cotygodniowe raportowanie notowań Komisji

1.   Zgodnie z art. 36 państwa członkowskie przekazują Komisji:

| a) | notowania ustalone zgodnie z art. 25 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 i 2; |
| --- | --- |

a)

notowania ustalone zgodnie z art. 25 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 i 2;

| b) | reprezentatywne notowania w odniesieniu do pojedynczych prosiąt o średniej żywej masie około 20 kg. |
| --- | --- |

b)

reprezentatywne notowania w odniesieniu do pojedynczych prosiąt o średniej żywej masie około 20 kg.

2.   W przypadku nieotrzymania jednego lub więcej notowań, Komisja bierze pod uwagę ostatnie dostępne notowanie. W przypadku braku notowań z trzech kolejnych tygodni Komisja nie bierze już ich pod uwagę.

3.   Na wniosek Komisji państwa członkowskie przekazują następujące informacje, jeśli są one dostępne, w odniesieniu do produktów określonych w części XVII załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007:

| a) | ceny rynkowe w państwach członkowskich dla produktów przywożonych z krajów trzecich; |
| --- | --- |

a)

ceny rynkowe w państwach członkowskich dla produktów przywożonych z krajów trzecich;

| b) | ceny obowiązujące na reprezentatywnych rynkach w krajach trzecich. |
| --- | --- |

b)

ceny obowiązujące na reprezentatywnych rynkach w krajach trzecich.

ROZDZIAŁ IV

SEKTOR BARANINY

Artykuł 28

Kryteria definiowania tusz jagniąt lekkich

1.   Do celów stosowania kryteriów, o których mowa w pkt C.III akapit 2 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zastosowanie mają zasady ustanowione w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.

2.   Barwa mięsa, o której mowa w załączniku VI, jest ustalana na boku, na rectus abdominis, poprzez odniesienie do znormalizowanej skali barw.

Artykuł 29

Uzupełniające przepisy dotyczące klas uformowania tuszy i klas okrywy tłuszczowej, masy tuszy oraz koloru mięsa

Uzupełniające przepisy określające definicje klas uformowania i klas okrywy tłuszczowej, o których mowa w pkt C.III załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustanawia się w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 30

Klasyfikacja i identyfikacja

1.   Klasyfikacji i identyfikacji, o których mowa w pkt C.III i C.V załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, dokonuje się w rzeźni.

2.   Klasyfikacji, identyfikacji i ważenia tusz dokonuje się w ciągu godziny po kłuciu zwierzęcia.

3.   Identyfikację tusz lub półtusz sklasyfikowanych zgodnie ze skalą, o której mowa w art. 42 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w zakładach uczestniczących przeprowadza są za pomocą oznaczenia wskazującego na kategorię oraz klasę uformowania i klasę okrywy tłuszczowej.

Znakowanie to jest dokonywane przez ostemplowanie przy użyciu nieusuwalnego, nietoksycznego tuszu, zgodnie z metodą zatwierdzoną przez właściwe organy krajowe.

Kategorie są oznaczone następująco:

| a) | L: tusze owiec w wieku poniżej 12 miesięcy (mięso jagnięce); |
| --- | --- |

a)

L: tusze owiec w wieku poniżej 12 miesięcy (mięso jagnięce);

| b) | S: tusze pozostałych owiec. |
| --- | --- |

b)

S: tusze pozostałych owiec.

4.   Państwa członkowskie mogą zezwolić na zastąpienie oznaczenia trwale przymocowanymi etykietami, na których nie jest możliwe wprowadzanie jakichkolwiek zmian.

Artykuł 31

Klasyfikacja przez wykwalifikowanych rzeczoznawców

Państwa członkowskie zapewniają dokonywanie klasyfikacji przez wykwalifikowanych rzeczoznawców. Państwa członkowskie wyznaczą takie osoby w drodze procedury udzielania zgody albo wyznaczając w tym celu odpowiedzialny organ.

Artykuł 32

Kontrole na miejscu

1.   Działalność rzeczoznawców, o których mowa w art. 31, a także klasyfikacja i identyfikacja tusz w zakładach uczestniczących podlega kontrolom na miejscu, bez uprzedniego powiadomienia, przez organ niezależny od zakładu uczestniczącego i od instytucji odpowiedzialnych za klasyfikacje.

Jednakże nie stosuje się wymogu niezależności instytucji odpowiedzialnych za klasyfikacje w wypadku przeprowadzania takich kontroli bezpośrednio przez właściwy organ.

W przypadku gdy organ właściwy do przeprowadzania kontroli nie podlega organowi publicznemu, kontrole przewidziane w akapicie pierwszym należy przeprowadzić przynajmniej raz w roku, pod fizycznym nadzorem organu publicznego na takich samych warunkach. Organ publiczny jest regularnie informowany o wnioskach organu odpowiedzialnego za kontrole.

2.   Kontrole te należy przeprowadzać co najmniej raz na trzy miesiące we wszystkich zakładach uczestniczących, które dokonują klasyfikacji i w których średnia roczna uboju wynosi 80 lub więcej owiec tygodniowo. Każda kontrola musi obejmować co najmniej 40 losowo wybranych tusz.

Jednakże w przypadku zakładów uczestniczących, w których średnia roczna uboju nie przekracza 80 owiec tygodniowo, państwa członkowskie ustalają częstotliwość kontroli i minimalną liczbę tusz, które należy poddać kontroli na podstawie ich oceny ryzyka, szczególnie uwzględniając liczbę owiec ubitych w danych zakładach oraz wnioski z poprzednich kontroli w tych zakładach.

Artykuł 33

Rejestrowanie ceny rynkowej

1.   Ceną rynkową ustalaną na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz baranich, o której mowa w art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, jest cena na wejściu do rzeźni, bez podatku od wartości dodanej, płacona dostawcy za mięso jagnięce pochodzenia wspólnotowego. Cena jest wyrażana za 100 kg masy tuszy, prezentowanej zgodnie z prezentacją wzorcową przewidzianą w pkt C.IV załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zważonej i sklasyfikowanej na haku w rzeźni.

2.   Uwzględnianą masą jest masa tuszy przed schłodzeniem, skorygowana w celu uwzględnienia strat w masie podczas chłodzenia. Państwa członkowskie informują Komisję o stosowanych współczynnikach korygujących.

3.   W przypadku gdy prezentacja tusz po zważeniu i sklasyfikowaniu na haku różni się od wzorcowej prezentacji, państwa członkowskie dostosowują masę tuszy, stosując współczynniki korygujące przewidziane w pkt C.IV akapit drugi załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Państwa członkowskie informują Komisję o zastosowanych współczynnikach korygujących.

Artykuł 34

Raportowanie cen Komisji

1.   Państwa członkowskie, w których roczna produkcja baraniny przekracza 200 ton, przekazują Komisji poufny wykaz rzeźni lub innych zakładów uczestniczących w ustalaniu cen zgodnie ze skalą wspólnotową (zwanych dalej „zakładami uczestniczącymi”) wraz ze wskazaniem ich przybliżonej rocznej wydajności.

2.   Zgodnie z art. 36 państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, przekazują Komisji średnią ceną dla każdej kategorii mięsa jagnięcego określonego we wspólnotowych skalach dla wszystkich zakładów uczestniczących ze wskazaniem ilości w każdej kategorii. Jednakże jeżeli dana kategoria nie przekracza 1 % całości, ceny nie muszą być raportowane. Państwa członkowskie informują również Komisję o średniej cenie, na podstawie masy, dla całego sklasyfikowanego mięsa jagnięcego w każdej kategorii uwzględnianej przy raportowaniu cen.

Jednakże państwa członkowskie są upoważnione do podziału ceny zgłoszonej według klas uformowania i stopnia okrywy tłuszczowej przewidzianych w pkt C.III ust. 1 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 na podstawie masy. Określenie „jakość” oznacza kombinację klasy uformowania i klasy okrywy tłuszczowej.

Artykuł 35

Średnie ceny wspólnotowe

Do celów wyliczenia średnich wspólnotowych cen tusz jagnięcych ceny określone w art. 34 ust. 2 ważone są przy użyciu współczynników odzwierciedlających stosunek relatywnej wielkości produkcji baraniny w każdym państwie członkowskim do całkowitej produkcji baraniny we Wspólnocie.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł 36

Cotygodniowe raportowanie cen Komisji

1.   Państwa członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do każdej środy do godz. 12.00 czasu obowiązującego w Brukseli, ceny rynkowe bądź notowania, o których mowa w art. 17 ust. 1, art. 27 ust. 1 oraz art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Ceny lub notowania odnoszą się do okresu od poniedziałku do niedzieli poprzedzającego tydzień, w którym przekazuje się informacje.

Raportowane ceny lub notowania wyrażone są w euro lub, w stosownych przypadkach, w walucie krajowej.

2.   Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, są przekazywane drogą elektroniczną na formularzu udostępnionym państwom członkowskim przez Komisję.

Artykuł 37

Okresowy przegląd współczynników ważenia

1.   Współczynniki ważenia, o których mowa w art. 18, art. 26 ust. 3 oraz art. 35 niniejszego rozporządzenia podlegają okresowym przeglądom w celu uwzględnienia tendencji odnotowanych na poziomach krajowym i wspólnotowym.

2.   Dla każdego przeglądu, o którym mowa w ust. 1, Komisja przekazuje państwom członkowskim zaktualizowane współczynniki ważenia.

Artykuł 38

Wspólnotowy komitet inspekcyjny

1.   Wspólnotowy komitet inspekcyjny, o którym mowa w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zwany dalej „Komitetem”, jest odpowiedzialny za przeprowadzanie kontroli na miejscu, obejmujących:

| a) | stosowanie uzgodnień odnoszących się do wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych i baranich; |
| --- | --- |

a)

stosowanie uzgodnień odnoszących się do wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych i baranich;

| b) | rejestrowanie cen rynkowych zgodnie z tymi skalami klasyfikacji; |
| --- | --- |

b)

rejestrowanie cen rynkowych zgodnie z tymi skalami klasyfikacji;

| c) | klasyfikację, identyfikację i znakowanie produktów w ramach skupu interwencyjnego w sektorze wołowiny i cielęciny przewidzianej w art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. |
| --- | --- |

c)

klasyfikację, identyfikację i znakowanie produktów w ramach skupu interwencyjnego w sektorze wołowiny i cielęciny przewidzianej w art. 6 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

2.   Komitet składa się najwyżej z:

| a) | trzech ekspertów z Komisji, z których jeden pełni funkcję przewodniczącego Komisji; |
| --- | --- |

a)

trzech ekspertów z Komisji, z których jeden pełni funkcję przewodniczącego Komisji;

| b) | jednego eksperta z danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

jednego eksperta z danego państwa członkowskiego;

| c) | ośmiu ekspertów z innych państw członkowskich. |
| --- | --- |

c)

ośmiu ekspertów z innych państw członkowskich.

Państwa członkowskie powołują ekspertów, biorąc pod uwagę ich niezależność i umiejętności, szczególnie w kwestiach dotyczących klasyfikacji tusz i rejestrowania cen rynkowych, jak również na podstawie specyficznego charakteru prac, które mają zostać wykonane.

Eksperci nie mogą w żadnym wypadku wykorzystywać do celów osobistych bądź upowszechniać jakichkolwiek informacji uzyskanych w związku z pracą Komitetu.

3.   Kontrole przeprowadza się w rzeźniach, na rynkach mięsa, w centrach interwencyjnych, agencjach notowań cen oraz w regionalnych i centralnych służbach zajmujących się wykonywaniem przepisów określonych w ust. 1.

4.   Kontrole przeprowadza się w państwach członkowskich w regularnych odstępach czasu, a ich częstotliwość może się różnić w szczególności zależnie od relatywnej wielkości produkcji wołowiny i baraniny w kontrolowanych państwach członkowskich bądź też w zależności od problemów związanych z zastosowaniem skal klasyfikacji.

Program wizyt kontrolnych przygotowuje Komisja po konsultacji z państwami członkowskimi. W kontrolach udział brać mogą przedstawiciele państwa członkowskiego, w którym przeprowadzana jest kontrola.

Każde państwo członkowskie organizuje kontrole, które mają być przeprowadzone na jego terytorium, zgodnie z wymaganiami ustalonymi przez Komisję. W tym celu 30 dni przed kontrolą państwo członkowskie przekazuje szczegółowy program planowanej wizyty kontrolnej do Komisji, która może zażądać wprowadzenia zmian do tego programu.

Komisja informuje państwa członkowskie z możliwie największym wyprzedzeniem o programie i przebiegu każdej kontroli.

5.   Po zakończeniu każdej kontroli członkowie Komitetu i przedstawiciele państwa członkowskiego, w którym odbyła się kontrola, spotykają się, aby ocenić jej wyniki. Członkowie Komitetu wyciągają wtedy wnioski z kontroli uwzględniając kwestie, o których mowa w ust. 1.

Z przeprowadzonych kontroli przewodniczący Komitetu sporządza raport obejmujący wnioski, o których mowa w akapicie pierwszym. Raport ten przesyłany jest w możliwie najkrótszym czasie państwu członkowskiemu poddanemu kontroli, a następnie innym państwom członkowskim.

W przypadku gdy raport określony w akapicie drugim ujawnia braki w różnych dziedzinach działalności, które były przedmiotem weryfikacji, lub zawiera zalecenia dotyczące usprawnienia działań, państwa członkowskie powiadamiają Komisję, nie później niż trzy miesiące od daty przesłania raportu, o wszystkich zmianach, które są przewidywane lub już zostały dokonane.

6.   Koszty podróży i utrzymania członków Komitetu ponosi Komisja zgodnie z zasadami stosowanymi do refundacji kosztów przejazdów i utrzymania osób niezwiązanych z Komisją, które są przez nią powołane w charakterze ekspertów.

Artykuł 39

Środki podejmowane przez państwa członkowskie

1.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie środki w celu:

| a) | zapewnienia stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

zapewnienia stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia;

| b) | zapewnienia dokładności cen rejestrowanych zgodnie z art. 17 ust. 1, art. 27 ust. 1 oraz art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

zapewnienia dokładności cen rejestrowanych zgodnie z art. 17 ust. 1, art. 27 ust. 1 oraz art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;

| c) | zastosowania kar za wykroczenia, takie jak w szczególności podrobienie lub nielegalne użycie pieczęci i etykiet lub dokonywanie klasyfikacji przez osoby nieupoważnione. |
| --- | --- |

c)

zastosowania kar za wykroczenia, takie jak w szczególności podrobienie lub nielegalne użycie pieczęci i etykiet lub dokonywanie klasyfikacji przez osoby nieupoważnione.

2.   Państwa członkowskie informują Komisję o środkach, o których mowa w ust. 1, tak szybko, jak to możliwe.

Artykuł 40

Rozporządzenia (EWG) nr 563/82, (EWG) nr 2967/85, (EWG) nr 344/91, (WE) nr 295/96, (WE) nr 103/2006, (WE) nr 1128/2006, (WE) nr 908/2006, (WE) nr 1319/2006, (WE) nr 710/2008, (WE) nr 22/2008 oraz decyzja 83/471/EWG tracą moc.

Odniesienia do uchylonych rozporządzeń i decyzji uważa się za odniesienia do niniejszego rozporządzenia i są odczytywane zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VIII.

Artykuł 41

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 10 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 67 z 11.3.1982, s. 23.

2

(3)  Dz.U. L 285 z 25.10.1985, s. 39.

3

(4)  Dz.U. L 41 z 14.2.1991, s. 15.

4

(5)  Dz.U. L 39 z 17.2.1996, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 17 z 21.1.2006, s. 6.

6

(7)  Dz.U. L 168 z 21.6.2006, s. 11.

7

(8)  Dz.U. L 201 z 25.7.2006, s. 6.

8

(9)  Dz.U. L 243 z 6.9.2006, s. 3.

9

(10)  Dz.U. L 197 z 25.7.2008, s. 28.

10

(11)  Dz.U. L 9 z 12.1.2008, s. 6.

11

(12)  Dz.U. L 259 z 20.9.1983, s. 30.

12

(13)  Dz.U. L 204 z 11.8.2000, s. 1.

13

(14)  Dz.U. L 312 z 11.11.2006, s. 6.

14

(15)  Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3.

15

(16)  Dz.U. L 149 z 21.6.1993, s. 1.

16

---

ZAŁĄCZNIK I

Uzupełniające przepisy dotyczące klas uformowania i klas okrywy tłuszczowej tusz dorosłego bydła, o których mowa w art. 3

1.   UFORMOWANIE

Klasa uformowania tuszy, w szczególności jej istotnych części (udziec, grzbiet, łopatka)

| Klasa uformowania | Przepisy uzupełniające |
| --- | --- |
| S
  Wybitna | Udziec | : | bardzo mocno zaokrąglony, podwójnie umięśniony wyraźnie oddzielne pasma |

Klasa uformowania

Przepisy uzupełniające

S

Wybitna

Udziec

:

bardzo mocno zaokrąglony, podwójnie umięśniony wyraźnie oddzielne pasma

Zrazowa górna wystaje bardzo wyraźnie ponad spojenie miedniczne (symphisis pelvis)

| Grzbiet | : | bardzo szeroki i bardzo gruby aż do łopatki |
| --- | --- | --- |

Grzbiet

:

bardzo szeroki i bardzo gruby aż do łopatki

Część krzyżowa bardzo zaokrąglona

| Łopatka | : | bardzo mocno zaokrąglona |
| --- | --- | --- |

Łopatka

:

bardzo mocno zaokrąglona

E

Doskonała

| Udziec | : | bardzo zaokrąglony |
| --- | --- | --- |

Udziec

:

bardzo zaokrąglony

Zrazowa górna wystaje wyraźnie ponad spojenie miedniczne (symphisis pelvis)

| Grzbiet | : | szeroki i bardzo gruby aż do łopatki |
| --- | --- | --- |

Grzbiet

:

szeroki i bardzo gruby aż do łopatki

Część krzyżowa bardzo zaokrąglona

| Łopatka | : | bardzo zaokrąglona |
| --- | --- | --- |

Łopatka

:

bardzo zaokrąglona

U

Bardzo dobra

| Udziec | : | zaokrąglony |
| --- | --- | --- |

Udziec

:

zaokrąglony

Zrazowa górna wystaje ponad spojenie miedniczne (symphisis pelvis)

| Grzbiet | : | szeroki i gruby aż do łopatki |
| --- | --- | --- |

Grzbiet

:

szeroki i gruby aż do łopatki

Część krzyżowa zaokrąglona

| Łopatka | : | zaokrąglona |
| --- | --- | --- |

Łopatka

:

zaokrąglona

R

Dobra

| Udziec | : | dobrze rozwinięty |
| --- | --- | --- |

Udziec

:

dobrze rozwinięty

Zrazowa górna i część krzyżowa lekko zaokrąglone

| Grzbiet | : | wciąż gruby, ale węższy przy łopatce |
| --- | --- | --- |

Grzbiet

:

wciąż gruby, ale węższy przy łopatce

| Łopatka | : | dość dobrze wykształcona |
| --- | --- | --- |

Łopatka

:

dość dobrze wykształcona

O

Dostateczna

| Udziec | : | średnio rozwinięty do słabo rozwiniętego |
| --- | --- | --- |

Udziec

:

średnio rozwinięty do słabo rozwiniętego

| Grzbiet | : | przeciętnie gruby do niedostatecznie grubego |
| --- | --- | --- |

Grzbiet

:

przeciętnie gruby do niedostatecznie grubego

Część krzyżowa: profil prosty

| Łopatka | : | średnio rozwinięta do prawie płaskiej |
| --- | --- | --- |

Łopatka

:

średnio rozwinięta do prawie płaskiej

P

Słaba

| Udziec | : | słabo rozwinięty |
| --- | --- | --- |

Udziec

:

słabo rozwinięty

| Grzbiet | : | wąski z widocznymi kośćmi |
| --- | --- | --- |

Grzbiet

:

wąski z widocznymi kośćmi

| Łopatka | : | płaska z widocznymi kośćmi |
| --- | --- | --- |

Łopatka

:

płaska z widocznymi kośćmi

2.   STOPIEŃ WYKSZTAŁCENIA OKRYWY TŁUSZCZOWEJ

Ilość tłuszczu na tuszy oraz w jamie piersiowej

| Klasa okrywy tłuszczowej | Przepisy uzupełniające |
| --- | --- |
| 1
  Niska | Brak tłuszczu w jamie piersiowej |
| 2
  Mała | W jamie piersiowej mięśnie między żebrami wyraźnie widoczne |
| 3
  Średnia | W jamie piersiowej mięśnie między żebrami wciąż widoczne |
| 4
  Wysoka | Wyraźne pasma tłuszczu na udźcu. W jamie piersiowej mięśnie między żebrami mogą być poprzerastane tłuszczem |
| 5
  Bardzo wysoka | Udziec niemal całkowicie pokryty tłuszczem, tak że trudno wyróżnić pasma tłuszczu. W jamie piersiowej mięśnie między żebrami poprzerastane tłuszczem |

Klasa okrywy tłuszczowej

Przepisy uzupełniające

1

Niska

Brak tłuszczu w jamie piersiowej

2

Mała

W jamie piersiowej mięśnie między żebrami wyraźnie widoczne

3

Średnia

W jamie piersiowej mięśnie między żebrami wciąż widoczne

4

Wysoka

Wyraźne pasma tłuszczu na udźcu. W jamie piersiowej mięśnie między żebrami mogą być poprzerastane tłuszczem

5

Bardzo wysoka

Udziec niemal całkowicie pokryty tłuszczem, tak że trudno wyróżnić pasma tłuszczu. W jamie piersiowej mięśnie między żebrami poprzerastane tłuszczem

---

ZAŁĄCZNIK II

ZATWIERDZANIE TECHNIK AUTOMATYCZNEJ KLASYFIKACJI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 9 UST. 1

CZĘŚĆ A

Warunki i minimalne wymogi zatwierdzania

1.   Zainteresowane państwo członkowskie organizuje test certyfikacyjny z udziałem komisji złożonej z co najmniej pięciu ekspertów posiadających licencję do klasyfikowania tusz dorosłego bydła. Dwóch członków komisji będzie pochodzić z państwa członkowskiego przeprowadzającego test. Pozostali członkowie komisji będą pochodzić z innego państwa członkowskiego. Komisja składa się z nieparzystej liczby ekspertów. W teście certyfikacyjnym mogą uczestniczyć w charakterze obserwatorów służby Komisji Europejskiej i eksperci z innych państw członkowskich.

Członkowie komisji działają na zasadach niezależności i anonimowości.

Zainteresowane państwo członkowskie nominuje koordynatora testu certyfikacyjnego, który:

| — | nie jest członkiem komisji, |
| --- | --- |

—

nie jest członkiem komisji,

| — | posiada zadowalającą wiedzę techniczną i jest w pełni niezależny, |
| --- | --- |

—

posiada zadowalającą wiedzę techniczną i jest w pełni niezależny,

| — | czuwa nad niezależnym i anonimowym działaniem członków komisji, |
| --- | --- |

—

czuwa nad niezależnym i anonimowym działaniem członków komisji,

| — | gromadzi wyniki klasyfikacji od członków komisji oraz te uzyskane w wyniku zastosowania technik automatycznej klasyfikacji, |
| --- | --- |

—

gromadzi wyniki klasyfikacji od członków komisji oraz te uzyskane w wyniku zastosowania technik automatycznej klasyfikacji,

| — | zapewnia, aby w czasie trwania testu certyfikacyjnego wyniki klasyfikacji przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji nie były dostępne dla któregokolwiek z członków komisji i na odwrót, ani dla żadnej innej zainteresowanej strony, |
| --- | --- |

—

zapewnia, aby w czasie trwania testu certyfikacyjnego wyniki klasyfikacji przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji nie były dostępne dla któregokolwiek z członków komisji i na odwrót, ani dla żadnej innej zainteresowanej strony,

| — | zatwierdza klasyfikację dla każdej z tusz i może podjąć decyzję, w oparciu o wyszczególnione obiektywne przyczyny, o odrzuceniu z próby tuszy, która miała zostać poddana analizie. |
| --- | --- |

—

zatwierdza klasyfikację dla każdej z tusz i może podjąć decyzję, w oparciu o wyszczególnione obiektywne przyczyny, o odrzuceniu z próby tuszy, która miała zostać poddana analizie.

2.   Podczas testu certyfikacyjnego:

| — | każdą z klas uformowania i okrywy tłuszczowej dzieli się na trzy podklasy, |
| --- | --- |

—

każdą z klas uformowania i okrywy tłuszczowej dzieli się na trzy podklasy,

| — | wymagana jest próba składająca się z przynajmniej 600 zatwierdzonych tusz, |
| --- | --- |

—

wymagana jest próba składająca się z przynajmniej 600 zatwierdzonych tusz,

| — | odsetek pomyłek powinien być nie większy niż 5 % tusz, które nadają się do klasyfikowania przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji. |
| --- | --- |

—

odsetek pomyłek powinien być nie większy niż 5 % tusz, które nadają się do klasyfikowania przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji.

3.   W przypadku każdej zatwierdzonej tuszy mediana wyników dostarczonych przez członków komisji będzie traktowana jako właściwa klasa tej tuszy.

W celu oszacowania funkcjonowania technik automatycznej klasyfikacji wyniki uzyskane przy użyciu urządzenia dokonującego automatycznego klasyfikowania dla każdej zatwierdzonej tuszy porównuje się z medianą wyników uzyskanych przez komisję. Wynikający stąd stopień dokładności uzyskany przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji ocenia się przy pomocy systemu punktów, które przyporządkowuje się w następujący sposób:

| | Uformowanie | Okrywa tłuszczowa |
| --- | --- | --- |
| Brak błędu | 10 | 10 |
| Błąd o 1 jednostkę (tj. 1 jedną podklasę za wysoko lub za nisko) | 6 | 9 |
| Błąd o 2 jednostki (tj. dwie podklasy za wysoko lub za nisko) | –9 | 0 |
| Błąd o 3 jednostki (tj. trzy podklasy za wysoko lub za nisko) | –27 | –13 |
| Błąd o więcej niż 3 jednostki (tj. więcej niż trzy podklasy za wysoko lub za nisko) | –48 | –30 |

Uformowanie

Okrywa tłuszczowa

Brak błędu

10

10

Błąd o 1 jednostkę (tj. 1 jedną podklasę za wysoko lub za nisko)

6

9

Błąd o 2 jednostki (tj. dwie podklasy za wysoko lub za nisko)

–9

0

Błąd o 3 jednostki (tj. trzy podklasy za wysoko lub za nisko)

–27

–13

Błąd o więcej niż 3 jednostki (tj. więcej niż trzy podklasy za wysoko lub za nisko)

–48

–30

W celu uzyskania zatwierdzenia techniki automatycznej klasyfikacji powinny uzyskać przynajmniej 60 % maksymalnej liczby punktów, zarówno w przypadku uformowania, jak i okrywy tłuszczowej.

Ponadto klasyfikacja dokonana przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji musi zawierać się w następujących ramach:

| | Uformowanie | Okrywa tłuszczowa |
| --- | --- | --- |
| Błąd systematyczny | ± 0,30 | ± 0,60 |
| Nachylenie linii regresji | 1 ± 0,15 | 1 ± 0,30 |

Uformowanie

Okrywa tłuszczowa

Błąd systematyczny

± 0,30

± 0,60

Nachylenie linii regresji

1 ± 0,15

1 ± 0,30

CZĘŚĆ B

Informacje na temat organizacji testu certyfikacyjnego przekazywane przez państwa członkowskie

| — | Daty, kiedy ma mieć miejsce test certyfikacyjny, |
| --- | --- |

—

Daty, kiedy ma mieć miejsce test certyfikacyjny,

| — | szczegółowy opis tusz dorosłego bydła klasyfikowanego na terytorium danego państwa członkowskiego lub na jego części, |
| --- | --- |

—

szczegółowy opis tusz dorosłego bydła klasyfikowanego na terytorium danego państwa członkowskiego lub na jego części,

| — | metody statystyczne stosowane do wyboru próby reprezentatywnej w zakresie kategorii, klasy uformowania i klasy okrywy tłuszczowej tusz dorosłego bydła ubitego na terytorium danego państwa członkowskiego lub na jego części, |
| --- | --- |

—

metody statystyczne stosowane do wyboru próby reprezentatywnej w zakresie kategorii, klasy uformowania i klasy okrywy tłuszczowej tusz dorosłego bydła ubitego na terytorium danego państwa członkowskiego lub na jego części,

| — | nazwa i adres rzeźni, gdzie ma mieć miejsce test certyfikacyjny, wyjaśnienie organizacji i działania linii technologicznej (technologicznych), w tym podanie prędkości na godzinę, |
| --- | --- |

—

nazwa i adres rzeźni, gdzie ma mieć miejsce test certyfikacyjny, wyjaśnienie organizacji i działania linii technologicznej (technologicznych), w tym podanie prędkości na godzinę,

| — | rodzaje prezentacji tuszy, które mają być stosowane podczas testu certyfikacyjnego, |
| --- | --- |

—

rodzaje prezentacji tuszy, które mają być stosowane podczas testu certyfikacyjnego,

| — | opis urządzenia do automatycznej klasyfikacji i jego funkcji technicznych, w szczególności metody zabezpieczenia urządzenia przed wszelkiego rodzaju ingerencją, |
| --- | --- |

—

opis urządzenia do automatycznej klasyfikacji i jego funkcji technicznych, w szczególności metody zabezpieczenia urządzenia przed wszelkiego rodzaju ingerencją,

| — | informacje dotyczące ekspertów posiadających licencje, nominowanych przez zainteresowane państwo członkowskie, którzy mają wziąć udział w teście certyfikacyjnym jako członkowie komisji, |
| --- | --- |

—

informacje dotyczące ekspertów posiadających licencje, nominowanych przez zainteresowane państwo członkowskie, którzy mają wziąć udział w teście certyfikacyjnym jako członkowie komisji,

| — | informacje dotyczące koordynatora testu certyfikacyjnego, dowodzące jego zadowalającej wiedzy technicznej i pełnej niezależności, |
| --- | --- |

—

informacje dotyczące koordynatora testu certyfikacyjnego, dowodzące jego zadowalającej wiedzy technicznej i pełnej niezależności,

| — | nazwę i adres niezależnej instytucji wskazanej przez zainteresowane państwo członkowskie, która analizuje wyniki testu certyfikacyjnego. |
| --- | --- |

—

nazwę i adres niezależnej instytucji wskazanej przez zainteresowane państwo członkowskie, która analizuje wyniki testu certyfikacyjnego.

CZĘŚĆ C

Informacje na temat wyników testu certyfikacyjnego przekazywane przez państwa członkowskie

| — | Kopia arkuszy klasyfikacyjnych wypełnionych i podpisanych przez członków komisji oraz przez koordynatora podczas testu certyfikacyjnego, |
| --- | --- |

—

Kopia arkuszy klasyfikacyjnych wypełnionych i podpisanych przez członków komisji oraz przez koordynatora podczas testu certyfikacyjnego,

| — | kopia wyników klasyfikacji uzyskanych przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji, podpisanych przez koordynatora testu certyfikacyjnego, |
| --- | --- |

—

kopia wyników klasyfikacji uzyskanych przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji, podpisanych przez koordynatora testu certyfikacyjnego,

| — | raport koordynatora dotyczący organizacji testu certyfikacyjnego w świetle warunków i minimalnych wymogów ustanowionych w części B niniejszego załącznika, |
| --- | --- |

—

raport koordynatora dotyczący organizacji testu certyfikacyjnego w świetle warunków i minimalnych wymogów ustanowionych w części B niniejszego załącznika,

| — | analiza ilościowa wyników testu certyfikacyjnego, zgodnie z metodologią, która ma zostać uzgodniona z Komisją, wskazująca wyniki klasyfikacji w przypadku każdego eksperta w zakresie klasyfikacji oraz wyniki uzyskane przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji. Dane zastosowane w analizie muszą zostać przedstawione w formacie elektronicznym uzgodnionym z Komisją, |
| --- | --- |

—

analiza ilościowa wyników testu certyfikacyjnego, zgodnie z metodologią, która ma zostać uzgodniona z Komisją, wskazująca wyniki klasyfikacji w przypadku każdego eksperta w zakresie klasyfikacji oraz wyniki uzyskane przy użyciu technik automatycznej klasyfikacji. Dane zastosowane w analizie muszą zostać przedstawione w formacie elektronicznym uzgodnionym z Komisją,

| — | dokładność technik automatycznej klasyfikacji ustalona zgodnie z przepisami części A pkt 3 niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

—

dokładność technik automatycznej klasyfikacji ustalona zgodnie z przepisami części A pkt 3 niniejszego załącznika.

---

ZAŁĄCZNIK III

Współczynniki korygujące, o których mowa w art. 13 ust. 5, wyrażone jako zawartość procentowa masy poubojowej

| Udział procentowy | Zmniejszenie | Zwiększenie |
| --- | --- | --- |
| Klasy tłuszczu | 1–2 | 3 | 4–5 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| Nerki | –0,4 | |
| Tłuszcz okołonerkowy | –1,75 | –2,5 | –3,5 | |
| Tłuszcz miedniczny | –0,5 | |
| Wątroba | –2,5 | |
| Cienki mięsień przepony | –0,4 | |
| Gruby mięsień przepony | –0,4 | |
| Ogon | –0,4 | |
| Rdzeń kręgowy | –0,05 | |
| Tłuszcz gruczołu mlecznego | –1,0 | |
| Jądra | –0,3 | |
| Tłuszcz mosznowy | –0,5 | |
| Tłuszcz na wewnętrznej stronie zrazowej górnej | –0,3 | |
| Żyła szyjna z przylegającym tłuszczem | –0,3 | |
| Usunięcie tłuszczu zewnętrznego | | 0 | 0 | + 2 | + 3 | + 4 |
| Usunięcie tłuszczu z mostka bez odkrycia mięśni (tkanka mięśniowa nie może być odsłonięta) | | 0 | +0,2 | +0,2 | +0,3 | +0,4 |
| Usunięcie tłuszczu pachwinowego znajdującego się w okolicach tłuszczu mosznowego | | 0 | +0,3 | +0,4 | +0,5 | +0,6 |

Udział procentowy

Zmniejszenie

Zwiększenie

Klasy tłuszczu

1–2

3

4–5

1

2

3

4

5

Nerki

–0,4

Tłuszcz okołonerkowy

–1,75

–2,5

–3,5

Tłuszcz miedniczny

–0,5

Wątroba

–2,5

Cienki mięsień przepony

–0,4

Gruby mięsień przepony

–0,4

Ogon

–0,4

Rdzeń kręgowy

–0,05

Tłuszcz gruczołu mlecznego

–1,0

Jądra

–0,3

Tłuszcz mosznowy

–0,5

Tłuszcz na wewnętrznej stronie zrazowej górnej

–0,3

Żyła szyjna z przylegającym tłuszczem

–0,3

Usunięcie tłuszczu zewnętrznego

0

0

+ 2

+ 3

+ 4

Usunięcie tłuszczu z mostka bez odkrycia mięśni (tkanka mięśniowa nie może być odsłonięta)

0

+0,2

+0,2

+0,3

+0,4

Usunięcie tłuszczu pachwinowego znajdującego się w okolicach tłuszczu mosznowego

0

+0,3

+0,4

+0,5

+0,6

---

ZAŁĄCZNIK IV

Zawartość chudego mięsa, o której mowa w art. 23 ust. 2

1.   Procentową zawartość chudego mięsa szacuje się na podstawie rozbioru przeprowadzonego przy użyciu metody referencyjnej.

2.   W przypadku rozbioru częściowego procentową zawartość chudego mięsa szacuje się na podstawie rozbioru czterech głównych elementów (łopatki, schabu, szynki i boczku). Referencyjną procentową zawartość chudego mięsa oblicza się w następujący sposób:

Formula

Masa chudego mięsa we wspomnianych czterech elementach (łopatce, schabie, szynce i boczku) będzie obliczana poprzez odjęcie całkowitej masy elementów innych niż chude tych czterech części od całkowitej masy części przed rozbiorem.

3.   W przypadku rozbioru całkowitego procentową zawartość chudego mięsa oblicza się w następujący sposób:

Formula

Masa chudego mięsa będzie obliczana poprzez odjęcie całkowitej masy elementów innych niż chude od całkowitej masy tuszy przed rozbiorem. Głowa, z wyjątkiem policzka, nie podlega rozbiorowi.

---

ZAŁĄCZNIK V

Protokół z metod klasyfikowania tusz wieprzowych, o których mowa w art. 23 ust. 4

| 1. | Część pierwsza protokołu przedstawia szczegółowy opis próbnego rozbioru oraz zawiera w szczególności:






  — | okres próbny i harmonogram całkowitej procedury zatwierdzenia, |
| --- | --- | --- |

1.

Część pierwsza protokołu przedstawia szczegółowy opis próbnego rozbioru oraz zawiera w szczególności:

—

okres próbny i harmonogram całkowitej procedury zatwierdzenia,

| — | liczbę i położenie rzeźni, |
| --- | --- |

—

liczbę i położenie rzeźni,

| — | opis pogłowia świń będących przedmiotem metody szacowania, |
| --- | --- |

—

opis pogłowia świń będących przedmiotem metody szacowania,

| — | wskazanie wybranej metody rozbioru (całkowitego lub częściowego), |
| --- | --- |

—

wskazanie wybranej metody rozbioru (całkowitego lub częściowego),

| — | w przypadku korzystania z aparatury do tomografii komputerowej, o której mowa w art. 23 ust. 1 akapit trzeci, opis procedury, |
| --- | --- |

—

w przypadku korzystania z aparatury do tomografii komputerowej, o której mowa w art. 23 ust. 1 akapit trzeci, opis procedury,

| — | przedstawienie metod statystycznych używanych w odniesieniu do wybranej metody pobierania próbek, |
| --- | --- |

—

przedstawienie metod statystycznych używanych w odniesieniu do wybranej metody pobierania próbek,

| — | opis szybkiej metody krajowej, |
| --- | --- |

—

opis szybkiej metody krajowej,

| — | dokładna prezentacja tusz, która będzie wykorzystana. |
| --- | --- |

—

dokładna prezentacja tusz, która będzie wykorzystana.

| 2. | Część druga protokołu przedstawia szczegółowy opis wyników próbnego rozbioru oraz zawiera w szczególności:






  — | przedstawienie metod statystycznych używanych w odniesieniu do wybranej metody pobierania próbek, |
| --- | --- | --- |

2.

Część druga protokołu przedstawia szczegółowy opis wyników próbnego rozbioru oraz zawiera w szczególności:

—

przedstawienie metod statystycznych używanych w odniesieniu do wybranej metody pobierania próbek,

| — | równanie, które będzie zastosowane lub zmienione, |
| --- | --- |

—

równanie, które będzie zastosowane lub zmienione,

| — | liczbowy i graficzny opis wyników, |
| --- | --- |

—

liczbowy i graficzny opis wyników,

| — | opis nowego urządzenia, |
| --- | --- |

—

opis nowego urządzenia,

| — | limity wagowe świń, dla których nowa metoda może być stosowana, i inne ograniczenia w odniesieniu do praktycznego użycia danej metody. |
| --- | --- |

—

limity wagowe świń, dla których nowa metoda może być stosowana, i inne ograniczenia w odniesieniu do praktycznego użycia danej metody.

---

ZAŁĄCZNIK VI

Skala klasyfikacji tusz jagniąt o masie poubojowej poniżej 13 kg, o których mowa w art. 28

| Kategoria | A | B | C |
| --- | --- | --- | --- |
| Masa | ≤ 7 kg | 7,1–10 kg | 10,1–13 kg |
| Kategoria | pierwsza | druga | pierwsza | druga | pierwsza | druga |
| Kolor mięsa | jasnoróżowy | inny kolor lub inny poziom tłuszczu | jasnoróżowy lub różowy | inny kolor lub inny poziom tłuszczu | jasnoróżowy lub różowy | inny kolor lub inny poziom tłuszczu |
| Klasa okrywy tłuszczowej (1) | (2) (3) | (2) (3) | (2) (3) |

Kategoria

A

B

C

Masa

≤ 7 kg

7,1–10 kg

10,1–13 kg

Kategoria

pierwsza

druga

pierwsza

druga

pierwsza

druga

Kolor mięsa

jasnoróżowy

inny kolor lub inny poziom tłuszczu

jasnoróżowy lub różowy

inny kolor lub inny poziom tłuszczu

jasnoróżowy lub różowy

inny kolor lub inny poziom tłuszczu

Klasa okrywy tłuszczowej (1)

(2) (3)

(2) (3)

(2) (3)

---

(1)  Określona w pkt C.III ust. 1 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

---

ZAŁĄCZNIK VII

Uzupełniające przepisy dotyczące klas uformowania i klas okrywy tłuszczowej tusz baranich, o których mowa w art. 29

1.   UFORMOWANIE

Klasa uformowania tuszy, i w szczególności części głównych (ćwierć tylna, grzbiet, łopatka).

| Klasa uformowania | Przepisy uzupełniające |
| --- | --- |
| S
  Wybitna | Ćwierć tylna | : | podwójnie umięśniona. Profile wybitnie wypukłe |
| Grzbiet | : | wybitnie wypukły, wybitnie szeroki, wybitnie gruby |
| Łopatka | : | wybitnie wypukła i wybitnie gruba |

Klasa uformowania

Przepisy uzupełniające

S

Wybitna

Ćwierć tylna

:

podwójnie umięśniona. Profile wybitnie wypukłe

Grzbiet

:

wybitnie wypukły, wybitnie szeroki, wybitnie gruby

Łopatka

:

wybitnie wypukła i wybitnie gruba

E

Doskonała

| Ćwierć tylna | : | bardzo gruba. Profile bardzo wypukłe |
| --- | --- | --- |
| Grzbiet | : | bardzo wypukły, bardzo szeroki i bardzo gruby aż do łopatki |
| Łopatka | : | bardzo wypukła i bardzo gruba |

Ćwierć tylna

:

bardzo gruba. Profile bardzo wypukłe

Grzbiet

:

bardzo wypukły, bardzo szeroki i bardzo gruby aż do łopatki

Łopatka

:

bardzo wypukła i bardzo gruba

U

Bardzo dobra

| Ćwierć tylna | : | gruba. Profile wypukłe |
| --- | --- | --- |
| Grzbiet | : | szeroki i gruby aż do łopatki |
| Łopatka | : | gruba i wypukła |

Ćwierć tylna

:

gruba. Profile wypukłe

Grzbiet

:

szeroki i gruby aż do łopatki

Łopatka

:

gruba i wypukła

R

Dobra

| Ćwierć tylna | : | profile przeważnie proste |
| --- | --- | --- |
| Grzbiet | : | gruby, ale zwężający się do łopatki |
| Łopatka | : | dobrze rozwinięta, ale nie tak gruba |

Ćwierć tylna

:

profile przeważnie proste

Grzbiet

:

gruby, ale zwężający się do łopatki

Łopatka

:

dobrze rozwinięta, ale nie tak gruba

O

Dostateczna

| Ćwierć tylna | : | profile z tendencją do lekkiej wklęsłości |
| --- | --- | --- |
| Grzbiet | : | niedostatecznie szeroki i gruby |
| Łopatka | : | z tendencją do wąskiej. Niedostatecznie gruba |

Ćwierć tylna

:

profile z tendencją do lekkiej wklęsłości

Grzbiet

:

niedostatecznie szeroki i gruby

Łopatka

:

z tendencją do wąskiej. Niedostatecznie gruba

P

Słaba

| Ćwierć tylna | : | profile wklęsłe do bardzo wklęsłych |
| --- | --- | --- |
| Grzbiet | : | wąski, wklęsły z widocznymi kośćmi |
| Łopatka | : | wąska, płaska i z widocznymi kośćmi |

Ćwierć tylna

:

profile wklęsłe do bardzo wklęsłych

Grzbiet

:

wąski, wklęsły z widocznymi kośćmi

Łopatka

:

wąska, płaska i z widocznymi kośćmi

2.   OKRYWA TŁUSZCZOWA

Ilość tłuszczu na zewnętrznych i wewnętrznych częściach tuszy.

| Klasa okrywy tłuszczowej | Przepisy uzupełniające (1) |
| --- | --- |
| 1.
  Niska | Strona zewnętrzna | Brak widocznych śladów tłuszczu |
| Strona wewnętrzna | Część brzuszna | Ślady tłuszczu lub ich brak na nerkach |
| Część piersiowa | Ślady tłuszczu lub ich brak między żebrami |
| 2.
  Mała | Strona zewnętrzna | Cienka warstwa tłuszczu pokrywa część tuszy, ale może być mniej widoczna na kończynach |
| Strona wewnętrzna | Część brzuszna | Ślady tłuszczu lub jego cienka warstwa okrywa część nerek |
| Część piersiowa | Mięśnie wyraźnie widoczne między żebrami |
| 3.
  Średnia | Strona zewnętrzna | Lekka warstwa tłuszczu pokrywająca większość lub całość tuszy. Lekko pogrubione strefy tłuszczu u nasady ogona |
| Strona wewnętrzna | Część brzuszna | Lekka warstwa tłuszczu okrywa część lub całość nerek |
| Część piersiowa | Mięśnie wciąć widoczne między żebrami |
| 4.
  Wysoka | Strona zewnętrzna | Gruba warstwa tłuszczu pokrywająca większość lub całość tuszy, ale może być cieńsza na kończynach i grubiejąca na łopatkach |
| Strona wewnętrzna | Część brzuszna | Nerka jest pokryta tłuszczem |
| Część piersiowa | Mięśnie między żebrami mogą być poprzerastane tłuszczem. Na żebrach mogą być widoczne pokłady tłuszczu |
| 5.
  Bardzo wysoka | Strona zewnętrzna | Bardzo gruba powłoka tłuszczu
  Czasem widoczne nagromadzenie tłuszczu |
| Strona wewnętrzna | Część brzuszna | Nerki pokryte grubą warstwą tłuszczu |
| Część piersiowa | Mięśnie między żebrami poprzerastane tłuszczem. Na żebrach widoczne pokłady tłuszczu |

Klasa okrywy tłuszczowej

Przepisy uzupełniające (1)

1.

Niska

Strona zewnętrzna

Brak widocznych śladów tłuszczu

Strona wewnętrzna

Część brzuszna

Ślady tłuszczu lub ich brak na nerkach

Część piersiowa

Ślady tłuszczu lub ich brak między żebrami

2.

Mała

Strona zewnętrzna

Cienka warstwa tłuszczu pokrywa część tuszy, ale może być mniej widoczna na kończynach

Strona wewnętrzna

Część brzuszna

Ślady tłuszczu lub jego cienka warstwa okrywa część nerek

Część piersiowa

Mięśnie wyraźnie widoczne między żebrami

3.

Średnia

Strona zewnętrzna

Lekka warstwa tłuszczu pokrywająca większość lub całość tuszy. Lekko pogrubione strefy tłuszczu u nasady ogona

Strona wewnętrzna

Część brzuszna

Lekka warstwa tłuszczu okrywa część lub całość nerek

Część piersiowa

Mięśnie wciąć widoczne między żebrami

4.

Wysoka

Strona zewnętrzna

Gruba warstwa tłuszczu pokrywająca większość lub całość tuszy, ale może być cieńsza na kończynach i grubiejąca na łopatkach

Strona wewnętrzna

Część brzuszna

Nerka jest pokryta tłuszczem

Część piersiowa

Mięśnie między żebrami mogą być poprzerastane tłuszczem. Na żebrach mogą być widoczne pokłady tłuszczu

5.

Bardzo wysoka

Strona zewnętrzna

Bardzo gruba powłoka tłuszczu

Czasem widoczne nagromadzenie tłuszczu

Strona wewnętrzna

Część brzuszna

Nerki pokryte grubą warstwą tłuszczu

Część piersiowa

Mięśnie między żebrami poprzerastane tłuszczem. Na żebrach widoczne pokłady tłuszczu

---

(1)  Uzupełniających przepisów dla jamy brzusznej nie stosuje się do celów załącznika VI do niniejszego rozporządzenia.

---

ZAŁĄCZNIK VIII

Tabela korelacji, o której mowa w art. 40

1.   ROZPORZĄDZENIE (EWG) NR 563/82

| Rozporządzenie (EWG) nr 563/82 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 13 ust. 1 |
| Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 13 ust. 2 |
| Artykuł 1 ust. 3 | Artykuł 13 ust. 5 akapit pierwszy |
| Artykuł 1 ust. 4 | Artykuł 13 ust. 5 akapit drugi |
| Artykuł 2 | Artykuł 2 ust. 3 i 4 |
| Artykuł 3 | Artykuł 13 ust. 4 |
| Artykuł 4 | Artykuł 41 |

Rozporządzenie (EWG) nr 563/82

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1 ust. 1

Artykuł 13 ust. 1

Artykuł 1 ust. 2

Artykuł 13 ust. 2

Artykuł 1 ust. 3

Artykuł 13 ust. 5 akapit pierwszy

Artykuł 1 ust. 4

Artykuł 13 ust. 5 akapit drugi

Artykuł 2

Artykuł 2 ust. 3 i 4

Artykuł 3

Artykuł 13 ust. 4

Artykuł 4

Artykuł 41

2.   ROZPORZĄDZENIE (EWG) NR 2967/85

| Rozporządzenie (EWG) nr 2967/85 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 22 ust. 2 akapit pierwszy i drugi |
| Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 22 ust. 2 akapit trzeci |
| Artykuł 2 ust. 3 | Artykuł 22 ust. 3 |
| Artykuł 3 | Artykuł 23 ust. 2–5 |
| Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 21 ust. 3 akapit pierwszy i drugi |
| Artykuł 4 ust. 2 | Artykuł 21 ust. 3 akapit czwarty |
| Artykuł 4 ust. 3 | Artykuł 21 ust. 3 akapit piąty |
| Artykuł 5 | Artykuł 21 ust. 4 lit. a) |
| Artykuł 6 | Artykuł 39 |
| Artykuł 7 | Artykuł 41 |

Rozporządzenie (EWG) nr 2967/85

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 1

Artykuł 2 ust. 1

Artykuł 22 ust. 2 akapit pierwszy i drugi

Artykuł 2 ust. 2

Artykuł 22 ust. 2 akapit trzeci

Artykuł 2 ust. 3

Artykuł 22 ust. 3

Artykuł 3

Artykuł 23 ust. 2–5

Artykuł 4 ust. 1

Artykuł 21 ust. 3 akapit pierwszy i drugi

Artykuł 4 ust. 2

Artykuł 21 ust. 3 akapit czwarty

Artykuł 4 ust. 3

Artykuł 21 ust. 3 akapit piąty

Artykuł 5

Artykuł 21 ust. 4 lit. a)

Artykuł 6

Artykuł 39

Artykuł 7

Artykuł 41

3.   ROZPORZĄDZENIE (EWG) NR 344/91

| Rozporządzenie (EWG) nr 344/91 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 6 ust. 3 |
| Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 6 ust. 4 |
| Artykuł 1 ust. 2a | Artykuł 6 ust. 2 |
| Artykuł 1 ust. 3 | Artykuł 6 ust. 5 |
| Artykuł 1 ust. 4 | Artykuł 6 ust. 6 |
| Artykuł 1 ust. 5 | Artykuł 7 ust. 2, zdanie wprowadzające i lit. a) |
| Artykuł 2 ust. 1 | — |
| Artykuł 2 ust. 2, zdanie wprowadzające i tiret pierwsze | Artykuł 5 |
| Artykuł 2 ust. 2 tiret drugie | — |
| Artykuł 2 ust. 3 | Artykuł 6 ust. 7 |
| Artykuł 3 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 8 |
| Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi | — |
| Artykuł 3 ust. 1a akapity od pierwszego do trzeciego | Artykuł 9 ust. 1 |
| Artykuł 3 ust. 1a akapit czwarty | Artykuł 9 ust. 3 lit. a) |
| Artykuł 3 ust. 1b | Artykuł 9 ust. 2 |
| Artykuł 3 ust. 1c | Artykuł 9 ust. 4 |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit pierwszy | Artykuł 11 ust. 1 |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit drugi | Artykuł 11 ust. 2 |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit trzeci | Artykuł 11 ust. 3 |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit czwarty | Artykuł 11 ust. 4 |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit piąty | Artykuł 12 ust. 2 |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit szósty | Artykuł 12 ust. 1 |
| Artykuł 3 ust. 3 | Artykuł 39 ust. 2 |
| Artykuł 4 | Artykuł 41 |
| Załącznik I | Załącznik II część A |
| Załącznik II | Załącznik II część B i C |

Rozporządzenie (EWG) nr 344/91

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1 ust. 1

Artykuł 6 ust. 3

Artykuł 1 ust. 2

Artykuł 6 ust. 4

Artykuł 1 ust. 2a

Artykuł 6 ust. 2

Artykuł 1 ust. 3

Artykuł 6 ust. 5

Artykuł 1 ust. 4

Artykuł 6 ust. 6

Artykuł 1 ust. 5

Artykuł 7 ust. 2, zdanie wprowadzające i lit. a)

Artykuł 2 ust. 1

—

Artykuł 2 ust. 2, zdanie wprowadzające i tiret pierwsze

Artykuł 5

Artykuł 2 ust. 2 tiret drugie

—

Artykuł 2 ust. 3

Artykuł 6 ust. 7

Artykuł 3 ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 8

Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi

—

Artykuł 3 ust. 1a akapity od pierwszego do trzeciego

Artykuł 9 ust. 1

Artykuł 3 ust. 1a akapit czwarty

Artykuł 9 ust. 3 lit. a)

Artykuł 3 ust. 1b

Artykuł 9 ust. 2

Artykuł 3 ust. 1c

Artykuł 9 ust. 4

Artykuł 3 ust. 2 akapit pierwszy

Artykuł 11 ust. 1

Artykuł 3 ust. 2 akapit drugi

Artykuł 11 ust. 2

Artykuł 3 ust. 2 akapit trzeci

Artykuł 11 ust. 3

Artykuł 3 ust. 2 akapit czwarty

Artykuł 11 ust. 4

Artykuł 3 ust. 2 akapit piąty

Artykuł 12 ust. 2

Artykuł 3 ust. 2 akapit szósty

Artykuł 12 ust. 1

Artykuł 3 ust. 3

Artykuł 39 ust. 2

Artykuł 4

Artykuł 41

Załącznik I

Załącznik II część A

Załącznik II

Załącznik II część B i C

4.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 295/96

| Rozporządzenie (WE) nr 295/96 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 14 |
| Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 15 ust. 1 |
| Artykuł 2 ust. 2 | — |
| Artykuł 2 ust. 3 | Artykuł 15 ust. 2 |
| Artykuł 3 ust. 1 | Artykuł 16 ust. 1 |
| Artykuł 3 ust. 2 | Artykuł 16 ust. 2 |
| Artykuł 3 ust. 3 | Artykuł 16 ust. 3 |
| Artykuł 3 ust. 4 lit. a) | Artykuł 16 ust. 4 akapit pierwszy |
| Artykuł 3 ust. 4 lit. b) | Artykuł 16 ust. 4 akapit drugi |
| Artykuł 3 ust. 4 lit. c) | Artykuł 16 ust. 5 |
| Artykuł 3 ust. 4 lit. d) | Artykuł 16 ust. 6 |
| Artykuł 3 ust. 4 lit. e) akapit pierwszy zdanie wprowadzające | Artykuł 16 ust. 7 akapit pierwszy, zdanie wprowadzające |
| Artykuł 3 ust. 4 lit. e) akapit pierwszy tiret pierwsze | Artykuł 16 ust. 7 akapit pierwszy lit. a) |
| Artykuł 3 ust. 4 lit. e) akapit pierwszy tiret drugie | Artykuł 16 ust. 7 akapit pierwszy lit. c) |
| Artykuł 3 ust. 4 lit. e) akapit drugi | Artykuł 16 ust. 7 akapit drugi |
| Artykuł 3 ust. 5 | Artykuł 16 ust. 8 |
| Artykuł 4 | Artykuł 17 |
| Artykuł 5 ust. 1 | Artykuł 18 ust. 1 |
| Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 18 ust. 2 |
| Artykuł 5 ust. 3 | Artykuł 37 ust. 1 |
| Artykuł 6 | Artykuł 19 |
| Artykuł 7 | Artykuł 39 ust. 1 |
| Artykuł 8 | — |
| Artykuł 9 | Artykuł 41 |

Rozporządzenie (WE) nr 295/96

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 14

Artykuł 2 ust. 1

Artykuł 15 ust. 1

Artykuł 2 ust. 2

—

Artykuł 2 ust. 3

Artykuł 15 ust. 2

Artykuł 3 ust. 1

Artykuł 16 ust. 1

Artykuł 3 ust. 2

Artykuł 16 ust. 2

Artykuł 3 ust. 3

Artykuł 16 ust. 3

Artykuł 3 ust. 4 lit. a)

Artykuł 16 ust. 4 akapit pierwszy

Artykuł 3 ust. 4 lit. b)

Artykuł 16 ust. 4 akapit drugi

Artykuł 3 ust. 4 lit. c)

Artykuł 16 ust. 5

Artykuł 3 ust. 4 lit. d)

Artykuł 16 ust. 6

Artykuł 3 ust. 4 lit. e) akapit pierwszy zdanie wprowadzające

Artykuł 16 ust. 7 akapit pierwszy, zdanie wprowadzające

Artykuł 3 ust. 4 lit. e) akapit pierwszy tiret pierwsze

Artykuł 16 ust. 7 akapit pierwszy lit. a)

Artykuł 3 ust. 4 lit. e) akapit pierwszy tiret drugie

Artykuł 16 ust. 7 akapit pierwszy lit. c)

Artykuł 3 ust. 4 lit. e) akapit drugi

Artykuł 16 ust. 7 akapit drugi

Artykuł 3 ust. 5

Artykuł 16 ust. 8

Artykuł 4

Artykuł 17

Artykuł 5 ust. 1

Artykuł 18 ust. 1

Artykuł 5 ust. 2

Artykuł 18 ust. 2

Artykuł 5 ust. 3

Artykuł 37 ust. 1

Artykuł 6

Artykuł 19

Artykuł 7

Artykuł 39 ust. 1

Artykuł 8

—

Artykuł 9

Artykuł 41

5.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 103/2006

| Rozporządzenie (WE) nr 103/2006 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 3 ust. 1 |
| Artykuł 2 | — |
| Artykuł 3 | Artykuł 41 |
| Załącznik I | Załącznik I |
| Załącznik II i III | — |

Rozporządzenie (WE) nr 103/2006

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 3 ust. 1

Artykuł 2

—

Artykuł 3

Artykuł 41

Załącznik I

Załącznik I

Załącznik II i III

—

6.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 908/2006

| Rozporządzenie (WE) nr 908/2006 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 25 ust. 3 akapit pierwszy |
| Artykuł 2 | — |
| Artykuł 3 | Artykuł 41 |
| Załączniki I–III | — |

Rozporządzenie (WE) nr 908/2006

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 25 ust. 3 akapit pierwszy

Artykuł 2

—

Artykuł 3

Artykuł 41

Załączniki I–III

—

7.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1128/2006

| Rozporządzenie (WE) nr 1128/2006 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 26 ust. 1 |
| Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 26 ust. 2 |
| Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 25 ust. 1 |
| Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 25 ust. 2 |
| Artykuł 3 | — |
| Artykuł 4 | Artykuł 41 |
| Załącznik I i II | — |

Rozporządzenie (WE) nr 1128/2006

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1 ust. 1

Artykuł 26 ust. 1

Artykuł 1 ust. 2

Artykuł 26 ust. 2

Artykuł 2 ust. 1

Artykuł 25 ust. 1

Artykuł 2 ust. 2

Artykuł 25 ust. 2

Artykuł 3

—

Artykuł 4

Artykuł 41

Załącznik I i II

—

8.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1319/2006

| Rozporządzenie (WE) nr 1319/2006 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 27 ust. 1 |
| Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 27 ust. 2 |
| Artykuł 2 | — |
| Artykuł 3 | Artykuł 27 ust. 3 |
| Artykuły 4 i 5 | — |
| Artykuł 6 | Artykuł 41 |
| Załącznik I i II | — |

Rozporządzenie (WE) nr 1319/2006

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1 ust. 1

Artykuł 27 ust. 1

Artykuł 1 ust. 2

Artykuł 27 ust. 2

Artykuł 2

—

Artykuł 3

Artykuł 27 ust. 3

Artykuły 4 i 5

—

Artykuł 6

Artykuł 41

Załącznik I i II

—

9.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 22/2008

| Rozporządzenie (WE) nr 22/2008 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 33 |
| Artykuł 2 | Artykuł 34 |
| Artykuł 3 | Artykuł 3 ust. 1 |
| Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 30 ust. 2 |
| Artykuł 4 ust. 2 | Artykuł 30 ust. 3 |
| Artykuł 4 ust. 3 | Artykuł 30 ust. 4 |
| Artykuł 5 ust. 1 | Artykuł 31 |
| Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 32 |
| Artykuł 6 | Artykuł 38 ust. 1 zdanie wprowadzające oraz lit. a) i b) |
| Artykuł 7 | Artykuł 38 ust. 2 akapit drugi i trzeci |
| Artykuł 8 | Artykuł 38 ust. 2 akapit pierwszy |
| Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 38 ust. 4 akapit pierwszy |
| Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi | — |
| Artykuł 9 ust. 2 | Artykuł 38 ust. 4 akapit drugi |
| Artykuł 9 ust. 3 | Artykuł 38 ust. 4 akapit trzeci |
| Artykuł 9 ust. 4 | Artykuł 38 ust. 4 akapit czwarty |
| Artykuł 9 ust. 5 | Artykuł 38 ust. 5 akapit pierwszy |
| Artykuł 9 ust. 6 | Artykuł 38 ust. 5 akapit drugi |
| Artykuł 10 | Artykuł 38 ust. 6 |
| Artykuł 11 | — |
| Artykuł 12 | Artykuł 41 |
| Załącznik I | Załącznik VII |
| Załącznik II i III | — |

Rozporządzenie (WE) nr 22/2008

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 33

Artykuł 2

Artykuł 34

Artykuł 3

Artykuł 3 ust. 1

Artykuł 4 ust. 1

Artykuł 30 ust. 2

Artykuł 4 ust. 2

Artykuł 30 ust. 3

Artykuł 4 ust. 3

Artykuł 30 ust. 4

Artykuł 5 ust. 1

Artykuł 31

Artykuł 5 ust. 2

Artykuł 32

Artykuł 6

Artykuł 38 ust. 1 zdanie wprowadzające oraz lit. a) i b)

Artykuł 7

Artykuł 38 ust. 2 akapit drugi i trzeci

Artykuł 8

Artykuł 38 ust. 2 akapit pierwszy

Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 38 ust. 4 akapit pierwszy

Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi

—

Artykuł 9 ust. 2

Artykuł 38 ust. 4 akapit drugi

Artykuł 9 ust. 3

Artykuł 38 ust. 4 akapit trzeci

Artykuł 9 ust. 4

Artykuł 38 ust. 4 akapit czwarty

Artykuł 9 ust. 5

Artykuł 38 ust. 5 akapit pierwszy

Artykuł 9 ust. 6

Artykuł 38 ust. 5 akapit drugi

Artykuł 10

Artykuł 38 ust. 6

Artykuł 11

—

Artykuł 12

Artykuł 41

Załącznik I

Załącznik VII

Załącznik II i III

—

10.   ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 710/2008

| Rozporządzenie (WE) nr 710/2008 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | — |
| Artykuł 2 | — |
| Artykuł 3 | Artykuł 41 |
| Załącznik | — |

Rozporządzenie (WE) nr 710/2008

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

—

Artykuł 2

—

Artykuł 3

Artykuł 41

Załącznik

—

11.   DECYZJA 83/471/EWG

| Decyzja 83/471/EWG | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuł 1 | Artykuł 38 ust. 1 |
| Artykuł 2 | Artykuł 38 ust. 2 |
| Artykuł 3 ust. 1 | Artykuł 38 ust. 3 |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit pierwszy | Artykuł 38 ust. 4 akapit pierwszy |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit drugi | — |
| Artykuł 3 ust. 2 akapit trzeci | Artykuł 38 ust. 4 akapit drugi |
| Artykuł 3 ust. 3 | Artykuł 38 ust. 4 akapit trzeci |
| Artykuł 3 ust. 4 | Artykuł 38 ust. 4 akapit czwarty |
| Artykuł 4 | Artykuł 38 ust. 5 |
| Artykuł 5 | Artykuł 38 ust. 6 |
| Artykuł 6 | — |

Decyzja 83/471/EWG

Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1

Artykuł 38 ust. 1

Artykuł 2

Artykuł 38 ust. 2

Artykuł 3 ust. 1

Artykuł 38 ust. 3

Artykuł 3 ust. 2 akapit pierwszy

Artykuł 38 ust. 4 akapit pierwszy

Artykuł 3 ust. 2 akapit drugi

—

Artykuł 3 ust. 2 akapit trzeci

Artykuł 38 ust. 4 akapit drugi

Artykuł 3 ust. 3

Artykuł 38 ust. 4 akapit trzeci

Artykuł 3 ust. 4

Artykuł 38 ust. 4 akapit czwarty

Artykuł 4

Artykuł 38 ust. 5

Artykuł 5

Artykuł 38 ust. 6

Artykuł 6

—

---

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/31

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1250/2008

z dnia 12 grudnia 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do wymogów związanych z certyfikacją przywozu produktów rybołówstwa, żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (1), w szczególności jej art. 25 lit. a) i d),

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (2), w szczególności jego art. 12,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (3), w szczególności jego art. 9,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (4), w szczególności jego art. 16,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (5), w szczególności jego art. 63,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (6) zawiera, w dodatku IV i dodatku V do załącznika VI, wzory świadectw zdrowia dla przywozu produktów rybołówstwa i małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (6) zawiera, w dodatku IV i dodatku V do załącznika VI, wzory świadectw zdrowia dla przywozu produktów rybołówstwa i małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

| (2) | Dyrektywa Rady 2006/88/WE oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (7) określają wymogi w zakresie zdrowia zwierząt mające zastosowanie do wprowadzania do obrotu i przywozu zwierząt akwakultury i produktów akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi. |
| --- | --- |

(2)

Dyrektywa Rady 2006/88/WE oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (7) określają wymogi w zakresie zdrowia zwierząt mające zastosowanie do wprowadzania do obrotu i przywozu zwierząt akwakultury i produktów akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

| (3) | Przepisy te zawierają ograniczenia w zakresie przywozu niektórych partii zwierząt akwakultury i produktów akwakultury gatunków podatnych na choroby zwierząt wodnych wymienione w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE oraz wymogi w zakresie transportu. |
| --- | --- |

(3)

Przepisy te zawierają ograniczenia w zakresie przywozu niektórych partii zwierząt akwakultury i produktów akwakultury gatunków podatnych na choroby zwierząt wodnych wymienione w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE oraz wymogi w zakresie transportu.

| (4) | Wzory świadectw zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 2074/2005 należy dostosować do wymogów określonych w dyrektywie 2006/88/WE i rozporządzeniu (WE) nr 1251/2008. |
| --- | --- |

(4)

Wzory świadectw zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 2074/2005 należy dostosować do wymogów określonych w dyrektywie 2006/88/WE i rozporządzeniu (WE) nr 1251/2008.

| (5) | Szczegółowe wymogi dotyczące żywych małży, o których mowa w sekcji VII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 mają również zastosowanie do żywych szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich. Dlatego też należy rozszerzyć zakres świadectwa dla przywozu żywych małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi poprzez uwzględnienie żywych szkarłupni, żywych osłonic i żywych ślimaków morskich. |
| --- | --- |

(5)

Szczegółowe wymogi dotyczące żywych małży, o których mowa w sekcji VII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 mają również zastosowanie do żywych szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich. Dlatego też należy rozszerzyć zakres świadectwa dla przywozu żywych małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi poprzez uwzględnienie żywych szkarłupni, żywych osłonic i żywych ślimaków morskich.

| (6) | W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 powinno zostać odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(6)

W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 powinno zostać odpowiednio zmienione.

| (7) | Należy wprowadzić okres przejściowy umożliwiający państwom członkowskim i przemysłowi podjęcie koniecznych środków służących osiągnięciu zgodności z nowymi wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(7)

Należy wprowadzić okres przejściowy umożliwiający państwom członkowskim i przemysłowi podjęcie koniecznych środków służących osiągnięciu zgodności z nowymi wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 2074/2005

W rozporządzeniu (WE) nr 2074/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Środki przejściowe

1.   W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2009 r. na teren Wspólnoty można przywozić przesyłki, dla których wystawiono świadectwo zdrowia zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu (WE) nr 2074/2005 zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1664/2006.

2.   W okresie przejściowym do 31 lipca 2010 r. na teren Wspólnoty można przywozić następujące przesyłki, dla których wystawiono świadectwo zdrowia zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu (WE) nr 2074/2005 zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1664/2006:

| a) | przesyłki produktów rybołówstwa, dla których poświadczenie zdrowia zwierząt określone w części II wzoru świadectwa zdrowia zawartego w dodatku IV do załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 2074/2005 zmienionego niniejszym rozporządzeniem nie ma zastosowania, zgodnie z opisem w uwadze 2 do tej części II; |
| --- | --- |

a)

przesyłki produktów rybołówstwa, dla których poświadczenie zdrowia zwierząt określone w części II wzoru świadectwa zdrowia zawartego w dodatku IV do załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 2074/2005 zmienionego niniejszym rozporządzeniem nie ma zastosowania, zgodnie z opisem w uwadze 2 do tej części II;

| b) | przesyłki żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich, dla których poświadczenie zdrowia zwierząt określone w części II wzoru świadectwa zdrowia zawartego w dodatku V do załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 2074/2005 zmienionego niniejszym rozporządzeniem nie ma zastosowania, zgodnie z opisem w uwadze 2 do tej części II. |
| --- | --- |

b)

przesyłki żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich, dla których poświadczenie zdrowia zwierząt określone w części II wzoru świadectwa zdrowia zawartego w dodatku V do załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 2074/2005 zmienionego niniejszym rozporządzeniem nie ma zastosowania, zgodnie z opisem w uwadze 2 do tej części II.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

1

(2)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

3

(4)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

4

(5)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 27.

6

(7)  Patrz s. 41 Dz.U.

7

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 2074/2005 wprowadza się następujące zmiany:

| (1) | Dodatek IV otrzymuje brzmienie:

  „Dodatek IV do załącznika VI
  WZÓR ŚWIADECTWA ZDROWIA DLA PRZYWOZU PRODUKTÓW RYBOŁÓWSTWA PRZEZNACZONYCH DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI |
| --- | --- |

(1)

Dodatek IV otrzymuje brzmienie:

„Dodatek IV do załącznika VI

WZÓR ŚWIADECTWA ZDROWIA DLA PRZYWOZU PRODUKTÓW RYBOŁÓWSTWA PRZEZNACZONYCH DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI

Image

Image

Image

| (2) | Cześć A dodatku V otrzymuje brzmienie:

  „Dodatek V do załącznika VI
  CZĘŚĆ A
  WZÓR ŚWIADECTWA ZDROWIA DLA PRZYWOZU ŻYWYCH MAŁŻY, SZKARŁUPNI, OSŁONIC I ŚLIMAKÓW MORSKICH PRZEZNACZONYCH DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI |
| --- | --- |

(2)

Cześć A dodatku V otrzymuje brzmienie:

„Dodatek V do załącznika VI

CZĘŚĆ A

WZÓR ŚWIADECTWA ZDROWIA DLA PRZYWOZU ŻYWYCH MAŁŻY, SZKARŁUPNI, OSŁONIC I ŚLIMAKÓW MORSKICH PRZEZNACZONYCH DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI

Image

Image

Image

---

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/41 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/41

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1251/2008

z dnia 12 grudnia 2008 r.

wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (1), w szczególności jej art. 17 ust. 2, art. 22 i 25 oraz art. 61 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2006/88/WE ustanawia wymogi w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury, jakie mają być stosowane przy wprowadzaniu do obrotu i przy przywozie na terytorium Wspólnoty oraz przy tranzycie przez terytorium Wspólnoty zwierząt akwakultury i ich produktów. Dyrektywa 2006/88/WE uchyla i zastępuje dyrektywę Rady 91/67/EWG dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt, obowiązujących przy wprowadzaniu na rynek zwierząt i produktów akwakultury (2) z dniem 1 sierpnia 2008 r. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2006/88/WE ustanawia wymogi w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury, jakie mają być stosowane przy wprowadzaniu do obrotu i przy przywozie na terytorium Wspólnoty oraz przy tranzycie przez terytorium Wspólnoty zwierząt akwakultury i ich produktów. Dyrektywa 2006/88/WE uchyla i zastępuje dyrektywę Rady 91/67/EWG dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt, obowiązujących przy wprowadzaniu na rynek zwierząt i produktów akwakultury (2) z dniem 1 sierpnia 2008 r.

| (2) | Zgodnie z dyrektywą 2006/88/WE „zwierzęta akwakultury” oznaczają wszelkie zwierzęta wodne, łącznie z ozdobnymi zwierzętami wodnymi, w ich wszystkich stadiach rozwoju, w tym jaja oraz spermę/gamety, hodowane w danym gospodarstwie lub obszarach hodowli mięczaków, w tym wszelkiego tego typu dzikie zwierzęta przeznaczone do hodowli w danym gospodarstwie lub obszarze hodowli mięczaków. Zwierzęta wodne oznaczają ryby, mięczaki i skorupiaki. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z dyrektywą 2006/88/WE „zwierzęta akwakultury” oznaczają wszelkie zwierzęta wodne, łącznie z ozdobnymi zwierzętami wodnymi, w ich wszystkich stadiach rozwoju, w tym jaja oraz spermę/gamety, hodowane w danym gospodarstwie lub obszarach hodowli mięczaków, w tym wszelkiego tego typu dzikie zwierzęta przeznaczone do hodowli w danym gospodarstwie lub obszarze hodowli mięczaków. Zwierzęta wodne oznaczają ryby, mięczaki i skorupiaki.

| (3) | Decyzja Komisji 1999/567/WE z dnia 27 lipca 1999 r. ustanawiająca wzór świadectwa określonego w art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 91/67/EWG (3) i decyzja Komisji 2003/390/WE z dnia 23 maja 2003 r. ustanawiająca specjalne warunki wprowadzania do obrotu gatunków zwierząt akwakultury uznanych za niepodatne na niektóre choroby i ich produktów (4) ustanawiają pewne zasady odnoszące się do wprowadzania do obrotu zwierząt akwakultury, w tym wymagania dotyczące certyfikacji. Decyzja Komisji 2003/804/WE z dnia 14 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne dla zwierząt oraz wymagania certyfikacyjne dla przywozu mięczaków, ich jaj i gamet w celu ich dalszego wzrostu, tuczenia, przenoszenia lub konsumpcji (5), decyzja Komisji 2003/858/WE z dnia 21 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (6) oraz decyzja Komisji 2006/656/WE z dnia 20 września 2006 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw wymaganych przy przywozie tropikalnych ryb dla celów ozdobnych (7) ustanawiają warunki przywozu zwierząt akwakultury do Wspólnoty. Decyzje te wdrażają dyrektywę 91/67/EWG. |
| --- | --- |

(3)

Decyzja Komisji 1999/567/WE z dnia 27 lipca 1999 r. ustanawiająca wzór świadectwa określonego w art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 91/67/EWG (3) i decyzja Komisji 2003/390/WE z dnia 23 maja 2003 r. ustanawiająca specjalne warunki wprowadzania do obrotu gatunków zwierząt akwakultury uznanych za niepodatne na niektóre choroby i ich produktów (4) ustanawiają pewne zasady odnoszące się do wprowadzania do obrotu zwierząt akwakultury, w tym wymagania dotyczące certyfikacji. Decyzja Komisji 2003/804/WE z dnia 14 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne dla zwierząt oraz wymagania certyfikacyjne dla przywozu mięczaków, ich jaj i gamet w celu ich dalszego wzrostu, tuczenia, przenoszenia lub konsumpcji (5), decyzja Komisji 2003/858/WE z dnia 21 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (6) oraz decyzja Komisji 2006/656/WE z dnia 20 września 2006 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw wymaganych przy przywozie tropikalnych ryb dla celów ozdobnych (7) ustanawiają warunki przywozu zwierząt akwakultury do Wspólnoty. Decyzje te wdrażają dyrektywę 91/67/EWG.

| (4) | Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że wprowadzanie do obrotu zwierząt akwakultury podlega certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, gdy zwierzęta te są wprowadzane do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od chorób, zgodnie z tą dyrektywą albo poddanych programowi nadzoru lub eliminowania chorób. Zatem właściwe jest ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu wymagań w zakresie certyfikacji i ujednoliconego modelu świadectw zdrowia zwierząt w celu zastąpienia wymagań w zakresie certyfikacji określonych w dyrektywie 91/67/EWG i w decyzjach wdrażających tamtą dyrektywę. |
| --- | --- |

(4)

Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że wprowadzanie do obrotu zwierząt akwakultury podlega certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, gdy zwierzęta te są wprowadzane do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od chorób, zgodnie z tą dyrektywą albo poddanych programowi nadzoru lub eliminowania chorób. Zatem właściwe jest ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu wymagań w zakresie certyfikacji i ujednoliconego modelu świadectw zdrowia zwierząt w celu zastąpienia wymagań w zakresie certyfikacji określonych w dyrektywie 91/67/EWG i w decyzjach wdrażających tamtą dyrektywę.

| (5) | Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (8) ustanawia szczególne przepisy dotyczące higieny żywności pochodzenia zwierzęcego, w tym wymagania dotyczące pakowania i etykietowania, dla przedsiębiorstw sektora spożywczego. Wymogów dotyczących certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i odnoszących się do wprowadzania do obrotu i do przywozu zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do dalszego przetwarzania przed ich spożyciem przez ludzi, nie należy stosować w odniesieniu do zwierząt i ich produktów pakowanych i oznakowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. |
| --- | --- |

(5)

Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (8) ustanawia szczególne przepisy dotyczące higieny żywności pochodzenia zwierzęcego, w tym wymagania dotyczące pakowania i etykietowania, dla przedsiębiorstw sektora spożywczego. Wymogów dotyczących certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i odnoszących się do wprowadzania do obrotu i do przywozu zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do dalszego przetwarzania przed ich spożyciem przez ludzi, nie należy stosować w odniesieniu do zwierząt i ich produktów pakowanych i oznakowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków.

| (6) | Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić, aby wprowadzanie do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych nie powodowało zagrożenia dla stanu zdrowia zwierząt wodnych, w postaci nieegzotycznych chorób wymienionych w części II załącznika IV. |
| --- | --- |

(6)

Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić, aby wprowadzanie do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych nie powodowało zagrożenia dla stanu zdrowia zwierząt wodnych, w postaci nieegzotycznych chorób wymienionych w części II załącznika IV.

| (7) | Ozdobne zwierzęta wodne wprowadzone do obrotu we Wspólnocie i przeznaczone do umieszczenia w obiektach nieposiadających bezpośredniego kontaktu z wodami naturalnymi, mianowicie w zamkniętych obiektach, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, nie stwarzają takiego samego zagrożenia dla innych sektorów akwakultury wspólnotowej czy dla populacji dzikich zwierząt. W przypadku tego rodzaju zwierząt nie należy zatem wymagać, na podstawie niniejszego rozporządzenia, certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt. |
| --- | --- |

(7)

Ozdobne zwierzęta wodne wprowadzone do obrotu we Wspólnocie i przeznaczone do umieszczenia w obiektach nieposiadających bezpośredniego kontaktu z wodami naturalnymi, mianowicie w zamkniętych obiektach, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, nie stwarzają takiego samego zagrożenia dla innych sektorów akwakultury wspólnotowej czy dla populacji dzikich zwierząt. W przypadku tego rodzaju zwierząt nie należy zatem wymagać, na podstawie niniejszego rozporządzenia, certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt.

| (8) | Aby zapewnić państwom członkowskim, których całe terytorium lub niektóre strefy czy enklawy są uznane za wolne od co najmniej jednej nieegzotycznej choroby, na którą podatne są zwierzęta ozdobne, informacje na temat przemieszczania się na ich terytorium ozdobnych zwierząt wodnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, właściwe jest, aby tego rodzaju przemieszczenia były zgłaszane za pośrednictwem systemu TRACES, przewidzianego w dyrektywie Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (9) i wprowadzonego na podstawie decyzji Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES (10). |
| --- | --- |

(8)

Aby zapewnić państwom członkowskim, których całe terytorium lub niektóre strefy czy enklawy są uznane za wolne od co najmniej jednej nieegzotycznej choroby, na którą podatne są zwierzęta ozdobne, informacje na temat przemieszczania się na ich terytorium ozdobnych zwierząt wodnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, właściwe jest, aby tego rodzaju przemieszczenia były zgłaszane za pośrednictwem systemu TRACES, przewidzianego w dyrektywie Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (9) i wprowadzonego na podstawie decyzji Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES (10).

| (9) | Przemieszczanie na terytorium Wspólnoty, z zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, do otwartych obiektów, w których utrzymuje się takie zwierzęta, lub uwalnianie do środowiska naturalnego, może stanowić wysokie ryzyko dla innych sektorów akwakultury wspólnotowej i nie powinno mieć miejsca bez pozwolenia właściwych organów w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(9)

Przemieszczanie na terytorium Wspólnoty, z zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, do otwartych obiektów, w których utrzymuje się takie zwierzęta, lub uwalnianie do środowiska naturalnego, może stanowić wysokie ryzyko dla innych sektorów akwakultury wspólnotowej i nie powinno mieć miejsca bez pozwolenia właściwych organów w państwach członkowskich.

| (10) | Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie są zobowiązane stosować pewne minimalne środki zwalczania chorób w razie stwierdzenia jakiejkolwiek choroby egzotycznej lub nieezgotycznej wymienionej w części II załącznika IV do tej dyrektywy, u zwierząt akwakultury lub dzikich zwierząt wodnych, albo w razie stwierdzenia nowo pojawiających się chorób. Ponadto dyrektywa stanowi, że państwa członkowskie mają zapewnić, aby wprowadzanie do obrotu zwierząt akwakultury podlegało certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, w sytuacji gdy zezwala się na przemieszczenie tych zwierząt z obszaru podlegającego środkom zwalczania chorób. |
| --- | --- |

(10)

Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie są zobowiązane stosować pewne minimalne środki zwalczania chorób w razie stwierdzenia jakiejkolwiek choroby egzotycznej lub nieezgotycznej wymienionej w części II załącznika IV do tej dyrektywy, u zwierząt akwakultury lub dzikich zwierząt wodnych, albo w razie stwierdzenia nowo pojawiających się chorób. Ponadto dyrektywa stanowi, że państwa członkowskie mają zapewnić, aby wprowadzanie do obrotu zwierząt akwakultury podlegało certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, w sytuacji gdy zezwala się na przemieszczenie tych zwierząt z obszaru podlegającego środkom zwalczania chorób.

| (11) | Zatem w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić warunki dotyczące zdrowia zwierząt i wymagania w zakresie certyfikacji odnoszące się do partii zwierząt akwakultury i ich produktów opuszczających państwo członkowskie, strefy lub enklawy podlegające środkom zwalczania chorób. |
| --- | --- |

(11)

Zatem w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić warunki dotyczące zdrowia zwierząt i wymagania w zakresie certyfikacji odnoszące się do partii zwierząt akwakultury i ich produktów opuszczających państwo członkowskie, strefy lub enklawy podlegające środkom zwalczania chorób.

| (12) | Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie mają zapewnić, aby zwierzęta akwakultury i ich produkty były wprowadzane do Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich lub ich części wymienionych w wykazie sporządzonym zgodnie z tą dyrektywą. |
| --- | --- |

(12)

Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie mają zapewnić, aby zwierzęta akwakultury i ich produkty były wprowadzane do Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich lub ich części wymienionych w wykazie sporządzonym zgodnie z tą dyrektywą.

| (13) | Przywóz zwierząt akwakultury do Wspólnoty powinien być dozwolony jedynie z krajów trzecich, które posiadają ustawodawstwo w dziedzinie zdrowia zwierząt i systemy kontroli równorzędne z odnośnym prawodawstwem i systemem wspólnotowym. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić wykaz krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, z których państwa członkowskie mogą wprowadzać na terytorium Wspólnoty zwierzęta akwakultury do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. Jednakże należy zezwolić na przywóz do Wspólnoty niektórych ozdobnych ryb, mięczaków i skorupiaków przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, z krajów trzecich będących członkami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE). |
| --- | --- |

(13)

Przywóz zwierząt akwakultury do Wspólnoty powinien być dozwolony jedynie z krajów trzecich, które posiadają ustawodawstwo w dziedzinie zdrowia zwierząt i systemy kontroli równorzędne z odnośnym prawodawstwem i systemem wspólnotowym. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić wykaz krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, z których państwa członkowskie mogą wprowadzać na terytorium Wspólnoty zwierzęta akwakultury do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. Jednakże należy zezwolić na przywóz do Wspólnoty niektórych ozdobnych ryb, mięczaków i skorupiaków przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, z krajów trzecich będących członkami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE).

| (14) | Kraje i terytoria trzecie, które ze względów zdrowia publicznego mogą wywozić do Wspólnoty zwierzęta akwakultury przeznaczone do spożycia przez ludzi, powinny również mieć prawo eksportu do Wspólnoty na podstawie przepisów dotyczących zdrowia zwierząt określonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi powinny być przywożone do Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, które znajdują się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (11). |
| --- | --- |

(14)

Kraje i terytoria trzecie, które ze względów zdrowia publicznego mogą wywozić do Wspólnoty zwierzęta akwakultury przeznaczone do spożycia przez ludzi, powinny również mieć prawo eksportu do Wspólnoty na podstawie przepisów dotyczących zdrowia zwierząt określonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi powinny być przywożone do Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, które znajdują się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (11).

| (15) | Tego rodzaju wykazy zostały określone w załączniku I i II do decyzji Komisji 2006/766/WE z dnia 6 listopada 2006 r. ustanawiającej wykazy państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich i produktów rybołówstwa (12) i – na okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2009 r. – w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2076/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającym środki przejściowe do celów wdrożenia rozporządzeń (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (13). W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, wymienione wykazy należy wziąć pod uwagę w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(15)

Tego rodzaju wykazy zostały określone w załączniku I i II do decyzji Komisji 2006/766/WE z dnia 6 listopada 2006 r. ustanawiającej wykazy państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich i produktów rybołówstwa (12) i – na okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2009 r. – w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2076/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającym środki przejściowe do celów wdrożenia rozporządzeń (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (13). W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, wymienione wykazy należy wziąć pod uwagę w niniejszym rozporządzeniu.

| (16) | Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że partiom zwierząt akwakultury i ich produktów, przy ich wprowadzeniu na obszar Wspólnoty, musi towarzyszyć dokument zawierający świadectwo zdrowia zwierząt. W niniejszym rozporządzeniu należy określić szczegółowe warunki dotyczące zdrowia zwierząt w przypadku przywozu zwierząt akwakultury do Wspólnoty, w tym wzory świadectw zdrowia zwierząt; warunkami tymi należy zastąpić warunki przywozu ustanowione na mocy dyrektywy 91/67/EWG. |
| --- | --- |

(16)

Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że partiom zwierząt akwakultury i ich produktów, przy ich wprowadzeniu na obszar Wspólnoty, musi towarzyszyć dokument zawierający świadectwo zdrowia zwierząt. W niniejszym rozporządzeniu należy określić szczegółowe warunki dotyczące zdrowia zwierząt w przypadku przywozu zwierząt akwakultury do Wspólnoty, w tym wzory świadectw zdrowia zwierząt; warunkami tymi należy zastąpić warunki przywozu ustanowione na mocy dyrektywy 91/67/EWG.

| (17) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (14) ustanawia wzory świadectw zdrowia zwierząt w przywozie produktów rybołówstwa oraz żywych małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi. W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, niniejsze rozporządzenie powinno stanowić, że tego rodzaju wzorcowe świadectwa zdrowia będą towarzyszyć przywozowi produktów wchodzących w zakres niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(17)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (14) ustanawia wzory świadectw zdrowia zwierząt w przywozie produktów rybołówstwa oraz żywych małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi. W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, niniejsze rozporządzenie powinno stanowić, że tego rodzaju wzorcowe świadectwa zdrowia będą towarzyszyć przywozowi produktów wchodzących w zakres niniejszego rozporządzenia.

| (18) | Ozdobne zwierzęta wodne, w tym ryby, mięczaki i skorupiaki są w przeważającej mierze wprowadzane na terytorium Wspólnoty z krajów i terytoriów trzecich. W celu ochrony stanu zdrowia zwierząt w obiektach, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne we Wspólnocie, konieczne jest ustanowienie pewnych wymogów w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do przywozu tego rodzaju zwierząt. |
| --- | --- |

(18)

Ozdobne zwierzęta wodne, w tym ryby, mięczaki i skorupiaki są w przeważającej mierze wprowadzane na terytorium Wspólnoty z krajów i terytoriów trzecich. W celu ochrony stanu zdrowia zwierząt w obiektach, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne we Wspólnocie, konieczne jest ustanowienie pewnych wymogów w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do przywozu tego rodzaju zwierząt.

| (19) | Istotne jest zapewnienie, aby stan zdrowia zwierząt akwakultury przywożonych do Wspólnoty nie był narażony na szwank podczas transportu do Wspólnoty. |
| --- | --- |

(19)

Istotne jest zapewnienie, aby stan zdrowia zwierząt akwakultury przywożonych do Wspólnoty nie był narażony na szwank podczas transportu do Wspólnoty.

| (20) | Uwolnienie przywożonych zwierząt akwakultury do środowiska naturalnego we Wspólnocie stwarza szczególnie wysokie ryzyko dla stanu zdrowia zwierząt we Wspólnocie, ponieważ kontrola i zwalczanie chorób w wodach naturalnych są utrudnione. Zatem tego rodzaju uwolnienie powinno wymagać specjalnego pozwolenia właściwego organu i powinno być dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem podjęcia właściwych środków w celu zabezpieczenia stanu zdrowia zwierząt w miejscu uwolnienia. |
| --- | --- |

(20)

Uwolnienie przywożonych zwierząt akwakultury do środowiska naturalnego we Wspólnocie stwarza szczególnie wysokie ryzyko dla stanu zdrowia zwierząt we Wspólnocie, ponieważ kontrola i zwalczanie chorób w wodach naturalnych są utrudnione. Zatem tego rodzaju uwolnienie powinno wymagać specjalnego pozwolenia właściwego organu i powinno być dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem podjęcia właściwych środków w celu zabezpieczenia stanu zdrowia zwierząt w miejscu uwolnienia.

| (21) | Zwierzęta akwakultury przeznaczone do przewozu tranzytowego przez terytorium Wspólnoty powinny spełniać te same wymogi, jakie obowiązują w przypadku zwierząt akwakultury przeznaczonych do przywozu do Wspólnoty. |
| --- | --- |

(21)

Zwierzęta akwakultury przeznaczone do przewozu tranzytowego przez terytorium Wspólnoty powinny spełniać te same wymogi, jakie obowiązują w przypadku zwierząt akwakultury przeznaczonych do przywozu do Wspólnoty.

| (22) | Należy przewidzieć szczególne warunki tranzytu przez terytorium Wspólnoty w przewozach do i z Rosji, z uwagi na geograficzne usytuowanie Kalinigradu, przy czym dotyczy to wyłącznie Łotwy, Litwy i Polski. W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić przepisy decyzji Komisji 2001/881/WE z dnia 7 grudnia 2001 r. ustalającej wykaz punktów kontroli granicznej zatwierdzonych do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych zwierząt i produktów odzwierzęcych sprowadzanych z państw trzecich oraz uaktualniającej szczegółowe przepisy dotyczące kontroli przeprowadzanych przez ekspertów Komisji (15) i przepisy dyrektywy Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (16). |
| --- | --- |

(22)

Należy przewidzieć szczególne warunki tranzytu przez terytorium Wspólnoty w przewozach do i z Rosji, z uwagi na geograficzne usytuowanie Kalinigradu, przy czym dotyczy to wyłącznie Łotwy, Litwy i Polski. W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić przepisy decyzji Komisji 2001/881/WE z dnia 7 grudnia 2001 r. ustalającej wykaz punktów kontroli granicznej zatwierdzonych do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych zwierząt i produktów odzwierzęcych sprowadzanych z państw trzecich oraz uaktualniającej szczegółowe przepisy dotyczące kontroli przeprowadzanych przez ekspertów Komisji (15) i przepisy dyrektywy Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (16).

| (23) | Dyrektywa Rady 96/93/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie certyfikacji zwierząt i produktów zwierzęcych (17), która ustanawia zasady, jakich należy przestrzegać przy wystawianiu świadectw weterynaryjnych, powinna mieć zastosowanie w odniesieniu do świadectw zdrowia zwierząt wystawianych na podstawie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(23)

Dyrektywa Rady 96/93/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie certyfikacji zwierząt i produktów zwierzęcych (17), która ustanawia zasady, jakich należy przestrzegać przy wystawianiu świadectw weterynaryjnych, powinna mieć zastosowanie w odniesieniu do świadectw zdrowia zwierząt wystawianych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

| (24) | Artykuł 17 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, że jeżeli z danych naukowych lub praktycznego doświadczenia wynika, że gatunki podatne inne niż te ujęte w części II załącznika IV do tej dyrektywy mogą być odpowiedzialne za przenoszenie określonej choroby jako wektory, państwa członkowskie gwarantują spełnienie pewnych wymagań przewidzianych w tej dyrektywie, o ile takie gatunki wprowadzane są do celów hodowlanych lub odnowy populacji do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od tej choroby. Artykuł 17 dyrektywy 2006/88/WE przewiduje również sporządzenie wykazu gatunków-wektorów. Dlatego należy przyjąć wykaz gatunków-wektorów. |
| --- | --- |

(24)

Artykuł 17 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, że jeżeli z danych naukowych lub praktycznego doświadczenia wynika, że gatunki podatne inne niż te ujęte w części II załącznika IV do tej dyrektywy mogą być odpowiedzialne za przenoszenie określonej choroby jako wektory, państwa członkowskie gwarantują spełnienie pewnych wymagań przewidzianych w tej dyrektywie, o ile takie gatunki wprowadzane są do celów hodowlanych lub odnowy populacji do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od tej choroby. Artykuł 17 dyrektywy 2006/88/WE przewiduje również sporządzenie wykazu gatunków-wektorów. Dlatego należy przyjąć wykaz gatunków-wektorów.

| (25) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał trzy opinie na temat tej kwestii: opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób ryb (18), opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób mięczaków (19) oraz opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób skorupiaków (20). |
| --- | --- |

(25)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał trzy opinie na temat tej kwestii: opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób ryb (18), opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób mięczaków (19) oraz opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób skorupiaków (20).

| (26) | Jak wynika z tych opinii naukowych, prawdopodobieństwo przenoszenia i wprowadzenia chorób wymienionych w dyrektywie 2006/88/WE przez poddane ocenie potencjalne gatunki-wektory lub grupy gatunków-wektorów, określone zostało jako nieistotne/wyjątkowo niskie do umiarkowanego, z zastrzeżeniem określonych warunków. Ocena dotyczyła gatunków zwierząt wodnych, które są wykorzystywane w akwakulturze i sprzedawane do celów hodowlanych. |
| --- | --- |

(26)

Jak wynika z tych opinii naukowych, prawdopodobieństwo przenoszenia i wprowadzenia chorób wymienionych w dyrektywie 2006/88/WE przez poddane ocenie potencjalne gatunki-wektory lub grupy gatunków-wektorów, określone zostało jako nieistotne/wyjątkowo niskie do umiarkowanego, z zastrzeżeniem określonych warunków. Ocena dotyczyła gatunków zwierząt wodnych, które są wykorzystywane w akwakulturze i sprzedawane do celów hodowlanych.

| (27) | Przy sporządzaniu wykazów gatunków-wektorów należy wziąć pod uwagę opinie EFSA. Podejmując decyzję, które gatunki powinny się znaleźć w wykazie, należy zapewnić właściwy poziom ochrony stanu zdrowia zwierząt akwakultury we Wspólnocie, przy czym jednocześnie należy unikać wprowadzania zbędnych ograniczeń w handlu. W konsekwencji w wykazie powinny znaleźć się gatunki, które w świetle wymienionych opinii stwarzają umiarkowane ryzyko przenoszenia chorób. |
| --- | --- |

(27)

Przy sporządzaniu wykazów gatunków-wektorów należy wziąć pod uwagę opinie EFSA. Podejmując decyzję, które gatunki powinny się znaleźć w wykazie, należy zapewnić właściwy poziom ochrony stanu zdrowia zwierząt akwakultury we Wspólnocie, przy czym jednocześnie należy unikać wprowadzania zbędnych ograniczeń w handlu. W konsekwencji w wykazie powinny znaleźć się gatunki, które w świetle wymienionych opinii stwarzają umiarkowane ryzyko przenoszenia chorób.

| (28) | Wiele gatunków określonych w opiniach EFSA jako potencjalne wektory niektórych chorób należy traktować jako takie jedynie wówczas, gdy pochodzą z obszaru, na którym występują gatunki podatne na daną chorobę i gdy przeznaczone są do obszaru, na którym występują te same podatne gatunki. Co za tym idzie, do celów art. 17 dyrektywy 2006/88/WE zwierzęta akwakultury należące do potencjalnych gatunków-wektorów należy traktować jako gatunki-wektory jedynie po spełnieniu takich warunków. |
| --- | --- |

(28)

Wiele gatunków określonych w opiniach EFSA jako potencjalne wektory niektórych chorób należy traktować jako takie jedynie wówczas, gdy pochodzą z obszaru, na którym występują gatunki podatne na daną chorobę i gdy przeznaczone są do obszaru, na którym występują te same podatne gatunki. Co za tym idzie, do celów art. 17 dyrektywy 2006/88/WE zwierzęta akwakultury należące do potencjalnych gatunków-wektorów należy traktować jako gatunki-wektory jedynie po spełnieniu takich warunków.

| (29) | W celu zachowania przejrzystości i spójności prawodawstwa wspólnotowego należy uchylić decyzje 1999/567/WE, 2003/390/WE, 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(29)

W celu zachowania przejrzystości i spójności prawodawstwa wspólnotowego należy uchylić decyzje 1999/567/WE, 2003/390/WE, 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem.

| (30) | Właściwe jest wyznaczenie okresu przejściowego, który pozwoli państwom członkowskim i odnośnej branży podjąć konieczne środki w celu spełnienia nowych wymagań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(30)

Właściwe jest wyznaczenie okresu przejściowego, który pozwoli państwom członkowskim i odnośnej branży podjąć konieczne środki w celu spełnienia nowych wymagań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

| (31) | Mając na względzie ogromny przepływ ozdobnych zwierząt wodnych należących do gatunków podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia (ang. epizootic ulcerative syndrome – EUS) i potrzebę przeprowadzenia dalszych badań dotyczących ryzyka, jakie ta choroba niesie dla sektora ozdobnych zwierząt wodnych, w tym ponowną ocenę wykazu gatunków podatnych, należy uniknąć natychmiastowego przerwania przywozu ryb ozdobnych należących do gatunków podatnych na EUS przeznaczonych wyłącznie do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. Dlatego właściwe jest wprowadzenie okresu przejściowego w zakresie wymagań związanych z tą chorobą w odniesieniu do partii omawianych zwierząt. Okres przejściowy jest konieczny również w celu zapewnienia krajom trzecim wystarczającego czasu na udokumentowanie, że kraje te są wolne od tej choroby. |
| --- | --- |

(31)

Mając na względzie ogromny przepływ ozdobnych zwierząt wodnych należących do gatunków podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia (ang. epizootic ulcerative syndrome – EUS) i potrzebę przeprowadzenia dalszych badań dotyczących ryzyka, jakie ta choroba niesie dla sektora ozdobnych zwierząt wodnych, w tym ponowną ocenę wykazu gatunków podatnych, należy uniknąć natychmiastowego przerwania przywozu ryb ozdobnych należących do gatunków podatnych na EUS przeznaczonych wyłącznie do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. Dlatego właściwe jest wprowadzenie okresu przejściowego w zakresie wymagań związanych z tą chorobą w odniesieniu do partii omawianych zwierząt. Okres przejściowy jest konieczny również w celu zapewnienia krajom trzecim wystarczającego czasu na udokumentowanie, że kraje te są wolne od tej choroby.

| (32) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(32)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ustanawia:

| a) | wykaz gatunków-wektorów; |
| --- | --- |

a)

wykaz gatunków-wektorów;

| b) | warunki dotyczące zdrowia zwierząt do celu wprowadzenia do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych pochodzących z zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub przeznaczonych do takich obiektów; |
| --- | --- |

b)

warunki dotyczące zdrowia zwierząt do celu wprowadzenia do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych pochodzących z zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub przeznaczonych do takich obiektów;

| c) | wymagania dotyczące certyfikacji zdrowia zwierząt do celów wprowadzania do obrotu:






  (i) | zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do odnowy populacji; oraz |
| --- | --- | --- |

c)

wymagania dotyczące certyfikacji zdrowia zwierząt do celów wprowadzania do obrotu:

(i)

zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do odnowy populacji; oraz

| (ii) | zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi; |
| --- | --- |

(ii)

zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi;

| d) | wymagania odnośnie do warunków dotyczących zdrowia zwierząt i certyfikacji w przywozie na terytorium Wspólnoty oraz w tranzycie przez to terytorium, łącznie ze składowaniem podczas tego tranzytu:






  (i) | zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne; |
| --- | --- | --- |

d)

wymagania odnośnie do warunków dotyczących zdrowia zwierząt i certyfikacji w przywozie na terytorium Wspólnoty oraz w tranzycie przez to terytorium, łącznie ze składowaniem podczas tego tranzytu:

(i)

zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne;

| (ii) | zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi; |
| --- | --- |

(ii)

zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi;

| (iii) | ozdobnych zwierząt wodnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. |
| --- | --- |

(iii)

ozdobnych zwierząt wodnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| a) | „zamknięte obiekty, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne” oznaczają sklepy zoologiczne, sklepy ogrodnicze, stawy ogrodowe, akwaria komercyjne lub hurtownie utrzymujące ozdobne zwierzęta wodne, które:






  (i) | nie mają bezpośredniego kontaktu z naturalnymi wodami wspólnotowymi; lub |
| --- | --- | --- |

a)

„zamknięte obiekty, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne” oznaczają sklepy zoologiczne, sklepy ogrodnicze, stawy ogrodowe, akwaria komercyjne lub hurtownie utrzymujące ozdobne zwierzęta wodne, które:

(i)

nie mają bezpośredniego kontaktu z naturalnymi wodami wspólnotowymi; lub

| (ii) | posiadają system oczyszczania ścieków ograniczający ryzyko przeniesienia chorób do wód naturalnych na możliwym do przyjęcia poziomie; |
| --- | --- |

(ii)

posiadają system oczyszczania ścieków ograniczający ryzyko przeniesienia chorób do wód naturalnych na możliwym do przyjęcia poziomie;

| b) | „otwarty obiekt, w którym utrzymuje się zwierzęta ozdobne” oznacza obiekt ozdobny inny niż zamknięty obiekt ozdobny; |
| --- | --- |

b)

„otwarty obiekt, w którym utrzymuje się zwierzęta ozdobne” oznacza obiekt ozdobny inny niż zamknięty obiekt ozdobny;

| c) | „odnowa populacji” oznacza uwolnienie zwierząt akwakultury do środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

c)

„odnowa populacji” oznacza uwolnienie zwierząt akwakultury do środowiska naturalnego.

ROZDZIAŁ II

GATUNKI-WEKTORY

Artykuł 3

Wykaz gatunków-wektorów

Zwierzęta akwakultury gatunków wymienionych w kolumnie 2 tabeli w załączniku I do niniejszego rozporządzenia uznaje się za wektory do celów art. 17 dyrektywy 2006/88/WE wyłącznie w przypadku, gdy zwierzęta te spełniają warunki określone w kolumnach 3 i 4 tej tabeli.

ROZDZIAŁ III

WPROWADZANIE ZWIERZĄT AKWAKULTURY DO OBROTU

Artykuł 4

Ozdobne zwierzęta wodne pochodzące z obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub przeznaczone do tych obiektów

1.   Przemieszczenie ozdobnych zwierząt wodnych wymaga zgłoszenia za pomocą systemu komputerowego przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy 90/425/EWG (TRACES) w przypadku, gdy zwierzęta:

| a) | pochodzą z obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, z jednego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

pochodzą z obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, z jednego państwa członkowskiego;

| b) | są przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, znajdujących się w innym państwie członkowskim, którego całe terytorium lub pewne strefy lub enklawy:






  (i) | zostały uznane za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z jej art. 49 lub 50; lub |
| --- | --- | --- |

b)

są przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, znajdujących się w innym państwie członkowskim, którego całe terytorium lub pewne strefy lub enklawy:

(i)

zostały uznane za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z jej art. 49 lub 50; lub

| (ii) | są objęte programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy; oraz |
| --- | --- |

(ii)

są objęte programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy; oraz

| c) | są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. b). |
| --- | --- |

c)

są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. b).

2.   Ozdobne zwierzęta wodne trzymane w zamkniętych obiektach, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, nie mogą być uwalniane do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, gospodarstw, obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów”, obszarów hodowli mięczaków lub do środowiska naturalnego bez uprzedniego uzyskania pozwolenia właściwego organu.

Właściwy organ udziela takiego pozwolenia wyłącznie w przypadku, gdy uwolnienie nie naraża na szwank stanu zdrowia zwierząt wodnych w miejscu uwolnienia, oraz zapewnia podjęcie właściwych środków zmniejszających ewentualne ryzyko.

Artykuł 5

Zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, i do odnowy populacji

Partiom zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub do odnowy populacji musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części A załącznika II i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V w przypadku, gdy te zwierzęta:

| a) | są wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw:






  (i) | uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z jej art. 49 lub 50; lub |
| --- | --- | --- |

a)

są wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw:

(i)

uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z jej art. 49 lub 50; lub

| (ii) | objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

(ii)

objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy;

| b) | są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę lub gatunkami-wektorami co najmniej jednej choroby, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a). |
| --- | --- |

b)

są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę lub gatunkami-wektorami co najmniej jednej choroby, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a).

Artykuł 6

Zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do dalszego przetwarzania przed ich spożyciem przez ludzi

1.   Partiom zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do dalszego przetwarzania przed ich spożyciem przez ludzi musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika II i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V w przypadku, gdy:

| a) | są one wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw:






  (i) | uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z art. 49 lub 50 tej dyrektywy; lub |
| --- | --- | --- |

a)

są one wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw:

(i)

uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z art. 49 lub 50 tej dyrektywy; lub

| (ii) | objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

(ii)

objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy;

| b) | są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a). |
| --- | --- |

b)

są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a).

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do:

| a) | ryb poddanych ubojowi i wypatroszonych przed wysłaniem; |
| --- | --- |

a)

ryb poddanych ubojowi i wypatroszonych przed wysłaniem;

| b) | mięczaków lub skorupiaków, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz w tym celu pakowane i etykietowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, i które są:






  (i) | niezdolne do przeżycia, co oznacza, że nie przetrwają jako żywe zwierzęta, jeżeli powrócą do środowiska, z jakiego zostały pozyskane; lub |
| --- | --- | --- |

b)

mięczaków lub skorupiaków, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz w tym celu pakowane i etykietowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, i które są:

(i)

niezdolne do przeżycia, co oznacza, że nie przetrwają jako żywe zwierzęta, jeżeli powrócą do środowiska, z jakiego zostały pozyskane; lub

| (ii) | przeznaczone do dalszego przetwarzania bez tymczasowego składowania w miejscu przetwarzania; |
| --- | --- |

(ii)

przeznaczone do dalszego przetwarzania bez tymczasowego składowania w miejscu przetwarzania;

| c) | zwierząt akwakultury lub ich produktów wprowadzanych – bez dalszego przetwarzania – do obrotu w celu spożycia przez ludzi pod warunkiem, że umieszczone są w opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej zgodnych z przepisami dotyczącymi takich opakowań określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004. |
| --- | --- |

c)

zwierząt akwakultury lub ich produktów wprowadzanych – bez dalszego przetwarzania – do obrotu w celu spożycia przez ludzi pod warunkiem, że umieszczone są w opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej zgodnych z przepisami dotyczącymi takich opakowań określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.

Artykuł 7

Żywe mięczaki i skorupiaki przeznaczone do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych lub podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi

Partiom żywych mięczaków i skorupiaków przeznaczonych do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych i podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi, musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika II i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V w przypadku, gdy:

| a) | są one wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw:






  (i) | uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z art. 49 lub 50; lub |
| --- | --- | --- |

a)

są one wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw:

(i)

uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z art. 49 lub 50; lub

| (ii) | objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

(ii)

objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy;

| b) | są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a). |
| --- | --- |

b)

są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a).

Artykuł 8

Zwierzęta akwakultury i ich produkty opuszczające państwa członkowskie, strefy i enklawy objęte środkami kontroli, w tym programami eliminowania chorób

1.   Partiom zwierząt akwakultury i ich produktów opuszczającym państwa członkowskie, strefy lub enklawy objęte środkami zwalczania chorób przewidzianymi w sekcjach 3–6 rozdziału V dyrektywy 2006/88/WE, którym właściwy organ przyznał zwolnienie ze stosowania tych środków zwalczania chorób, musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w:

| a) | części A załącznika II i uwagach wyjaśniających w załączniku V w przypadku, gdy partia obejmuje zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub do odnowy populacji; i |
| --- | --- |

a)

części A załącznika II i uwagach wyjaśniających w załączniku V w przypadku, gdy partia obejmuje zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub do odnowy populacji; i

| b) | części B załącznika II i uwagach wyjaśniających w załączniku V w przypadku, gdy partie te składają się ze zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do dalszego przetwarzania, do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych lub podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi. |
| --- | --- |

b)

części B załącznika II i uwagach wyjaśniających w załączniku V w przypadku, gdy partie te składają się ze zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do dalszego przetwarzania, do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych lub podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi.

2.   Partiom zwierząt akwakultury przeznaczonym do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub do odnowy populacji musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części A załącznika II i uwagami wyjaśniającymi w załączniku V w przypadku, gdy:

| a) | opuszczają one państwo członkowskie, strefę lub enklawę objęte programem eliminowania chorób zatwierdzonym zgodnie z art. 44 ust. 2 dyrektywy 2006/88/WE; |
| --- | --- |

a)

opuszczają one państwo członkowskie, strefę lub enklawę objęte programem eliminowania chorób zatwierdzonym zgodnie z art. 44 ust. 2 dyrektywy 2006/88/WE;

| b) | są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę lub gatunkami-wektorami co najmniej jednej choroby, w odniesieniu do której stosuje się program eliminowania chorób określony w lit. a). |
| --- | --- |

b)

są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę lub gatunkami-wektorami co najmniej jednej choroby, w odniesieniu do której stosuje się program eliminowania chorób określony w lit. a).

3.   Partiom zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonym do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych lub podobnych zakładów przed ich spożyciem przez ludzi musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika II i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V w przypadku, gdy:

| a) | opuszczają one państwo członkowskie, strefę lub enklawę objęte programem eliminowania chorób zatwierdzonym zgodnie z art. 44 ust. 2 dyrektywy 2006/88/WE; |
| --- | --- |

a)

opuszczają one państwo członkowskie, strefę lub enklawę objęte programem eliminowania chorób zatwierdzonym zgodnie z art. 44 ust. 2 dyrektywy 2006/88/WE;

| b) | są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, w odniesieniu do której stosuje się program eliminowania chorób określony w lit. a). |
| --- | --- |

b)

są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, w odniesieniu do której stosuje się program eliminowania chorób określony w lit. a).

4.   Niniejszego artykułu nie stosuje się do:

| a) | ryb poddanych ubojowi i wypatroszonych przed wysłaniem; |
| --- | --- |

a)

ryb poddanych ubojowi i wypatroszonych przed wysłaniem;

| b) | mięczaków lub skorupiaków, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz są w tym celu pakowane i etykietowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, i które są:






  (i) | niezdolne do przeżycia, co oznacza, że nie przetrwają jako żywe zwierzęta, jeżeli powrócą do środowiska, z którego zostały pozyskane; lub |
| --- | --- | --- |

b)

mięczaków lub skorupiaków, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz są w tym celu pakowane i etykietowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, i które są:

(i)

niezdolne do przeżycia, co oznacza, że nie przetrwają jako żywe zwierzęta, jeżeli powrócą do środowiska, z którego zostały pozyskane; lub

| (ii) | przeznaczone do dalszego przetwarzania bez tymczasowego składowania w miejscu przetwarzania; |
| --- | --- |

(ii)

przeznaczone do dalszego przetwarzania bez tymczasowego składowania w miejscu przetwarzania;

| c) | zwierząt akwakultury lub ich produktów wprowadzanych – bez dalszego przetwarzania – do obrotu w celu spożycia przez ludzi pod warunkiem, że są umieszczone w opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, które są zgodne z przepisami dotyczącymi tych opakowań w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004. |
| --- | --- |

c)

zwierząt akwakultury lub ich produktów wprowadzanych – bez dalszego przetwarzania – do obrotu w celu spożycia przez ludzi pod warunkiem, że są umieszczone w opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, które są zgodne z przepisami dotyczącymi tych opakowań w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.

Artykuł 9

Wprowadzanie zwierząt akwakultury po przeprowadzeniu badania

W przypadku, gdy niniejszy rozdział stanowi, że przed wystawieniem świadectwa zdrowia zwierząt wymagane jest przeprowadzenie badania, żywe zwierzęta akwakultury należące do gatunków podatnych na co najmniej jedną chorobę lub do gatunków-wektorów co najmniej jednej z chorób określonych w danym świadectwie, nie mogą być wprowadzane do gospodarstwa lub na obszar hodowli mięczaków w okresie między tym badaniem a załadunkiem danej partii.

ROZDZIAŁ IV

WARUNKI PRZYWOZU

Artykuł 10

Zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów” i otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne

1.   Zwierzęta akwakultury, przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów” i otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, przywożone są na terytorium Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw wymienionych w załączniku III.

2.   Partie zwierząt akwakultury określonych w ust. 1 spełniają następujące warunki:

| a) | towarzyszy im świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części A załącznika IV i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V; |
| --- | --- |

a)

towarzyszy im świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części A załącznika IV i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V;

| b) | spełniają wymagania dotyczące zdrowia podane we wzorze świadectwa i w uwagach wyjaśniających, o których mowa w lit. a). |
| --- | --- |

b)

spełniają wymagania dotyczące zdrowia podane we wzorze świadectwa i w uwagach wyjaśniających, o których mowa w lit. a).

Artykuł 11

Ozdobne zwierzęta wodne przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne

1.   Ryby ozdobne należące do gatunków podatnych na co najmniej jedną chorobę wymienioną w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE i przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, przywożone są na terytorium Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw wymienionych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

2.   Ryby ozdobne, które nie należą do gatunków podatnych na którąkolwiek z chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE oraz mięczaki ozdobne i skorupiaki ozdobne przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, przywożone są na terytorium Wspólnoty wyłącznie z krajów lub terytoriów trzecich będących członkami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE).

3.   Partie zwierząt akwakultury określonych w ust. 1 i 2 spełniają następujące warunki:

| a) | towarzyszy im świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika IV i uwagami wyjaśniającymi w załączniku V; oraz |
| --- | --- |

a)

towarzyszy im świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika IV i uwagami wyjaśniającymi w załączniku V; oraz

| b) | spełniają wymagania dotyczące zdrowia podane we wzorze świadectwa i w uwagach wyjaśniających, o których mowa w lit. a). |
| --- | --- |

b)

spełniają wymagania dotyczące zdrowia podane we wzorze świadectwa i w uwagach wyjaśniających, o których mowa w lit. a).

Artykuł 12

Zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi

1.   Zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi przywożone są na terytorium Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw wymienionych w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 854/2004.

2.   Partie zwierząt akwakultury i ich produktów określonych w ust. 1 spełniają następujące warunki:

| a) | towarzyszy im połączone świadectwo dotyczące zdrowia i zdrowia publicznego wypełnione zgodnie z odpowiednimi wzorami znajdującymi się w rozporządzeniu (WE) nr 2074/2005 załącznik VI dodatek IV i V; oraz |
| --- | --- |

a)

towarzyszy im połączone świadectwo dotyczące zdrowia i zdrowia publicznego wypełnione zgodnie z odpowiednimi wzorami znajdującymi się w rozporządzeniu (WE) nr 2074/2005 załącznik VI dodatek IV i V; oraz

| b) | spełniają wymagania dotyczące zdrowia i warunki podane we wzorach świadectw i poświadczeń, określonych w lit. a). |
| --- | --- |

b)

spełniają wymagania dotyczące zdrowia i warunki podane we wzorach świadectw i poświadczeń, określonych w lit. a).

3.   Niniejszego artykułu nie stosuje się w przypadku, gdy zwierzęta akwakultury są przeznaczone do obszarów umieszczenia albo przewidziane do ponownego umieszczenia w wodach wspólnotowych, ponieważ w takim przypadku stosuje się art. 10.

Artykuł 13

Certyfikacja elektroniczna

W przypadku świadectw i poświadczeń przewidzianych w niniejszym rozdziale możliwe jest stosowanie certyfikacji elektronicznej i wykorzystywanie innych systemów ujednoliconych na poziomie wspólnotowym.

Artykuł 14

Transport zwierząt akwakultury

1.   Zwierzęta akwakultury przeznaczone do przywozu do Wspólnoty nie mogą być transportowane w warunkach, które mogą zmienić ich stan zdrowia. W szczególności, nie mogą być transportowane w tej samej wodzie lub mikropojemnikach, w których znajdują się zwierzęta wodne o gorszym stanie zdrowia lub które nie są przeznaczone do przywozu do Wspólnoty.

2.   Podczas transportu do Wspólnoty zwierzęta akwakultury nie mogą być wyładowywane z mikropojemników, a woda, w której są przewożone, nie może być wymieniana na terytorium kraju trzeciego niezatwierdzonego do przywozu takich zwierząt do Wspólnoty bądź posiadającego niższy status w zakresie zdrowia niż miejsce przeznaczenia.

3.   W przypadku, gdy partie zwierząt akwakultury transportowane są drogą morską do granicy Wspólnoty, do odpowiedniego świadectwa zdrowia zwierząt załącza się dodatek dotyczący transportu żywych zwierząt akwakultury drogą morską, wypełniony zgodnie ze wzorem podanym w części D załącznika IV.

Artykuł 15

Wymagania dotyczące uwalniania zwierząt akwakultury i ich produktów oraz dotyczące wody używanej podczas transportu

1.   Wszelkie czynności związane ze zwierzętami akwakultury i ich produktami przywożonymi do Wspólnoty i przeznaczonymi do spożycia przez ludzi należy wykonywać w sposób właściwy w celu uniknięcia zanieczyszczenia wód naturalnych we Wspólnocie.

2.   Zwierzęta akwakultury przywożone do Wspólnoty nie mogą być uwalniane do środowiska naturalnego we Wspólnocie, bez uprzedniego pozwolenia wydanego przez właściwy organ w miejscu przeznaczenia.

Właściwy organ może udzielać zezwoleń wyłącznie w przypadku, gdy uwolnienie nie naraża na szwank stanu zdrowia zwierząt wodnych w miejscu uwolnienia, oraz zapewnia podjęcie właściwych środków zmniejszających ewentualne ryzyko.

3.   Wszelkie czynności związane z wodą używaną podczas transportu przywożonych partii zwierząt akwakultury i ich produktów wykonywane są w sposób właściwy w celu uniknięcia zanieczyszczenia wód naturalnych we Wspólnocie.

ROZDZIAŁ V

WARUNKI DOTYCZĄCE TRANZYTU

Artykuł 16

Tranzyt i składowanie

Partie żywych zwierząt akwakultury, ikry i niewypatroszonych ryb, które są wprowadzane na terytorium Wspólnoty, ale są przeznaczone do kraju trzeciego, podlegając tranzytowi bezpośredniemu przez obszar Wspólnoty lub po tymczasowym składowaniu we Wspólnocie, muszą spełniać wymagania ustanowione w rozdziale IV. Świadectwo, które towarzyszy tym partiom, zawiera wyrazy „tranzyt przez terytorium WE”. Partiom tym musi także towarzyszyć świadectwo wymagane przez docelowy kraj trzeci.

Jednakże w przypadku, gdy partie te są przeznaczone do spożycia przez ludzi, musi im towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem podanym w części C załącznika IV i z uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V.

Artykuł 17

Odstępstwo w przypadku tranzytu przez Łotwę, Litwę i Polskę

1.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 16, w ruchu drogowym lub kolejowym między punktami kontroli granicznej na Łotwie, Litwie i w Polsce wymienionymi w załączniku do decyzji Komisji 2001/881/WE, zezwala się na tranzyt partii pochodzących z Rosji i w drodze do Rosji, bezpośrednio lub przez terytorium innego kraju trzeciego z zastrzeżeniem spełnienia poniższych warunków:

| a) | przesyłka jest zaplombowana plombą opatrzoną numerem seryjnym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe; |
| --- | --- |

a)

przesyłka jest zaplombowana plombą opatrzoną numerem seryjnym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

| b) | dokumenty towarzyszące przesyłce przewidziane w art. 7 dyrektywy 97/78/WE opatrzone są na każdej stronie pieczęcią „Wyłącznie do celów tranzytu do Rosji przez terytorium WE” złożoną przez urzędowego inspektora w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe; |
| --- | --- |

b)

dokumenty towarzyszące przesyłce przewidziane w art. 7 dyrektywy 97/78/WE opatrzone są na każdej stronie pieczęcią „Wyłącznie do celów tranzytu do Rosji przez terytorium WE” złożoną przez urzędowego inspektora w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

| c) | spełnione są wymagania proceduralne przewidziane w art. 11 dyrektywy 97/78/WE; oraz |
| --- | --- |

c)

spełnione są wymagania proceduralne przewidziane w art. 11 dyrektywy 97/78/WE; oraz

| d) | przesyłka została zaakceptowana do celów tranzytu, co potwierdza wspólny weterynaryjny dokument wejścia wystawiony przez urzędowego inspektora w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe. |
| --- | --- |

d)

przesyłka została zaakceptowana do celów tranzytu, co potwierdza wspólny weterynaryjny dokument wejścia wystawiony przez urzędowego inspektora w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe.

2.   Zgodnie z art. 12 ust. 4 lub art. 13 dyrektywy 97/78/WE przesyłki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie mogą być rozładowywane ani przekazywane do składowania w obrębie terytorium Wspólnoty.

3.   Właściwy organ przeprowadza regularne kontrole celem zagwarantowania, aby liczba przesyłek, o których mowa w ust. 1 i odpowiadające im ilości produktów opuszczających Wspólnotę były zgodne z liczbą partii i ilościami wprowadzonymi do Wspólnoty.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY OGÓLNE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 18

Wymagania w zakresie certyfikacji ustanowione w innych przepisach wspólnotowych

Świadectwa zdrowia zwierząt wymagane na podstawie rozdziałów III, IV i V niniejszego rozporządzenia, muszą obejmować, w stosownych przypadkach, wszystkie wymagania dotyczące świadectw zdrowia zwierząt wynikające:

| a) | ze środków mających na celu zapobieganie wprowadzeniu lub zwalczanie chorób niewymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE, zatwierdzonych zgodnie z art. 43 ust. 2 tej dyrektywy; lub |
| --- | --- |

a)

ze środków mających na celu zapobieganie wprowadzeniu lub zwalczanie chorób niewymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE, zatwierdzonych zgodnie z art. 43 ust. 2 tej dyrektywy; lub

| b) | z art. 5 decyzji Komisji 2004/453/WE (21). |
| --- | --- |

b)

z art. 5 decyzji Komisji 2004/453/WE (21).

Artykuł 19

Uchylenie

Z dniem 1 stycznia 2009 r. uchyla się decyzje 1999/567/WE, 2003/390/WE, 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE.

Odniesienia do uchylonych decyzji należy rozumieć jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20

Przepisy przejściowe

1.   W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2009 r., ozdobne zwierzęta wodne określone w art. 4 ust. 1 można wprowadzać do obrotu bez zgłaszania za pośrednictwem systemu komputerowego przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy 90/425/EWG (TRACES), pod warunkiem, że przed tą datą dotrą one do ostatecznego miejsca przeznaczenia.

2.   W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2009 r., partie zwierząt akwakultury i ich produktów, którym towarzyszy dokument przewozowy lub świadectwo zdrowia zwierząt zgodne z załącznikiem E do dyrektywy 91/67/EWG lub decyzjami 1999/567/WE i 2003/390/WE można wprowadzać do obrotu pod warunkiem, że przed tą datą dotrą one do ostatecznego miejsca przeznaczenia.

3.   W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2009 r., następujące partie zwierząt akwakultury i ich produktów można przywozić do Wspólnoty lub przewozić tranzytem przez terytorium Wspólnoty:

| a) | partie, którym towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt, zgodnie z decyzjami 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE; |
| --- | --- |

a)

partie, którym towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt, zgodnie z decyzjami 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE;

| b) | partie wchodzące w zakres rozdziału IV niniejszego rozporządzenia, które nie wchodzą w zakres decyzji 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE. |
| --- | --- |

b)

partie wchodzące w zakres rozdziału IV niniejszego rozporządzenia, które nie wchodzą w zakres decyzji 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE.

W tym okresie art. 14 ust. 3 nie ma zastosowania do partii określonych w lit. a) i b).

4.   W okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2009 r. państwa członkowskie mogą zezwolić na przywóz zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia (WE) nr 2076/2005.

5.   W okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2010 r. państwa członkowskie mogą zezwolić na przywóz ozdobnych zwierząt wodnych należących do gatunków podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia (EUS), przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, z krajów i terytoriów trzecich będących członkami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE).

W okresie przejściowym wymagania dotyczące EUS określone w części II.2 świadectwa zdrowia zwierząt określonego w części B załącznika IV, nie mają zastosowania do ozdobnych zwierząt wodnych przeznaczonych wyłącznie do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne.

Artykuł 21

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

1

(2)  Dz.U. L 46 z 19.2.1991, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 216 z 14.8.1999, s. 13.

3

(4)  Dz.U. L 135 z 3.6.2003, s. 19.

4

(5)  Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 22

5

(6)  Dz.U. L 324 z 11.12.2003, s. 37.

6

(7)  Dz.U. L 271 z 30.9.2006, s. 71.

7

(8)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

8

(9)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

9

(10)  Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 63.

10

(11)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

11

(12)  Dz.U. L 320 z 18.11.2006, s. 53.

12

(13)  Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 83.

13

(14)  Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 27.

14

(15)  Dz.U. L 326 z 11.12.2001, s. 44.

15

(16)  Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9.

16

(17)  Dz.U. L 13 z 16.1.1997, s. 28.

17

(18)  Dziennik EFSA (2007) 584, s. 1–163.

18

(19)  Dziennik EFSA (2007) 597, s. 1–116.

19

(20)  Dziennik EFSA (2007) 598, s. 1–91.

20

(21)  Dz.U. L 156 z 30.4.2004, s. 5.

21

---

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz potencjalnych gatunków-wektorów i warunków uznawania tych gatunków za wektory

| Choroby | Wektory |
| --- | --- |
| | Gatunki, które uznaje się za wektory do celów art. 17 ust. 1 lub 2 w przypadku, gdy spełnione są dodatkowe warunki określone w kolumnie 3 i 4 niniejszej tabeli. | Warunki dodatkowe związane z miejscem pochodzenia zwierząt wodnych należących do gatunków wymienionych w kolumnie 2 | Warunki dodatkowe związane z miejscem przeznaczenia zwierząt wodnych należących do gatunków wymienionych w kolumnie 2 |
| Kolumna 1 | Kolumna 2 | Kolumna 3 | Kolumna 4 |
| Epizootyczna martwica układu krwiotwórczego (EHN) | Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca) | Brak warunków dodatkowych | Brak warunków dodatkowych |
| Zakaźny zespół owrzodzenia (EUS) | Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca)
  Szczeżuja wielka (Anodonta cygnea), rak szlachetny (Astacus astacus), rak sygnałowy (Pacifastacus leniusculus), rak luizjański (Procambarus clarkii) | Brak warunków dodatkowych | Brak warunków dodatkowych |
| Zakażenie wywoływane przez Bonamia exitiosa | Ostryga portugalska (Crassostrea angulata), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na dana chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |
| Zakażenie wywoływane przez Perkinsus marinus | Homar europejski (Homarus gammarus), kraby właściwe z rodzaju Brachyura spp., australijski rak „yabi” (Cherax destructor), krewetka słodkowodna olbrzymia (Macrobrachium rosenbergii), langusty i pozostałe raki morskie (Palinurus spp.), krab pływak (Portunus puber), krab błotny (Scylla serrata), krewetki Penaeus indicus, Penaeus japonicus, Penaeus kerathurus, Penaeus stylirostris, Penaeus vannamei | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |
| Zakażenie wywoływane przez Microcytos mackini | Brak | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
| Zespół Taura | Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus vulgaris), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa)
  Homar europejski (Homarus gammarus), kraby właściwe z rodzaju Brachyura spp., australijski rak „yabi” (Cherax destructor), krewetka słodkowodna olbrzymia (Macrobrachium rosenbergii), langusty i pozostałe raki morskie (Palinurus spp.), krab pływak (Portunus puber), krab błotny (Scylla serrata), krewetki Penaeus indicus, Penaeus japonicus, Penaeus kerathurus | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |
| Choroba żółtej głowy | Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus vulgaris), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa) | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. | Brak warunków dodatkowych związanych z miejscem przeznaczenia. |
| Wirusowa posocznica krwotoczna ryb łososiowatych (VHS) | Bieługa (Huso huso), jesiotr rosyjski (Acipenser gueldenstaedtii), sterlet/czeczuga (Acipenser ruthenus), siewruga (Acipenser stellatus), jesiotr zachodni (Acipenser sturio), jesiotr syberyjski (Acipenser Baerii) | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub zlewni rzecznej, w których występują gatunki podatne na daną chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |
| Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca)
  Sum afrykański (Clarias gariepinus), szczupak (Esox lucius), zębacz (Ictalurus spp.), sumik czarny (Ameiurus melas), sum kanałowy (Ictalurus punctatus), panga (Pangasius pangasius), sandacz (Sander lucioperca), sum europejski (Silurus glanis)
  Labraks (Dicentrarchus labrax), skalnik prążkowany (Morone chrysops x M. saxatilis), cefal pospolity (Mugil cephalus), kulbak czerwony (Sciaenops ocellatus), kulbin (Argyrosomus regius), drum iberyjski (Umbrina cirrosa), ryby z rodzaju Thunnus spp., tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus), granik szary (Epinephelus aeneus), granik wielki (Epinephelus marginatus), sola senegalska (Solea senegalensis), sola (Solea solea), morlesz szkarłatny (Pagellus erythrinus), kielec właściwy (Dentex dentex), dorada (Sparus aurata), sargus (Diplodus sargus), morlesz bogar (Pagellus bogaraveo), pagrus czerwony (Pagrus major), Diplodus vulgaris, dubiel (Diplodus puntazzo), amarel (Diplodus vulgaris), pagrus różowy (Pagrus pagrus)
  Tilapia spp. (Oreochromis) | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |
| Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN) | Bieługa (Huso huso), jesiotr rosyjski (Acipenser gueldenstaedtii), sterlet/czeczuga (Acipenser ruthenus), siewruga (Acipenser stellatus), jesiotr zachodni (Acipenser sturio), jesiotr syberyjski (Acipenser Baerii)
  Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z gatunku Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca)
  Sum afrykański (Clarias gariepinus), zębacz (Ictalurus spp.), sumik czarny (Ameiurus melas), sum kanałowy (Ictalurus punctatus), panga (Pangasius pangasius), sandacz (Sander lucioperca), sum europejski (Silurus glanis)
  Halibut biały (Hippoglossus hippoglossus), stornia (Platichthys flesus), wątłusz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus)
  Rak szlachetny (Astacus astacus), rak sygnałowy (Pacifastacus leniusculus), rak luizjański (Procambarus clarkii) | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |
| Zakażenie herpeswirusem koi (KHV) | Brak | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
| Zakaźna anemia łososi (ISA) | Brak | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
| Zakażenie wywoływane przez Marteilia refringens | Sercówka jadalna (Cerastoderma edule), małż Donax trunculus, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż japoński (Ruditapes philippinarum), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa) | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |
| Zakażenie wywoływane przez Bonamia ostreae | Sercówka jadalna (Cerastoderma edule), małż Donax trunculus, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż japoński (Ruditapes philippinarum), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa)
  Przegrzebek wielki (Pecten maximus) | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |
| Choroba wywoływana przez Whispovirus | Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus octopus), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa) | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. | Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. |

Choroby

Wektory

Gatunki, które uznaje się za wektory do celów art. 17 ust. 1 lub 2 w przypadku, gdy spełnione są dodatkowe warunki określone w kolumnie 3 i 4 niniejszej tabeli.

Warunki dodatkowe związane z miejscem pochodzenia zwierząt wodnych należących do gatunków wymienionych w kolumnie 2

Warunki dodatkowe związane z miejscem przeznaczenia zwierząt wodnych należących do gatunków wymienionych w kolumnie 2

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Epizootyczna martwica układu krwiotwórczego (EHN)

Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca)

Brak warunków dodatkowych

Brak warunków dodatkowych

Zakaźny zespół owrzodzenia (EUS)

Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca)

Szczeżuja wielka (Anodonta cygnea), rak szlachetny (Astacus astacus), rak sygnałowy (Pacifastacus leniusculus), rak luizjański (Procambarus clarkii)

Brak warunków dodatkowych

Brak warunków dodatkowych

Zakażenie wywoływane przez Bonamia exitiosa

Ostryga portugalska (Crassostrea angulata), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na dana chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

Zakażenie wywoływane przez Perkinsus marinus

Homar europejski (Homarus gammarus), kraby właściwe z rodzaju Brachyura spp., australijski rak „yabi” (Cherax destructor), krewetka słodkowodna olbrzymia (Macrobrachium rosenbergii), langusty i pozostałe raki morskie (Palinurus spp.), krab pływak (Portunus puber), krab błotny (Scylla serrata), krewetki Penaeus indicus, Penaeus japonicus, Penaeus kerathurus, Penaeus stylirostris, Penaeus vannamei

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

Zakażenie wywoływane przez Microcytos mackini

Brak

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Zespół Taura

Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus vulgaris), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa)

Homar europejski (Homarus gammarus), kraby właściwe z rodzaju Brachyura spp., australijski rak „yabi” (Cherax destructor), krewetka słodkowodna olbrzymia (Macrobrachium rosenbergii), langusty i pozostałe raki morskie (Palinurus spp.), krab pływak (Portunus puber), krab błotny (Scylla serrata), krewetki Penaeus indicus, Penaeus japonicus, Penaeus kerathurus

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

Choroba żółtej głowy

Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus vulgaris), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa)

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę.

Brak warunków dodatkowych związanych z miejscem przeznaczenia.

Wirusowa posocznica krwotoczna ryb łososiowatych (VHS)

Bieługa (Huso huso), jesiotr rosyjski (Acipenser gueldenstaedtii), sterlet/czeczuga (Acipenser ruthenus), siewruga (Acipenser stellatus), jesiotr zachodni (Acipenser sturio), jesiotr syberyjski (Acipenser Baerii)

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub zlewni rzecznej, w których występują gatunki podatne na daną chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca)

Sum afrykański (Clarias gariepinus), szczupak (Esox lucius), zębacz (Ictalurus spp.), sumik czarny (Ameiurus melas), sum kanałowy (Ictalurus punctatus), panga (Pangasius pangasius), sandacz (Sander lucioperca), sum europejski (Silurus glanis)

Labraks (Dicentrarchus labrax), skalnik prążkowany (Morone chrysops x M. saxatilis), cefal pospolity (Mugil cephalus), kulbak czerwony (Sciaenops ocellatus), kulbin (Argyrosomus regius), drum iberyjski (Umbrina cirrosa), ryby z rodzaju Thunnus spp., tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus), granik szary (Epinephelus aeneus), granik wielki (Epinephelus marginatus), sola senegalska (Solea senegalensis), sola (Solea solea), morlesz szkarłatny (Pagellus erythrinus), kielec właściwy (Dentex dentex), dorada (Sparus aurata), sargus (Diplodus sargus), morlesz bogar (Pagellus bogaraveo), pagrus czerwony (Pagrus major), Diplodus vulgaris, dubiel (Diplodus puntazzo), amarel (Diplodus vulgaris), pagrus różowy (Pagrus pagrus)

Tilapia spp. (Oreochromis)

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN)

Bieługa (Huso huso), jesiotr rosyjski (Acipenser gueldenstaedtii), sterlet/czeczuga (Acipenser ruthenus), siewruga (Acipenser stellatus), jesiotr zachodni (Acipenser sturio), jesiotr syberyjski (Acipenser Baerii)

Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z gatunku Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca)

Sum afrykański (Clarias gariepinus), zębacz (Ictalurus spp.), sumik czarny (Ameiurus melas), sum kanałowy (Ictalurus punctatus), panga (Pangasius pangasius), sandacz (Sander lucioperca), sum europejski (Silurus glanis)

Halibut biały (Hippoglossus hippoglossus), stornia (Platichthys flesus), wątłusz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

Rak szlachetny (Astacus astacus), rak sygnałowy (Pacifastacus leniusculus), rak luizjański (Procambarus clarkii)

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

Zakażenie herpeswirusem koi (KHV)

Brak

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Zakaźna anemia łososi (ISA)

Brak

Nie dotyczy

Nie dotyczy

Zakażenie wywoływane przez Marteilia refringens

Sercówka jadalna (Cerastoderma edule), małż Donax trunculus, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż japoński (Ruditapes philippinarum), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa)

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

Zakażenie wywoływane przez Bonamia ostreae

Sercówka jadalna (Cerastoderma edule), małż Donax trunculus, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż japoński (Ruditapes philippinarum), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa)

Przegrzebek wielki (Pecten maximus)

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

Choroba wywoływana przez Whispovirus

Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus octopus), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa)

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę.

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.

---

ZAŁĄCZNIK II

CZĘŚĆ A

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla wprowadzania do obrotu zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, i do odnowy populacji

Image

Image

Image

Image

CZĘŚĆ B

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla wprowadzania do obrotu zwierząt akwakultury lub ich produktów, przeznaczonych do dalszego przetwarzania, zakładów wysyłkowych, zakładów oczyszczania i podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi

Image

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK III

Kraje trzecie, terytoria, strefy lub enklawy, z których dozwolony jest przywóz zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do łowisk „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz ryb ozdobnych podatnych na co najmniej jedną z chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE i przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne (1)

| Kraj/terytorium | Gatunki akwakultury | Strefa/enklawa |
| --- | --- | --- |
| Kod ISO | Nazwa | Ryby | Małże | Skorupiaki | Kod | Wyszczególnienie |
| AU | Australia | X (2) | | | | |
| BR | Brazylia | X (3) | | | | |
| CA | Kanada | X | | | CA 0 (5) | Całe terytorium |
| CA 1 (6) | Kolumbia Brytyjska |
| CA 2 (6) | Alberta |
| CA 3 (6) | Saskatchewan |
| CA 4 (6) | Manitoba |
| CA 5 (6) | Nowy Brunszwik |
| CA 6 (6) | Nowa Szkocja |
| CA 7 (6) | Wyspa Księcia Edwarda |
| CA 8 (6) | Nowa Funlandia i Labrador |
| CA 9 (6) | Jukon |
| CA 10 (6) | Terytoria Północno-Zachodnie |
| CA 11 (6) | Nunavut |
| CL | Chile | X (2) | | | | Cały kraj |
| CN | Chiny | X (3) | | | | Cały kraj |
| CO | Kolumbia | X (3) | | | | Cały kraj |
| CG | Kongo | X (3) | | | | Cały kraj |
| HR | Chorwacja | X (2) | | | | Cały kraj |
| HK | Hong Kong | X (3) | | | | Cały kraj |
| IN | Indie | X (4) | | | | Cały kraj |
| ID | Indonezja | X (2) | | | | Cały kraj |
| IL | Izrael | X (2) | | | | Cały kraj |
| JM | Jamajka | X (3) | | | | Cały kraj |
| JP | Japonia | X (3) | | | | Whole country |
| LK | Sri Lanka | X (3) | | | | Cały kraj |
| MK (7) | Była Jugosłowiańska Republika Macedonii | X (3) | | | | Cały kraj |
| MY | Malezja | X (3) | | | | Część półwyspowa–Malezja Zachodnia |
| NZ | Nowa Zelandia | X (2) | | | | Cały kraj |
| RU | Federacja Rosyjska | X (2) | | | | Cały kraj |
| SG | Singapur | X (3) | | | | Cały kraj |
| ZA | Rep. Południowej Afryki | X (2) | | | | Cały kraj |
| TW | Tajwan | X (3) | | | | Cały kraj |
| TH | Tajlandia | X (3) | | | | Cały kraj |
| TR | Turcja | X (2) | | | | Cały kraj |
| US | USA | X | | | US 0 (5) | Cały kraj |
| X | | | US 1 (6) | Cały kraj, z wyjątkiem następujących stanów: Nowy Jork, Ohio, Illinois, Michigan, Indiana, Wisconsin, Minnesota i Pensylwania |
| | X | | US 2 | Humboldt Bay (Kalifornia) |
| US 3 | Netarts Bay (Oregon) |
| US 4 | Wilapa Bay, Totten Inlet, Oakland Bay, Quilcence Bay i Dabob Bay (Waszyngton) |
| US 5 | NELHA (Hawaje) |
| VN | Wietnam | X (4) | | | | |

Kraj/terytorium

Gatunki akwakultury

Strefa/enklawa

Kod ISO

Nazwa

Ryby

Małże

Skorupiaki

Kod

Wyszczególnienie

AU

Australia

X (2)

BR

Brazylia

X (3)

CA

Kanada

X

CA 0 (5)

Całe terytorium

CA 1 (6)

Kolumbia Brytyjska

CA 2 (6)

Alberta

CA 3 (6)

Saskatchewan

CA 4 (6)

Manitoba

CA 5 (6)

Nowy Brunszwik

CA 6 (6)

Nowa Szkocja

CA 7 (6)

Wyspa Księcia Edwarda

CA 8 (6)

Nowa Funlandia i Labrador

CA 9 (6)

Jukon

CA 10 (6)

Terytoria Północno-Zachodnie

CA 11 (6)

Nunavut

CL

Chile

X (2)

Cały kraj

CN

Chiny

X (3)

Cały kraj

CO

Kolumbia

X (3)

Cały kraj

CG

Kongo

X (3)

Cały kraj

HR

Chorwacja

X (2)

Cały kraj

HK

Hong Kong

X (3)

Cały kraj

IN

Indie

X (4)

Cały kraj

ID

Indonezja

X (2)

Cały kraj

IL

Izrael

X (2)

Cały kraj

JM

Jamajka

X (3)

Cały kraj

JP

Japonia

X (3)

Whole country

LK

Sri Lanka

X (3)

Cały kraj

MK (7)

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

X (3)

Cały kraj

MY

Malezja

X (3)

Część półwyspowa–Malezja Zachodnia

NZ

Nowa Zelandia

X (2)

Cały kraj

RU

Federacja Rosyjska

X (2)

Cały kraj

SG

Singapur

X (3)

Cały kraj

ZA

Rep. Południowej Afryki

X (2)

Cały kraj

TW

Tajwan

X (3)

Cały kraj

TH

Tajlandia

X (3)

Cały kraj

TR

Turcja

X (2)

Cały kraj

US

USA

X

US 0 (5)

Cały kraj

X

US 1 (6)

Cały kraj, z wyjątkiem następujących stanów: Nowy Jork, Ohio, Illinois, Michigan, Indiana, Wisconsin, Minnesota i Pensylwania

X

US 2

Humboldt Bay (Kalifornia)

US 3

Netarts Bay (Oregon)

US 4

Wilapa Bay, Totten Inlet, Oakland Bay, Quilcence Bay i Dabob Bay (Waszyngton)

US 5

NELHA (Hawaje)

VN

Wietnam

X (4)

---

(1)  Zgodnie z art. 11 ryby ozdobne, które nie są podatne na żadną z chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE oraz ozdobne małże i skorupiaki przeznaczone do zamkniętych obiektów ozdobnych mogą być przywożone do Wspólnoty z krajów trzecich lub terytoriów będących członkami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE).

(2)  Stosować w odniesieniu do wszystkich gatunków ryb.

(3)  Stosować tylko w odniesieniu do gatunków ryb podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia, zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE, przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do karpiowatych (Cyprinidae).

(4)  Stosować tylko w odniesieniu do gatunków ryb podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia, zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE, przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne.

(5)  Nie stosować w odniesieniu do gatunków ryb podatnych na wirusową posocznicę krwotoczną ryb łososiowatych lub do gatunków-wektorów tej choroby zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE.

(6)  Stosować tylko w odniesieniu do gatunków ryb podatnych na wirusową posocznicę krwotoczną ryb łososiowatych lub do gatunków-wektorów tej choroby zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE.

(7)  Kod tymczasowy, który w żaden sposób nie stoi na przeszkodzie określeniu ostatecznej denominacji dla tego kraju, która zostanie uzgodniona po zamknięciu toczących się obecnie negocjacji w tej sprawie w ONZ.

---

ZAŁĄCZNIK IV

CZĘŚĆ A

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla przywozu zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów” oraz otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, na terytorium Wspólnoty Europejskiej

Image

Image

Image

Image

Image

CZĘŚĆ B

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla przywozu na terytorium Wspólnoty ozdobnych zwierząt przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne

Image

Image

Image

CZĘŚĆ C

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla tranzytu/składowania żywych zwierząt akwakultury, ikry i niewypatroszonych ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi

Image

Image

CZĘŚĆ D

Dodatek dotyczący przewozu żywych zwierząt akwakultury drogą morską

(Należy wypełnić i dołączyć do świadectwa zdrowia zwierząt w przypadku, gdy transport do granicy Wspólnoty Europejskiej obejmuje transport na pokładzie statku, nawet przez część podróży)

Image

---

ZAŁĄCZNIK V

Uwagi wyjaśniające

| (a) | Świadectwa są sporządzane przez właściwe organy państwa pochodzenia w oparciu o odpowiedni wzór znajdujący się w załączniku II lub IV do niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem miejsca przeznaczenia oraz sposobu wykorzystania przesyłki po jej przybyciu do miejsca przeznaczenia. |
| --- | --- |

(a)

Świadectwa są sporządzane przez właściwe organy państwa pochodzenia w oparciu o odpowiedni wzór znajdujący się w załączniku II lub IV do niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem miejsca przeznaczenia oraz sposobu wykorzystania przesyłki po jej przybyciu do miejsca przeznaczenia.

| (b) | W celu uwzględnienia statusu miejsca przeznaczenia w aspekcie chorób nieegzotycznych, o których mowa w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE w państwie członkowskim UE lub chorób, w przypadku których dane miejsce przeznaczenia posiada dodatkowe gwarancje zgodnie z decyzją 2004/453/WE czy też środki zatwierdzone zgodnie z art. 43 dyrektywy 2006/88/WE, w świadectwie należy ująć i podać wymagania szczególne. |
| --- | --- |

(b)

W celu uwzględnienia statusu miejsca przeznaczenia w aspekcie chorób nieegzotycznych, o których mowa w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE w państwie członkowskim UE lub chorób, w przypadku których dane miejsce przeznaczenia posiada dodatkowe gwarancje zgodnie z decyzją 2004/453/WE czy też środki zatwierdzone zgodnie z art. 43 dyrektywy 2006/88/WE, w świadectwie należy ująć i podać wymagania szczególne.

| (c) | „Miejsce przeznaczenia” oznacza położenie gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym zwierzęta akwakultury były hodowane do czasu osiągnięcia wielkości handlowej odpowiedniej dla partii objętej tym świadectwem. W przypadku dzikich zwierząt wodnych „miejsce pochodzenia” oznacza miejsce odłowu. |
| --- | --- |

(c)

„Miejsce przeznaczenia” oznacza położenie gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym zwierzęta akwakultury były hodowane do czasu osiągnięcia wielkości handlowej odpowiedniej dla partii objętej tym świadectwem. W przypadku dzikich zwierząt wodnych „miejsce pochodzenia” oznacza miejsce odłowu.

| (d) | Oryginał świadectwa składa się z jednego arkusza dwustronnie drukowanego lub w razie, gdy konieczne jest umieszczenie obszerniejszego tekstu, przygotowany jest w taki sposób, aby wszystkie arkusze tworzyły całość i aby nie można ich było rozdzielić. |
| --- | --- |

(d)

Oryginał świadectwa składa się z jednego arkusza dwustronnie drukowanego lub w razie, gdy konieczne jest umieszczenie obszerniejszego tekstu, przygotowany jest w taki sposób, aby wszystkie arkusze tworzyły całość i aby nie można ich było rozdzielić.

| (e) | W przywozie z krajów trzecich na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa i etykiety określone w świadectwie wzorcowym należy wystawić przynajmniej w jednym języku urzędowym państwa członkowskiego UE, w którym odbywa się kontrola graniczna oraz w języku urzędowym docelowego państwa członkowskiego UE. Wymienione państwa członkowskie mogą jednak dopuścić wersję w innym wspólnotowym języku urzędowym niż ich własny oraz dołączenie, w razie potrzeby, oficjalnego tłumaczenia. |
| --- | --- |

(e)

W przywozie z krajów trzecich na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa i etykiety określone w świadectwie wzorcowym należy wystawić przynajmniej w jednym języku urzędowym państwa członkowskiego UE, w którym odbywa się kontrola graniczna oraz w języku urzędowym docelowego państwa członkowskiego UE. Wymienione państwa członkowskie mogą jednak dopuścić wersję w innym wspólnotowym języku urzędowym niż ich własny oraz dołączenie, w razie potrzeby, oficjalnego tłumaczenia.

| (f) | W razie dołączenia do świadectwa dodatkowych arkuszy w celu identyfikacji pozycji tworzących przesyłkę, takie dodatkowe arkusze uznaje się również za część oryginału świadectwa pod warunkiem, że każdy strona opatrzona jest podpisem i pieczęcią poświadczającego urzędowego inspektora. |
| --- | --- |

(f)

W razie dołączenia do świadectwa dodatkowych arkuszy w celu identyfikacji pozycji tworzących przesyłkę, takie dodatkowe arkusze uznaje się również za część oryginału świadectwa pod warunkiem, że każdy strona opatrzona jest podpisem i pieczęcią poświadczającego urzędowego inspektora.

| (g) | W przypadku, gdy świadectwo, łącznie z dodatkowymi arkuszami określonymi w lit. f), składa się z więcej niż jednego arkusza, u dołu każdej strony należy umieścić jej numer „-x(numer strony) z y (łączna liczba stron)-”, a u góry każdej strony - numer kodu świadectwa przydzielony przez właściwy organ. |
| --- | --- |

(g)

W przypadku, gdy świadectwo, łącznie z dodatkowymi arkuszami określonymi w lit. f), składa się z więcej niż jednego arkusza, u dołu każdej strony należy umieścić jej numer „-x(numer strony) z y (łączna liczba stron)-”, a u góry każdej strony - numer kodu świadectwa przydzielony przez właściwy organ.

| (h) | Oryginał świadectwa musi być wypełniony i podpisany przez urzędowego inspektora nie później niż na 72 godziny przez załadunkiem przesyłki lub nie później niż na 24 godziny w tych przypadkach, gdy zwierzęta akwakultury muszą być poddane badaniu w ciągu 24 godzin przed załadunkiem. Właściwe organy kraju pochodzenia zapewniają przestrzeganie zasad poświadczania równoważnych z tymi ustanowionymi w dyrektywie 96/93/WE. |
| --- | --- |

(h)

Oryginał świadectwa musi być wypełniony i podpisany przez urzędowego inspektora nie później niż na 72 godziny przez załadunkiem przesyłki lub nie później niż na 24 godziny w tych przypadkach, gdy zwierzęta akwakultury muszą być poddane badaniu w ciągu 24 godzin przed załadunkiem. Właściwe organy kraju pochodzenia zapewniają przestrzeganie zasad poświadczania równoważnych z tymi ustanowionymi w dyrektywie 96/93/WE.

| (i) | Podpis musi mieć inną barwę niż druk. Ta sama zasada dotyczy pieczęci innych niż pieczęcie wytłoczone lub znaki wodne. |
| --- | --- |

(i)

Podpis musi mieć inną barwę niż druk. Ta sama zasada dotyczy pieczęci innych niż pieczęcie wytłoczone lub znaki wodne.

| (j) | W przywozie z krajów trzecich na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa musi towarzyszyć przesyłce do punktu kontroli granicznej UE. W przypadku przesyłek wprowadzanych do obrotu na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa musi towarzyszyć przesyłce do ostatecznego miejsca przeznaczenia. |
| --- | --- |

(j)

W przywozie z krajów trzecich na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa musi towarzyszyć przesyłce do punktu kontroli granicznej UE. W przypadku przesyłek wprowadzanych do obrotu na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa musi towarzyszyć przesyłce do ostatecznego miejsca przeznaczenia.

| (k) | Świadectwo wystawione dla żywych zwierząt akwakultury zachowuje ważność przez 10 dni od daty wystawienia. W przypadku transportu morskiego, termin ważności przedłuża się o czas trwania podróży morskiej. W tym celu do świadectwa zdrowia zwierząt należy dołączyć oświadczenie kapitana statku, w formie dodatku sporządzonego zgodnie ze wzorem przedstawionym w części D załącznika IV. |
| --- | --- |

(k)

Świadectwo wystawione dla żywych zwierząt akwakultury zachowuje ważność przez 10 dni od daty wystawienia. W przypadku transportu morskiego, termin ważności przedłuża się o czas trwania podróży morskiej. W tym celu do świadectwa zdrowia zwierząt należy dołączyć oświadczenie kapitana statku, w formie dodatku sporządzonego zgodnie ze wzorem przedstawionym w części D załącznika IV.

| (l) | Należy pamiętać, że ogólne warunki transportu zwierząt ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1/2005 w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającym dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 mogą wymagać, w stosownych przypadkach, przyjęcia środków po wprowadzeniu przesyłki na terytorium Wspólnoty, jeżeli nie są spełnione wymagania wynikające z tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(l)

Należy pamiętać, że ogólne warunki transportu zwierząt ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1/2005 w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającym dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 mogą wymagać, w stosownych przypadkach, przyjęcia środków po wprowadzeniu przesyłki na terytorium Wspólnoty, jeżeli nie są spełnione wymagania wynikające z tego rozporządzenia.

---

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/76 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/76

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1252/2008

z dnia 12 grudnia 2008 r.

wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 i zawieszające przywóz do Wspólnoty przesyłek zawierających niektóre zwierzęta akwakultury z Malezji

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (1), w szczególności jej art. 25 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie Rady 2006/88/WE ustanowiono wymogi w zakresie zdrowia zwierząt odnoszące się do wprowadzania do obrotu i przywozu oraz przewozu przez terytorium Wspólnoty zwierząt i produktów akwakultury. W dyrektywie tej zobowiązano państwa członkowskie do zagwarantowania, żeby zwierzęta i produkty akwakultury były sprowadzane do Wspólnoty wyłącznie z tych krajów trzecich i ich regionów, które są wymienione w wykazie sporządzonym na podstawie przepisów dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie Rady 2006/88/WE ustanowiono wymogi w zakresie zdrowia zwierząt odnoszące się do wprowadzania do obrotu i przywozu oraz przewozu przez terytorium Wspólnoty zwierząt i produktów akwakultury. W dyrektywie tej zobowiązano państwa członkowskie do zagwarantowania, żeby zwierzęta i produkty akwakultury były sprowadzane do Wspólnoty wyłącznie z tych krajów trzecich i ich regionów, które są wymienione w wykazie sporządzonym na podstawie przepisów dyrektywy.

| (2) | Decyzja Komisji 2003/858/WE z dnia 21 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych, oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) ustanawia wykaz terytoriów, z których dozwolony jest przywóz żywych ryb, ikry i gamet pewnych gatunków do Wspólnoty. |
| --- | --- |

(2)

Decyzja Komisji 2003/858/WE z dnia 21 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych, oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) ustanawia wykaz terytoriów, z których dozwolony jest przywóz żywych ryb, ikry i gamet pewnych gatunków do Wspólnoty.

| (3) | Decyzją Komisji 2006/656/WE z dnia 20 września 2006 r. ustanawiającą warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw wymaganych przy przywozie tropikalnych ryb dla celów ozdobnych (3) ustanowiono wykaz terytoriów, z których przywóz ryb ozdobnych na teren Wspólnoty jest dozwolony. |
| --- | --- |

(3)

Decyzją Komisji 2006/656/WE z dnia 20 września 2006 r. ustanawiającą warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw wymaganych przy przywozie tropikalnych ryb dla celów ozdobnych (3) ustanowiono wykaz terytoriów, z których przywóz ryb ozdobnych na teren Wspólnoty jest dozwolony.

| (4) | Wyniki ostatniej wspólnotowej wizyty kontrolnej w Malezji ujawniły poważne niedociągnięcia w całym łańcuchu produkcyjnym pochodzących z akwakultury zwierząt i ryb ozdobnych. Wykryte niedociągnięcia mogą prowadzić do rozprzestrzeniania się chorób, a tym samym stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt we Wspólnocie. |
| --- | --- |

(4)

Wyniki ostatniej wspólnotowej wizyty kontrolnej w Malezji ujawniły poważne niedociągnięcia w całym łańcuchu produkcyjnym pochodzących z akwakultury zwierząt i ryb ozdobnych. Wykryte niedociągnięcia mogą prowadzić do rozprzestrzeniania się chorób, a tym samym stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt we Wspólnocie.

| (5) | W konsekwencji tych niedociągnięć, decyzją Komisji 2008/641/WE wprowadzającą odstępstwo od decyzji 2003/858/WE i 2006/656/WE i zawieszającą przywóz do Wspólnoty z Malezji przesyłek zawierających niektóre żywe ryby i niektóre produkty akwakultury (4) zawieszono przywóz do Wspólnoty z Malezji żywych ryb z rodziny karpiowatych (Cyprinidae), ich ikry i gamet, przeznaczonych do ponownego zarybienia łowisk typu „wpuść i złów”, a także pewnych gatunków ryb ozdobnych należących do tej rodziny. |
| --- | --- |

(5)

W konsekwencji tych niedociągnięć, decyzją Komisji 2008/641/WE wprowadzającą odstępstwo od decyzji 2003/858/WE i 2006/656/WE i zawieszającą przywóz do Wspólnoty z Malezji przesyłek zawierających niektóre żywe ryby i niektóre produkty akwakultury (4) zawieszono przywóz do Wspólnoty z Malezji żywych ryb z rodziny karpiowatych (Cyprinidae), ich ikry i gamet, przeznaczonych do ponownego zarybienia łowisk typu „wpuść i złów”, a także pewnych gatunków ryb ozdobnych należących do tej rodziny.

| (6) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków wektorów (5) uchyla decyzje 2003/858/WE i 2006/656/WE, które w związku z tym tracą moc z dniem 1 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków wektorów (5) uchyla decyzje 2003/858/WE i 2006/656/WE, które w związku z tym tracą moc z dniem 1 stycznia 2009 r.

| (7) | Załącznik III do tego rozporządzenia zawiera wykaz krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, z których dozwolony jest przywóz zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do łowisk „wpuść i złów” i do otwartych obiektów ozdobnych, oraz ryb ozdobnych podatnych na co najmniej jedną z chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE i przeznaczonych do zamkniętych obiektów ozdobnych. |
| --- | --- |

(7)

Załącznik III do tego rozporządzenia zawiera wykaz krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, z których dozwolony jest przywóz zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do łowisk „wpuść i złów” i do otwartych obiektów ozdobnych, oraz ryb ozdobnych podatnych na co najmniej jedną z chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE i przeznaczonych do zamkniętych obiektów ozdobnych.

| (8) | Wykaz ten wyszczególnia Malezję wśród krajów trzecich, z których dozwolony jest przywóz ryb z rodziny karpiowatych (Cyprinidae) oraz gatunków ryb podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia, zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE, przeznaczonych do zamkniętych obiektów ozdobnych. Rozporządzenie (WE) nr 1251/2008 wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

(8)

Wykaz ten wyszczególnia Malezję wśród krajów trzecich, z których dozwolony jest przywóz ryb z rodziny karpiowatych (Cyprinidae) oraz gatunków ryb podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia, zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE, przeznaczonych do zamkniętych obiektów ozdobnych. Rozporządzenie (WE) nr 1251/2008 wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2009 r.

| (9) | Okoliczności, na podstawie których przyjęto decyzję 2008/641/WE, wciąż nie uległy zmianie. Dlatego należy wprowadzić, niniejszym rozporządzeniem, odstępstwo od stosownych przepisów obowiązujących w odniesieniu do Malezji, ustanowionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1251/2008. W interesie przejrzystości i spójności prawodawstwa wspólnotowego należy zatem uchylić decyzję 2008/641/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(9)

Okoliczności, na podstawie których przyjęto decyzję 2008/641/WE, wciąż nie uległy zmianie. Dlatego należy wprowadzić, niniejszym rozporządzeniem, odstępstwo od stosownych przepisów obowiązujących w odniesieniu do Malezji, ustanowionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1251/2008. W interesie przejrzystości i spójności prawodawstwa wspólnotowego należy zatem uchylić decyzję 2008/641/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 10 ust. 1 i art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008, państwa członkowskie zawieszają przywóz z Malezji na swoje terytorium określonych poniżej przesyłek zawierających ryby należące do rodziny Cyprinidae, ich ikrę i gamety.

| a) | przesyłki zawierające żywe ryby pochodzące z akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do łowisk typu „wpuść i złów” i otwartych obiektów ozdobnych, oraz |
| --- | --- |

a)

przesyłki zawierające żywe ryby pochodzące z akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do łowisk typu „wpuść i złów” i otwartych obiektów ozdobnych, oraz

| b) | w przypadku przesyłek ryb ozdobnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów ozdobnych, tylko ryby gatunków Carassius auratus, Ctenopharyngodon idellus, Cyprinus carpio, Hypophthalmichthys molitrix, Aristichthys nobilis, Carassius carassius oraz Tinca tinca z rodziny Cyprinidae. |
| --- | --- |

b)

w przypadku przesyłek ryb ozdobnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów ozdobnych, tylko ryby gatunków Carassius auratus, Ctenopharyngodon idellus, Cyprinus carpio, Hypophthalmichthys molitrix, Aristichthys nobilis, Carassius carassius oraz Tinca tinca z rodziny Cyprinidae.

Artykuł 2

Wszystkimi kosztami ponoszonymi w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia zostaje obciążony odbiorca lub jego przedstawiciel.

Artykuł 3

Niniejszym decyzja 2008/641/WE traci moc od dnia 1 stycznia 2009 r.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

1

(2)  Dz.U. L 324 z 11.12.2003, s. 37.

2

(3)  Dz.U. L 271 z 30.9.2006, s. 71.

3

(4)  Dz.U. L 207 z 5.8.2008, s. 34.

4

(5)  Patrz s. 41 Dz.U.

5

---

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/78 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/78

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1253/2008

z dnia 15 grudnia 2008 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie chelatu miedzi z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

| (2) | Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu określonego w załączniku. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu określonego w załączniku. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia.

| (3) | Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu chelatu miedzi z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”. |
| --- | --- |

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu chelatu miedzi z hydroksyanalogiem metioniny jako dodatku paszowego dla kurcząt rzeźnych, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”.

| (4) | Z opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) z dnia 16 kwietnia 2008 r. wynika, że chelat miedzi z hydroksyanalogiem metioniny nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, ludzi ani na środowisko kurcząt rzeźnych (2). Urząd uznał ponadto, że produkt stosowany jako dodatek paszowy dla kurcząt rzeźnych nie stanowi żadnego innego zagrożenia, które zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 wykluczałoby wydanie zezwolenia. Zgodnie z tą opinią wskazany preparat jest źródłem przyswajalnej miedzi i spełnia kryteria dodatku dietetycznego dla kurcząt rzeźnych. Urząd w swojej opinii zaleca również podjęcie odpowiednich środków zapewniających bezpieczeństwo użytkownika. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania rynku po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(4)

Z opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) z dnia 16 kwietnia 2008 r. wynika, że chelat miedzi z hydroksyanalogiem metioniny nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, ludzi ani na środowisko kurcząt rzeźnych (2). Urząd uznał ponadto, że produkt stosowany jako dodatek paszowy dla kurcząt rzeźnych nie stanowi żadnego innego zagrożenia, które zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 wykluczałoby wydanie zezwolenia. Zgodnie z tą opinią wskazany preparat jest źródłem przyswajalnej miedzi i spełnia kryteria dodatku dietetycznego dla kurcząt rzeźnych. Urząd w swojej opinii zaleca również podjęcie odpowiednich środków zapewniających bezpieczeństwo użytkownika. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania rynku po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003.

| (5) | Ocena preparatu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(5)

Ocena preparatu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „mieszanki pierwiastków śladowych” zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

(2)  Opinia Panelu Naukowego ds. Dodatków Paszowych oraz Środków lub Substancji Wykorzystywanych w Paszach dla Zwierząt (FEEDAP) wydana na wniosek Komisji Europejskiej i dotycząca bezpieczeństwa i skuteczności preparatu Mintrex®Cu (chelat miedzi z hydroksyanalogiem metioniny) stosowanego jako dodatek paszowy dla wszystkich gatunków. Dziennik EFSA (2008) 693, s. 1–19.

2

Dziennik EFSA

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer identyfikacyjny dodatku | Nazwa posiadacza zezwolenia | Dodatek | Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna | Gatunek lub kategoria zwierzęcia | Maksymalny wiek | Minimalna zawartość | Maksymalna zawartość | Inne przepisy | Data ważności zezwolenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Zawartość pierwiastka (Cu) w mg/kg paszy pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
| Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: mieszanki pierwiastków śladowych |
| „3b410 | — | Chelat miedzi z hydroksyanalogiem metioniny | | Charakterystyka dodatku: | Chelat miedzi z hydroksyanalogiem metioniny zawierający minimum 17 % miedzi i 78 % kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)masłowego |

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

Zawartość pierwiastka (Cu) w mg/kg paszy pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: mieszanki pierwiastków śladowych

„3b410

—

Chelat miedzi z hydroksyanalogiem metioniny

Charakterystyka dodatku:

Chelat miedzi z hydroksyanalogiem metioniny zawierający minimum 17 % miedzi i 78 % kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)masłowego

| | Olej mineralny: ≤ 1 % |
| --- | --- |

Olej mineralny: ≤ 1 %

| | CAS: 292140-30-8 |
| --- | --- |

CAS: 292140-30-8

| | Metoda analityczna (1):
  Metoda absorpcyjnej spektrometrii atomowej (AAS) |
| --- | --- |

Metoda analityczna (1):

Metoda absorpcyjnej spektrometrii atomowej (AAS)

Kurczęta rzeźne

—

—

25 (łącznie)

Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

Dla bezpieczeństwa użytkownika: podczas kontaktu z produktem chronić usta i nos oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

5.1.2019

---

(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem wspólnotowego laboratorium referencyjnego: http://www.irmm.jrc.be/crl_feed_additives”

1

---

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/80 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/80

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1254/2008

z dnia 15 grudnia 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 2, art. 22 ust. 2 i art. 38 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 834/2007, w szczególności jego art. 20, ustanawia ogólne wymogi produkcji ekologicznych drożdży. Szczegółowe zasady wdrażania tych wymogów powinny być ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (2). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 834/2007, w szczególności jego art. 20, ustanawia ogólne wymogi produkcji ekologicznych drożdży. Szczegółowe zasady wdrażania tych wymogów powinny być ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (2).

| (2) | Ze względu na to, że należy wprowadzić przepisy dotyczące produkcji ekologicznych drożdży, zakres rozporządzenia (WE) nr 889/2008 powinien odtąd obejmować również drożdże przeznaczone do spożycia lub stosowane jako pasza. |
| --- | --- |

(2)

Ze względu na to, że należy wprowadzić przepisy dotyczące produkcji ekologicznych drożdży, zakres rozporządzenia (WE) nr 889/2008 powinien odtąd obejmować również drożdże przeznaczone do spożycia lub stosowane jako pasza.

| (3) | Aby zapewnić rolnikom wytwarzającym produkty ekologiczne pomoc w uzyskaniu dostaw paszy dla utrzymywanych przez nich zwierząt oraz aby ułatwić konwersję terenów, na których prowadzona będzie produkcja ekologiczna, w celu zaspokojenia rosnącego popytu konsumentów na produkty ekologiczne, w okresie konwersji należy zezwolić na stosowanie w dawce pokarmowej zwierząt utrzymywanych zgodnie z zasadami produkcji ekologicznej do 100 % pasz pochodzących z produkcji własnej gospodarstw. |
| --- | --- |

(3)

Aby zapewnić rolnikom wytwarzającym produkty ekologiczne pomoc w uzyskaniu dostaw paszy dla utrzymywanych przez nich zwierząt oraz aby ułatwić konwersję terenów, na których prowadzona będzie produkcja ekologiczna, w celu zaspokojenia rosnącego popytu konsumentów na produkty ekologiczne, w okresie konwersji należy zezwolić na stosowanie w dawce pokarmowej zwierząt utrzymywanych zgodnie z zasadami produkcji ekologicznej do 100 % pasz pochodzących z produkcji własnej gospodarstw.

| (4) | Zgodnie z sekcją B załącznika VI do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 (3) w przetwórstwie ekologicznym dopuszczane jest jedynie stosowanie enzymów stosowanych zwykle jako substancje pomocnicze, enzymy stosowane jako dodatki do żywności należałoby dodać do wykazu dozwolonych dodatków do żywności w sekcji A pkt A.1 załącznika VI do wymienionego rozporządzenia. Należy ponownie wprowadzić ten przepis w nowych przepisach wykonawczych. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z sekcją B załącznika VI do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91 (3) w przetwórstwie ekologicznym dopuszczane jest jedynie stosowanie enzymów stosowanych zwykle jako substancje pomocnicze, enzymy stosowane jako dodatki do żywności należałoby dodać do wykazu dozwolonych dodatków do żywności w sekcji A pkt A.1 załącznika VI do wymienionego rozporządzenia. Należy ponownie wprowadzić ten przepis w nowych przepisach wykonawczych.

| (5) | Ze względu na to, że drożdże nie są uważane za produkt rolny w rozumieniu art. 32 ust. 3 Traktatu i w celu umożliwienia znakowania ekologicznych drożdży jako produktu ekologicznego, należy zmienić przepis w sprawie obliczania zawartości procentowej składników. Jednakże zaliczanie drożdży i produktów drożdżowych do składników pochodzenia rolniczego będzie obowiązkowe z dniem 31 grudnia 2013 r. Wspomniany okres jest niezbędny w celu umożliwienia sektorowi dostosowania się do zmian. |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na to, że drożdże nie są uważane za produkt rolny w rozumieniu art. 32 ust. 3 Traktatu i w celu umożliwienia znakowania ekologicznych drożdży jako produktu ekologicznego, należy zmienić przepis w sprawie obliczania zawartości procentowej składników. Jednakże zaliczanie drożdży i produktów drożdżowych do składników pochodzenia rolniczego będzie obowiązkowe z dniem 31 grudnia 2013 r. Wspomniany okres jest niezbędny w celu umożliwienia sektorowi dostosowania się do zmian.

| (6) | W niektórych regionach Unii Europejskiej tradycją jest dekoracyjne barwienie gotowanych jaj w pewnym okresie roku, a ponieważ ekologiczne jaja również mogą być barwione i wprowadzane do obrotu, niektóre państwa członkowskie złożyły wniosek o zezwolenie na stosowanie w tym celu barwników; panel niezależnych ekspertów zbadał wybrane barwniki i inne substancje do dezynfekcji i konserwowania gotowanych jaj (4) i stwierdził, że czasowo można zezwolić na stosowanie kilku barwników naturalnych oraz tlenków i wodorotlenków żelaza w postaci syntetycznej. Uwzględniając lokalny i sezonowy charakter produkcji, należy jednak umożliwić właściwym organom wydawanie odpowiednich zezwoleń. |
| --- | --- |

(6)

W niektórych regionach Unii Europejskiej tradycją jest dekoracyjne barwienie gotowanych jaj w pewnym okresie roku, a ponieważ ekologiczne jaja również mogą być barwione i wprowadzane do obrotu, niektóre państwa członkowskie złożyły wniosek o zezwolenie na stosowanie w tym celu barwników; panel niezależnych ekspertów zbadał wybrane barwniki i inne substancje do dezynfekcji i konserwowania gotowanych jaj (4) i stwierdził, że czasowo można zezwolić na stosowanie kilku barwników naturalnych oraz tlenków i wodorotlenków żelaza w postaci syntetycznej. Uwzględniając lokalny i sezonowy charakter produkcji, należy jednak umożliwić właściwym organom wydawanie odpowiednich zezwoleń.

| (7) | Zgodnie z zaleceniami panelu ds. ekologicznych drożdży (5) i na mocy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 należy zezwolić na stosowanie wybranych produktów i substancji potrzebnych do produkcji ekologicznych drożdży, drożdżowych wyrobów cukierniczych i receptur na bazie drożdży. Artykuł 20 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że do produkcji ekologicznych drożdży wykorzystywane są wyłącznie podłoża wytworzone ekologicznie, a ekologiczne drożdże nie powinny występować w ekologicznej żywności ani paszy wraz z drożdżami nieekologicznymi. Jednakże we wnioskach z 10 lipca 2008 r. panel ekspertów zalecił czasowe zezwolenie na stosowanie 5 % nieekologicznego ekstraktu drożdżowego jako dodatkowego podłoża do produkcji drożdży ekologicznych i źródła azotu, fosforu, witamin i minerałów do momentu uzyskania dostępu do ekologicznego ekstraktu drożdżowego. Zgodnie z zasadami elastyczności określonymi w art. 22 ust. 2 lit. e) wymienionego rozporządzenia, należy zezwolić na stosowanie 5 % nieekologicznego ekstraktu drożdżowego do produkcji ekologicznych drożdży. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z zaleceniami panelu ds. ekologicznych drożdży (5) i na mocy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 należy zezwolić na stosowanie wybranych produktów i substancji potrzebnych do produkcji ekologicznych drożdży, drożdżowych wyrobów cukierniczych i receptur na bazie drożdży. Artykuł 20 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że do produkcji ekologicznych drożdży wykorzystywane są wyłącznie podłoża wytworzone ekologicznie, a ekologiczne drożdże nie powinny występować w ekologicznej żywności ani paszy wraz z drożdżami nieekologicznymi. Jednakże we wnioskach z 10 lipca 2008 r. panel ekspertów zalecił czasowe zezwolenie na stosowanie 5 % nieekologicznego ekstraktu drożdżowego jako dodatkowego podłoża do produkcji drożdży ekologicznych i źródła azotu, fosforu, witamin i minerałów do momentu uzyskania dostępu do ekologicznego ekstraktu drożdżowego. Zgodnie z zasadami elastyczności określonymi w art. 22 ust. 2 lit. e) wymienionego rozporządzenia, należy zezwolić na stosowanie 5 % nieekologicznego ekstraktu drożdżowego do produkcji ekologicznych drożdży.

| (8) | W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 889/2008 powinno zostać odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(8)

W związku z tym rozporządzenie (WE) nr 889/2008 powinno zostać odpowiednio zmienione.

| (9) | Zmiany powinny być stosowane od daty wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 889/2008. |
| --- | --- |

(9)

Zmiany powinny być stosowane od daty wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 889/2008.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu Regulacyjnego ds. Produkcji Ekologicznej, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu Regulacyjnego ds. Produkcji Ekologicznej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 ust. 2 skreśla się lit. d); |
| --- | --- |

1)

w art. 1 ust. 2 skreśla się lit. d);

| 2) | w art. 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  „1.   Średnio do 30 % składu dawek pokarmowych mogą stanowić pasze pochodzące z produkcji w okresie konwersji. W przypadku gdy pasze z produkcji w okresie konwersji pochodzą z jednostki w samym gospodarstwie, odsetek ten można zwiększyć do 100 %.”; |
| --- | --- |

2)

w art. 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Średnio do 30 % składu dawek pokarmowych mogą stanowić pasze pochodzące z produkcji w okresie konwersji. W przypadku gdy pasze z produkcji w okresie konwersji pochodzą z jednostki w samym gospodarstwie, odsetek ten można zwiększyć do 100 %.”;

| 3) | w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 1 lit. b ) dodaje się zdanie w brzmieniu:
  „jednakże enzymy, które mają być stosowane jako dodatki do żywności, muszą być wymienione w sekcji A załącznika VIII.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 lit. b ) dodaje się zdanie w brzmieniu:

„jednakże enzymy, które mają być stosowane jako dodatki do żywności, muszą być wymienione w sekcji A załącznika VIII.”;

| b) | w ust. 2 dodaje się lit. c) w brzmieniu:






  „c) | z dniem 31 grudnia 2013 r. drożdże i produkty drożdżowe zaliczane są do składników pochodzenia rolniczego.”; |
| --- | --- | --- |

b)

w ust. 2 dodaje się lit. c) w brzmieniu:

„c)

z dniem 31 grudnia 2013 r. drożdże i produkty drożdżowe zaliczane są do składników pochodzenia rolniczego.”;

| c) | dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
  „4.   W przypadku tradycyjnego dekoracyjnego barwienia skorup gotowanych jaj, wytwarzanych w celu wprowadzenia ich na rynek w pewnym okresie roku, właściwy organ może zezwolić na stosowanie naturalnych barwników i naturalnych substancji powlekających w powyższym okresie. Do dnia 31 grudnia 2013 r. zezwolenie może obejmować tlenki i wodorotlenki żelaza w postaci syntetycznej. Zezwolenia notyfikowane są Komisji i państwom członkowskim.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4.   W przypadku tradycyjnego dekoracyjnego barwienia skorup gotowanych jaj, wytwarzanych w celu wprowadzenia ich na rynek w pewnym okresie roku, właściwy organ może zezwolić na stosowanie naturalnych barwników i naturalnych substancji powlekających w powyższym okresie. Do dnia 31 grudnia 2013 r. zezwolenie może obejmować tlenki i wodorotlenki żelaza w postaci syntetycznej. Zezwolenia notyfikowane są Komisji i państwom członkowskim.”;

| 4) | dodaje się art. 27a w brzemieniu:
  „Artykuł 27a
  Do celów stosowania art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 do produkcji drożdży, drożdżowych wyrobów cukierniczych i receptur na bazie drożdży można stosować następujące substancje:






  a) | substancje wymienione w sekcji C załącznika VIII do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- | --- |

4)

dodaje się art. 27a w brzemieniu:

„Artykuł 27a

Do celów stosowania art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 do produkcji drożdży, drożdżowych wyrobów cukierniczych i receptur na bazie drożdży można stosować następujące substancje:

a)

substancje wymienione w sekcji C załącznika VIII do niniejszego rozporządzenia;

| b) | produkty i substancje, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. b) oraz e) niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

b)

produkty i substancje, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. b) oraz e) niniejszego rozporządzenia.”;

| 5) | w rozdziale 6 tytułu II wprowadza się sekcję 3a w brzmieniu:
  „Sekcja 3a
  Odstępstwa od zasad produkcji związane ze stosowaniem szczególnych produktów i substancji w przetwórstwie zgodnie z art. 22 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 834/2007
  Artykuł 46a
  Dodawanie nieekologicznego ekstraktu drożdżowego
  W przypadku gdy zastosowanie mają warunki ustanowione w art. 22 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zezwala się na dodawanie do podłoża (obliczonego jako masa sucha) do produkcji drożdży ekologicznych 5 % nieekologicznego ekstraktu lub autolizatu drożdżowego, w przypadku gdy producenci nie mają możliwości uzyskania ekstraktu lub autolizatu drożdżowego z produkcji ekologicznej.
  Przed 31 grudnia 2013 r. dostępność ekologicznego ekstraktu bądź autolizatu drożdżowego zostanie ponownie zbadana w celu uchylenia niniejszego przepisu.”; |
| --- | --- |

5)

w rozdziale 6 tytułu II wprowadza się sekcję 3a w brzmieniu:

„Sekcja 3a

Odstępstwa od zasad produkcji związane ze stosowaniem szczególnych produktów i substancji w przetwórstwie zgodnie z art. 22 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 834/2007

Artykuł 46a

Dodawanie nieekologicznego ekstraktu drożdżowego

W przypadku gdy zastosowanie mają warunki ustanowione w art. 22 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zezwala się na dodawanie do podłoża (obliczonego jako masa sucha) do produkcji drożdży ekologicznych 5 % nieekologicznego ekstraktu lub autolizatu drożdżowego, w przypadku gdy producenci nie mają możliwości uzyskania ekstraktu lub autolizatu drożdżowego z produkcji ekologicznej.

Przed 31 grudnia 2013 r. dostępność ekologicznego ekstraktu bądź autolizatu drożdżowego zostanie ponownie zbadana w celu uchylenia niniejszego przepisu.”;

| 6) | w załączniku VIII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

6)

w załączniku VIII wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 198 z 22.7.1991, s. 1. Z dniem 1 stycznia 2009 r. rozporządzenie (EWG) nr 2029/91 traci moc i zostaje zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 834/2007.

3

(4)  Zalecenia grupy niezależnych ekspertów dotyczące „wniosku o zezwolenie na stosowanie barwników do ekologicznych jaj wielkanocnych” www.organic-farming.europa.eu

4

(5)  Zalecenia grupy niezależnych ekspertów dotyczące „przepisów w sprawie ekologicznych drożdży”. www.organic-farming.europa.eu

5

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku VIII, tytuł otrzymuje brzmienie: |
| --- | --- |

1)

w załączniku VIII, tytuł otrzymuje brzmienie:

| 2) | dodaje się sekcję C w brzmieniu:
  „SEKCJA C –   SUBSTANCJE POMOCNICZE UŻYWANE W PRODUKCJI DROŻDŻY I PRODUKTÓW DROŻDŻOWYCH








  Nazwa | Drożdże | Drożdżowe wyroby cukiernicze, receptury na bazie drożdży | Szczegółowe warunki |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Chlorek wapnia | X | | |
| Dwutlenek węgla | X | X | |
| Kwas cytrynowy | X | | Do regulacji pH w produkcji drożdży |
| Kwas mlekowy | X | | Do regulacji pH w produkcji drożdży |
| Azot | X | X | |
| Tlen | X | X | |
| Skrobia ziemniaczana | X | X | Do filtrowania |
| Węglan sodu | X | X | Do regulacji pH |
| Oleje roślinne | X | X | Środki natłuszczające, przeciwprzyczepne i przeciwpieniące” |

2)

dodaje się sekcję C w brzmieniu:

„SEKCJA C –   SUBSTANCJE POMOCNICZE UŻYWANE W PRODUKCJI DROŻDŻY I PRODUKTÓW DROŻDŻOWYCH

Nazwa

Drożdże

Drożdżowe wyroby cukiernicze, receptury na bazie drożdży

Szczegółowe warunki

Chlorek wapnia

X

Dwutlenek węgla

X

X

Kwas cytrynowy

X

Do regulacji pH w produkcji drożdży

Kwas mlekowy

X

Do regulacji pH w produkcji drożdży

Azot

X

X

Tlen

X

X

Skrobia ziemniaczana

X

X

Do filtrowania

Węglan sodu

X

X

Do regulacji pH

Oleje roślinne

X

X

Środki natłuszczające, przeciwprzyczepne i przeciwpieniące”

---

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/83 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/83

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1255/2008

z dnia 15 grudnia 2008 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 grudnia 2008 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2), w szczególności jego art. 2 ust.1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości], 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa cif stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury Scalonej. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości], 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa cif stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury Scalonej.

| (2) | Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe cif ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe cif ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

| (3) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena cif w przywozie ustalona w sposób określony w art. 4 wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena cif w przywozie ustalona w sposób określony w art. 4 wspomnianego rozporządzenia.

| (4) | Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 grudnia 2008 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń, |
| --- | --- |

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 grudnia 2008 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 16 grudnia 2008 r. należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie czynników określonych w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 16 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, s. 125.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 16 grudnia 2008 r.

| Kod CN | Wyszczególnienie towarów | Należność przywozowa (1)

  (w EUR/t) |
| --- | --- | --- |
| 1001 10 00 | PSZENICA twarda wysokiej jakości | 0,00 |
| średniej jakości | 0,00 |
| niskiej jakości | 0,00 |
| 1001 90 91 | PSZENICA zwyczajna, do siewu | 0,00 |
| ex 1001 90 99 | PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu | 0,00 |
| 1002 00 00 | ŻYTO | 44,57 |
| 1005 10 90 | KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda | 33,31 |
| 1005 90 00 | KUKURYDZA, inna niż do siewu (2) | 33,31 |
| 1007 00 90 | Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu | 44,57 |

Kod CN

Wyszczególnienie towarów

Należność przywozowa (1)

(w EUR/t)

1001 10 00

PSZENICA twarda wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

1001 90 91

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

ŻYTO

44,57

1005 10 90

KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

33,31

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

33,31

1007 00 90

Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

44,57

---

(1)  W przypadku towarów przywożonych do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

| — | 3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, |
| --- | --- |

—

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym,

| — | 2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego. |
| --- | --- |

—

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

---

ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

1.12.2008-12.12.2008

| 1) | Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:











  (EUR/t) |
| --- | --- |
| | Pszenica zwyczajna (1) | Kukurydza | Pszenica twarda wysokiej jakości | Pszenica twarda średniej jakości (2) | Pszenica twarda niskiej jakości (3) | Jęczmień |
| Giełda | Minnéapolis | Chicago | — | — | — | — |
| Notowanie | 179,80 | 104,63 | — | — | — | — |
| Cena FOB USA | — | — | 233,65 | 223,65 | 203,65 | 105,29 |
| Premia za Zatokę | — | 10,13 | — | — | — | — |
| Premia za Wielkie Jeziora | 26,95 | — | — | — | — | — |

1)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

(EUR/t)

Pszenica zwyczajna (1)

Kukurydza

Pszenica twarda wysokiej jakości

Pszenica twarda średniej jakości (2)

Pszenica twarda niskiej jakości (3)

Jęczmień

Giełda

Minnéapolis

Chicago

—

—

—

—

Notowanie

179,80

104,63

—

—

—

—

Cena FOB USA

—

—

233,65

223,65

203,65

105,29

Premia za Zatokę

—

10,13

—

—

—

—

Premia za Wielkie Jeziora

26,95

—

—

—

—

—

| 2) | Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:






  Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: | 10,39 EUR/t |
| --- | --- | --- |
| Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam: | 8,59 EUR/t |

2)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

10,39 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

8,59 EUR/t

---

(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

---

DYREKTYWY

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/86 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/86

---

DYREKTYWA KOMISJI 2008/116/WE

z dnia 15 grudnia 2008 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej aklonifenu, imidachloprydu i metazachloru jako substancji czynnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje aklonifen, imidachlopryd i metazachlor. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 (2) i (WE) nr 1490/2002 (3) określają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje aklonifen, imidachlopryd i metazachlor.

| (2) | Wpływ tych substancji czynnych na zdrowie człowieka i środowisko naturalne został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 1490/2002 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiających. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny i zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. W przypadku aklonifenu i imidachloprydu państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy były Niemcy, a wszystkie istotne informacje przekazano, odpowiednio, w dniach 11 września 2006 r. i 13 czerwca 2006 r. W przypadku metazachloru państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy było Zjednoczone Królestwo, a wszystkie istotne informacje przekazano dnia 30 września 2005 r. |
| --- | --- |

(2)

Wpływ tych substancji czynnych na zdrowie człowieka i środowisko naturalne został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 1490/2002 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiających. Ponadto w rozporządzeniach tych wyznaczono państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawców, które mają przedłożyć odpowiednie sprawozdania z oceny i zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. W przypadku aklonifenu i imidachloprydu państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy były Niemcy, a wszystkie istotne informacje przekazano, odpowiednio, w dniach 11 września 2006 r. i 13 czerwca 2006 r. W przypadku metazachloru państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy było Zjednoczone Królestwo, a wszystkie istotne informacje przekazano dnia 30 września 2005 r.

| (3) | Sprawozdania z oceny zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie i EFSA i przedstawione Komisji w formie sprawozdań naukowych EFSA (4) poświęconych tym substancjom, w dniu 31 lipca 2008 r. w odniesieniu do aklonifenu, w dniu 29 maja 2008 r. w odniesieniu do imidachloprydu i w dniu 14 kwietnia 2008 r. w odniesieniu do metazachloru. Sprawozdania te zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 26 września 2008 r. w formie sprawozdań z przeglądu dotyczących aklonifenu, imidachloprydu i metazachloru, opracowanych przez Komisję. |
| --- | --- |

(3)

Sprawozdania z oceny zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie i EFSA i przedstawione Komisji w formie sprawozdań naukowych EFSA (4) poświęconych tym substancjom, w dniu 31 lipca 2008 r. w odniesieniu do aklonifenu, w dniu 29 maja 2008 r. w odniesieniu do imidachloprydu i w dniu 14 kwietnia 2008 r. w odniesieniu do metazachloru. Sprawozdania te zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 26 września 2008 r. w formie sprawozdań z przeglądu dotyczących aklonifenu, imidachloprydu i metazachloru, opracowanych przez Komisję.

| (4) | Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające aklonifen, imidachlopryd i metazachlor zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniach z przeglądu. Należy zatem włączyć te substancje czynne do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje czynne zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy. |
| --- | --- |

(4)

Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające aklonifen, imidachlopryd i metazachlor zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniach z przeglądu. Należy zatem włączyć te substancje czynne do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje czynne zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy.

| (5) | Bez uszczerbku dla tego ustalenia należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. W związku z tym należy wprowadzić obowiązek poddania aklonifenu dalszym badaniom w celu oszacowania pozostałości w roślinach uprawianych w ramach płodozmianu oraz w celu potwierdzenia oceny ryzyka w odniesieniu do ptaków, ssaków, organizmów wodnych i roślin niebędących przedmiotem zwalczania; należy także wprowadzić obowiązek poddania imidachloprydu dalszym badaniom w celu potwierdzenia oceny ryzyka w odniesieniu do operatorów sprzętu i pracowników oraz ryzyka dla ptaków i ssaków, a także obowiązek przedstawienia przez powiadamiającego wyników takich badań. Ponadto w odniesieniu do metazachloru należy uzyskać dodatkowe informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 5 ust. 5 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie może zostać poddane weryfikacji w dowolnym czasie, jeżeli istnieją przesłanki świadczące o tym, że kryteria określone w ust. 1 i 2 nie są już spełnione. Powiadamiający przedłożył informacje, które na obecnym etapie uważa się za wystarczające, aby ocenić znaczenie niektórych metabolitów. Decyzja w sprawie klasyfikacji metazachloru zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (5) nie jest jednak jeszcze gotowa. Przyjęcie takiej decyzji może spowodować, że będą potrzebne dodatkowe informacje dotyczące tych metabolitów. Informacje przedłożone przez powiadamiającego w celu oceny znaczenia metabolitów 479M04, 479M08, 479M09, 479M11 i 479M12 w odniesieniu do chorób nowotworowych uważa się na obecnym etapie za wystarczające. Jednakże jeśli na podstawie dyrektywy 67/548/EWG zostanie przyjęta decyzja, zgodnie z którą metazachlor zostanie sklasyfikowany jako wykazujący „ograniczone dowody działania rakotwórczego”, potrzebne będą dodatkowe informacje dotyczące znaczenia tych metabolitów w odniesieniu do chorób nowotworowych. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I do tej dyrektywy może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. Włączenie metazachloru powinno być zatem uzależnione od spełnienia warunku dotyczącego przedłożenia dodatkowych informacji w przypadku sklasyfikowania tej substancji zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG. |
| --- | --- |

(5)

Bez uszczerbku dla tego ustalenia należy uzyskać dalsze informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. W związku z tym należy wprowadzić obowiązek poddania aklonifenu dalszym badaniom w celu oszacowania pozostałości w roślinach uprawianych w ramach płodozmianu oraz w celu potwierdzenia oceny ryzyka w odniesieniu do ptaków, ssaków, organizmów wodnych i roślin niebędących przedmiotem zwalczania; należy także wprowadzić obowiązek poddania imidachloprydu dalszym badaniom w celu potwierdzenia oceny ryzyka w odniesieniu do operatorów sprzętu i pracowników oraz ryzyka dla ptaków i ssaków, a także obowiązek przedstawienia przez powiadamiającego wyników takich badań. Ponadto w odniesieniu do metazachloru należy uzyskać dodatkowe informacje na temat pewnych szczegółowych kwestii. Artykuł 5 ust. 5 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie może zostać poddane weryfikacji w dowolnym czasie, jeżeli istnieją przesłanki świadczące o tym, że kryteria określone w ust. 1 i 2 nie są już spełnione. Powiadamiający przedłożył informacje, które na obecnym etapie uważa się za wystarczające, aby ocenić znaczenie niektórych metabolitów. Decyzja w sprawie klasyfikacji metazachloru zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (5) nie jest jednak jeszcze gotowa. Przyjęcie takiej decyzji może spowodować, że będą potrzebne dodatkowe informacje dotyczące tych metabolitów. Informacje przedłożone przez powiadamiającego w celu oceny znaczenia metabolitów 479M04, 479M08, 479M09, 479M11 i 479M12 w odniesieniu do chorób nowotworowych uważa się na obecnym etapie za wystarczające. Jednakże jeśli na podstawie dyrektywy 67/548/EWG zostanie przyjęta decyzja, zgodnie z którą metazachlor zostanie sklasyfikowany jako wykazujący „ograniczone dowody działania rakotwórczego”, potrzebne będą dodatkowe informacje dotyczące znaczenia tych metabolitów w odniesieniu do chorób nowotworowych. Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 91/414/EWG stanowi, że włączenie substancji do załącznika I do tej dyrektywy może być uzależnione od spełnienia określonych warunków. Włączenie metazachloru powinno być zatem uzależnione od spełnienia warunku dotyczącego przedłożenia dodatkowych informacji w przypadku sklasyfikowania tej substancji zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG.

| (6) | Należy przewidzieć rozsądnie długi termin na włączenie substancji czynnej do załącznika I, w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z tego faktu. |
| --- | --- |

(6)

Należy przewidzieć rozsądnie długi termin na włączenie substancji czynnej do załącznika I, w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających z tego faktu.

| (7) | Nie naruszając określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających aklonifen, imidachlopryd i metazachlor w celu spełnienia wymogów ustanowionych w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności w jej art. 13, oraz stosownych warunków określonych w załączniku I. Państwa członkowskie powinny odpowiednio zmienić, zastąpić lub cofnąć istniejące zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(7)

Nie naruszając określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających aklonifen, imidachlopryd i metazachlor w celu spełnienia wymogów ustanowionych w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności w jej art. 13, oraz stosownych warunków określonych w załączniku I. Państwa członkowskie powinny odpowiednio zmienić, zastąpić lub cofnąć istniejące zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG.

| (8) | Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia (EWG) nr 3600/92 (6), do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I. |
| --- | --- |

(8)

Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia (EWG) nr 3600/92 (6), do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które nakłada się w przyjętych dotąd dyrektywach zmieniających załącznik I.

| (9) | Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Państwa członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia 31 stycznia 2010 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia 1 lutego 2010 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 3

1.   Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio zmieniają lub wycofują istniejące zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających aklonifen, imidachlopryd i metazachlor jako substancje czynne w terminie do dnia 31 stycznia 2010 r.

Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do wspomnianej dyrektywy odnośnie do aklonifenu, imidachloprydu i metazachloru, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B pozycji odnoszących się do tych substancji czynnych, oraz czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji.

2.   W drodze odstępstwa od ust. 1, najpóźniej do dnia 31 lipca 2009 r. państwa członkowskie dokonują ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego aklonifen, imidachlopryd i metazachlor jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG, zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w załączniku VI do dyrektywy 91/414/EWG, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do wymienionej dyrektywy i z uwzględnieniem części B pozycji dotyczących odpowiednio aklonifenu, imidachloprydu i metazachloru w załączniku I do tej dyrektywy. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek spełnia warunki ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. b), c), d) i e) dyrektywy 91/414/EWG.

Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

| a) | w przypadku środka zawierającego aklonifen, imidachlopryd i metazachlor jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 31 stycznia 2014 r.; lub |
| --- | --- |

a)

w przypadku środka zawierającego aklonifen, imidachlopryd i metazachlor jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie najpóźniej do dnia 31 stycznia 2014 r.; lub

| b) | w przypadku środka zawierającego aklonifen, imidachlopryd i metazachlor jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 31 stycznia 2014 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwej dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza. |
| --- | --- |

b)

w przypadku środka zawierającego aklonifen, imidachlopryd i metazachlor jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby zmieniają lub cofają zezwolenie do dnia 31 stycznia 2014 r. lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub cofnięcia we właściwej dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dnia 1 sierpnia 2009 r.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 55 z 29.2.2000, s. 25.

2

(3)  Dz.U. L 224 z 21.8.2002, s. 23.

3

(4)  EFSA Scientific Report (2008) 149, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance aclonifen (Sprawozdanie naukowe EFSA (2008) 149, Wnioski z przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej aklonifenu) (sfinalizowano 31 lipca 2008 r.).

4

EFSA Scientific Report (2008) 148, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance imidacloprid (Sprawozdanie naukowe EFSA (2008) 148, Wnioski z przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej imidachloprydu) (sfinalizowano 29 maja 2008 r.).

EFSA Scientific Report (2008) 145, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance metazachlor (Sprawozdanie naukowe EFSA (2008) 145, Wnioski z przeglądu w ramach oceny zagrożeń stwarzanych przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej metazachloru) (sfinalizowano 14 kwietnia 2008 r.).

(5)  Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1.

5

(6)  Dz.U. L 366 z 15.12.1992, s. 10.

6

---

ZAŁĄCZNIK

Na końcu tabeli w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG dodaje się następujące pozycje:

| Nr | Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne | Nazwa IUPAC | Czystość (1) | Data wejścia w życie | Data wygaśnięcia włączenia | Przepisy szczególne |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „221 | Aklonifen
  Nr CAS: 74070-46-5
  Nr CIPAC: 498 | 2-chloro-6-nitro-3-fenoksyanilina | ≥ 970 g/kg
  Zanieczyszczenie fenolem budzi obawy toksykologiczne i ustala się najwyższe dopuszczalne stężenie na poziomie 5 g/kg. | 1 sierpnia 2009 r. | 31 lipca 2019 r. | CZĘŚĆ A
  Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego.
  CZĘŚĆ B
  Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających aklonifen, w przypadku zastosowań innych niż zastosowania dotyczące słoneczników, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 1 lit. b) i dopilnowują, by wszelkie potrzebne dane i informacje zostały dostarczone przed udzieleniem takiego zezwolenia.
  W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad określonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego aklonifenu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 26 września 2008 r.
  W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:






  — | specyfikacje wytwarzanego w celach handlowych materiału technicznego; muszą być one potwierdzone i wsparte właściwymi danymi analitycznymi. Materiał używany do badania toksyczności powinno się porównywać i sprawdzać w odniesieniu do wspomnianych specyfikacji materiału technicznego, |

Nr

Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data wejścia w życie

Data wygaśnięcia włączenia

Przepisy szczególne

„221

Aklonifen

Nr CAS: 74070-46-5

Nr CIPAC: 498

2-chloro-6-nitro-3-fenoksyanilina

≥ 970 g/kg

Zanieczyszczenie fenolem budzi obawy toksykologiczne i ustala się najwyższe dopuszczalne stężenie na poziomie 5 g/kg.

1 sierpnia 2009 r.

31 lipca 2019 r.

CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego.

CZĘŚĆ B

Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających aklonifen, w przypadku zastosowań innych niż zastosowania dotyczące słoneczników, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 1 lit. b) i dopilnowują, by wszelkie potrzebne dane i informacje zostały dostarczone przed udzieleniem takiego zezwolenia.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad określonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego aklonifenu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 26 września 2008 r.

W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:

—

specyfikacje wytwarzanego w celach handlowych materiału technicznego; muszą być one potwierdzone i wsparte właściwymi danymi analitycznymi. Materiał używany do badania toksyczności powinno się porównywać i sprawdzać w odniesieniu do wspomnianych specyfikacji materiału technicznego,

| — | ochronę bezpieczeństwa operatorów sprzętu. Dopuszczalne warunki stosowania muszą zawierać zalecenia dotyczące używania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej oraz stosowania środków zmniejszających ryzyko w celu ograniczenia narażenia, |
| --- | --- |

—

ochronę bezpieczeństwa operatorów sprzętu. Dopuszczalne warunki stosowania muszą zawierać zalecenia dotyczące używania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej oraz stosowania środków zmniejszających ryzyko w celu ograniczenia narażenia,

| — | pozostałości w roślinach uprawianych w ramach płodozmianu oraz ocenę narażenia z dietą u konsumentów, |
| --- | --- |

—

pozostałości w roślinach uprawianych w ramach płodozmianu oraz ocenę narażenia z dietą u konsumentów,

| — | ochronę ptaków, ssaków, organizmów wodnych i roślin niebędących przedmiotem zwalczania. W odniesieniu do zidentyfikowanych wymienionych zagrożeń należy w miarę potrzeby podjąć stosowne środki zmniejszające ryzyko, takie jak strefy buforowe. |
| --- | --- |

—

ochronę ptaków, ssaków, organizmów wodnych i roślin niebędących przedmiotem zwalczania. W odniesieniu do zidentyfikowanych wymienionych zagrożeń należy w miarę potrzeby podjąć stosowne środki zmniejszające ryzyko, takie jak strefy buforowe.

Państwa członkowskie, których to dotyczy, zwracają się o przedstawienie dalszych badań dotyczących roślin uprawianych w ramach płodozmianu oraz odpowiednich informacji w celu potwierdzenia oceny zagrożenia dla ptaków, ssaków, organizmów wodnych i roślin niebędących przedmiotem zwalczania.

Państwa członkowskie dopilnowują, by powiadamiający dostarczył Komisji takich potwierdzających danych i informacji w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

222

Imidachlopryd

Nr CAS: 138261-41-3

Nr CIPAC: 582

(E)-1-(6-chloro-3-pirydynylometylo)-N-nitroimidazolidyn-2-ilidynoamina

≥ 970 g/kg

1 sierpnia 2009 r.

31 lipca 2019 r.

CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka owadobójczego.

W celu ochrony organizmów niebędących przedmiotem zwalczania, w szczególności pszczół miodnych i ptaków, przy stosowaniu do zaprawiania nasion:

| — | zaprawianie nasion przeprowadza się wyłącznie w profesjonalnych zakładach zaprawiania nasion. Zakłady te muszą stosować najlepsze dostępne techniki, tak, aby wykluczyć wzbijanie się pyłu podczas przechowywania, transportu i stosowania, |
| --- | --- |

—

zaprawianie nasion przeprowadza się wyłącznie w profesjonalnych zakładach zaprawiania nasion. Zakłady te muszą stosować najlepsze dostępne techniki, tak, aby wykluczyć wzbijanie się pyłu podczas przechowywania, transportu i stosowania,

| — | stosuje się odpowiednie opryskiwacze gwarantujące wysoki stopień wchłaniania do gleby oraz ograniczenie do minimum wycieków i wzbijania się pyłu. Państwa członkowskie dopilnowują, by etykiety zaprawianych nasion zawierały informację o poddaniu nasion działaniu imidachloprydu oraz określenie środków zmniejszających ryzyko przewidzianych w zezwoleniu. |
| --- | --- |

—

stosuje się odpowiednie opryskiwacze gwarantujące wysoki stopień wchłaniania do gleby oraz ograniczenie do minimum wycieków i wzbijania się pyłu. Państwa członkowskie dopilnowują, by etykiety zaprawianych nasion zawierały informację o poddaniu nasion działaniu imidachloprydu oraz określenie środków zmniejszających ryzyko przewidzianych w zezwoleniu.

CZĘŚĆ B

Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających imidachlopryd, w przypadku zastosowań innych niż dotyczące pomidorów w szklarniach, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 1 lit. b) i dopilnowują, by wszelkie potrzebne dane i informacje zostały dostarczone przed udzieleniem takiego zezwolenia.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad określonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego imidachloprydu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 26 września 2008 r.

W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:

| — | bezpieczeństwo operatorów sprzętu i pracowników oraz zapewnić umieszczanie w warunkach stosowania zaleceń dotyczących używania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej, |
| --- | --- |

—

bezpieczeństwo operatorów sprzętu i pracowników oraz zapewnić umieszczanie w warunkach stosowania zaleceń dotyczących używania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej,

| — | wpływ na organizmy wodne, stawonogi niebędące przedmiotem zwalczania, dżdżownice i inne makroorganizmy glebowe oraz dopilnować, aby warunki zezwolenia, w stosownych przypadkach, zawierały środki zmniejszające ryzyko, |
| --- | --- |

—

wpływ na organizmy wodne, stawonogi niebędące przedmiotem zwalczania, dżdżownice i inne makroorganizmy glebowe oraz dopilnować, aby warunki zezwolenia, w stosownych przypadkach, zawierały środki zmniejszające ryzyko,

| — | ochronę pszczół miodnych, w szczególności przy stosowaniu do opryskiwania, oraz dopilnować, aby warunki zezwolenia, w stosownych przypadkach, zawierały środki zmniejszające ryzyko. |
| --- | --- |

—

ochronę pszczół miodnych, w szczególności przy stosowaniu do opryskiwania, oraz dopilnować, aby warunki zezwolenia, w stosownych przypadkach, zawierały środki zmniejszające ryzyko.

Państwa członkowskie, których to dotyczy, zwracają się o przedstawienie:

| — | informacji pozwalających na bardziej szczegółowe rozpatrzenie kwestii oceny ryzyka dla operatorów sprzętu i pracowników, |
| --- | --- |

—

informacji pozwalających na bardziej szczegółowe rozpatrzenie kwestii oceny ryzyka dla operatorów sprzętu i pracowników,

| — | informacji pozwalających na bardziej szczegółowe rozpatrzenie zagrożenia dla ptaków i ssaków. |
| --- | --- |

—

informacji pozwalających na bardziej szczegółowe rozpatrzenie zagrożenia dla ptaków i ssaków.

Państwa członkowskie dopilnowują, by powiadamiający dostarczył Komisji takich potwierdzających danych i informacji w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

223

Metazachlor

Nr CAS: 67129-08-2

Nr CIPAC: 411

2-chloro-N-(pirazol-1-ilometylo)aceto-2′,6′-ksylidyd

≥ 940 g/kg

Zanieczyszczenie produkcyjne toluenem budzi obawy toksykologiczne i ustala się najwyższe dopuszczalne stężenie na poziomie 0,01 %.

z dnia 1 sierpnia 2009 r.

z dnia 31 lipca 2019 r.

CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego; można stosować nie więcej niż 1,0 kg/ha, nie częściej niż co trzy lata na tym samym polu.

CZĘŚĆ B

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad określonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego metazachloru, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 26 września 2008 r.

W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na:

| — | bezpieczeństwo operatorów sprzętu i zapewnić umieszczenie w warunkach stosowania zaleceń dotyczących używania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej, |
| --- | --- |

—

bezpieczeństwo operatorów sprzętu i zapewnić umieszczenie w warunkach stosowania zaleceń dotyczących używania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej,

| — | ochronę organizmów wodnych, |
| --- | --- |

—

ochronę organizmów wodnych,

| — | ochronę wód gruntowych, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach, w których gleba lub klimat są podatne na zagrożenia. |
| --- | --- |

—

ochronę wód gruntowych, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach, w których gleba lub klimat są podatne na zagrożenia.

W warunkach zezwolenia uwzględnia się środki zmniejszające ryzyko oraz wprowadza się w miarę potrzeby programy monitorowania w celu zweryfikowania możliwego skażenia wód gruntowych metabolitami 479M04, 479M08, 479M09, 479M11 i 479M12 w strefach podatnych na zagrożenia.

Jeżeli metazachlor zostanie sklasyfikowany zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG jako wykazujący »ograniczone dowody działania rakotwórczego«, państwa członkowskie, których to dotyczy, zwracają się o przedstawienie dodatkowych informacji na temat znaczenia metabolitów 479M04, 479M08, 479M09, 479M11 i 479M12 w odniesieniu do chorób nowotworowych.

Państwa członkowskie dopilnowują, by powiadamiający dostarczyli Komisji takich informacji w ciągu sześciu miesięcy od powiadomienia o wspomnianej decyzji dotyczącej klasyfikacji.”

---

(1)  Dodatkowe dane na temat identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej zawiera sprawozdanie z przeglądu.

1

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/92 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/92

---

DECYZJA RADY

z dnia 8 grudnia 2008 r.

zmieniająca regulamin wewnętrzny Rady

(2008/945/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 3 akapit pierwszy,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 121 ust. 3,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i jego art. 41 ust. 1,

uwzględniając załącznik III art. 2 ust. 2 regulaminu wewnętrznego Rady (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 11 ust. 5 regulaminu wewnętrznego Rady (zwanego dalej „regulaminem”) stanowi, że jeśli decyzja ma zostać przyjęta przez Radę większością kwalifikowaną, a także na wniosek członka Rady, sprawdza się, czy państwa członkowskie stanowiące tę większość reprezentują co najmniej 62 % ogółu ludności Unii Europejskiej, co oblicza się na podstawie danych liczbowych dotyczących liczby ludności podanych w art. 1 załącznika III do regulaminu wewnętrznego. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 11 ust. 5 regulaminu wewnętrznego Rady (zwanego dalej „regulaminem”) stanowi, że jeśli decyzja ma zostać przyjęta przez Radę większością kwalifikowaną, a także na wniosek członka Rady, sprawdza się, czy państwa członkowskie stanowiące tę większość reprezentują co najmniej 62 % ogółu ludności Unii Europejskiej, co oblicza się na podstawie danych liczbowych dotyczących liczby ludności podanych w art. 1 załącznika III do regulaminu wewnętrznego.

| (2) | Artykuł 2 ust. 2 załącznika III do regulaminu wewnętrznego, odnoszącego się do szczegółowych zasad stosowania przepisów dotyczących ważenia głosów w Radzie, stanowi, że ze skutkiem od dnia 1 stycznia każdego roku Rada dostosowuje, zgodnie z danymi, którymi dysponuje Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich w dniu 30 września poprzedniego roku, dane liczbowe określone w art. 1 tego załącznika. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 2 ust. 2 załącznika III do regulaminu wewnętrznego, odnoszącego się do szczegółowych zasad stosowania przepisów dotyczących ważenia głosów w Radzie, stanowi, że ze skutkiem od dnia 1 stycznia każdego roku Rada dostosowuje, zgodnie z danymi, którymi dysponuje Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich w dniu 30 września poprzedniego roku, dane liczbowe określone w art. 1 tego załącznika.

| (3) | W związku z tym regulamin wewnętrzny powinien zostać dostosowany na rok 2009, |
| --- | --- |

(3)

W związku z tym regulamin wewnętrzny powinien zostać dostosowany na rok 2009,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

W załączniku III do regulaminu wewnętrznego art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Do celów stosowania art. 205 ust. 4 Traktatu WE, art. 118 ust. 4 Traktatu Euratom, art. 23 ust. 2 akapit trzeci oraz art. 34 ust. 3 Traktatu UE, liczba ludności każdego państwa członkowskiego na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2009 r. wynosi:

| Państwo członkowskie | Stan ludności
  (× 1 000) |
| --- | --- |
| Niemcy | 82 217,8 |
| Francja | 63 753,1 |
| Zjednoczone Królestwo | 61 224,1 |
| Włochy | 59 619,3 |
| Hiszpania | 45 283,3 |
| Polska | 38 115,6 |
| Rumunia | 21 528,6 |
| Niderlandy | 16 405,4 |
| Grecja | 11 213,8 |
| Belgia | 10 666,9 |
| Portugalia | 10 617,6 |
| Republika Czeska | 10 381,1 |
| Węgry | 10 045,4 |
| Szwecja | 9 182,9 |
| Austria | 8 331,9 |
| Bułgaria | 7 640,2 |
| Dania | 5 475,8 |
| Słowacja | 5 401,0 |
| Finlandia | 5 300,5 |
| Irlandia | 4 401,3 |
| Litwa | 3 366,4 |
| Łotwa | 2 270,9 |
| Słowenia | 2 025,9 |
| Estonia | 1 340,9 |
| Cypr | 789,3 |
| Luksemburg | 483,8 |
| Malta | 410,3 |
| Ogółem | 497 493,1 |
| próg (62 %) | 308 445,7” |

Państwo członkowskie

Stan ludności

(× 1 000)

Niemcy

82 217,8

Francja

63 753,1

Zjednoczone Królestwo

61 224,1

Włochy

59 619,3

Hiszpania

45 283,3

Polska

38 115,6

Rumunia

21 528,6

Niderlandy

16 405,4

Grecja

11 213,8

Belgia

10 666,9

Portugalia

10 617,6

Republika Czeska

10 381,1

Węgry

10 045,4

Szwecja

9 182,9

Austria

8 331,9

Bułgaria

7 640,2

Dania

5 475,8

Słowacja

5 401,0

Finlandia

5 300,5

Irlandia

4 401,3

Litwa

3 366,4

Łotwa

2 270,9

Słowenia

2 025,9

Estonia

1 340,9

Cypr

789,3

Luksemburg

483,8

Malta

410,3

Ogółem

497 493,1

próg (62 %)

308 445,7”

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 stycznia 2009 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 grudnia 2008 r.

W imieniu Rady

B. KOUCHNER

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2006/683/WE, Euratom z dnia 15 września 2006 r. w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 285 z 16.10.2006, s. 47).

1

---

Komisja

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/94 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/94

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 12 grudnia 2008 r.

wdrażająca dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących kwarantanny zwierząt akwakultury

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7905)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/946/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (1), w szczególności jej art. 10 ust. 3 akapit drugi oraz art. 10 ust. 4 akapit pierwszy,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (2), w szczególności jej art. 25 i art. 61 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE gatunki zwierząt akwakultury podatnych na choroby wymienione w części II załącznika IV do wspomnianej dyrektywy, które mają być wprowadzone do celów hodowlanych lub odnowy populacji do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od określonej choroby, muszą pochodzić z państwa członkowskiego, strefy lub enklawy, które także zostały uznane za wolne od tej choroby. Na mocy art. 44 ust. 4 wspomnianej dyrektywy ten sam wymóg ma mieć zastosowanie do obszarów objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do określonej choroby. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE gatunki zwierząt akwakultury podatnych na choroby wymienione w części II załącznika IV do wspomnianej dyrektywy, które mają być wprowadzone do celów hodowlanych lub odnowy populacji do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od określonej choroby, muszą pochodzić z państwa członkowskiego, strefy lub enklawy, które także zostały uznane za wolne od tej choroby. Na mocy art. 44 ust. 4 wspomnianej dyrektywy ten sam wymóg ma mieć zastosowanie do obszarów objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do określonej choroby.

| (2) | Na mocy art. 17 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE gatunki-wektory chorób wymienionych w części II załącznika IV do wspomnianej dyrektywy, które mają być wprowadzone do celów hodowlanych lub odnowy populacji do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od określonej choroby, muszą albo pochodzić z innego państwa członkowskiego, strefy lub enklawy, które także zostały uznane za wolne od tej choroby, albo być przetrzymywane w kwarantannie w wodzie pozbawionej danego patogenu, przez odpowiedni okres, który w świetle danych naukowych lub praktycznego doświadczenia okazuje się wystarczający do zmniejszenia ryzyka przenoszenia danej choroby do poziomu pozwalającego na zapobieżenie przenoszeniu danej choroby. Na mocy art. 44 ust. 4 dyrektywy 2006/88/WE ten sam wymóg ma mieć zastosowanie do obszarów objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do określonej choroby. |
| --- | --- |

(2)

Na mocy art. 17 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE gatunki-wektory chorób wymienionych w części II załącznika IV do wspomnianej dyrektywy, które mają być wprowadzone do celów hodowlanych lub odnowy populacji do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od określonej choroby, muszą albo pochodzić z innego państwa członkowskiego, strefy lub enklawy, które także zostały uznane za wolne od tej choroby, albo być przetrzymywane w kwarantannie w wodzie pozbawionej danego patogenu, przez odpowiedni okres, który w świetle danych naukowych lub praktycznego doświadczenia okazuje się wystarczający do zmniejszenia ryzyka przenoszenia danej choroby do poziomu pozwalającego na zapobieżenie przenoszeniu danej choroby. Na mocy art. 44 ust. 4 dyrektywy 2006/88/WE ten sam wymóg ma mieć zastosowanie do obszarów objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do określonej choroby.

| (3) | Wykaz potencjalnych gatunków-wektorów chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE, włącznie z warunkami, zgodnie z którymi wspomniane gatunki mają zostać uznane za wektory do celów art. 17 wspomnianej dyrektywy, jest wyszczególniony w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającego dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (3). |
| --- | --- |

(3)

Wykaz potencjalnych gatunków-wektorów chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE, włącznie z warunkami, zgodnie z którymi wspomniane gatunki mają zostać uznane za wektory do celów art. 17 wspomnianej dyrektywy, jest wyszczególniony w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającego dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (3).

| (4) | Artykuł 20 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, w drodze odstępstwa od art. 16 wspomnianej dyrektywy, że wypuszczanie dzikich zwierząt wodnych z gatunków podatnych na choroby wymienione w części II załącznika IV do wspomnianej dyrektywy, które zostały złowione w państwie członkowskim, strefie lub enklawie nieuznanych za wolne od choroby, w państwie członkowskim, strefie lub enklawie uznanych za wolne od odnośnej choroby, objęte jest wymogiem poddania dzikich zwierząt wodnych kwarantannie w odpowiednich miejscach będących pod kontrolą właściwych organów, na okres wystarczający do zmniejszenia ryzyka przenoszenia choroby do dopuszczalnego poziomu. Na mocy art. 44 ust. 4 dyrektywy Rady 2006/88/WE, ten sam wymóg ma mieć zastosowanie do obszarów objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do określonej choroby. |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 20 ust. 1 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, w drodze odstępstwa od art. 16 wspomnianej dyrektywy, że wypuszczanie dzikich zwierząt wodnych z gatunków podatnych na choroby wymienione w części II załącznika IV do wspomnianej dyrektywy, które zostały złowione w państwie członkowskim, strefie lub enklawie nieuznanych za wolne od choroby, w państwie członkowskim, strefie lub enklawie uznanych za wolne od odnośnej choroby, objęte jest wymogiem poddania dzikich zwierząt wodnych kwarantannie w odpowiednich miejscach będących pod kontrolą właściwych organów, na okres wystarczający do zmniejszenia ryzyka przenoszenia choroby do dopuszczalnego poziomu. Na mocy art. 44 ust. 4 dyrektywy Rady 2006/88/WE, ten sam wymóg ma mieć zastosowanie do obszarów objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do określonej choroby.

| (5) | Na mocy art. 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 zwierzęta z gatunków-wektorów i dzikie zwierzęta wodne przeznaczone do celów hodowlanych, obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów” oraz otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, jak również ozdobne zwierzęta wodne gatunków podatnych, przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, mogą być przywożone do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od określonej choroby, lub do obszarów objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do określonej choroby, i nie muszą pochodzić z obszarów wolnych od choroby, o ile przez odpowiedni okres były poddane kwarantannie, zgodnie z dyrektywą 2006/88/WE. Zgodnie z art. 10 ust. 1 tiret pierwsze dyrektywy 91/496/EWG kwarantannę można przeprowadzić w państwie trzecim. |
| --- | --- |

(5)

Na mocy art. 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 zwierzęta z gatunków-wektorów i dzikie zwierzęta wodne przeznaczone do celów hodowlanych, obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów” oraz otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, jak również ozdobne zwierzęta wodne gatunków podatnych, przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, mogą być przywożone do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od określonej choroby, lub do obszarów objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do określonej choroby, i nie muszą pochodzić z obszarów wolnych od choroby, o ile przez odpowiedni okres były poddane kwarantannie, zgodnie z dyrektywą 2006/88/WE. Zgodnie z art. 10 ust. 1 tiret pierwsze dyrektywy 91/496/EWG kwarantannę można przeprowadzić w państwie trzecim.

| (6) | W celu zapewnienia przeprowadzenia kwarantanny w taki sposób, aby zmniejszyła ona ryzyko przenoszenia chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE do dopuszczalnego poziomu, powinno się ustanowić szczegółowe zasady dotyczące kwarantanny. |
| --- | --- |

(6)

W celu zapewnienia przeprowadzenia kwarantanny w taki sposób, aby zmniejszyła ona ryzyko przenoszenia chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE do dopuszczalnego poziomu, powinno się ustanowić szczegółowe zasady dotyczące kwarantanny.

| (7) | Miejsca kwarantanny we Wspólnocie są objęte definicją „przedsiębiorstw produkcyjnych sektora akwakultury”, zawartą w art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/88/WE. W interesie sytuacji w zakresie zdrowia zwierząt we Wspólnocie miejsca kwarantanny w państwach trzecich powinny odpowiadać wymogom równoważnym z tymi określonymi w odniesieniu do przedsiębiorstw produkcyjnych sektora akwakultury w dyrektywie 2006/88/WE. |
| --- | --- |

(7)

Miejsca kwarantanny we Wspólnocie są objęte definicją „przedsiębiorstw produkcyjnych sektora akwakultury”, zawartą w art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/88/WE. W interesie sytuacji w zakresie zdrowia zwierząt we Wspólnocie miejsca kwarantanny w państwach trzecich powinny odpowiadać wymogom równoważnym z tymi określonymi w odniesieniu do przedsiębiorstw produkcyjnych sektora akwakultury w dyrektywie 2006/88/WE.

| (8) | Jeżeli kwarantannę przeprowadza się we Wspólnocie, jest rzeczą o podstawowym znaczeniu, aby transport przesyłki zwierząt akwakultury do miejsca kwarantanny był monitorowany w celu zapewnienia bezpośredniego transportu zwierząt, które mają być poddane kwarantannie, do miejsca kwarantanny w bezpieczny sposób. |
| --- | --- |

(8)

Jeżeli kwarantannę przeprowadza się we Wspólnocie, jest rzeczą o podstawowym znaczeniu, aby transport przesyłki zwierząt akwakultury do miejsca kwarantanny był monitorowany w celu zapewnienia bezpośredniego transportu zwierząt, które mają być poddane kwarantannie, do miejsca kwarantanny w bezpieczny sposób.

| (9) | Miejsca kwarantanny powinny być tak zbudowane i zarządzane, aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się chorób pomiędzy pomieszczeniami kwarantanny oraz pomiędzy miejscami kwarantanny a innymi przedsiębiorstwami produkcyjnymi sektora akwakultury. |
| --- | --- |

(9)

Miejsca kwarantanny powinny być tak zbudowane i zarządzane, aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się chorób pomiędzy pomieszczeniami kwarantanny oraz pomiędzy miejscami kwarantanny a innymi przedsiębiorstwami produkcyjnymi sektora akwakultury.

| (10) | Niektóre rodzaje działalności, związane z kwarantanną we Wspólnocie, są objęte definicją „kontroli urzędowych” zawartą w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (4). W związku z powyższym koszty związane z kwarantanną we Wspólnocie powinny wchodzić w zakres art. 27 wspomnianego rozporządzenia, który stanowi, że państwa członkowskie mogą pobierać opłaty lub należności mające na celu pokrycie kosztów poniesionych w ramach kontroli urzędowych. |
| --- | --- |

(10)

Niektóre rodzaje działalności, związane z kwarantanną we Wspólnocie, są objęte definicją „kontroli urzędowych” zawartą w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (4). W związku z powyższym koszty związane z kwarantanną we Wspólnocie powinny wchodzić w zakres art. 27 wspomnianego rozporządzenia, który stanowi, że państwa członkowskie mogą pobierać opłaty lub należności mające na celu pokrycie kosztów poniesionych w ramach kontroli urzędowych.

| (11) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(11)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Niniejsza decyzja określa wymogi dotyczące kwarantanny, przewidzianej w:

| a) | artykułach 17 i 20 dyrektywy 2006/88/WE; oraz |
| --- | --- |

a)

artykułach 17 i 20 dyrektywy 2006/88/WE; oraz

| b) | rozdziale IV rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 oraz we wzorach świadectw przedstawionych w załączniku IV do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

b)

rozdziale IV rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 oraz we wzorach świadectw przedstawionych w załączniku IV do wspomnianego rozporządzenia.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji zastosowanie mają następujące definicje:

| 1) | „miejsce kwarantanny” oznacza miejsce:






  a) | w którym przeprowadza się kwarantannę zwierząt akwakultury; |
| --- | --- | --- |

1)

„miejsce kwarantanny” oznacza miejsce:

a)

w którym przeprowadza się kwarantannę zwierząt akwakultury;

| b) | w którym znajduje się co najmniej jedno pomieszczenie kwarantanny; oraz |
| --- | --- |

b)

w którym znajduje się co najmniej jedno pomieszczenie kwarantanny; oraz

| c) | które jest zatwierdzone i zarejestrowane przez właściwy organ, w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, jako miejsce kwarantanny zgodnie z art. 4 i 6 dyrektywy 2006/88/WE i które zachowuje zgodność z minimalnymi warunkami odnoszącymi się do miejsc kwarantanny, określonymi w załączniku I do niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

c)

które jest zatwierdzone i zarejestrowane przez właściwy organ, w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, jako miejsce kwarantanny zgodnie z art. 4 i 6 dyrektywy 2006/88/WE i które zachowuje zgodność z minimalnymi warunkami odnoszącymi się do miejsc kwarantanny, określonymi w załączniku I do niniejszej decyzji;

| 2) | „pomieszczenie kwarantanny” oznacza funkcjonalnie i fizycznie oddzielone pomieszczenie miejsca kwarantanny, w którym umieszcza się jedynie zwierzęta akwakultury z tej samej przesyłki i o tym samym statusie zdrowotnym oraz, w stosownych przypadkach, wskaźnikowe zwierzęta akwakultury; |
| --- | --- |

2)

„pomieszczenie kwarantanny” oznacza funkcjonalnie i fizycznie oddzielone pomieszczenie miejsca kwarantanny, w którym umieszcza się jedynie zwierzęta akwakultury z tej samej przesyłki i o tym samym statusie zdrowotnym oraz, w stosownych przypadkach, wskaźnikowe zwierzęta akwakultury;

| 3) | „wskaźnikowe zwierzęta akwakultury” oznacza zwierzęta akwakultury, które mają służyć jako pomoc diagnostyczna podczas kwarantanny; |
| --- | --- |

3)

„wskaźnikowe zwierzęta akwakultury” oznacza zwierzęta akwakultury, które mają służyć jako pomoc diagnostyczna podczas kwarantanny;

| 4) | „wymienione choroby” oznacza choroby wymienione w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE; |
| --- | --- |

4)

„wymienione choroby” oznacza choroby wymienione w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE;

| 5) | „zatwierdzony wykwalifikowany specjalista ds. zdrowia zwierząt wodnych” oznacza wykwalifikowanego specjalistę ds. zdrowia zwierząt wodnych, wyznaczonego przez właściwy organ do prowadzenia w jego imieniu szczególnych kontroli urzędowych w miejscach kwarantanny. |
| --- | --- |

5)

„zatwierdzony wykwalifikowany specjalista ds. zdrowia zwierząt wodnych” oznacza wykwalifikowanego specjalistę ds. zdrowia zwierząt wodnych, wyznaczonego przez właściwy organ do prowadzenia w jego imieniu szczególnych kontroli urzędowych w miejscach kwarantanny.

ROZDZIAŁ II

KWARANTANNA ZWIERZĄT AKWAKULTURY W PAŃSTWACH TRZECICH

Artykuł 3

Warunki dotyczące przywozu

Jeżeli kwarantanna jest warunkiem przywozu do Wspólnoty przesyłek zwierząt akwakultury zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia (WE) nr 1251/2008, takie przesyłki przywożone są do Wspólnoty jedynie w przypadku spełnienia warunków określonych w niniejszym rozdziale.

Artykuł 4

Warunki kwarantanny w państwach trzecich

1.   Kwarantannę należy przeprowadzać w miejscu kwarantanny zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. c).

2.   Miejsce kwarantanny musi znajdować się pod kontrolą właściwego organu, który to organ jest zobowiązany do:

| a) | składania wizyt kontrolnych w miejscu kwarantanny co najmniej raz w roku; |
| --- | --- |

a)

składania wizyt kontrolnych w miejscu kwarantanny co najmniej raz w roku;

| b) | zadbania o to, aby miejsce kwarantanny spełniało warunki określone w niniejszej decyzji; |
| --- | --- |

b)

zadbania o to, aby miejsce kwarantanny spełniało warunki określone w niniejszej decyzji;

| c) | przeprowadzania audytu działalności zatwierdzonego wykwalifikowanego specjalisty ds. zdrowia zwierząt wodnych; oraz |
| --- | --- |

c)

przeprowadzania audytu działalności zatwierdzonego wykwalifikowanego specjalisty ds. zdrowia zwierząt wodnych; oraz

| d) | kontrolowania, czy spełniono warunki, na podstawie których wydano zatwierdzenie. |
| --- | --- |

d)

kontrolowania, czy spełniono warunki, na podstawie których wydano zatwierdzenie.

3.   Zwierzęta akwakultury muszą być objęte przepisami dotyczącymi kwarantanny, określonymi w następujących artykułach:

| a) | w przypadku gatunków podatnych – art. 13, 14 i 15; |
| --- | --- |

a)

w przypadku gatunków podatnych – art. 13, 14 i 15;

| b) | w przypadku gatunków-wektorów – art. 16 i 17. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gatunków-wektorów – art. 16 i 17.

4.   Zwierzęta akwakultury mogą zostać zwolnione z kwarantanny jedynie na podstawie pisemnego zezwolenia wydanego przez właściwy organ.

Artykuł 5

Zatwierdzenie miejsc kwarantanny w państwach trzecich

1.   Aby uzyskać zatwierdzenie od właściwego organu, miejsca akwakultury muszą być zgodne z:

| a) | przepisami, które są co najmniej równoważne z warunkami zatwierdzania określonymi w art. 5 dyrektywy 2006/88/WE; |
| --- | --- |

a)

przepisami, które są co najmniej równoważne z warunkami zatwierdzania określonymi w art. 5 dyrektywy 2006/88/WE;

| b) | minimalnymi warunkami odnoszącymi się do miejsc kwarantanny, określonymi w załączniku I do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

b)

minimalnymi warunkami odnoszącymi się do miejsc kwarantanny, określonymi w załączniku I do niniejszej decyzji.

2.   Każdemu zatwierdzonemu miejscu kwarantanny musi zostać przypisany numer rejestracyjny.

3.   Wykaz zatwierdzonych miejsc kwarantanny musi zostać sporządzony i przekazany do wiadomości Komisji.

Artykuł 6

Zawieszenie i cofnięcie zatwierdzenia miejsc kwarantanny w państwach trzecich

1.   W przypadku gdy właściwy organ otrzymał powiadomienie, że istnieje podejrzenie wystąpienia wymienionej(-ych) choroby (chorób) w miejscu kwarantanny, jest on zobowiązany do:

| a) | natychmiastowego zawieszenia zatwierdzenia tego miejsca; |
| --- | --- |

a)

natychmiastowego zawieszenia zatwierdzenia tego miejsca;

| b) | zadbania o to, aby podjęte zostały środki niezbędne do potwierdzenia lub wykluczenia podejrzenia zgodnie z pkt 3 załącznika II. |
| --- | --- |

b)

zadbania o to, aby podjęte zostały środki niezbędne do potwierdzenia lub wykluczenia podejrzenia zgodnie z pkt 3 załącznika II.

2.   Zawieszenie na mocy ust. 1 nie może zostać zniesione do czasu, gdy:

| a) | podejrzenie odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) zostało oficjalnie wykluczone; lub |
| --- | --- |

a)

podejrzenie odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) zostało oficjalnie wykluczone; lub

| b) | eliminowanie odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) w miejscu kwarantanny zostało z powodzeniem zakończone, a odnośne pomieszczenia kwarantanny zostały oczyszczone i odkażone. |
| --- | --- |

b)

eliminowanie odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) w miejscu kwarantanny zostało z powodzeniem zakończone, a odnośne pomieszczenia kwarantanny zostały oczyszczone i odkażone.

3.   Zatwierdzenie miejsca kwarantanny musi być natychmiast cofnięte przez właściwy organ, jeżeli miejsce to przestanie spełniać warunki określone w art. 5 ust. 1.

Komisja musi być o tym niezwłocznie powiadomiona.

Artykuł 7

Wykazy miejsc kwarantanny

Komisja przekazuje państwom członkowskim wszelkiego rodzaju nowe i uaktualnione wykazy miejsc kwarantanny, które otrzymuje zgodnie z art. 5 ust. 3, i udostępnia je publicznie.

ROZDZIAŁ III

KWARANTANNA ZWIERZĄT AKWAKULTURY WE WSPÓLNOCIE

Artykuł 8

Zaświadczenie

1.   W przypadku gdy przesyłki zwierząt akwakultury przywożone do Wspólnoty są przeznaczone do kwarantanny we Wspólnocie, importer lub jego przedstawiciel dostarcza pisemne zaświadczenie podpisane przez osobę odpowiedzialną za miejsce kwarantanny, potwierdzające, że zwierzęta akwakultury zostaną przyjęte do kwarantanny.

2.   Zaświadczenie przewidziane w ust. 1:

| a) | jest sporządzone w co najmniej jednym języku urzędowym państwa członkowskiego punktu kontroli granicznej, w którym przeprowadzane są kontrole weterynaryjne; wspomniane państwo członkowskie może jednak zamiast tego zezwolić na używanie innego języka urzędowego Wspólnoty, któremu towarzyszyć będzie, w razie potrzeby, urzędowe tłumaczenie na jeden z jego języków urzędowych; |
| --- | --- |

a)

jest sporządzone w co najmniej jednym języku urzędowym państwa członkowskiego punktu kontroli granicznej, w którym przeprowadzane są kontrole weterynaryjne; wspomniane państwo członkowskie może jednak zamiast tego zezwolić na używanie innego języka urzędowego Wspólnoty, któremu towarzyszyć będzie, w razie potrzeby, urzędowe tłumaczenie na jeden z jego języków urzędowych;

| b) | zawiera numer rejestracyjny miejsca kwarantanny. |
| --- | --- |

b)

zawiera numer rejestracyjny miejsca kwarantanny.

3.   Zaświadczenie przewidziane w ust. 1:

| a) | dociera na punkt kontroli granicznej przed przybyciem przesyłki; lub |
| --- | --- |

a)

dociera na punkt kontroli granicznej przed przybyciem przesyłki; lub

| b) | jest okazywane w punkcie kontroli granicznej przez importera lub jego przedstawiciela przed zwolnieniem zwierząt akwakultury z tego punktu. |
| --- | --- |

b)

jest okazywane w punkcie kontroli granicznej przez importera lub jego przedstawiciela przed zwolnieniem zwierząt akwakultury z tego punktu.

Artykuł 9

Bezpośredni transport zwierząt akwakultury do miejsc kwarantanny

Jeżeli przesyłki zwierząt akwakultury przywożone do Wspólnoty są przeznaczone do kwarantanny we Wspólnocie, transportuje się je bezpośrednio z punktu kontroli granicznej do miejsca kwarantanny.

Jeżeli do wspomnianego transportu wykorzystywane są pojazdy, urzędowy lekarz weterynarii w punkcie kontroli granicznej pieczętuje je pieczęcią uniemożliwiającą ingerowanie w ich zawartość.

Artykuł 10

Monitorowanie transportu zwierząt akwakultury

1.   Jeżeli przesyłki zwierząt akwakultury przywożone do Wspólnoty są przeznaczone do kwarantanny we Wspólnocie:

| a) | urzędowy lekarz weterynarii w punkcie kontroli granicznej powiadamia właściwy organ miejsca kwarantanny, w terminie jednego dnia roboczego od daty przybycia przesyłki do punktu kontroli granicznej, o miejscu pochodzenia oraz o miejscu przeznaczenia przesyłki za pośrednictwem skomputeryzowanego systemu przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy Rady 90/425/EWG (5) („system Traces”); |
| --- | --- |

a)

urzędowy lekarz weterynarii w punkcie kontroli granicznej powiadamia właściwy organ miejsca kwarantanny, w terminie jednego dnia roboczego od daty przybycia przesyłki do punktu kontroli granicznej, o miejscu pochodzenia oraz o miejscu przeznaczenia przesyłki za pośrednictwem skomputeryzowanego systemu przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy Rady 90/425/EWG (5) („system Traces”);

| b) | osoba odpowiedzialna za miejsce kwarantanny powiadamia, w terminie jednego dnia roboczego od daty przybycia przesyłki do miejsca kwarantanny, właściwy organ tego miejsca o przybyciu przesyłki; |
| --- | --- |

b)

osoba odpowiedzialna za miejsce kwarantanny powiadamia, w terminie jednego dnia roboczego od daty przybycia przesyłki do miejsca kwarantanny, właściwy organ tego miejsca o przybyciu przesyłki;

| c) | właściwy organ miejsca kwarantanny powiadamia za pośrednictwem systemu Traces, w terminie trzech dni roboczych od daty przybycia przesyłki do wspomnianego miejsca, urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej, który powiadomił go o wysyłce przesyłki określonej w lit. a), o przybyciu przesyłki. |
| --- | --- |

c)

właściwy organ miejsca kwarantanny powiadamia za pośrednictwem systemu Traces, w terminie trzech dni roboczych od daty przybycia przesyłki do wspomnianego miejsca, urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej, który powiadomił go o wysyłce przesyłki określonej w lit. a), o przybyciu przesyłki.

2.   Jeżeli właściwemu organowi punktu kontroli granicznej zostanie przekazane potwierdzenie, że zwierzęta akwakultury uznane za przeznaczone do miejsca kwarantanny we Wspólnocie nie przybyły do miejsca swojego przeznaczenia w terminie trzech dni roboczych od szacowanej daty przybycia, właściwy organ podejmuje stosowne środki.

Artykuł 11

Warunki kwarantanny we Wspólnocie

Jeżeli kwarantanna we Wspólnocie jest warunkiem wprowadzenia do obrotu przesyłek zwierząt akwakultury zgodnie z art. 17 i 20 dyrektywy 2006/88/WE albo do przywozu tego rodzaju przesyłek do Wspólnoty zgodnie z rozdziałem IV rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 przesyłki muszą być zgodne z następującymi warunkami:

| a) | kwarantanna musi być przez cały swój okres przeprowadzona w tym samym miejscu kwarantanny we Wspólnocie; |
| --- | --- |

a)

kwarantanna musi być przez cały swój okres przeprowadzona w tym samym miejscu kwarantanny we Wspólnocie;

| b) | zwierzęta akwakultury muszą być objęte przepisami dotyczącymi kwarantanny, określonymi w następujących artykułach:






  (i) | w przypadku gatunków podatnych – art. 13, 14 i 15; |
| --- | --- | --- |

b)

zwierzęta akwakultury muszą być objęte przepisami dotyczącymi kwarantanny, określonymi w następujących artykułach:

(i)

w przypadku gatunków podatnych – art. 13, 14 i 15;

| (ii) | w przypadku gatunków-wektorów – art. 16 i 17; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku gatunków-wektorów – art. 16 i 17;

| c) | zwierzęta akwakultury mogą zostać zwolnione z kwarantanny jedynie na podstawie pisemnego zezwolenia wydanego przez właściwy organ. |
| --- | --- |

c)

zwierzęta akwakultury mogą zostać zwolnione z kwarantanny jedynie na podstawie pisemnego zezwolenia wydanego przez właściwy organ.

Artykuł 12

Środki w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia wymienionej(-ych) choroby (chorób)

1.   Jeżeli podczas kwarantanny istnieje podejrzenie obecności wymienionej(-ych) choroby (chorób) w miejscu kwarantanny, właściwy organ:

| a) | pobiera i dokonuje analizy odpowiednich próbek zgodnie z pkt 3 załącznika II; |
| --- | --- |

a)

pobiera i dokonuje analizy odpowiednich próbek zgodnie z pkt 3 załącznika II;

| b) | dba o to, aby w oczekiwaniu na wyniki badań laboratoryjnych żadne zwierzęta akwakultury nie były wnoszone do miejsca kwarantanny ani z niego wynoszone. |
| --- | --- |

b)

dba o to, aby w oczekiwaniu na wyniki badań laboratoryjnych żadne zwierzęta akwakultury nie były wnoszone do miejsca kwarantanny ani z niego wynoszone.

2.   Jeżeli podczas kwarantanny obecność odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) w miejscu kwarantanny zostaje potwierdzona, właściwy organ dba o to, aby:

| a) | wszystkie zwierzęta akwakultury w pomieszczeniach kwarantanny, których to dotyczy, zostały usunięte i zniszczone, przy uwzględnieniu ryzyka rozprzestrzenienia odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób); |
| --- | --- |

a)

wszystkie zwierzęta akwakultury w pomieszczeniach kwarantanny, których to dotyczy, zostały usunięte i zniszczone, przy uwzględnieniu ryzyka rozprzestrzenienia odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób);

| b) | pomieszczenia kwarantanny, których to dotyczy, zostały oczyszczone i odkażone; |
| --- | --- |

b)

pomieszczenia kwarantanny, których to dotyczy, zostały oczyszczone i odkażone;

| c) | żadne zwierzęta akwakultury nie były wnoszone do pomieszczeń kwarantanny, których to dotyczy, przez okres 15 dni od dnia ostatecznego oczyszczenia i odkażenia; |
| --- | --- |

c)

żadne zwierzęta akwakultury nie były wnoszone do pomieszczeń kwarantanny, których to dotyczy, przez okres 15 dni od dnia ostatecznego oczyszczenia i odkażenia;

| d) | woda w pomieszczeniach kwarantanny, których to dotyczy, została tak oczyszczona, aby skutecznie unieszkodliwić czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y). |
| --- | --- |

d)

woda w pomieszczeniach kwarantanny, których to dotyczy, została tak oczyszczona, aby skutecznie unieszkodliwić czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y).

3.   W drodze odstępstwa od ust. 2 lit. a) właściwy organ może zatwierdzić wprowadzenie do obrotu zwierząt akwakultury przetrzymywanych w miejscu kwarantanny oraz produktów akwakultury, o ile stan zdrowia zwierząt wodnych w miejscu przeznaczenia pod względem odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) nie jest zagrożony.

4.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkiego rodzaju środkach podjętych na mocy niniejszego artykułu.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY DOTYCZĄCE KWARANTANNY

SEKCJA 1

Gatunki podatne

Artykuł 13

Czas trwania kwarantanny w odniesieniu do gatunków podatnych

1.   Ryby poddaje się kwarantannie przez co najmniej 60 dni.

2.   Skorupiaki poddaje się kwarantannie przez co najmniej 40 dni.

3.   Mięczaki poddaje się kwarantannie przez co najmniej 90 dni.

Artykuł 14

Badanie, pobieranie próbek, przeprowadzanie testów i diagnostyka

1.   Aby wykazać brak odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby(chorób), badanie, pobieranie próbek, przeprowadzanie testów i diagnostyka, o których mowa w załączniku II, muszą dać wyniki negatywne.

2.   Do badania, pobierania próbek, przeprowadzania testów i diagnostyki mogą być wykorzystywane wskaźnikowe zwierzęta akwakultury, z wyjątkiem sytuacji, w których kwarantannie poddawane są gatunki podatne na zakażenie Marteilia refringens.

3.   Właściwy organ określa liczbę wskaźnikowych zwierząt akwakultury, jakie zostaną wykorzystane, przy uwzględnieniu liczby przetrzymywanych zwierząt akwakultury, rozmiaru pomieszczenia kwarantanny oraz cech odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) i gatunków.

4.   Wskaźnikowe zwierzęta akwakultury:

| a) | należą do gatunków podatnych na odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y) i, w razie możliwości oraz przy uwzględnieniu ich warunków życia, znajdują się w najbardziej podatnych stadiach rozwojowych; |
| --- | --- |

a)

należą do gatunków podatnych na odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y) i, w razie możliwości oraz przy uwzględnieniu ich warunków życia, znajdują się w najbardziej podatnych stadiach rozwojowych;

| b) | pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub enklawy, albo z państwa trzeciego lub jego części, uznanych za wolne od odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby(chorób); |
| --- | --- |

b)

pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub enklawy, albo z państwa trzeciego lub jego części, uznanych za wolne od odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby(chorób);

| c) | nie są zaszczepione przeciwko odnośnej(-ym) wymienionej(-ym) chorobie (chorobom); |
| --- | --- |

c)

nie są zaszczepione przeciwko odnośnej(-ym) wymienionej(-ym) chorobie (chorobom);

| d) | są umieszczone w pomieszczeniu kwarantanny bezpośrednio przed przybyciem lub z chwilą przybycia zwierząt akwakultury, jakie mają być poddane kwarantannie, i są przetrzymywane w styczności z tymi zwierzętami oraz w takich samych warunkach zootechnicznych i środowiskowych. |
| --- | --- |

d)

są umieszczone w pomieszczeniu kwarantanny bezpośrednio przed przybyciem lub z chwilą przybycia zwierząt akwakultury, jakie mają być poddane kwarantannie, i są przetrzymywane w styczności z tymi zwierzętami oraz w takich samych warunkach zootechnicznych i środowiskowych.

Artykuł 15

Kontrola

Właściwy organ przeprowadza kontrolę warunków kwarantanny co najmniej na początku i na końcu okresu kwarantanny każdej przesyłki zwierząt akwakultury.

Przeprowadzając tego rodzaju kontrolę, właściwy organ:

| a) | zapewnia istnienie warunków środowiskowych sprzyjających laboratoryjnemu wykryciu odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób); |
| --- | --- |

a)

zapewnia istnienie warunków środowiskowych sprzyjających laboratoryjnemu wykryciu odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób);

| b) | bada rejestry upadkowości podczas kwarantanny; |
| --- | --- |

b)

bada rejestry upadkowości podczas kwarantanny;

| c) | tam, gdzie to właściwe, sprawdza zwierzęta akwakultury w pomieszczeniach kwarantanny. |
| --- | --- |

c)

tam, gdzie to właściwe, sprawdza zwierzęta akwakultury w pomieszczeniach kwarantanny.

SEKCJA 2

Gatunki-wektory

Artykuł 16

Przepisy dotyczące kwarantanny mające zastosowanie do gatunków-wektorów

1.   Gatunki-wektory poddaje się kwarantannie przez co najmniej 30 dni.

2.   Woda w pomieszczeniu kwarantanny jest wymieniana co najmniej raz dziennie.

Artykuł 17

Kontrola

Właściwy organ przeprowadza kontrolę warunków kwarantanny co najmniej na początku i na końcu okresu kwarantanny każdej przesyłki zawierającej zwierzęta akwakultury.

W czasie przeprowadzania tego rodzaju kontroli właściwy organ:

| a) | bada rejestry upadkowości podczas kwarantanny; |
| --- | --- |

a)

bada rejestry upadkowości podczas kwarantanny;

| b) | tam, gdzie to właściwe, sprawdza zwierzęta akwakultury w pomieszczeniach kwarantanny. |
| --- | --- |

b)

tam, gdzie to właściwe, sprawdza zwierzęta akwakultury w pomieszczeniach kwarantanny.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 18

Przepis przejściowy

W oczekiwaniu na przyjęcie metod diagnostycznych, które mają być ustanowione zgodnie z art. 49 ust. 3 dyrektywy 2006/88/WE, testy próbek pobranych w celu wykazania braku odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) podczas kwarantanny przeprowadza się zgodnie z metodami diagnostycznymi określonymi w odpowiednim rozdziale, dotyczącym każdej z wymienionych chorób, ostatniej wersji „Podręcznika badań diagnostycznych zwierząt wodnych” (Manual of diagnostic tests for aquatic animals) Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE).

Artykuł 19

Data stosowania

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Artykuł 20

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56.

1

(2)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

2

(3)  Zob. s. 41 niniejszego Dziennika Urzędowego.

3

(4)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

5

---

ZAŁĄCZNIK I

Minimalne warunki w odniesieniu do miejsc kwarantanny

CZĘŚĆ A

Warunki dotyczące konstrukcji i wyposażenia

| 1. | Miejsce kwarantanny musi być oddzielnym obiektem, oddalonym od innych miejsc kwarantanny, innych gospodarstw lub innych obszarów hodowli mięczaków na odległość określoną przez właściwy organ na podstawie oceny ryzyka z uwzględnieniem epidemiologii odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób). Miejsce kwarantanny może być jednak zlokalizowane w obrębie gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków. |
| --- | --- |

1.

Miejsce kwarantanny musi być oddzielnym obiektem, oddalonym od innych miejsc kwarantanny, innych gospodarstw lub innych obszarów hodowli mięczaków na odległość określoną przez właściwy organ na podstawie oceny ryzyka z uwzględnieniem epidemiologii odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób). Miejsce kwarantanny może być jednak zlokalizowane w obrębie gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków.

| 2. | Pomieszczenia kwarantanny muszą być skonstruowane w sposób uniemożliwiający wymianę wody pomiędzy nimi. Ponadto system odpływu wody w każdym pomieszczeniu kwarantanny musi być tak zaprojektowany, aby uniemożliwić wszelkiego rodzaju potencjalne zanieczyszczenie krzyżowe pomiędzy pomieszczeniami kwarantanny lub innymi pomieszczeniami w obrębie tego samego gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków. |
| --- | --- |

2.

Pomieszczenia kwarantanny muszą być skonstruowane w sposób uniemożliwiający wymianę wody pomiędzy nimi. Ponadto system odpływu wody w każdym pomieszczeniu kwarantanny musi być tak zaprojektowany, aby uniemożliwić wszelkiego rodzaju potencjalne zanieczyszczenie krzyżowe pomiędzy pomieszczeniami kwarantanny lub innymi pomieszczeniami w obrębie tego samego gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków.

| 3. | Instalacja wodociągowa zasilająca pomieszczenia kwarantanny musi być wolna od odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób). |
| --- | --- |

3.

Instalacja wodociągowa zasilająca pomieszczenia kwarantanny musi być wolna od odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób).

| 4. | W przypadku gdy instalacja kanalizacyjna pomieszczeń kwarantanny jest zlokalizowana w państwie członkowskim, strefie, enklawie lub państwie trzecim lub jego części, uznanych za wolne od wymienionej(-ych) choroby (chorób) albo objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do wymienionej(-ych) choroby (chorób), musi posiadać system oczyszczania ścieków zatwierdzony przez właściwy organ. System oczyszczania ścieków musi:






  a) | tak oczyszczać wszystkie ścieki i odpady wytworzone w obrębie pomieszczenia kwarantanny, aby skutecznie unieszkodliwić czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y); |
| --- | --- | --- |

4.

W przypadku gdy instalacja kanalizacyjna pomieszczeń kwarantanny jest zlokalizowana w państwie członkowskim, strefie, enklawie lub państwie trzecim lub jego części, uznanych za wolne od wymienionej(-ych) choroby (chorób) albo objętych programem nadzoru lub eliminowania w odniesieniu do wymienionej(-ych) choroby (chorób), musi posiadać system oczyszczania ścieków zatwierdzony przez właściwy organ. System oczyszczania ścieków musi:

a)

tak oczyszczać wszystkie ścieki i odpady wytworzone w obrębie pomieszczenia kwarantanny, aby skutecznie unieszkodliwić czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y);

| b) | być wyposażony w mechanizmy zabezpieczające na wypadek awarii w celu zapewnienia ciągłości działania i całkowitego bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

b)

być wyposażony w mechanizmy zabezpieczające na wypadek awarii w celu zapewnienia ciągłości działania i całkowitego bezpieczeństwa.

| 5. | Pomieszczenia kwarantanny muszą być tak skonstruowane, aby uniemożliwić styczność z innymi zwierzętami, mogącymi rozprzestrzeniać odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y). |
| --- | --- |

5.

Pomieszczenia kwarantanny muszą być tak skonstruowane, aby uniemożliwić styczność z innymi zwierzętami, mogącymi rozprzestrzeniać odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y).

| 6. | Całe wyposażenie musi być tak skonstruowane, aby można je było oczyścić i odkazić, zaś odpowiednie wyposażenie musi być dostępne do czyszczenia i odkażania. |
| --- | --- |

6.

Całe wyposażenie musi być tak skonstruowane, aby można je było oczyścić i odkazić, zaś odpowiednie wyposażenie musi być dostępne do czyszczenia i odkażania.

| 7. | We wszystkich wejściach do/wyjściach z miejsca kwarantanny i poszczególnych jego pomieszczeń muszą być zainstalowane bariery higieniczne. |
| --- | --- |

7.

We wszystkich wejściach do/wyjściach z miejsca kwarantanny i poszczególnych jego pomieszczeń muszą być zainstalowane bariery higieniczne.

| 8. | Każde pomieszczenie kwarantanny w miejscu kwarantanny musi posiadać swoje własne wyposażenie w celu zapobieżenia zanieczyszczeniu krzyżowemu pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami kwarantanny. |
| --- | --- |

8.

Każde pomieszczenie kwarantanny w miejscu kwarantanny musi posiadać swoje własne wyposażenie w celu zapobieżenia zanieczyszczeniu krzyżowemu pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami kwarantanny.

CZĘŚĆ B

Warunki zarządzania

| 1. | Operator przedsiębiorstwa produkcyjnego sektora akwakultury prowadzący miejsce kwarantanny musi zapewnić, w drodze umowy lub innego instrumentu prawnego, usługi zatwierdzonego wykwalifikowanego specjalisty ds. zdrowia zwierząt wodnych. |
| --- | --- |

1.

Operator przedsiębiorstwa produkcyjnego sektora akwakultury prowadzący miejsce kwarantanny musi zapewnić, w drodze umowy lub innego instrumentu prawnego, usługi zatwierdzonego wykwalifikowanego specjalisty ds. zdrowia zwierząt wodnych.

| 2. | Dla każdej przesyłki zwierząt akwakultury poddanych kwarantannie:






  a) | pomieszczenie kwarantanny musi być oczyszczone i odkażone, a następnie utrzymywany w stanie wolnym od zwierząt akwakultury przez okres co najmniej siedmiu dni przed wprowadzeniem nowej przesyłki; |
| --- | --- | --- |

2.

Dla każdej przesyłki zwierząt akwakultury poddanych kwarantannie:

a)

pomieszczenie kwarantanny musi być oczyszczone i odkażone, a następnie utrzymywany w stanie wolnym od zwierząt akwakultury przez okres co najmniej siedmiu dni przed wprowadzeniem nowej przesyłki;

| b) | okres kwarantanny rozpoczyna się dopiero po wprowadzeniu ostatnich zwierząt akwakultury z przesyłki. |
| --- | --- |

b)

okres kwarantanny rozpoczyna się dopiero po wprowadzeniu ostatnich zwierząt akwakultury z przesyłki.

| 3. | Podejmuje się stosowne środki w celu zapobieżenia zanieczyszczeniu krzyżowemu pomiędzy przesyłkami przychodzącymi a wychodzącymi. |
| --- | --- |

3.

Podejmuje się stosowne środki w celu zapobieżenia zanieczyszczeniu krzyżowemu pomiędzy przesyłkami przychodzącymi a wychodzącymi.

| 4. | Osoby nieupoważnione mają zakaz wstępu do miejsca kwarantanny. |
| --- | --- |

4.

Osoby nieupoważnione mają zakaz wstępu do miejsca kwarantanny.

| 5. | Osoby wchodzące do miejsca kwarantanny muszą być ubrane w odzież oraz obuwie ochronne. |
| --- | --- |

5.

Osoby wchodzące do miejsca kwarantanny muszą być ubrane w odzież oraz obuwie ochronne.

| 6. | Nie dochodzi do kontaktów pomiędzy personelem lub styczności pomiędzy wyposażeniem, które mogą doprowadzić do skażenia jednych miejsc lub pomieszczeń kwarantanny przez inne albo jednych miejsc kwarantanny i gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków przez inne. |
| --- | --- |

6.

Nie dochodzi do kontaktów pomiędzy personelem lub styczności pomiędzy wyposażeniem, które mogą doprowadzić do skażenia jednych miejsc lub pomieszczeń kwarantanny przez inne albo jednych miejsc kwarantanny i gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków przez inne.

| 7. | Po otrzymaniu przesyłki pojazdy i wyposażenie transportowe, włącznie ze zbiornikami, pojemnikami i wodą, muszą być tak oczyszczone, aby skutecznie unieszkodliwić czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y). |
| --- | --- |

7.

Po otrzymaniu przesyłki pojazdy i wyposażenie transportowe, włącznie ze zbiornikami, pojemnikami i wodą, muszą być tak oczyszczone, aby skutecznie unieszkodliwić czynnik chorobotwórczy odpowiedzialny za odnośną(-e) wymienioną(-e) chorobę(-y).

| 8. | Martwe zwierzęta akwakultury i zwierzęta akwakultury wykazujące kliniczne objawy choroby muszą być poddane kontroli klinicznej przez zatwierdzonego wykwalifikowanego specjalistę ds. zdrowia zwierząt wodnych, zaś reprezentatywnie wybrane martwe zwierzęta akwakultury i zwierzęta akwakultury wykazujące kliniczne objawy choroby muszą być zbadane w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ. |
| --- | --- |

8.

Martwe zwierzęta akwakultury i zwierzęta akwakultury wykazujące kliniczne objawy choroby muszą być poddane kontroli klinicznej przez zatwierdzonego wykwalifikowanego specjalistę ds. zdrowia zwierząt wodnych, zaś reprezentatywnie wybrane martwe zwierzęta akwakultury i zwierzęta akwakultury wykazujące kliniczne objawy choroby muszą być zbadane w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ.

| 9. | Niezbędne badania, pobieranie próbek i metody diagnostyczne muszą być przeprowadzone po konsultacji z właściwym organem i pod jego kontrolą. |
| --- | --- |

9.

Niezbędne badania, pobieranie próbek i metody diagnostyczne muszą być przeprowadzone po konsultacji z właściwym organem i pod jego kontrolą.

| 10. | Oprócz przestrzegania zobowiązań dotyczących rejestrowania, przewidzianych w art. 8 dyrektywy 2006/88/WE, miejsce kwarantanny musi prowadzić rejestr:






  a) | czasu przyjścia/wyjścia pracowników; |
| --- | --- | --- |

10.

Oprócz przestrzegania zobowiązań dotyczących rejestrowania, przewidzianych w art. 8 dyrektywy 2006/88/WE, miejsce kwarantanny musi prowadzić rejestr:

a)

czasu przyjścia/wyjścia pracowników;

| b) | oczyszczania wody doprowadzanej i wody ściekowej, stosownie do potrzeb; |
| --- | --- |

b)

oczyszczania wody doprowadzanej i wody ściekowej, stosownie do potrzeb;

| c) | wszelkiego rodzaju nadzwyczajnych warunków, mających wpływ na przebieg kwarantanny (przerwy w dostawie prądu, uszkodzenia budowlane lub ciężkie warunki pogodowe); |
| --- | --- |

c)

wszelkiego rodzaju nadzwyczajnych warunków, mających wpływ na przebieg kwarantanny (przerwy w dostawie prądu, uszkodzenia budowlane lub ciężkie warunki pogodowe);

| d) | dat i wyników próbek przedłożonych do badania. |
| --- | --- |

d)

dat i wyników próbek przedłożonych do badania.

---

ZAŁĄCZNIK II

Badanie, pobieranie próbek, przeprowadzanie testów i diagnostyka zwierząt akwakultury

| 1. | Badanie, pobieranie próbek, przeprowadzanie testów i diagnostykę zwierząt akwakultury przeprowadza się, dbając o to, aby w trakcie całego okresu kwarantanny warunki środowiskowe w miejscu kwarantanny sprzyjały laboratoryjnemu wykryciu odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób). |
| --- | --- |

1.

Badanie, pobieranie próbek, przeprowadzanie testów i diagnostykę zwierząt akwakultury przeprowadza się, dbając o to, aby w trakcie całego okresu kwarantanny warunki środowiskowe w miejscu kwarantanny sprzyjały laboratoryjnemu wykryciu odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób).

| 2. | Podczas kwarantanny pobiera się próbki od następujących zwierząt akwakultury w terminie 15 dni przed upływem okresu kwarantanny:






  a) | jeżeli wykorzystywane są wskaźnikowe zwierzęta akwakultury, należy pobrać próbki od nich wszystkich; |
| --- | --- | --- |

2.

Podczas kwarantanny pobiera się próbki od następujących zwierząt akwakultury w terminie 15 dni przed upływem okresu kwarantanny:

a)

jeżeli wykorzystywane są wskaźnikowe zwierzęta akwakultury, należy pobrać próbki od nich wszystkich;

| b) | jeżeli wskaźnikowe zwierzęta akwakultury nie są wykorzystywane, należy pobrać próbki od stosownej liczby zwierząt akwakultury, zapewniającej wykrycie odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) przy poziomie ufności wynoszącym 95 %, jeżeli szacowana częstość występowania wynosi 10 % (nigdy nie mniej niż 10 zwierząt). |
| --- | --- |

b)

jeżeli wskaźnikowe zwierzęta akwakultury nie są wykorzystywane, należy pobrać próbki od stosownej liczby zwierząt akwakultury, zapewniającej wykrycie odnośnej(-ych) wymienionej(-ych) choroby (chorób) przy poziomie ufności wynoszącym 95 %, jeżeli szacowana częstość występowania wynosi 10 % (nigdy nie mniej niż 10 zwierząt).

| 3. | Z zastrzeżeniem art. 18, badanie próbek pobranych podczas kwarantanny należy przeprowadzić w laboratoriach wyznaczonych przez właściwy organ przy użyciu metod diagnostycznych, które zostaną określone zgodnie z art. 49 ust. 3 dyrektywy 2006/88/WE. |
| --- | --- |

3.

Z zastrzeżeniem art. 18, badanie próbek pobranych podczas kwarantanny należy przeprowadzić w laboratoriach wyznaczonych przez właściwy organ przy użyciu metod diagnostycznych, które zostaną określone zgodnie z art. 49 ust. 3 dyrektywy 2006/88/WE.

---

III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU VI TRAKTATU UE

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/102 |
| --- | --- | --- | --- |

16.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/102

---

DECYZJA RAMOWA RADY 2008/947/WSiSW

z dnia 27 listopada 2008 r.

o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków i decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 1 lit. a) i c) oraz art. 34 ust. 2 lit. b),

uwzględniając inicjatywę Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej (1),

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unia Europejska postawiła sobie za cel rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Cel ten zakłada identyczne pojmowanie przez państwa członkowskie zasadniczych elementów pojęć wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, opierające się na zasadach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności. |
| --- | --- |

(1)

Unia Europejska postawiła sobie za cel rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Cel ten zakłada identyczne pojmowanie przez państwa członkowskie zasadniczych elementów pojęć wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, opierające się na zasadach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności.

| (2) | Celem współpracy policyjnej i sądowej w Unii Europejskiej jest zapewnienie wszystkim obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa. W tym zakresie podstawową rolę odgrywa zasada wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych, zawarta w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Tampere z dnia 15 i 16 października 1999 r., potwierdzona następnie w programie haskim z dnia 4 i 5 listopada 2004 r. na rzecz wzmacniania wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w Unii Europejskiej (3). W programie działań z dnia 29 listopada 2000 r., przyjętym w celu wprowadzenia w życie zasady wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych, Rada opowiedziała się za współpracą w dziedzinie uznawania kar z zawieszeniem wykonania i zwolnień warunkowych. |
| --- | --- |

(2)

Celem współpracy policyjnej i sądowej w Unii Europejskiej jest zapewnienie wszystkim obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa. W tym zakresie podstawową rolę odgrywa zasada wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych, zawarta w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Tampere z dnia 15 i 16 października 1999 r., potwierdzona następnie w programie haskim z dnia 4 i 5 listopada 2004 r. na rzecz wzmacniania wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w Unii Europejskiej (3). W programie działań z dnia 29 listopada 2000 r., przyjętym w celu wprowadzenia w życie zasady wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych, Rada opowiedziała się za współpracą w dziedzinie uznawania kar z zawieszeniem wykonania i zwolnień warunkowych.

| (3) | Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (4) dotyczy wzajemnego uznawania i wykonywania kar pozbawienia wolności lub innych środków polegających na pozbawieniu wolności. Należy utworzyć dalsze wspólne zasady, w szczególności w przypadku, gdy nałożono karę niepolegającą na pozbawieniu wolności obejmującą nadzorowanie przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych w odniesieniu do osoby, która nie ma zgodnego z prawem stałego miejsca pobytu w państwie skazania. |
| --- | --- |

(3)

Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (4) dotyczy wzajemnego uznawania i wykonywania kar pozbawienia wolności lub innych środków polegających na pozbawieniu wolności. Należy utworzyć dalsze wspólne zasady, w szczególności w przypadku, gdy nałożono karę niepolegającą na pozbawieniu wolności obejmującą nadzorowanie przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych w odniesieniu do osoby, która nie ma zgodnego z prawem stałego miejsca pobytu w państwie skazania.

| (4) | Konwencja Rady Europy z dnia 30 listopada 1964 r. o nadzorze nad warunkowo skazanymi lub warunkowo zwolnionymi została ratyfikowana tylko przez dwanaście państw członkowskich, w kilku przypadkach z licznymi zastrzeżeniami. Niniejsza decyzja ramowa tworzy skuteczniejszy instrument, ponieważ jest oparta na zasadzie wzajemnego uznawania i uczestniczą w niej wszystkie państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(4)

Konwencja Rady Europy z dnia 30 listopada 1964 r. o nadzorze nad warunkowo skazanymi lub warunkowo zwolnionymi została ratyfikowana tylko przez dwanaście państw członkowskich, w kilku przypadkach z licznymi zastrzeżeniami. Niniejsza decyzja ramowa tworzy skuteczniejszy instrument, ponieważ jest oparta na zasadzie wzajemnego uznawania i uczestniczą w niej wszystkie państwa członkowskie.

| (5) | Niniejsza decyzja ramowa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, wyrażonymi również w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w jej rozdziale VI. Żaden z przepisów niniejszej decyzji ramowej nie powinien być interpretowany jako zakaz odmowy uznania wyroku lub przejęcia nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej, jeżeli istnieją obiektywne przesłanki wskazujące, że warunek zawieszenia lub kara alternatywna zostały nałożone w celu ukarania danej osoby ze względu na jej płeć, rasę, religię, pochodzenie etniczne, narodowość, język, poglądy polityczne lub orientację seksualną lub że dana osoba z uwagi na jeden z wymienionych powodów może znaleźć się w niekorzystnej sytuacji. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsza decyzja ramowa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, wyrażonymi również w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w jej rozdziale VI. Żaden z przepisów niniejszej decyzji ramowej nie powinien być interpretowany jako zakaz odmowy uznania wyroku lub przejęcia nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej, jeżeli istnieją obiektywne przesłanki wskazujące, że warunek zawieszenia lub kara alternatywna zostały nałożone w celu ukarania danej osoby ze względu na jej płeć, rasę, religię, pochodzenie etniczne, narodowość, język, poglądy polityczne lub orientację seksualną lub że dana osoba z uwagi na jeden z wymienionych powodów może znaleźć się w niekorzystnej sytuacji.

| (6) | Niniejsza decyzja ramowa nie powinna uniemożliwiać żadnemu z państw członkowskich stosowania własnych przepisów konstytucyjnych dotyczących prawa do rzetelnego procesu sądowego, wolności stowarzyszania się, wolności prasy, wolności wyrażania opinii w innych mediach i wolności wyznania. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsza decyzja ramowa nie powinna uniemożliwiać żadnemu z państw członkowskich stosowania własnych przepisów konstytucyjnych dotyczących prawa do rzetelnego procesu sądowego, wolności stowarzyszania się, wolności prasy, wolności wyrażania opinii w innych mediach i wolności wyznania.

| (7) | Przepisy niniejszej decyzji ramowej powinny być stosowane w sposób nienaruszający prawa obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich wynikającego z art. 18 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. |
| --- | --- |

(7)

Przepisy niniejszej decyzji ramowej powinny być stosowane w sposób nienaruszający prawa obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich wynikającego z art. 18 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

| (8) | Wzajemne uznawanie i nadzorowanie wykonywania kar z zawieszeniem wykonania, kar warunkowych, kar alternatywnych i decyzji o warunkowym zwolnieniu ma służyć zarówno zwiększeniu szans osoby skazanej na resocjalizację, umożliwiając jej zachowanie więzi rodzinnych, językowych, kulturowych i innych, jak i poprawie kontroli przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych i dzięki temu przeciwdziałać powrotowi do przestępstwa, a tym samym odpowiednio służyć ochronie ofiar i ogółu społeczeństwa. |
| --- | --- |

(8)

Wzajemne uznawanie i nadzorowanie wykonywania kar z zawieszeniem wykonania, kar warunkowych, kar alternatywnych i decyzji o warunkowym zwolnieniu ma służyć zarówno zwiększeniu szans osoby skazanej na resocjalizację, umożliwiając jej zachowanie więzi rodzinnych, językowych, kulturowych i innych, jak i poprawie kontroli przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych i dzięki temu przeciwdziałać powrotowi do przestępstwa, a tym samym odpowiednio służyć ochronie ofiar i ogółu społeczeństwa.

| (9) | Istnieje kilka rodzajów warunków zawieszenia i kar alternatywnych, które są powszechnie stosowane w państwach członkowskich i których przestrzeganie gotowe są nadzorować w zasadzie wszystkie państwa członkowskie. Nadzór nad tymi rodzajami warunków i kar powinien być obowiązkowy poza pewnymi wyjątkami określonymi w niniejszej decyzji ramowej. Państwa członkowskie mogą oświadczyć, że ponadto są gotowe nadzorować przestrzeganie innych rodzajów warunków zawieszenia lub innych rodzajów obowiązków wynikających z kar alternatywnych. |
| --- | --- |

(9)

Istnieje kilka rodzajów warunków zawieszenia i kar alternatywnych, które są powszechnie stosowane w państwach członkowskich i których przestrzeganie gotowe są nadzorować w zasadzie wszystkie państwa członkowskie. Nadzór nad tymi rodzajami warunków i kar powinien być obowiązkowy poza pewnymi wyjątkami określonymi w niniejszej decyzji ramowej. Państwa członkowskie mogą oświadczyć, że ponadto są gotowe nadzorować przestrzeganie innych rodzajów warunków zawieszenia lub innych rodzajów obowiązków wynikających z kar alternatywnych.

| (10) | Warunki zawieszenia i kary alternatywne, których nadzorowanie jest w zasadzie obowiązkowe, obejmują między innymi nakazy co do sposobu zachowania (jak np. nakaz zaprzestania spożywania alkoholu), miejsca pobytu (jak np. nakaz zmiany miejsca pobytu w związku z przemocą domową), kształcenia i szkolenia (jak np. nakaz odbycia kursu bezpiecznej jazdy), sposobu spędzania czasu wolnego (jak np. nakaz zaprzestania uprawiania danej dyscypliny sportowej lub zaprzestania uczestniczenia w zajęciach sportowych) oraz ograniczenia lub warunki prowadzenia działalności zawodowej (jak np. nakaz poszukania możliwości rozpoczęcia działalności zawodowej w innym środowisku zawodowym; nakaz ten nie obejmuje nadzoru nad wypełnieniem jakichkolwiek warunków zakazu wykonywania zawodu nałożonych w ramach kary). |
| --- | --- |

(10)

Warunki zawieszenia i kary alternatywne, których nadzorowanie jest w zasadzie obowiązkowe, obejmują między innymi nakazy co do sposobu zachowania (jak np. nakaz zaprzestania spożywania alkoholu), miejsca pobytu (jak np. nakaz zmiany miejsca pobytu w związku z przemocą domową), kształcenia i szkolenia (jak np. nakaz odbycia kursu bezpiecznej jazdy), sposobu spędzania czasu wolnego (jak np. nakaz zaprzestania uprawiania danej dyscypliny sportowej lub zaprzestania uczestniczenia w zajęciach sportowych) oraz ograniczenia lub warunki prowadzenia działalności zawodowej (jak np. nakaz poszukania możliwości rozpoczęcia działalności zawodowej w innym środowisku zawodowym; nakaz ten nie obejmuje nadzoru nad wypełnieniem jakichkolwiek warunków zakazu wykonywania zawodu nałożonych w ramach kary).

| (11) | W stosownych przypadkach w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych można zastosować dozór elektroniczny zgodnie z prawem krajowym i procedurami krajowymi. |
| --- | --- |

(11)

W stosownych przypadkach w celu nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych można zastosować dozór elektroniczny zgodnie z prawem krajowym i procedurami krajowymi.

| (12) | Państwo członkowskie, w którym dana osoba została skazana, może przekazać wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia państwu członkowskiemu, w którym osoba ta ma zgodne z prawem stałe miejsce pobytu, w celu uznania wyroku i przejęcia nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych w nim określonych. |
| --- | --- |

(12)

Państwo członkowskie, w którym dana osoba została skazana, może przekazać wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia państwu członkowskiemu, w którym osoba ta ma zgodne z prawem stałe miejsce pobytu, w celu uznania wyroku i przejęcia nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych w nim określonych.

| (13) | Decyzję o przekazaniu innemu państwu członkowskiemu wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia powinien w odniesieniu do konkretnego przypadku podjąć właściwy organ państwa członkowskiego wydania, biorąc pod uwagę między innymi deklaracje złożone zgodnie z art. 5 ust. 4, art. 10 ust. 4 i art. 14 ust. 3. |
| --- | --- |

(13)

Decyzję o przekazaniu innemu państwu członkowskiemu wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia powinien w odniesieniu do konkretnego przypadku podjąć właściwy organ państwa członkowskiego wydania, biorąc pod uwagę między innymi deklaracje złożone zgodnie z art. 5 ust. 4, art. 10 ust. 4 i art. 14 ust. 3.

| (14) | Wyrok oraz, w stosownym przypadku, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia można też przekazać państwu członkowskiemu innemu niż to, w którym osoba skazana ma miejsce pobytu, jeżeli właściwy organ tego państwa wykonania, uwzględniając wszelkie warunki zawarte w deklaracji sporządzonej przez to państwo zgodnie z niniejszą decyzją ramową, zgodzi się na to przekazanie. Można wyrazić taką zgodę w szczególności ze względów resocjalizacyjnych, jeżeli osoba skazana, bez utraty swojego dotychczasowego prawa do pobytu, zamierza przeprowadzić się do innego państwa członkowskiego, gdyż zawarto tam z nią umowę o pracę, gdyż jest członkiem rodziny osoby mającej zgodne z prawem stałe miejsce pobytu w tym państwie członkowskim, lub gdyż zamierza w nim odbyć studia lub szkolenie, zgodnie z prawem wspólnotowym. |
| --- | --- |

(14)

Wyrok oraz, w stosownym przypadku, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia można też przekazać państwu członkowskiemu innemu niż to, w którym osoba skazana ma miejsce pobytu, jeżeli właściwy organ tego państwa wykonania, uwzględniając wszelkie warunki zawarte w deklaracji sporządzonej przez to państwo zgodnie z niniejszą decyzją ramową, zgodzi się na to przekazanie. Można wyrazić taką zgodę w szczególności ze względów resocjalizacyjnych, jeżeli osoba skazana, bez utraty swojego dotychczasowego prawa do pobytu, zamierza przeprowadzić się do innego państwa członkowskiego, gdyż zawarto tam z nią umowę o pracę, gdyż jest członkiem rodziny osoby mającej zgodne z prawem stałe miejsce pobytu w tym państwie członkowskim, lub gdyż zamierza w nim odbyć studia lub szkolenie, zgodnie z prawem wspólnotowym.

| (15) | Uznając wyroki i, w stosownych przypadkach, decyzje w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, państwa członkowskie powinny stosować swoje ustawodawstwo i procedury. W przypadku kar warunkowych lub kar alternatywnych, jeżeli wyrok nie nakłada kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, które mają zostać wykonane, jeżeli osoba skazana nie przestrzega danych nakazów lub poleceń, mogłoby to oznaczać, że państwa członkowskie, które złożyły deklarację zgodnie z niniejszą decyzją ramową, podejmując decyzję o uznaniu, wydają jednocześnie zgodę na nadzorowanie przestrzegania danych warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych oraz przejmują odpowiedzialność wyłącznie za podejmowanie dalszych decyzji dotyczących modyfikacji nakazów lub poleceń, które przewiduje warunek zawieszenia lub kara alternatywna, lub modyfikacji długości okresu zawieszenia. W konsekwencji uznanie skutkuje w tych przypadkach jedynie tym, że państwo wykonania może podejmować dalsze decyzje tego rodzaju. |
| --- | --- |

(15)

Uznając wyroki i, w stosownych przypadkach, decyzje w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, państwa członkowskie powinny stosować swoje ustawodawstwo i procedury. W przypadku kar warunkowych lub kar alternatywnych, jeżeli wyrok nie nakłada kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, które mają zostać wykonane, jeżeli osoba skazana nie przestrzega danych nakazów lub poleceń, mogłoby to oznaczać, że państwa członkowskie, które złożyły deklarację zgodnie z niniejszą decyzją ramową, podejmując decyzję o uznaniu, wydają jednocześnie zgodę na nadzorowanie przestrzegania danych warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych oraz przejmują odpowiedzialność wyłącznie za podejmowanie dalszych decyzji dotyczących modyfikacji nakazów lub poleceń, które przewiduje warunek zawieszenia lub kara alternatywna, lub modyfikacji długości okresu zawieszenia. W konsekwencji uznanie skutkuje w tych przypadkach jedynie tym, że państwo wykonania może podejmować dalsze decyzje tego rodzaju.

| (16) | Państwo członkowskie może odmówić uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, jeżeli dany wyrok został wydany w stosunku do osoby, która nie została uznana za winną – na przykład osoby chorej umysłowo – i wyrok ten lub, w stosownych przypadkach, decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia przewiduje poddanie się leczeniu lub terapii, których państwo wykonania nie jest w stanie zgodnie ze swoim prawem krajowym nadzorować w odniesieniu do danej osoby. |
| --- | --- |

(16)

Państwo członkowskie może odmówić uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, jeżeli dany wyrok został wydany w stosunku do osoby, która nie została uznana za winną – na przykład osoby chorej umysłowo – i wyrok ten lub, w stosownych przypadkach, decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia przewiduje poddanie się leczeniu lub terapii, których państwo wykonania nie jest w stanie zgodnie ze swoim prawem krajowym nadzorować w odniesieniu do danej osoby.

| (17) | Podstawa odmowy związana z zasadą terytorialności powinna mieć zastosowanie w wyjątkowych przypadkach i w celu zapewnienia jak najszerszej współpracy na mocy przepisów niniejszej decyzji ramowej przy uwzględnieniu jej celów. Każda decyzja o zastosowaniu tej podstawy odmowy powinna opierać się na analizie konkretnego przypadku i na konsultacjach między właściwymi organami państwa wydania i państwa wykonania. |
| --- | --- |

(17)

Podstawa odmowy związana z zasadą terytorialności powinna mieć zastosowanie w wyjątkowych przypadkach i w celu zapewnienia jak najszerszej współpracy na mocy przepisów niniejszej decyzji ramowej przy uwzględnieniu jej celów. Każda decyzja o zastosowaniu tej podstawy odmowy powinna opierać się na analizie konkretnego przypadku i na konsultacjach między właściwymi organami państwa wydania i państwa wykonania.

| (18) | W przypadku gdy warunki zawieszenia lub kary alternatywne obejmują pracę społecznie użyteczną, to państwo wykonania powinno mieć możliwość odmowy uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, jeżeli praca społecznie użyteczna zostałaby w normalnych warunkach zakończona w terminie krótszym niż sześć miesięcy. |
| --- | --- |

(18)

W przypadku gdy warunki zawieszenia lub kary alternatywne obejmują pracę społecznie użyteczną, to państwo wykonania powinno mieć możliwość odmowy uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, jeżeli praca społecznie użyteczna zostałaby w normalnych warunkach zakończona w terminie krótszym niż sześć miesięcy.

| (19) | Formularz zaświadczenia przygotowano w taki sposób, żeby zawierało wszystkie istotne elementy wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia; zaświadczenie należy przetłumaczyć na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych państwa wykonania. Zaświadczenie to ma pomóc właściwym organom państwa wykonania w podejmowaniu decyzji w ramach niniejszej decyzji ramowej, w tym decyzji dotyczących uznania i przejęcia odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych, decyzji dotyczących dostosowania warunków zawieszenia i kar alternatywnych oraz dalszych decyzji, zwłaszcza w przypadku, gdy osoba skazana nie przestrzega warunku zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej. |
| --- | --- |

(19)

Formularz zaświadczenia przygotowano w taki sposób, żeby zawierało wszystkie istotne elementy wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia; zaświadczenie należy przetłumaczyć na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych państwa wykonania. Zaświadczenie to ma pomóc właściwym organom państwa wykonania w podejmowaniu decyzji w ramach niniejszej decyzji ramowej, w tym decyzji dotyczących uznania i przejęcia odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych, decyzji dotyczących dostosowania warunków zawieszenia i kar alternatywnych oraz dalszych decyzji, zwłaszcza w przypadku, gdy osoba skazana nie przestrzega warunku zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej.

| (20) | Ze względu na zasadę wzajemnego uznawania, która leży u podstaw niniejszej decyzji ramowej, państwo członkowskie wydania i państwo członkowskie wykonania powinny wspierać bezpośrednie kontakty między swoimi właściwymi organami podczas stosowania przez nie niniejszej decyzji ramowej. |
| --- | --- |

(20)

Ze względu na zasadę wzajemnego uznawania, która leży u podstaw niniejszej decyzji ramowej, państwo członkowskie wydania i państwo członkowskie wykonania powinny wspierać bezpośrednie kontakty między swoimi właściwymi organami podczas stosowania przez nie niniejszej decyzji ramowej.

| (21) | Wszystkie państwa członkowskie powinny zapewniać, aby osoby skazane, w odniesieniu do których podejmowane są decyzje na mocy niniejszej decyzji ramowej, zostały objęte środkami ochrony prawnej przewidzianymi w ich prawie krajowym, bez względu na to, czy organami właściwymi do podejmowania decyzji na mocy niniejszej decyzji ramowej są organy sądowe czy organy pozasądowe. |
| --- | --- |

(21)

Wszystkie państwa członkowskie powinny zapewniać, aby osoby skazane, w odniesieniu do których podejmowane są decyzje na mocy niniejszej decyzji ramowej, zostały objęte środkami ochrony prawnej przewidzianymi w ich prawie krajowym, bez względu na to, czy organami właściwymi do podejmowania decyzji na mocy niniejszej decyzji ramowej są organy sądowe czy organy pozasądowe.

| (22) | Wszelkie dalsze decyzje w sprawie kary z zawieszeniem wykonania, kary warunkowej lub kary alternatywnej, które skutkują nałożeniem kary pozbawienia wolności lub środka polegającego na pozbawieniu wolności, powinny być podejmowane przez organ sądowy. |
| --- | --- |

(22)

Wszelkie dalsze decyzje w sprawie kary z zawieszeniem wykonania, kary warunkowej lub kary alternatywnej, które skutkują nałożeniem kary pozbawienia wolności lub środka polegającego na pozbawieniu wolności, powinny być podejmowane przez organ sądowy.

| (23) | Ponieważ wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały Konwencję Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, dane osobowe przetwarzane w związku z wprowadzeniem w życie niniejszej decyzji ramowej powinny podlegać ochronie zgodnie z zasadami określonymi w tej konwencji. |
| --- | --- |

(23)

Ponieważ wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały Konwencję Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, dane osobowe przetwarzane w związku z wprowadzeniem w życie niniejszej decyzji ramowej powinny podlegać ochronie zgodnie z zasadami określonymi w tej konwencji.

| (24) | Ponieważ cele niniejszej decyzji ramowej – mianowicie ułatwienie resocjalizacji osób skazanych, skuteczniejsza ochrona ofiar i ogółu społeczeństwa oraz ułatwienie stosowania odpowiednich warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych w przypadku sprawców przestępstw, którzy nie mieszkają w państwie skazania – nie mogą w związku z transgranicznym charakterem takich przypadków być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez same państwa członkowskie, natomiast mogą z uwagi na skalę działania być lepiej osiągnięte na poziomie unijnym, Unia może podjąć działania, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i stosowaną zgodnie z art. 2 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza decyzja ramowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(24)

Ponieważ cele niniejszej decyzji ramowej – mianowicie ułatwienie resocjalizacji osób skazanych, skuteczniejsza ochrona ofiar i ogółu społeczeństwa oraz ułatwienie stosowania odpowiednich warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych w przypadku sprawców przestępstw, którzy nie mieszkają w państwie skazania – nie mogą w związku z transgranicznym charakterem takich przypadków być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez same państwa członkowskie, natomiast mogą z uwagi na skalę działania być lepiej osiągnięte na poziomie unijnym, Unia może podjąć działania, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i stosowaną zgodnie z art. 2 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza decyzja ramowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ RAMOWĄ:

Artykuł 1

Cel i zakres stosowania

1.   Celem niniejszej decyzji ramowej jest ułatwienie resocjalizacji osób skazanych, skuteczniejsza ochrona ofiar i ogółu społeczeństwa oraz ułatwienie stosowania odpowiednich warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych w przypadku sprawców przestępstw, którzy nie mieszkają w państwie skazania. W tych celach niniejsza decyzja ramowa ustanawia zasady określające, jak państwo członkowskie niebędące państwem członkowskim, w którym dana osoba została skazana, ma uznawać wyroki i, w stosownych przypadkach, decyzje w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia oraz nadzorować przestrzeganie warunków zawieszenia wynikających z wyroku lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych określonych w takim wyroku, a także podejmować wszelkie inne decyzje dotyczące tego wyroku, o ile niniejsza decyzja ramowa nie stanowi inaczej.

2.   Niniejsza decyzja ramowa ma zastosowanie wyłącznie do:

| a) | uznawania wyroków i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia; |
| --- | --- |

a)

uznawania wyroków i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia;

| b) | przejęcia odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia oraz obowiązków wynikających z kar alternatywnych; |
| --- | --- |

b)

przejęcia odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia oraz obowiązków wynikających z kar alternatywnych;

| c) | wszystkich innych decyzji związanych z decyzjami, o których mowa w lit. a) i b); |
| --- | --- |

c)

wszystkich innych decyzji związanych z decyzjami, o których mowa w lit. a) i b);

opisanych i przewidzianych w niniejszej decyzji ramowej.

3.   Niniejsza decyzja ramowa nie ma zastosowania do:

| a) | wykonywania wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności objętych zakresem zastosowania decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW; |
| --- | --- |

a)

wykonywania wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności objętych zakresem zastosowania decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW;

| b) | uznawania i wykonywania kar pieniężnych i nakazów konfiskaty wchodzących w zakres stosowania decyzji ramowej Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym (5) oraz decyzji ramowej Rady 2006/783/WSiSW z dnia 6 października 2006 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do nakazów konfiskaty (6). |
| --- | --- |

b)

uznawania i wykonywania kar pieniężnych i nakazów konfiskaty wchodzących w zakres stosowania decyzji ramowej Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym (5) oraz decyzji ramowej Rady 2006/783/WSiSW z dnia 6 października 2006 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do nakazów konfiskaty (6).

4.   Niniejsza decyzja ramowa pozostaje bez wpływu na obowiązek poszanowania praw podstawowych i podstawowych zasad prawnych określonych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji ramowej:

| 1) | „wyrok” oznacza prawomocne orzeczenie lub nakaz sądu państwa wydania, ustalające, że osoba fizyczna popełniła przestępstwo, i nakładające:






  a) | karę pozbawienia wolności lub środek polegający na pozbawieniu wolności, jeżeli warunkowe zwolnienie przyznano na podstawie tego wyroku lub wydanej po nim decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia; |
| --- | --- | --- |

1)

„wyrok” oznacza prawomocne orzeczenie lub nakaz sądu państwa wydania, ustalające, że osoba fizyczna popełniła przestępstwo, i nakładające:

a)

karę pozbawienia wolności lub środek polegający na pozbawieniu wolności, jeżeli warunkowe zwolnienie przyznano na podstawie tego wyroku lub wydanej po nim decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia;

| b) | karę z zawieszeniem wykonania; |
| --- | --- |

b)

karę z zawieszeniem wykonania;

| c) | karę warunkową; |
| --- | --- |

c)

karę warunkową;

| d) | karę alternatywną; |
| --- | --- |

d)

karę alternatywną;

| 2) | „kara z zawieszeniem wykonania” oznacza karę pozbawienia wolności lub środek polegający na pozbawieniu wolności, których wykonanie zostało w całości lub w części warunkowo zawieszone w wyroku skazującym poprzez nałożenie co najmniej jednego warunku zawieszenia. Taki warunek zawieszenia może być zawarty w treści wyroku lub określony w odrębnej decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia podjętej przez właściwy organ; |
| --- | --- |

2)

„kara z zawieszeniem wykonania” oznacza karę pozbawienia wolności lub środek polegający na pozbawieniu wolności, których wykonanie zostało w całości lub w części warunkowo zawieszone w wyroku skazującym poprzez nałożenie co najmniej jednego warunku zawieszenia. Taki warunek zawieszenia może być zawarty w treści wyroku lub określony w odrębnej decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia podjętej przez właściwy organ;

| 3) | „kara warunkowa” oznacza wyrok, w którym warunkowo odroczono nałożenie kary poprzez nałożenie co najmniej jednego warunku zawieszenia lub w którym nałożono co najmniej jeden warunek zawieszenia zamiast kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności. Takie warunki zawieszenia mogą być zawarte w treści wyroku lub określone w odrębnej decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia podjętej przez właściwy organ; |
| --- | --- |

3)

„kara warunkowa” oznacza wyrok, w którym warunkowo odroczono nałożenie kary poprzez nałożenie co najmniej jednego warunku zawieszenia lub w którym nałożono co najmniej jeden warunek zawieszenia zamiast kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności. Takie warunki zawieszenia mogą być zawarte w treści wyroku lub określone w odrębnej decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia podjętej przez właściwy organ;

| 4) | „kara alternatywna” oznacza karę inną niż kara pozbawienia wolności, środek polegający na pozbawieniu wolności lub grzywna, nakładającą nakaz lub polecenie; |
| --- | --- |

4)

„kara alternatywna” oznacza karę inną niż kara pozbawienia wolności, środek polegający na pozbawieniu wolności lub grzywna, nakładającą nakaz lub polecenie;

| 5) | „decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia” oznacza wyrok lub prawomocną decyzję właściwego organu państwa wydania podjętą na podstawie takiego wyroku:






  a) | przyznające warunkowe zwolnienie; lub |
| --- | --- | --- |

5)

„decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia” oznacza wyrok lub prawomocną decyzję właściwego organu państwa wydania podjętą na podstawie takiego wyroku:

a)

przyznające warunkowe zwolnienie; lub

| b) | nakładające warunki zawieszenia; |
| --- | --- |

b)

nakładające warunki zawieszenia;

| 6) | „warunkowe zwolnienie” oznacza prawomocną decyzję właściwego organu lub prawomocną decyzję wynikającą z prawa krajowego, która dotyczy przedterminowego zwolnienia osoby skazanej po odbyciu przez nią części kary pozbawienia wolności lub środka polegającego na pozbawieniu wolności przy jednoczesnym nałożeniu co najmniej jednego warunku zawieszenia; |
| --- | --- |

6)

„warunkowe zwolnienie” oznacza prawomocną decyzję właściwego organu lub prawomocną decyzję wynikającą z prawa krajowego, która dotyczy przedterminowego zwolnienia osoby skazanej po odbyciu przez nią części kary pozbawienia wolności lub środka polegającego na pozbawieniu wolności przy jednoczesnym nałożeniu co najmniej jednego warunku zawieszenia;

| 7) | „warunki zawieszenia” oznaczają nakazy i polecenia nałożone przez właściwy organ na osobę fizyczną zgodnie z prawem krajowym państwa wydania, w związku z karą z zawieszeniem wykonania, karą warunkową lub warunkowym zwolnieniem; |
| --- | --- |

7)

„warunki zawieszenia” oznaczają nakazy i polecenia nałożone przez właściwy organ na osobę fizyczną zgodnie z prawem krajowym państwa wydania, w związku z karą z zawieszeniem wykonania, karą warunkową lub warunkowym zwolnieniem;

| 8) | „państwo wydania” oznacza państwo członkowskie, w którym wydano wyrok; |
| --- | --- |

8)

„państwo wydania” oznacza państwo członkowskie, w którym wydano wyrok;

| 9) | „państwo wykonania” oznacza państwo członkowskie, w którym nadzorowane jest przestrzeganie warunków zawieszenia oraz obowiązków wynikających z kar alternatywnych zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 8. |
| --- | --- |

9)

„państwo wykonania” oznacza państwo członkowskie, w którym nadzorowane jest przestrzeganie warunków zawieszenia oraz obowiązków wynikających z kar alternatywnych zgodnie z decyzją, o której mowa w art. 8.

Artykuł 3

Wyznaczanie właściwych organów

1.   Każde państwo członkowskie informuje Sekretariat Generalny Rady o tym, który organ lub organy są na mocy jego prawa krajowego właściwe do podejmowania działań zgodnie z niniejszą decyzją ramową, w przypadku gdy państwo to jest państwem wydania lub państwem wykonania.

2.   Państwa członkowskie mogą wyznaczyć organy pozasądowe jako organy właściwe do podejmowania decyzji na mocy niniejszej decyzji ramowej, o ile organy te są właściwe do podejmowania podobnych decyzji na mocy prawa krajowego i procedur krajowych.

3.   Jeżeli decyzja przewidziana w art. 14 ust. 1 lit. b) lub c) została podjęta przez właściwy organ inny niż sąd, państwa członkowskie na wniosek osoby zainteresowanej zapewniają możliwość weryfikacji takiej decyzji przez sąd lub inną niezależną jednostkę mającą uprawnienia sądu.

4.   Sekretariat Generalny Rady udostępnia otrzymane informacje wszystkim państwom członkowskim i Komisji.

Artykuł 4

Rodzaje warunków zawieszenia i kar alternatywnych

1.   Niniejsza decyzja ramowa ma zastosowanie do następujących warunków zawieszenia lub następujących kar alternatywnych:

| a) | obowiązek informowania przez osobę skazaną określonego organu o każdej zmianie miejsca pobytu lub miejsca pracy; |
| --- | --- |

a)

obowiązek informowania przez osobę skazaną określonego organu o każdej zmianie miejsca pobytu lub miejsca pracy;

| b) | zakaz wstępu do pewnych miejscowości, miejsc lub określonych obszarów w państwie wydania lub państwie wykonania; |
| --- | --- |

b)

zakaz wstępu do pewnych miejscowości, miejsc lub określonych obszarów w państwie wydania lub państwie wykonania;

| c) | ograniczenia dotyczące opuszczania terytorium państwa wykonania; |
| --- | --- |

c)

ograniczenia dotyczące opuszczania terytorium państwa wykonania;

| d) | polecenia co do sposobu zachowania, miejsca pobytu, kształcenia i szkolenia, spędzania czasu wolnego, lub zawierające ograniczenia lub warunki prowadzenia działalności zawodowej; |
| --- | --- |

d)

polecenia co do sposobu zachowania, miejsca pobytu, kształcenia i szkolenia, spędzania czasu wolnego, lub zawierające ograniczenia lub warunki prowadzenia działalności zawodowej;

| e) | nakaz stawiania się w określonym czasie przed określonym organem; |
| --- | --- |

e)

nakaz stawiania się w określonym czasie przed określonym organem;

| f) | nakaz unikania kontaktu z określonymi osobami; |
| --- | --- |

f)

nakaz unikania kontaktu z określonymi osobami;

| g) | nakaz unikania kontaktu z określonymi przedmiotami, które posłużyły lub mogą posłużyć osobie skazanej do popełnienia przestępstwa; |
| --- | --- |

g)

nakaz unikania kontaktu z określonymi przedmiotami, które posłużyły lub mogą posłużyć osobie skazanej do popełnienia przestępstwa;

| h) | nakaz dokonania rekompensaty finansowej szkód wyrządzonych w wyniku popełnienia przestępstwa lub nakaz przedstawienia dowodu, że obowiązek ten został wypełniony; |
| --- | --- |

h)

nakaz dokonania rekompensaty finansowej szkód wyrządzonych w wyniku popełnienia przestępstwa lub nakaz przedstawienia dowodu, że obowiązek ten został wypełniony;

| i) | nakaz wykonania pracy społecznie użytecznej; |
| --- | --- |

i)

nakaz wykonania pracy społecznie użytecznej;

| j) | nakaz współpracy z kuratorem sądowym lub z przedstawicielem służb socjalnych, którzy są odpowiedzialni za osoby skazane; |
| --- | --- |

j)

nakaz współpracy z kuratorem sądowym lub z przedstawicielem służb socjalnych, którzy są odpowiedzialni za osoby skazane;

| k) | nakaz poddania się terapii, w tym terapii odwykowej. |
| --- | --- |

k)

nakaz poddania się terapii, w tym terapii odwykowej.

2.   Wdrażając niniejszą decyzję ramową, każde państwo członkowskie informuje Sekretariat Generalny Rady, jakie warunki zawieszenia i kary alternatywne, poza wymienionymi w ust. 1, gotowe jest nadzorować. Sekretariat Generalny Rady udostępnia otrzymane informacje wszystkim państwom członkowskim i Komisji.

Artykuł 5

Kryteria przekazania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia

1.   Właściwy organ państwa wydania może przekazać wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym osoba skazana ma zgodne z prawem stałe miejsce pobytu, w przypadkach gdy osoba skazana wróciła lub chce wrócić do tego państwa.

2.   Właściwy organ państwa wydania może na wniosek osoby skazanej przekazać wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia właściwemu organowi państwa członkowskiego innego niż państwo, w którym osoba skazana ma zgodne z prawem stałe miejsce pobytu, o ile organ ten wyraził na to zgodę.

3.   Wprowadzając w życie niniejszą decyzję ramową, państwa członkowskie określają, pod jakimi warunkami ich właściwe organy mogą zgodzić się na przekazanie wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w przypadkach, o których mowa w ust. 2.

4.   Każde państwo członkowskie przekazuje Sekretariatowi Generalnemu Rady deklarację o postanowieniach, jakie podjęło na podstawie ust. 3. Państwo członkowskie może w dowolnej chwili zmienić taką deklarację. Sekretariat Generalny udostępnia otrzymane informacje wszystkim państwom członkowskim i Komisji.

Artykuł 6

Procedura przekazywania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia

1.   Jeżeli na mocy art. 5 ust. 1 lub 2 właściwy organ państwa wydania przekazuje innemu państwu członkowskiemu wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, to zapewnia on dołączenie do niego zaświadczenia, którego standardowy formularz przedstawiono w załączniku I.

2.   Właściwy organ państwa wydania przekazuje wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w ust. 1, bezpośrednio właściwemu organowi państwa wykonania w sposób umożliwiający uzyskanie potwierdzenia pisemnego pozwalającego państwu wykonania stwierdzić autentyczność tych dokumentów. Oryginał wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia lub ich poświadczone odpisy, jak również oryginał zaświadczenia wysyła się właściwemu organowi państwa wykonania, jeżeli tego zażąda. Wszelkie oficjalne zawiadomienia są również przekazywane bezpośrednio pomiędzy wspomnianymi właściwymi organami.

3.   Właściwy organ państwa wydania podpisuje zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, potwierdzając jego zgodność z prawdą.

4.   Poza warunkami i karami, o których mowa w art. 4 ust. 1, zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera tylko warunki lub kary, o których akceptacji państwo wykonania poinformowało zgodnie z art. 4 ust. 2.

5.   Właściwy organ państwa wydania przekazuje za każdym razem wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w ust. 1, tylko jednemu państwu wykonania.

6.   Jeżeli właściwy organ państwa wykonania nie jest znany właściwemu organowi państwa wydania, to ten drugi organ podejmuje wszelkie niezbędne starania w celu uzyskania takiej informacji od państwa wykonania, w tym poprzez punkty kontaktowe europejskiej sieci sądowej utworzonej na podstawie wspólnego działania Rady 98/428/WSiSW (7).

7.   Jeżeli organ państwa wykonania, który otrzymał wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w ust. 1, nie ma uprawnień pozwalających mu uznać ten wyrok i tę decyzję ani podjąć dalsze działania niezbędne, by nadzorować przestrzeganie warunku zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej, to z urzędu przekazuje je właściwemu organowi i niezwłocznie informuje o tym właściwy organ państwa wydania w sposób umożliwiający uzyskanie potwierdzenia pisemnego.

Artykuł 7

Skutki dla państwa wydania

1.   Po tym, jak właściwy organ państwa wykonania uzna przekazany mu wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia oraz poinformuje o tym właściwy organ państwa wydania, uprawnienia państwa wydania w odniesieniu do nadzorowania przestrzegania nałożonych warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych oraz w odniesieniu do podejmowania dalszych decyzji, o których mowa w art. 14 ust. 1, wygasają.

2.   Państwo wydania ponownie nabywa uprawnienie, o którym mowa w ust. 1:

| a) | jak tylko jego właściwy organ poinformuje właściwy organ państwa wykonania o podjęciu decyzji o wycofaniu zaświadczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, zgodnie z art. 9 ust. 4; |
| --- | --- |

a)

jak tylko jego właściwy organ poinformuje właściwy organ państwa wykonania o podjęciu decyzji o wycofaniu zaświadczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, zgodnie z art. 9 ust. 4;

| b) | w przypadkach, o których mowa w art. 14 ust. 3 w związku z art. 14 ust. 5; oraz |
| --- | --- |

b)

w przypadkach, o których mowa w art. 14 ust. 3 w związku z art. 14 ust. 5; oraz

| c) | w przypadkach, o których mowa w art. 20. |
| --- | --- |

c)

w przypadkach, o których mowa w art. 20.

Artykuł 8

Decyzja państwa wykonania

1.   Właściwy organ państwa wykonania uznaje wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, przekazane zgodnie z art. 5 i zgodnie z procedurą określoną w art. 6 oraz bezzwłocznie podejmuje wszelkie działania niezbędne do nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych, chyba że podejmie on decyzję o powołaniu się na jedną z podstaw uzasadniających odmowę uznania i przejęcia nadzorowania, o których mowa w art. 11.

2.   Właściwy organ państwa wykonania może odroczyć decyzję w sprawie uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, jeżeli zaświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 1, jest niekompletne lub wyraźnie nie dotyczy danego wyroku lub, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, dopóki w rozsądnym terminie zaświadczenie to nie zostanie uzupełnione lub poprawione.

Artykuł 9

Dostosowanie warunków zawieszenia lub kar alternatywnych

1.   Jeżeli charakter lub okres obowiązywania danego warunku zawieszenia lub danej kary alternatywnej lub długość okresu zawieszenia są niezgodne z prawem państwa wykonania, właściwy organ tego państwa może dostosować je do charakteru lub okresu obowiązywania warunków zawieszenia i kar alternatywnych lub do długości okresu zawieszenia, które stosowane są zgodnie z prawem państwa wykonania w przypadku takich samych przestępstw. Dostosowany warunek zawieszenia, dostosowana kara alternatywna lub dostosowana długość okresu zawieszenia odpowiadają możliwie najściślej warunkowi zawieszenia, karze alternatywnej lub długości okresu zawieszenia nałożonym w państwie wydania.

2.   Jeżeli warunek zawieszenia, kara alternatywna lub okres zawieszenia zostały dostosowane ze względu na fakt, że ich długość przekraczała maksymalną długość okresu przewidzianego w prawie państwa wykonania, długość dostosowanego warunku zawieszenia, dostosowanej kary alternatywnej lub dostosowanego okresu zawieszenia powinna być co najmniej równa maksymalnej długości przewidzianej w odniesieniu do takich samych przestępstw zgodnie z prawem państwa wykonania.

3.   Dostosowany warunek zawieszenia lub dostosowana kara alternatywna nie mogą być surowsze niż warunek zawieszenia lub kara alternatywna, które zostały nałożone pierwotnie, a dostosowany okres zawieszenia – dłuższy od pierwotnie określonego okresu zawieszenia.

4.   Po otrzymaniu informacji, o których mowa w art. 16 ust. 2 lub w art. 18 ust. 5, właściwy organ państwa wydania może podjąć decyzję o wycofaniu zaświadczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pod warunkiem że w państwie wykonania nie rozpoczęto jeszcze nadzorowania. W takich przypadkach decyzja jest podejmowana i przekazywana jak najszybciej, w terminie dziesięciu dni od otrzymania informacji.

Artykuł 10

Podwójna karalność

1.   Następujące przestępstwa stanowią podstawę uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia i przejęcia nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych zgodnie z niniejszą decyzją ramową bez weryfikacji podwójnej karalności czynu, jeżeli w państwie wydania, zgodnie z definicją tych przestępstw w jego systemie prawnym, są one zagrożone karą pozbawienia wolności lub zastosowaniem innego środka polegającego na pozbawieniu wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej trzech lat:

| — | udział w organizacji przestępczej, |
| --- | --- |

—

udział w organizacji przestępczej,

| — | terroryzm, |
| --- | --- |

—

terroryzm,

| — | handel ludźmi, |
| --- | --- |

—

handel ludźmi,

| — | wykorzystywanie seksualne dzieci i pornografia dziecięca, |
| --- | --- |

—

wykorzystywanie seksualne dzieci i pornografia dziecięca,

| — | nielegalny obrót środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi,

| — | nielegalny obrót bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi,

| — | korupcja, |
| --- | --- |

—

korupcja,

| — | nadużycia finansowe, w tym na szkodę interesów finansowych Wspólnot Europejskich w rozumieniu Konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (8), |
| --- | --- |

—

nadużycia finansowe, w tym na szkodę interesów finansowych Wspólnot Europejskich w rozumieniu Konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (8),

| — | pranie korzyści z przestępstwa, |
| --- | --- |

—

pranie korzyści z przestępstwa,

| — | fałszowanie pieniędzy, w tym euro, |
| --- | --- |

—

fałszowanie pieniędzy, w tym euro,

| — | przestępstwa komputerowe, |
| --- | --- |

—

przestępstwa komputerowe,

| — | przestępstwa przeciwko środowisku, w tym nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami roślin i zwierząt, |
| --- | --- |

—

przestępstwa przeciwko środowisku, w tym nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami roślin i zwierząt,

| — | udzielanie pomocy w nielegalnym przekroczeniu granicy lub w nielegalnym pobycie, |
| --- | --- |

—

udzielanie pomocy w nielegalnym przekroczeniu granicy lub w nielegalnym pobycie,

| — | zabójstwo, spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, |
| --- | --- |

—

zabójstwo, spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,

| — | nielegalny obrót organami i tkankami ludzkimi, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót organami i tkankami ludzkimi,

| — | uprowadzenie osoby, bezprawne pozbawienie wolności i wzięcie zakładników, |
| --- | --- |

—

uprowadzenie osoby, bezprawne pozbawienie wolności i wzięcie zakładników,

| — | rasizm i ksenofobia, |
| --- | --- |

—

rasizm i ksenofobia,

| — | kradzież w formie zorganizowanej lub rozbój z użyciem broni, |
| --- | --- |

—

kradzież w formie zorganizowanej lub rozbój z użyciem broni,

| — | nielegalny obrót dobrami kultury, w tym antykami i dziełami sztuki, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót dobrami kultury, w tym antykami i dziełami sztuki,

| — | oszustwo, |
| --- | --- |

—

oszustwo,

| — | wymuszenie rozbójnicze, |
| --- | --- |

—

wymuszenie rozbójnicze,

| — | podrabianie i piractwo produktów, |
| --- | --- |

—

podrabianie i piractwo produktów,

| — | fałszowanie dokumentów urzędowych i obrót takimi dokumentami, |
| --- | --- |

—

fałszowanie dokumentów urzędowych i obrót takimi dokumentami,

| — | fałszowanie środków płatniczych, |
| --- | --- |

—

fałszowanie środków płatniczych,

| — | nielegalny obrót hormonami i innymi substancjami wzrostu, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót hormonami i innymi substancjami wzrostu,

| — | nielegalny obrót materiałami jądrowymi i radioaktywnymi, |
| --- | --- |

—

nielegalny obrót materiałami jądrowymi i radioaktywnymi,

| — | obrót kradzionymi pojazdami, |
| --- | --- |

—

obrót kradzionymi pojazdami,

| — | zgwałcenie, |
| --- | --- |

—

zgwałcenie,

| — | podpalenie, |
| --- | --- |

—

podpalenie,

| — | przestępstwa należące do właściwości Międzynarodowego Trybunału Karnego, |
| --- | --- |

—

przestępstwa należące do właściwości Międzynarodowego Trybunału Karnego,

| — | porwanie statku powietrznego lub wodnego, |
| --- | --- |

—

porwanie statku powietrznego lub wodnego,

| — | sabotaż. |
| --- | --- |

—

sabotaż.

2.   Rada, stanowiąc jednomyślnie po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego zgodnie z warunkami określonymi w art. 39 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, może w dowolnym czasie podjąć decyzję o dodaniu innych rodzajów przestępstw do wykazu zawartego w ust. 1 niniejszego artykułu. Rada analizuje w świetle sprawozdania przedłożonego jej zgodnie z art. 26 ust. 1 niniejszej decyzji ramowej, czy wykaz ten należy rozszerzyć lub zmienić.

3.   W odniesieniu do przestępstw innych niż określone w ust. 1 państwo wykonania może uzależnić uznanie wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia i przejęcie nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych od tego, czy wyrok odnosi się do czynów stanowiących przestępstwo także na mocy prawa państwa wykonania, niezależnie od znamion tego przestępstwa lub jego określenia.

4.   Każde państwo członkowskie może w momencie przyjęcia niniejszej decyzji ramowej lub później powiadomić, składając deklarację w Sekretariacie Generalnym Rady, że nie będzie stosować ust. 1. Deklarację taką można wycofać w dowolnym czasie. Deklaracje takie oraz informacje o ich wycofaniu podlegają publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 11

Podstawy odmowy uznania oraz odmowy przejęcia nadzoru

1.   Właściwy organ państwa wykonania może odmówić uznania wyroku lub, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia oraz przejęcia odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych, jeżeli:

| a) | zaświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 1, jest niekompletne lub w sposób oczywisty nie odpowiada wyrokowi lub decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia i nie zostało uzupełnione lub poprawione w rozsądnym terminie wyznaczonym przez właściwy organ państwa wykonania; |
| --- | --- |

a)

zaświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 1, jest niekompletne lub w sposób oczywisty nie odpowiada wyrokowi lub decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia i nie zostało uzupełnione lub poprawione w rozsądnym terminie wyznaczonym przez właściwy organ państwa wykonania;

| b) | nie zostały spełnione kryteria określone w art. 5 ust. 1, w art. 5 ust. 2 lub w art. 6 ust. 4; |
| --- | --- |

b)

nie zostały spełnione kryteria określone w art. 5 ust. 1, w art. 5 ust. 2 lub w art. 6 ust. 4;

| c) | uznanie wyroku i przejęcie odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych naruszałoby zasadę ne bis in idem; |
| --- | --- |

c)

uznanie wyroku i przejęcie odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych naruszałoby zasadę ne bis in idem;

| d) | w przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 3, oraz jeżeli państwo wykonania złożyło deklarację przewidzianą w art. 10 ust. 4 w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, wyrok dotyczy czynów, które na mocy prawa państwa wykonania nie stanowią przestępstwa. W sprawach dotyczących podatków, ceł i obrotu dewizowego nie można jednak odmówić wykonania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, powołując się na fakt, że prawo państwa wykonania nie nakłada podatków lub ceł tego samego rodzaju lub nie zawiera tego samego rodzaju przepisów dotyczących podatków, ceł lub obrotu dewizowego, co prawo państwa wydania; |
| --- | --- |

d)

w przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 3, oraz jeżeli państwo wykonania złożyło deklarację przewidzianą w art. 10 ust. 4 w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 1, wyrok dotyczy czynów, które na mocy prawa państwa wykonania nie stanowią przestępstwa. W sprawach dotyczących podatków, ceł i obrotu dewizowego nie można jednak odmówić wykonania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, powołując się na fakt, że prawo państwa wykonania nie nakłada podatków lub ceł tego samego rodzaju lub nie zawiera tego samego rodzaju przepisów dotyczących podatków, ceł lub obrotu dewizowego, co prawo państwa wydania;

| e) | wykonanie kary uległo przedawnieniu zgodnie z prawem państwa wykonania i odnosi się do czynu, który objęty jest jego właściwością na mocy tego prawa; |
| --- | --- |

e)

wykonanie kary uległo przedawnieniu zgodnie z prawem państwa wykonania i odnosi się do czynu, który objęty jest jego właściwością na mocy tego prawa;

| f) | prawo państwa wykonania przewiduje immunitet, zgodnie z którym niemożliwy jest nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych; |
| --- | --- |

f)

prawo państwa wykonania przewiduje immunitet, zgodnie z którym niemożliwy jest nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych;

| g) | zgodnie z prawem państwa wykonania osoba skazana nie może ze względu na wiek być pociągnięta do odpowiedzialności karnej za czyny, w odniesieniu do których wydano wyrok; |
| --- | --- |

g)

zgodnie z prawem państwa wykonania osoba skazana nie może ze względu na wiek być pociągnięta do odpowiedzialności karnej za czyny, w odniesieniu do których wydano wyrok;

| h) | wyrok został wydany zaocznie, chyba że z zaświadczenia wynika, że dana osoba została wezwana do stawienia się osobiście lub została poinformowana przez przedstawiciela, umocowanego zgodnie z prawem krajowym państwa wydania, o czasie i miejscu postępowania, które zakończyło się wydaniem wyroku zaocznego, lub że osoba ta zgłosiła właściwemu organowi, że nie kwestionuje rozstrzygnięcia; |
| --- | --- |

h)

wyrok został wydany zaocznie, chyba że z zaświadczenia wynika, że dana osoba została wezwana do stawienia się osobiście lub została poinformowana przez przedstawiciela, umocowanego zgodnie z prawem krajowym państwa wydania, o czasie i miejscu postępowania, które zakończyło się wydaniem wyroku zaocznego, lub że osoba ta zgłosiła właściwemu organowi, że nie kwestionuje rozstrzygnięcia;

| i) | wyrok lub, w stosownych przypadkach, decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia nakazują poddanie się leczeniu lub terapii, ale niezależnie od art. 9 państwo wykonania nie jest w stanie tego nadzorować ze względu na obowiązujący w nim system prawny lub system opieki zdrowotnej; |
| --- | --- |

i)

wyrok lub, w stosownych przypadkach, decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia nakazują poddanie się leczeniu lub terapii, ale niezależnie od art. 9 państwo wykonania nie jest w stanie tego nadzorować ze względu na obowiązujący w nim system prawny lub system opieki zdrowotnej;

| j) | okres obowiązywania warunku zawieszenia lub kary alternatywnej jest krótszy niż 6 miesięcy; lub |
| --- | --- |

j)

okres obowiązywania warunku zawieszenia lub kary alternatywnej jest krótszy niż 6 miesięcy; lub

| k) | wyrok dotyczy przestępstw, które na mocy prawa państwa wykonania uznawane są za popełnione w całości lub w dużej lub zasadniczej części na jego terytorium lub w miejscu, które jest uznawane za jego terytorium. |
| --- | --- |

k)

wyrok dotyczy przestępstw, które na mocy prawa państwa wykonania uznawane są za popełnione w całości lub w dużej lub zasadniczej części na jego terytorium lub w miejscu, które jest uznawane za jego terytorium.

2.   Każda decyzja podjęta na mocy ust. 1 lit. k) w odniesieniu do przestępstw popełnionych częściowo na terytorium państwa wykonania lub w miejscu, które jest uznawane za jego terytorium, podejmowana jest przez właściwy organ państwa wykonania, tylko jeżeli zaistnieją wyjątkowe okoliczności i tylko w odniesieniu do konkretnego przypadku, z uwzględnieniem szczególnych uwarunkowań tego przypadku, a zwłaszcza tego, czy dane przestępstwo w dużej lub zasadniczej części zostało popełnione w państwie wydania.

3.   W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a), b), c), h), i), j) oraz k) przed podjęciem decyzji o odmowie uznania wyroku lub, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia i o odmowie przejęcia odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych właściwy organ państwa wykonania informuje o tym w odpowiedni sposób właściwy organ państwa wydania i w razie konieczności wzywa ten organ do bezzwłocznego dostarczenia wszystkich niezbędnych informacji dodatkowych.

4.   Jeżeli właściwy organ państwa wykonania podjął decyzję o powołaniu się na podstawę odmowy, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w szczególności na podstawę, o której mowa w ust. 1 lit. d) lub k), to może on jednak w porozumieniu z właściwym organem państwa wydania podjąć decyzję o nadzorowaniu przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych, które zostały nałożone w przekazanym mu wyroku i, w stosownych przypadkach, w decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, bez przejmowania odpowiedzialności za podejmowanie decyzji, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. a), b) i c).

Artykuł 12

Terminy

1.   Jak najszybciej i nie później niż w terminie 60 dni od otrzymania wyroku i zaświadczenia oraz, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia właściwy organ państwa wykonania podejmuje decyzję, czy uznać wyrok i, w stosownych przypadkach, decyzję w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 6 ust. 1, i czy przejąć nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych. O podjętych decyzjach niezwłocznie informuje właściwy organ państwa wydania w sposób umożliwiający uzyskanie potwierdzenia pisemnego.

2.   Jeżeli w wyjątkowych okolicznościach właściwy organ państwa wykonania nie jest w stanie dotrzymać terminów określonych w ust. 1, niezwłocznie informuje o tym właściwy organ państwa wydania, w dowolny sposób, uzasadniając opóźnienie i wskazując przewidywany czas potrzebny na wydanie prawomocnej decyzji.

Artykuł 13

Prawo właściwe

1.   Nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych oraz ich stosowanie odbywają się zgodnie z prawem państwa wykonania.

2.   Właściwy organ państwa wykonania może w ramach nadzorowania wypełnienia nakazu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. h), zwrócić się do osoby skazanej o przedstawienie dowodu, że spełniła ona obowiązek dokonania rekompensaty szkód wyrządzonych w wyniku popełnienia przestępstwa.

Artykuł 14

Właściwość w odniesieniu do wszelkich dalszych decyzji oraz prawo właściwe

1.   Właściwy organ państwa wykonania jest uprawniony do podejmowania wszelkich dalszych decyzji w sprawie kary z zawieszeniem wykonania, warunkowego zwolnienia, kary warunkowej i kary alternatywnej, w szczególności w przypadku gdy osoba skazana nie przestrzega warunku zawieszenia lub obowiązku wynikającego z kary alternatywnej lub gdy popełni ona nowe przestępstwo.

Takie dalsze decyzje obejmują w szczególności:

| a) | zmianę nakazów lub poleceń, które przewiduje warunek zawieszenia lub kara alternatywna, lub zmianę długości okresu zawieszenia; |
| --- | --- |

a)

zmianę nakazów lub poleceń, które przewiduje warunek zawieszenia lub kara alternatywna, lub zmianę długości okresu zawieszenia;

| b) | uchylenie zawieszenia wykonania wyroku lub uchylenie decyzji o warunkowym zwolnieniu; oraz |
| --- | --- |

b)

uchylenie zawieszenia wykonania wyroku lub uchylenie decyzji o warunkowym zwolnieniu; oraz

| c) | nałożenie kary pozbawienia wolności lub zastosowanie innego środka polegającego na pozbawieniu wolności w przypadku kary alternatywnej lub kary warunkowej. |
| --- | --- |

c)

nałożenie kary pozbawienia wolności lub zastosowanie innego środka polegającego na pozbawieniu wolności w przypadku kary alternatywnej lub kary warunkowej.

2.   W odniesieniu do decyzji podejmowanych zgodnie z ust. 1 oraz do wszystkich konsekwencji wynikających z wyroku, w tym, w stosownych przypadkach, do wykonania kary pozbawienia wolności lub zastosowania innego środka polegającego na pozbawieniu wolności oraz, w razie konieczności, do dostosowania takiej kary lub takiego środka właściwe jest prawo państwa wykonania.

3.   Każde państwo członkowskie może w momencie przyjęcia niniejszej decyzji ramowej lub później oświadczyć, że jako państwo wykonania może odmówić przejęcia uprawnień przewidzianych ust. 1 lit. b) i c) w sprawach lub w tych kategoriach spraw, które samo wskaże, w szczególności:

| a) | w przypadkach dotyczących kary alternatywnej, gdy wyrok nie przewiduje kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, które mają zostać wykonane w razie nieprzestrzegania nałożonych nakazów lub poleceń; |
| --- | --- |

a)

w przypadkach dotyczących kary alternatywnej, gdy wyrok nie przewiduje kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, które mają zostać wykonane w razie nieprzestrzegania nałożonych nakazów lub poleceń;

| b) | w przypadkach dotyczących kary warunkowej; |
| --- | --- |

b)

w przypadkach dotyczących kary warunkowej;

| c) | w przypadkach, w których wyrok odnosi się do czynów niestanowiących przestępstwa na mocy prawa państwa wykonania, niezależnie od znamion przestępstwa lub jego określenia. |
| --- | --- |

c)

w przypadkach, w których wyrok odnosi się do czynów niestanowiących przestępstwa na mocy prawa państwa wykonania, niezależnie od znamion przestępstwa lub jego określenia.

4.   Jeżeli państwo członkowskie korzysta z jednej z możliwości, o których mowa w ust. 3, właściwy organ państwa wykonania przekazuje właściwość z powrotem właściwemu organowi państwa wydania w przypadku, gdy osoba skazana nie przestrzega warunku zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej, o ile właściwy organ państwa wykonania uważa, że konieczne jest podjęcie dalszej decyzji, o której mowa w ust. 1 lit. b) lub c).

5.   W przypadkach, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, obowiązki, o których mowa w art. 8 ust. 1, czyli obowiązek uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, a także obowiązek bezzwłocznego podjęcia wszelkich działań niezbędnych do nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych, nie ulegają zmianie.

6.   Deklaracje, o których mowa w ust. 3, są składane poprzez poinformowanie o nich Sekretariat Generalny Rady. Deklarację taką można wycofać w dowolnym czasie. Określone w niniejszym artykule deklaracje lub informacje o ich wycofaniu publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 15

Konsultacje między właściwymi organami

Zawsze gdy wydaje się to celowe, właściwe organy państwa wydania i państwa wykonania mogą się ze sobą konsultować, tak aby niniejsza decyzja ramowa mogła być stosowana sprawnie i skutecznie.

Artykuł 16

Obowiązki odnośnych organów w przypadkach, gdy w sprawach dalszych decyzji właściwe jest państwo wykonania

1.   Właściwy organ państwa wykonania bezzwłocznie informuje właściwy organ państwa wydania w sposób umożliwiający uzyskanie potwierdzenia pisemnego, o wszelkich decyzjach dotyczących:

| a) | zmiany warunku zawieszenia lub kary alternatywnej; |
| --- | --- |

a)

zmiany warunku zawieszenia lub kary alternatywnej;

| b) | uchylenia zawieszenia wykonania wyroku lub uchylenia decyzji o warunkowym zwolnieniu; |
| --- | --- |

b)

uchylenia zawieszenia wykonania wyroku lub uchylenia decyzji o warunkowym zwolnieniu;

| c) | wykonania kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, gdy osoba skazana nie przestrzega warunku zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej; |
| --- | --- |

c)

wykonania kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, gdy osoba skazana nie przestrzega warunku zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej;

| d) | wygaśnięcia warunku zawieszenia lub kary alternatywnej. |
| --- | --- |

d)

wygaśnięcia warunku zawieszenia lub kary alternatywnej.

2.   Na wniosek właściwego organu państwa wydania właściwy organ państwa wykonania informuje o maksymalnej długości kary pozbawienia wolności przewidzianej w prawie tego państwa za przestępstwo, które było podstawą wydania wyroku; kara ta może zostać nałożona na osobę skazaną, jeżeli nie będzie ona przestrzegać warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych. Informacja taka przekazywana jest niezwłocznie po otrzymaniu wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 6 ust. 1.

3.   Właściwy organ państwa wydania niezwłocznie informuje właściwy organ państwa wykonania w sposób umożliwiający uzyksanie potwierdzenia pisemnego, o wszelkich okolicznościach lub ustaleniach, które jego zdaniem mogłyby prowadzić do wydania co najmniej jednej z decyzji, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) lub c).

Artykuł 17

Obowiązki odnośnych organów w przypadkach, gdy w sprawach dalszych decyzji właściwe jest państwo wydania

1.   Jeżeli właściwy organ państwa wydania jest uprawniony do podejmowania zgodnie z art. 14 ust. 3 dalszych decyzji, o których mowa w art. 14 ust. 1, właściwy organ państwa wykonania bezzwłocznie powiadamia go:

| a) | o wszelkich uzyskanych informacjach, które mogą skutkować uchyleniem zawieszenia wykonania wyroku lub uchyleniem decyzji o warunkowym zwolnieniu; |
| --- | --- |

a)

o wszelkich uzyskanych informacjach, które mogą skutkować uchyleniem zawieszenia wykonania wyroku lub uchyleniem decyzji o warunkowym zwolnieniu;

| b) | o wszelkich uzyskanych informacjach, które mogą skutkować nałożeniem kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności; |
| --- | --- |

b)

o wszelkich uzyskanych informacjach, które mogą skutkować nałożeniem kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności;

| c) | o wszelkich dalszych okolicznościach faktycznych, na temat których zwrócił się o informacje właściwy organ państwa wydania i które mają zasadnicze znaczenie dla podejmowania dalszych decyzji przez ten organ zgodnie z prawem tego państwa. |
| --- | --- |

c)

o wszelkich dalszych okolicznościach faktycznych, na temat których zwrócił się o informacje właściwy organ państwa wydania i które mają zasadnicze znaczenie dla podejmowania dalszych decyzji przez ten organ zgodnie z prawem tego państwa.

2.   Jeżeli państwo członkowskie skorzystało z możliwości, o której mowa w art. 11 ust. 3, właściwy organ tego państwa informuje właściwy organ państwa wydania o przypadkach, w których osoba skazana nie przestrzega warunku zawieszenia lub obowiązków wynikających z kary alternatywnej.

3.   Powiadomienia o informacjach określonych w ust. 1 lit. a) i b) oraz w ust. 2 dokonuje się przy użyciu standardowego formularza przedstawionego w załączniku II. Powiadomienia o okolicznościach faktycznych wspomnianych w ust. 1 lit. c) dokonuje się w sposób umożliwiający uzyskanie potwierdzenia pisemnego, w tym, w miarę możliwości, przy użyciu formularza przedstawionego w załączniku II.

4.   Jeżeli na mocy prawa krajowego państwa wydania sąd musi przesłuchać osobę skazaną przed podjęciem decyzji o nałożeniu kary, wymóg ten można spełnić przez odpowiednie zastosowanie procedury przewidzianej w aktach prawa międzynarodowego lub prawa Unii Europejskiej, które wprowadzają możliwość przesłuchiwania osób za pośrednictwem wideokonferencji.

5.   Właściwy organ państwa wydania bezzwłocznie informuje właściwy organ państwa wykonania o wszelkich decyzjach dotyczących:

| a) | uchylenia zawieszenia wykonania wyroku lub uchylenia decyzji o warunkowym zwolnieniu; |
| --- | --- |

a)

uchylenia zawieszenia wykonania wyroku lub uchylenia decyzji o warunkowym zwolnieniu;

| b) | wykonania kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, jeżeli środek taki jest zawarty w wyroku; |
| --- | --- |

b)

wykonania kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, jeżeli środek taki jest zawarty w wyroku;

| c) | nałożenia kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, jeżeli środek taki nie jest zawarty w wyroku; |
| --- | --- |

c)

nałożenia kary pozbawienia wolności lub innego środka polegającego na pozbawieniu wolności, jeżeli środek taki nie jest zawarty w wyroku;

| d) | wygaśnięcia warunku zawieszenia lub kary alternatywnej. |
| --- | --- |

d)

wygaśnięcia warunku zawieszenia lub kary alternatywnej.

Artykuł 18

Informacje przekazywane we wszystkich przypadkach przez państwo wykonania

Właściwy organ państwa wykonania bezzwłocznie informuje właściwy organ państwa wydania w sposób umożliwiający uzyskanie potwierdzenia pisemnego:

| 1) | o przekazaniu wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 6 ust. 1, właściwemu organowi odpowiedzialnemu za jego uznanie i za podjęcie dalszych działań służących nadzorowi nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych zgodnie z art. 6 ust. 7; |
| --- | --- |

1)

o przekazaniu wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 6 ust. 1, właściwemu organowi odpowiedzialnemu za jego uznanie i za podjęcie dalszych działań służących nadzorowi nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych zgodnie z art. 6 ust. 7;

| 2) | o tym, że w praktyce nadzorowanie przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych nie jest możliwe ze względu na fakt, iż po przekazaniu państwu wykonania wyroku oraz, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie można odnaleźć osoby skazanej na terytorium państwa wykonania – w takiej sytuacji państwo wykonania nie ma obowiązku nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych; |
| --- | --- |

2)

o tym, że w praktyce nadzorowanie przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych nie jest możliwe ze względu na fakt, iż po przekazaniu państwu wykonania wyroku oraz, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie można odnaleźć osoby skazanej na terytorium państwa wykonania – w takiej sytuacji państwo wykonania nie ma obowiązku nadzorowania przestrzegania warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych;

| 3) | o prawomocnej decyzji o uznaniu wyroku i, w stosownych przypadkach, o decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia oraz o przejęciu odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych; |
| --- | --- |

3)

o prawomocnej decyzji o uznaniu wyroku i, w stosownych przypadkach, o decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia oraz o przejęciu odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych;

| 4) | o każdej decyzji o odmowie uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia oraz odmowie przejęcia odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych zgodnie z art. 11, wraz z uzasadnieniem takiej decyzji; |
| --- | --- |

4)

o każdej decyzji o odmowie uznania wyroku i, w stosownych przypadkach, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia oraz odmowie przejęcia odpowiedzialności za nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych zgodnie z art. 11, wraz z uzasadnieniem takiej decyzji;

| 5) | o każdej decyzji o dostosowaniu warunków zawieszenia lub kar alternatywnych zgodnie z art. 9, wraz z uzasadnieniem takiej decyzji; |
| --- | --- |

5)

o każdej decyzji o dostosowaniu warunków zawieszenia lub kar alternatywnych zgodnie z art. 9, wraz z uzasadnieniem takiej decyzji;

| 6) | o każdej decyzji o amnestii lub ułaskawieniu, która prowadzi do odstąpienia od nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych i która została podjęta na podstawie art. 19 ust. 1, wraz – w stosownych przypadkach – z uzasadnieniem takiej decyzji. |
| --- | --- |

6)

o każdej decyzji o amnestii lub ułaskawieniu, która prowadzi do odstąpienia od nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych i która została podjęta na podstawie art. 19 ust. 1, wraz – w stosownych przypadkach – z uzasadnieniem takiej decyzji.

Artykuł 19

Amnestia, ułaskawienie, rewizja wyroku

1.   Zarówno państwo wydania, jak i państwo wykonania mogą postanowić o amnestii lub zastosować ułaskawienie.

2.   Wyłącznie państwo wydania może podejmować decyzję o rewizji wyroku będącego podstawą warunków zawieszenia lub kar alternatywnych, których przestrzeganie ma być nadzorowane zgodnie z niniejszą decyzją ramową.

Artykuł 20

Wygaśnięcie właściwości państwa wykonania

1.   Jeżeli osoba skazana ucieka lub nie posiada już zgodnego z prawem stałego miejsca pobytu w państwie wykonania, właściwy organ państwa wykonania może przekazać z powrotem właściwemu organowi państwa wydania właściwość w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych oraz w zakresie wszelkich dalszych decyzji dotyczących wyroku.

2.   Jeżeli w państwie wydania prowadzone jest nowe postępowanie karne przeciwko danej osobie, właściwy organ państwa wydania może zwrócić się do właściwego organu państwa wykonania o przekazanie z powrotem właściwemu organowi państwa wydania właściwości w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych oraz w zakresie wszelkich dalszych decyzji dotyczących wyroku. W takim przypadku właściwy organ państwa wykonania może przekazać z powrotem właściwość właściwemu organowi państwa wydania.

3.   Jeżeli na mocy niniejszego artykułu właściwość została przekazana z powrotem państwu wydania, właściwy organ tego państwa ponownie przejmuje właściwość. Mając na uwadze dalszy nadzór nad przestrzeganiem warunków zawieszenia lub obowiązków wynikających z kar alternatywnych, właściwy organ państwa wydania uwzględnia jednak to, jak długo obowiązywały warunki zawieszenia lub obowiązki wynikające z kary alternatywnej w państwie wykonania i w jakim stopniu osoba skazana ich przestrzegała oraz wszelkie decyzje podjęte przez państwo wykonania zgodnie z art. 16 ust. 1.

Artykuł 21

Języki

Zaświadczenie, o któyrm mowa w art. 6 ust. 1, jest tłumaczone na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych państwa wykonania. Każde państwo członkowskie może w chwili przyjęcia niniejszej decyzji ramowej lub później złożyć w Sekretariacie Generalnym Rady deklarację, w której poinformuje, że będzie przyjmowało tłumaczenia na jeden lub więcej innych języków urzędowych instytucji Unii Europejskiej.

Artykuł 22

Koszty

Koszty wynikające ze stosowania niniejszej decyzji ramowej ponoszone są przez państwo wykonania, z wyjątkiem kosztów, które powstały wyłącznie na terytorium państwa wydania.

Artykuł 23

Stosunek do innych umów i uzgodnień

1.   W stosunkach między państwami członkowskimi niniejsza decyzja ramowa zastępuje od dnia 6 grudnia 2011 r. odpowiednie postanowienia Konwencji Rady Europy z dnia 30 listopada 1964 r. o nadzorze nad warunkowo skazanymi lub warunkowo zwolnionymi.

2.   Państwa członkowskie mogą nadal stosować obowiązujące po dniu 6 grudnia 2008 r. dwustronne lub wielostronne umowy lub uzgodnienia w takim zakresie, w jakim pozwalają one na rozszerzenie celów niniejszej decyzji ramowej i przyczyniają się do dalszego uproszczenia lub usprawnienia procedur nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych.

3.   Państwa członkowskie mogą zawierać dwustronne lub wielostronne umowy lub dokonywać uzgodnień po dniu 6 grudnia 2008 r., o ile takie umowy lub uzgodnienia pozwalają na rozszerzenie zakresu stosowania przepisów niniejszej decyzji ramowej oraz przyczyniają się do dalszego uproszczenia lub usprawnienia procedur nadzoru nad przestrzeganiem warunków zawieszenia i obowiązków wynikających z kar alternatywnych.

4.   W terminie do dnia 6 marca 2009 r. państwa członkowskie informują Radę i Komisję o określonych w ust. 2 obowiązujących umowach i uzgodnieniach, które zamierzają nadal stosować. Państwa członkowskie informują również Radę i Komisję o określonych w ust. 3 wszelkich nowych umowach lub uzgodnieniach w terminie trzech miesięcy od ich podpisania.

Artykuł 24

Terytorialny zakres stosowania

Niniejsza decyzja ramowa ma zastosowanie do Gibraltaru.

Artykuł 25

Wprowadzenie w życie

1.   Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki mające na celu wykonanie niniejszej decyzji ramowej w terminie do dnia 6 grudnia 2011 r.

2.   Państwa członkowskie przekazują Sekretariatowi Generalnemu Rady oraz Komisji tekst przepisów przenoszących do ich prawa krajowego obowiązki nałożone na nie na mocy niniejszej decyzji ramowej.

Artykuł 26

Przegląd

1.   W terminie do dnia 6 grudnia 2014 r. Komisja sporządzi sprawozdanie na podstawie informacji otrzymanych od państw członkowskich na mocy art. 25 ust. 2.

2.   Na podstawie tego sprawozdania Rada ocenia:

| a) | w jakim stopniu państwa członkowskie przyjęły niezbędne środki mające na celu wykonanie niniejszej decyzji ramowej; oraz |
| --- | --- |

a)

w jakim stopniu państwa członkowskie przyjęły niezbędne środki mające na celu wykonanie niniejszej decyzji ramowej; oraz

| b) | stosowanie niniejszej decyzji ramowej. |
| --- | --- |

b)

stosowanie niniejszej decyzji ramowej.

3.   W razie konieczności do sprawozdania załącza się wnioski legislacyjne.

Artykuł 27

Wejście w życie

Niniejsza decyzja ramowa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 2008 r.

W imieniu Rady

M. ALLIOT-MARIE

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 147 z 30.6.2007, s. 1.

1

(2)  Opinia z dnia 25 października 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

2

(3)  Dz.U. C 53 z 3.3.2005, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 27.

4

(5)  Dz.U. L 76 z 22.3.2005, s. 16.

5

(6)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 59.

6

(7)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, s. 4.

7

(8)  Dz.U. C 316 z 27.11.1995, s. 49.

8

---

ZAŁĄCZNIK I

Image

Image

Image

Image

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK II

Image

Image

---

16.12.2008

| 16.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 337/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 337/s3

---

NOTA DO CZYTELNIKA

Instytucje postanowiły zaprzestać umieszczania w swoich tekstach wzmianek o ostatnich zmianach cytowanych aktów.

O ile nie określono inaczej, akty, do których następują odesłania w opublikowanych tekstach, są aktami obecnie obowiązującymi.

---