# Publicatieblad C 72/1 ma

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 72 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 64e jaargang1 maart 2021 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 72

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

64e jaargang1 maart 2021

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2021/C 72/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2021/C 72/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2021/C 72/02 | Zaak C-628/18: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 — Europese Commissie / Republiek Slovenië [Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Markt voor financiële instrumenten – Richtlijnen 2014/65/EU en (EU) 2016/1034 – Geen omzetting in nationaal recht en/of mededeling van de omzettingsmaatregelen – Artikel 260, lid 3, VWEU – Verzoek tot veroordeling tot betaling van een forfaitaire som] | 2 |
| 2021/C 72/03 | Zaak C-631/18: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 — Europese Commissie/Republiek Slovenië [Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Markt voor financiële instrumenten – Gedelegeerde richtlijn (EU) 2017/593 – Geen omzetting in nationaal recht en/of mededeling van de omzettingsmaatregelen] | 3 |
| 2021/C 72/04 | Zaak C-826/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Limburg — Nederland) — LB, Stichting Varkens in Nood, Stichting Dierenrecht, Stichting Leefbaar Buitengebied/College van burgemeester en wethouders van de gemeente Echt-Susteren (Prejudiciële verwijzing – Verdrag van Aarhus – Artikel 9, leden 2 en 3 – Toegang tot de rechter – Geen toegang tot de rechter voor ander publiek dan het betrokken publiek – Ontvankelijkheid van een beroep, afhankelijk gesteld van voorafgaande deelname aan het besluitvormingsproces) | 3 |
| 2021/C 72/05 | Zaak C-63/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 januari 2021 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek [Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Richtlijn 2003/96/EG – Belasting van energieproducten en elektriciteit – Artikelen 4 en 19 – Door een autonome regio van een lidstaat vastgestelde regeling – Bijdrage voor de aankoop van aan accijns onderworpen benzine en dieselolie – Artikel 6, onder c) – Vrijstelling of verlaging van accijns – Begrip gehele of gedeeltelijke teruggave van het belastingbedrag – Geen bewijs dat er sprake is van een verband tussen deze bijdrage en de accijns] | 4 |
| 2021/C 72/06 | Zaak C-280/19 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 — Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) / Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Hogere voorziening – Arbitragebeding – In het kader van het zevende kaderprogramma gesloten contract Minatran – Subsidiabele kosten – Debetnota van het ERCEA – Terugvordering van vooruitbetaalde bedragen – Personeelskosten en daarmee verband houdende indirecte uitgaven – Verplichting om de werken uitsluitend in de kantoren van de ontvanger van de subsidie uit te voeren – Toezicht door de ontvanger – Normale praktijken bij de ontvanger) | 5 |
| 2021/C 72/07 | Gevoegde zaken C-322/19 en C-385/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 januari 2021 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland), International Protection Appeals Tribunal (Ierland)) — K.S., M.H.K. / The International Protection Appeals Tribunal, The Minister for Justice and Equality, Ireland en The Attorney General (C-322/19), R.A.T., D.S. / Minister for Justice and Equality (C-385/19) (Prejudiciële verwijzing – Grenscontroles, asiel en immigratie – Internationale bescherming – Normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming – Richtlijn 2013/33/EU – Onderdaan van een derde land die zich van een lidstaat van de Europese Unie naar een andere lidstaat heeft begeven, maar enkel in die laatste lidstaat om internationale bescherming heeft verzocht – Besluit tot overdracht aan de eerste lidstaat – Verordening (EU) nr. 604/2013 – Toegang tot de arbeidsmarkt als aanvrager van internationale bescherming) | 5 |
| 2021/C 72/08 | Zaak C-507/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland/XT (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk beleid inzake asiel en subsidiaire bescherming – Normen voor de erkenning van derdelanders of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten – Richtlijn 2011/95/EU – Artikel 12 – Uitsluiting van de vluchtelingenstatus – Bij de organisatie van de Verenigde Naties voor Hulpverlening aan Palestijnse Vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA) geregistreerde staatloze Palestijn – Voorwaarden om zich op grond van dat feit te beroepen op richtlijn 2011/95 – Eindiging van de bescherming of de bijstand van de UNRWA) | 6 |
| 2021/C 72/09 | Zaak C-414/20 PPU: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen MM [Prejudiciële verwijzing – Prejudiciële spoedprocedure – Justitiële samenwerking in strafzaken – Europees aanhoudingsbevel – Kaderbesluit 2002/584/JBZ – Procedure van overlevering tussen de lidstaten – Artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 1, onder c) – Op grond van een nationaal besluit tot inbeschuldigingstelling uitgevaardigd Europees aanhoudingsbevel – Begrip aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing – Ontbreken van een nationaal aanhoudingsbevel – Gevolgen – Effectieve rechterlijke bescherming – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie] | 7 |
| 2021/C 72/10 | Zaak C-264/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 15 juni 2020 — Airhelp Limited / Austrian Airlines AG | 8 |
| 2021/C 72/11 | Zaak C-297/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 juli 2020 door Peter Sabo, Lesoochranárske zoskupenie VLK, Hasso Krull, 2 Celsius, Bernard Auric, Tony Lowes, Kent Roberson, Hiite Maja SA, Association de lutte contre toutes formes de Nuisance et de Pollutions sur les communes de Meyreuil et Gardanne (ALNP Meyreuil — Gardanne), Friends of the Irish Environment CLG tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 mei 2020 in zaak T-141/19, Sabo e.a./Parlement en Raad | 9 |
| 2021/C 72/12 | Zaak C-320/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2020 door Veselin Atanasov Vasilev tegen de beschikking van het Gerecht van 7 juli 2020 in zaak T-273/20, Vasilev / Bulgarije | 10 |
| 2021/C 72/13 | Zaak C-401/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2020 door Leinfelder Uhren München GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 10 juni 2020 in zaak T-577/19, Leinfelder Uhren München / EUIPO | 10 |
| 2021/C 72/14 | Zaak C-560/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 26 oktober 2020 — CR, GF, TY | 10 |
| 2021/C 72/15 | Zaak C-616/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Köln (Duitsland) op 19 november 2020 — M2Beauté Cosmetics GmbH / Bundesrepublik Deutschland | 11 |
| 2021/C 72/16 | Zaak C-618/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Córdoba (Spanje) op 19 november 2020 — ZU en TV / Ryanair Ltd | 12 |
| 2021/C 72/17 | Zaak C-627/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / OP | 13 |
| 2021/C 72/18 | Zaak C-628/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / BA | 13 |
| 2021/C 72/19 | Zaak C-629/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / LE | 14 |
| 2021/C 72/20 | Zaak C-630/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / CS | 14 |
| 2021/C 72/21 | Zaak C-631/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / PR, TV | 15 |
| 2021/C 72/22 | Zaak C-668/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 8 december 2020 — Y GmbH / Hauptzollamt | 15 |
| 2021/C 72/23 | Zaak C-672/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 10 december 2020 — L GmbH / FK | 16 |
| 2021/C 72/24 | Zaak C-677/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 11 december 2020 — Industriegewerkschaft Metall (IG Metall) en ver.di — Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft | 17 |
| 2021/C 72/25 | Zaak C-834/19: Beschikking van de president van het Hof van 23 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Vicenza — Italië) — AV / Ministero della Giustizia, Repubblica italiana | 17 |
| | Gerecht |
| 2021/C 72/26 | Zaak T-478/18: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Bezouaoui en HB Consultant / Commissie [Staatssteun – Opleiding voor het veilig besturen van bouwmachines – Terugbetaling van de opleidingskosten in Frankrijk door de organismes paritaires collecteurs agréés (OPCA) (met de inning van bijdragen belaste paritaire organen) – Besluit waarbij is vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun – Begrip staatssteun – Toerekenbaarheid aan de staat – Overheidscontrole op de middelen] | 18 |
| 2021/C 72/27 | Zaak T-548/18: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Helbert/EUIPO (Openbare dienst – Aanwerving – Aankondiging van vergelijkend onderzoek – Algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 – Besluit om verzoekers naam niet op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek te plaatsen – Samenstelling van de jury – Stabiliteit – Aansprakelijkheid) | 18 |
| 2021/C 72/28 | Zaak T-610/18: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — ZR/EUIPO (Openbare dienst – Aanwerving – Aankondiging van vergelijkend onderzoek – Algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 – Besluit om verzoekers naam niet op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek te plaatsen – Samenstelling van de jury – Stabiliteit) | 19 |
| 2021/C 72/29 | Zaak T-758/18: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — ABLV Bank/GAR [Economische en monetaire Unie – Bankenunie – Gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme voor kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen (GAM) – Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF) – Vaststelling van de vooraf te betalen bijdragen voor 2015 en 2018 – Afwijzing van het verzoek om herberekening en terugbetaling van de bijdragen – Beroep tot nietigverklaring – Voor beroep vatbare handeling – Ontvankelijkheid – Instelling waarvan de vergunning is ingetrokken – Artikel 70, lid 4, van verordening (EU) nr. 806/2014 – Begrip statuswijziging – Artikel 12, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63] | 20 |
| 2021/C 72/30 | Zaak T-261/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Stada Arzneimittel/EUIPO — Optima Naturals (OptiMar) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk OptiMar – Ouder nationaal woordmerk Mar – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 21 |
| 2021/C 72/31 | Zaak T-329/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — 12seasons/EUIPO — Société immobilière et mobilière de Montagny (BE EDGY BERLIN) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk BE EDGY BERLIN – Ouder nationaal woordmerk EDJI – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 21 |
| 2021/C 72/32 | Zaak T-811/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Enoport/EUIPO — Miguel Torres (CABEÇA DE TOIRO) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk CABEÇA DE TOIRO – Ouder Uniewoordmerk SANGRE DE TORO – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 22 |
| 2021/C 72/33 | Zaak T-824/19: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — RY/Commissie (Openbare dienst – Tijdelijk functionarissen – Beëindiging van een overeenkomst voor onbepaalde tijd op grond van artikel 47, onder c), i), RAP – Uitvoering van een arrest van het Gerecht – Artikel 266 VWEU – Recht om te worden gehoord – Nieuw besluit tot beëindiging) | 22 |
| 2021/C 72/34 | Zaak T-844/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Apologistics/EUIPO — Peikert (discount-ap*theke.de) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk discount-ap*theke.de – Oudere Uniewoordmerken APODISCOUNTER en APO en oudere Uniebeeldmerken apo-discounter.de, apo.co en apo.de – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 23 |
| 2021/C 72/35 | Zaak T-873/19: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Multi-Service/Commissie [Milieu – Verordening (EU) nr. 517/2014 – Gefluoreerde broeikasgassen – Elektronisch quotaregister voor het op de markt brengen van fluorkoolwaterstoffen – Besluit om de registratie van een onderneming ongedaan te maken – Geen verstrekking van de gevraagde informatie] | 24 |
| 2021/C 72/36 | Zaak T-884/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Folschette e.a. / Commissie (Niet-contractuele aansprakelijkheid – Onderzoek van OLAF – Overheidsopdracht inzake informatica – Corruptie – Omkoping – Eindverslag waarin wordt aanbevolen tot strafvervolging over te gaan – Definitieve vrijspraak door een strafrechter – Verjaring – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel waarbij aan particulieren rechten worden toegekend) | 24 |
| 2021/C 72/37 | Zaak T-253/20: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Oatly/EUIPO (IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS) [Uniemerk – Aanvraag voor Uniewoordmerk IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS – Absolute weigeringsgrond – Onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 25 |
| 2021/C 72/38 | Zaak T-276/20: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Crevier/EUIPO (Luchtverfrisser) [Gemeenschapsmodel – Aanvraag voor een gemeenschapsmodel dat een luchtverfrisser weergeeft – Niet-inachtneming van een termijn ten aanzien van het EUIPO – Verzoek om herstel in de vorige toestand – Artikel 67, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 – Waakzaamheidsplicht] | 25 |
| 2021/C 72/39 | Zaak T-726/20: Beroep ingesteld op 15 december 2020 — Grupa Azoty e.a./Commissie | 26 |
| 2021/C 72/40 | Zaak T-743/20: Beroep ingesteld op 17 december 2020 — Car-Master 2/Commissie | 28 |
| 2021/C 72/41 | Zaak T-760/20: Beroep ingesteld op 21 december 2020 — Jakeliūnas/ESMA | 29 |
| 2021/C 72/42 | Zaak T-775/20: Beroep ingesteld op 24 december 2020 — PB/Commissie | 30 |
| 2021/C 72/43 | Zaak T-10/21: Beroep ingesteld op 9 januari 2021 — Griesbeck/Parlement | 32 |
| 2021/C 72/44 | Zaak T-14/21: Beroep ingesteld op 15 januari 2021 — Ryanair/Commissie | 33 |
| 2021/C 72/45 | Zaak T-17/21: Beroep ingesteld op 15 januari 2021 — Miquel y Costas & Miquel/EUIPO (Pure Hemp) | 34 |
| 2021/C 72/46 | Zaak T-19/21: Beroep ingesteld op 19 januari 2021 — Amazon.com e.a./Commissie | 34 |
| 2021/C 72/47 | Zaak T-25/21: Beroep ingesteld op 20 januari 2021 — Corman / Commissie | 35 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2021/C 72/02

Zaak C-628/18: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 — Europese Commissie / Republiek Slovenië [Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Markt voor financiële instrumenten – Richtlijnen 2014/65/EU en (EU) 2016/1034 – Geen omzetting in nationaal recht en/of mededeling van de omzettingsmaatregelen – Artikel 260, lid 3, VWEU – Verzoek tot veroordeling tot betaling van een forfaitaire som]

2

2021/C 72/03

Zaak C-631/18: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 — Europese Commissie/Republiek Slovenië [Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Markt voor financiële instrumenten – Gedelegeerde richtlijn (EU) 2017/593 – Geen omzetting in nationaal recht en/of mededeling van de omzettingsmaatregelen]

3

2021/C 72/04

Zaak C-826/18: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Limburg — Nederland) — LB, Stichting Varkens in Nood, Stichting Dierenrecht, Stichting Leefbaar Buitengebied/College van burgemeester en wethouders van de gemeente Echt-Susteren (Prejudiciële verwijzing – Verdrag van Aarhus – Artikel 9, leden 2 en 3 – Toegang tot de rechter – Geen toegang tot de rechter voor ander publiek dan het betrokken publiek – Ontvankelijkheid van een beroep, afhankelijk gesteld van voorafgaande deelname aan het besluitvormingsproces)

3

2021/C 72/05

Zaak C-63/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 januari 2021 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek [Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Richtlijn 2003/96/EG – Belasting van energieproducten en elektriciteit – Artikelen 4 en 19 – Door een autonome regio van een lidstaat vastgestelde regeling – Bijdrage voor de aankoop van aan accijns onderworpen benzine en dieselolie – Artikel 6, onder c) – Vrijstelling of verlaging van accijns – Begrip gehele of gedeeltelijke teruggave van het belastingbedrag – Geen bewijs dat er sprake is van een verband tussen deze bijdrage en de accijns]

4

2021/C 72/06

Zaak C-280/19 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 — Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) / Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Hogere voorziening – Arbitragebeding – In het kader van het zevende kaderprogramma gesloten contract Minatran – Subsidiabele kosten – Debetnota van het ERCEA – Terugvordering van vooruitbetaalde bedragen – Personeelskosten en daarmee verband houdende indirecte uitgaven – Verplichting om de werken uitsluitend in de kantoren van de ontvanger van de subsidie uit te voeren – Toezicht door de ontvanger – Normale praktijken bij de ontvanger)

5

2021/C 72/07

Gevoegde zaken C-322/19 en C-385/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 januari 2021 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland), International Protection Appeals Tribunal (Ierland)) — K.S., M.H.K. / The International Protection Appeals Tribunal, The Minister for Justice and Equality, Ireland en The Attorney General (C-322/19), R.A.T., D.S. / Minister for Justice and Equality (C-385/19) (Prejudiciële verwijzing – Grenscontroles, asiel en immigratie – Internationale bescherming – Normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming – Richtlijn 2013/33/EU – Onderdaan van een derde land die zich van een lidstaat van de Europese Unie naar een andere lidstaat heeft begeven, maar enkel in die laatste lidstaat om internationale bescherming heeft verzocht – Besluit tot overdracht aan de eerste lidstaat – Verordening (EU) nr. 604/2013 – Toegang tot de arbeidsmarkt als aanvrager van internationale bescherming)

5

2021/C 72/08

Zaak C-507/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland/XT (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk beleid inzake asiel en subsidiaire bescherming – Normen voor de erkenning van derdelanders of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten – Richtlijn 2011/95/EU – Artikel 12 – Uitsluiting van de vluchtelingenstatus – Bij de organisatie van de Verenigde Naties voor Hulpverlening aan Palestijnse Vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA) geregistreerde staatloze Palestijn – Voorwaarden om zich op grond van dat feit te beroepen op richtlijn 2011/95 – Eindiging van de bescherming of de bijstand van de UNRWA)

6

2021/C 72/09

Zaak C-414/20 PPU: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen MM [Prejudiciële verwijzing – Prejudiciële spoedprocedure – Justitiële samenwerking in strafzaken – Europees aanhoudingsbevel – Kaderbesluit 2002/584/JBZ – Procedure van overlevering tussen de lidstaten – Artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 1, onder c) – Op grond van een nationaal besluit tot inbeschuldigingstelling uitgevaardigd Europees aanhoudingsbevel – Begrip aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing – Ontbreken van een nationaal aanhoudingsbevel – Gevolgen – Effectieve rechterlijke bescherming – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie]

7

2021/C 72/10

Zaak C-264/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 15 juni 2020 — Airhelp Limited / Austrian Airlines AG

8

2021/C 72/11

Zaak C-297/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 juli 2020 door Peter Sabo, Lesoochranárske zoskupenie VLK, Hasso Krull, 2 Celsius, Bernard Auric, Tony Lowes, Kent Roberson, Hiite Maja SA, Association de lutte contre toutes formes de Nuisance et de Pollutions sur les communes de Meyreuil et Gardanne (ALNP Meyreuil — Gardanne), Friends of the Irish Environment CLG tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 mei 2020 in zaak T-141/19, Sabo e.a./Parlement en Raad

9

2021/C 72/12

Zaak C-320/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2020 door Veselin Atanasov Vasilev tegen de beschikking van het Gerecht van 7 juli 2020 in zaak T-273/20, Vasilev / Bulgarije

10

2021/C 72/13

Zaak C-401/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2020 door Leinfelder Uhren München GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 10 juni 2020 in zaak T-577/19, Leinfelder Uhren München / EUIPO

10

2021/C 72/14

Zaak C-560/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 26 oktober 2020 — CR, GF, TY

10

2021/C 72/15

Zaak C-616/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Köln (Duitsland) op 19 november 2020 — M2Beauté Cosmetics GmbH / Bundesrepublik Deutschland

11

2021/C 72/16

Zaak C-618/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Córdoba (Spanje) op 19 november 2020 — ZU en TV / Ryanair Ltd

o

12

2021/C 72/17

Zaak C-627/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / OP

13

2021/C 72/18

Zaak C-628/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / BA

13

2021/C 72/19

Zaak C-629/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / LE

14

2021/C 72/20

Zaak C-630/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / CS

14

2021/C 72/21

Zaak C-631/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / PR, TV

15

2021/C 72/22

Zaak C-668/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 8 december 2020 — Y GmbH / Hauptzollamt

15

2021/C 72/23

Zaak C-672/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 10 december 2020 — L GmbH / FK

16

2021/C 72/24

Zaak C-677/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 11 december 2020 — Industriegewerkschaft Metall (IG Metall) en ver.di — Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft

17

2021/C 72/25

Zaak C-834/19: Beschikking van de president van het Hof van 23 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Vicenza — Italië) — AV / Ministero della Giustizia, Repubblica italiana

17

Gerecht

2021/C 72/26

Zaak T-478/18: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Bezouaoui en HB Consultant / Commissie [Staatssteun – Opleiding voor het veilig besturen van bouwmachines – Terugbetaling van de opleidingskosten in Frankrijk door de organismes paritaires collecteurs agréés (OPCA) (met de inning van bijdragen belaste paritaire organen) – Besluit waarbij is vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun – Begrip staatssteun – Toerekenbaarheid aan de staat – Overheidscontrole op de middelen]

18

2021/C 72/27

Zaak T-548/18: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Helbert/EUIPO (Openbare dienst – Aanwerving – Aankondiging van vergelijkend onderzoek – Algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 – Besluit om verzoekers naam niet op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek te plaatsen – Samenstelling van de jury – Stabiliteit – Aansprakelijkheid)

18

2021/C 72/28

Zaak T-610/18: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — ZR/EUIPO (Openbare dienst – Aanwerving – Aankondiging van vergelijkend onderzoek – Algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 – Besluit om verzoekers naam niet op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek te plaatsen – Samenstelling van de jury – Stabiliteit)

19

2021/C 72/29

Zaak T-758/18: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — ABLV Bank/GAR [Economische en monetaire Unie – Bankenunie – Gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme voor kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen (GAM) – Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF) – Vaststelling van de vooraf te betalen bijdragen voor 2015 en 2018 – Afwijzing van het verzoek om herberekening en terugbetaling van de bijdragen – Beroep tot nietigverklaring – Voor beroep vatbare handeling – Ontvankelijkheid – Instelling waarvan de vergunning is ingetrokken – Artikel 70, lid 4, van verordening (EU) nr. 806/2014 – Begrip statuswijziging – Artikel 12, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63]

20

2021/C 72/30

Zaak T-261/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Stada Arzneimittel/EUIPO — Optima Naturals (OptiMar) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk OptiMar – Ouder nationaal woordmerk Mar – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

21

2021/C 72/31

Zaak T-329/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — 12seasons/EUIPO — Société immobilière et mobilière de Montagny (BE EDGY BERLIN) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk BE EDGY BERLIN – Ouder nationaal woordmerk EDJI – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

21

2021/C 72/32

Zaak T-811/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Enoport/EUIPO — Miguel Torres (CABEÇA DE TOIRO) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk CABEÇA DE TOIRO – Ouder Uniewoordmerk SANGRE DE TORO – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

22

2021/C 72/33

Zaak T-824/19: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — RY/Commissie (Openbare dienst – Tijdelijk functionarissen – Beëindiging van een overeenkomst voor onbepaalde tijd op grond van artikel 47, onder c), i), RAP – Uitvoering van een arrest van het Gerecht – Artikel 266 VWEU – Recht om te worden gehoord – Nieuw besluit tot beëindiging)

22

2021/C 72/34

Zaak T-844/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Apologistics/EUIPO — Peikert (discount-ap*theke.de) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk discount-ap*theke.de – Oudere Uniewoordmerken APODISCOUNTER en APO en oudere Uniebeeldmerken apo-discounter.de, apo.co en apo.de – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

23

2021/C 72/35

Zaak T-873/19: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Multi-Service/Commissie [Milieu – Verordening (EU) nr. 517/2014 – Gefluoreerde broeikasgassen – Elektronisch quotaregister voor het op de markt brengen van fluorkoolwaterstoffen – Besluit om de registratie van een onderneming ongedaan te maken – Geen verstrekking van de gevraagde informatie]

24

2021/C 72/36

Zaak T-884/19: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Folschette e.a. / Commissie (Niet-contractuele aansprakelijkheid – Onderzoek van OLAF – Overheidsopdracht inzake informatica – Corruptie – Omkoping – Eindverslag waarin wordt aanbevolen tot strafvervolging over te gaan – Definitieve vrijspraak door een strafrechter – Verjaring – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel waarbij aan particulieren rechten worden toegekend)

24

2021/C 72/37

Zaak T-253/20: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Oatly/EUIPO (IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS) [Uniemerk – Aanvraag voor Uniewoordmerk IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS – Absolute weigeringsgrond – Onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

25

2021/C 72/38

Zaak T-276/20: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Crevier/EUIPO (Luchtverfrisser) [Gemeenschapsmodel – Aanvraag voor een gemeenschapsmodel dat een luchtverfrisser weergeeft – Niet-inachtneming van een termijn ten aanzien van het EUIPO – Verzoek om herstel in de vorige toestand – Artikel 67, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 – Waakzaamheidsplicht]

25

2021/C 72/39

Zaak T-726/20: Beroep ingesteld op 15 december 2020 — Grupa Azoty e.a./Commissie

26

2021/C 72/40

Zaak T-743/20: Beroep ingesteld op 17 december 2020 — Car-Master 2/Commissie

28

2021/C 72/41

Zaak T-760/20: Beroep ingesteld op 21 december 2020 — Jakeliūnas/ESMA

29

2021/C 72/42

Zaak T-775/20: Beroep ingesteld op 24 december 2020 — PB/Commissie

30

2021/C 72/43

Zaak T-10/21: Beroep ingesteld op 9 januari 2021 — Griesbeck/Parlement

32

2021/C 72/44

Zaak T-14/21: Beroep ingesteld op 15 januari 2021 — Ryanair/Commissie

33

2021/C 72/45

Zaak T-17/21: Beroep ingesteld op 15 januari 2021 — Miquel y Costas & Miquel/EUIPO (Pure Hemp)

34

2021/C 72/46

Zaak T-19/21: Beroep ingesteld op 19 januari 2021 — Amazon.com e.a./Commissie

34

2021/C 72/47

Zaak T-25/21: Beroep ingesteld op 20 januari 2021 — Corman / Commissie

35

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/1 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2021/C 72/01)

Laatste publicatie

PB C 62 van 22.2.2021

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 53 van 15.2.2021

PB C 44 van 8.2.2021

PB C 35 van 1.2.2021

PB C 28 van 25.1.2021

PB C 19 van 18.1.2021

PB C 9 van 11.1.2021

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/2 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/2

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 — Europese Commissie / Republiek Slovenië

(Zaak C-628/18) (1)

(Niet-nakoming - Artikel 258 VWEU - Markt voor financiële instrumenten - Richtlijnen 2014/65/EU en (EU) 2016/1034 - Geen omzetting in nationaal recht en/of mededeling van de omzettingsmaatregelen - Artikel 260, lid 3, VWEU - Verzoek tot veroordeling tot betaling van een forfaitaire som)

(2021/C 72/02)

Procestaal: Sloveens

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Scharf, G. von Rintelen en B. Rous Demiri, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordigers: T. Mihelič Žitko, A. Dežman Mušič en N. Pintar Gosenca, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordiger: S. Eisenberg, gemachtigde), Republiek Estland (vertegenwoordiger: N. Grünberg, gemachtigde), Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: G. Hesse, gemachtigde), Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

Dictum

| 1) | De Republiek Slovenië is, door niet binnen de in het met redenen omklede advies gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten voor financiële instrumenten en tot wijziging van richtlijn 2002/92/EG en richtlijn 2011/61/EU, zoals gewijzigd bij richtlijn (EU) 2016/1034 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juni 2016, of althans deze bepalingen niet aan de Europese Commissie mee te delen, de verplichtingen niet nagekomen die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 93 van richtlijn 2014/65, zoals gewijzigd bij richtlijn 2016/1034. |
| --- | --- |

1)

De Republiek Slovenië is, door niet binnen de in het met redenen omklede advies gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten voor financiële instrumenten en tot wijziging van richtlijn 2002/92/EG en richtlijn 2011/61/EU, zoals gewijzigd bij richtlijn (EU) 2016/1034 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juni 2016, of althans deze bepalingen niet aan de Europese Commissie mee te delen, de verplichtingen niet nagekomen die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 93 van richtlijn 2014/65, zoals gewijzigd bij richtlijn 2016/1034.

| 2) | De Republiek Slovenië wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een forfaitaire som van 750 000 EUR. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Slovenië wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een forfaitaire som van 750 000 EUR.

| 3) | De Republiek Slovenië wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

3)

De Republiek Slovenië wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

| 4) | De Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Republiek Polen dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

De Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, de Republiek Oostenrijk en de Republiek Polen dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 427 van 26.11.2018.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/3 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/3

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

(Zaak C-631/18) (1)

(Niet-nakoming - Artikel 258 VWEU - Markt voor financiële instrumenten - Gedelegeerde richtlijn (EU) 2017/593 - Geen omzetting in nationaal recht en/of mededeling van de omzettingsmaatregelen)

(2021/C 72/03)

Procestaal: Sloveens

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Scharf en B. Rous Demiri, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordiger: V. Klemenc, gemachtigde)

Dictum

| 1) | Door niet binnen de in het met redenen omklede advies gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld om te voldoen aan gedelegeerde richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie van 7 april 2016 tot aanvulling van richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het vrijwaren van financiële instrumenten en geldmiddelen die aan cliënten toebehoren, productgovernanceverplichtingen en de regels die van toepassing zijn op het betalen of het ontvangen van provisies, commissies en geldelijke of niet-geldelijke tegemoetkomingen, en door deze bepalingen bijgevolg evenmin aan de Europese Commissie te hebben medegedeeld, is de Republiek Slovenië de krachtens artikel 14 van gedelegeerde richtlijn 2017/593 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door niet binnen de in het met redenen omklede advies gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld om te voldoen aan gedelegeerde richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie van 7 april 2016 tot aanvulling van richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het vrijwaren van financiële instrumenten en geldmiddelen die aan cliënten toebehoren, productgovernanceverplichtingen en de regels die van toepassing zijn op het betalen of het ontvangen van provisies, commissies en geldelijke of niet-geldelijke tegemoetkomingen, en door deze bepalingen bijgevolg evenmin aan de Europese Commissie te hebben medegedeeld, is de Republiek Slovenië de krachtens artikel 14 van gedelegeerde richtlijn 2017/593 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | De Republiek Slovenië wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Slovenië wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 155 van 6.5.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/3 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/3

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Limburg — Nederland) — LB, Stichting Varkens in Nood, Stichting Dierenrecht, Stichting Leefbaar Buitengebied/College van burgemeester en wethouders van de gemeente Echt-Susteren

(Zaak C-826/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verdrag van Aarhus - Artikel 9, leden 2 en 3 - Toegang tot de rechter - Geen toegang tot de rechter voor ander publiek dan het betrokken publiek - Ontvankelijkheid van een beroep, afhankelijk gesteld van voorafgaande deelname aan het besluitvormingsproces)

(2021/C 72/04)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Limburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: LB, Stichting Varkens in Nood, Stichting Dierenrecht, Stichting Leefbaar Buitengebied

Verwerende partij: College van burgemeester en wethouders van de gemeente Echt-Susteren

Dictum

| 1) | Artikel 9, lid 2, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, dat is gesloten te Aarhus (Denemarken) op 25 juni 1998 en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat de leden van het in artikel 2, punt 4, van dit verdrag bedoelde “publiek” als zodanig geen toegang tot de rechter hebben om op te komen tegen een besluit dat binnen de werkingssfeer van artikel 6 van dat verdrag valt. Daarentegen verzet artikel 9, lid 3, van dat verdrag zich er wel tegen dat deze personen geen toegang tot de rechter kunnen hebben om zich te beroepen op ruimere rechten op inspraak in het besluitvormingsproces die alleen door het nationale milieurecht van een lidstaat worden verleend. |
| --- | --- |

1)

Artikel 9, lid 2, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, dat is gesloten te Aarhus (Denemarken) op 25 juni 1998 en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat de leden van het in artikel 2, punt 4, van dit verdrag bedoelde “publiek” als zodanig geen toegang tot de rechter hebben om op te komen tegen een besluit dat binnen de werkingssfeer van artikel 6 van dat verdrag valt. Daarentegen verzet artikel 9, lid 3, van dat verdrag zich er wel tegen dat deze personen geen toegang tot de rechter kunnen hebben om zich te beroepen op ruimere rechten op inspraak in het besluitvormingsproces die alleen door het nationale milieurecht van een lidstaat worden verleend.

| 2) | Artikel 9, lid 2, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, dat is gesloten te Aarhus op 25 juni 1998 en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2005/370, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de ontvankelijkheid van het daarin bedoelde beroep in rechte, dat wordt ingesteld door niet-gouvernementele organisaties die deel uitmaken van het in artikel 2, punt 5, van dat verdrag bedoelde “betrokken publiek”, afhankelijk wordt gesteld van hun deelname aan de voorbereidingsprocedure voor het bestreden besluit, ook al is deze voorwaarde niet van toepassing wanneer hun redelijkerwijs niet kan worden verweten dat zij daar niet aan hebben deelgenomen. Daarentegen verzet artikel 9, lid 3, van dat verdrag zich er niet tegen dat de ontvankelijkheid van een daarin bedoeld beroep in rechte afhankelijk wordt gesteld van de deelname van de verzoeker aan de voorbereidingsprocedure voor het bestreden besluit, tenzij hem, gelet op de omstandigheden van de zaak, redelijkerwijs niet kan worden verweten dat hij hier niet aan heeft deelgenomen. |
| --- | --- |

2)

Artikel 9, lid 2, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, dat is gesloten te Aarhus op 25 juni 1998 en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2005/370, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de ontvankelijkheid van het daarin bedoelde beroep in rechte, dat wordt ingesteld door niet-gouvernementele organisaties die deel uitmaken van het in artikel 2, punt 5, van dat verdrag bedoelde “betrokken publiek”, afhankelijk wordt gesteld van hun deelname aan de voorbereidingsprocedure voor het bestreden besluit, ook al is deze voorwaarde niet van toepassing wanneer hun redelijkerwijs niet kan worden verweten dat zij daar niet aan hebben deelgenomen. Daarentegen verzet artikel 9, lid 3, van dat verdrag zich er niet tegen dat de ontvankelijkheid van een daarin bedoeld beroep in rechte afhankelijk wordt gesteld van de deelname van de verzoeker aan de voorbereidingsprocedure voor het bestreden besluit, tenzij hem, gelet op de omstandigheden van de zaak, redelijkerwijs niet kan worden verweten dat hij hier niet aan heeft deelgenomen.

---

(1)  PB C 122 van 1.4.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/4 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/4

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 januari 2021 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

(Zaak C-63/19) (1)

(Niet-nakoming - Artikel 258 VWEU - Richtlijn 2003/96/EG - Belasting van energieproducten en elektriciteit - Artikelen 4 en 19 - Door een autonome regio van een lidstaat vastgestelde regeling - Bijdrage voor de aankoop van aan accijns onderworpen benzine en dieselolie - Artikel 6, onder c) - Vrijstelling of verlaging van accijns - Begrip “gehele of gedeeltelijke teruggave” van het belastingbedrag - Geen bewijs dat er sprake is van een verband tussen deze bijdrage en de accijns)

(2021/C 72/05)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en F. Tomat, gemachtigden)

Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door G. M. De Socio, avvocato dello Stato)

Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: S. Jiménez García en J. Rodríguez de la Rúa, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 112 van 25.3.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/5 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/5

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 — Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) / Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis

(Zaak C-280/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Arbitragebeding - In het kader van het zevende kaderprogramma gesloten contract Minatran - Subsidiabele kosten - Debetnota van het ERCEA - Terugvordering van vooruitbetaalde bedragen - Personeelskosten en daarmee verband houdende indirecte uitgaven - Verplichting om de werken uitsluitend in de kantoren van de ontvanger van de subsidie uit te voeren - Toezicht door de ontvanger - Normale praktijken bij de ontvanger)

(2021/C 72/06)

Procestaal: Grieks

Partijen

Rekwirant: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (vertegenwoordigers: F. Sgritta en M. Pesquera Alonso, gemachtigden, bijgestaan door E. Kourakis, dikigoros)

Andere partij in de procedure: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (vertegenwoordiger: V. Christianos, dikigoros)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 182 van 27.5.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/5 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/5

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 januari 2021 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland), International Protection Appeals Tribunal (Ierland)) — K.S., M.H.K. / The International Protection Appeals Tribunal, The Minister for Justice and Equality, Ireland en The Attorney General (C-322/19), R.A.T., D.S. / Minister for Justice and Equality (C-385/19)

(Gevoegde zaken C-322/19 en C-385/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Grenscontroles, asiel en immigratie - Internationale bescherming - Normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming - Richtlijn 2013/33/EU - Onderdaan van een derde land die zich van een lidstaat van de Europese Unie naar een andere lidstaat heeft begeven, maar enkel in die laatste lidstaat om internationale bescherming heeft verzocht - Besluit tot overdracht aan de eerste lidstaat - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Toegang tot de arbeidsmarkt als aanvrager van internationale bescherming)

(2021/C 72/07)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechters

High Court (Ierland), International Protection Appeals Tribunal (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: K.S., M.H.K. (C-322/19), R.A.T., D.S. (C-385/19)

Verwerende partijen: The International Protection Appeals Tribunal, The Minister for Justice and Equality, Ireland en The Attorney General (C-322/19), The Minister for Justice and Equality (C-385/19)

Dictum

| 1) | Een nationale rechter moet rekening houden met richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming, die krachtens de artikelen 1 en 2 en artikel 4 bis, lid 1, van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, niet van toepassing is in de lidstaat van deze rechter, bij de uitlegging van de bepalingen van richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming, die overeenkomstig artikel 4 van dat protocol wel van toepassing is in die lidstaat. |
| --- | --- |

1)

Een nationale rechter moet rekening houden met richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming, die krachtens de artikelen 1 en 2 en artikel 4 bis, lid 1, van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, niet van toepassing is in de lidstaat van deze rechter, bij de uitlegging van de bepalingen van richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming, die overeenkomstig artikel 4 van dat protocol wel van toepassing is in die lidstaat.

| 2) | Artikel 15 van richtlijn 2013/33 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die een aanvrager van internationale bescherming uitsluit van de toegang tot de arbeidsmarkt op de enkele grond dat jegens hem een overdrachtsbesluit is vastgesteld krachtens verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend. |
| --- | --- |

2)

Artikel 15 van richtlijn 2013/33 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die een aanvrager van internationale bescherming uitsluit van de toegang tot de arbeidsmarkt op de enkele grond dat jegens hem een overdrachtsbesluit is vastgesteld krachtens verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend.

| 3) | Artikel 15, lid 1, van richtlijn 2013/33 moet aldus worden uitgelegd dat:






  — | de vertraging bij de vaststelling van een beslissing in eerste aanleg betreffende een verzoek om internationale bescherming aan de aanvrager van internationale bescherming kan worden geweten wanneer die vertraging het gevolg is van een gebrek aan samenwerking van die verzoeker met de bevoegde autoriteiten; |
| --- | --- | --- |

3)

Artikel 15, lid 1, van richtlijn 2013/33 moet aldus worden uitgelegd dat:

—

de vertraging bij de vaststelling van een beslissing in eerste aanleg betreffende een verzoek om internationale bescherming aan de aanvrager van internationale bescherming kan worden geweten wanneer die vertraging het gevolg is van een gebrek aan samenwerking van die verzoeker met de bevoegde autoriteiten;

| — | een lidstaat de vertraging bij de vaststelling van een beslissing in eerste aanleg betreffende een verzoek om internationale bescherming niet kan wijten aan de aanvrager van internationale bescherming wegens het feit dat deze zijn verzoek niet bij de eerste lidstaat van binnenkomst heeft ingediend overeenkomstig artikel 13 van verordening nr. 604/2013; |
| --- | --- |

—

een lidstaat de vertraging bij de vaststelling van een beslissing in eerste aanleg betreffende een verzoek om internationale bescherming niet kan wijten aan de aanvrager van internationale bescherming wegens het feit dat deze zijn verzoek niet bij de eerste lidstaat van binnenkomst heeft ingediend overeenkomstig artikel 13 van verordening nr. 604/2013;

| — | een lidstaat de vertraging bij de behandeling van zijn verzoek om internationale bescherming niet kan wijten aan de aanvrager van internationale bescherming wanneer die vertraging volgt uit het beroep in rechte met opschortende werking dat hij heeft ingesteld tegen het overdrachtsbesluit dat op grond van verordening nr. 604/2013 jegens hem is vastgesteld. |
| --- | --- |

—

een lidstaat de vertraging bij de behandeling van zijn verzoek om internationale bescherming niet kan wijten aan de aanvrager van internationale bescherming wanneer die vertraging volgt uit het beroep in rechte met opschortende werking dat hij heeft ingesteld tegen het overdrachtsbesluit dat op grond van verordening nr. 604/2013 jegens hem is vastgesteld.

---

(1)  PB C 220 van 1.7.2019

PB C 255 van 29.7.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/6 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/6

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland/XT

(Zaak C-507/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk beleid inzake asiel en subsidiaire bescherming - Normen voor de erkenning van derdelanders of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten - Richtlijn 2011/95/EU - Artikel 12 - Uitsluiting van de vluchtelingenstatus - Bij de organisatie van de Verenigde Naties voor Hulpverlening aan Palestijnse Vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA) geregistreerde staatloze Palestijn - Voorwaarden om zich op grond van dat feit te beroepen op richtlijn 2011/95 - Eindiging van de bescherming of de bijstand van de UNRWA)

(2021/C 72/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bundesrepublik Deutschland

Verwerende partij: XT

Dictum

| 1) | Artikel 12, lid 1, onder a), tweede volzin, van richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat, om te bepalen of de bescherming of bijstand van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Hulpverlening aan Palestijnse Vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA) is opgehouden, in het kader van een individuele beoordeling van alle relevante aspecten van de betrokken situatie rekening moet worden gehouden met alle sectoren van het werkgebied van de UNRWA tot de gebieden waarvan een staatloze Palestijn die dit werkgebied heeft verlaten een concrete mogelijkheid heeft toegang te krijgen en er veilig te verblijven. |
| --- | --- |

1)

Artikel 12, lid 1, onder a), tweede volzin, van richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat, om te bepalen of de bescherming of bijstand van de Organisatie van de Verenigde Naties voor Hulpverlening aan Palestijnse Vluchtelingen in het Nabije Oosten (UNRWA) is opgehouden, in het kader van een individuele beoordeling van alle relevante aspecten van de betrokken situatie rekening moet worden gehouden met alle sectoren van het werkgebied van de UNRWA tot de gebieden waarvan een staatloze Palestijn die dit werkgebied heeft verlaten een concrete mogelijkheid heeft toegang te krijgen en er veilig te verblijven.

| 2) | Artikel 12, lid 1, onder a), tweede volzin, van richtlijn 2011/95 moet aldus worden uitgelegd dat de bescherming of bijstand van de UNRWA niet kan worden beschouwd te zijn opgehouden wanneer een staatloze Palestijn het werkgebied van de UNRWA heeft verlaten vanuit een sector van dat gebied waar hij in een persoonlijke situatie van ernstige onveiligheid verkeerde en waar die organisatie niet in staat was hem haar bescherming of bijstand te verlenen, indien, ten eerste, hij zich vrijwillig naar deze sector heeft begeven vanuit een andere sector van voornoemd werkgebied waar hij niet in een persoonlijke situatie van ernstige onveiligheid verkeerde en waar hij de bescherming of bijstand van die organisatie kon genieten, en, ten tweede, hij niet redelijkerwijs kon verwachten, op basis van de concrete informatie waarover hij beschikte, dat hij in de sector waarnaar hij zich begaf bescherming of bijstand van de UNRWA zou ontvangen of dat hij op korte termijn zou kunnen terugkeren naar de sector waar hij vandaan kwam, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan. |
| --- | --- |

2)

Artikel 12, lid 1, onder a), tweede volzin, van richtlijn 2011/95 moet aldus worden uitgelegd dat de bescherming of bijstand van de UNRWA niet kan worden beschouwd te zijn opgehouden wanneer een staatloze Palestijn het werkgebied van de UNRWA heeft verlaten vanuit een sector van dat gebied waar hij in een persoonlijke situatie van ernstige onveiligheid verkeerde en waar die organisatie niet in staat was hem haar bescherming of bijstand te verlenen, indien, ten eerste, hij zich vrijwillig naar deze sector heeft begeven vanuit een andere sector van voornoemd werkgebied waar hij niet in een persoonlijke situatie van ernstige onveiligheid verkeerde en waar hij de bescherming of bijstand van die organisatie kon genieten, en, ten tweede, hij niet redelijkerwijs kon verwachten, op basis van de concrete informatie waarover hij beschikte, dat hij in de sector waarnaar hij zich begaf bescherming of bijstand van de UNRWA zou ontvangen of dat hij op korte termijn zou kunnen terugkeren naar de sector waar hij vandaan kwam, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

---

(1)  PB C 348 van 14.10.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/7 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/7

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Strafzaak tegen MM

(Zaak C-414/20 PPU) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Procedure van overlevering tussen de lidstaten - Artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 1, onder c) - Op grond van een nationaal besluit tot inbeschuldigingstelling uitgevaardigd Europees aanhoudingsbevel - Begrip “aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing” - Ontbreken van een nationaal aanhoudingsbevel - Gevolgen - Effectieve rechterlijke bescherming - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

(2021/C 72/09)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partij in de strafzaak

MM

in tegenwoordigheid van: Spetsializirana prokuratura

Dictum

| 1) | Artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat de hoedanigheid van “uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van deze bepaling niet vereist dat er een rechterlijke toetsing plaatsvindt van de beslissing om het Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen en van het nationale besluit waarop dit aanhoudingsbevel berust. |
| --- | --- |

1)

Artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat de hoedanigheid van “uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van deze bepaling niet vereist dat er een rechterlijke toetsing plaatsvindt van de beslissing om het Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen en van het nationale besluit waarop dit aanhoudingsbevel berust.

| 2) | Artikel 8, lid 1, onder c), van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, moet aldus worden uitgelegd dat een Europees aanhoudingsbevel als ongeldig moet worden beschouwd wanneer het niet berust op een “[nationaal] aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing” in de zin van deze bepaling. Dit begrip ziet op nationale maatregelen die een rechterlijke autoriteit vaststelt om een strafrechtelijk vervolgd persoon op te sporen en aan te houden teneinde hem voor een rechter te brengen zodat de strafprocedurele handelingen kunnen worden uitgevoerd. Het staat aan de verwijzende rechter om te verifiëren of een nationaal besluit tot inbeschuldigingstelling, zoals het besluit waarop het in het hoofdgeding aan de orde zijnde Europees aanhoudingsbevel berust, dergelijke rechtsgevolgen heeft. |
| --- | --- |

2)

Artikel 8, lid 1, onder c), van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, moet aldus worden uitgelegd dat een Europees aanhoudingsbevel als ongeldig moet worden beschouwd wanneer het niet berust op een “[nationaal] aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing” in de zin van deze bepaling. Dit begrip ziet op nationale maatregelen die een rechterlijke autoriteit vaststelt om een strafrechtelijk vervolgd persoon op te sporen en aan te houden teneinde hem voor een rechter te brengen zodat de strafprocedurele handelingen kunnen worden uitgevoerd. Het staat aan de verwijzende rechter om te verifiëren of een nationaal besluit tot inbeschuldigingstelling, zoals het besluit waarop het in het hoofdgeding aan de orde zijnde Europees aanhoudingsbevel berust, dergelijke rechtsgevolgen heeft.

| 3) | Wanneer de wetgeving van de uitvaardigende lidstaat niet voorziet in een beroep in rechte voor de controle op de omstandigheden waarin een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd door een autoriteit die weliswaar aan de rechtsbedeling van die lidstaat deelneemt maar zelf geen rechterlijke instantie is, moet kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, gelezen tegen de achtergrond van het door artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde recht op effectieve rechterlijke bescherming, aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter bij wie beroep wordt ingesteld om de rechtmatigheid te betwisten van de voortzetting van de voorlopige hechtenis van een persoon die is overgeleverd krachtens een Europees aanhoudingsbevel dat werd uitgevaardigd op basis van een nationale handeling die niet als een “[nationaal] aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing” in de zin van artikel 8, lid 1, onder c), van dit kaderbesluit kan worden aangemerkt, en waarbij wordt aangevoerd dat dit Europees aanhoudingsbevel ongeldig is uit het oogpunt van het Unierecht, zich bevoegd kan verklaren om een dergelijke geldigheidstoetsing te verrichten.
  Kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, gelezen tegen de achtergrond van het door artikel 47 van het Handvest van de grondrechten gewaarborgde recht op effectieve rechterlijke bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de nationale rechter vaststelt dat het betrokken Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd in strijd met artikel 8, lid 1, onder c), van dit kaderbesluit omdat het niet berust op een “[nationaal] aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing” in de zin van deze bepaling, dit niet tot gevolg moet hebben dat de persoon die in voorlopige hechtenis is geplaatst na door de uitvoerende lidstaat te zijn overgeleverd aan de uitvaardigende lidstaat, in vrijheid wordt gesteld. Het staat derhalve aan de verwijzende rechter om overeenkomstig zijn nationale recht te beslissen wat de gevolgen kunnen zijn van het ontbreken van een dergelijke nationale handeling als rechtsgrond voor het betrokken Europees aanhoudingsbevel, voor de beslissing om de verdachte al dan niet in voorlopige hechtenis te houden. |
| --- | --- |

3)

Wanneer de wetgeving van de uitvaardigende lidstaat niet voorziet in een beroep in rechte voor de controle op de omstandigheden waarin een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd door een autoriteit die weliswaar aan de rechtsbedeling van die lidstaat deelneemt maar zelf geen rechterlijke instantie is, moet kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, gelezen tegen de achtergrond van het door artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde recht op effectieve rechterlijke bescherming, aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter bij wie beroep wordt ingesteld om de rechtmatigheid te betwisten van de voortzetting van de voorlopige hechtenis van een persoon die is overgeleverd krachtens een Europees aanhoudingsbevel dat werd uitgevaardigd op basis van een nationale handeling die niet als een “[nationaal] aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing” in de zin van artikel 8, lid 1, onder c), van dit kaderbesluit kan worden aangemerkt, en waarbij wordt aangevoerd dat dit Europees aanhoudingsbevel ongeldig is uit het oogpunt van het Unierecht, zich bevoegd kan verklaren om een dergelijke geldigheidstoetsing te verrichten.

Kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, gelezen tegen de achtergrond van het door artikel 47 van het Handvest van de grondrechten gewaarborgde recht op effectieve rechterlijke bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de nationale rechter vaststelt dat het betrokken Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd in strijd met artikel 8, lid 1, onder c), van dit kaderbesluit omdat het niet berust op een “[nationaal] aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing” in de zin van deze bepaling, dit niet tot gevolg moet hebben dat de persoon die in voorlopige hechtenis is geplaatst na door de uitvoerende lidstaat te zijn overgeleverd aan de uitvaardigende lidstaat, in vrijheid wordt gesteld. Het staat derhalve aan de verwijzende rechter om overeenkomstig zijn nationale recht te beslissen wat de gevolgen kunnen zijn van het ontbreken van een dergelijke nationale handeling als rechtsgrond voor het betrokken Europees aanhoudingsbevel, voor de beslissing om de verdachte al dan niet in voorlopige hechtenis te houden.

---

(1)  PB C 390 van 16.11.2020.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/8 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/8

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 15 juni 2020 — Airhelp Limited / Austrian Airlines AG

(Zaak C-264/20)

(2021/C 72/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Korneuburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Airhelp Limited

Verwerende partij: Austrian Airlines AG

Prejudiciële vragen

| 1) | Dient artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat sprake is van een buitengewone omstandigheid indien de annulering van de vlucht het gevolg is van het feit dat een ander vliegtuig uit een tegenoverliggende gate naar achteren wordt geduwd en daarbij een hoogteroer van het — voor de later geannuleerde vlucht bestemde — vliegtuig beschadigt? |
| --- | --- |

1)

Dient artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat sprake is van een buitengewone omstandigheid indien de annulering van de vlucht het gevolg is van het feit dat een ander vliegtuig uit een tegenoverliggende gate naar achteren wordt geduwd en daarbij een hoogteroer van het — voor de later geannuleerde vlucht bestemde — vliegtuig beschadigt?

| 2) | Dienen artikel 5, lid 3, en artikel 7 van die verordening aldus te worden uitgelegd dat wanneer de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert stelt dat een annulering het gevolg is van buitengewone omstandigheden, zij zich slechts dan op de vrijstelling van artikel 5, lid 3, van die verordening kan beroepen indien zij ook kan aantonen dat de gevolgen van de annulering voor de individuele passagier ook niet hadden kunnen worden voorkomen door een omboeking naar alternatief vervoer? |
| --- | --- |

2)

Dienen artikel 5, lid 3, en artikel 7 van die verordening aldus te worden uitgelegd dat wanneer de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert stelt dat een annulering het gevolg is van buitengewone omstandigheden, zij zich slechts dan op de vrijstelling van artikel 5, lid 3, van die verordening kan beroepen indien zij ook kan aantonen dat de gevolgen van de annulering voor de individuele passagier ook niet hadden kunnen worden voorkomen door een omboeking naar alternatief vervoer?

| 3) | Moet een omboeking als bedoeld in de tweede vraag voldoen aan nadere temporele of kwalitatieve criteria, in het bijzonder de criteria die zijn vermeld in artikel 5, lid 3, onder c), iii), of artikel 8, lid 1, onder b) en c), van die verordening? |
| --- | --- |

3)

Moet een omboeking als bedoeld in de tweede vraag voldoen aan nadere temporele of kwalitatieve criteria, in het bijzonder de criteria die zijn vermeld in artikel 5, lid 3, onder c), iii), of artikel 8, lid 1, onder b) en c), van die verordening?

Bij beschikking van 14 januari 2021 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (Negende kamer) als volgt geoordeeld:

| 1. | Artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moet aldus worden uitgelegd dat een botsing tussen het hoogteroer van een vliegtuig in parkeerpositie en de winglet van een vliegtuig van een andere luchtvaartmaatschappij, die werd veroorzaakt door de beweging van dit laatste vliegtuig, onder het begrip “buitengewone omstandigheden” in de zin van die bepaling valt. |
| --- | --- |

1.

Artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moet aldus worden uitgelegd dat een botsing tussen het hoogteroer van een vliegtuig in parkeerpositie en de winglet van een vliegtuig van een andere luchtvaartmaatschappij, die werd veroorzaakt door de beweging van dit laatste vliegtuig, onder het begrip “buitengewone omstandigheden” in de zin van die bepaling valt.

| 2. | Artikel 5, lid 1, onder c), van verordening nr. 261/2004 moet aldus worden uitgelegd dat in geval van annulering van de oorspronkelijk geplande vlucht wegens buitengewone omstandigheden het organiseren van een alternatieve vlucht voor een passagier door een luchtvaartmaatschappij, waarmee deze passagier zijn eindbestemming bereikt op de dag na de oorspronkelijk geplande aankomstdatum, een “redelijke maatregel” vormt waardoor deze luchtvaartmaatschappij wordt vrijgesteld van haar compensatieverplichting als bedoeld in artikel 5, lid 1, onder c), en artikel 7, lid 1, van deze verordening, behalve wanneer er een andere mogelijkheid voor een rechtstreeks of indirecte alternatieve vlucht bestond met een door haarzelf of door een andere luchtvaartmaatschappij uitgevoerde vlucht die op een minder laat tijdstip aankwam dan de volgende vlucht van de betrokken luchtvaartmaatschappij, tenzij deze laatste aantoont dat het organiseren van een dergelijke alternatieve vlucht voor haar een onaanvaardbaar offer betekende gelet op de mogelijkheden van haar onderneming op het relevante tijdstip. Het staat aan de verwijzende rechter om dit te verifiëren. |
| --- | --- |

2.

Artikel 5, lid 1, onder c), van verordening nr. 261/2004 moet aldus worden uitgelegd dat in geval van annulering van de oorspronkelijk geplande vlucht wegens buitengewone omstandigheden het organiseren van een alternatieve vlucht voor een passagier door een luchtvaartmaatschappij, waarmee deze passagier zijn eindbestemming bereikt op de dag na de oorspronkelijk geplande aankomstdatum, een “redelijke maatregel” vormt waardoor deze luchtvaartmaatschappij wordt vrijgesteld van haar compensatieverplichting als bedoeld in artikel 5, lid 1, onder c), en artikel 7, lid 1, van deze verordening, behalve wanneer er een andere mogelijkheid voor een rechtstreeks of indirecte alternatieve vlucht bestond met een door haarzelf of door een andere luchtvaartmaatschappij uitgevoerde vlucht die op een minder laat tijdstip aankwam dan de volgende vlucht van de betrokken luchtvaartmaatschappij, tenzij deze laatste aantoont dat het organiseren van een dergelijke alternatieve vlucht voor haar een onaanvaardbaar offer betekende gelet op de mogelijkheden van haar onderneming op het relevante tijdstip. Het staat aan de verwijzende rechter om dit te verifiëren.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1, met rectificatie in PB 2006, L 365, blz. 89)

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/9 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/9

---

Hogere voorziening ingesteld op 2 juli 2020 door Peter Sabo, Lesoochranárske zoskupenie VLK, Hasso Krull, 2 Celsius, Bernard Auric, Tony Lowes, Kent Roberson, Hiite Maja SA, Association de lutte contre toutes formes de Nuisance et de Pollutions sur les communes de Meyreuil et Gardanne (ALNP Meyreuil — Gardanne), Friends of the Irish Environment CLG tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 mei 2020 in zaak T-141/19, Sabo e.a./Parlement en Raad

(Zaak C-297/20 P)

(2021/C 72/11)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwiranten: Peter Sabo, Lesoochranárske zoskupenie VLK, Hasso Krull, 2 Celsius, Bernard Auric, Tony Lowes, Kent Roberson, Hiite Maja SA, Association de lutte contre toutes formes de Nuisance et de Pollutions sur les communes de Meyreuil et Gardanne (ALNP Meyreuil — Gardanne), Friends of the Irish Environment CLG (vertegenwoordigers: R. Smith en C. Day, Solicitors, P. Lockley en B. Mitchell, Barristers, en D. Wolfe, QC)

Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

Bij beschikking van 14 januari 2021 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening kennelijk ongegrond verklaard en rekwiranten verwezen in hun eigen kosten.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/10

---

Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2020 door Veselin Atanasov Vasilev tegen de beschikking van het Gerecht van 7 juli 2020 in zaak T-273/20, Vasilev / Bulgarije

(Zaak C-320/20 P)

(2021/C 72/12)

Procestaal: Bulgaars

Partijen

Rekwirant: Veselin Atanasov Vasilev (vertegenwoordiger: B. Kolev, advocaat)

Andere partij in de procedure: Republiek Bulgarije

Bij beschikking van 12 januari 2021 heeft het Hof (Zevende kamer) de hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/10

---

Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2020 door Leinfelder Uhren München GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer) van 10 juni 2020 in zaak T-577/19, Leinfelder Uhren München / EUIPO

(Zaak C-401/20 P)

(2021/C 72/13)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Leinfelder Uhren München GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: S. Lüft, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Thomas Schafft

Bij beschikking van 19 januari 2021 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten en beslist dat rekwirante haar eigen kosten zal dragen.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/10 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/10

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien (Oostenrijk) op 26 oktober 2020 — CR, GF, TY

(Zaak C-560/20)

(2021/C 72/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Wien

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CR, GF, TY

Verwerende partij: Landeshauptmann von Wien

Prejudiciële vragen

| 1) | Kunnen de ouders, die derdelander zijn, van een vluchteling die als alleenstaande minderjarige asiel heeft aangevraagd en nog als minderjarig asiel heeft verkregen, zich nog beroepen op artikel 2 onder f), juncto artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG (1), wanneer de vluchteling na de verlening van asiel, maar tijdens de procedure voor de afgifte van een verblijfstitel aan zijn ouders, meerderjarig is geworden? |
| --- | --- |

1)

Kunnen de ouders, die derdelander zijn, van een vluchteling die als alleenstaande minderjarige asiel heeft aangevraagd en nog als minderjarig asiel heeft verkregen, zich nog beroepen op artikel 2 onder f), juncto artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG (1), wanneer de vluchteling na de verlening van asiel, maar tijdens de procedure voor de afgifte van een verblijfstitel aan zijn ouders, meerderjarig is geworden?

| 2) | Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord: is het in een dergelijk geval noodzakelijk dat de ouders van de derdelander de in het arrest van het Hof van 12 april 2018, C-550/16, A en S (2), punt 61, genoemde termijn in acht nemen voor de indiening van een verzoek om gezinshereniging, te weten “in beginsel [...] binnen drie maanden na de datum van erkenning van de vluchtelingenstatus van de betrokken minderjarige”? |
| --- | --- |

2)

Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord: is het in een dergelijk geval noodzakelijk dat de ouders van de derdelander de in het arrest van het Hof van 12 april 2018, C-550/16, A en S (2), punt 61, genoemde termijn in acht nemen voor de indiening van een verzoek om gezinshereniging, te weten “in beginsel [...] binnen drie maanden na de datum van erkenning van de vluchtelingenstatus van de betrokken minderjarige”?

| 3) | Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord: moet aan de meerderjarige zus, die derdelander is, van een erkend vluchteling rechtstreeks op grond van het Unierecht een verblijfstitel worden verleend, wanneer de ouders van de vluchteling, in geval van weigering van de verblijfstitel aan de meerderjarige zus van de vluchteling, de facto gedwongen zouden zijn af te zien van hun recht op gezinshereniging op grond van artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG, omdat de meerderjarige zus van de vluchteling wegens haar gezondheidstoestand permanente verzorging van haar ouders behoeft en dus niet alleen in het land van herkomst kan achterblijven? |
| --- | --- |

3)

Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord: moet aan de meerderjarige zus, die derdelander is, van een erkend vluchteling rechtstreeks op grond van het Unierecht een verblijfstitel worden verleend, wanneer de ouders van de vluchteling, in geval van weigering van de verblijfstitel aan de meerderjarige zus van de vluchteling, de facto gedwongen zouden zijn af te zien van hun recht op gezinshereniging op grond van artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG, omdat de meerderjarige zus van de vluchteling wegens haar gezondheidstoestand permanente verzorging van haar ouders behoeft en dus niet alleen in het land van herkomst kan achterblijven?

| 4) | Indien vraag 2 bevestigend moet worden beantwoord: aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld of een dergelijk verzoek om gezinshereniging tijdig is ingediend, dat wil zeggen “in beginsel” binnen een termijn van drie maanden in de zin van de overwegingen in het arrest van het Hof van 12 april 2018, C-550/16, A en S, punt 61? |
| --- | --- |

4)

Indien vraag 2 bevestigend moet worden beantwoord: aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld of een dergelijk verzoek om gezinshereniging tijdig is ingediend, dat wil zeggen “in beginsel” binnen een termijn van drie maanden in de zin van de overwegingen in het arrest van het Hof van 12 april 2018, C-550/16, A en S, punt 61?

| 5) | Indien vraag 2 bevestigend moet worden beantwoord: kunnen de ouders van de vluchteling zich nog beroepen op hun recht op gezinshereniging krachtens artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG, wanneer drie maanden en één dag zijn verstreken tussen de dag waarop de minderjarige als vluchteling is erkend en hun verzoek om gezinshereniging? |
| --- | --- |

5)

Indien vraag 2 bevestigend moet worden beantwoord: kunnen de ouders van de vluchteling zich nog beroepen op hun recht op gezinshereniging krachtens artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG, wanneer drie maanden en één dag zijn verstreken tussen de dag waarop de minderjarige als vluchteling is erkend en hun verzoek om gezinshereniging?

| 6) | Kan een lidstaat in het kader van een gezinsherenigingprocedure op grond van artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG in beginsel van de ouders van de vluchteling vereisen dat zij voldoen aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/86/EG? |
| --- | --- |

6)

Kan een lidstaat in het kader van een gezinsherenigingprocedure op grond van artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG in beginsel van de ouders van de vluchteling vereisen dat zij voldoen aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/86/EG?

| 7) | Is het vereiste dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/86/EG in het kader van een gezinshereniging in de zin van artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG afhankelijk van de vraag of het verzoek om gezinshereniging binnen drie maanden na de toekenning van de vluchtelingenstatus is ingediend in de zin van artikel 12, lid 1, derde alinea, van richtlijn 2003/86/EG? |
| --- | --- |

7)

Is het vereiste dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/86/EG in het kader van een gezinshereniging in de zin van artikel 10, lid 3, onder a), van richtlijn 2003/86/EG afhankelijk van de vraag of het verzoek om gezinshereniging binnen drie maanden na de toekenning van de vluchtelingenstatus is ingediend in de zin van artikel 12, lid 1, derde alinea, van richtlijn 2003/86/EG?

---

(1)  Richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB 2003, L 251, blz. 12).

(2)  EU:C:2018:248.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/11 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/11

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Köln (Duitsland) op 19 november 2020 — M2Beauté Cosmetics GmbH / Bundesrepublik Deutschland

(Zaak C-616/20)

(2021/C 72/15)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M2Beauté Cosmetics GmbH

Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bundesinstitut für Arzneimittel und Medizinprodukte

Prejudiciële vragen

| 1) | Is het een nationale autoriteit bij de indeling van een cosmetisch product als geneesmiddel naar werking in de zin van artikel 1, punt 2, onder b), van richtlijn 2001/83/EG (1), waarvoor zij alle producteigenschappen dient na te gaan, toegestaan om zich voor de vereiste wetenschappelijke vaststelling van de farmacologische eigenschappen en risico’s van het product te baseren op een zogenoemde “structuurgelijkenis” wanneer de gebruikte werkzame stof nieuw is en de structuur ervan vergelijkbaar is met reeds bekende en onderzochte farmacologisch werkzame stoffen, maar door de aanvrager geen grondige farmacologische, toxicologische of klinische studies naar de effecten en de dosering van de nieuwe substantie zijn overgelegd die enkel bij de toepassing van richtlijn 2001/83/EG vereist zijn? |
| --- | --- |

1)

Is het een nationale autoriteit bij de indeling van een cosmetisch product als geneesmiddel naar werking in de zin van artikel 1, punt 2, onder b), van richtlijn 2001/83/EG (1), waarvoor zij alle producteigenschappen dient na te gaan, toegestaan om zich voor de vereiste wetenschappelijke vaststelling van de farmacologische eigenschappen en risico’s van het product te baseren op een zogenoemde “structuurgelijkenis” wanneer de gebruikte werkzame stof nieuw is en de structuur ervan vergelijkbaar is met reeds bekende en onderzochte farmacologisch werkzame stoffen, maar door de aanvrager geen grondige farmacologische, toxicologische of klinische studies naar de effecten en de dosering van de nieuwe substantie zijn overgelegd die enkel bij de toepassing van richtlijn 2001/83/EG vereist zijn?

| 2) | Dient artikel 1, punt 2, onder b), van richtlijn 2001/83/EG aldus te worden uitgelegd dat een middel dat als cosmetisch product in de handel wordt gebracht en de fysiologische functies noemenswaardig wijzigt door de farmacologische werking ervan, enkel als geneesmiddel naar werking te worden aangemerkt wanneer het een concrete positieve en heilzame werking heeft? Is het in dit verband ook voldoende dat het product voornamelijk het uiterlijk aantrekkelijker maakt, hetgeen door een groter gevoel van eigenwaarde of meer welzijn indirect een gunstige invloed heeft op de gezondheid? |
| --- | --- |

2)

Dient artikel 1, punt 2, onder b), van richtlijn 2001/83/EG aldus te worden uitgelegd dat een middel dat als cosmetisch product in de handel wordt gebracht en de fysiologische functies noemenswaardig wijzigt door de farmacologische werking ervan, enkel als geneesmiddel naar werking te worden aangemerkt wanneer het een concrete positieve en heilzame werking heeft? Is het in dit verband ook voldoende dat het product voornamelijk het uiterlijk aantrekkelijker maakt, hetgeen door een groter gevoel van eigenwaarde of meer welzijn indirect een gunstige invloed heeft op de gezondheid?

| 3) | Of dient dat product ook als geneesmiddel naar werking te worden aangemerkt wanneer de gunstige werking ervan beperkt is tot een aantrekkelijker uiterlijk zonder dat het direct of indirect de gezondheid ten goede komt, mits dat product niet uitsluitend voor de gezondheid schadelijke eigenschappen bezit en dus niet kan worden vergeleken met een roesmiddel? |
| --- | --- |

3)

Of dient dat product ook als geneesmiddel naar werking te worden aangemerkt wanneer de gunstige werking ervan beperkt is tot een aantrekkelijker uiterlijk zonder dat het direct of indirect de gezondheid ten goede komt, mits dat product niet uitsluitend voor de gezondheid schadelijke eigenschappen bezit en dus niet kan worden vergeleken met een roesmiddel?

---

(1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB 2001, L 311, blz. 67), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EU) 2019/1243 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 (PB 2019, L 198, blz. 241).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/12 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/12

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Córdoba (Spanje) op 19 november 2020 — ZU en TV / Ryanair Ltd

(Zaak C-618/20)

(2021/C 72/16)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Mercantil no 1 de Córdoba

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: ZU en TV

Verwerende partij: Ryanair Ltd

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan een luchtvaartmaatschappij die via haar eigen website vliegtickets met daarop de code van een andere luchtvaartmaatschappij verkoopt, voor deze specifieke door die andere luchtvaartmaatschappij aangeboden en uitgevoerde vluchten worden aangemerkt als luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert als bedoeld in [artikel 3, lid 5,] van verordening nr. 261/2004 (1)? |
| --- | --- |

1)

Kan een luchtvaartmaatschappij die via haar eigen website vliegtickets met daarop de code van een andere luchtvaartmaatschappij verkoopt, voor deze specifieke door die andere luchtvaartmaatschappij aangeboden en uitgevoerde vluchten worden aangemerkt als luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert als bedoeld in [artikel 3, lid 5,] van verordening nr. 261/2004 (1)?

| 2) | Kan een luchtvaartmaatschappij die via haar eigen website vliegtickets met daarop de code van een andere luchtvaartmaatschappij verkoopt, voor deze specifieke door die andere luchtvaartmaatschappij aangeboden en uitgevoerde vluchten worden aangemerkt als luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert als bedoeld in [artikel 3, lid 5,] van verordening nr. 261/2004, indien de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert onderdeel uitmaakt van de groep van ondernemingen van de luchtvaartmaatschappij die het ticket verkoopt? |
| --- | --- |

2)

Kan een luchtvaartmaatschappij die via haar eigen website vliegtickets met daarop de code van een andere luchtvaartmaatschappij verkoopt, voor deze specifieke door die andere luchtvaartmaatschappij aangeboden en uitgevoerde vluchten worden aangemerkt als luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert als bedoeld in [artikel 3, lid 5,] van verordening nr. 261/2004, indien de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert onderdeel uitmaakt van de groep van ondernemingen van de luchtvaartmaatschappij die het ticket verkoopt?

| 3) | Kan het in artikel 45 van het Verdrag van Montreal gehanteerde begrip contractuele vervoerder gelijk worden gesteld aan het begrip luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert als bedoeld in [artikel 3, lid 5,] van verordening nr. 261/2004? |
| --- | --- |

3)

Kan het in artikel 45 van het Verdrag van Montreal gehanteerde begrip contractuele vervoerder gelijk worden gesteld aan het begrip luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert als bedoeld in [artikel 3, lid 5,] van verordening nr. 261/2004?

| 4) | Kan het in artikel 45 van het Verdrag van Montreal gehanteerde begrip feitelijke vervoerder gelijk worden gesteld aan het begrip luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert als bedoeld in [artikel 3, lid 5,] van verordening nr. 261/2004? |
| --- | --- |

4)

Kan het in artikel 45 van het Verdrag van Montreal gehanteerde begrip feitelijke vervoerder gelijk worden gesteld aan het begrip luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert als bedoeld in [artikel 3, lid 5,] van verordening nr. 261/2004?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / OP

(Zaak C-627/20)

(2021/C 72/17)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij in hoger beroep: Deutsche Lufthansa AG

Verwerende partij in hoger beroep: OP

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/13 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/13

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / BA

(Zaak C-628/20)

(2021/C 72/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij in hoger beroep: Deutsche Lufthansa AG

Verwerende partij in hoger beroep: BA

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / LE

(Zaak C-629/20)

(2021/C 72/19)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij in hoger beroep: Deutsche Lufthansa AG

Verwerende partij in hoger beroep: LE

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/14 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / CS

(Zaak C-630/20)

(2021/C 72/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij in hoger beroep: Deutsche Lufthansa AG

Verwerende partij in hoger beroep: CS

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/15 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 23 november 2020 — Deutsche Lufthansa AG / PR, TV

(Zaak C-631/20)

(2021/C 72/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij in hoger beroep: Deutsche Lufthansa AG

Verwerende partijen in hoger beroep: PR, TV

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/15 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 8 december 2020 — Y GmbH / Hauptzollamt

(Zaak C-668/20)

(2021/C 72/22)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster en verzoekster in Revision: Y GmbH

Verweerder en verweerder in Revision: Hauptzollamt

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet onderverdeling 1302 19 05 van de gecombineerde nomenclatuur (1) aldus worden uitgelegd dat daaronder ook met ethanol en water verdunde en door extractie verkregen vanille-oleoharsen moeten worden ingedeeld wanneer deze bestaan uit ongeveer 90 % (v/v) respectievelijk 85 % (m/m) ethanol, tot en met 10 % (m/m) water, 4,8 % (m/m) droog residu en 0,5 % vanilline (m/m), ook al zijn door extractie verkregen vanille-oleoharsen volgens aantekening 1, onder ij), op hoofdstuk 13 GN uitgesloten van indeling onder GN-post 1302? |
| --- | --- |

1)

Moet onderverdeling 1302 19 05 van de gecombineerde nomenclatuur (1) aldus worden uitgelegd dat daaronder ook met ethanol en water verdunde en door extractie verkregen vanille-oleoharsen moeten worden ingedeeld wanneer deze bestaan uit ongeveer 90 % (v/v) respectievelijk 85 % (m/m) ethanol, tot en met 10 % (m/m) water, 4,8 % (m/m) droog residu en 0,5 % vanilline (m/m), ook al zijn door extractie verkregen vanille-oleoharsen volgens aantekening 1, onder ij), op hoofdstuk 13 GN uitgesloten van indeling onder GN-post 1302?

| 2) | Zijn de in de eerste prejudiciële vraag omschreven producten aan te merken als door extractie verkregen vanille-oleoharsen als bedoeld in GN-onderverdeling 3301 90 30? |
| --- | --- |

2)

Zijn de in de eerste prejudiciële vraag omschreven producten aan te merken als door extractie verkregen vanille-oleoharsen als bedoeld in GN-onderverdeling 3301 90 30?

| 3) | Moet GN-onderverdeling 3302 10 90 aldus worden uitgelegd dat de in de eerste prejudiciële vraag omschreven producten moeten worden ingedeeld als een mengsel van reukstoffen of als een mengsel (oplossingen in alcohol daaronder begrepen) op basis van één of meer van deze zelfstandigheden met andere stoffen, van de soort gebruikt in de voedingsmiddelenindustrie? |
| --- | --- |

3)

Moet GN-onderverdeling 3302 10 90 aldus worden uitgelegd dat de in de eerste prejudiciële vraag omschreven producten moeten worden ingedeeld als een mengsel van reukstoffen of als een mengsel (oplossingen in alcohol daaronder begrepen) op basis van één of meer van deze zelfstandigheden met andere stoffen, van de soort gebruikt in de voedingsmiddelenindustrie?

| 4) | Zijn de producten van GN-onderverdeling 1302 19 05 of door extractie verkregen vanille-oleoharsen als bedoeld in GN-onderverdeling 3301 90 30 ook aan te merken als aroma’s in de zin van artikel 27, lid 1, onder e), van richtlijn 92/83/EEG (2)? |
| --- | --- |

4)

Zijn de producten van GN-onderverdeling 1302 19 05 of door extractie verkregen vanille-oleoharsen als bedoeld in GN-onderverdeling 3301 90 30 ook aan te merken als aroma’s in de zin van artikel 27, lid 1, onder e), van richtlijn 92/83/EEG (2)?

---

(1)  Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB 1987, L 256, blz. 1) in de versie gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) 2015/1754 van de Commissie van 6 oktober 2015 (PB 2015, L 285, blz. 1).

(2)  Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB 1992, L 316, blz. 21).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/16 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 10 december 2020 — L GmbH / FK

(Zaak C-672/20)

(2021/C 72/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Korneuburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster in hoger beroep: L GmbH

Verweerder in hoger beroep: FK

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 3, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus worden uitgelegd dat de verordening van toepassing is op een passagier die reeds voor het bereiken van de luchthaven online heeft ingecheckt en geen ruimbagage bij zich heeft, die op het beeldscherm met vluchtinformatie van de luchthaven de vertraging van de vlucht waarneemt, bij de boarding gate op nadere informatie wacht en bij de balie van de luchtvaartmaatschappij informeert naar het vertrek van de geboekte vlucht, die van verweersters medewerkers noch een verklaring krijgt of en wanneer de vlucht zal vertrekken, noch een aanbod voor een vervangende vlucht, en die vervolgens zelf een andere vlucht naar zijn eindbestemming boekt, zonder met de oorspronkelijk geboekte vlucht te vertrekken? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 3, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus worden uitgelegd dat de verordening van toepassing is op een passagier die reeds voor het bereiken van de luchthaven online heeft ingecheckt en geen ruimbagage bij zich heeft, die op het beeldscherm met vluchtinformatie van de luchthaven de vertraging van de vlucht waarneemt, bij de boarding gate op nadere informatie wacht en bij de balie van de luchtvaartmaatschappij informeert naar het vertrek van de geboekte vlucht, die van verweersters medewerkers noch een verklaring krijgt of en wanneer de vlucht zal vertrekken, noch een aanbod voor een vervangende vlucht, en die vervolgens zelf een andere vlucht naar zijn eindbestemming boekt, zonder met de oorspronkelijk geboekte vlucht te vertrekken?

| 2) | Moet artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij niet verplicht is compensatie te betalen als bedoeld in artikel 7 van verordening nr. 261/2004, wanneer deze de eindbestemming van de passagier met een vertraging van 8:19 uur bereikt, omdat tijdens de op twee na laatste vlucht het vliegtuig werd beschadigd door een blikseminslag, de na de landing geraadpleegde technicus van een door de luchtvaartmaatschappij ingeschakeld onderhoudsbedrijf alleen geringe beschadigingen aantrof, die echter geen gevolgen hadden voor het goed functioneren van het vliegtuig (“some minor findings”), de voorlaatste vlucht werd uitgevoerd, maar tijdens de pre-flight-checks voor de uitvoering van de laatste vlucht is gebleken dat het vliegtuig voorlopig niet meer kon worden ingezet, en de luchtvaartmaatschappij derhalve in plaats van het oorspronkelijk geplande, beschadigde vliegtuig een vervangend vliegtuig heeft ingezet, dat de laatste vlucht heeft uitgevoerd met een vertraging bij vertrek van 7:40 uur? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij niet verplicht is compensatie te betalen als bedoeld in artikel 7 van verordening nr. 261/2004, wanneer deze de eindbestemming van de passagier met een vertraging van 8:19 uur bereikt, omdat tijdens de op twee na laatste vlucht het vliegtuig werd beschadigd door een blikseminslag, de na de landing geraadpleegde technicus van een door de luchtvaartmaatschappij ingeschakeld onderhoudsbedrijf alleen geringe beschadigingen aantrof, die echter geen gevolgen hadden voor het goed functioneren van het vliegtuig (“some minor findings”), de voorlaatste vlucht werd uitgevoerd, maar tijdens de pre-flight-checks voor de uitvoering van de laatste vlucht is gebleken dat het vliegtuig voorlopig niet meer kon worden ingezet, en de luchtvaartmaatschappij derhalve in plaats van het oorspronkelijk geplande, beschadigde vliegtuig een vervangend vliegtuig heeft ingezet, dat de laatste vlucht heeft uitgevoerd met een vertraging bij vertrek van 7:40 uur?

| 3) | Moet artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat het tot de door de luchtvaartmaatschappij te treffen redelijke maatregelen behoort om de passagier een omboeking naar een andere vlucht aan te bieden, waarmee hij zijn eindbestemming met een vertraging van 5:00 uur zou hebben bereikt (en — op grond van de door hem op eigen initiatief verrichte boeking — ook werkelijk heeft bereikt), hoewel de luchtvaartmaatschappij de vlucht in plaats van met het niet meer inzetbare vliegtuig met een vervangend vliegtuig heeft uitgevoerd, waarmee de passagier zijn eindbestemming zou hebben bereikt met een vertraging van 8:19 uur? |
| --- | --- |

3)

Moet artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat het tot de door de luchtvaartmaatschappij te treffen redelijke maatregelen behoort om de passagier een omboeking naar een andere vlucht aan te bieden, waarmee hij zijn eindbestemming met een vertraging van 5:00 uur zou hebben bereikt (en — op grond van de door hem op eigen initiatief verrichte boeking — ook werkelijk heeft bereikt), hoewel de luchtvaartmaatschappij de vlucht in plaats van met het niet meer inzetbare vliegtuig met een vervangend vliegtuig heeft uitgevoerd, waarmee de passagier zijn eindbestemming zou hebben bereikt met een vertraging van 8:19 uur?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/17 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 11 december 2020 — Industriegewerkschaft Metall (IG Metall) en ver.di — Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft

(Zaak C-677/20)

(2021/C 72/24)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoeksters, appellanten en verzoeksters tot cassatie: Industriegewerkschaft Metall (IG Metall), ver.di — Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft

Andere partijen: SAP SE, SE-Betriebsrat der SAP SE, Konzernbetriebsrat der SAP SE, Deutscher Bankangestellten-Verband e. V., Christliche Gewerkschaft Metall (CGM), Verband angestellter Akademiker und leitender Angestellter der chemischen Industrie e. V.

Prejudiciële vraag

Is § 21, lid 6, van het Gesetz über die Beteiligung der Arbeitnehmer in einer Europäischen Gesellschaft (Duitse wet inzake de rol van de werknemers in een Europese vennootschap) — waaruit blijkt dat bij de oprichting van een in Duitsland gevestigde SE door omzetting, moet worden gewaarborgd dat voor een bepaald aantal werknemersvertegenwoordigers in de raad van toezicht een afzonderlijke verkiezingsprocedure wordt georganiseerd voor de door vakorganisaties voorgedragen kandidaten — verenigbaar met artikel 4, lid 4, van richtlijn 2001/86/EG van de Raad van 8 oktober 2001 tot aanvulling van het statuut van de Europese vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers? (1)

---

(1)  PB 2001, L 294, blz. 22.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/17 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/17

---

Beschikking van de president van het Hof van 23 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Vicenza — Italië) — AV / Ministero della Giustizia, Repubblica italiana

(Zaak C-834/19) (1)

(2021/C 72/25)

Procestaal: Italiaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 54 van 17.2.2020.

---

Gerecht

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/18 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/18

---

Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Bezouaoui en HB Consultant / Commissie

(Zaak T-478/18) (1)

(“Staatssteun - Opleiding voor het veilig besturen van bouwmachines - Terugbetaling van de opleidingskosten in Frankrijk door de organismes paritaires collecteurs agréés (OPCA) (met de inning van bijdragen belaste paritaire organen) - Besluit waarbij is vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun - Begrip “staatssteun” - Toerekenbaarheid aan de staat - Overheidscontrole op de middelen”)

(2021/C 72/26)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Hacène Bezouaoui (Avanne, Frankrijk) en HB Consultant (Beure, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-F. Henrotte en N. Neyrinck, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Georgieva-Kecsmar en K. Herrmann, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2018) 2075 final van de Commissie van 10 april 2018 betreffende vermeende steunmaatregel SA.46897 (2018/NN) van de Franse Republiek voor de financiering van opleidingen die leiden tot het behalen van het bewijs van bekwaamheid voor het veilig besturen van bouwmachines [certificat d’aptitude à la conduite d’engins de chantier en sécurité (CACES)].

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | HB Consultant en Hacène Bezouaoui worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

HB Consultant en Hacène Bezouaoui worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 373 van 15.10.2018.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/18 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/18

---

Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Helbert/EUIPO

(Zaak T-548/18) (1)

(“Openbare dienst - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 - Besluit om verzoekers naam niet op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek te plaatsen - Samenstelling van de jury - Stabiliteit - Aansprakelijkheid”)

(2021/C 72/27)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Lars Helbert (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė en K. Tóth, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van de jury voor vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 — Administrateurs (AD 6) op het gebied van intellectuele eigendom van 1 december 2017 om verzoekers naam niet op de reservelijst te plaatsen die is opgesteld met het oog op de aanwerving van administrateurs door het EUIPO, en, ten tweede, het besluit van die jury van 7 maart 2018 tot afwijzing van verzoekers verzoek om een heronderzoek, in zijn definitieve vorm, na het besluit van het EUIPO van 8 juni 2018 tot afwijzing van zijn klacht, alsook strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker daardoor zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het besluit van 7 maart 2018 waarbij de jury voor algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 na heronderzoek heeft geweigerd om de naam van Lars Helbert op de reservelijst te plaatsen die is opgesteld met het oog op de aanwerving van administrateurs in de rang AD 6 op het gebied van intellectuele eigendom, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van 7 maart 2018 waarbij de jury voor algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 na heronderzoek heeft geweigerd om de naam van Lars Helbert op de reservelijst te plaatsen die is opgesteld met het oog op de aanwerving van administrateurs in de rang AD 6 op het gebied van intellectuele eigendom, wordt nietig verklaard.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 427 van 26.11.2018.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/19 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/19

---

Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — ZR/EUIPO

(Zaak T-610/18) (1)

(“Openbare dienst - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 - Besluit om verzoekers naam niet op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek te plaatsen - Samenstelling van de jury - Stabiliteit”)

(2021/C 72/28)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: ZR (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė en K. Tóth, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 — Administrateurs (AD 6) op het gebied van intellectuele eigendom van 1 december 2017 om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst die wordt gevormd met het oog op de aanwerving van administrateurs door het EUIPO, ten tweede het besluit van die jury van 7 maart 2018 tot afwijzing van zijn verzoek om een heronderzoek, en ten derde van het besluit van het EUIPO van 27 juni 2018 tot afwijzing van zijn klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie

Dictum

| 1) | Het besluit van 7 maart 2018 waarbij de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 na heronderzoek heeft geweigerd om ZR te plaatsen op de reservelijst voor de aanwerving van administrateurs van de rang AD 6 op het gebied van intellectuele eigendom wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van 7 maart 2018 waarbij de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 na heronderzoek heeft geweigerd om ZR te plaatsen op de reservelijst voor de aanwerving van administrateurs van de rang AD 6 op het gebied van intellectuele eigendom wordt nietig verklaard.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 455 van 17.12.2018.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/20 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/20

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — ABLV Bank/GAR

(Zaak T-758/18) (1)

(“Economische en monetaire Unie - Bankenunie - Gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme voor kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen (GAM) - Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF) - Vaststelling van de vooraf te betalen bijdragen voor 2015 en 2018 - Afwijzing van het verzoek om herberekening en terugbetaling van de bijdragen - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Ontvankelijkheid - Instelling waarvan de vergunning is ingetrokken - Artikel 70, lid 4, van verordening (EU) nr. 806/2014 - Begrip “statuswijziging” - Artikel 12, lid 2, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63”)

(2021/C 72/29)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: ABLV Bank AS (Riga, Letland) (vertegenwoordiger: O. Behrends, advocaat)

Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (vertegenwoordigers: J. Kerlin en P. Messina, gemachtigden, bijgestaan door B. Meyring, S. Schelo, T. Klupsch en S. Ianc, advocaten)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, A. Nijenhuis en A. Steiblytė, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de brief van de GAR van 17 oktober 2018 waarbij de GAR afwijzend heeft beslist op verzoeksters verzoek om haar vooraf te betalen bijdrage voor 2018 te herberekenen en haar het te veel geïnde bedrag terug te betalen alsook om haar een deel van haar vooraf te betalen bijdrage voor 2015 terug te betalen, nadat haar vergunning door de Europese Centrale Bank (ECB) was ingetrokken

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | ABLV Bank AS wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR). |
| --- | --- |

2)

ABLV Bank AS wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR).

| 3) | De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 82 van 4.3.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/21 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/21

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Stada Arzneimittel/EUIPO — Optima Naturals (OptiMar)

(Zaak T-261/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk OptiMar - Ouder nationaal woordmerk Mar - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2021/C 72/30)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Stada Arzneimittel AG (Bad Vilbel, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Optima Naturals Srl (Gallarate, Italië) (vertegenwoordigers: S. Brustia en E. Montelione, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 31 januari 2019 (zaak R 1348/2018-1) inzake een oppositieprocedure tussen Stada Arzneimittel en Optima Naturals

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Stada Arzneimittel AG wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Stada Arzneimittel AG wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 206 van 17.6.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/21 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/21

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — 12seasons/EUIPO — Société immobilière et mobilière de Montagny (BE EDGY BERLIN)

(Zaak T-329/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk BE EDGY BERLIN - Ouder nationaal woordmerk EDJI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2021/C 72/31)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: 12seasons GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Gail, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: L. Rampini en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Société immobilière et mobilière de Montagny (Roanne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 maart 2019 (zaak R 1522/2018-5) inzake een oppositieprocedure tussen Société immobilière et mobilière de Montagny en 12seasons

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | 12seasons GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

12seasons GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 246 van 22.7.2019.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/22 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/22

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Enoport/EUIPO — Miguel Torres (CABEÇA DE TOIRO)

(Zaak T-811/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk CABEÇA DE TOIRO - Ouder Uniewoordmerk SANGRE DE TORO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2021/C 72/32)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Enoport — Produção de Bebidas Lda (Rio Maior, Portugal) (vertegenwoordiger: J. Alves Coelho, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedès, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Ceballos Rodríguez en M. Robledo McClymont, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 september 2019 (zaak R 394/2019-5) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Torres en Enoport — Produção de Bebidas

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Enoport — Produção de Bebidas Lda wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Enoport — Produção de Bebidas Lda wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 36 van 3.2.2020.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/22 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/22

---

Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — RY/Commissie

(Zaak T-824/19) (1)

(“Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Beëindiging van een overeenkomst voor onbepaalde tijd op grond van artikel 47, onder c), i), RAP - Uitvoering van een arrest van het Gerecht - Artikel 266 VWEU - Recht om te worden gehoord - Nieuw besluit tot beëindiging”)

(2021/C 72/33)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: RY (vertegenwoordiger: J.-N. Louis, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Schima en B. Mongin, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 april 2019 tot beëindiging van verzoekers overeenkomst voor onbepaalde tijd

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | RY wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

RY wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 36 van 3.2.2020.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/23 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/23

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Apologistics/EUIPO — Peikert (discount-ap*theke.de)

(Zaak T-844/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk discount-ap*theke.de - Oudere Uniewoordmerken APODISCOUNTER en APO en oudere Uniebeeldmerken apo-discounter.de, apo.co en apo.de - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2021/C 72/34)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Apologistics GmbH (Markkleeberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Hug, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Söder, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Franz Michael Peikert (Offenbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Bruggmann, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 10 oktober 2019 (zaak R 2309/2018-5) inzake een oppositieprocedure tussen Apologistics en Peikert

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Apologistics GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Apologistics GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 45 van 10.2.2020.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/24 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/24

---

Arrest van het Gerecht van 13 januari 2021 — Multi-Service/Commissie

(Zaak T-873/19) (1)

(“Milieu - Verordening (EU) nr. 517/2014 - Gefluoreerde broeikasgassen - Elektronisch quotaregister voor het op de markt brengen van fluorkoolwaterstoffen - Besluit om de registratie van een onderneming ongedaan te maken - Geen verstrekking van de gevraagde informatie”)

(2021/C 72/35)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Multi-Service S.A. (Kwidzyn, Polen) (vertegenwoordiger: P. Jankowski, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Becker, M. Jáuregui Gómez en M. Rynkowski, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit Ares(2019) 6103796 van de Commissie van 3 oktober 2019, waarbij deze de registratie van verzoekster in het door de Commissie krachtens artikel 17 van verordening (EU) nr. 517/2014 ingestelde en beheerde register ongedaan heeft gemaakt

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Multi-Service S.A. wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Multi-Service S.A. wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 87 van 16.3.2020.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/24 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/24

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Folschette e.a. / Commissie

(Zaak T-884/19) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Onderzoek van OLAF - Overheidsopdracht inzake informatica - Corruptie - Omkoping - Eindverslag waarin wordt aanbevolen tot strafvervolging over te gaan - Definitieve vrijspraak door een strafrechter - Verjaring - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel waarbij aan particulieren rechten worden toegekend”)

(2021/C 72/36)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Marc Folschette (Leudelange, Luxemburg), Tetyana Grygorenko (Leudelange), Professional Business Solutions SA (Leudelange), (vertegenwoordiger: N. Bauer, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en F. Blanc, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden wegens de manier waarop het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) zich in het kader van een intern onderzoek heeft gedragen.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Marc Folschette, Tetyana Grygorenko en Professional Business Solutions SA worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Marc Folschette, Tetyana Grygorenko en Professional Business Solutions SA worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 61 van 24.2.2020.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/25 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/25

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Oatly/EUIPO (IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS)

(Zaak T-253/20) (1)

(“Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2021/C 72/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Oatly AB (Malmö, Zweden) (vertegenwoordiger: M. Johansson, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en V. Ruzek, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 7 februari 2020 (zaak R 2446/2019-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS als Uniemerk

Dictum

| 1) | De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 7 februari 2020 (zaak R 2446/2019-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS als Uniemerk wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 7 februari 2020 (zaak R 2446/2019-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken IT’S LIKE MILK BUT MADE FOR HUMANS als Uniemerk wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Oatly AB. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Oatly AB.

---

(1)  PB C 215 van 29.6.2020.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/25 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/25

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Crevier/EUIPO (Luchtverfrisser)

(Zaak T-276/20) (1)

(“Gemeenschapsmodel - Aanvraag voor een gemeenschapsmodel dat een luchtverfrisser weergeeft - Niet-inachtneming van een termijn ten aanzien van het EUIPO - Verzoek om herstel in de vorige toestand - Artikel 67, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 - Waakzaamheidsplicht”)

(2021/C 72/38)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Jeffrey Scott Crevier (Fort Lauderdale, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Kime, barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Cottrell, A. Folliard-Monguiral en V. Ruzek, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 2 maart 2020 (zaak R 2396/2019-3) inzake een verzoek om herstel in de vorige toestand

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Jeffrey Scott Crevier wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Jeffrey Scott Crevier wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 247 van 27.7.2020.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/26 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/26

---

Beroep ingesteld op 15 december 2020 — Grupa Azoty e.a./Commissie

(Zaak T-726/20)

(2021/C 72/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Grupa Azoty S.A. (Tarnów, Polen), Azomureș SA (Tîrgu Mureş, Roemenië), Lipasmata Kavalas LTD Ypokatastima Allodapis (P. Fáliro, Griekenland) (vertegenwoordigers: D. Haverbeke, L. Ruessmann en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | bijlage I bij mededeling van de Commissie — Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 (1), nietig verklaren voor zover de meststoffensector daar niet in is opgenomen; |
| --- | --- |

—

bijlage I bij mededeling van de Commissie — Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 (1), nietig verklaren voor zover de meststoffensector daar niet in is opgenomen;

| — | overeenkomstig artikel 264 VWEU gelasten dat de gevolgen van bijlage I bij de bestreden handeling worden gehandhaafd tot verweerster overeenkomstig artikel 266 VWEU de maatregelen neemt die nodig zijn ter uitvoering van de beslissing van het Hof; |
| --- | --- |

—

overeenkomstig artikel 264 VWEU gelasten dat de gevolgen van bijlage I bij de bestreden handeling worden gehandhaafd tot verweerster overeenkomstig artikel 266 VWEU de maatregelen neemt die nodig zijn ter uitvoering van de beslissing van het Hof;

| — | verweerster verwijzen in de kosten van deze procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoeksters zeven middelen aan.

| 1. | Bijlage I bij de bestreden handeling is ongeldig wegens onbevoegdheid.






  — | De EU mag op grond van artikel 5, leden 1 en 2, VEU alleen handelen binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar door de lidstaten zijn toebedeeld. Bevoegdheden die niet aan de EU zijn toebedeeld behoren toe aan de lidstaten; |
| --- | --- | --- |

1.

Bijlage I bij de bestreden handeling is ongeldig wegens onbevoegdheid.

—

De EU mag op grond van artikel 5, leden 1 en 2, VEU alleen handelen binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar door de lidstaten zijn toebedeeld. Bevoegdheden die niet aan de EU zijn toebedeeld behoren toe aan de lidstaten;

| — | Niet verweerster, maar de lidstaten zijn krachtens artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG, zoals gewijzigd (2), bevoegd om de bedrijfstakken of deeltakken aan te wijzen en om een lijst op te stellen zoals de lijst in bijlage I bij de bestreden handeling. |
| --- | --- |

—

Niet verweerster, maar de lidstaten zijn krachtens artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG, zoals gewijzigd (2), bevoegd om de bedrijfstakken of deeltakken aan te wijzen en om een lijst op te stellen zoals de lijst in bijlage I bij de bestreden handeling.

| 2. | Bijlage I bij de bestreden handeling is ongeldig wegens schending van een wezenlijk vormvoorschrift (motiveringsplicht).






  — | De motivering van de bestreden handeling brengt niet duidelijk en ondubbelzinnig de redenering van verweerster tot uitdrukking, zoals vereist door artikel 296 VWEU, met betrekking tot de berekening van de intensiteit van de indirecte emissies in de bedrijfstak van verzoeksters, wat de doorslaggevende factor is voor het al dan niet opnemen van een bedrijfstak in bijlage I bij de bestreden handeling; |
| --- | --- | --- |

2.

Bijlage I bij de bestreden handeling is ongeldig wegens schending van een wezenlijk vormvoorschrift (motiveringsplicht).

—

De motivering van de bestreden handeling brengt niet duidelijk en ondubbelzinnig de redenering van verweerster tot uitdrukking, zoals vereist door artikel 296 VWEU, met betrekking tot de berekening van de intensiteit van de indirecte emissies in de bedrijfstak van verzoeksters, wat de doorslaggevende factor is voor het al dan niet opnemen van een bedrijfstak in bijlage I bij de bestreden handeling;

| — | Als gevolg van deze ontoereikende motivering zijn verzoeksters niet in staat om hun rechten te verdedigen en is het Hof niet in staat om zijn toezicht uit te oefenen. |
| --- | --- |

—

Als gevolg van deze ontoereikende motivering zijn verzoeksters niet in staat om hun rechten te verdedigen en is het Hof niet in staat om zijn toezicht uit te oefenen.

| 3. | Bijlage I bij de bestreden handeling geeft blijk van kennelijke beoordelingsfouten.






  — | Ten aanzien van haar beoordelingsbevoegdheid bij de toepassing van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, waarvan de uitoefening complexe afwegingen van economische en sociale gegevens impliceert, moet verweerster kunnen aantonen dat zij een beoordeling heeft verricht van alle relevante feiten en omstandigheden van de situatie welke de bestreden handeling wilde regelen. Verweerster heeft blijk gegeven van verscheidene kennelijke beoordelingsfouten door de bedrijfstak van verzoeksters niet op te nemen op de lijst van in aanmerking komende bedrijfstakken in bijlage I bij de bestreden handeling, met name door (a) niet de relevante en volledige data betreffende het elektriciteitsverbruik van de meststoffensector in aanmerking te nemen bij de vaststelling van de intensiteit van de indirecte emissies van deze bedrijfstak, wat ertoe heeft geleid dat de intensiteit van de indirecte emissies van die bedrijfstak is onderschat en de bedrijfstak niet is opgenomen in bijlage I; (b) niet alle in de aanvraag vermelde relevante feiten in aanmerking te nemen en te onderzoeken, aangezien zij het bewijs van verzoeksters zonder motivering ter zijde heeft geschoven, en (c), in verband met de kwalitatieve beoordeling, de kwalificatie van de bedrijfstak op grond van het criterium inzake de vervangbaarheid van brandstof door elektriciteit onjuist te beoordelen en niet te onderbouwen waarom de deeltakken van de bedrijfstak niet op basis van dit criterium werden opgenomen in bijlage I. |
| --- | --- | --- |

3.

Bijlage I bij de bestreden handeling geeft blijk van kennelijke beoordelingsfouten.

—

Ten aanzien van haar beoordelingsbevoegdheid bij de toepassing van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, waarvan de uitoefening complexe afwegingen van economische en sociale gegevens impliceert, moet verweerster kunnen aantonen dat zij een beoordeling heeft verricht van alle relevante feiten en omstandigheden van de situatie welke de bestreden handeling wilde regelen. Verweerster heeft blijk gegeven van verscheidene kennelijke beoordelingsfouten door de bedrijfstak van verzoeksters niet op te nemen op de lijst van in aanmerking komende bedrijfstakken in bijlage I bij de bestreden handeling, met name door (a) niet de relevante en volledige data betreffende het elektriciteitsverbruik van de meststoffensector in aanmerking te nemen bij de vaststelling van de intensiteit van de indirecte emissies van deze bedrijfstak, wat ertoe heeft geleid dat de intensiteit van de indirecte emissies van die bedrijfstak is onderschat en de bedrijfstak niet is opgenomen in bijlage I; (b) niet alle in de aanvraag vermelde relevante feiten in aanmerking te nemen en te onderzoeken, aangezien zij het bewijs van verzoeksters zonder motivering ter zijde heeft geschoven, en (c), in verband met de kwalitatieve beoordeling, de kwalificatie van de bedrijfstak op grond van het criterium inzake de vervangbaarheid van brandstof door elektriciteit onjuist te beoordelen en niet te onderbouwen waarom de deeltakken van de bedrijfstak niet op basis van dit criterium werden opgenomen in bijlage I.

| 4. | Bijlage I bij de bestreden handeling geeft blijk van een toepassing van het verkeerde beoordelingscriterium.






  — | Artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG vereist dat bedrijfstakken worden beoordeeld aan de hand van een criterium waarbij het “reëel koolstofweglekrisico” in aanmerking wordt genomen; |
| --- | --- | --- |

4.

Bijlage I bij de bestreden handeling geeft blijk van een toepassing van het verkeerde beoordelingscriterium.

—

Artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG vereist dat bedrijfstakken worden beoordeeld aan de hand van een criterium waarbij het “reëel koolstofweglekrisico” in aanmerking wordt genomen;

| — | Verweerster heeft een ander criterium toegepast, te weten dat van een “significant risico”. Zodoende heeft ze het verkeerde wettelijke criterium toegepast. |
| --- | --- |

—

Verweerster heeft een ander criterium toegepast, te weten dat van een “significant risico”. Zodoende heeft ze het verkeerde wettelijke criterium toegepast.

| 5. | Bijlage I bij de bestreden handeling is in strijd met het transparantiebeginsel.






  — | De procedure tot vaststelling van de bestreden handeling vertoonde op essentiële punten een gebrek aan transparantie. Verweerster heeft in het bijzonder: (a) noch in de bestreden handeling, noch in de daarbij gevoegde milieueffectbeoordeling aangegeven op grond van welke data zij de intensiteit van de indirecte emissies in de bedrijfstak van verzoeksters heeft berekend, en (b) geen uitleg verstrekt ter onderbouwing van haar beoordeling van welke deeltakken het hoogste elektrificatie-potentieel hebben. |
| --- | --- | --- |

5.

Bijlage I bij de bestreden handeling is in strijd met het transparantiebeginsel.

—

De procedure tot vaststelling van de bestreden handeling vertoonde op essentiële punten een gebrek aan transparantie. Verweerster heeft in het bijzonder: (a) noch in de bestreden handeling, noch in de daarbij gevoegde milieueffectbeoordeling aangegeven op grond van welke data zij de intensiteit van de indirecte emissies in de bedrijfstak van verzoeksters heeft berekend, en (b) geen uitleg verstrekt ter onderbouwing van haar beoordeling van welke deeltakken het hoogste elektrificatie-potentieel hebben.

| — | Gedurende de gehele procedure tot vaststelling van de bestreden handeling weigerde verweerster de betrokkenen mee te delen hoe de intensiteit van hun indirecte emissies zou worden berekend en hoe het elektrificatie-criterium zou worden toegepast, waardoor zij tijdens de raadplegingsperiodes geen inhoudelijke discussie konden voeren met verweerster; |
| --- | --- |

—

Gedurende de gehele procedure tot vaststelling van de bestreden handeling weigerde verweerster de betrokkenen mee te delen hoe de intensiteit van hun indirecte emissies zou worden berekend en hoe het elektrificatie-criterium zou worden toegepast, waardoor zij tijdens de raadplegingsperiodes geen inhoudelijke discussie konden voeren met verweerster;

| — | Verweerster heeft aldus niet voldaan aan haar verplichtingen op grond van artikel 15 VWEU en artikel 11 VEU om de transparantie van de procedure tot vaststelling van bijlage I bij de bestreden handeling te waarborgen. |
| --- | --- |

—

Verweerster heeft aldus niet voldaan aan haar verplichtingen op grond van artikel 15 VWEU en artikel 11 VEU om de transparantie van de procedure tot vaststelling van bijlage I bij de bestreden handeling te waarborgen.

| 6. | Bijlage I bij de bestreden handeling is in strijd met het subsidiariteitsbeginsel.






  — | Volgens artikel 5, lid 3, VEU treedt de Unie op de gebieden die niet onder haar exclusieve bevoegdheid vallen, slechts op indien en voor zover de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar dus vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Unie kunnen worden bereikt; |
| --- | --- | --- |

6.

Bijlage I bij de bestreden handeling is in strijd met het subsidiariteitsbeginsel.

—

Volgens artikel 5, lid 3, VEU treedt de Unie op de gebieden die niet onder haar exclusieve bevoegdheid vallen, slechts op indien en voor zover de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar dus vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Unie kunnen worden bereikt;

| — | Hoewel uit hoofde van artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG genomen nationale maatregelen onderworpen zijn aan het toezicht op staatssteun, heeft verweerster, door een ex ante lijst op te stellen die een beperking inhoudt van de bedrijfstakken en deeltakken die in aanmerking komen voor de compensatie van indirecte emissiekosten, het subsidiariteitsbeginsel geschonden, aangezien (a) lidstaten het best in staat zijn om voor elke bedrijfstak het reële koolstofweglekrisico als gevolg van aanzienlijke indirecte kosten die werkelijk zijn opgelopen, te bepalen, en (b) verweerster bijlage I heeft vastgesteld zonder voldoende uit te leggen waarom dit noodzakelijk was. |
| --- | --- |

—

Hoewel uit hoofde van artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG genomen nationale maatregelen onderworpen zijn aan het toezicht op staatssteun, heeft verweerster, door een ex ante lijst op te stellen die een beperking inhoudt van de bedrijfstakken en deeltakken die in aanmerking komen voor de compensatie van indirecte emissiekosten, het subsidiariteitsbeginsel geschonden, aangezien (a) lidstaten het best in staat zijn om voor elke bedrijfstak het reële koolstofweglekrisico als gevolg van aanzienlijke indirecte kosten die werkelijk zijn opgelopen, te bepalen, en (b) verweerster bijlage I heeft vastgesteld zonder voldoende uit te leggen waarom dit noodzakelijk was.

| 7. | Bijlage I bij de bestreden handeling is in strijd met het evenredigheidsbeginsel.






  — | Verweerster heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden omdat zij: (a) niet de legitieme doelstelling heeft nagestreefd die erin bestaat een kosteneffectieve decarbonisatie van de economie te stimuleren door energie-intensieve sectoren in staat te stellen te investeren in energie-efficiëntie in plaats van hun productie naar derde landen te verschuiven; (b) een te zware last op de uitgesloten bedrijfstakken legt terwijl de doelstellingen van de bestreden handeling in op zijn minst gelijke mate zouden kunnen worden bereikt met minder belastende oplossingen (zoals het vaststellen van maximale steunniveaus of op voorwaarden gebaseerde mechanismen); en (c) de kerndetails van haar beoordeling van de in aanmerking komende bedrijfstakken pas vier dagen vóór bekendmaking van de bestreden handeling op 25 september 2020 bekend heeft gemaakt, welke bekendmaking maar iets meer dan drie maanden voor het verstrijken van de huidige richtsnoeren voor de handel in emissierechten plaatsvond. Aldus heeft verweerster artikel 5, lid 4, VEU geschonden. |
| --- | --- | --- |

7.

Bijlage I bij de bestreden handeling is in strijd met het evenredigheidsbeginsel.

—

Verweerster heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden omdat zij: (a) niet de legitieme doelstelling heeft nagestreefd die erin bestaat een kosteneffectieve decarbonisatie van de economie te stimuleren door energie-intensieve sectoren in staat te stellen te investeren in energie-efficiëntie in plaats van hun productie naar derde landen te verschuiven; (b) een te zware last op de uitgesloten bedrijfstakken legt terwijl de doelstellingen van de bestreden handeling in op zijn minst gelijke mate zouden kunnen worden bereikt met minder belastende oplossingen (zoals het vaststellen van maximale steunniveaus of op voorwaarden gebaseerde mechanismen); en (c) de kerndetails van haar beoordeling van de in aanmerking komende bedrijfstakken pas vier dagen vóór bekendmaking van de bestreden handeling op 25 september 2020 bekend heeft gemaakt, welke bekendmaking maar iets meer dan drie maanden voor het verstrijken van de huidige richtsnoeren voor de handel in emissierechten plaatsvond. Aldus heeft verweerster artikel 5, lid 4, VEU geschonden.

---

(1)  PB 2020, C 317, blz. 5.

(2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32), zoals gewijzigd.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/28 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/28

---

Beroep ingesteld op 17 december 2020 — Car-Master 2/Commissie

(Zaak T-743/20)

(2021/C 72/40)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Car-Master 2 sp. z o.o. sp.k. (Krakau, Polen) (vertegenwoordiger: M. Miśkowicz, radca prawny)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van besluit C(2020)7369 final van de Europese Commissie van 22 oktober 2020 in zaak AT.40665 — Toyota; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van besluit C(2020)7369 final van de Europese Commissie van 22 oktober 2020 in zaak AT.40665 — Toyota;

| — | verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de procesvertegenwoordiger. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de procesvertegenwoordiger.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 13, lid 2, van verordening nr. 1/2003 van de Raad (hierna: “verordening nr. 1/2003”) (1).






  — | Tot staving van dit middel voert verzoekster aan dat de zaak niet is behandeld door de Poolse mededingingsautoriteit in de zin van artikel 13, lid 2, van verordening nr. 1/2003. Verzoekster heeft bij de Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (het hoofd van de mededings- en consumentenautoriteit; hierna: “Prezes UOKiK”) een klacht ingediend over de toepassing van mededingingsbeperkende gedragingen. Deze heeft echter geweigerd de stappen te nemen die zijn neergelegd in de wet of de betrokken gedragingen te beoordelen. Hij heeft zich in dat verband beroepen op een gebrek aan gegevens en verzoekster opgeroepen inlichtingen te verstrekken. Tegelijkertijd heeft de Prezes UOKiK zelf niets ondernomen om deze gegevens in te winnen en de bewijslast geheel bij verzoekster gelegd. Het optreden van de Prezes UOKiK kan derhalve niet worden gekwalificeerd als behandelen van de zaak in de zin van de mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking binnen het netwerk van mededingingsautoriteiten (2) en de rechtspraak van het Hof. De Commissie heeft om die reden ook onterecht artikel 13, lid 2, van verordening nr. 1/2003 ingeroepen om de klacht af te wijzen. Verzoekster voegt daaraan toe dat de zaak als gevolg van de afwijzing van de klacht door de Commissie door geen enkele autoriteit wordt behandeld, hetgeen in wezen in strijd is met overweging 18 van verordening nr. 1/2003. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 13, lid 2, van verordening nr. 1/2003 van de Raad (hierna: “verordening nr. 1/2003”) (1).

—

Tot staving van dit middel voert verzoekster aan dat de zaak niet is behandeld door de Poolse mededingingsautoriteit in de zin van artikel 13, lid 2, van verordening nr. 1/2003. Verzoekster heeft bij de Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (het hoofd van de mededings- en consumentenautoriteit; hierna: “Prezes UOKiK”) een klacht ingediend over de toepassing van mededingingsbeperkende gedragingen. Deze heeft echter geweigerd de stappen te nemen die zijn neergelegd in de wet of de betrokken gedragingen te beoordelen. Hij heeft zich in dat verband beroepen op een gebrek aan gegevens en verzoekster opgeroepen inlichtingen te verstrekken. Tegelijkertijd heeft de Prezes UOKiK zelf niets ondernomen om deze gegevens in te winnen en de bewijslast geheel bij verzoekster gelegd. Het optreden van de Prezes UOKiK kan derhalve niet worden gekwalificeerd als behandelen van de zaak in de zin van de mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking binnen het netwerk van mededingingsautoriteiten (2) en de rechtspraak van het Hof. De Commissie heeft om die reden ook onterecht artikel 13, lid 2, van verordening nr. 1/2003 ingeroepen om de klacht af te wijzen. Verzoekster voegt daaraan toe dat de zaak als gevolg van de afwijzing van de klacht door de Commissie door geen enkele autoriteit wordt behandeld, hetgeen in wezen in strijd is met overweging 18 van verordening nr. 1/2003.

| 2. | Tweede middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur, zoals neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”).






  — | Tot staving van dit middel voert verzoekster aan dat zij geen mogelijkheid heeft om de rechten uit te oefenen die haar krachtens artikel 41, lid 1, van het Handvest toekomen, aangezien geen enkele autoriteit haar klacht heeft behandeld. Zij heeft geen mogelijkheden om op te treden: ten eerste kent het nationale recht geen rechtsmiddel tegen een weigering van de Prezes UOKiK om juridische stappen te nemen, en ten tweede heeft de Commissie verzuimd de zaak te behandelen op de onjuiste grond dat zij al behandeld was. Als gevolg daarvan is voor verzoekster de weg om haar recht te doen gelden afgesneden. Verzoekster zet voorts uiteen dat de Commissie niet alle omstandigheden van het geval in aanmerking heeft genomen en haar situatie niet zorgvuldig heeft onderzocht. Volgens verzoekster had de Commissie nauwgezet moeten onderzoeken of en hoe de zaak was behandeld en derhalve zorgvuldig het optreden van de nationale mededingingsautoriteit moeten analyseren. De Commissie heeft deze verplichting veronachtzaamd en derhalve heeft zij zich niet gekweten van de zorgvuldigheidsplicht die voortvloeit uit het recht op behoorlijk bestuur. De Commissie is de verplichting uit artikel 105, lid 1, VWEU niet nagekomen. Zij heeft bovendien de omstandigheid niet in aanmerking genomen dat een potentiële schending van het mededingingsbeginsel in geval van afwijzing van een zaak door haar niet opgehelderd wordt, aangezien de nationale autoriteit haar niet heeft beslecht. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur, zoals neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”).

—

Tot staving van dit middel voert verzoekster aan dat zij geen mogelijkheid heeft om de rechten uit te oefenen die haar krachtens artikel 41, lid 1, van het Handvest toekomen, aangezien geen enkele autoriteit haar klacht heeft behandeld. Zij heeft geen mogelijkheden om op te treden: ten eerste kent het nationale recht geen rechtsmiddel tegen een weigering van de Prezes UOKiK om juridische stappen te nemen, en ten tweede heeft de Commissie verzuimd de zaak te behandelen op de onjuiste grond dat zij al behandeld was. Als gevolg daarvan is voor verzoekster de weg om haar recht te doen gelden afgesneden. Verzoekster zet voorts uiteen dat de Commissie niet alle omstandigheden van het geval in aanmerking heeft genomen en haar situatie niet zorgvuldig heeft onderzocht. Volgens verzoekster had de Commissie nauwgezet moeten onderzoeken of en hoe de zaak was behandeld en derhalve zorgvuldig het optreden van de nationale mededingingsautoriteit moeten analyseren. De Commissie heeft deze verplichting veronachtzaamd en derhalve heeft zij zich niet gekweten van de zorgvuldigheidsplicht die voortvloeit uit het recht op behoorlijk bestuur. De Commissie is de verplichting uit artikel 105, lid 1, VWEU niet nagekomen. Zij heeft bovendien de omstandigheid niet in aanmerking genomen dat een potentiële schending van het mededingingsbeginsel in geval van afwijzing van een zaak door haar niet opgehelderd wordt, aangezien de nationale autoriteit haar niet heeft beslecht.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 en 102 VWEU] (PB 2003, L 1, blz. 1).

(2)  PB 2004, C 101, blz. 43.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/29 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/29

---

Beroep ingesteld op 21 december 2020 — Jakeliūnas/ESMA

(Zaak T-760/20)

(2021/C 72/41)

Procestaal: Litouws

Partijen

Verzoekende partij: Stasys Jakeliūnas (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordiger R. Paukštė, advocaat)

Verwerende partij: Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA)

Conclusies

| — | de weigering van de ESMA, bij brief van 30 oktober 2020 (ESMA22-105-1261), van verzoekers verzoek van 30 september 2020 om een onderzoek naar mogelijke marktmanipulatie in te leiden (hierna: “verzoek”), ongegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

de weigering van de ESMA, bij brief van 30 oktober 2020 (ESMA22-105-1261), van verzoekers verzoek van 30 september 2020 om een onderzoek naar mogelijke marktmanipulatie in te leiden (hierna: “verzoek”), ongegrond verklaren;

| — | de ESMA gelasten het verzoek te heroverwegen; |
| --- | --- |

—

de ESMA gelasten het verzoek te heroverwegen;

| — | de ESMA verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de ESMA verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoeker drie middelen aan.

| 1. | Het eerste middel is erop gebaseerd dat:






  — | de voorschriften in richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) de in het verzoek aangeduide mogelijke inbreuken omvatten; |
| --- | --- | --- |

1.

Het eerste middel is erop gebaseerd dat:

—

de voorschriften in richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) de in het verzoek aangeduide mogelijke inbreuken omvatten;

| — | die richtlijn vanaf de vaststelling ervan werd gecoördineerd op EU-niveau en er op dat niveau toezicht op werd gehouden. Dit is tevens bepaald in richtlijn 2003/124/EG (2); |
| --- | --- |

—

die richtlijn vanaf de vaststelling ervan werd gecoördineerd op EU-niveau en er op dat niveau toezicht op werd gehouden. Dit is tevens bepaald in richtlijn 2003/124/EG (2);

| — | bij verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (3) de ESMA is opgericht, die feitelijk de taken overnam van de lichamen die tot dan toe toezicht hielden op de Europese effecten, en die verantwoordelijk werd voor de succesvolle uitvoering van en het toezicht op richtlijn 2003/6/EG en de bescherming van beleggers; |
| --- | --- |

—

bij verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (3) de ESMA is opgericht, die feitelijk de taken overnam van de lichamen die tot dan toe toezicht hielden op de Europese effecten, en die verantwoordelijk werd voor de succesvolle uitvoering van en het toezicht op richtlijn 2003/6/EG en de bescherming van beleggers;

| — | richtlijn 2003/6/EG was ingetrokken op 3 juli 2016; |
| --- | --- |

—

richtlijn 2003/6/EG was ingetrokken op 3 juli 2016;

| — | de ESMA derhalve de plicht heeft om schendingen van richtlijn 2003/6/EG te onderzoeken die mogelijk vóór de oprichting van de ESMA hebben plaatsgevonden. |
| --- | --- |

—

de ESMA derhalve de plicht heeft om schendingen van richtlijn 2003/6/EG te onderzoeken die mogelijk vóór de oprichting van de ESMA hebben plaatsgevonden.

| 2. | Het tweede middel is ontleend aan het feit dat het in verband met het verzoek niet noodzakelijk is om verordening (EU) 2016/1011 van het Europees Parlement en de Raad (4) en verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad (5) toe te passen, op welke verordeningen de weigering van de ESMA is gebaseerd. |
| --- | --- |

2.

Het tweede middel is ontleend aan het feit dat het in verband met het verzoek niet noodzakelijk is om verordening (EU) 2016/1011 van het Europees Parlement en de Raad (4) en verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad (5) toe te passen, op welke verordeningen de weigering van de ESMA is gebaseerd.

| 3. | Het derde middel is erop gebaseerd dat:






  — | de ESMA richtlijn 2003/6/EG te eng en rigide uitlegt en ten onrechte de werkingssfeer ervan beperkt. Het feit dat de voorschriften van die richtlijn zijn verlengd en nader zijn gedefinieerd bij verordening (EU) nr. 596/2014 brengt op zich niet met zich mee dat die richtlijn geen betrekking had op de in het verzoek aangeduide mogelijke gevallen van marktmanipulatie en niet op die gevallen hoeft te worden toegepast |
| --- | --- | --- |

3.

Het derde middel is erop gebaseerd dat:

—

de ESMA richtlijn 2003/6/EG te eng en rigide uitlegt en ten onrechte de werkingssfeer ervan beperkt. Het feit dat de voorschriften van die richtlijn zijn verlengd en nader zijn gedefinieerd bij verordening (EU) nr. 596/2014 brengt op zich niet met zich mee dat die richtlijn geen betrekking had op de in het verzoek aangeduide mogelijke gevallen van marktmanipulatie en niet op die gevallen hoeft te worden toegepast

| — | de ESMA is voorbijgegaan aan de haar verstrekte informatie betreffende mogelijke niet-opgegeven belangenconflicten van banken, welke informatie wijst op een mogelijke schending van artikel 1, lid 2, onder c), en artikel 6, lid 5, van richtlijn 2003/6/EG. |
| --- | --- |

—

de ESMA is voorbijgegaan aan de haar verstrekte informatie betreffende mogelijke niet-opgegeven belangenconflicten van banken, welke informatie wijst op een mogelijke schending van artikel 1, lid 2, onder c), en artikel 6, lid 5, van richtlijn 2003/6/EG.

---

(1)  Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (PB 2003, L 96, blz. 16).

(2)  Richtlijn 2003/124/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap en de definitie van marktmanipulatie betreft (PB 2003, L 339, blz. 70).

(3)  Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB 2010, L 331, blz. 84).

(4)  Verordening (EU) 2016/1011 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende indices die worden gebruikt als benchmarks voor financiële instrumenten en financiële overeenkomsten of om de prestatie van beleggingsfondsen te meten en tot wijziging van richtlijnen 2008/48/EG en 2014/17/EU en verordening (EU) nr. 596/2014 (PB 2016, L 171, blz. 1).

(5)  Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende marktmisbruik (Verordening marktmisbruik) en houdende intrekking van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijnen 2003/124, 2003/125/EG en 2004/72/EG van de Commissie (PB 2014, L 173, blz. 1).

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/30 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/30

---

Beroep ingesteld op 24 december 2020 — PB/Commissie

(Zaak T-775/20)

(2021/C 72/42)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: PB (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

en bijgevolg:

| — | het besluit van de Commissie van 22 oktober 2020, bekendgemaakt op 23 oktober 2020, waarbij ten aanzien van verzoeker een administratieve maatregel werd vastgesteld tot terugvordering van het bedrag dat [HB] onverschuldigd zou hebben ontvangen op basis van de overeenkomsten TACIS/2006/101-510 en CARDS/2008/166-429, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 22 oktober 2020, bekendgemaakt op 23 oktober 2020, waarbij ten aanzien van verzoeker een administratieve maatregel werd vastgesteld tot terugvordering van het bedrag dat [HB] onverschuldigd zou hebben ontvangen op basis van de overeenkomsten TACIS/2006/101-510 en CARDS/2008/166-429, nietig verklaren;

| — | de terugbetaling gelasten van de bedragen die de Commissie op grond van dit besluit heeft teruggevorderd, vermeerderd met vertragingsrente tegen de rentevoet toegepast door de Europese Centrale Bank vermeerderd met 7 punten; |
| --- | --- |

—

de terugbetaling gelasten van de bedragen die de Commissie op grond van dit besluit heeft teruggevorderd, vermeerderd met vertragingsrente tegen de rentevoet toegepast door de Europese Centrale Bank vermeerderd met 7 punten;

| — | de betaling gelasten van 10 000 EUR aan schadevergoeding en rente, onder voorbehoud van wijziging; |
| --- | --- |

—

de betaling gelasten van 10 000 EUR aan schadevergoeding en rente, onder voorbehoud van wijziging;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoeker tien middelen aan.

| 1. | Onwettigheid van de vaststellingen in de verslagen van OLAF en van de onregelmatigheden die de vennootschap waarvan verzoeker de zaakvoerder is zijn verweten. In dit verband overweegt verzoeker dat de hem verweten onregelmatigheden onlosmakelijk verbonden zijn met de onregelmatigheden die de vennootschap waarvan hij de zaakvoerder is zijn verweten, welke die vennootschap in twee beroepen heeft betwist (zaken T-795/19 en T-796/19, HB/Commissie), en voert hij aan dat indien het Gerecht in het kader van die zaken de onwettigheid van de verslagen van OLAF en/of de besluiten van 15 oktober 2019 zou bevestigen, die vaststellingen noodzakelijkerwijs de onwettigheid van het in de onderhavige zaak bestreden besluit met zich mee brengen. |
| --- | --- |

1.

Onwettigheid van de vaststellingen in de verslagen van OLAF en van de onregelmatigheden die de vennootschap waarvan verzoeker de zaakvoerder is zijn verweten. In dit verband overweegt verzoeker dat de hem verweten onregelmatigheden onlosmakelijk verbonden zijn met de onregelmatigheden die de vennootschap waarvan hij de zaakvoerder is zijn verweten, welke die vennootschap in twee beroepen heeft betwist (zaken T-795/19 en T-796/19, HB/Commissie), en voert hij aan dat indien het Gerecht in het kader van die zaken de onwettigheid van de verslagen van OLAF en/of de besluiten van 15 oktober 2019 zou bevestigen, die vaststellingen noodzakelijkerwijs de onwettigheid van het in de onderhavige zaak bestreden besluit met zich mee brengen.

| 2. | Verjaring van de gestelde schuldvordering en, in elk geval, schending van de redelijke termijn, schending van artikel 73 bis, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 248, blz. 1) (hierna: “Financieel Reglement van 2002”), schending van het recht op behoorlijk bestuur zoals verankerd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) en schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: “EVRM”). Volgens verzoeker is de schuldvordering die de Commissie tegen hem stelt te houden verjaard omdat de termijn van vijf jaar in artikel 73 bis van het Financieel Reglement van 2002 is verstreken, en is hoe dan ook de termijn voor de vaststelling van het bestreden besluit en de bijgevoegde debetnota kennelijk onredelijk en in strijd met artikel 41 van het Handvest en met artikel 6, lid 1, van het EVRM voor zover dat een grondrecht bevat dat eveneens een algemeen rechtsbeginsel is. |
| --- | --- |

2.

Verjaring van de gestelde schuldvordering en, in elk geval, schending van de redelijke termijn, schending van artikel 73 bis, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 248, blz. 1) (hierna: “Financieel Reglement van 2002”), schending van het recht op behoorlijk bestuur zoals verankerd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) en schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: “EVRM”). Volgens verzoeker is de schuldvordering die de Commissie tegen hem stelt te houden verjaard omdat de termijn van vijf jaar in artikel 73 bis van het Financieel Reglement van 2002 is verstreken, en is hoe dan ook de termijn voor de vaststelling van het bestreden besluit en de bijgevoegde debetnota kennelijk onredelijk en in strijd met artikel 41 van het Handvest en met artikel 6, lid 1, van het EVRM voor zover dat een grondrecht bevat dat eveneens een algemeen rechtsbeginsel is.

| 3. | Ontbreken van een regelmatige rechtsgrondslag en schending van het strafrechtelijke legaliteitsbeginsel en het beginsel van toepassing van de gunstigste strafbepaling. Verzoeker meent dat op grond van artikel 103 van het Financieel Reglement van 2002 alleen bij de contractpartner, ofwel de vennootschap waarvan hij de zaakvoerder is, kan worden teruggevorderd. Daarbij heeft verweerster ook het beginsel van toepassing van de gunstigste strafbepaling en het strafrechtelijke legaliteitsbeginsel, zoals vastgelegd in artikel 49 van het Handvest, geschonden, door een zwaardere juridische verplichting te willen opleggen dan die welke in het Financieel Reglement van 2002 is vastgesteld. Voorts betoogt verzoeker dat hij geen marktdeelnemer is, geen enkel voordeel heeft ontleend aan de gestelde onregelmatigheden, niet de begunstigde is geweest van enige betaling van de aanbestedende dienst en zeker nooit een voordeel heeft verkregen dat gelijkstaat aan de totale waarde van de twee betrokken opdrachten. |
| --- | --- |

3.

Ontbreken van een regelmatige rechtsgrondslag en schending van het strafrechtelijke legaliteitsbeginsel en het beginsel van toepassing van de gunstigste strafbepaling. Verzoeker meent dat op grond van artikel 103 van het Financieel Reglement van 2002 alleen bij de contractpartner, ofwel de vennootschap waarvan hij de zaakvoerder is, kan worden teruggevorderd. Daarbij heeft verweerster ook het beginsel van toepassing van de gunstigste strafbepaling en het strafrechtelijke legaliteitsbeginsel, zoals vastgelegd in artikel 49 van het Handvest, geschonden, door een zwaardere juridische verplichting te willen opleggen dan die welke in het Financieel Reglement van 2002 is vastgesteld. Voorts betoogt verzoeker dat hij geen marktdeelnemer is, geen enkel voordeel heeft ontleend aan de gestelde onregelmatigheden, niet de begunstigde is geweest van enige betaling van de aanbestedende dienst en zeker nooit een voordeel heeft verkregen dat gelijkstaat aan de totale waarde van de twee betrokken opdrachten.

| 4. | Schending van het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg Brussel (België) van 5 oktober 2017 en de regel “le pénal tient l’administratif en l’état”. Verzoeker stelt dat de Commissie gebonden is door het vonnis van 5 oktober 2017 van de Belgische strafrechter, die de procedure niet-ontvankelijk heeft verklaard wegens gebrek aan bewijs van de ten laste gelegde feiten. De Commissie, die zich burgerlijke partij heeft gesteld tijdens de strafrechtelijke procedure en heeft besloten om de uitkomst van de Belgische procedure af te wachten alvorens een terugvorderingsbesluit vast te stellen, is gebonden aan deze uitkomst en aan de vaststellingen van de nationale rechter, ook al heeft het vonnis van de Belgische rechter geen kracht van gewijsde ten opzichte van de Commissie. |
| --- | --- |

4.

Schending van het vonnis van de rechtbank van eerste aanleg Brussel (België) van 5 oktober 2017 en de regel “le pénal tient l’administratif en l’état”. Verzoeker stelt dat de Commissie gebonden is door het vonnis van 5 oktober 2017 van de Belgische strafrechter, die de procedure niet-ontvankelijk heeft verklaard wegens gebrek aan bewijs van de ten laste gelegde feiten. De Commissie, die zich burgerlijke partij heeft gesteld tijdens de strafrechtelijke procedure en heeft besloten om de uitkomst van de Belgische procedure af te wachten alvorens een terugvorderingsbesluit vast te stellen, is gebonden aan deze uitkomst en aan de vaststellingen van de nationale rechter, ook al heeft het vonnis van de Belgische rechter geen kracht van gewijsde ten opzichte van de Commissie.

| 5. | Het bestreden besluit bevat kennelijke beoordelingsfouten. Verzoeker stelt dat de verweten feiten duidelijk niet vaststaan en dat er duidelijk geen sprake is van onregelmatigheden, laat staan ernstige onregelmatigheden. Het bestreden besluit berust op twee verslagen van OLAF, terwijl de aangevoerde grieven niet bewezen en hoe dan ook kennelijk onjuist zijn. |
| --- | --- |

5.

Het bestreden besluit bevat kennelijke beoordelingsfouten. Verzoeker stelt dat de verweten feiten duidelijk niet vaststaan en dat er duidelijk geen sprake is van onregelmatigheden, laat staan ernstige onregelmatigheden. Het bestreden besluit berust op twee verslagen van OLAF, terwijl de aangevoerde grieven niet bewezen en hoe dan ook kennelijk onjuist zijn.

| 6. | Verzoeker kan krachtens het Belgische vennootschapsrecht niet verantwoordelijk worden gehouden voor de verweten onregelmatigheden. In dit verband betoogt verzoeker dat de vennootschap waarvan hij de zaakvoerder is een besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid naar Belgisch recht is. De bijzonderheid van deze rechtsvorm is dat de zaakvoerder(s) niet persoonlijk aansprakelijk is (zijn) voor in naam van de vennootschap aangegane verbintenissen en dat het vermogen van die zaakvoerder(s) niet kan worden aangewend om de schulden van de vennootschap af te betalen. |
| --- | --- |

6.

Verzoeker kan krachtens het Belgische vennootschapsrecht niet verantwoordelijk worden gehouden voor de verweten onregelmatigheden. In dit verband betoogt verzoeker dat de vennootschap waarvan hij de zaakvoerder is een besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid naar Belgisch recht is. De bijzonderheid van deze rechtsvorm is dat de zaakvoerder(s) niet persoonlijk aansprakelijk is (zijn) voor in naam van de vennootschap aangegane verbintenissen en dat het vermogen van die zaakvoerder(s) niet kan worden aangewend om de schulden van de vennootschap af te betalen.

| 7. | Schending van de rechten van verdediging aangezien de aan de vooraankondigingsbrieven gehechte verslagen van OLAF voor een dusdanig deel onleesbaar waren gemaakt dat zij niet langer inzichtelijk waren, waardoor verzoeker ze niet kon begrijpen en vervolgens geen nuttige opmerkingen kon formuleren. |
| --- | --- |

7.

Schending van de rechten van verdediging aangezien de aan de vooraankondigingsbrieven gehechte verslagen van OLAF voor een dusdanig deel onleesbaar waren gemaakt dat zij niet langer inzichtelijk waren, waardoor verzoeker ze niet kon begrijpen en vervolgens geen nuttige opmerkingen kon formuleren.

| 8. | Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel dat overeenkomsten te goeder trouw ten uitvoer moeten worden gelegd en het beginsel van verbod op “rechtsmisbruik”, omdat de Commissie noch zorgvuldig noch onpartijdig heeft gehandeld. |
| --- | --- |

8.

Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel dat overeenkomsten te goeder trouw ten uitvoer moeten worden gelegd en het beginsel van verbod op “rechtsmisbruik”, omdat de Commissie noch zorgvuldig noch onpartijdig heeft gehandeld.

| 9. | Exceptie van onwettigheid ten aanzien van artikel 103 van het Financieel Reglement van 2002, omdat het in strijd is met het algemene verbod van ongerechtvaardigde verrijking. Verzoeker meent dat dit artikel de instelling in staat stelt om alle bedragen die tijdens de uitvoering van de overeenkomst zijn betaald terug te vorderen, zelfs als de overeenkomst volledig is uitgevoerd door de contractant, hetgeen betekent dat de instelling kan profiteren van alle diensten van de contractant zonder dat hiervoor enige betaling verschuldigd is. Dit artikel moet dus onwettig worden verklaard voor zover het de instelling toelaat om, zonder rechtvaardiging, haar vermogenspositie te verbeteren ten nadele van de contractant. |
| --- | --- |

9.

Exceptie van onwettigheid ten aanzien van artikel 103 van het Financieel Reglement van 2002, omdat het in strijd is met het algemene verbod van ongerechtvaardigde verrijking. Verzoeker meent dat dit artikel de instelling in staat stelt om alle bedragen die tijdens de uitvoering van de overeenkomst zijn betaald terug te vorderen, zelfs als de overeenkomst volledig is uitgevoerd door de contractant, hetgeen betekent dat de instelling kan profiteren van alle diensten van de contractant zonder dat hiervoor enige betaling verschuldigd is. Dit artikel moet dus onwettig worden verklaard voor zover het de instelling toelaat om, zonder rechtvaardiging, haar vermogenspositie te verbeteren ten nadele van de contractant.

| 10. | Subsidiair, schending van artikel 103 van het Financieel Reglement van 2002 en van het evenredigheidsbeginsel. Verzoeker betoogt dat de instelling de beoordeling overeenkomstig artikel 103 van het Financieel Reglement van 2002 moet uitvoeren, wat betekent dat de Commissie niet meerdere sancties kan opleggen aangezien dit artikel voorziet in een niet-cumulatieve lijst met sancties. Bovendien moet de instelling zich bij deze beoordeling ervan vergewissen dat haar besluit in verhouding staat tot de ernst van de betrokken onregelmatigheid, overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel, dat een uiting is van het beginsel van goede trouw dat van toepassing is op de uitvoering van overeenkomsten, hetgeen in casu niet het geval was. |
| --- | --- |

10.

Subsidiair, schending van artikel 103 van het Financieel Reglement van 2002 en van het evenredigheidsbeginsel. Verzoeker betoogt dat de instelling de beoordeling overeenkomstig artikel 103 van het Financieel Reglement van 2002 moet uitvoeren, wat betekent dat de Commissie niet meerdere sancties kan opleggen aangezien dit artikel voorziet in een niet-cumulatieve lijst met sancties. Bovendien moet de instelling zich bij deze beoordeling ervan vergewissen dat haar besluit in verhouding staat tot de ernst van de betrokken onregelmatigheid, overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel, dat een uiting is van het beginsel van goede trouw dat van toepassing is op de uitvoering van overeenkomsten, hetgeen in casu niet het geval was.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/32 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/32

---

Beroep ingesteld op 9 januari 2021 — Griesbeck/Parlement

(Zaak T-10/21)

(2021/C 72/43)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Nathalie Griesbeck (Ancy-sur-Moselle, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-L. Teheux, J.-M. Rikkers en G. Selnet, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

Primair:

| — | het besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 5 oktober 2020 nietig verklaren, en, bijgevolg; |
| --- | --- |

—

het besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 5 oktober 2020 nietig verklaren, en, bijgevolg;

| — | het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 18 oktober 2019 en de daarop volgende debetnota nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 18 oktober 2019 en de daarop volgende debetnota nietig verklaren;

subsidiair:

| — | het besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 5 oktober 2020 nietig verklaren, en, bijgevolg; |
| --- | --- |

—

het besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 5 oktober 2020 nietig verklaren, en, bijgevolg;

| — | het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 18 oktober 2019 nietig verklaren en de daaropvolgende debetnota terugbrengen tot redelijkere proporties; |
| --- | --- |

—

het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 18 oktober 2019 nietig verklaren en de daaropvolgende debetnota terugbrengen tot redelijkere proporties;

in ieder geval:

| — | verzoekster de mogelijkheid voorbehouden om in een latere memorie aanvullende opmerkingen in te dienen; |
| --- | --- |

—

verzoekster de mogelijkheid voorbehouden om in een latere memorie aanvullende opmerkingen in te dienen;

| — | het Europees Parlement verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster drie middelen aan.

| 1. | Het Parlement heeft blijk gegeven van de volgende beoordelingsfouten. Om te beginnen heeft het uitgesloten dat de bijzondere arbeidsomstandigheden van de betrokken assistent relevant kunnen zijn voor het bewijs van de door die assistent verrichte werkzaamheden. Daarnaast heeft het geen rekening gehouden met de tijd die is verstreken sinds de feiten en het daardoor veroorzaakte verloren gaan van bewijzen. Tot slot heeft het geen gebruik gemaakt van de door verzoekster aangedragen bewijselementen. |
| --- | --- |

1.

| 2. | Omkering van de bewijslast en schending van het recht op een eerlijk proces. In dit verband overweegt verzoekster in wezen dat zij niet de bewijslast ten aanzien van de werkzaamheden van haar assistent dient te dragen. |
| --- | --- |

2.

| 3. | Schending van het evenredigheidsbeginsel, omdat het Bureau heeft geoordeeld dat alle gedurende de werkzaamheden van de assistent ontvangen bedragen moeten worden terugbetaald terwijl de realiteit van die werkzaamheden ten minste gedeeltelijk is aangetoond. |
| --- | --- |

3.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/33 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/33

---

Beroep ingesteld op 15 januari 2021 — Ryanair/Commissie

(Zaak T-14/21)

(2021/C 72/44)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ryanair DAC (Swords, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, F. Laprévote, V. Blanc, S. Rating en I. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit (EU) van de Europese Commissie van 21 augustus 2020 betreffende steunmaatregel SA.57544(2020/N) — België COVID-19: Steun aan Brussels Airlines nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

besluit (EU) van de Europese Commissie van 21 augustus 2020 betreffende steunmaatregel SA.57544(2020/N) — België COVID-19: Steun aan Brussels Airlines nietig verklaren, en

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | De Commissie heeft haar tijdelijke kaderregeling onjuist toegepast door te oordelen dat de lening aan Brussels Airlines in overeenstemming was met de tijdelijke kaderregeling en dat Brussels Airlines in aanmerking komt voor herkapitalisatiesteun, door niet na te gaan of er andere meer passende en minder verstorende maatregelen dan herkapitalisatie beschikbaar waren, door te oordelen dat het herkapitalisatiebedrag evenredig was en door geen effectief verbod te stellen op agressieve expansie door Brussels Airlines. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft haar tijdelijke kaderregeling onjuist toegepast door te oordelen dat de lening aan Brussels Airlines in overeenstemming was met de tijdelijke kaderregeling en dat Brussels Airlines in aanmerking komt voor herkapitalisatiesteun, door niet na te gaan of er andere meer passende en minder verstorende maatregelen dan herkapitalisatie beschikbaar waren, door te oordelen dat het herkapitalisatiebedrag evenredig was en door geen effectief verbod te stellen op agressieve expansie door Brussels Airlines.

| 2. | De Europese Commissie heeft artikel 107, lid 3, onder b), VWEU onjuist toegepast door te oordelen dat de steunmaatregel een ernstige verstoring van de Belgische economie aanpakt en door zich niet te houden aan haar verplichting om de positieve effecten van de steun af te wegen tegen de negatieve effecten ervan op de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en de handhaving van een niet-vervalste mededeling (dat wil zeggen de “afwegingstoets”). |
| --- | --- |

2.

De Europese Commissie heeft artikel 107, lid 3, onder b), VWEU onjuist toegepast door te oordelen dat de steunmaatregel een ernstige verstoring van de Belgische economie aanpakt en door zich niet te houden aan haar verplichting om de positieve effecten van de steun af te wegen tegen de negatieve effecten ervan op de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en de handhaving van een niet-vervalste mededeling (dat wil zeggen de “afwegingstoets”).

| 3. | Het besluit is in strijd met de algemene beginselen van non-discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging. |
| --- | --- |

3.

Het besluit is in strijd met de algemene beginselen van non-discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging.

| 4. | De Europese Commissie heeft geen formele onderzoeksprocedure ingeleid ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden en heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden. |
| --- | --- |

4.

De Europese Commissie heeft geen formele onderzoeksprocedure ingeleid ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden en heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden.

| 5. | De Europese Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen. |
| --- | --- |

5.

De Europese Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/34 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/34

---

Beroep ingesteld op 15 januari 2021 — Miquel y Costas & Miquel/EUIPO (Pure Hemp)

(Zaak T-17/21)

(2021/C 72/45)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Miquel y Costas & Miquel, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Mora Cortés, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk Pure Hemp — inschrijvingsaanvraag nr. 18 132 358

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 21 oktober 2020 in zaak R 853/2020-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen, voor zover daarbij beroep R 853/2020-1 wordt verworpen en de inschrijving van Uniebeeldmerk Pure Hemp (nr. 18 132 358) gedeeltelijk wordt geweigerd. |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen, voor zover daarbij beroep R 853/2020-1 wordt verworpen en de inschrijving van Uniebeeldmerk Pure Hemp (nr. 18 132 358) gedeeltelijk wordt geweigerd.

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de afdeling Operaties en voor de eerste kamer van beroep van het EUIPO. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de afdeling Operaties en voor de eerste kamer van beroep van het EUIPO.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), juncto artikel 7, lid 2, van verordening 2017/1001. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), juncto artikel 7, lid 2, van verordening 2017/1001.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/34 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/34

---

Beroep ingesteld op 19 januari 2021 — Amazon.com e.a./Commissie

(Zaak T-19/21)

(2021/C 72/46)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Amazon.com, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten), Amazon Services Europe Sàrl (Luxemburg, Luxemburg), Amazon EU Sàrl (Luxemburg), Amazon Europe Core Sàrl (Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. Komninos en G. Tantulli, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit C(2020) 7692 final van de Europese Commissie van 10 november 2020 gedeeltelijk nietig verklaren voor zover Italië daarbij is uitgesloten van de reikwijdte van het onderzoek en van de rechtsgevolgen van artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003; |
| --- | --- |

—

besluit C(2020) 7692 final van de Europese Commissie van 10 november 2020 gedeeltelijk nietig verklaren voor zover Italië daarbij is uitgesloten van de reikwijdte van het onderzoek en van de rechtsgevolgen van artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters in verband met deze procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters in verband met deze procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één middel aan, dat eraan is ontleend dat bij het bestreden besluit Italië ten onrechte buiten de reikwijdte van zaak AT.40703 is geplaatst en is uitgesloten van de rechtsgevolgen van artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003. Aldus heeft het bestreden besluit artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003 geschonden en heeft het afbreuk gedaan aan het nuttig effect ervan en/of heeft dat besluit artikel 11, lid 6, van verordening nr. 1/2003 omzeild en het doel ervan ondermijnd.

---

| 1.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 72/35 |
| --- | --- | --- | --- |

1.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 72/35

---

Beroep ingesteld op 20 januari 2021 — Corman / Commissie

(Zaak T-25/21)

(2021/C 72/47)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Marie Corman (Schaarbeek, België) (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van 4 juni 2020 tot vaststelling van haar rechten op het ouderdomspensioen nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van 4 juni 2020 tot vaststelling van haar rechten op het ouderdomspensioen nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één middel aan, ontleend aan het feit dat het bestreden besluit in strijd is met de artikelen 21 en 22 van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie.

---