# Dziennik Urzędowy L 319/2008

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 319 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5129 listopada 2008 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 319

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5129 listopada 2008

---

| Spis treści | | I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1176/2008 z dnia 27 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 713/2005 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych antybiotyków o szerokim spektrum działania pochodzących z Indii | 1 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1177/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 14 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1178/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 dotyczące krótkoterminowych statystyk oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1503/2006 i (WE) nr 657/2007 w zakresie zmian w następstwie rewizji klasyfikacji statystycznych NACE i CPA (
  1
  ) | 16 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1179/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustalające szczegółowe zasady wdrożenia niektórych przepisów dyrektywy Rady 2008/55/WE w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu należności pieniężnych z tytułu niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń | 21 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1180/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiające system przekazywania informacji w sprawie niektórych dostaw wołowiny, cielęciny i wieprzowiny na terytorium Federacji Rosyjskiej (Wersja skodyfikowana) | 44 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1181/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 616/2007 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe pochodzące z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich | 47 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1182/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustalające z góry stawkę dopłat do prywatnego przechowywania masła | 49 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1183/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1019/2002 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek | 51 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1184/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiające zakaz połowów śledzia w wodach WE oraz wodach międzynarodowych obszarów Vb, VIb oraz VIaN przez statki pływające pod banderą Francji | 52 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1185/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiające zakaz połowów skarpa w Morzu Czarnym przez statki pływające pod banderą Bułgarii | 54 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1186/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 grudnia 2008 r. | 56 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/96/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej | 59 |
| | * | Dyrektywa Komisji 2008/109/WE z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik IV do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie | 68 |

Spis treści

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1176/2008 z dnia 27 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 713/2005 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych antybiotyków o szerokim spektrum działania pochodzących z Indii

1

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1177/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

14

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1178/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 dotyczące krótkoterminowych statystyk oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1503/2006 i (WE) nr 657/2007 w zakresie zmian w następstwie rewizji klasyfikacji statystycznych NACE i CPA (
  1
  )

1

16

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1179/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustalające szczegółowe zasady wdrożenia niektórych przepisów dyrektywy Rady 2008/55/WE w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu należności pieniężnych z tytułu niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń

21

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1180/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiające system przekazywania informacji w sprawie niektórych dostaw wołowiny, cielęciny i wieprzowiny na terytorium Federacji Rosyjskiej (Wersja skodyfikowana)

(Wersja skodyfikowana)

44

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1181/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 616/2007 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe pochodzące z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich

47

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1182/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustalające z góry stawkę dopłat do prywatnego przechowywania masła

49

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1183/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1019/2002 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek

51

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1184/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiające zakaz połowów śledzia w wodach WE oraz wodach międzynarodowych obszarów Vb, VIb oraz VIaN przez statki pływające pod banderą Francji

52

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1185/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustanawiające zakaz połowów skarpa w Morzu Czarnym przez statki pływające pod banderą Bułgarii

54

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1186/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 grudnia 2008 r.

56

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/96/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej

59

*

Dyrektywa Komisji 2008/109/WE z dnia 28 listopada 2008 r. zmieniająca załącznik IV do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie

68

| | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Komisja |
| | | 2008/891/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 26 listopada 2008 r. zmieniająca decyzję 2003/61/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do ustanowienia odstępstwa od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do sadzeniaków ziemniaka pochodzących z niektórych prowincji Kanady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7317) | 71 |
| | | Europejski Bank Centralny |
| | | 2008/892/WE |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 28 października 2008 r. dotycząca przepisów przejściowych w zakresie stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny po wprowadzeniu waluty euro na Słowacji (EBC/2008/14) | 73 |
| | | 2008/893/WE |
| | * | Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 17 listopada 2008 r. określająca zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie (EBC/2008/17) | 76 |

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

2008/891/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 26 listopada 2008 r. zmieniająca decyzję 2003/61/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do ustanowienia odstępstwa od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do sadzeniaków ziemniaka pochodzących z niektórych prowincji Kanady
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7317)

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7317)

71

Europejski Bank Centralny

2008/892/WE

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 28 października 2008 r. dotycząca przepisów przejściowych w zakresie stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny po wprowadzeniu waluty euro na Słowacji (EBC/2008/14)

(EBC/2008/14)

73

2008/893/WE

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 17 listopada 2008 r. określająca zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie (EBC/2008/17)

(EBC/2008/17)

76

| | | III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE |
| --- | --- | --- |
| | | AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE |
| | | 2008/894/WPZiB |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUMM/1/2008 z dnia 16 września 2008 r. dotycząca mianowania szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia | 79 |
| | | 2008/895/WPZiB |
| | * | Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/14/2008 z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie mianowania dowódcy sił Unii Europejskiej dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie | 80 |

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

2008/894/WPZiB

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUMM/1/2008 z dnia 16 września 2008 r. dotycząca mianowania szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia

79

2008/895/WPZiB

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/14/2008 z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie mianowania dowódcy sił Unii Europejskiej dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

80

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/1 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/1

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1176/2008

z dnia 27 listopada 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 713/2005 nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych antybiotyków o szerokim spektrum działania pochodzących z Indii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 15 i 19,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

I.   Poprzednie dochodzenie i obowiązujące środki

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 (2) Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych antybiotyków o szerokim spektrum działania, a mianowicie na trójwodzian amoksycyliny, trójwodzian ampicyliny i cefaleksynę, które nie są oferowane w odmierzonych dawkach lub w formach lub opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej („produkt objęty postępowaniem”), objęte kodami CN ex 2941 10 10, ex 2941 10 20 i ex 2941 90 00, pochodzące z Indii. Stawka cła wynosi od 17,3 % do 30,3 % dla indywidualnie wskazanych eksporterów, ze stawką cła rezydualnego w wysokości 32 % dla przywozu prowadzonego przez pozostałych eksporterów. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 (2) Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych antybiotyków o szerokim spektrum działania, a mianowicie na trójwodzian amoksycyliny, trójwodzian ampicyliny i cefaleksynę, które nie są oferowane w odmierzonych dawkach lub w formach lub opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej („produkt objęty postępowaniem”), objęte kodami CN ex 2941 10 10, ex 2941 10 20 i ex 2941 90 00, pochodzące z Indii. Stawka cła wynosi od 17,3 % do 30,3 % dla indywidualnie wskazanych eksporterów, ze stawką cła rezydualnego w wysokości 32 % dla przywozu prowadzonego przez pozostałych eksporterów.

II.   Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego

| (2) | Po nałożeniu ostatecznego cła wyrównawczego rząd Indii twierdził, że zmieniły się okoliczności odnoszące się do dwóch programów subsydiowania (programu „Duty Entitlement Passbook” oraz programu „Income Tax Exemption”; zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z sekcją 80 HHC Ustawy o podatku dochodowym) i że zmiany te mają charakter trwały. Rząd Indii utrzymywał, że wskutek tego poziom subsydiowania prawdopodobnie się zmniejszył, a zatem środki, które wprowadzono częściowo w odniesieniu do tych programów, powinny zostać skorygowane. |
| --- | --- |

(2)

Po nałożeniu ostatecznego cła wyrównawczego rząd Indii twierdził, że zmieniły się okoliczności odnoszące się do dwóch programów subsydiowania (programu „Duty Entitlement Passbook” oraz programu „Income Tax Exemption”; zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z sekcją 80 HHC Ustawy o podatku dochodowym) i że zmiany te mają charakter trwały. Rząd Indii utrzymywał, że wskutek tego poziom subsydiowania prawdopodobnie się zmniejszył, a zatem środki, które wprowadzono częściowo w odniesieniu do tych programów, powinny zostać skorygowane.

| (3) | Komisja zbadała dowody przedłożone przez rząd Indii i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja wszczęła z urzędu, poprzez zawiadomienie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3), częściowy przegląd okresowy dotyczący rozporządzenia (WE) nr 713/2005. |
| --- | --- |

(3)

Komisja zbadała dowody przedłożone przez rząd Indii i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja wszczęła z urzędu, poprzez zawiadomienie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3), częściowy przegląd okresowy dotyczący rozporządzenia (WE) nr 713/2005.

| (4) | Celem dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego jest ocena potrzeby utrzymania, zniesienia lub zmiany obowiązujących środków w odniesieniu do tych przedsiębiorstw, które korzystały z jednego lub obu zmienionych programów subsydiowania, w przypadku gdy przedstawiono wystarczające dowody zgodnie z odpowiednimi postanowieniami zawiadomienia o wszczęciu przeglądu. W toku dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego oceniana jest również potrzeba, zależnie od ustaleń przeglądu, skorygowania środków stosowanych względem innych przedsiębiorstw, które współpracowały w dochodzeniu prowadzącym do ustalenia poziomu obowiązujących środków lub środka rezydualnego stosowanego względem wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(4)

Celem dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego jest ocena potrzeby utrzymania, zniesienia lub zmiany obowiązujących środków w odniesieniu do tych przedsiębiorstw, które korzystały z jednego lub obu zmienionych programów subsydiowania, w przypadku gdy przedstawiono wystarczające dowody zgodnie z odpowiednimi postanowieniami zawiadomienia o wszczęciu przeglądu. W toku dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego oceniana jest również potrzeba, zależnie od ustaleń przeglądu, skorygowania środków stosowanych względem innych przedsiębiorstw, które współpracowały w dochodzeniu prowadzącym do ustalenia poziomu obowiązujących środków lub środka rezydualnego stosowanego względem wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

III.   Okres dochodzenia

| (5) | Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 31 marca 2007 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). |
| --- | --- |

(5)

Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 31 marca 2007 r. (zwany dalej „okresem objętym dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).

IV.   Strony, których dotyczy dochodzenie

| (6) | Komisja poinformowała oficjalnie o wszczęciu dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego rząd Indii oraz tych indyjskich producentów eksportujących, którzy współpracowali w poprzednim dochodzeniu, zostali wymienieni w rozporządzeniu (WE) nr 713/2005 oraz w zawiadomieniu o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego jako korzystający z któregokolwiek z dwóch rzekomo zmienionych programów subsydiowania, jak również producentów wspólnotowych. Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich opinii w formie pisemnej i złożenia wniosku o przeprowadzenie przesłuchania. Przedłożone przez strony pisemne i ustne uwagi zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach wzięte pod uwagę. |
| --- | --- |

(6)

Komisja poinformowała oficjalnie o wszczęciu dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego rząd Indii oraz tych indyjskich producentów eksportujących, którzy współpracowali w poprzednim dochodzeniu, zostali wymienieni w rozporządzeniu (WE) nr 713/2005 oraz w zawiadomieniu o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego jako korzystający z któregokolwiek z dwóch rzekomo zmienionych programów subsydiowania, jak również producentów wspólnotowych. Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich opinii w formie pisemnej i złożenia wniosku o przeprowadzenie przesłuchania. Przedłożone przez strony pisemne i ustne uwagi zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach wzięte pod uwagę.

| (7) | Ze względu na liczbę stron objętych tym przeglądem przewidziano zastosowanie metod kontroli wyrywkowej w dochodzeniu w sprawie subsydiowania, zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(7)

Ze względu na liczbę stron objętych tym przeglądem przewidziano zastosowanie metod kontroli wyrywkowej w dochodzeniu w sprawie subsydiowania, zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego.

| (8) | Jedynie dwóch producentów eksportujących zgłosiło się i dostarczyło informacji wymaganych dla kontroli wyrywkowej. Dlatego też nie uznano zastosowania metod kontroli wyrywkowej za niezbędne. |
| --- | --- |

(8)

Jedynie dwóch producentów eksportujących zgłosiło się i dostarczyło informacji wymaganych dla kontroli wyrywkowej. Dlatego też nie uznano zastosowania metod kontroli wyrywkowej za niezbędne.

| (9) | Jeden ze wspomnianych wyżej producentów eksportujących zadeklarował w odpowiedzi wyrywkowej, że nie otrzymywał pomocy w ramach dwóch rzekomo zmienionych programów subsydiowania (tj. programu „Duty Entitlement Passbook” oraz programu „Income Tax Exemption”; zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z sekcją 80 HHC Ustawy o podatku dochodowym) ani w okresie dochodzenia, które doprowadziło do obowiązywania środków, ani w ODP. Ponadto przedsiębiorstwo to nie współpracowało w ramach pierwotnego dochodzenia i nie ustalono, że zachodzi szczególna potrzeba dostosowania środka rezydualnego stosowanego względem wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, włącznie ze wspomnianym powyżej. Przedsiębiorstwo nie spełnia więc warunków kwalifikowalności w odniesieniu do zakresu dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego określonych w pkt 4 zawiadomienia o wszczęciu postępowania i tym samym nie może brać udziału w dochodzeniu przeglądowym. Przedsiębiorstwo to zostało powiadomione o tej sytuacji. |
| --- | --- |

(9)

Jeden ze wspomnianych wyżej producentów eksportujących zadeklarował w odpowiedzi wyrywkowej, że nie otrzymywał pomocy w ramach dwóch rzekomo zmienionych programów subsydiowania (tj. programu „Duty Entitlement Passbook” oraz programu „Income Tax Exemption”; zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z sekcją 80 HHC Ustawy o podatku dochodowym) ani w okresie dochodzenia, które doprowadziło do obowiązywania środków, ani w ODP. Ponadto przedsiębiorstwo to nie współpracowało w ramach pierwotnego dochodzenia i nie ustalono, że zachodzi szczególna potrzeba dostosowania środka rezydualnego stosowanego względem wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, włącznie ze wspomnianym powyżej. Przedsiębiorstwo nie spełnia więc warunków kwalifikowalności w odniesieniu do zakresu dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego określonych w pkt 4 zawiadomienia o wszczęciu postępowania i tym samym nie może brać udziału w dochodzeniu przeglądowym. Przedsiębiorstwo to zostało powiadomione o tej sytuacji.

| (10) | Komisja przesłała kwestionariusze jedynemu współpracującemu producentowi eksportującemu, który kwalifikował się do tego przeglądu, a mianowicie firmie Ranbaxy Laboratories Ltd, oraz rządowi Indii. Odpowiedzi wpłynęły zarówno od tego producenta, jak i od rządu Indii. |
| --- | --- |

(10)

Komisja przesłała kwestionariusze jedynemu współpracującemu producentowi eksportującemu, który kwalifikował się do tego przeglądu, a mianowicie firmie Ranbaxy Laboratories Ltd, oraz rządowi Indii. Odpowiedzi wpłynęły zarówno od tego producenta, jak i od rządu Indii.

| (11) | Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do określenia subsydiowania. Przeprowadzono wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących zainteresowanych stron:






  1) | rząd Indii
  Ministerstwo Handlu, New Delhi; |
| --- | --- | --- |

(11)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do określenia subsydiowania. Przeprowadzono wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących zainteresowanych stron:

1)

rząd Indii

Ministerstwo Handlu, New Delhi;

| 2) | producenci eksportujący w Indiach
  Ranbaxy Laboratories Ltd., New Delhi. |
| --- | --- |

2)

producenci eksportujący w Indiach

Ranbaxy Laboratories Ltd., New Delhi.

V.   Ujawnienie i uwagi w sprawie procedury

| (12) | Poinformowano rząd Indii i pozostałe zainteresowane strony o podstawowych faktach i okolicznościach, w oparciu o które zamierza się zaproponować zmianę stawki cła mającej zastosowanie wobec jedynego współpracującego producenta indyjskiego, jak również o zamiarze utrzymania obowiązujących środków w odniesieniu do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w ramach tego częściowego przeglądu okresowego. Wspomniane strony miały również stosowną ilość czasu na zgłoszenie uwag. Wszystkie przedstawione uwagi i komentarze zostały należycie wzięte pod uwagę, jak podano niżej. |
| --- | --- |

(12)

Poinformowano rząd Indii i pozostałe zainteresowane strony o podstawowych faktach i okolicznościach, w oparciu o które zamierza się zaproponować zmianę stawki cła mającej zastosowanie wobec jedynego współpracującego producenta indyjskiego, jak również o zamiarze utrzymania obowiązujących środków w odniesieniu do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w ramach tego częściowego przeglądu okresowego. Wspomniane strony miały również stosowną ilość czasu na zgłoszenie uwag. Wszystkie przedstawione uwagi i komentarze zostały należycie wzięte pod uwagę, jak podano niżej.

B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM

| (13) | Produkt objęty niniejszym przeglądem jest takim samym produktem jak produkt, którego dotyczy rozporządzenie (WE) nr 713/2005, a mianowicie trójwodzian amoksycyliny, trójwodzian ampicyliny i cefaleksyna, które nie są oferowane w odmierzonych dawkach lub w formach lub opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, objęte kodami CN ex 2941 10 10, ex 2941 10 20 oraz ex 2941 90 00, pochodzące z Indii. |
| --- | --- |

(13)

Produkt objęty niniejszym przeglądem jest takim samym produktem jak produkt, którego dotyczy rozporządzenie (WE) nr 713/2005, a mianowicie trójwodzian amoksycyliny, trójwodzian ampicyliny i cefaleksyna, które nie są oferowane w odmierzonych dawkach lub w formach lub opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, objęte kodami CN ex 2941 10 10, ex 2941 10 20 oraz ex 2941 90 00, pochodzące z Indii.

C.   SUBSYDIA

I.   Wprowadzenie

| (14) | W oparciu o informacje przedłożone przez rząd Indii i jedynego współpracującego producenta eksportującego oraz w oparciu o odpowiedzi na kwestionariusz Komisji przebadano następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że w ich ramach udzielane są subsydia:






  a) | program „Advance Authorisation” (uprzednio znany jako program „Advance Licence”); |
| --- | --- | --- |

(14)

W oparciu o informacje przedłożone przez rząd Indii i jedynego współpracującego producenta eksportującego oraz w oparciu o odpowiedzi na kwestionariusz Komisji przebadano następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że w ich ramach udzielane są subsydia:

a)

program „Advance Authorisation” (uprzednio znany jako program „Advance Licence”);

| b) | program „Duty Entitlement Passbook”; |
| --- | --- |

b)

program „Duty Entitlement Passbook”;

| c) | program „Export Promotion Capital Goods”; |
| --- | --- |

c)

program „Export Promotion Capital Goods”;

| d) | program „Focus Market”; |
| --- | --- |

d)

program „Focus Market”;

| e) | programy zwolnień z podatku dochodowego (Income Tax Schemes):






  — | program „Export Income Tax Exemption”, |
| --- | --- | --- |

e)

programy zwolnień z podatku dochodowego (Income Tax Schemes):

—

program „Export Income Tax Exemption”,

| — | program „Income Tax Incentive for Research and Development”; |
| --- | --- |

—

program „Income Tax Incentive for Research and Development”;

| f) | program „Export Credit”. |
| --- | --- |

f)

program „Export Credit”.

| (15) | Programy od a) do d) wymienione powyżej opierają się na Ustawie o handlu zagranicznym (Rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się rząd Indii do wydawania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Polityka eksportowa i importowa”, które Ministerstwo Handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dla ODP w niniejszej sprawie ma zastosowanie jeden dokument z zakresu polityki eksportowej i importowej, tj. pięcioletni plan odnoszący się do okresu od dnia 1 września 2004 r. do dnia 31 marca 2009 r. (zwany dalej „polityką EXIM 04-09”). Ponadto rząd Indii w „Podręczniku procedur – 1 września 2004 r. do 31 marca 2009 r., tom I” („PP I 04-09”) przedstawił również procedury, które regulują politykę EXIM 04-09. Podręcznik procedur jest również regularnie uaktualniany. |
| --- | --- |

(15)

Programy od a) do d) wymienione powyżej opierają się na Ustawie o handlu zagranicznym (Rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się rząd Indii do wydawania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Polityka eksportowa i importowa”, które Ministerstwo Handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dla ODP w niniejszej sprawie ma zastosowanie jeden dokument z zakresu polityki eksportowej i importowej, tj. pięcioletni plan odnoszący się do okresu od dnia 1 września 2004 r. do dnia 31 marca 2009 r. (zwany dalej „polityką EXIM 04-09”). Ponadto rząd Indii w „Podręczniku procedur – 1 września 2004 r. do 31 marca 2009 r., tom I” („PP I 04-09”) przedstawił również procedury, które regulują politykę EXIM 04-09. Podręcznik procedur jest również regularnie uaktualniany.

| (16) | Programy zwolnień z podatku dochodowego wymienione powyżej pod lit. e) opierają się na Ustawie o podatku dochodowym z 1961 r., którą corocznie zmienia Ustawa o finansach. |
| --- | --- |

(16)

Programy zwolnień z podatku dochodowego wymienione powyżej pod lit. e) opierają się na Ustawie o podatku dochodowym z 1961 r., którą corocznie zmienia Ustawa o finansach.

| (17) | Program „Export Credit” wymieniony wyżej pod lit. f) jest oparty na sekcjach 21 i 35 A Ustawy o regulacji bankowości z 1949 r., która zezwala Bankowi Rezerw Indii (Reserve Bank of India, „RBI”) na kierowanie bankami komercyjnymi w dziedzinie kredytów eksportowych. |
| --- | --- |

(17)

Program „Export Credit” wymieniony wyżej pod lit. f) jest oparty na sekcjach 21 i 35 A Ustawy o regulacji bankowości z 1949 r., która zezwala Bankowi Rezerw Indii (Reserve Bank of India, „RBI”) na kierowanie bankami komercyjnymi w dziedzinie kredytów eksportowych.

| (18) | Zgodnie z art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego Komisja zaprosiła rząd Indii do udziału w dodatkowych konsultacjach odnoszących się zarówno do zmienionych, jak i niezmienionych programów w celu wyjaśnienia okoliczności faktycznych dotyczących tych programów oraz w celu wypracowania wspólnego rozwiązania. Po przeprowadzeniu tych konsultacji, przy braku wspólnie uzgodnionego rozwiązania w odniesieniu do tych programów, Komisja objęła te wszystkie programy dochodzeniem w sprawie subsydiowania. |
| --- | --- |

(18)

Zgodnie z art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego Komisja zaprosiła rząd Indii do udziału w dodatkowych konsultacjach odnoszących się zarówno do zmienionych, jak i niezmienionych programów w celu wyjaśnienia okoliczności faktycznych dotyczących tych programów oraz w celu wypracowania wspólnego rozwiązania. Po przeprowadzeniu tych konsultacji, przy braku wspólnie uzgodnionego rozwiązania w odniesieniu do tych programów, Komisja objęła te wszystkie programy dochodzeniem w sprawie subsydiowania.

II.   Poszczególne programy

1.   Program „Advance Authorisation” („AAS”)

a)   Podstawa prawna

| (19) | Szczegółowy opis programu znajduje się w pkt od 4.1.1 do 4.1.14 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziałach od 4.1 do 4.30 PP I 04-09. Program ten był zwany programem „Advance Licence” podczas poprzedniego dochodzenia w ramach przeglądu, które doprowadziło do nałożenia rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 obowiązującego obecnie ostatecznego cła wyrównawczego. |
| --- | --- |

(19)

Szczegółowy opis programu znajduje się w pkt od 4.1.1 do 4.1.14 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziałach od 4.1 do 4.30 PP I 04-09. Program ten był zwany programem „Advance Licence” podczas poprzedniego dochodzenia w ramach przeglądu, które doprowadziło do nałożenia rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 obowiązującego obecnie ostatecznego cła wyrównawczego.

b)   Kwalifikowalność

| (20) | AAS składa się z sześciu podprogramów, które zostały opisane bardziej szczegółowo w motywie 21. Podprogramy te różnią się między innymi zakresem kwalifikowalności. Wytwórcy-eksporterzy i handlowcy-eksporterzy „powiązani” z wytwórcami pomocniczymi mają prawo do AAS w odniesieniu do wywozu fizycznego oraz do AAS w ramach zapotrzebowań rocznych. Wytwórcy-eksporterzy realizujący dostawy do eksportera końcowego kwalifikują się do AAS z tytułu dostaw pośrednich. Główni kontrahenci zaopatrujący kategorie „uznane za wywóz” wymienione w pkt 8.2 polityki EXIM 04-09, tacy jak dostawcy do jednostek zorientowanych na wywóz („EOU”), kwalifikują się do AAS w odniesieniu do kategorii „uznanych za wywóz”. Wreszcie, dostawcom pośrednim wytwórców-eksporterów przysługują świadczenia na kategorie „uznane za wywóz” w ramach podprogramów „Advance Release Order” („ARO”) oraz krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej). |
| --- | --- |

(20)

AAS składa się z sześciu podprogramów, które zostały opisane bardziej szczegółowo w motywie 21. Podprogramy te różnią się między innymi zakresem kwalifikowalności. Wytwórcy-eksporterzy i handlowcy-eksporterzy „powiązani” z wytwórcami pomocniczymi mają prawo do AAS w odniesieniu do wywozu fizycznego oraz do AAS w ramach zapotrzebowań rocznych. Wytwórcy-eksporterzy realizujący dostawy do eksportera końcowego kwalifikują się do AAS z tytułu dostaw pośrednich. Główni kontrahenci zaopatrujący kategorie „uznane za wywóz” wymienione w pkt 8.2 polityki EXIM 04-09, tacy jak dostawcy do jednostek zorientowanych na wywóz („EOU”), kwalifikują się do AAS w odniesieniu do kategorii „uznanych za wywóz”. Wreszcie, dostawcom pośrednim wytwórców-eksporterów przysługują świadczenia na kategorie „uznane za wywóz” w ramach podprogramów „Advance Release Order” („ARO”) oraz krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej).

c)   Zastosowanie w praktyce

| (21) | Zezwolenia zaliczkowe mogą być wydawane w odniesieniu do następujących elementów:






  (i) | wywóz fizyczny: jest to główny podprogram. Umożliwia on bezcłowy przywóz materiałów będących składnikami do produkcji konkretnego docelowego wyrobu przeznaczonego do wywozu. Termin „fizyczny” oznacza w tym kontekście, że produkt przeznaczony do wywozu musi opuścić terytorium Indii. W zezwoleniu wyszczególniona jest ulga przywozowa i obowiązek wywozu wraz z typem produktu przeznaczonego do wywozu; |
| --- | --- | --- |

(21)

Zezwolenia zaliczkowe mogą być wydawane w odniesieniu do następujących elementów:

(i)

wywóz fizyczny: jest to główny podprogram. Umożliwia on bezcłowy przywóz materiałów będących składnikami do produkcji konkretnego docelowego wyrobu przeznaczonego do wywozu. Termin „fizyczny” oznacza w tym kontekście, że produkt przeznaczony do wywozu musi opuścić terytorium Indii. W zezwoleniu wyszczególniona jest ulga przywozowa i obowiązek wywozu wraz z typem produktu przeznaczonego do wywozu;

| (ii) | zapotrzebowanie roczne: takie zezwolenie nie jest związane z konkretnym produktem przeznaczonym do wywozu, ale z szerszą grupą produktów (np. z produktami chemicznymi i produktami pokrewnymi). Posiadacz zezwolenia może – do pewnego progu wartości ustalonego na podstawie jego dotychczasowych wielkości wywozu – dokonywać bezcłowego przywozu każdego surowca używanego do produkcji artykułów zakwalifikowanych do takiej grupy produktów. Może on zadecydować o wywozie dowolnego produktu wchodzącego w skład określonej grupy produktów i powstałego przy użyciu takiego materiału zwolnionego z cła; |
| --- | --- |

(ii)

zapotrzebowanie roczne: takie zezwolenie nie jest związane z konkretnym produktem przeznaczonym do wywozu, ale z szerszą grupą produktów (np. z produktami chemicznymi i produktami pokrewnymi). Posiadacz zezwolenia może – do pewnego progu wartości ustalonego na podstawie jego dotychczasowych wielkości wywozu – dokonywać bezcłowego przywozu każdego surowca używanego do produkcji artykułów zakwalifikowanych do takiej grupy produktów. Może on zadecydować o wywozie dowolnego produktu wchodzącego w skład określonej grupy produktów i powstałego przy użyciu takiego materiału zwolnionego z cła;

| (iii) | dostawy pośrednie: ten podprogram obejmuje przypadki, gdzie dwóch producentów zamierza wspólnie wytwarzać jeden produkt wywozowy, dzieląc między siebie proces wytwórczy. Wytwórca-eksporter, który wytwarza produkt pośredni, może dokonywać bezcłowego przywozu komponentów oraz uzyskać na ten cel wsparcie w ramach AAS przeznaczone na dostawy pośrednie. Eksporter końcowy finalizuje proces wytwórczy i jest zobowiązany do wywozu gotowego produktu; |
| --- | --- |

(iii)

dostawy pośrednie: ten podprogram obejmuje przypadki, gdzie dwóch producentów zamierza wspólnie wytwarzać jeden produkt wywozowy, dzieląc między siebie proces wytwórczy. Wytwórca-eksporter, który wytwarza produkt pośredni, może dokonywać bezcłowego przywozu komponentów oraz uzyskać na ten cel wsparcie w ramach AAS przeznaczone na dostawy pośrednie. Eksporter końcowy finalizuje proces wytwórczy i jest zobowiązany do wywozu gotowego produktu;

| (iv) | kategoria „uznane za wywóz”: Ten podprogram umożliwia głównemu kontrahentowi bezcłowy przywóz komponentów niezbędnych do wytwarzania towarów, które mają być sprzedawane w charakterze „uznanych za wywóz” dla kategorii klientów wymienionych w pkt 8.2 lit. b)–f), g), i) oraz j) polityki EXIM 04-09. Według rządu Indii sprzedaż uznana za wywóz odnosi się do tych transakcji, w których dostarczone towary nie opuszczają kraju. Szereg kategorii dostaw uznawany jest za wywóz, pod warunkiem że towar wyprodukowany jest w Indiach, np. dostawa towarów do EOU lub do przedsiębiorstwa znajdującego się w specjalnej strefie ekonomicznej („SSE”); |
| --- | --- |

(iv)

kategoria „uznane za wywóz”: Ten podprogram umożliwia głównemu kontrahentowi bezcłowy przywóz komponentów niezbędnych do wytwarzania towarów, które mają być sprzedawane w charakterze „uznanych za wywóz” dla kategorii klientów wymienionych w pkt 8.2 lit. b)–f), g), i) oraz j) polityki EXIM 04-09. Według rządu Indii sprzedaż uznana za wywóz odnosi się do tych transakcji, w których dostarczone towary nie opuszczają kraju. Szereg kategorii dostaw uznawany jest za wywóz, pod warunkiem że towar wyprodukowany jest w Indiach, np. dostawa towarów do EOU lub do przedsiębiorstwa znajdującego się w specjalnej strefie ekonomicznej („SSE”);

| (v) | ARO: posiadacz AAS zamierzający pozyskać komponenty ze źródeł lokalnych w miejsce przywozu bezpośredniego ma możliwość zaopatrywania się w nie w oparciu o program ARO. W takich przypadkach zezwolenia zaliczkowe są poświadczane jako ARO i przyznawane lokalnemu dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO upoważnia dostawcę lokalnego do korzystania ze świadczeń z tytułu kategorii uznawanych za wywóz zgodnie z pkt 8.3 polityki EXIM 04-09 (czyli AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, system ceł zwrotnych na uznany wywóz i zwrot ostatecznego podatku akcyzowego). W ramach mechanizmu ARO refunduje się podatki i cła dostawcy zamiast refundować je końcowemu eksporterowi w postaci zwrotu/refundacji ceł. Zwrot podatków/ceł można uzyskać zarówno w odniesieniu do komponentów ze źródeł lokalnych, jak i tych pochodzących z przywozu; |
| --- | --- |

(v)

ARO: posiadacz AAS zamierzający pozyskać komponenty ze źródeł lokalnych w miejsce przywozu bezpośredniego ma możliwość zaopatrywania się w nie w oparciu o program ARO. W takich przypadkach zezwolenia zaliczkowe są poświadczane jako ARO i przyznawane lokalnemu dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO upoważnia dostawcę lokalnego do korzystania ze świadczeń z tytułu kategorii uznawanych za wywóz zgodnie z pkt 8.3 polityki EXIM 04-09 (czyli AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, system ceł zwrotnych na uznany wywóz i zwrot ostatecznego podatku akcyzowego). W ramach mechanizmu ARO refunduje się podatki i cła dostawcy zamiast refundować je końcowemu eksporterowi w postaci zwrotu/refundacji ceł. Zwrot podatków/ceł można uzyskać zarówno w odniesieniu do komponentów ze źródeł lokalnych, jak i tych pochodzących z przywozu;

| (vi) | krajowa akredytywa otwarta przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólna): ten podprogram podobnie obejmuje dostawy ze źródeł lokalnych na rzecz posiadacza zezwolenia zaliczkowego. Posiadacz zezwolenia zaliczkowego może zwrócić się do banku o otwarcie akredytywy krajowej na rzecz lokalnego dostawcy. W przypadku przywozu bezpośredniego zezwolenie zostanie przez bank unieważnione jedynie w odniesieniu do wartości i wolumenu towarów pochodzących ze źródeł lokalnych zamiast z przywozu. Dostawca lokalny będzie uprawniony do świadczeń za kategorie uznane za wywóz zgodnie z pkt 8.3 polityki EXIM 04-09 (czyli z AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, systemu ceł zwrotnych na uznany eksport oraz zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego).
  Ustalono, że w trakcie ODP współpracujący eksporter uzyskał ustępstwa jedynie w ramach dwóch podprogramów związanych z produktem objętym postępowaniem, a mianowicie w ramach (i) AAS z tytułu wywozu fizycznego; oraz w ramach (ii) AAS z tytułu dostaw pośrednich. W związku z tym nie jest potrzebne ustalanie konieczności zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pozostałych niewykorzystanych podprogramów. |
| --- | --- |

(vi)

krajowa akredytywa otwarta przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólna): ten podprogram podobnie obejmuje dostawy ze źródeł lokalnych na rzecz posiadacza zezwolenia zaliczkowego. Posiadacz zezwolenia zaliczkowego może zwrócić się do banku o otwarcie akredytywy krajowej na rzecz lokalnego dostawcy. W przypadku przywozu bezpośredniego zezwolenie zostanie przez bank unieważnione jedynie w odniesieniu do wartości i wolumenu towarów pochodzących ze źródeł lokalnych zamiast z przywozu. Dostawca lokalny będzie uprawniony do świadczeń za kategorie uznane za wywóz zgodnie z pkt 8.3 polityki EXIM 04-09 (czyli z AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, systemu ceł zwrotnych na uznany eksport oraz zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego).

Ustalono, że w trakcie ODP współpracujący eksporter uzyskał ustępstwa jedynie w ramach dwóch podprogramów związanych z produktem objętym postępowaniem, a mianowicie w ramach (i) AAS z tytułu wywozu fizycznego; oraz w ramach (ii) AAS z tytułu dostaw pośrednich. W związku z tym nie jest potrzebne ustalanie konieczności zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pozostałych niewykorzystanych podprogramów.

| (22) | Po nałożeniu rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 obowiązującego obecnie ostatecznego cła wyrównawczego rząd Indii zmodyfikował system kontroli mający zastosowanie do AAS. Konkretnie, w celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli przez władze Indii posiadacz zezwolenia zaliczkowego jest prawnie zobowiązany do prowadzenia „zgodnej z prawdą i odpowiedniej dokumentacji dotyczącej zużycia i wykorzystania towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju” we wskazanym formacie (rozdziały 4.26, 4.30 i załącznik 23 do PP I 04-09), czyli rejestru rzeczywistego zużycia. Rejestr ten musi zostać skontrolowany przez zewnętrznego biegłego księgowego/księgowego kosztów i prac, który wydaje zaświadczenie stwierdzające, że określone rejestry i odpowiednia ewidencja zostały zbadane, a informacje dostarczone zgodnie z załącznikiem 23 są prawdziwe i poprawne pod każdym względem. Wyżej wspomniane przepisy mają jednak zastosowanie jedynie do zezwoleń zaliczkowych wydanych w dniu 13 maja 2005 r. lub później. W odniesieniu do wszystkich zezwoleń zaliczkowych wydanych przed tą datą wymaga się, aby ich posiadacze stosowali się do mających uprzednio zastosowanie przepisów dotyczących kontroli, tj. aby prowadzili zgodną z prawdą i odpowiednią dokumentację dotyczącą zużycia i wykorzystania przywożonych towarów objętych pozwoleniem, w formacie wskazanym w załączniku 18 (rozdział 4.30 i załącznik 18 do PP I 02-07). |
| --- | --- |

(22)

Po nałożeniu rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 obowiązującego obecnie ostatecznego cła wyrównawczego rząd Indii zmodyfikował system kontroli mający zastosowanie do AAS. Konkretnie, w celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli przez władze Indii posiadacz zezwolenia zaliczkowego jest prawnie zobowiązany do prowadzenia „zgodnej z prawdą i odpowiedniej dokumentacji dotyczącej zużycia i wykorzystania towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju” we wskazanym formacie (rozdziały 4.26, 4.30 i załącznik 23 do PP I 04-09), czyli rejestru rzeczywistego zużycia. Rejestr ten musi zostać skontrolowany przez zewnętrznego biegłego księgowego/księgowego kosztów i prac, który wydaje zaświadczenie stwierdzające, że określone rejestry i odpowiednia ewidencja zostały zbadane, a informacje dostarczone zgodnie z załącznikiem 23 są prawdziwe i poprawne pod każdym względem. Wyżej wspomniane przepisy mają jednak zastosowanie jedynie do zezwoleń zaliczkowych wydanych w dniu 13 maja 2005 r. lub później. W odniesieniu do wszystkich zezwoleń zaliczkowych wydanych przed tą datą wymaga się, aby ich posiadacze stosowali się do mających uprzednio zastosowanie przepisów dotyczących kontroli, tj. aby prowadzili zgodną z prawdą i odpowiednią dokumentację dotyczącą zużycia i wykorzystania przywożonych towarów objętych pozwoleniem, w formacie wskazanym w załączniku 18 (rozdział 4.30 i załącznik 18 do PP I 02-07).

| (23) | W odniesieniu do podprogramów, z których korzystał w ODP jedyny współpracujący producent eksportujący, tj. wywozu fizycznego i dostaw pośrednich, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez rząd Indii oraz są udokumentowane w treści zezwolenia. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu zezwolenia. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach tego programu ustala rząd Indii na podstawie standardowych norm nakładów i wyników („normy SION”). Normy SION istnieją dla większości produktów, włączając produkt objęty postępowaniem, i są publikowane w PP II 04-09. W związku z nałożeniem rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 obowiązującego obecnie ostatecznego cła wyrównawczego normy SION dla produktu objętego postępowaniem miały zastosowanie jedynie w okresie do września 2005 r. Nowe normy wydane zostały we wrześniu 2006 r. (dla trójwodzianu amoksycyliny) i w kwietniu 2007 r. (dla trójwodzianu ampicyliny i cefaleksyny). W międzyczasie stosowane były normy ad hoc. |
| --- | --- |

(23)

W odniesieniu do podprogramów, z których korzystał w ODP jedyny współpracujący producent eksportujący, tj. wywozu fizycznego i dostaw pośrednich, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane pod względem wielkości i wartości przez rząd Indii oraz są udokumentowane w treści zezwolenia. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu zezwolenia. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach tego programu ustala rząd Indii na podstawie standardowych norm nakładów i wyników („normy SION”). Normy SION istnieją dla większości produktów, włączając produkt objęty postępowaniem, i są publikowane w PP II 04-09. W związku z nałożeniem rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 obowiązującego obecnie ostatecznego cła wyrównawczego normy SION dla produktu objętego postępowaniem miały zastosowanie jedynie w okresie do września 2005 r. Nowe normy wydane zostały we wrześniu 2006 r. (dla trójwodzianu amoksycyliny) i w kwietniu 2007 r. (dla trójwodzianu ampicyliny i cefaleksyny). W międzyczasie stosowane były normy ad hoc.

| (24) | Przywożone komponenty nie są zbywalne i muszą być wykorzystane do wytworzenia docelowego produktu przeznaczonego do wywozu. Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania pozwolenia (24 miesięcy z dopuszczalnością dwóch przedłużeń po sześć miesięcy). |
| --- | --- |

(24)

Przywożone komponenty nie są zbywalne i muszą być wykorzystane do wytworzenia docelowego produktu przeznaczonego do wywozu. Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania pozwolenia (24 miesięcy z dopuszczalnością dwóch przedłużeń po sześć miesięcy).

| (25) | W dochodzeniu w ramach przeglądu ustalono, że dokonywano przywozu surowców w ramach różnych zezwoleń oraz różnych norm SION, a następnie surowce te były mieszane i fizycznie wykorzystywane w procesie produkcyjnym tego samego wywożonego towaru. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można było ustalić, czy wymogi norm SION, określone w konkretnych zezwoleniach w odniesieniu do bezcłowych komponentów, zostały przekroczone pod względem ilości materiałów potrzebnej do wytworzenia ilości referencyjnej docelowego produktu przeznaczonego do wywozu. |
| --- | --- |

(25)

W dochodzeniu w ramach przeglądu ustalono, że dokonywano przywozu surowców w ramach różnych zezwoleń oraz różnych norm SION, a następnie surowce te były mieszane i fizycznie wykorzystywane w procesie produkcyjnym tego samego wywożonego towaru. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można było ustalić, czy wymogi norm SION, określone w konkretnych zezwoleniach w odniesieniu do bezcłowych komponentów, zostały przekroczone pod względem ilości materiałów potrzebnej do wytworzenia ilości referencyjnej docelowego produktu przeznaczonego do wywozu.

| (26) | W dochodzeniu w ramach przeglądu ustalono także, że określone przez władze Indii wymogi dotyczące kontroli albo nie były respektowane, albo nie zostały jeszcze sprawdzone w praktyce. W odniesieniu do zezwoleń zaliczkowych wydanych przed dniem 13 maja 2005 r. nie istnieją potrzebne rejestry rzeczywistego zużycia i zapasów (tj. załącznik 18). W odniesieniu do zezwoleń zaliczkowych wydanych po dniu 13 maja 2005 r. stosowane były potrzebne rejestry rzeczywistego zużycia i zapasów, lecz rząd Indii nie skontrolował jeszcze zgodności tych rejestrów z wymogami polityki EXIM. W tym ostatnim przypadku rejestry zostały skontrolowane jedynie przez zewnętrznych biegłych księgowych zgodnie z wymogami zawartymi w odpowiednich przepisach indyjskich wymienionych w motywie 22. Niemniej jednak ani przedsiębiorstwo, ani biegły księgowy nie przechowały dokumentacji dotyczącej przebiegu procesu tej certyfikacji. Nie było planu audytu ani żadnych dodatkowych materiałów dotyczących przeprowadzonego audytu, nie zachowano też żadnych informacji dotyczących stosowanej metodologii i szczególnych wymogów potrzebnych do wykonania tak dokładnej pracy, wymagającej szczegółowej wiedzy technicznej na temat procesów produkcyjnych, wymogów polityki EXIM oraz procedur księgowych. Biorąc pod uwagę tę sytuację, uznaje się, że eksporter objęty dochodzeniem nie był w stanie wykazać, że odpowiednie postanowienia polityki EXIM zostały spełnione. |
| --- | --- |

(26)

W dochodzeniu w ramach przeglądu ustalono także, że określone przez władze Indii wymogi dotyczące kontroli albo nie były respektowane, albo nie zostały jeszcze sprawdzone w praktyce. W odniesieniu do zezwoleń zaliczkowych wydanych przed dniem 13 maja 2005 r. nie istnieją potrzebne rejestry rzeczywistego zużycia i zapasów (tj. załącznik 18). W odniesieniu do zezwoleń zaliczkowych wydanych po dniu 13 maja 2005 r. stosowane były potrzebne rejestry rzeczywistego zużycia i zapasów, lecz rząd Indii nie skontrolował jeszcze zgodności tych rejestrów z wymogami polityki EXIM. W tym ostatnim przypadku rejestry zostały skontrolowane jedynie przez zewnętrznych biegłych księgowych zgodnie z wymogami zawartymi w odpowiednich przepisach indyjskich wymienionych w motywie 22. Niemniej jednak ani przedsiębiorstwo, ani biegły księgowy nie przechowały dokumentacji dotyczącej przebiegu procesu tej certyfikacji. Nie było planu audytu ani żadnych dodatkowych materiałów dotyczących przeprowadzonego audytu, nie zachowano też żadnych informacji dotyczących stosowanej metodologii i szczególnych wymogów potrzebnych do wykonania tak dokładnej pracy, wymagającej szczegółowej wiedzy technicznej na temat procesów produkcyjnych, wymogów polityki EXIM oraz procedur księgowych. Biorąc pod uwagę tę sytuację, uznaje się, że eksporter objęty dochodzeniem nie był w stanie wykazać, że odpowiednie postanowienia polityki EXIM zostały spełnione.

d)   Uwagi do ujawnionych informacji

| (27) | Jedyny współpracujący producent przedstawił uwagi na temat AAS. Przedsiębiorstwo to twierdziło, że pomimo sytuacji opisanej w motywie 24 możliwe było ustalenie, czy wymogi norm SION, określone w konkretnych zezwoleniach, zostały przekroczone pod względem ilości materiałów potrzebnej do wytworzenia ilości referencyjnej docelowego produktu przeznaczonego do wywozu oraz że przedsiębiorstwo prowadziło szczegółową dokumentację dotyczącą rzeczywistego zużycia. W związku z powyższym należy zauważyć, że istniejąca dokumentacja produkcji potwierdza, iż nie było możliwe ustalenie wiarygodnej wartości odniesienia dla konkretnych zezwoleń (tj. materiału potrzebnego do wytworzenia ilości referencyjnej), biorąc pod uwagę różne mające zastosowanie normy SION oraz niejednolity zestaw surowców używanych do produkcji. Ponadto surowce objęte programem były także stosowane w produktach innych niż produkt objęty postępowaniem, tym samym czyniąc praktycznie niewykonalnymi wszelkie próby obliczenia wyników produkcji dla produktu objętego dochodzeniem. Ponadto naruszając odpowiednie przepisy rządu Indii, przedsiębiorstwo nie prowadziło wymaganych rejestrów rzeczywistego zużycia w odniesieniu do każdej polityki EXIM (tj. załącznik 18), których celem jest zapewnienie łatwego monitorowania i kontroli rzeczywistego zużycia. Przedsiębiorstwo stwierdziło także, że art. 26 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie daje Komisji prawa do wglądu do dokumentacji niezależnych biegłych księgowych. W opinii przedsiębiorstwa, jeżeli nie istnieją podstawy, by uznać, że biegły księgowy sporządził fałszywe zaświadczenie, zaświadczenie musi zostać przyjęte. W związku z powyższym należy przypomnieć, że proces weryfikacji prowadzonej przez biegłych księgowych oraz będące jego wynikiem odpowiednie zaświadczenia są elementem systemu weryfikacji wprowadzonego przez rząd Indii w jego polityce EXIM, jak zostało to opisane w motywie 22. Komisja ma zatem obowiązek sprawdzenia, czy wyżej wspomniany system weryfikacji jest rzeczywiście stosowany. Ponadto zgodnie z przepisami art. 11 ust. 8 rozporządzenia podstawowego Komisja musiała zbadać informacje dostarczone w toku dochodzenia, na których oparte są jego ustalenia.
  Fakt, że ani przedsiębiorstwo, ani wyznaczony biegły księgowy nie są w posiadaniu dokumentów dotyczących kontroli dokonanych w celu wydania zaświadczenia przewidzianego w polityce EXIM, dowodzi, że przedsiębiorstwo nie miało możliwości wykazania, że spełnione zostały odpowiednie przepisy polityki EXIM. Przedsiębiorstwo kwestionuje fakt, że rząd Indii nie dokonał jeszcze sprawdzenia zgodności jego rejestrów z wymogami polityki EXIM, ale nie dostarczyło żadnych konkretnych dowodów tego twierdzenia. Argumentowano także, że rzeczywiste zużycie jedynego współpracującego producenta dla każdego z komponentów było wyższe niż normy SION oraz że nie miało miejsca nadmierne umorzenie należności celnych. Uwzględniając jednak faktyczną sytuację stwierdzoną podczas wizyty na miejscu (tj. brak segregacji komponentów i wytwarzanych produktów, stosowanie różnych norm SION, brak wymaganych przez politykę EXIM rejestrów rzeczywistego zużycia) oraz oczekujące na realizację dokonanie przez rząd Indii niezbędnych końcowych etapów weryfikacji, nie było możliwe dokonanie obliczeń rzeczywistego zużycia i wynikającego z niego nadmiernego umorzenia należności celnych dla każdego zezwolenia i normy SION. Wszystkie powyższe twierdzenia należy zatem odrzucić. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium. |
| --- | --- |

(27)

Jedyny współpracujący producent przedstawił uwagi na temat AAS. Przedsiębiorstwo to twierdziło, że pomimo sytuacji opisanej w motywie 24 możliwe było ustalenie, czy wymogi norm SION, określone w konkretnych zezwoleniach, zostały przekroczone pod względem ilości materiałów potrzebnej do wytworzenia ilości referencyjnej docelowego produktu przeznaczonego do wywozu oraz że przedsiębiorstwo prowadziło szczegółową dokumentację dotyczącą rzeczywistego zużycia. W związku z powyższym należy zauważyć, że istniejąca dokumentacja produkcji potwierdza, iż nie było możliwe ustalenie wiarygodnej wartości odniesienia dla konkretnych zezwoleń (tj. materiału potrzebnego do wytworzenia ilości referencyjnej), biorąc pod uwagę różne mające zastosowanie normy SION oraz niejednolity zestaw surowców używanych do produkcji. Ponadto surowce objęte programem były także stosowane w produktach innych niż produkt objęty postępowaniem, tym samym czyniąc praktycznie niewykonalnymi wszelkie próby obliczenia wyników produkcji dla produktu objętego dochodzeniem. Ponadto naruszając odpowiednie przepisy rządu Indii, przedsiębiorstwo nie prowadziło wymaganych rejestrów rzeczywistego zużycia w odniesieniu do każdej polityki EXIM (tj. załącznik 18), których celem jest zapewnienie łatwego monitorowania i kontroli rzeczywistego zużycia. Przedsiębiorstwo stwierdziło także, że art. 26 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie daje Komisji prawa do wglądu do dokumentacji niezależnych biegłych księgowych. W opinii przedsiębiorstwa, jeżeli nie istnieją podstawy, by uznać, że biegły księgowy sporządził fałszywe zaświadczenie, zaświadczenie musi zostać przyjęte. W związku z powyższym należy przypomnieć, że proces weryfikacji prowadzonej przez biegłych księgowych oraz będące jego wynikiem odpowiednie zaświadczenia są elementem systemu weryfikacji wprowadzonego przez rząd Indii w jego polityce EXIM, jak zostało to opisane w motywie 22. Komisja ma zatem obowiązek sprawdzenia, czy wyżej wspomniany system weryfikacji jest rzeczywiście stosowany. Ponadto zgodnie z przepisami art. 11 ust. 8 rozporządzenia podstawowego Komisja musiała zbadać informacje dostarczone w toku dochodzenia, na których oparte są jego ustalenia.

Fakt, że ani przedsiębiorstwo, ani wyznaczony biegły księgowy nie są w posiadaniu dokumentów dotyczących kontroli dokonanych w celu wydania zaświadczenia przewidzianego w polityce EXIM, dowodzi, że przedsiębiorstwo nie miało możliwości wykazania, że spełnione zostały odpowiednie przepisy polityki EXIM. Przedsiębiorstwo kwestionuje fakt, że rząd Indii nie dokonał jeszcze sprawdzenia zgodności jego rejestrów z wymogami polityki EXIM, ale nie dostarczyło żadnych konkretnych dowodów tego twierdzenia. Argumentowano także, że rzeczywiste zużycie jedynego współpracującego producenta dla każdego z komponentów było wyższe niż normy SION oraz że nie miało miejsca nadmierne umorzenie należności celnych. Uwzględniając jednak faktyczną sytuację stwierdzoną podczas wizyty na miejscu (tj. brak segregacji komponentów i wytwarzanych produktów, stosowanie różnych norm SION, brak wymaganych przez politykę EXIM rejestrów rzeczywistego zużycia) oraz oczekujące na realizację dokonanie przez rząd Indii niezbędnych końcowych etapów weryfikacji, nie było możliwe dokonanie obliczeń rzeczywistego zużycia i wynikającego z niego nadmiernego umorzenia należności celnych dla każdego zezwolenia i normy SION. Wszystkie powyższe twierdzenia należy zatem odrzucić. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium.

e)   Wnioski

| (28) | Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, tzn. finansowy wkład rządu Indii, który przyznał świadczenie eksporterowi objętemu dochodzeniem. |
| --- | --- |

(28)

Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, tzn. finansowy wkład rządu Indii, który przyznał świadczenie eksporterowi objętemu dochodzeniem.

| (29) | Dodatkowo, korzystanie z AAS z tytułu wywozu fizycznego oraz z AAS w kategorii dostawy pośrednie jest niewątpliwie prawnie uzależnione od dokonania wywozu i w związku z tym powinno być traktowane jako subsydia szczególne i powinno podlegać środkom wyrównawczym zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści wynikających z tych programów. |
| --- | --- |

(29)

Dodatkowo, korzystanie z AAS z tytułu wywozu fizycznego oraz z AAS w kategorii dostawy pośrednie jest niewątpliwie prawnie uzależnione od dokonania wywozu i w związku z tym powinno być traktowane jako subsydia szczególne i powinno podlegać środkom wyrównawczym zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści wynikających z tych programów.

| (30) | Żaden z dwóch podprogramów wykorzystywanych w niniejszym przypadku nie może być uważany za dozwolony system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system zwrotu ceł za składniki zastępcze w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiadają one zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł za składniki zastępcze) rozporządzenia podstawowego. Rząd Indii nie zastosował skutecznie systemu ani procedury kontroli w celu sprawdzenia, czy i w jakim zakresie komponenty były zużyte do wytworzenia produktu wywożonego (załącznik II część II pkt 4 rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemów zwrotu ceł za składniki zastępcze – załącznik III część II pkt 2 rozporządzenia podstawowego). Same normy SION nie mogą zostać uznane za mechanizm kontroli rzeczywistego zużycia, ponieważ bezcłowe komponenty przywożone w ramach zezwoleń, do których odnoszą się różne normy SION, są mieszane w tym samym procesie produkcyjnym wywożonego towaru. Stosowanie tego typu procesu nie daje rządowi Indii możliwości odpowiednio dokładnej kontroli ilości komponentów zużytych do produkcji przeznaczonej do wywozu i ustalenia, z którą wartością odniesienia wskazaną w normach SION należy te ilości porównywać. Ponadto rząd Indii nie przeprowadził bądź jeszcze nie zakończył skutecznej kontroli w oparciu o prawidłowo prowadzony rejestr rzeczywistego zużycia. Rząd Indii nie przeprowadził również dalszego badania opartego na faktycznie zaangażowanych komponentach, pomimo że czynność ta powinna być normalnie wykonana w przypadku braku skutecznego systemu kontroli (załącznik II część II pkt 5 oraz załącznik III część II pkt 3 do rozporządzenia podstawowego). Wreszcie, udział biegłych księgowych w procesie kontroli nie doprowadził do poprawy systemu kontroli, ponieważ nie istnieją szczegółowe przepisy określające, w jaki sposób biegli księgowi powinni wykonywać powierzone im zadania, a informacje przedstawione podczas dochodzenia nie mogły zapewnić spełnienia wymogów zawartych w wyżej wspomnianych przepisach ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem podstawowym. |
| --- | --- |

(30)

Żaden z dwóch podprogramów wykorzystywanych w niniejszym przypadku nie może być uważany za dozwolony system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system zwrotu ceł za składniki zastępcze w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiadają one zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł za składniki zastępcze) rozporządzenia podstawowego. Rząd Indii nie zastosował skutecznie systemu ani procedury kontroli w celu sprawdzenia, czy i w jakim zakresie komponenty były zużyte do wytworzenia produktu wywożonego (załącznik II część II pkt 4 rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemów zwrotu ceł za składniki zastępcze – załącznik III część II pkt 2 rozporządzenia podstawowego). Same normy SION nie mogą zostać uznane za mechanizm kontroli rzeczywistego zużycia, ponieważ bezcłowe komponenty przywożone w ramach zezwoleń, do których odnoszą się różne normy SION, są mieszane w tym samym procesie produkcyjnym wywożonego towaru. Stosowanie tego typu procesu nie daje rządowi Indii możliwości odpowiednio dokładnej kontroli ilości komponentów zużytych do produkcji przeznaczonej do wywozu i ustalenia, z którą wartością odniesienia wskazaną w normach SION należy te ilości porównywać. Ponadto rząd Indii nie przeprowadził bądź jeszcze nie zakończył skutecznej kontroli w oparciu o prawidłowo prowadzony rejestr rzeczywistego zużycia. Rząd Indii nie przeprowadził również dalszego badania opartego na faktycznie zaangażowanych komponentach, pomimo że czynność ta powinna być normalnie wykonana w przypadku braku skutecznego systemu kontroli (załącznik II część II pkt 5 oraz załącznik III część II pkt 3 do rozporządzenia podstawowego). Wreszcie, udział biegłych księgowych w procesie kontroli nie doprowadził do poprawy systemu kontroli, ponieważ nie istnieją szczegółowe przepisy określające, w jaki sposób biegli księgowi powinni wykonywać powierzone im zadania, a informacje przedstawione podczas dochodzenia nie mogły zapewnić spełnienia wymogów zawartych w wyżej wspomnianych przepisach ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem podstawowym.

| (31) | Dwa przedmiotowe podprogramy podlegają zatem objęciu środkami wyrównawczymi. |
| --- | --- |

(31)

Dwa przedmiotowe podprogramy podlegają zatem objęciu środkami wyrównawczymi.

f)   Obliczenie kwoty subsydium

| (32) | Przy braku dozwolonych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze, świadczenie podlegające środkom wyrównawczym jest umorzeniem całkowitych należności celnych przywozowych, normalnie należnych w przywozie komponentów. W związku z powyższym zauważa się, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się nie tylko objęcie wyrównaniem „nadmiernego” umorzenia należności celnych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i załącznikiem I lit. i) rozporządzenia podstawowego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w niniejszym przypadku. Zatem, w przypadku stwierdzenia braku odpowiedniego systemu monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Jak podano w załączniku II część II oraz załączniku III część II do rozporządzenia podstawowego, obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczających dowodów pozwalających odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji. |
| --- | --- |

(32)

Przy braku dozwolonych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze, świadczenie podlegające środkom wyrównawczym jest umorzeniem całkowitych należności celnych przywozowych, normalnie należnych w przywozie komponentów. W związku z powyższym zauważa się, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się nie tylko objęcie wyrównaniem „nadmiernego” umorzenia należności celnych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i załącznikiem I lit. i) rozporządzenia podstawowego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w niniejszym przypadku. Zatem, w przypadku stwierdzenia braku odpowiedniego systemu monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Jak podano w załączniku II część II oraz załączniku III część II do rozporządzenia podstawowego, obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczających dowodów pozwalających odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji.

| (33) | Kwota subsydium dla eksportera, który korzystał z AAS, została obliczona na podstawie niepobranych należności celnych przywozowych (cło podstawowe i szczególne cła dodatkowe) za materiały przywożone w ramach dwóch podprogramów stosowanych podczas ODP dla produktu objętego postępowaniem (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń poniesione opłaty, niezbędne do uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium została przydzielona jako właściwy mianownik do obrotu pochodzącego z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas ODP, ponieważ subsydium zależy od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych. |
| --- | --- |

(33)

Kwota subsydium dla eksportera, który korzystał z AAS, została obliczona na podstawie niepobranych należności celnych przywozowych (cło podstawowe i szczególne cła dodatkowe) za materiały przywożone w ramach dwóch podprogramów stosowanych podczas ODP dla produktu objętego postępowaniem (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń poniesione opłaty, niezbędne do uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium została przydzielona jako właściwy mianownik do obrotu pochodzącego z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas ODP, ponieważ subsydium zależy od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych.

| (34) | Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 8,2 %. |
| --- | --- |

(34)

Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 8,2 %.

2.   Program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”)

a)   Podstawa prawna

| (35) | Szczegółowy opis DEPBS zawarto w pkt 4.3 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziale 4 PP I 04-09. |
| --- | --- |

(35)

Szczegółowy opis DEPBS zawarto w pkt 4.3 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziale 4 PP I 04-09.

b)   Kwalifikowalność

| (36) | Do skorzystania z tego programu kwalifikuje się dowolny wytwórca-eksporter lub handlowiec-eksporter. |
| --- | --- |

(36)

Do skorzystania z tego programu kwalifikuje się dowolny wytwórca-eksporter lub handlowiec-eksporter.

c)   Stosowanie DEPBS w praktyce

| (37) | Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o przyznanie mu w ramach DEPBS kredytów, które są obliczane jako procent od wartości produktów wywiezionych w ramach tego programu. Takie stawki DEPBS zostały ustalone przez władze indyjskie dla większości produktów, włącznie z produktem objętym postępowaniem. Są one ustalane na podstawie norm SION z uwzględnieniem zakładanej zawartości komponentów przywożonych z zagranicy w produkcie wytwarzanym na wywóz oraz częstotliwości występowania cła na takie materiały przywozowe, bez względu na to, czy należności celne przywozowe z tytułu domniemanego przywozu zostały rzeczywiście uiszczone czy nie. |
| --- | --- |

(37)

Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o przyznanie mu w ramach DEPBS kredytów, które są obliczane jako procent od wartości produktów wywiezionych w ramach tego programu. Takie stawki DEPBS zostały ustalone przez władze indyjskie dla większości produktów, włącznie z produktem objętym postępowaniem. Są one ustalane na podstawie norm SION z uwzględnieniem zakładanej zawartości komponentów przywożonych z zagranicy w produkcie wytwarzanym na wywóz oraz częstotliwości występowania cła na takie materiały przywozowe, bez względu na to, czy należności celne przywozowe z tytułu domniemanego przywozu zostały rzeczywiście uiszczone czy nie.

| (38) | Aby przedsiębiorstwo kwalifikowało się do wsparcia w ramach programu, musi ono dokonywać wywozu produktu. W momencie transakcji wywozowej eksporter musi przedstawić władzom Indii oświadczenie o dokonywaniu wywozu w ramach programu DEPBS. Aby produkty mogły być wywiezione, indyjskie władze celne wystawiają podczas trwania procedury wysyłkowej eksportowy dokument przewozowy. Dokument ten wskazuje między innymi kwotę kredytu DEPBS, jaki ma zostać przyznany dla tej transakcji wywozowej. W tym momencie eksporter zna kwotę korzyści, jaką otrzyma. Po wystawieniu wywozowego listu przewozowego przez władze celne rząd Indii nie może odmówić przyznania środków w ramach DEPBS. Stawką DEPBS stosowaną do obliczenia kwoty korzyści jest stawka obowiązująca w chwili sporządzania deklaracji wywozowej. W związku z tym nie ma możliwości wstecznego dostosowania poziomu korzyści. |
| --- | --- |

(38)

Aby przedsiębiorstwo kwalifikowało się do wsparcia w ramach programu, musi ono dokonywać wywozu produktu. W momencie transakcji wywozowej eksporter musi przedstawić władzom Indii oświadczenie o dokonywaniu wywozu w ramach programu DEPBS. Aby produkty mogły być wywiezione, indyjskie władze celne wystawiają podczas trwania procedury wysyłkowej eksportowy dokument przewozowy. Dokument ten wskazuje między innymi kwotę kredytu DEPBS, jaki ma zostać przyznany dla tej transakcji wywozowej. W tym momencie eksporter zna kwotę korzyści, jaką otrzyma. Po wystawieniu wywozowego listu przewozowego przez władze celne rząd Indii nie może odmówić przyznania środków w ramach DEPBS. Stawką DEPBS stosowaną do obliczenia kwoty korzyści jest stawka obowiązująca w chwili sporządzania deklaracji wywozowej. W związku z tym nie ma możliwości wstecznego dostosowania poziomu korzyści.

| (39) | Kredyty DEPBS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 12 miesięcy od daty przyznania. Mogą one być wykorzystane na uiszczenie należności celnych z tytułu kolejnych transakcji przywozowych dowolnych produktów podlegających prawu przywozu bez ograniczeń, z wyjątkiem dóbr inwestycyjnych. Towary przywożone z wykorzystaniem tak uzyskanych kredytów mogą być sprzedawane na rynku krajowym (podlegają wtedy podatkowi od sprzedaży) lub wykorzystane do innych celów. |
| --- | --- |

(39)

Kredyty DEPBS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 12 miesięcy od daty przyznania. Mogą one być wykorzystane na uiszczenie należności celnych z tytułu kolejnych transakcji przywozowych dowolnych produktów podlegających prawu przywozu bez ograniczeń, z wyjątkiem dóbr inwestycyjnych. Towary przywożone z wykorzystaniem tak uzyskanych kredytów mogą być sprzedawane na rynku krajowym (podlegają wtedy podatkowi od sprzedaży) lub wykorzystane do innych celów.

| (40) | Wnioski o przyznanie kredytu z programu DEPBS są składane w formie elektronicznej i mogą obejmować nieograniczoną liczbę transakcji wywozowych. Nie istnieją de facto ściśle określone terminy składania wniosków o przyznanie kredytu z programu DEPBS. System elektroniczny używany do zarządzania programem DEPBS nie wyklucza automatycznie transakcji wywozowych przekraczających termin składania wniosków wspomniany w rozdziale 4.47 PP I 04-09. Ponadto, jak zostało to jasno określone w rozdziale 9.3 PP I 04-09, wnioski, które wpłynęły po upłynięciu terminu składania wniosków, mogą nadal być rozpatrywane przy nałożeniu niewielkiej opłaty karnej (tj. 10 % wartości uprawnienia). |
| --- | --- |

(40)

Wnioski o przyznanie kredytu z programu DEPBS są składane w formie elektronicznej i mogą obejmować nieograniczoną liczbę transakcji wywozowych. Nie istnieją de facto ściśle określone terminy składania wniosków o przyznanie kredytu z programu DEPBS. System elektroniczny używany do zarządzania programem DEPBS nie wyklucza automatycznie transakcji wywozowych przekraczających termin składania wniosków wspomniany w rozdziale 4.47 PP I 04-09. Ponadto, jak zostało to jasno określone w rozdziale 9.3 PP I 04-09, wnioski, które wpłynęły po upłynięciu terminu składania wniosków, mogą nadal być rozpatrywane przy nałożeniu niewielkiej opłaty karnej (tj. 10 % wartości uprawnienia).

d)   Uwagi do ujawnionych informacji

| (41) | Po ujawnieniu informacji jedyny współpracujący producent eksportujący przedstawił uwagi na temat DEPBS. Przedsiębiorstwo twierdziło, że korzyści uzyskane z programu DEPB nie powinny stanowić podstawy do zastosowania środków wyrównawczych, ponieważ korzyści nie dotyczą produktu objętego postępowaniem. Przedsiębiorstwo nie przedstawiło jednak żadnych argumentów, które mogłyby zostać przeciwstawione praktycznemu wprowadzaniu w życie programu przedstawionemu w motywach od 37 do 40. Przedsiębiorstwo twierdziło także, że do obliczenia poziomu przyznanych korzyści celnych używana powinna być jedynie kwota kredytu wywozów dokonanych w ODP, nie uzasadniło jednak, dlaczego metoda obliczeń stosowana zarówno w aktualnym, jak i poprzednim dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków, nie jest zgodna z przepisami rozporządzenia podstawowego. Twierdzenia te należy zatem odrzucić. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium. |
| --- | --- |

(41)

Po ujawnieniu informacji jedyny współpracujący producent eksportujący przedstawił uwagi na temat DEPBS. Przedsiębiorstwo twierdziło, że korzyści uzyskane z programu DEPB nie powinny stanowić podstawy do zastosowania środków wyrównawczych, ponieważ korzyści nie dotyczą produktu objętego postępowaniem. Przedsiębiorstwo nie przedstawiło jednak żadnych argumentów, które mogłyby zostać przeciwstawione praktycznemu wprowadzaniu w życie programu przedstawionemu w motywach od 37 do 40. Przedsiębiorstwo twierdziło także, że do obliczenia poziomu przyznanych korzyści celnych używana powinna być jedynie kwota kredytu wywozów dokonanych w ODP, nie uzasadniło jednak, dlaczego metoda obliczeń stosowana zarówno w aktualnym, jak i poprzednim dochodzeniu, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących środków, nie jest zgodna z przepisami rozporządzenia podstawowego. Twierdzenia te należy zatem odrzucić. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium.

e)   Wnioski dotyczące DEPBS

| (42) | DEPBS zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Środki w ramach DEPBS stanowią wkład finansowy rządu Indii, gdyż zostaną w końcu wykorzystane jako wyrównanie przywozowych należności celnych, tym samym zmniejszając przychód z ceł uzyskiwanych przez rząd Indii, który w innym przypadku byłby należny. Ponadto środki w ramach DEPBS zapewniają korzyści eksporterowi, gdyż poprawiają jego płynność finansową. |
| --- | --- |

(42)

DEPBS zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Środki w ramach DEPBS stanowią wkład finansowy rządu Indii, gdyż zostaną w końcu wykorzystane jako wyrównanie przywozowych należności celnych, tym samym zmniejszając przychód z ceł uzyskiwanych przez rząd Indii, który w innym przypadku byłby należny. Ponadto środki w ramach DEPBS zapewniają korzyści eksporterowi, gdyż poprawiają jego płynność finansową.

| (43) | Środki w ramach DEPBS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i podlegające środkom wyrównawczym zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(43)

Środki w ramach DEPBS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i podlegające środkom wyrównawczym zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (44) | Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu cła czy zastępczy system zwrotu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych do procesu produkcji, a kwota przyznanej korzyści nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich komponentów. Ponadto nie istnieje żaden system lub procedura odpowiednia dla potwierdzenia, które komponenty są wykorzystywane do produkcji produktu na wywóz lub czy wystąpiła nadmierna płatność należności celnych przywozowych w znaczeniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III rozporządzenia podstawowego. Wreszcie, eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu DEPBS niezależnie od tego, czy przywozi jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu gotowych produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych komponentów pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie przywozili żadnych towarów, które można było użyć jako komponenty w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu DEPBS. |
| --- | --- |

(44)

Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu cła czy zastępczy system zwrotu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych do procesu produkcji, a kwota przyznanej korzyści nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich komponentów. Ponadto nie istnieje żaden system lub procedura odpowiednia dla potwierdzenia, które komponenty są wykorzystywane do produkcji produktu na wywóz lub czy wystąpiła nadmierna płatność należności celnych przywozowych w znaczeniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III rozporządzenia podstawowego. Wreszcie, eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu DEPBS niezależnie od tego, czy przywozi jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu gotowych produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych komponentów pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie przywozili żadnych towarów, które można było użyć jako komponenty w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu DEPBS.

f)   Obliczenie kwoty subsydium

| (45) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 oraz art. 5 rozporządzenia podstawowego oraz metodą obliczeń stosowaną dla tego programu w rozporządzeniu (WE) nr 713/2005 kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w rozumieniu kwoty korzyści przeniesionych na ich odbiorcę, co do których ustalono, że otrzymał je w trakcie ODP. Biorąc to pod uwagę, uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę zostało dokonane w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii ponosi odpowiedzialność z tytułu rezygnacji z opłat celnych, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko władze celne wystawią wywozowy list przewozowy określający, między innymi, wysokość środków przyznanych w ramach DEPBS w odniesieniu do tej konkretnej transakcji, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium lub nie, ani o jego wysokości. Jakiekolwiek zmiany stawek DEPBS, mające miejsce między rzeczywistym wywozem a wydaniem licencji DEPBS, nie mają mocy wstecznej w odniesieniu do przyznanego poziomu korzyści. Ponadto jedyny współpracujący producent eksportujący księgował środki z DEPBS na zasadzie memoriałowej, jako przychód uzyskany w momencie zawarcia transakcji wywozowej. |
| --- | --- |

(45)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 oraz art. 5 rozporządzenia podstawowego oraz metodą obliczeń stosowaną dla tego programu w rozporządzeniu (WE) nr 713/2005 kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w rozumieniu kwoty korzyści przeniesionych na ich odbiorcę, co do których ustalono, że otrzymał je w trakcie ODP. Biorąc to pod uwagę, uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę zostało dokonane w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii ponosi odpowiedzialność z tytułu rezygnacji z opłat celnych, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko władze celne wystawią wywozowy list przewozowy określający, między innymi, wysokość środków przyznanych w ramach DEPBS w odniesieniu do tej konkretnej transakcji, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium lub nie, ani o jego wysokości. Jakiekolwiek zmiany stawek DEPBS, mające miejsce między rzeczywistym wywozem a wydaniem licencji DEPBS, nie mają mocy wstecznej w odniesieniu do przyznanego poziomu korzyści. Ponadto jedyny współpracujący producent eksportujący księgował środki z DEPBS na zasadzie memoriałowej, jako przychód uzyskany w momencie zawarcia transakcji wywozowej.

| (46) | W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty słusznie poniesione na rzecz uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium przydzielona do całkowitej wysokości obrotu w eksporcie podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym została określona jako właściwy mianownik, gdyż subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie było udzielane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywiezionych czy przetransportowanych towarów. |
| --- | --- |

(46)

W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty słusznie poniesione na rzecz uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium przydzielona do całkowitej wysokości obrotu w eksporcie podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym została określona jako właściwy mianownik, gdyż subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie było udzielane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywiezionych czy przetransportowanych towarów.

| (47) | Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 2,1 %. |
| --- | --- |

(47)

Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 2,1 %.

3.   Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)

a)   Podstawa prawna

| (48) | Szczegółowy opis EPCGS zawarto w rozdziale 5 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziale 5 PP I 04-09. |
| --- | --- |

(48)

Szczegółowy opis EPCGS zawarto w rozdziale 5 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziale 5 PP I 04-09.

b)   Kwalifikowalność

| (49) | Do korzystania z tego programu kwalifikują się wytwórcy-eksporterzy, handlowcy-eksporterzy „powiązani z” producentami pomocniczymi i dostawcami usług. |
| --- | --- |

(49)

Do korzystania z tego programu kwalifikują się wytwórcy-eksporterzy, handlowcy-eksporterzy „powiązani z” producentami pomocniczymi i dostawcami usług.

c)   Zastosowanie w praktyce

| (50) | Zgodnie z warunkiem obowiązku wywozu przedsiębiorstwo może przywozić dobra inwestycyjne (nowe, a od kwietnia 2003 r. – dobra inwestycyjne używane, niemające więcej niż 10 lat) po obniżonej stawce celnej. W tym celu rząd Indii wystawia, po otrzymaniu stosownego wniosku i uiszczeniu opłaty, licencję EPCGS. Od kwietnia 2000 r. począwszy, program ten przewiduje obniżoną stawkę cła przywozowego wynoszącą 5 % dla wszystkich dóbr inwestycyjnych przywożonych w ramach tego programu. Do dnia 31 marca 2000 r. stosowana była efektywna stawka celna w wysokości 11 % (w tym 10 % dopłaty), a w przypadku przywozów o znacznej wartości stosowano zerową stawkę celną. Aby spełnić obowiązek wywozowy, przywożone dobra inwestycyjne muszą zostać wykorzystane do wyprodukowania określonej ilości towarów na wywóz w określonym okresie. |
| --- | --- |

(50)

Zgodnie z warunkiem obowiązku wywozu przedsiębiorstwo może przywozić dobra inwestycyjne (nowe, a od kwietnia 2003 r. – dobra inwestycyjne używane, niemające więcej niż 10 lat) po obniżonej stawce celnej. W tym celu rząd Indii wystawia, po otrzymaniu stosownego wniosku i uiszczeniu opłaty, licencję EPCGS. Od kwietnia 2000 r. począwszy, program ten przewiduje obniżoną stawkę cła przywozowego wynoszącą 5 % dla wszystkich dóbr inwestycyjnych przywożonych w ramach tego programu. Do dnia 31 marca 2000 r. stosowana była efektywna stawka celna w wysokości 11 % (w tym 10 % dopłaty), a w przypadku przywozów o znacznej wartości stosowano zerową stawkę celną. Aby spełnić obowiązek wywozowy, przywożone dobra inwestycyjne muszą zostać wykorzystane do wyprodukowania określonej ilości towarów na wywóz w określonym okresie.

| (51) | Posiadacze licencji EPCGS mogą również zaopatrywać się w dobra inwestycyjne lokalnie. W takim wypadku lokalny producent dóbr inwestycyjnych może spożytkować korzyści na bezcłowy przywóz składników potrzebnych do produkcji tych dóbr inwestycyjnych. Lokalny producent może również ubiegać się o korzyści z uznanego eksportu w związku z dostawą dóbr inwestycyjnych posiadaczowi licencji EPCGS. |
| --- | --- |

(51)

Posiadacze licencji EPCGS mogą również zaopatrywać się w dobra inwestycyjne lokalnie. W takim wypadku lokalny producent dóbr inwestycyjnych może spożytkować korzyści na bezcłowy przywóz składników potrzebnych do produkcji tych dóbr inwestycyjnych. Lokalny producent może również ubiegać się o korzyści z uznanego eksportu w związku z dostawą dóbr inwestycyjnych posiadaczowi licencji EPCGS.

d)   Uwagi do ujawnionych informacji

| (52) | Po ujawnieniu informacji jedyny współpracujący producent eksportujący przedstawił uwagi na temat EPCGS. Przedsiębiorstwo twierdziło, że na podstawie ogólnie przyjętych zasad księgowania dobra inwestycyjne zostają zużyte w procesie produkcji. W odniesieniu do powyższego należy zauważyć, że przedsiębiorstwo nie uzasadniło tego twierdzenia poprzez jednoznaczne nazwanie konkretnych ogólnie przyjętych zasad księgowania oraz poprzez dostarczenie analizy związanej z odpowiednimi przepisami dotyczącymi EPCGS w polityce EXIM, a także definicji komponentów zużywanych w procesie produkcji, zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia podstawowego. Podnosi się także, że jako zwykły okres amortyzacji zastosowany powinien być okres amortyzacji przedsiębiorstwa. Niemniej takie podejście stoi w sprzeczności z odpowiednimi przepisami art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Twierdzenia te należy zatem odrzucić. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium. |
| --- | --- |

(52)

Po ujawnieniu informacji jedyny współpracujący producent eksportujący przedstawił uwagi na temat EPCGS. Przedsiębiorstwo twierdziło, że na podstawie ogólnie przyjętych zasad księgowania dobra inwestycyjne zostają zużyte w procesie produkcji. W odniesieniu do powyższego należy zauważyć, że przedsiębiorstwo nie uzasadniło tego twierdzenia poprzez jednoznaczne nazwanie konkretnych ogólnie przyjętych zasad księgowania oraz poprzez dostarczenie analizy związanej z odpowiednimi przepisami dotyczącymi EPCGS w polityce EXIM, a także definicji komponentów zużywanych w procesie produkcji, zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia podstawowego. Podnosi się także, że jako zwykły okres amortyzacji zastosowany powinien być okres amortyzacji przedsiębiorstwa. Niemniej takie podejście stoi w sprzeczności z odpowiednimi przepisami art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Twierdzenia te należy zatem odrzucić. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium.

e)   Wnioski w sprawie programu EPCGS

| (53) | EPCGS zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Obniżenie ceł stanowi wkład finansowy rządu Indii, ponieważ ta ulga zmniejsza jego wpływy z cła, które byłoby należne w przeciwnym przypadku. Ponadto obniżenie cła przyznaje korzyści eksporterowi, ponieważ zaoszczędzone należności celne przywozowe poprawiają jego płynność finansową. |
| --- | --- |

(53)

EPCGS zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Obniżenie ceł stanowi wkład finansowy rządu Indii, ponieważ ta ulga zmniejsza jego wpływy z cła, które byłoby należne w przeciwnym przypadku. Ponadto obniżenie cła przyznaje korzyści eksporterowi, ponieważ zaoszczędzone należności celne przywozowe poprawiają jego płynność finansową.

| (54) | Ponadto EPCGS jest prawnie uzależnione od dokonania wywozu, ponieważ takich licencji nie można uzyskać bez zobowiązania się do wywozu. Program ten jest zatem uznany za subsydium szczególne, podlegające środkom wyrównawczym w myśl art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(54)

Ponadto EPCGS jest prawnie uzależnione od dokonania wywozu, ponieważ takich licencji nie można uzyskać bez zobowiązania się do wywozu. Program ten jest zatem uznany za subsydium szczególne, podlegające środkom wyrównawczym w myśl art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (55) | Wreszcie, programu tego nie można uznać za stanowiący dozwolony system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres takich dopuszczalnych systemów określonych w załączniku I lit. i) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie zostały one wykorzystane do wytworzenia wywiezionych produktów. |
| --- | --- |

(55)

Wreszcie, programu tego nie można uznać za stanowiący dozwolony system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres takich dopuszczalnych systemów określonych w załączniku I lit. i) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie zostały one wykorzystane do wytworzenia wywiezionych produktów.

f)   Obliczenie kwoty subsydium

| (56) | Kwota subsydium została obliczona, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, na podstawie niezapłaconego cła od importowanych dóbr inwestycyjnych, poprzez rozłożenie subsydium na okres, który odzwierciedla normalną amortyzację takich aktywów w branży produkującej antybiotyki. Zgodnie z ustaloną praktyką tak obliczona kwota, którą można przyporządkować do ODP, została dostosowana poprzez dodanie odsetek z tego okresu w celu odzwierciedlenia całkowitej wartości korzyści odniesionych w tym czasie. Uznano, że komercyjna stopa procentowa obowiązująca w Indiach w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była właściwa dla wyżej wymienionego celu. W przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń niezbędne opłaty poniesione na uzyskanie subsydium zostały odjęte od tej sumy zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, aby w liczniku otrzymać kwotę subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium została przydzielona jako właściwy mianownik do obrotu w wywozie podczas ODP, ponieważ subsydium zależy od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych. |
| --- | --- |

(56)

Kwota subsydium została obliczona, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, na podstawie niezapłaconego cła od importowanych dóbr inwestycyjnych, poprzez rozłożenie subsydium na okres, który odzwierciedla normalną amortyzację takich aktywów w branży produkującej antybiotyki. Zgodnie z ustaloną praktyką tak obliczona kwota, którą można przyporządkować do ODP, została dostosowana poprzez dodanie odsetek z tego okresu w celu odzwierciedlenia całkowitej wartości korzyści odniesionych w tym czasie. Uznano, że komercyjna stopa procentowa obowiązująca w Indiach w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była właściwa dla wyżej wymienionego celu. W przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń niezbędne opłaty poniesione na uzyskanie subsydium zostały odjęte od tej sumy zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, aby w liczniku otrzymać kwotę subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium została przydzielona jako właściwy mianownik do obrotu w wywozie podczas ODP, ponieważ subsydium zależy od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych.

| (57) | Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,1 %. |
| --- | --- |

(57)

Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,1 %.

4.   Program „Export Credit” („ECS”)

a)   Podstawa prawna

| (58) | Szczegóły tego programu zostały określone w Okólniku głównym DBOD nr DIR.(Exp).BC 01/04.02.02/2007-08 Indyjskiego Banku Rezerw („RBI”), adresowanym do wszystkich banków komercyjnych w Indiach. |
| --- | --- |

(58)

Szczegóły tego programu zostały określone w Okólniku głównym DBOD nr DIR.(Exp).BC 01/04.02.02/2007-08 Indyjskiego Banku Rezerw („RBI”), adresowanym do wszystkich banków komercyjnych w Indiach.

b)   Kwalifikowalność

| (59) | Do korzystania z tego programu kwalifikują się eksportujący wytwórcy i eksportujące podmioty handlowe. |
| --- | --- |

(59)

Do korzystania z tego programu kwalifikują się eksportujący wytwórcy i eksportujące podmioty handlowe.

c)   Zastosowanie w praktyce

| (60) | W ramach tego programu RBI ustala obowiązujące pułapy stóp procentowych kredytów eksportowych, zarówno w rupiach indyjskich, jak i w walucie obcej, które mogą być stosowane przez banki komercyjne w stosunku do eksporterów. Program ECS składa się z dwóch podprogramów: programu „Pre-Shipment Export Credit” („kredyt fazy pakowania”), który obejmuje kredyty udzielane eksporterowi na sfinansowanie zakupu, przetwarzania, wytwarzania, pakowania lub wysyłki towarów przed dokonaniem wywozu, oraz programu „Post-Shipment Export Credit”, który zapewnia kapitał operacyjny w postaci pożyczek dla sfinansowania należności z tytułu wywozu. RBI zaleca również bankom udostępnienie określonej kwoty własnych kredytów bankowych netto na rzecz finansowania eksportu. |
| --- | --- |

(60)

W ramach tego programu RBI ustala obowiązujące pułapy stóp procentowych kredytów eksportowych, zarówno w rupiach indyjskich, jak i w walucie obcej, które mogą być stosowane przez banki komercyjne w stosunku do eksporterów. Program ECS składa się z dwóch podprogramów: programu „Pre-Shipment Export Credit” („kredyt fazy pakowania”), który obejmuje kredyty udzielane eksporterowi na sfinansowanie zakupu, przetwarzania, wytwarzania, pakowania lub wysyłki towarów przed dokonaniem wywozu, oraz programu „Post-Shipment Export Credit”, który zapewnia kapitał operacyjny w postaci pożyczek dla sfinansowania należności z tytułu wywozu. RBI zaleca również bankom udostępnienie określonej kwoty własnych kredytów bankowych netto na rzecz finansowania eksportu.

| (61) | W wyniku stosowania postanowień okólnika głównego RBI eksporterzy mogą otrzymać kredyty eksportowe o preferencyjnych stopach procentowych w porównaniu ze stopami procentowymi zwykłych kredytów komercyjnych („kredyty gotówkowe”), których warunki ustalane są jedynie w zależności od warunków rynkowych. Różnica w stopach procentowych może być mniejsza dla przedsiębiorstw o dobrej zdolności kredytowej. Faktycznie, przedsiębiorstwa o dobrej historii kredytowej mogą uzyskać kredyty eksportowe i gotówkowe na tych samych warunkach. |
| --- | --- |

(61)

W wyniku stosowania postanowień okólnika głównego RBI eksporterzy mogą otrzymać kredyty eksportowe o preferencyjnych stopach procentowych w porównaniu ze stopami procentowymi zwykłych kredytów komercyjnych („kredyty gotówkowe”), których warunki ustalane są jedynie w zależności od warunków rynkowych. Różnica w stopach procentowych może być mniejsza dla przedsiębiorstw o dobrej zdolności kredytowej. Faktycznie, przedsiębiorstwa o dobrej historii kredytowej mogą uzyskać kredyty eksportowe i gotówkowe na tych samych warunkach.

d)   Uwagi do ujawnionych informacji

| (62) | Po ujawnieniu informacji jedyny współpracujący producent eksportujący przedstawił uwagi na temat ECS. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że (i) udzielanie kredytu eksportowego w walucie obcej nie angażuje środków publicznych; (ii) niskie stopy procentowe kredytu eksportowego w walucie obcej związane są z dobrą zdolnością kredytową przedsiębiorstwa; oraz (iii) stopa procentowa użyta do porównania z kredytem w walucie obcej powinna być inna niż użyta w kredycie udzielonym w rupii indyjskiej. W tym zakresie należy zauważyć, że kredyty eksportowe zarówno w rupiach indyjskich, jak i w walutach obcych należą do tego samego okólnika głównego RBI, którego praktyczne stosowanie opisane zostało w motywach 60 i 61 i którego szczegółowe i wprowadzające ograniczenia przepisy wskazują, iż finansowanie i pobieranie oprocentowania od kredytów eksportowych w walutach obcych związane są z jasnymi dyrektywami wprowadzonymi przez rząd. W odniesieniu do stopy użytej w porównaniu należy zauważyć, że została ona przeniesiona przez przedsiębiorstwo na jego kredyt w rupiach indyjskich i, zgodnie z odpowiednimi przepisami okólnika głównego RBI, eksporterzy mogą dowolnie przenosić tę samą transakcję wywozową z kredytu w rupiach na kredyt w walucie obcej. Uznaje się zatem za odpowiednie użycie w celu porównania jedynej stopy, o której poinformowało przedsiębiorstwo, jako jego normalnej indyjskiej stopy procentowej. Twierdzenia te należy zatem odrzucić. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium. |
| --- | --- |

(62)

Po ujawnieniu informacji jedyny współpracujący producent eksportujący przedstawił uwagi na temat ECS. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że (i) udzielanie kredytu eksportowego w walucie obcej nie angażuje środków publicznych; (ii) niskie stopy procentowe kredytu eksportowego w walucie obcej związane są z dobrą zdolnością kredytową przedsiębiorstwa; oraz (iii) stopa procentowa użyta do porównania z kredytem w walucie obcej powinna być inna niż użyta w kredycie udzielonym w rupii indyjskiej. W tym zakresie należy zauważyć, że kredyty eksportowe zarówno w rupiach indyjskich, jak i w walutach obcych należą do tego samego okólnika głównego RBI, którego praktyczne stosowanie opisane zostało w motywach 60 i 61 i którego szczegółowe i wprowadzające ograniczenia przepisy wskazują, iż finansowanie i pobieranie oprocentowania od kredytów eksportowych w walutach obcych związane są z jasnymi dyrektywami wprowadzonymi przez rząd. W odniesieniu do stopy użytej w porównaniu należy zauważyć, że została ona przeniesiona przez przedsiębiorstwo na jego kredyt w rupiach indyjskich i, zgodnie z odpowiednimi przepisami okólnika głównego RBI, eksporterzy mogą dowolnie przenosić tę samą transakcję wywozową z kredytu w rupiach na kredyt w walucie obcej. Uznaje się zatem za odpowiednie użycie w celu porównania jedynej stopy, o której poinformowało przedsiębiorstwo, jako jego normalnej indyjskiej stopy procentowej. Twierdzenia te należy zatem odrzucić. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium.

e)   Wnioski dotyczące programu ECS

| (63) | Preferencyjne stopy procentowe kredytu ECS ustanowionego przez okólnik główny RBI, o których mowa w motywie 58, mogą obniżać koszty odsetkowe eksportera w porównaniu z kosztami kredytu ustalanymi wyłącznie przez warunki rynkowe i w tym przypadku umożliwiają danemu eksporterowi skorzystanie z korzyści w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Finansowanie wywozu nie jest samo w sobie bardziej bezpieczne od finansowania na rynku wewnętrznym. W rzeczywistości zwykle jest ono postrzegane jako finansowanie o podwyższonym ryzyku i stopień zabezpieczenia wymagany dla określonego kredytu, niezależnie od celu finansowania, jest wyłącznie decyzją handlową danego banku komercyjnego. Różnice stóp w odniesieniu do różnych banków wynikają z metodologii przyjętej przez RBI, polegającej na ustalaniu maksymalnych stóp oprocentowania kredytów indywidualnie dla każdego banku komercyjnego. Ponadto banki komercyjne nie byłyby zobowiązane do oferowania kredytobiorcom finansowania wywozu korzystniejszych stóp procentowych na kredyty eksportowe udzielane w obcej walucie. |
| --- | --- |

(63)

Preferencyjne stopy procentowe kredytu ECS ustanowionego przez okólnik główny RBI, o których mowa w motywie 58, mogą obniżać koszty odsetkowe eksportera w porównaniu z kosztami kredytu ustalanymi wyłącznie przez warunki rynkowe i w tym przypadku umożliwiają danemu eksporterowi skorzystanie z korzyści w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Finansowanie wywozu nie jest samo w sobie bardziej bezpieczne od finansowania na rynku wewnętrznym. W rzeczywistości zwykle jest ono postrzegane jako finansowanie o podwyższonym ryzyku i stopień zabezpieczenia wymagany dla określonego kredytu, niezależnie od celu finansowania, jest wyłącznie decyzją handlową danego banku komercyjnego. Różnice stóp w odniesieniu do różnych banków wynikają z metodologii przyjętej przez RBI, polegającej na ustalaniu maksymalnych stóp oprocentowania kredytów indywidualnie dla każdego banku komercyjnego. Ponadto banki komercyjne nie byłyby zobowiązane do oferowania kredytobiorcom finansowania wywozu korzystniejszych stóp procentowych na kredyty eksportowe udzielane w obcej walucie.

| (64) | Mimo iż kredyty preferencyjne w ramach programu ECS są przyznawane przez banki komercyjne, to korzyść ta stanowi wkład finansowy ze strony rządu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego. W tym kontekście należy zauważyć, że ani art. 2 ust. 1 lit a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego, ani ASCM nie wymagają opłaty za prowadzenie rachunków funduszów publicznych, np. spłaty banków publicznych przez rząd Indii, dla ustalenia subsydium, a jedynie wytycznych od rządu, jak realizować funkcje określone w ppkt (i), (ii) lub (iii) art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. RBI jest organem publicznym i jest objęty definicją „władzy publicznej” zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Jest on w 100 % własnością rządu, realizuje cele polityki publicznej, np. politykę monetarną, a jego władze są wyznaczane przez rząd Indii. RBI wyznacza wykonywanie określonych funkcji przez jednostki prywatne w rozumieniu art. 2 ust. 1) lit. a) ppkt (iv) tiret drugie rozporządzenia podstawowego, ponieważ banki komercyjne są związane określanymi przezeń warunkami, między innymi maksymalnymi pułapami stóp procentowych na kredyty eksportowe, zlecanymi w okólniku głównym RBI, oraz przepisami RBI stanowiącymi, że banki komercyjne muszą przeznaczać pewną określoną ilość udzielanych przez nie kredytów bankowych netto na finansowanie eksportu. Tym samym banki komercyjne zobowiązane są przez RBI do wykonywania funkcji wspomnianych w art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego, w tym przypadku do udzielania pożyczek w formie preferencyjnego finansowania wywozu. Taki bezpośredni transfer środków w formie pożyczek udzielanych pod pewnymi warunkami normalnie należałby do obowiązków władz publicznych, a stosowana praktyka nie różni się istotnie od praktyk normalnie stosowanych przez władze publiczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego. Subsydium to, zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego, uznawane jest za szczególne i stanowiące podstawę do zastosowania środków wyrównawczych, ponieważ preferencyjne stopy procentowe są dostępne wyłącznie w odniesieniu do finansowania transakcji wywozowych oraz są uzależnione od dokonania wywozu. |
| --- | --- |

(64)

Mimo iż kredyty preferencyjne w ramach programu ECS są przyznawane przez banki komercyjne, to korzyść ta stanowi wkład finansowy ze strony rządu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego. W tym kontekście należy zauważyć, że ani art. 2 ust. 1 lit a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego, ani ASCM nie wymagają opłaty za prowadzenie rachunków funduszów publicznych, np. spłaty banków publicznych przez rząd Indii, dla ustalenia subsydium, a jedynie wytycznych od rządu, jak realizować funkcje określone w ppkt (i), (ii) lub (iii) art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. RBI jest organem publicznym i jest objęty definicją „władzy publicznej” zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Jest on w 100 % własnością rządu, realizuje cele polityki publicznej, np. politykę monetarną, a jego władze są wyznaczane przez rząd Indii. RBI wyznacza wykonywanie określonych funkcji przez jednostki prywatne w rozumieniu art. 2 ust. 1) lit. a) ppkt (iv) tiret drugie rozporządzenia podstawowego, ponieważ banki komercyjne są związane określanymi przezeń warunkami, między innymi maksymalnymi pułapami stóp procentowych na kredyty eksportowe, zlecanymi w okólniku głównym RBI, oraz przepisami RBI stanowiącymi, że banki komercyjne muszą przeznaczać pewną określoną ilość udzielanych przez nie kredytów bankowych netto na finansowanie eksportu. Tym samym banki komercyjne zobowiązane są przez RBI do wykonywania funkcji wspomnianych w art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego, w tym przypadku do udzielania pożyczek w formie preferencyjnego finansowania wywozu. Taki bezpośredni transfer środków w formie pożyczek udzielanych pod pewnymi warunkami normalnie należałby do obowiązków władz publicznych, a stosowana praktyka nie różni się istotnie od praktyk normalnie stosowanych przez władze publiczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego. Subsydium to, zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego, uznawane jest za szczególne i stanowiące podstawę do zastosowania środków wyrównawczych, ponieważ preferencyjne stopy procentowe są dostępne wyłącznie w odniesieniu do finansowania transakcji wywozowych oraz są uzależnione od dokonania wywozu.

f)   Obliczenie kwoty subsydium

| (65) | Kwota subsydium została obliczona na podstawie różnicy pomiędzy odsetkami zapłaconymi za kredyty eksportowe wykorzystane w ODP a kwotą odsetek należnych w przypadku zwykłych kredytów komercyjnych wykorzystywanych przez jedynego współpracującego producenta eksportującego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została rozdzielona na łączny obrót w ramach wywozu w ODP jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości. |
| --- | --- |

(65)

Kwota subsydium została obliczona na podstawie różnicy pomiędzy odsetkami zapłaconymi za kredyty eksportowe wykorzystane w ODP a kwotą odsetek należnych w przypadku zwykłych kredytów komercyjnych wykorzystywanych przez jedynego współpracującego producenta eksportującego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została rozdzielona na łączny obrót w ramach wywozu w ODP jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.

| (66) | Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 1,3 %. |
| --- | --- |

(66)

Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 1,3 %.

5.   Programy podatku dochodowego (Income Tax Schemes)

a)   Program „Income Tax Exemption” („ITES”)

| (67) | W ramach tego programu eksporterzy mogli korzystać z częściowego zwolnienia z podatku dochodowego od zysków pochodzących ze sprzedaży eksportowej. Podstawa prawna dla tego zwolnienia ustalona została w sekcji 80HHC UPD. |
| --- | --- |

(67)

W ramach tego programu eksporterzy mogli korzystać z częściowego zwolnienia z podatku dochodowego od zysków pochodzących ze sprzedaży eksportowej. Podstawa prawna dla tego zwolnienia ustalona została w sekcji 80HHC UPD.

| (68) | Ten przepis UPD został uchylony, począwszy od roku podatkowego 2005/2006 (tj. od roku budżetowego trwającego od dnia 1 kwietnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r.), tak więc po dniu 31 marca 2004 r. nie przyznaje się żadnych korzyści na mocy sekcji 80HHC UPD. Jedyny współpracujący producent eksportujący nie korzystał podczas ODP z żadnych świadczeń w ramach tego programu. W związku z powyższym, ponieważ wycofano się z tego programu, zgodnie art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie będą w odniesieniu do niego ustalane środki wyrównawcze. |
| --- | --- |

(68)

Ten przepis UPD został uchylony, począwszy od roku podatkowego 2005/2006 (tj. od roku budżetowego trwającego od dnia 1 kwietnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r.), tak więc po dniu 31 marca 2004 r. nie przyznaje się żadnych korzyści na mocy sekcji 80HHC UPD. Jedyny współpracujący producent eksportujący nie korzystał podczas ODP z żadnych świadczeń w ramach tego programu. W związku z powyższym, ponieważ wycofano się z tego programu, zgodnie art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie będą w odniesieniu do niego ustalane środki wyrównawcze.

b)   Program „Income Tax Incentive for Research and Development” („ITIRAD”)

(i)   Podstawa prawna

| (69) | Szczegółowy opis ITIRAD podano w sekcji 35(2AB) UPD. |
| --- | --- |

(69)

Szczegółowy opis ITIRAD podano w sekcji 35(2AB) UPD.

(ii)   Kwalifikowalność

| (70) | Spółki zaangażowane w przemysł biotechnologiczny lub wytwarzanie lub produkcję leków, farmaceutyków, chemikaliów, sprzętu elektronicznego, komputerów, sprzętu telekomunikacyjnego lub jakiegokolwiek innego artykułu lub rzeczy, która może być zgłoszona, są uprawnione do otrzymywania korzyści w ramach tego programu. |
| --- | --- |

(70)

Spółki zaangażowane w przemysł biotechnologiczny lub wytwarzanie lub produkcję leków, farmaceutyków, chemikaliów, sprzętu elektronicznego, komputerów, sprzętu telekomunikacyjnego lub jakiegokolwiek innego artykułu lub rzeczy, która może być zgłoszona, są uprawnione do otrzymywania korzyści w ramach tego programu.

(iii)   Zastosowanie w praktyce

| (71) | Dla wszelkich wydatków (innych niż koszt gruntu lub budynku) ponoszonych na badania własne oraz na urządzenia wspierające rozwój zatwierdzone przez Departament Nauki i Badań Przemysłowych rządu Indii, dla celów podatku dochodowego dozwolone jest potrącenie sumy równej 150 % kosztów faktycznie poniesionych. Stąd, przez 50 % potrącenie kosztów fikcyjnych (tj. kosztów, które faktycznie nie zostały poniesione), podstawa podatku dochodowego i tym samym obciążenie podatkiem dochodowym zostaje sztucznie obniżona. |
| --- | --- |

(71)

Dla wszelkich wydatków (innych niż koszt gruntu lub budynku) ponoszonych na badania własne oraz na urządzenia wspierające rozwój zatwierdzone przez Departament Nauki i Badań Przemysłowych rządu Indii, dla celów podatku dochodowego dozwolone jest potrącenie sumy równej 150 % kosztów faktycznie poniesionych. Stąd, przez 50 % potrącenie kosztów fikcyjnych (tj. kosztów, które faktycznie nie zostały poniesione), podstawa podatku dochodowego i tym samym obciążenie podatkiem dochodowym zostaje sztucznie obniżona.

(iv)   Uwagi do ujawnionych informacji

| (72) | Po ujawnieniu informacji nie zgłoszono komentarzy w odniesieniu do ITIRAD. |
| --- | --- |

(72)

Po ujawnieniu informacji nie zgłoszono komentarzy w odniesieniu do ITIRAD.

(v)   Wnioski dotyczące programu ITIRAD

| (73) | ITIRAD zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sztuczna redukcja podstawy podatku dochodowego zgodnie z sekcją 35(2AB) UPD stanowi finansowy wkład wnoszony przez rząd Indii, ponieważ obniża to dochód z podatku dochodowego rządu Indii, który w przeciwnym razie byłby należny. Dodatkowo, redukcja podatku dochodowego jest świadczeniem korzyści na rzecz przedsiębiorstwa, ponieważ poprawia jej płynność finansową. |
| --- | --- |

(73)

ITIRAD zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sztuczna redukcja podstawy podatku dochodowego zgodnie z sekcją 35(2AB) UPD stanowi finansowy wkład wnoszony przez rząd Indii, ponieważ obniża to dochód z podatku dochodowego rządu Indii, który w przeciwnym razie byłby należny. Dodatkowo, redukcja podatku dochodowego jest świadczeniem korzyści na rzecz przedsiębiorstwa, ponieważ poprawia jej płynność finansową.

| (74) | Sformułowanie użyte w sekcji 35(2AB) UPD dowodzi, że ITIRAD jest szczególny de jure w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego i dlatego stanowi podstawę zastosowania środków wyrównawczych. Warunki kwalifikowania dla tego programu nie są regulowane obiektywnymi kryteriami, które są neutralne w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Korzyści wynikające z tego programu są dostępne jedynie dla niektórych gałęzi przemysłu, gdyż rząd Indii nie udostępnił tego programu wszystkim sektorom. Takie ograniczenie ma charakter szczególny, ponieważ kategoria „grupa gałęzi przemysłu” wymieniona w art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego jest synonimem ograniczenia sektorów. Ograniczenie to nie ma charakteru gospodarczego i nie stosuje się horyzontalnie, np. w stosunku do liczby zatrudnionych lub rozmiaru przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(74)

Sformułowanie użyte w sekcji 35(2AB) UPD dowodzi, że ITIRAD jest szczególny de jure w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego i dlatego stanowi podstawę zastosowania środków wyrównawczych. Warunki kwalifikowania dla tego programu nie są regulowane obiektywnymi kryteriami, które są neutralne w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Korzyści wynikające z tego programu są dostępne jedynie dla niektórych gałęzi przemysłu, gdyż rząd Indii nie udostępnił tego programu wszystkim sektorom. Takie ograniczenie ma charakter szczególny, ponieważ kategoria „grupa gałęzi przemysłu” wymieniona w art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego jest synonimem ograniczenia sektorów. Ograniczenie to nie ma charakteru gospodarczego i nie stosuje się horyzontalnie, np. w stosunku do liczby zatrudnionych lub rozmiaru przedsiębiorstwa.

(vi)   Obliczenie kwoty subsydium

| (75) | Kwotę subsydium obliczono na podstawie różnicy pomiędzy należnym podatkiem dochodowym za okres dochodzenia w przypadku, gdyby zastosowano się do przepisów sekcji 35(2AB) UPD, a podatkiem należnym w przypadku niezastosowania się do tych przepisów. Ta kwota subsydium (licznik) została rozdzielona na całkowity obrót mający miejsce w ODP jako odpowiedni mianownik, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ subsydium to odnosi się do każdej sprzedaży, krajowej i eksportowej, a nie zostało przyznane w odniesieniu do wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości. |
| --- | --- |

(75)

Kwotę subsydium obliczono na podstawie różnicy pomiędzy należnym podatkiem dochodowym za okres dochodzenia w przypadku, gdyby zastosowano się do przepisów sekcji 35(2AB) UPD, a podatkiem należnym w przypadku niezastosowania się do tych przepisów. Ta kwota subsydium (licznik) została rozdzielona na całkowity obrót mający miejsce w ODP jako odpowiedni mianownik, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ subsydium to odnosi się do każdej sprzedaży, krajowej i eksportowej, a nie zostało przyznane w odniesieniu do wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.

| (76) | Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,1 %. |
| --- | --- |

(76)

Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,1 %.

6.   Program „Focus Market” („FMS”)

a)   Podstawa prawna

| (77) | Szczegółowy opis FMS zawarto w rozdziale 3.9 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziale 3.20 PP I 04-09. |
| --- | --- |

(77)

Szczegółowy opis FMS zawarto w rozdziale 3.9 polityki EXIM 04-09 oraz w rozdziale 3.20 PP I 04-09.

b)   Kwalifikowalność

| (78) | Do skorzystania z tego programu kwalifikuje się dowolny wytwórca-eksporter lub handlowiec-eksporter. |
| --- | --- |

(78)

Do skorzystania z tego programu kwalifikuje się dowolny wytwórca-eksporter lub handlowiec-eksporter.

c)   Zastosowanie w praktyce

| (79) | W tym programie wywóz wszelkich produktów do krajów wymienionych w dodatku 37-C PP I 04-09 może podlegać kredytowi celnemu odpowiadającemu 2,5 % wartości FOB produktów wywiezionych w ramach programu. Niektóre rodzaje działalności wywozowej są wyłączone z programu, np. wywóz towarów wwiezionych lub przeładowanych, uznanych za wywóz, wywóz usług oraz obrót w wywozie podmiotów działających w specjalnych strefach ekonomicznych/jednostkach eksportowych. Wyłączone z programu są także niektóre typy produktów, np. diamenty, metale szlachetne, rudy, zboża, cukier i produkty ropopochodne. |
| --- | --- |

(79)

W tym programie wywóz wszelkich produktów do krajów wymienionych w dodatku 37-C PP I 04-09 może podlegać kredytowi celnemu odpowiadającemu 2,5 % wartości FOB produktów wywiezionych w ramach programu. Niektóre rodzaje działalności wywozowej są wyłączone z programu, np. wywóz towarów wwiezionych lub przeładowanych, uznanych za wywóz, wywóz usług oraz obrót w wywozie podmiotów działających w specjalnych strefach ekonomicznych/jednostkach eksportowych. Wyłączone z programu są także niektóre typy produktów, np. diamenty, metale szlachetne, rudy, zboża, cukier i produkty ropopochodne.

| (80) | Kredyty celne w ramach FMS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 24 miesięcy od daty przyznania zaświadczenia o uprawnieniach do odpowiedniego kredytu. Mogą one być wykorzystane na uiszczenie należności celnych z tytułu kolejnych transakcji przywozowych dowolnych komponentów lub produktów włącznie z dobrami inwestycyjnymi. |
| --- | --- |

(80)

Kredyty celne w ramach FMS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 24 miesięcy od daty przyznania zaświadczenia o uprawnieniach do odpowiedniego kredytu. Mogą one być wykorzystane na uiszczenie należności celnych z tytułu kolejnych transakcji przywozowych dowolnych komponentów lub produktów włącznie z dobrami inwestycyjnymi.

| (81) | Zaświadczenie o uprawnieniach do kredytu jest wydawane w porcie, w którym dokonany został wywóz, po dokonaniu wywozu lub przesyłki towarów. W przypadku gdy wnioskodawca dostarczy władzom kopie całej odpowiedniej dokumentacji wywozowej (np. zamówień na wywóz, faktur, dokumentów przewozowych, zaświadczeń banku o dokonaniu wywozu), rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu kredytu celnego lub nie. |
| --- | --- |

(81)

Zaświadczenie o uprawnieniach do kredytu jest wydawane w porcie, w którym dokonany został wywóz, po dokonaniu wywozu lub przesyłki towarów. W przypadku gdy wnioskodawca dostarczy władzom kopie całej odpowiedniej dokumentacji wywozowej (np. zamówień na wywóz, faktur, dokumentów przewozowych, zaświadczeń banku o dokonaniu wywozu), rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu kredytu celnego lub nie.

d)   Uwagi do ujawnionych informacji

| (82) | Po ujawnieniu informacji jedyny współpracujący producent eksportujący przedstawił uwagi na temat FMS. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że program jest związany pod względem geograficznym z innymi krajami i Komisja Europejska nie może ustalać względem niego środków wyrównawczych. Nie mogło ono jednak zakwestionować ani praktycznego wprowadzania w życie programu, ani sposobu wykorzystywania korzyści z FMS, jak zostało to określone w motywach od 79 do 81. W związku z powyższym i to twierdzenie musiało zostać odrzucone. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium. |
| --- | --- |

(82)

Po ujawnieniu informacji jedyny współpracujący producent eksportujący przedstawił uwagi na temat FMS. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że program jest związany pod względem geograficznym z innymi krajami i Komisja Europejska nie może ustalać względem niego środków wyrównawczych. Nie mogło ono jednak zakwestionować ani praktycznego wprowadzania w życie programu, ani sposobu wykorzystywania korzyści z FMS, jak zostało to określone w motywach od 79 do 81. W związku z powyższym i to twierdzenie musiało zostać odrzucone. Wreszcie, przedsiębiorstwo przekazało komentarze dotyczące błędu w obliczeniach, które zostały uznane za zasadne i uwzględnione w obliczeniach kwoty subsydium.

e)   Wnioski dotyczące programu FMS

| (83) | FMS zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach FMS stanowi wkład finansowy rządu Indii, gdyż zostanie on w końcu wykorzystany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z ceł uzyskiwanych przez rząd Indii, które w przeciwnym przypadku byłyby należne. Ponadto kredyt celny w ramach FMS zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową. |
| --- | --- |

(83)

FMS zapewnia subsydia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach FMS stanowi wkład finansowy rządu Indii, gdyż zostanie on w końcu wykorzystany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z ceł uzyskiwanych przez rząd Indii, które w przeciwnym przypadku byłyby należne. Ponadto kredyt celny w ramach FMS zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.

| (84) | Ponadto prawo do korzyści z programu FMS w myśl zapisów prawa jest uzależnione od dokonania wywozu, w związku z czym ustalono, że jest ono szczególne i jako takie podlega środkom wyrównawczym zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. |
| --- | --- |

(84)

Ponadto prawo do korzyści z programu FMS w myśl zapisów prawa jest uzależnione od dokonania wywozu, w związku z czym ustalono, że jest ono szczególne i jako takie podlega środkom wyrównawczym zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

| (85) | Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy zastępczy system zwrotu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych do procesu produkcji, a kwota przyznanej korzyści nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich komponentów. Nie istnieje żaden system ani procedura odpowiednia dla potwierdzenia, które komponenty są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu załącznika I lit. i) oraz załączników II i III rozporządzenia podstawowego. Wreszcie, eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu FMS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek komponentów. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu gotowych produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych komponentów pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie przywozili żadnych towarów, których można było użyć jako komponentów w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FMS. Ponadto eksporter może korzystać z kredytów celnych FMS w celu przywozu dóbr inwestycyjnych, choć dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres dopuszczalnych systemów zwrotu ceł określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są one zużywane do wytworzenia produktów wywożonych. |
| --- | --- |

(85)

Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy zastępczy system zwrotu w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w załączniku I lit. i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych do procesu produkcji, a kwota przyznanej korzyści nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich komponentów. Nie istnieje żaden system ani procedura odpowiednia dla potwierdzenia, które komponenty są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu załącznika I lit. i) oraz załączników II i III rozporządzenia podstawowego. Wreszcie, eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu FMS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek komponentów. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu gotowych produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych komponentów pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie przywozili żadnych towarów, których można było użyć jako komponentów w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FMS. Ponadto eksporter może korzystać z kredytów celnych FMS w celu przywozu dóbr inwestycyjnych, choć dobra inwestycyjne nie wchodzą w zakres dopuszczalnych systemów zwrotu ceł określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są one zużywane do wytworzenia produktów wywożonych.

f)   Obliczenie kwoty subsydium

| (86) | Kwota subsydiów stanowiących podstawę zastosowania środków wyrównawczych została obliczona w przeliczeniu na korzyści, co do których ustalono, że odbiorca uzyskał je w trakcie ODP, zaksięgowanych przez współpracującego producenta eksportującego na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na etapie transakcji wywozowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium (licznik) została przydzielona do obrotu w wywozie podczas ODP jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych. |
| --- | --- |

(86)

Kwota subsydiów stanowiących podstawę zastosowania środków wyrównawczych została obliczona w przeliczeniu na korzyści, co do których ustalono, że odbiorca uzyskał je w trakcie ODP, zaksięgowanych przez współpracującego producenta eksportującego na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na etapie transakcji wywozowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium (licznik) została przydzielona do obrotu w wywozie podczas ODP jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych.

| (87) | Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,1 %. |
| --- | --- |

(87)

Stopa subsydiowania jedynego współpracującego producenta eksportującego podczas ODP ustalona w odniesieniu do tego programu wynosi 0,1 %.

III.   Suma subsydiów podlegających wyrównaniu

| (88) | Przypomina się, że w rozporządzeniu (WE) nr 713/2005 suma subsydiów podlegających wyrównaniu, wyrażona proporcjonalnie do wartości, dla jedynego producenta eksportującego współpracującego w ramach obecnego częściowego przeglądu okresowego wyniosła 35,1 %. |
| --- | --- |

(88)

Przypomina się, że w rozporządzeniu (WE) nr 713/2005 suma subsydiów podlegających wyrównaniu, wyrażona proporcjonalnie do wartości, dla jedynego producenta eksportującego współpracującego w ramach obecnego częściowego przeglądu okresowego wyniosła 35,1 %.

| (89) | Podczas obecnego częściowego przeglądu okresowego ustalono, że kwota subsydiów wyrównawczych, wyrażona proporcjonalnie do wartości, wyniosła 11,9 %, jak odnotowano poniżej:












  PROGRAM
  Przedsiębiorstwo | AAS | DEPBS | EPCGS | ECS | ITIRAD | FMS | Razem |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| % | % | % | % | % | % | % |
| Ranbaxy Laboratories Ltd. | 8,2 | 2,1 | 0,1 | 1,3 | 0,1 | 0,1 | 11,9 |

(89)

Podczas obecnego częściowego przeglądu okresowego ustalono, że kwota subsydiów wyrównawczych, wyrażona proporcjonalnie do wartości, wyniosła 11,9 %, jak odnotowano poniżej:

PROGRAM

Przedsiębiorstwo

AAS

DEPBS

EPCGS

ECS

ITIRAD

FMS

Razem

%

%

%

%

%

%

%

Ranbaxy Laboratories Ltd.

8,2

2,1

0,1

1,3

0,1

0,1

11,9

| (90) | Biorąc powyższe pod uwagę, uznaje się, że poziom subsydiowania w odniesieniu do jedynego współpracującego producenta eksportującego obniżył się. |
| --- | --- |

(90)

Biorąc powyższe pod uwagę, uznaje się, że poziom subsydiowania w odniesieniu do jedynego współpracującego producenta eksportującego obniżył się.

IV.   Środki wyrównawcze

| (91) | Zgodnie z przepisami art. 19 rozporządzenia podstawowego oraz z podstawami dokonania niniejszego częściowego przeglądu okresowego określonymi w pkt 3 zawiadomienia o wszczęciu przeglądu, ustalono, że poziom subsydiowania w odniesieniu do jedynego współpracującego producenta obniżył się z 35,1 % do 11,9 %, a zatem stawkę cła wyrównawczego nałożonego na tego producenta eksportującego rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 należy odpowiednio zmienić. |
| --- | --- |

(91)

Zgodnie z przepisami art. 19 rozporządzenia podstawowego oraz z podstawami dokonania niniejszego częściowego przeglądu okresowego określonymi w pkt 3 zawiadomienia o wszczęciu przeglądu, ustalono, że poziom subsydiowania w odniesieniu do jedynego współpracującego producenta obniżył się z 35,1 % do 11,9 %, a zatem stawkę cła wyrównawczego nałożonego na tego producenta eksportującego rozporządzeniem (WE) nr 713/2005 należy odpowiednio zmienić.

| (92) | W związku z powyższym przypomina się, że w rozporządzeniu (WE) nr 713/2005 stopa subsydiowania przedsiębiorstwa Ranbaxy Laboratories Ltd. była wyższa niż poziom usuwający szkodę. Zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego niższa opłata celna odzwierciedlająca poziom usuwający szkodę została uznana za odpowiednią do usunięcia szkody wobec przemysłu wspólnotowego i dlatego stawka cła wyrównawczego mająca zastosowanie do przywozu od przedsiębiorstwa Ranbaxy Laboratories Ltd. została ustalona na 30,3 %. |
| --- | --- |

(92)

W związku z powyższym przypomina się, że w rozporządzeniu (WE) nr 713/2005 stopa subsydiowania przedsiębiorstwa Ranbaxy Laboratories Ltd. była wyższa niż poziom usuwający szkodę. Zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego niższa opłata celna odzwierciedlająca poziom usuwający szkodę została uznana za odpowiednią do usunięcia szkody wobec przemysłu wspólnotowego i dlatego stawka cła wyrównawczego mająca zastosowanie do przywozu od przedsiębiorstwa Ranbaxy Laboratories Ltd. została ustalona na 30,3 %.

| (93) | Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i fakt, że stopa subsydiowania jest aktualnie niższa niż poziom usuwający szkodę, indywidualna stawka cła wyrównawczego mająca zastosowanie do jedynego współpracującego producenta eksportującego, przedsiębiorstwa Ranbaxy Laboratories Ltd., została ustalona na 11,9 %. |
| --- | --- |

(93)

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i fakt, że stopa subsydiowania jest aktualnie niższa niż poziom usuwający szkodę, indywidualna stawka cła wyrównawczego mająca zastosowanie do jedynego współpracującego producenta eksportującego, przedsiębiorstwa Ranbaxy Laboratories Ltd., została ustalona na 11,9 %.

| (94) | W odniesieniu do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w obecnym częściowym przeglądzie okresowym, należy zauważyć, że rzeczywiste metody w ramach badanych programów i stopień, w jakim wymagają stosowania środków wyrównawczych, nie zmieniły się od poprzedniego dochodzenia. Dlatego też nie ma powodu do przeliczenia stóp subsydiowania i stawek celnych obowiązujących względem przedsiębiorstw, które nie współpracowały w ramach obecnego częściowego przeglądu okresowego. W związku z tym wymienione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 713/2005 stawki cła mające zastosowanie w odniesieniu do wszystkich pozostałych stron z wyjątkiem Ranbaxy Laboratories Ltd pozostają niezmienione. |
| --- | --- |

(94)

W odniesieniu do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w obecnym częściowym przeglądzie okresowym, należy zauważyć, że rzeczywiste metody w ramach badanych programów i stopień, w jakim wymagają stosowania środków wyrównawczych, nie zmieniły się od poprzedniego dochodzenia. Dlatego też nie ma powodu do przeliczenia stóp subsydiowania i stawek celnych obowiązujących względem przedsiębiorstw, które nie współpracowały w ramach obecnego częściowego przeglądu okresowego. W związku z tym wymienione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 713/2005 stawki cła mające zastosowanie w odniesieniu do wszystkich pozostałych stron z wyjątkiem Ranbaxy Laboratories Ltd pozostają niezmienione.

| (95) | Stawki cła wyrównawczego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu odzwierciedlają sytuację ustaloną podczas częściowego przeglądu okresowego. Tym samym obowiązują one wyłącznie w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez te przedsiębiorstwa. Przywóz produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez jakiekolwiek przedsiębiorstwo, które nie jest wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez jednostki powiązane z wymienionymi przedsiębiorstwami, nie może korzystać z tych stawek i będzie podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. |
| --- | --- |

(95)

Stawki cła wyrównawczego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu odzwierciedlają sytuację ustaloną podczas częściowego przeglądu okresowego. Tym samym obowiązują one wyłącznie w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez te przedsiębiorstwa. Przywóz produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez jakiekolwiek przedsiębiorstwo, które nie jest wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez jednostki powiązane z wymienionymi przedsiębiorstwami, nie może korzystać z tych stawek i będzie podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

| (96) | Wszelkie wnioski dotyczące zastosowania tych indywidualnych stawek ceł wyrównawczych (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po zarejestrowaniu nowych podmiotów produkcyjnych lub handlowych) należy niezwłocznie kierować do Komisji (4) wraz ze wszystkimi odnośnymi informacjami, w szczególności na temat wszelkich modyfikacji działalności przedsiębiorstwa związanych z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, związaną na przykład z powyższą zmianą nazwy lub zmianą dotyczącą podmiotów produkcyjnych i handlowych. Jeśli będzie to właściwe, po konsultacjach z Komitetem Doradczym, Komisja jest niniejszym upoważniona do odpowiedniej zmiany rozporządzenia poprzez aktualizację listy przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych, |
| --- | --- |

(96)

Wszelkie wnioski dotyczące zastosowania tych indywidualnych stawek ceł wyrównawczych (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po zarejestrowaniu nowych podmiotów produkcyjnych lub handlowych) należy niezwłocznie kierować do Komisji (4) wraz ze wszystkimi odnośnymi informacjami, w szczególności na temat wszelkich modyfikacji działalności przedsiębiorstwa związanych z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, związaną na przykład z powyższą zmianą nazwy lub zmianą dotyczącą podmiotów produkcyjnych i handlowych. Jeśli będzie to właściwe, po konsultacjach z Komitetem Doradczym, Komisja jest niniejszym upoważniona do odpowiedniej zmiany rozporządzenia poprzez aktualizację listy przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 713/2005 otrzymuje brzmienie:

„2   Stawki celne naliczane od ceny netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem, dla przywozów wytworzonych w Indiach przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa, ustala się następująco:

| — | 17,3 % dla KDL Biotech Ltd., Mumbai (kod dodatkowy TARIC: A580), |
| --- | --- |

—

17,3 % dla KDL Biotech Ltd., Mumbai (kod dodatkowy TARIC: A580),

| — | 28,1 % dla Nectar Lifesciences Ltd., Chandigarh (kod dodatkowy TARIC: A581), |
| --- | --- |

—

28,1 % dla Nectar Lifesciences Ltd., Chandigarh (kod dodatkowy TARIC: A581),

| — | 25,3 % dla Nestor Pharmaceuticals Ltd., New Delhi (kod dodatkowy TARIC: A582), |
| --- | --- |

—

25,3 % dla Nestor Pharmaceuticals Ltd., New Delhi (kod dodatkowy TARIC: A582),

| — | 11,9 % dla Ranbaxy Laboratories Ltd., New Delhi (kod dodatkowy TARIC: 8221), |
| --- | --- |

—

11,9 % dla Ranbaxy Laboratories Ltd., New Delhi (kod dodatkowy TARIC: 8221),

| — | 28,1 % dla Torrent Gujarat Biotech Ltd., Ahmedabad (kod dodatkowy TARIC: A583), |
| --- | --- |

—

28,1 % dla Torrent Gujarat Biotech Ltd., Ahmedabad (kod dodatkowy TARIC: A583),

| — | 28,1 % dla Surya Pharmaceuticals Ltd., Chandigarh (kod dodatkowy TARIC: A584), |
| --- | --- |

—

28,1 % dla Surya Pharmaceuticals Ltd., Chandigarh (kod dodatkowy TARIC: A584),

| — | 32 % dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw (kod dodatkowy TARIC: 8900).”. |
| --- | --- |

—

32 % dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw (kod dodatkowy TARIC: 8900).”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 2008 r.

W imieniu Rady

M. ALLIOT-MARIE

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 121 z 13.5.2005, s. 1.

2

(3)  Dz.U. C 212 z 11.9.2007, s. 10.

3

(4)  European Commission, Directorate General for Trade, Directorate B – J-79 4/23, Rue de la Loi/Wetstraat 200, B-1049 Brussels.

4

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/14 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/14

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1177/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 29 listopada 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa stawka celna w przywozie |
| 0702 00 00 | AL | 25,7 |
| MA | 54,0 |
| TR | 71,8 |
| ZZ | 50,5 |
| 0707 00 05 | EG | 188,1 |
| JO | 167,2 |
| MA | 58,1 |
| TR | 83,7 |
| ZZ | 124,3 |
| 0709 90 70 | MA | 64,8 |
| TR | 122,0 |
| ZZ | 93,4 |
| 0805 20 10 | MA | 66,8 |
| TR | 65,0 |
| ZZ | 65,9 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | CN | 54,3 |
| HR | 24,9 |
| IL | 75,4 |
| TR | 69,2 |
| ZZ | 56,0 |
| 0805 50 10 | MA | 64,0 |
| TR | 71,5 |
| ZA | 117,7 |
| ZZ | 84,4 |
| 0808 10 80 | CA | 88,7 |
| CL | 67,1 |
| CN | 54,0 |
| MK | 32,9 |
| US | 102,5 |
| ZA | 112,2 |
| ZZ | 76,2 |
| 0808 20 50 | CN | 32,1 |
| TR | 103,0 |
| ZZ | 67,6 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

AL

25,7

MA

54,0

TR

71,8

ZZ

50,5

0707 00 05

EG

188,1

JO

167,2

MA

58,1

TR

83,7

ZZ

124,3

0709 90 70

MA

64,8

TR

122,0

ZZ

93,4

0805 20 10

MA

66,8

TR

65,0

ZZ

65,9

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

54,3

HR

24,9

IL

75,4

TR

69,2

ZZ

56,0

0805 50 10

MA

64,0

TR

71,5

ZA

117,7

ZZ

84,4

0808 10 80

CA

88,7

CL

67,1

CN

54,0

MK

32,9

US

102,5

ZA

112,2

ZZ

76,2

0808 20 50

CN

32,1

TR

103,0

ZZ

67,6

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/16 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/16

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1178/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 dotyczące krótkoterminowych statystyk oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1503/2006 i (WE) nr 657/2007 w zakresie zmian w następstwie rewizji klasyfikacji statystycznych NACE i CPA

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 z dnia 19 maja 1998 r. dotyczące krótkoterminowych statystyk (1), w szczególności jego art. 17 lit. b), e) oraz j),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem (WE) nr 1165/98 ustanowiono wspólne ramy tworzenia krótkoterminowych statystyk Wspólnoty dotyczących cyklu koniunkturalnego. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 1165/98 ustanowiono wspólne ramy tworzenia krótkoterminowych statystyk Wspólnoty dotyczących cyklu koniunkturalnego.

| (2) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1503/2006 z dnia 28 września 2006 r. wykonującym i zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 dotyczące krótkoterminowych statystyk w odniesieniu do definicji zmiennych, wykazu zmiennych oraz częstotliwości zestawiania danych (2), określono metodologiczne definicje zmiennych stosowanych w krótkoterminowych statystykach. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1503/2006 z dnia 28 września 2006 r. wykonującym i zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 dotyczące krótkoterminowych statystyk w odniesieniu do definicji zmiennych, wykazu zmiennych oraz częstotliwości zestawiania danych (2), określono metodologiczne definicje zmiennych stosowanych w krótkoterminowych statystykach.

| (3) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 657/2007 z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1165/98 dotyczącego krótkoterminowych statystyk w zakresie ustanowienia europejskich systemów doboru prób (3), określono zasady i warunki odnośnie do przekazywania danych przez państwa członkowskie uczestniczące w europejskich systemach doboru prób dla statystyk krótkoterminowych. |
| --- | --- |

(3)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 657/2007 z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1165/98 dotyczącego krótkoterminowych statystyk w zakresie ustanowienia europejskich systemów doboru prób (3), określono zasady i warunki odnośnie do przekazywania danych przez państwa członkowskie uczestniczące w europejskich systemach doboru prób dla statystyk krótkoterminowych.

| (4) | Konieczne jest zaktualizowanie wykazu zmiennych, poziomów rozbicia i łączenia, jakie mają być stosowane względem niektórych zmiennych, oraz zasad i warunków odnośnie do europejskich systemów doboru prób po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (4), a także po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 451/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego nową klasyfikację statystyczną produktów według działalności (CPA) i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93 (5). |
| --- | --- |

(4)

Konieczne jest zaktualizowanie wykazu zmiennych, poziomów rozbicia i łączenia, jakie mają być stosowane względem niektórych zmiennych, oraz zasad i warunków odnośnie do europejskich systemów doboru prób po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (4), a także po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 451/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego nową klasyfikację statystyczną produktów według działalności (CPA) i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93 (5).

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 1165/98

Załącznik A do rozporządzenia (WE) nr 1165/98 zmienia się zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zmiany wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 1503/2006

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1503/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Zmiany wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 657/2007

Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 657/2007 zastępuje się załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 162 z 5.6.1998, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 281 z 12.10.2006, s. 15.

2

(3)  Dz.U. L 155 z 15.6.2007, s. 7.

3

(4)  Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

4

(5)  Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 65.

5

---

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku A do rozporządzenia (WE) nr 1165/98 wprowadza się następujące zmiany:

1.   w tytule c) „Wykaz zmiennych” ust. 10 i 11 otrzymują brzmienie:

| „10. | Informacje dotyczące cen produkcji lub cen importowych (nr 310, 311, 312 i 340) nie są wymagane dla następujących grup lub klas NACE Rev. 2 odpowiednio CPA: 07.21, 24.46, 25.4, 30.1, 30.3, 30.4 i 38.3. Dodatkowo informacje dotyczące cen importowych (nr 340) nie są wymagane w działach CPA 09, 18, 33 i 36. Wykaz niewymaganych działalności może zostać zmieniony zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18. |
| --- | --- |

„10.

Informacje dotyczące cen produkcji lub cen importowych (nr 310, 311, 312 i 340) nie są wymagane dla następujących grup lub klas NACE Rev. 2 odpowiednio CPA: 07.21, 24.46, 25.4, 30.1, 30.3, 30.4 i 38.3. Dodatkowo informacje dotyczące cen importowych (nr 340) nie są wymagane w działach CPA 09, 18, 33 i 36. Wykaz niewymaganych działalności może zostać zmieniony zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18.

| 11. | Zmienną dotyczącą cen importowych (nr 340) oblicza się na podstawie produktów CPA. Jednostki rodzaju działalności zajmujące się przywozem mogą być zaklasyfikowane poza działalnością objętą sekcjami B–D NACE Rev. 2.”; |
| --- | --- |

11.

Zmienną dotyczącą cen importowych (nr 340) oblicza się na podstawie produktów CPA. Jednostki rodzaju działalności zajmujące się przywozem mogą być zaklasyfikowane poza działalnością objętą sekcjami B–D NACE Rev. 2.”;

2.   w tytule f) „Poziom szczegółowości” wprowadza się następujące zmiany:

2.1.   ustęp 7 otrzymuje brzmienie:

| „7. | Należy przekazać zmienną dotyczącą ceny importowej (nr 340) dla wszystkich wyrobów przemysłowych sekcje B–D CPA i GGP (Głównych Grup Przemysłowych) określonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 586/2001 zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 656/2007 z grupy produktów CPA. Nie wymaga się przekazywania tej zmiennej przez państwa członkowskie, które nie przyjęły waluty euro.”; |
| --- | --- |

„7.

Należy przekazać zmienną dotyczącą ceny importowej (nr 340) dla wszystkich wyrobów przemysłowych sekcje B–D CPA i GGP (Głównych Grup Przemysłowych) określonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 586/2001 zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 656/2007 z grupy produktów CPA. Nie wymaga się przekazywania tej zmiennej przez państwa członkowskie, które nie przyjęły waluty euro.”;

2.2.   ustępy 9 i 10 otrzymują brzmienie:

| „9. | Zmienne z rynków niekrajowych (nr 122, 132 i 312) należy przekazać zgodnie z podziałem na strefę euro i strefę, która nie przyjęła euro. To rozróżnienie należy stosować dla całego przemysłu określonego jako NACE Rev. 2 sekcje B–E, GGP, jednoliterowy (sekcja) i dwucyfrowy (dział) poziom NACE Rev. 2. Nie wymaga się informacji dotyczącej NACE Rev. 2 D i E w przypadku zmiennej 122. Dodatkowo, należy przekazać zmienną dotyczącą ceny importowej (nr 340) zgodnie z podziałem na strefę euro i strefę, która nie przyjęła euro. Należy stosować to rozróżnienie dla całego przemysłu określonego jako CPA sekcje od B–D, główne grupy przemysłowe (GGP), na jednoliterowym (sekcja) i dwucyfrowym (dział) poziomie CPA. W odniesieniu do podziału na strefę euro i strefę, która nie przyjęła euro, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18, Komisja może określić warunki stosowania europejskich systemów doboru prób określonego w art. 4 ust. 2 akapit pierwszy lit. d). Europejski system doboru prób może ograniczyć zakres zmiennej dotyczącej cen importowych do produktów przywożonych z krajów nienależących do strefy euro. Podział na strefę euro i strefę, która nie przyjęła euro dla zmiennych 122, 132, 312 i 340 nie musi być stosowany przez te państwach członkowskich, które nie przyjęły euro jako swojej waluty. |
| --- | --- |

„9.

Zmienne z rynków niekrajowych (nr 122, 132 i 312) należy przekazać zgodnie z podziałem na strefę euro i strefę, która nie przyjęła euro. To rozróżnienie należy stosować dla całego przemysłu określonego jako NACE Rev. 2 sekcje B–E, GGP, jednoliterowy (sekcja) i dwucyfrowy (dział) poziom NACE Rev. 2. Nie wymaga się informacji dotyczącej NACE Rev. 2 D i E w przypadku zmiennej 122. Dodatkowo, należy przekazać zmienną dotyczącą ceny importowej (nr 340) zgodnie z podziałem na strefę euro i strefę, która nie przyjęła euro. Należy stosować to rozróżnienie dla całego przemysłu określonego jako CPA sekcje od B–D, główne grupy przemysłowe (GGP), na jednoliterowym (sekcja) i dwucyfrowym (dział) poziomie CPA. W odniesieniu do podziału na strefę euro i strefę, która nie przyjęła euro, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18, Komisja może określić warunki stosowania europejskich systemów doboru prób określonego w art. 4 ust. 2 akapit pierwszy lit. d). Europejski system doboru prób może ograniczyć zakres zmiennej dotyczącej cen importowych do produktów przywożonych z krajów nienależących do strefy euro. Podział na strefę euro i strefę, która nie przyjęła euro dla zmiennych 122, 132, 312 i 340 nie musi być stosowany przez te państwach członkowskich, które nie przyjęły euro jako swojej waluty.

| 10. | Państwa członkowskie, których wartość dodana z sekcji B, C, D i E NACE Rev. 2 (odpowiednio z sekcji B, C i D CPA dla cen importowych) w danym roku bazowym reprezentuje mniej niż 1 % wartości całkowitej dla Wspólnoty Europejskiej muszą przekazać dane jedynie dla przemysłu ogółem, głównych grup przemysłowych i poziomu sekcji NACE Rev. 2 lub poziomu sekcji CPA.”. |
| --- | --- |

10.

Państwa członkowskie, których wartość dodana z sekcji B, C, D i E NACE Rev. 2 (odpowiednio z sekcji B, C i D CPA dla cen importowych) w danym roku bazowym reprezentuje mniej niż 1 % wartości całkowitej dla Wspólnoty Europejskiej muszą przekazać dane jedynie dla przemysłu ogółem, głównych grup przemysłowych i poziomu sekcji NACE Rev. 2 lub poziomu sekcji CPA.”.

---

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1503/2006 wprowadza się następujące zmiany:

w pozycji „Zmienna: 340 Ceny importowe” akapit czwarty tiret ostatnie otrzymuje brzmienie:

| „— | objętymi produktami są produkty sekcji CPA B, C oraz D. Usługi powiązane są wyłączone.”. |
| --- | --- |

„—

objętymi produktami są produkty sekcji CPA B, C oraz D. Usługi powiązane są wyłączone.”.

---

ZAŁĄCZNIK III

Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 657/2007 otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

132   NOWE ZAMÓWIENIA NIEKRAJOWE

| Państwo członkowskie | Zakres danych w europejskim systemie doboru prób (NACE Rev. 2) |
| --- | --- |
| Belgia | 13, 14, 17, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 29 |
| Irlandia | 14, 20, 21, 26, 27 |
| Cypr | 20, 21 |
| Malta | 26 |
| Niderlandy | 17, 20, 21, 25, 26, 28 |
| Finlandia | 17, 20, 21, 24, 26, 27, 28 |

Państwo członkowskie

Zakres danych w europejskim systemie doboru prób (NACE Rev. 2)

Belgia

13, 14, 17, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 29

Irlandia

14, 20, 21, 26, 27

Cypr

20, 21

Malta

26

Niderlandy

17, 20, 21, 25, 26, 28

Finlandia

17, 20, 21, 24, 26, 27, 28

312   CENY PRODUKCJI RYNKU NIEKRAJOWEGO

| Państwo członkowskie | Zakres danych w europejskim systemie doboru prób (NACE Rev. 2) |
| --- | --- |
| Belgia | 08, 10, 11, 12, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 29, 31, 32, 35 |
| Irlandia | 05, 07, 08, 10, 11, 18, 20, 21, 26 |
| Cypr | 10, 11, 20, 21, 26 |
| Malta | 12, 14, 26 |
| Finlandia | 05, 07, 08, 16, 17, 19, 24, 26, 28 |
| Słowenia | 14, 16, 22, 25, 31 |

Państwo członkowskie

Zakres danych w europejskim systemie doboru prób (NACE Rev. 2)

Belgia

08, 10, 11, 12, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 29, 31, 32, 35

Irlandia

05, 07, 08, 10, 11, 18, 20, 21, 26

Cypr

10, 11, 20, 21, 26

Malta

12, 14, 26

Finlandia

05, 07, 08, 16, 17, 19, 24, 26, 28

Słowenia

14, 16, 22, 25, 31

340   CENY IMPORTOWE

| Państwo członkowskie | Zakres danych w europejskim systemie doboru prób (CPA) |
| --- | --- |
| Belgia | 08.99, 10.32, 10.51, 12.00, 13.10, 15.12, 16.10, 19.20, 20.13, 20.14, 20.16, 20.59, 21.10, 21.20, 22.11, 22.19, 23.12, 23.14, 23.19, 23.70, 24.10, 25.73, 28.11, 28.24, 28.41, 28.92, 29.10, 29.32, 30.91, 31.00, 31.09, 32.50 |
| Irlandia | 10.13, 10.82, 17.21, 17.22, 17.29, 20.42, 25.11, 26.11, 26.20, 26.30, 28.23, 32.50 |
| Cypr | 19.20 |
| Luksemburg | 26.20 |
| Malta | 12.00 |
| Austria | 16.10, 23.13, 25.11, 25.94, 26.20, 26.30, 28.11, 28.92, 35.11 |
| Portugalia | 05.10, 06.10 |
| Finlandia | 07.29, 16.10, 22.21, 23.20, 24.10, 26.30, 28.22, 31.09, 35.11 |
| Słowenia | 24.10” |

Państwo członkowskie

Zakres danych w europejskim systemie doboru prób (CPA)

Belgia

08.99, 10.32, 10.51, 12.00, 13.10, 15.12, 16.10, 19.20, 20.13, 20.14, 20.16, 20.59, 21.10, 21.20, 22.11, 22.19, 23.12, 23.14, 23.19, 23.70, 24.10, 25.73, 28.11, 28.24, 28.41, 28.92, 29.10, 29.32, 30.91, 31.00, 31.09, 32.50

Irlandia

10.13, 10.82, 17.21, 17.22, 17.29, 20.42, 25.11, 26.11, 26.20, 26.30, 28.23, 32.50

Cypr

19.20

Luksemburg

26.20

Malta

12.00

Austria

16.10, 23.13, 25.11, 25.94, 26.20, 26.30, 28.11, 28.92, 35.11

Portugalia

05.10, 06.10

Finlandia

07.29, 16.10, 22.21, 23.20, 24.10, 26.30, 28.22, 31.09, 35.11

Słowenia

24.10”

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/21 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/21

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1179/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

ustalające szczegółowe zasady wdrożenia niektórych przepisów dyrektywy Rady 2008/55/WE w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu należności pieniężnych z tytułu niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2008/55/WE z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu należności pieniężnych z tytułu niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń (1), w szczególności jej art. 22,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Szczegółowe zasady wdrożenia niektórych przepisów dyrektywy 2008/55/WE zostały określone w dyrektywie Komisji 2002/94/WE (2). Jednakże, jak wynika z doświadczenia, dyrektywa ze względu na swój charakter prawny nie jest najbardziej skutecznym instrumentem legislacyjnym gwarantującym pełne osiągnięcie celu, jakim jest jednolita procedura wzajemnej pomocy. Należy zatem zastąpić wspomnianą dyrektywę rozporządzeniem. |
| --- | --- |

(1)

Szczegółowe zasady wdrożenia niektórych przepisów dyrektywy 2008/55/WE zostały określone w dyrektywie Komisji 2002/94/WE (2). Jednakże, jak wynika z doświadczenia, dyrektywa ze względu na swój charakter prawny nie jest najbardziej skutecznym instrumentem legislacyjnym gwarantującym pełne osiągnięcie celu, jakim jest jednolita procedura wzajemnej pomocy. Należy zatem zastąpić wspomnianą dyrektywę rozporządzeniem.

| (2) | W celu ułatwienia wymiany informacji między właściwymi organami państw członkowskich wszystkie wnioski o udzielenie pomocy oraz wszystkie dokumenty i informacje im towarzyszące powinny, w miarę możliwości, być przekazywane drogą elektroniczną. |
| --- | --- |

(2)

W celu ułatwienia wymiany informacji między właściwymi organami państw członkowskich wszystkie wnioski o udzielenie pomocy oraz wszystkie dokumenty i informacje im towarzyszące powinny, w miarę możliwości, być przekazywane drogą elektroniczną.

| (3) | W celu zagwarantowania, że przekazywane są właściwe dane i informacje, należy określić wzory formularzy wniosków o udzielenie wzajemnej pomocy do stosowania między organami krajowymi państw członkowskich. W celu dostosowania tych formularzy do wymogów i możliwości systemu komunikacji elektronicznej powinno być możliwe uaktualnianie struktury i układu formularzy elektronicznych bez zmieniania wzorów, pod warunkiem że wnioski zawierają wymagany zestaw danych i informacji. |
| --- | --- |

(3)

W celu zagwarantowania, że przekazywane są właściwe dane i informacje, należy określić wzory formularzy wniosków o udzielenie wzajemnej pomocy do stosowania między organami krajowymi państw członkowskich. W celu dostosowania tych formularzy do wymogów i możliwości systemu komunikacji elektronicznej powinno być możliwe uaktualnianie struktury i układu formularzy elektronicznych bez zmieniania wzorów, pod warunkiem że wnioski zawierają wymagany zestaw danych i informacji.

| (4) | Aby umożliwić Komisji dokonywanie regularnej oceny wyników i skuteczności procedur ustanowionych w dyrektywie 2008/55/WE, należy ustalić, jakie informacje muszą być corocznie przekazywane Komisji przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(4)

Aby umożliwić Komisji dokonywanie regularnej oceny wyników i skuteczności procedur ustanowionych w dyrektywie 2008/55/WE, należy ustalić, jakie informacje muszą być corocznie przekazywane Komisji przez państwa członkowskie.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Dochodzenia Należności, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Dochodzenia Należności,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wdrożenia art. 4 ust. 2 i 4, art. 5 ust. 2 i 3, art. 7, 8, 9, 11, art. 12 ust. 1 i 2, art. 14, art. 18 ust. 3 i art. 24 dyrektywy 2008/55/WE.

Niniejsze rozporządzenie ustanawia również szczegółowe zasady dotyczące przeliczania, przekazywania wyegzekwowanych kwot, określania minimalnej kwoty należności pieniężnej, która może stanowić podstawę wniosku o udzielenie pomocy oraz sposobów przekazywania informacji między organami.

Artykuł 2

Dla celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:

| 1) | przekaz „drogą elektroniczną” oznacza przekaz za pomocą sprzętu elektronicznego do przetwarzania danych, w tym do kompresji cyfrowej, z wykorzystaniem przesyłu kablowego, transmisji radiowej, technologii optycznej lub innego środka elektromagnetycznego; |
| --- | --- |

1)

przekaz „drogą elektroniczną” oznacza przekaz za pomocą sprzętu elektronicznego do przetwarzania danych, w tym do kompresji cyfrowej, z wykorzystaniem przesyłu kablowego, transmisji radiowej, technologii optycznej lub innego środka elektromagnetycznego;

| 2) | „sieć CCN/CSI” oznacza wspólną platformę opartą na wspólnej sieci łączności (CCN) oraz wspólnym systemie połączeń (CSI), stworzoną przez Wspólnotę w celu zapewnienia łączności elektronicznej między właściwymi organami w sprawach ceł i podatków. |
| --- | --- |

2)

„sieć CCN/CSI” oznacza wspólną platformę opartą na wspólnej sieci łączności (CCN) oraz wspólnym systemie połączeń (CSI), stworzoną przez Wspólnotę w celu zapewnienia łączności elektronicznej między właściwymi organami w sprawach ceł i podatków.

ROZDZIAŁ II

WNIOSKI O UDZIELENIE INFORMACJI

Artykuł 3

Wniosek o udzielenie informacji, o którym mowa w art. 4 dyrektywy 2008/55/WE, zawiera zestaw danych i informacji zawartych we wzorze formularza określonym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy podobny wniosek został wysłany do innego organu, organ wnioskujący zamieszcza w swoim wniosku o udzielenie informacji nazwę tego organu.

Artykuł 4

Wniosek o udzielenie informacji może dotyczyć:

| 1) | zobowiązanego; |
| --- | --- |

1)

zobowiązanego;

| 2) | podmiotu zobowiązanego do zapłaty należności pieniężnej na mocy przepisów obowiązujących w państwie członkowskim, w którym organ wnioskujący ma swoją siedzibę (zwanym dalej „państwem członkowskim organu wnioskującego”); |
| --- | --- |

2)

podmiotu zobowiązanego do zapłaty należności pieniężnej na mocy przepisów obowiązujących w państwie członkowskim, w którym organ wnioskujący ma swoją siedzibę (zwanym dalej „państwem członkowskim organu wnioskującego”);

| 3) | podmiotów, w których posiadaniu znajduje się mienie należące do podmiotów wymienionych w pkt 1 lub 2. |
| --- | --- |

3)

podmiotów, w których posiadaniu znajduje się mienie należące do podmiotów wymienionych w pkt 1 lub 2.

Artykuł 5

1.   Organ wykonujący potwierdza niezwłocznie otrzymanie wniosku o udzielenie informacji, a w każdym przypadku najpóźniej w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania takiego wniosku.

2.   Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku organ wykonujący zwraca się, w razie konieczności, do organu wnioskującego o dostarczenie wszelkich dodatkowych niezbędnych informacji. Organ wnioskujący dostarcza wszelkie dodatkowe niezbędne informacje, do których ma dostęp w zwykłym trybie.

Artykuł 6

1.   Organ wykonujący przekazuje organowi wnioskującemu informacje wnioskowane w miarę ich pozyskiwania.

2.   Jeżeli całość lub część tych informacji nie może zostać uzyskana w terminie właściwym dla danej sprawy, organ wykonujący informuje o tym organ wnioskujący, podając przyczyny takiej sytuacji.

W każdym przypadku po upływie sześciu miesięcy od daty potwierdzenia otrzymania wniosku organ wykonujący informuje organ wnioskujący o wynikach postępowania przeprowadzonego w celu uzyskania informacji, których dotyczy wniosek.

W świetle informacji uzyskanych od organu wykonującego organ wnioskujący może zwrócić się do tego organu o dalsze prowadzenie postępowania. Wniosek taki składany jest w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania informacji o wynikach postępowania przeprowadzonego przez organ wykonujący i jest on traktowany przez ten organ zgodnie z przepisami obowiązującymi w odniesieniu do pierwotnego wniosku.

Artykuł 7

Jeżeli organ wykonujący zadecyduje o odrzuceniu wniosku o udzielenie informacji, powiadamia on organ wnioskujący o przyczynach odrzucenia tego wniosku, wskazując konkretne zapisy art. 4 dyrektywy 2008/55/WE, na które się powołuje. Organ wykonujący powiadamia o tej decyzji niezwłocznie po jej podjęciu, a w każdym przypadku w terminie trzech miesięcy od daty potwierdzenia otrzymania wniosku.

Artykuł 8

Organ wnioskujący może w każdym momencie wycofać wniosek o udzielenie informacji, który został przesłany do organu wykonującego. Decyzja o wycofaniu wniosku przekazywana jest organowi wykonującemu.

ROZDZIAŁ III

WNIOSKI O POWIADOMIENIE

Artykuł 9

Wniosek o powiadomienie, o którym mowa w art. 5 dyrektywy 2008/55/WE, zawiera zestaw danych i informacji zawartych we wzorze formularza określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Do wniosku dołącza się oryginał lub uwierzytelnioną kopię orzeczenia lub innego dokumentu, którego dotyczy wniosek o powiadomienie.

Artykuł 10

Wniosek o powiadomienie może dotyczyć każdej osoby fizycznej lub prawnej, która, zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie członkowskim organu wnioskującego, musi zostać powiadomiona o orzeczeniu lub innym dokumencie, który jej dotyczy.

O ile w orzeczeniu lub dokumencie, którego dotyczy wniosek o powiadomienie, tego nie wskazano, we wniosku o powiadomienie wskazuje się przepisy obowiązujące w państwie członkowskim organu wnioskującego, które regulują sposób kwestionowania należności pieniężnej lub jej dochodzenia.

Artykuł 11

1.   Organ wykonujący potwierdza niezwłocznie otrzymanie wniosku o powiadomienie, a w każdym przypadku najpóźniej w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania takiego wniosku.

Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o powiadomienie organ wykonujący podejmuje środki niezbędne do dokonania powiadomienia zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie członkowskim, w którym organ ten ma swoją siedzibę.

Jeśli jest to niezbędne, organ wykonujący występuje do organu wnioskującego o dostarczenie dodatkowych informacji, o ile nie spowoduje to niedotrzymania ostatecznego terminu powiadomienia wskazanego we wniosku o powiadomienie.

Organ wnioskujący dostarcza wszelkie dodatkowe informacje, do których ma dostęp w zwykłym trybie.

2.   Organ wykonujący informuje organ wnioskujący o dacie powiadomienia niezwłocznie po jego dokonaniu, poprzez poświadczenie powiadomienia w formularzu wniosku zwracanego organowi wnioskującemu.

ROZDZIAŁ IV

WNIOSKI O DOCHODZENIE LUB O ZABEZPIECZENIE NALEŻNOŚCI PIENIĘŻNYCH

Artykuł 12

1.   Wnioski o dochodzenie lub o zabezpieczenie, o których mowa odpowiednio w art. 6 i 13 dyrektywy 2008/55/WE, zawierają zestaw danych i informacji zawartych we wzorze formularza określonym w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Wnioski te zawierają oświadczenie potwierdzające, że zostały spełnione warunki wszczęcia procedury wzajemnej pomocy określone w dyrektywie 2008/55/WE.

2.   Do wniosku o dochodzenie lub o zabezpieczenie dołącza się oryginał lub uwierzytelnioną kopię instrumentu umożliwiającego dochodzenie należności pieniężnej. Jeden instrument może obejmować wiele należności, pod warunkiem że są one należne od tego samego podmiotu.

Do celów art. 13–20 niniejszego rozporządzenia łączna kwota należności pieniężnych objętych jednym instrumentem umożliwiającym dochodzenie należności jest uważana za jedną należność.

Artykuł 13

Wniosek o dochodzenie lub o zabezpieczenie może dotyczyć każdego podmiotu wymienionego w art. 4.

Artykuł 14

1.   Jeżeli waluta państwa członkowskiego organu wykonującego jest inna niż waluta państwa członkowskiego organu wnioskującego, organ wnioskujący podaje kwoty należności podlegających dochodzeniu w obu walutach.

2.   Kursem walut stosowanym do celów wymienionych w ust. 1 jest ostatni kurs sprzedaży zanotowany na najbardziej reprezentatywnym rynku lub rynkach walutowych państwa członkowskiego organu wnioskującego w dniu, w którym został wysłany wniosek o dochodzenie.

Artykuł 15

1.   Organ wykonujący niezwłocznie, a w każdym przypadku najpóźniej w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wniosku o dochodzenie lub o zabezpieczenie:

| a) | potwierdza otrzymanie wniosku; |
| --- | --- |

a)

potwierdza otrzymanie wniosku;

| b) | zwraca się do organu wnioskującego o uzupełnienie wniosku, jeżeli nie zawiera on informacji i innych danych wymienionych w art. 7 dyrektywy 2008/55/WE. |
| --- | --- |

b)

zwraca się do organu wnioskującego o uzupełnienie wniosku, jeżeli nie zawiera on informacji i innych danych wymienionych w art. 7 dyrektywy 2008/55/WE.

2.   Jeżeli organ wykonujący nie podejmie niezbędnych działań w terminie trzech miesięcy określonym w art. 8 dyrektywy 2008/55/WE, organ ten niezwłocznie, a w każdym przypadku najpóźniej w terminie siedmiu dni od dnia upływu tego terminu informuje organ wnioskujący o powodach jego niedotrzymania.

Artykuł 16

Jeżeli w terminie właściwym dla danej sprawy nie jest możliwe wyegzekwowanie lub zabezpieczenie całości lub części należności, organ wykonujący informuje o tym organ wnioskujący, podając przyczyny takiej sytuacji.

Nie później niż z upływem ostatniego dnia okresu sześciomiesięcznego lub każdej jego wielokrotności, licząc od daty potwierdzenia otrzymania wniosku, organ wykonujący informuje organ wnioskujący o stanie lub o wynikach postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego.

Uwzględniając informacje otrzymane od organu wykonującego, organ wnioskujący może zwrócić się o ponowne otwarcie postępowania egzekucyjnego lub zabezpieczającego. Wniosek ten składa się w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania informacji o wynikach postępowania i jest on traktowany przez organ wykonujący zgodnie z przepisami obowiązującymi w odniesieniu do pierwotnego wniosku.

Artykuł 17

1.   Niezwłocznie po otrzymaniu przez organ wnioskujący informacji o jakimkolwiek działaniu kwestionującym należność pieniężną lub instrument umożliwiający dochodzenie tej należności, podejmowanym w państwie członkowskim organu wnioskującego, organ ten powiadamia o tym organ wykonujący.

2.   Jeżeli przepisy ustaw, aktów wykonawczych i praktyka administracyjna obowiązujące w państwie członkowskim organu wykonującego nie pozwalają na zabezpieczenie lub na dochodzenie należności na podstawie wniosku złożonego zgodnie z art. 12 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2008/55/WE, organ wykonujący powiadamia o tym organ wnioskujący niezwłocznie, a w każdym przypadku w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 1.

3.   Niezwłocznie po otrzymaniu przez organ wykonujący informacji o jakimkolwiek działaniu podjętym w państwie członkowskim tego organu w celu zwrotu wyegzekwowanych kwot lub uzyskania odszkodowania w związku z dochodzeniem zakwestionowanych należności na podstawie art. 12 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2008/55/WE, organ ten niezwłocznie powiadamia o tym organ wnioskujący.

O ile jest to możliwe, organ wykonujący włącza organ wnioskujący do procedury ustalania kwoty podlegającej zwrotowi i należnego odszkodowania. Na uzasadniony wniosek organu wykonującego organ wnioskujący przekazuje zwrócone kwoty i wypłacone odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania tego wniosku.

Artykuł 18

1.   Jeżeli wniosek o dochodzenie lub o zabezpieczenie staje się bezprzedmiotowy ze względu na zapłatę należności pieniężnej, jej anulowanie lub z innego powodu, organ wnioskujący informuje o tym niezwłocznie organ wykonujący, aby organ ten mógł zaprzestać podjętych działań.

2.   Jeżeli wysokość należności pieniężnej stanowiącej przedmiot wniosku o dochodzenie lub o zabezpieczenie uległa zmianie z jakiegokolwiek powodu, organ wnioskujący informuje o tym organ wykonujący i – jeśli to niezbędne – wydaje nowy instrument umożliwiający dochodzenie należności.

3.   Jeżeli zmiana polega na zmniejszeniu kwoty należności, organ wykonujący kontynuuje działanie, które podjął w celu jej dochodzenia lub zabezpieczenia, przy czym ogranicza to działanie do kwoty podlegającej dochodzeniu.

Jeżeli w momencie otrzymania informacji o zmniejszeniu kwoty należności organ wykonujący wyegzekwował już kwotę wyższą od kwoty podlegającej dochodzeniu, a procedura przekazania kwoty określona w art. 19 nie została jeszcze wszczęta, organ wykonujący zwraca wyegzekwowaną nadwyżkę osobie uprawnionej.

4.   Jeżeli zmiana polega na zwiększeniu kwoty należności, organ wnioskujący niezwłocznie zwraca się do organu wykonującego z dodatkowym wnioskiem o dochodzenie lub o zabezpieczenie.

Taki dodatkowy wniosek jest, w miarę możliwości, załatwiany przez organ wykonujący łącznie z pierwotnym wnioskiem organu wnioskującego. Jeżeli z uwagi na stan zaawansowania postępowania połączenie wniosku dodatkowego z pierwotnym jest niemożliwe, organ wykonujący jest zobowiązany do przyjęcia dodatkowego wniosku tylko wówczas, gdy objęta nim kwota jest nie niższa od kwoty, o której mowa w art. 25 ust. 2.

5.   W celu przeliczenia zmienionej kwoty na walutę państwa członkowskiego organu wykonującego organ wnioskujący stosuje kurs walut mający zastosowanie przy pierwotnym wniosku.

Artykuł 19

Każda kwota wyegzekwowana przez organ wykonujący, w tym, w stosownym przypadku, odsetki, o których mowa w art. 9 ust. 2 dyrektywy 2008/55/WE, jest przekazywana organowi wnioskującemu w walucie państwa członkowskiego organu wykonującego. Przekazanie kwot następuje w terminie jednego miesiąca od dnia ich wyegzekwowania.

Właściwe organy państw członkowskich mogą uzgodnić inny tryb przekazywania kwot niższych od kwoty progowej, o której mowa w art. 25 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20

Należność pieniężną uważa się za wyegzekwowaną, niezależnie od kwot pobranych przez organ wykonujący z tytułu odsetek, o których mowa w art. 9 ust. 2 dyrektywy 2008/55/WE, proporcjonalnie do ściągniętej kwoty wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego organu wykonującego po przeliczeniu według kursu walut, o którym mowa w art. 14 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ V

PRZEKAZYWANIE INFORMACJI

Artykuł 21

1.   Wszystkie wnioski o udzielenie pomocy, instrumenty umożliwiające dochodzenie należności pieniężnej, kopie tych instrumentów oraz wszelkie inne dokumenty towarzyszące, a także inne informacje dostarczone w związku z tymi wnioskami są w miarę możliwości przekazywane drogą elektroniczną, poprzez sieć CCN/CSI.

Uznaje się, że takie dokumenty przekazywane w formie elektronicznej lub ich wydruki mają taką samą moc prawną, jak gdyby były przesyłane pocztą.

2.   Jeżeli organ wnioskujący przesyła kopię instrumentu umożliwiającego dochodzenie należności pieniężnej lub jakiegokolwiek innego dokumentu, poświadcza on zgodność tej kopii z oryginałem poprzez umieszczenie na niej napisu „kopia zgodna z oryginałem” w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego organu wnioskującego, a także nazwiska i imienia urzędnika dokonującego poświadczenia oraz daty tego poświadczenia.

3.   Jeżeli wnioski o udzielenie wzajemnej pomocy są przesyłane drogą elektroniczną, struktura i układ formularzy, o których mowa w art. 3 akapit pierwszy, art. 9 akapit pierwszy i art. 12 ust. 1, mogą zostać dostosowane do wymogów i możliwości systemu komunikacji elektronicznej, pod warunkiem że nie ulegnie zmianie zakres informacji.

4.   Jeżeli wniosek nie może zostać przesłany drogą elektroniczną, jest przesłany pocztą. W takim przypadku wniosek podpisuje urzędnik organu wnioskującego odpowiednio upoważniony do sporządzania takiego wniosku.

Artykuł 22

Każde państwo członkowskie wyznacza centralny urząd, który jest głównym organem odpowiedzialnym za komunikowanie się drogą elektroniczną z innymi państwami członkowskimi. Urząd ten jest podłączony do sieci CCN/CSI.

Jeżeli w danym państwie członkowskim wyznaczono kilka organów do celów stosowania niniejszego rozporządzenia, urząd centralny odpowiada za przekazywanie drogą elektroniczną wszelkich informacji między tymi organami a urzędami centralnymi innych państw członkowskich.

Artykuł 23

1.   Jeżeli właściwe organy państw członkowskich przechowują informacje w elektronicznych bazach danych i wymieniają takie informacje drogą elektroniczną, podejmują one wszelkie niezbędne środki dla zapewnienia poufności każdej informacji przekazanej na podstawie niniejszego rozporządzenia, bez względu na jej formę.

Informacje te są objęte tajemnicą zawodową i podlegają ochronie, jaką są objęte informacje takiego samego rodzaju w prawie krajowym państwa członkowskiego, które te informacje otrzymało.

2.   Informacje określone w ust. 1 mogą zostać udostępnione wyłącznie podmiotom lub organom określonym w art. 16 dyrektywy 2008/55/WE.

Informacje takiego rodzaju mogą być wykorzystywane w związku z postępowaniem sądowym lub administracyjnym wszczętym w celu dochodzenia opłat, ceł, podatków i innych obciążeń określonych w art. 2 dyrektywy 2008/55/WE.

Osoby odpowiednio upoważnione przez organ akredytacji bezpieczeństwa Komisji Europejskiej mogą mieć dostęp do takich informacji wyłącznie w zakresie, jaki jest niezbędny do obsługi sieci CNN/CSI oraz utrzymywania i rozwijania tej sieci.

3.   W przypadku gdy właściwe organy państw członkowskich komunikują się drogą elektroniczną, podejmują one wszelkie środki niezbędne do zapewnienia wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w przesyłanych dokumentach.

Artykuł 24

Informacje i inne dane przekazywane przez organ wykonujący organowi wnioskującemu są sporządzane w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego organu wykonującego albo w innym języku uzgodnionym między organem wnioskującym a organem wykonującym.

ROZDZIAŁ VI

KRYTERIA PRZYJĘCIA I ODRZUCENIA WNIOSKU O UDZIELENIE POMOCY

Artykuł 25

1.   Wniosek o udzielenie pomocy sporządzony przez organ wnioskujący może dotyczyć jednej należności pieniężnej lub kilku należności, o ile należności te przysługują od tego samego podmiotu.

2.   Nie można występować z wnioskiem o udzielenie pomocy, jeżeli kwota należności pieniężnej lub całkowita kwota kilku należności pieniężnych wymienionych w art. 2 dyrektywy 2008/55/WE jest niższa niż 1 500 EUR.

Artykuł 26

Jeżeli organ wykonujący decyduje o odrzuceniu wniosku o udzielenie pomocy, zgodnie z art. 14 akapit pierwszy dyrektywy 2008/55/WE, organ ten informuje organ wnioskujący o przyczynach odrzucenia wniosku. Informacja ta jest przekazywana przez organ wykonujący niezwłocznie po podjęciu decyzji o odrzuceniu wniosku, a w każdym przypadku w terminie trzech miesięcy od daty otrzymania wniosku o udzielenie pomocy.

ROZDZIAŁ VII

UZGODNIENIA DOTYCZĄCE ZWROTU KOSZTÓW

Artykuł 27

Każde państwo członkowskie wyznacza co najmniej jednego urzędnika odpowiednio upoważnionego do uzgadniania zasad zwrotu kosztów zgodnie z art. 18 ust. 3 dyrektywy 2008/55/WE.

Artykuł 28

1.   Jeżeli organ wykonujący zdecyduje się wystąpić o zwrot poniesionych kosztów, organ ten powiadamia organ wnioskujący o powodach, dla których uważa, iż dochodzenie należności stwarza szczególne problemy, pociąga za sobą bardzo wysokie koszty lub wiąże się z walką z przestępczością zorganizowaną.

Organ wykonujący załącza szczegółowe oszacowanie kosztów, których zwrotu domaga się od organu wnioskującego.

2.   Organ wnioskujący potwierdza otrzymanie wniosku o zwrot kosztów niezwłocznie, a w każdym przypadku w termie siedmiu dni od daty otrzymania takiego wniosku.

W terminie dwóch miesięcy od daty potwierdzenia otrzymania tego wniosku organ wnioskujący informuje organ wykonujący, czy i w jakim zakresie akceptuje proponowane zasady zwrotu kosztów.

3.   Jeżeli organ wnioskujący i organ wykonujący nie osiągną porozumienia w sprawie zwrotu kosztów, to organ wykonujący kontynuuje postępowanie egzekucyjne zgodnie z przyjętymi zasadami.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 29

Do dnia 15 marca każdego roku każde państwo członkowskie informuje Komisję, w miarę możliwości drogą elektroniczną, o wykorzystaniu procedur ustanowionych w dyrektywie 2008/55/WE oraz o wynikach osiągniętych w poprzednim roku kalendarzowym.

Przekazywanie takich informacji obejmuje dane zawarte we wzorze formularza określonym w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.

Przekazywanie dodatkowych informacji dotyczących rodzajów należności, w odniesieniu do których wystąpiono o pomoc przy dochodzeniu lub udzielono takiej pomocy, obejmuje dane zawarte we wzorze formularza określonym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 30

Każde państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o nazwie i adresie organów właściwych dla celów stosowania niniejszego rozporządzenia, a także o urzędnikach upoważnionych do prowadzenia uzgodnień na podstawie art. 18 ust. 3 dyrektywy 2008/55/WE.

Artykuł 31

Niniejszym uchyla się dyrektywę 2002/94/WE.

Odesłania do uchylonej dyrektywy uznaje się za odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 32

Niniejsze rozporządzenia wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 150 z 10.6.2008, s. 28.

1

(2)  Dz.U. L 337 z 13.12.2002, s. 41.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Image

Image

Image

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK II

Image

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK III

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

---

ZAŁĄCZNIK IV

Image

---

ZAŁĄCZNIK V

Image

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/44 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/44

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1180/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

ustanawiające system przekazywania informacji w sprawie niektórych dostaw wołowiny, cielęciny i wieprzowiny na terytorium Federacji Rosyjskiej

(Wersja skodyfikowana)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 170 i 192, w połączeniu z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2584/2000 z dnia 24 listopada 2000 r. ustanawiające system przekazywania informacji w sprawie niektórych dostaw wołowiny, cielęciny i wieprzowiny na terytorium Federacji Rosyjskiej (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2584/2000 z dnia 24 listopada 2000 r. ustanawiające system przekazywania informacji w sprawie niektórych dostaw wołowiny, cielęciny i wieprzowiny na terytorium Federacji Rosyjskiej (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinno zostać skodyfikowane.

| (2) | Artykuł 2 Protokołu 2 w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w celu prawidłowego stosowania ustawodawstwa celnego, załączonego do Układu o Partnerstwie i Współpracy ustanawiającym partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony (4), przewiduje, że Strony mają wzajemnie sobie pomagać w zapewnieniu prawidłowego stosowania ustawodawstwa celnego, w szczególności przez zapobieganie, wykrywanie i dochodzenie naruszeń tego ustawodawstwa. Dla wykonywania pomocy administracyjnej Komisja, reprezentowana przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (zwany dalej „OLAF”), oraz władze rosyjskie zawarły Umowę ustanawiającą mechanizm przekazywania informacji dotyczących przepływu towarów między Wspólnotą a Federacją Rosyjską. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 2 Protokołu 2 w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w celu prawidłowego stosowania ustawodawstwa celnego, załączonego do Układu o Partnerstwie i Współpracy ustanawiającym partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony (4), przewiduje, że Strony mają wzajemnie sobie pomagać w zapewnieniu prawidłowego stosowania ustawodawstwa celnego, w szczególności przez zapobieganie, wykrywanie i dochodzenie naruszeń tego ustawodawstwa. Dla wykonywania pomocy administracyjnej Komisja, reprezentowana przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (zwany dalej „OLAF”), oraz władze rosyjskie zawarły Umowę ustanawiającą mechanizm przekazywania informacji dotyczących przepływu towarów między Wspólnotą a Federacją Rosyjską.

| (3) | Jako część tej pomocy administracyjnej, szczególnie w odniesieniu do przewozu produktów z wołowiny, cielęciny i wieprzowiny z przeznaczeniem dla Federacji Rosyjskiej, powinny być określone informacje, które podmioty gospodarcze muszą przesyłać właściwym organom państw członkowskich oraz system przekazywania tych informacji między właściwymi organami państw członkowskich, OLAF a władzami rosyjskimi. |
| --- | --- |

(3)

Jako część tej pomocy administracyjnej, szczególnie w odniesieniu do przewozu produktów z wołowiny, cielęciny i wieprzowiny z przeznaczeniem dla Federacji Rosyjskiej, powinny być określone informacje, które podmioty gospodarcze muszą przesyłać właściwym organom państw członkowskich oraz system przekazywania tych informacji między właściwymi organami państw członkowskich, OLAF a władzami rosyjskimi.

| (4) | Informacje te i wprowadzany system ich przekazywania powinny umożliwiać śledzenie wywozu danych produktów do Federacji Rosyjskiej oraz, gdzie to właściwe, wykrycie przypadków, w których refundacja nie jest należna i musi być odzyskana. |
| --- | --- |

(4)

Informacje te i wprowadzany system ich przekazywania powinny umożliwiać śledzenie wywozu danych produktów do Federacji Rosyjskiej oraz, gdzie to właściwe, wykrycie przypadków, w których refundacja nie jest należna i musi być odzyskana.

| (5) | Stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia będzie oceniane po upływie istotnego okresu ich funkcjonowania. Ocena przeprowadzana na tej podstawie może, w miarę potrzeby, prowadzić do rozszerzenia tych przepisów na wywóz innych produktów i powodować skutki finansowe w przypadkach, gdy zobowiązania są lub nie są spełnione. |
| --- | --- |

(5)

Stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia będzie oceniane po upływie istotnego okresu ich funkcjonowania. Ocena przeprowadzana na tej podstawie może, w miarę potrzeby, prowadzić do rozszerzenia tych przepisów na wywóz innych produktów i powodować skutki finansowe w przypadkach, gdy zobowiązania są lub nie są spełnione.

| (6) | Artykuł 16 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (5) określa, że w niektórych przypadkach szczególnych Komisja może przewidzieć obowiązek przedłożenia dowodu przywozu w formie poszczególnych dokumentów lub w inny sposób. Dlatego też, w przypadku wywozów przewidzianych tym rozporządzeniem, informacje uzyskane od organów rosyjskich należy uznać za nowe źródło dowodu, wspierające aktualne źródła dowodu. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 16 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (5) określa, że w niektórych przypadkach szczególnych Komisja może przewidzieć obowiązek przedłożenia dowodu przywozu w formie poszczególnych dokumentów lub w inny sposób. Dlatego też, w przypadku wywozów przewidzianych tym rozporządzeniem, informacje uzyskane od organów rosyjskich należy uznać za nowe źródło dowodu, wspierające aktualne źródła dowodu.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przesyłek wołowiny, cielęciny i wieprzowiny, oznaczonych kodami CN 0201, 0202 i 0203, kierowanych na terytorium Federacji Rosyjskiej („Rosji”), w odniesieniu do których zgłoszeniom wywozowym towarzyszą wnioski o refundację wywozową.

Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do przesyłek określonych w akapicie pierwszym o wielkości mniejszej niż 3 000 kilogramów.

Artykuł 2

Eksporterzy chcący skorzystać z przepisów art. 4 ust. 2, w terminie dziesięciu dni roboczych od daty wyładowania produktów w Rosji, w przypadku każdego zgłoszenia wywozowego, przekazują organowi centralnemu wyznaczonemu przez każde państwo członkowskie wywozu następujące informacje:

| a) | numer zgłoszenia wywozowego, urząd celny wywozu oraz datę, z którą dopełniono wywozowych formalności celnych; |
| --- | --- |

a)

numer zgłoszenia wywozowego, urząd celny wywozu oraz datę, z którą dopełniono wywozowych formalności celnych;

| b) | opis towarów, wskazując ośmiocyfrowy kod produktu Nomenklatury Scalonej; |
| --- | --- |

b)

opis towarów, wskazując ośmiocyfrowy kod produktu Nomenklatury Scalonej;

| c) | ilość netto w kilogramach; |
| --- | --- |

c)

ilość netto w kilogramach;

| d) | numer karnetu TIR lub numer referencyjny rosyjskiego dokumentu DKD tranzytu wewnętrznego, lub numer zgłoszenia TD1/IM40 dopuszczenia do swobodnego obrotu na terytorium Rosji; |
| --- | --- |

d)

numer karnetu TIR lub numer referencyjny rosyjskiego dokumentu DKD tranzytu wewnętrznego, lub numer zgłoszenia TD1/IM40 dopuszczenia do swobodnego obrotu na terytorium Rosji;

| e) | numer pojemnika, jeżeli ma to zastosowanie; |
| --- | --- |

e)

numer pojemnika, jeżeli ma to zastosowanie;

| f) | numer identyfikacyjny lub nazwę środka transportu w chwili wejścia przesyłki na terytorium Rosji; |
| --- | --- |

f)

numer identyfikacyjny lub nazwę środka transportu w chwili wejścia przesyłki na terytorium Rosji;

| g) | numer pozwolenia dla składu podlegającego dozorowi celnemu, do którego dostarczono produkt na terytorium Rosji; |
| --- | --- |

g)

numer pozwolenia dla składu podlegającego dozorowi celnemu, do którego dostarczono produkt na terytorium Rosji;

| h) | datę dostarczenia produktu do składu podlegającego dozorowi celnemu w Rosji. |
| --- | --- |

h)

datę dostarczenia produktu do składu podlegającego dozorowi celnemu w Rosji.

Artykuł 3

1.   Centralny organ w danym państwie członkowskim określony w art. 2 przesyła otrzymane informacje pocztą elektroniczną do OLAF w ciągu dwóch dni roboczych od daty ich otrzymania.

2.   Informacje określone w art. 2 oraz numer identyfikacyjny każdej czynności wywozu przesyłane są przez OLAF po ich otrzymaniu do rosyjskich organów celnych.

3.   OLAF informuje centralny organ w danym państwie członkowskim, odpowiednio, o odpowiedzi rosyjskich organów celnych, w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania tej odpowiedzi, lub o braku udzielenia odpowiedzi przez te organy, w ciągu dwóch dni roboczych od końca trzytygodniowego okresu ustanowionego na udzielenie odpowiedzi przez władze rosyjskie, na podstawie zawartego z nimi uzgodnienia administracyjnego.

Artykuł 4

1.   Informacje określone w art. 1 i 2 nie stanowią wymagań dodatkowych wobec tych, które zostały ustanowione w związku z przyznawaniem refundacji wywozowych w danych sektorach.

2.   Jeżeli odpowiedź organów rosyjskich, o której mowa w art. 3 ust. 3, jest pozytywna, to uznaje się ją za dowód, że przywozowych formalności celnych dopełniono zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 800/1999.

Artykuł 5

Rozporządzenie (WE) nr 2584/2000 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Jacques BARROT

Wiceprzewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 298 z 25.11.2000, s. 16.

2

(3)  Zob. załącznik I.

3

(4)  Dz.U. L 327 z 28.11.1997, s. 48.

4

(5)  Dz.U. L 102 z 17.4.1999, s. 11.

5

---

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie i jego kolejne zmiany

| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2584/2000 | (Dz.U. L 298 z 25.11.2000, s. 16) |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Komisji (WE) nr 44/2003 | (Dz.U. L 7 z 11.1.2003, s. 58) |

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2584/2000

(Dz.U. L 298 z 25.11.2000, s. 16)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 44/2003

(Dz.U. L 7 z 11.1.2003, s. 58)

---

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

| Rozporządzenie (WE) nr 2584/2000 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| Artykuły 1–4 | Artykuły 1–4 |
| — | Artykuł 5 |
| Artykuł 5 ust. 1 | Artykuł 6 |
| Artykuł 5 ust. 2 | — |
| — | Załącznik I |
| — | Załącznik II |

Rozporządzenie (WE) nr 2584/2000

Niniejsze rozporządzenie

Artykuły 1–4

Artykuły 1–4

—

Artykuł 5

Artykuł 5 ust. 1

Artykuł 6

Artykuł 5 ust. 2

—

—

Załącznik I

—

Załącznik II

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/47 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/47

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1181/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 616/2007 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe pochodzące z Brazylii, Tajlandii i pozostałych państw trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 144 ust. 1 i art. 148 w związku z jego art. 4,

uwzględniając decyzję Rady 2007/360/WE z dnia 29 maja 2007 r. w sprawie zawarcia porozumień w formie uzgodnionych protokołów między Wspólnotą Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii oraz między Wspólnotą Europejską a Królestwem Tajlandii, zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT 1994), dotyczących zmiany koncesji dla mięsa drobiowego (2), w szczególności jej art. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 616/2007 (3) przewiduje wniesienie zabezpieczenia w wysokości 50 EUR na 100 kg przy składaniu wniosków o pozwolenie na przywóz. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 616/2007 (3) przewiduje wniesienie zabezpieczenia w wysokości 50 EUR na 100 kg przy składaniu wniosków o pozwolenie na przywóz.

| (2) | Ze względu na nowe warunki dotyczące przywozu produktów pochodzących z Brazylii kwotę zabezpieczenia dotyczącą pozwolenia należy ustalić na odpowiednim poziomie zapewniającym właściwe zarządzanie kontyngentami taryfowymi i zapewniającym podmiotom gospodarczym zadowalający dostęp do tych kontyngentów. |
| --- | --- |

(2)

Ze względu na nowe warunki dotyczące przywozu produktów pochodzących z Brazylii kwotę zabezpieczenia dotyczącą pozwolenia należy ustalić na odpowiednim poziomie zapewniającym właściwe zarządzanie kontyngentami taryfowymi i zapewniającym podmiotom gospodarczym zadowalający dostęp do tych kontyngentów.

| (3) | Ze względu na obniżenie kwoty zabezpieczenia, a także w celu zapewnienia właściwego zarządzania, należy zwiększyć maksymalną ilość, o którą każdy podmiot gospodarczy może wystąpić z wnioskiem w ramach kontyngentów z grupy nr 1. |
| --- | --- |

(3)

Ze względu na obniżenie kwoty zabezpieczenia, a także w celu zapewnienia właściwego zarządzania, należy zwiększyć maksymalną ilość, o którą każdy podmiot gospodarczy może wystąpić z wnioskiem w ramach kontyngentów z grupy nr 1.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 616/2007. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 616/2007.

| (5) | Biorąc pod uwagę, że okres składania wniosków w odniesieniu do następnego podokresu rozpoczyna się dnia 1 grudnia 2008 r. konieczne jest, aby niniejsze rozporządzenie zaczęło obowiązywać od wspomnianej daty. |
| --- | --- |

(5)

Biorąc pod uwagę, że okres składania wniosków w odniesieniu do następnego podokresu rozpoczyna się dnia 1 grudnia 2008 r. konieczne jest, aby niniejsze rozporządzenie zaczęło obowiązywać od wspomnianej daty.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 616/2007 otrzymuje brzmienie:

„5.   Wnioski o pozwolenie muszą dotyczyć co najmniej 100 ton, ale maksymalnie 10 % ilości dostępnych w ramach danego kontyngentu w ustalonym okresie lub podokresie. Jednakże dla grup nr 2 i 3 wniosek o pozwolenie dotyczy maksymalnie 5 % ilości dostępnych w ramach danego kontyngentu w ustalonym podokresie.

Dla grup nr 3, 6 i 8 minimalna dopuszczalna ilość w odniesieniu do wniosków o pozwolenie wynosi 10 ton.”

Artykuł 2

Artykuł 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 616/2007 otrzymuje brzmienie:

„2.   Przy składaniu wniosków o pozwolenia na przywóz wnosi się zabezpieczenie w wysokości 50 EUR na 100 kg.

Jednakże w przypadku wniosków o pozwolenie dotyczących grup nr 1, 4 i 7 kwota zabezpieczenia wynosi 10 EUR na 100 kg.”

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 138 z 30.5.2007, s. 10.

2

(3)  Dz.U. L 142 z 5.6.2007, s. 5.

3

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/49 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/49

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1182/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

ustalające z góry stawkę dopłat do prywatnego przechowywania masła

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 43 lit a) i d) w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 28 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje przyznanie dopłat do prywatnego przechowywania masła. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 28 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje przyznanie dopłat do prywatnego przechowywania masła.

| (2) | Zmiany cen i zapasów masła wskazują na zakłócenia równowagi na rynku, których można by uniknąć lub zredukować za pomocą przechowywania sezonowego. W związku z obecną sytuacją rynkową należy przyznać dopłaty do prywatnego przechowywania masła od dnia 1 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

(2)

Zmiany cen i zapasów masła wskazują na zakłócenia równowagi na rynku, których można by uniknąć lub zredukować za pomocą przechowywania sezonowego. W związku z obecną sytuacją rynkową należy przyznać dopłaty do prywatnego przechowywania masła od dnia 1 stycznia 2009 r.

| (3) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (2) wprowadziło wspólne zasady realizacji systemu dopłat do prywatnego przechowywania. |
| --- | --- |

(3)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 826/2008 z dnia 20 sierpnia 2008 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów rolnych (2) wprowadziło wspólne zasady realizacji systemu dopłat do prywatnego przechowywania.

| (4) | Na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 dopłaty ustalone z góry mają być przyznawane zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami określonymi w rozdziale III tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(4)

Na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 dopłaty ustalone z góry mają być przyznawane zgodnie ze szczegółowymi zasadami i warunkami określonymi w rozdziale III tego rozporządzenia.

| (5) | W celu ułatwienia wprowadzenia w życie niniejszego środka i uwzględniając praktyki obowiązujące w państwach członkowskich, art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 powinien odnosić się jedynie do produktów, które zostały w całości wprowadzone do składu. W związku z tym należy wprowadzić odstępstwo od przepisów tego artykułu. |
| --- | --- |

(5)

W celu ułatwienia wprowadzenia w życie niniejszego środka i uwzględniając praktyki obowiązujące w państwach członkowskich, art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008 powinien odnosić się jedynie do produktów, które zostały w całości wprowadzone do składu. W związku z tym należy wprowadzić odstępstwo od przepisów tego artykułu.

| (6) | Artykuł 29 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wysokość dopłat ustala się na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnych tendencji cenowych na rynku masła świeżego i masła z zapasów. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 29 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że wysokość dopłat ustala się na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnych tendencji cenowych na rynku masła świeżego i masła z zapasów.

| (7) | Należy ustalić dopłaty na pokrycie kosztów przyjęcia i wydania danych produktów oraz dziennych kosztów składowania w chłodni i kosztów finansowania. |
| --- | --- |

(7)

Należy ustalić dopłaty na pokrycie kosztów przyjęcia i wydania danych produktów oraz dziennych kosztów składowania w chłodni i kosztów finansowania.

| (8) | Ze względu na skuteczność administracyjną i uproszczenia administracyjne, jeśli wymagane, szczegółowe informacje dotyczące przechowywania zostały przedstawione we wniosku o dofinansowanie, należy odstąpić od wymogu przekazania tych samych informacji po zawarciu umowy określonej w art. 20 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008. |
| --- | --- |

(8)

Ze względu na skuteczność administracyjną i uproszczenia administracyjne, jeśli wymagane, szczegółowe informacje dotyczące przechowywania zostały przedstawione we wniosku o dofinansowanie, należy odstąpić od wymogu przekazania tych samych informacji po zawarciu umowy określonej w art. 20 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

| (9) | Ze względu na uproszczenia i skuteczność logistyczną można odstąpić od wymogu oznakowania numerem umowy każdej przechowywanej jednostki, o ile numer umowy jest wprowadzony do rejestru magazynu. |
| --- | --- |

(9)

Ze względu na uproszczenia i skuteczność logistyczną można odstąpić od wymogu oznakowania numerem umowy każdej przechowywanej jednostki, o ile numer umowy jest wprowadzony do rejestru magazynu.

| (10) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia dopłaty do prywatnego przechowywania masła solonego i niesolonego zgodnie z art. 28 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do umów zawartych w 2009 r.

Artykuł 2

1.   Rozporządzenie (WE) nr 826/2008 stosuje się, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

2.   W drodze odstępstwa od przepisów art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 826/2008, wnioski powinny odnosić się jedynie do produktów, które zostały w całości wprowadzone do składu.

Artykuł 3

Jednostka miary ilości określona w art. 16 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 826/2008 oznacza „przechowywaną partię”, odpowiadającą ilości produktu objętej niniejszym rozporządzeniem, o wadze co najmniej jednej tony oraz jednorodnego składu i jakości, pochodzącą z tego samego zakładu, przyjętą do przechowywania w tym samym magazynie oraz tego samego dnia.

Artykuł 4

1.   Dopłaty do produktów określonych w art. 1 wynoszą:

| — | 15,62 EUR na tonę przechowywanych produktów w odniesieniu do stałych kosztów przechowywania, |
| --- | --- |

—

15,62 EUR na tonę przechowywanych produktów w odniesieniu do stałych kosztów przechowywania,

| — | 0,44 EUR na tonę przechowywanych produktów i na dzień w odniesieniu do magazynowania objętego umową. |
| --- | --- |

—

0,44 EUR na tonę przechowywanych produktów i na dzień w odniesieniu do magazynowania objętego umową.

2.   Rozpoczęcie magazynowania objętego umową odbywa się wyłącznie w terminie od dnia 1 stycznia do 15 sierpnia 2009 r. Wyprowadzenie ze składu może nastąpić wyłącznie począwszy od dnia 16 sierpnia 2009 r. Magazynowanie objęte umową kończy się w dniu poprzedzającym odbiór z magazynu lub najpóźniej ostatniego dnia lutego następującego po wprowadzeniu do magazynu.

3.   Dopłaty mogą być przyznane wyłącznie, jeśli okres magazynowania objętego umową wynosi od 90 do 227 dni.

Artykuł 5

Zgodnie z wymogami art. 35 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008, w każdy wtorek, najpóźniej do godziny 12.00 czasu obowiązującego w Brukseli, państwa członkowskie informują Komisję o całkowitych ilościach, w odniesieniu do których zawarto umowy, oraz ilościach produktów, w odniesieniu do których złożono wnioski o zawarcie umów.

Artykuł 6

1.   Nie stosuje się art. 20 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (WE) nr 826/2008.

2.   Państwa członkowskie mogą odstąpić od wymogów określonych w art. 22 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 826/2008, dotyczących oznakowania numeru umowy, pod warunkiem że kierownik składu podejmie się wprowadzenia numeru umowy do rejestru, określonego w pkt. III załącznika I do tego rozporządzenia.

Artykuł 7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o dopłaty składanych od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 223 z 21.8.2008, s. 3.

2

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/51 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/51

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1183/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1019/2002 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 113 ust. 1 lit. a) i art. 121 lit. h), w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1019/2002 (2) przewiduje system pewnych nieobowiązkowych oznaczeń dla oliwy z oliwek. Zgodnie z art. 5 lit. c) tego rozporządzenia oznaczenia właściwości organoleptycznych oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia mogą znajdować się na etykietach tylko w przypadku, gdy opierają się na wynikach metody analizy przewidzianej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (3). Zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1019/2002 przepis ten stosuje się od dnia 30 listopada 2008 r. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1019/2002 (2) przewiduje system pewnych nieobowiązkowych oznaczeń dla oliwy z oliwek. Zgodnie z art. 5 lit. c) tego rozporządzenia oznaczenia właściwości organoleptycznych oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia mogą znajdować się na etykietach tylko w przypadku, gdy opierają się na wynikach metody analizy przewidzianej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (3). Zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1019/2002 przepis ten stosuje się od dnia 30 listopada 2008 r.

| (2) | Poszukiwania nowych metod oceny organoleptycznej umożliwiających poszerzenie gamy pozytywnych cech oliw z oliwek z pierwszego tłoczenia, podjęte przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek (IOOC), zostały zakończone w listopadzie 2007 r. Dostosowanie przepisów wspólnotowych do zweryfikowanej metody IOOC wymaga zmiany art. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1019/2002. Dostosowanie to stanowi część zmiany kilku przepisów dotyczących oznakowania oliwy z oliwek, które mają wejść w życie dnia 1 lipca 2009 r. Stosowanie obecnych przepisów art. 5 lit. c) w ograniczonym okresie, począwszy od dnia 30 listopada 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r., byłoby niewłaściwe, zwłaszcza w odniesieniu do podmiotów, które będą musiały dostosować oznakowanie swoich produktów. |
| --- | --- |

(2)

Poszukiwania nowych metod oceny organoleptycznej umożliwiających poszerzenie gamy pozytywnych cech oliw z oliwek z pierwszego tłoczenia, podjęte przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek (IOOC), zostały zakończone w listopadzie 2007 r. Dostosowanie przepisów wspólnotowych do zweryfikowanej metody IOOC wymaga zmiany art. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1019/2002. Dostosowanie to stanowi część zmiany kilku przepisów dotyczących oznakowania oliwy z oliwek, które mają wejść w życie dnia 1 lipca 2009 r. Stosowanie obecnych przepisów art. 5 lit. c) w ograniczonym okresie, począwszy od dnia 30 listopada 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r., byłoby niewłaściwe, zwłaszcza w odniesieniu do podmiotów, które będą musiały dostosować oznakowanie swoich produktów.

| (3) | Należy zatem przełożyć datę, od której ma być stosowany art. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1019/2002, na dzień 1 lipca 2009 r. |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem przełożyć datę, od której ma być stosowany art. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1019/2002, na dzień 1 lipca 2009 r.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1019/2002. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1019/2002.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1019/2002 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5 lit. c) stosuje się od dnia 1 lipca 2009 r.”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 30 listopada 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 155 z 14.6.2002, s. 27.

2

(3)  Dz.U. L 248 z 5.9.1991, s. 1.

3

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/52 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/52

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1184/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

ustanawiające zakaz połowów śledzia w wodach WE oraz wodach międzynarodowych obszarów Vb, VIb oraz VIaN przez statki pływające pod banderą Francji

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 26 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (2), w szczególności jego art. 21 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/2008 z dnia 16 stycznia 2008 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2008 r. i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (3), określa kwoty na rok 2008. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/2008 z dnia 16 stycznia 2008 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2008 r. i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (3), określa kwoty na rok 2008.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2008 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2008 r.

| (3) | Należy zatem zakazać połowów, przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać połowów, przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2008 r. państwu członkowskiemu określonemu w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do stada w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. Zakazuje się przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki po tej dacie.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Fokion FOTIADIS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

1

(2)  Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 19 z 23.1.2008, s. 1.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 62/T&Q |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | FRA |
| Stado | HER/5B6ANB. |
| Gatunek | Śledź (Clupea harengus) |
| Obszar | Vb, VIb oraz ViaN (wody WE i wody międzynarodowe) |
| Data | 8.10.2008 |

Nr

62/T&Q

Państwo członkowskie

FRA

Stado

HER/5B6ANB.

Gatunek

Śledź (Clupea harengus)

Obszar

Vb, VIb oraz ViaN (wody WE i wody międzynarodowe)

Data

8.10.2008

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/54 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/54

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1185/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

ustanawiające zakaz połowów skarpa w Morzu Czarnym przez statki pływające pod banderą Bułgarii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 26 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (2), w szczególności jego art. 21 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 1579/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych mające zastosowanie do Morza Czarnego w 2008 r. (3) określa kwoty na 2008 r. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1579/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych mające zastosowanie do Morza Czarnego w 2008 r. (3) określa kwoty na 2008 r.

| (2) | Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2008 r. |
| --- | --- |

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2008 r.

| (3) | Należy zatem zakazać połowów, przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada, |
| --- | --- |

(3)

Należy zatem zakazać połowów, przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2008 r. państwu członkowskiemu określonemu w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do stada w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się połowów stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. Zakazuje się przechowywania na statku, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki po tej dacie.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Fokion FOTIADIS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa

---

(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

1

(2)  Dz.U. L 261 z 20.10.1993, s. 1.

2

(3)  Dz.U. L 346 z 29.12.2007, s. 1.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr | 01/MED |
| --- | --- |
| Państwo członkowskie | BGR |
| Stado | TUR/F3742C |
| Gatunek | Skarp (Psetta maxima) |
| Obszar | Morze Czarne |
| Data | 15.9.2008 |

Nr

01/MED

Państwo członkowskie

BGR

Stado

TUR/F3742C

Gatunek

Skarp (Psetta maxima)

Obszar

Morze Czarne

Data

15.9.2008

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/56 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/56

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1186/2008

z dnia 28 listopada 2008 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 grudnia 2008 r.

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2), w szczególności jego art. 2 ust.1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości], 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa cif stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury Scalonej. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 [pszenica zwyczajna wysokiej jakości], 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa cif stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury Scalonej.

| (2) | Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe cif ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe cif ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

| (3) | Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena cif w przywozie ustalona w sposób określony w art. 4 wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena cif w przywozie ustalona w sposób określony w art. 4 wspomnianego rozporządzenia.

| (4) | Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 grudnia 2008 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń. |
| --- | --- |

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 grudnia 2008 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

| (5) | W związku z tym zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 608/2008 z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie czasowego zawieszenia cła przywozowego na niektóre zboża w odniesieniu do roku gospodarczego 2008/2009 (3), zawiesza się stosowanie niektórych należności ustanowionych niniejszym rozporządzeniem, |
| --- | --- |

(5)

W związku z tym zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 608/2008 z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie czasowego zawieszenia cła przywozowego na niektóre zboża w odniesieniu do roku gospodarczego 2008/2009 (3), zawiesza się stosowanie niektórych należności ustanowionych niniejszym rozporządzeniem,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 1 grudnia 2008 r. należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie czynników określonych w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 1 grudnia 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, s. 125.

2

(3)  Dz.U. L 166 z 27.6.2008, s. 19.

3

---

ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 1 grudnia 2008 r.

| Kod CN | Wyszczególnienie towarów | Należność przywozowa (1)

  (w EUR/t) |
| --- | --- | --- |
| 1001 10 00 | PSZENICA twarda wysokiej jakości | 0,00 |
| średniej jakości | 0,00 |
| niskiej jakości | 0,00 |
| 1001 90 91 | PSZENICA zwyczajna, do siewu | 0,00 |
| ex 1001 90 99 | PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu | 0,00 |
| 1002 00 00 | ŻYTO | 23,12 |
| 1005 10 90 | KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda | 21,34 |
| 1005 90 00 | KUKURYDZA, inna niż do siewu (2) | 21,34 |
| 1007 00 90 | Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu | 23,12 |

Kod CN

Wyszczególnienie towarów

Należność przywozowa (1)

(w EUR/t)

1001 10 00

PSZENICA twarda wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

1001 90 91

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

ŻYTO

23,12

1005 10 90

KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

21,34

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

21,34

1007 00 90

Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

23,12

---

(1)  W przypadku towarów przywożonych do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

| — | 3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym, |
| --- | --- |

—

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym,

| — | 2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego. |
| --- | --- |

—

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.

---

ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

14.11.2008-27.11.2008

| 1) | Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:











  (EUR/t) |
| --- | --- |
| | Pszenica zwyczajna (1) | Kukurydza | Pszenica twarda wysokiej jakości | Pszenica twarda średniej jakości (2) | Pszenica twarda niskiej jakości (3) | Jęczmień |
| Giełda | Minnéapolis | Chicago | — | — | — | — |
| Notowanie | 190,56 | 112,79 | — | — | — | — |
| Cena FOB USA | — | — | 241,10 | 231,10 | 211,10 | 125,25 |
| Premia za Zatokę | — | 12,34 | — | — | — | — |
| Premia za Wielkie Jeziora | 27,27 | — | — | — | — | — |

1)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

(EUR/t)

Pszenica zwyczajna (1)

Kukurydza

Pszenica twarda wysokiej jakości

Pszenica twarda średniej jakości (2)

Pszenica twarda niskiej jakości (3)

Jęczmień

Giełda

Minnéapolis

Chicago

—

—

—

—

Notowanie

190,56

112,79

—

—

—

—

Cena FOB USA

—

—

241,10

231,10

211,10

125,25

Premia za Zatokę

—

12,34

—

—

—

—

Premia za Wielkie Jeziora

27,27

—

—

—

—

—

| 2) | Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:






  Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam: | 11,99 EUR/t |
| --- | --- | --- |
| Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam: | 10,09 EUR/t |

2)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

11,99 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

10,09 EUR/t

---

(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

---

DYREKTYWY

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/59 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/59

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2008/96/WE

z dnia 19 listopada 2008 r.

w sprawie zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1 lit. c),

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Transeuropejska sieć drogowa określona w decyzji nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (3) ma fundamentalne znaczenie dla wspierania integracji europejskiej i spójności, jak również dla zapewniania wysokiego poziomu dobrobytu. W szczególności należy zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(1)

Transeuropejska sieć drogowa określona w decyzji nr 1692/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej (3) ma fundamentalne znaczenie dla wspierania integracji europejskiej i spójności, jak również dla zapewniania wysokiego poziomu dobrobytu. W szczególności należy zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa.

| (2) | W białej księdze z dnia 12 września 2001 r.„Europejska polityka transportowa do 2010 r.: czas na decyzje” Komisja podkreśliła konieczność przeprowadzania ocen wpływu na bezpieczeństwo oraz audytów bezpieczeństwa ruchu drogowego w celu identyfikacji na terenie Wspólnoty odcinków o dużej koncentracji wypadków drogowych i zarządzania tymi odcinkami. Komisja wyznaczyła ponadto cel, jakim jest zmniejszenie o połowę liczby wypadków śmiertelnych na drogach w Unii Europejskiej między 2001 a 2010 r. |
| --- | --- |

(2)

W białej księdze z dnia 12 września 2001 r.„Europejska polityka transportowa do 2010 r.: czas na decyzje” Komisja podkreśliła konieczność przeprowadzania ocen wpływu na bezpieczeństwo oraz audytów bezpieczeństwa ruchu drogowego w celu identyfikacji na terenie Wspólnoty odcinków o dużej koncentracji wypadków drogowych i zarządzania tymi odcinkami. Komisja wyznaczyła ponadto cel, jakim jest zmniejszenie o połowę liczby wypadków śmiertelnych na drogach w Unii Europejskiej między 2001 a 2010 r.

| (3) | W swoim komunikacie z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie „Europejskiego programu działań na rzecz bezpieczeństwa na drodze – Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do roku 2010: wspólna odpowiedzialność” Komisja uznała infrastrukturę drogową za trzeci filar polityki bezpieczeństwa ruchu drogowego, który powinien w znacznym stopniu przyczynić się do osiągnięcia celu Wspólnoty, jakim jest zmniejszenie liczby wypadków. |
| --- | --- |

(3)

W swoim komunikacie z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie „Europejskiego programu działań na rzecz bezpieczeństwa na drodze – Zmniejszenie o połowę liczby ofiar wypadków drogowych w Unii Europejskiej do roku 2010: wspólna odpowiedzialność” Komisja uznała infrastrukturę drogową za trzeci filar polityki bezpieczeństwa ruchu drogowego, który powinien w znacznym stopniu przyczynić się do osiągnięcia celu Wspólnoty, jakim jest zmniejszenie liczby wypadków.

| (4) | W ostatnich latach nastąpił duży postęp w zakresie projektowania pojazdów (środki bezpieczeństwa oraz rozwój i stosowanie nowych technologii), co przyczyniło się do ograniczenia liczby osób ginących lub odnoszących obrażenia w wypadkach drogowych. Jednak aby osiągnąć cel wyznaczony na rok 2010, konieczne jest podjęcie działań również w innych dziedzinach. Zarządzanie bezpieczeństwem infrastruktury drogowej oferuje wiele możliwości udoskonaleń, które należy wykorzystać. |
| --- | --- |

(4)

W ostatnich latach nastąpił duży postęp w zakresie projektowania pojazdów (środki bezpieczeństwa oraz rozwój i stosowanie nowych technologii), co przyczyniło się do ograniczenia liczby osób ginących lub odnoszących obrażenia w wypadkach drogowych. Jednak aby osiągnąć cel wyznaczony na rok 2010, konieczne jest podjęcie działań również w innych dziedzinach. Zarządzanie bezpieczeństwem infrastruktury drogowej oferuje wiele możliwości udoskonaleń, które należy wykorzystać.

| (5) | Ustanowienie odpowiednich procedur jest podstawowym narzędziem poprawy bezpieczeństwa infrastruktury drogowej w ramach transeuropejskiej sieci drogowej. Oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego powinny wykazać, na poziomie strategicznym, jaki jest wpływ różnych planowanych wariantów danego projektu infrastruktury na bezpieczeństwo ruchu drogowego, oraz odgrywać decydującą rolę przy wytyczaniu przebiegu dróg. Wyniki ocen wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego mogą zostać przedstawione w kilku różnych dokumentach. Ponadto audyty bezpieczeństwa ruchu drogowego powinny szczegółowo określić te cechy projektów infrastruktury drogowej, które mogą zagrażać bezpieczeństwu. Uzasadnione jest zatem opracowanie procedur mających zastosowanie w tych dwóch dziedzinach, tak aby zwiększyć bezpieczeństwo infrastruktury drogowej w transeuropejskiej sieci drogowej, z jednoczesnym wyłączeniem tuneli drogowych, które obejmuje dyrektywa 2004/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej (4). |
| --- | --- |

(5)

Ustanowienie odpowiednich procedur jest podstawowym narzędziem poprawy bezpieczeństwa infrastruktury drogowej w ramach transeuropejskiej sieci drogowej. Oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego powinny wykazać, na poziomie strategicznym, jaki jest wpływ różnych planowanych wariantów danego projektu infrastruktury na bezpieczeństwo ruchu drogowego, oraz odgrywać decydującą rolę przy wytyczaniu przebiegu dróg. Wyniki ocen wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego mogą zostać przedstawione w kilku różnych dokumentach. Ponadto audyty bezpieczeństwa ruchu drogowego powinny szczegółowo określić te cechy projektów infrastruktury drogowej, które mogą zagrażać bezpieczeństwu. Uzasadnione jest zatem opracowanie procedur mających zastosowanie w tych dwóch dziedzinach, tak aby zwiększyć bezpieczeństwo infrastruktury drogowej w transeuropejskiej sieci drogowej, z jednoczesnym wyłączeniem tuneli drogowych, które obejmuje dyrektywa 2004/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa dla tuneli w transeuropejskiej sieci drogowej (4).

| (6) | Niektóre państwa członkowskie posiadają już dobrze funkcjonujące systemy zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej. Krajom tym należy pozwolić na dalsze stosowanie istniejących już własnych metod, w zakresie, w jakim są one zgodne z celami niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(6)

Niektóre państwa członkowskie posiadają już dobrze funkcjonujące systemy zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej. Krajom tym należy pozwolić na dalsze stosowanie istniejących już własnych metod, w zakresie, w jakim są one zgodne z celami niniejszej dyrektywy.

| (7) | Badania naukowe mają zasadnicze znaczenie dla poprawy bezpieczeństwa ruchu na drogach w Unii Europejskiej. Rozwój i prezentacja elementów, środków i metod (w tym telematyki) oraz upowszechnianie wyników badań odgrywają ważną rolę w zwiększaniu bezpieczeństwa infrastruktury drogowej. |
| --- | --- |

(7)

Badania naukowe mają zasadnicze znaczenie dla poprawy bezpieczeństwa ruchu na drogach w Unii Europejskiej. Rozwój i prezentacja elementów, środków i metod (w tym telematyki) oraz upowszechnianie wyników badań odgrywają ważną rolę w zwiększaniu bezpieczeństwa infrastruktury drogowej.

| (8) | Poziom bezpieczeństwa na istniejących drogach powinien zostać podniesiony poprzez inwestycje realizowane na określonych odcinkach dróg charakteryzujących się największą koncentracją wypadków lub największym możliwościami ograniczenia wypadków. Aby kierowcy mogli odpowiednio dostosować swoje zachowanie i w większym stopniu przestrzegać przepisów ruchu drogowego, w szczególności ograniczeń prędkości, powinni być ostrzegani o odcinkach dróg o dużej koncentracji wypadków. |
| --- | --- |

(8)

Poziom bezpieczeństwa na istniejących drogach powinien zostać podniesiony poprzez inwestycje realizowane na określonych odcinkach dróg charakteryzujących się największą koncentracją wypadków lub największym możliwościami ograniczenia wypadków. Aby kierowcy mogli odpowiednio dostosować swoje zachowanie i w większym stopniu przestrzegać przepisów ruchu drogowego, w szczególności ograniczeń prędkości, powinni być ostrzegani o odcinkach dróg o dużej koncentracji wypadków.

| (9) | Klasyfikacja ze względu na bezpieczeństwo sieci ma wysoki potencjał skuteczności bezpośrednio po wprowadzeniu go w życie. Po odpowiednim oznakowaniu odcinków dróg o dużej koncentracji wypadków i wprowadzeniu środków zaradczych należy położyć większy nacisk na kontrole bezpieczeństwa jako środki zapobiegawcze. Regularnie przeprowadzane kontrole są podstawowym narzędziem zapobiegania zagrożeniom dla użytkowników dróg, w tym użytkowników niechronionych, a także podczas robót drogowych. |
| --- | --- |

(9)

Klasyfikacja ze względu na bezpieczeństwo sieci ma wysoki potencjał skuteczności bezpośrednio po wprowadzeniu go w życie. Po odpowiednim oznakowaniu odcinków dróg o dużej koncentracji wypadków i wprowadzeniu środków zaradczych należy położyć większy nacisk na kontrole bezpieczeństwa jako środki zapobiegawcze. Regularnie przeprowadzane kontrole są podstawowym narzędziem zapobiegania zagrożeniom dla użytkowników dróg, w tym użytkowników niechronionych, a także podczas robót drogowych.

| (10) | Szkolenia i świadectwa kwalifikacji pracowników odpowiedzialnych za bezpieczeństwo poprzez programy szkoleń i podnoszenie kwalifikacji uznawane przez państwa członkowskie powinny gwarantować, że pracownicy otrzymują niezbędną im aktualną wiedzę. |
| --- | --- |

(10)

Szkolenia i świadectwa kwalifikacji pracowników odpowiedzialnych za bezpieczeństwo poprzez programy szkoleń i podnoszenie kwalifikacji uznawane przez państwa członkowskie powinny gwarantować, że pracownicy otrzymują niezbędną im aktualną wiedzę.

| (11) | W celu zwiększenia bezpieczeństwa ruchu na drogach w Unii Europejskiej należy dokonać ustaleń dotyczących częstszej i spójniejszej wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(11)

W celu zwiększenia bezpieczeństwa ruchu na drogach w Unii Europejskiej należy dokonać ustaleń dotyczących częstszej i spójniejszej wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi.

| (12) | W celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach w Unii Europejskiej państwa członkowskie powinny stosować wytyczne dotyczące zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury. Powiadamianie Komisji o tych wytycznych oraz regularne sprawozdania dotyczące ich wdrażania powinny utorować drogę dla systematycznej poprawy bezpieczeństwa infrastruktury na poziomie Wspólnoty i stanowić podstawę dla dalszego rozwoju w kierunku bardziej skutecznego systemu. Ponadto sprawozdania dotyczące ich wdrażania powinny umożliwić innym państwom członkowskim określenie najskuteczniejszych rozwiązań, podczas gdy systematyczne gromadzenie danych przed badaniami i po nich powinno umożliwić wybór najskuteczniejszych środków pod kątem przyszłych zastosowań. |
| --- | --- |

(12)

W celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach w Unii Europejskiej państwa członkowskie powinny stosować wytyczne dotyczące zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury. Powiadamianie Komisji o tych wytycznych oraz regularne sprawozdania dotyczące ich wdrażania powinny utorować drogę dla systematycznej poprawy bezpieczeństwa infrastruktury na poziomie Wspólnoty i stanowić podstawę dla dalszego rozwoju w kierunku bardziej skutecznego systemu. Ponadto sprawozdania dotyczące ich wdrażania powinny umożliwić innym państwom członkowskim określenie najskuteczniejszych rozwiązań, podczas gdy systematyczne gromadzenie danych przed badaniami i po nich powinno umożliwić wybór najskuteczniejszych środków pod kątem przyszłych zastosowań.

| (13) | Postanowienia niniejszej dyrektywy dotyczące inwestycji w zakresie bezpieczeństwa drogowego powinno się stosować z zastrzeżeniem kompetencji państw członkowskich w zakresie inwestycji związanych z utrzymaniem sieci dróg. |
| --- | --- |

(13)

Postanowienia niniejszej dyrektywy dotyczące inwestycji w zakresie bezpieczeństwa drogowego powinno się stosować z zastrzeżeniem kompetencji państw członkowskich w zakresie inwestycji związanych z utrzymaniem sieci dróg.

| (14) | Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, czyli ustanowienie procedur zapewniających spójny wysoki poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego na transeuropejskiej sieci drogowej, nie może zostać osiągnięty w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, lecz może być, ze względu na wyniki działań, lepiej osiągnięty na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć odpowiednie środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(14)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, czyli ustanowienie procedur zapewniających spójny wysoki poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego na transeuropejskiej sieci drogowej, nie może zostać osiągnięty w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, lecz może być, ze względu na wyniki działań, lepiej osiągnięty na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć odpowiednie środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (15) | Środki konieczne dla wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5). |
| --- | --- |

(15)

Środki konieczne dla wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5).

| (16) | W szczególności Komisja powinna zostać upoważniona do określania kryteriów niezbędnych do poprawy praktyk w zakresie zarządzania bezpieczeństwem ruchu drogowego i dostosowywania załączników do postępu technicznego. Ze względu na fakt, iż są to środki o zasięgu ogólnym i mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, między innymi poprzez jej uzupełnianie o nowe elementy inne niż istotne, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE. |
| --- | --- |

(16)

W szczególności Komisja powinna zostać upoważniona do określania kryteriów niezbędnych do poprawy praktyk w zakresie zarządzania bezpieczeństwem ruchu drogowego i dostosowywania załączników do postępu technicznego. Ze względu na fakt, iż są to środki o zasięgu ogólnym i mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, między innymi poprzez jej uzupełnianie o nowe elementy inne niż istotne, muszą one zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, przewidzianą w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

| (17) | Dostateczna liczba parkingów na poboczach dróg ma bardzo duże znaczenie nie tylko dla zapobiegania przestępczości, lecz również dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Strefy parkingowe umożliwiają kierowcom robienie przerw na odpoczynek we właściwym czasie i powrót do pełnej koncentracji na czas dalszej podróży. Dlatego też zapewnienie dostatecznej liczby bezpiecznych stref parkingowych powinno stanowić integralną część zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej. |
| --- | --- |

(17)

Dostateczna liczba parkingów na poboczach dróg ma bardzo duże znaczenie nie tylko dla zapobiegania przestępczości, lecz również dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Strefy parkingowe umożliwiają kierowcom robienie przerw na odpoczynek we właściwym czasie i powrót do pełnej koncentracji na czas dalszej podróży. Dlatego też zapewnienie dostatecznej liczby bezpiecznych stref parkingowych powinno stanowić integralną część zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej.

| (18) | Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (6) zachęca się państwa członkowskie do sporządzania na własne potrzeby, a także w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w miarę możliwości ilustrują współzależność między dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do ich publicznego udostępniania, |
| --- | --- |

(18)

Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (6) zachęca się państwa członkowskie do sporządzania na własne potrzeby, a także w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w miarę możliwości ilustrują współzależność między dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do ich publicznego udostępniania,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   Niniejsza dyrektywa wymaga ustanowienia i wdrożenia procedur dotyczących przeprowadzania przez państwa członkowskie ocen wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego, audytów bezpieczeństwa ruchu drogowego, zarządzania bezpieczeństwem sieci drogowej i kontroli bezpieczeństwa ruchu drogowego.

2.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie w odniesieniu do dróg wchodzących w skład transeuropejskiej sieci drogowej znajdujących się na etapie projektu, budowy lub użytkowania.

3.   Państwa członkowskie mogą również stosować przepisy niniejszej dyrektywy jako zestaw najlepszych praktyk w odniesieniu do krajowej infrastruktury transportu drogowego niewchodzącej w skład transeuropejskich sieci drogowych, której budowa została w całości lub w części sfinansowana przez Wspólnotę.

4.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do tuneli drogowych, które obejmuje dyrektywa 2004/54/WE.

Artykuł 2

Definicje

Dla celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| 1) | „transeuropejska sieć drogowa” oznacza sieć drogową określoną w sekcji 2 załącznika I do decyzji nr 1692/96/WE; |
| --- | --- |

1)

„transeuropejska sieć drogowa” oznacza sieć drogową określoną w sekcji 2 załącznika I do decyzji nr 1692/96/WE;

| 2) | „właściwa jednostka” oznacza organ publiczny lub podmiot prywatny ustanowiony na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym, która ze względu na posiadane kompetencje zajmuje się wdrażaniem niniejszej dyrektywy, w tym podmioty wskazane jako jednostki właściwe, które istniały już przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, o ile spełniają wymogi określone w niniejszej dyrektywie; |
| --- | --- |

2)

„właściwa jednostka” oznacza organ publiczny lub podmiot prywatny ustanowiony na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym, która ze względu na posiadane kompetencje zajmuje się wdrażaniem niniejszej dyrektywy, w tym podmioty wskazane jako jednostki właściwe, które istniały już przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy, o ile spełniają wymogi określone w niniejszej dyrektywie;

| 3) | „ocena wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego” oznacza strategiczną analizę porównawczą wpływu nowej drogi lub istotnej modyfikacji istniejącej sieci na poziom bezpieczeństwa sieci drogowej; |
| --- | --- |

3)

„ocena wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego” oznacza strategiczną analizę porównawczą wpływu nowej drogi lub istotnej modyfikacji istniejącej sieci na poziom bezpieczeństwa sieci drogowej;

| 4) | „audyt bezpieczeństwa ruchu drogowego” oznacza niezależną, szczegółową, systematyczną i techniczną kontrolę pod względem bezpieczeństwa cech konstrukcyjnych projektu infrastruktury drogowej, obejmującą wszystkie etapy od projektowania do początkowej fazy użytkowania; |
| --- | --- |

4)

„audyt bezpieczeństwa ruchu drogowego” oznacza niezależną, szczegółową, systematyczną i techniczną kontrolę pod względem bezpieczeństwa cech konstrukcyjnych projektu infrastruktury drogowej, obejmującą wszystkie etapy od projektowania do początkowej fazy użytkowania;

| 5) | „klasyfikacja odcinków o dużej koncentracji wypadków” oznacza metodę identyfikacji, analizy i klasyfikacji odcinków sieci drogowej, które są w użytkowaniu od ponad trzech lat i na których doszło do znacznej liczby wypadków śmiertelnych w odniesieniu do natężenia ruchu; |
| --- | --- |

5)

„klasyfikacja odcinków o dużej koncentracji wypadków” oznacza metodę identyfikacji, analizy i klasyfikacji odcinków sieci drogowej, które są w użytkowaniu od ponad trzech lat i na których doszło do znacznej liczby wypadków śmiertelnych w odniesieniu do natężenia ruchu;

| 6) | „klasyfikacja ze względu na bezpieczeństwo sieci” oznacza metodę identyfikacji, analizy i klasyfikacji odcinków istniejącej sieci drogowej w oparciu o możliwości zwiększenia ich bezpieczeństwa oraz zmniejszenia kosztów wypadków; |
| --- | --- |

6)

„klasyfikacja ze względu na bezpieczeństwo sieci” oznacza metodę identyfikacji, analizy i klasyfikacji odcinków istniejącej sieci drogowej w oparciu o możliwości zwiększenia ich bezpieczeństwa oraz zmniejszenia kosztów wypadków;

| 7) | „kontrola bezpieczeństwa” oznacza zwykłą, okresową weryfikację cech i usterek, które wymagają prac konserwacyjnych ze względu na bezpieczeństwo; |
| --- | --- |

7)

„kontrola bezpieczeństwa” oznacza zwykłą, okresową weryfikację cech i usterek, które wymagają prac konserwacyjnych ze względu na bezpieczeństwo;

| 8) | „wytyczne” oznaczają środki przyjęte przez państwa członkowskie, wskazujące kierunek działań oraz elementy, jakie należy brać pod uwagę podczas stosowania procedur bezpieczeństwa określonych w niniejszej dyrektywie; |
| --- | --- |

8)

„wytyczne” oznaczają środki przyjęte przez państwa członkowskie, wskazujące kierunek działań oraz elementy, jakie należy brać pod uwagę podczas stosowania procedur bezpieczeństwa określonych w niniejszej dyrektywie;

| 9) | „projekt infrastruktury” oznacza projekt budowy nowej infrastruktury drogowej lub istotną modyfikację istniejącej sieci mającą wpływ na natężenie ruchu. |
| --- | --- |

9)

„projekt infrastruktury” oznacza projekt budowy nowej infrastruktury drogowej lub istotną modyfikację istniejącej sieci mającą wpływ na natężenie ruchu.

Artykuł 3

Ocena wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego projektów infrastruktury

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby ocena wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego była przeprowadzana w odniesieniu do wszystkich projektów infrastruktury.

2.   Ocena wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego jest przeprowadzana na wstępnym etapie planowania, przed akceptacją projektu infrastruktury. W tym zakresie państwa członkowskie starają się przestrzegać kryteriów ustalonych w załączniku I.

3.   W ocenie wpływu na bezpieczeństwo drogowe wskazuje się na względy bezpieczeństwa ruchu drogowego, które przyczyniają się do wyboru zaproponowanego rozwiązania. Dostarcza się również wszystkich istotnych informacji niezbędnych do analizy kosztów i korzyści poszczególnych wariantów podlegających ocenie.

Artykuł 4

Audyty bezpieczeństwa ruchu drogowego projektów infrastruktury

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby audyty bezpieczeństwa były przeprowadzane w odniesieniu do wszystkich projektów infrastruktury.

2.   Podczas przeprowadzania audytów bezpieczeństwa ruchu drogowego państwa członkowskie starają się przestrzegać kryteriów ustalonych w załączniku II.

Państwa członkowskie zapewniają, aby do przeprowadzania audytu cech konstrukcyjnych projektu infrastruktury drogowej wyznaczony został audytor.

Audytor wyznaczany jest zgodnie z art. 9 ust. 4 i posiada niezbędne kompetencje zawodowe oraz ukończył szkolenia przewidziane w art. 9. W przypadku audytów przeprowadzanych przez zespoły co najmniej jeden członek zespołu posiada certyfikat kompetencji zawodowych, o którym mowa w art. 9 ust. 3.

3.   Audyty bezpieczeństwa ruchu drogowego stanowią integralną część procesu projektowania infrastruktury na etapie projektu wstępnego, projektu szczegółowego, przygotowania do otwarcia oraz w początkowej fazie użytkowania.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby audytor określił elementy konstrukcji istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa w sprawozdaniu z audytu dla każdego etapu projektu infrastruktury. W przypadku gdy podczas audytu zidentyfikowano elementy zagrażające bezpieczeństwu, lecz projekt nie został poprawiony przed zakończeniem odpowiedniego etapu, o którym mowa w załączniku II, właściwa jednostka przedstawia odpowiednie uzasadnienie w załączniku do sprawozdania z audytu.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 4, wydane zostały zalecenia dotyczące bezpieczeństwa.

Artykuł 5

Klasyfikacja ze względu na bezpieczeństwo oraz zarządzanie siecią drogową w użytkowaniu

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby klasyfikacja odcinków dróg o dużej koncentracji wypadków oraz klasyfikacja ze względu na bezpieczeństwo sieci były sporządzane na podstawie ocen użytkowania sieci drogowej, przeprowadzanych co najmniej raz na trzy lata. W tym zakresie państwa członkowskie starają się przestrzegać kryteriów ustalonych w załączniku III.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby odcinki dróg objęte wysokim priorytetem zgodnie z wynikami klasyfikacji odcinków o dużej koncentracji wypadków oraz klasyfikacji ze względu na bezpieczeństwo sieci były oceniane przez zespoły ekspertów, którzy odbywają wizytacje na miejscu w oparciu o elementy, o których mowa w załączniku III pkt 3. Co najmniej jeden członek zespołu ekspertów spełnia wymogi określone w art. 9 ust. 4 lit. a).

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby środki zaradcze koncentrowały się na odcinkach dróg, o których mowa w ust. 2. Priorytetowo traktuje się środki, o których mowa w załączniku III pkt 3 lit. e), kładąc nacisk na te, które okazały się najlepsze w wyniku analizy korzyści i kosztów.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby na odcinkach infrastruktury drogowej, które podlegają naprawie i mogą tym samym stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników dróg, umieszczone zostały odpowiednie znaki ostrzegawcze. Znaki te obejmują również znaki, które są widoczne zarówno w dzień, jak i nocą, umieszczone w bezpiecznej odległości oraz są zgodne z przepisami Konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym z 1968 r.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby użytkownicy dróg byli poprzez odpowiednie środki informowani o odcinkach o dużej koncentracji wypadków. Jeżeli państwo członkowskie podejmuje decyzję o zastosowaniu oznakowania, powinno ono być zgodne z Konwencją wiedeńską o ruchu drogowym z 1968 r.

Artykuł 6

Kontrole bezpieczeństwa

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby były przeprowadzane kontrole bezpieczeństwa w odniesieniu do dróg w użytkowaniu w celu zidentyfikowania elementów związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego i zapobiegania wypadkom.

2.   Kontrole bezpieczeństwa obejmują okresowe kontrole sieci drogowej oraz badania ewentualnego wpływu robót drogowych na bezpieczeństwo ruchu drogowego.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby kontrole okresowe były przeprowadzane przez właściwą jednostkę. Kontrole te są przeprowadzane na tyle często, żeby zagwarantować odpowiedni poziom bezpieczeństwa danej infrastruktury drogowej.

4.   Bez uszczerbku dla wytycznych przyjętych zgodnie z art. 8, państwa członkowskie przyjmują wytyczne w sprawie tymczasowych środków mających zastosowanie do prac drogowych. Wdrażają również odpowiedni system kontroli w celu zapewnienia, że wspomniane wytyczne są właściwie stosowane.

Artykuł 7

Zarządzanie danymi

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwa jednostka sporządziła sprawozdanie z wypadku dla każdego wypadku śmiertelnego, który wydarzył się na drodze, o której mowa w art. 1 ust. 2. Państwa członkowskie starają się zawrzeć w tym sprawozdaniu każdy z elementów wymienionych w załączniku IV.

2.   Państwa członkowskie dokonują obliczenia średniego kosztu społecznego wypadku śmiertelnego oraz średniego kosztu społecznego poważnego wypadku mającego miejsce na ich terytorium. Państwa członkowskie mogą zdecydować się na dalsze różnicowanie kosztów, które jest uaktualniane co najmniej raz na pięć lat.

Artykuł 8

Przyjmowanie wytycznych i informowanie o nich

1.   Jeżeli wytyczne jeszcze nie istnieją, państwa członkowskie zapewniają ich przyjęcie do dnia 19 grudnia 2011 r. w celu wspierania właściwych jednostek w stosowaniu niniejszej dyrektywy.

2.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych wytycznych w ciągu trzech miesięcy od ich przyjęcia lub zmiany.

3.   Komisja udostępnia wytyczne za pośrednictwem ogólnodostępnych stron internetowych.

Artykuł 9

Wyznaczanie i szkolenie audytorów

1.   Państwa członkowskie zapewniają przyjęcie programów szkoleń dla audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego do dnia 19 grudnia 2011 r., o ile programy te jeszcze nie istnieją.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby audytorzy bezpieczeństwa ruchu drogowego pełniący swoje funkcje na podstawie niniejszej dyrektywy przeszli szkolenie wstępne zakończone uzyskaniem certyfikatu kompetencji zawodowych, a następnie uczestniczyli w dalszych okresowych kursach szkoleniowych.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby audytorzy bezpieczeństwa ruchu drogowego posiadali certyfikat kompetencji zawodowych. Certyfikaty wydane przed wejściem w życie niniejszej dyrektywy są uznawane.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby audytorzy byli wyznaczani zgodnie z następującymi wymogami:

| a) | audytorzy posiadają odpowiednie doświadczenie lub ukończyli szkolenie w zakresie projektowania dróg, inżynierii bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz analizy wypadków; |
| --- | --- |

a)

audytorzy posiadają odpowiednie doświadczenie lub ukończyli szkolenie w zakresie projektowania dróg, inżynierii bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz analizy wypadków;

| b) | po dwóch latach od przyjęcia przez państwa członkowskie wytycznych zgodnie z art. 8 audyty bezpieczeństwa ruchu drogowego przeprowadzane są wyłącznie przez audytorów lub zespoły, w których skład wchodzą audytorzy spełniający wymogi określone w ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

b)

po dwóch latach od przyjęcia przez państwa członkowskie wytycznych zgodnie z art. 8 audyty bezpieczeństwa ruchu drogowego przeprowadzane są wyłącznie przez audytorów lub zespoły, w których skład wchodzą audytorzy spełniający wymogi określone w ust. 2 i 3;

| c) | w celu przeprowadzenia audytu projektu infrastruktury audytor w momencie przeprowadzania audytu nie jest zaangażowany w tworzenie lub użytkowanie danego projektu infrastruktury. |
| --- | --- |

c)

w celu przeprowadzenia audytu projektu infrastruktury audytor w momencie przeprowadzania audytu nie jest zaangażowany w tworzenie lub użytkowanie danego projektu infrastruktury.

Artykuł 10

Wymiana najlepszych praktyk

W celu poprawy bezpieczeństwa na drogach w Unii Europejskiej, które nie są częścią transeuropejskiej sieci drogowej, Komisja ustanawia spójny system wymiany najlepszych wzorców między państwami członkowskimi, obejmujący, między innymi, istniejące projekty w zakresie bezpieczeństwa infrastruktury drogowej oraz sprawdzone technologie bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Artykuł 11

Stałe doskonalenie rozwiązań w zakresie zarządzania bezpieczeństwem

1.   Komisja ułatwia i organizuje wymianę wiedzy i najlepszych praktyk między państwami członkowskimi, wykorzystując doświadczenia zdobyte na odpowiednich istniejących forach międzynarodowych, w celu osiągnięcia stałego doskonalenia rozwiązań w zakresie zarządzania bezpieczeństwem dotyczących infrastruktury drogowej w Unii Europejskiej.

2.   Komisja jest wspierana przez komitet, o którym mowa w art. 13. Jeżeli wymagane jest przyjęcie szczególnych środków, środki te są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 13 ust. 3.

3.   W razie potrzeby istnieje możliwość konsultacji z właściwymi organizacjami pozarządowymi, które prowadzą działalność w dziedzinie bezpieczeństwa i zarządzania infrastrukturą drogową, w kwestiach związanych z aspektami technicznymi bezpieczeństwa.

Artykuł 12

Dostosowanie do postępu technicznego

Załączniki do niniejszej dyrektywy są dostosowywane w celu uwzględnienia postępu technicznego, zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 13 ust. 3.

Artykuł 13

Procedura komitetu

1.   Komisja jest wspierana przez komitet.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

Artykuł 14

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 19 grudnia 2010 r. Teksty tych przepisów przekazują niezwłocznie Komisji.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 16

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu, dnia 19 listopada 2008 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

H.-G. PÖTTERING

Przewodniczący

W imieniu Rady

J.-P. JOUYET

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 168 z 20.7.2007, s. 71.

1

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 19 czerwca 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 20 października 2008 r.

2

(3)  Dz.U. L 228 z 9.9.1996, s. 1.

3

(4)  Dz.U. L 167 z 30.4.2004, s. 39.

4

(5)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

5

(6)  Dz.U. C 321 z 31.12.2003, s. 1.

6

---

ZAŁĄCZNIK I

OCENA WPŁYWU NA BEZPIECZEŃSTWO RUCHU DROGOWEGO PROJEKTÓW INFRASTRUKTURY

| 1. | Elementy oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego:






  a) | opis problemu; |
| --- | --- | --- |

1.

Elementy oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego:

a)

opis problemu;

| b) | sytuacja w chwili obecnej oraz w przypadku niepodjęcia żadnych działań; |
| --- | --- |

b)

sytuacja w chwili obecnej oraz w przypadku niepodjęcia żadnych działań;

| c) | cele bezpieczeństwa ruchu drogowego; |
| --- | --- |

c)

cele bezpieczeństwa ruchu drogowego;

| d) | analiza wpływu proponowanych alternatywnych rozwiązań na bezpieczeństwo ruchu drogowego; |
| --- | --- |

d)

analiza wpływu proponowanych alternatywnych rozwiązań na bezpieczeństwo ruchu drogowego;

| e) | porównanie rozwiązań alternatywnych, w tym analiza kosztów i korzyści; |
| --- | --- |

e)

porównanie rozwiązań alternatywnych, w tym analiza kosztów i korzyści;

| f) | przedstawienie różnych możliwych rozwiązań. |
| --- | --- |

f)

przedstawienie różnych możliwych rozwiązań.

| 2. | Elementy, które należy uwzględnić:






  a) | ofiary śmiertelne i wypadki; porównanie dążeń do ograniczenia wypadków z niepodjęciem żadnych działań; |
| --- | --- | --- |

2.

Elementy, które należy uwzględnić:

a)

ofiary śmiertelne i wypadki; porównanie dążeń do ograniczenia wypadków z niepodjęciem żadnych działań;

| b) | wybór trasy i modele ruchu drogowego; |
| --- | --- |

b)

wybór trasy i modele ruchu drogowego;

| c) | możliwe skutki dla istniejących sieci (np. wyjazdy, skrzyżowania, skrzyżowania jednopoziomowe); |
| --- | --- |

c)

możliwe skutki dla istniejących sieci (np. wyjazdy, skrzyżowania, skrzyżowania jednopoziomowe);

| d) | użytkownicy dróg, w tym użytkownicy niechronieni (np. piesi, rowerzyści, motocykliści); |
| --- | --- |

d)

użytkownicy dróg, w tym użytkownicy niechronieni (np. piesi, rowerzyści, motocykliści);

| e) | ruch drogowy (np. natężenie ruchu, kategoryzacja ruchu według rodzaju); |
| --- | --- |

e)

ruch drogowy (np. natężenie ruchu, kategoryzacja ruchu według rodzaju);

| f) | warunki sezonowe i klimatyczne; |
| --- | --- |

f)

warunki sezonowe i klimatyczne;

| g) | obecność dostatecznej liczby bezpiecznych stref parkingowych; |
| --- | --- |

g)

obecność dostatecznej liczby bezpiecznych stref parkingowych;

| h) | aktywność sejsmiczna. |
| --- | --- |

h)

aktywność sejsmiczna.

---

ZAŁĄCZNIK II

AUDYTY BEZPIECZEŃSTWA RUCHU DROGOWEGO PROJEKTÓW INFRASTRUKTURY

| 1. | Kryteria na etapie projektu wstępnego:






  a) | położenie geograficzne (np. narażenie na osunięcia się ziemi, powodzie, lawiny), sezonowość i warunki klimatyczne, a także aktywność sejsmiczna; |
| --- | --- | --- |

1.

Kryteria na etapie projektu wstępnego:

a)

położenie geograficzne (np. narażenie na osunięcia się ziemi, powodzie, lawiny), sezonowość i warunki klimatyczne, a także aktywność sejsmiczna;

| b) | rodzaje skrzyżowań i odległość miedzy nimi; |
| --- | --- |

b)

rodzaje skrzyżowań i odległość miedzy nimi;

| c) | liczba i rodzaj pasów ruchu; |
| --- | --- |

c)

liczba i rodzaj pasów ruchu;

| d) | rodzaje ruchu dozwolonego na nowej drodze; |
| --- | --- |

d)

rodzaje ruchu dozwolonego na nowej drodze;

| e) | funkcjonalność drogi w ramach sieci; |
| --- | --- |

e)

funkcjonalność drogi w ramach sieci;

| f) | warunki meteorologiczne; |
| --- | --- |

f)

warunki meteorologiczne;

| g) | prędkość jazdy; |
| --- | --- |

g)

prędkość jazdy;

| h) | przekrój (np. szerokość jezdni, ścieżki rowerowe, drogi dla pieszych); |
| --- | --- |

h)

przekrój (np. szerokość jezdni, ścieżki rowerowe, drogi dla pieszych);

| i) | profil poziomy i pionowy trasy; |
| --- | --- |

i)

profil poziomy i pionowy trasy;

| j) | widoczność; |
| --- | --- |

j)

widoczność;

| k) | układ skrzyżowań; |
| --- | --- |

k)

układ skrzyżowań;

| l) | publiczne środki komunikacji i infrastruktura; |
| --- | --- |

l)

publiczne środki komunikacji i infrastruktura;

| m) | przejazdy kolejowe. |
| --- | --- |

m)

przejazdy kolejowe.

| 2. | Kryteria na etapie projektu szczegółowego:






  a) | rozplanowanie; |
| --- | --- | --- |

2.

Kryteria na etapie projektu szczegółowego:

a)

rozplanowanie;

| b) | spójne oznakowanie pionowe i poziome; |
| --- | --- |

b)

spójne oznakowanie pionowe i poziome;

| c) | oświetlenie dróg i skrzyżowań; |
| --- | --- |

c)

oświetlenie dróg i skrzyżowań;

| d) | urządzenia na poboczu drogi; |
| --- | --- |

d)

urządzenia na poboczu drogi;

| e) | otoczenie drogi, w tym roślinność; |
| --- | --- |

e)

otoczenie drogi, w tym roślinność;

| f) | stałe przeszkody na poboczu drogi; |
| --- | --- |

f)

stałe przeszkody na poboczu drogi;

| g) | dostateczna liczba bezpiecznych stref parkingowych; |
| --- | --- |

g)

dostateczna liczba bezpiecznych stref parkingowych;

| h) | użytkownicy niechronieni (np. piesi, rowerzyści, motocykliści); |
| --- | --- |

h)

użytkownicy niechronieni (np. piesi, rowerzyści, motocykliści);

| i) | dogodne dla użytkowników dostosowanie urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego (pasy zieleni i bariery ochronne mające na celu zmniejszenie ryzyka dla użytkowników niechronionych). |
| --- | --- |

i)

dogodne dla użytkowników dostosowanie urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego (pasy zieleni i bariery ochronne mające na celu zmniejszenie ryzyka dla użytkowników niechronionych).

| 3. | Kryteria na etapie przygotowania do otwarcia:






  a) | bezpieczeństwo użytkownika dróg i widoczność w różnych warunkach, takich jak ciemność oraz w normalnych warunkach pogodowych; |
| --- | --- | --- |

3.

Kryteria na etapie przygotowania do otwarcia:

a)

bezpieczeństwo użytkownika dróg i widoczność w różnych warunkach, takich jak ciemność oraz w normalnych warunkach pogodowych;

| b) | czytelność oznakowania pionowego i poziomego; |
| --- | --- |

b)

czytelność oznakowania pionowego i poziomego;

| c) | stan jezdni. |
| --- | --- |

c)

stan jezdni.

| 4. | Kryteria w początkowej fazie użytkowania: ocena bezpieczeństwa ruchu drogowego w świetle rzeczywistych zachowań użytkowników.
  Na każdym etapie audytów może zaistnieć konieczność ponownego rozpatrzenia kryteriów z etapów wcześniejszych. |
| --- | --- |

4.

Kryteria w początkowej fazie użytkowania: ocena bezpieczeństwa ruchu drogowego w świetle rzeczywistych zachowań użytkowników.

Na każdym etapie audytów może zaistnieć konieczność ponownego rozpatrzenia kryteriów z etapów wcześniejszych.

---

ZAŁĄCZNIK III

KLASYFIKACJA ODCINKÓW O DUŻEJ KONCENTRACJI WYPADKÓW ORAZ KLASYFIKACJA ZE WZGLĘDU NA BEZPIECZEŃSTWO SIECI

1.   Identyfikacja odcinków dróg o dużej koncentracji wypadków

Przy identyfikacji odcinków dróg o dużej koncentracji wypadków brana jest pod uwagę co najmniej liczba wypadków śmiertelnych, które miały miejsce w poprzednich latach na danym odcinku drogi, w odniesieniu do natężenia ruchu, a w przypadku skrzyżowań – liczba takich wypadków przypadających na dane skrzyżowanie.

2.   Identyfikacja odcinków do analizy w ramach klasyfikacji ze względu na bezpieczeństwo sieci

Przy identyfikacji odcinków do analizy w ramach klasyfikacji ze względu na bezpieczeństwo sieci uwzględnia się ich możliwości zmniejszenia kosztów wypadków. Odcinki dróg dzieli się na kategorie. Dla każdej kategorii dróg, odcinki dróg są analizowane i klasyfikowane pod kątem czynników związanych z bezpieczeństwem, takich jak koncentracja wypadków, natężenie ruchu i rodzaj ruchu.

Dla każdej kategorii drogi, w wyniku klasyfikacji ze względu na bezpieczeństwo sieci, sporządzona zostaje lista priorytetowych odcinków dróg, w przypadku których oczekuje się, że poprawa infrastruktury będzie wysoce skuteczna.

3.   Elementy oceny w czasie wizytacji na miejscu zespołu ekspertów:

| a) | opis odcinka drogi; |
| --- | --- |

a)

opis odcinka drogi;

| b) | nawiązanie do ewentualnych wcześniejszych sprawozdań na temat tego samego odcinka drogi; |
| --- | --- |

b)

nawiązanie do ewentualnych wcześniejszych sprawozdań na temat tego samego odcinka drogi;

| c) | analiza ewentualnych sprawozdań z wypadków; |
| --- | --- |

c)

analiza ewentualnych sprawozdań z wypadków;

| d) | liczba wypadków śmiertelnych i wypadków, w których osoby poszkodowane odniosły poważne obrażenia w ciągu ostatnich trzech lat; |
| --- | --- |

d)

liczba wypadków śmiertelnych i wypadków, w których osoby poszkodowane odniosły poważne obrażenia w ciągu ostatnich trzech lat;

| e) | zestaw możliwych środków zaradczych, które należy wprowadzić w różnym czasie, na przykład:






  — | usunięcie lub zabezpieczenie stałych przeszkód na poboczu drogi, |
| --- | --- | --- |

e)

zestaw możliwych środków zaradczych, które należy wprowadzić w różnym czasie, na przykład:

—

usunięcie lub zabezpieczenie stałych przeszkód na poboczu drogi,

| — | ograniczenie prędkości i nasilenie lokalnych kontroli prędkości, |
| --- | --- |

—

ograniczenie prędkości i nasilenie lokalnych kontroli prędkości,

| — | poprawa widoczności w różnych warunkach pogodowych i przy różnym oświetleniu, |
| --- | --- |

—

poprawa widoczności w różnych warunkach pogodowych i przy różnym oświetleniu,

| — | poprawa warunków bezpieczeństwa urządzeń na poboczu drogi, takich jak urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, |
| --- | --- |

—

poprawa warunków bezpieczeństwa urządzeń na poboczu drogi, takich jak urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego,

| — | poprawa spójności, widoczności, czytelności i lokalizacji oznakowania poziomego (w tym stosowanie krawędziowego oznakowania akustycznego), oznakowania pionowego i sygnalizacji świetlnej, |
| --- | --- |

—

poprawa spójności, widoczności, czytelności i lokalizacji oznakowania poziomego (w tym stosowanie krawędziowego oznakowania akustycznego), oznakowania pionowego i sygnalizacji świetlnej,

| — | ochrona przed spadającymi kamieniami, osunięciami gruntu i lawinami, |
| --- | --- |

—

ochrona przed spadającymi kamieniami, osunięciami gruntu i lawinami,

| — | poprawa przyczepności/eliminacja nierówności jezdni, |
| --- | --- |

—

poprawa przyczepności/eliminacja nierówności jezdni,

| — | przeprojektowanie urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, |
| --- | --- |

—

przeprojektowanie urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego,

| — | umieszczenie oraz ulepszenie barier ochronnych w pasie dzielącym, |
| --- | --- |

—

umieszczenie oraz ulepszenie barier ochronnych w pasie dzielącym,

| — | zmiana oznakowania możliwości wyprzedzania, |
| --- | --- |

—

zmiana oznakowania możliwości wyprzedzania,

| — | poprawa skrzyżowań, w tym przejazdów kolejowych, |
| --- | --- |

—

poprawa skrzyżowań, w tym przejazdów kolejowych,

| — | zmiana profilu trasy, |
| --- | --- |

—

zmiana profilu trasy,

| — | zmiana szerokości jezdni, dodanie utwardzonego pobocza, |
| --- | --- |

—

zmiana szerokości jezdni, dodanie utwardzonego pobocza,

| — | wprowadzenie systemu zarządzania ruchem i jego kontroli, |
| --- | --- |

—

wprowadzenie systemu zarządzania ruchem i jego kontroli,

| — | zmniejszenie możliwości kolizji z niechronionymi użytkownikami, |
| --- | --- |

—

zmniejszenie możliwości kolizji z niechronionymi użytkownikami,

| — | przystosowanie drogi do obowiązujących norm konstrukcyjnych, |
| --- | --- |

—

przystosowanie drogi do obowiązujących norm konstrukcyjnych,

| — | remont lub wymiana jezdni, |
| --- | --- |

—

remont lub wymiana jezdni,

| — | wykorzystanie inteligentnych znaków drogowych, |
| --- | --- |

—

wykorzystanie inteligentnych znaków drogowych,

| — | poprawa systemów inteligentnego transportu i usług telematycznych dla celów interoperacyjności, funkcjonowania w nagłych przypadkach i sygnalizacji. |
| --- | --- |

—

poprawa systemów inteligentnego transportu i usług telematycznych dla celów interoperacyjności, funkcjonowania w nagłych przypadkach i sygnalizacji.

---

ZAŁĄCZNIK IV

INFORMACJE DOTYCZĄCE WYPADKÓW ZAWARTE W SPRAWOZDANIACH Z WYPADKÓW

Sprawozdania z wypadków zawierają następujące elementy:

| 1) | możliwie dokładne miejsce wypadku; |
| --- | --- |

1)

możliwie dokładne miejsce wypadku;

| 2) | zdjęcia i/lub schemat miejsca wypadku; |
| --- | --- |

2)

zdjęcia i/lub schemat miejsca wypadku;

| 3) | datę i godzinę wypadku; |
| --- | --- |

3)

datę i godzinę wypadku;

| 4) | informacje dotyczące drogi, takie jak rodzaj terenu, rodzaj drogi, rodzaj skrzyżowania, w tym dotyczące sygnalizacji, liczby pasów ruchu, oznakowania poziomego nawierzchni drogi, oświetlenia, warunków pogodowych, ograniczenia prędkości, przeszkód na poboczu drogi; |
| --- | --- |

4)

informacje dotyczące drogi, takie jak rodzaj terenu, rodzaj drogi, rodzaj skrzyżowania, w tym dotyczące sygnalizacji, liczby pasów ruchu, oznakowania poziomego nawierzchni drogi, oświetlenia, warunków pogodowych, ograniczenia prędkości, przeszkód na poboczu drogi;

| 5) | informacje na temat ciężkości wypadku, w tym liczbę ofiar śmiertelnych i rannych, jeżeli to możliwe, w oparciu o wspólne kryteria określone zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 13 ust. 3; |
| --- | --- |

5)

informacje na temat ciężkości wypadku, w tym liczbę ofiar śmiertelnych i rannych, jeżeli to możliwe, w oparciu o wspólne kryteria określone zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 13 ust. 3;

| 6) | charakterystykę uczestników wypadku: wiek, płeć, przynależność państwowa, poziom alkoholu we krwi, stosowanie lub nie wyposażenia ochronnego; |
| --- | --- |

6)

charakterystykę uczestników wypadku: wiek, płeć, przynależność państwowa, poziom alkoholu we krwi, stosowanie lub nie wyposażenia ochronnego;

| 7) | dane dotyczące pojazdów uczestniczących w wypadku (rodzaj, wiek, wyposażenie ochronne, jeśli takie było, dane dotyczące ostatniego okresowego przeglądu technicznego zgodnie z obowiązującymi przepisami); |
| --- | --- |

7)

dane dotyczące pojazdów uczestniczących w wypadku (rodzaj, wiek, wyposażenie ochronne, jeśli takie było, dane dotyczące ostatniego okresowego przeglądu technicznego zgodnie z obowiązującymi przepisami);

| 8) | informacje dotyczące wypadku, takie jak rodzaj wypadku, rodzaj kolizji, manewry pojazdu i kierowcy; |
| --- | --- |

8)

informacje dotyczące wypadku, takie jak rodzaj wypadku, rodzaj kolizji, manewry pojazdu i kierowcy;

| 9) | gdzie tylko jest to możliwe, informacje dotyczące czasu, jaki upłynął pomiędzy zajściem wypadku a jego rejestracją, lub przybycie służb ratowniczych. |
| --- | --- |

9)

gdzie tylko jest to możliwe, informacje dotyczące czasu, jaki upłynął pomiędzy zajściem wypadku a jego rejestracją, lub przybycie służb ratowniczych.

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/68 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/68

---

DYREKTYWA KOMISJI 2008/109/WE

z dnia 28 listopada 2008 r.

zmieniająca załącznik IV do dyrektywy Rady 2000/29/WE w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 14 akapit drugi lit. d),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Specjalne wymogi dotyczące drewnianych materiałów opakowaniowych i drewna służącego do unieruchomienia lub zabezpieczenia ładunków niedrewnianych wprowadzanych do Wspólnoty określone są w załączniku IV do dyrektywy 2000/29/WE. Podstawą ich jest Międzynarodowy Standard FAO dla Środków Fitosanitarnych (ISPM) nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym) (2). |
| --- | --- |

(1)

Specjalne wymogi dotyczące drewnianych materiałów opakowaniowych i drewna służącego do unieruchomienia lub zabezpieczenia ładunków niedrewnianych wprowadzanych do Wspólnoty określone są w załączniku IV do dyrektywy 2000/29/WE. Podstawą ich jest Międzynarodowy Standard FAO dla Środków Fitosanitarnych (ISPM) nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym) (2).

| (2) | Oprócz wymogów zatwierdzonych w standardzie ISPM nr 15, załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE zawiera wymóg, aby przywożone drewniane materiały opakowaniowe wytwarzane były z drewna okorowanego. Stosowanie wymogu dotyczącego okorowania zostało dwa razy odroczone. |
| --- | --- |

(2)

Oprócz wymogów zatwierdzonych w standardzie ISPM nr 15, załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE zawiera wymóg, aby przywożone drewniane materiały opakowaniowe wytwarzane były z drewna okorowanego. Stosowanie wymogu dotyczącego okorowania zostało dwa razy odroczone.

| (3) | Wspólnota wystąpiła z wnioskiem o dokonanie przeglądu standardu ISPM nr 15 w celu włączenia wymogu, który położyłby kres obawom Wspólnoty dotyczącym ryzyka stwarzanego przez obecność kory w drewnianych materiałach opakowaniowych w handlu międzynarodowym. |
| --- | --- |

(3)

Wspólnota wystąpiła z wnioskiem o dokonanie przeglądu standardu ISPM nr 15 w celu włączenia wymogu, który położyłby kres obawom Wspólnoty dotyczącym ryzyka stwarzanego przez obecność kory w drewnianych materiałach opakowaniowych w handlu międzynarodowym.

| (4) | Panel techniczny ds. kwarantanny leśnej (The Technical Panel on Forest Quarantine – TPFQ), ustanowiony pod auspicjami Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (International Plant Protection Convention – IPPC), składający się z uznanych na skalę międzynarodową ekspertów w dziedzinie leśnictwa, dokonał analizy dostępnych danych z badań dotyczących ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez korę w drewnianych materiałach opakowaniowych. TPFQ wskazał na uzasadnienie techniczne wymogu, aby drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym nie zawierały kory, oraz na konieczność szczegółowego określenia poziomu tolerancji dotyczącego obecności małych części kory, zapewniającego utrzymanie ryzyka fitosanitarnego na akceptowalnym poziomie, i włączenia takiego wymogu do zmienionego standardu ISPM nr 15. |
| --- | --- |

(4)

Panel techniczny ds. kwarantanny leśnej (The Technical Panel on Forest Quarantine – TPFQ), ustanowiony pod auspicjami Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (International Plant Protection Convention – IPPC), składający się z uznanych na skalę międzynarodową ekspertów w dziedzinie leśnictwa, dokonał analizy dostępnych danych z badań dotyczących ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez korę w drewnianych materiałach opakowaniowych. TPFQ wskazał na uzasadnienie techniczne wymogu, aby drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym nie zawierały kory, oraz na konieczność szczegółowego określenia poziomu tolerancji dotyczącego obecności małych części kory, zapewniającego utrzymanie ryzyka fitosanitarnego na akceptowalnym poziomie, i włączenia takiego wymogu do zmienionego standardu ISPM nr 15.

| (5) | W celu ochrony terytorium Wspólnoty przed wprowadzeniem szkodliwych organizmów należy dopasować wymogi wspólnotowe dotyczące obecności kory w drewnianych materiałach opakowaniowych oraz materiałach sztauerskich do ustaleń technicznych TPFQ, nie czekając na przyjęcie przez Komisję IPPC ds. środków fitosanitarnych zmienionego standardu ISPM nr 15. |
| --- | --- |

(5)

W celu ochrony terytorium Wspólnoty przed wprowadzeniem szkodliwych organizmów należy dopasować wymogi wspólnotowe dotyczące obecności kory w drewnianych materiałach opakowaniowych oraz materiałach sztauerskich do ustaleń technicznych TPFQ, nie czekając na przyjęcie przez Komisję IPPC ds. środków fitosanitarnych zmienionego standardu ISPM nr 15.

| (6) | W związku z tym należy dostosować wymóg dotyczący okorowania do uzasadnionego technicznie poziomu tolerancji obecności kory. |
| --- | --- |

(6)

W związku z tym należy dostosować wymóg dotyczący okorowania do uzasadnionego technicznie poziomu tolerancji obecności kory.

| (7) | Załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony. |
| --- | --- |

(7)

Załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony.

| (8) | Wymóg, aby drewniane materiały opakowaniowe wytwarzane były z okorowanego drewna okrągłego, wprowadzony dyrektywą Komisji 2006/14/WE (3), zmieniającą załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE, będzie stosowany od dnia 1 stycznia 2009 r. Dlatego konieczne jest, aby środki przewidziane w niniejszej dyrektywie były stosowane także od dnia 1 stycznia 2009 r. Aby umożliwić krajom trzecim dokonanie niezbędnych przystosowań, wymóg dotyczący kory należy jednak stosować od dnia 1 lipca 2009 r. |
| --- | --- |

(8)

Wymóg, aby drewniane materiały opakowaniowe wytwarzane były z okorowanego drewna okrągłego, wprowadzony dyrektywą Komisji 2006/14/WE (3), zmieniającą załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE, będzie stosowany od dnia 1 stycznia 2009 r. Dlatego konieczne jest, aby środki przewidziane w niniejszej dyrektywie były stosowane także od dnia 1 stycznia 2009 r. Aby umożliwić krajom trzecim dokonanie niezbędnych przystosowań, wymóg dotyczący kory należy jednak stosować od dnia 1 lipca 2009 r.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Załącznik IV do dyrektywy 2000/29/WE zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekażą Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie zaczną stosować te przepisy od dnia 1 stycznia 2009 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekażą Komisji tekst głównych przepisów prawa krajowego dotyczących dziedziny objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

1

(2)  ISPM (Międzynarodowy Standard dla Środków Fitosanitarnych) nr 15, marzec 2002, FAO, Rzym.

2

(3)  Dz.U. L 34 z 7.2.2006, s. 24.

3

---

ZAŁĄCZNIK

W sekcji I części A załącznika IV do dyrektywy 2000/29/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | punkt 2 otrzymuje brzmienie:












  „2. | Drewniane materiały opakowaniowe w formie skrzyń, pudeł, klatek, beczek oraz opakowań podobnych, palet, skrzyń paletowych lub innych płyt załadunkowych, nadstawek do palet płaskich, obecnie używane do transportu wszystkich rodzajów ładunków, z wyjątkiem drewna surowego o grubości 6 mm lub mniejszej, oraz drewno przetworzone uzyskane przy pomocy klejów, wysokiej temperatury i ciśnienia lub przy dowolnej kombinacji, pochodzące z państw trzecich, z wyjątkiem Szwajcarii. |
| --- | --- | --- |

1)

punkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Drewniane materiały opakowaniowe w formie skrzyń, pudeł, klatek, beczek oraz opakowań podobnych, palet, skrzyń paletowych lub innych płyt załadunkowych, nadstawek do palet płaskich, obecnie używane do transportu wszystkich rodzajów ładunków, z wyjątkiem drewna surowego o grubości 6 mm lub mniejszej, oraz drewno przetworzone uzyskane przy pomocy klejów, wysokiej temperatury i ciśnienia lub przy dowolnej kombinacji, pochodzące z państw trzecich, z wyjątkiem Szwajcarii.

Drewniane materiały opakowaniowe:

| — | nie zawierają kory, z wyjątkiem każdej ilości pojedynczych części kory, jeżeli ich szerokość jest mniejsza niż 3 cm (bez względu na długość) albo jeżeli są szersze niż 3 cm, lecz ich powierzchnia nie przekracza 50 centymetrów kwadratowych, oraz |
| --- | --- |

—

nie zawierają kory, z wyjątkiem każdej ilości pojedynczych części kory, jeżeli ich szerokość jest mniejsza niż 3 cm (bez względu na długość) albo jeżeli są szersze niż 3 cm, lecz ich powierzchnia nie przekracza 50 centymetrów kwadratowych, oraz

| — | są poddane jednej z zatwierdzonych obróbek zgodnie z załącznikiem I do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym), oraz |
| --- | --- |

—

są poddane jednej z zatwierdzonych obróbek zgodnie z załącznikiem I do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym), oraz

| — | są opatrzone znakiem zgodnie z załącznikiem II do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym), wskazującym, że drewniane materiały opakowaniowe były poddane zatwierdzonej obróbce fitosanitarnej. |
| --- | --- |

—

są opatrzone znakiem zgodnie z załącznikiem II do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym), wskazującym, że drewniane materiały opakowaniowe były poddane zatwierdzonej obróbce fitosanitarnej.

Tiret pierwsze stosuje się od dnia 1 lipca 2009 r.”;

| 2) | punkt 8 otrzymuje brzmienie:












  „8. | Drewno służące do unieruchomienia lub zabezpieczenia ładunków niedrewnianych, łącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej zaokrąglonej powierzchni, z wyjątkiem drewna surowego o grubości 6 mm lub mniejszej, oraz drewno przetworzone uzyskane przy pomocy klejów, wysokiej temperatury i ciśnienia lub przy dowolnej kombinacji, pochodzące z państw trzecich, z wyjątkiem Szwajcarii. |
| --- | --- | --- |

2)

punkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8.

Drewno służące do unieruchomienia lub zabezpieczenia ładunków niedrewnianych, łącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej zaokrąglonej powierzchni, z wyjątkiem drewna surowego o grubości 6 mm lub mniejszej, oraz drewno przetworzone uzyskane przy pomocy klejów, wysokiej temperatury i ciśnienia lub przy dowolnej kombinacji, pochodzące z państw trzecich, z wyjątkiem Szwajcarii.

Drewno:

| — | nie zawiera kory, z wyjątkiem każdej ilości pojedynczych części kory, jeżeli ich szerokość jest mniejsza niż 3 cm (bez względu na długość) albo jeżeli są szersze niż 3 cm, lecz ich powierzchnia nie przekracza 50 centymetrów kwadratowych, oraz |
| --- | --- |

—

nie zawiera kory, z wyjątkiem każdej ilości pojedynczych części kory, jeżeli ich szerokość jest mniejsza niż 3 cm (bez względu na długość) albo jeżeli są szersze niż 3 cm, lecz ich powierzchnia nie przekracza 50 centymetrów kwadratowych, oraz

| — | jest poddane jednej z zatwierdzonych obróbek zgodnie z załącznikiem I do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym), oraz |
| --- | --- |

—

jest poddane jednej z zatwierdzonych obróbek zgodnie z załącznikiem I do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym), oraz

| — | jest opatrzone znakiem zgodnie z załącznikiem II do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym), wskazującym, że drewno było poddane zatwierdzonej obróbce fitosanitarnej. |
| --- | --- |

—

jest opatrzone znakiem zgodnie z załącznikiem II do Międzynarodowego Standardu FAO dla Środków Fitosanitarnych nr 15 (Wytyczne regulujące drewniane materiały opakowaniowe w handlu międzynarodowym), wskazującym, że drewno było poddane zatwierdzonej obróbce fitosanitarnej.

Tiret pierwsze stosuje się od dnia 1 lipca 2009 r.”.

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/71 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/71

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 listopada 2008 r.

zmieniająca decyzję 2003/61/WE upoważniającą niektóre państwa członkowskie do ustanowienia odstępstwa od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do sadzeniaków ziemniaka pochodzących z niektórych prowincji Kanady

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 7317)

(Jedynie teksty w językach greckim, hiszpańskim, włoskim, maltańskim i portugalskim są autentyczne)

(2008/891/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 15 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy dyrektywy 2000/29/WE sadzeniaki ziemniaka pochodzące z Kanady nie mogą być wprowadzane do Wspólnoty. Jednakże dyrektywa zezwala na odstępstwa od tej zasady, pod warunkiem że nie występuje ryzyko rozprzestrzeniania się organizmów szkodliwych. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy dyrektywy 2000/29/WE sadzeniaki ziemniaka pochodzące z Kanady nie mogą być wprowadzane do Wspólnoty. Jednakże dyrektywa zezwala na odstępstwa od tej zasady, pod warunkiem że nie występuje ryzyko rozprzestrzeniania się organizmów szkodliwych.

| (2) | Decyzja Komisji 2003/61/WE (2) przewiduje odstępstwo w odniesieniu do przywożonych sadzeniaków ziemniaka pochodzących z niektórych prowincji Kanady do Grecji, Hiszpanii, Włoch, Cypru, Malty i Portugalii, z zastrzeżeniem spełnienia szczególnych warunków. |
| --- | --- |

(2)

Decyzja Komisji 2003/61/WE (2) przewiduje odstępstwo w odniesieniu do przywożonych sadzeniaków ziemniaka pochodzących z niektórych prowincji Kanady do Grecji, Hiszpanii, Włoch, Cypru, Malty i Portugalii, z zastrzeżeniem spełnienia szczególnych warunków.

| (3) | Portugalia wystąpiła z wnioskiem o rozszerzenie tego odstępstwa. |
| --- | --- |

(3)

Portugalia wystąpiła z wnioskiem o rozszerzenie tego odstępstwa.

| (4) | Okoliczności uzasadniające odstępstwo nie ulegają zmianie, a odstępstwa mają dalej zastosowanie. |
| --- | --- |

(4)

Okoliczności uzasadniające odstępstwo nie ulegają zmianie, a odstępstwa mają dalej zastosowanie.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/61/WE. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/61/WE.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2003/61/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | artykuł 1 ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | w odniesieniu do sezonów rynkowych w sektorze ziemniaka od dnia 1 lutego 2003 r. do dnia 31 marca 2003 r., od dnia 1 grudnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r., od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r., od dnia 1 grudnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r., od dnia 1 grudnia 2006 r. do dnia 31 marca 2007 r., od dnia 1 grudnia 2007 r. do dnia 31 marca 2008 r., od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r., od dnia 1 grudnia 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r. oraz od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 31 marca 2011 r.”; |
| --- | --- | --- |

1)

artykuł 1 ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

w odniesieniu do sezonów rynkowych w sektorze ziemniaka od dnia 1 lutego 2003 r. do dnia 31 marca 2003 r., od dnia 1 grudnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r., od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r., od dnia 1 grudnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r., od dnia 1 grudnia 2006 r. do dnia 31 marca 2007 r., od dnia 1 grudnia 2007 r. do dnia 31 marca 2008 r., od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r., od dnia 1 grudnia 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r. oraz od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 31 marca 2011 r.”;

| 2) | w art. 15 datę „31 marca 2008 r.” zastępuje się datą „31 marca 2011 r.”. |
| --- | --- |

2)

w art. 15 datę „31 marca 2008 r.” zastępuje się datą „31 marca 2011 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Grecji, Królestwa Hiszpanii, Republiki Włoskiej, Republiki Cypru, Republiki Malty i Republiki Portugalii.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 listopada 2008 r.

W imieniu Komisji

Androulla VASSILIOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 23 z 28.1.2003, s. 31.

2

---

Europejski Bank Centralny

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/73 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/73

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 28 października 2008 r.

dotycząca przepisów przejściowych w zakresie stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny po wprowadzeniu waluty euro na Słowacji

(EBC/2008/14)

(2008/892/WE)

ZARZĄD EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego („Statut ESBC”), w szczególności jego art. 19 ust. 1 oraz art. 47 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny (1),

uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 z dnia 12 września 2003 r. dotyczące stosowania rezerw obowiązkowych (EBC/2003/9) (2),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (3),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (4), w szczególności jego art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 2423/2001 z dnia 22 listopada 2001 r. dotyczące bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2001/13) (5),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przyjęcie waluty euro przez Słowację w dniu 1 stycznia 2009 r. oznacza, iż od tej daty instytucje kredytowe oraz oddziały instytucji kredytowych mające siedzibę na Słowacji będą podlegać obowiązkowi utrzymywania rezerwy obowiązkowej. |
| --- | --- |

(1)

Przyjęcie waluty euro przez Słowację w dniu 1 stycznia 2009 r. oznacza, iż od tej daty instytucje kredytowe oraz oddziały instytucji kredytowych mające siedzibę na Słowacji będą podlegać obowiązkowi utrzymywania rezerwy obowiązkowej.

| (2) | Integracja tych instytucji w ramach systemu stóp rezerw obowiązkowych Eurosystemu wymaga przyjęcia przepisów przejściowych w celu zapewnienia płynnej integracji takich podmiotów, przeprowadzonej w sposób pozwalający na uniknięcie nieproporcjonalnie wysokich obciążeń dla instytucji kredytowych w uczestniczących państwach członkowskich, w tym Słowacji. |
| --- | --- |

(2)

Integracja tych instytucji w ramach systemu stóp rezerw obowiązkowych Eurosystemu wymaga przyjęcia przepisów przejściowych w celu zapewnienia płynnej integracji takich podmiotów, przeprowadzonej w sposób pozwalający na uniknięcie nieproporcjonalnie wysokich obciążeń dla instytucji kredytowych w uczestniczących państwach członkowskich, w tym Słowacji.

| (3) | Przepis art. 5 Statutu ESBC w związku z art. 10 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską nakłada na państwa członkowskie obowiązek określenia oraz wprowadzenia na poziomie krajowym wszelkich właściwych środków mających na celu zbieranie informacji statystycznych niezbędnych do spełnienia wymogów sprawozdawczości statystycznej EBC, jak również obowiązek terminowego przeprowadzenia przygotowań do przyjęcia euro w zakresie statystyki, |
| --- | --- |

(3)

Przepis art. 5 Statutu ESBC w związku z art. 10 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską nakłada na państwa członkowskie obowiązek określenia oraz wprowadzenia na poziomie krajowym wszelkich właściwych środków mających na celu zbieranie informacji statystycznych niezbędnych do spełnienia wymogów sprawozdawczości statystycznej EBC, jak również obowiązek terminowego przeprowadzenia przygotowań do przyjęcia euro w zakresie statystyki,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Definicje

Użyte w niniejszej decyzji określenia „instytucja”, „obowiązek utrzymywania rezerwy”, „okres utrzymywania rezerwy”, „podstawa naliczania rezerwy” oraz „uczestniczące państwo członkowskie” mają znaczenie określone w rozporządzeniu (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9).

Artykuł 2

Przepisy przejściowe dotyczące instytucji mających siedzibę na Słowacji

1.   W drodze wyjątku od art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9), w przypadku instytucji mających siedzibę na Słowacji, przejściowy okres utrzymywania rezerwy liczony jest od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 20 stycznia 2009 r.

2.   Podstawa naliczania rezerwy za przejściowy okres utrzymywania rezerwy zostanie określona dla każdej instytucji mającej siedzibę na Słowacji w oparciu o składniki bilansu danej instytucji na dzień 31 października 2008 r. Instytucje mające siedzibę na Słowacji zgłaszają Národná banka Slovenska swoją podstawę naliczania rezerwy zgodnie z zasadami sprawozdawczości EBC w zakresie statystyki pieniężnej i bankowej określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13). Instytucje mające siedzibę na Słowacji, które korzystają z wyłączenia przewidzianego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13), obliczają podstawę naliczania rezerwy za przejściowy okres utrzymywania rezerwy na podstawie swojego bilansu sporządzonego na dzień 30 września 2008 r.

3.   W zakresie dotyczącym przejściowego okresu utrzymywania rezerwy rezerwa obowiązkowa instytucji mającej siedzibę na Słowacji naliczana jest przez tę instytucję bądź przez Národná banka Slovenska. Strona naliczająca rezerwę obowiązkową przekazuje dokonane obliczenia drugiej stronie, pozostawiając jej odpowiednią ilość czasu dla sprawdzenia obliczeń i wniesienia poprawek. Naliczona rezerwa obowiązkowa wraz z poprawkami (o ile zostały one wniesione) podlega zatwierdzeniu przez obie strony w terminie do dnia 9 grudnia 2008 r. W razie braku potwierdzenia do dnia 9 grudnia 2008 r. wysokości rezerwy obowiązkowej przez stronę zawiadomioną o naliczeniu uważa się, że uznaje ona zastosowanie naliczonej wysokości w przejściowym okresie utrzymywania rezerwy.

4.   Postanowienia art. 3 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio do instytucji mających siedzibę na Słowacji, tak by w początkowych okresach utrzymywania rezerwy instytucje te mogły pomniejszyć podstawę naliczania rezerwy o kwotę wszelkich zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę na Słowacji, mimo że w momencie naliczenia rezerwy obowiązkowej instytucje takie nie będą znajdowały się na liście instytucji podlegających obowiązkowi utrzymywania rezerwy wskazanemu w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9).

Artykuł 3

Przepisy przejściowe dla instytucji mających siedzibę w innych uczestniczących państwach członkowskich

1.   Przyjęcie przejściowego okresu utrzymywania rezerwy w stosunku do instytucji mających siedzibę na Słowacji nie uchybia okresowi utrzymywania rezerwy mającemu zastosowanie na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) do instytucji mających siedzibę w innych uczestniczących państwach członkowskich.

2.   Instytucje mające siedzibę w innych uczestniczących państwach członkowskich mogą postanowić o odliczeniu ze swojej podstawy naliczania rezerwy za okresy utrzymywania rezerwy od dnia 10 grudnia 2008 r. do dnia 20 stycznia 2009 r. oraz od dnia 21 stycznia 2009 r. do dnia 10 lutego 2009 r. wszelkich zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę na Słowacji, również wtedy, gdy w momencie naliczenia rezerwy obowiązkowej dana instytucja nie będzie znajdowała się na liście instytucji objętych obowiązkiem utrzymywania rezerwy zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9).

3.   Instytucje mające siedzibę w innych uczestniczących państwach członkowskich, które zamierzają dokonać odliczenia zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę na Słowacji naliczają rezerwę obowiązkową za okresy utrzymywania rezerwy od dnia 10 grudnia 2008 r. do dnia 20 stycznia 2009 r. oraz od dnia 21 stycznia 2009 r. do dnia 10 lutego 2009 r. na podstawie swoich bilansów sporządzonych na dzień, odpowiednio, 31 października 2008 r. oraz 30 listopada 2008 r., oraz przekazują tabelę zestawioną zgodnie z przypisem 5 do tabeli 1 załącznika I rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13), z uwzględnieniem instytucji mających siedzibę na Słowacji jako już podlegających systemowi rezerw obowiązkowych EBC.

Powyższy przepis nie uchybia spoczywającemu na instytucjach obowiązkowi sprawozdawczemu w zakresie informacji statystycznych za właściwe okresy zgodnie z tabelą 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13), w której instytucje mające siedzibę na Słowacji są w dalszym ciągu wykazywane jako banki z siedzibą w „krajach reszty świata”.

Tabele te przekazuje się z zachowaniem terminów oraz procedur wskazanych w rozporządzeniu (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13).

4.   Instytucje mające siedzibę w innych uczestniczących państwach członkowskich, które korzystają z wyłączenia przewidzianego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13) i zamierzają dokonać odliczenia zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę na Słowacji, naliczają rezerwę obowiązkową za okresy rozpoczynające się w grudniu 2008 r., styczniu i lutym 2009 r. na podstawie swoich bilansów sporządzonych na dzień 30 września 2008 r. oraz przekazują tabelę zestawioną zgodnie z przypisem 5 do tabeli 1 załącznika I rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13) z uwzględnieniem instytucji mających siedzibę na Słowacji jako już podlegających systemowi rezerw obowiązkowych EBC.

Powyższy przepis nie uchybia spoczywającemu na instytucjach obowiązkowi sprawozdawczemu w zakresie informacji statystycznych za właściwe okresy zgodnie z tabelą 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13), w której instytucje mające siedzibę na Słowacji są w dalszym ciągu wykazywane jako banki z siedzibą w „krajach reszty świata”.

Tabele te przekazuje się z zachowaniem terminów oraz procedur wskazanych w rozporządzeniu (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13).

Artykuł 4

Wejście w życie i zastosowanie

1.   Niniejsza decyzja dotyczy Národná banka Slovenska, instytucji z siedzibą na Słowacji i instytucji z siedzibą w innych uczestniczących państwach członkowskich.

2.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2008 r.

3.   W zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszej decyzji zastosowanie mają przepisy rozporządzeń (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) oraz (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13).

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 28 października 2008 r.

Jean-Claude TRICHET

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 250 z 2.10.2003, s. 10.

2

(3)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4.

3

(4)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

4

(5)  Dz.U. L 333 z 17.12.2001, s. 1.

5

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/76 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/76

---

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 17 listopada 2008 r.

określająca zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie

(EBC/2008/17)

(2008/893/WE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 105 i 106,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (dalej: „Statut ESBC”), w szczególności jego art. 12 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1, art. 5, 16 oraz 24,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 12 ust. 1 Statutu ESBC Rada Prezesów uchwala wytyczne i podejmuje decyzje niezbędne do zapewnienia realizacji zadań powierzonych Eurosystemowi. W związku z powyższym Rada Prezesów ma prawo podejmować decyzje w sprawie organizacji czynności pomocniczych, takich jak zamawianie towarów i usług koniecznych do wykonywania zadań Eurosystemu. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 12 ust. 1 Statutu ESBC Rada Prezesów uchwala wytyczne i podejmuje decyzje niezbędne do zapewnienia realizacji zadań powierzonych Eurosystemowi. W związku z powyższym Rada Prezesów ma prawo podejmować decyzje w sprawie organizacji czynności pomocniczych, takich jak zamawianie towarów i usług koniecznych do wykonywania zadań Eurosystemu.

| (2) | Przepisy prawa wspólnotowego dotyczące zamówień zezwalają na wspólne zamawianie towarów i usług przez kilka podmiotów zamawiających. Zasada ta znajduje odzwierciedlenie w motywie 15 oraz art. 11 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (1), dotyczących stosowania pewnych scentralizowanych technik zakupów. |
| --- | --- |

(2)

Przepisy prawa wspólnotowego dotyczące zamówień zezwalają na wspólne zamawianie towarów i usług przez kilka podmiotów zamawiających. Zasada ta znajduje odzwierciedlenie w motywie 15 oraz art. 11 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (1), dotyczących stosowania pewnych scentralizowanych technik zakupów.

| (3) | Eurosystem dąży do przestrzegania zasad skuteczności i efektywności ekonomicznej, a przy składaniu zamówień na towary i usługi stara się uzyskać najlepszą relację jakości do ceny. Zdaniem Rady Prezesów wspólne zamawianie towarów i usług umożliwia osiągnięcie tych celów dzięki wykorzystaniu efektów synergii i korzyści skali. |
| --- | --- |

(3)

Eurosystem dąży do przestrzegania zasad skuteczności i efektywności ekonomicznej, a przy składaniu zamówień na towary i usługi stara się uzyskać najlepszą relację jakości do ceny. Zdaniem Rady Prezesów wspólne zamawianie towarów i usług umożliwia osiągnięcie tych celów dzięki wykorzystaniu efektów synergii i korzyści skali.

| (4) | Ustanawiając zasady wspólnych zamówień w Eurosystemie, Europejski Bank Centralny (EBC) dąży do zwiększenia udziału EBC i krajowych banków centralnych państw członkowskich, które wprowadziły euro, we wspólnych zamówieniach. |
| --- | --- |

(4)

Ustanawiając zasady wspólnych zamówień w Eurosystemie, Europejski Bank Centralny (EBC) dąży do zwiększenia udziału EBC i krajowych banków centralnych państw członkowskich, które wprowadziły euro, we wspólnych zamówieniach.

| (5) | W celu koordynacji wspólnych zamówień Rada Prezesów utworzyła Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO). Rada Prezesów wyznaczyła na siedzibę EPCO w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Banque centrale du Luxembourg. |
| --- | --- |

(5)

W celu koordynacji wspólnych zamówień Rada Prezesów utworzyła Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO). Rada Prezesów wyznaczyła na siedzibę EPCO w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Banque centrale du Luxembourg.

| (6) | Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości zwracania się przez banki centralne państw członkowskich, które wprowadziły euro, do EPCO o udzielenie im pomocy w związku z zamówieniami towarów i usług nieobjętych niniejszą decyzją. |
| --- | --- |

(6)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości zwracania się przez banki centralne państw członkowskich, które wprowadziły euro, do EPCO o udzielenie im pomocy w związku z zamówieniami towarów i usług nieobjętych niniejszą decyzją.

| (7) | Krajowe banki centralne państw członkowskich, które nie wprowadziły jeszcze euro, mogą być zainteresowane udziałem w pracach EPCO oraz we wspólnych postępowaniach przetargowych, które odbywają się na takich samych warunkach, jak w przypadku banków centralnych, |
| --- | --- |

(7)

Krajowe banki centralne państw członkowskich, które nie wprowadziły jeszcze euro, mogą być zainteresowane udziałem w pracach EPCO oraz we wspólnych postępowaniach przetargowych, które odbywają się na takich samych warunkach, jak w przypadku banków centralnych,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszej decyzji:

| a) | „Eurosystem” oznacza EBC i krajowe banki centralne państw członkowskich, które wprowadziły euro; |
| --- | --- |

a)

„Eurosystem” oznacza EBC i krajowe banki centralne państw członkowskich, które wprowadziły euro;

| b) | „zadania Eurosystemu” oznaczają zadania powierzone Eurosystemowi na podstawie Traktatu i Statutu ESBC; |
| --- | --- |

b)

„zadania Eurosystemu” oznaczają zadania powierzone Eurosystemowi na podstawie Traktatu i Statutu ESBC;

| c) | „bank centralny” oznacza EBC lub krajowy bank centralny państwa członkowskiego, które wprowadziło euro; |
| --- | --- |

c)

„bank centralny” oznacza EBC lub krajowy bank centralny państwa członkowskiego, które wprowadziło euro;

| d) | „bank centralny prowadzący przetarg” oznacza bank centralny odpowiedzialny za przeprowadzenie wspólnego postępowania przetargowego; |
| --- | --- |

d)

„bank centralny prowadzący przetarg” oznacza bank centralny odpowiedzialny za przeprowadzenie wspólnego postępowania przetargowego;

| e) | „bank centralny udostępniający siedzibę” oznacza wyznaczony przez Radę Prezesów bank centralny użyczający siedziby EPCO; |
| --- | --- |

e)

„bank centralny udostępniający siedzibę” oznacza wyznaczony przez Radę Prezesów bank centralny użyczający siedziby EPCO;

| f) | „Komitet Sterujący EPCO” oznacza komitet sterujący powołany przez Radę Prezesów w celu kierowania pracami EPCO. W skład Komitetu Sterującego EPCO wchodzi jedna osoba z każdego banku centralnego, wybierana spośród pracowników wyższego szczebla, posiadających wiedzę i doświadczenie w kwestiach organizacyjno-strategicznych we własnej instytucji, oraz spośród specjalistów w zakresie zamówień. Komitet Sterujący EPCO podlega Radzie Prezesów za pośrednictwem Zarządu. EBC zapewnia przewodnictwo i sekretariat Komitetu Sterującego EPCO; |
| --- | --- |

f)

„Komitet Sterujący EPCO” oznacza komitet sterujący powołany przez Radę Prezesów w celu kierowania pracami EPCO. W skład Komitetu Sterującego EPCO wchodzi jedna osoba z każdego banku centralnego, wybierana spośród pracowników wyższego szczebla, posiadających wiedzę i doświadczenie w kwestiach organizacyjno-strategicznych we własnej instytucji, oraz spośród specjalistów w zakresie zamówień. Komitet Sterujący EPCO podlega Radzie Prezesów za pośrednictwem Zarządu. EBC zapewnia przewodnictwo i sekretariat Komitetu Sterującego EPCO;

| g) | „wspólne postępowanie przetargowe” oznacza procedurę wspólnego zamawiania towarów i usług realizowaną przez bank centralny prowadzący przetarg na rzecz banków centralnych uczestniczących we wspólnym postępowaniu przetargowym. |
| --- | --- |

g)

„wspólne postępowanie przetargowe” oznacza procedurę wspólnego zamawiania towarów i usług realizowaną przez bank centralny prowadzący przetarg na rzecz banków centralnych uczestniczących we wspólnym postępowaniu przetargowym.

Artykuł 2

Zakres zastosowania

1.   Niniejszą decyzję stosuje się do wspólnego zamawiania przez banki centralne towarów i usług niezbędnych do wykonywania zadań Eurosystemu.

2.   Udział banków centralnych w pracach EPCO i we wspólnych postępowaniach przetargowych jest dobrowolny.

3.   Niniejsza decyzja nie narusza wytycznych EBC/2004/18 z dnia 16 września 2004 r. dotyczących dokonywania zamówień na dostawę banknotów euro (2).

Artykuł 3

Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu

1.   Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO) wykonuje wszystkie poniższe zadania:

| a) | działanie na rzecz stosowania najlepszych praktyk dotyczących składania zamówień w ramach Eurosystemu; |
| --- | --- |

a)

działanie na rzecz stosowania najlepszych praktyk dotyczących składania zamówień w ramach Eurosystemu;

| b) | rozwijanie infrastruktury (np. umiejętności, narzędzi funkcjonalnych, systemów informatycznych, procedur) niezbędnej do składania wspólnych zamówień; |
| --- | --- |

b)

rozwijanie infrastruktury (np. umiejętności, narzędzi funkcjonalnych, systemów informatycznych, procedur) niezbędnej do składania wspólnych zamówień;

| c) | wskazywanie możliwości składania wspólnych zamówień, zarówno objętych, jak i nieobjętych niniejszą decyzją, na podstawie zapotrzebowania w zakresie zamówień zgłaszanego do EPCO przez banki centralne; |
| --- | --- |

c)

wskazywanie możliwości składania wspólnych zamówień, zarówno objętych, jak i nieobjętych niniejszą decyzją, na podstawie zapotrzebowania w zakresie zamówień zgłaszanego do EPCO przez banki centralne;

| d) | sporządzanie i aktualizacja w niezbędnym zakresie rocznego planu zamówień dotyczącego wspólnych postępowań przetargowych na podstawie analizy wskazanej w lit. c); |
| --- | --- |

d)

sporządzanie i aktualizacja w niezbędnym zakresie rocznego planu zamówień dotyczącego wspólnych postępowań przetargowych na podstawie analizy wskazanej w lit. c);

| e) | opracowywanie wspólnych wymagań we współpracy z bankami centralnymi uczestniczącymi we wspólnym postępowaniu przetargowym; |
| --- | --- |

e)

opracowywanie wspólnych wymagań we współpracy z bankami centralnymi uczestniczącymi we wspólnym postępowaniu przetargowym;

| f) | udzielanie bankom centralnym pomocy we wspólnych postępowaniach przetargowych; |
| --- | --- |

f)

udzielanie bankom centralnym pomocy we wspólnych postępowaniach przetargowych;

| g) | udzielanie bankom centralnym pomocy w składaniu zamówień odnoszących się do wspólnych przedsięwzięć Europejskiego Systemu Banków Centralnych, na wniosek banku centralnego prowadzącego dane przedsięwzięcie. |
| --- | --- |

g)

udzielanie bankom centralnym pomocy w składaniu zamówień odnoszących się do wspólnych przedsięwzięć Europejskiego Systemu Banków Centralnych, na wniosek banku centralnego prowadzącego dane przedsięwzięcie.

2.   Bank centralny udostępniający siedzibę zapewnia obsługę i środki niezbędne do realizacji zadań EPCO, zgodnie z budżetem zatwierdzonym przez Radę Prezesów, jak wskazano w ust. 4.

3.   Bank centralny udostępniający siedzibę może, po zasięgnięciu opinii Komitetu Sterującego EPCO, ustanowić zasady organizacji wewnętrznej i administracji EPCO, w tym kodeks postępowania dla pracowników EPCO, tak by zapewnić najwyższą rzetelność wykonywania ich obowiązków.

4.   Banki centralne finansują budżet EPCO zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Radę Prezesów. Przed początkiem roku budżetowego EPCO przedstawia Radzie Prezesów, za pośrednictwem Komitetu Sterującego EPCO i Zarządu, projekt rocznego budżetu do zatwierdzenia.

5.   EPCO przedstawia raport roczny ze swojej działalności Radzie Prezesów za pośrednictwem Komitetu Sterującego EPCO i Zarządu.

6.   Działalność EPCO podlega kontroli Komitetu Audytorów Wewnętrznych zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Radę Prezesów. Nie narusza to zasad kontroli i audytu obowiązujących bank centralny udostępniający siedzibę lub przez niego ustanowionych.

7.   Komitet Sterujący EPCO dokona oceny sprawności i skuteczności EPCO po upływie pięciu lat od jego utworzenia. Na podstawie tej oceny Rada Prezesów zdecyduje, czy konieczne będzie przeprowadzenie procedury wyboru innego banku centralnego, który udostępni siedzibę EPCO.

Artykuł 4

Wspólne postępowania przetargowe

1.   Dla celów niniejszej decyzji przeprowadzenie wspólnego postępowania przetargowego uznaje się za niezbędne, jeżeli spełniona jest jedna z poniższych przesłanek: (i) można racjonalnie oczekiwać, że wspólne zamówienie towarów i usług doprowadzi do uzyskania korzystniejszych warunków zakupu zgodnie z zasadami skuteczności i efektywności ekonomicznej; albo (ii) w odniesieniu do danych towarów lub usług banki centralne winny stosować zharmonizowane wymogi i standardy.

2.   Po stwierdzeniu możliwości złożenia wspólnego zamówienia EPCO zaprasza banki centralne do udziału we wspólnym postępowaniu przetargowym. Banki centralne informują EPCO z odpowiednim wyprzedzeniem, czy zamierzają uczestniczyć we wspólnym postępowaniu przetargowym, a jeśli tak – przekazują EPCO swoje wymagania biznesowe. Bank centralny może wycofać się z udziału we wspólnym zamówieniu przed publikacją ogłoszenia o przetargu.

3.   Na podstawie rocznego planu zamówień dotyczącego wspólnych postępowań przetargowych sporządzonego przez EPCO oraz po zasięgnięciu opinii Komitetu Sterującego EPCO Rada Prezesów może rozpocząć wspólne postępowania przetargowe i wybrać spośród uczestniczących w nich banków centralnych jeden lub kilka banków prowadzących przetargi. Aktualizacje rocznego planu zamówień przedstawia się każdorazowo Radzie Prezesów.

4.   Bank centralny prowadzący przetarg realizuje wspólne postępowanie przetargowe na rzecz uczestniczących banków centralnych zgodnie z przepisami o zamówieniach, którym sam podlega. W ogłoszeniu o przetargu prowadzący bank centralny wskazuje banki centralne uczestniczące we wspólnym postępowaniu przetargowym oraz określa strukturę stosunków umownych.

5.   Bank centralny prowadzący przetarg sporządza dokumentację przetargu oraz dokonuje oceny wniosków i ofert we współpracy z EPCO i pozostałymi bankami centralnymi uczestniczącymi we wspólnym postępowaniu przetargowym.

6.   Bank centralny prowadzący przetarg przeprowadza wspólne postępowanie przetargowe w języku(-ach) określonym(-ych) w rocznym planie zamówień.

Artykuł 5

Udział krajowych banków centralnych państw członkowskich, które nie wprowadziły jeszcze euro

Rada Prezesów może zaprosić krajowe banki centralne państw członkowskich, które nie wprowadziły jeszcze euro, do udziału w pracach EPCO i we wspólnych postępowaniach przetargowych na takich samych warunkach, jak w przypadku banków centralnych.

Artykuł 6

Przepis końcowy

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2008 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 17 listopada 2008 r.

Jean-Claude TRICHET

Prezes EBC

---

(1)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114.

1

(2)  Dz.U. L 320 z 21.10.2004, s. 21.

2

---

III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/79 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/79

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUMM/1/2008

z dnia 16 września 2008 r.

dotycząca mianowania szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia

(2008/894/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/736/WPZiB z dnia 15 września 2008 r. w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (1), a w szczególności jego art. 10 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2008/736/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 25 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w ramach politycznej kontroli i strategicznego kierownictwa nad misją EUMM Georgia, a zwłaszcza do podjęcia decyzji w sprawie mianowania szefa misji. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2008/736/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 25 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w ramach politycznej kontroli i strategicznego kierownictwa nad misją EUMM Georgia, a zwłaszcza do podjęcia decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

| (2) | Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował, by na stanowisko szefa misji EUMM Georgia mianować Hansjörga HABERA, |
| --- | --- |

(2)

Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował, by na stanowisko szefa misji EUMM Georgia mianować Hansjörga HABERA,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Hansjörg HABER zostaje niniejszym mianowany szefem Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia).

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Niniejsza decyzja stosuje się do dnia 15 września 2009 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 września 2008 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

C. ROGER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 248 z 17.9.2008, s. 26.

1

---

| 29.11.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 319/80 |
| --- | --- | --- | --- |

29.11.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 319/80

---

DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA BiH/14/2008

z dnia 21 listopada 2008 r.

w sprawie mianowania dowódcy sił Unii Europejskiej dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

(2008/895/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,

uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) do podjęcia dalszych decyzji w sprawie wyznaczenia dowódcy sił Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(1)

Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) do podjęcia dalszych decyzji w sprawie wyznaczenia dowódcy sił Unii Europejskiej.

| (2) | W dniu 25 września 2007 r. KPB decyzją BiH/11/2007 (2) mianował dowódcą sił Unii Europejskiej dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie generała Ignacio MARTÍNA VILLALAÍNA. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 25 września 2007 r. KPB decyzją BiH/11/2007 (2) mianował dowódcą sił Unii Europejskiej dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie generała Ignacio MARTÍNA VILLALAÍNA.

| (3) | Dowódca operacji Unii Europejskiej zalecił mianowanie generała dywizji Stefano CASTAGNOTTO nowym dowódcą sił Unii Europejskiej dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie. |
| --- | --- |

(3)

Dowódca operacji Unii Europejskiej zalecił mianowanie generała dywizji Stefano CASTAGNOTTO nowym dowódcą sił Unii Europejskiej dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

| (4) | Komitet Wojskowy Unii Europejskiej poparł to zalecenie. |
| --- | --- |

(4)

Komitet Wojskowy Unii Europejskiej poparł to zalecenie.

| (5) | Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne.

| (6) | Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich Unii Europejskiej, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

(6)

Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich Unii Europejskiej, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Generał dywizji Stefano CASTAGNOTTO zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił Unii Europejskiej dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 4 grudnia 2008 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2008 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

C. ROGER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, s. 10.

1

(2)  Dz.U. L 288 z 6.11.2007, s. 60.

2

---