# Publicatieblad C 79/8 ma

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 79 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 64e jaargang8 maart 2021 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 79

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

64e jaargang8 maart 2021

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2021/C 79/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2021/C 79/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2021/C 79/02 | Zaak C-471/18 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2021 — Bondsrepubliek Duitsland / Esso Raffinage, Europees Agentschap voor chemische stoffen, Franse Republiek, Koninkrijk der Nederlanden [Hogere voorziening – Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen – Verordening (EG) nr. 1907/2006 (Reach) – Artikelen 5 en 6 – Algemene registratieplicht voor chemische stoffen – Artikelen 41 en 42 – Beoordeling van registratiedossiers en nalevingscontrole van de door de registranten ingediende informatie – Niet-nalevingsverklaring – Voor beroep vatbare handeling – Procesbelang – Procesbevoegdheid – Respectieve bevoegdheden van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) en de nationale instanties – Op ECHA rustende verplichting om met betrekking tot de op zijn verzoek door de registranten ingediende nadere informatie een nalevingscontrole uit te voeren – Bevoegdheid van ECHA om dienaangaande een passend besluit vast te stellen – Artikel 1 – Doelstelling van bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu – Artikelen 13 en 25 – Gebruik van dierproeven – Bevordering van alternatieve methoden] | 2 |
| 2021/C 79/03 | Zaak C-761/18 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2021 — Päivi Leino-Sandberg / Europees Parlement (Hogere voorziening – Toegang tot documenten van de instellingen van de Europese Unie – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Artikel 10 – Weigering van toegang – Beroep bij het Gerecht van de Europese Unie tegen een besluit van het Europees Parlement waarbij de toegang tot een document wordt geweigerd – Openbaarmaking van het geannoteerde document door een derde nadat het beroep is ingesteld – Vaststelling door het Gerecht dat de zaak wegens het wegvallen van het procesbelang moet worden afgedaan zonder beslissing – Onjuiste rechtsopvatting) | 3 |
| 2021/C 79/04 | Zaak C-255/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/OA (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2004/83/EG – Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt – Hoedanigheid van vluchteling – Artikel 2, onder c) – Beëindiging van de vluchtelingenstatus – Artikel 11 – Wijziging van omstandigheden – Artikel 11, lid 1, onder e) – Mogelijkheid om een beroep te doen op de bescherming van het land van oorsprong – Beoordelingscriteria – Artikel 7, lid 2 – Financiële en sociale steun – Irrelevant) | 4 |
| 2021/C 79/05 | Zaak C-288/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Finanzgericht des Saarlandes — Duitsland) — QM / Finanzamt Saarbrücken [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 2, lid 1, onder c) – Verrichting van diensten onder bezwarende titel – Artikel 26, lid 1 – Handelingen die met diensten onder bezwarende titel worden gelijkgesteld – Artikel 56, lid 2 – Bepaling van het fiscale aanknopingspunt – Verhuur van vervoermiddelen – Terbeschikkingstelling van voertuigen aan werknemers] | 5 |
| 2021/C 79/06 | Zaak C-301/19 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 januari 2021 — Europese Commissie / Printeos, SA [Hogere voorziening – Mededinging – Mededingingsregelingen – Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld – Geldboeten – Nietigverklaring – Terugbetaling van de hoofdsom van de geldboete – Artikel 266 VWEU – Vertragingsrente – Onderscheid tussen vertragingsrente en compensatoire rente – Berekening van rente – Artikel 90, lid 4, onder a), tweede volzin, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012] | 5 |
| 2021/C 79/07 | Zaak C-308/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Consiliul Concurenţei / Whiteland Import Export SRL [Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Sancties die worden opgelegd door de nationale mededingingsautoriteit – Verjaringstermijn – Handelingen tot stuiting van de verjaringstermijn – Nationale regeling die de mogelijkheid uitsluit dat na de instelling van een onderzoek de nieuwe verjaringstermijn wordt gestuit door een verdere vervolgings- of onderzoekshandeling – Beginsel van conforme uitlegging – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 25, lid 3 – Toepassingsgebied – Artikel 4, lid 3, VEU – Artikel 101 VWEU – Doeltreffendheidsbeginsel] | 6 |
| 2021/C 79/08 | Zaak C-387/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — RTS infra BVBA, Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel / Vlaams Gewest (Prejudiciële verwijzing – Overheidsopdrachten – Richtlijn 2014/24/EU – Artikel 57, lid 6 – Facultatieve uitsluitingsgronden – Maatregelen die de ondernemer heeft genomen om zijn betrouwbaarheid aan te tonen ondanks het bestaan van een facultatieve uitsluitingsgrond – Verplichting van de ondernemer om het bewijs van deze maatregelen op eigen initiatief te leveren – Rechtstreekse werking) | 7 |
| 2021/C 79/09 | Gevoegde zaken C-393/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Apelativen sad — Plovdiv — Bulgarije) — Strafzaak tegen OM (Prejudiciële verwijzing – Artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Eigendomsrecht – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten – Recht op een doeltreffende voorziening in rechte – Kaderbesluit 2005/212/JBZ – Confiscatie van opbrengsten van misdrijven, alsmede van de daarbij gebruikte hulpmiddelen en de door middel daarvan verkregen voorwerpen – Richtlijn 2014/42/EU – Bevriezing en confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven in de Europese Unie – Nationale regeling die voorziet in confiscatie ten gunste van de staat van het voorwerp dat is gebruikt bij het plegen van douanesmokkel – Voorwerp dat eigendom is van een derde te goeder trouw) | 8 |
| 2021/C 79/10 | Zaak C-420/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Maksu- ja Tolliamet / Heavyinstall OÜ (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2010/24/EU – Artikel 16 – Invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen – Wederzijdse bijstand – Verzoek om conservatoire maatregelen – Rechterlijke beslissing van de verzoekende lidstaat met het oog op de tenuitvoerlegging van conservatoire maatregelen – Bevoegdheid van de rechterlijke instantie van de aangezochte lidstaat om na te gaan en opnieuw te beoordelen of deze maatregelen gerechtvaardigd zijn – Beginselen van wederzijds vertrouwen en wederzijdse erkenning) | 9 |
| 2021/C 79/11 | Zaak C-441/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch — Nederland) — TQ / Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid [Prejudiciële verwijzing – Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht – Richtlijn 2008/115/EG – Gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven – Artikel 5, onder a), artikel 6, leden 1 en 4, artikel 8, lid 1, en artikel 10 – Terugkeerbesluit dat wordt uitgevaardigd tegen een niet-begeleide minderjarige – Belang van het kind – Verplichting voor de betrokken lidstaat om zich vóór de vaststelling van een terugkeerbesluit ervan te overtuigen dat die minderjarige wordt teruggestuurd naar een familielid, een aangewezen voogd of adequate opvangfaciliteiten in het land van terugkeer – Louter op de leeftijd van de minderjarige gebaseerd onderscheid voor de toekenning van een verblijfsrecht – Terugkeerbesluit waarop geen verwijderingsmaatregelen zijn gevolgd] | 10 |
| 2021/C 79/12 | Zaak C-450/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door Kilpailu- ja kuluttajavirasto (Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Artikel 101 VWEU – Mededingingsregelingen – Manipulatie van aanbestedingsprocedures – Bepaling van de duur van de inbreukperiode – Inaanmerkingneming van de periode waarin de deelnemers aan de mededingingsregeling de mededingingsbeperkende overeenkomst ten uitvoer hebben gelegd – Economische gevolgen van de mededingingsbeperkende gedragingen – Beëindiging van de inbreuk bij de definitieve gunning van de opdracht) | 11 |
| 2021/C 79/13 | Zaak C-484/20: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol — Zweden) — Lexel AB / Skatteverket (Prejudiciële verwijzing – Artikel 49 VWEU – Vrijheid van vestiging – Vennootschapsbelasting – Belasting van tot een groep behorende ondernemingen – Nationale belastingwetgeving waarbij aan een vennootschap met zetel in een lidstaat het verbod wordt opgelegd om de rente af te trekken die is betaald aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap die deel uitmaakt van dezelfde groep van vennootschappen, wanneer er sprake is van een aanzienlijk belastingvoordeel) | 11 |
| 2021/C 79/14 | Zaak C-501/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor / Asociatia culturala Suflet de Român, vertegenwoordigd door haar curator, Pro Management Insolv IPURL [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 2, lid 1, onder c), artikel 24, lid 1, en artikel 25, onder a) – Belastbare handelingen – Vergoedingen voor de mededeling aan het publiek van muziekwerken – Artikel 28 – Organisatie voor collectief beheer van auteursrechten – Inning op eigen naam en voor rekening van de auteursrechthebbenden van deze vergoedingen bij de eindverbruiker] | 12 |
| 2021/C 79/15 | Zaak C-619/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Land Baden-Württemberg / D.R. (Prejudiciële verwijzing – Milieu – Verdrag van Aarhus – Richtlijn 2003/4/EG – Toegang van het publiek tot milieu-informatie – Infrastructuurproject Stuttgart 21 – Afwijzing van een verzoek om milieu-informatie – Artikel 4, lid 1 – Gronden voor weigering – Begrip interne mededelingen – Draagwijdte – Beperking in de tijd van de bescherming van dergelijke mededelingen) | 13 |
| 2021/C 79/16 | Zaak C-655/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov/LN [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 2 – Artikel 9 – Begrippen economische activiteit en belastingplichtige – Handelingen die ertoe strekken om duurzaam opbrengst te verkrijgen uit een zaak – Verwerving door een schuldeiser van gebouwen waarop beslag werd gelegd in het kader van een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging die werd ingeleid om leningen met hypothecaire waarborgen te innen, en verkoop van deze gebouwen – Enkele uitoefening door de eigenaar van zijn eigendomsrecht] | 14 |
| 2021/C 79/17 | Zaak C-744/19: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 14 januari 2021 — Europese Commissie / Italiaanse Republiek (Niet-nakoming – Richtlijn 2013/59/Euratom – Basisnormen voor de bescherming tegen de gevaren verbonden aan de blootstelling aan ioniserende straling – Artikel 106 – Niet-omzetting binnen de gestelde termijn) | 14 |
| 2021/C 79/18 | Zaak C-843/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Spanje) — Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) / BT (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid – Richtlijn 79/7/EEG – Artikel 4, lid 1 – Vrijwillige vervroegde uittreding – Vervroegd ouderdomspensioen – Toegang – Vereiste dat het te ontvangen pensioen ten minste gelijk is aan het wettelijk minimumbedrag – Aandeel, per geslacht, van de werknemers die van vervroegde uittreding zijn uitgesloten – Rechtvaardiging van een eventueel bijzonder nadeel voor vrouwelijke werknemers – Doelstellingen van de sociale politiek van de betrokken lidstaat) | 15 |
| 2021/C 79/19 | Gevoegde zaken C-67/20–C-69/20: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 december 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de travail de Liège — België) — Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil) / M. (C-67/20), C. (C-68/20), C. (C-69/20), (Prejudiciële verwijzing – Afdoening zonder beslissing) | 16 |
| 2021/C 79/20 | Zaak C-99/20: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 3 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Siebenburgisches Nugat SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală a Vămilor — Direcţia Regională Vamală Braşov — Biroul Vamal de Interior Sibiu (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Douane-unie – Gemeenschappelijk douanetarief – Gecombineerde nomenclatuur – Tariefposten – Onderverdeling 8302 41 30 – Onderdelen van metalen gordijnroeden) | 16 |
| 2021/C 79/21 | Zaak C-220/20: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ufficio del Giudice di Pace di Lanciano — Italië) — XX / OO (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Nationale noodtoestand op het gebied van de volksgezondheid – Continuïteit van de gerechtelijke activiteiten – Uitstel van de terechtzittingen – Onvoldoende precisering van de feitelijke en juridische context en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vraag noodzakelijk is – Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 17 |
| 2021/C 79/22 | Zaak C-318/20: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Colt Technology Services SpA, Wind Tre SpA, Telecom Italia SpA, Vodafone Italia SpA, Ministero della Giustizia, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze / Ministero della Giustizia, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Wind Tre SpA, Procura generale della Repubblica presso la Corte d’appello di Reggio Calabria, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Cagliari, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Roma, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Locri (Prejudiciële verwijzing – Beginsel van verbod van discriminatie op grond van nationaliteit – Nationale voorschriften inzake de tarifering van interceptie-activiteiten op bevel van de gerechtelijke autoriteiten – Niet-eerbiediging van het beginsel van volledige vergoeding van de kosten van de telecommunicatie-exploitanten – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Onvoldoende precisering van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is – Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 18 |
| 2021/C 79/23 | Zaak C-293/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 1 juli 2020 — A, M / Bezirkshauptmannschaft Kirchdorf | 18 |
| 2021/C 79/24 | Zaak C-625/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 26 de Barcelona (Spanje) op 19 november 2020 — KM / Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) | 19 |
| 2021/C 79/25 | Zaak C-642/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 27 november 2020 — Caruter s.r.l. / S.R.R. Messina Provincia S.c.P.A., Comune di Basicò, Comune di Falcone, Comune di Fondachelli Fantina, Comune di Gioiosa Marea, Comune di Librizzi, Comune di Mazzarrà Sant’Andrea, Comune di Montagnareale, Comune di Oliveri, Comune di Piraino, Comune di San Piero Patti, Regione Siciliana — Urega — Ufficio regionale espletamento gare d’appalti lavori pubblici Messina, Regione Siciliana — Assessorato regionale delle infrastrutture e della mobilità | 19 |
| 2021/C 79/26 | Zaak C-654/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Apelativen sad Sofia (Bulgarije) op 15 november 2020 — Strafzaak tegen VD | 20 |
| 2021/C 79/27 | Zaak C-671/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 9 december 2020 — Strafzaak tegen M. M. | 21 |
| 2021/C 79/28 | Zaak C-680/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Consiglio di Stato (Italië) op 15 december 2020 — Unilever Italia Mkt. Operations Srl / Autorità Garante delle Concorrenza e del Mercato | 22 |
| 2021/C 79/29 | Zaak C-702/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 22 december 2020 — SIA DOBELES HES / Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija, Ekonomikas ministrija, Finanšu ministrija | 22 |
| 2021/C 79/30 | Zaak C-719/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 december 2020 — Comune di Lerici / Provincia di La Spezia | 24 |
| 2021/C 79/31 | Zaak C-724/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 28 december 2020 — Paget Approbois SAS, Alpha Insurance A/S / Depeyre entreprises SARL, Alpha Insurance A/S, Paget Approbois SAS | 25 |
| 2021/C 79/32 | Zaak C-726/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 29 december 2020 — CT, Ferme de la Sarte SPRL / Waals Gewest | 26 |
| 2021/C 79/33 | Zaak C-4/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 januari 2021 — Fédération des entreprises de la beauté / Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé | 26 |
| 2021/C 79/34 | Zaak C-746/19: Beschikking van de president van het Hof van 4 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona — Spanje) — UD / Subdelegación del Gobierno en Barcelona | 27 |
| 2021/C 79/35 | Zaak C-246/20: Beschikking van de president van het Hof van 21 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen Afdeling Gent — België) — Openbaar Ministerie / EA | 28 |
| 2021/C 79/36 | Zaak C-467/20: Beschikking van de president van het Hof van 14 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — BC / Deutsche Lufthansa AG | 28 |
| | Gerecht |
| 2021/C 79/37 | Zaak T-328/17 RENV: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk BBQLOUMI – Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 29 |
| 2021/C 79/38 | Zaak T-656/18: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Jareš Procházková en Jareš/EUIPO — Elton Hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk MANUFACTURE PRIM 1949 – Geen krachtens het nationale recht verkregen ouder recht – Artikel 52, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 60, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]] | 29 |
| 2021/C 79/39 | Zaak T-712/18: Beschikking van het Gerecht van 19 januari 2021 — Umweltinstitut München / Commissie [Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Documenten betreffende een bijeenkomst van het Gemengd Comité van beheer voor sanitaire en fytosanitaire maatregelen, dat is ingesteld bij het Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (CETA) – Gedeeltelijke weigering van toegang – Openbaarmaking van het gevraagde document na de instelling van het beroep – Verdwijnen van het procesbelang – Afdoening zonder beslissing] | 30 |
| 2021/C 79/40 | Zaak T-34/20: Beschikking van het Gerecht van 18 januari 2021 — Datenlotsen Informationssysteme / Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Staatssteun – Softwareoplossingen voor hogeronderwijsinstellingen – Belastingvoordelen en overheidsfinanciering – Formele onderzoeksprocedure – Besluit waarbij de ten uitvoer gelegde maatregelen als bestaande steun worden aangemerkt – Niet individueel geraakt – Geen regelgevingshandeling – Niet-ontvankelijkheid) | 31 |
| 2021/C 79/41 | Zaak T-736/20: Beroep ingesteld op 11 december 2020 — OP / Commissie | 31 |
| 2021/C 79/42 | Zaak T-741/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Advansa Manufacturing e.a./Commissie | 32 |
| 2021/C 79/43 | Zaak T-12/21: Beroep ingesteld op 14 januari 2021 — PJ / EIT | 34 |
| 2021/C 79/44 | Zaak T-18/21: Beroep ingesteld op 16 januari 2021 — Be Smart / Commissie | 35 |
| 2021/C 79/45 | Zaak T-23/21: Beroep ingesteld op 19 januari 2021 — About You/EUIPO — Safe-1 Immobilieninvest (Y/O/U) | 35 |
| 2021/C 79/46 | Zaak T-29/21: Beroep ingesteld op 20 januari 2021 — Beveland/EUIPO — Super B (BUCANERO) | 36 |
| 2021/C 79/47 | Zaak T-34/21: Beroep ingesteld op 22 januari 2021 — Ryanair / Commissie | 37 |
| 2021/C 79/48 | Zaak T-189/20: Beschikking van het Gerecht van 13 januari 2021 — Chiquita Brands/EUIPO — Fyffes International (HOYA) | 38 |
| 2021/C 79/49 | Zaak T-199/20: Beschikking van het Gerecht van 15 januari 2021 — Aldi Stores/EUIPO — Dualit (Vorm van een broodrooster) | 38 |
| 2021/C 79/50 | Zaak T-608/20: Beschikking van het Gerecht van 20 januari 2021 — JD/EIB | 38 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2021/C 79/02

Zaak C-471/18 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2021 — Bondsrepubliek Duitsland / Esso Raffinage, Europees Agentschap voor chemische stoffen, Franse Republiek, Koninkrijk der Nederlanden [Hogere voorziening – Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen – Verordening (EG) nr. 1907/2006 (Reach) – Artikelen 5 en 6 – Algemene registratieplicht voor chemische stoffen – Artikelen 41 en 42 – Beoordeling van registratiedossiers en nalevingscontrole van de door de registranten ingediende informatie – Niet-nalevingsverklaring – Voor beroep vatbare handeling – Procesbelang – Procesbevoegdheid – Respectieve bevoegdheden van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) en de nationale instanties – Op ECHA rustende verplichting om met betrekking tot de op zijn verzoek door de registranten ingediende nadere informatie een nalevingscontrole uit te voeren – Bevoegdheid van ECHA om dienaangaande een passend besluit vast te stellen – Artikel 1 – Doelstelling van bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu – Artikelen 13 en 25 – Gebruik van dierproeven – Bevordering van alternatieve methoden]

2

2021/C 79/03

Zaak C-761/18 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2021 — Päivi Leino-Sandberg / Europees Parlement (Hogere voorziening – Toegang tot documenten van de instellingen van de Europese Unie – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Artikel 10 – Weigering van toegang – Beroep bij het Gerecht van de Europese Unie tegen een besluit van het Europees Parlement waarbij de toegang tot een document wordt geweigerd – Openbaarmaking van het geannoteerde document door een derde nadat het beroep is ingesteld – Vaststelling door het Gerecht dat de zaak wegens het wegvallen van het procesbelang moet worden afgedaan zonder beslissing – Onjuiste rechtsopvatting)

3

2021/C 79/04

Zaak C-255/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/OA (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2004/83/EG – Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt – Hoedanigheid van vluchteling – Artikel 2, onder c) – Beëindiging van de vluchtelingenstatus – Artikel 11 – Wijziging van omstandigheden – Artikel 11, lid 1, onder e) – Mogelijkheid om een beroep te doen op de bescherming van het land van oorsprong – Beoordelingscriteria – Artikel 7, lid 2 – Financiële en sociale steun – Irrelevant)

4

2021/C 79/05

Zaak C-288/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Finanzgericht des Saarlandes — Duitsland) — QM / Finanzamt Saarbrücken [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 2, lid 1, onder c) – Verrichting van diensten onder bezwarende titel – Artikel 26, lid 1 – Handelingen die met diensten onder bezwarende titel worden gelijkgesteld – Artikel 56, lid 2 – Bepaling van het fiscale aanknopingspunt – Verhuur van vervoermiddelen – Terbeschikkingstelling van voertuigen aan werknemers]

5

2021/C 79/06

Zaak C-301/19 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 januari 2021 — Europese Commissie / Printeos, SA [Hogere voorziening – Mededinging – Mededingingsregelingen – Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld – Geldboeten – Nietigverklaring – Terugbetaling van de hoofdsom van de geldboete – Artikel 266 VWEU – Vertragingsrente – Onderscheid tussen vertragingsrente en compensatoire rente – Berekening van rente – Artikel 90, lid 4, onder a), tweede volzin, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012]

5

2021/C 79/07

Zaak C-308/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Consiliul Concurenţei / Whiteland Import Export SRL [Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Sancties die worden opgelegd door de nationale mededingingsautoriteit – Verjaringstermijn – Handelingen tot stuiting van de verjaringstermijn – Nationale regeling die de mogelijkheid uitsluit dat na de instelling van een onderzoek de nieuwe verjaringstermijn wordt gestuit door een verdere vervolgings- of onderzoekshandeling – Beginsel van conforme uitlegging – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 25, lid 3 – Toepassingsgebied – Artikel 4, lid 3, VEU – Artikel 101 VWEU – Doeltreffendheidsbeginsel]

6

2021/C 79/08

Zaak C-387/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — RTS infra BVBA, Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel / Vlaams Gewest (Prejudiciële verwijzing – Overheidsopdrachten – Richtlijn 2014/24/EU – Artikel 57, lid 6 – Facultatieve uitsluitingsgronden – Maatregelen die de ondernemer heeft genomen om zijn betrouwbaarheid aan te tonen ondanks het bestaan van een facultatieve uitsluitingsgrond – Verplichting van de ondernemer om het bewijs van deze maatregelen op eigen initiatief te leveren – Rechtstreekse werking)

7

2021/C 79/09

Gevoegde zaken C-393/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Apelativen sad — Plovdiv — Bulgarije) — Strafzaak tegen OM (Prejudiciële verwijzing – Artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Eigendomsrecht – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten – Recht op een doeltreffende voorziening in rechte – Kaderbesluit 2005/212/JBZ – Confiscatie van opbrengsten van misdrijven, alsmede van de daarbij gebruikte hulpmiddelen en de door middel daarvan verkregen voorwerpen – Richtlijn 2014/42/EU – Bevriezing en confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven in de Europese Unie – Nationale regeling die voorziet in confiscatie ten gunste van de staat van het voorwerp dat is gebruikt bij het plegen van douanesmokkel – Voorwerp dat eigendom is van een derde te goeder trouw)

8

2021/C 79/10

Zaak C-420/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Maksu- ja Tolliamet / Heavyinstall OÜ (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2010/24/EU – Artikel 16 – Invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen – Wederzijdse bijstand – Verzoek om conservatoire maatregelen – Rechterlijke beslissing van de verzoekende lidstaat met het oog op de tenuitvoerlegging van conservatoire maatregelen – Bevoegdheid van de rechterlijke instantie van de aangezochte lidstaat om na te gaan en opnieuw te beoordelen of deze maatregelen gerechtvaardigd zijn – Beginselen van wederzijds vertrouwen en wederzijdse erkenning)

9

2021/C 79/11

Zaak C-441/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch — Nederland) — TQ / Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid [Prejudiciële verwijzing – Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht – Richtlijn 2008/115/EG – Gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven – Artikel 5, onder a), artikel 6, leden 1 en 4, artikel 8, lid 1, en artikel 10 – Terugkeerbesluit dat wordt uitgevaardigd tegen een niet-begeleide minderjarige – Belang van het kind – Verplichting voor de betrokken lidstaat om zich vóór de vaststelling van een terugkeerbesluit ervan te overtuigen dat die minderjarige wordt teruggestuurd naar een familielid, een aangewezen voogd of adequate opvangfaciliteiten in het land van terugkeer – Louter op de leeftijd van de minderjarige gebaseerd onderscheid voor de toekenning van een verblijfsrecht – Terugkeerbesluit waarop geen verwijderingsmaatregelen zijn gevolgd]

10

2021/C 79/12

Zaak C-450/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door Kilpailu- ja kuluttajavirasto (Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Artikel 101 VWEU – Mededingingsregelingen – Manipulatie van aanbestedingsprocedures – Bepaling van de duur van de inbreukperiode – Inaanmerkingneming van de periode waarin de deelnemers aan de mededingingsregeling de mededingingsbeperkende overeenkomst ten uitvoer hebben gelegd – Economische gevolgen van de mededingingsbeperkende gedragingen – Beëindiging van de inbreuk bij de definitieve gunning van de opdracht)

11

2021/C 79/13

Zaak C-484/20: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol — Zweden) — Lexel AB / Skatteverket (Prejudiciële verwijzing – Artikel 49 VWEU – Vrijheid van vestiging – Vennootschapsbelasting – Belasting van tot een groep behorende ondernemingen – Nationale belastingwetgeving waarbij aan een vennootschap met zetel in een lidstaat het verbod wordt opgelegd om de rente af te trekken die is betaald aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap die deel uitmaakt van dezelfde groep van vennootschappen, wanneer er sprake is van een aanzienlijk belastingvoordeel)

11

2021/C 79/14

Zaak C-501/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor / Asociatia culturala Suflet de Român, vertegenwoordigd door haar curator, Pro Management Insolv IPURL [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 2, lid 1, onder c), artikel 24, lid 1, en artikel 25, onder a) – Belastbare handelingen – Vergoedingen voor de mededeling aan het publiek van muziekwerken – Artikel 28 – Organisatie voor collectief beheer van auteursrechten – Inning op eigen naam en voor rekening van de auteursrechthebbenden van deze vergoedingen bij de eindverbruiker]

12

2021/C 79/15

Zaak C-619/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Land Baden-Württemberg / D.R. (Prejudiciële verwijzing – Milieu – Verdrag van Aarhus – Richtlijn 2003/4/EG – Toegang van het publiek tot milieu-informatie – Infrastructuurproject Stuttgart 21 – Afwijzing van een verzoek om milieu-informatie – Artikel 4, lid 1 – Gronden voor weigering – Begrip interne mededelingen – Draagwijdte – Beperking in de tijd van de bescherming van dergelijke mededelingen)

13

2021/C 79/16

Zaak C-655/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov/LN [Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 2 – Artikel 9 – Begrippen economische activiteit en belastingplichtige – Handelingen die ertoe strekken om duurzaam opbrengst te verkrijgen uit een zaak – Verwerving door een schuldeiser van gebouwen waarop beslag werd gelegd in het kader van een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging die werd ingeleid om leningen met hypothecaire waarborgen te innen, en verkoop van deze gebouwen – Enkele uitoefening door de eigenaar van zijn eigendomsrecht]

14

2021/C 79/17

Zaak C-744/19: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 14 januari 2021 — Europese Commissie / Italiaanse Republiek (Niet-nakoming – Richtlijn 2013/59/Euratom – Basisnormen voor de bescherming tegen de gevaren verbonden aan de blootstelling aan ioniserende straling – Artikel 106 – Niet-omzetting binnen de gestelde termijn)

14

2021/C 79/18

Zaak C-843/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Spanje) — Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) / BT (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid – Richtlijn 79/7/EEG – Artikel 4, lid 1 – Vrijwillige vervroegde uittreding – Vervroegd ouderdomspensioen – Toegang – Vereiste dat het te ontvangen pensioen ten minste gelijk is aan het wettelijk minimumbedrag – Aandeel, per geslacht, van de werknemers die van vervroegde uittreding zijn uitgesloten – Rechtvaardiging van een eventueel bijzonder nadeel voor vrouwelijke werknemers – Doelstellingen van de sociale politiek van de betrokken lidstaat)

15

2021/C 79/19

Gevoegde zaken C-67/20–C-69/20: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 december 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de travail de Liège — België) — Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil) / M. (C-67/20), C. (C-68/20), C. (C-69/20), (Prejudiciële verwijzing – Afdoening zonder beslissing)

16

2021/C 79/20

Zaak C-99/20: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 3 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Siebenburgisches Nugat SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală a Vămilor — Direcţia Regională Vamală Braşov — Biroul Vamal de Interior Sibiu (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Douane-unie – Gemeenschappelijk douanetarief – Gecombineerde nomenclatuur – Tariefposten – Onderverdeling 8302 41 30 – Onderdelen van metalen gordijnroeden)

16

2021/C 79/21

Zaak C-220/20: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ufficio del Giudice di Pace di Lanciano — Italië) — XX / OO (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Nationale noodtoestand op het gebied van de volksgezondheid – Continuïteit van de gerechtelijke activiteiten – Uitstel van de terechtzittingen – Onvoldoende precisering van de feitelijke en juridische context en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vraag noodzakelijk is – Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

17

2021/C 79/22

Zaak C-318/20: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Colt Technology Services SpA, Wind Tre SpA, Telecom Italia SpA, Vodafone Italia SpA, Ministero della Giustizia, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze / Ministero della Giustizia, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Wind Tre SpA, Procura generale della Repubblica presso la Corte d’appello di Reggio Calabria, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Cagliari, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Roma, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Locri (Prejudiciële verwijzing – Beginsel van verbod van discriminatie op grond van nationaliteit – Nationale voorschriften inzake de tarifering van interceptie-activiteiten op bevel van de gerechtelijke autoriteiten – Niet-eerbiediging van het beginsel van volledige vergoeding van de kosten van de telecommunicatie-exploitanten – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Onvoldoende precisering van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is – Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

18

2021/C 79/23

Zaak C-293/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 1 juli 2020 — A, M / Bezirkshauptmannschaft Kirchdorf

18

2021/C 79/24

Zaak C-625/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 26 de Barcelona (Spanje) op 19 november 2020 — KM / Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

o

19

2021/C 79/25

Zaak C-642/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 27 november 2020 — Caruter s.r.l. / S.R.R. Messina Provincia S.c.P.A., Comune di Basicò, Comune di Falcone, Comune di Fondachelli Fantina, Comune di Gioiosa Marea, Comune di Librizzi, Comune di Mazzarrà Sant’Andrea, Comune di Montagnareale, Comune di Oliveri, Comune di Piraino, Comune di San Piero Patti, Regione Siciliana — Urega — Ufficio regionale espletamento gare d’appalti lavori pubblici Messina, Regione Siciliana — Assessorato regionale delle infrastrutture e della mobilità

19

2021/C 79/26

Zaak C-654/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Apelativen sad Sofia (Bulgarije) op 15 november 2020 — Strafzaak tegen VD

20

2021/C 79/27

Zaak C-671/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 9 december 2020 — Strafzaak tegen M. M.

21

2021/C 79/28

Zaak C-680/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Consiglio di Stato (Italië) op 15 december 2020 — Unilever Italia Mkt. Operations Srl / Autorità Garante delle Concorrenza e del Mercato

22

2021/C 79/29

Zaak C-702/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 22 december 2020 — SIA DOBELES HES / Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija, Ekonomikas ministrija, Finanšu ministrija

22

2021/C 79/30

Zaak C-719/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 december 2020 — Comune di Lerici / Provincia di La Spezia

24

2021/C 79/31

Zaak C-724/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 28 december 2020 — Paget Approbois SAS, Alpha Insurance A/S / Depeyre entreprises SARL, Alpha Insurance A/S, Paget Approbois SAS

25

2021/C 79/32

Zaak C-726/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 29 december 2020 — CT, Ferme de la Sarte SPRL / Waals Gewest

26

2021/C 79/33

Zaak C-4/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 januari 2021 — Fédération des entreprises de la beauté / Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé

26

2021/C 79/34

Zaak C-746/19: Beschikking van de president van het Hof van 4 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona — Spanje) — UD / Subdelegación del Gobierno en Barcelona

o

27

2021/C 79/35

Zaak C-246/20: Beschikking van de president van het Hof van 21 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen Afdeling Gent — België) — Openbaar Ministerie / EA

28

2021/C 79/36

Zaak C-467/20: Beschikking van de president van het Hof van 14 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — BC / Deutsche Lufthansa AG

28

Gerecht

2021/C 79/37

Zaak T-328/17 RENV: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk BBQLOUMI – Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

29

2021/C 79/38

Zaak T-656/18: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Jareš Procházková en Jareš/EUIPO — Elton Hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk MANUFACTURE PRIM 1949 – Geen krachtens het nationale recht verkregen ouder recht – Artikel 52, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 60, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]]

29

2021/C 79/39

Zaak T-712/18: Beschikking van het Gerecht van 19 januari 2021 — Umweltinstitut München / Commissie [Toegang tot documenten – Verordening (EG) nr. 1049/2001 – Documenten betreffende een bijeenkomst van het Gemengd Comité van beheer voor sanitaire en fytosanitaire maatregelen, dat is ingesteld bij het Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (CETA) – Gedeeltelijke weigering van toegang – Openbaarmaking van het gevraagde document na de instelling van het beroep – Verdwijnen van het procesbelang – Afdoening zonder beslissing]

30

2021/C 79/40

Zaak T-34/20: Beschikking van het Gerecht van 18 januari 2021 — Datenlotsen Informationssysteme / Commissie (Beroep tot nietigverklaring – Staatssteun – Softwareoplossingen voor hogeronderwijsinstellingen – Belastingvoordelen en overheidsfinanciering – Formele onderzoeksprocedure – Besluit waarbij de ten uitvoer gelegde maatregelen als bestaande steun worden aangemerkt – Niet individueel geraakt – Geen regelgevingshandeling – Niet-ontvankelijkheid)

31

2021/C 79/41

Zaak T-736/20: Beroep ingesteld op 11 december 2020 — OP / Commissie

31

2021/C 79/42

Zaak T-741/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Advansa Manufacturing e.a./Commissie

32

2021/C 79/43

Zaak T-12/21: Beroep ingesteld op 14 januari 2021 — PJ / EIT

34

2021/C 79/44

Zaak T-18/21: Beroep ingesteld op 16 januari 2021 — Be Smart / Commissie

35

2021/C 79/45

Zaak T-23/21: Beroep ingesteld op 19 januari 2021 — About You/EUIPO — Safe-1 Immobilieninvest (Y/O/U)

35

2021/C 79/46

Zaak T-29/21: Beroep ingesteld op 20 januari 2021 — Beveland/EUIPO — Super B (BUCANERO)

36

2021/C 79/47

Zaak T-34/21: Beroep ingesteld op 22 januari 2021 — Ryanair / Commissie

37

2021/C 79/48

Zaak T-189/20: Beschikking van het Gerecht van 13 januari 2021 — Chiquita Brands/EUIPO — Fyffes International (HOYA)

38

2021/C 79/49

Zaak T-199/20: Beschikking van het Gerecht van 15 januari 2021 — Aldi Stores/EUIPO — Dualit (Vorm van een broodrooster)

38

2021/C 79/50

Zaak T-608/20: Beschikking van het Gerecht van 20 januari 2021 — JD/EIB

38

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2021/C 79/01)

Laatste publicatie

PB C 72 van 1.3.2021

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 62 van 22.2.2021

PB C 53 van 15.2.2021

PB C 44 van 8.2.2021

PB C 35 van 1.2.2021

PB C 28 van 25.1.2021

PB C 19 van 18.1.2021

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/2

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2021 — Bondsrepubliek Duitsland / Esso Raffinage, Europees Agentschap voor chemische stoffen, Franse Republiek, Koninkrijk der Nederlanden

(Zaak C-471/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (Reach) - Artikelen 5 en 6 - Algemene registratieplicht voor chemische stoffen - Artikelen 41 en 42 - Beoordeling van registratiedossiers en nalevingscontrole van de door de registranten ingediende informatie - Niet-nalevingsverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Procesbelang - Procesbevoegdheid - Respectieve bevoegdheden van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) en de nationale instanties - Op ECHA rustende verplichting om met betrekking tot de op zijn verzoek door de registranten ingediende nadere informatie een nalevingscontrole uit te voeren - Bevoegdheid van ECHA om dienaangaande een passend besluit vast te stellen - Artikel 1 - Doelstelling van bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu - Artikelen 13 en 25 - Gebruik van dierproeven - Bevordering van alternatieve methoden)

(2021/C 79/02)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze en D. Klebs, vervolgens D. Klebs en J. Möller, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Esso Raffinage (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Estreicher, Rechtsanwalt, en N. Navin-Jones, solicitor, vervolgens H. Estreicher, Rechtsanwalt, A. Kołtunowska, adwokat, K. Merten-Lentz, avocate, en N. Navin-Jones, solicitor, en uiteindelijk H. Estreicher, Rechtsanwalt, A. Kołtunowska, adwokat, en K. Merten-Lentz, avocate), Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: W. Broere, C. Jacquet en M. Heikkilä, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Colas, J. Traband en A.-L. Desjonquères, vervolgens E. Leclerc, J. Traband, W. Zemamta en A.-L. Desjonquères, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: K. Bulterman en L. Noort, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van Esso Raffinage: European Coalition to End Animal Experiments (vertegenwoordiger: T. David, solicitor), Higher Olefins and Poly Alpha Olefins REACH Consortium, Higher Olefins & Poly Alpha Olefins vzw (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Vermulst, advocaat, vervolgens P. Kugel, advocaat)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in haar eigen kosten, alsook in die van Esso Raffinage en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA). |
| --- | --- |

2)

De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in haar eigen kosten, alsook in die van Esso Raffinage en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA).

| 3) | De Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de European Coalition to End Animal Experiments, het Higher Olefins and Poly Alpha Olefins REACH Consortium en Higher Olefins & Poly Alpha Olefins vzw worden verwezen in hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de European Coalition to End Animal Experiments, het Higher Olefins and Poly Alpha Olefins REACH Consortium en Higher Olefins & Poly Alpha Olefins vzw worden verwezen in hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 399 van 5.11.2018.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/3

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2021 — Päivi Leino-Sandberg / Europees Parlement

(Zaak C-761/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Toegang tot documenten van de instellingen van de Europese Unie - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Artikel 10 - Weigering van toegang - Beroep bij het Gerecht van de Europese Unie tegen een besluit van het Europees Parlement waarbij de toegang tot een document wordt geweigerd - Openbaarmaking van het geannoteerde document door een derde nadat het beroep is ingesteld - Vaststelling door het Gerecht dat de zaak wegens het wegvallen van het procesbelang moet worden afgedaan zonder beslissing - Onjuiste rechtsopvatting)

(2021/C 79/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Päivi Leino-Sandberg (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer en B. A. Verheijen, advocaten, en S. Schubert, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordiger: C. Burgos, I. Anagnostopoulou en L. Vétillard, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van rekwirante: Republiek Finland (vertegenwoordiger: M. Pere, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Falk, C. Meyer-Seitz, H. Shev, J. Lundberg en H. Eklinder, vervolgens C. Meyer-Seitz, H. Shev en H. Eklinder, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 20 september 2018, Leino-Sandberg/Parlement (T-421/17, niet gepubliceerd, EU:T:2018:628), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 20 september 2018, Leino-Sandberg/Parlement (T-421/17, niet gepubliceerd, EU:T:2018:628), wordt vernietigd.

| 2) | De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

| 3) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

3)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

(1)  PB C 82 van 4.3.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/4 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/4

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/OA

(Zaak C-255/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Hoedanigheid van vluchteling - Artikel 2, onder c) - Beëindiging van de vluchtelingenstatus - Artikel 11 - Wijziging van omstandigheden - Artikel 11, lid 1, onder e) - Mogelijkheid om een beroep te doen op de bescherming van het land van oorsprong - Beoordelingscriteria - Artikel 7, lid 2 - Financiële en sociale steun - Irrelevant)

(2021/C 79/04)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Secretary of State for the Home Department

Verwerende partij: OA

in tegenwoordigheid van: United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR)

Dictum

| 1) | Artikel 11, lid 1, onder e), van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling genoemde “bescherming” wat de beëindiging van de vluchtelingenstatus betreft aan dezelfde vereisten moet voldoen als die welke uit artikel 2, onder c), juncto artikel 7, leden 1 en 2, van die richtlijn voortvloeien met betrekking tot het verlenen van die status. |
| --- | --- |

1)

Artikel 11, lid 1, onder e), van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling genoemde “bescherming” wat de beëindiging van de vluchtelingenstatus betreft aan dezelfde vereisten moet voldoen als die welke uit artikel 2, onder c), juncto artikel 7, leden 1 en 2, van die richtlijn voortvloeien met betrekking tot het verlenen van die status.

| 2) | Artikel 11, lid 1, onder e), juncto artikel 7, lid 2, van richtlijn 2004/83 moet aldus worden uitgelegd dat eventuele sociale en financiële steun die door particuliere actoren, zoals de familie of de clan van de betrokken derdelander, wordt geboden, niet voldoet aan de uit deze bepalingen voortvloeiende beschermingsvereisten en derhalve niet relevant is voor de beoordeling van de doeltreffendheid of de beschikbaarheid van door de staat geboden bescherming in de zin van artikel 7, lid 1, onder a), van deze richtlijn, noch voor de vaststelling, op grond van artikel 11, lid 1, onder e), juncto artikel 2, onder c), van deze richtlijn, van het voortbestaan van een gegronde vrees voor vervolging. |
| --- | --- |

2)

Artikel 11, lid 1, onder e), juncto artikel 7, lid 2, van richtlijn 2004/83 moet aldus worden uitgelegd dat eventuele sociale en financiële steun die door particuliere actoren, zoals de familie of de clan van de betrokken derdelander, wordt geboden, niet voldoet aan de uit deze bepalingen voortvloeiende beschermingsvereisten en derhalve niet relevant is voor de beoordeling van de doeltreffendheid of de beschikbaarheid van door de staat geboden bescherming in de zin van artikel 7, lid 1, onder a), van deze richtlijn, noch voor de vaststelling, op grond van artikel 11, lid 1, onder e), juncto artikel 2, onder c), van deze richtlijn, van het voortbestaan van een gegronde vrees voor vervolging.

---

(1)  PB C 206 van 17.6.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/5

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Finanzgericht des Saarlandes — Duitsland) — QM / Finanzamt Saarbrücken

(Zaak C-288/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 2, lid 1, onder c) - Verrichting van diensten onder bezwarende titel - Artikel 26, lid 1 - Handelingen die met diensten onder bezwarende titel worden gelijkgesteld - Artikel 56, lid 2 - Bepaling van het fiscale aanknopingspunt - Verhuur van vervoermiddelen - Terbeschikkingstelling van voertuigen aan werknemers)

(2021/C 79/05)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht des Saarlandes

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: QM

Verwerende partij: Finanzamt Saarbrücken

Dictum

Artikel 56, lid 2, eerste alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/8/EG van de Raad van 12 februari 2008, moet aldus worden uitgelegd dat de werkingssfeer ervan zich niet uitstrekt tot de terbeschikkingstelling door een belastingplichtige van een tot het bedrijf behorend voertuig aan zijn werknemer, wanneer deze handeling geen dienst onder bezwarende titel in de zin van artikel 2, lid 1, onder c), van die richtlijn vormt. Dat artikel 56, lid 2, eerste alinea, is daarentegen wel van toepassing op een dergelijke handeling indien het een dienst onder bezwarende titel in de zin van artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112 betreft en deze werknemer permanent het recht heeft dat voertuig voor privédoeleinden te gebruiken en anderen daarvan uit te sluiten, tegen betaling van huurgeld en voor een overeengekomen duur van meer dan dertig dagen.

---

(1)  PB C 206 van 17.06.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/5

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 januari 2021 — Europese Commissie / Printeos, SA

(Zaak C-301/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Geldboeten - Nietigverklaring - Terugbetaling van de hoofdsom van de geldboete - Artikel 266 VWEU - Vertragingsrente - Onderscheid tussen vertragingsrente en compensatoire rente - Berekening van rente - Artikel 90, lid 4, onder a), tweede volzin, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012)

(2021/C 79/06)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac, P. Rossi en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

Andere partij in de procedure: Printeos, SA (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en P. Martínez-Lage Sobredo, abogados)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 februari 2019, Printeos/Commissie (T-201/17, EU:T:2019:81), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

2)

Punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 februari 2019, Printeos/Commissie (T-201/17, EU:T:2019:81), wordt vernietigd.

| 3) | De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan Printeos SA van rente, berekend volgens de rentevoet die de Europese Centrale Bank heeft vastgesteld voor haar basisherfinancieringsoperaties, vermeerderd met 3,5 procentpunten, over het bedrag van 184 592,95 EUR voor de periode vanaf 31 maart 2017 tot aan de datum van volledige betaling. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan Printeos SA van rente, berekend volgens de rentevoet die de Europese Centrale Bank heeft vastgesteld voor haar basisherfinancieringsoperaties, vermeerderd met 3,5 procentpunten, over het bedrag van 184 592,95 EUR voor de periode vanaf 31 maart 2017 tot aan de datum van volledige betaling.

| 4) | De Europese Commissie draagt, behalve haar eigen kosten in de procedure in eerste aanleg in zaak T-201/17 en in de procedure bij het Hof, de kosten van Printeos SA met betrekking tot deze procedures. |
| --- | --- |

4)

De Europese Commissie draagt, behalve haar eigen kosten in de procedure in eerste aanleg in zaak T-201/17 en in de procedure bij het Hof, de kosten van Printeos SA met betrekking tot deze procedures.

---

(1)  PB C 238 van 15.7.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/6

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — Consiliul Concurenţei / Whiteland Import Export SRL

(Zaak C-308/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Sancties die worden opgelegd door de nationale mededingingsautoriteit - Verjaringstermijn - Handelingen tot stuiting van de verjaringstermijn - Nationale regeling die de mogelijkheid uitsluit dat na de instelling van een onderzoek de nieuwe verjaringstermijn wordt gestuit door een verdere vervolgings- of onderzoekshandeling - Beginsel van conforme uitlegging - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 25, lid 3 - Toepassingsgebied - Artikel 4, lid 3, VEU - Artikel 101 VWEU - Doeltreffendheidsbeginsel)

(2021/C 79/07)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Consiliul Concurenţei

Verwerende partij: Whiteland Import Export SRL

Dictum

| 1) | Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechterlijke instanties niet verplicht zijn om artikel 25, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 en 102 VWEU] toe te passen op de verjaring van de bevoegdheid van een nationale mededingingsautoriteit om sancties op te leggen voor inbreuken op het mededingingsrecht van de Unie. |
| --- | --- |

1)

Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechterlijke instanties niet verplicht zijn om artikel 25, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 en 102 VWEU] toe te passen op de verjaring van de bevoegdheid van een nationale mededingingsautoriteit om sancties op te leggen voor inbreuken op het mededingingsrecht van de Unie.

| 2) | Artikel 4, lid 3, VEU en artikel 101 VWEU — gelezen in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel — moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals die wordt uitgelegd door de bevoegde nationale rechterlijke instanties, volgens welke het besluit van een nationale mededingingsautoriteit tot instelling van een onderzoek wegens een inbreuk op de mededingingsregels van de Unie, de laatste handeling van deze autoriteit is die tot gevolg kan hebben dat de termijn voor verjaring van haar bevoegdheid tot het opleggen van sancties wordt gestuit en uitsluit dat een verdere vervolgings- of onderzoekshandeling deze termijn stuit, wanneer op basis van alle aspecten van de aan de orde zijnde verjaringsregeling blijkt dat die uitsluiting een structureel risico inhoudt dat dergelijke inbreukmakende feiten onbestraft blijven, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. |
| --- | --- |

2)

Artikel 4, lid 3, VEU en artikel 101 VWEU — gelezen in het licht van het doeltreffendheidsbeginsel — moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals die wordt uitgelegd door de bevoegde nationale rechterlijke instanties, volgens welke het besluit van een nationale mededingingsautoriteit tot instelling van een onderzoek wegens een inbreuk op de mededingingsregels van de Unie, de laatste handeling van deze autoriteit is die tot gevolg kan hebben dat de termijn voor verjaring van haar bevoegdheid tot het opleggen van sancties wordt gestuit en uitsluit dat een verdere vervolgings- of onderzoekshandeling deze termijn stuit, wanneer op basis van alle aspecten van de aan de orde zijnde verjaringsregeling blijkt dat die uitsluiting een structureel risico inhoudt dat dergelijke inbreukmakende feiten onbestraft blijven, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

---

(1)  PB C 263 van 5.8.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/7

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — RTS infra BVBA, Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel / Vlaams Gewest

(Zaak C-387/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2014/24/EU - Artikel 57, lid 6 - Facultatieve uitsluitingsgronden - Maatregelen die de ondernemer heeft genomen om zijn betrouwbaarheid aan te tonen ondanks het bestaan van een facultatieve uitsluitingsgrond - Verplichting van de ondernemer om het bewijs van deze maatregelen op eigen initiatief te leveren - Rechtstreekse werking)

(2021/C 79/08)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: RTS infra BVBA, Aannemingsbedrijf Norré-Behaegel

Verwerende partij: Vlaams Gewest

Dictum

| 1) | Artikel 57, lid 6, van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening (EU) 2015/2170 van de Commissie van 24 november 2015, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een praktijk waarbij een ondernemer bij de indiening van zijn verzoek tot deelname of zijn inschrijving spontaan het bewijs moet leveren van de corrigerende maatregelen die hij heeft genomen om aan te tonen dat hij betrouwbaar is ondanks het bestaan van een facultatieve uitsluitingsgrond die wordt genoemd in artikel 57, lid 4, van deze richtlijn, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening 2015/2170, wanneer uit de toepasselijke nationale regeling of de aanbestedingsstukken geen dergelijke verplichting voortvloeit. Artikel 57, lid 6, van deze richtlijn, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening 2015/2170, verzet zich daarentegen niet tegen een dergelijke verplichting wanneer zij duidelijk, nauwkeurig en eenduidig staat vermeld in de toepasselijke nationale regeling en via de aanbestedingsstukken ter kennis van de betrokken ondernemer wordt gebracht. |
| --- | --- |

1)

Artikel 57, lid 6, van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening (EU) 2015/2170 van de Commissie van 24 november 2015, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een praktijk waarbij een ondernemer bij de indiening van zijn verzoek tot deelname of zijn inschrijving spontaan het bewijs moet leveren van de corrigerende maatregelen die hij heeft genomen om aan te tonen dat hij betrouwbaar is ondanks het bestaan van een facultatieve uitsluitingsgrond die wordt genoemd in artikel 57, lid 4, van deze richtlijn, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening 2015/2170, wanneer uit de toepasselijke nationale regeling of de aanbestedingsstukken geen dergelijke verplichting voortvloeit. Artikel 57, lid 6, van deze richtlijn, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening 2015/2170, verzet zich daarentegen niet tegen een dergelijke verplichting wanneer zij duidelijk, nauwkeurig en eenduidig staat vermeld in de toepasselijke nationale regeling en via de aanbestedingsstukken ter kennis van de betrokken ondernemer wordt gebracht.

| 2) | Artikel 57, lid 6, van richtlijn 2014/24, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening 2015/2170, moet aldus worden uitgelegd dat het rechtstreekse werking heeft. |
| --- | --- |

2)

Artikel 57, lid 6, van richtlijn 2014/24, zoals gewijzigd bij gedelegeerde verordening 2015/2170, moet aldus worden uitgelegd dat het rechtstreekse werking heeft.

---

(1)  PB C 270 van 12.8.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/8

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Apelativen sad — Plovdiv — Bulgarije) — Strafzaak tegen OM

(Gevoegde zaken C-393/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Eigendomsrecht - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Kaderbesluit 2005/212/JBZ - Confiscatie van opbrengsten van misdrijven, alsmede van de daarbij gebruikte hulpmiddelen en de door middel daarvan verkregen voorwerpen - Richtlijn 2014/42/EU - Bevriezing en confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven in de Europese Unie - Nationale regeling die voorziet in confiscatie ten gunste van de staat van het voorwerp dat is gebruikt bij het plegen van douanesmokkel - Voorwerp dat eigendom is van een derde te goeder trouw)

(2021/C 79/09)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Apelativen sad — Plovdiv

Partij in de strafzaak

OM

in tegenwoordigheid van: Okrazhna prokuratura — Haskovo, Apelativna prokuratura — Plovdiv

Dictum

| 1) | Artikel 2, lid 1, van kaderbesluit 2005/212/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 inzake de confiscatie van opbrengsten van misdrijven, alsmede van de daarbij gebruikte hulpmiddelen en de door middel daarvan verkregen voorwerpen, gelezen in het licht van artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling op basis waarvan een hulpmiddel dat werd gebruikt voor een ernstig geval van smokkel en dat toebehoort aan een derde te goeder trouw, kan worden geconfisqueerd. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2, lid 1, van kaderbesluit 2005/212/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 inzake de confiscatie van opbrengsten van misdrijven, alsmede van de daarbij gebruikte hulpmiddelen en de door middel daarvan verkregen voorwerpen, gelezen in het licht van artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling op basis waarvan een hulpmiddel dat werd gebruikt voor een ernstig geval van smokkel en dat toebehoort aan een derde te goeder trouw, kan worden geconfisqueerd.

| 2) | Artikel 4 van kaderbesluit 2005/212, gelezen in het licht van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling op basis waarvan een voorwerp dat toebehoort aan een andere persoon dan diegene die het strafbare feit heeft gepleegd, in het kader van een strafprocedure kan worden geconfisqueerd zonder dat die andere persoon beschikt over een doeltreffend rechtsmiddel. |
| --- | --- |

2)

Artikel 4 van kaderbesluit 2005/212, gelezen in het licht van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling op basis waarvan een voorwerp dat toebehoort aan een andere persoon dan diegene die het strafbare feit heeft gepleegd, in het kader van een strafprocedure kan worden geconfisqueerd zonder dat die andere persoon beschikt over een doeltreffend rechtsmiddel.

---

(1)  PB C 295 van 02.09.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/9

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Maksu- ja Tolliamet / Heavyinstall OÜ

(Zaak C-420/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2010/24/EU - Artikel 16 - Invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen - Wederzijdse bijstand - Verzoek om conservatoire maatregelen - Rechterlijke beslissing van de verzoekende lidstaat met het oog op de tenuitvoerlegging van conservatoire maatregelen - Bevoegdheid van de rechterlijke instantie van de aangezochte lidstaat om na te gaan en opnieuw te beoordelen of deze maatregelen gerechtvaardigd zijn - Beginselen van wederzijds vertrouwen en wederzijdse erkenning)

(2021/C 79/10)

Procestaal: Ests

Verwijzende rechter

Riigikohus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Maksu- ja Tolliamet

Verwerende partij: Heavyinstall OÜ

Dictum

Artikel 16 van richtlijn 2010/24/EU van de Raad van 16 maart 2010 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen, moet aldus worden uitgelegd dat de rechterlijke instanties die in de aangezochte lidstaat uitspraak doen over een verzoek om conservatoire maatregelen, gebonden zijn aan de door de autoriteiten van de verzoekende lidstaat verrichte beoordeling van de vraag of feitelijk en rechtens is voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van die maatregelen, met name wanneer die beoordeling is opgenomen in het aan dat verzoek gehechte document waarnaar artikel 16, lid 1, tweede alinea, verwijst.

---

(1)  PB C 263 van 5.8.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/10

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch — Nederland) — TQ / Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Zaak C-441/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2008/115/EG - Gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven - Artikel 5, onder a), artikel 6, leden 1 en 4, artikel 8, lid 1, en artikel 10 - Terugkeerbesluit dat wordt uitgevaardigd tegen een niet-begeleide minderjarige - Belang van het kind - Verplichting voor de betrokken lidstaat om zich vóór de vaststelling van een terugkeerbesluit ervan te overtuigen dat die minderjarige wordt teruggestuurd naar een familielid, een aangewezen voogd of adequate opvangfaciliteiten in het land van terugkeer - Louter op de leeftijd van de minderjarige gebaseerd onderscheid voor de toekenning van een verblijfsrecht - Terugkeerbesluit waarop geen verwijderingsmaatregelen zijn gevolgd)

(2021/C 79/11)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Rechtbank Den Haag, zittingsplaats ’s-Hertogenbosch

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TQ

Verwerende partij: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Dictum

| 1) | Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in samenhang met artikel 5, onder a), van deze richtlijn en artikel 24, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat de betrokken lidstaat, alvorens een terugkeerbesluit uit te vaardigen tegen een niet-begeleide minderjarige, de situatie van die minderjarige algemeen en grondig moet toetsen, rekening houdend met het belang van het kind. In dat kader dient die lidstaat zich ervan te overtuigen dat er voor de betrokken niet-begeleide minderjarige adequate opvang beschikbaar is in het land van terugkeer. |
| --- | --- |

1)

Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in samenhang met artikel 5, onder a), van deze richtlijn en artikel 24, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat de betrokken lidstaat, alvorens een terugkeerbesluit uit te vaardigen tegen een niet-begeleide minderjarige, de situatie van die minderjarige algemeen en grondig moet toetsen, rekening houdend met het belang van het kind. In dat kader dient die lidstaat zich ervan te overtuigen dat er voor de betrokken niet-begeleide minderjarige adequate opvang beschikbaar is in het land van terugkeer.

| 2) | Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/115, gelezen in samenhang met artikel 5, onder a), van deze richtlijn en in het licht van artikel 24, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat bij het onderzoek of er in het land van terugkeer adequate opvang aanwezig is, geen louter op leeftijd gebaseerd onderscheid mag maken tussen niet-begeleide minderjarigen. |
| --- | --- |

2)

Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/115, gelezen in samenhang met artikel 5, onder a), van deze richtlijn en in het licht van artikel 24, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat bij het onderzoek of er in het land van terugkeer adequate opvang aanwezig is, geen louter op leeftijd gebaseerd onderscheid mag maken tussen niet-begeleide minderjarigen.

| 3) | Artikel 8, lid 1, van richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat, na een terugkeerbesluit tegen een niet-begeleide minderjarige te hebben uitgevaardigd en zich er overeenkomstig artikel 10, lid 2, van die richtlijn van te hebben overtuigd dat die minderjarige wordt teruggestuurd naar een familielid, een aangewezen voogd of adequate opvangfaciliteiten in het land van terugkeer, niet tot zijn verwijdering overgaat zolang hij niet de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt. |
| --- | --- |

3)

Artikel 8, lid 1, van richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat, na een terugkeerbesluit tegen een niet-begeleide minderjarige te hebben uitgevaardigd en zich er overeenkomstig artikel 10, lid 2, van die richtlijn van te hebben overtuigd dat die minderjarige wordt teruggestuurd naar een familielid, een aangewezen voogd of adequate opvangfaciliteiten in het land van terugkeer, niet tot zijn verwijdering overgaat zolang hij niet de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt.

---

(1)  PB C 270 van 12.8.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/11 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/11

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door Kilpailu- ja kuluttajavirasto

(Zaak C-450/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Artikel 101 VWEU - Mededingingsregelingen - Manipulatie van aanbestedingsprocedures - Bepaling van de duur van de inbreukperiode - Inaanmerkingneming van de periode waarin de deelnemers aan de mededingingsregeling de mededingingsbeperkende overeenkomst ten uitvoer hebben gelegd - Economische gevolgen van de mededingingsbeperkende gedragingen - Beëindiging van de inbreuk bij de definitieve gunning van de opdracht)

(2021/C 79/12)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein hallinto-oikeus

Partijen in het hoofdgeding

Kilpailu- ja kuluttajavirasto

In tegenwoordigheid van: Eltel Group Oy, Eltel Networks Oy

Dictum

Artikel 101, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een onderneming aan één enkele voortdurende inbreuk op deze bepaling zou hebben deelgenomen waarbij het meest recente bestanddeel van deze inbreuk bestond in het feit dat die onderneming in het kader van een aanbestedingsprocedure met het oog op de gunning van een overheidsopdracht voor werkzaamheden een offerte heeft ingediend die was afgestemd op die van haar concurrenten, deze aanbestedingsprocedure heeft gewonnen en met de aanbestedende dienst een overeenkomst voor de uitvoering van die werkzaamheden heeft gesloten waarin de wezenlijke kenmerken van deze opdracht worden vastgesteld — met name de totale prijs die voor de betreffende werkzaamheden moet worden betaald — en waarbij zowel de uitvoering van de werkzaamheden als de betaling van de prijs in de tijd is gespreid, de inbreukperiode eindigt op het tijdstip van ondertekening van de overeenkomst die tussen de betrokken onderneming en de aanbestedende dienst is gesloten op basis van de door die onderneming ingediende, op de offerte van haar concurrenten afgestemde offerte. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan op welk tijdstip de wezenlijke kenmerken van de betreffende opdracht — met name de totale prijs die voor de werkzaamheden moet worden betaald — definitief zijn vastgesteld.

---

(1)  PB C 280 van 19.8.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/11 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/11

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol — Zweden) — Lexel AB / Skatteverket

(Zaak C-484/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vennootschapsbelasting - Belasting van tot een groep behorende ondernemingen - Nationale belastingwetgeving waarbij aan een vennootschap met zetel in een lidstaat het verbod wordt opgelegd om de rente af te trekken die is betaald aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap die deel uitmaakt van dezelfde groep van vennootschappen, wanneer er sprake is van een aanzienlijk belastingvoordeel)

(2021/C 79/13)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Högsta förvaltningsdomstol

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Lexel AB

Verwerende partij: Skatteverket

Dictum

Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan een in een lidstaat gevestigde vennootschap geen rente mag aftrekken die is betaald aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap die deel uitmaakt van dezelfde groep, waarbij de grond voor deze weigering bestaat in de aanname dat de schuldverhouding voornamelijk tot stand is gebracht om een aanzienlijk belastingvoordeel te verkrijgen, terwijl niet tot het bestaan van een dergelijk belastingvoordeel zou zijn besloten indien beide vennootschappen in de eerste lidstaat gevestigd waren geweest, omdat zij in dat geval onder de bepalingen inzake groepsbijdragen zouden zijn gevallen.

---

(1)  PB C 295 van 02.09.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/12

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor / Asociatia culturala “Suflet de Român”, vertegenwoordigd door haar curator, Pro Management Insolv IPURL

(Zaak C-501/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 2, lid 1, onder c), artikel 24, lid 1, en artikel 25, onder a) - Belastbare handelingen - Vergoedingen voor de mededeling aan het publiek van muziekwerken - Artikel 28 - Organisatie voor collectief beheer van auteursrechten - Inning op eigen naam en voor rekening van de auteursrechthebbenden van deze vergoedingen bij de eindverbruiker)

(2021/C 79/14)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Înaltă Curte de Casaţie şi Justiţie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UCMR — ADA Asociaţia pentru Drepturi de Autor a Compozitorilor

Verwerende partij: Asociatia culturala “Suflet de Român”, vertegenwoordigd door haar curator, Pro Management Insolv IPURL

Dictum

| 1) | Artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/88/EU van de Raad van 7 december 2010, moet aldus worden uitgelegd dat een houder van auteursrechten op muziekwerken een dienst onder bezwarende titel verricht ten behoeve van een organisator van optredens, die eindverbruiker is, wanneer aan die organisator via een niet-exclusieve licentie wordt toegestaan deze werken aan het publiek mee te delen tegen betaling van royalty’s die worden geïnd door een aangewezen organisatie voor collectief beheer, die op eigen naam maar voor rekening van die auteursrechthebbende handelt. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/88/EU van de Raad van 7 december 2010, moet aldus worden uitgelegd dat een houder van auteursrechten op muziekwerken een dienst onder bezwarende titel verricht ten behoeve van een organisator van optredens, die eindverbruiker is, wanneer aan die organisator via een niet-exclusieve licentie wordt toegestaan deze werken aan het publiek mee te delen tegen betaling van royalty’s die worden geïnd door een aangewezen organisatie voor collectief beheer, die op eigen naam maar voor rekening van die auteursrechthebbende handelt.

| 2) | Artikel 28 van richtlijn 2006/112/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/88, moet aldus worden uitgelegd dat de organisatie voor collectief beheer — die op eigen naam maar voor rekening van de houders van auteursrechten op muziekwerken royalty’s int die hun verschuldigd zijn als tegenprestatie voor de toestemming om hun beschermde werken aan het publiek mee te delen — handelt als “belastingplichtige” in de zin van dat artikel en dus wordt geacht de dienst van die rechthebbenden te hebben ontvangen voordat zij deze dienst zelf aan de eindverbruiker verstrekt. In een dergelijk geval moet de betrokken organisatie facturen op eigen naam opstellen voor de eindverbruiker waarin alle bij de eindverbruiker geïnde bedragen inclusief belasting over de toegevoegde waarde (btw) zijn opgenomen. De auteursrechthebbenden moeten op hun beurt aan de organisatie voor collectief beheer facturen, inclusief btw, uitreiken voor de in verband met de ontvangen royalty’s verrichte dienst. |
| --- | --- |

2)

Artikel 28 van richtlijn 2006/112/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/88, moet aldus worden uitgelegd dat de organisatie voor collectief beheer — die op eigen naam maar voor rekening van de houders van auteursrechten op muziekwerken royalty’s int die hun verschuldigd zijn als tegenprestatie voor de toestemming om hun beschermde werken aan het publiek mee te delen — handelt als “belastingplichtige” in de zin van dat artikel en dus wordt geacht de dienst van die rechthebbenden te hebben ontvangen voordat zij deze dienst zelf aan de eindverbruiker verstrekt. In een dergelijk geval moet de betrokken organisatie facturen op eigen naam opstellen voor de eindverbruiker waarin alle bij de eindverbruiker geïnde bedragen inclusief belasting over de toegevoegde waarde (btw) zijn opgenomen. De auteursrechthebbenden moeten op hun beurt aan de organisatie voor collectief beheer facturen, inclusief btw, uitreiken voor de in verband met de ontvangen royalty’s verrichte dienst.

---

(1)  PB C 372 van 4.11.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/13

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Land Baden-Württemberg / D.R.

(Zaak C-619/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Verdrag van Aarhus - Richtlijn 2003/4/EG - Toegang van het publiek tot milieu-informatie - Infrastructuurproject “Stuttgart 21” - Afwijzing van een verzoek om milieu-informatie - Artikel 4, lid 1 - Gronden voor weigering - Begrip “interne mededelingen” - Draagwijdte - Beperking in de tijd van de bescherming van dergelijke mededelingen)

(2021/C 79/15)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Land Baden-Württemberg

Verwerende partij: D.R.

in tegenwoordigheid van: Deutsche Bahn AG, Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Dictum

| 1) | Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder e), van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het begrip “interne mededelingen” alle informatie omvat die binnen een overheidsinstantie circuleert en die op het tijdstip van de indiening van het verzoek om toegang niet buiten de muren van deze instantie is terechtgekomen, in voorkomend geval nadat die instantie deze informatie heeft ontvangen en voor zover deze informatie daarvóór niet aan het publiek beschikbaar is of had moeten worden gesteld. |
| --- | --- |

1)

Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder e), van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het begrip “interne mededelingen” alle informatie omvat die binnen een overheidsinstantie circuleert en die op het tijdstip van de indiening van het verzoek om toegang niet buiten de muren van deze instantie is terechtgekomen, in voorkomend geval nadat die instantie deze informatie heeft ontvangen en voor zover deze informatie daarvóór niet aan het publiek beschikbaar is of had moeten worden gesteld.

| 2) | Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder e), van richtlijn 2003/4 moet aldus worden uitgelegd dat de toepasselijkheid van de uitzondering op het recht van toegang tot milieu-informatie waarin deze bepaling voorziet voor interne mededelingen, beperkt is in de tijd. Deze uitzondering is evenwel slechts van toepassing gedurende de periode waarin de bescherming van de opgevraagde informatie gerechtvaardigd is. |
| --- | --- |

2)

Artikel 4, lid 1, eerste alinea, onder e), van richtlijn 2003/4 moet aldus worden uitgelegd dat de toepasselijkheid van de uitzondering op het recht van toegang tot milieu-informatie waarin deze bepaling voorziet voor interne mededelingen, beperkt is in de tijd. Deze uitzondering is evenwel slechts van toepassing gedurende de periode waarin de bescherming van de opgevraagde informatie gerechtvaardigd is.

---

(1)  PB C 406 van 02.12.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/14

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov/LN

(Zaak C-655/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 2 - Artikel 9 - Begrippen “economische activiteit” en “belastingplichtige” - Handelingen die ertoe strekken om duurzaam opbrengst te verkrijgen uit een zaak - Verwerving door een schuldeiser van gebouwen waarop beslag werd gelegd in het kader van een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging die werd ingeleid om leningen met hypothecaire waarborgen te innen, en verkoop van deze gebouwen - Enkele uitoefening door de eigenaar van zijn eigendomsrecht)

(2021/C 79/16)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Alba Iulia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Sibiu, Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov

Verwerende partij: LN

Dictum

Artikel 2, lid 1, onder a), en artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moeten aldus worden uitgelegd dat de handeling waarbij een gebouw waarop beslag werd gelegd in het kader van een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging die werd ingeleid om een eerder verstrekte lening te innen, wordt toegewezen aan een persoon die dit gebouw vervolgens verkoopt, op zich geen economische activiteit is wanneer deze handeling valt onder de enkele uitoefening van het eigendomsrecht en onder het goede beheer van het privévermogen, zodat deze persoon niet vanwege deze handeling kan worden beschouwd als een belastingplichtige.

---

(1)  PB C 19 van 20.1.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/14

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 14 januari 2021 — Europese Commissie / Italiaanse Republiek

(Zaak C-744/19) (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 2013/59/Euratom - Basisnormen voor de bescherming tegen de gevaren verbonden aan de blootstelling aan ioniserende straling - Artikel 106 - Niet-omzetting binnen de gestelde termijn)

(2021/C 79/17)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Tricot en G. Gattinara, gemachtigden)

Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door C. Colelli, avvocato dello Stato)

Dictum

| 1) | Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2013/59/Euratom van de Raad van 5 december 2013 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming tegen de gevaren verbonden aan de blootstelling aan ioniserende straling, en houdende intrekking van de richtlijnen 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom en 2003/122/Euratom, en door de Europese Commissie niet in kennis te stellen van de tekst van de bepalingen van nationaal recht die in voorkomend geval zijn vastgesteld op het onder deze richtlijn vallende gebied, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 106, leden 1 en 3, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2013/59/Euratom van de Raad van 5 december 2013 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming tegen de gevaren verbonden aan de blootstelling aan ioniserende straling, en houdende intrekking van de richtlijnen 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom en 2003/122/Euratom, en door de Europese Commissie niet in kennis te stellen van de tekst van de bepalingen van nationaal recht die in voorkomend geval zijn vastgesteld op het onder deze richtlijn vallende gebied, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 106, leden 1 en 3, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 399 van 25.11.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/15 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/15

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Spanje) — Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) / BT

(Zaak C-843/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid - Richtlijn 79/7/EEG - Artikel 4, lid 1 - Vrijwillige vervroegde uittreding - Vervroegd ouderdomspensioen - Toegang - Vereiste dat het te ontvangen pensioen ten minste gelijk is aan het wettelijk minimumbedrag - Aandeel, per geslacht, van de werknemers die van vervroegde uittreding zijn uitgesloten - Rechtvaardiging van een eventueel bijzonder nadeel voor vrouwelijke werknemers - Doelstellingen van de sociale politiek van de betrokken lidstaat)

(2021/C 79/18)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de Cataluña

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

Verwerende partij: BT

Dictum

Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die het recht op vervroegd ouderdomspensioen van een bij de algemene regeling van de sociale zekerheid aangesloten werknemer in geval van vrijwillige vervroegde pensionering afhankelijk stelt van de voorwaarde dat het bedrag van dat ouderdomspensioen ten minste gelijk is aan het minimumpensioenbedrag waarop deze werknemer recht zou hebben op de leeftijd van 65 jaar, zelfs indien deze regeling vrouwelijke werknemers bijzonder zou benadelen ten opzichte van mannelijke werknemers — hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan — op voorwaarde evenwel dat dit gevolg wordt gerechtvaardigd door legitieme doelstellingen van sociale politiek die geen verband houden met discriminatie op grond van geslacht.

---

(1)  PB C 54 van 17.02.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/16 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/16

---

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 december 2020 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de travail de Liège — België) — Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil) / M. (C-67/20), C. (C-68/20), C. (C-69/20),

(Gevoegde zaken C-67/20–C-69/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Afdoening zonder beslissing)

(2021/C 79/19)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de travail de Liège

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

Verwerende partijen: M. (C-67/20), C. (C-68/20), C. (C-69/20)

Dictum

Op de door de cour du travail de Liège (België) bij beslissingen van 10 februari 2020 ingediende verzoeken om een prejudiciële beslissing hoeft geen uitspraak te worden gedaan.

---

(1)  PB C 161 van 11.5.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/16 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/16

---

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 3 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Siebenburgisches Nugat SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală a Vămilor — Direcţia Regională Vamală Braşov — Biroul Vamal de Interior Sibiu

(Zaak C-99/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Douane-unie - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefposten - Onderverdeling 8302 41 30 - Onderdelen van metalen gordijnroeden)

(2021/C 79/20)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Alba Iulia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Siebenburgisches Nugat SRL

Verwerende partij: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală a Vămilor — Direcţia Regională Vamală Braşov — Biroul Vamal de Interior Sibiu

in tegenwoordigheid van: Hans Draser Internationales Marketing

Dictum

De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie die volgt uit uitvoeringsverordening (EU) 2015/1754 van de Commissie van 6 oktober 2015, moet aldus worden uitgelegd dat onderdelen van gordijnroeden, in de vorm van afgewerkte buizen (geverfd, vernikkeld, verchroomd), onder postonderverdeling 8302 41 90 vallen, tenzij deze afgewerkte buizen bestaan in profielen, buizen en staven die alleen maar op de gewenste lengte zijn gezaagd. Het staat aan de verwijzende rechter om dat na te gaan voor de tariefindeling van de producten.

---

(1)  PB C 279 van 24.8.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/17 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/17

---

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ufficio del Giudice di Pace di Lanciano — Italië) — XX / OO

(Zaak C-220/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Nationale noodtoestand op het gebied van de volksgezondheid - Continuïteit van de gerechtelijke activiteiten - Uitstel van de terechtzittingen - Onvoldoende precisering van de feitelijke en juridische context en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vraag noodzakelijk is - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

(2021/C 79/21)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Ufficio del Giudice di Pace di Lanciano

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: XX

Verwerende partij: OO

in tegenwoordigheid van: WW, XC, VS

Dictum

Het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Giudice di pace di Lanciano (vrederechter Lanciano, Italië) bij beslissing van 18 mei 2020, is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 279 van 24.8.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/18

---

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Colt Technology Services SpA, Wind Tre SpA, Telecom Italia SpA, Vodafone Italia SpA, Ministero della Giustizia, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze / Ministero della Giustizia, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Wind Tre SpA, Procura generale della Repubblica presso la Corte d’appello di Reggio Calabria, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Cagliari, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Roma, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Locri

(Zaak C-318/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Beginsel van verbod van discriminatie op grond van nationaliteit - Nationale voorschriften inzake de tarifering van interceptie-activiteiten op bevel van de gerechtelijke autoriteiten - Niet-eerbiediging van het beginsel van volledige vergoeding van de kosten van de telecommunicatie-exploitanten - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Onvoldoende precisering van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

(2021/C 79/22)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Colt Technology Services SpA, Wind Tre SpA, Telecom Italia SpA, Ministero della Giustizia, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Vodafone Italia SpA

In tegenwoordigheid van: Procura generale della Repubblica presso la Corte d’appello di Reggio Calabria, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Cagliari, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Roma

Verwerende partijen: Ministero della Giustizia, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Roma, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Cagliari, Procura generale della Repubblica presso la Corte d’appello di Reggio Calabria, Wind Tre SpA, Procura della Repubblica presso il Tribunale di Locri

Dictum

Het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato (hoogste bestuursrechter, Italië) bij beslissing van 13 februari 2020, is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 348 van 10.10.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 1 juli 2020 — A, M / Bezirkshauptmannschaft Kirchdorf

(Zaak C-293/20)

(2021/C 79/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesverwaltungsgericht Oberösterreich

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: A, M

Betrokken overheidsinstantie: Bezirkshauptmannschaft Kirchdorf

Andere partij in de procedure: Finanzamt Kirchdorf — Perg — Steyr

Bij beschikking van 20 januari 2021 heeft het Hof (Tiende kamer) het bij beslissing van 29 juni 2020 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing van het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/19 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 26 de Barcelona (Spanje) op 19 november 2020 — KM / Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

(Zaak C-625/20)

(2021/C 79/24)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Social no 26 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: KM

Verwerende partij: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

Prejudiciële vragen

| 1) | Is, gelet op de verhouding tussen mannen en vrouwen in de verschillende Spaanse socialezekerheidsstelsels, de Spaanse regeling inzake de verenigbaarheid van uitkeringen waarin art. 163.1 LGSS voorziet, zoals uitgelegd in de rechtspraak, volgens welke twee op basis van één en hetzelfde socialezekerheidsstelsel toegekende uitkeringen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid niet kunnen worden gecombineerd, terwijl dit bij uitkeringen die worden toegekend op basis van verschillende socialezekerheidsstelsels wel mogelijk is, ook al zijn de uitkeringen in beide gevallen gebaseerd op afzonderlijke bijdragen, in strijd met de Europese regeling waarin is voorzien in art. 4 van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (1) en in art. 5 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (2) (herschikking)? |
| --- | --- |

1)

Is, gelet op de verhouding tussen mannen en vrouwen in de verschillende Spaanse socialezekerheidsstelsels, de Spaanse regeling inzake de verenigbaarheid van uitkeringen waarin art. 163.1 LGSS voorziet, zoals uitgelegd in de rechtspraak, volgens welke twee op basis van één en hetzelfde socialezekerheidsstelsel toegekende uitkeringen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid niet kunnen worden gecombineerd, terwijl dit bij uitkeringen die worden toegekend op basis van verschillende socialezekerheidsstelsels wel mogelijk is, ook al zijn de uitkeringen in beide gevallen gebaseerd op afzonderlijke bijdragen, in strijd met de Europese regeling waarin is voorzien in art. 4 van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (1) en in art. 5 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (2) (herschikking)?

| 2) | Voor het geval dat de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: Is de Spaanse regeling dan in strijd met voormelde Europese regeling, indien aan beide uitkeringen verschillende letsels ten grondslag liggen? |
| --- | --- |

2)

Voor het geval dat de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: Is de Spaanse regeling dan in strijd met voormelde Europese regeling, indien aan beide uitkeringen verschillende letsels ten grondslag liggen?

---

(1)  PB 1979, L 6, blz. 24.

(2)  PB 2006, L 204, blz. 23.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/19 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 27 november 2020 — Caruter s.r.l. / S.R.R. Messina Provincia S.c.P.A., Comune di Basicò, Comune di Falcone, Comune di Fondachelli Fantina, Comune di Gioiosa Marea, Comune di Librizzi, Comune di Mazzarrà Sant’Andrea, Comune di Montagnareale, Comune di Oliveri, Comune di Piraino, Comune di San Piero Patti, Regione Siciliana — Urega — Ufficio regionale espletamento gare d’appalti lavori pubblici Messina, Regione Siciliana — Assessorato regionale delle infrastrutture e della mobilità

(Zaak C-642/20)

(2021/C 79/25)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Caruter s.r.l.

Verwerende partijen: S.R.R. Messina Provincia S.c.P.A., Comune di Basicò, Comune di Falcone, Comune di Fondachelli Fantina, Comune di Gioiosa Marea, Comune di Librizzi, Comune di Mazzarrà Sant’Andrea, Comune di Montagnareale, Comune di Oliveri, Comune di Piraino, Comune di San Piero Patti, Regione Siciliana — Urega — Ufficio regionale espletamento gare d’appalti lavori pubblici Messina, Regione Siciliana — Assessorato regionale delle infrastrutture e della mobilità

Prejudiciële vragen

Verzet artikel 63 van richtlijn 2014/24/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 inzake de rechtsfiguur van beroep op de draagkracht van andere entiteiten, gelezen in samenhang met de in de artikelen 49 en 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) vervatte beginselen van vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten, zich tegen de toepassing van de Italiaanse regeling inzake, selectiecriteria en mechanisme voor aanvulling of verduidelijking van de stukken’ als bedoeld in de voorlaatste volzin van artikel 83, lid 8, van de codice dei contratti pubblici (wetboek overheidsopdrachten), dat is vervat in wetsbesluit nr. 50 van 18 april 2016, op grond waarvan, ingeval gebruik wordt gemaakt van de rechtsfiguur van beroep op de draagkracht van andere entiteiten (als bedoeld in artikel 89 van het wetboek overheidsopdrachten zoals vervat in wetsbesluit nr. 50 van 18 april 2016), de leider van een tijdelijk samenwerkingsverband van ondernemingen in ieder geval aan de meeste eisen moet voldoen en de meeste diensten moet verrichten?

---

(1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/20 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Apelativen sad Sofia (Bulgarije) op 15 november 2020 — Strafzaak tegen VD

(Zaak C-654/20)

(2021/C 79/26)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Apelativen sad Sofia

Partij in de strafzaak

VD

Prejudiciële vragen

| 1) | Staat het legaliteitsbeginsel inzake delicten en straffen in de weg aan een nationale regeling die voor een en hetzelfde feit, te weten het besturen van een motorvoertuig tijdens het ondergaan van een bestuurlijke dwangmaatregel bestaande in een schorsing van het rijbewijs, voorziet in zowel bestuursrechtelijke als strafrechtelijke aansprakelijkheid, zonder dat er criteria zijn die een objectieve afbakening van deze twee vormen van aansprakelijkheid mogelijk maken? |
| --- | --- |

1)

Staat het legaliteitsbeginsel inzake delicten en straffen in de weg aan een nationale regeling die voor een en hetzelfde feit, te weten het besturen van een motorvoertuig tijdens het ondergaan van een bestuurlijke dwangmaatregel bestaande in een schorsing van het rijbewijs, voorziet in zowel bestuursrechtelijke als strafrechtelijke aansprakelijkheid, zonder dat er criteria zijn die een objectieve afbakening van deze twee vormen van aansprakelijkheid mogelijk maken?

| 2) | Indien het Hof van Justitie van de Europese Unie de eerste vraag ontkennend beantwoordt: over welke bevoegdheden beschikt de nationale rechter om de doeltreffende toepassing van de rechtsbeginselen van de Europese Unie te waarborgen? |
| --- | --- |

2)

Indien het Hof van Justitie van de Europese Unie de eerste vraag ontkennend beantwoordt: over welke bevoegdheden beschikt de nationale rechter om de doeltreffende toepassing van de rechtsbeginselen van de Europese Unie te waarborgen?

| 3) | Is de oplegging van een vrijheidsstraf van maximaal drie jaar en een geldboete van 200 tot 1 000 lev (BGN) voor het strafbare feit van het besturen van een motorvoertuig tijdens het ondergaan van een bestuurlijke dwangmaatregel bestaande in een schorsing van het rijbewijs, evenredig in de zin van artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie? |
| --- | --- |

3)

Is de oplegging van een vrijheidsstraf van maximaal drie jaar en een geldboete van 200 tot 1 000 lev (BGN) voor het strafbare feit van het besturen van een motorvoertuig tijdens het ondergaan van een bestuurlijke dwangmaatregel bestaande in een schorsing van het rijbewijs, evenredig in de zin van artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 9 december 2020 — Strafzaak tegen M. M.

(Zaak C-671/20)

(2021/C 79/27)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Warszawie

Partij in de strafzaak

M. M.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet het Unierecht — met name artikel 2 VEU en de daarin tot uitdrukking gebrachte waarde van de rechtsstaat, artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en de beginselen van voorrang en loyale samenwerking alsook het rechtszekerheidsbeginsel — aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een regeling van een lidstaat, zoals artikel 41b, leden 1 en 3, van de ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych [(wet inzake het stelsel van gewone rechterlijke instanties)] van 27 juli 2001, derwijze wordt toegepast dat de president van een rechterlijke instantie, zelfstandig en zonder rechterlijke toetsing, een beslissing kan nemen om de samenstelling van deze rechterlijke instantie te wijzigen op grond van de door een instantie als de Izba Dyscyplinarna (hierna: “tuchtkamer”) verleende toestemming om een rechter uit de oorspronkelijke formatie van die rechterlijke instantie [I.T., een rechter in de Sąd Okręgowy (rechter in eerste aanleg)], strafrechtelijk te vervolgen, wat noodzakelijkerwijs de schorsing van die rechter met zich meebrengt, hetgeen met name impliceert dat die rechter geen zitting mag hebben in formaties van de rechterlijke instantie in zaken waarin hij werd aangewezen, daaronder begrepen de zaken waarin hij werd aangewezen voordat de genoemde toestemming werd verleend? |
| --- | --- |

1)

Moet het Unierecht — met name artikel 2 VEU en de daarin tot uitdrukking gebrachte waarde van de rechtsstaat, artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en de beginselen van voorrang en loyale samenwerking alsook het rechtszekerheidsbeginsel — aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een regeling van een lidstaat, zoals artikel 41b, leden 1 en 3, van de ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych [(wet inzake het stelsel van gewone rechterlijke instanties)] van 27 juli 2001, derwijze wordt toegepast dat de president van een rechterlijke instantie, zelfstandig en zonder rechterlijke toetsing, een beslissing kan nemen om de samenstelling van deze rechterlijke instantie te wijzigen op grond van de door een instantie als de Izba Dyscyplinarna (hierna: “tuchtkamer”) verleende toestemming om een rechter uit de oorspronkelijke formatie van die rechterlijke instantie [I.T., een rechter in de Sąd Okręgowy (rechter in eerste aanleg)], strafrechtelijk te vervolgen, wat noodzakelijkerwijs de schorsing van die rechter met zich meebrengt, hetgeen met name impliceert dat die rechter geen zitting mag hebben in formaties van de rechterlijke instantie in zaken waarin hij werd aangewezen, daaronder begrepen de zaken waarin hij werd aangewezen voordat de genoemde toestemming werd verleend?

| 2) | Moet het Unierecht, in het bijzonder de in vraag 1 aangehaalde regels, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen:






  a) | een bepaling van een lidstaat als artikel 42a, lid 1 en 2, van de wet inzake het stelsel van de gewone rechterlijke instanties, waarbij het een nationale rechterlijke instantie bij de toetsing of zij voldoet aan het vereiste dat zij vooraf bij wet is ingesteld, wordt verboden om de bindende kracht en de juridische aspecten van de door de tuchtkamer verleende toestemming als vermeld in vraag 1 te beoordelen die rechtstreeks ten grondslag liggen aan de wijziging van de samenstelling van de rechterlijke instantie, en waarbij tegelijkertijd is bepaald dat de poging om een dergelijk onderzoek te verrichten een grond voor tuchtrechtelijke aansprakelijkheid van de rechter vormt? |
| --- | --- | --- |

2)

Moet het Unierecht, in het bijzonder de in vraag 1 aangehaalde regels, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen:

a)

een bepaling van een lidstaat als artikel 42a, lid 1 en 2, van de wet inzake het stelsel van de gewone rechterlijke instanties, waarbij het een nationale rechterlijke instantie bij de toetsing of zij voldoet aan het vereiste dat zij vooraf bij wet is ingesteld, wordt verboden om de bindende kracht en de juridische aspecten van de door de tuchtkamer verleende toestemming als vermeld in vraag 1 te beoordelen die rechtstreeks ten grondslag liggen aan de wijziging van de samenstelling van de rechterlijke instantie, en waarbij tegelijkertijd is bepaald dat de poging om een dergelijk onderzoek te verrichten een grond voor tuchtrechtelijke aansprakelijkheid van de rechter vormt?

| b) | rechtspraak van een nationale instantie als de Trybunał Konstytucyjny [(grondwettelijk hof, Polen)] volgens welke de handelingen van nationale instanties zoals de president van de Republiek Polen en de Krajowa Rada Sądownictwa [(nationale raad voor de rechtspraak, Polen)] die betrekking hebben op de benoeming van personen in instanties zoals de tuchtkamer, niet onderworpen zijn aan rechterlijke toetsing, daaronder begrepen toetsing aan het Unierecht, ongeacht de ernst en de omvang van de inbreuk, en volgens welke de handeling waarbij iemand wordt benoemd tot rechter, onherroepelijk en onaantastbaar is? |
| --- | --- |

b)

rechtspraak van een nationale instantie als de Trybunał Konstytucyjny [(grondwettelijk hof, Polen)] volgens welke de handelingen van nationale instanties zoals de president van de Republiek Polen en de Krajowa Rada Sądownictwa [(nationale raad voor de rechtspraak, Polen)] die betrekking hebben op de benoeming van personen in instanties zoals de tuchtkamer, niet onderworpen zijn aan rechterlijke toetsing, daaronder begrepen toetsing aan het Unierecht, ongeacht de ernst en de omvang van de inbreuk, en volgens welke de handeling waarbij iemand wordt benoemd tot rechter, onherroepelijk en onaantastbaar is?

| 3) | Moet het Unierecht, met name de in vraag 1 aangehaalde regels, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat in het bijzonder ten aanzien van de schorsing van de rechter bindende kracht wordt toegekend aan de in vraag 1 vermelde toestemming, gelet op het feit dat zij is verleend door een instantie als de tuchtkamer, met als gevolg dat:






  a) | alle organen van de staat (daaronder begrepen de verwijzende rechterlijke instantie, alsmede organen die bevoegdheden hebben op het gebied van de aanwijzing en wijziging van de samenstelling van een nationale rechterlijke instantie, met name de president van een rechterlijke instantie) verplicht zijn om die toestemming buiten beschouwing te laten en om de rechter van de nationale rechterlijke instantie op wie die toestemming betrekking heeft, in staat te stellen zitting te hebben in de rechtsprekende formatie van die rechterlijke instantie; |
| --- | --- | --- |

3)

Moet het Unierecht, met name de in vraag 1 aangehaalde regels, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat in het bijzonder ten aanzien van de schorsing van de rechter bindende kracht wordt toegekend aan de in vraag 1 vermelde toestemming, gelet op het feit dat zij is verleend door een instantie als de tuchtkamer, met als gevolg dat:

a)

alle organen van de staat (daaronder begrepen de verwijzende rechterlijke instantie, alsmede organen die bevoegdheden hebben op het gebied van de aanwijzing en wijziging van de samenstelling van een nationale rechterlijke instantie, met name de president van een rechterlijke instantie) verplicht zijn om die toestemming buiten beschouwing te laten en om de rechter van de nationale rechterlijke instantie op wie die toestemming betrekking heeft, in staat te stellen zitting te hebben in de rechtsprekende formatie van die rechterlijke instantie;

| b) | de rechterlijke instantie waarin de rechter die oorspronkelijk was aangewezen om van de zaak kennis te nemen, uitsluitend op grond van voornoemde jegens hem verleende toestemming geen zitting heeft, geen vooraf bij wet ingesteld gerecht is en dientengevolge niet als “gerecht” uitspraak kan doen over vragen die betrekking hebben op de toepassing of de uitlegging van het Unierecht? |
| --- | --- |

b)

de rechterlijke instantie waarin de rechter die oorspronkelijk was aangewezen om van de zaak kennis te nemen, uitsluitend op grond van voornoemde jegens hem verleende toestemming geen zitting heeft, geen vooraf bij wet ingesteld gerecht is en dientengevolge niet als “gerecht” uitspraak kan doen over vragen die betrekking hebben op de toepassing of de uitlegging van het Unierecht?

| 4) | Is het voor de beantwoording van de bovenstaande vragen van belang dat de tuchtkamer en de Trybunał Konstytucyjny geen effectieve rechterlijke bescherming waarborgen gelet op het gebrek aan onafhankelijkheid en op de vastgestelde schendingen van de regels inzake de benoeming van hun leden? |
| --- | --- |

4)

Is het voor de beantwoording van de bovenstaande vragen van belang dat de tuchtkamer en de Trybunał Konstytucyjny geen effectieve rechterlijke bescherming waarborgen gelet op het gebrek aan onafhankelijkheid en op de vastgestelde schendingen van de regels inzake de benoeming van hun leden?

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Consiglio di Stato (Italië) op 15 december 2020 — Unilever Italia Mkt. Operations Srl / Autorità Garante delle Concorrenza e del Mercato

(Zaak C-680/20)

(2021/C 79/28)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Unilever Italia Mkt. Operations Srl

Verwerende partij: Autorità Garante delle Concorrenza e del Mercato

Prejudiciële vragen

| 1) | Wat zijn, buiten gevallen van zeggenschap over vennootschappen, de criteria op grond waarvan kan worden bepaald of door de contractuele coördinatie tussen formeel zelfstandige en onafhankelijke ondernemers een economische eenheid in de zin van de artikelen 101 en 102 VWEU ontstaat? In het bijzonder, kan het bestaan van een zekere mate van inmenging in het handelsbeleid van een andere onderneming — dat kenmerkend is voor de commerciële samenwerking tussen producenten en tussenpersonen in de distributie — volstaan opdat deze ondernemingen kunnen worden geacht deel uit te maken van een economische eenheid? Of moet daarvoor tussen de twee ondernemingen een, hiërarchisch' verband bestaan, waarvan sprake kan zijn in geval van een overeenkomst op grond waarvan meerdere autonome vennootschappen zich, onderwerpen' aan de leiding en de coördinatie van een van hen, met als gevolg dat de mededingingsautoriteit bewijs moet leveren van meerdere systematische en voortdurende sturende handelingen waarmee invloed kan worden uitgeoefend op de beheersbeslissingen van de onderneming, dat wil zeggen, op de strategische en operationele keuzen van financiële, industriële en commerciële aard? |
| --- | --- |

1)

Wat zijn, buiten gevallen van zeggenschap over vennootschappen, de criteria op grond waarvan kan worden bepaald of door de contractuele coördinatie tussen formeel zelfstandige en onafhankelijke ondernemers een economische eenheid in de zin van de artikelen 101 en 102 VWEU ontstaat? In het bijzonder, kan het bestaan van een zekere mate van inmenging in het handelsbeleid van een andere onderneming — dat kenmerkend is voor de commerciële samenwerking tussen producenten en tussenpersonen in de distributie — volstaan opdat deze ondernemingen kunnen worden geacht deel uit te maken van een economische eenheid? Of moet daarvoor tussen de twee ondernemingen een, hiërarchisch' verband bestaan, waarvan sprake kan zijn in geval van een overeenkomst op grond waarvan meerdere autonome vennootschappen zich, onderwerpen' aan de leiding en de coördinatie van een van hen, met als gevolg dat de mededingingsautoriteit bewijs moet leveren van meerdere systematische en voortdurende sturende handelingen waarmee invloed kan worden uitgeoefend op de beheersbeslissingen van de onderneming, dat wil zeggen, op de strategische en operationele keuzen van financiële, industriële en commerciële aard?

| 2) | Moet artikel 102 VWEU, met het oog op de beoordeling of er sprake is van misbruik van een machtspositie door middel van exclusiviteitsclausules, aldus worden uitgelegd dat de mededingingsautoriteit verplicht is na te gaan of deze clausules ertoe leiden dat even efficiënte concurrenten van de markt worden uitgesloten, en de door de partij verstrekte economische analyses betreffende de mate waarin de onderzochte gedraging even efficiënte concurrenten daadwerkelijk van de markt kan uitsluiten, grondig te beoordelen? Of is de mededingingsautoriteit in geval van exclusiviteitsclausules of handelwijzen die worden gekenmerkt door meerdere misbruikpraktijken (getrouwheidskortingen en exclusiviteitsclausules) niet wettelijk verplicht om de beschuldiging van oneerlijke mededinging op het criterium van de even efficiënte concurrent te baseren? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 102 VWEU, met het oog op de beoordeling of er sprake is van misbruik van een machtspositie door middel van exclusiviteitsclausules, aldus worden uitgelegd dat de mededingingsautoriteit verplicht is na te gaan of deze clausules ertoe leiden dat even efficiënte concurrenten van de markt worden uitgesloten, en de door de partij verstrekte economische analyses betreffende de mate waarin de onderzochte gedraging even efficiënte concurrenten daadwerkelijk van de markt kan uitsluiten, grondig te beoordelen? Of is de mededingingsautoriteit in geval van exclusiviteitsclausules of handelwijzen die worden gekenmerkt door meerdere misbruikpraktijken (getrouwheidskortingen en exclusiviteitsclausules) niet wettelijk verplicht om de beschuldiging van oneerlijke mededinging op het criterium van de even efficiënte concurrent te baseren?

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 22 december 2020 — SIA DOBELES HES / Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija, Ekonomikas ministrija, Finanšu ministrija

(Zaak C-702/20)

(2021/C 79/29)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākā tiesa (Senāts)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster in eerste aanleg en verzoekster in incidenteel cassatieberoep: SIA DOBELES HES

Verweerster in eerste aanleg en verzoekster tot cassatie: Sabiedrisko pakalpojumu regulēšanas komisija

Andere partijen bij het geding: Ekonomikas ministrija, Finanšu ministrija

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet de aan de openbare exploitant opgelegde verplichting om tegen een hogere prijs dan de marktprijs elektriciteit te kopen van producenten die hernieuwbare energiebronnen gebruiken om elektriciteit op te wekken, waarbij voor de eindafnemer de verplichting geldt om te betalen in verhouding tot zijn verbruik, worden aangemerkt als een maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU? |
| --- | --- |

1)

Moet de aan de openbare exploitant opgelegde verplichting om tegen een hogere prijs dan de marktprijs elektriciteit te kopen van producenten die hernieuwbare energiebronnen gebruiken om elektriciteit op te wekken, waarbij voor de eindafnemer de verplichting geldt om te betalen in verhouding tot zijn verbruik, worden aangemerkt als een maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU?

| 2) | Moet het begrip “liberalisering van de elektriciteitsmarkt” aldus worden uitgelegd dat de liberalisering moet worden geacht reeds te hebben plaatsgevonden wanneer bepaalde aspecten van vrije handel worden waargenomen, zoals overeenkomsten tussen een openbare exploitant en leveranciers uit andere lidstaten? Kan worden aangenomen dat de liberalisering van de elektriciteitsmarkt aanvangt op het moment waarop de wetgeving bepaalde afnemers van elektriciteit (bijvoorbeeld die welke zijn aangesloten op het transmissienet of de niet-huishoudelijke afnemers van elektriciteit die zijn aangesloten op het distributienet) het recht toekent om van elektriciteitsleverancier te veranderen? Welke gevolgen hebben de ontwikkelingen op het gebied van de regulering van de elektriciteitsmarkt in Letland, in het bijzonder de situatie vóór 2007, voor de beoordeling van de aan de elektriciteitsproducenten toegekende steun in het licht van artikel 107, lid 1, VWEU (ter beantwoording van de eerste vraag? |
| --- | --- |

2)

Moet het begrip “liberalisering van de elektriciteitsmarkt” aldus worden uitgelegd dat de liberalisering moet worden geacht reeds te hebben plaatsgevonden wanneer bepaalde aspecten van vrije handel worden waargenomen, zoals overeenkomsten tussen een openbare exploitant en leveranciers uit andere lidstaten? Kan worden aangenomen dat de liberalisering van de elektriciteitsmarkt aanvangt op het moment waarop de wetgeving bepaalde afnemers van elektriciteit (bijvoorbeeld die welke zijn aangesloten op het transmissienet of de niet-huishoudelijke afnemers van elektriciteit die zijn aangesloten op het distributienet) het recht toekent om van elektriciteitsleverancier te veranderen? Welke gevolgen hebben de ontwikkelingen op het gebied van de regulering van de elektriciteitsmarkt in Letland, in het bijzonder de situatie vóór 2007, voor de beoordeling van de aan de elektriciteitsproducenten toegekende steun in het licht van artikel 107, lid 1, VWEU (ter beantwoording van de eerste vraag?

| 3) | Indien uit het antwoord op de eerste en de tweede vraag blijkt dat de aan de elektriciteitsproducenten toegekende steun geen steunmaatregel van de staat is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, betekent dan het feit dat verzoekster momenteel actief is op een geliberaliseerde elektriciteitsmarkt en dat de betaling van een schadevergoeding haar momenteel een voordeel oplevert ten opzichte van de overige op de betrokken markt actieve marktdeelnemers, dat de vergoeding van de schade moet worden aangemerkt als een steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU? |
| --- | --- |

3)

Indien uit het antwoord op de eerste en de tweede vraag blijkt dat de aan de elektriciteitsproducenten toegekende steun geen steunmaatregel van de staat is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, betekent dan het feit dat verzoekster momenteel actief is op een geliberaliseerde elektriciteitsmarkt en dat de betaling van een schadevergoeding haar momenteel een voordeel oplevert ten opzichte van de overige op de betrokken markt actieve marktdeelnemers, dat de vergoeding van de schade moet worden aangemerkt als een steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU?

| 4) | Indien uit het antwoord op de eerste en de tweede vraag blijkt dat de aan de elektriciteitsproducenten toegekende steun wél een steunmaatregel van de staat is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, moet dan de vordering van verzoekster tot vergoeding van de schade die zij heeft geleden omdat haar wettelijke recht op een hogere betaling voor de opgewekte elektriciteit niet volledig is geëerbiedigd, in het kader van het toezicht op staatssteun waarin voornoemde bepaling voorziet worden aangemerkt als een verzoek om nieuwe steun of als een verzoek om betaling van het deel van steun dat zij nog niet heeft ontvangen? |
| --- | --- |

4)

Indien uit het antwoord op de eerste en de tweede vraag blijkt dat de aan de elektriciteitsproducenten toegekende steun wél een steunmaatregel van de staat is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, moet dan de vordering van verzoekster tot vergoeding van de schade die zij heeft geleden omdat haar wettelijke recht op een hogere betaling voor de opgewekte elektriciteit niet volledig is geëerbiedigd, in het kader van het toezicht op staatssteun waarin voornoemde bepaling voorziet worden aangemerkt als een verzoek om nieuwe steun of als een verzoek om betaling van het deel van steun dat zij nog niet heeft ontvangen?

| 5) | Indien het antwoord op de vierde vraag luidt dat het verzoek om vergoeding, in het licht van de omstandigheden zoals die zich voordeden in het verleden, moet worden beoordeeld als een verzoek om betaling van het nog niet ontvangen deel van een steunmaatregel van de staat, volgt dan uit artikel 107, lid 1, VWEU dat op dit ogenblik, om uitspraak te doen over de betaling van voornoemde steun, de huidige marktsituatie moet worden geanalyseerd en rekening moet worden gehouden met de geldende regelgeving (met inbegrip van de huidige beperkingen om buitensporig hoge compensaties te voorkomen)? |
| --- | --- |

5)

Indien het antwoord op de vierde vraag luidt dat het verzoek om vergoeding, in het licht van de omstandigheden zoals die zich voordeden in het verleden, moet worden beoordeeld als een verzoek om betaling van het nog niet ontvangen deel van een steunmaatregel van de staat, volgt dan uit artikel 107, lid 1, VWEU dat op dit ogenblik, om uitspraak te doen over de betaling van voornoemde steun, de huidige marktsituatie moet worden geanalyseerd en rekening moet worden gehouden met de geldende regelgeving (met inbegrip van de huidige beperkingen om buitensporig hoge compensaties te voorkomen)?

| 6) | Is het voor de uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU van belang dat windkrachtcentrales in het verleden volledige steun hebben gekregen, in tegenstelling tot waterkrachtcentrales? |
| --- | --- |

6)

Is het voor de uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU van belang dat windkrachtcentrales in het verleden volledige steun hebben gekregen, in tegenstelling tot waterkrachtcentrales?

| 7) | Is het voor de uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU van belang dat slechts sommige van de waterkrachtcentrales die gedeeltelijke steun hebben gekregen momenteel een vergoeding zouden ontvangen? |
| --- | --- |

7)

Is het voor de uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU van belang dat slechts sommige van de waterkrachtcentrales die gedeeltelijke steun hebben gekregen momenteel een vergoeding zouden ontvangen?

| 8) | Moeten artikel 3, lid 2, en artikel 7, lid 1, van verordening (EU) nr. 1407/2013 van de Commissie van 18 december 2013 betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op de-minimissteun (1) aldus worden uitgelegd dat de in casu aan de orde zijnde steun, aangezien het bedrag ervan het de-minimisplafond niet overschrijdt, moet worden geacht te voldoen aan de criteria die zijn vastgesteld voor de-minimissteun? Moet artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1407/2013 aldus worden uitgelegd dat er in casu, gelet op de in besluit SA.43140 van de Commissie gestelde voorwaarden om een buitensporig hoge compensatie te voorkomen, sprake kan zijn van onaanvaardbare cumulering als de betaling van de vergoeding voor de geleden schade wordt aangemerkt als de-minimissteun? |
| --- | --- |

8)

Moeten artikel 3, lid 2, en artikel 7, lid 1, van verordening (EU) nr. 1407/2013 van de Commissie van 18 december 2013 betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op de-minimissteun (1) aldus worden uitgelegd dat de in casu aan de orde zijnde steun, aangezien het bedrag ervan het de-minimisplafond niet overschrijdt, moet worden geacht te voldoen aan de criteria die zijn vastgesteld voor de-minimissteun? Moet artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1407/2013 aldus worden uitgelegd dat er in casu, gelet op de in besluit SA.43140 van de Commissie gestelde voorwaarden om een buitensporig hoge compensatie te voorkomen, sprake kan zijn van onaanvaardbare cumulering als de betaling van de vergoeding voor de geleden schade wordt aangemerkt als de-minimissteun?

| 9) | Indien in casu wordt geoordeeld dat er staatssteun is toegekend/betaald, moet artikel 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (2), dan aldus worden uitgelegd dat er in omstandigheden zoals die welke thans aan de orde zijn sprake is van een nieuwe en niet van een bestaande steunmaatregel van de staat? |
| --- | --- |

9)

Indien in casu wordt geoordeeld dat er staatssteun is toegekend/betaald, moet artikel 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (2), dan aldus worden uitgelegd dat er in omstandigheden zoals die welke thans aan de orde zijn sprake is van een nieuwe en niet van een bestaande steunmaatregel van de staat?

| 10) | Indien de negende vraag bevestigend wordt beantwoord, moet dan bij de beoordeling of de situatie van verzoekster beantwoordt aan die van als bestaande steun te beschouwen steun waarnaar artikel 1, onder b), iv), van verordening 2015/1589 verwijst, alleen rekening worden gehouden met de datum waarop de steun daadwerkelijk is betaald als aanvang van de verjaringstermijn in de zin van artikel 17, lid 2, van verordening 2015/1589? |
| --- | --- |

10)

Indien de negende vraag bevestigend wordt beantwoord, moet dan bij de beoordeling of de situatie van verzoekster beantwoordt aan die van als bestaande steun te beschouwen steun waarnaar artikel 1, onder b), iv), van verordening 2015/1589 verwijst, alleen rekening worden gehouden met de datum waarop de steun daadwerkelijk is betaald als aanvang van de verjaringstermijn in de zin van artikel 17, lid 2, van verordening 2015/1589?

| 11) | Indien wordt geoordeeld dat er staatssteun is toegekend/betaald, moeten artikel 108, lid 3, VWEU alsook artikel 2, lid 1, en artikel 3 van verordening 2015/1589 dan aldus worden uitgelegd dat een aanmeldingsprocedure voor staatssteun zoals die welke in casu aan de orde is, moet worden geacht passend te zijn wanneer de nationale rechter het verzoek om vergoeding van de geleden schade inwilligt mits een besluit van de Commissie is ontvangen waarbij de steun is goedgekeurd, en hij het Ekonomikas ministrija (ministerie van Economie) gelast de Commissie uiterlijk twee maanden na de uitspraak de desbetreffende verklaring van steun voor de handelsactiviteit te doen toekomen? |
| --- | --- |

11)

Indien wordt geoordeeld dat er staatssteun is toegekend/betaald, moeten artikel 108, lid 3, VWEU alsook artikel 2, lid 1, en artikel 3 van verordening 2015/1589 dan aldus worden uitgelegd dat een aanmeldingsprocedure voor staatssteun zoals die welke in casu aan de orde is, moet worden geacht passend te zijn wanneer de nationale rechter het verzoek om vergoeding van de geleden schade inwilligt mits een besluit van de Commissie is ontvangen waarbij de steun is goedgekeurd, en hij het Ekonomikas ministrija (ministerie van Economie) gelast de Commissie uiterlijk twee maanden na de uitspraak de desbetreffende verklaring van steun voor de handelsactiviteit te doen toekomen?

| 12) | Is het voor de uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU van belang dat de vergoeding voor de geleden schade wordt gevorderd van een openbaar lichaam (commissie voor de regulering van openbare diensten) dat in het verleden dergelijke kosten nooit heeft moeten dragen, en dat de begroting van dat lichaam bestaat uit overheidsheffingen die worden betaald door de openbare dienstverleners van de gereguleerde sectoren en die uitsluitend voor de activiteit van de toezichthoudende instantie mogen worden aangewend? |
| --- | --- |

12)

Is het voor de uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU van belang dat de vergoeding voor de geleden schade wordt gevorderd van een openbaar lichaam (commissie voor de regulering van openbare diensten) dat in het verleden dergelijke kosten nooit heeft moeten dragen, en dat de begroting van dat lichaam bestaat uit overheidsheffingen die worden betaald door de openbare dienstverleners van de gereguleerde sectoren en die uitsluitend voor de activiteit van de toezichthoudende instantie mogen worden aangewend?

| 13) | Is een vergoedingsregeling zoals die welke in casu aan de orde is verenigbaar met de Unierechtelijke beginselen die gelden voor de gereguleerde sectoren, met name artikel 12 en overweging 30 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn) (3), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 (4)? |
| --- | --- |

13)

Is een vergoedingsregeling zoals die welke in casu aan de orde is verenigbaar met de Unierechtelijke beginselen die gelden voor de gereguleerde sectoren, met name artikel 12 en overweging 30 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn) (3), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 (4)?

---

(1)  PB 2013, L 352, blz. 1.

(2)  PB 2015, L 248, blz. 9.

(3)  PB 2002, L 108, blz. 21.

(4)  Richtlijn tot wijziging van richtlijn 2002/21/EG inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, richtlijn 2002/19/EG inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten, en richtlijn 2002/20/EG betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en –diensten (PB 2009, L 337, blz. 37).

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/24 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 december 2020 — Comune di Lerici / Provincia di La Spezia

(Zaak C-719/20)

(2021/C 79/30)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Comune di Lerici

Verwerende partij: Provincia di La Spezia

Prejudiciële vraag

Staat artikel 12 van richtlijn 2014/24/EU (1) van 26 februari 2014 in de weg aan een nationale regeling die voorschrijft dat vennootschappen die lokale openbare diensten van economisch belang verrichten een combinatie vormen, waarna de onderneming die de oorspronkelijke concessiehouder heeft opgevolgd ingevolge vennootschappelijke transacties met transparante procedures, waaronder fusie of overname, het beheer van de diensten voortzet tot het verstrijken van de overeengekomen termijnen, indien:

| (a) | de oorspronkelijke concessiehouder een vennootschap is waaraan de concessie in-house is gegund op basis van gezamenlijk toezicht zoals op de eigen diensten; |
| --- | --- |

(a)

de oorspronkelijke concessiehouder een vennootschap is waaraan de concessie in-house is gegund op basis van gezamenlijk toezicht zoals op de eigen diensten;

| (b) | zijn opvolger is geselecteerd door middel van een openbare aanbesteding; |
| --- | --- |

(b)

zijn opvolger is geselecteerd door middel van een openbare aanbesteding;

| (c) | na de vennootschappelijke transactie waarbij de combinatie tot stand is gekomen bepaalde openbare lichamen die de betrokken dienst oorspronkelijk hebben uitbesteed, niet langer voldoen aan de vereisten voor gezamenlijk toezicht zoals op de eigen diensten? |
| --- | --- |

(c)

na de vennootschappelijke transactie waarbij de combinatie tot stand is gekomen bepaalde openbare lichamen die de betrokken dienst oorspronkelijk hebben uitbesteed, niet langer voldoen aan de vereisten voor gezamenlijk toezicht zoals op de eigen diensten?

---

(1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/25 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 28 december 2020 — Paget Approbois SAS, Alpha Insurance A/S / Depeyre entreprises SARL, Alpha Insurance A/S, Paget Approbois SAS

(Zaak C-724/20)

(2021/C 79/31)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Paget Approbois SAS, Alpha Insurance A/S

Verwerende partijen: Depeyre entreprises SARL, Alpha Insurance A/S, Paget Approbois SAS

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 292 van richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf, de zogenoemde Solvabiliteit II (1)-richtlijn, aldus worden uitgelegd dat het door de schuldeiser van een vergoedingsvordering uit hoofde van een schadeverzekering bij de rechter van een lidstaat aanhangig gemaakte rechtsgeding ter verkrijging van betaling van die schadevergoeding door een verzekeringsonderneming waartegen in een andere lidstaat een liquidatieprocedure is ingeleid, betrekking heeft op een goed of recht waarover die onderneming het beheer en de beschikking heeft verloren, in de zin van die bepaling? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 292 van richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf, de zogenoemde Solvabiliteit II (1)-richtlijn, aldus worden uitgelegd dat het door de schuldeiser van een vergoedingsvordering uit hoofde van een schadeverzekering bij de rechter van een lidstaat aanhangig gemaakte rechtsgeding ter verkrijging van betaling van die schadevergoeding door een verzekeringsonderneming waartegen in een andere lidstaat een liquidatieprocedure is ingeleid, betrekking heeft op een goed of recht waarover die onderneming het beheer en de beschikking heeft verloren, in de zin van die bepaling?

| 2) | Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, beheerst dan het recht van de lidstaat waar het rechtsgeding aanhangig is alle gevolgen van de liquidatieprocedure voor dat rechtsgeding?
  Moet dit recht in het bijzonder zo worden toegepast dat:






  — | de opening van een dergelijke procedure de schorsing van het aanhangige rechtsgeding tot gevolg heeft, |
| --- | --- | --- |

2)

Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, beheerst dan het recht van de lidstaat waar het rechtsgeding aanhangig is alle gevolgen van de liquidatieprocedure voor dat rechtsgeding?

Moet dit recht in het bijzonder zo worden toegepast dat:

—

de opening van een dergelijke procedure de schorsing van het aanhangige rechtsgeding tot gevolg heeft,

| — | als voorwaarde voor de hervatting van het geding geldt dat de schuldeiser verklaart zijn vordering hoofde van een verzekering te verhalen op het vermogen van de verzekeringsonderneming, en de organen die het beheer over de liquidatieprocedure moeten voeren in het geding worden opgeroepen, en |
| --- | --- |

—

als voorwaarde voor de hervatting van het geding geldt dat de schuldeiser verklaart zijn vordering hoofde van een verzekering te verhalen op het vermogen van de verzekeringsonderneming, en de organen die het beheer over de liquidatieprocedure moeten voeren in het geding worden opgeroepen, en

| — | een veroordeling tot betaling van de vergoeding van de schade niet plaats kan vinden, aangezien deze slechts afhankelijk kan worden gesteld van de vaststelling van het bestaan van deze schade en van de bepaling van het bedrag ervan? |
| --- | --- |

—

een veroordeling tot betaling van de vergoeding van de schade niet plaats kan vinden, aangezien deze slechts afhankelijk kan worden gesteld van de vaststelling van het bestaan van deze schade en van de bepaling van het bedrag ervan?

---

(1)  JO 2009, L 335, blz. 1.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 29 december 2020 — CT, Ferme de la Sarte SPRL / Waals Gewest

(Zaak C-726/20)

(2021/C 79/32)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: CT, Ferme de la Sarte SPRL

Verwerende partij: Waals Gewest

Prejudiciële vraag

Moet artikel 17 van verordening (EU) nr. 1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (1) aldus worden uitgelegd dat de productie van graszoden of van plantaardige dakbedekking buiten de werkingssfeer van dat artikel valt?

---

(1)  PB 2013, L 347,blz. 487.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 januari 2021 — Fédération des entreprises de la beauté / Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé

(Zaak C-4/21)

(2021/C 79/33)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Fédération des entreprises de la beauté

Verwerende partij: Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet de brief van 27 november 2019 van het hoofd van de afdeling “Technologie voor consumenten, milieu en gezondheid” van het directoraat-generaal interne markt, industrie, ondernemerschap en midden- en kleinbedrijf — gelet op de formulering van deze brief en op het ontbreken van enig element waaruit blijkt dat aan het personeelslid dat deze brief heeft ondertekend, de bevoegdheid is gedelegeerd om namens de Commissie een besluit te nemen — worden beschouwd als een handeling ter voorbereiding van het besluit waarbij de Commissie op grond van artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 1223/2099 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende cosmetische producten (1) vaststelt of een voorlopige maatregel van een lidstaat al dan niet gerechtvaardigd is, dan wel als een dergelijk besluit, waarin het definitieve standpunt van de Commissie tot uitdrukking wordt gebracht? |
| --- | --- |

1)

Moet de brief van 27 november 2019 van het hoofd van de afdeling “Technologie voor consumenten, milieu en gezondheid” van het directoraat-generaal interne markt, industrie, ondernemerschap en midden- en kleinbedrijf — gelet op de formulering van deze brief en op het ontbreken van enig element waaruit blijkt dat aan het personeelslid dat deze brief heeft ondertekend, de bevoegdheid is gedelegeerd om namens de Commissie een besluit te nemen — worden beschouwd als een handeling ter voorbereiding van het besluit waarbij de Commissie op grond van artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 1223/2099 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende cosmetische producten (1) vaststelt of een voorlopige maatregel van een lidstaat al dan niet gerechtvaardigd is, dan wel als een dergelijk besluit, waarin het definitieve standpunt van de Commissie tot uitdrukking wordt gebracht?

| 2) | Indien de brief van 27 november 2019 moet worden beschouwd als een handeling ter voorbereiding van het besluit waarbij de Commissie op grond van artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 1223/2009 vaststelt of een voorlopige maatregel van een lidstaat al dan niet gerechtvaardigd is, kan de nationale rechter dan — wanneer hem een kwestie wordt voorgelegd over de rechtmatigheid van een door een nationale instantie op grond van lid 1 van dat artikel genomen voorlopige maatregel — in afwachting van het besluit van de Commissie uitspraak doen over de vraag of die voorlopige maatregel in overeenstemming met dat artikel is, en zo ja, in welke mate en op welke punten, dan wel moet hij de voorlopige maatregel in overeenstemming met dat artikel achten zolang de Commissie niet heeft verklaard dat die maatregel ongerechtvaardigd is? |
| --- | --- |

2)

Indien de brief van 27 november 2019 moet worden beschouwd als een handeling ter voorbereiding van het besluit waarbij de Commissie op grond van artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 1223/2009 vaststelt of een voorlopige maatregel van een lidstaat al dan niet gerechtvaardigd is, kan de nationale rechter dan — wanneer hem een kwestie wordt voorgelegd over de rechtmatigheid van een door een nationale instantie op grond van lid 1 van dat artikel genomen voorlopige maatregel — in afwachting van het besluit van de Commissie uitspraak doen over de vraag of die voorlopige maatregel in overeenstemming met dat artikel is, en zo ja, in welke mate en op welke punten, dan wel moet hij de voorlopige maatregel in overeenstemming met dat artikel achten zolang de Commissie niet heeft verklaard dat die maatregel ongerechtvaardigd is?

| 3) | Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 27 van verordening (EG) nr. 1223/2009 dan aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan voorlopige maatregelen kunnen worden genomen voor een categorie van producten die dezelfde stof bevatten? |
| --- | --- |

3)

Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 27 van verordening (EG) nr. 1223/2009 dan aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan voorlopige maatregelen kunnen worden genomen voor een categorie van producten die dezelfde stof bevatten?

| 4) | Indien de brief van 27 november 2019 moet worden beschouwd als een besluit waarin het definitieve standpunt van de Commissie inzake de voorlopige maatregel in kwestie tot uitdrukking wordt gebracht, kan de geldigheid van dat besluit dan worden betwist voor de nationale rechter, hoewel tegen dat besluit geen beroep tot nietigverklaring is ingesteld op grond van artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, mede gelet op het feit dat de formulering van die brief de indruk wekte dat het slechts om een voorbereidende handeling ging en dat de Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (nationaal agentschap voor de veiligheid van geneesmiddelen en gezondheidsproducten), de instantie aan welke die brief was gericht, daarop heeft geantwoord met de mededeling dat hij het niet eens was met de inhoud daarvan en de voorlopige maatregel zou handhaven totdat de Europese Commissie — die zelf niet heeft geantwoord — een definitief standpunt innam? |
| --- | --- |

4)

Indien de brief van 27 november 2019 moet worden beschouwd als een besluit waarin het definitieve standpunt van de Commissie inzake de voorlopige maatregel in kwestie tot uitdrukking wordt gebracht, kan de geldigheid van dat besluit dan worden betwist voor de nationale rechter, hoewel tegen dat besluit geen beroep tot nietigverklaring is ingesteld op grond van artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, mede gelet op het feit dat de formulering van die brief de indruk wekte dat het slechts om een voorbereidende handeling ging en dat de Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (nationaal agentschap voor de veiligheid van geneesmiddelen en gezondheidsproducten), de instantie aan welke die brief was gericht, daarop heeft geantwoord met de mededeling dat hij het niet eens was met de inhoud daarvan en de voorlopige maatregel zou handhaven totdat de Europese Commissie — die zelf niet heeft geantwoord — een definitief standpunt innam?

| 5) | Indien het antwoord op de voorgaande vraag bevestigend luidt: Is de brief van 27 november 2019 ondertekend door een personeelslid aan wie de bevoegdheid is gedelegeerd om namens de Commissie het besluit te nemen, en is de brief — gelet op de uitlegging die aan artikel 27 van verordening (EG) nr. 1223/2009, juncto artikel 31 van dezelfde verordening, moet worden gegeven — geldig voor zover deze gebaseerd is op het feit dat de vrijwaringsclausule van dit artikel 27 “betrekking heeft op individuele maatregelen met betrekking tot op de markt gebrachte cosmetische producten en niet op maatregelen van algemene strekking die van toepassing zijn op een categorie van producten die een bepaalde stof bevatten”? |
| --- | --- |

5)

Indien het antwoord op de voorgaande vraag bevestigend luidt: Is de brief van 27 november 2019 ondertekend door een personeelslid aan wie de bevoegdheid is gedelegeerd om namens de Commissie het besluit te nemen, en is de brief — gelet op de uitlegging die aan artikel 27 van verordening (EG) nr. 1223/2009, juncto artikel 31 van dezelfde verordening, moet worden gegeven — geldig voor zover deze gebaseerd is op het feit dat de vrijwaringsclausule van dit artikel 27 “betrekking heeft op individuele maatregelen met betrekking tot op de markt gebrachte cosmetische producten en niet op maatregelen van algemene strekking die van toepassing zijn op een categorie van producten die een bepaalde stof bevatten”?

| 6) | Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord of indien de brief van 27 november 2019 in het kader van het onderhavige geding niet meer kan worden aangevochten, moet dan de op grond van artikel 27 van verordening (EG) nr. 1223/2009 genomen voorlopige maatregel worden geacht van meet af aan in strijd te zijn met deze verordening, dan wel pas vanaf de kennisgeving van die brief aan de Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (nationaal agentschap voor de veiligheid van geneesmiddelen en gezondheidsproducten) of na een redelijke termijn die loopt vanaf deze kennisgeving en die beoogt de intrekking van de maatregel mogelijk te maken, mede gelet op de onzekerheid omtrent de draagwijdte van de brief en op het feit dat de Commissie niet heeft geantwoord op de mededeling van dit agentschap dat het “zijn besluit van 13 maart 2019 voorlopig [zou] handhaven in afwachting van het besluit van de Commissie overeenkomstig artikel 27 van verordening (EG) nr. 1223/2009”? |
| --- | --- |

6)

Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord of indien de brief van 27 november 2019 in het kader van het onderhavige geding niet meer kan worden aangevochten, moet dan de op grond van artikel 27 van verordening (EG) nr. 1223/2009 genomen voorlopige maatregel worden geacht van meet af aan in strijd te zijn met deze verordening, dan wel pas vanaf de kennisgeving van die brief aan de Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (nationaal agentschap voor de veiligheid van geneesmiddelen en gezondheidsproducten) of na een redelijke termijn die loopt vanaf deze kennisgeving en die beoogt de intrekking van de maatregel mogelijk te maken, mede gelet op de onzekerheid omtrent de draagwijdte van de brief en op het feit dat de Commissie niet heeft geantwoord op de mededeling van dit agentschap dat het “zijn besluit van 13 maart 2019 voorlopig [zou] handhaven in afwachting van het besluit van de Commissie overeenkomstig artikel 27 van verordening (EG) nr. 1223/2009”?

---

(1)  PB 2009, L 342, blz. 59.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/27 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/27

---

Beschikking van de president van het Hof van 4 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona — Spanje) — UD / Subdelegación del Gobierno en Barcelona

(Zaak C-746/19) (1)

(2021/C 79/34)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 19 van 20.1.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/28 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/28

---

Beschikking van de president van het Hof van 21 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen Afdeling Gent — België) — Openbaar Ministerie / EA

(Zaak C-246/20) (1)

(2021/C 79/35)

Procestaal: Nederlands

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 297 van 7.9.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/28 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/28

---

Beschikking van de president van het Hof van 14 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — BC / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-467/20) (1)

(2021/C 79/36)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 433 van 14.12.2020.

---

Gerecht

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/29 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/29

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI)

(Zaak T-328/17 RENV) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk BBQLOUMI - Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2021/C 79/37)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, V. Marsland, solicitor, en S. Baran, barrister)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: M. J. Dairies EOOD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: D. Dimitrova, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 16 maart 2017 (zaak R 497/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi en M. J. Dairies

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi wordt verwezen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en van de procedure in hogere voorziening voor het Hof. |
| --- | --- |

2)

Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi wordt verwezen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en van de procedure in hogere voorziening voor het Hof.

---

(1)  PB C 239 van 24.7.2017.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/29 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/29

---

Arrest van het Gerecht van 20 januari 2021 — Jareš Procházková en Jareš/EUIPO — Elton Hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949)

(Zaak T-656/18) (1)

(“Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk MANUFACTURE PRIM 1949 - Geen krachtens het nationale recht verkregen ouder recht - Artikel 52, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 60, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2021/C 79/38)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Verzoekende partijen: Hana Jareš Procházková (Praag, Tsjechië), Antonín Jareš (Praag) (vertegenwoordiger: M. Kyjovský, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Elton Hodinářská a.s. (Nové Město nad Metují, Tsjechië) (vertegenwoordiger: T. Matoušek, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 september 2018 (zaak R 1159/2017-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Jareš Procházková en Jareš, enerzijds, en Elton Hodinářská, anderzijds

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Hana Jareš Procházková en Antonín Jareš worden verwezen in hun eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Hana Jareš Procházková en Antonín Jareš worden verwezen in hun eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

| 3) | Elton Hodinářská a.s. zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Elton Hodinářská a.s. zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 4 van 7.1.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/30 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/30

---

Beschikking van het Gerecht van 19 januari 2021 — Umweltinstitut München / Commissie

(Zaak T-712/18) (1)

(“Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende een bijeenkomst van het Gemengd Comité van beheer voor sanitaire en fytosanitaire maatregelen, dat is ingesteld bij het Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (CETA) - Gedeeltelijke weigering van toegang - Openbaarmaking van het gevraagde document na de instelling van het beroep - Verdwijnen van het procesbelang - Afdoening zonder beslissing”)

(2021/C 79/39)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Umweltinstitut München-Verein zur Erforschung und Verminderung der Umweltbelastung eV (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. John, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar, F. Erlbacher en C. Vollrath, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2018) 6539 final van de Commissie van 2 oktober 2018 waarbij toegang is geweigerd tot bepaalde documenten betreffende de op 26 en 27 maart 2018 te Ottawa (Canada) gehouden bijeenkomst van het Gemengd Comité van beheer voor sanitaire en fytosanitaire maatregelen, dat is ingesteld bij de op 30 oktober 2016 te Brussel ondertekende Brede Economische en Handelsovereenkomst tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (CETA).

Dictum

| 1) | Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Elke partij zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 44 van 4.2.2019.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/31 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/31

---

Beschikking van het Gerecht van 18 januari 2021 — Datenlotsen Informationssysteme / Commissie

(Zaak T-34/20) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Softwareoplossingen voor hogeronderwijsinstellingen - Belastingvoordelen en overheidsfinanciering - Formele onderzoeksprocedure - Besluit waarbij de ten uitvoer gelegde maatregelen als bestaande steun worden aangemerkt - Niet individueel geraakt - Geen regelgevingshandeling - Niet-ontvankelijkheid”)

(2021/C 79/40)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Datenlotsen Informationssysteme GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Lübbig, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Blanck en K. Herrmann, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit (EU) 2020/391 van de Commissie van 20 september 2019 betreffende steunmaatregel SA.34402 — 2015/C (ex 2015/NN) door Duitsland ten uitvoer gelegd ten gunste van Hochschul-Informations-System GmbH (PB 2020, L 74, blz. 22).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland om toelating tot interventie aan de zijde van de Europese Commissie is zonder voorwerp geraakt. |
| --- | --- |

2)

Het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland om toelating tot interventie aan de zijde van de Europese Commissie is zonder voorwerp geraakt.

| 3) | Datenlotsen Informationssysteme GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

Datenlotsen Informationssysteme GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 77 van 9.3.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/31 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/31

---

Beroep ingesteld op 11 december 2020 — OP / Commissie

(Zaak T-736/20)

(2021/C 79/41)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: OP (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | nietig te verklaren i) het besluit van de jury van 5 februari 2020 om verzoeker niet op de reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/147/19 te plaatsen en ii) het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 3 september 2020 tot afwijzing van zijn klacht tegen het besluit van de jury, voor zover het een aanvullende motivering bevat; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren i) het besluit van de jury van 5 februari 2020 om verzoeker niet op de reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/147/19 te plaatsen en ii) het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 3 september 2020 tot afwijzing van zijn klacht tegen het besluit van de jury, voor zover het een aanvullende motivering bevat;

| — | de verwerende partij te verwijzen in haar eigen kosten en in verzoekers kosten voor de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in haar eigen kosten en in verzoekers kosten voor de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van de beginselen van gelijke behandeling, transparantie, objectiviteit en van artikel 1 quinquies, lid 5, van het Statuut. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van de beginselen van gelijke behandeling, transparantie, objectiviteit en van artikel 1 quinquies, lid 5, van het Statuut.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

| 3. | Derde middel, ontleend aan ontoereikende en onjuiste motivering. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan ontoereikende en onjuiste motivering.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 27 van het Statuut. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 27 van het Statuut.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/32 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/32

---

Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Advansa Manufacturing e.a./Commissie

(Zaak T-741/20)

(2021/C 79/42)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Advansa Manufacturing GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) en 14 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: D. Haverbeke, L. Ruessmann en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | bijlage I bij mededeling van de Commissie — Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 (1), nietig verklaren voor zover de sector voor de vervaardiging van kunstmatige vezels daar niet in is opgenomen; |
| --- | --- |

—

bijlage I bij mededeling van de Commissie — Richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van het systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten na 2021 (1), nietig verklaren voor zover de sector voor de vervaardiging van kunstmatige vezels daar niet in is opgenomen;

| — | overeenkomstig artikel 264 VWEU gelasten dat de gevolgen van bijlage I bij de bestreden handeling worden gehandhaafd tot verweerster overeenkomstig artikel 266 VWEU de maatregelen neemt die nodig zijn ter uitvoering van de beslissing van het Hof; |
| --- | --- |

—

overeenkomstig artikel 264 VWEU gelasten dat de gevolgen van bijlage I bij de bestreden handeling worden gehandhaafd tot verweerster overeenkomstig artikel 266 VWEU de maatregelen neemt die nodig zijn ter uitvoering van de beslissing van het Hof;

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoeksters zeven middelen aan.

| 1. | Bijlage I bij de bestreden handeling is ongeldig wegens onbevoegdheid.






  — | De EU mag op grond van artikel 5, leden 1 en 2, VEU alleen handelen binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar door de lidstaten zijn toebedeeld. Bevoegdheden die niet aan de EU zijn toebedeeld behoren toe aan de lidstaten; |
| --- | --- | --- |

1.

Bijlage I bij de bestreden handeling is ongeldig wegens onbevoegdheid.

—

De EU mag op grond van artikel 5, leden 1 en 2, VEU alleen handelen binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar door de lidstaten zijn toebedeeld. Bevoegdheden die niet aan de EU zijn toebedeeld behoren toe aan de lidstaten;

| — | Niet verweerster, maar de lidstaten zijn krachtens artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG, zoals gewijzigd (2), bevoegd om de bestreden handeling vast te stellen. |
| --- | --- |

—

Niet verweerster, maar de lidstaten zijn krachtens artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG, zoals gewijzigd (2), bevoegd om de bestreden handeling vast te stellen.

| 2. | Bijlage I bij de bestreden handeling is ongeldig wegens schending van een wezenlijk vormvoorschrift.






  — | De motivering van de bestreden handeling brengt niet duidelijk en ondubbelzinnig de redenering van verweerster tot uitdrukking, zoals vereist door artikel 296 VWEU, met betrekking tot de berekening van de intensiteit van de indirecte emissies in de bedrijfstak van verzoeksters, wat de doorslaggevende factor is voor het al dan niet opnemen van een bedrijfstak in bijlage I bij de bestreden handeling; |
| --- | --- | --- |

2.

Bijlage I bij de bestreden handeling is ongeldig wegens schending van een wezenlijk vormvoorschrift.

—

De motivering van de bestreden handeling brengt niet duidelijk en ondubbelzinnig de redenering van verweerster tot uitdrukking, zoals vereist door artikel 296 VWEU, met betrekking tot de berekening van de intensiteit van de indirecte emissies in de bedrijfstak van verzoeksters, wat de doorslaggevende factor is voor het al dan niet opnemen van een bedrijfstak in bijlage I bij de bestreden handeling;

| — | Als gevolg van deze ontoereikende motivering zijn verzoeksters niet in staat om hun rechten te verdedigen en is het Hof niet in staat om zijn toezicht uit te oefenen. |
| --- | --- |

—

Als gevolg van deze ontoereikende motivering zijn verzoeksters niet in staat om hun rechten te verdedigen en is het Hof niet in staat om zijn toezicht uit te oefenen.

| 3. | Bijlage I bij de bestreden maatregel is in strijd met het subsidiariteitsbeginsel.






  — | Volgens artikel 5, lid 3, VEU treedt de Unie op de gebieden die niet onder haar exclusieve bevoegdheid vallen, slechts op indien en voor zover de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar dus vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Unie kunnen worden bereikt; |
| --- | --- | --- |

3.

Bijlage I bij de bestreden maatregel is in strijd met het subsidiariteitsbeginsel.

—

Volgens artikel 5, lid 3, VEU treedt de Unie op de gebieden die niet onder haar exclusieve bevoegdheid vallen, slechts op indien en voor zover de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar dus vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Unie kunnen worden bereikt;

| — | Hoewel uit hoofde van artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG genomen nationale maatregelen onderworpen zijn aan het toezicht op staatssteun, heeft verweerster, door een ex ante lijst op te stellen, die een beperking inhoudt van de bedrijfstakken en deeltakken die in aanmerking komen voor de compensatie van indirecte emissiekosten, het subsidiariteitsbeginsel geschonden, aangezien (a) lidstaten het best in staat zijn om voor elke bedrijfstak het reële koolstofweglekrisico als gevolg van aanzienlijke indirecte kosten die werkelijk zijn opgelopen, te bepalen, en (b) verweerster bijlage I heeft vastgesteld zonder voldoende uit te leggen waarom dit noodzakelijk was. |
| --- | --- |

—

Hoewel uit hoofde van artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG genomen nationale maatregelen onderworpen zijn aan het toezicht op staatssteun, heeft verweerster, door een ex ante lijst op te stellen, die een beperking inhoudt van de bedrijfstakken en deeltakken die in aanmerking komen voor de compensatie van indirecte emissiekosten, het subsidiariteitsbeginsel geschonden, aangezien (a) lidstaten het best in staat zijn om voor elke bedrijfstak het reële koolstofweglekrisico als gevolg van aanzienlijke indirecte kosten die werkelijk zijn opgelopen, te bepalen, en (b) verweerster bijlage I heeft vastgesteld zonder voldoende uit te leggen waarom dit noodzakelijk was.

| 4. | Bijlage I bij de bestreden maatregel is in strijd met het transparantiebeginsel.






  — | De procedure tot vaststelling van de bestreden handeling vertoonde op essentiële punten een gebrek aan transparantie. Verweerster heeft in het bijzonder: (a) noch in de bestreden handeling, noch in de daarbij gevoegde milieueffectbeoordeling aangegeven op grond van welke data zij de intensiteit van de indirecte emissies in de bedrijfstak van verzoeksters heeft berekend, en (b) geen uitleg verstrekt ter onderbouwing van haar beoordeling van welke deeltakken het hoogste elektrificatie-potentieel hebben. |
| --- | --- | --- |

4.

Bijlage I bij de bestreden maatregel is in strijd met het transparantiebeginsel.

—

De procedure tot vaststelling van de bestreden handeling vertoonde op essentiële punten een gebrek aan transparantie. Verweerster heeft in het bijzonder: (a) noch in de bestreden handeling, noch in de daarbij gevoegde milieueffectbeoordeling aangegeven op grond van welke data zij de intensiteit van de indirecte emissies in de bedrijfstak van verzoeksters heeft berekend, en (b) geen uitleg verstrekt ter onderbouwing van haar beoordeling van welke deeltakken het hoogste elektrificatie-potentieel hebben.

| — | Gedurende de gehele procedure tot vaststelling van de bestreden handeling weigerde verweerster de betrokkenen mee te delen hoe de intensiteit van hun indirecte emissies zou worden berekend en hoe het elektrificatie-criterium zou worden toegepast, waardoor zij tijdens de raadplegingsperiodes geen inhoudelijke discussie konden voeren met verweerster; |
| --- | --- |

—

Gedurende de gehele procedure tot vaststelling van de bestreden handeling weigerde verweerster de betrokkenen mee te delen hoe de intensiteit van hun indirecte emissies zou worden berekend en hoe het elektrificatie-criterium zou worden toegepast, waardoor zij tijdens de raadplegingsperiodes geen inhoudelijke discussie konden voeren met verweerster;

| — | Verweerster heeft aldus niet voldaan aan haar verplichtingen op grond van artikel 15 VWEU en artikel 11 VEU om de transparantie van de procedure tot vaststelling van bijlage I bij de bestreden handeling te waarborgen. |
| --- | --- |

—

Verweerster heeft aldus niet voldaan aan haar verplichtingen op grond van artikel 15 VWEU en artikel 11 VEU om de transparantie van de procedure tot vaststelling van bijlage I bij de bestreden handeling te waarborgen.

| 5. | Bijlage I bij de bestreden handeling geeft blijk van kennelijke beoordelingsfouten.






  — | In verband met haar beoordelingsbevoegdheid bij het maken van complexe afwegingen van economische en sociale gegevens, moet verweerster kunnen aantonen dat zij een beoordeling heeft verricht van alle relevante feiten en omstandigheden van de situatie welke de bestreden handeling wilde regelen. Verweerster heeft blijk gegeven van verscheidene kennelijke beoordelingsfouten door de bedrijfstak van verzoeksters niet op te nemen op de lijst van in aanmerking komende bedrijfstakken in bijlage I bij de bestreden handeling, met name door (a) niet te onderbouwen en te rechtvaardigen waarom er twee aanvullende drempels voor subsidiabiliteit zijn ingevoerd; (b) niet de relevante en volledige data betreffende het elektriciteitsverbruik van de bedrijfstak van verzoeksters in aanmerking te nemen, wat ertoe heeft geleid dat de intensiteit van de indirecte emissies van die bedrijfstak is onderschat en de bedrijfstak niet is opgenomen in bijlage I; (c) het door verzoeksters geleverde bewijs zonder motivering ter zijde te schuiven, en (d), in verband met de kwalitatieve beoordeling, de vervangbaarheid van brandstof door elektriciteit in de bedrijfstak onjuist te beoordelen en niet te onderbouwen waarom de deeltakken van de bedrijfstak niet op basis van dit criterium werden opgenomen in bijlage I. |
| --- | --- | --- |

5.

Bijlage I bij de bestreden handeling geeft blijk van kennelijke beoordelingsfouten.

—

In verband met haar beoordelingsbevoegdheid bij het maken van complexe afwegingen van economische en sociale gegevens, moet verweerster kunnen aantonen dat zij een beoordeling heeft verricht van alle relevante feiten en omstandigheden van de situatie welke de bestreden handeling wilde regelen. Verweerster heeft blijk gegeven van verscheidene kennelijke beoordelingsfouten door de bedrijfstak van verzoeksters niet op te nemen op de lijst van in aanmerking komende bedrijfstakken in bijlage I bij de bestreden handeling, met name door (a) niet te onderbouwen en te rechtvaardigen waarom er twee aanvullende drempels voor subsidiabiliteit zijn ingevoerd; (b) niet de relevante en volledige data betreffende het elektriciteitsverbruik van de bedrijfstak van verzoeksters in aanmerking te nemen, wat ertoe heeft geleid dat de intensiteit van de indirecte emissies van die bedrijfstak is onderschat en de bedrijfstak niet is opgenomen in bijlage I; (c) het door verzoeksters geleverde bewijs zonder motivering ter zijde te schuiven, en (d), in verband met de kwalitatieve beoordeling, de vervangbaarheid van brandstof door elektriciteit in de bedrijfstak onjuist te beoordelen en niet te onderbouwen waarom de deeltakken van de bedrijfstak niet op basis van dit criterium werden opgenomen in bijlage I.

| 6. | Bijlage I bij de bestreden maatregel geeft blijk van een toepassing van het verkeerde beoordelingscriterium.






  — | Artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG vereist dat bedrijfstakken worden beoordeeld aan de hand van een criterium waarbij het “reëel koolstofweglekrisico” in aanmerking wordt genomen; |
| --- | --- | --- |

6.

Bijlage I bij de bestreden maatregel geeft blijk van een toepassing van het verkeerde beoordelingscriterium.

—

Artikel 10 bis, lid 6, van richtlijn 2003/87/EG vereist dat bedrijfstakken worden beoordeeld aan de hand van een criterium waarbij het “reëel koolstofweglekrisico” in aanmerking wordt genomen;

| — | Verweerster heeft een ander criterium toegepast, te weten dat van een “significant risico”. Zodoende heeft ze het verkeerde wettelijke criterium toegepast. |
| --- | --- |

—

Verweerster heeft een ander criterium toegepast, te weten dat van een “significant risico”. Zodoende heeft ze het verkeerde wettelijke criterium toegepast.

| 7. | Bijlage I bij de bestreden maatregel is in strijd met het evenredigheidsbeginsel.






  — | Verweerster heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden omdat zij: (a) niet de legitieme doelstelling heeft nagestreefd die erin bestaat een kosteneffectieve decarbonisatie van de economie te stimuleren door energie-intensieve sectoren in staat te stellen te investeren in energie-efficiëntie in plaats van hun productie naar derde landen te verschuiven; (b) een te zware last op de buitengesloten bedrijfstakken legt terwijl de doelstellingen van de bestreden maatregel in op zijn minst gelijke mate zouden kunnen worden bereikt met minder belastende oplossingen (zoals het vaststellen van maximale steunniveaus of op voorwaarden gebaseerde mechanismen); en (c) de kerndetails van haar beoordeling van de in aanmerking komende bedrijfstakken pas vier dagen vóór bekendmaking van de bestreden handeling op 25 september 2020 bekend heeft gemaakt, welke bekendmaking maar iets meer dan drie maanden voor het verstrijken van de huidige richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van de regeling voor de handel in emissierechten plaatsvond. Aldus heeft verweerster artikel 5, lid 4, VEU geschonden. |
| --- | --- | --- |

7.

Bijlage I bij de bestreden maatregel is in strijd met het evenredigheidsbeginsel.

—

Verweerster heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden omdat zij: (a) niet de legitieme doelstelling heeft nagestreefd die erin bestaat een kosteneffectieve decarbonisatie van de economie te stimuleren door energie-intensieve sectoren in staat te stellen te investeren in energie-efficiëntie in plaats van hun productie naar derde landen te verschuiven; (b) een te zware last op de buitengesloten bedrijfstakken legt terwijl de doelstellingen van de bestreden maatregel in op zijn minst gelijke mate zouden kunnen worden bereikt met minder belastende oplossingen (zoals het vaststellen van maximale steunniveaus of op voorwaarden gebaseerde mechanismen); en (c) de kerndetails van haar beoordeling van de in aanmerking komende bedrijfstakken pas vier dagen vóór bekendmaking van de bestreden handeling op 25 september 2020 bekend heeft gemaakt, welke bekendmaking maar iets meer dan drie maanden voor het verstrijken van de huidige richtsnoeren betreffende bepaalde staatssteunmaatregelen in het kader van de regeling voor de handel in emissierechten plaatsvond. Aldus heeft verweerster artikel 5, lid 4, VEU geschonden.

---

(1)  PB 2020, C 317, blz. 5.

(2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32), zoals gewijzigd.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/34 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/34

---

Beroep ingesteld op 14 januari 2021 — PJ / EIT

(Zaak T-12/21)

(2021/C 79/43)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: PJ (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europees Instituut voor innovatie en technologie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van 17 december 2020 nietig te verklaren waarbij de uitvoerend directeur heeft geweigerd om voor verzoekster een uitzondering op het verbod van telewerk buiten het land van tewerkstelling te maken en haar op 15 december 2020 ingediende verzoek om vanuit haar plaats van herkomst te werken heeft afgewezen; |
| --- | --- |

—

het besluit van 17 december 2020 nietig te verklaren waarbij de uitvoerend directeur heeft geweigerd om voor verzoekster een uitzondering op het verbod van telewerk buiten het land van tewerkstelling te maken en haar op 15 december 2020 ingediende verzoek om vanuit haar plaats van herkomst te werken heeft afgewezen;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 5.1.b van de bij de Commissie geldende en door het EIT overgenomen richtsnoeren en van verzoeksters verworven rechten. Voorts is de administratie haar zorgplicht niet nagekomen en is er sprake van een willekeurige interpretatie van het begrip “reisbeperkingen”, van het ontbreken van voorzienbaarheid en rechtszekerheid, alsmede schending van de nationale interpretaties van dezelfde sanitaire maatregelen die in elke lidstaat zijn ingevoerd. Ten slotte is het recht op eerbiediging van het privé- en gezinsleven geschonden, is geen rekening gehouden met haar situatie, zonder dat er sprake is van een reëel en gerechtvaardigd dienstbelang, en is onevenredige afbreuk aan haar belangen gedaan. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 5.1.b van de bij de Commissie geldende en door het EIT overgenomen richtsnoeren en van verzoeksters verworven rechten. Voorts is de administratie haar zorgplicht niet nagekomen en is er sprake van een willekeurige interpretatie van het begrip “reisbeperkingen”, van het ontbreken van voorzienbaarheid en rechtszekerheid, alsmede schending van de nationale interpretaties van dezelfde sanitaire maatregelen die in elke lidstaat zijn ingevoerd. Ten slotte is het recht op eerbiediging van het privé- en gezinsleven geschonden, is geen rekening gehouden met haar situatie, zonder dat er sprake is van een reëel en gerechtvaardigd dienstbelang, en is onevenredige afbreuk aan haar belangen gedaan.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid van de geldende regels, indien ervan moet worden uitgegaan dat deze haar niet toestaan om in haar situatie vanuit haar plaats van herkomst te werken, en wel wegens schending van de beginselen van gelijke behandeling, van het recht op een privé-en gezinsleden, van welzijn op het werk, van rechtszekerheid en voorzienbaarheid. Voorts beroept zij zich op overmacht en op schending van artikel 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien de beperking van haar rechten onrechtmatig en onevenredig is. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid van de geldende regels, indien ervan moet worden uitgegaan dat deze haar niet toestaan om in haar situatie vanuit haar plaats van herkomst te werken, en wel wegens schending van de beginselen van gelijke behandeling, van het recht op een privé-en gezinsleden, van welzijn op het werk, van rechtszekerheid en voorzienbaarheid. Voorts beroept zij zich op overmacht en op schending van artikel 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien de beperking van haar rechten onrechtmatig en onevenredig is.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/35 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/35

---

Beroep ingesteld op 16 januari 2021 — Be Smart / Commissie

(Zaak T-18/21)

(2021/C 79/44)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: Be Smart Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Satta, G. Roberti, A. Romano en I. Perego, avvocati)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | vaststellen dat de Commissie, door geen besluit krachtens artikel 4 van verordening (EU) 2015/1589 vast te stellen, met name om de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden met betrekking tot de klacht die verzoekster op 15 oktober 2014 heeft ingediend (SA.39639), de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 107 en 108 VWEU, artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 12, lid 1, en 15, lid 1, van verordening (EU) 2015/1589; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat de Commissie, door geen besluit krachtens artikel 4 van verordening (EU) 2015/1589 vast te stellen, met name om de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden met betrekking tot de klacht die verzoekster op 15 oktober 2014 heeft ingediend (SA.39639), de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 107 en 108 VWEU, artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 12, lid 1, en 15, lid 1, van verordening (EU) 2015/1589;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep is gebaseerd op artikel 265 VWEU en strekt tot vaststelling dat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten een standpunt te bepalen over de klacht die Be Smart S.r.l. op 15 oktober 2014 heeft ingediend, geregistreerd onder nummer SA.39639, betreffende twee onrechtmatige staatssteunmaatregelen ten gunste van het Consorzio Interuniversitario Cineca.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de Commissie haar verplichting om op te treden krachtens de bepalingen inzake onrechtmatige staatssteun niet is nagekomen door na ontvangst van de oproep tot optreden inactief te blijven en door geen standpunt in te nemen over de op 15 oktober 2014 ingediende klacht. Zij heeft ook het grondbeginsel van behoorlijk bestuur geschonden, dat is neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/35 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/35

---

Beroep ingesteld op 19 januari 2021 — About You/EUIPO — Safe-1 Immobilieninvest (Y/O/U)

(Zaak T-23/21)

(2021/C 79/45)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: About You GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Mosing, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Safe-1 Immobilieninvest GmbH (Mauer, Oostenrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk Y/O/U — Uniemerk nr. 10 226 884

Procedure voor het EUIPO: vervallenverklaringsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 10 november 2020 in zaak R 527/2020-5

Conclusies

| — | de mondelinge behandeling toestaan; |
| --- | --- |

—

de mondelinge behandeling toestaan;

| — | de bestreden beslissing vernietigen, met de volledige vervallenverklaring van het Uniemerk door het EUIPO als gevolg; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen, met de volledige vervallenverklaring van het Uniemerk door het EUIPO als gevolg;

| — | het EUIPO en, indien zij intervenieert, de andere partij in de procedure voor het EUIPO verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor het Gerecht en in de beroepsprocedure voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en, indien zij intervenieert, de andere partij in de procedure voor het EUIPO verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor het Gerecht en in de beroepsprocedure voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

| — | schending van wezenlijke vormvoorschriften, te weten het vereiste van bewijsvoering met het oog op de rechtszekerheid, en van het beginsel van gewettigd vertrouwen; |
| --- | --- |

—

schending van wezenlijke vormvoorschriften, te weten het vereiste van bewijsvoering met het oog op de rechtszekerheid, en van het beginsel van gewettigd vertrouwen;

| — | schending van artikel 58 juncto artikel 18 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en schending van artikel 95 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikelen 10, 19 en 27 van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 58 juncto artikel 18 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en schending van artikel 95 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto artikelen 10, 19 en 27 van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/36 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/36

---

Beroep ingesteld op 20 januari 2021 — Beveland/EUIPO — Super B (BUCANERO)

(Zaak T-29/21)

(2021/C 79/46)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Beveland, SA (Sant Joan les Fonts, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Super B, SL (Talavera de la Reina, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: woordmerk BUCANERO — Uniemerk nr. 390 641

Procedure voor het EUIPO: vervallenverklaringsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 november 2020 in zaak R 1046/2020-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing en expliciete vervallenverklaring van Uniewoordmerk BUCANERO (nr. 390 641) voor alle aangeduide waren van de klassen 32 en 33; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing en expliciete vervallenverklaring van Uniewoordmerk BUCANERO (nr. 390 641) voor alle aangeduide waren van de klassen 32 en 33;

| — | verwijzing van het EUIPO en de houder van het litigieuze merk, Super B, SL, in alle kosten van de procedure voor het Gerecht, met inbegrip van de kosten van de vervallenverklaringsprocedure voor het EUIPO. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en de houder van het litigieuze merk, Super B, SL, in alle kosten van de procedure voor het Gerecht, met inbegrip van de kosten van de vervallenverklaringsprocedure voor het EUIPO.

Aangevoerde middelen

schending van de artikelen 18 en 58 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/37 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/37

---

Beroep ingesteld op 22 januari 2021 — Ryanair / Commissie

(Zaak T-34/21)

(2021/C 79/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ryanair DAC (Swords, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, F.-C. Laprévote, V. Blanc, S. Rating en I. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | nietigverklaring van het besluit (EU) van de Europese Commissie van 25 juni 2020 betreffende steunmaatregel SA.57153 (2020/N) — Duitsland — COVID-19 — steun aan Lufthansa; en |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit (EU) van de Europese Commissie van 25 juni 2020 betreffende steunmaatregel SA.57153 (2020/N) — Duitsland — COVID-19 — steun aan Lufthansa; en

| — | verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Europese Commissie heeft haar mededeling Tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun ter ondersteuning van de economie vanwege de huidige COVID-19-uitbraak (1) (hierna: “tijdelijke kaderregeling”) onjuist toegepast en heeft misbruik van haar bevoegdheid gemaakt door vast te stellen dat Deutsche Lufthansa AG voor steun in aanmerking komt, door niet na te gaan of er geen meer geschikte en minder verstorende maatregelen beschikbaar waren, door vast te stellen dat het bedrag van de herkapitalisatie evenredig was, door geen passende voorwaarden te stellen voor het uittreden van de staat, door onvoldoende afstoting van slots te gelasten, en door de begunstigde onderneming geen effectief verbod op agressieve expansie op te leggen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Europese Commissie heeft haar mededeling Tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun ter ondersteuning van de economie vanwege de huidige COVID-19-uitbraak (1) (hierna: “tijdelijke kaderregeling”) onjuist toegepast en heeft misbruik van haar bevoegdheid gemaakt door vast te stellen dat Deutsche Lufthansa AG voor steun in aanmerking komt, door niet na te gaan of er geen meer geschikte en minder verstorende maatregelen beschikbaar waren, door vast te stellen dat het bedrag van de herkapitalisatie evenredig was, door geen passende voorwaarden te stellen voor het uittreden van de staat, door onvoldoende afstoting van slots te gelasten, en door de begunstigde onderneming geen effectief verbod op agressieve expansie op te leggen.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 3, onder b), VWEU onjuist toegepast door vast te stellen dat de steun een ernstige verstoring van de Duitse economie aanpakt, door niet te voldoen aan haar verplichting om de gunstige gevolgen van de steun af te wegen tegen de negatieve gevolgen ervan voor de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, en voor de handhaving van een onvervalste mededinging (de “afwegingstoets”), en door te gelasten dat het herstructureringsplan in een laat stadium wordt ingediend. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 3, onder b), VWEU onjuist toegepast door vast te stellen dat de steun een ernstige verstoring van de Duitse economie aanpakt, door niet te voldoen aan haar verplichting om de gunstige gevolgen van de steun af te wegen tegen de negatieve gevolgen ervan voor de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, en voor de handhaving van een onvervalste mededinging (de “afwegingstoets”), en door te gelasten dat het herstructureringsplan in een laat stadium wordt ingediend.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft de algemene beginselen inzake non-discriminatie, vrijheid van dienstverrichting en vrijheid van vestiging geschonden. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft de algemene beginselen inzake non-discriminatie, vrijheid van dienstverrichting en vrijheid van vestiging geschonden.

| 4. | Vierde middel: de Commissie heeft ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden geen formele onderzoeksprocedure ingeleid en zij heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Commissie heeft ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden geen formele onderzoeksprocedure ingeleid en zij heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden.

| 5. | Vijfde middel: de Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: de Commissie is haar motiveringsplicht niet nagekomen.

---

(1)  Tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun ter ondersteuning van de economie vanwege de huidige COVID-19-uitbraak, PB 2020, C 91I, blz. 1, zoals gewijzigd.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/38

---

Beschikking van het Gerecht van 13 januari 2021 — Chiquita Brands/EUIPO — Fyffes International (HOYA)

(Zaak T-189/20) (1)

(2021/C 79/48)

Procestaal: Engels

De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 191 van 8.6.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/38

---

Beschikking van het Gerecht van 15 januari 2021 — Aldi Stores/EUIPO — Dualit (Vorm van een broodrooster)

(Zaak T-199/20) (1)

(2021/C 79/49)

Procestaal: Engels

De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 201 van 15.6.2020.

---

| 8.3.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 79/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.3.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 79/38

---

Beschikking van het Gerecht van 20 januari 2021 — JD/EIB

(Zaak T-608/20) (1)

(2021/C 79/50)

Procestaal: Engels

De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 433 van 14.12.2020.

---