# Dziennik Urzędowy L 332/10 g

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 332 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5110 grudnia 2008 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 332

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5110 grudnia 2008

---

| Spis treści | | II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | DECYZJE |
| | | Komisja |
| | | 2008/914/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 11 czerwca 2008 r. w sprawie zatwierdzenia środków proponowanych przez Niderlandy w zakresie ochrony ekosystemów morskich na obszarze Voordelty
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 2415) | 1 |
| | | 2008/915/WE |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 30 października 2008 r. ustanawiająca, na mocy dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, wartości liczbowe klasyfikacji systemów monitorowania państw członkowskich uzyskane w wyniku ćwiczenia interkalibracyjnego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6016)


   (
  1
  ) | 20 |

Spis treści

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

Strona

DECYZJE

Komisja

2008/914/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 11 czerwca 2008 r. w sprawie zatwierdzenia środków proponowanych przez Niderlandy w zakresie ochrony ekosystemów morskich na obszarze Voordelty
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 2415)

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 2415)

1

2008/915/WE

*

Decyzja Komisji z dnia 30 października 2008 r. ustanawiająca, na mocy dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, wartości liczbowe klasyfikacji systemów monitorowania państw członkowskich uzyskane w wyniku ćwiczenia interkalibracyjnego
  (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6016)


   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6016)

(
  1

20

| | | |
| --- | --- | --- |
| | * | Nota do czytelnika (zob. wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |

*

Nota do czytelnika (zob. wewnętrzna tylna strona okładki)

Nota do czytelnika

s3

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Komisja

| 10.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 332/1 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 332/1

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 11 czerwca 2008 r.

w sprawie zatwierdzenia środków proponowanych przez Niderlandy w zakresie ochrony ekosystemów morskich na obszarze Voordelty

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 2415)

(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)

(2008/914/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3 i art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 3 ust. 2 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (2) zobowiązuje państwa członkowskie do brania udziału w tworzeniu sieci specjalnych obszarów ochrony, noszącej nazwę „Natura 2000”, obejmującej typy siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków wymienionych w załącznikach do tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 3 ust. 2 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (2) zobowiązuje państwa członkowskie do brania udziału w tworzeniu sieci specjalnych obszarów ochrony, noszącej nazwę „Natura 2000”, obejmującej typy siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków wymienionych w załącznikach do tej dyrektywy.

| (2) | Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 92/43/EWG zobowiązuje państwa członkowskie do tworzenia koniecznych środków ochronnych dla specjalnych obszarów ochrony. |
| --- | --- |

(2)

Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 92/43/EWG zobowiązuje państwa członkowskie do tworzenia koniecznych środków ochronnych dla specjalnych obszarów ochrony.

| (3) | W dniu 28 lutego 2008 r. Niderlandy wyznaczyły obszar o nazwie Voordelta jako specjalny obszar ochrony w rozumieniu art. 3 ust. 2 dyrektywy 92/43/EWG i poinformowały Komisję o swoim zamiarze podjęcia środków zmierzających do ograniczenia działalności połowowej na tym obszarze. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 28 lutego 2008 r. Niderlandy wyznaczyły obszar o nazwie Voordelta jako specjalny obszar ochrony w rozumieniu art. 3 ust. 2 dyrektywy 92/43/EWG i poinformowały Komisję o swoim zamiarze podjęcia środków zmierzających do ograniczenia działalności połowowej na tym obszarze.

| (4) | Artykuł 6 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG zobowiązuje państwa członkowskie do przyjęcia wszelkich kompensujących środków koniecznych do ochrony ogólnej spójności sieci Natura 2000 w przypadku realizacji planu lub projektu, który przynosi znaczne negatywne skutki dla terenu Natura 2000. W tym kontekście, w następstwie budowy obiektów portowych „Maasvlakte 2” na obszarze Voordelty, Niderlandy muszą przyjąć odpowiednie środki kompensujące. Projekt ten uzyskał pozytywną opinię Komisji (opinia Komisji C(2003) 1308 z dnia 24 kwietnia 2003 r.). |
| --- | --- |

(4)

Artykuł 6 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG zobowiązuje państwa członkowskie do przyjęcia wszelkich kompensujących środków koniecznych do ochrony ogólnej spójności sieci Natura 2000 w przypadku realizacji planu lub projektu, który przynosi znaczne negatywne skutki dla terenu Natura 2000. W tym kontekście, w następstwie budowy obiektów portowych „Maasvlakte 2” na obszarze Voordelty, Niderlandy muszą przyjąć odpowiednie środki kompensujące. Projekt ten uzyskał pozytywną opinię Komisji (opinia Komisji C(2003) 1308 z dnia 24 kwietnia 2003 r.).

| (5) | Środki dotyczące ochrony i eksploatacji żywych zasobów wodnych oraz zarządzania nimi podlegają przepisom wspólnej polityki rybołówstwa. |
| --- | --- |

(5)

Środki dotyczące ochrony i eksploatacji żywych zasobów wodnych oraz zarządzania nimi podlegają przepisom wspólnej polityki rybołówstwa.

| (6) | Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 umożliwia państwom członkowskim podjęcie niedyskryminacyjnych środków w celu zminimalizowania wpływu rybołówstwa na ochronę morskich ekosystemów w strefie 12 mil morskich od linii podstawowej, pod warunkiem że Wspólnota nie przyjęła dla tej strefy szczególnych środków skierowanych na ochronę i zarządzanie. Środki przyjęte przez państwa członkowskie muszą być zgodne z celami wspólnej polityki rybołówstwa ustanowionymi w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 i nie mogą być mniej surowe niż istniejące prawodawstwo wspólnotowe. Jeżeli środki mają wpływ na statki rybackie z innych państw członkowskich, środki takie muszą być zgłoszone Komisji, zainteresowanym państwom członkowskim i regionalnym komitetom doradczym oraz muszą być następnie zatwierdzone przez Komisję. |
| --- | --- |

(6)

Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 umożliwia państwom członkowskim podjęcie niedyskryminacyjnych środków w celu zminimalizowania wpływu rybołówstwa na ochronę morskich ekosystemów w strefie 12 mil morskich od linii podstawowej, pod warunkiem że Wspólnota nie przyjęła dla tej strefy szczególnych środków skierowanych na ochronę i zarządzanie. Środki przyjęte przez państwa członkowskie muszą być zgodne z celami wspólnej polityki rybołówstwa ustanowionymi w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 i nie mogą być mniej surowe niż istniejące prawodawstwo wspólnotowe. Jeżeli środki mają wpływ na statki rybackie z innych państw członkowskich, środki takie muszą być zgłoszone Komisji, zainteresowanym państwom członkowskim i regionalnym komitetom doradczym oraz muszą być następnie zatwierdzone przez Komisję.

| (7) | W dniu 13 maja 2008 r. planowane środki zostały przez Niderlandy zgłoszone Komisji, Belgii, Danii, Niemcom i Francji, czyli państwom członkowskim, których te środki dotyczą, jak również Regionalnemu Komitetowi Doradczemu ds. Morza Północnego. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 13 maja 2008 r. planowane środki zostały przez Niderlandy zgłoszone Komisji, Belgii, Danii, Niemcom i Francji, czyli państwom członkowskim, których te środki dotyczą, jak również Regionalnemu Komitetowi Doradczemu ds. Morza Północnego.

| (8) | Środki związane z rybołówstwem proponowane przez Niderlandy to utworzenie obszaru ochrony dna morskiego z ograniczonym dostępem dla trawlerów do połowów włokami rozprzowymi z łańcuchami płoszącymi, o mocy silnika większej niż 260 KM (191 kW), oraz utworzenie pięciu stref spoczynkowych w ramach obszaru ochrony dna morskiego, gdzie większość połowów ma być zakazana. |
| --- | --- |

(8)

Środki związane z rybołówstwem proponowane przez Niderlandy to utworzenie obszaru ochrony dna morskiego z ograniczonym dostępem dla trawlerów do połowów włokami rozprzowymi z łańcuchami płoszącymi, o mocy silnika większej niż 260 KM (191 kW), oraz utworzenie pięciu stref spoczynkowych w ramach obszaru ochrony dna morskiego, gdzie większość połowów ma być zakazana.

| (9) | Belgia i Regionalny Komitet Doradczy ds. Morza Północnego przedłożyli Komisji pisemne uwagi na temat zgłoszenia. |
| --- | --- |

(9)

Belgia i Regionalny Komitet Doradczy ds. Morza Północnego przedłożyli Komisji pisemne uwagi na temat zgłoszenia.

| (10) | Środki proponowane przez Niderlandy nie są dyskryminujące, ponieważ dotyczą w równym stopniu wszystkich statków działających na tym obszarze. Ich celem jest zminimalizowanie wpływu rybołówstwa na ochronę morskich ekosystemów i mają być stosowane w strefie 12 mil morskich od linii podstawowej. Wspólnota nie przyjęła żadnego szczególnego środka skierowanego na ochronę i zarządzanie na tym obszarze. |
| --- | --- |

(10)

Środki proponowane przez Niderlandy nie są dyskryminujące, ponieważ dotyczą w równym stopniu wszystkich statków działających na tym obszarze. Ich celem jest zminimalizowanie wpływu rybołówstwa na ochronę morskich ekosystemów i mają być stosowane w strefie 12 mil morskich od linii podstawowej. Wspólnota nie przyjęła żadnego szczególnego środka skierowanego na ochronę i zarządzanie na tym obszarze.

| (11) | Środki te są zgodne z celami określonymi w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, w szczególności z ostrożnym podejściem, jakie ma być stosowane przy podejmowaniu środków przewidzianych do ochrony i zachowania żywych zasobów wodnych, oraz nie są mniej surowe niż istniejące prawodawstwo wspólnotowe, |
| --- | --- |

(11)

Środki te są zgodne z celami określonymi w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, w szczególności z ostrożnym podejściem, jakie ma być stosowane przy podejmowaniu środków przewidzianych do ochrony i zachowania żywych zasobów wodnych, oraz nie są mniej surowe niż istniejące prawodawstwo wspólnotowe,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się środki proponowane przez Niderlandy w zakresie ochrony morskich ekosystemów na obszarze Voordelty, przedstawione w załącznikach I–III.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 czerwca 2008 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

1

(2)  Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7.

2

---

ZAŁĄCZNIK I

Dekret o ograniczeniu dostępu do obszarów Hinderplaat, Bollen van de Ooster, Bollen van het Nieuwe Zand

dnia 13 maja 2008 r.

Minister Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności

Ograniczenie dostępu do obszarów przyrodniczych na podstawie sekcji 20 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. w odniesieniu do obszaru Natura 2000 o nazwie „Voordelta”.

WPROWADZENIE

Sekcja 20 podsekcja 1 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. (1) określa, że organy wykonawcze szczebla regionalnego mogą ograniczyć dostęp do chronionych rezerwatów przyrody określonych w sekcji 10 podsekcja 1, wyznaczonych obszarów określonych w sekcji 10a podsekcja 1, innych obszarów, w odniesieniu do których tego rodzaju wyznaczenie jest rozważane zgodnie z sekcją 12, lub części wymienionych obszarów w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zachowania wartości ekologicznej omawianego obszaru.

Sekcja 20 podsekcja 2 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. określa, że kompetencje wymienione w podsekcji 1 należą do Ministra Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności, działającego w porozumieniu z innym ministrem w przypadku, gdy obszar określony w podsekcji 1, lub jego część, jest zarządzany przez tego ministra bądź innych ministrów lub też wchodzi w zakres ich kompetencji.

Poniższy dekret ma być wdrożony w porozumieniu z Ministrem Transportu, Robót Publicznych i Gospodarki Wodnej. Upoważnienie Dyrekcji do spraw Regionalnych (2) obowiązujące w Ministerstwie Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności, określa, że w wymienionym ministerstwie dyrektor ds. regionu południowego jest uprawniony do podjęcia tej decyzji w imieniu Ministra Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności.

Konieczne jest ograniczenie dostępu do kilku terenów należących do obszaru Natura 2000 o nazwie Voordelta (zwanego dalej „Voordeltą”), aby chronić jego obecną i przyszłą wartość ekologiczną. W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty (z dnia 19 lutego 2008 r., ref DRZO/2008-113), w części dotyczącej realizacji celów utworzenia Voordelty jako obszaru Natura 2000, można znaleźć podstawę nałożenia tego rodzaju ograniczeń dostępu, a w zezwoleniu na podstawie Ustawy o ochronie przyrody (z dnia 17 kwietnia 2008 r., ref DRZW/2008-1670), wydanym na budowę i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 – również przewidziane zobowiązania do kompensacji. Przedstawiono to bardziej szczegółowo w ogólnych uwagach wyjaśniających przedłożonych wraz z niniejszym dekretem.

Niniejszy dekret reguluje konkretnie kwestie ograniczonego dostępu do obszarów szczegółowo określonych poniżej. Specjalne odstępstwa od ograniczeń dostępu w żaden sposób nie zmniejszają zakresu wymogów związanych z wydaniem zezwolenia, które są określone w sekcji 19d Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r., chyba że mają zastosowanie wyjątki określone w sekcji 19d podsekcja 2 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. (projekty lub działania zgodne z planem zarządzania).

DEKRET

Sekcja 1

Ogranicza się dostęp do obszaru „Hinderplaat”, położonego w Voordelcie, zgodnie z zaznaczeniem na mapie towarzyszącej niniejszemu dekretowi.

Ograniczony dostęp do Hinderplaat dotyczy wszystkich rodzajów działalności w ciągu całego roku, z wyjątkiem działań wymienionych poniżej.

Zorganizowane spływy kajakowe

Zezwala się łącznie na dziesięć zorganizowanych spływów kajakowych w okresie od dnia 1 września do dnia 1 maja, przy czym jednego dnia mogą odbywać się maksymalnie dwa takie spływy. Obowiązują również następujące warunki dodatkowe:

| — | zezwala się wyłącznie na dostęp grupy (liczącej maksymalnie szesnaście osób) prowadzonej przez certyfikowanego przewodnika lub instruktora będącego członkiem NKB (Holenderski Związek Kajakowy) lub TKBN (Holenderskie Stowarzyszenie Turystyki Kajakowej), |
| --- | --- |

—

zezwala się wyłącznie na dostęp grupy (liczącej maksymalnie szesnaście osób) prowadzonej przez certyfikowanego przewodnika lub instruktora będącego członkiem NKB (Holenderski Związek Kajakowy) lub TKBN (Holenderskie Stowarzyszenie Turystyki Kajakowej),

| — | zakazuje się wchodzenia na równiny pływowe. Musi być zachowana odległość co najmniej 250 m od wypoczywających fok, |
| --- | --- |

—

zakazuje się wchodzenia na równiny pływowe. Musi być zachowana odległość co najmniej 250 m od wypoczywających fok,

| — | wycieczki muszą być rejestrowane w centrum rejestracji Handhaving Voordelta przynajmniej z czterdziestoośmiogodzinnym wyprzedzeniem (numer telefonu jest znany wymienionym wyżej organizacjom). |
| --- | --- |

—

wycieczki muszą być rejestrowane w centrum rejestracji Handhaving Voordelta przynajmniej z czterdziestoośmiogodzinnym wyprzedzeniem (numer telefonu jest znany wymienionym wyżej organizacjom).

Połów włokiem

Zezwala się na połów włokiem, przy mocy silnika statku poniżej 191 kW (260 KM), w okresie od dnia 1 września do 1 maja, pod warunkiem aktualnego zezwolenia na takie użytkowanie w czasie wejścia w życie niniejszego dekretu. Dotyczy to dwóch przedsiębiorstw, a mianowicie statków OD 2 i SL 22. Zezwala się na dalsze użytkowanie, z zastrzeżeniem następujących warunków:

| — | musi być zachowana odległość co najmniej 250 m od równin pływowych, |
| --- | --- |

—

musi być zachowana odległość co najmniej 250 m od równin pływowych,

| — | maksymalna dopuszczalna prędkość wynosi 7 węzłów (13 km/godz.), |
| --- | --- |

—

maksymalna dopuszczalna prędkość wynosi 7 węzłów (13 km/godz.),

| — | obydwa statki muszą być wyposażone w sprawne urządzenia lokacyjne umożliwiające kontrolę. |
| --- | --- |

—

obydwa statki muszą być wyposażone w sprawne urządzenia lokacyjne umożliwiające kontrolę.

Połowy siecią zarzucaną

Zezwala się na połowy siecią zarzucaną (z wykorzystaniem sieci skrzelowych i oplątujących) w ciągu całego roku, pod warunkiem aktualnego zezwolenia na takie użytkowanie w czasie wejścia w życie niniejszego dekretu. Dotyczy to jednej firmy, a mianowicie statku Goeree 47. Zezwala się na dalsze użytkowanie, z zastrzeżeniem następujących warunków:

| — | musi być zachowana odległość co najmniej 150 m od równin pływowych. Przed okresem karmienia młodych przez fokę pospolitą, w trakcie tego okresu i po jego zakończeniu (1 maja – 1 września), musi być zachowana odległość co najmniej 250 m od równin pływowych, |
| --- | --- |

—

musi być zachowana odległość co najmniej 150 m od równin pływowych. Przed okresem karmienia młodych przez fokę pospolitą, w trakcie tego okresu i po jego zakończeniu (1 maja – 1 września), musi być zachowana odległość co najmniej 250 m od równin pływowych,

| — | maksymalna dopuszczalna prędkość wynosi 7 węzłów (13 km/godz.), |
| --- | --- |

—

maksymalna dopuszczalna prędkość wynosi 7 węzłów (13 km/godz.),

| — | statek rybacki musi być wyposażony w sprawne urządzenie lokacyjne umożliwiające kontrolę. |
| --- | --- |

—

statek rybacki musi być wyposażony w sprawne urządzenie lokacyjne umożliwiające kontrolę.

Loty śmigłowców i rekreacyjne loty małym samolotem

Zezwala się na loty śmigłowców nad tym obszarem powyżej minimalnej wysokości 1 000 stóp (około 300 m).

Kategorycznie zakazuje się uprawiania paralotniarstwa i lotniarstwa nad tym obszarem.

W przypadku wszelkich innych form lotnictwa rekreacyjnego (z wykorzystaniem silnika lub bez silnika) niniejszy obszar został wyznaczony jako „obszar ochrony przyrody”, zgodnie z kodeksem postępowania dotyczącym lotnictwa ogólnego, Verantwoord Vliegen [„Odpowiedzialne latanie”], mającym zastosowanie do tej kategorii (3), który określa, że w każdym przypadku, gdy to możliwe, należy omijać te obszary. Jeżeli przelot nad tymi obszarami jest nieunikniony, wówczas musi być utrzymywana wysokość wynosząca co najmniej 1 000 stóp (około 300 m), z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niewykonalne ze względów bezpieczeństwa.

Sekcja 2

Ogranicza się dostęp do obszaru „Bollen van de Ooster”, położonego w Voordelcie zgodnie z zaznaczeniem na mapie towarzyszącej niniejszemu dekretowi.

Ograniczony dostęp do Bollen van de Ooster obowiązuje przez okres całego roku w odniesieniu do mniejszego letniego terenu spoczynkowego wskazanego na mapie. Od dnia 1 listopada do dnia 1 kwietnia ograniczony dostęp dotyczy większego zimowego terenu spoczynkowego wskazanego na mapie.

Ograniczony dostęp do Bollen van de Ooster dotyczy wszystkich rodzajów działalności, z wyjątkiem działań wymienionych poniżej.

Nawigacja w celach komercyjnych i rekreacyjnych trasą wiodącą przez korytarz wodny

Nawigacja poprzez zimowy teren spoczynkowy trasą wiodącą przez wyznaczony korytarz wodny, z zastrzeżeniem maksymalnej prędkości 7 węzłów (13 km/godz.). Zakazuje się jednak uprawiania surfingu i żeglarstwa na obszarze korytarza wodnego.

Kajakarstwo, windsurfing i surfing

Kajakarstwo, windsurfing i surfing w północno-wschodniej sekcji terenu spoczynkowego w ciągu całego roku, jak wskazano na załączonej mapie (zob. sekcja 5).

Zezwala się również na wejście na równiny pływowe w tej części terenu spoczynkowego, ale wyłącznie w celu uprawiania wymienionych wyżej dyscyplin sportowych.

Loty śmigłowców i rekreacyjne loty małym samolotem

Zezwala się na loty śmigłowców nad tym obszarem powyżej minimalnej wysokości wynoszącej 1 000 stóp (około 300 m).

Kategorycznie zakazuje się uprawiania paralotniarstwa i lotniarstwa nad tym obszarem.

W przypadku wszelkich innych form lotnictwa rekreacyjnego (z wykorzystaniem silnika lub bez silnika) niniejszy obszar został wyznaczony jako „obszar ochrony przyrody”, zgodnie z kodeksem postępowania dotyczącym lotnictwa ogólnego, Verantwoord Vliegen [„Odpowiedzialne latanie”], mającym zastosowanie do tej kategorii, który określa, że w każdym przypadku, gdy to możliwe, należy omijać te obszary. Jeżeli przelot nad tymi obszarami jest nieunikniony, wówczas musi być utrzymywana wysokość wynosząca co najmniej 1 000 stóp (około 300 m), z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niewykonalne ze względów bezpieczeństwa.

Sekcja 3

Ogranicza się dostęp do obszaru „Bollen van het Nieuwe Zand”, położonego w Voordelcie, zgodnie z zaznaczeniem na mapie towarzyszącej niniejszemu dekretowi.

Ograniczony dostęp do Bollen van het Nieuwe Zand obowiązuje tylko od dnia 1 listopada do dnia 1 maja.

Ograniczony dostęp do Bollen van het Nieuwe Zand dotyczy wszystkich rodzajów działalności, z wyjątkiem działań wymienionych poniżej.

Loty śmigłowców i rekreacyjne loty małym samolotem

Zezwala się na loty śmigłowców nad tym obszarem powyżej minimalnej wysokości wynoszącej 1 000 stóp (około 300 m).

Kategorycznie zakazuje się uprawiania paralotniarstwa i lotniarstwa nad tym obszarem.

W przypadku wszelkich innych form lotnictwa rekreacyjnego (z wykorzystaniem silnika lub bez silnika) niniejszy obszar został wyznaczony jako „obszar ochrony przyrody”, zgodnie z kodeksem postępowania dotyczącym lotnictwa ogólnego, Verantwoord Vliegen [„Odpowiedzialne latanie”], mającym zastosowanie do tej kategorii, który określa, że w każdym przypadku, gdy to możliwe, należy omijać te obszary. Jeżeli przelot nad tymi obszarami jest nieunikniony, wówczas musi być utrzymywana wysokość wynosząca co najmniej 1 000 stóp (około 300 m), z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niewykonalne ze względów bezpieczeństwa.

Sekcja 4

Ograniczenia dostępu określone w sekcjach 1–3 nie mają zastosowania w odniesieniu do następujących czynności wskazanych w sekcji 20 podsekcja 4 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r.:

Wykonywanie niezbędnych zadań państwowych

Przebywanie w ciągu całego roku w celu realizacji zadań wykonywanych przez administrację rządową lub w imieniu rządu, również przy wykorzystaniu statku, pojazdu lub statku powietrznego, w takim zakresie, w jakim jest to konieczne do celów ochrony, utrzymania, wytyczenia granic, monitorowania, inspekcji lub działań o charakterze obserwacyjnym lub wojskowym.

Konserwacja kabli i rurociągu

Prace związane z konserwacją kabli i rurociągu w okresie od dnia 1 września do dnia 1 maja. Poza tym okresem zezwala się na dostęp jedynie w przypadkach nagłej konieczności, w zależności od uznania właściwego organu.

Sekcja 5

1.   Obszary, do których dostęp został ograniczony na podstawie niniejszego dekretu, noszącego tytuł „Toegangsbeperkingsbesluit Hinderplaat, Bollen van de Ooster en Bollen van het Nieuwe Zand” [Dekret o ograniczeniu dostępu do Hinderplaat, Bollen van de Ooster i Bollen van het Nieuwe Zand], zaznaczone są na załączonej mapie i określone szczegółowo za pomocą współrzędnych.

2.   Na lądzie i na wodzie granice obszarów z ograniczonym dostępem można ustalić za pomocą drogowskazów i boi.

3.   Mapy i inne dodatki wskazane w podsekcji 1 pozostaną do wglądu i sprawdzenia w okresie sześciu tygodni po ich opublikowaniu, w biurze Dyrekcji ds. Regionu Południowego w Ministerstwie Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności, mieszczącej się przy Keisersgracht 5 w Eindhoven. Godziny urzędowania od poniedziałku do piątku: 9–17.

Sekcja 6

Niniejszy dekret podlega ogłoszeniu w Staatscourant [Monitor Rządowy]. Uzasadnienie towarzyszące niniejszemu dekretowi musi być interpretowane w powiązaniu z samym postanowieniem.

Z upoważnienia

MINISTRA ROLNICTWA, ZASOBÓW NATURALNYCH I JAKOŚCI ŻYWNOŚCI

Dyrektor ds. Regionu Południowego

Zgłoszenie sprzeciwu

Zgodnie z przepisami ogólnej ustawy – prawo administracyjne, zainteresowane strony mogą wnieść pisemny sprzeciw do niniejszego dekretu. Zgłoszenie sprzeciwu należy kierować w ciągu sześciu tygodni od daty opublikowania postanowienia w Staatscourant [Monitorze Rządowym] pod następującym adresem:

Staatscourant

| Minister of Agriculture, Nature and Food Quality |
| --- |
| Dienst Regelingen |
| Afdeling Recht & Rechtsbescherming |
| PO Box 20401 |
| 2500 EK The Hague |
| The Netherlands |

Minister of Agriculture, Nature and Food Quality

Dienst Regelingen

Afdeling Recht & Rechtsbescherming

PO Box 20401

2500 EK The Hague

The Netherlands

Zgłoszenie sprzeciwu powinno być podpisane oraz powinno zawierać co najmniej takie informacje, jak:

| a) | nazwa podmiotu zgłaszającego sprzeciw; |
| --- | --- |

a)

nazwa podmiotu zgłaszającego sprzeciw;

| b) | data; |
| --- | --- |

b)

data;

| c) | określenie dekretu, przeciwko któremu dany sprzeciw jest zgłoszony; oraz |
| --- | --- |

c)

określenie dekretu, przeciwko któremu dany sprzeciw jest zgłoszony; oraz

| d) | podstawa zgłoszenia sprzeciwu. |
| --- | --- |

d)

podstawa zgłoszenia sprzeciwu.

UZASADNIENIE

Obszary Natura 2000

Voordelta to siedlisko flory i fauny o specjalnej wartości ekologicznej. Właśnie z tego względu została wyznaczona jako obszar Natura 2000 na podstawie dyrektywy UE dotyczącej ptaków i siedlisk. Niderlandy są obowiązane stworzyć i utrzymać „właściwy stan ochrony” dla niektórych gatunków i ich siedlisk. Ustawa o florze i faunie stanowi podstawę prawną ochrony dziko występujących roślin i zwierząt, a ustawa o ochronie przyrody z 1998 r. stanowi podstawę prawną funkcjonowania obszarów ochrony przyrody. Ustawa o ochronie przyrody z 1998 r. nakłada obowiązek opracowania planu zarządzania dla wszystkich obszarów Natura 2000.

Na całym obszarze Voordelty można znaleźć florę i faunę o specjalnej wartości ekologicznej, jednakże największa różnorodność występuje w północnej części tego obszaru. Dlatego najbardziej skuteczne są środki ochrony, które są stosowane właśnie na tych obszarach północnych.

Raport dotyczący zrównoważenia skutków budowy Maasvlakte 2

Straty flory i fauny spowodowane przez budowę Maasvlakte 2 na obszarze Natura 2000, jakim jest Voordelta, będą częściowo wynikać ze zmniejszenia powierzchni obszaru Natura 2000 o 2 455 hektarów. W kluczowej decyzji dotyczącej zagospodarowania przestrzennego (dalej zwanej KSPD) – Rozbudowa głównego portu w Rotterdamie 2006 – przewidziano, że te straty zostaną skompensowane poprzez ustanowienie obszaru ochrony w innej części Voordelty, gdzie można będzie wprowadzić ograniczenia użytkowania. W KPSD stwierdzono również, że ograniczenia użytkowania pomogą zwiększyć wartość ekologiczną tego obszaru ochrony. Wzięto pod uwagę względy ekologiczne i porównano je z zakresem koniecznych ograniczeń, jakie powinny być nałożone na działalność człowieka, szczególnie w świetle obecnego użytkowania przez człowieka, czy też w inny sposób.

Rozbudowa głównego portu w Rotterdamie 2006

Zezwolenie na podstawie Ustawy o ochronie przyrody, dotyczące budowy i obecności w tym miejscu Maasvlakte 2, obejmuje zobowiązanie do kompensacji dotyczące siedliska typu 1110 oraz kilku gatunków ptaków.

Środki

W krótkim okresie istotne jest ograniczenie dostępu do niektórych obszarów Voordelty, aby móc zrównoważyć skutki budowy i obecności w tym miejscu Maasvlakte 2 oraz aby prowadzić obserwacje ochrony i zachowania flory i fauny o wartości ekologicznej, zgodnie z zapisem decyzji o wyznaczeniu obszaru Voordelty.

Środki mające zastosowanie w odniesieniu do Voordelty będą również włączone do planu zarządzania Voordeltą. Do czasu wejścia w życie tego planu zarządzania nadal w pełni obowiązują przepisy Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r., sekcja 19d. Niniejszy dekret ma jedynie uregulować sprawę dostępu i ograniczyć dostęp do niektórych obszarów, natomiast nie przewiduje żadnego odstępstwa od wymogów dotyczących zezwoleń w przypadku, gdy wymogi te wynikają z obowiązującego prawodawstwa.

Podstawą dekretu o ograniczeniu dostępu jest dokument zawierający ocenę oddziaływania na środowisko oraz ocena właściwa (dokonana w związku z przygotowywaniem planu zarządzania Voordeltą). Staną się również częścią planu zarządzania Voordeltą. Celem planu zarządzania oraz dekretu o ograniczeniu dostępu jest: zachowanie chronionych zasobów naturalnych, zrównoważenie strat w chronionych zasobach naturalnych w wyniku budowy Maasvlakte 2 oraz – w ramach tej ochrony przyrody – uwzględnienie interesów uczestników zajęć rekreacyjnych, turystyki i rybołówstwa.

Takie środki administracyjne, jak obecne ograniczenia dostępu, będą w razie potrzeby dostosowywane w oparciu o monitoring i ocenę.

Uwagi wyjaśniające w sprawie ograniczeń dostępu

Hinderplaat

Hinderplaat

Hinderplaat to ważny teren spoczynku i żerowania kaczki edredonowej. W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty określono cele dotyczące ochrony tego gatunku.

Na tym obszarze znajdują się równiny pływowe przylegające do głębokich kanałów i mające duże znaczenie dla foki pospolitej. W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty określono cele w zakresie poprawy warunków środowiskowych w przypadku foki pospolitej.

Wszystkie równiny pływowe na tym obszarze stanowią wyjątkowo ważne tereny spoczynkowe dla rybitwy czubatej i zwyczajnej. W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty również w przypadku tych gatunków ustalono cele w zakresie ochrony. Zezwolenie na podstawie Ustawy o ochronie przyrody na budowę i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 nakłada zobowiązanie do kompensacji w odniesieniu do tych gatunków.

Bollen van de Ooster

Bollen van de Ooster

Bollen van de Ooster stanowi ważny obszar z punktu widzenia ochrony ptaków oraz ważny teren spoczynku i żerowania dla markaczki (na obszarach przybrzeżnych) oraz rybitwy czubatej i zwyczajnej (na równinach pływowych). W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty również w przypadku tych gatunków ustalono cele w zakresie ochrony. Zezwolenie na podstawie Ustawy o ochronie przyrody na budowę i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 nakłada zobowiązanie do kompensacji w odniesieniu do tych gatunków.

Obszar ten ma także duże znaczenie dla ochrony fok pospolitych, które głównie zamieszkują południowe krańce równin pływowych. W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty określono również cele zakresie poprawy warunków środowiskowych w przypadku foki pospolitej.

Bollen van het Nieuwe Zand

Bollen van het Nieuwe Zand

Bollen van het Nieuwe Zand stanowi jeden z najważniejszych centralnych terenów spoczynku i żerowania dla markaczki. W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty również w przypadku tego gatunku ustalono cele w zakresie ochrony. Zezwolenie na podstawie Ustawy o ochronie przyrody na budowę i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 nakłada zobowiązanie do kompensacji w odniesieniu do tego gatunku.

Cele Natura 2000

Foka pospolita

Foka pospolita

Na początku minionego stulecia na obszarze Delty zamieszkiwało około dziesięć tysięcy fok pospolitych. Zanieczyszczenie środowiska, polowania oraz naruszenie ich siedliska przez zespół tam Delta Works spowodowało, że około pięćdziesiąt lat temu liczba tych fok zmniejszyła się do zaledwie kilku tuzinów osobników. W ostatnich latach ich populacja na obszarze Delty wzrosła do ponad stu osobników, z czego 50 % żyje na obszarze Voordelty.

Korzystają z równin pływowych, takich jakie znajdują się w Hinderplaat, Bollen van de Ooster (Aardappelenbult) i Verklikkerplaat – aby odpoczywać. Jednakże w Voordelcie dobrze się nie rozmnażają. Równiny nie zapewniają im dostatecznego spokoju i ciszy, aby mogły rodzić, karmić i wychowywać swoje młode. Zasadnicze znaczenie ma zachowanie spokoju i ciszy przez cały rok, przy czym najbardziej krytyczny okres przypada przed okresem karmienia młodych, w trakcie tego okresu i po jego zakończeniu, czyli od dnia 1 maja do dnia 1 września.

Celem środków ograniczających dostęp do ich miejsc spoczynkowych w Hinderplaat, Bollen van de Ooster i Verklikkerplaat położonych w Voordelcie jest zapewnienie możliwości zamieszkiwania przynajmniej dwustu osobnikom foki pospolitej na obszarze Delty. Tutaj będą mogły wychowywać swoje młode i w ten sposób zostaną osiągnięte cele wytyczone w dekrecie o wyznaczeniu Voordelty.

Kaczka edredonowa

Kaczka edredonowa

Kaczka edredonowa jest zasadniczo w Voordelcie gościem zimowym, natomiast mniejsze grupy występują tam również w okresie całego lata. Kaczki edredonowe można zawsze znaleźć na płytkich, osłoniętych obszarach Hinderplaat i Bollen van de Ooster. W poszczególnych latach ich liczebność się zmienia w zależności od dostępności skorupiaków i mięczaków na tym obszarze. Wielkość populacji kaczki edredonowej w Voordelcie jest zagrożona ze względu na zmniejszenie zasobów pokarmu spowodowane odławianiem skorupiaków i mięczaków w celach komercyjnych oraz zakłóceniami wynikającymi z rosnącej presji aktywności rekreacyjnej. Chociaż budowa i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 nie będzie miała znacznego wpływu na ten gatunek, środki te mają jednak rzeczywiście zasadnicze znaczenie, zważywszy na bardzo niski stan ochrony na terenie całego kraju. Z tego względu dostęp do obszaru położonego bezpośrednio na wschód od Hinderplaat ma być ograniczony, aby zapewnić możliwość pozostania tych populacji w Voordelcie.

Zrównoważenie skutków budowy Maasvlakte 2

Rybitwa czubata i zwyczajna

Rybitwa czubata i zwyczajna

Rybitwy czubata i zwyczajna rozmnażają się poza Voordeltą, na pobliskich obszarach Natura 2000. Żywią się małymi rybkami, które wyłapują, nurkując na płytkich obszarach przybrzeżnych w pobliżu piaszczystych brzegów opisanych powyżej (typ siedliska 1110). W wyniku budowy Maasvlakte 2 utracone zostaną zasoby pokarmu znajdujące się w pobliżu kolonii lęgowych. Będzie to miało największe skutki w okresie lata, kiedy zasięg latania tych ptaków jest ograniczony z powodu pierzenia się.

Obecne warunki zapewniają ograniczony spokój i ciszę na błotnistych równinach, z których ptaki korzystają w Voordelcie. Celem środków ograniczających dostęp jest stworzenie spokojniejszego środowiska w okresie lata na równinach pływowych Voordelty w Hinderplaat i Bollen van de Ooster. Umożliwi to rybitwie czubatej i zwyczajnej lepsze wykorzystanie tych obszarów jako miejsca spoczynkowego dla ich młodych oraz ułatwi im dotarcie do zasobów pokarmu w morzu.

Markaczka

Markaczka

Markaczka to ptak wędrowny przylatujący do Voordelty w miesiącach zimowych. Gatunek ten można głównie znaleźć w regionach przybrzeżnych na południowy wschód od Bollen van de Ooster oraz na obszarze Bollen van het Nieuwe Zand i wokół niego. W miesiącach letnich mniejsza liczba markaczek pozostaje w Voordelcie, korzystając z niej jako miejsca pierzenia.

Markaczki żywią się skorupiakami i mięczakami znajdowanymi w płytkich przybrzeżnych wodach, które częściowo zostaną utracone w wyniku budowy Maasvlakte 2. Celem środków ograniczających dostęp do przybrzeżnych obszarów w Bollen van de Ooster (oraz Bollen van het Nieuwe Zand) jest zabezpieczenie odpowiedniego poziomu zasobów pożywienia i dostępu do nich jako zrównoważenie ewentualnej utraty obszarów żerowania tego gatunku wokół Maasvlakte 2.

Dziko występujące rośliny i zwierzęta są szczególnie wrażliwe na zakłócenia i uciążliwości powodowane przez uczestników wodnych zajęć rekreacyjnych oraz ruch żeglugowy. Oczekuje się, że poprzez zagwarantowanie spokoju i ciszy w całym okresie obejmującym miesiące zimowe na obszarach, gdzie te gatunki licznie żerują i odpoczywają, można będzie utrzymać korzystne warunki dla markaczki na całym obszarze Voordelty, jako ekwiwalent za obszary sprzed budowy Maasvlakte 2. W miesiącach letnich wystarcza krótszy okres spoczynku letniego.

MAPY

Image

Image

Image

---

(1)  Obowiązuje zgodnie z Staatsblad 2005 [Promulgator ustaw, decyzji i dekretów 2005], 473.

1

Staatsblad 2005 [Promulgator ustaw, decyzji i dekretów 2005]

(2)  Staatscourant 2006 [Monitor Rządowy 2006], nr 91.

2

Staatscourant 2006 [Monitor Rządowy 2006]

(3)  Kodeks postępowania Verantwoord Vliegen [’Responsible Flying’], Niderlandzkie Królewskie Stowarzyszenie Lotnicze (RNAA), 2004.

3

---

ZAŁĄCZNIK II

Dekret o ograniczeniu dostępu do obszaru ochrony dna morskiego

dnia 13 maja 2008 r.

Minister Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności

Ograniczenie dostępu do obszarów przyrodniczych na podstawie sekcji 20 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. w odniesieniu do obszaru Natura 2000 o nazwie „Voordelta”.

WPROWADZENIE

Sekcja 20 podsekcja 1 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. (1) określa, że organy wykonawcze szczebla regionalnego mogą ograniczyć dostęp do chronionych rezerwatów przyrody określonych w sekcji 10 podsekcja 1, wyznaczonych obszarów określonych w sekcji 10a podsekcja 1, innych obszarów, w odniesieniu do których tego rodzaju wyznaczenie jest rozważane zgodnie z sekcją 12 lub części wymienionych obszarów, w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zachowania wartości ekologicznej omawianego obszaru.

Sekcja 20 podsekcja 2 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. określa, że kompetencje wymienione w podsekcji 1 należą do Ministra Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności, działającego w porozumieniu z innym ministrem w przypadku, gdy obszar określony w podsekcji 1, lub jego część, jest zarządzany przez tego ministra bądź innych ministrów lub też wchodzi w zakres ich kompetencji.

Poniższy dekret ma być wdrożony w porozumieniu z Ministrem Transportu, Robót Publicznych i Gospodarki Wodnej. Upoważnienie Dyrekcji do spraw Regionalnych (2) obowiązujące w Ministerstwie Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności określa, że w wymienionym ministerstwie dyrektor ds. regionu południowego jest uprawniony do podjęcia tej decyzji w imieniu Ministra Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności.

Konieczne jest ograniczenie dostępu do kilku obszarów należących do obszaru Natura 2000, o nazwie Voordelta (zwanego dalej „Voordeltą”), aby chronić jego obecną i przyszłą wartość ekologiczną. W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty (z dnia 19 lutego 2008 r., ref DRZO/2008-113), w części dotyczącej realizacji celów utworzenia Voordelty jako obszaru Natura 2000, można znaleźć podstawę nałożenia tego rodzaju ograniczeń dostępu, a w zezwoleniu na podstawie Ustawy o ochronie przyrody (z dnia 17 kwietnia 2008 r., ref DRZW/2008-1670), wydanym na budowę i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 – również przewidziane zobowiązania do kompensacji. Przedstawiono to bardziej szczegółowo w ogólnych uwagach wyjaśniających przedłożonych wraz z niniejszym dekretem.

Niniejszy dekret reguluje specjalnie kwestie ograniczonego dostępu do obszarów szczegółowo określonych poniżej. Specjalne odstępstwa od ograniczeń dostępu w żaden sposób nie zmniejszają zakresu wymogów związanych z wydaniem zezwolenia, które są określone w sekcji 19d Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r., chyba że mają zastosowanie odstępstwa określone w sekcji 19d podsekcja 2 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. (projekty lub działania zgodne z planem zarządzania).

DEKRET

Sekcja 1

Ogranicza się dostęp do obszaru ochrony dna morskiego w Voordelcie, zgodnie z zaznaczeniem na mapie towarzyszącej niniejszej decyzji, dla połowów włokiem, ze statku o mocy silnika większej niż 191 kW (260 KM).

Ograniczony dostęp obowiązuje w ciągu całego roku.

Sekcja 2

| 1. | Obszar, do którego dostęp został ograniczony na podstawie niniejszego dekretu noszącego tytuł „Toegangsbeperkingsbesluit Hinderplaat, Bollen van de Ooster en Bollen van het Nieuwe Zand” [Dekret o ograniczeniu dostępu do Hinderplaat, Bollen van de Ooster i Bollen van het Nieuwe Zand], zaznaczony jest na załączonej mapie i określony szczegółowo przy pomocy współrzędnych. |
| --- | --- |

1.

Obszar, do którego dostęp został ograniczony na podstawie niniejszego dekretu noszącego tytuł „Toegangsbeperkingsbesluit Hinderplaat, Bollen van de Ooster en Bollen van het Nieuwe Zand” [Dekret o ograniczeniu dostępu do Hinderplaat, Bollen van de Ooster i Bollen van het Nieuwe Zand], zaznaczony jest na załączonej mapie i określony szczegółowo przy pomocy współrzędnych.

| 2. | Mapy i inne dodatki wskazane w podsekcji 1 pozostaną do wglądu i sprawdzenia w okresie sześciu tygodni po ich opublikowaniu, w biurze Dyrekcji ds. Regionu Południowego w Ministerstwie Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności mieszczącej się przy Keisersgracht 5 w Eindhoven. Godziny urzędowania od poniedziałku do piątku: 9–17. |
| --- | --- |

2.

Mapy i inne dodatki wskazane w podsekcji 1 pozostaną do wglądu i sprawdzenia w okresie sześciu tygodni po ich opublikowaniu, w biurze Dyrekcji ds. Regionu Południowego w Ministerstwie Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności mieszczącej się przy Keisersgracht 5 w Eindhoven. Godziny urzędowania od poniedziałku do piątku: 9–17.

Sekcja 3

Niniejszy dekret podlega ogłoszeniu w Staatscourant [Monitor Rządowy]. Uzasadnienie towarzyszące niniejszemu dekretowi musi być interpretowane w powiązaniu z samym postanowieniem.

Z upoważnienia

MINISTRA ROLNICTWA, ZASOBÓW NATURALNYCH I JAKOŚCI ŻYWNOŚCI

Dyrektor ds. Regionu Południowego

Zgłoszenie sprzeciwu

Zgodnie z przepisami ogólnej ustawy – prawo administracyjne, zainteresowane strony mogą wnieść pisemny sprzeciw do niniejszego dekretu. Zgłoszenie sprzeciwu należy przedłożyć w ciągu sześciu tygodni od daty opublikowania postanowienia w Staatscourant [Monitorze Rządowym] pod następującym adresem:

Staatscourant

Monitorze Rządowym

| Minister of Agriculture, Nature and Food Quality |
| --- |
| Dienst Regelingen |
| Afdeling Recht & Rechtsbescherming |
| PO Box 20401 |
| 2500 EK The Hague |
| The Netherlands |

Minister of Agriculture, Nature and Food Quality

Dienst Regelingen

Afdeling Recht & Rechtsbescherming

PO Box 20401

2500 EK The Hague

The Netherlands

Zgłoszenia sprzeciwu powinny być podpisane oraz powinny zawierać co najmniej takie informacje, jak:

| a) | nazwa i adres podmiotu zgłaszającego sprzeciw; |
| --- | --- |

a)

nazwa i adres podmiotu zgłaszającego sprzeciw;

| b) | data; |
| --- | --- |

b)

data;

| c) | określenie dekretu, przeciwko któremu dane zgłoszenie sprzeciwu jest wnoszone; oraz |
| --- | --- |

c)

określenie dekretu, przeciwko któremu dane zgłoszenie sprzeciwu jest wnoszone; oraz

| d) | podstawa zgłoszenia sprzeciwu. |
| --- | --- |

d)

podstawa zgłoszenia sprzeciwu.

UZASADNIENIE

Obszary Natura 2000

Voordelta to siedlisko flory i fauny o specjalnej wartości ekologicznej. Właśnie z tego względu została wyznaczona jako obszar Natura 2000 na podstawie dyrektywy UE dotyczącej ptaków i siedlisk. Niderlandy są obowiązane stworzyć i utrzymać „właściwy stan ochrony” dla niektórych gatunków i ich siedlisk. Ustawa o florze i faunie stanowi podstawę prawną ochrony dziko występujących roślin i zwierząt, a Ustawa o ochronie przyrody z 1998 r. stanowi podstawę prawną funkcjonowania obszarów ochrony przyrody. Ustawa o ochronie przyrody z 1998 r. nakłada obowiązek opracowania planu zarządzania dla wszystkich obszarów Natura 2000.

Na całym obszarze Voordelty można znaleźć florę i faunę o specjalnej wartości ekologicznej, jednakże największa różnorodność występuje w północnej połowie tego obszaru. Dlatego najbardziej skuteczne są środki ochrony, które są stosowane właśnie na tych obszarach północnych.

Raport dotyczący zrównoważenia skutków Maasvlakte 2

Straty flory i fauny spowodowane przez budowę Maasvlakte 2 na obszarze Natura 2000, jakim jest Voordelta, będą częściowo wynikać ze zmniejszenia powierzchni obszaru Natura 2000 o 2 455 hektarów. W kluczowej decyzji dotyczącej zagospodarowania przestrzennego (dalej zwanej KSPD) – Rozbudowa głównego portu w Rotterdamie 2006 – przewidziano, że te straty zostaną skompensowane poprzez ustanowienie obszaru ochrony w innej części Voordelty, gdzie można będzie wprowadzić ograniczenia użytkowania.

Rozbudowa głównego portu w Rotterdamie 2006

W KPSD stwierdzono również, że ograniczenia użytkowania pomogą zwiększyć wartość ekologiczną tego obszaru ochrony. Wzięto pod uwagę względy ekologiczne i porównano je z zakresem koniecznych ograniczeń, jakie powinny być nałożone na działalność człowieka, szczególnie w świetle obecnego użytkowania przez człowieka, czy też w inny sposób.

Zezwolenie na podstawie Ustawy o ochronie przyrody na budowę i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 obejmuje zobowiązanie do kompensacji dotyczące siedliska typu 1 110 oraz kilku gatunków ptaków.

Środki

W krótkim okresie istotne jest ograniczenie dostępu do niektórych obszarów Voordelty, aby móc zrównoważyć skutki budowy i obecności w tym miejscu Maasvlakte 2 oraz aby prowadzić obserwacje ochrony i zachowania flory i fauny o wartości ekologicznej, zgodnie z zapisem dekretu o wyznaczeniu obszaru Voordelty.

Środki mające zastosowanie w odniesieniu do Voordelty będą również włączone do planu zarządzania Voordeltą. Do czasu wejścia w życie tego planu zarządzania nadal w pełni obowiązują przepisy Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r., sekcja 19d. Niniejszy dekret ma jedynie uregulować sprawę dostępu i ograniczyć dostęp do niektórych obszarów, natomiast nie przewiduje żadnych odstępstw od wymogów dotyczących zezwoleń w przypadku, gdy wymogi te wynikają z obowiązującego prawodawstwa.

Podstawą dekretu o ograniczeniu dostępu jest dokument zawierający ocenę oddziaływania na środowisko oraz ocena właściwa (dokonana w związku z przygotowywaniem planu zarządzania Voordeltą). Staną się również częścią planu zarządzania Voordeltą. Celem planu zarządzania oraz dekretu o ograniczeniu dostępu jest: zachowanie chronionych zasobów naturalnych, zrównoważenie strat w chronionych zasobach naturalnych w wyniku budowy Maasvlakte 2 oraz – w ramach tej ochrony przyrody – uwzględnienie interesów uczestników zajęć rekreacyjnych, turystyki i rybołówstwa.

Takie środki administracyjne, jak obecne ograniczenia dostępu, będą w razie potrzeby dostosowywane w oparciu o monitoring i ocenę.

Uwagi wyjaśniające w sprawie ograniczeń dostępu

Zrównoważenia skutków budowy Maasvlakte 2

Zrównoważenia skutków budowy Maasvlakte 2

Typ siedliska 1 110 (piaszczyste brzegi mórz znajdujące się stale pod płytkimi wodami przybrzeżnymi)

Wiele gatunków zwierząt lądowych oraz ryb żyje na piaszczystych brzegach mórz w deltach, gdzie występują na przemian pływy wody słodkiej i słonej. Obszary tych delt są ważnym terenem dostarczającym pokarmu dla ptaków oraz fok i dlatego tak ważna jest ich ochrona. Z uwagi na rozbudowę portu rotterdamskiego do Massvlakte 2 dojdzie do utraty łącznie 2 455 hektarów tego typu siedlisk w Voordelcie. W wyniku utraty tego terenu zniknie część fauny glebowej (biomasa), która w przeciwnym razie służyłaby jako pokarm dla ryb i ptaków.

Z uwagi na brak możliwości utworzenia w innym miejscu piaszczystych brzegów w płytkich wodach przybrzeżnych, podejmuje się środki mające na celu poprawę jakości podobnych części dna morskiego na innych obszarach Voordelty, aby służyły jako terenem dostarczający pokarmu dla ptaków i ryb. Celem jest podniesienie poziomu biomasy na obszarze objętym ochroną, jako źródła pokarmu dla ptaków i ryb, aby utrzymać ogólne wskaźniki biomasy w Voordelcie na stałym poziomie porównywalnym z sytuacją sprzed budowy Maasvlakte 2. Działanie powyższe będzie stanowić działanie równoważące skutki budowy i obecności w tym miejscu Maasvlakte 2.

Łączna powierzchnia netto obszaru ochrony wynosi 24 550 hektarów, czyli jest dziesięć razy większa niż powierzchnia obszaru, jaki zostanie utracony. Ten współczynnik „dziesięć” pojawił się w ocenach ekspertów i w obecnych danych badawczych, które wykazały, że ograniczenie użytkowania jakiegoś obszaru może przynieść poprawę jakości gleby co najmniej o 10 % z uwagi na wzrost biomasy. Na podstawie tej oceny ekspertów oraz dalszych badań ustalono w sekcji 1 decyzji KSPD, że utworzenie rezerwatu morskiego (określonego w niniejszym dekrecie mianem „obszaru ochrony”) będzie najlepszym sposobem zrównoważenia skutków budowy i obecności w tym miejscu Maasvlakte 2. Kolejne badania wykazały, że wyeliminowanie wchodzenia trawlerów łowiących włokiem, o mocy silnika większej niż 191 kW (260 KM), na obszar ochrony jest wystarczające do osiągnięcia tego celu. Dekret o ograniczonym dostępie uwzględnia wyniki tych badań.

MAPY

Image

---

(1)  Obowiązuje zgodnie z Staatsblad 2005 [Promulgator ustaw, decyzji i dekretów 2005], 473.

1

Staatsblad 2005

Promulgator ustaw, decyzji i dekretów 2005

(2)  Staatscourant 2006 [Monitor Rządowy 2006], nr 91.

2

Staatscourant 2006

Monitor Rządowy 2006

---

ZAŁĄCZNIK III

Dekret o ograniczeniu dostępu do Verklikkerplaat i Slikken van Voorne

dnia 13 maja 2008 r.

Minister Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności

Ograniczenie dostępu do obszarów przyrodniczych na podstawie sekcji 20 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. w odniesieniu do obszaru Natura 2000 o nazwie „Voordelta”.

WPROWADZENIE

Sekcja 20 podsekcja 1 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. (1) określa, że organy wykonawcze szczebla regionalnego mogą ograniczyć dostęp do chronionych rezerwatów przyrody określonych w sekcji 10 podsekcja 1, wyznaczonych obszarów określonych w sekcji 10a podsekcja 1, innych obszarów, w odniesieniu do których tego rodzaju wyznaczenie jest rozważane zgodnie z sekcją 12 lub części wymienionych obszarów, w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zachowania wartości ekologicznej omawianego obszaru.

Sekcja 20 podsekcja 2 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. określa, że kompetencje wymienione w podsekcji 1 należą do Ministrowi Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności, działającego w porozumieniu z innym ministrem w przypadku, gdy obszar określony w podsekcji 1, lub jego część, jest zarządzany przez tego ministra bądź innych ministrów lub też wchodzi w zakres ich kompetencji.

Poniższy dekret ma być wdrożony w porozumieniu z Ministrem Transportu, Robót Publicznych i Gospodarki Wodnej. Upoważnienie Dyrekcji do spraw Regionalnych (2) obowiązujące w Ministerstwie Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności określa, że w wymienionym ministerstwie dyrektor ds. regionu południowego jest uprawniony do podjęcia tej decyzji w imieniu Ministra Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności.

Konieczne jest ograniczenie dostępu do kilku obszarów należących do obszaru Natura 2000, o nazwie Voordelta (zwanego dalej „Voordeltą”), aby chronić jego obecną i przyszłą wartość ekologiczną. W dekrecie o wyznaczeniu Voordelty (z dnia 19 lutego 2008 r., ref DRZO/2008-113), w części dotyczącej realizacji celów utworzenia Voordelty jako obszaru Natura 2000, można znaleźć podstawę nałożenia tego rodzaju ograniczeń dostępu, a w zezwoleniu na podstawie Ustawy o ochronie przyrody (z dnia 17 kwietnia 2008 r., ref DRZW/2008-1670), wydanym na budowę i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 – również przewidziane zobowiązania do kompensacji. Przedstawiono to bardziej szczegółowo w ogólnych uwagach wyjaśniających przedłożonych wraz z niniejszym dekretem.

Niniejszy dekret reguluje specjalnie kwestie ograniczonego dostępu do obszarów szczegółowo określonych poniżej. Specjalne odstępstwa od ograniczeń dostępu w żaden sposób nie zmniejszają zakresu wymogów związanych z wydaniem zezwolenia, które są określone w sekcji 19d Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r., chyba że mają zastosowanie wyjątki określone w sekcji 19d podsekcja 2 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r. (projekty lub działania zgodne z planem zarządzania).

DEKRET

Sekcja 1

Ogranicza się dostęp do obszaru „Verklikkerplaat”, zgodnie z zaznaczeniem na mapie towarzyszącej niniejszemu dekretowi.

Ograniczony dostęp do Verklikkerplaat obowiązuje w ciągu całego roku.

Ograniczony dostęp dotyczy wszystkich rodzajów działalności, z wyjątkiem działań wymienionych poniżej.

Loty śmigłowców i rekreacyjne loty małym samolotem

Zezwala się na loty śmigłowców nad tym obszarem powyżej minimalnej wysokości wynoszącej 1 000 stóp (około 300 m).

Kategorycznie zakazuje się uprawiania paralotniarstwa i lotniarstwa nad tym obszarem.

W przypadku wszelkich innych form lotnictwa rekreacyjnego (z wykorzystaniem silnika lub bez silnika) niniejszy obszar został wyznaczony jako „obszar ochrony przyrody”, zgodnie z kodeksem postępowania dotyczącym lotnictwa ogólnego, Verantwoord Vliegen [„Odpowiedzialne latanie”], mającym zastosowanie do tej kategorii (3), który określa, że w każdym przypadku, gdy to możliwe, należy omijać te obszary. Jeżeli przelot nad tymi obszarami jest nieunikniony, wówczas musi być utrzymywana wysokość wynosząca co najmniej 1 000 stóp (około 300 m), z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niewykonalne ze względów bezpieczeństwa.

Sekcja 2

Ogranicza się dostęp do obszaru »Slikken van Voorne« położonego w Voordelcie zgodnie z zaznaczeniem na mapie towarzyszącej niniejszemu dekretowi.

Ograniczony dostęp do Slikken van Voorne obowiązuje w ciągu całego roku.

Ograniczony dostęp nie dotyczy działań wymienionych poniżej.

Połowy niewodem

Zezwala się na połowy niewodem w ciągu całego roku pod następującymi warunkami. Dotyczy to jednej firmy, a mianowicie statku Tholen 5:

Musi być zachowana odległość co najmniej 250 m od obszarów ujścia wody wysokiej na przybrzeżne równiny błotne.

Statek musi być wyposażony w sprawne urządzenia lokacyjne umożliwiające kontrolę.

Loty śmigłowców i rekreacyjne loty małym samolotem

Zezwala się na loty śmigłowców nad tym obszarem powyżej minimalnej wysokości wynoszącej 1 000 stóp (około 300 m).

Kategorycznie zakazuje się uprawiania paralotniarstwa i lotniarstwa nad tym obszarem.

W przypadku wszelkich innych form lotnictwa rekreacyjnego (z wykorzystaniem silnika lub bez silnika) niniejszy obszar został wyznaczony jako »obszar ochrony przyrody«, zgodnie z kodeksem postępowania dotyczącym lotnictwa ogólnego, Verantwoord Vliegen [»Odpowiedzialne latanie«], mającym zastosowanie do tej kategorii, który określa, że w każdym przypadku, gdy to możliwe, należy omijać te obszary. Jeżeli przelot nad tymi obszarami jest nieunikniony, wówczas musi być utrzymywana wysokość wynosząca co najmniej 1 000 stóp (około 300 m), z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niewykonalne ze względów bezpieczeństwa.

Sekcja 3

Ograniczenia dostępu określone w sekcjach 1–3 nie mają zastosowania w odniesieniu do następujących czynności wskazanych w sekcji 20 podsekcja 4 Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r.:

Wykonywanie niezbędnych zadań państwowych

Przebywanie w ciągu całego roku w celu realizacji zadań wykonywanych przez administrację rządową lub w imieniu rządu, również przy wykorzystaniu statku, pojazdu lub statku powietrznego, w takim zakresie, w jakim jest to konieczne do celów ochrony, utrzymania, wytyczenia granic, monitorowania, inspekcji lub działań o charakterze obserwacyjnym lub wojskowym.

Konserwacja kabli i rurociągu

Prace związane z konserwacją kabli i rurociągu w okresie od dnia 1 września do dnia 1 maja. Poza tym okresem zezwala się na dostęp jedynie w przypadkach nagłej konieczności, w zależności od uznania właściwego organu.

Sekcja 4

1.   Obszary, do których dostęp został ograniczony na podstawie niniejszego dekretu noszącego tytuł »Toegangelijkheidsbesluit Verklikkerplaat en Slikken van Voorne« [Dekret o ograniczeniu dostępu do Verklikkerplaat en Slikken van Voorne], zaznaczone są na załączonej mapie i określone szczegółowo za pomocyą współrzędnych.

2.   Na lądzie i na wodzie granice obszarów z ograniczonym dostępem można ustalić za pomocą drogowskazów i boi.

3.   Mapy i inne dodatki, wskazane w podsekcji 1 pozostaną do wglądu i sprawdzenia w okresie sześciu tygodni po ich opublikowaniu, w biurze Dyrekcji ds. Regionu Południowego w Ministerstwie Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Jakości Żywności mieszczącej się przy Keisersgracht 5 w Eindhoven. Godziny urzędowania od poniedziałku do piątku: 9–17.

Sekcja 5

Niniejszy dekret podlega ogłoszeniu w Staatscourant [Monitor Rządowy]. Uzasadnienie towarzyszące niniejszemu dekretowi musi być interpretowane w powiązaniu z samym postanowieniem.

Z upoważnienia

MINISTRA ROLNICTWA, ZASOBÓW NATURALNYCH I JAKOŚCI ŻYWNOŚCI

Dyrektor ds. Regionu Południowego

Zgłoszenie sprzeciwu

Zgodnie z przepisami ogólnej ustawy – prawo administracyjne, zainteresowane strony mogą wnieść pisemne zgłoszenie sprzeciwu do niniejszego dekretu. Zgłoszenie sprzeciwu należy przedłożyć w ciągu sześciu tygodni od daty opublikowania postanowienia w Staatscourant [Monitorze Rządowym] pod następującym adresem:

Staatscourant

Monitorze Rządowym

| Minister of Agriculture, Nature and Food Quality |
| --- |
| Dienst Regelingen |
| Afdeling Recht & Rechtsbescherming |
| PO Box 20401 |
| 2500 EK The Hague |
| The Netherlands |

Minister of Agriculture, Nature and Food Quality

Dienst Regelingen

Afdeling Recht & Rechtsbescherming

PO Box 20401

2500 EK The Hague

The Netherlands

Zgłoszenia sprzeciwu powinny być podpisane oraz powinny zawierać co najmniej takie informacje, jak:

| a) | nazwa i adres podmiotu zgłaszającego sprzeciw; |
| --- | --- |

a)

nazwa i adres podmiotu zgłaszającego sprzeciw;

| b) | data; |
| --- | --- |

b)

data;

| c) | określenie dekretu, przeciwko któremu dane zgłoszenie sprzeciwu jest wnoszone; oraz |
| --- | --- |

c)

określenie dekretu, przeciwko któremu dane zgłoszenie sprzeciwu jest wnoszone; oraz

| d) | podstawa zgłoszenia sprzeciwu. |
| --- | --- |

d)

podstawa zgłoszenia sprzeciwu.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Obszary Natura 2000

Voordelta to siedlisko flory i fauny o specjalnej wartości ekologicznej. Właśnie z tego względu została wyznaczona jako obszar Natura 2000 na podstawie dyrektywy UE dotyczącej ptaków i siedlisk. Niderlandy są obowiązane stworzyć i utrzymać »właściwy stan ochrony« dla niektórych gatunków i ich siedlisk. Ustawa o florze i faunie stanowi podstawę prawną ochrony dziko występujących roślin i zwierząt, a Ustawa o ochronie przyrody z 1998 r. stanowi podstawę prawną funkcjonowania obszarów ochrony przyrody. Ustawa o ochronie przyrody z 1998 r. nakłada obowiązek opracowania planu zarządzania dla wszystkich obszarów Natura 2000.

Na całym obszarze Voordelty można znaleźć florę i faunę o specjalnej wartości ekologicznej, jednakże największa różnorodność występuje w północnej połowie tego obszaru. Dlatego najbardziej skuteczne są środki ochrony, które są stosowane właśnie na tych obszarach północnych.

Raport dotyczący zrównoważenia skutków budowy Maasvlakte 2

Straty flory i fauny spowodowane przez budowę Maasvlakte 2 na obszarze Natura 2000, jakim jest Voordelta, będą częściowo wynikać ze zmniejszenia powierzchni obszaru Natura 2000 o 2 455 hektarów. W kluczowej decyzji dotyczącej zagospodarowania przestrzennego (dalej zwanej KSPD) – Rozbudowa głównego portu w Rotterdamie 2006 – przewidziano, że te straty zostaną skompensowane poprzez ustanowienie obszaru ochrony w innej części Voordelty, gdzie można będzie wprowadzić ograniczenia użytkowania. W KPSD stwierdzono również, że ograniczenia użytkowania pomogą zwiększyć wartość ekologiczną tego obszaru ochrony. Wzięto pod uwagę względy ekologiczne i porównano je z zakresem koniecznych ograniczeń, jakie powinny być nałożone na działalność człowieka, szczególnie w świetle obecnego użytkowania przez człowieka, czy też w inny sposób.

Rozbudowa głównego portu w Rotterdamie 2006

Zezwolenie na podstawie Ustawy o ochronie przyrody na budowę i obecność w tym miejscu Maasvlakte 2 obejmuje zobowiązanie do kompensacji dotyczące siedliska typu 1 110 oraz kilku gatunków ptaków. Przy pomocy rozważanego dekretu o ograniczonym dostępie, środki kompensujące są podejmowane dodatkowo w stosunku do celów wyznaczonych w programie Natura 2000.

Środki

W krótkim okresie istotne jest ograniczenie dostępu do niektórych obszarów Voordelty, aby móc zrównoważyć skutki budowy i obecności w tym miejscu Maasvlakte 2 oraz aby prowadzić obserwacje ochrony i zachowania flory i fauny o wartości ekologicznej, zgodnie z zapisem dekretu o wyznaczeniu obszaru Voordelty.

Środki mające zastosowanie w odniesieniu do Voordelty będą również włączone do planu zarządzania Voordeltą. Do czasu wejścia w życie tego planu zarządzania nadal w pełni obowiązują przepisy Ustawy o ochronie przyrody z 1998 r., sekcja 19d. Niniejszy dekret ma jedynie uregulować sprawę dostępu i ograniczyć dostęp do niektórych obszarów, natomiast nie przewiduje żadnych odstępstw od wymogów dotyczących zezwoleń w przypadku, gdy wymogi te wynikają z obowiązującego prawodawstwa.

Podstawą dekretu o ograniczeniu dostępu jest dokument zawierający ocenę oddziaływania na środowisko oraz ocena właściwa (dokonana w związku z przygotowywaniem planu zarządzania Voordeltą). Staną się również częścią planu zarządzania Voordeltą. Celem planu zarządzania oraz dekretu o ograniczeniu dostępu jest: zachowanie chronionych zasobów naturalnych, zrównoważenie strat w chronionych zasobach naturalnych w wyniku budowy Maasvlakte 2 oraz – w ramach tej ochrony przyrody – uwzględnienie interesów uczestników zajęć rekreacyjnych, turystyki i rybołówstwa.

Takie środki administracyjne, jak obecne ograniczenia dostępu, będą w razie potrzeby dostosowywane w oparciu o monitoring i ocenę.

Uwagi wyjaśniające w sprawie ograniczeń dostępu

Slikken van Voorne to obszar ważny dla ochrony różnych gatunków ptaków zamieszkujących te tereny (około dwudziestu gatunków, głównie są to kaczki i ptaki brodzące), w odniesieniu do których w dekrecie o wyznaczeniu Voordelty ustalono cele w zakresie ochrony.

Verklikkerplaat ma specjalne znaczenie dla ochrony foki pospolitej.

Cele Natura 2000

Ptaki brodzące i kaczki

Ptaki brodzące i kaczki

Liczne gatunki ptaków brodzących i kaczek, np. ostrygojad i krakwa, wykorzystują obszar Slikken van Voorne w Voordelcie jako teren spoczynku i żerowania. Voordelta staje się coraz ważniejsza dla ich dalszego istnienia ze względu na zmniejszające się siedliska w innych rejonach, np. na piaszczystych brzegach w Oosterschelde, gdzie te ptaki wędrowne odpoczywają i żerują.

Aktywność rekreacyjna w bezpośrednim sąsiedztwie, zarówno na plaży, jak i w wodzie, przeszkadza ptakom, które są szczególnie wrażliwe na hałas i gwałtowny ruch. Problem narasta, ponieważ sezon rekreacyjny coraz bardziej się wydłuża. Środki ograniczające dostęp do Slikken van Voorne mają umożliwić realizację celów w zakresie ochrony określonych w dekrecie o wyznaczeniu obszaru Voordelta, w odniesieniu do ptaków brodzących i kaczek.

Foka pospolita

Foka pospolita

Na początku minionego stulecia na obszarze Delty zamieszkiwało około dziesięć tysięcy fok pospolitych. Zanieczyszczenie środowiska, polowania oraz naruszenie ich siedliska przez zespół tam Delta Works spowodowało, że około pięćdziesiąt lat temu liczba tych fok zmniejszyła się do zaledwie kilku tuzinów osobników. W ostatnich latach ich populacja na obszarze Delty wzrosła do ponad stu osobników, z czego 50 % żyje na obszarze Voordelty.

Korzystają z takich równin pływowych, jakie znajdują się w Hinderplaat, Bollen van de Ooster (Aardappelenbult) i Verklikkerplaat – aby odpoczywać. Jednakże w Voordelcie dobrze się nie rozmnażają. Równiny nie zapewniają im dostatecznego spokoju i ciszy, aby mogły rodzić, karmić i wychowywać swoje młode. Zasadnicze znaczenie ma zachowanie spokoju i ciszy przez cały rok, przy czym najbardziej krytyczny okres przypada przed okresem karmienia młodych, w trakcie tego okresu i po jego zakończeniu, czyli od dnia 1 maja do dnia 1 września.

Celem środków ograniczających dostęp do ich miejsc spoczynkowych w Hinderplaat, Bollen van de Ooster i Verklikkerplaat położonych w Voordelcie jest zapewnienie możliwości zamieszkiwania przynajmniej dwustu osobnikom foki pospolitej na obszarze Delty. Tutaj będą mogły wychowywać swoje młode i w ten sposób zostaną osiągnięte cele wytyczone w dekrecie o wyznaczeniu Voordelty.

MAPY

Image

Image

---

(1)  Obowiązuje zgodnie z Staatsblad 2005 [Promulgator ustaw, decyzji i dekretów 2005], 473.

1

Staatsblad 2005

Promulgator ustaw, decyzji i dekretów 2005

(2)  Staatscourant 2006 [Monitor Rządowy 2006], nr 91.

2

Staatscourant 2006

Monitor Rządowy 2006

(3)  Kodeks postępowania Verantwoord Vliegen [’Responsible Flying’], Niderlandzkie Królewskie Stowarzyszenie Lotnicze (RNAA), 2004.

3

---

| 10.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 332/20 |
| --- | --- | --- | --- |

10.12.2008

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 332/20

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 30 października 2008 r.

ustanawiająca, na mocy dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, wartości liczbowe klasyfikacji systemów monitorowania państw członkowskich uzyskane w wyniku ćwiczenia interkalibracyjnego

(notyfikowana jako dokument nr C(2008) 6016)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2008/915/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (1), w szczególności ppkt (ix) sekcji 1.4.1 załącznika V,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Artykuł 4 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) dyrektywy 2000/60/WE nakłada na państwa członkowskie obowiązek ochrony, poprawy i przywrócenia wszystkich części wód powierzchniowych w celu osiągnięcia dobrego stanu wód powierzchniowych najpóźniej w ciągu 15 lat od dnia wejścia w życie dyrektywy, z zastrzeżeniem niektórych wyjątków, zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku V do dyrektywy. Artykuł 4 ust. 1 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2000/60/WE nakłada na państwa członkowskie obowiązek ochrony i poprawy wszystkich sztucznych i silnie zmienionych części wód w celu osiągnięcia dobrego potencjału ekologicznego i dobrego stanu chemicznego wód powierzchniowych najpóźniej w ciągu 15 lat od dnia wejścia w życie dyrektywy, z zastrzeżeniem niektórych wyjątków, zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku V do dyrektywy. Zgodnie z pkt (i) sekcji 1.4.1 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE w przypadku silnie zmienionych lub sztucznych części wód odniesienia do stanu ekologicznego powinny być konstruowane jako odniesienia do potencjału ekologicznego. |
| --- | --- |

(1)

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) dyrektywy 2000/60/WE nakłada na państwa członkowskie obowiązek ochrony, poprawy i przywrócenia wszystkich części wód powierzchniowych w celu osiągnięcia dobrego stanu wód powierzchniowych najpóźniej w ciągu 15 lat od dnia wejścia w życie dyrektywy, z zastrzeżeniem niektórych wyjątków, zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku V do dyrektywy. Artykuł 4 ust. 1 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2000/60/WE nakłada na państwa członkowskie obowiązek ochrony i poprawy wszystkich sztucznych i silnie zmienionych części wód w celu osiągnięcia dobrego potencjału ekologicznego i dobrego stanu chemicznego wód powierzchniowych najpóźniej w ciągu 15 lat od dnia wejścia w życie dyrektywy, z zastrzeżeniem niektórych wyjątków, zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku V do dyrektywy. Zgodnie z pkt (i) sekcji 1.4.1 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE w przypadku silnie zmienionych lub sztucznych części wód odniesienia do stanu ekologicznego powinny być konstruowane jako odniesienia do potencjału ekologicznego.

| (2) | W sekcji 1.4.1 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE ustanowiono proces zapewnienia porównywalności wyników monitorowania biologicznego między państwami członkowskimi, będący centralną częścią klasyfikacji stanu ekologicznego. W tym celu konieczne jest porównanie wyników systemów monitorowania i klasyfikacji państw członkowskich w ramach sieci interkalibracji składającej się ze stanowisk monitorowania w każdym państwie członkowskim i w każdym ekoregionie Wspólnoty. Dyrektywa 2000/60/WE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zebrania, w miarę potrzeby, niezbędnych informacji dla stanowisk włączonych do sieci interkalibracji w celu umożliwienia oceny zgodności krajowych systemów klasyfikacji z normatywnymi definicjami zawartymi w sekcji 1.2 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE oraz zapewnienia porównywalności systemów klasyfikacji między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

(2)

W sekcji 1.4.1 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE ustanowiono proces zapewnienia porównywalności wyników monitorowania biologicznego między państwami członkowskimi, będący centralną częścią klasyfikacji stanu ekologicznego. W tym celu konieczne jest porównanie wyników systemów monitorowania i klasyfikacji państw członkowskich w ramach sieci interkalibracji składającej się ze stanowisk monitorowania w każdym państwie członkowskim i w każdym ekoregionie Wspólnoty. Dyrektywa 2000/60/WE nakłada na państwa członkowskie obowiązek zebrania, w miarę potrzeby, niezbędnych informacji dla stanowisk włączonych do sieci interkalibracji w celu umożliwienia oceny zgodności krajowych systemów klasyfikacji z normatywnymi definicjami zawartymi w sekcji 1.2 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE oraz zapewnienia porównywalności systemów klasyfikacji między państwami członkowskimi.

| (3) | Decyzją Komisji 2005/646/WE z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie ustanowienia rejestru miejsc przewidzianych do stworzenia sieci interkalibracji zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiono rejestr miejsc przewidzianych do utworzenia sieci interkalibracji, o której mowa w sekcji 1.4.1 ppkt (vii) załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE. |
| --- | --- |

(3)

Decyzją Komisji 2005/646/WE z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie ustanowienia rejestru miejsc przewidzianych do stworzenia sieci interkalibracji zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiono rejestr miejsc przewidzianych do utworzenia sieci interkalibracji, o której mowa w sekcji 1.4.1 ppkt (vii) załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE.

| (4) | W celu przeprowadzenia ćwiczenia interkalibracyjnego państwa członkowskie zorganizowano według geograficznych grup interkalibracji, obejmujących państwa członkowskie, dla których dane typy części wód powierzchniowych są wspólne, jak określono w sekcji 2 załącznika do decyzji 2005/646/WE. Umożliwia to porównanie wyników każdej grupy i przeprowadzenie procedury interkalibracji wśród jej członków. |
| --- | --- |

(4)

W celu przeprowadzenia ćwiczenia interkalibracyjnego państwa członkowskie zorganizowano według geograficznych grup interkalibracji, obejmujących państwa członkowskie, dla których dane typy części wód powierzchniowych są wspólne, jak określono w sekcji 2 załącznika do decyzji 2005/646/WE. Umożliwia to porównanie wyników każdej grupy i przeprowadzenie procedury interkalibracji wśród jej członków.

| (5) | Ćwiczenie interkalibracyjne jest przeprowadzane na poziomie elementów biologicznych poprzez porównanie wyników klasyfikacji krajowych systemów monitorowania dla każdego elementu biologicznego i dla każdego wspólnego typu części wód powierzchniowych wśród państw członkowskich w tej samej geograficznej grupie interkalibracji oraz poprzez ocenę zgodności uzyskanych wyników z wyżej wspomnianymi definicjami normatywnymi. |
| --- | --- |

(5)

Ćwiczenie interkalibracyjne jest przeprowadzane na poziomie elementów biologicznych poprzez porównanie wyników klasyfikacji krajowych systemów monitorowania dla każdego elementu biologicznego i dla każdego wspólnego typu części wód powierzchniowych wśród państw członkowskich w tej samej geograficznej grupie interkalibracji oraz poprzez ocenę zgodności uzyskanych wyników z wyżej wspomnianymi definicjami normatywnymi.

| (6) | Sposób przeprowadzenia ćwiczenia interkalibracyjnego w odniesieniu do kategorii wód oraz biologicznych elementów jakości określonych w załączniku do niniejszej decyzji szczegółowo opisuje „Sprawozdanie techniczne z ćwiczenia interkalibracyjnego w ramach ramowej dyrektywy wodnej”. |
| --- | --- |

(6)

Sposób przeprowadzenia ćwiczenia interkalibracyjnego w odniesieniu do kategorii wód oraz biologicznych elementów jakości określonych w załączniku do niniejszej decyzji szczegółowo opisuje „Sprawozdanie techniczne z ćwiczenia interkalibracyjnego w ramach ramowej dyrektywy wodnej”.

| (7) | Komisja wsparła przeprowadzenie ćwiczenia interkalibracyjnego za pośrednictwem Instytutu Środowiska i Zrównoważonego Rozwoju Europejskiego Centrum Badawczego w Isprze (Włochy), który zajmował się koordynacją prac technicznych. |
| --- | --- |

(7)

Komisja wsparła przeprowadzenie ćwiczenia interkalibracyjnego za pośrednictwem Instytutu Środowiska i Zrównoważonego Rozwoju Europejskiego Centrum Badawczego w Isprze (Włochy), który zajmował się koordynacją prac technicznych.

| (8) | Ćwiczenie interkalibracyjne jest złożonym zadaniem naukowym i technicznym. Aby przeprowadzić ćwiczenie interkalibracyjne, geograficzne grupy interkalibracji mogą korzystać z różnych wariantów metodologii, w zależności od dostępności danych z monitorowania w odniesieniu do poszczególnych biologicznych elementów jakości oraz stanu zaawansowania rozwoju krajowych systemów monitorowania i klasyfikacji. W celu podniesienia odporności statystycznej wyników, większość metodologii wykorzystywanych przez geograficzne grupy interkalibracji opiera się na wykorzystaniu danych z jak największej liczby stanowisk monitorowania, obejmujących pełny zakres klas stanów wód, od stanu bardzo dobrego do złego. W związku z tym wykorzystane dane pochodzą z miejsc niewłączonych do sieci interkalibracji, gdyż obejmuje ona jedynie ograniczoną liczbę miejsc o stanie bardzo dobrym, dobrym i umiarkowanym. |
| --- | --- |

(8)

Ćwiczenie interkalibracyjne jest złożonym zadaniem naukowym i technicznym. Aby przeprowadzić ćwiczenie interkalibracyjne, geograficzne grupy interkalibracji mogą korzystać z różnych wariantów metodologii, w zależności od dostępności danych z monitorowania w odniesieniu do poszczególnych biologicznych elementów jakości oraz stanu zaawansowania rozwoju krajowych systemów monitorowania i klasyfikacji. W celu podniesienia odporności statystycznej wyników, większość metodologii wykorzystywanych przez geograficzne grupy interkalibracji opiera się na wykorzystaniu danych z jak największej liczby stanowisk monitorowania, obejmujących pełny zakres klas stanów wód, od stanu bardzo dobrego do złego. W związku z tym wykorzystane dane pochodzą z miejsc niewłączonych do sieci interkalibracji, gdyż obejmuje ona jedynie ograniczoną liczbę miejsc o stanie bardzo dobrym, dobrym i umiarkowanym.

| (9) | Komisja otrzymała wyniki interkalibracji w odniesieniu do kilku biologicznych elementów jakości, które obejmują definicję stanu ekologicznego. W niektórych przypadkach wyniki przedstawiono jedynie w odniesieniu do niektórych parametrów elementów biologicznych lub jedynie w odniesieniu do niektórych państw członkowskich wchodzących w skład danej geograficznej grupy interkalibracji. W związku z tym Komisja uważa, że w przypadkach tych nie zapewniono pełnej porównywalności. Dalsze wyniki interkalibracji mogą zatem podlegać przyszłej decyzji, która zostanie przyjęta po tym, jak państwa członkowskie przedstawią odpowiednie informacje określone w sekcji 1.4.1 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE. |
| --- | --- |

(9)

Komisja otrzymała wyniki interkalibracji w odniesieniu do kilku biologicznych elementów jakości, które obejmują definicję stanu ekologicznego. W niektórych przypadkach wyniki przedstawiono jedynie w odniesieniu do niektórych parametrów elementów biologicznych lub jedynie w odniesieniu do niektórych państw członkowskich wchodzących w skład danej geograficznej grupy interkalibracji. W związku z tym Komisja uważa, że w przypadkach tych nie zapewniono pełnej porównywalności. Dalsze wyniki interkalibracji mogą zatem podlegać przyszłej decyzji, która zostanie przyjęta po tym, jak państwa członkowskie przedstawią odpowiednie informacje określone w sekcji 1.4.1 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE.

| (10) | Konieczne jest terminowe przyjęcie dostępnych wyników procedury interkalibracji, tak by udostępnić informacje przydatne w trakcie opracowywania pierwszych planów gospodarowania dorzeczami oraz programów działań określonych w art. 11 i 13 dyrektywy 2000/60/WE. |
| --- | --- |

(10)

Konieczne jest terminowe przyjęcie dostępnych wyników procedury interkalibracji, tak by udostępnić informacje przydatne w trakcie opracowywania pierwszych planów gospodarowania dorzeczami oraz programów działań określonych w art. 11 i 13 dyrektywy 2000/60/WE.

| (11) | W wyniku ćwiczenia interkalibracyjnego wartości współczynników jakości ekologicznej dla granic między klasami stanów ekologicznych w odniesieniu do systemów klasyfikacji państw członkowskich powinny odzwierciedlać równoważny stan ekologiczny. Różnice w wartościach dla tych samych biologicznych elementów jakości wynikają z różnic między metodami krajowymi. Dodatkowo z uwagi na stosowanie różnych metod obliczeniowych a także z innych względów porównywanie wartości współczynników jakości ekologicznej poszczególnych biologicznych elementów jakości jest niemożliwe. |
| --- | --- |

(11)

W wyniku ćwiczenia interkalibracyjnego wartości współczynników jakości ekologicznej dla granic między klasami stanów ekologicznych w odniesieniu do systemów klasyfikacji państw członkowskich powinny odzwierciedlać równoważny stan ekologiczny. Różnice w wartościach dla tych samych biologicznych elementów jakości wynikają z różnic między metodami krajowymi. Dodatkowo z uwagi na stosowanie różnych metod obliczeniowych a także z innych względów porównywanie wartości współczynników jakości ekologicznej poszczególnych biologicznych elementów jakości jest niemożliwe.

| (12) | Takie parametry jak stężenie chlorofilu „a”, objętość fitoplanktonu, procent sinic oraz głębokości graniczne występowania glonów makroskopowych i roślin okrytozalążkowych nie obejmują pełnego zakresu biologicznych elementów jakości. Niemniej w związku z dostępnością danych dotyczących tych parametrów oraz metod ich oceny, stanowią one jedną z podstaw obecnego ćwiczenia interkalibracyjnego w odniesieniu do jezior i wód przybrzeżnych. Wartości tych parametrów są bezpośrednio porównywane między państwami członkowskimi pod warunkiem uwzględnienia różnic w metodach pobierania próbek i analizy. Dlatego oprócz współczynników jakości ekologicznej w załączniku do niniejszej decyzji należy również podać – jako część wyników ćwiczenia interkalibracyjnego – wartości bezwzględne dla tych parametrów. |
| --- | --- |

(12)

Takie parametry jak stężenie chlorofilu „a”, objętość fitoplanktonu, procent sinic oraz głębokości graniczne występowania glonów makroskopowych i roślin okrytozalążkowych nie obejmują pełnego zakresu biologicznych elementów jakości. Niemniej w związku z dostępnością danych dotyczących tych parametrów oraz metod ich oceny, stanowią one jedną z podstaw obecnego ćwiczenia interkalibracyjnego w odniesieniu do jezior i wód przybrzeżnych. Wartości tych parametrów są bezpośrednio porównywane między państwami członkowskimi pod warunkiem uwzględnienia różnic w metodach pobierania próbek i analizy. Dlatego oprócz współczynników jakości ekologicznej w załączniku do niniejszej decyzji należy również podać – jako część wyników ćwiczenia interkalibracyjnego – wartości bezwzględne dla tych parametrów.

| (13) | Wyniki powinny odnosić się do stanu ekologicznego. Jeżeli części wód odpowiadające danym interkalibrowanym typom zostały wyznaczone zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 2000/60/WE jako silnie zmienione części wód, wyniki przedstawione w załączniku do niniejszej decyzji mogą zostać wykorzystane do określenia ich dobrego potencjału ekologicznego, z uwzględnieniem ich zmian fizycznych i przypisanego im korzystania z wód, zgodnie z definicjami normatywnymi zawartymi w sekcji 1.2.5 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE. |
| --- | --- |

(13)

Wyniki powinny odnosić się do stanu ekologicznego. Jeżeli części wód odpowiadające danym interkalibrowanym typom zostały wyznaczone zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 2000/60/WE jako silnie zmienione części wód, wyniki przedstawione w załączniku do niniejszej decyzji mogą zostać wykorzystane do określenia ich dobrego potencjału ekologicznego, z uwzględnieniem ich zmian fizycznych i przypisanego im korzystania z wód, zgodnie z definicjami normatywnymi zawartymi w sekcji 1.2.5 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE.

| (14) | Jak ustalono w sekcji 1.4.1 ppkt (iii) załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, państwa członkowskie będą zobowiązane przełożyć wyniki ćwiczenia interkalibracyjnego na swoje krajowe systemy klasyfikacji w celu określenia granic między stanami b. dobrym a dobrym oraz między stanem dobrym a umiarkowanym w odniesieniu do wszystkich swoich typów krajowych. Aby ułatwić wykorzystanie wyników opracowano wytyczne dotyczące przekładania wyników interkalibracji na krajowe systemy klasyfikacji oraz określania warunków referencyjnych. |
| --- | --- |

(14)

Jak ustalono w sekcji 1.4.1 ppkt (iii) załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, państwa członkowskie będą zobowiązane przełożyć wyniki ćwiczenia interkalibracyjnego na swoje krajowe systemy klasyfikacji w celu określenia granic między stanami b. dobrym a dobrym oraz między stanem dobrym a umiarkowanym w odniesieniu do wszystkich swoich typów krajowych. Aby ułatwić wykorzystanie wyników opracowano wytyczne dotyczące przekładania wyników interkalibracji na krajowe systemy klasyfikacji oraz określania warunków referencyjnych.

| (15) | Jest możliwe, że informacje, które zostaną udostępnione w ramach realizacji programów monitorowania określonych w art. 8 dyrektywy 2000/60/WE, oraz przegląd i aktualizacja charakterystyk obszarów dorzeczy określone w art. 5 dyrektywy 2000/60/WE, wniosą nowe dowody, które mogą wesprzeć proces dostosowania systemów monitorowania i klasyfikacji państw członkowskich do postępu naukowego i technicznego, a w ostateczności doprowadzić do przeglądu wyników ćwiczenia interkalibracyjnego mającego na celu poprawę ich jakości. |
| --- | --- |

(15)

Jest możliwe, że informacje, które zostaną udostępnione w ramach realizacji programów monitorowania określonych w art. 8 dyrektywy 2000/60/WE, oraz przegląd i aktualizacja charakterystyk obszarów dorzeczy określone w art. 5 dyrektywy 2000/60/WE, wniosą nowe dowody, które mogą wesprzeć proces dostosowania systemów monitorowania i klasyfikacji państw członkowskich do postępu naukowego i technicznego, a w ostateczności doprowadzić do przeglądu wyników ćwiczenia interkalibracyjnego mającego na celu poprawę ich jakości.

| (16) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE, |
| --- | --- |

(16)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Do celów sekcji 1.4.1 ppkt (iii) załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, w klasyfikacjach przyjętych w ramach swoich systemów monitorowania państwa członkowskie stosują wartości granic klas określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2008 r.

W imieniu Komisji

Stravros DIMAS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 243 z 19.9.2005, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

KATEGORIA WÓD: Rzeki

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Alpejska

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ: | Charakterystyka rzek | Zlewnia (km2) | Wysokość n.p.m i geomorfologia | Zasadowość | Reżim przepływu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| R-A1 | Małe do średnich, duża wysokość n.p.m., podłoże wapienne | 10–1 000 | 800–2 500 m (zlewnia), głazy/kamienie | wysoka (lecz nie bardzo wysoka) zasadowość | |
| R-A2 | Małe do średnich, duża wysokość n.p.m., podłoże krzemionkowe | 10–1 000 | 500–1 000 m (maksymalna wysokość zlewni n.p.m 3 000 m, średnia 1 500 m), głazy | Podłoże inne niż wapienne (granit, skały metamorficzne), zasadowość średnia do niskiej | reżim spływu z lodowców i śniegu |

Typ:

Charakterystyka rzek

Zlewnia (km2)

Wysokość n.p.m i geomorfologia

Zasadowość

Reżim przepływu

R-A1

Małe do średnich, duża wysokość n.p.m., podłoże wapienne

10–1 000

800–2 500 m (zlewnia), głazy/kamienie

wysoka (lecz nie bardzo wysoka) zasadowość

R-A2

Małe do średnich, duża wysokość n.p.m., podłoże krzemionkowe

10–1 000

500–1 000 m (maksymalna wysokość zlewni n.p.m 3 000 m, średnia 1 500 m), głazy

Podłoże inne niż wapienne (granit, skały metamorficzne), zasadowość średnia do niskiej

reżim spływu z lodowców i śniegu

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typ R-A1: | Niemcy, Austria, Francja, Włochy, Słowenia |
| --- | --- |
| Typ R-A2: | Austria, Francja, Włochy, Hiszpania, Słowenia |

Typ R-A1:

Niemcy, Austria, Francja, Włochy, Słowenia

Typ R-A2:

Austria, Francja, Włochy, Hiszpania, Słowenia

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Typ R-A1 |
| Austria | Austriacki system oceny stanu ekologicznego rzek (najsłabszy wynik spośród wskaźników ogólnej degradacji i wskaźnika saprobii) | 0,80 | 0,60 |
| Francja | Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,93 | 0,79 |
| Niemcy | PERLODES – Bewertungsverfahren von Fließgewässern auf Basis des Makrozoobenthos | 0,80 | 0,60 |
| Włochy | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,97 | 0,73 |
| Słowenia | Słoweński system oceny bezkręgowców bentosowych:
  Indeks multimetryczny (Hydromorfologia/ogólna degradacja), wskaźnik saprobii | 0,80 | 0,60 |
| Typ R-A2 |
| Austria | Austriacki system oceny stanu ekologicznego rzek (najsłabszy wynik spośród wskaźników ogólnej degradacji i wskaźnika saprobii) | 0,80 | 0,60 |
| Francja (Alpy) | Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,93 | 0,71 |
| Francja (Pireneje) | Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,94 | 0,81 |
| Włochy | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,95 | 0,71 |
| Hiszpania | Iberyjski indeks BMWP (IBMWP) | 0,83 | 0,53 |

Typ i kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Typ R-A1

Austria

Austriacki system oceny stanu ekologicznego rzek (najsłabszy wynik spośród wskaźników ogólnej degradacji i wskaźnika saprobii)

0,80

0,60

Francja

Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,93

0,79

Niemcy

PERLODES – Bewertungsverfahren von Fließgewässern auf Basis des Makrozoobenthos

0,80

0,60

Włochy

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,97

0,73

Słowenia

Słoweński system oceny bezkręgowców bentosowych:

Indeks multimetryczny (Hydromorfologia/ogólna degradacja), wskaźnik saprobii

0,80

0,60

Typ R-A2

Austria

Austriacki system oceny stanu ekologicznego rzek (najsłabszy wynik spośród wskaźników ogólnej degradacji i wskaźnika saprobii)

0,80

0,60

Francja (Alpy)

Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,93

0,71

Francja (Pireneje)

Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,94

0,81

Włochy

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,95

0,71

Hiszpania

Iberyjski indeks BMWP (IBMWP)

0,83

0,53

Biologiczny element jakości: Fitobentos

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Typ R-A1 |
| Austria | Metoda multimetryczna obejmująca 3 moduły/metriksy (wskaźnik trofii, wskaźnik saprobii, gatunki referencyjne) | 0,87 | 0,56 |
| Francja | Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,86 | 0,71 |
| Niemcy | Deutsches Bewertungsverfahren für Makrophyten und Phytobenthos (PHYLIB) | 0,73 | 0,54 |
| Słowenia | Metoda multimetryczna obejmująca dwa moduły/metriksy | 0,80 | 0,60 |
| Typ R-A2 |
| Austria | Metoda multimetryczna obejmująca 3 moduły/metriksy (wskaźnik trofii, wskaźnik saprobii, gatunki referencyjne) | 0,87 | 0,56 |
| Francja | Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,86 | 0,71 |
| Hiszpania | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) (Lenoir & Coste, 1996) | 0,94 | 0,74 |

Typ i kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Typ R-A1

Austria

Metoda multimetryczna obejmująca 3 moduły/metriksy (wskaźnik trofii, wskaźnik saprobii, gatunki referencyjne)

0,87

0,56

Francja

Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,86

0,71

Niemcy

Deutsches Bewertungsverfahren für Makrophyten und Phytobenthos (PHYLIB)

0,73

0,54

Słowenia

Metoda multimetryczna obejmująca dwa moduły/metriksy

0,80

0,60

Typ R-A2

Austria

Metoda multimetryczna obejmująca 3 moduły/metriksy (wskaźnik trofii, wskaźnik saprobii, gatunki referencyjne)

0,87

0,56

Francja

Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,86

0,71

Hiszpania

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) (Lenoir & Coste, 1996)

0,94

0,74

KATEGORIA WÓD: Rzeki

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Centralna/Bałtycka

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka rzek | Zlewnia
  (km2) | Wysokość n.p.m. i geomorfologia | Zasadowość
  (meq/l) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| R-C1 | Małe, nizinne, na podłożu krzemionkowym – piaszczystym | 10–100 | niziny, dominuje podłoże piaszczyste (o małej frakcji ziarna), szerokość 3–8 m (pełnokorytowa) | > 0,4 |
| R-C2 | Małe, nizinne, na podłożu krzemionkowym – skalistym | 10–100 | niziny, materiał skalisty szerokość 3–8 m (pełnokorytow) | < 0,4 |
| R-C3 | Małe, wyżynne, na podłożu krzemionkowym | 10–100 | wyżyny, podłoże skaliste (granit) – żwirowe, szerokość 2–10 m (pełnokorytowa) | < 0,4 |
| R-C4 | Średnie, nizinne, na podłożu mieszanym | 100–1 000 | niziny, podłoże piaskowe lub żwirowe, szerokość 8–25 m (pełnokorytowa) | > 0,4 |
| R-C5 | Duże, nizinne, na podłożu mieszanym | 1 000–10 000 | niziny, strefa podgórska, zmienna prędkość przepływu, maksymalna wysokość zlewni n.p.m.: 800 m, szerokość > 25 m (pełnokorytowa) | > 0,4 |
| R-C6 | Małe, nizinne, na podłożu wapiennym | 10–300 | niziny, podłoże żwirowe (wapień), szerokość 3–10 m (pełnokorytowa) | > 2 |

Typ

Charakterystyka rzek

Zlewnia

(km2)

Wysokość n.p.m. i geomorfologia

Zasadowość

(meq/l)

R-C1

Małe, nizinne, na podłożu krzemionkowym – piaszczystym

10–100

niziny, dominuje podłoże piaszczyste (o małej frakcji ziarna), szerokość 3–8 m (pełnokorytowa)

> 0,4

R-C2

Małe, nizinne, na podłożu krzemionkowym – skalistym

10–100

niziny, materiał skalisty szerokość 3–8 m (pełnokorytow)

< 0,4

R-C3

Małe, wyżynne, na podłożu krzemionkowym

10–100

wyżyny, podłoże skaliste (granit) – żwirowe, szerokość 2–10 m (pełnokorytowa)

< 0,4

R-C4

Średnie, nizinne, na podłożu mieszanym

100–1 000

niziny, podłoże piaskowe lub żwirowe, szerokość 8–25 m (pełnokorytowa)

> 0,4

R-C5

Duże, nizinne, na podłożu mieszanym

1 000–10 000

niziny, strefa podgórska, zmienna prędkość przepływu, maksymalna wysokość zlewni n.p.m.: 800 m, szerokość > 25 m (pełnokorytowa)

> 0,4

R-C6

Małe, nizinne, na podłożu wapiennym

10–300

niziny, podłoże żwirowe (wapień), szerokość 3–10 m (pełnokorytowa)

> 2

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typ R-C1: | Belgia (Flandria), Niemcy, Dania, Francja, Włochy, Litwa, Niderlandy, Polska, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |
| Typ R-C2:: | Hiszpania, Francja, Irlandia, Portugalia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| Typ R-C3: | Austria, Belgia (Walonia), Republika Czeska, Niemcy, Polska, Portugalia, Hiszpania, Szwecja, Francja, Łotwa, Luksemburg, Zjednoczone Królestwo |
| Typ R-C4: | Belgia (Flandria), Republika Czeska, Niemcy, Dania, Estonia, Hiszpania, Francja, Irlandia, Włochy, Litwa, Luksemburg, Niderlandy, Polska, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| Typ R-C5: | Republika Czeska, Estonia, Francja, Niemcy, Hiszpania, Irlandia, Włochy, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Niderlandy, Polska, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| Typ R-C6: | Dania, Estonia, Hiszpania, Francja, Irlandia, Włochy, Polska, Litwa, Luksemburg, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |

Typ R-C1:

Belgia (Flandria), Niemcy, Dania, Francja, Włochy, Litwa, Niderlandy, Polska, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ R-C2::

Hiszpania, Francja, Irlandia, Portugalia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ R-C3:

Austria, Belgia (Walonia), Republika Czeska, Niemcy, Polska, Portugalia, Hiszpania, Szwecja, Francja, Łotwa, Luksemburg, Zjednoczone Królestwo

Typ R-C4:

Belgia (Flandria), Republika Czeska, Niemcy, Dania, Estonia, Hiszpania, Francja, Irlandia, Włochy, Litwa, Luksemburg, Niderlandy, Polska, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ R-C5:

Republika Czeska, Estonia, Francja, Niemcy, Hiszpania, Irlandia, Włochy, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Niderlandy, Polska, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ R-C6:

Dania, Estonia, Hiszpania, Francja, Irlandia, Włochy, Polska, Litwa, Luksemburg, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

Następujące wyniki stosuje się do wszystkich wyżej wymienionych typów.

| Kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Austria | Austriacki system oceny stanu ekologicznego rzek (najsłabszy wynik spośród wskaźników ogólnej degradacji i wskaźnika saprobii) | 0,80 | 0,60 |
| Belgia (Flandria) | Flandryjski multimetryczny indeks makrofauny (Multimetric Macroinvertebrate Index Flanders – MMIF) | 0,90 | 0,70 |
| Belgia (Walonia) | Indice Biologique Global Normalisé (IBGN) (Norme AFNOR NF T 90 350, 1992) oraz „tymczasowa definicja stanu dobrego”, Ministerstwo Regionu Walonii (2007 r.) | 0,97 | 0,74 |
| Dania | Duński indeks fauny potoków (Danish Stream Fauna Index – DSFI) | 1,00 | 0,71 |
| Niemcy | PERLODES – Bewertungsverfahren von Fließgewässern auf Basis des Makrozoobenthos | 0,80 | 0,60 |
| Francja | Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,94 | 0,80 |
| Irlandia | System oceny jakości (wartość Q) (Quality Rating System – Q value) | 0,85 | 0,75 |
| Włochy | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,96 | 0,72 |
| Luksemburg | Classification luxembourgeoise DCE, Indice Biologique Global Normalisé (IBGN), Norme AFNOR NF T 90 350, 1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 07 nr 4 z dnia 11 kwietnia 2007 r. | 0,96 | 0,72 |
| Niderlandy | KRW-maatlat | 0,80 | 0,60 |
| Polska | BMWP (BMWP-PL) zmieniony zmodyfikowanym indeksem różnorodności Margalef | 0,89 | 0,68 |
| Hiszpania | Multimetryczne indeksy północnej Hiszpanii (North Spain Multimetric Indices) | 0,93 | 0,70 |
| Szwecja | Indeks DJ (Dahla i Johnsona 2004) | 0,80 | 0,60 |
| Zjednoczone Królestwo | Narzędzie klasyfikacji bezkręgowców rzecznych (River Invertebrate Classification Tool – RICT) | 0,97 | 0,86 |

Kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Austria

Austriacki system oceny stanu ekologicznego rzek (najsłabszy wynik spośród wskaźników ogólnej degradacji i wskaźnika saprobii)

0,80

0,60

Belgia (Flandria)

Flandryjski multimetryczny indeks makrofauny (Multimetric Macroinvertebrate Index Flanders – MMIF)

0,90

0,70

Belgia (Walonia)

Indice Biologique Global Normalisé (IBGN) (Norme AFNOR NF T 90 350, 1992) oraz „tymczasowa definicja stanu dobrego”, Ministerstwo Regionu Walonii (2007 r.)

0,97

0,74

Dania

Duński indeks fauny potoków (Danish Stream Fauna Index – DSFI)

1,00

0,71

Niemcy

PERLODES – Bewertungsverfahren von Fließgewässern auf Basis des Makrozoobenthos

0,80

0,60

Francja

Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,94

0,80

Irlandia

System oceny jakości (wartość Q) (Quality Rating System – Q value)

0,85

0,75

Włochy

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,96

0,72

Luksemburg

Classification luxembourgeoise DCE, Indice Biologique Global Normalisé (IBGN), Norme AFNOR NF T 90 350, 1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 07 nr 4 z dnia 11 kwietnia 2007 r.

0,96

0,72

Niderlandy

KRW-maatlat

0,80

0,60

Polska

BMWP (BMWP-PL) zmieniony zmodyfikowanym indeksem różnorodności Margalef

0,89

0,68

Hiszpania

Multimetryczne indeksy północnej Hiszpanii (North Spain Multimetric Indices)

0,93

0,70

Szwecja

Indeks DJ (Dahla i Johnsona 2004)

0,80

0,60

Zjednoczone Królestwo

Narzędzie klasyfikacji bezkręgowców rzecznych (River Invertebrate Classification Tool – RICT)

0,97

0,86

Biologiczny element jakości: Fitobentos

Wyniki: Wskaźniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

| Kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Typ | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Austria | Metoda multimetryczna obejmująca 3 moduły/metriksy (wskaźnik trofii, wskaźnik saprobii, gatunki referencyjne) | Wszystkie typy, wysokość n.p.m. < 500 m | 0,70 | 0,42 |
| Wszystkie typy, wysokość n.p.m. > 500 m | 0,71 | 0,42 |
| Belgia (Flandria) | Proporcje wrażliwych i odpornych na dane oddziaływanie okrzemek (Proportions of Impact-Sensitive and Impact-Associated Diatoms – PISIAD) | Wszystkie typy | 0,80 | 0,60 |
| Belgia (Walonia) | Indice Biologique Global Normalisé (IBGN) (Norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz „tymczasowa definicja stanu dobrego”, Ministerstwo Regionu Walonii (2007 r.) | Wszystkie typy | 0,93 | 0,68 |
| Estonia | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | Wszystkie typy | 0,85 | 0,70 |
| Francja | Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | Typy krajowe 1, 2 i 4 | 0,93 | 0,80 |
| Typ krajowy 3 | 0,92 | 0,77 |
| Niemcy | Deutsches Bewertungsverfahren für Makrophyten und Phytobenthos (PHYLIB) | R-C1 | 0,67 | 0,43 |
| R-C3 | 0,67 | 0,43 |
| R-C4 | 0,61 | 0,43 |
| R-C5 | 0,73 | 0,55 |
| Irlandia | Zmieniona forma indeksu troficznego okrzemek (Trophic Diatom Index – TDI) | Wszystkie typy | 0,93 | 0,78 |
| Luksemburg | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | Wszystkie typy | 0,85 | 0,70 |
| Niderlandy | KRW Maatlat | Wszystkie typy | 0,80 | 0,60 |
| Hiszpania | Multimetryczny indeks okrzemkowy (Diatom multimetric – MDIAT) | Wszystkie typy | 0,93 | 0,70 |
| Szwecja | Szwedzkie metody oceny, regulacje szwedzkiej agencji ochrony środowiska (NFS 2008:1) w oparciu o Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | Wszystkie typy | 0,89 | 0,74 |
| Zjednoczone Królestwo | Ocena okrzemek do określania stanu ekologicznego rzek (Diatom Assessment for River Ecological Status – DARES) | Wszystkie typy | 0,93 | 0,78 |

Kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Austria

Metoda multimetryczna obejmująca 3 moduły/metriksy (wskaźnik trofii, wskaźnik saprobii, gatunki referencyjne)

Wszystkie typy, wysokość n.p.m. < 500 m

0,70

0,42

Wszystkie typy, wysokość n.p.m. > 500 m

0,71

0,42

Belgia (Flandria)

Proporcje wrażliwych i odpornych na dane oddziaływanie okrzemek (Proportions of Impact-Sensitive and Impact-Associated Diatoms – PISIAD)

Wszystkie typy

0,80

0,60

Belgia (Walonia)

Indice Biologique Global Normalisé (IBGN) (Norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz „tymczasowa definicja stanu dobrego”, Ministerstwo Regionu Walonii (2007 r.)

Wszystkie typy

0,93

0,68

Estonia

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

Wszystkie typy

0,85

0,70

Francja

Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

Typy krajowe 1, 2 i 4

0,93

0,80

Typ krajowy 3

0,92

0,77

Niemcy

Deutsches Bewertungsverfahren für Makrophyten und Phytobenthos (PHYLIB)

R-C1

0,67

0,43

R-C3

0,67

0,43

R-C4

0,61

0,43

R-C5

0,73

0,55

Irlandia

Zmieniona forma indeksu troficznego okrzemek (Trophic Diatom Index – TDI)

Wszystkie typy

0,93

0,78

Luksemburg

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

Wszystkie typy

0,85

0,70

Niderlandy

KRW Maatlat

Wszystkie typy

0,80

0,60

Hiszpania

Multimetryczny indeks okrzemkowy (Diatom multimetric – MDIAT)

Wszystkie typy

0,93

0,70

Szwecja

Szwedzkie metody oceny, regulacje szwedzkiej agencji ochrony środowiska (NFS 2008:1) w oparciu o Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

Wszystkie typy

0,89

0,74

Zjednoczone Królestwo

Ocena okrzemek do określania stanu ekologicznego rzek (Diatom Assessment for River Ecological Status – DARES)

Wszystkie typy

0,93

0,78

KATEGORIA WÓD: Rzeki

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Wschodnia kontynentalna

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka rzek | Ekoregion | Zlewnia
  (km2) | Wysokość n.p.m
  (m) | Geologia | Podłoże |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| R-E1 | Karpaty: małe – średnie, wyżynne. | 10 | 10–1 000 | 500–800 | podłoże krzemionkowe | żwir i głazy |
| R-E2 | Równiny: średnie, nizinne | 11 i 12 | 100–1 000 | < 200 | podłoże mieszane | piasek i iły |
| R-E4 | Równiny: średnie, wyżynne. | 11 i 12 | 100–1 000 | 200–500 | podłoże mieszane | piasek i żwiry |

Typ

Charakterystyka rzek

Ekoregion

Zlewnia

(km2)

Wysokość n.p.m

(m)

Geologia

Podłoże

R-E1

Karpaty: małe – średnie, wyżynne.

10

10–1 000

500–800

podłoże krzemionkowe

żwir i głazy

R-E2

Równiny: średnie, nizinne

11 i 12

100–1 000

< 200

podłoże mieszane

piasek i iły

R-E4

Równiny: średnie, wyżynne.

11 i 12

100–1 000

200–500

podłoże mieszane

piasek i żwiry

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typ R-E1: | Republika Czeska, Węgry, Rumunia, Słowacja |
| --- | --- |
| Typ R-E2: | Republika Czeska, Węgry, Rumunia, Słowacja |
| Typ R-E4: | Austria, Republika Czeska, Węgry, Słowacja, Słowenia |

Typ R-E1:

Republika Czeska, Węgry, Rumunia, Słowacja

Typ R-E2:

Republika Czeska, Węgry, Rumunia, Słowacja

Typ R-E4:

Austria, Republika Czeska, Węgry, Słowacja, Słowenia

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Typ R-E1, R-E2, R-E4 |
| Słowacja | Słowacki system oceny stanu ekologicznego rzek | 0,80 | 0,60 |
| Typ R-E4 |
| Austria | Austriacki system oceny stanu ekologicznego rzek (najsłabszy wynik spośród wskaźników ogólnej degradacji i wskaźnika saprobii) | 0,80 | 0,60 |

Typ i kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Typ R-E1, R-E2, R-E4

Słowacja

Słowacki system oceny stanu ekologicznego rzek

0,80

0,60

Typ R-E4

Austria

Austriacki system oceny stanu ekologicznego rzek (najsłabszy wynik spośród wskaźników ogólnej degradacji i wskaźnika saprobii)

0,80

0,60

KATEGORIA WÓD: Rzeki

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Śródziemnomorska

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka rzek | Zlewnia (km2) | Wysokość n.p.m. (m) | Geologia | Reżim przepływu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| R-M1 | Małe wyżynne potoki śródziemnomorskie | 10–100 | 200–800 | Podłoże mieszane | Duże różnice sezonowe |
| R-M2 | Małe/średnie nizinne potoki śródziemnomorskie | 10–1 000 | < 400 | Podłoże mieszane | Duże różnice sezonowe |
| R-M4 | Małe/średnie potoki górskie śródziemnomorskie | 10–1 000 | 400–1 500 | Podłoże inne niż krzemionkowe | Duże różnice sezonowe |
| R-M5 | Małe, nizinne, tymczasowe | 10–100 | < 300 | Podłoże mieszane | Tymczasowe |

Typ

Charakterystyka rzek

Zlewnia (km2)

Wysokość n.p.m. (m)

Geologia

Reżim przepływu

R-M1

Małe wyżynne potoki śródziemnomorskie

10–100

200–800

Podłoże mieszane

Duże różnice sezonowe

R-M2

Małe/średnie nizinne potoki śródziemnomorskie

10–1 000

< 400

Podłoże mieszane

Duże różnice sezonowe

R-M4

Małe/średnie potoki górskie śródziemnomorskie

10–1 000

400–1 500

Podłoże inne niż krzemionkowe

Duże różnice sezonowe

R-M5

Małe, nizinne, tymczasowe

10–100

< 300

Podłoże mieszane

Tymczasowe

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typ R-M1: | Francja, Grecja, Włochy, Portugalia, Słowenia, Hiszpania |
| --- | --- |
| Typ R-M2: | Francja, Grecja, Włochy, Portugalia, Hiszpania |
| Typ R-M4: | Cypr, Francja, Grecja, Włochy, Hiszpania |
| Typ R-M5: | Cypr, Włochy, Portugalia, Słowenia, Hiszpania |

Typ R-M1:

Francja, Grecja, Włochy, Portugalia, Słowenia, Hiszpania

Typ R-M2:

Francja, Grecja, Włochy, Portugalia, Hiszpania

Typ R-M4:

Cypr, Francja, Grecja, Włochy, Hiszpania

Typ R-M5:

Cypr, Włochy, Portugalia, Słowenia, Hiszpania

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| R-M1 |
| Francja | Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,94 | 0,81 |
| Grecja | Indeks wspólnych metryksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,95 | 0,71 |
| Włochy | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,97 | 0,72 |
| Portugalia | Portugalski indeks makrofauny północnej (North Invertebrate Portuguese Index – IPtIN) | 0,92 | 0,69 |
| Hiszpania | IBMWP | 0,78 | 0,48 |
| R-M2 |
| Grecja | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,94 | 0,71 |
| Włochy | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,94 | 0,70 |
| Portugalia | Portugalski indeks makrofauny północnej (North Invertebrate Portuguese Index – IPtIN) | 0,87 | 0,66 |
| R-M4 |
| Cypr | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,97 | 0,73 |
| Grecja | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,96 | 0,72 |
| Włochy | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,94 | 0,70 |
| Hiszpania | IBMWP | 0,83 | 0,51 |
| R-M5 |
| Włochy | Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi) | 0,97 | 0,73 |
| Portugalia | Portugalski indeks makrofauny południowej (South Invertebrate Portuguese Index – IPtIS) | 0,98 | 0,72 |
| Hiszpania | IBMWP | 0,91 | 0,55 |

Typ i kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

R-M1

Francja

Classification française DCE Indice Biologique Global Normalisé (IBGN). Norme AFNOR NF T 90 350 (1992) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,94

0,81

Grecja

Indeks wspólnych metryksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,95

0,71

Włochy

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,97

0,72

Portugalia

Portugalski indeks makrofauny północnej (North Invertebrate Portuguese Index – IPtIN)

0,92

0,69

Hiszpania

IBMWP

0,78

0,48

R-M2

Grecja

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,94

0,71

Włochy

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,94

0,70

Portugalia

Portugalski indeks makrofauny północnej (North Invertebrate Portuguese Index – IPtIN)

0,87

0,66

R-M4

Cypr

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,97

0,73

Grecja

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,96

0,72

Włochy

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,94

0,70

Hiszpania

IBMWP

0,83

0,51

R-M5

Włochy

Indeks wspólnych metriksów interkalibracji STAR (Intercalibration Common Metric Index – STAR_ICMi)

0,97

0,73

Portugalia

Portugalski indeks makrofauny południowej (South Invertebrate Portuguese Index – IPtIS)

0,98

0,72

Hiszpania

IBMWP

0,91

0,55

Biologiczny element jakości: Fitobentos

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| R-M1 |
| Francja | Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,93 | 0,80 |
| Portugalia | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | 0,84 | 0,62 |
| Hiszpania | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | 0,90 | 0,67 |
| R-M2 |
| Francja | Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r. | 0,93 | 0,80 |
| Portugalia | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | 0,84 | 0,62 |
| Hiszpania | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | 0,93 | 0,70 |
| R-M4 |
| Hiszpania | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | 0,91 | 0,68 |
| R-M5 |
| Portugalia | Indeks europejski (CEE) | 0,85 | 0,64 |
| Hiszpania | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | 0,95 | 0,71 |

Typ i kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

R-M1

Francja

Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,93

0,80

Portugalia

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

0,84

0,62

Hiszpania

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

0,90

0,67

R-M2

Francja

Classification française DCE Indice Biologique Diatomées (IBD) norme AFNOR NF T 90-354 (2000) oraz okólnik MEDD/DE/MAGE/BEMA 05 nr 14 z dnia 28 lipca 2005 r. zmieniony dnia 13 czerwca 2007 r.

0,93

0,80

Portugalia

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

0,84

0,62

Hiszpania

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

0,93

0,70

R-M4

Hiszpania

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

0,91

0,68

R-M5

Portugalia

Indeks europejski (CEE)

0,85

0,64

Hiszpania

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

0,95

0,71

KATEGORIA WÓD: Rzeki

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Północna

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka rzek | Powierzchnia zlewni (akwenu) | Wysokość n.p.m. i geomorfologia | Zasadowość
  (meq/l) | Materiał organiczny
  (mg Pt/l) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| R-N1 | Małe, nizinne, na podłożu krzemionkowym, o umiarkowanej zasadowości wody | 10–100 km2 | < 200 m lub poniżej najwyższego punktu linii brzegowej | 0,2–1 | < 30
  (< 150 w Irlandii) |
| R-N3 | Małe/średnie, nizinne, na podłożu organicznym | 10–1 000 km2 | < 0,2 | > 30 |
| R-N4 | Średnie, nizinne, na podłożu krzemionkowym, o umiarkowanej zasadowości wody | 100–1 000 km2 | 0,2–1 | < 30 |
| R-N5 | Małe, wyżynne, na podłożu krzemionkowym | 10–100 km2 | Między obszarami nizinnymi a wyżynnymi | < 0,2 | < 30 |

Typ

Charakterystyka rzek

Powierzchnia zlewni (akwenu)

Wysokość n.p.m. i geomorfologia

Zasadowość

(meq/l)

Materiał organiczny

(mg Pt/l)

R-N1

Małe, nizinne, na podłożu krzemionkowym, o umiarkowanej zasadowości wody

10–100 km2

< 200 m lub poniżej najwyższego punktu linii brzegowej

0,2–1

< 30

(< 150 w Irlandii)

R-N3

Małe/średnie, nizinne, na podłożu organicznym

10–1 000 km2

< 0,2

> 30

R-N4

Średnie, nizinne, na podłożu krzemionkowym, o umiarkowanej zasadowości wody

100–1 000 km2

0,2–1

< 30

R-N5

Małe, wyżynne, na podłożu krzemionkowym

10–100 km2

Między obszarami nizinnymi a wyżynnymi

< 0,2

< 30

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typ R-N1: | Finlandia, Irlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |
| Typ R-N3: | Finlandia, Irlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| Typ R-N4: | Finlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| Typ R-N5: | Finlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |

Typ R-N1:

Finlandia, Irlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ R-N3:

Finlandia, Irlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ R-N4:

Finlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ R-N5:

Finlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

Następujące wyniki stosuje się w odniesieniu do wszystkich wyżej opisanych typów

| Kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Finlandia | System multimetryczny, pierwsza przyjęta wersja | 0,80 | 0,60 |
| Irlandia | System oceny jakości (wartość Q) (Quality Rating System – Q value) | 0,85 | 0,75 |
| Norwegia | Average score per taxon (ASPT) | 0,99 | 0,87 |
| Szwecja | Indeks DJ (Dahla i Johnsona 2004) | 0,80 | 0,60 |
| Zjednoczone Królestwo | Narzędzie klasyfikacji bezkręgowców rzecznych (River Invertebrate Classification Tool – RICT) | 0,97 | 0,86 |

Kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Finlandia

System multimetryczny, pierwsza przyjęta wersja

0,80

0,60

Irlandia

System oceny jakości (wartość Q) (Quality Rating System – Q value)

0,85

0,75

Norwegia

Average score per taxon (ASPT)

0,99

0,87

Szwecja

Indeks DJ (Dahla i Johnsona 2004)

0,80

0,60

Zjednoczone Królestwo

Narzędzie klasyfikacji bezkręgowców rzecznych (River Invertebrate Classification Tool – RICT)

0,97

0,86

Biologiczny element jakości: Fitobentos

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

Następujące wyniki stosuje się w odniesieniu do wszystkich wyżej opisanych typów

| Kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Finlandia | Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | 0,91 | 0,80 |
| Irlandia | Zmieniona forma indeksu troficznego okrzemek (Trophic Diatom Index – TDI) | 0,93 | 0,78 |
| Szwecja | Szwedzkie metody oceny, regulacje szwedzkiej agencji ochrony środowiska (NFS 2008:1) w oparciu o Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS) | 0,89 | 0,74 |
| Zjednoczone Królestwo | Ocena okrzemek do określania stanu ekologicznego rzek (Diatom Assessment for River Ecological Status – DARES) | 0,93 | 0,78 |

Kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Finlandia

Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

0,91

0,80

Irlandia

Zmieniona forma indeksu troficznego okrzemek (Trophic Diatom Index – TDI)

0,93

0,78

Szwecja

Szwedzkie metody oceny, regulacje szwedzkiej agencji ochrony środowiska (NFS 2008:1) w oparciu o Indice de Polluosensibilité Spécifique (IPS)

0,89

0,74

Zjednoczone Królestwo

Ocena okrzemek do określania stanu ekologicznego rzek (Diatom Assessment for River Ecological Status – DARES)

0,93

0,78

KATEGORIA WÓD: Jeziora

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Atlantycka

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka jezior | Wysokość
  n.p.m. (m) | Średnia głębokość
  (m) | Zasadowość
  (meq/l) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| LA1/2 | Nizinne, płytkie, na podłożu wapiennym, małe i duże | < 200 | 3–15 | > 1 |

Typ

Charakterystyka jezior

Wysokość

n.p.m. (m)

Średnia głębokość

(m)

Zasadowość

(meq/l)

LA1/2

Nizinne, płytkie, na podłożu wapiennym, małe i duże

< 200

3–15

> 1

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

Irlandia i Zjednoczone Królestwo

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Parametr dotyczący fitoplanktonu określający biomasę (chlorofil „a”)

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Następujące wyniki odnoszą się do średnich wartości okresu wegetacji i są stosowane w odniesieniu do wszystkich krajów, dla których wymienione typy są wspólne

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Stężenia chlorofilu „a” (μg/l) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| LA1/2 | 0,55 | 0,32 | 4,6—7,0 | 8,0—12,0 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Stężenia chlorofilu „a” (μg/l)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

LA1/2

0,55

0,32

4,6—7,0

8,0—12,0

KATEGORIA WÓD: Jeziora

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Alpejska

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka jezior | Wysokość
  n.p.m. (m) | Średnia głębokość
  (m) | Zasadowość
  (meq/l) | Wielkość jeziora
  (km2) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| L-AL3 | Nizinne lub wyżynne, głębokie, o umiarkowanej lub wysokiej zasadowości wody (wpływ alpejski), duże | 50–800 | > 15 | > 1 | > 0,5 |
| L-AL4 | Wyżynne, płytkie, o umiarkowanej/wysokiej zasadowości wody (wpływ alpejski), duże | 200–800 | 3–15 | > 1 | > 0,5 |

Typ

Charakterystyka jezior

Wysokość

n.p.m. (m)

Średnia głębokość

(m)

Zasadowość

(meq/l)

Wielkość jeziora

(km2)

L-AL3

Nizinne lub wyżynne, głębokie, o umiarkowanej lub wysokiej zasadowości wody (wpływ alpejski), duże

50–800

> 15

> 1

> 0,5

L-AL4

Wyżynne, płytkie, o umiarkowanej/wysokiej zasadowości wody (wpływ alpejski), duże

200–800

3–15

> 1

> 0,5

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typy L-AL3 i L-AL4: | Austria, Francja, Niemcy, Włochy i Słowenia |
| --- | --- |

Typy L-AL3 i L-AL4:

Austria, Francja, Niemcy, Włochy i Słowenia

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Fitoplankton: parametry określające biomasę

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Następujące wyniki odnoszą się do wartości średniorocznych i mają zastosowanie do wszystkich krajów, dla których dany typ jest wspólny. Państwa członkowskie mogą zdecydować, czy wykorzystywać parametr chlorofil „a”, parametr całkowita objętość, czy obydwa parametry.

Chlorofil „a”:

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Stężenia chlorofilu „a” (μg/l) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| L-AL3 | 0,70 | 0,40 | 2,1—2,7 | 3,8—4,7 |
| L-AL4 | 0,75 | 0,41 | 3,6—4,4 | 6,6—8,0 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Stężenia chlorofilu „a” (μg/l)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

L-AL3

0,70

0,40

2,1—2,7

3,8—4,7

L-AL4

0,75

0,41

3,6—4,4

6,6—8,0

Całkowita objętość:

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Całkowita objętość (mm3/l) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| L-AL3 | 0,60 | 0,25 | 0,3—0,5 | 0,8—1,2 |
| L-AL4 | 0,64 | 0,26 | 0,8—1,1 | 1,9—2,7 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Całkowita objętość (mm3/l)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

L-AL3

0,60

0,25

0,3—0,5

0,8—1,2

L-AL4

0,64

0,26

0,8—1,1

1,9—2,7

Fitoplankton: parametry określające skład taksonomiczny i obfitość

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych parametrów objętych interkalibracją

| Kraj | Parametry krajowe objęte interkalibracją | Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Granice klas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Austria
  Słowenia | Indeks Brettuma | L-AL3 | 0,94 | 0,83 | 4,12—4,34 | 3,64—3,83 |
| L-AL4 | 0,94 | 0,81 | 3,69—3,87 | 3,20—3,34 |
| Niemcy | Indeks fitoplanktonu jeziornego PTSI (Phytoplankton Taxa Lake Index) | L-AL3 | 0,60 | 0,43 | 1,25 | 1,75 |
| L-AL4 | 0,71 | 0,56 | 1,75 | 2,25 |
| Włochy | Indeks fitoplanktonu PTIot (Phytoplankton Taxa Index – PTIot) | L-AL 3
  (średnia głębokość < 100 m) | 0,95 | 0,89 | 3,43 | 3,22 |
| L-AL4 | 0,95 | 0,85 | 3,37 | 3,01 |
| Indeks fitoplanktonu PTIspecies (Phytoplankton Taxa Index – PTIspecies) | L-AL 3 (średnia głębokość > 100 m) | 0,93 | 0,82 | 4,00 | 3,50 |

Kraj

Parametry krajowe objęte interkalibracją

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Granice klas

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Austria

Słowenia

Indeks Brettuma

L-AL3

0,94

0,83

4,12—4,34

3,64—3,83

L-AL4

0,94

0,81

3,69—3,87

3,20—3,34

Niemcy

Indeks fitoplanktonu jeziornego PTSI (Phytoplankton Taxa Lake Index)

L-AL3

0,60

0,43

1,25

1,75

L-AL4

0,71

0,56

1,75

2,25

Włochy

Indeks fitoplanktonu PTIot (Phytoplankton Taxa Index – PTIot)

L-AL 3
  (średnia głębokość < 100 m)

0,95

0,89

3,43

3,22

L-AL4

0,95

0,85

3,37

3,01

Indeks fitoplanktonu PTIspecies (Phytoplankton Taxa Index – PTIspecies)

L-AL 3 (średnia głębokość > 100 m)

0,93

0,82

4,00

3,50

Biologiczny element jakości: Makrofity

Wyniki: Współczynniki jakości biologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Austria
  Typy L-AL3 i L-AL4 | Austriacki system klasyfikacji makrofitów: austriacki indeks makrofitów jeziornych (Austrian Index Macrophytes for Lakes (AIM for Lakes), moduł 1 | 0,80 | 0,60 |
| Niemcy
  Typ L-AL3 | Niemiecki system oceny makrofitów/fitobentosu: moduł 1 | 0,78 | 0,51 |
| Niemcy
  Typ L-AL4 | Niemiecki system oceny makrofitów/fitobentosu: moduły 1+2 | 0,71 | 0,47 |

Typ i kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Austria

Typy L-AL3 i L-AL4

Austriacki system klasyfikacji makrofitów: austriacki indeks makrofitów jeziornych (Austrian Index Macrophytes for Lakes (AIM for Lakes), moduł 1

0,80

0,60

Niemcy

Typ L-AL3

Niemiecki system oceny makrofitów/fitobentosu: moduł 1

0,78

0,51

Niemcy

Typ L-AL4

Niemiecki system oceny makrofitów/fitobentosu: moduły 1+2

0,71

0,47

KATEGORIA WÓD: Jeziora

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Centralna/Bałtycka

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka jezior | Wysokość n.p.m. (m) | Średnia głębokość (m) | Zasadowość (meq/l) | Czas retencji hydrologicznej (lata) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| L-CB1 | Nizinne, płytkie, na podłożu wapiennym | < 200 | 3–15 | > 1 | 1–10 |
| L-CB2 | Nizinne, bardzo płytkie, na podłożu wapiennym | < 200 | < 3 | > 1 | 0,1–1 |
| L-CB3 | Nizinne, płytkie, małe, na podłożu krzemionkowym (umiarkowana zasadowość wody) | < 200 | 3–15 | 0,2–1 | 1–10 |

Typ

Charakterystyka jezior

Wysokość n.p.m. (m)

Średnia głębokość (m)

Zasadowość (meq/l)

Czas retencji hydrologicznej (lata)

L-CB1

Nizinne, płytkie, na podłożu wapiennym

< 200

3–15

> 1

1–10

L-CB2

Nizinne, bardzo płytkie, na podłożu wapiennym

< 200

< 3

> 1

0,1–1

L-CB3

Nizinne, płytkie, małe, na podłożu krzemionkowym (umiarkowana zasadowość wody)

< 200

3–15

0,2–1

1–10

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typy L-CB1 i L-CB2: | Belgia, Niemcy, Dania, Estonia, Francja, Litwa, Łotwa, Niderlandy, Polska, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |
| Typ L-CB3: | Belgia, Dania, Estonia, Francja, Łotwa, Polska |

Typy L-CB1 i L-CB2:

Belgia, Niemcy, Dania, Estonia, Francja, Litwa, Łotwa, Niderlandy, Polska, Zjednoczone Królestwo

Typ L-CB3:

Belgia, Dania, Estonia, Francja, Łotwa, Polska

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Fitoplankton: parametr określający biomasę

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Poniższe wyniki odnoszą się do średnich wartości okresu wegetacji i są stosowane w odniesieniu do wszystkich krajów, dla których dany typ jest wspólny.

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Stężenia chlorofilu „a” (μg/l) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| L-CB1 | 0,55 | 0,32 | 4,6–7,0 | 8,0–12,0 |
| L-CB2 | 0,63 | 0,30 | 9,9–11,7 | 21,0–25,0 |
| L-CB3 | 0,57 | 0,31 | 4,3–6,5 | 8,0–12,0 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Stężenia chlorofilu „a” (μg/l)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

L-CB1

0,55

0,32

4,6–7,0

8,0–12,0

L-CB2

0,63

0,30

9,9–11,7

21,0–25,0

L-CB3

0,57

0,31

4,3–6,5

8,0–12,0

Biologiczny element jakości: Makrofity

Wyniki: współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

Następujące wyniki stosuje się do typów LCB1 i LCB2

| Kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Belgia | Flamandzki system oceny makrofitów | 0,80 | 0,60 |
| Niemcy | Niemiecki system oceny makrofitów: indeks referencyjny | 0,75 | 0,50 |
| Estonia | Estoński system oceny makrofitów | 0,80 | 0,60 |
| Łotwa | Łotewski system oceny makrofitów | 0,80 | 0,60 |
| Niderlandy | Holenderski system oceny makrofitów (KRW Maatlat) | 0,80 | 0,60 |
| Zjednoczone Królestwo | Brytyjski system oceny makrofitów: LEAFPACS | 0,80 | 0,60 |

Kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Belgia

Flamandzki system oceny makrofitów

0,80

0,60

Niemcy

Niemiecki system oceny makrofitów: indeks referencyjny

0,75

0,50

Estonia

Estoński system oceny makrofitów

0,80

0,60

Łotwa

Łotewski system oceny makrofitów

0,80

0,60

Niderlandy

Holenderski system oceny makrofitów (KRW Maatlat)

0,80

0,60

Zjednoczone Królestwo

Brytyjski system oceny makrofitów: LEAFPACS

0,80

0,60

KATEGORIA WÓD: Jeziora

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Śródziemnomorska

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka jezior | Wysokość n.p.m.
  (m) | Średnioroczne opady atmosferyczne (mm) i T ( oC) | Średnia
  głębokość (m) | Zasadowość
  (meq/l) | Wielkość jeziora
  (km2) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| L-M5/7 | Zbiorniki wodne, głębokie, duże, na podłożu krzemionkowym, „tereny podmokłe”, o zlewni < 20 000km2 | 0–800 | > 800 lub < 15 | > 15 | < 1 | > 0,5 |
| L-M8 | Zbiorniki wodne, głębokie, duże, na podłożu wapiennym, o zlewni < 20 000km2 | 0–800 | — | > 15 | > 1 | > 0,5 |

Typ

Charakterystyka jezior

Wysokość n.p.m.

(m)

Średnioroczne opady atmosferyczne (mm) i T ( oC)

Średnia

głębokość (m)

Zasadowość

(meq/l)

Wielkość jeziora

(km2)

L-M5/7

Zbiorniki wodne, głębokie, duże, na podłożu krzemionkowym, „tereny podmokłe”, o zlewni < 20 000km2

0–800

> 800 lub < 15

> 15

< 1

> 0,5

L-M8

Zbiorniki wodne, głębokie, duże, na podłożu wapiennym, o zlewni < 20 000km2

0–800

—

> 15

> 1

> 0,5

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne

| Typ L-M5/7: | Grecja, Francja, Portugalia, Hiszpania, Rumunia |
| --- | --- |
| Typ L-M8: | Cypr, Grecja, Francja, Włochy, Hiszpania, Rumunia |

Typ L-M5/7:

Grecja, Francja, Portugalia, Hiszpania, Rumunia

Typ L-M8:

Cypr, Grecja, Francja, Włochy, Hiszpania, Rumunia

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Fitoplankton: parametry określające biomasę

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Następujące wyniki odnoszą się do średnich wartości w okresie letnim, głębokości eufotycznej i są stosowane w odniesieniu do wszystkich krajów, dla których dany typ jest wspólny. Państwa członkowskie mogą zdecydować, czy wykorzystywać parametr chlorofil „a”, parametr całkowita objętość, czy obydwa parametry.

Chlorofil „a”:

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Stężenia chlorofilu „a” (μg/l) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| L-M5/7 | 0,21 | 6,7—9,5 |
| L-M8 | 0,43 | 4,2—6,0 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Stężenia chlorofilu „a” (μg/l)

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

L-M5/7

0,21

6,7—9,5

L-M8

0,43

4,2—6,0

Całkowita objętość:

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Całkowita objętość (mm3/l) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| L-M5/7 | 0,19 | 1,9 |
| L-M8 | 0,36 | 2,1 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Całkowita objętość (mm3/l)

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

L-M5/7

0,19

1,9

L-M8

0,36

2,1

Fitoplankton: parametry określające skład taksonomiczny i obfitość

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Następujące wyniki odnoszą się do średnich wartości w okresie letnim, głębokości eufotycznej i są stosowane w odniesieniu do wszystkich krajów, dla których dany typ jest wspólny. Państwa członkowskie muszą stosować przynajmniej jeden z interkalibrowanych parametrów (procent sinic, Indeks kataloński, Indeks Med PTI)

Procent sinic w wodzie

| Typ i kraj | Współczynniki jakości ekologicznej | % sinic |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Typ L-M5/7 |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,91 | 9,2 |
| Typ L-M8 |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,72 | 28,5 |

Typ i kraj

Współczynniki jakości ekologicznej

% sinic

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Typ L-M5/7

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,91

9,2

Typ L-M8

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,72

28,5

Współczynniki jakości ekologicznej obliczone jako WJE = (100 – wartość graniczna)/(100 – wartość referencyjna)

Indeks kataloński

| Typ i kraj | Współczynniki jakości ekologicznej | Indeks kataloński |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Typ L-M5/7 |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,97 | 10,6 |
| Typ L-M8 |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,98 | 7,7 |

Typ i kraj

Współczynniki jakości ekologicznej

Indeks kataloński

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Typ L-M5/7

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,97

10,6

Typ L-M8

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,98

7,7

Współczynniki jakości ekologicznej obliczone jako WJE = (400 – wartość graniczna)/(400 – wartość referencyjna)

Indeks Med PTI

| Typ i kraj | Współczynniki jakości ekologicznej | Indeks Med PTI |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Typ L-M5/7 |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,75 | 2,32 |
| Typ L-M8 |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,77 | 2,38 |

Typ i kraj

Współczynniki jakości ekologicznej

Indeks Med PTI

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Typ L-M5/7

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,75

2,32

Typ L-M8

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,77

2,38

KATEGORIA WÓD: Jeziora

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Północna

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka jezior | Wysokość
  n.p.m. (m) | Średnia głębokość
  (m) | Zasadowość
  (meq/l) | Barwa
  (mg Pt/l) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| LN1 | Nizinne, płytkie, o umiarkowanej zasadowości wody, przejrzyste | < 200 | 3–15 | 0,2–1 | < 30 |
| LN2a | Nizinne, płytkie, o niskiej zasadowości wody, przejrzyste | < 200 | 3–15 | < 0,2 | < 30 |
| LN2b | Nizinne, głębokie, o niskiej zasadowości wody, przejrzyste | < 200 | > 15 | < 0,2 | < 30 |
| LN3a | Nizinne, płytkie, o niskiej zasadowości wody, mezohumusowe | < 200 | 3–15 | < 0,2 | 30–90 |
| LN5 | Wyżynne, płytkie, o niskiej zasadowości wody, przejrzyste | 200–800 | 3–15 | < 0,2 | < 30 |
| LN6a | Wyżynne, płytkie, o niskiej zasadowości wody, mezohumusowe | 200–800 | 3–15 | < 0,2 | 30–90 |
| LN8a | Nizinne, płytkie, o umiarkowanej zasadowości wody, mezohumusowe | < 200 | 3–15 | 0,2–1 | 30–90 |

Typ

Charakterystyka jezior

Wysokość

n.p.m. (m)

Średnia głębokość

(m)

Zasadowość

(meq/l)

Barwa

(mg Pt/l)

LN1

Nizinne, płytkie, o umiarkowanej zasadowości wody, przejrzyste

< 200

3–15

0,2–1

< 30

LN2a

Nizinne, płytkie, o niskiej zasadowości wody, przejrzyste

< 200

3–15

< 0,2

< 30

LN2b

Nizinne, głębokie, o niskiej zasadowości wody, przejrzyste

< 200

> 15

< 0,2

< 30

LN3a

Nizinne, płytkie, o niskiej zasadowości wody, mezohumusowe

< 200

3–15

< 0,2

30–90

LN5

Wyżynne, płytkie, o niskiej zasadowości wody, przejrzyste

200–800

3–15

< 0,2

< 30

LN6a

Wyżynne, płytkie, o niskiej zasadowości wody, mezohumusowe

200–800

3–15

< 0,2

30–90

LN8a

Nizinne, płytkie, o umiarkowanej zasadowości wody, mezohumusowe

< 200

3–15

0,2–1

30–90

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typy LN1, LN2a, LN3a, LN8a: | Irlandia, Finlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |
| Typy LN2b, LN5 i LN6a: | Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |

Typy LN1, LN2a, LN3a, LN8a:

Irlandia, Finlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typy LN2b, LN5 i LN6a:

Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Fitoplankton: parametr określający biomasę

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Następujące wyniki odnoszą się do średnich wartości okresu wegetacji i są stosowane w odniesieniu do wszystkich krajów, dla których dany typ jest wspólny

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Stężenia chlorofilu „a” (μg/l) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| LN1 | 0,50 | 0,33 | 5,0–7,0 | 7,5–10,5 |
| LN2a | 0,50 | 0,29 | 3,0–5,0 | 5,0–8,5 |
| LN2b | 0,50 | 0,33 | 3,0–5,0 | 4,5–7,5 |
| LN3a | 0,50 | 0,30 | 5,0–7,0 | 8,0–12,0 |
| LN5 | 0,50 | 0,33 | 2,0–4,0 | 3,0–6,0 |
| LN6a | 0,50 | 0,33 | 4,0–6,0 | 6,0–9,0 |
| LN8a | 0,50 | 0,33 | 7,0–10,0 | 10,5–15,0 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Stężenia chlorofilu „a” (μg/l)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

LN1

0,50

0,33

5,0–7,0

7,5–10,5

LN2a

0,50

0,29

3,0–5,0

5,0–8,5

LN2b

0,50

0,33

3,0–5,0

4,5–7,5

LN3a

0,50

0,30

5,0–7,0

8,0–12,0

LN5

0,50

0,33

2,0–4,0

3,0–6,0

LN6a

0,50

0,33

4,0–6,0

6,0–9,0

LN8a

0,50

0,33

7,0–10,0

10,5–15,0

Biologiczny element jakości: Makrofity

Opis typów objętych interkalibracją (dotyczy wyłącznie interkalibracji makrofitów)

| Typ | Charakterystyka jezior | Zasadowość (meq/l) | Barwa (mg Pt/l) |
| --- | --- | --- | --- |
| 101 | O niskiej zasadowości wody, przejrzyste | 0,05–0,2 | < 30 |
| 102 | O niskiej zasadowości wody, humusowe | 0,05–0,2 | > 30 |
| 201 | O umiarkowanej zasadowości wody, przejrzyste | 0,2–1,0 | < 30 |
| 202 | O umiarkowanej zasadowości wody, humusowe | 0,2–1,0 | > 30 |
| 301 | O wysokiej zasadowości wody, przejrzyste | > 1,0 | < 30 |
| 302 | O wysokiej zasadowości wody, humusowe | > 1,0 | > 30 |

Typ

Charakterystyka jezior

Zasadowość (meq/l)

Barwa (mg Pt/l)

101

O niskiej zasadowości wody, przejrzyste

0,05–0,2

< 30

102

O niskiej zasadowości wody, humusowe

0,05–0,2

> 30

201

O umiarkowanej zasadowości wody, przejrzyste

0,2–1,0

< 30

202

O umiarkowanej zasadowości wody, humusowe

0,2–1,0

> 30

301

O wysokiej zasadowości wody, przejrzyste

> 1,0

< 30

302

O wysokiej zasadowości wody, humusowe

> 1,0

> 30

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typy 101, 102, 201 i 202: | Irlandia, Finlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |
| Typ 301: | Irlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |
| Typ 302: | Irlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo |

Typy 101, 102, 201 i 202:

Irlandia, Finlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ 301:

Irlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Typ 302:

Irlandia, Norwegia, Szwecja, Zjednoczone Królestwo

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji

| Kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Typ | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Irlandia | Indeks makrofitów swobodnie pływających | Wszystkie typy objęte interkalibracją | 0,90 | 0,68 |
| Szwecja | Indeks troficzny makrofitów (Macrophyte Trophic index) (Ecke) | Typ 101 | 0,98 | 0,79 |
| Typ 102 | 0,98 | 0,88 |
| Typ 201 | 0,94 | 0,83 |
| Typ 202 | 0,96 | 0,83 |
| Norwegia | Indeks troficzny makrofitów (Macrophyte Trophic Index) (Mjelde) | Typ 101 | 0,94 | 0,61 |
| Typ 102 | 0,96 | 0,65 |
| Typ 201 | 0,91 | 0,72 |
| Typ 202 | 0,9 | 0,77 |
| Typ 301 | 0,92 | 0,69 |
| Zjednoczone Królestwo | Brytyjski system oceny makrofitów: LEAFPACS | Wszystkie typy objęte interkalibracją | 0,80 | 0,60 |

Kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Irlandia

Indeks makrofitów swobodnie pływających

Wszystkie typy objęte interkalibracją

0,90

0,68

Szwecja

Indeks troficzny makrofitów (Macrophyte Trophic index) (Ecke)

Typ 101

0,98

0,79

Typ 102

0,98

0,88

Typ 201

0,94

0,83

Typ 202

0,96

0,83

Norwegia

Indeks troficzny makrofitów (Macrophyte Trophic Index) (Mjelde)

Typ 101

0,94

0,61

Typ 102

0,96

0,65

Typ 201

0,91

0,72

Typ 202

0,9

0,77

Typ 301

0,92

0,69

Zjednoczone Królestwo

Brytyjski system oceny makrofitów: LEAFPACS

Wszystkie typy objęte interkalibracją

0,80

0,60

KATEGORIA WÓD: Przybrzeżne i przyujściowe

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Bałtycka

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Zasolenie psu | Ekspozycja | Głębokość | Liczba dni utrzymywania się pokrywy lodowej | Inne cechy charakterystyczne |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| CW B0 | 0,5–3 | Osłonięte | Płytkie | > 150 | Stanowiska w Zatoce Botnickiej (Północny Quark) |
| CW B2 | 3–6 | Osłonięte | Płytkie | 90–150 | Stanowiska na Morzu Botnickim |
| CW B3 a | 3–6 | Osłonięte | Płytkie | ~90 | Stanowiska na obszarze rozciągającym się między wschodnią częścią Morza Botnickiego, Morzem Archipelagu a zachodnią częścią Zatoki Fińskiej |
| CW B3 b | 3–6 | Wyeksponowane | Płytkie | ~90 |
| CW B12 a

  Wschodni Bałtyk | 5–8 | Osłonięte | Płytkie | — | Stanowiska w Zatoce Ryskiej, |
| CW B12 b

  Zachodni Bałtyk | 8–22 | Osłonięte | Płytkie | — | Stanowiska na wschodnim wybrzeżu Szwecji oraz na otwartym wybrzeżu zachodniego Bałtyku, na wybrzeżu Danii i Niemiec |
| CW B13 | 6–22 | Wyeksponowane | Płytkie | — | Stanowiska na wybrzeżu Estonii, Łotwy i Litwy, polskiego wybrzeża i duńskiej wyspy Bornholm |
| CW B 14 | 6–22 | Osłonięte | Płytkie | — | Laguny |
| TW B 13 | 6–22 | Wyeksponowane | Płytkie | — | Wody przyujściowe. Stanowiska na wybrzeżu Litwy i Polski |

Typ

Zasolenie psu

Ekspozycja

Głębokość

Liczba dni utrzymywania się pokrywy lodowej

Inne cechy charakterystyczne

CW B0

0,5–3

Osłonięte

Płytkie

> 150

Stanowiska w Zatoce Botnickiej (Północny Quark)

CW B2

3–6

Osłonięte

Płytkie

90–150

Stanowiska na Morzu Botnickim

CW B3 a

3–6

Osłonięte

Płytkie

~90

Stanowiska na obszarze rozciągającym się między wschodnią częścią Morza Botnickiego, Morzem Archipelagu a zachodnią częścią Zatoki Fińskiej

CW B3 b

3–6

Wyeksponowane

Płytkie

~90

CW B12 a

Wschodni Bałtyk

5–8

Osłonięte

Płytkie

—

Stanowiska w Zatoce Ryskiej,

CW B12 b

Zachodni Bałtyk

8–22

Osłonięte

Płytkie

—

Stanowiska na wschodnim wybrzeżu Szwecji oraz na otwartym wybrzeżu zachodniego Bałtyku, na wybrzeżu Danii i Niemiec

CW B13

6–22

Wyeksponowane

Płytkie

—

Stanowiska na wybrzeżu Estonii, Łotwy i Litwy, polskiego wybrzeża i duńskiej wyspy Bornholm

CW B 14

6–22

Osłonięte

Płytkie

—

Laguny

TW B 13

6–22

Wyeksponowane

Płytkie

—

Wody przyujściowe. Stanowiska na wybrzeżu Litwy i Polski

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typy CWB0, CWB2, CWB3a, CWB3b: | Finlandia, Szwecja |
| --- | --- |
| Typ CWB12a: | Estonia |
| Typ CWB12b: | Niemcy, Dania, Szwecja |
| Typ CWB13: | Dania, Estonia, Litwa, Łotwa, Polska |
| Typ CWB14: | Dania, Polska |
| Typ TWB13: | Litwa, Polska |

Typy CWB0, CWB2, CWB3a, CWB3b:

Finlandia, Szwecja

Typ CWB12a:

Estonia

Typ CWB12b:

Niemcy, Dania, Szwecja

Typ CWB13:

Dania, Estonia, Litwa, Łotwa, Polska

Typ CWB14:

Dania, Polska

Typ TWB13:

Litwa, Polska

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| CW B0 |
| Finlandia | Fiński indeks bentosowy dla wód brachicznych (Finnish Brackish water Benthic Index – BBI) | 0,99 | 0,59 |
| Szwecja | Szwedzki multimetryczny indeks jakości biologicznej (Swedish multimetric biological quality index – BQI) (infauna żyjąca w miękkich osadach) | 0,77 | 0,31 |
| CW B2 |
| Finlandia | Fiński indeks bentosowy dla wód brachicznych (Finnish Brackish water Benthic Index – BBI) | 0,95 | 0,57 |
| Szwecja | Szwedzki multimetryczny indeks jakości biologicznej (Swedish multimetric biological quality index – BQI) (infauna żyjąca w miękkich osadach) | 0,76 | 0,29 |
| CW B3 a |
| Finlandia | Fiński indeks bentosowy dla wód brachicznych (Finnish Brackish water Benthic Index – BBI) | 0,89 | 0,53 |
| Szwecja | Szwedzki multimetryczny indeks jakości biologicznej (Swedish multimetric biological quality index – BQI) (infauna żyjąca w miękkich osadach) | 0,76 | 0,29 |
| CW B3 b |
| Finlandia | Fiński indeks bentosowy dla wód brachicznych (Finnish Brackish water Benthic Index – BBI) | 0,90 | 0,54 |
| Szwecja | Szwedzki multimetryczny indeks jakości biologicznej (Swedish multimetric biological quality index – BQI) (infauna żyjąca w miękkich osadach) | 0,76 | 0,29 |

Typ i kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

CW B0

Finlandia

Fiński indeks bentosowy dla wód brachicznych (Finnish Brackish water Benthic Index – BBI)

0,99

0,59

Szwecja

Szwedzki multimetryczny indeks jakości biologicznej (Swedish multimetric biological quality index – BQI) (infauna żyjąca w miękkich osadach)

0,77

0,31

CW B2

Finlandia

Fiński indeks bentosowy dla wód brachicznych (Finnish Brackish water Benthic Index – BBI)

0,95

0,57

Szwecja

Szwedzki multimetryczny indeks jakości biologicznej (Swedish multimetric biological quality index – BQI) (infauna żyjąca w miękkich osadach)

0,76

0,29

CW B3 a

Finlandia

Fiński indeks bentosowy dla wód brachicznych (Finnish Brackish water Benthic Index – BBI)

0,89

0,53

Szwecja

Szwedzki multimetryczny indeks jakości biologicznej (Swedish multimetric biological quality index – BQI) (infauna żyjąca w miękkich osadach)

0,76

0,29

CW B3 b

Finlandia

Fiński indeks bentosowy dla wód brachicznych (Finnish Brackish water Benthic Index – BBI)

0,90

0,54

Szwecja

Szwedzki multimetryczny indeks jakości biologicznej (Swedish multimetric biological quality index – BQI) (infauna żyjąca w miękkich osadach)

0,76

0,29

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Fitoplankton: parametr określający biomasę (chlorofil „a”)

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Następujące wyniki odnoszą się do średniej okresu letniego maj/czerwiec–wrzesień

| Typ i kraj | Współczynniki jakości ekologicznej dla krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją | Wartości/zakresy parametrów
  Chlorofil „a” μg/l |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| CW B0 | | | | |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,76 | 0,56 | 1,7 (1,5–1,8) | 2,3 (2,0–2,7) |
| CW B2 | | | | |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,78 | 0,56 | 1,8 | 2,5 (2,3–2,6) |
| CW B3 a | | | | |
| Osłonięte
  Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,71 | 0,49 | 2,4 (2,2–2,6) | 3,5 (2,9–4,0) |
| CW B3 b | | | | |
| Wyeksponowane
  Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,81 | 0,68 | 1,5 | 1,8 |
| CW B 12 a | | | | |
| Wschodni Bałtyk
  Zasolenie 5–8 psu
  Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,82 | 0,66 | 2,2 | 2,7 |
| CW B 12 b | | | | |
| Zachodni Bałtyk
  Zasolenie 8–22 psu
  Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,92 | 0,63 | 1,3 (1,1–1,5) | 1,9 |
| CW B 13 | | | | |
| Dania, Estonia i Łotwa | 0,92 | 0,75 | 1,3 | 1,6 |
| CW B 14 | | | | |
| Dania | 0,82 | 0,56 | 1,1 | 1,6 |
| TW B 13 | | | | |
| Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny | 0,90 | 0,66 | 4,2 | 5,8 |

Typ i kraj

Współczynniki jakości ekologicznej dla krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

Wartości/zakresy parametrów

Chlorofil „a” μg/l

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

CW B0

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,76

0,56

1,7 (1,5–1,8)

2,3 (2,0–2,7)

CW B2

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,78

0,56

1,8

2,5 (2,3–2,6)

CW B3 a

Osłonięte

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,71

0,49

2,4 (2,2–2,6)

3,5 (2,9–4,0)

CW B3 b

Wyeksponowane

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,81

0,68

1,5

1,8

CW B 12 a

Wschodni Bałtyk

Zasolenie 5–8 psu

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,82

0,66

2,2

2,7

CW B 12 b

Zachodni Bałtyk

Zasolenie 8–22 psu

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,92

0,63

1,3 (1,1–1,5)

1,9

CW B 13

Dania, Estonia i Łotwa

0,92

0,75

1,3

1,6

CW B 14

Dania

0,82

0,56

1,1

1,6

TW B 13

Wszystkie kraje, dla których typ ten jest wspólny

0,90

0,66

4,2

5,8

Biologiczny element jakości: Okrytozalążkowe

Okrytozalążkowe: parametr określający obfitość (graniczna głębokość występowania trawy morskiej Zostera marina)

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

| Typ i kraj | Współczynniki jakości ekologicznej dla krajowych systemów klasyfikacji | Wartości/zakresy wartości liczbowych parametrów
  Graniczna głębokość występowania (m) trawy morskiej Zostera marina |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| CW B 12 b | | | | |
| Dania i Niemcy
  Otwarte wybrzeże | 0,90 | 0,74 | 8,5 (8,0–9,4) | 7 (6,6–7,1) |

Typ i kraj

Współczynniki jakości ekologicznej dla krajowych systemów klasyfikacji

Wartości/zakresy wartości liczbowych parametrów

Graniczna głębokość występowania (m) trawy morskiej Zostera marina

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

CW B 12 b

Dania i Niemcy

Otwarte wybrzeże

0,90

0,74

8,5 (8,0–9,4)

7 (6,6–7,1)

KATEGORIA WÓD: Przybrzeżne i przyujściowe

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Północno-Wschodni Atlantyk

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Charakterystyka | Zasolenie (psu)
  Amplituda pływu (m)
  Głębokość (m) | Prędkość prądu (węzły)
  Ekspozycja | Mieszanie
  Czas retencji |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| NEA1/26a | Otwarte oceaniczne, wyeksponowane lub osłonięte, euhalinowe, płytkie | > 30
  Mezopływowy 1–5
  < 30 | Średnia 1–3
  Wyeksponowane lub osłonięte | Pełne mieszanie
  Dni |
| NEA1/26b | Morza zamknięte, wyeksponowane lub osłonięte, euhalinowe, płytkie | > 30
  Mezopływowy 1–5
  < 30 | Średnia 1–3
  Wyeksponowane lub osłonięte | Pełne mieszanie
  Dni |
| NEA1/26c | Morza zamknięte, zamknięte lub osłonięte, częściowo stratyfikowane | > 30
  Mikropływowy/Mezopływowy < 1–5
  < 30 | Średnia 1–3
  Wyeksponowane lub osłonięte | Częściowa stratyfikacja
  Dni – tygodnie |
| NEA1/26d | Wybrzeże Skandynawii, wyeksponowane lub osłonięte, płytkie | > 30
  Mikropływowy < 1
  < 30 | Niska < 1
  Wyeksponowane lub umiarkowanie wyeksponowane | Częściowa stratyfikacja
  Dni – tygodnie |
| NEA1/26e | Obszary, na których występuje upwelling, wyeksponowane lub osłonięte, płytkie | > 30
  Mezopływowy 1–5
  < 30 | Średnia 1–3
  Wyeksponowane lub osłonięte | Pełne mieszanie
  Dni |
| NEA3/4 | Polihalinowe, wyeksponowane lub umiarkowanie wyeksponowane (typ wód Morza Wattowego) | Polihalinowe 18–30
  Mezopływowy 1–5
  < 30 | Średnia 1–3
  Wyeksponowane lub umiarkowanie wyeksponowane | Pełne mieszanie
  Dni |
| NEA7 | Systemy głębokich fiordów typu skandynawskiego i szkockiego | > 30
  Mezopływowy 1–5
  > 30 | Niska < 1
  Osłonięte | Pełne mieszanie
  Dni |
| NEA8 | Typ wód cieśniny Skagerrak (łuk wewnętrzny), polihalinowe, mikropływowe, osłonięte, płytkie | Polihalinowe 18–30
  Mikropływowy < 1
  < 30 | Niska < 1
  Osłonięte | Częściowa stratyfikacja
  Dni – tygodnie |
| NEA9 | Fiordy o płytkim progu ujściowym, o bardzo dużej głębokości maksymalnej w basenie centralnym, ze słabą wymianą wód głębokich | Polihalinowe 18–30
  Mikropływowy < 1
  > 30 | Niska < 1
  Osłonięte | Częściowa stratyfikacja
  Tygodnie |
| NEA10 | Typ wód cieśniny Skagerrak (łuk wewnętrzny), polihalinowe, mikropływowe, wyeksponowane, głębokie | Polihalinowe 18–30
  Mikropływowy < 1
  > 30 | Niska < 1
  Wyeksponowane | Częściowa stratyfikacja
  Dni |
| NEA11 | Wody przyujściowe | Oligohalinowy 0–35
  Mikorpływowy – makropływowy
  < 30 | Zmienna
  Osłonięte lub umiarkowanie wyeksponowane | Częściowa lub permanentna stratyfikacja
  Dni – tygodnie |

Typ

Charakterystyka

Zasolenie (psu)

Amplituda pływu (m)

Głębokość (m)

Prędkość prądu (węzły)

Ekspozycja

Mieszanie

Czas retencji

NEA1/26a

Otwarte oceaniczne, wyeksponowane lub osłonięte, euhalinowe, płytkie

> 30

Mezopływowy 1–5

< 30

Średnia 1–3

Wyeksponowane lub osłonięte

Pełne mieszanie

Dni

NEA1/26b

Morza zamknięte, wyeksponowane lub osłonięte, euhalinowe, płytkie

> 30

Mezopływowy 1–5

< 30

Średnia 1–3

Wyeksponowane lub osłonięte

Pełne mieszanie

Dni

NEA1/26c

Morza zamknięte, zamknięte lub osłonięte, częściowo stratyfikowane

> 30

Mikropływowy/Mezopływowy < 1–5

< 30

Średnia 1–3

Wyeksponowane lub osłonięte

Częściowa stratyfikacja

Dni – tygodnie

NEA1/26d

Wybrzeże Skandynawii, wyeksponowane lub osłonięte, płytkie

> 30

Mikropływowy < 1

< 30

Niska < 1

Wyeksponowane lub umiarkowanie wyeksponowane

Częściowa stratyfikacja

Dni – tygodnie

NEA1/26e

Obszary, na których występuje upwelling, wyeksponowane lub osłonięte, płytkie

> 30

Mezopływowy 1–5

< 30

Średnia 1–3

Wyeksponowane lub osłonięte

Pełne mieszanie

Dni

NEA3/4

Polihalinowe, wyeksponowane lub umiarkowanie wyeksponowane (typ wód Morza Wattowego)

Polihalinowe 18–30

Mezopływowy 1–5

< 30

Średnia 1–3

Wyeksponowane lub umiarkowanie wyeksponowane

Pełne mieszanie

Dni

NEA7

Systemy głębokich fiordów typu skandynawskiego i szkockiego

> 30

Mezopływowy 1–5

> 30

Niska < 1

Osłonięte

Pełne mieszanie

Dni

NEA8

Typ wód cieśniny Skagerrak (łuk wewnętrzny), polihalinowe, mikropływowe, osłonięte, płytkie

Polihalinowe 18–30

Mikropływowy < 1

< 30

Niska < 1

Osłonięte

Częściowa stratyfikacja

Dni – tygodnie

NEA9

Fiordy o płytkim progu ujściowym, o bardzo dużej głębokości maksymalnej w basenie centralnym, ze słabą wymianą wód głębokich

Polihalinowe 18–30

Mikropływowy < 1

> 30

Niska < 1

Osłonięte

Częściowa stratyfikacja

Tygodnie

NEA10

Typ wód cieśniny Skagerrak (łuk wewnętrzny), polihalinowe, mikropływowe, wyeksponowane, głębokie

Polihalinowe 18–30

Mikropływowy < 1

> 30

Niska < 1

Wyeksponowane

Częściowa stratyfikacja

Dni

NEA11

Wody przyujściowe

Oligohalinowy 0–35

Mikorpływowy – makropływowy

< 30

Zmienna

Osłonięte lub umiarkowanie wyeksponowane

Częściowa lub permanentna stratyfikacja

Dni – tygodnie

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typ NEA1/26a: | Hiszpania, Francja, Irlandia, Norwegia, Zjednoczone Królestwo |
| --- | --- |
| Typ NEA1/26b: | Belgia, Francja, Niderlandy, Zjednoczone Królestwo |
| Typ NEA1/26c: | Niemcy, Dania |
| Typ NEA1/26d: | Dania |
| Typ NEA1/26e: | Portugalia, Hiszpania |
| Typ NEA3/4: | Niemcy, Niderlandy |
| Typ NEA7: | Norwegia, Zjednoczone Królestwo |
| Typ NEA8: | Dania, Norwegia, Szwecja |
| Typ NEA9: | Norwegia, Szwecja |
| Typ NEA10: | Norwegia, Szwecja |
| Typ NEA11: | Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Irlandia, Niderlandy, Portugalia, Zjednoczone Królestwo |

Typ NEA1/26a:

Hiszpania, Francja, Irlandia, Norwegia, Zjednoczone Królestwo

Typ NEA1/26b:

Belgia, Francja, Niderlandy, Zjednoczone Królestwo

Typ NEA1/26c:

Niemcy, Dania

Typ NEA1/26d:

Dania

Typ NEA1/26e:

Portugalia, Hiszpania

Typ NEA3/4:

Niemcy, Niderlandy

Typ NEA7:

Norwegia, Zjednoczone Królestwo

Typ NEA8:

Dania, Norwegia, Szwecja

Typ NEA9:

Norwegia, Szwecja

Typ NEA10:

Norwegia, Szwecja

Typ NEA11:

Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Irlandia, Niderlandy, Portugalia, Zjednoczone Królestwo

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji objętych interkalibracją

Wyniki stosuje się wyłącznie w odniesieniu do siedlisk w miękkich osadach (muł położony poniżej strefy pływów/siedliska piaszczyste).

| Typ i kraj | Krajowy system klasyfikacji | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Typy NEA1/26, NEA 3/4 i NEA 7 (Wskaźniki wrażliwe głównie na dopływ materii organicznej i zanieczyszczenia toksyczne w siedliskach miękkiego osadu) |
| Dania | DKI | 0,67 | 0,53 |
| Francja | M-AMBI | 0,77 | 0,53 |
| Niemcy | M-AMBI | 0,85 | 0,70 |
| Irlandia | IQI | 0,75 | 0,64 |
| Norwegia | NQI | 0,92 | 0,81 |
| Portugalia | P-BAT | 0,79 | 0,58 |
| Hiszpania | M-AMBI | 0,77 | 0,53 |
| Zjednoczone Królestwo | IQI | 0,75 | 0,64 |
| Typy NEA1/26 i NEA3/4 (Wskaźnik wrażliwy na różnorodne czynniki w różnych siedliskach) |
| Belgia | BEQI | 0,80 | 0,60 |
| Niderlandy | BEQI | 0,80 | 0,60 |
| Typy NEA8/9/10 |
| Dania | DKI | 0,82 | 0,63 |
| Norwegia | NQI | 0,92 | 0,81 |
| Szwecja | BQI | 0,89 | 0,68 |

Typ i kraj

Krajowy system klasyfikacji

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Typy NEA1/26, NEA 3/4 i NEA 7 (Wskaźniki wrażliwe głównie na dopływ materii organicznej i zanieczyszczenia toksyczne w siedliskach miękkiego osadu)

Dania

DKI

0,67

0,53

Francja

M-AMBI

0,77

0,53

Niemcy

M-AMBI

0,85

0,70

Irlandia

IQI

0,75

0,64

Norwegia

NQI

0,92

0,81

Portugalia

P-BAT

0,79

0,58

Hiszpania

M-AMBI

0,77

0,53

Zjednoczone Królestwo

IQI

0,75

0,64

Typy NEA1/26 i NEA3/4 (Wskaźnik wrażliwy na różnorodne czynniki w różnych siedliskach)

Belgia

BEQI

0,80

0,60

Niderlandy

BEQI

0,80

0,60

Typy NEA8/9/10

Dania

DKI

0,82

0,63

Norwegia

NQI

0,92

0,81

Szwecja

BQI

0,89

0,68

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Fitoplankton: parametr określający parametr biomasy (chlorofil „a”)

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Następujące wyniki mają zastosowanie do wszystkich krajów, dla których dany typ jest wspólny. Wartość liczbowe parametrów wyraża się w μg/l jako 90. percentyl obliczany w określonym okresie wegetacji na przestrzeni 6 lat. Wyniki odnoszą się do obszarów geograficznych określonych w typologii zawartej w sprawozdaniu technicznym.

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Wartości (μg/l, 90. percentyl) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| NEA1/26a | 0,67 | 0,33 | 1–5 | 2–10 |
| NEA1/26b | 0,67 | 0,44 | 6–10 | 9–15 |
| NEA1/26c | 0,67 | 0,44 | 5 | 7,5 |
| NEA1/26d | 0,67 | 0,50 | 3 | 4 |
| NEA1/26e | 0,67 | 0,44 | 6–8 | 9–12 |
| NEA8 | 0,67 | 0,33 | 1,5 | 3 |
| NEA9 | 0,67 | 0,33 | 2,5 | 5 |
| NEA10 | 0,67 | 0,33 | 3 | 6 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Wartości (μg/l, 90. percentyl)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

NEA1/26a

0,67

0,33

1–5

2–10

NEA1/26b

0,67

0,44

6–10

9–15

NEA1/26c

0,67

0,44

5

7,5

NEA1/26d

0,67

0,50

3

4

NEA1/26e

0,67

0,44

6–8

9–12

NEA8

0,67

0,33

1,5

3

NEA9

0,67

0,33

2,5

5

NEA10

0,67

0,33

3

6

Fitoplankton: parametr określający zakwit

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

| Typ i kraj | Parametr krajowy objęty interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej | Wartości ( % pojedynczych zliczeń taksonów powyżej wartości progowych) |
| --- | --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| NEA1/26a/b, NEA3/4 |
| Belgia | | | | | |
| Niemcy | | | | | |
| Niderlandy | | | | | |
| Zjednoczone Królestwo | Zakwity Phaeocystis | 0,92 | 0,49 | 9 | 17 |
| NEA1/26a/b |
| Hiszpania | | | | | |
| Francja | | | | | |
| Irlandia | | | | | |
| Zjednoczone Królestwo | Zliczanie komórek taksonów | 0,84 | 0,43 | 20 | 39 |
| NEA1/26e |
| Portugalia | | | | | |
| Hiszpania | Zliczanie komórek taksonów | 0,83 | 0,51 | 30 | 49 |

Typ i kraj

Parametr krajowy objęty interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Wartości ( % pojedynczych zliczeń taksonów powyżej wartości progowych)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

NEA1/26a/b, NEA3/4

Belgia

Niemcy

Niderlandy

Zjednoczone Królestwo

Zakwity Phaeocystis

0,92

0,49

9

17

NEA1/26a/b

Hiszpania

Francja

Irlandia

Zjednoczone Królestwo

Zliczanie komórek taksonów

0,84

0,43

20

39

NEA1/26e

Portugalia

Hiszpania

Zliczanie komórek taksonów

0,83

0,51

30

49

Biologiczny element jakości: Glony makroskopowe

Glony makroskopowe: parametr określający skład

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej parametrów krajowych objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Parametr krajowy objęty interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| NEA1/26 |
| Irlandia | Multimetryczny system skróconych wykazów gatunków żyjących u wybrzeży skalistych (Rocky Shore Reduced Species List Multimetric System) | 0,80 | 0,60 |
| Norwegia | Multimetryczny system skróconych wykazów gatunków żyjących u wybrzeży skalistych (Rocky Shore Reduced Species List Multimetric System) | 0,80 | 0,60 |
| Zjednoczone Królestwo | Multimetryczny system skróconych wykazów gatunków żyjących u wybrzeży skalistych (Rocky Shore Reduced Species List Multimetric System) | 0,80 | 0,60 |
| Hiszpania | Multimetryczny system CFR | 0,81 | 0,57 |
| Portugalia | Multimetryczny system p-MarMAT | 0,82 | 0,64 |
| Irlandia
  Zjednoczone Królestwo | Multimetryczny indeks oportunistycznych gatunków glonów makroskopowych (Opportunistic Macroalgae Multimetric System) | 0,80 | 0,60 |
| NEA8/9/10 |
| Norwegia
  Szwecja | Glony rosnące poniżej strefy pływów (głębokość graniczna gatunków glonów makroskopowych) | 0,81 | 0,61 |

Typ i kraj

Parametr krajowy objęty interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

NEA1/26

Irlandia

Multimetryczny system skróconych wykazów gatunków żyjących u wybrzeży skalistych (Rocky Shore Reduced Species List Multimetric System)

0,80

0,60

Norwegia

Multimetryczny system skróconych wykazów gatunków żyjących u wybrzeży skalistych (Rocky Shore Reduced Species List Multimetric System)

0,80

0,60

Zjednoczone Królestwo

Multimetryczny system skróconych wykazów gatunków żyjących u wybrzeży skalistych (Rocky Shore Reduced Species List Multimetric System)

0,80

0,60

Hiszpania

Multimetryczny system CFR

0,81

0,57

Portugalia

Multimetryczny system p-MarMAT

0,82

0,64

Irlandia

Zjednoczone Królestwo

Multimetryczny indeks oportunistycznych gatunków glonów makroskopowych (Opportunistic Macroalgae Multimetric System)

0,80

0,60

NEA8/9/10

Norwegia

Szwecja

Glony rosnące poniżej strefy pływów (głębokość graniczna gatunków glonów makroskopowych)

0,81

0,61

Biologiczny element jakości: Okrytozalążkowe

Okrytozalążkowe: parametr określający skład taksonomiczny i obfitość

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej parametrów krajowych objętych interkalibracją

| Typ i kraj | Parametr krajowy objęty interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej | Wartości parametrów (1) |
| --- | --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| NEA1/26, NEA 3/4, NEA11 |
| Irlandia
  Niderlandy
  Zjednoczone Królestwo | Obfitość (zagęszczenie) traw morskich w obszarze miedzypływowym oraz skład gatunkowy, system multimetryczny (Intertidal Seagrass Abundance (density) and Species Composition Multimetric) | 0,90 | 0,70 | Nie dotyczy | Nie dotyczy |
| NEA1/26, NEA3/4 |
| Niemcy
  Irlandia
  Niderlandy
  Zjednoczone Królestwo | Trawy morskie w obszarze miedzypływowym (Obszar: wielkość powierzchni/zasięg podłoża) | 0,90 | 0,70 | 10 | 30 |

Typ i kraj

Parametr krajowy objęty interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Wartości parametrów (1)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

NEA1/26, NEA 3/4, NEA11

Irlandia

Niderlandy

Zjednoczone Królestwo

Obfitość (zagęszczenie) traw morskich w obszarze miedzypływowym oraz skład gatunkowy, system multimetryczny (Intertidal Seagrass Abundance (density) and Species Composition Multimetric)

0,90

0,70

Nie dotyczy

Nie dotyczy

NEA1/26, NEA3/4

Niemcy

Irlandia

Niderlandy

Zjednoczone Królestwo

Trawy morskie w obszarze miedzypływowym (Obszar: wielkość powierzchni/zasięg podłoża)

0,90

0,70

10

30

KATEGORIA WÓD: Przybrzeżne i przyujściowe

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Śródziemnomorska

Wyniki stosuje się wyłącznie do wód przybrzeżnych

Typologia została opracowana jedynie w odniesieniu do określonych elementów jakości (zob. poniżej).

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji

Następujące wyniki stosuje się wyłącznie do miękkich osadów

| Kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Cypr | Bentix | 0,75 | 0,58 |
| Grecja | Bentix | 0,75 | 0,58 |
| Słowenia | M-AMBI | 0,83 | 0,62 |
| Hiszpania | Indeks MEDOCC | 0,73 | 0,47 |

Kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Cypr

Bentix

0,75

0,58

Grecja

Bentix

0,75

0,58

Słowenia

M-AMBI

0,83

0,62

Hiszpania

Indeks MEDOCC

0,73

0,47

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Opis typów objętych interkalibracją (dotyczy wyłącznie fitoplanktonu)

| Typ | Opis | Zagęszczenie (kg/m3) | Średnioroczne zasolenie (psu) |
| --- | --- | --- | --- |
| Typ I | Pod silnym oddziaływaniem napływu wody słodkiej | < 25 | < 34,5 |
| Typ IIA | Pod umiarkowanym oddziaływaniem napływu wody słodkiej (oddziaływanie kontynentalne) | 25–27 | 34,5–37,5 |
| Typ IIIW | Wybrzeże kontynentalne, bez oddziaływania napływu wody słodkiej (basen zachodni). | > 27 | > 37,5 |
| Typ IIIE | Bez oddziaływania napływu wody słodkiej (basen wschodni) | > 27 | > 37,5 |

Typ

Opis

Zagęszczenie (kg/m3)

Średnioroczne zasolenie (psu)

Typ I

Pod silnym oddziaływaniem napływu wody słodkiej

< 25

< 34,5

Typ IIA

Pod umiarkowanym oddziaływaniem napływu wody słodkiej (oddziaływanie kontynentalne)

25–27

34,5–37,5

Typ IIIW

Wybrzeże kontynentalne, bez oddziaływania napływu wody słodkiej (basen zachodni).

> 27

> 37,5

Typ IIIE

Bez oddziaływania napływu wody słodkiej (basen wschodni)

> 27

> 37,5

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

| Typ I: | Francja, Włochy |
| --- | --- |
| Typ IIA: | Francja, Hiszpania, Włochy, Słowenia |
| Typ IIIW: | Francja, Hiszpania, Włochy |
| Typ IIIE: | Grecja, Cypr |

Typ I:

Francja, Włochy

Typ IIA:

Francja, Hiszpania, Włochy, Słowenia

Typ IIIW:

Francja, Hiszpania, Włochy

Typ IIIE:

Grecja, Cypr

Fitoplankton: parametr określający biomasę (chlorofil „a”)

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

Poniższe wyniki stosuje się do wszystkich krajów, dla których wymienione typy są wspólne. Wartości parametrów są wyrażone w μg/l chlorofilu „a” dla 90. percentyla obliczanego na przestrzeni roku przynajmniej w okresie pięciu lat. Wyniki dotyczą obszarów geograficznych określonych w typologii zawartej w sprawozdaniu technicznym.

| Typ | Współczynniki jakości ekologicznej | Wartości (μg/l, 90. percentyl) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Typ IIA | 0,80 | 0,53 | 2,4 | 3,6 |
| Typ IIIW | 0,80 | 0,50 | 1,1 | 1,8 |
| Typ III | 0,80 | 0,20 | 0,1 | 0,4 |

Typ

Współczynniki jakości ekologicznej

Wartości (μg/l, 90. percentyl)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Typ IIA

0,80

0,53

2,4

3,6

Typ IIIW

0,80

0,50

1,1

1,8

Typ III

0,80

0,20

0,1

0,4

Biologiczny element jakości Glony makroskopowe

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej krajowych systemów klasyfikacji

Następujące wyniki stosuje się do górnej strefy występowania roślinności (głębokość 3,5–0,2 m) wybrzeży skalistych:

| Kraj | Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Cypr | Indeks oceny ekologicznej (Ecological Evaluation Index – EEI) | 0,75 | 0,50 |
| Francja | CARLIT – Mapowanie zbiorowisk litoralnych i górnych sublitoralnych u wybrzeży skalistych | 0,75 | 0,60 |
| Grecja | Indeks oceny ekologicznej (Ecological Evaluation Index – EEI) | 0,75 | 0,50 |
| Słowenia | Indeks oceny ekologicznej (Ecological Evaluation Index – EEI) | 0,75 | 0,50 |
| Hiszpania | CARLIT-BENTHOS | 0,75 | 0,60 |

Kraj

Krajowe systemy klasyfikacji objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Cypr

Indeks oceny ekologicznej (Ecological Evaluation Index – EEI)

0,75

0,50

Francja

CARLIT – Mapowanie zbiorowisk litoralnych i górnych sublitoralnych u wybrzeży skalistych

0,75

0,60

Grecja

Indeks oceny ekologicznej (Ecological Evaluation Index – EEI)

0,75

0,50

Słowenia

Indeks oceny ekologicznej (Ecological Evaluation Index – EEI)

0,75

0,50

Hiszpania

CARLIT-BENTHOS

0,75

0,60

KATEGORIA WÓD: Przybrzeżne i przyujściowe

GEOGRAFICZNA GRUPA INTERKALIBRACJI: Morze Czarne

Opis typów objętych interkalibracją

| Typ | Opis |
| --- | --- |
| CW-BL1 | Mezohalinowe, mikropływowe (< 1 m), płytkie (< 30 m), umiarkowanie wyeksponowane, mieszany substrat dna |

Typ

Opis

CW-BL1

Mezohalinowe, mikropływowe (< 1 m), płytkie (< 30 m), umiarkowanie wyeksponowane, mieszany substrat dna

Kraje, dla których typy objęte interkalibracją są wspólne:

Bułgaria i Rumunia

WYNIKI

Biologiczny element jakości: Fitoplankton

Fitoplankton: parametr określający biomasę

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej i wartości parametrów

| Pora roku | Współczynniki jakości ekologicznej | Wartości biomasy (mg/m3) |
| --- | --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego | Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Zima | 0,93 | 0,78 | 1 770 | 3 420 |
| Wiosna | 0,93 | 0,78 | 3 515 | 5 690 |
| Lato | 0,93 | 0,78 | 1 281 | 2 526 |
| Jesień | 0,93 | 0,78 | 1 840 | 3 640 |

Pora roku

Współczynniki jakości ekologicznej

Wartości biomasy (mg/m3)

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Zima

0,93

0,78

1 770

3 420

Wiosna

0,93

0,78

3 515

5 690

Lato

0,93

0,78

1 281

2 526

Jesień

0,93

0,78

1 840

3 640

Biologiczny element jakości: Bezkręgowce bentosowe

Wyniki: Współczynniki jakości ekologicznej parametrów krajowych objętych interkalibracją

Państwa członkowskie muszą wykorzystywać przynajmniej jeden z interkalibrowanych parametrów (wskaźnik różnorodności Shannona H’, AMBI, M-AMBI)

| Parametry krajowe objęte interkalibracją | Współczynniki jakości ekologicznej |
| --- | --- |
| Granica stanów b. dobrego/dobrego | Granica stanów dobrego/umiarkowanego |
| Wskaźnik różnorodności Shannona H’ | 0,89 | 0,69 |
| AMBI | 0,83 | 0,53 |
| M-AMBI | 0,85 | 0,55 |

Parametry krajowe objęte interkalibracją

Współczynniki jakości ekologicznej

Granica stanów b. dobrego/dobrego

Granica stanów dobrego/umiarkowanego

Wskaźnik różnorodności Shannona H’

0,89

0,69

AMBI

0,83

0,53

M-AMBI

0,85

0,55

---

(1)  Wartości dla traw morskich w obszarze międzypływowym wyrażone jako odsetek utraty powierzchni w stosunku do obszaru referencyjnego.

---

10.12.2008

| 10.12.2008 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 332/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 332/s3

---

NOTA DO CZYTELNIKAInstytucje postanowiły zaprzestać umieszczania w swoich tekstach wzmianek o ostatnich zmianach cytowanych aktów.O ile nie określono inaczej, akty, do których następują odesłania w opublikowanych tekstach, są aktami obecnie obowiązującymi.

---