# Dziennik Urzędowy C 65/2021

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 65 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6425 lutego 2021 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 65

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6425 lutego 2021

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 65/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10067 — ElringKlinger/Plastic Omnium New Energies/EKPO Fuel) (
  1
  ) | 1 |
| 2021/C 65/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10117 — A.P. Moller/APMH Invest/Faerch Group) (
  1
  ) | 2 |
| 2021/C 65/03 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10115 — PAI Partners/Apleona Group) (
  1
  ) | 3 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 65/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10067 — ElringKlinger/Plastic Omnium New Energies/EKPO Fuel) (
  1
  )

1

1

2021/C 65/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10117 — A.P. Moller/APMH Invest/Faerch Group) (
  1
  )

1

2

2021/C 65/03

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10115 — PAI Partners/Apleona Group) (
  1
  )

1

3

---

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | EUROPEJSKI BANK CENTRALNY |
| 2021/C 65/04 | Opinia Europejskiego Banku Centralnego z dnia 25 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie płatności transgranicznych w Unii (CON/2021/3) | 4 |

III   Akty przygotowawcze

EUROPEJSKI BANK CENTRALNY

2021/C 65/04

Opinia Europejskiego Banku Centralnego z dnia 25 stycznia 2021 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie płatności transgranicznych w Unii (CON/2021/3)

4

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 65/05 | Kursy walutowe euro — 24 lutego 2021 r. | 6 |
| | INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO |
| | Stały Komitet Państw EFTA |
| 2021/C 65/06 | Zalecenie Stałego Komitetu Państw EFTA nr 1/2020/SC w sprawie powiadomienia Norwegii z dnia 5 listopada 2020 r. o stosowaniu bufora ryzyka systemowego zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, która została włączona do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 79/2019 | 7 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 65/05

Kursy walutowe euro — 24 lutego 2021 r.

6

INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Stały Komitet Państw EFTA

2021/C 65/06

Zalecenie Stałego Komitetu Państw EFTA nr 1/2020/SC w sprawie powiadomienia Norwegii z dnia 5 listopada 2020 r. o stosowaniu bufora ryzyka systemowego zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, która została włączona do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 79/2019

7

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 65/07 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10118 — Investindustrial/Guala Closures) (
  1
  ) | 14 |
| 2021/C 65/08 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10087 — PROXIMUS/NEXUS INFRASTRUCTURE/JV) (
  1
  ) | 16 |
| 2021/C 65/09 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10161 — The Goldman Sachs Group/Warburg Pincus/Good Host Spaces) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 17 |
| 2021/C 65/10 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10151 - LINDE/SIPCHEM/JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 19 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 65/11 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 20 |
| 2021/C 65/12 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)2019/33 | 28 |
| 2021/C 65/13 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)2019/33 | 36 |
| 2021/C 65/14 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 42 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2021/C 65/07

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10118 — Investindustrial/Guala Closures) (
  1
  )

1

14

2021/C 65/08

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10087 — PROXIMUS/NEXUS INFRASTRUCTURE/JV) (
  1
  )

1

16

2021/C 65/09

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10161 — The Goldman Sachs Group/Warburg Pincus/Good Host Spaces) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

17

2021/C 65/10

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10151 - LINDE/SIPCHEM/JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

19

INNE AKTY

Komisja Europejska

2021/C 65/11

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

20

2021/C 65/12

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)2019/33

28

2021/C 65/13

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)2019/33

36

2021/C 65/14

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

42

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10067 — ElringKlinger/Plastic Omnium New Energies/EKPO Fuel)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 65/01)

W dniu 18 lutego 2021 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10067. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10067. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/2 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/2

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10117 — A.P. Moller/APMH Invest/Faerch Group)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 65/02)

W dniu 5 lutego 2021 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10117. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10117. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/3 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/3

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10115 — PAI Partners/Apleona Group)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 65/03)

W dniu 19 lutego 2021 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10115. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10115. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

III Akty przygotowawcze

EUROPEJSKI BANK CENTRALNY

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/4 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/4

---

OPINIA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 25 stycznia 2021 r.

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie płatności transgranicznych w Unii

(CON/2021/3)

(2021/C 65/04)

Wprowadzenie i podstawa prawna

W dniu 15 października 2020 r. Europejski Bank Centralny (EBC) otrzymał wniosek Rady Unii Europejskiej o wydanie opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie płatności transgranicznych w Unii (tekst jednolity) (1) (zwanego dalej „projektem rozporządzenia”).

Właściwość EBC do wydawania opinii wynika z art. 127 ust. 4 i art. 282 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z art. 127 ust. 2 tiret czwarte TFUE i art. 3 ust. 1 tiret czwarte Protokołu (nr 4) w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, ponieważ projekt rozporządzenia zawiera przepisy dotyczące sprawnego funkcjonowania systemów płatniczych. Rada Prezesów wydała niniejszą opinię zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 17 ust. 5 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.

Uwagi ogólne

Projekt rozporządzenia ma na celu sporządzenie tekstu jednolitego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 (2) w brzmieniu ostatnio zmienionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/518 (3). EBC zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje ujednolicenie rozporządzenia, zauważa jednak, że – jak wskazano w uzasadnieniu projektu rozporządzenia – akty objęte ujednoliceniem nie zawierają zmian co do treści, a jedynie formalne zmiany wymagane w ramach samego ujednolicenia. EBC przyjął również opinię (4) w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia (UE) 2019/518 (5). Niektóre przepisy rozporządzenia (UE) 2019/518 zostały jednak wprowadzone do unijnej procedury ustawodawczej po przedłożeniu EBC wniosku Komisji, a zatem nie były częścią wniosku Rady o wydanie opinii przez EBC. W związku z tym, biorąc pod uwagę brak możliwości uprzedniego wydania opinii oraz biorąc pod uwagę fakt, że projekt rozporządzenia zostanie przyjęty zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, EBC korzysta z okazji, by przekazać swoją opinię na temat jednego z przepisów projektu rozporządzenia, które wprowadzono rozporządzeniem (UE) 2019/518.

1.   Uwagi szczegółowe

1.1   Odniesienie do referencyjnego kursu wymiany euro ogłoszonego przez EBC

Art. 4 ust. 1 projektu rozporządzenia, którego celem jest uzupełnienie wymogów w zakresie przejrzystości i informacji określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 (6) (zwanej dalej „dyrektywą w sprawie usług płatniczych”) w odniesieniu do usług przeliczania walut (7), nakłada na dostawców usług płatniczych i strony świadczące usługi przeliczania waluty w bankomacie lub w punkcie sprzedaży obowiązek podawania kwoty łącznych opłat za przeliczenie waluty jako wartości procentowej marży w stosunku do najbardziej aktualnego referencyjnego kursu wymiany euro ogłoszonego przez EBC.

Od 1998 r. EBC publikuje referencyjne kursy walut obcych do euro (zwane dalej „referencyjnymi kursami euro”) na podstawie zasad zatwierdzonych przez Radę Prezesów EBC w 1998 r., a następnie zmienionych w 2015 r. (8) (zwanych dalej „zasadami w zakresie referencyjnych kursów euro”). Referencyjne kursy euro są publikowane jako dobro publiczne dla indywidualnych obywateli i instytucji (9) i wykorzystywane przez wiele różnych instytucji. Celem zasad w zakresie referencyjnych kursów euro jest zachowanie integralności referencyjnych kursów euro poprzez: (i) zniechęcenie do stosowania referencyjnych kursów euro jako kursów transakcyjnych; oraz (ii) ograniczenie stosowania tych kursów wyłącznie do celów referencyjnych. Zdecydowanie nie zaleca się korzystania z referencyjnych kursów euro do celów transakcyjnych; kursy te są publikowane wyłącznie w celach informacyjnych (10). W tym względzie zasady w zakresie referencyjnych kursów euro mają na celu wzmocnienie rozróżnienia między referencyjnymi kursami euro a wskaźnikami kursów walutowych (benchmarkami), które są przeznaczone do celów transakcyjnych.

Odniesienie do referencyjnych kursów euro w projekcie rozporządzenia mogłoby – wbrew celom, do jakich powinny być stosowane te kursy – stworzyć zachęty dla niektórych uczestników rynku do zawierania transakcji na ich podstawie. W związku z tym EBC zaleca usunięcie odniesienia w art. 4 projektu rozporządzenia do referencyjnych kursów euro i zastąpienie go odpowiednim odniesieniem do wskaźnika kursu walutowego (benchmarku), który wchodzi w zakres unijnego rozporządzenia w sprawie wskaźników referencyjnych (11) i który może być stosowany w kontekście opłat za przeliczenie waluty. Dokładność i rzetelność takich wskaźników, które zapewnia system administratorów wskaźników referencyjnych wprowadzony tym rozporządzeniem, chroni interesy klientów dostawców usług płatniczych i stron świadczących usługi przeliczania walut.

W przypadku gdy EBC zaleca zmianę projektu rozporządzenia, szczegółowe propozycje zmian wraz z ich uzasadnieniem zostały zawarte w odrębnym roboczym dokumencie o charakterze technicznym. Dokument roboczy o charakterze technicznym jest dostępny w języku angielskim na stronie EUR-Lex.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 25 stycznia 2021 r.

Christine LAGARDE

Prezes EBC

---

(1)  COM(2020) 323 final.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001 (Dz.U. L 266 z 9.10.2009, s. 11).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/518 z dnia 19 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 924/2009 w odniesieniu do niektórych opłat za płatności transgraniczne w Unii i opłat za przeliczenie waluty (Dz.U. L 91 z 29.3.2019, s. 36).

3

(4)  Zob. opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 31 sierpnia 2018 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie niektórych opłat za płatności transgraniczne w Unii i opłat za przeliczenie waluty (CON/2018/38) (Dz.U. C 382 z 23.10.2018, s. 7). Opinie EBC są publikowane na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu.

4

(5)  Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 w odniesieniu do niektórych opłat za płatności transgraniczne w Unii i opłat za przeliczenie waluty, COM(2018) 163 final.

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

6

(7)  Zob. motyw 8 projektu rozporządzenia.

7

(8)  Zob. dokument „Zasady dotyczące referencyjnych kursów walut obcych do euro”, dostępny na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu.

8

(9)  Zob. komunikat prasowy EBC z dnia 7 grudnia 2015 r. w sprawie wprowadzenia przez EBC zmian referencyjnych kursów walut obcych do euro.

9

(10)  Zasady w zakresie referencyjnych kursów euro wyraźnie stanowią, że „termin »kurs referencyjny« należy rozumieć jako taki kurs, który nie powinien być stosowany do żadnych transakcji rynkowych, ani w sposób bezpośredni, ani pośredni (jako benchmark). Kursy te mają służyć jedynie do celów informacyjnych.”.

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 1).

11

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/6 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/6

---

Kursy walutowe euro (1)

24 lutego 2021 r.

(2021/C 65/05)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,2146 |
| JPY | Jen | 128,69 |
| DKK | Korona duńska | 7,4364 |
| GBP | Funt szterling | 0,86030 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,0893 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,1029 |
| ISK | Korona islandzka | 154,60 |
| NOK | Korona norweska | 10,2483 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,978 |
| HUF | Forint węgierski | 359,74 |
| PLN | Złoty polski | 4,5178 |
| RON | Lej rumuński | 4,8749 |
| TRY | Lir turecki | 8,7071 |
| AUD | Dolar australijski | 1,5347 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,5266 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,4189 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6451 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6049 |
| KRW | Won | 1 346,15 |
| ZAR | Rand | 17,5723 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,8362 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5805 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 17 070,23 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9100 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,072 |
| RUB | Rubel rosyjski | 89,4919 |
| THB | Bat tajlandzki | 36,487 |
| BRL | Real | 6,5642 |
| MXN | Peso meksykańskie | 24,7700 |
| INR | Rupia indyjska | 87,8760 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,2146

JPY

Jen

128,69

DKK

Korona duńska

7,4364

GBP

Funt szterling

0,86030

SEK

Korona szwedzka

10,0893

CHF

Frank szwajcarski

1,1029

ISK

Korona islandzka

154,60

NOK

Korona norweska

10,2483

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,978

HUF

Forint węgierski

359,74

PLN

Złoty polski

4,5178

RON

Lej rumuński

4,8749

TRY

Lir turecki

8,7071

AUD

Dolar australijski

1,5347

CAD

Dolar kanadyjski

1,5266

HKD

Dolar Hongkongu

9,4189

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6451

SGD

Dolar singapurski

1,6049

KRW

Won

1 346,15

ZAR

Rand

17,5723

CNY

Yuan renminbi

7,8362

HRK

Kuna chorwacka

7,5805

IDR

Rupia indonezyjska

17 070,23

MYR

Ringgit malezyjski

4,9100

PHP

Peso filipińskie

59,072

RUB

Rubel rosyjski

89,4919

THB

Bat tajlandzki

36,487

BRL

Real

6,5642

MXN

Peso meksykańskie

24,7700

INR

Rupia indyjska

87,8760

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

INFORMACJE DOTYCZĄCE EUROPEJSKIEGO OBSZARU GOSPODARCZEGO

Stały Komitet Państw EFTA

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/7

---

Zalecenie Stałego Komitetu Państw EFTA nr 1/2020/SC w sprawie powiadomienia Norwegii z dnia 5 listopada 2020 r. o stosowaniu bufora ryzyka systemowego zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, która została włączona do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 79/2019

(2021/C 65/06)

STAŁY KOMITET PAŃSTW EFTA,

mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dnia 5 listopada 2020 r. norweskie Ministerstwo Finansów („Finansdepartementet”, zwane dalej „Ministerstwem”), będące wyznaczonym krajowym organem odpowiadającym za stosowanie bufora ryzyka systemowego (zwanego dalej „BSR”), o którym mowa w art. 133 dyrektywy 2013/36/UE, która została włączona do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 79/2019, powiadomiło Stały Komitet Państw EFTA o swoim zamiarze podniesienia obecnego BSR w odniesieniu do ekspozycji krajowych (dalej „powiadomienie”). |
| --- | --- |

(1)

Dnia 5 listopada 2020 r. norweskie Ministerstwo Finansów („Finansdepartementet”, zwane dalej „Ministerstwem”), będące wyznaczonym krajowym organem odpowiadającym za stosowanie bufora ryzyka systemowego (zwanego dalej „BSR”), o którym mowa w art. 133 dyrektywy 2013/36/UE, która została włączona do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 79/2019, powiadomiło Stały Komitet Państw EFTA o swoim zamiarze podniesienia obecnego BSR w odniesieniu do ekspozycji krajowych (dalej „powiadomienie”).

| (2) | Obecnie instytucje kredytowe w Norwegii są objęte BSR na poziomie 3 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji, z wyjątkiem dwóch instytucji o znaczeniu systemowym, które są objęte BSR na poziomie 5 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji. Zgłaszanym środkiem jest BSR na poziomie 4,5 %, przy czym środek ten będzie miał zastosowanie do ekspozycji krajowych wszystkich instytucji kredytowych posiadających zezwolenie w Norwegii, w tym pięciu spółek zależnych jednostek dominujących mających siedzibę w innych państwach członkowskich Unii. Bufor ten ma niwelować ryzyka systemowe w Norwegii i wspierać krajową stabilność finansową przez ochronę odporności w systemie finansowym, a jednocześnie zapewniać ciągły odpowiedni kapitał w bankach w kontekście wysokiego poziomu długoterminowego ryzyka systemowego Norwegii. Odrębnie Ministerstwo powiadomiło także o swoim zamiarze ustalenia bufora dla dwóch instytucji kredytowych sklasyfikowanych jako inne instytucje o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 dyrektywy 2013/36/UE. Bufor ten zostanie ustalony na poziomie 2 % dla jednej instytucji oraz na poziomie 1 % dla drugiej. |
| --- | --- |

(2)

Obecnie instytucje kredytowe w Norwegii są objęte BSR na poziomie 3 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji, z wyjątkiem dwóch instytucji o znaczeniu systemowym, które są objęte BSR na poziomie 5 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji. Zgłaszanym środkiem jest BSR na poziomie 4,5 %, przy czym środek ten będzie miał zastosowanie do ekspozycji krajowych wszystkich instytucji kredytowych posiadających zezwolenie w Norwegii, w tym pięciu spółek zależnych jednostek dominujących mających siedzibę w innych państwach członkowskich Unii. Bufor ten ma niwelować ryzyka systemowe w Norwegii i wspierać krajową stabilność finansową przez ochronę odporności w systemie finansowym, a jednocześnie zapewniać ciągły odpowiedni kapitał w bankach w kontekście wysokiego poziomu długoterminowego ryzyka systemowego Norwegii. Odrębnie Ministerstwo powiadomiło także o swoim zamiarze ustalenia bufora dla dwóch instytucji kredytowych sklasyfikowanych jako inne instytucje o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 dyrektywy 2013/36/UE. Bufor ten zostanie ustalony na poziomie 2 % dla jednej instytucji oraz na poziomie 1 % dla drugiej.

| (3) | Zgłoszony BSR miałby zastosowanie od dnia 31 grudnia 2020 r. do wszystkich instytucji kredytowych z wyjątkiem instytucji kredytowych, które nie stosują „zaawansowanej metody IRB”, ponieważ instytucji tych będzie dotyczył okres przejściowy, podczas którego obecny bufor pozostanie na poziomie 3 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji – aż do dnia 31 grudnia 2022 r. Środek ten będzie oceniany przez Ministerstwo co dwa lata. |
| --- | --- |

(3)

Zgłoszony BSR miałby zastosowanie od dnia 31 grudnia 2020 r. do wszystkich instytucji kredytowych z wyjątkiem instytucji kredytowych, które nie stosują „zaawansowanej metody IRB”, ponieważ instytucji tych będzie dotyczył okres przejściowy, podczas którego obecny bufor pozostanie na poziomie 3 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji – aż do dnia 31 grudnia 2022 r. Środek ten będzie oceniany przez Ministerstwo co dwa lata.

| (4) | Ponieważ zgłoszony środek dotyczy także spółek zależnych jednostek dominujących mających siedzibę w innych państwach EOG, zastosowanie ma procedura opisana art. 133 ust. 14 akapit trzeci CRD IV z dostosowaniami przewidzianymi w decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 79/2019. Ministerstwo, jako wyznaczony organ odpowiedzialny za stosowanie BSR, musi zatem zgłosić swój zamiar odpowiednim organom pozostałych państw EOG wraz ze Stałym Komitetem Państw EFTA i Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego (ERRS). W ciągu jednego miesiąca od powiadomienia Stały Komitet oraz ERRS muszą wydać zalecenie w sprawie przyjętych środków. |
| --- | --- |

(4)

Ponieważ zgłoszony środek dotyczy także spółek zależnych jednostek dominujących mających siedzibę w innych państwach EOG, zastosowanie ma procedura opisana art. 133 ust. 14 akapit trzeci CRD IV z dostosowaniami przewidzianymi w decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 79/2019. Ministerstwo, jako wyznaczony organ odpowiedzialny za stosowanie BSR, musi zatem zgłosić swój zamiar odpowiednim organom pozostałych państw EOG wraz ze Stałym Komitetem Państw EFTA i Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego (ERRS). W ciągu jednego miesiąca od powiadomienia Stały Komitet oraz ERRS muszą wydać zalecenie w sprawie przyjętych środków.

| (5) | BSR ma na celu złagodzenie długoterminowych strukturalnych ryzyk systemowych w norweskim systemie finansowym. Ryzyka te wynikają głównie z propagacji i potęgowania wstrząsów w ramach samego systemu, norweskiego sektora bankowego i gospodarki realnej. |
| --- | --- |

(5)

BSR ma na celu złagodzenie długoterminowych strukturalnych ryzyk systemowych w norweskim systemie finansowym. Ryzyka te wynikają głównie z propagacji i potęgowania wstrząsów w ramach samego systemu, norweskiego sektora bankowego i gospodarki realnej.

| (6) | W uzasadnieniu powiadomienia Ministerstwo zauważa, że długoterminowe strukturalne ryzyka systemowe są w Norwegii stosunkowo wysokie. Do tego wysokiego poziomu ryzyk systemowych dodatkowo przyczynia się fakt, że instytucje w Norwegii mają podobną strukturę finansowania i są w dużej mierze zależne od finansowania na rynku międzybankowym (48 % ich finansowania, w tym zagraniczne finansowanie na rynku międzybankowym), co sprawia, że są podatne na zawirowania na rynkach. Ponadto są one ze sobą powiązane, w tym poprzez krzyżowe powiązanie kapitałowe obligacji zabezpieczonych, oraz mają podobne i skoncentrowane ekspozycje na rynki nieruchomości. Na przykład około 60 % łącznej kwoty kredytów udzielonych przez norweskie instytucje kredytowe to kredyty na zakup nieruchomości (mieszkalnych i komercyjnych). W tych okolicznościach spotęgowane są zakłócenia w gospodarce, ponieważ mogą one w istotny sposób wpływać na wiele instytucji kredytowych zarówno w tym samym czasie, jak i w taki sam sposób. Ten potencjał spotęgowania ryzyk jest dodatkowo uzasadniony podobieństwem wyboru modeli biznesowych przez norweskie banki oraz wzajemnymi powiązaniami poprzez krzyżowe powiązanie kapitałowe obligacji zabezpieczonych. |
| --- | --- |

(6)

W uzasadnieniu powiadomienia Ministerstwo zauważa, że długoterminowe strukturalne ryzyka systemowe są w Norwegii stosunkowo wysokie. Do tego wysokiego poziomu ryzyk systemowych dodatkowo przyczynia się fakt, że instytucje w Norwegii mają podobną strukturę finansowania i są w dużej mierze zależne od finansowania na rynku międzybankowym (48 % ich finansowania, w tym zagraniczne finansowanie na rynku międzybankowym), co sprawia, że są podatne na zawirowania na rynkach. Ponadto są one ze sobą powiązane, w tym poprzez krzyżowe powiązanie kapitałowe obligacji zabezpieczonych, oraz mają podobne i skoncentrowane ekspozycje na rynki nieruchomości. Na przykład około 60 % łącznej kwoty kredytów udzielonych przez norweskie instytucje kredytowe to kredyty na zakup nieruchomości (mieszkalnych i komercyjnych). W tych okolicznościach spotęgowane są zakłócenia w gospodarce, ponieważ mogą one w istotny sposób wpływać na wiele instytucji kredytowych zarówno w tym samym czasie, jak i w taki sam sposób. Ten potencjał spotęgowania ryzyk jest dodatkowo uzasadniony podobieństwem wyboru modeli biznesowych przez norweskie banki oraz wzajemnymi powiązaniami poprzez krzyżowe powiązanie kapitałowe obligacji zabezpieczonych.

| (7) | Ministerstwo zaznaczyło, że wysokie ceny nieruchomości, zarówno mieszkalnych, jak i komercyjnych, wraz z wysokim zadłużeniem gospodarstw domowych w Norwegii stanowią jedną z kluczowych słabości norweskiego systemu finansowego, które wynikają z gospodarki realnej. W tym zakresie należy zwrócić uwagę, że w kontekście historycznym zadłużenie gospodarstw domowych w Norwegii w stosunku do dochodu do dyspozycji było stosunkowo wysokie, co ponownie powoduje ryzyko systemowe dla sektora bankowego. Ryzyko związane z tym, że norweskie gospodarstwa domowe przeznaczają znaczną część swojego dochodu na obsługę długu, dodatkowo wzmacnia fakt, że większość norweskich hipotek ma zmienną stawkę oprocentowania, przez co nawet niewielkie zakłócenia mogą doprowadzić do poważnego osłabienia zdolności do obsługi długu. Z historycznego punktu widzenia ekspozycje na ryzyka związane z nieruchomościami komercyjnymi podczas poprzednich kryzysów nie tylko spowodowały jedne z największych strat norweskich banków, ale także przyczyniły się do problemów w zakresie wypłacalności w sektorze bankowym. Stały Komitet zauważa ponadto, że w czerwcu 2019 r. ERRS wydała ostrzeżenie skierowane do władz Norwegii, w którym uznała słabości norweskiego sektora nieruchomości mieszkalnych za źródło ryzyka systemowego dla stabilności finansowej, a także stwierdziła, że słabościom tym trzeba zaradzić (1). |
| --- | --- |

(7)

Ministerstwo zaznaczyło, że wysokie ceny nieruchomości, zarówno mieszkalnych, jak i komercyjnych, wraz z wysokim zadłużeniem gospodarstw domowych w Norwegii stanowią jedną z kluczowych słabości norweskiego systemu finansowego, które wynikają z gospodarki realnej. W tym zakresie należy zwrócić uwagę, że w kontekście historycznym zadłużenie gospodarstw domowych w Norwegii w stosunku do dochodu do dyspozycji było stosunkowo wysokie, co ponownie powoduje ryzyko systemowe dla sektora bankowego. Ryzyko związane z tym, że norweskie gospodarstwa domowe przeznaczają znaczną część swojego dochodu na obsługę długu, dodatkowo wzmacnia fakt, że większość norweskich hipotek ma zmienną stawkę oprocentowania, przez co nawet niewielkie zakłócenia mogą doprowadzić do poważnego osłabienia zdolności do obsługi długu. Z historycznego punktu widzenia ekspozycje na ryzyka związane z nieruchomościami komercyjnymi podczas poprzednich kryzysów nie tylko spowodowały jedne z największych strat norweskich banków, ale także przyczyniły się do problemów w zakresie wypłacalności w sektorze bankowym. Stały Komitet zauważa ponadto, że w czerwcu 2019 r. ERRS wydała ostrzeżenie skierowane do władz Norwegii, w którym uznała słabości norweskiego sektora nieruchomości mieszkalnych za źródło ryzyka systemowego dla stabilności finansowej, a także stwierdziła, że słabościom tym trzeba zaradzić (1).

| (8) | Ministerstwo zaznaczyło, że instytucje kredytowe działają także na rynku norweskim, charakteryzującym się stosunkowo jednorodnym sektorem przedsiębiorstw, który jest wysoce zależny od sektora naftowego. Ponieważ sektor naftowy odpowiada za 17 % PKB oraz 40 % łącznego wywozu z Norwegii, możliwość spadku cen produktów naftowych lub globalnego popytu stanowi znaczące ryzyko dla gospodarki jako całości. W ostatnich latach ryzyko to zostało w pewnym stopniu złagodzone przez inwestowanie zysków z sektora naftowego w papiery wartościowe na międzynarodowych rynkach finansowych. Pandemia COVID-19 oraz trwające przejście na bardziej ekologiczną gospodarkę mogą jednak spowodować wzrost krótko- i długoterminowej presji na ten sektor o dużym znaczeniu systemowym. Taka presja może potencjalnie pośrednio wpływać na inne sektory, które oddziałują na instytucje kredytowe. Stały Komitet zwraca w tym zakresie uwagę, że w swoim sprawozdaniu na temat stabilności finansowej z 2020 r. Norges Bank stwierdza, iż „[w] norweskim sektorze ropy naftowej szczególne ryzyko dla banków powodują przedsiębiorstwa z branży naftowej, a banki poniosły w ciągu ostatnich pięciu lat znaczne straty w wyniku udzielania kredytów na rzecz tego sektora” (2). |
| --- | --- |

(8)

Ministerstwo zaznaczyło, że instytucje kredytowe działają także na rynku norweskim, charakteryzującym się stosunkowo jednorodnym sektorem przedsiębiorstw, który jest wysoce zależny od sektora naftowego. Ponieważ sektor naftowy odpowiada za 17 % PKB oraz 40 % łącznego wywozu z Norwegii, możliwość spadku cen produktów naftowych lub globalnego popytu stanowi znaczące ryzyko dla gospodarki jako całości. W ostatnich latach ryzyko to zostało w pewnym stopniu złagodzone przez inwestowanie zysków z sektora naftowego w papiery wartościowe na międzynarodowych rynkach finansowych. Pandemia COVID-19 oraz trwające przejście na bardziej ekologiczną gospodarkę mogą jednak spowodować wzrost krótko- i długoterminowej presji na ten sektor o dużym znaczeniu systemowym. Taka presja może potencjalnie pośrednio wpływać na inne sektory, które oddziałują na instytucje kredytowe. Stały Komitet zwraca w tym zakresie uwagę, że w swoim sprawozdaniu na temat stabilności finansowej z 2020 r. Norges Bank stwierdza, iż „[w] norweskim sektorze ropy naftowej szczególne ryzyko dla banków powodują przedsiębiorstwa z branży naftowej, a banki poniosły w ciągu ostatnich pięciu lat znaczne straty w wyniku udzielania kredytów na rzecz tego sektora” (2).

| (9) | Według Ministerstwa wielkość, znaczenie i koncentracja norweskiego sektora bankowego zwiększają ryzyka systemowe dla norweskiej gospodarki. Po pierwsze, wielkość sektora bankowego w stosunku do PKB jest znacząca, ponieważ odpowiada on za około 225 % PKB z 2019 r. Po drugie, sektor bankowy jest bardzo ważny dla finansowania gospodarki, ponieważ obsługuje ponad 80 % krajowych kredytów brutto udzielanych sektorowi niefinansowemu. Po trzecie, sektor bankowy jest skoncentrowany – pięć największych banków odpowiada za 56 % łącznej kwoty kredytów krajowych. |
| --- | --- |

(9)

Według Ministerstwa wielkość, znaczenie i koncentracja norweskiego sektora bankowego zwiększają ryzyka systemowe dla norweskiej gospodarki. Po pierwsze, wielkość sektora bankowego w stosunku do PKB jest znacząca, ponieważ odpowiada on za około 225 % PKB z 2019 r. Po drugie, sektor bankowy jest bardzo ważny dla finansowania gospodarki, ponieważ obsługuje ponad 80 % krajowych kredytów brutto udzielanych sektorowi niefinansowemu. Po trzecie, sektor bankowy jest skoncentrowany – pięć największych banków odpowiada za 56 % łącznej kwoty kredytów krajowych.

| (10) | W swojej ocenie uzasadnienia Ministerstwa Stały Komitet uwzględnił analizę Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) z 2020 r. dotyczącą oceny stabilności systemu finansowego Norwegii (3). Zgodnie z dokonaną przez Ministerstwo oceną głównych kwestii dotyczących wysokiego poziomu ryzyka systemowego w sprawozdaniu MFW uznaje się, że wysoka ekspozycja norweskich banków na rynek nieruchomości krajowych, zarówno mieszkalnych, jak i komercyjnych, wraz z finansowaniem na rynku międzybankowym, są jednymi z najważniejszych i podstawowych słabości. MFW zwraca ponadto uwagę, że wzajemne powiązania sektora bankowego mogą powodować znaczne spotęgowanie wstrząsów oraz że zmniejszenie zdolności obsługi długu kredytobiorców może wynikać z gwałtownego spowolnienia wzrostu gospodarczego. Jeżeli chodzi o zależność od rynku naftowego, MFW zwraca uwagę, że wpływ gwałtownego przejścia na gospodarkę niskoemisyjną może być duży, biorąc pod uwagę zależność Norwegii od produkcji i wywozu ropy naftowej. |
| --- | --- |

(10)

W swojej ocenie uzasadnienia Ministerstwa Stały Komitet uwzględnił analizę Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) z 2020 r. dotyczącą oceny stabilności systemu finansowego Norwegii (3). Zgodnie z dokonaną przez Ministerstwo oceną głównych kwestii dotyczących wysokiego poziomu ryzyka systemowego w sprawozdaniu MFW uznaje się, że wysoka ekspozycja norweskich banków na rynek nieruchomości krajowych, zarówno mieszkalnych, jak i komercyjnych, wraz z finansowaniem na rynku międzybankowym, są jednymi z najważniejszych i podstawowych słabości. MFW zwraca ponadto uwagę, że wzajemne powiązania sektora bankowego mogą powodować znaczne spotęgowanie wstrząsów oraz że zmniejszenie zdolności obsługi długu kredytobiorców może wynikać z gwałtownego spowolnienia wzrostu gospodarczego. Jeżeli chodzi o zależność od rynku naftowego, MFW zwraca uwagę, że wpływ gwałtownego przejścia na gospodarkę niskoemisyjną może być duży, biorąc pod uwagę zależność Norwegii od produkcji i wywozu ropy naftowej.

| (11) | W kontekście struktury norweskiego sektora bankowego oraz ryzyk, na jakie jest on narażony, jak opisano powyżej, Ministerstwo uważa za niezbędne, aby instytucje kredytowe ogółem były w stanie pokryć straty, które mogą zaistnieć w wyniku poważnych wstrząsów i zakłóceń zarówno w systemie finansowym, jak i w gospodarce realnej. Ministerstwo stwierdza, że BSR na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji w Norwegii jest najodpowiedniejszym środkiem w celu zaradzenia znaczącym niecyklicznym ryzykom systemowym w Norwegii. |
| --- | --- |

(11)

W kontekście struktury norweskiego sektora bankowego oraz ryzyk, na jakie jest on narażony, jak opisano powyżej, Ministerstwo uważa za niezbędne, aby instytucje kredytowe ogółem były w stanie pokryć straty, które mogą zaistnieć w wyniku poważnych wstrząsów i zakłóceń zarówno w systemie finansowym, jak i w gospodarce realnej. Ministerstwo stwierdza, że BSR na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji w Norwegii jest najodpowiedniejszym środkiem w celu zaradzenia znaczącym niecyklicznym ryzykom systemowym w Norwegii.

| (12) | Oceniając stwierdzenie Ministerstwa, Stały Komitet zwraca uwagę, że testy warunków skrajnych przeprowadzone przez norweskie organy świadczą o tym, że w sytuacjach, które są mało prawdopodobne, ale nie nierealistyczne, wiele instytucji miałoby niedobór kapitału podstawowego Tier I w stosunku do ogólnych wymogów kapitałowych i wymogów w zakresie buforów. Ostatnie testy warunków skrajnych wykonane przez Norges Bank i Finanstilsynet (FSA) odpowiednio w listopadzie 2019 r. i w czerwcu 2020 r. opierają się na głębokiej międzynarodowej recesji z dużym wzrostem premii z tytułu ryzyka, co powoduje poważne konsekwencje dla norweskiej gospodarki. Z testu warunków skrajnych FSA wynika, że w okresie występowania warunków skrajnych współczynnik kapitału podstawowego Tier I praktycznie wszystkich 20 największych grup bankowych spadłby poniżej ogólnego wymogu dotyczącego kapitału podstawowego Tier I, w tym poniżej wymogów w zakresie buforów oraz poniżej wymogu dotyczącego drugiego filaru. Ponadto 48 z 84 pozostałych norweskich instytucji kredytowych nie spełniłoby ogólnych wymogów kapitałowych. |
| --- | --- |

(12)

Oceniając stwierdzenie Ministerstwa, Stały Komitet zwraca uwagę, że testy warunków skrajnych przeprowadzone przez norweskie organy świadczą o tym, że w sytuacjach, które są mało prawdopodobne, ale nie nierealistyczne, wiele instytucji miałoby niedobór kapitału podstawowego Tier I w stosunku do ogólnych wymogów kapitałowych i wymogów w zakresie buforów. Ostatnie testy warunków skrajnych wykonane przez Norges Bank i Finanstilsynet (FSA) odpowiednio w listopadzie 2019 r. i w czerwcu 2020 r. opierają się na głębokiej międzynarodowej recesji z dużym wzrostem premii z tytułu ryzyka, co powoduje poważne konsekwencje dla norweskiej gospodarki. Z testu warunków skrajnych FSA wynika, że w okresie występowania warunków skrajnych współczynnik kapitału podstawowego Tier I praktycznie wszystkich 20 największych grup bankowych spadłby poniżej ogólnego wymogu dotyczącego kapitału podstawowego Tier I, w tym poniżej wymogów w zakresie buforów oraz poniżej wymogu dotyczącego drugiego filaru. Ponadto 48 z 84 pozostałych norweskich instytucji kredytowych nie spełniłoby ogólnych wymogów kapitałowych.

| (13) | Stały Komitet zwraca także uwagę, że Ministerstwo spodziewa się, iż w przypadku braku zgłoszonego środka przyszłe testy warunków skrajnych wykazałyby większe obniżenie adekwatności kapitałowej, co zmusiłoby instytucje do korzystania z większej części ich połączonego bufora w celu utrzymania działalności kredytowej. Osłabiłoby to odporność systemu bankowego względem stwierdzonych długoterminowych ryzyk systemowych. Wymóg dotyczący BSR na poziomie 4,5 % dla ekspozycji krajowych umożliwiłby utrzymanie odpowiedniej kapitalizacji na podstawie wymienionych wyżej ryzyk, przy czym nie prowadziłoby to do znaczącego zwiększenia obowiązujących wymogów dla większych instytucji w stosunku do poziomu przed 2020 r. W tym zakresie Ministerstwo zwraca też uwagę, że istnieje kilka aspektów, których nie uwzględniają wyniki testu warunków skrajnych, a które mogą przyczyniać się do niedoszacowania potencjalnych strat instytucji kredytowych. Na przykład przyjmuje się, że w okresach występowania warunków skrajnych instytucje kredytowe w dalszym ciągu mają dostęp do finansowania na rynku międzybankowym. Ponadto Ministerstwo zwraca uwagę, że skumulowane straty w testach warunków skrajnych są mniejsze niż faktyczne straty instytucji kredytowych podczas norweskiego kryzysu bankowego w latach 1988–1992. Ministerstwo argumentuje także, że ogólne wymogi związane z buforem ryzyka systemowego na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji krajowych mieszczą się w przedziale oszacowań dotyczących optymalnych społecznie wymogów (4). |
| --- | --- |

(13)

Stały Komitet zwraca także uwagę, że Ministerstwo spodziewa się, iż w przypadku braku zgłoszonego środka przyszłe testy warunków skrajnych wykazałyby większe obniżenie adekwatności kapitałowej, co zmusiłoby instytucje do korzystania z większej części ich połączonego bufora w celu utrzymania działalności kredytowej. Osłabiłoby to odporność systemu bankowego względem stwierdzonych długoterminowych ryzyk systemowych. Wymóg dotyczący BSR na poziomie 4,5 % dla ekspozycji krajowych umożliwiłby utrzymanie odpowiedniej kapitalizacji na podstawie wymienionych wyżej ryzyk, przy czym nie prowadziłoby to do znaczącego zwiększenia obowiązujących wymogów dla większych instytucji w stosunku do poziomu przed 2020 r. W tym zakresie Ministerstwo zwraca też uwagę, że istnieje kilka aspektów, których nie uwzględniają wyniki testu warunków skrajnych, a które mogą przyczyniać się do niedoszacowania potencjalnych strat instytucji kredytowych. Na przykład przyjmuje się, że w okresach występowania warunków skrajnych instytucje kredytowe w dalszym ciągu mają dostęp do finansowania na rynku międzybankowym. Ponadto Ministerstwo zwraca uwagę, że skumulowane straty w testach warunków skrajnych są mniejsze niż faktyczne straty instytucji kredytowych podczas norweskiego kryzysu bankowego w latach 1988–1992. Ministerstwo argumentuje także, że ogólne wymogi związane z buforem ryzyka systemowego na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji krajowych mieszczą się w przedziale oszacowań dotyczących optymalnych społecznie wymogów (4).

| (14) | Po dokładnym przeanalizowaniu dowodów przekazanych przez Ministerstwo, w tym wyników testów warunków skrajnych wykonanych przez władze Norwegii, a także danych historycznych na temat poważnych kryzysów, które miały miejsce w Norwegii w przeszłości, Stały Komitet jest zdania, że BSR na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji krajowych można uznać za odpowiedni na potrzeby zaradzenia stwierdzonym ryzykom systemowym, które zagrażają stabilności norweskiego systemu finansowego. Stały Komitet jest ponadto przekonany, że w obecnych warunkach poziom kapitału, który osiąga się przy BSR na poziomie 4,5 %, jest niezbędny, aby utrzymać odporność systemów bankowych względem stwierdzonych ryzyk systemowych. Stały Komitet zwraca w tym zakresie uwagę, że Rada Wykonawcza MFW stwierdziła w sierpniu 2020 r. na podstawie swojej oceny stabilności systemu finansowego Norwegii, iż „[o]rgany powinny wystrzegać się osłabienia wymogów kapitałowych” (5). |
| --- | --- |

(14)

Po dokładnym przeanalizowaniu dowodów przekazanych przez Ministerstwo, w tym wyników testów warunków skrajnych wykonanych przez władze Norwegii, a także danych historycznych na temat poważnych kryzysów, które miały miejsce w Norwegii w przeszłości, Stały Komitet jest zdania, że BSR na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji krajowych można uznać za odpowiedni na potrzeby zaradzenia stwierdzonym ryzykom systemowym, które zagrażają stabilności norweskiego systemu finansowego. Stały Komitet jest ponadto przekonany, że w obecnych warunkach poziom kapitału, który osiąga się przy BSR na poziomie 4,5 %, jest niezbędny, aby utrzymać odporność systemów bankowych względem stwierdzonych ryzyk systemowych. Stały Komitet zwraca w tym zakresie uwagę, że Rada Wykonawcza MFW stwierdziła w sierpniu 2020 r. na podstawie swojej oceny stabilności systemu finansowego Norwegii, iż „[o]rgany powinny wystrzegać się osłabienia wymogów kapitałowych” (5).

| (15) | W ocenie efektywności i proporcjonalności środka Stały Komitet zwraca uwagę na opinię Ministerstwa, że wymóg dotyczący BSR na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji w Norwegii skutecznie przyczyni się do utrzymania odporności i zdolności norweskiej instytucji do pokrycia strat na poziomie uznawanym za niezbędny w kontekście intensywności ryzyk systemowych. Ramy CRR/CRD IV uwzględniono niedawno w Porozumieniu EOG, a w ramach przygotowania do dostosowania norweskich ram do obecnych ram Ministerstwo dokonało oceny zakresu i kalibracji wymogu dotyczącego BSR i stwierdziło, że najskuteczniejszym sposobem złagodzenia ryzyka systemowego będzie ustalenie wymogu na poziomie 4,5 % wyłącznie w odniesieniu do ekspozycji krajowych. Poza poprawą spójności między celem a kształtem środka stanowi to dostosowanie do przepisów ram CRR/CRD IV, które ułatwiają wzajemność w odniesieniu do krajowych wskaźników bufora. |
| --- | --- |

(15)

W ocenie efektywności i proporcjonalności środka Stały Komitet zwraca uwagę na opinię Ministerstwa, że wymóg dotyczący BSR na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji w Norwegii skutecznie przyczyni się do utrzymania odporności i zdolności norweskiej instytucji do pokrycia strat na poziomie uznawanym za niezbędny w kontekście intensywności ryzyk systemowych. Ramy CRR/CRD IV uwzględniono niedawno w Porozumieniu EOG, a w ramach przygotowania do dostosowania norweskich ram do obecnych ram Ministerstwo dokonało oceny zakresu i kalibracji wymogu dotyczącego BSR i stwierdziło, że najskuteczniejszym sposobem złagodzenia ryzyka systemowego będzie ustalenie wymogu na poziomie 4,5 % wyłącznie w odniesieniu do ekspozycji krajowych. Poza poprawą spójności między celem a kształtem środka stanowi to dostosowanie do przepisów ram CRR/CRD IV, które ułatwiają wzajemność w odniesieniu do krajowych wskaźników bufora.

| (16) | Ministerstwo jest przekonane, że dla większych norweskich banków, które stanowią ponad połowę krajowego systemu bankowego, wskaźnik bufora ryzyka systemowego na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji krajowych jest niemal równy wcześniejszemu wskaźnikowi bufora na poziomie 3 %, który miał zastosowanie do wszystkich ekspozycji, pod względem wymogów odnoszących się do rzeczywistego kapitału. Ministerstwo uznaje ten wskaźnik za proporcjonalny nie tylko pod względem potencjalnych strat wynikających ze strukturalnych ryzyk w norweskim systemie finansowym, ale także pod względem intensywności tych ryzyk oraz tolerancji ryzyka wynikającej z wcześniejszych decyzji Ministerstwa dotyczących bufora. Warto ponadto zwrócić uwagę, że obecny wskaźnik bufora na poziomie 3 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji został skalibrowany, kiedy miały zastosowanie regulacje Bazylea I i nie stosowano żadnego współczynnika wsparcia MŚP. W sytuacji braku regulacji Bazylea I oraz kiedy miałby zastosowanie współczynnik wsparcia MŚP, wcześniejszy wskaźnik bufora ryzyka systemowego zostałby – zdaniem Ministerstwa – prawdopodobnie ustalony na wyższym poziomie, biorąc pod uwagę poziom ryzyka systemowego. Jak stwierdziło Ministerstwo na podstawie doświadczenia zdobytego podczas poprzednich kryzysów oraz wyników testów warunków skrajnych, ogólny wymóg kapitałowy i w zakresie buforów był proporcjonalny do ogólnych ryzyk w systemie finansowym. W związku z tym ogólny wymóg należy utrzymać na poziomie zbliżonym do poziomu sprzed 2020 r., ponieważ intensywność ryzyk systemowych jest podobna jak w 2013 r., co uzasadniałoby ustalenie wskaźnika BSR na poziomie 4,5 %. |
| --- | --- |

(16)

Ministerstwo jest przekonane, że dla większych norweskich banków, które stanowią ponad połowę krajowego systemu bankowego, wskaźnik bufora ryzyka systemowego na poziomie 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji krajowych jest niemal równy wcześniejszemu wskaźnikowi bufora na poziomie 3 %, który miał zastosowanie do wszystkich ekspozycji, pod względem wymogów odnoszących się do rzeczywistego kapitału. Ministerstwo uznaje ten wskaźnik za proporcjonalny nie tylko pod względem potencjalnych strat wynikających ze strukturalnych ryzyk w norweskim systemie finansowym, ale także pod względem intensywności tych ryzyk oraz tolerancji ryzyka wynikającej z wcześniejszych decyzji Ministerstwa dotyczących bufora. Warto ponadto zwrócić uwagę, że obecny wskaźnik bufora na poziomie 3 % w odniesieniu do wszystkich ekspozycji został skalibrowany, kiedy miały zastosowanie regulacje Bazylea I i nie stosowano żadnego współczynnika wsparcia MŚP. W sytuacji braku regulacji Bazylea I oraz kiedy miałby zastosowanie współczynnik wsparcia MŚP, wcześniejszy wskaźnik bufora ryzyka systemowego zostałby – zdaniem Ministerstwa – prawdopodobnie ustalony na wyższym poziomie, biorąc pod uwagę poziom ryzyka systemowego. Jak stwierdziło Ministerstwo na podstawie doświadczenia zdobytego podczas poprzednich kryzysów oraz wyników testów warunków skrajnych, ogólny wymóg kapitałowy i w zakresie buforów był proporcjonalny do ogólnych ryzyk w systemie finansowym. W związku z tym ogólny wymóg należy utrzymać na poziomie zbliżonym do poziomu sprzed 2020 r., ponieważ intensywność ryzyk systemowych jest podobna jak w 2013 r., co uzasadniałoby ustalenie wskaźnika BSR na poziomie 4,5 %.

| (17) | Zdaniem Ministerstwa pandemia COVID-19 nie doprowadziła do żadnych dużych zmian cech strukturalnych norweskiego systemu finansowego, a podczas jej trwania norweskie instytucje kredytowe w dalszym ciągu spełniały z dużym marginesem wymogi kapitałowe oraz wymogi w zakresie buforów i były w stanie utrzymać możliwość udzielania kredytów gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom. W międzyczasie w marcu 2020 r. Ministerstwo obniżyło bufor antycykliczny z 2,5 % do 1 % w ramach krótkoterminowej reakcji na potencjalne konsekwencje pandemii COVID-19. |
| --- | --- |

(17)

Zdaniem Ministerstwa pandemia COVID-19 nie doprowadziła do żadnych dużych zmian cech strukturalnych norweskiego systemu finansowego, a podczas jej trwania norweskie instytucje kredytowe w dalszym ciągu spełniały z dużym marginesem wymogi kapitałowe oraz wymogi w zakresie buforów i były w stanie utrzymać możliwość udzielania kredytów gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom. W międzyczasie w marcu 2020 r. Ministerstwo obniżyło bufor antycykliczny z 2,5 % do 1 % w ramach krótkoterminowej reakcji na potencjalne konsekwencje pandemii COVID-19.

| (18) | W związku z powyższym Stały Komitet jest zdania, że przedmiotowy środek jest zarówno skuteczny, jak i proporcjonalny, ponieważ przyczynia się do złagodzenia stwierdzonych w norweskim sektorze bankowym długoterminowych ryzyk strukturalnych. Stały Komitet zwraca uwagę, że najdobitniejszymi dowodami potwierdzającymi taki wniosek są wyniki testu warunków skrajnych norweskich organów, które sugerują, że środki będą skuteczne na potrzeby wspierania stabilności finansowej w Norwegii poprzez utrzymanie poziomu kapitału norweskich instytucji kredytowych na poziomie niezbędnym do zachowania bieżącej zdolności do pokrycia strat. Na poparcie tego wniosku dotyczącego proporcjonalności środka Stały Komitet zwraca uwagę, że oznacza to, iż w rzeczywistości nie będzie miało miejsce żadne znaczące zwiększenie wymogów kapitałowych w odniesieniu do norweskich instytucji kredytowych. W odniesieniu do kilku spółek zależnych spółek dominujących mających siedzibę w innych państwach członkowskich EOG wymogi kapitałowe wzrosną o około 1,5 punktu procentowego, ale Stały Komitet zwraca uwagę, że według Ministerstwa poziom kapitału takich instytucji kredytowych wykracza poza wymogi związane ze wskaźnikiem BSR na poziomie 4,5 % w odniesieniu do norweskich ekspozycji. Ministerstwo przyznaje, że niektóre norweskie instytucje kredytowe mogą być zmuszone do nieznacznego zwiększenia swojego wskaźnika kapitałowego, aby utrzymać bufor zarządzania oprócz ogólnych wymogów pierwszego i drugiego filaru. W międzyczasie okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2022 r. dotyczący banków, które nie korzystają z zaawansowanej metody IRB, powinien zapewnić, aby zmiany wymogu BSR nie spowodowały niepotrzebnego wzrostu wymogów kapitałowych dotyczących instytucji kredytowych, na które zniesienie regulacji Bazylea I nie miało znaczącego wpływu oraz w przypadku których może istnieć konieczność ponownej kalibracji wymogów drugiego filaru, kiedy po zakończeniu okresu przejściowego będzie miał do nich zastosowanie wyższy BSR. Podejście to powinno złagodzić zakłócenia, które może spowodować zgłoszony środek, oraz zapewnić, aby wszelki negatywny wpływ na krajowe banki i na ich zdolność udzielania kredytów pozostał ograniczony. |
| --- | --- |

(18)

W związku z powyższym Stały Komitet jest zdania, że przedmiotowy środek jest zarówno skuteczny, jak i proporcjonalny, ponieważ przyczynia się do złagodzenia stwierdzonych w norweskim sektorze bankowym długoterminowych ryzyk strukturalnych. Stały Komitet zwraca uwagę, że najdobitniejszymi dowodami potwierdzającymi taki wniosek są wyniki testu warunków skrajnych norweskich organów, które sugerują, że środki będą skuteczne na potrzeby wspierania stabilności finansowej w Norwegii poprzez utrzymanie poziomu kapitału norweskich instytucji kredytowych na poziomie niezbędnym do zachowania bieżącej zdolności do pokrycia strat. Na poparcie tego wniosku dotyczącego proporcjonalności środka Stały Komitet zwraca uwagę, że oznacza to, iż w rzeczywistości nie będzie miało miejsce żadne znaczące zwiększenie wymogów kapitałowych w odniesieniu do norweskich instytucji kredytowych. W odniesieniu do kilku spółek zależnych spółek dominujących mających siedzibę w innych państwach członkowskich EOG wymogi kapitałowe wzrosną o około 1,5 punktu procentowego, ale Stały Komitet zwraca uwagę, że według Ministerstwa poziom kapitału takich instytucji kredytowych wykracza poza wymogi związane ze wskaźnikiem BSR na poziomie 4,5 % w odniesieniu do norweskich ekspozycji. Ministerstwo przyznaje, że niektóre norweskie instytucje kredytowe mogą być zmuszone do nieznacznego zwiększenia swojego wskaźnika kapitałowego, aby utrzymać bufor zarządzania oprócz ogólnych wymogów pierwszego i drugiego filaru. W międzyczasie okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2022 r. dotyczący banków, które nie korzystają z zaawansowanej metody IRB, powinien zapewnić, aby zmiany wymogu BSR nie spowodowały niepotrzebnego wzrostu wymogów kapitałowych dotyczących instytucji kredytowych, na które zniesienie regulacji Bazylea I nie miało znaczącego wpływu oraz w przypadku których może istnieć konieczność ponownej kalibracji wymogów drugiego filaru, kiedy po zakończeniu okresu przejściowego będzie miał do nich zastosowanie wyższy BSR. Podejście to powinno złagodzić zakłócenia, które może spowodować zgłoszony środek, oraz zapewnić, aby wszelki negatywny wpływ na krajowe banki i na ich zdolność udzielania kredytów pozostał ograniczony.

| (19) | Stały Komitet rozważył także powody, dla których Ministerstwo odrzuciło inne środki przewidziane w dyrektywie 2013/36/UE lub w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 (z wyłączeniem art. 458 i 459 wspomnianego rozporządzenia) – samodzielnie bądź w połączeniu – jako odpowiedni sposób zaradzenia stwierdzonemu makroostrożnościowemu lub systemowemu ryzyku, uwzględniając względną skuteczność tych środków. |
| --- | --- |

(19)

Stały Komitet rozważył także powody, dla których Ministerstwo odrzuciło inne środki przewidziane w dyrektywie 2013/36/UE lub w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 (z wyłączeniem art. 458 i 459 wspomnianego rozporządzenia) – samodzielnie bądź w połączeniu – jako odpowiedni sposób zaradzenia stwierdzonemu makroostrożnościowemu lub systemowemu ryzyku, uwzględniając względną skuteczność tych środków.

| (20) | W art. 124 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 umożliwia się właściwym organom ustalenie wyższych wartości wag ryzyka ekspozycji instytucji kredytowych na nieruchomości, które stosują metodę standardową, w oparciu o względy stabilności finansowej, przypadki strat dotyczące ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami oraz przyszłe tendencje na rynkach nieruchomości. Ministerstwo uważa, że waga ryzyka wynosząca 35 % dla ekspozycji na nieruchomości mieszkalne w Norwegii jest odpowiednia dla instytucji stosujących metodę standardową. W przypadku ekspozycji na nieruchomości komercyjne ustalono już wyższe wagi ryzyka, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, mieszczące się w zakresie od 100 % do 150 %, w zależności od ratingu kontrahenta. |
| --- | --- |

(20)

W art. 124 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 umożliwia się właściwym organom ustalenie wyższych wartości wag ryzyka ekspozycji instytucji kredytowych na nieruchomości, które stosują metodę standardową, w oparciu o względy stabilności finansowej, przypadki strat dotyczące ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami oraz przyszłe tendencje na rynkach nieruchomości. Ministerstwo uważa, że waga ryzyka wynosząca 35 % dla ekspozycji na nieruchomości mieszkalne w Norwegii jest odpowiednia dla instytucji stosujących metodę standardową. W przypadku ekspozycji na nieruchomości komercyjne ustalono już wyższe wagi ryzyka, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, mieszczące się w zakresie od 100 % do 150 %, w zależności od ratingu kontrahenta.

| (21) | Zgodnie z art. 164 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 właściwe organy mogą, w stosownych przypadkach w oparciu o względy stabilności finansowej i przyszłe trendy na rynkach nieruchomości, określić wyższe minimalne średnie wartości straty z tytułu niewykonania zobowiązania ważone ekspozycją dla ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami na ich terytorium. Dla ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi w Norwegii od 2014 r. stosuje się wyższy dolny próg straty z tytułu niewykonania zobowiązania wynoszący 20 % w celu uwzględnienia niepewności związanej z wewnętrznymi modelami ryzyka kredytowego. |
| --- | --- |

(21)

Zgodnie z art. 164 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 właściwe organy mogą, w stosownych przypadkach w oparciu o względy stabilności finansowej i przyszłe trendy na rynkach nieruchomości, określić wyższe minimalne średnie wartości straty z tytułu niewykonania zobowiązania ważone ekspozycją dla ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami na ich terytorium. Dla ekspozycji detalicznych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi w Norwegii od 2014 r. stosuje się wyższy dolny próg straty z tytułu niewykonania zobowiązania wynoszący 20 % w celu uwzględnienia niepewności związanej z wewnętrznymi modelami ryzyka kredytowego.

| (22) | Stały Komitet zauważa, że art. 124 i 164 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 stosuje się już w pewnym zakresie, aby przeciwdziałać określonym ryzykom. Zauważa również, że zgłoszony środek ma na celu przeciwdziałanie szerszym długoterminowym ryzykom systemowym niż konkretne zmiany na rynku nieruchomości, którym można zaradzić na podstawie art. 124 i 164 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Te ryzyka systemowe wynikają z podobnych struktur finansowania instytucji kredytowych, ich wzajemnych powiązań oraz podobnych i skoncentrowanych ekspozycji na rynki nieruchomości, a także z faktu, że gospodarka norweska charakteryzuje się niezbyt zróżnicowanym sektorem przedsiębiorstw przy wysokim poziomie zobowiązań zaciągniętych w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny. |
| --- | --- |

(22)

Stały Komitet zauważa, że art. 124 i 164 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 stosuje się już w pewnym zakresie, aby przeciwdziałać określonym ryzykom. Zauważa również, że zgłoszony środek ma na celu przeciwdziałanie szerszym długoterminowym ryzykom systemowym niż konkretne zmiany na rynku nieruchomości, którym można zaradzić na podstawie art. 124 i 164 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Te ryzyka systemowe wynikają z podobnych struktur finansowania instytucji kredytowych, ich wzajemnych powiązań oraz podobnych i skoncentrowanych ekspozycji na rynki nieruchomości, a także z faktu, że gospodarka norweska charakteryzuje się niezbyt zróżnicowanym sektorem przedsiębiorstw przy wysokim poziomie zobowiązań zaciągniętych w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny.

| (23) | W przypadku gdy właściwy organ stwierdzi, że instytucje kredytowe o podobnych profilach ryzyka są lub mogą być narażone na podobne ryzyka lub że stwarzają podobne ryzyko dla systemu finansowego, może on obecnie, zgodnie z art. 103 dyrektywy 2013/36/UE, stosować proces przeglądu i oceny nadzorczej (SREP) do tych instytucji w podobny lub identyczny sposób. W art. 104 dyrektywy 2013/36/UE przewidziano szereg uprawnień nadzorczych dla właściwych organów w zakresie stosowania art. 103 tej dyrektywy, w tym dodatkowe wymogi w zakresie funduszy własnych. Ministerstwo argumentuje, że wymogi filaru drugiego dotyczące konkretnej instytucji zgodnie z art. 104 dyrektywy 2013/36/UE powinny być dostosowane do szczególnej sytuacji każdej instytucji oraz że takie wymogi mogą być ukierunkowane na pewne elementy strukturalnych ryzyk systemowych, ale tylko w zakresie, w którym ryzyka te nie są wpisane w ogólną charakterystykę systemu bankowego. Na poparcie tej opinii stwierdza, że w dyrektywie 2019/878 wyjaśniono, iż specyficzny dla instytucji charakter wymogów filaru drugiego powinien zapobiec stosowaniu ich jako narzędzia eliminowania ryzyka systemowego. Stały Komitet zauważa, że celem środków w ramach filaru drugiego jest bowiem przede wszystkim przeciwdziałanie ryzykom dotyczącym konkretnej instytucji oraz że są również mniej przejrzyste niż bufor ryzyka systemowego. |
| --- | --- |

(23)

W przypadku gdy właściwy organ stwierdzi, że instytucje kredytowe o podobnych profilach ryzyka są lub mogą być narażone na podobne ryzyka lub że stwarzają podobne ryzyko dla systemu finansowego, może on obecnie, zgodnie z art. 103 dyrektywy 2013/36/UE, stosować proces przeglądu i oceny nadzorczej (SREP) do tych instytucji w podobny lub identyczny sposób. W art. 104 dyrektywy 2013/36/UE przewidziano szereg uprawnień nadzorczych dla właściwych organów w zakresie stosowania art. 103 tej dyrektywy, w tym dodatkowe wymogi w zakresie funduszy własnych. Ministerstwo argumentuje, że wymogi filaru drugiego dotyczące konkretnej instytucji zgodnie z art. 104 dyrektywy 2013/36/UE powinny być dostosowane do szczególnej sytuacji każdej instytucji oraz że takie wymogi mogą być ukierunkowane na pewne elementy strukturalnych ryzyk systemowych, ale tylko w zakresie, w którym ryzyka te nie są wpisane w ogólną charakterystykę systemu bankowego. Na poparcie tej opinii stwierdza, że w dyrektywie 2019/878 wyjaśniono, iż specyficzny dla instytucji charakter wymogów filaru drugiego powinien zapobiec stosowaniu ich jako narzędzia eliminowania ryzyka systemowego. Stały Komitet zauważa, że celem środków w ramach filaru drugiego jest bowiem przede wszystkim przeciwdziałanie ryzykom dotyczącym konkretnej instytucji oraz że są również mniej przejrzyste niż bufor ryzyka systemowego.

| (24) | W art. 131 dyrektywy 2013/36/UE upoważnia się wyznaczone organy do określania innych instytucji o znaczeniu systemowym oraz ustalania lub ponownego ustalania bufora innej instytucji o znaczeniu systemowym dla tych instytucji. Ministerstwo zgłosiło oddzielnie zamiar ustalenia buforów innej instytucji o znaczeniu systemowym dla dwóch instytucji o znaczeniu systemowym. Uważa, że bufory te wzajemnie się uzupełniają, ponieważ bufory innej instytucji o znaczeniu systemowym dotyczą części ryzyka związanego z koncentracją instytucji o znaczeniu systemowym, natomiast bufor ryzyka systemowego dotyczy innych długoterminowych niecyklicznych ryzyk systemowych. Według Ministerstwa szereg innych instytucji kredytowych jest wystarczająco dużych, aby potencjalnie zwiększyć ryzyka systemowe w norweskim sektorze bankowym, a jednocześnie są one zbyt małe, aby Ministerstwo uznało którąkolwiek z nich za krajową instytucję o znaczeniu systemowym. Stały Komitet uważa, że celem art. 131 dyrektywy 2013/36/UE nie jest przeciwdziałanie wszystkim rodzajom długoterminowych niecyklicznych ryzyk systemowych lub makroostrożnościowych. Bufor innej instytucji o znaczeniu systemowym nie byłby odpowiednim narzędziem do przeciwdziałania długoterminowym niecyklicznym ryzykom systemowym lub makroostrożnościowym mającym wpływ na cały sektor bankowy. |
| --- | --- |

(24)

W art. 131 dyrektywy 2013/36/UE upoważnia się wyznaczone organy do określania innych instytucji o znaczeniu systemowym oraz ustalania lub ponownego ustalania bufora innej instytucji o znaczeniu systemowym dla tych instytucji. Ministerstwo zgłosiło oddzielnie zamiar ustalenia buforów innej instytucji o znaczeniu systemowym dla dwóch instytucji o znaczeniu systemowym. Uważa, że bufory te wzajemnie się uzupełniają, ponieważ bufory innej instytucji o znaczeniu systemowym dotyczą części ryzyka związanego z koncentracją instytucji o znaczeniu systemowym, natomiast bufor ryzyka systemowego dotyczy innych długoterminowych niecyklicznych ryzyk systemowych. Według Ministerstwa szereg innych instytucji kredytowych jest wystarczająco dużych, aby potencjalnie zwiększyć ryzyka systemowe w norweskim sektorze bankowym, a jednocześnie są one zbyt małe, aby Ministerstwo uznało którąkolwiek z nich za krajową instytucję o znaczeniu systemowym. Stały Komitet uważa, że celem art. 131 dyrektywy 2013/36/UE nie jest przeciwdziałanie wszystkim rodzajom długoterminowych niecyklicznych ryzyk systemowych lub makroostrożnościowych. Bufor innej instytucji o znaczeniu systemowym nie byłby odpowiednim narzędziem do przeciwdziałania długoterminowym niecyklicznym ryzykom systemowym lub makroostrożnościowym mającym wpływ na cały sektor bankowy.

| (25) | Bufor antycykliczny, o którym mowa w art. 136 dyrektywy 2013/36/UE, ma zastosowanie do wszystkich ekspozycji niefinansowego sektora prywatnego znajdujących się w danej jurysdykcji. Ministerstwo argumentuje, że bufor antycykliczny ma na celu przeciwdziałanie innej formie ryzyka systemowego, wynikającej z cykliczności w systemie finansowym. Stały Komitet zgadza się z tą oceną. |
| --- | --- |

(25)

Bufor antycykliczny, o którym mowa w art. 136 dyrektywy 2013/36/UE, ma zastosowanie do wszystkich ekspozycji niefinansowego sektora prywatnego znajdujących się w danej jurysdykcji. Ministerstwo argumentuje, że bufor antycykliczny ma na celu przeciwdziałanie innej formie ryzyka systemowego, wynikającej z cykliczności w systemie finansowym. Stały Komitet zgadza się z tą oceną.

| (26) | Po przeanalizowaniu argumentów przedstawionych przez Ministerstwo Stały Komitet zgadza się z opinią Ministerstwa, że środki przewidziane w dyrektywie 2013/36/UE lub w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 (z wyłączeniem art. 458 i 459 wspomnianego rozporządzenia) – samodzielnie bądź w połączeniu – byłyby stosunkowo mniej skuteczne, aby wystarczająco i odpowiednio przeciwdziałać stwierdzonemu ryzyku. |
| --- | --- |

(26)

Po przeanalizowaniu argumentów przedstawionych przez Ministerstwo Stały Komitet zgadza się z opinią Ministerstwa, że środki przewidziane w dyrektywie 2013/36/UE lub w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 (z wyłączeniem art. 458 i 459 wspomnianego rozporządzenia) – samodzielnie bądź w połączeniu – byłyby stosunkowo mniej skuteczne, aby wystarczająco i odpowiednio przeciwdziałać stwierdzonemu ryzyku.

| (27) | W odniesieniu do potencjalnego wpływu na rynek wewnętrzny Stały Komitet zauważa, że nic nie wskazuje na to, by zgłoszony środek miał nieproporcjonalnie duży wpływ na pięć spółek zależnych instytucji kredytowych mających siedzibę w innych państwach EOG. Ponadto w celu ograniczenia możliwości przecieków do instytucji zagranicznych działających w Norwegii za pośrednictwem oddziałów Ministerstwo planuje wystąpić o wzajemność BSR w odniesieniu do wszystkich instytucji EOG posiadających ekspozycje wobec Norwegii. Stały Komitet uważa, że jest to ważne w świetle stosunkowo silnej obecności na norweskim rynku kredytowym banków z innych krajów nordyckich, aby zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i unikać przecieków z oddziałów. Wdrożono szczegółowe protokoły ustaleń, aby wspierać transgraniczną stabilność finansową i zapewnić odpowiedni nadzór ostrożnościowy nad istotnymi oddziałami instytucji finansowych działających w regionie nordycko-bałtyckim (6). Stały Komitet zauważa, że wniosek o wzajemność oraz wyższe wymogi kapitałowe, jakie oznaczałoby to dla zagranicznych instytucji kredytowych, zostaną ocenione przez ERRS, kiedy Ministerstwo zwróci się do ERRS o zalecenie swoim członkom wzajemności w stosowaniu tego środka. |
| --- | --- |

(27)

W odniesieniu do potencjalnego wpływu na rynek wewnętrzny Stały Komitet zauważa, że nic nie wskazuje na to, by zgłoszony środek miał nieproporcjonalnie duży wpływ na pięć spółek zależnych instytucji kredytowych mających siedzibę w innych państwach EOG. Ponadto w celu ograniczenia możliwości przecieków do instytucji zagranicznych działających w Norwegii za pośrednictwem oddziałów Ministerstwo planuje wystąpić o wzajemność BSR w odniesieniu do wszystkich instytucji EOG posiadających ekspozycje wobec Norwegii. Stały Komitet uważa, że jest to ważne w świetle stosunkowo silnej obecności na norweskim rynku kredytowym banków z innych krajów nordyckich, aby zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i unikać przecieków z oddziałów. Wdrożono szczegółowe protokoły ustaleń, aby wspierać transgraniczną stabilność finansową i zapewnić odpowiedni nadzór ostrożnościowy nad istotnymi oddziałami instytucji finansowych działających w regionie nordycko-bałtyckim (6). Stały Komitet zauważa, że wniosek o wzajemność oraz wyższe wymogi kapitałowe, jakie oznaczałoby to dla zagranicznych instytucji kredytowych, zostaną ocenione przez ERRS, kiedy Ministerstwo zwróci się do ERRS o zalecenie swoim członkom wzajemności w stosowaniu tego środka.

| (28) | Biorąc pod uwagę wysoki stopień wzajemnych powiązań z systemami finansowymi innych krajów nordyckich, Stały Komitet oczekuje, że zgłoszony środek będzie sprzyjał stabilności finansowej w zakresie umożliwiającym uniknięcie arbitrażu regulacyjnego i przecieków dzięki wzajemności zgłoszonego środka w odniesieniu do istotnych ekspozycji zagranicznych instytucji kredytowych na rynek norweski, w tym operacji wszelkich znaczących oddziałów banków zagranicznych. |
| --- | --- |

(28)

Biorąc pod uwagę wysoki stopień wzajemnych powiązań z systemami finansowymi innych krajów nordyckich, Stały Komitet oczekuje, że zgłoszony środek będzie sprzyjał stabilności finansowej w zakresie umożliwiającym uniknięcie arbitrażu regulacyjnego i przecieków dzięki wzajemności zgłoszonego środka w odniesieniu do istotnych ekspozycji zagranicznych instytucji kredytowych na rynek norweski, w tym operacji wszelkich znaczących oddziałów banków zagranicznych.

| (29) | Uwzględniając wszystkie powyższe czynniki, zgodnie z wymogami art. 133 CRD IV, po dokonaniu przeglądu zgłoszenia Norwegii i przeprowadzeniu konsultacji z właściwymi uczestnikami tego procesu, Stały Komitet EFTA stwierdza, że bufor ryzyka systemowego w wysokości 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji krajowych nie ma nieproporcjonalnie niekorzystnego wpływu ani na cały system finansowy Norwegii lub jego części, ani na cały EOG. Nie stanowi on również przeszkody we właściwym funkcjonowaniu ani nie stwarza przeszkód dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, |
| --- | --- |

(29)

Uwzględniając wszystkie powyższe czynniki, zgodnie z wymogami art. 133 CRD IV, po dokonaniu przeglądu zgłoszenia Norwegii i przeprowadzeniu konsultacji z właściwymi uczestnikami tego procesu, Stały Komitet EFTA stwierdza, że bufor ryzyka systemowego w wysokości 4,5 % w odniesieniu do ekspozycji krajowych nie ma nieproporcjonalnie niekorzystnego wpływu ani na cały system finansowy Norwegii lub jego części, ani na cały EOG. Nie stanowi on również przeszkody we właściwym funkcjonowaniu ani nie stwarza przeszkód dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

| 1. | Bufor ryzyka systemowego zgłoszony w dniu 5 listopada przez norweskie Ministerstwo Finansów („Finansdepartementet”) zgodnie z art. 133 ust. 11 dyrektywy 2013/36/UE z dostosowaniami przewidzianymi w decyzji Wspólnego Komitetu nr 79/2019 jest uzasadniony, odpowiedni, proporcjonalny i skuteczny w odniesieniu do jego celu, jakim jest przeciwdziałanie ryzykom systemowym. Stały Komitet Państw EFTA zauważa ponadto, że:






  a) | wymiar stwierdzonych ryzyk systemowych lub makroostrożnościowych stanowi zagrożenie dla stabilności norweskiego systemu finansowego o takim charakterze, że uzasadnione jest wprowadzenie wskaźnika bufora ryzyka systemowego w wysokości 4,5 % dla ekspozycji krajowych; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

wymiar stwierdzonych ryzyk systemowych lub makroostrożnościowych stanowi zagrożenie dla stabilności norweskiego systemu finansowego o takim charakterze, że uzasadnione jest wprowadzenie wskaźnika bufora ryzyka systemowego w wysokości 4,5 % dla ekspozycji krajowych;

| b) | zgłoszony środek może być skuteczny i odpowiedni, aby proporcjonalnie ograniczać ryzyko; |
| --- | --- |

b)

zgłoszony środek może być skuteczny i odpowiedni, aby proporcjonalnie ograniczać ryzyko;

| c) | inne makroostrożnościowe środki przewidziane w dyrektywie 2013/36/UE lub w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 – samodzielnie lub w połączeniu – byłyby stosunkowo mniej skuteczne, aby wystarczająco i odpowiednio przeciwdziałać stwierdzonemu ryzyku; |
| --- | --- |

c)

inne makroostrożnościowe środki przewidziane w dyrektywie 2013/36/UE lub w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 – samodzielnie lub w połączeniu – byłyby stosunkowo mniej skuteczne, aby wystarczająco i odpowiednio przeciwdziałać stwierdzonemu ryzyku;

| d) | zgłoszony środek, w tym jego zastosowanie do spółek zależnych, których spółki dominujące mają siedzibę w innych państwach EOG, nie ma niewspółmiernie niekorzystnego wpływu na system finansowy Norwegii ani całego EOG i nie stanowi przeszkody dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. |
| --- | --- |

d)

zgłoszony środek, w tym jego zastosowanie do spółek zależnych, których spółki dominujące mają siedzibę w innych państwach EOG, nie ma niewspółmiernie niekorzystnego wpływu na system finansowy Norwegii ani całego EOG i nie stanowi przeszkody dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

| 2. | Stały Komitet Państw EFTA nie zaleca wprowadzania żadnych zmian do zgłoszonego środka w związku z jego wpływem na spółki zależne instytucji kredytowych, które mają siedzibę w innych państwach EOG. |
| --- | --- |

2.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2020 r.

W imieniu Stałego Komitetu

Sabine MONAUNI

Przewodniczący

Henri GÉTAZ

Sekretarz Generalny

---

(1)  Zob.https://www.esrb.europa.eu/pub/pdf/warnings/esrb.warning190923_no_warning~d3e4f2c135.en.pdf?4cf3e3031aa71bffaa0bd97a66b311ac.

1

(2)  Norges Bank, „Financial Stability Report” [„Sprawozdanie na temat stabilności finansowej”], 2020, s. 52.

2

(3)  Międzynarodowy Fundusz Walutowy, „Financial System Stability Assessment for Norway” [„Ocena stabilności systemu finansowego dla Norwegii”], sprawozdanie krajowe MFW nr 20/259, sierpień 2020 r.

3

(4)  Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego, „The costs and benefits of bank capital – a review of the literature” [„Koszty i korzyści związane z kapitałem banków – przegląd literatury”], dokument roboczy nr 37, czerwiec 2019 r.

4

(5)  Międzynarodowy Fundusz Walutowy, „Financial System Stability Assessment for Norway” [„Ocena stabilności systemu finansowego dla Norwegii”], sprawozdanie krajowe MFW nr 20/259, sierpień 2020 r., s. 2.

5

(6)  Zob.https://www.regjeringen.no/contentassets/ff0c28c162ca43f39b585d7c9f94dab5/nbsg-mou_2018.pdf

6

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/14

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.10118 — Investindustrial/Guala Closures)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 65/07)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Special Packaging Solutions Investment S.à.r.l. („SPSI”, Luksemburg), kontrolowane przez Investindustrial S.A. („Investindustrial”, Luksemburg), |
| --- | --- |

—

Special Packaging Solutions Investment S.à.r.l. („SPSI”, Luksemburg), kontrolowane przez Investindustrial S.A. („Investindustrial”, Luksemburg),

| — | Guala Closure S.p.A. („Guala”, Włochy). |
| --- | --- |

—

Guala Closure S.p.A. („Guala”, Włochy).

Przedsiębiorstwo SPSI przejmuje, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad przedsiębiorstwem Guala.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji oraz w drodze oferty publicznej ogłoszonej dnia 8 grudnia 2020 r.

2.

| — | w przypadku Investindustrial: grupa niezależnych przedsiębiorstw inwestycyjnych, holdingowych i przedsiębiorstw doradztwa finansowego skupiających się na inwestycjach w średnie przedsiębiorstwa z siedzibą w Europie. Portfel Investindustrial skupia się na trzech głównych obszarach inwestycji: dobra konsumenckie i rekreacja, opieka zdrowotna i usługi, oraz produkcja przemysłowa; |
| --- | --- |

—

w przypadku Investindustrial: grupa niezależnych przedsiębiorstw inwestycyjnych, holdingowych i przedsiębiorstw doradztwa finansowego skupiających się na inwestycjach w średnie przedsiębiorstwa z siedzibą w Europie. Portfel Investindustrial skupia się na trzech głównych obszarach inwestycji: dobra konsumenckie i rekreacja, opieka zdrowotna i usługi, oraz produkcja przemysłowa;

| — | w przypadku Guala: produkcja jednorazowych aluminiowych zamknięć dla pojemników zawierających napoje spirytusowe, wino, olej i ocet, wodę i napoje bezalkoholowe. |
| --- | --- |

—

w przypadku Guala: produkcja jednorazowych aluminiowych zamknięć dla pojemników zawierających napoje spirytusowe, wino, olej i ocet, wodę i napoje bezalkoholowe.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.10118 — Investindustrial/Guala Closures

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

Email: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

---

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/16 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/16

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.10087 —
  PROXIMUS/NEXUS INFRASTRUCTURE/JV)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 65/08)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Proximus NV („Proximus”, Belgia); |
| --- | --- |

—

Proximus NV („Proximus”, Belgia);

| — | Nexus Infrastructure S.à r.l. („Nexus Infrastructure”, Luksemburg); |
| --- | --- |

—

Nexus Infrastructure S.à r.l. („Nexus Infrastructure”, Luksemburg);

| — | Nexus Fiber BV („Nexus Fiber”, Belgia). |
| --- | --- |

—

Nexus Fiber BV („Nexus Fiber”, Belgia).

2.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów w nowo utworzonej spółce będącej wspólnym przedsiębiorcą.

4.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Proximus: operator usług i sieci stacjonarnej i komórkowej łączności elektronicznej dla klientów indywidualnych i biznesowych w Belgii, zarówno na poziomie detalicznym, jak i hurtowym; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Proximus: operator usług i sieci stacjonarnej i komórkowej łączności elektronicznej dla klientów indywidualnych i biznesowych w Belgii, zarówno na poziomie detalicznym, jak i hurtowym;

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Nexus Infrastructure: spółka celowa, która nie prowadzi bieżącej działalności gospodarczej poza wykorzystywaniem jej jako spółki holdingowej do celów zgłoszonej transakcji. Przedsiębiorstwo Nexus Infrastructure należy do grupy EQT i jest pośrednio kontrolowane przez EQT Fund Management S.à r.l. EQT jest globalnym zintegrowanym przedsiębiorstwem oferującym alternatywne inwestycje, inwestującym między innymi w infrastrukturę oraz aktywa i przedsiębiorstwa związane z infrastrukturą, głównie w Europie i Ameryce Północnej; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Nexus Infrastructure: spółka celowa, która nie prowadzi bieżącej działalności gospodarczej poza wykorzystywaniem jej jako spółki holdingowej do celów zgłoszonej transakcji. Przedsiębiorstwo Nexus Infrastructure należy do grupy EQT i jest pośrednio kontrolowane przez EQT Fund Management S.à r.l. EQT jest globalnym zintegrowanym przedsiębiorstwem oferującym alternatywne inwestycje, inwestującym między innymi w infrastrukturę oraz aktywa i przedsiębiorstwa związane z infrastrukturą, głównie w Europie i Ameryce Północnej;

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Nexus Fiber: operator (w tym budowa) gęstej pasywnej otwartej sieci światłowód do X (FTTx) w topologii punkt-punkt w niektórych częściach Regionu Flamandzkiego w Belgii. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Nexus Fiber: operator (w tym budowa) gęstej pasywnej otwartej sieci światłowód do X (FTTx) w topologii punkt-punkt w niektórych częściach Regionu Flamandzkiego w Belgii.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

5.

M.10087 — Proximus/Nexus Infrastructure/JV

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

Email: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

---

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/17

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.10161 — The Goldman Sachs Group/Warburg Pincus/Good Host Spaces)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 65/09)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Warburg Pincus LLC („Warburg Pincus”, Stany Zjednoczone), |
| --- | --- |

—

Warburg Pincus LLC („Warburg Pincus”, Stany Zjednoczone),

| — | The Goldman Sachs Group, Inc. („Goldman Sachs”, Stany Zjednoczone), |
| --- | --- |

—

The Goldman Sachs Group, Inc. („Goldman Sachs”, Stany Zjednoczone),

| — | Good Host Spaces Private Limited („Good Host”, Indie). |
| --- | --- |

—

Good Host Spaces Private Limited („Good Host”, Indie).

Warburg Pincus, pośrednio za pośrednictwem Baskin Lake Investment Ltd, oraz Goldman Sachs przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i art. 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad Good Host, obecnie wspólnie kontrolowanym przez Goldman Sachs oraz Housing Development Finance Corporation Limited.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | w przypadku Warburg Pincus: przedsiębiorstwo działające na niepublicznym rynku kapitałowym na skalę światową z siedzibą w Nowym Jorku. Jego spółki portfelowe prowadzą działalność w różnych sektorach, m.in. energetyki, usług finansowych, opieki zdrowotnej, usług przemysłowych i biznesowych oraz technologii; |
| --- | --- |

—

w przypadku Warburg Pincus: przedsiębiorstwo działające na niepublicznym rynku kapitałowym na skalę światową z siedzibą w Nowym Jorku. Jego spółki portfelowe prowadzą działalność w różnych sektorach, m.in. energetyki, usług finansowych, opieki zdrowotnej, usług przemysłowych i biznesowych oraz technologii;

| — | w przypadku Goldman Sachs: przedsiębiorstwo zajmujące się w skali światowej bankowością inwestycyjną, papierami wartościowymi i zarządzaniem inwestycjami, świadczące szeroki zakres usług bankowych, inwestycyjnych i w zakresie papierów wartościowych na całym świecie dla znaczącej i zróżnicowanej bazy klientów, w tym korporacji, instytucji finansowych, instytucji rządowych oraz zamożnych osób indywidualnych; |
| --- | --- |

—

w przypadku Goldman Sachs: przedsiębiorstwo zajmujące się w skali światowej bankowością inwestycyjną, papierami wartościowymi i zarządzaniem inwestycjami, świadczące szeroki zakres usług bankowych, inwestycyjnych i w zakresie papierów wartościowych na całym świecie dla znaczącej i zróżnicowanej bazy klientów, w tym korporacji, instytucji finansowych, instytucji rządowych oraz zamożnych osób indywidualnych;

| — | w przypadku Good Host: przedsiębiorstwo oferujące studentom usługi w zakresie zakwaterowania wysokiej jakości w miastach w Indiach, w tym na Uniwersytecie Manipal w Jaipur. Jego siedziba mieści się w Bombaju. |
| --- | --- |

—

w przypadku Good Host: przedsiębiorstwo oferujące studentom usługi w zakresie zakwaterowania wysokiej jakości w miastach w Indiach, w tym na Uniwersytecie Manipal w Jaipur. Jego siedziba mieści się w Bombaju.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.10161 — The Goldman Sachs Group/Warburg Pincus/Good Host Spaces

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

Email: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/19 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/19

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.10151 - LINDE/SIPCHEM/JV)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 65/10)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Linde GmbH („Linde”, Niemcy), |
| --- | --- |

—

Linde GmbH („Linde”, Niemcy),

| — | Sahara International Petrochemical Company („Sipchem”, Arabia Saudyjska), |
| --- | --- |

—

Sahara International Petrochemical Company („Sipchem”, Arabia Saudyjska),

| — | nowo utworzone wspólne przedsiębiorstwo („JV”, Arabia Saudyjska) |
| --- | --- |

—

nowo utworzone wspólne przedsiębiorstwo („JV”, Arabia Saudyjska)

Linde i Sipchem przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i art. 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad spółką JV.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów w nowo utworzonej spółce będącej wspólnym przedsiębiorcą.

2.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Linde: Linde GmbH należy do wielonarodowej grupy spółek należących ostatecznie do Linde plc, które koncentruje się głównie na gazach i usługach inżynieryjnych; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Linde: Linde GmbH należy do wielonarodowej grupy spółek należących ostatecznie do Linde plc, które koncentruje się głównie na gazach i usługach inżynieryjnych;

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Sipchem: Sipchem jest ostateczną spółką dominującą grupy przedsiębiorstw prowadzącej działalność w zakresie produkcji i wprowadzania do obrotu podstawowych i pośrednich produktów petrochemicznych; |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Sipchem: Sipchem jest ostateczną spółką dominującą grupy przedsiębiorstw prowadzącej działalność w zakresie produkcji i wprowadzania do obrotu podstawowych i pośrednich produktów petrochemicznych;

| — | w przypadku JV: JV będzie prowadzić działalność w zakresie dostaw gazów przemysłowych na miejscu w Królestwie Arabii Saudyjskiej. |
| --- | --- |

—

w przypadku JV: JV będzie prowadzić działalność w zakresie dostaw gazów przemysłowych na miejscu w Królestwie Arabii Saudyjskiej.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.10151— Linde/Sipchem/JV

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

Email: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/20 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/20

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany
  w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina,
  o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)
  2019/33

(2021/C 65/11)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY ZMIENIAJĄCEJ JEDNOLITY DOKUMENT

„LA MANCHA”

PDO-ES-A0045-AM03

Data przekazania informacji: 18.11.2020

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Zmiana minimalnej rzeczywistej zawartości alkoholu w winach białych i różowych oraz określenie minimalnej rzeczywistej zawartości alkoholu w winach półmusujących (pkt 2.1 specyfikacji produktu i pkt 2.1 jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

W winach białych i różowych zwiększa się minimalną rzeczywistą zawartość alkoholu do 9 %. Określa się także minimalną rzeczywistą zawartość alkoholu w winach półmusujących.

Konsumenci interesują się obecnie winami o wyższej zawartości cukru resztkowego, w związku z czym zawartość alkoholu w winach tego rodzaju jest niższa (wiąże się to z uzyskaniem wymaganej zawartości cukru resztkowego).

Ponadto określa się, że minimalna rzeczywista zawartość alkoholu w winach białych, różowych i czerwonych obejmuje także wina półmusujące.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana jest dostosowaniem parametrów analitycznych. Nie ma ona istotnego wpływu na produkt objęty ChNP, który dzięki wspólnemu oddziaływaniu warunków naturalnych i czynników ludzkich zachowuje właściwości i profil opisane w punkcie dotyczącym związku. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

2.   Dostosowanie terminologii parametrów analitycznych dla cukru resztkowego i kwasowości lotnej oraz zawartości dwutlenku siarki do obowiązujących przepisów (pkt 2.1 specyfikacji produktu i pkt 2.1 jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Zgodnie z art. 20 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/34 z dnia 17 października 2018 r., w którym przewiduje się oznaczenie całkowitej zawartości cukrów wyrażonej jako fruktoza i glukoza, nazwa parametru analitycznego „cukry ogółem” otrzymuje nowe brzmienie: „całkowita zawartości cukru wyrażona jako fruktoza i glukoza”.

Należy również sprecyzować, że kwasowość lotna jest wyrażona jako kwas octowy.

W art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34 ustanawia się dwutlenek siarki jako parametr analityczny, dlatego też parametr ten dodaje się przy określaniu wina musującego. W przypadku win w pkt 2.1.4, 2.1.5 i 2.1.6 wartości dopuszczalne określa się zgodnie z częścią B załącznika I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/934 z dnia 12 marca 2019 r.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana stanowi dostosowanie terminologii stosowanej w odniesieniu do właściwości fizycznych i chemicznych. Nie pociąga ona za sobą żadnych zmian w produkcie końcowym, który dzięki wspólnemu oddziaływaniu warunków naturalnych i czynników ludzkich zachowuje właściwości i profil opisane w punkcie dotyczącym związków. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

3.   Przeredagowanie opisu organoleptycznych cech charakterystycznych: (sekcja 2.2. specyfikacji produktu i pkt 2.2. jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Przedmiotowa zmiana wchodzi również w zakres koniecznej aktualizacji specyfikacji produktu mającej na celu dostosowanie jej do kryteriów normy UNE-EN-ISO 17065. Zmiana ta jest konieczna, aby zapewnić powiązanie tych właściwości z deskryptorami, które mogą być oceniane za pomocą panelu sensorycznego spełniającego kryteria określone w normie UNE-EN-ISO 17025.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana jest dostosowaniem organoleptycznych cech charakterystycznych umożliwiającym ich lepszą ocenę poprzez analizę sensoryczną. Nie ma ona istotnego wpływu na produkt objęty ChNP, który dzięki wspólnemu oddziaływaniu warunków naturalnych i czynników ludzkich zachowuje właściwości i profil opisane w punkcie dotyczącym związku. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

4.   Aktualizuje się odniesienia do przepisów. (sekcja 3.2.5 specyfikacji produktu i pkt 3.2.5. jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych, odniesienia do przepisów zastępuje się obecnym rozporządzeniem.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana stanowi aktualizację. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

5.   Wyjaśnienie dotyczące wytwórni win i miejsc produkcji (sekcja 4 specyfikacji produktu i pkt 4 jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

W ostatnim akapicie precyzuje się, że wina są produkowane w wytwórniach wina na obszarze produkcji La Mancha z wykorzystaniem winogron pochodzących z działek wymienionych w międzybranżowym rejestrze winnic w celu rozwiania wątpliwości co do lokalizacji wytwórni wina oraz poprawy kontroli i identyfikowalności miejsc produkcji.

Rodzaj zmiany: standardowa

Obszar ten nie został zmieniony, poprawia się jedynie brzmienie tego akapitu. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

6.   Włączenie odmian moscatel de alejandría i garnacha tintorera (sekcja 6 specyfikacji produktu i pkt 6 jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie.

Do specyfikacja produktu włącza się białą odmianę Moscatel de Alejandría i czerwoną odmianę Garnacha tintorera. Biała odmiana Moscatel de Alejandría jest typową odmianą śródziemnomorską, nadającą się do uprawy na opisywanym obszarze ze względu na jej właściwości aromatyczne i zawartość cukru odpowiednie do produkcji win La Mancha. Natomiast o przystosowaniu czerwonej odmiany Garnacha tintorera do opisywanego terenu świadczy istnienie tysięcy hektarów tej odmiany na obszarze produkcji. Po zbadaniu potencjału produkcji win gatunkowych i ich zgodności z wymogami specyfikacji ChNP „La Mancha” oraz na podstawie wielu ocenionych próbek, międzybranżowe stowarzyszenie postanowiło włączyć je do specyfikacji.

Zarówno wino białe produkowane (całkowicie lub częściowo) z odmiany Moscatel de Alejandría, jak i czerwone wino produkowane (całkowicie lub częściowo) z Garnacha tintorera są produktami o ugruntowanej pozycji na obszarze produkcji. Przedmiotowa zmiana ma zatem na celu włączenie do specyfikacji produktu odmian, które już od pewnego czasu były częścią uprawy winorośli na tym obszarze.

Rodzaj zmiany: standardowa

Zmiana ta prowadzi do produkcji tych samych rodzajów wina i o takich samych właściwościach jak wina objęte chronioną nazwą. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

7.   Nowe brzmienia akapitów odnoszących się do pozostałych obowiązujących wymogów (pkt 8 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Akapit pierwszy: Przeredagowuje się tekst w celu doprecyzowania zgodności wymogu butelkowania przez wytwórnie wpisane do rejestru ChNP „La Mancha” na obszarze produkcji i poza nim z wymogami dotyczącymi identyfikowalności butelkowanego wina La Mancha. Ponadto każde wino objęte ChNP „La Mancha” wprowadzone do obrotu musi być opatrzone etykietą dodatkową lub banderolą wydaną przez wyżej wymienione stowarzyszenie międzybranżowe.

Akapit drugi: Pojemność butelek zwiększa się w taki sposób, aby uwzględnić butelki PET (wyłącznie butelki o pojemności 18,7 cl, przeznaczone dla linii lotniczych i zakładów, w których stosowanie szkła jest zabronione) zapewniając zgodność z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa lotniczego i zakładów publicznych.

Akapit trzeci: Aktualizuje się odsetek wymagany do użycia określenia konkretnej, pojedynczej odmiany winorośli. Wynosi on teraz 85 %. Jest on zatem zgodny z mającym zastosowanie prawodawstwem (art. 50 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 z dnia 17 października 2018 r. uzupełniającego rozporządzenie (UE) nr 1308/2013).

Aktualizuje się również odniesienia regulacyjne do obowiązujących przepisów.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana jest przeredagowaniem i aktualizacją. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

8.   Aktualizacja odniesienia do przepisów (pkt 9.2 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

W akapitach 3 i 9 odniesienie do uchylonych rozporządzeń zastępuje się odniesieniem do obowiązujących przepisów.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana stanowi aktualizację. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

„La Mancha”

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

| 5. | Gatunkowe wino musujące |
| --- | --- |

5.

Gatunkowe wino musujące

| 8. | Wino półmusujące |
| --- | --- |

8.

Wino półmusujące

4.   Opis wina lub win

Wina białe i różowe, wina młode i tradycyjne oraz białe wina „beczkowe”

Niska zawartość alkoholu. Barwa win białych waha się od zielonkawej do żółtej (nie dochodząc jednak do złotej). Wina te są wyraźne, owocowe, o delikatnie kwaskowatych i zrównoważonych aromatach podstawowych.

Jeśli były przechowywane w beczkach, ich barwa waha się od żółtego do złocistego lub słomkowego. Wyczuwalne są aromaty prażenia, waniliowe tło, a także trwałe nuty owocowe i dębowe.

Barwa win różowych waha się od różu do delikatnej czerwieni. Ich aromaty są wyraźne, owocowe lub kwiatowe, delikatnie kwaśne, a smak owocowy.

W winach fermentowanych w beczkach obecne są aromaty i posmak przypominający woń drewna.

| * | Maksymalna kwasowość lotna dla win młodych: 8,33 meq/l |
| --- | --- |

*

Maksymalna kwasowość lotna dla win młodych: 8,33 meq/l

| * | Maksymalna zawartość siarczków: 190 mg/l, jeżeli cukier ≥ 5 g/l (z wyłączeniem wina „beczkowego”)






  Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- | --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 9 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 10 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 140 |

*

Maksymalna zawartość siarczków: 190 mg/l, jeżeli cukier ≥ 5 g/l (z wyłączeniem wina „beczkowego”)

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

9

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

10

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

140

Czerwone wina młode i tradycyjne oraz czerwone wina „beczkowe”

Wina o barwie od purpurowo-czerwonej do barwy dojrzałego granatu, wyraźne, owocowe, o aromatach podstawowych. W smaku są taninowe, zrównoważone pod względem zawartości alkoholu i kwasowością, trwałe i owocowe.

Barwa win przechowywanych w beczkach waha się od barwy dojrzałego granatu do rubinowej. Ich zapach jest wyraźny, owocowy, o aromatach podstawowych i przypominających wanilię. W smaku są trwałe i zrównoważone o waniliowych nutach.

W winach dłużej dojrzewających możliwe jest występowanie refleksów ceglanych lub intensywnie pomarańczowych. Ich zapach jest trwały i łagodny. W smaku są łagodne, harmonijne, zaokrąglone i o dobrej strukturze.

W winach fermentowanych w beczkach obecne są aromaty i posmak przypominający woń drewna.

| * | Maksymalna kwasowość lotna dla win młodych: 8,33 meq/l |
| --- | --- |

*

| * | Maksymalna zawartość siarczków: 180 mg/l, jeżeli cukier ≥ 5 g/l (z wyłączeniem wina „beczkowego”) |
| --- | --- |

*

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 11,5 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 10 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 130 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

11,5

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

10

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

130

Wino tradycyjne naturalnie słodkie

Odpowiada wytrawności win białych, barwie dojrzałego granatu i barwie brązu win czerwonych. Wysoka intensywność aromatów przypomina zapach owoców lub dżemów. Jest zrównoważone i o pełnym ciele.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 13 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 20 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 250 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

13

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

20

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

250

Wino białe i czerwone z oznaczeniem „Crianza”, „Reserva” i „Gran reserva”

Barwa win białych waha się od słomkowożółtej do złotej o różnej intensywności (w zależności od czasu dojrzewania). Aromaty drewna i prażenia. Zrównoważone.

Barwa win czerwonych waha się od barwy dojrzałego granatu po ceglany (w zależności od czasu dojrzewania). To właśnie z niego pochodzą owocowe nuty drewniane lub prażenia. W smaku zrównoważony i o pełnym ciele.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| ** | Minimalna rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu jest określona w specyfikacji produktu w zależności od tego, czy chodzi o wino białe czy czerwone. |
| --- | --- |

**

| *** | Niższe limity kwasowości lotności w zależności od stopnia i czasu starzenia. |
| --- | --- |

***

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 20 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 150 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

20

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

150

Gatunkowe wino musujące

Barwa białych win musujących waha się od bladej do złotej i lśniącej, natomiast win różowe mają barwę bladoróżową. Pęcherzyki gazu są małe i trwałe.

Aromat jest czysty i owocowy.

W smaku są winami o szerokiej palecie smaków i zrównoważonymi.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 11,66 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

11,66

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

Wina półmusujące

Barwa win półmusujących może być biała o różnych odcieniach żółci, win różowych o tonach różowawych, czerwonych fioletowo-czerwona.

Wina białe mają owocowy aromat, a różowe i czerwone charakteryzują się intensywnymi aromatami przypominającymi zapach czerwonych owoców.

Są to wina o szerokiej palecie smaków i zrównoważone, o owocowym posmaku i wyraźną obecnością dwutlenku węgla.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 10 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

10

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

5.   Praktyki winiarskie

a)   Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Wina białe, różowe i czerwone objęte chronioną nazwą pochodzenia wytwarza się wyłącznie z dozwolonych odmian. Mieszanie białych i czerwonych odmian winorośli jest niedozwolone.

Maksymalny współczynnik przetwórstwa powinien wynosić 74 litry ze 100 kilogramów zbiorów

Wina białe i różowe są wytwarzane poprzez zgniatanie kiści i odsączanie przy użyciu systemu statycznego lub dynamicznego. Mogą być one wcześniej poddawane maceracji w celu uzyskania aromatów i barwy, przy czym temperatura fermentacji musi wynosić maksymalnie 22 °C.

Wina czerwone muszą być fermentowane przez co najmniej 3 dni w maksymalnej temperaturze 28 °C.

b)   Maksymalna wydajność

Winorośle prowadzone w formie kielicha

10 000 kilogramów winogron z hektara

Winorośle prowadzone w formie kielicha

74 hektolitry z hektara

Winorośle prowadzone w formie szpalerowej

13 000 kilogramów winogron z hektara

Winorośle prowadzone w formie szpalerowej

96,2 hektolitra z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

La Mancha jest regionem naturalnym i historycznym położonym w autonomicznej wspólnocie Kastylia-La Mancha w centrum Hiszpanii, obejmującym północną część prowincji Albacete, południową i południowo-zachodnią część Ciudad Real, wschodnią część Toledo i południowo-zachodnią część prowincji Cuenca.

7.   Główne odmiany winorośli do produkcji wina

AIREN

BOBAL

CABERNET SAUVIGNON

GARNACHA TINTA

MACABEO – VIURA

SYRAH

TEMPRANILLO – CENCIBEL

VERDEJO

8.   Opis związku lub związków

„Wino”

Gleby występujące na terenie równiny La Mancha są wynikiem

sedymentacji wapienia, marmuru i piasków w epoce miocenu. To dzięki niej gleby zawdzięczają swoją rdzawą lub rdzawoczerwoną barwę. W istocie bogactwo regionu La Manchy w gleby wapienne sprawia, że obszar ten idealnie nadaje się do produkcji czerwonych win o pełnym ciele. Natomiast gleby piaszczyste i wapienne nadaje winom odpowiednią zawartość alkoholu.

Suchy klimat (300-350 mm opadów rocznie) i wysoki stopień nasłonecznienia (3 000 godzin słonecznych) przyczyniają się do powstawania win o intensywnej barwie i wyraźnie zwiększonej intensywności aromatów.

Średnia wydajność winnic jest niska, co przyczynia się także do zapewnienia doskonałej równowagi w produkowanych winach.

„Wino półmusujące”

Ekstremalny klimat kontynentalny, skład rdzawobrązowej gleby i wysokie temperatury sprawiają, że wina musujące zyskują owocowe aromaty i odcienie. Wina opisane w sekcji dotyczącej wina są wykorzystywane do produkcji opisywanych win. W związku z tym treść tej sekcji ma również zastosowanie do tych musujących

„Gatunkowe wino musujące”

Środowisko geograficzne umożliwia uprawę odmian określonych w specyfikacji, co nadaje winom bogactwo i równowagę bukietu. Niskie opady, ilość godzin nasłonecznienia, a także naturalna zawartość alkoholu, pozwalają uzyskać wina o określonym poziomie alkoholu. Jako cuvée do produkcji win musujących używa się win wymienionych w sekcji dotyczącej wina. W związku z tym treść tej sekcji ma zastosowanie również do opisu win musujących.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

Określone w przepisach krajowych

Rodzaj wymogów dodatkowych:

Przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Stosowanie na etykietach określenia odmiany winorośli wymaga, by była to jedna odmiana, by co najmniej 86 % użytych winogron było tej odmiany i by zostało to odnotowane w rejestrze produkcji.

Gatunkowe wina musujące objęte CHNP „La Mancha” mogą być opatrzone etykietami zawierającymi określenia: „Premium” i „Reserva”.

Link do specyfikacji produktu

http://pagina.jccm.es/agricul/paginas/comercial-industrial/consejos_new/pliegos/Mod_PC_La_Mancha_20200731_MP_I.pdf

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/28 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/28

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)2019/33

(2021/C 65/12)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY ZMIENIAJĄCEJ JEDNOLITY DOKUMENT

„LOS CERRILLOS”

PDO-ES-02228-AM01

Data przekazania informacji: 16.11.2020

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Włączenie odmiany Petit Verdot do sekcji dotyczącej opisu win (pkt 2.a i 2.b specyfikacji produktu oraz pkt 4 jednolitego dokumentu)

Do sekcji dotyczącej opisu win włącza się wina produkowane z odmiany Petit Verdot. W związku z tym dla rodzajów: Petit Verdot (dojrzewające 6 miesięcy) i Petit Verdot (dojrzewające 12 miesięcy) określa się parametry analityczne oraz organoleptyczne cechy charakterystyczne.

Biorąc pod uwagę, że wyznaczony obszar ChNP „Los Cerrillos” obejmuje działkę winogron odmiany Petit Verdot, których wina mają również cechy i profil pozostałych win objętych ChNP „Los Cerrillos”, wnosi się o zmianę specyfikacji w celu włączenia odmiany czerwonej Petit Verdot i produkowanych z niej win czerwonych.

Rodzaj zmiany: standardowa

Ponieważ wina produkowane z odmiany Petit Verdot należą do kategorii „Wino”, pozostaje ona jedyną kategorią dopuszczoną w specyfikacji produktu. Przedmiotowa zmiana nie zmienia, nie dodaje, nie skreśla żadnej z kategorii win, nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

2.   Dostosowanie terminologii parametrów analitycznych dla cukru resztkowego do obowiązujących przepisów (pkt 2.a specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Zgodnie z art. 20 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/34 z dnia 17 października 2018 r., w którym przewiduje się oznaczenie całkowitej zawartości cukrów wyrażonej jako fruktoza i glukoza, nazwa parametru analitycznego „cukry ogółem” otrzymuje nowe brzmienie: „całkowita zawartości cukru wyrażona jako fruktoza i glukoza”.

Rodzaj zmiany: standardowa

Przedmiotowa zmiana stanowi dostosowanie terminologii stosowanej w odniesieniu do właściwości fizykochemicznych i nie ma istotnego wpływu na produkt objęty ChNP, który dzięki wzajemnemu oddziaływaniu między warunkami naturalnymi a czynnikiem ludzkim zachowuje właściwości i profil opisane w punkcie dotyczącym związków. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

3.   Dostosowanie jednostek miary związków fenolowych (TPI) (pkt 2.a specyfikacji produktu, nie wpływa na jednolity dokument)

Dostosowuje się jednostki miary całkowitej zawartości polifenoli. Stężenie polifenoli w winie znane jest jako wskaźnik całkowitej zawartości polifenoli (TPI – Total Polyphenols Index). Jest to miara stężenia całej grupy związków fenolowych obecnych w winogronach i w winie. Pozwala nam ona poznać potencjał kolorystyczny wina. Zasadniczo wskaźnik całkowitej zawartości polifenoli odpowiada sumie antocyjanów i tanin obecnych w winie i jest definiowany jako:

TPI = wskaźnik ultrafioletu = A280 × współczynnik rozcieńczenia

Przyjmując ten wskaźnik, usuwa się jednostkę pomiarową meq/l.

Rodzaj zmiany: standardowa

Przedmiotowa zmiana stanowi dostosowanie terminologii stosowanej w odniesieniu do właściwości fizykochemicznych i nie ma istotnego wpływu na produkt objęty ChNP, który dzięki wzajemnemu oddziaływaniu między warunkami naturalnymi a czynnikiem ludzkim zachowuje właściwości i profil opisane w punkcie dotyczącym związków. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

4.   Nowe brzmienie sekcji dotyczącej szczególnych praktyk enologicznych po włączeniu wina produkowanego z odmiany Petit Verdot (pkt 3 specyfikacji produktu i pkt 5.a jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Włącza się opis szczególnych praktyk enologicznych dotyczących produkcji wina z odmiany Petit Verdot, które zgodnie z pkt 1 zostało włączone do sekcji dotyczącej opisu win.

Rodzaj zmiany: standardowa

Włączając wino z odmiany Petit Verdot do sekcji dotyczącej opisu win i biorąc pod uwagę powyższe uzasadnienie w celu zachowania cech win pochodzących z tego obszaru konieczne jest określenie warunków produkcji, a także ograniczeń. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

5.   Włączenie maksymalnej wydajności win z odmiany Petit Verdot (pkt 5 specyfikacji produktu oraz pkt 5.b jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Ze względu na włączenie wina produkowanego z odmiany Petit Verdot do sekcji dotyczącej opisu win ustala się maksymalną wydajność z hektara tej odmiany.

Rodzaj zmiany: standardowa

Biorąc pod uwagę uzasadnienie przedstawione w punkcie 1 włączenie wina wyprodukowanego z odmiany Petit Verdot do sekcji dotyczącej opisu win wiąże się z koniecznością dodania wydajności odmiany Petit Verdot. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

6.   Włączenie odmiany Petit Verdot (pkt 6 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Włączając wino z odmiany Petit Verdot do sekcji specyfikacji produktu dotyczącej opisu win, odmianę tę uwzględnia się w niniejszej sekcji.

Rodzaj zmiany: standardowa

Biorąc pod uwagę uzasadnienie przedstawione w punkcie 1 w związku z włączeniem wina wyprodukowanego z odmiany Petit Verdot do sekcji dotyczącej opisu win, dodaje się także odmianę Petit Verdot. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

7.   Aktualizacja ram prawnych sekcji 8. „Pozostałe mające zastosowanie wymogi” (pkt 8 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

W sekcji 8 „Pozostałe mające zastosowanie wymogi” w celu aktualizacji ram prawnych odesłania do uchylonych rozporządzeń zastępuje się odniesieniami do obowiązujących przepisów.

Rodzaj zmiany: standardowa

Proponowane dla tego akapitu zmiany nie pociągają za sobą żadnych zmian w chronionej nazwie ani żadnych nowych ograniczeń dotyczących wprowadzania produktu do obrotu. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Los Cerrillos

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

4.   Opis wina lub win

Wino czerwone ze szczepu Tempranillo, wino czerwone ze szczepów Tempranillo i Cabernet Sauvignon oraz wino czerwone ze szczepu Syrah Petit Verdot (dojrzewające 6 miesięcy)

Wino czerwone o purpurowej lub wiśniowo-czerwonej barwie z odcieniem fioletu. Jego aromat jest owocowy z nutami kwiatowymi. W smaku jest przyjemne i świeże, o dobrej strukturze.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 12,5 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4,8 grama na litr wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 15 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 115 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

12,5

Minimalna kwasowość ogólna:

4,8 grama na litr wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

15

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

115

Wino czerwone ze szczepów Tempranillo i Cabernet Sauvignon („Colección Privada”), wino Petit Verdot (dojrzewające 12 miesięcy) oraz wino czerwone ze szczepu Cabernet Sauvignon („Familia”)

Barwa wiśniowa z odcieniami koloru owocu granatu/terakoty. Aromat dojrzałych owoców z charakterystycznymi nutami lukrecji i balsamicznymi. W smaku jest treściwe, mocne, o wyraźnej strukturze z bogatym i kremowym posmakiem leżakowania.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 13 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4,8 grama na litr wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 16 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 115 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

13

Minimalna kwasowość ogólna:

4,8 grama na litr wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

16

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

115

5.   Praktyki winiarskie

a.   Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Wina szczepowe są produkowane w zbiornikach ze stali nierdzewnej. Są one poddawane długiej maceracji oraz prefermentacji na zimno przez okres od dwóch do pięciu dni w temperaturze 10–15 °C, po której następuje maceracja fermentacyjna przez okres jednego lub dwóch tygodni w temperaturze 20–28 °C do momentu zakończenia procesu fermentacji alkoholowej.

Wina przeznaczone do leżakowania w beczkach są produkowane w zbiornikach ze stali nierdzewnej i poddawane są maceracji fermentacyjnej przez okres 15–25 dni w temperaturze 25–30 °C. Podczas tego procesu przeprowadza się tzw. délestage (przepompowywanie), aby pobudzić ekstrakcję barwy oraz związków fenolowych obecnych w kożuchu w czasie fermentacji na skórkach

Odpowiednie ograniczenia dotyczące produkcji win

Winogrona nie są poddawane tłoczeniu w prasie, lecz statycznemu odsączaniu w celu otrzymania win rodzaju gota. Pozostałe wytłoczyny winogronowe są poddawane łagodnemu obciekaniu dynamicznemu, czego efektem jest bardzo niska wydajność.

Po zakończeniu fermentacji jabłkowo-mlekowej wina są w naturalny sposób klarowane, raczej w drodze dekantacji niż obróbki chemicznej, a następnie przenoszone na potrzeby leżakowania do 225-litrowych dębowych beczek, które są używane przez okres nie dłuższy niż 6 lat.

Następnie wina są butelkowane, aby umożliwić proces redukcji oraz doprowadzić wino do uzyskania optymalnych właściwości do spożycia.

Tempranillo – 100 % Tempranillo, przechowywane w dębowych beczkach przez co najmniej 30 dni.

Syrah – 100 % Syrah, leżakujące w dębowych beczkach przez co najmniej 6 miesięcy.

Tempranillo – Cabernet Sauvignon – Mieszanka win Tempranillo i Cabernet Sauvignon, dojrzewająca w dębowych beczkach przez co najmniej 6 miesięcy.

Colección Privada – Mieszanka win Tempranillo i Cabernet Sauvignon, dojrzewająca w dębowych beczkach przez co najmniej 13 miesięcy.

Cabernet Sauvignon de Familia – 100 % Cabernet Sauvignon. Dojrzewające przez co najmniej 24 miesiące w beczkach. Proces dojrzewania dopełnia 18-miesięczny okres przechowywania wina w butelkach.

Petit Verdot 6 miesięcy – Petit Verdot 100 % dojrzewające przez co najmniej 6 miesięcy w dębowych beczkach

Petit Verdot 12 miesięcy – Petit Verdot 100 % przechowywane przez co najmniej 12 miesięcy w dębowych beczkach

Praktyka uprawy

W okresie wegetacji przeprowadza się przycinanie pędów w celu ograniczenia naturalnego wzrostu i zwiększenia zbiorów, a co za tym idzie – poprawy jakości winogron.

Winogrona są zbierane w godzinach porannych, między godz. 5.00 a 11.00, aby uniknąć zbiorów w czasie wysokich temperatur i w ten sposób zapewnić odpowiednią zimną macerację.

b.   Maksymalna wydajność

Tempranillo

12 000 kilogramów winogron z hektara

Tempranillo

88,8 hektolitra z hektara

Cabernet Sauvignon

9 000 kilogramów winogron z hektara

Cabernet Sauvignon

66,6 hektolitra z hektara

Syrah

13 000 kilogramów winogron z hektara

Syrah

96,2 hektolitra z hektara

Chardonnay

9 000 kilogramów winogron z hektara

Chardonnay

66,6 hektolitra z hektara

Petit Verdot

12 000 kilogramów winogron z hektara

Petit Verdot

81,6 hektolitra z hektara

Merlot

8 500 kilogramów winogron z hektara

Merlot

62,9 hektolitra z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Wyznaczony obszar obejmuje następujące działki w gminie Argamasilla de Alba (Ciudad Real):

OBSZAR/DZIAŁKA

| 109 | 62,63 |
| --- | --- |
| 111 | 15,30 i 9001 |
| 131 | 71 |
| 151 | 115–121, 190, 277, 278, 9001, 9002, 9004–9006, 9008, 9023 |
| 160 | 8–13, 15, 16, 17, 21–23, 30, 31, 9003, 9005, 9006 |
| 161 | 14, 16–27, 31–33, 35, 9001–9004 |
| 162 | 1, 3–5, 7–8, 11–13, 17–18, 9001, 9002 |
| 163 | 1, 3, 4, 6–21, 21,9001, 9004 |
| 171 | 1, 3–7, 9004–9009, 011–012 |
| 173 | 2, 3, 9001, 9006 |
| 174 | 1, 3–12, 14, 15, 19, 20, 22, 23, 9001, 9003–9011, 9013–9020 |
| 175 | 1, 9001, 9002 |
| 176 | 3–18, 9001, 9003 |
| 177 | 18–23, 25–32, 66–72, 74, 89–111, 113, 114, 115, 118, 121, 124, 126, 127, 133, 9001–9005, 9008–9014, 9019, 9022, 9024–9029 |
| 178 | 6, 6,7, 9, 12–24, 30–31, 34–38, 40–60, 9001–9004, 9006– 9061 |
| 180 | 1, 2, 5, 9, 9001, 9007 |
| 181 | 60, 9001, 9002 |
| 194 | 45, 71, 73, 74, 76, 6–21, 9009, 9011, 9028, 8 |
| 195 | 10–20, 22–28, 30, 32, 33, 35, 37–57, 86, 88, 93, 94, 95, 96, 99–108, 112, 114, 118, 119, 9001–9006, 9008–9014, 9016–9018 |

109

62,63

111

15,30 i 9001

131

71

151

115–121, 190, 277, 278, 9001, 9002, 9004–9006, 9008, 9023

160

8–13, 15, 16, 17, 21–23, 30, 31, 9003, 9005, 9006

161

14, 16–27, 31–33, 35, 9001–9004

162

1, 3–5, 7–8, 11–13, 17–18, 9001, 9002

163

1, 3, 4, 6–21, 21,9001, 9004

171

1, 3–7, 9004–9009, 011–012

173

2, 3, 9001, 9006

174

1, 3–12, 14, 15, 19, 20, 22, 23, 9001, 9003–9011, 9013–9020

175

1, 9001, 9002

176

3–18, 9001, 9003

177

18–23, 25–32, 66–72, 74, 89–111, 113, 114, 115, 118, 121, 124, 126, 127, 133, 9001–9005, 9008–9014, 9019, 9022, 9024–9029

178

6, 6,7, 9, 12–24, 30–31, 34–38, 40–60, 9001–9004, 9006– 9061

180

1, 2, 5, 9, 9001, 9007

181

60, 9001, 9002

194

45, 71, 73, 74, 76, 6–21, 9009, 9011, 9028, 8

195

10–20, 22–28, 30, 32, 33, 35, 37–57, 86, 88, 93, 94, 95, 96, 99–108, 112, 114, 118, 119, 9001–9006, 9008–9014, 9016–9018

7.   Główne odmiany winorośli do produkcji wina

CABERNET SAUVIGNON

PETIT VERDOT

SYRAH

TEMPRANILLO – CENCIBEL

8.   Opis związku lub związków

„Środowisko (warunki naturalne i czynniki ludzkie)”

Los Cerrillos jest szczególnym obszarem obejmującym cały odcinek Vega Alta rzeki Gwadiana. Jest to obszar o powierzchni ponad 60 km2, którego początek znajduje się u źródła rzeki Gwadiana, 3 km powyżej tamy Peñarroya, i który rozciąga się ponad 7 km poniżej tej tamy w kierunku Argamasilla de Alba, co pokazuje również mapa wojskowa Hiszpanii z 1975 r.

Wyznaczony obszar, przez który przebiega rzeka Gwadiana, położony jest w pobliżu zbiornika Peñarroya na wysokości 695 m n.p.m., w otoczeniu wzgórz działających jak hamulec topograficzny dla cyklu wegetacyjnego, dzięki czemu na obszarze tym nie występują wysokie temperatury nocne, które znacznie przyspieszają dojrzewanie fenoliczne winogron, zapewniona natomiast zostaje silna wentylacja.

Gleba jest głównie wapienna. W skale dominuje margiel, mieszanina luźnego wapienia i gliny. Posiada piaszczysto-gliniastą konsystencję i pH ok. 8.

Na wyznaczonym obszarze geograficznym panuje klimat śródziemnomorski o charakterze kontynentalnym, który charakteryzuje się ciepłymi latami i zimnymi zimami. Amplitudy temperatur osiągają czasami nawet 45 °C. Znaczne różnice temperatur występują przez cały rok także między dniem a nocą. Przez 80 % roku niebo jest bezchmurne, natomiast roczny czas nasłonecznienia wynosi zwykle ponad 2 500 godzin.

Los Cerillos znacznie różni się od sąsiadujących z nim obszarów ze względu na bliskość rzeki Gwadiana. Występują tu znacznie wyższe opady deszczu niż w pozostałej części regionu Castilla-La Mancha. Natomiast temperatury nie są tak wysokie, jak na obszarach sąsiadujących od południa i zachodu. Zbiory odbywają się ok. 15–20 dni później niż w pozostałej części obszaru.

Proces délestage stosuje się w trakcie całej fermentacji alkoholowej. Polega on na produkcji wina, podczas której winogrona nie są poddawane tłoczeniu w prasie, lecz statycznemu odsączaniu w celu otrzymania win rodzaju gota. W ten sposób wydajność w hektolitrach z hektara osiąga 62–68 %. Następnie wina te są w naturalny sposób klarowane w drodze dekantacji.

„Opis wina”

Wino czerwone o purpurowej lub wiśniowo-czerwonej barwie z odcieniami fioletu lub rdzawej czerwieni. Aromat z przewagą owoców z nutami kwiatowymi lub dojrzałego owocu z nutami lukrecji i balsamicznymi. Świeże i przyjemne w ustach, o wyraźnej strukturze wyczuwalnej na podniebieniu, z bogatym i kremowym posmakiem leżakowania.

W związku z powyższym zawartość alkoholu opisywanych win może przekraczać 14 %. Odpowiednia kwasowość oraz zawartość alkoholu zapewniają doskonałą harmonię, dlatego niezwykle istotne jest określenie optymalnego momentu zbioru, co jest możliwe dzięki dokładnemu monitorowaniu procesu dojrzewania winogron.

Zawartość polifenoli w przedmiotowych winach wynosi nie więcej niż 80 miliekwiwalentów na litr, przy czym wina te są bogate w ekstrakty, aromatyczne i dobrze wybarwione, osiągając do 18 u.a. (suma absorbancji przy 420, 520 i 620 nm) w punktach koloru oraz zawartość antocyjanów do 800 mg na litr.

„Związek”

Położenie wyznaczonego obszaru wraz z jego glebami zawierającymi sypkie materiały z plioczwartorzędu, twardy wapień, margiel i ochrę skutkuje otrzymaniem win dobrze wybarwionych, z charakterystyczną mineralizacją, osiągających aż 18 punktów koloru.

Wyznaczony obszar, przez który przebiega rzeka Gwadiana, położony jest na wysokości 695 m n.p.m. w pobliżu zbiornika Peñarroya. Opisywany obszar jest otoczony wzgórzami, które zapewniają temperatury sprzyjające fotosyntezie, a także odpowiedni skład winogron i zawartość cukrów. Czynniki te powodują obniżenie pH, podniesienie poziomu kwasowości, jak również zwiększenie zawartości związków fenolowych (do 80 miliekwiwalentów na litr) oraz stężenia antocyjanów (do 800 mg na litr).

Efektem procesu délestage podczas całej fermentacji alkoholowej, praktyki nietłoczenia winogron oraz procesu naturalnego klarowania w drodze dekantacji są wina o bardziej kwiatowym niż owocowym aromacie, a także dojrzałe wina o nutach korzennych i palonych z akcentami lukrecji i balsamicznymi.

Chociaż wyznaczony obszar geograficzny jest otoczony obszarem objętym chronioną nazwą pochodzenia La Mancha, jego cechy różnią się w istotny sposób od cech sąsiedniego wyznaczonego obszaru w odniesieniu do następujących czynników:

Warunki naturalne:

Wyznaczony obszar, przez który przebiega rzeka Gwadiana, położony jest w pobliżu zbiornika Peñarroya na wysokości 695 m n.p.m.

Gleba jest głównie wapienna. W skale dominuje margiel, mieszanina luźnego wapienia i gliny. Na opisywanym obszarze panuje klimat charakteryzujący się ciepłymi latami i zimnymi zimami. Wiosną występują późne przymrozki, co wpłynęło na konieczność zainwestowania w, jedne z nielicznych w Hiszpanii i jedyne w regionie Castilla-La Mancha, systemy przeciwprzymrozkowe, których celem jest kontrolowanie silnych wiosennych przymrozków oraz porannej rosy, a także zapewnienie suchych winorośli podczas zbiorów.

Czynniki ludzkie:

Tym, co najbardziej odróżnia sposób produkcji win „Los Cerrillos” od sposobu produkcji na obszarze graniczącym objętym ChNP La Mancha, są praktyki enologiczne, ponieważ winogrona nie są poddawane tłoczeniu w prasie, lecz statycznemu odsączaniu w celu otrzymania win rodzaju gota. W ten sposób wydajność w hektolitrach z hektara osiąga od 62 do 68 %. Następnie wina te są w naturalny sposób klarowane w drodze dekantacji.

Najbardziej oczywiste różnice w odniesieniu do właściwości dojrzałych win czerwonych (jest to jedyny rodzaj wina produkowanego w Los Cerrillos) są następujące:

| RÓŻNICE MIĘDZY CHNP | „LA MANCHA” A CHNP | „LOS CERRILLOS” |
| --- | --- | --- |
| > 11,5 % obj. | > 12,5 % obj. | Wyższa objętościowa zawartość alkoholu |
| < 10 meq/l | < 15 meq/l | Wyższa kwasowość lotna |
| 74 % | 68 % | Niższa produkcja z hektara |
| --- | > 40 meq/l | Wyższa zawartość polifenoli |

RÓŻNICE MIĘDZY CHNP

„LA MANCHA” A CHNP

„LOS CERRILLOS”

> 11,5 % obj.

> 12,5 % obj.

Wyższa objętościowa zawartość alkoholu

< 10 meq/l

< 15 meq/l

Wyższa kwasowość lotna

74 %

68 %

Niższa produkcja z hektara

---

> 40 meq/l

Wyższa zawartość polifenoli

Z uwagi na wapnistą glebę, margiel, wysokość nad poziomem morza oraz wpływ rzeki, na wyznaczonym obszarze działa tylko jedna winnica produkująca wino, której właścicielem jest wnioskodawca.

Należy zauważyć, że wyznaczony obszar obejmuje 1 570 hektarów należących do różnych właścicieli, ale nie jest tam uprawiana żadna inna winorośl, ani nie działają tam żadne inne wytwórnie wina. W związku z tym obszar wyznaczono na podstawie warunków środowiskowych, które zostały opisane powyżej.

Ponadto, jeżeli w przyszłości inni producenci będą prowadzić działalność na wyznaczonym obszarze geograficznym, będą oni mogli używać zarejestrowanej nazwy, o ile spełnią warunki określone w specyfikacji. Zważywszy, że wyznaczony obszar obejmuje 1 570 hektarów, istnieje duże prawdopodobieństwo założenia tu kolejnych winnic.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

Określone w przepisach krajowych

Rodzaj wymogów dodatkowych:

Pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

Wina powinny być butelkowane na obszarze produkcji, ponieważ we wszystkich przypadkach proces ten kończy się drugim etapem leżakowania w butelkach. Na tym etapie ma miejsce proces redukcji, który podnosi jakość win, zaokrąglając ich smak. Wina są gotowe do spożycia po uzyskaniu organoleptycznych cech charakterystycznych określonych w specyfikacjach dla poszczególnych ich rodzajów.

Link do specyfikacji produktu

http://pagina.jccm.es/agricul/paginas/comercial-industrial/consejos_new/pliegos/Mod_Pliego_condiciones_Los_Cerrillos_20200728.pdf

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/36 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/36

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany
  w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina,
  o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)
  2019/33

(2021/C 65/13)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1)

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY ZMIENIAJĄCEJ JEDNOLITY DOKUMENT

„FINCA ÉLEZ”

PDO-ES-A0053-AM03

Data przekazania informacji: 16.11.2020

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

Tytuł

WŁĄCZENIE PARAMETRÓW ANALITYCZNYCH WINA RÓŻOWEGO DO SEKCJI DOTYCZĄCEJ OPISU WIN

Punkt specyfikacji produktu 2.1 „Parametry, które należy uwzględnić – ich limity i tolerancje analityczne” ma również wpływ na sekcję jednolitego dokumentu dotyczącą opisu win.

Opis i uzasadnienie

Do opisu win włącza się wino różowe, w związku z czym określa się także jego parametry analityczne.

NOWY OPIS

| 2.1.9. | Wino różowe






  — | Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu: 12 % obj. |
| --- | --- | --- |

2.1.9.

—

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu: 12 % obj.

| — | Minimalna całkowita zawartość alkoholu: 12 % obj. |
| --- | --- |

—

Minimalna całkowita zawartość alkoholu: 12 % obj.

| — | Minimalna kwasowość ogólna wyrażona jako kwas winowy: 4 g/l |
| --- | --- |

—

Minimalna kwasowość ogólna wyrażona jako kwas winowy: 4 g/l

| — | Maksymalna kwasowość lotna: 16,7 meq/l |
| --- | --- |

—

Maksymalna kwasowość lotna: 16,7 meq/l

| — | Maksymalna całkowita zawartość ditlenku siarki: 150 mg/l |
| --- | --- |

—

Maksymalna całkowita zawartość ditlenku siarki: 150 mg/l

| — | Maksymalna całkowita zawartość cukrów redukujących wyrażona jako glukoza: 10 g/l |
| --- | --- |

—

Maksymalna całkowita zawartość cukrów redukujących wyrażona jako glukoza: 10 g/l

UZASADNIENIE

Klienci są zainteresowani naszymi winami różowymi. W związku z tym zwracamy się z wnioskiem o zmianę specyfikacji produktu w celu wprowadzenia na rynek wina różowego.

Tytuł

WŁĄCZENIE ORGANOLEPTYCZNYCH CECH CHARAKTERYSTYCZNYCH WINA RÓŻOWEGO DO SEKCJI DOTYCZĄCEJ OPISU WIN

Punkt specyfikacji produktu 2.2 „Cechy charakterystyczne, które należy ustalić poprzez badania organoleptyczne” ma również wpływ na sekcję jednolitego dokumentu dotyczącą opisu win.

Opis i uzasadnienie

Do sekcji dotyczącej opisu win włącza się wino różowe, w związku z czym określa się także jego organoleptyczne cechy charakterystyczne.

NOWY OPIS

| 2.2.9. | Wino różowe






  — | Wygląd: Wino klarowne, lśniące, o żywych odcieniach różu. |
| --- | --- | --- |

2.2.9.

—

Wygląd: Wino klarowne, lśniące, o żywych odcieniach różu.

| — | Aromat: Bardzo intensywny, przypominający zapach czerwonych truskawek i nawiązujący do aromatu prażenia. |
| --- | --- |

—

Aromat: Bardzo intensywny, przypominający zapach czerwonych truskawek i nawiązujący do aromatu prażenia.

| — | Smak: Bardzo intensywnie owocowy, o odpowiednio zrównoważonej kwasowości i zawartości alkoholu. |
| --- | --- |

—

Smak: Bardzo intensywnie owocowy, o odpowiednio zrównoważonej kwasowości i zawartości alkoholu.

UZASADNIENIE

Klienci są zainteresowani naszymi winami różowymi. W związku z tym zwracamy się z wnioskiem o zmianę specyfikacji produktu w celu wprowadzenia na rynek wina różowego.

Tytuł

WŁĄCZENIE SZCZEGÓLNYCH PRAKTYK ENOLOGICZNYCH DO SEKCJI DOTYCZĄCEJ OPISU WINA RÓŻOWEGO

Punkt 3 specyfikacji produktu: „Szczególne praktyki enologiczne” ma wpływ na akapit jednolitego dokumentu odnoszący się do szczególnych praktyk enologicznych.

Opis i uzasadnienie

Do opisu win włącza się opis szczególnych praktyk enologicznych dotyczący produkcji wina różowego.

NOWY OPIS

| 3.4.6. | Wino różowe: Kupaż o różnych proporcjach następujących odmian: tempranillo, merlot, cabernet-sauvignon i syrah lub produkcja na bazie jednej z odmian: tempranillo, cabernet-sauvignon lub syrah. Moszcz uzyskuje się w ciągu kolejnych dwóch godzin maceracji ze statycznego osadu zebranego na zimno w ciągu ostatnich 24 godzin. Po 24 godzinach czysty moszcz umieszcza się w zimnym fermentorze. Po osiągnięciu gęstości 1 015 umieszcza się go w beczce umożliwiając zakończenie fermentacji, a także dalsze dojrzewanie na drożdżach trwające co najmniej 2 miesiące. |
| --- | --- |

3.4.6.

UZASADNIENIE

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia zwraca się o włączenie tego nowego wina do specyfikacji produktu, ponieważ jest ono nowością rynkową. Niektórzy klienci zwrócili się do nas o objęcie go określeniem „vinos de pago” (wina produkowane przez konkretne winnice).

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Finca Élez

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

4.   Opis wina lub win

Młode wino Chardonnay i młode wino czerwone

Chardonnay o barwie od żółtej do złotej o średniej intensywności. Jego zapach jest bardzo intensywny, a aromaty podstawowe – owocowe i kwiatowe. Jest zrównoważone pod względem zawartości alkoholu i kwasowości.

Młode wina czerwone charakteryzują się bardzo intensywnymi tonami fioletu i czerwieni oraz intensywnymi aromatami podstawowymi, długim posmakiem i okrągłym finiszu.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| ** | Maksymalna zawartość ditlenku siarki: 150 Mg/l w przypadku młodych Chardonnay. |
| --- | --- |

**

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 11 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 15 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 130 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

11

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

15

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

130

Wino Chardonnay częściowo fermentowane w beczce i wina czerwone „Barrica”, „Crianza” i „Reserva”

Chardonnay o barwie od żółtej do złotej o średniej intensywności.

Jego zapach jest bardzo intensywny. Wyczuwalne są złożone aromaty owocowe, kwiatowe i przypominające dojrzewanie.

Charakteryzuje się długim posmakiem, a jego taniczna struktura zachowuje równowagę między zawartością alkoholu a gliceryną.

Dojrzałe wina czerwone charakteryzują się bardzo intensywnymi tonami fioletu i czerwieni. Im wina dojrzalsze, tym bardziej widoczne są w nich barwy bordowe i ceglane. Smak jest złożony, bardzo intensywny, owocowy, wyraźnie przypominający dojrzewanie. Występują w nim garbniki pochodzące z drewna. Ma dobrą strukturę taniczną, długi posmak i okrągły finisz.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| ** | Maksymalna zawartość ditlenku siarki: 150 Mg/l w Chardonnay częściowo fermentowanego w beczkach. |
| --- | --- |

**

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 11,5 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 15 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 130 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

11,5

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

15

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

130

Wino Chardonnay

Przejrzyste i lśniące; ma barwę od żółtej do złotej o średniej intensywności.

Jego aromat jest owocowy, słodki i przypominający dojrzewanie. Nie wykazuje jednak przewagi tego ostatniego. Jest średnio intensywne.

W smaku jest bardzo intensywne. Wykazuje równowagę między kwasowością a zawartością cukru.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 12 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 15 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 180 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

12

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

15

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

180

Wino czerwone Gran Reserva

Ma odcienie czerwone i ceglane. Jego zapach jest bardzo intensywny, wykazuje obecność aromatów typowych dla dojrzewania oraz dla dojrzałych owoców.

Zawiera garbniki winne i posiada dobrą i nieagresywną strukturę taniczną.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 12 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 16,7 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 130 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

12

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

16,7

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

130

Wino różowe

Wino klarowne, lśniące, o żywych odcieniach różu. Pod względem zapachu jest bardzo intensywne i przypomina aromat czerwonych truskawek. Natomiast w smaku jest intensywnie owocowe, a przy tym zachowuje odpowiednią równowagę między kwasowością a zawartością alkoholu.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 12 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 16,7 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 150 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

12

Minimalna kwasowość ogólna:

4 gramy na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

16,7

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

150

5.   Praktyki winiarskie

a.   Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Ciśnienie podczas tłoczenia nie może pozwolić na uzyskanie więcej niż 70 litrów ze 100 kg zbiorów. Maksymalne ciśnienie w procesie tłoczenia: 2 kg/cm2.

W przypadku win Chardonnay maceracja w zbiorniku tłoka musi trwać co najmniej 2 godziny, a w przypadku Chardonnay z późnego zbioru co najmniej 4 godziny. Homogenizacja w zbiorniku musi trwać 24–72 godzin. Co najmniej 10 % należy poddać fermentacji w dębowych beczkach o maksymalnej pojemności

500 l. Beczki muszą być nowe lub młodsze niż jeden rok. Wino pozostawia się w beczce na okres 2–12 miesięcy.

Dla czerwonych win beczkowych (barrica) i dojrzewających (crianza) przewiduje się min. 10 dni fermentacji i maceracji w temperaturach 25–30 °C oraz co najmniej 15 dni w przypadku rodzaju riserva i gran riserva.

b.   Maksymalna wydajność

Cabernet-sauvignon

9 000 kilogramów winogron z hektara

Cabernet-sauvignon

66 hektolitrów z hektara

Tempranillo

12 000 kilogramów winogron z hektara

Tempranillo

88,8 hektolitra z hektara

Merlot

8 500 kilogramów winogron z hektara

Merlot

62,9 hektolitra z hektara

Syrah

13 000 kilogramów winogron z hektara

Syrah

96,2 hektolitra z hektara

Chardonnay

9 000 kilogramów winogron z hektara

Chardonnay

66,6 hektolitra z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Działka znajduje się w gminie El Bonillo w prowincji Albacete.

7.   Główne odmiany winorośli do produkcji wina

CABERNET SAUVIGNON

CHARDONNAY

TEMPRANILLO – CENCIBEL

8.   Opis związku lub związków

Działka znajduje się na wysokości 1 080 m. Na opisywanym obszarze panuje klimat kontynentalny z bardzo suchym powietrzem i dużymi różnicami temperatur między dniem a nocą w czasie dojrzewania win. Gleby są glebami gliniasto-wapiennymi, ubogimi, kamienistymi i o dobrym odprowadzaniu wody. Ich podstawowe pH wynosi około 8.

Wina te charakteryzują się równowagą między kwasowością a zawartością alkoholu, która jest często stosunkowo wysoka. Dzięki temu wina są bardziej świeże i lepiej przystosowane do procesu dojrzewania. Świeże owoce w tych winach są kwaśniejsze, a w ich smaku można wyczuć nuty kwiatowe i mineralne. Przypominają raczej wina pochodzenia kontynentalnego niż śródziemnomorskiego. Charakteryzują się średnim lub wysokim poziomem aromatów. Są winami eleganckimi, zrównoważonymi i świeżymi.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

Określone w przepisach krajowych

Rodzaj wymogów dodatkowych:

Przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Brak

Link do specyfikacji produktu

http://pagina.jccm.es/agricul/paginas/comercial-industrial/consejos_new/pliegos/MOD-PLIEGO_FINCA_ELEZ_20200612-III.pdf

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 25.2.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 65/42 |
| --- | --- | --- | --- |

25.2.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 65/42

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany
  w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina,
  o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)
  2019/33

(2021/C 65/14)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY ZMIENIAJĄCEJ JEDNOLITY DOKUMENT

„Casa del Blanco”

PDO-ES-A0060-AM02

Data przekazania informacji: 16.11.2020

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Dostosowanie parametrów analitycznych poprzez wprowadzenie nowych odmian, a także win młodych (pkt 2.1 specyfikacji produktu i pkt 3 jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Wprowadzenie dwóch nowych odmian (Garnacha i Airén) oraz produkcji win młodych z wykorzystaniem wspomnianych, a także innych odmian wymaga ponownego określenia analitycznych cech charakterystycznych win białych i czerwonych.

Obszar geograficzny ChNP „Casa del Blanco” obejmuje powierzchnię działek obsadzonych odmianami Garnacha i Airén, a młode wina produkowane z tych i innych odmian zachowują właściwości i profil pozostałych win objętych ChNP „Casa del Blanco”, charakteryzujących się wysokimi poziomami litu i spełniają wymagania rynkowe. Konsumenci oczekują win niepowtarzalnych, bardzo owocowych, miękkich dla podniebienia, których głównym smakiem jest smak winogron – w związku z tym zwrócono się z wnioskiem się o zmianę specyfikacji produktu. Pozwoli to na wprowadzenie do niej analitycznych cech charakterystycznych win wyprodukowanych na bazie tych odmian.

Rodzaj zmiany: standardowa

Dostosowując analityczne cechy charakterystyczne, zachowuje się jedyną kategorię wina zatwierdzoną w specyfikacji produktu, a mianowicie kategorię 1 w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) 1308/2013 z dnia 17 grudnia. Przedmiotowa zmiana nie zmienia, nie dodaje, ani nie usuwa żadnej kategorii. Nie odpowiada żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

2.   Dostosowanie terminologii parametrów analitycznych dotyczących cukru redukującego do obowiązujących przepisów (pkt 2.1.1 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Zgodnie z art. 20 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/34 z dnia 17 października 2018 r., ustalającym określenie całkowitej zawartości cukrów wyrażonej jako fruktoza i glukoza, parametr analityczny „cukry redukujące” otrzymuje brzmienie „całkowita zawartość cukrów wyrażona jako fruktoza i glukoza”.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana stanowi dostosowanie terminologii stosowanej w odniesieniu do właściwości fizykochemicznych. Nie pociąga za sobą żadnych zmian w produkcie końcowym. Zachowane zostają opisy właściwości i profilu przedstawione w części dotyczącej związku z obszarem produkcji. Są one konsekwencją interakcji między czynnikami naturalnymi i ludzkimi. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

3.   Zmiana opisu organoleptycznych cech charakterystycznych (akapit 2.2 specyfikacji produktu i pkt 3 jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Wdrożenie normy UNE-EN-ISO 17065 w celu realizacji zadań certyfikacyjnych wymaga zmiany opisu charakterystycznych cech organoleptycznych win objętych ChNP. Zmiana ta jest konieczna, aby zapewnić powiązanie tych właściwości z deskryptorami, które mogą być oceniane za pomocą panelu sensorycznego spełniającego kryteria określone w normie UNE-EN-ISO 17025.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana wiąże się z bardziej precyzyjnym opisem dostosowanym do lepszej weryfikacji analizy sensorycznej. Nie pociąga za sobą żadnych zmian w produkcie. Zachowane zostają opisy właściwości i profilu przedstawione w części dotyczącej związku z obszarem produkcji. Są one konsekwencją interakcji między czynnikami naturalnymi i ludzkimi. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

4.   Dostosowanie opisu organoleptycznych cech charakterystycznych w związku z włączeniem nowych odmian win i win młodych (pkt 2.2 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Po dodaniu dwóch nowych odmian: Airén i Garnacha oraz wprowadzeniu produkcji win młodych na bazie tych i innymi odmian konieczne jest określenie organoleptycznych cech charakterystycznych tych win.

Obszar geograficzny ChNP Pago Casa del Blanco obejmuje działkę Garnachy oraz działkę Airén. Młode wina produkowane z tych i innych odmian zachowują właściwości i profil pozostałych win objętych ChNP „Casa del Blanco”, charakteryzujących się wysokim poziomem zawartości litu. Konsumenci oczekują win unikalnych, o bogatej obecności owoców. W związku z tym, oraz biorąc pod uwagę wymagania rynkowe, w celu uwzględnienia organoleptycznych cech charakterystycznych tych win wnosi się o zmianę w specyfikacji produktu.

Rodzaj zmiany: standardowa

Wprowadzając organoleptyczne cechy charakterystyczne tych win, zachowuje się jedyną kategorię zatwierdzoną w specyfikacji produktu, a mianowicie kategorię 1 w części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) 1308/2013 z dnia 17 grudnia. W związku z tym stwierdza się, że żadna z kategorii win nie zostaje zmieniona, dodana ani usunięta. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

5.   Dostosowanie szczególnych praktyk enologicznych dot. win białych i czerwonych (pkt 3 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Dodanie dwóch nowych odmian (Garnacha i Airén) oraz nowego rodzaju produkcji win młodych na bazie tych i innych odmian wymaga zdefiniowania procesu ich produkcji.

Zwiększa się zatem rzeczywistą pojemność opakowań do 750 ml lub więcej.

Ze względu na okoliczności opisane w poprzednich punktach niniejsza sekcja określa szczególne praktyki enologiczne dotyczące produkcji nowych rodzajów wina, które włącza się do specyfikacji. Ponadto dostosowuje się do obecnych tendencji dotyczących procesu dojrzewania, które wymagają poddania win procesowi dojrzewania w beczkach o pojemności 225 litrów lub większej. W związku z wymaganiami konsumenta dotyczącymi różnych rozmiarów opakowań, zwiększa się rzeczywistą pojemność opakowań do 750 ml lub więcej.

Rodzaj zmiany: standardowa

Zmiana ta nie ma wpływu na właściwości, profil i autentyczność win objętych ChNP „Casa del Blanco”. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

6.   Przegląd działek winorośli na wyznaczonym obszarze geograficznym (pkt 4 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

Popyt na wina wyprodukowane z odmiany Airén wzrósł głównie na rynkach zewnętrznych w sezonie letnim, który sprzyja konsumpcji win o bardziej odświeżającym profilu, delikatniejszym zapachu i trwalszym posmaku. Wina te nie są tak ciężkie jak inne bardziej aromatyczne odmiany. Na obszarze geograficznym graniczącym z ChNP „Casa del Blanco” znajduje się działka z odmianą Airén obsadzona w latach 1945-1962, a także działka z odmianą Garnacha obsadzona w 2006 r. Obie działki przylegają do działek winorośli określonych w specyfikacji, a działka Garnachy jest w przeważającej części otoczona działkami winorośli już ujętymi w specyfikacji. W związku z tym, a także ponieważ działki te posiadają takie same cechy klimatyczne, glebowe i orograficzne co określony obszar geograficzny oraz wykazują tak samo wysokie poziomy litu, wnioskuje się o zmianę specyfikacji produktu poprzez włączenie tych działek winorośli do określonego obszaru.

Rodzaj zmiany: standardowa

Włączenie tych działek nie ma wpływu na opis związku lub związków, ponieważ warunki naturalne i czynniki ludzkie na rozszerzonym obszarze są takie same jak na pierwotnie wyznaczonym obszarze. Zmiana ta nie ma zatem wpływu na właściwości i profil win objętych ChNP „Casa del Blanco”. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

7.   Włączenie odmian garnacha i airén (pkt 6 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis uzasadnienia

Włączając do sekcji opisującej wina w specyfikacji produktu wino białe wyprodukowane z jednej odmiany (Airén) oraz wino czerwone wyprodukowane z kilku odmian (Garnacha) uwzględnia się te odmiany w niniejszym akapicie.

Rodzaj zmiany: standardowa

Ze względu na włączenie wina białego wyprodukowanego z jednej odmiany (Airén) oraz wina czerwonego wyprodukowanego z kilku odmian (Garnacha) w sekcji opisującej wina, zgodnie z uzasadnieniem wskazanym w pkt 1, uwzględnia się również odmiany Airén i Garnacha. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

8.   Aktualizacja odniesienia prawnego (pkt 8 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

W akapitach 1 i 2 punktu 8 specyfikacji produktu odniesienia do uchylonych rozporządzeń zastępuje się odniesieniem do obowiązujących przepisów, a określenia tradycyjne aktualizuje się podobnie jak stosowanie odniesień uregulowanych w dekrecie królewskim 1363/2011 z dnia 7 października, wdrażającym prawodawstwo UE w zakresie etykietowania, prezentacji i identyfikacji niektórych produktów winiarskich, które dodano do akapitu 3.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana stanowi aktualizację przepisów. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

9.   Aktualizacja odniesienia prawnego (pkt 9.2 specyfikacji produktu, nie dotyczy jednolitego dokumentu)

Opis i uzasadnienie

W pkt 9.2 akapit trzeci i dziewiąty specyfikacji produktu odniesienia do uchylonych rozporządzeń zastępuje się odniesieniem do obowiązujących przepisów.

Rodzaj zmiany: standardowa

Niniejsza zmiana stanowi aktualizację przepisów. Przedmiotowa zmiana nie odpowiada zatem żadnemu z rodzajów zmian przewidzianych w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/33.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Casa del Blanco

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

4.   Opis wina lub win

Wino czerwone

Stężenie jonów litu w tych winach jest do 10 razy wyższe niż stężenie w innych winach wytwarzanych na otaczającym obszarze. Ponadto istnieje pewien związek między działkami, na których stwierdzono najwyższy poziom litu, a winami o najwyższym stężeniu tego metalu.

Wina czerwone mają barwę wiśniową lub intensywnie czerwoną. Charakteryzującą się wysoką pianką i silnym aromatem. Ich smak jest soczysty, pełny i intensywny.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 12,5 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 5 gramów na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 16,7 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 120 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

12,5

Minimalna kwasowość ogólna:

5 gramów na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

16,7

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

120

Wino białe

Wina białe są krystalicznie czyste. Mają barwę słomkowożółtą o złotych refleksach. Ich aromat jest świeży o nutach białych owoców, a ich kwasowość jest odpowiednio dopasowana. Ich posmak jest zrównoważony i długo utrzymujący się.

| * | Maksymalna całkowita zawartość alkoholu nie może przekraczać najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w odpowiednich przepisach UE. |
| --- | --- |

*

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | |
| Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 11,5 |
| Minimalna kwasowość ogólna: | 6 gramów na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | 16 |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | 120 |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

Minimalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):

11,5

Minimalna kwasowość ogólna:

6 gramów na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):

16

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

120

5.   Praktyki winiarskie

a.   Szczególne praktyki enologiczne

Szczególna praktyka enologiczna

W przypadku win białych moszcz otrzymywany przez zgniatanie i tłoczenie winogron pozbawionych łodyg wytwarza się w temperaturze 10–15 °C w czasie nie krótszym niż 18 godzin. Natomiast proces fermentacji przeprowadza się w temperaturze 13–21 °C.

Wina czerwone poddawane są fermentacji alkoholowej pojedynczo i ze skórkami. Trwa ona nie krócej niż 10 dni i odbywa się w temperaturze 22–32 °C. Każda z odmian jest poddawana leżakowaniu indywidualnie we francuskich i amerykańskich beczkach dębowych przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy, po czym wina są mieszane i poddawane dojrzewaniu w butelkach przez co najmniej 12 miesięcy.

b.   Maksymalna wydajność

7 500 kilogramów winogron z hektara

52,5 hektolitry z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Nieruchomość znajduje się w gminie Manzanares (Ciudad Real).

7.   Główne odmiany winorośli do produkcji wina

CABERNET SAUVIGNON

MERLOT

PETIT VERDOT

SYRAH

TEMPRANILLO – CENCIBEL

8.   Opis związku lub związków

Obszar produkcji znajduje się na wysokości 1 080 m. Na opisywanym obszarze panuje klimat kontynentalny z bardzo suchym powietrzem i dużymi różnicami temperatur między dniem a nocą w czasie dojrzewania win. Gleby są glebami gliniasto-wapiennymi, ubogimi, kamienistymi i o dobrym odprowadzaniu wody. Ich podstawowe pH wynosi około 8.

Wina te charakteryzują się równowagą między kwasowością a zawartością alkoholu, która jest często stosunkowo wysoka. Dzięki temu wina są bardziej świeże i lepiej przystosowane do procesu dojrzewania. Świeże owoce w tych winach są kwaśniejsze, a w ich smaku można wyczuć nuty kwiatowe i mineralne. Przypominają raczej wina pochodzenia kontynentalnego niż śródziemnomorskiego. Charakteryzują się średnim lub wysokim poziomem aromatów. Są winami eleganckimi, zrównoważonymi i świeżymi.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

BRAK

Link do specyfikacji produktu

http://pagina.jccm.es/agricul/paginas/comercial-industrial/consejos_new/pliegos/PC_Mod_Casa_del_Blanco_20200721_mp.pdf

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---