# Publicatieblad C 44/8 fe

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 44 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 64e jaargang8 februari 2021 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 44

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

64e jaargang8 februari 2021

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2021/C 44/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2021/C 44/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2021/C 44/02 | Zaak C-488/18: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Kaufbeuren mit Außenstelle Füssen / Golfclub Schloss Igling e.V. (Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 132, lid 1, onder m) – Vrijstelling voor sommige diensten welke nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding – Rechtstreekse werking – Begrip instellingen zonder winstoogmerk) | 2 |
| 2021/C 44/03 | Zaak C-620/18: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 — Hongarije / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring – Richtlijn (EU) 2018/957 – Vrij verrichten van diensten – Terbeschikkingstelling van werknemers – Arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden – Beloning – Duur van de terbeschikkingstelling – Bepaling van de rechtsgrondslag – Artikelen 53 en 62 VWEU – Wijziging van een bestaande richtlijn – Artikel 9 VWEU – Misbruik van bevoegdheid – Non-discriminatiebeginsel – Noodzaak – Evenredigheidsbeginsel – Reikwijdte van het beginsel van de vrijheid van dienstverrichting – Wegvervoer – Artikel 58 VWEU – Verordening (EG) nr. 593/2008 – Werkingssfeer – Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van duidelijkheid van de wetgeving] | 3 |
| 2021/C 44/04 | Zaak C-626/18: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 — Republiek Polen / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring – Richtlijn (EU) 2018/957 – Vrij verrichten van diensten – Terbeschikkingstelling van werknemers – Arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden – Beloning – Duur van de terbeschikkingstelling – Bepaling van de rechtsgrondslag – Artikelen 53 en 62 VWEU – Wijziging van een bestaande richtlijn – Artikel 9 VWEU – Non-discriminatiebeginsel – Noodzaak – Evenredigheidsbeginsel – Verordening (EG) nr. 593/2008 – Werkingssfeer – Wegvervoer – Artikel 58 VWEU] | 4 |
| 2021/C 44/05 | Zaak C-132/19 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2020 — Groupe Canal + / Europese Commissie, Franse Republiek, Union des producteurs de cinéma (UPC), C More Entertainment AB, European Film Agency Directors — EFADs, Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC) [Hogere voorziening – Mededinging – Mededingingsregelingen – Televisiedistributie – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 9 en artikel 16, lid 1 – Besluit waarbij toezeggingen verbindend worden verklaard – Absolute gebiedsbescherming – Misbruik van bevoegdheid – Voorlopige beoordeling – Geen verplichting voor de Europese Commissie om rekening te houden met overwegingen betreffende de toepassing van artikel 101, lid 3, VWEU – Overeenkomsten die ertoe strekken de nationale markten af te schermen – Geen verplichting voor de Commissie om de betrokken nationale markten een voor een te onderzoeken – Evenredigheid – Aantasting van de contractuele rechten van derden] | 5 |
| 2021/C 44/06 | Zaak C-160/19 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 december 2020 — Comune di Milano / Europese Commissie (Hogere voorziening – Staatssteun – Luchtvervoersector – Grondafhandelingsdiensten op de luchthavens Milaan-Linate (Italië) en Milaan-Malpensa (Italië) – Kapitaalinjecties van de beheerder van deze luchthavens in zijn 100 %-dochteronderneming die deze diensten verricht – Publiek aandeelhouderschap van de beheerder – Besluit waarbij deze steunmaatregelen onwettig en onverenigbaar met de interne markt worden verklaard – Artikel 107, lid 1, VWEU – Begrippen, staatsmiddelen’, ,maatregel die aan de staat kan worden toegerekend’ en, economisch voordeel’ – Criterium van de particuliere marktdeelnemer – Criterium van de particuliere investeerder – Bewijslast – Ingewikkelde economische beoordelingen – Intensiteit van de rechterlijke toetsing – Onjuiste opvatting van de bewijselementen) | 6 |
| 2021/C 44/07 | Zaak C-347/19: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 december 2020 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming – Milieu – Energie-efficiëntie – Richtlijn 2012/27/EU – Artikel 9, lid 3 – Verbruik van verwarming, koeling en warm water – Installatie van individuele verbruiksmeters in gebouwen) | 6 |
| 2021/C 44/08 | Zaak C-584/19: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht für Strafsachen Wien — Oostenrijk) — Strafzaak tegen A e.a. (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in strafzaken – Europees onderzoeksbevel – Richtlijn 2014/41/EU – Artikel 1, lid 1 – Artikel 2, onder c), i) en ii) – Begrippen rechterlijke autoriteit en uitvaardigende autoriteit – Door het openbaar ministerie van een lidstaat uitgevaardigd Europees onderzoeksbevel – Onafhankelijkheid ten opzichte van de uitvoerende macht) | 7 |
| 2021/C 44/09 | Zaak C-616/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Ierland) — M.S., M.W., G.S. / Minister for Justice and Equality (Prejudiciële verwijzing – Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht – Asielbeleid – Procedure voor toekenning en intrekking van de vluchtelingenstatus – Richtlijn 2005/85/EG – Artikel 25, lid 2 – Niet-ontvankelijkheidsgronden – Niet-ontvankelijkverklaring door een lidstaat van een verzoek om internationale bescherming op grond dat aan de verzoeker tevoren in een andere lidstaat subsidiaire bescherming is toegekend – Verordening (EG) nr. 343/2003 – Verordening (EU) nr. 604/2013) | 7 |
| 2021/C 44/10 | Zaak C-620/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Land Nordrhein-Westfalen / D.-H. T. als curator van J & S Service UG (Prejudiciële verwijzing – Persoonsgegevens – Verordening (EU) 2016/679 – Artikel 23 – Beperking van de rechten van de betrokkene – Wezenlijk financieel belang – Inning van civielrechtelijke vorderingen – Nationale regeling die verwijst naar bepalingen van het Unierecht – Fiscale gegevens betreffende een rechtspersoon – Onbevoegdheid van het Hof) | 8 |
| 2021/C 44/11 | Gevoegde zaken C-792/18 P en C-793/18 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 12 november 2020 — Jean-François Jalkh / Europees Parlement (Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Institutioneel recht – Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie – Artikelen 8 en 9 – Werkingssfeer – Besluit om de parlementaire onschendbaarheid op te heffen – Voorwaarden) | 8 |
| 2021/C 44/12 | Zaak C-394/19: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail francophone de Bruxelles — België) — PN, QO, RP, SQ, TR / Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Anderlecht (OCMW) (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Burgerschap van de Unie – Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van een lidstaat voor de burgers van de Unie en hun familieleden – Richtlijn 2004/38/EG – Artikel 3 – Begunstigden – Onjuiste omzetting – Aansprakelijkheid van een lidstaat bij schending van het Unierecht – Toekenning van sociale bijstand als vergoeding voor de geleden schade – Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 9 |
| 2021/C 44/13 | Zaak C-621/19: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 10 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky / Weindel Logistik Service SR spol. s r.o. [Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 168, onder e) – Aftrek van de voorbelasting – Goederen die uitsluitend worden gebruikt ten behoeve van belastbare handelingen van de belastingplichtige – Rechtstreeks verband tussen de ingevoerde goederen en de handeling in een later stadium] | 9 |
| 2021/C 44/14 | Zaak C-716/19: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 28 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 2 de Madrid — Spanje) — ZA, AZ, BX, CV, DU, ET / Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Mededinging – Eindbesluit van een nationale mededingingsautoriteit waarbij een mededingingsbeperkende praktijk wordt vastgesteld – Omvang van de bewijskracht van de onderzochte en vastgestelde feiten – Onvoldoende nauwkeurige omschrijving van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is – Kennelijke niet-ontvankelijkheid) | 10 |
| 2021/C 44/15 | Zaak C-807/19: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad — Bulgarije) — procedure ingeleid door DSK Bank EAD, FrontEx International EAD (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 3 en 6 tot en met 8 – Richtlijn 2008/48/EG – Artikel 22 – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Onderzoek dat de nationale rechter ambtshalve verricht – Nationale betalingsbevelprocedure) | 11 |
| 2021/C 44/16 | Zaak C-835/19: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Autostrada Torino Ivrea Valle D’Aosta — Ativa S.p.A. / Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Autorità di regolazione dei trasporti (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Plaatsen van concessieovereenkomsten – Richtlijn 2014/23/EU – Artikel 2, lid 1, eerste alinea – Artikel 30 – Vrijheid voor de aanbestedende diensten bij het bepalen en organiseren van de procedure die tot de keuze van de concessiehouder leidt – Nationale regeling die het gebruik van projectfinanciering voor concessieovereenkomsten voor autosnelwegen verbiedt) | 11 |
| 2021/C 44/17 | Zaak C-84/20 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 28 oktober 2020 — Archimandritis Sarantis Sarantos, Protopresvyteros Ioannis Fotopoulos, Protopresvyteros Antonios Bousdekis, Protopresvyteros Vasileios Kokolakis, Estia Paterikon Meleton, Christos Papasotiriou, Charalampos Andralis / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Burgerschap van de Unie – Versterking van de beveiliging van identiteitskaarten van burgers van de Unie en van verblijfsdocumenten welke zijn afgegeven aan burgers van de Unie en hun familieleden die hun recht van vrij verkeer uitoefenen – Verordening (EU) 2019/1157 – Beroep tot nietigverklaring – Procesbevoegdheid – Niet individueel geraakt – Artikel 19 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie – Verplichting voor een partij om zich door een advocaat te laten vertegenwoordigen – Rekwirant die zelf advocaat is en die in eigen naam heeft gehandeld door het verzoekschrift zelf te ondertekenen, zonder gebruik te maken van de diensten van een derde advocaat om hem te vertegenwoordigen – Hogere voorziening kennelijk ongegrond] | 12 |
| 2021/C 44/18 | Zaak C-85/20 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 november 2020 — Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. / Europese Commissie (Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Staatssteun – Door Hongarije ten uitvoer gelegde steun ten gunste van ondernemingen met werknemers met een handicap – Vermeende besluiten van de Europese Commissie waarbij de steunmaatregel verenigbaar met de interne markt wordt verklaard – Beroep tot nietigverklaring – Beroepstermijn – Aanvang – Verkrijging van kennis van het bestaan van de bestreden handeling – Redelijke termijn om de volledige tekst ervan op te vragen – Begrip voor beroep vatbare handeling in de zin van artikel 263 VWEU – Niet-ontvankelijkheid van de vordering in eerste aanleg – Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond) | 13 |
| 2021/C 44/19 | Zaak C-386/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2020 door eSky Group IP sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 10 juni 2020 in zaak T-646/19, eSky Group IP / EUIPO — Gröpel (e) | 13 |
| 2021/C 44/20 | Zaak C-491/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 24 september 2020 — W.Z. / A. S., Sąd Najwyższy | 14 |
| 2021/C 44/21 | Zaak C-492/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 25 september 2020 — W.Z. / K. Z., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy | 15 |
| 2021/C 44/22 | Zaak C-493/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 28 september 2020 — P. J. / A. T., R. W., Sąd Najwyższy | 16 |
| 2021/C 44/23 | Zaak C-494/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 2 oktober 2020 — K. M. / T. P., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy | 17 |
| 2021/C 44/24 | Zaak C-495/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 2 oktober 2020 — T. M. / T. D., M. D., P. K., J. L., M. L., O. N., G. Z., A. S., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy | 18 |
| 2021/C 44/25 | Zaak C-496/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 6 oktober 2020 — M. F. / T. P. | 20 |
| 2021/C 44/26 | Zaak C-506/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 9 oktober 2020 — T. B. / T.D., M.D., P.K., J.L., M.L., O.N., G.Z., A.S., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy | 21 |
| 2021/C 44/27 | Zaak C-509/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 22 september 2020 — M. F. / J. M. | 22 |
| 2021/C 44/28 | Zaak C-511/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 13 oktober 2020 — B. S. / T. D., M. D., P. K., J. L., M.Ł., O. N., Skarbowi Państwa — Sądowi Najwyższemu | 23 |
| 2021/C 44/29 | Zaak C-563/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 28 oktober 2020 — ORLEN KolTrans/Prezes Urzędu Transportu Kolejowego | 24 |
| 2021/C 44/30 | Zaak C-587/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 9 november 2020 — Ligebehandlingsnævnet als vertegenwoordiger van A / HK/Danmark en HK/Privat | 25 |
| 2021/C 44/31 | Zaak C-604/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 16 november 2020 — ROI Land Investments Ltd. / FD | 25 |
| 2021/C 44/32 | Zaak C-605/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 17 november 2020 — Suzlon Wind Energy Portugal — Energia Eólica Unipessoal, Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira | 26 |
| 2021/C 44/33 | Zaak C-615/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 18 november 2020 — strafrechtelijke procedure tegen YP e.a. | 27 |
| 2021/C 44/34 | Zaak C-634/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 25 november 2020 — A / Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto | 29 |
| 2021/C 44/35 | Zaak C-641/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail de Liège (België) op 26 november 2020 — VT / Centre public d'action sociale de Liège (CPAS) | 30 |
| 2021/C 44/36 | Zaak C-646/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 1 december 2020 — Senatsverwaltung für Inneres und Sport, Standesamtsaufsicht / TB | 30 |
| 2021/C 44/37 | Zaak C-656/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door Hermann Albers eK tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-597/18, Hermann Albers / Europese Commissie | 31 |
| 2021/C 44/38 | Zaak C-661/20: Beroep ingesteld op 5 december 2020 — Europese Commissie / Slowaakse Republiek | 32 |
| 2021/C 44/39 | Zaak C-663/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-414/17, Hypo Vorarlberg Bank AG / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad | 33 |
| 2021/C 44/40 | Zaak C-664/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-420/17, Portigon AG / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad | 34 |
| 2021/C 44/41 | Zaak C-666/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN) tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-583/18, GVN / Europese Commissie | 36 |
| 2021/C 44/42 | Zaak C-682/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2020 door Les Mousquetaires en ITM Entreprises SAS tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 5 oktober 2020 in zaak T-255/17, Les Mousquetaires en ITM Entreprises / Commissie | 37 |
| 2021/C 44/43 | Zaak C-352/18: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Reus — Spanje) — Jaime Cardus Suarez / Catalunya Caixa SA (Catalunya Banc S.A.) | 38 |
| 2021/C 44/44 | Zaak C-703/18: Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Healthspan Limited / Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs | 38 |
| 2021/C 44/45 | Zaak C-763/18 P: Beschikking van de president van de Negende kamer van het Hof van 13 november 2020 — Wallapop, SL / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Unipreus, SL | 38 |
| 2021/C 44/46 | Zaak C-250/19: Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — B. O. L. / Belgische Staat | 38 |
| 2021/C 44/47 | Zaak C-286/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’instance d’Aulnay-sous-Bois — Frankrijk) — JE, KF / XL Airways SA | 39 |
| 2021/C 44/48 | Zaak C-452/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Ceuta — Spanje) — YV / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA | 39 |
| 2021/C 44/49 | Zaak C-455/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — BX / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA | 39 |
| 2021/C 44/50 | Zaak C-482/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — JF, KG / Bankia SA | 39 |
| 2021/C 44/51 | Zaak C-523/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — ED / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA | 40 |
| 2021/C 44/52 | Zaak C-527/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — HG, IH / Bankia SA | 40 |
| 2021/C 44/53 | Zaak C-731/19: Beschikking van de president van het Hof van 30 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha — Spanje) — KM / Subdelegación del Gobierno en Albacete | 40 |
| 2021/C 44/54 | Zaak C-732/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — LL, MK / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA | 40 |
| 2021/C 44/55 | Zaak C-745/19: Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad — Bulgarije) — PH, OI / Eurobank Bulgaria AD | 41 |
| 2021/C 44/56 | Zaak C-2/20: Beschikking van de president van het Hof van 6 oktober 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen's Bench Division) — Verenigd Koninkrijk] — Daimler AG / Walleniusrederierna Aktiebolag, Wallenius Wilhelmsen ASA, Wallenius Logistics AB, Wilhelmsen Ships Holding Malta Limited, Wallenius Wilhelmsen Ocean AS, K Line Holding (Europe) Limited, K Line Europe Limited, Nyk Group Europe Limited, Compañia Sudamericana de Vapores SA | 41 |
| 2021/C 44/57 | Zaak C-15/20: Beschikking van de president van het Hof van 9 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Badajoz — Spanje) — Asociación de Usuarios de Bancos, Cajas y Seguros de España (Adicae Consumidores Críticos y Responsables) / Caja Almendralejo Sociedad Cooperativa de Credito | 41 |
| 2021/C 44/58 | Zaak C-16/20: Beschikking van de president van het Hof van 9 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Badajoz — Spanje) — Asociación de Usuarios de Bancos, Cajas y Seguros de España (Adicae Consumidores Críticos y Responsables) / Liberbank SA | 41 |
| 2021/C 44/59 | Zaak C-20/20: Beschikking van de president van het Hof van 16 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — E. M. T. / Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen | 42 |
| 2021/C 44/60 | Zaak C-189/20: Beschikking van de president van het Hof van 19 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Laudamotion GmbH / Verein für Konsumenteninformation | 42 |
| 2021/C 44/61 | Zaak C-268/20: Beschikking van de president van het Hof van 12 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — XV / Cajamar Caja Rural S.C.C. | 42 |
| 2021/C 44/62 | Zaak C-365/20: Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Eurowings GmbH / GDVI Verbraucherhilfe GmbH | 42 |
| 2021/C 44/63 | Zaak C-434/20: Beschikking van de president van het Hof van 27 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — flightright GmbH / SunExpressGünes Ekspres Havacilik A.S. | 43 |
| 2021/C 44/64 | Zaak C-438/20: Beschikking van de president van het Hof van 9 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — BT / Eurowings GmbH | 43 |
| | Gerecht |
| 2021/C 44/65 | Zaak T-635/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Industrial Química del Nalón/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent] | 44 |
| 2021/C 44/66 | Zaak T-636/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Tokai erftcarbon/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent] | 45 |
| 2021/C 44/67 | Zaak T-637/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Bawtry Carbon International/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent] | 45 |
| 2021/C 44/68 | Zaak T-638/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Deza/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent] | 46 |
| 2021/C 44/69 | Zaak T-639/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — SGL Carbon/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent] | 47 |
| 2021/C 44/70 | Zaak T-645/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Bilbaína de Alquitranes/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent] | 48 |
| 2021/C 44/71 | Zaak T-571/20: Beroep ingesteld op 11 september 2020 — Luna Italia/EUIPO — Luna (LUNA SPLENDIDA) | 48 |
| 2021/C 44/72 | Zaak T-678/20: Beroep ingesteld op 12 november 2020 — Solar Electric e.a. / Commissie | 49 |
| 2021/C 44/73 | Zaak T-714/20: Beroep ingesteld op 3 december 2020 — OL / Raad | 50 |
| 2021/C 44/74 | Zaak T-720/20: Beroep ingesteld op 9 december 2020 — Perry Street Software/EUIPO — Toolstream (SCRUFFS) | 51 |
| 2021/C 44/75 | Zaak T-723/20: Beroep ingesteld op 11 december 2020 — Prigozhin / Raad | 52 |
| 2021/C 44/76 | Zaak T-724/20: Beroep ingesteld op 14 december 2020 — Senseon Tech/EUIPO — Accuride International (SENSEON) | 53 |
| 2021/C 44/77 | Zaak T-725/20: Beroep ingesteld op 14 december 2020 — Guangdong Haomei New Materials en Guangdong King Metal Light Alloy Technology / Commissie | 54 |
| 2021/C 44/78 | Zaak T-729/20: Beroep ingesteld op 15 december 2020 — Aurubis / Commissie | 56 |
| 2021/C 44/79 | Zaak T-730/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — ON / Commissie | 57 |
| 2021/C 44/80 | Zaak T-731/20: Beroep ingesteld op 17 december 2020 — ExxonMobil Production Deutschland / Commissie | 58 |
| 2021/C 44/81 | Zaak T-732/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Freundlieb/EUIPO (CRYSTAL) | 59 |
| 2021/C 44/82 | Zaak T-733/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Freundlieb/EUIPO (BANDIT) | 59 |
| 2021/C 44/83 | Zaak T-740/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Arnautu / Parlement | 60 |
| 2021/C 44/84 | Zaak T-749/20: Beroep ingesteld op 22 december 2020 — Veronese/EUIPO — Veronese Design Company (VERONESE) | 61 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2021/C 44/02

Zaak C-488/18: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Kaufbeuren mit Außenstelle Füssen / Golfclub Schloss Igling e.V. (Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 132, lid 1, onder m) – Vrijstelling voor sommige diensten welke nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding – Rechtstreekse werking – Begrip instellingen zonder winstoogmerk)

2

2021/C 44/03

Zaak C-620/18: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 — Hongarije / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring – Richtlijn (EU) 2018/957 – Vrij verrichten van diensten – Terbeschikkingstelling van werknemers – Arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden – Beloning – Duur van de terbeschikkingstelling – Bepaling van de rechtsgrondslag – Artikelen 53 en 62 VWEU – Wijziging van een bestaande richtlijn – Artikel 9 VWEU – Misbruik van bevoegdheid – Non-discriminatiebeginsel – Noodzaak – Evenredigheidsbeginsel – Reikwijdte van het beginsel van de vrijheid van dienstverrichting – Wegvervoer – Artikel 58 VWEU – Verordening (EG) nr. 593/2008 – Werkingssfeer – Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van duidelijkheid van de wetgeving]

3

2021/C 44/04

Zaak C-626/18: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 — Republiek Polen / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Beroep tot nietigverklaring – Richtlijn (EU) 2018/957 – Vrij verrichten van diensten – Terbeschikkingstelling van werknemers – Arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden – Beloning – Duur van de terbeschikkingstelling – Bepaling van de rechtsgrondslag – Artikelen 53 en 62 VWEU – Wijziging van een bestaande richtlijn – Artikel 9 VWEU – Non-discriminatiebeginsel – Noodzaak – Evenredigheidsbeginsel – Verordening (EG) nr. 593/2008 – Werkingssfeer – Wegvervoer – Artikel 58 VWEU]

4

2021/C 44/05

Zaak C-132/19 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2020 — Groupe Canal + / Europese Commissie, Franse Republiek, Union des producteurs de cinéma (UPC), C More Entertainment AB, European Film Agency Directors — EFADs, Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC) [Hogere voorziening – Mededinging – Mededingingsregelingen – Televisiedistributie – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 9 en artikel 16, lid 1 – Besluit waarbij toezeggingen verbindend worden verklaard – Absolute gebiedsbescherming – Misbruik van bevoegdheid – Voorlopige beoordeling – Geen verplichting voor de Europese Commissie om rekening te houden met overwegingen betreffende de toepassing van artikel 101, lid 3, VWEU – Overeenkomsten die ertoe strekken de nationale markten af te schermen – Geen verplichting voor de Commissie om de betrokken nationale markten een voor een te onderzoeken – Evenredigheid – Aantasting van de contractuele rechten van derden]

5

2021/C 44/06

Zaak C-160/19 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 december 2020 — Comune di Milano / Europese Commissie (Hogere voorziening – Staatssteun – Luchtvervoersector – Grondafhandelingsdiensten op de luchthavens Milaan-Linate (Italië) en Milaan-Malpensa (Italië) – Kapitaalinjecties van de beheerder van deze luchthavens in zijn 100 %-dochteronderneming die deze diensten verricht – Publiek aandeelhouderschap van de beheerder – Besluit waarbij deze steunmaatregelen onwettig en onverenigbaar met de interne markt worden verklaard – Artikel 107, lid 1, VWEU – Begrippen, staatsmiddelen’, ,maatregel die aan de staat kan worden toegerekend’ en, economisch voordeel’ – Criterium van de particuliere marktdeelnemer – Criterium van de particuliere investeerder – Bewijslast – Ingewikkelde economische beoordelingen – Intensiteit van de rechterlijke toetsing – Onjuiste opvatting van de bewijselementen)

6

2021/C 44/07

Zaak C-347/19: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 december 2020 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming – Milieu – Energie-efficiëntie – Richtlijn 2012/27/EU – Artikel 9, lid 3 – Verbruik van verwarming, koeling en warm water – Installatie van individuele verbruiksmeters in gebouwen)

6

2021/C 44/08

Zaak C-584/19: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht für Strafsachen Wien — Oostenrijk) — Strafzaak tegen A e.a. (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in strafzaken – Europees onderzoeksbevel – Richtlijn 2014/41/EU – Artikel 1, lid 1 – Artikel 2, onder c), i) en ii) – Begrippen rechterlijke autoriteit en uitvaardigende autoriteit – Door het openbaar ministerie van een lidstaat uitgevaardigd Europees onderzoeksbevel – Onafhankelijkheid ten opzichte van de uitvoerende macht)

7

2021/C 44/09

Zaak C-616/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Ierland) — M.S., M.W., G.S. / Minister for Justice and Equality (Prejudiciële verwijzing – Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht – Asielbeleid – Procedure voor toekenning en intrekking van de vluchtelingenstatus – Richtlijn 2005/85/EG – Artikel 25, lid 2 – Niet-ontvankelijkheidsgronden – Niet-ontvankelijkverklaring door een lidstaat van een verzoek om internationale bescherming op grond dat aan de verzoeker tevoren in een andere lidstaat subsidiaire bescherming is toegekend – Verordening (EG) nr. 343/2003 – Verordening (EU) nr. 604/2013)

7

2021/C 44/10

Zaak C-620/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Land Nordrhein-Westfalen / D.-H. T. als curator van J & S Service UG (Prejudiciële verwijzing – Persoonsgegevens – Verordening (EU) 2016/679 – Artikel 23 – Beperking van de rechten van de betrokkene – Wezenlijk financieel belang – Inning van civielrechtelijke vorderingen – Nationale regeling die verwijst naar bepalingen van het Unierecht – Fiscale gegevens betreffende een rechtspersoon – Onbevoegdheid van het Hof)

8

2021/C 44/11

Gevoegde zaken C-792/18 P en C-793/18 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 12 november 2020 — Jean-François Jalkh / Europees Parlement (Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Institutioneel recht – Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie – Artikelen 8 en 9 – Werkingssfeer – Besluit om de parlementaire onschendbaarheid op te heffen – Voorwaarden)

8

2021/C 44/12

Zaak C-394/19: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail francophone de Bruxelles — België) — PN, QO, RP, SQ, TR / Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Anderlecht (OCMW) (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Burgerschap van de Unie – Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van een lidstaat voor de burgers van de Unie en hun familieleden – Richtlijn 2004/38/EG – Artikel 3 – Begunstigden – Onjuiste omzetting – Aansprakelijkheid van een lidstaat bij schending van het Unierecht – Toekenning van sociale bijstand als vergoeding voor de geleden schade – Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

9

2021/C 44/13

Zaak C-621/19: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 10 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky / Weindel Logistik Service SR spol. s r.o. [Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 168, onder e) – Aftrek van de voorbelasting – Goederen die uitsluitend worden gebruikt ten behoeve van belastbare handelingen van de belastingplichtige – Rechtstreeks verband tussen de ingevoerde goederen en de handeling in een later stadium]

9

2021/C 44/14

Zaak C-716/19: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 28 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 2 de Madrid — Spanje) — ZA, AZ, BX, CV, DU, ET / Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Mededinging – Eindbesluit van een nationale mededingingsautoriteit waarbij een mededingingsbeperkende praktijk wordt vastgesteld – Omvang van de bewijskracht van de onderzochte en vastgestelde feiten – Onvoldoende nauwkeurige omschrijving van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is – Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

o

10

2021/C 44/15

Zaak C-807/19: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad — Bulgarije) — procedure ingeleid door DSK Bank EAD, FrontEx International EAD (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Artikelen 3 en 6 tot en met 8 – Richtlijn 2008/48/EG – Artikel 22 – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Onderzoek dat de nationale rechter ambtshalve verricht – Nationale betalingsbevelprocedure)

11

2021/C 44/16

Zaak C-835/19: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Autostrada Torino Ivrea Valle D’Aosta — Ativa S.p.A. / Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Autorità di regolazione dei trasporti (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Plaatsen van concessieovereenkomsten – Richtlijn 2014/23/EU – Artikel 2, lid 1, eerste alinea – Artikel 30 – Vrijheid voor de aanbestedende diensten bij het bepalen en organiseren van de procedure die tot de keuze van de concessiehouder leidt – Nationale regeling die het gebruik van projectfinanciering voor concessieovereenkomsten voor autosnelwegen verbiedt)

11

2021/C 44/17

Zaak C-84/20 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 28 oktober 2020 — Archimandritis Sarantis Sarantos, Protopresvyteros Ioannis Fotopoulos, Protopresvyteros Antonios Bousdekis, Protopresvyteros Vasileios Kokolakis, Estia Paterikon Meleton, Christos Papasotiriou, Charalampos Andralis / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Burgerschap van de Unie – Versterking van de beveiliging van identiteitskaarten van burgers van de Unie en van verblijfsdocumenten welke zijn afgegeven aan burgers van de Unie en hun familieleden die hun recht van vrij verkeer uitoefenen – Verordening (EU) 2019/1157 – Beroep tot nietigverklaring – Procesbevoegdheid – Niet individueel geraakt – Artikel 19 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie – Verplichting voor een partij om zich door een advocaat te laten vertegenwoordigen – Rekwirant die zelf advocaat is en die in eigen naam heeft gehandeld door het verzoekschrift zelf te ondertekenen, zonder gebruik te maken van de diensten van een derde advocaat om hem te vertegenwoordigen – Hogere voorziening kennelijk ongegrond]

12

2021/C 44/18

Zaak C-85/20 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 november 2020 — Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. / Europese Commissie (Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Staatssteun – Door Hongarije ten uitvoer gelegde steun ten gunste van ondernemingen met werknemers met een handicap – Vermeende besluiten van de Europese Commissie waarbij de steunmaatregel verenigbaar met de interne markt wordt verklaard – Beroep tot nietigverklaring – Beroepstermijn – Aanvang – Verkrijging van kennis van het bestaan van de bestreden handeling – Redelijke termijn om de volledige tekst ervan op te vragen – Begrip voor beroep vatbare handeling in de zin van artikel 263 VWEU – Niet-ontvankelijkheid van de vordering in eerste aanleg – Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

13

2021/C 44/19

Zaak C-386/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2020 door eSky Group IP sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 10 juni 2020 in zaak T-646/19, eSky Group IP / EUIPO — Gröpel (e)

13

2021/C 44/20

Zaak C-491/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 24 september 2020 — W.Z. / A. S., Sąd Najwyższy

14

2021/C 44/21

Zaak C-492/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 25 september 2020 — W.Z. / K. Z., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

15

2021/C 44/22

Zaak C-493/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 28 september 2020 — P. J. / A. T., R. W., Sąd Najwyższy

16

2021/C 44/23

Zaak C-494/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 2 oktober 2020 — K. M. / T. P., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

17

2021/C 44/24

Zaak C-495/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 2 oktober 2020 — T. M. / T. D., M. D., P. K., J. L., M. L., O. N., G. Z., A. S., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

18

2021/C 44/25

Zaak C-496/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 6 oktober 2020 — M. F. / T. P.

20

2021/C 44/26

Zaak C-506/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 9 oktober 2020 — T. B. / T.D., M.D., P.K., J.L., M.L., O.N., G.Z., A.S., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

21

2021/C 44/27

Zaak C-509/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 22 september 2020 — M. F. / J. M.

22

2021/C 44/28

Zaak C-511/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 13 oktober 2020 — B. S. / T. D., M. D., P. K., J. L., M.Ł., O. N., Skarbowi Państwa — Sądowi Najwyższemu

23

2021/C 44/29

Zaak C-563/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 28 oktober 2020 — ORLEN KolTrans/Prezes Urzędu Transportu Kolejowego

24

2021/C 44/30

Zaak C-587/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 9 november 2020 — Ligebehandlingsnævnet als vertegenwoordiger van A / HK/Danmark en HK/Privat

25

2021/C 44/31

Zaak C-604/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 16 november 2020 — ROI Land Investments Ltd. / FD

25

2021/C 44/32

Zaak C-605/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 17 november 2020 — Suzlon Wind Energy Portugal — Energia Eólica Unipessoal, Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira

26

2021/C 44/33

Zaak C-615/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 18 november 2020 — strafrechtelijke procedure tegen YP e.a.

27

2021/C 44/34

Zaak C-634/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 25 november 2020 — A / Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto

29

2021/C 44/35

Zaak C-641/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail de Liège (België) op 26 november 2020 — VT / Centre public d'action sociale de Liège (CPAS)

30

2021/C 44/36

Zaak C-646/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 1 december 2020 — Senatsverwaltung für Inneres und Sport, Standesamtsaufsicht / TB

30

2021/C 44/37

Zaak C-656/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door Hermann Albers eK tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-597/18, Hermann Albers / Europese Commissie

31

2021/C 44/38

Zaak C-661/20: Beroep ingesteld op 5 december 2020 — Europese Commissie / Slowaakse Republiek

32

2021/C 44/39

Zaak C-663/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-414/17, Hypo Vorarlberg Bank AG / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

33

2021/C 44/40

Zaak C-664/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-420/17, Portigon AG / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

34

2021/C 44/41

Zaak C-666/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN) tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-583/18, GVN / Europese Commissie

36

2021/C 44/42

Zaak C-682/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2020 door Les Mousquetaires en ITM Entreprises SAS tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 5 oktober 2020 in zaak T-255/17, Les Mousquetaires en ITM Entreprises / Commissie

37

2021/C 44/43

Zaak C-352/18: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Reus — Spanje) — Jaime Cardus Suarez / Catalunya Caixa SA (Catalunya Banc S.A.)

o

38

2021/C 44/44

Zaak C-703/18: Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Healthspan Limited / Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

38

2021/C 44/45

Zaak C-763/18 P: Beschikking van de president van de Negende kamer van het Hof van 13 november 2020 — Wallapop, SL / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Unipreus, SL

38

2021/C 44/46

Zaak C-250/19: Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — B. O. L. / Belgische Staat

38

2021/C 44/47

Zaak C-286/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’instance d’Aulnay-sous-Bois — Frankrijk) — JE, KF / XL Airways SA

39

2021/C 44/48

Zaak C-452/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Ceuta — Spanje) — YV / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

o

39

2021/C 44/49

Zaak C-455/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — BX / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

o

39

2021/C 44/50

Zaak C-482/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — JF, KG / Bankia SA

o

39

2021/C 44/51

Zaak C-523/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — ED / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

o

40

2021/C 44/52

Zaak C-527/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — HG, IH / Bankia SA

o

40

2021/C 44/53

Zaak C-731/19: Beschikking van de president van het Hof van 30 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha — Spanje) — KM / Subdelegación del Gobierno en Albacete

40

2021/C 44/54

Zaak C-732/19: Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — LL, MK / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

o

40

2021/C 44/55

Zaak C-745/19: Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad — Bulgarije) — PH, OI / Eurobank Bulgaria AD

41

2021/C 44/56

Zaak C-2/20: Beschikking van de president van het Hof van 6 oktober 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen's Bench Division) — Verenigd Koninkrijk] — Daimler AG / Walleniusrederierna Aktiebolag, Wallenius Wilhelmsen ASA, Wallenius Logistics AB, Wilhelmsen Ships Holding Malta Limited, Wallenius Wilhelmsen Ocean AS, K Line Holding (Europe) Limited, K Line Europe Limited, Nyk Group Europe Limited, Compañia Sudamericana de Vapores SA

41

2021/C 44/57

Zaak C-15/20: Beschikking van de president van het Hof van 9 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Badajoz — Spanje) — Asociación de Usuarios de Bancos, Cajas y Seguros de España (Adicae Consumidores Críticos y Responsables) / Caja Almendralejo Sociedad Cooperativa de Credito

41

2021/C 44/58

Zaak C-16/20: Beschikking van de president van het Hof van 9 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Badajoz — Spanje) — Asociación de Usuarios de Bancos, Cajas y Seguros de España (Adicae Consumidores Críticos y Responsables) / Liberbank SA

41

2021/C 44/59

Zaak C-20/20: Beschikking van de president van het Hof van 16 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — E. M. T. / Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen

42

2021/C 44/60

Zaak C-189/20: Beschikking van de president van het Hof van 19 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Laudamotion GmbH / Verein für Konsumenteninformation

42

2021/C 44/61

Zaak C-268/20: Beschikking van de president van het Hof van 12 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — XV / Cajamar Caja Rural S.C.C.

o

42

2021/C 44/62

Zaak C-365/20: Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Eurowings GmbH / GDVI Verbraucherhilfe GmbH

42

2021/C 44/63

Zaak C-434/20: Beschikking van de president van het Hof van 27 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — flightright GmbH / SunExpressGünes Ekspres Havacilik A.S.

43

2021/C 44/64

Zaak C-438/20: Beschikking van de president van het Hof van 9 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — BT / Eurowings GmbH

43

Gerecht

2021/C 44/65

Zaak T-635/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Industrial Química del Nalón/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent]

44

2021/C 44/66

Zaak T-636/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Tokai erftcarbon/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent]

45

2021/C 44/67

Zaak T-637/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Bawtry Carbon International/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent]

45

2021/C 44/68

Zaak T-638/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Deza/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent]

46

2021/C 44/69

Zaak T-639/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — SGL Carbon/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent]

47

2021/C 44/70

Zaak T-645/18: Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Bilbaína de Alquitranes/Commissie [Niet-contractuele aansprakelijkheid – Milieu – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) – Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent]

48

2021/C 44/71

Zaak T-571/20: Beroep ingesteld op 11 september 2020 — Luna Italia/EUIPO — Luna (LUNA SPLENDIDA)

48

2021/C 44/72

Zaak T-678/20: Beroep ingesteld op 12 november 2020 — Solar Electric e.a. / Commissie

49

2021/C 44/73

Zaak T-714/20: Beroep ingesteld op 3 december 2020 — OL / Raad

50

2021/C 44/74

Zaak T-720/20: Beroep ingesteld op 9 december 2020 — Perry Street Software/EUIPO — Toolstream (SCRUFFS)

51

2021/C 44/75

Zaak T-723/20: Beroep ingesteld op 11 december 2020 — Prigozhin / Raad

52

2021/C 44/76

Zaak T-724/20: Beroep ingesteld op 14 december 2020 — Senseon Tech/EUIPO — Accuride International (SENSEON)

53

2021/C 44/77

Zaak T-725/20: Beroep ingesteld op 14 december 2020 — Guangdong Haomei New Materials en Guangdong King Metal Light Alloy Technology / Commissie

54

2021/C 44/78

Zaak T-729/20: Beroep ingesteld op 15 december 2020 — Aurubis / Commissie

56

2021/C 44/79

Zaak T-730/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — ON / Commissie

57

2021/C 44/80

Zaak T-731/20: Beroep ingesteld op 17 december 2020 — ExxonMobil Production Deutschland / Commissie

58

2021/C 44/81

Zaak T-732/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Freundlieb/EUIPO (CRYSTAL)

59

2021/C 44/82

Zaak T-733/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Freundlieb/EUIPO (BANDIT)

59

2021/C 44/83

Zaak T-740/20: Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Arnautu / Parlement

60

2021/C 44/84

Zaak T-749/20: Beroep ingesteld op 22 december 2020 — Veronese/EUIPO — Veronese Design Company (VERONESE)

61

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2021/C 44/01)

Laatste publicatie

PB C 35 van 1.2.2021

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 28 van 25.1.2021

PB C 19 van 18.1.2021

PB C 9 van 11.1.2021

PB C 443 van 21.12.2020

PB C 433 van 14.12.2020

PB C 423 van 7.12.2020

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/2

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Kaufbeuren mit Außenstelle Füssen / Golfclub Schloss Igling e.V.

(Zaak C-488/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 132, lid 1, onder m) - Vrijstelling voor “sommige diensten welke nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding” - Rechtstreekse werking - Begrip “instellingen zonder winstoogmerk”)

(2021/C 44/02)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzhof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Finanzamt Kaufbeuren mit Außenstelle Füssen

Verwerende partij: Golfclub Schloss Igling e.V.

Dictum

| 1) | Artikel 132, lid 1, onder m), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het geen rechtstreekse werking heeft, zodat — indien volgens de wetgeving van een lidstaat ter omzetting van deze bepaling slechts een beperkt aantal diensten welke nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding zijn vrijgesteld van belasting over de toegevoegde waarde — een instelling zonder winstoogmerk zich niet rechtstreeks op deze bepaling kan beroepen voor de nationale rechterlijke instanties teneinde de vrijstelling te verkrijgen voor andere, door die instelling ten behoeve van beoefenaars van die activiteiten verrichte diensten welke nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding en ingevolge deze wetgeving niet zijn vrijgesteld. |
| --- | --- |

1)

Artikel 132, lid 1, onder m), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het geen rechtstreekse werking heeft, zodat — indien volgens de wetgeving van een lidstaat ter omzetting van deze bepaling slechts een beperkt aantal diensten welke nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding zijn vrijgesteld van belasting over de toegevoegde waarde — een instelling zonder winstoogmerk zich niet rechtstreeks op deze bepaling kan beroepen voor de nationale rechterlijke instanties teneinde de vrijstelling te verkrijgen voor andere, door die instelling ten behoeve van beoefenaars van die activiteiten verrichte diensten welke nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding en ingevolge deze wetgeving niet zijn vrijgesteld.

| 2) | Artikel 132, lid 1, onder m), van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het begrip “instelling zonder winstoogmerk” in de zin van die bepaling een autonoom begrip van het Unierecht is dat vereist dat een dergelijke instelling, bij ontbinding ervan, de door haar behaalde winst die groter is dan het door haar leden gestorte aandelenkapitaal en de marktwaarde van hun inbreng in natura, niet aan die leden mag uitkeren. |
| --- | --- |

2)

Artikel 132, lid 1, onder m), van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het begrip “instelling zonder winstoogmerk” in de zin van die bepaling een autonoom begrip van het Unierecht is dat vereist dat een dergelijke instelling, bij ontbinding ervan, de door haar behaalde winst die groter is dan het door haar leden gestorte aandelenkapitaal en de marktwaarde van hun inbreng in natura, niet aan die leden mag uitkeren.

---

(1)  PB C 392 van 29.10.2018.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/3

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 — Hongarije / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-620/18) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn (EU) 2018/957 - Vrij verrichten van diensten - Terbeschikkingstelling van werknemers - Arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden - Beloning - Duur van de terbeschikkingstelling - Bepaling van de rechtsgrondslag - Artikelen 53 en 62 VWEU - Wijziging van een bestaande richtlijn - Artikel 9 VWEU - Misbruik van bevoegdheid - Non-discriminatiebeginsel - Noodzaak - Evenredigheidsbeginsel - Reikwijdte van het beginsel van de vrijheid van dienstverrichting - Wegvervoer - Artikel 58 VWEU - Verordening (EG) nr. 593/2008 - Werkingssfeer - Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van duidelijkheid van de wetgeving)

(2021/C 44/03)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér, G. Tornyai en M. M. Tátrai, gemachtigden)

Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Martínez Iglesias, L. Visaggio en A. Tamás, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Norberg, M. Bencze en E. Ambrosini, vervolgens A. Norberg, E. Ambrosini, A. Sikora-Kalėda en Zs. Bodnár, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van het Europees Parlement: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en S. Eisenberg, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier, A.-L. Desjonquères, C. Mosser en R. Coesme, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman, C. Schillemans en J. Langer, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Havas, M. Kellerbauer, B.-R. Killmann en A. Szmytkowska, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de Raad van de Europese Unie: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en S. Eisenberg, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier, A.-L. Desjonquères, C. Mosser en R. Coesme, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman, C. Schillemans en J. Langer, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: C. Meyer-Seitz, H. Shev en H. Eklinder, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Havas, M. Kellerbauer, B.-R. Killmann en A. Szmytkowska, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Hongarije wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in de kosten van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

Hongarije wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in de kosten van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

| 3) | De Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 427 van 26.11.2018.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/4 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/4

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 — Republiek Polen / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-626/18) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn (EU) 2018/957 - Vrij verrichten van diensten - Terbeschikkingstelling van werknemers - Arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden - Beloning - Duur van de terbeschikkingstelling - Bepaling van de rechtsgrondslag - Artikelen 53 en 62 VWEU - Wijziging van een bestaande richtlijn - Artikel 9 VWEU - Non-discriminatiebeginsel - Noodzaak - Evenredigheidsbeginsel - Verordening (EG) nr. 593/2008 - Werkingssfeer - Wegvervoer - Artikel 58 VWEU)

(2021/C 44/04)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en D. Lutostańska, gemachtigden)

Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Martínez Iglesias, K. Wójcik, A. Pospíšilová Padowska en L. Visaggio, vervolgens M. Martínez Iglesias, K. Wójcik, L. Visaggio en A. Tamás, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Ambrosini, K. Adamczyk Delamarre en A. Norberg, vervolgens E. Ambrosini, A. Sikora-Kalėda, Z. Bodnar en A. Norberg, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van het Europees Parlement: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Möller en T. Henze, vervolgens M. Möller, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier, A.-L. Desjonquères en R. Coesme, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman, C. Schillemans en J. Langer, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer, B.-R. Killmann en A. Szmytkowska, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de Raad van de Europese Unie: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Möller en T. Henze, vervolgens J. Möller, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier, A.-L. Desjonquères en R. Coesme, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman, C. Schillemans en J. Langer, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Meyer-Seitz, A. Falk, H. Shev, J. Lundberg en H. Eklinder, vervolgens C. Meyer-Seitz, H. Shev en H. Eklinder, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer, B.-R. Killmann en A. Szmytkowska, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | De Republiek Polen wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Polen wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

| 3) | De Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

De Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 4 van 7.1.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/5 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/5

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2020 — Groupe Canal + / Europese Commissie, Franse Republiek, Union des producteurs de cinéma (UPC), C More Entertainment AB, European Film Agency Directors — EFADs, Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC)

(Zaak C-132/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Televisiedistributie - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 9 en artikel 16, lid 1 - Besluit waarbij toezeggingen verbindend worden verklaard - Absolute gebiedsbescherming - Misbruik van bevoegdheid - Voorlopige beoordeling - Geen verplichting voor de Europese Commissie om rekening te houden met overwegingen betreffende de toepassing van artikel 101, lid 3, VWEU - Overeenkomsten die ertoe strekken de nationale markten af te schermen - Geen verplichting voor de Commissie om de betrokken nationale markten een voor een te onderzoeken - Evenredigheid - Aantasting van de contractuele rechten van derden)

(2021/C 44/05)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Groupe Canal + (vertegenwoordigers: P. Wilhelm, P. Gassenbach en O. de Juvigny, avocats)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Dawes, C. Urraca Caviedes en L. Wildpanner, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier en P. Dodeller, gemachtigden), Union des producteurs de cinéma (UPC) (vertegenwoordiger: E. Lauvaux, avocat), C More Entertainment AB, European Film Agency Directors — EFADs (vertegenwoordiger: O. Sasserath, avocat), Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC) (vertegenwoordiger: A. Fratini, avvocatessa)

Dictum

| 1) | Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 december 2018, Groupe Canal +/Commissie (T-873/16, EU:T:2018:904), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 december 2018, Groupe Canal +/Commissie (T-873/16, EU:T:2018:904), wordt vernietigd.

| 2) | Het besluit van de Europese Commissie van 26 juli 2016 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak AT.40023 — Grensoverschrijdende toegang tot betaaltelevisie) wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

2)

Het besluit van de Europese Commissie van 26 juli 2016 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak AT.40023 — Grensoverschrijdende toegang tot betaaltelevisie) wordt nietig verklaard.

| 3) | De Europese Commissie draagt haar eigen kosten, de kosten die Groupe Canal + SA, de European Film Agency Directors — EFADs en de Union des producteurs de cinéma (UPC) hebben gemaakt in het kader van de onderhavige hogere voorziening en de procedure in eerste aanleg, alsmede de kosten die C More Entertainment AB heeft gemaakt in het kader van de procedure in eerste aanleg. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie draagt haar eigen kosten, de kosten die Groupe Canal + SA, de European Film Agency Directors — EFADs en de Union des producteurs de cinéma (UPC) hebben gemaakt in het kader van de onderhavige hogere voorziening en de procedure in eerste aanleg, alsmede de kosten die C More Entertainment AB heeft gemaakt in het kader van de procedure in eerste aanleg.

| 4) | De Franse Republiek draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

| 5) | Het Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC) draagt zijn eigen kosten. |
| --- | --- |

5)

Het Bureau européen des unions de consommateurs (BEUC) draagt zijn eigen kosten.

---

(1)  PB C 131 van 8.4.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/6

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 december 2020 — Comune di Milano / Europese Commissie

(Zaak C-160/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Staatssteun - Luchtvervoersector - Grondafhandelingsdiensten op de luchthavens Milaan-Linate (Italië) en Milaan-Malpensa (Italië) - Kapitaalinjecties van de beheerder van deze luchthavens in zijn 100 %-dochteronderneming die deze diensten verricht - Publiek aandeelhouderschap van de beheerder - Besluit waarbij deze steunmaatregelen onwettig en onverenigbaar met de interne markt worden verklaard - Artikel 107, lid 1, VWEU - Begrippen, staatsmiddelen’, ,maatregel die aan de staat kan worden toegerekend’ en, economisch voordeel’ - Criterium van de particuliere marktdeelnemer - Criterium van de particuliere investeerder - Bewijslast - Ingewikkelde economische beoordelingen - Intensiteit van de rechterlijke toetsing - Onjuiste opvatting van de bewijselementen)

(2021/C 44/06)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirant: Comune di Milano (vertegenwoordigers: A. Mandarano, E. Barbagiovanni, S. Grassani en L. Picciano, avvocati)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia, G. Conte en D. Grespan, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | De Comune di Milano wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Comune di Milano wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 131 van 8.4.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/6 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/6

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 10 december 2020 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

(Zaak C-347/19) (1)

(Niet-nakoming - Milieu - Energie-efficiëntie - Richtlijn 2012/27/EU - Artikel 9, lid 3 - Verbruik van verwarming, koeling en warm water - Installatie van individuele verbruiksmeters in gebouwen)

(2021/C 44/07)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Talabér-Ritz, S. Pardo Quintillán en Y. G. Marinova, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde)

Dictum

| 1) | Door niet binnen de gestelde termijn alle nationale bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 9, lid 3, van richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG, met betrekking tot de installatie, in gebouwen, van individuele verbruiksmeters voor het verbruik van verwarming, koeling en warm water, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze bepaling op hem rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door niet binnen de gestelde termijn alle nationale bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 9, lid 3, van richtlijn 2012/27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG, met betrekking tot de installatie, in gebouwen, van individuele verbruiksmeters voor het verbruik van verwarming, koeling en warm water, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze bepaling op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 238 van 15.7.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/7

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht für Strafsachen Wien — Oostenrijk) — Strafzaak tegen A e.a.

(Zaak C-584/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Europees onderzoeksbevel - Richtlijn 2014/41/EU - Artikel 1, lid 1 - Artikel 2, onder c), i) en ii) - Begrippen “rechterlijke autoriteit” en “uitvaardigende autoriteit” - Door het openbaar ministerie van een lidstaat uitgevaardigd Europees onderzoeksbevel - Onafhankelijkheid ten opzichte van de uitvoerende macht)

(2021/C 44/08)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht für Strafsachen Wien

Partij in de strafzaak

A e.a.

in tegenwoordigheid van: Staatsanwaltschaft Wien

Dictum

Artikel 1, lid 1, en artikel 2, onder c), van richtlijn 2014/41/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende het Europees onderzoeksbevel in strafzaken moeten aldus worden uitgelegd dat de begrippen “rechterlijke autoriteit” en “uitvaardigende autoriteit” in de zin van deze bepalingen ook zien op de officier van justitie van een lidstaat of, meer in het algemeen, het openbaar ministerie van een lidstaat, ongeacht of er juridisch mogelijkerwijs sprake is van een ondergeschiktheidsrelatie tussen deze officier van justitie of dit openbaar ministerie en de uitvoerende macht van die lidstaat, en of deze officier van justitie of dit openbaar ministerie het risico loopt om bij de vaststelling van een Europees onderzoeksbevel direct of indirect te worden aangestuurd door of individuele instructies te ontvangen van de uitvoerende macht.

---

(1)  PB C 383 van 11.11.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/7

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Ierland) — M.S., M.W., G.S. / Minister for Justice and Equality

(Zaak C-616/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Asielbeleid - Procedure voor toekenning en intrekking van de vluchtelingenstatus - Richtlijn 2005/85/EG - Artikel 25, lid 2 - Niet-ontvankelijkheidsgronden - Niet-ontvankelijkverklaring door een lidstaat van een verzoek om internationale bescherming op grond dat aan de verzoeker tevoren in een andere lidstaat subsidiaire bescherming is toegekend - Verordening (EG) nr. 343/2003 - Verordening (EU) nr. 604/2013)

(2021/C 44/09)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: M.S., M.W., G.S.

Verwerende partij: Minister for Justice and Equality

Dictum

Artikel 25, lid 2, van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus moet aldus worden uitgelegd dat het — in het geval van een lidstaat waarop verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend van toepassing is, maar die niet is gebonden door richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming — niet in de weg staat aan een regeling van deze lidstaat volgens welke een verzoek om internationale bescherming als niet-ontvankelijk wordt beschouwd wanneer de verzoeker in een andere lidstaat de subsidiairebeschermingsstatus geniet.

---

(1)  PB C 357 van 21.10.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/8

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 december 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Land Nordrhein-Westfalen / D.-H. T. als curator van J & S Service UG

(Zaak C-620/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Persoonsgegevens - Verordening (EU) 2016/679 - Artikel 23 - Beperking van de rechten van de betrokkene - Wezenlijk financieel belang - Inning van civielrechtelijke vorderingen - Nationale regeling die verwijst naar bepalingen van het Unierecht - Fiscale gegevens betreffende een rechtspersoon - Onbevoegdheid van het Hof)

(2021/C 44/10)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesverwaltungsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Land Nordrhein-Westfalen

Verwerende partij: D.-H. T. in de hoedanigheid van curator in het faillissement van J & S Service UG

In tegenwoordigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Dictum

Het Hof is niet bevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vragen die het Bundesverwaltungsgericht (hoogste federale bestuursrechter, Duitsland) bij beslissing van 4 juli 2019 heeft voorgelegd.

---

(1)  PB C 383 van 11.11.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/8 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/8

---

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 12 november 2020 — Jean-François Jalkh / Europees Parlement

(Gevoegde zaken C-792/18 P en C-793/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Institutioneel recht - Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie - Artikelen 8 en 9 - Werkingssfeer - Besluit om de parlementaire onschendbaarheid op te heffen - Voorwaarden)

(2021/C 44/11)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Jean-François Jalkh (vertegenwoordiger: F. Wagner, avocat)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Alonso de León en C. Burgos, gemachtigden)

Dictum

| 1. | De hogere voorzieningen worden gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond verklaard. |
| --- | --- |

1.

De hogere voorzieningen worden gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond verklaard.

| 2. | Jean-François Jalkh wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

Jean-François Jalkh wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 65 van 18.2.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/9

---

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail francophone de Bruxelles — België) — PN, QO, RP, SQ, TR / Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Anderlecht (OCMW)

(Zaak C-394/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Burgerschap van de Unie - Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van een lidstaat voor de burgers van de Unie en hun familieleden - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 3 - Begunstigden - Onjuiste omzetting - Aansprakelijkheid van een lidstaat bij schending van het Unierecht - Toekenning van sociale bijstand als vergoeding voor de geleden schade - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

(2021/C 44/12)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal du travail francophone de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: PN, QO, RP, SQ, TR

Verwerende partij: Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn van Anderlecht (OCMW)

Dictum

Het door de tribunal du travail francophone de Bruxelles (België) bij beslissing van 14 mei 2019 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 246 du 22. 7.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/9 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/9

---

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 10 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky / Weindel Logistik Service SR spol. s r.o.

(Zaak C-621/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 168, onder e) - Aftrek van de voorbelasting - Goederen die uitsluitend worden gebruikt ten behoeve van belastbare handelingen van de belastingplichtige - Rechtstreeks verband tussen de ingevoerde goederen en de handeling in een later stadium)

(2021/C 44/13)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky

Verwerende partij: Weindel Logistik Service SR spol. s r.o.

Dictum

Artikel 168, onder e), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) wordt toegekend aan een importeur die niet als een eigenaar over die goederen beschikt en wanneer er geen sprake is van invoerkosten in een eerder stadium dan wel de invoerkosten niet begrepen zijn in de prijs van specifieke handelingen in een later stadium of in de prijs van de goederen en diensten die de belastingplichtige heeft geleverd in het kader van zijn economische activiteiten.

---

(1)  PB C 363 van 28.10.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/10 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/10

---

Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 28 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 2 de Madrid — Spanje) — ZA, AZ, BX, CV, DU, ET / Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA

(Zaak C-716/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Mededinging - Eindbesluit van een nationale mededingingsautoriteit waarbij een mededingingsbeperkende praktijk wordt vastgesteld - Omvang van de bewijskracht van de onderzochte en vastgestelde feiten - Onvoldoende nauwkeurige omschrijving van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

(2021/C 44/14)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Mercantil no 2 de Madrid

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: ZA, AZ, BX, CV, DU, ET

Verwerende partij: Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA

Dictum

Het door de Juzgado de lo Mercantil no 2 de Madrid (handelsrechter Madrid, Spanje) bij beslissing van 29 juli 2019 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 423 van 16.12.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/11 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/11

---

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad — Bulgarije) — procedure ingeleid door “DSK Bank” EAD, “FrontEx International” EAD

(Zaak C-807/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikelen 3 en 6 tot en met 8 - Richtlijn 2008/48/EG - Artikel 22 - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Onderzoek dat de nationale rechter ambtshalve verricht - Nationale betalingsbevelprocedure)

(2021/C 44/15)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Sofiyski rayonen sad

Partijen in het hoofdgeding

“DSK Bank” EAD, “FrontEx International” EAD

Dictum

| 1) | Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de nationale rechter die om een betalingsbevel is verzocht, vanwege praktische moeilijkheden, zoals zijn werklast, afziet van het onderzoek of er sprake is van een oneerlijk beding in een overeenkomst tussen een verkoper en een consument. |
| --- | --- |

1)

Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de nationale rechter die om een betalingsbevel is verzocht, vanwege praktische moeilijkheden, zoals zijn werklast, afziet van het onderzoek of er sprake is van een oneerlijk beding in een overeenkomst tussen een verkoper en een consument.

| 2) | Artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat een nationale rechter die om een betalingsbevel is verzocht en vermoedt dat dit verzoek is gebaseerd op een oneerlijk beding in de consumentenkredietovereenkomst in de zin van richtlijn 93/13, de mogelijkheid heeft om bij gebreke van verzet door de consument aanvullende informatie op te vragen bij de schuldeiser teneinde te onderzoeken of dit beding werkelijk oneerlijk is. |
| --- | --- |

2)

Artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat een nationale rechter die om een betalingsbevel is verzocht en vermoedt dat dit verzoek is gebaseerd op een oneerlijk beding in de consumentenkredietovereenkomst in de zin van richtlijn 93/13, de mogelijkheid heeft om bij gebreke van verzet door de consument aanvullende informatie op te vragen bij de schuldeiser teneinde te onderzoeken of dit beding werkelijk oneerlijk is.

| 3) | De artikelen 3 en 8 van richtlijn 93/13, gelezen in samenhang met de artikelen 6 en 7 van deze richtlijn, moeten aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die ambtshalve onderzoekt of de bedingen van een overeenkomst tussen een verkoper en een consument oneerlijk zijn, teneinde te bepalen of er sprake is van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de verplichtingen die krachtens deze overeenkomst op de partijen rusten, ook rekening mag houden met de nationale bepalingen die de consument een betere bescherming garanderen dan die waarin deze richtlijn voorziet. |
| --- | --- |

3)

De artikelen 3 en 8 van richtlijn 93/13, gelezen in samenhang met de artikelen 6 en 7 van deze richtlijn, moeten aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die ambtshalve onderzoekt of de bedingen van een overeenkomst tussen een verkoper en een consument oneerlijk zijn, teneinde te bepalen of er sprake is van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de verplichtingen die krachtens deze overeenkomst op de partijen rusten, ook rekening mag houden met de nationale bepalingen die de consument een betere bescherming garanderen dan die waarin deze richtlijn voorziet.

---

(1)  PB C 27 van 27.1.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/11 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/11

---

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 26 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Autostrada Torino Ivrea Valle D’Aosta — Ativa S.p.A. / Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Autorità di regolazione dei trasporti

(Zaak C-835/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Plaatsen van concessieovereenkomsten - Richtlijn 2014/23/EU - Artikel 2, lid 1, eerste alinea - Artikel 30 - Vrijheid voor de aanbestedende diensten bij het bepalen en organiseren van de procedure die tot de keuze van de concessiehouder leidt - Nationale regeling die het gebruik van projectfinanciering voor concessieovereenkomsten voor autosnelwegen verbiedt)

(2021/C 44/16)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Autostrada Torino Ivrea Valle D’Aosta — Ativa S.p.A.

Verwerende partijen: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Autorità di regolazione dei trasporti

in tegenwoordigheid van: Autorità di bacino del Po, Regione Piemonte

Dictum

Artikel 2, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten, gelezen in samenhang met artikel 30 en de overwegingen 5 en 68 van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale bepaling die aanbestedende diensten verbiedt om bij de gunning van verlopen of aflopende concessies voor autosnelwegen gebruik te maken van de procedure voor projectfinanciering van artikel 183 van decreto legislativo n. 50 — Codice dei contratti pubblici (wetsbesluit nr. 50 betreffende het wetboek overheidsopdrachten) van 18 april 2016.

---

(1)  PB C 161 van 11.5.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/12 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/12

---

Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 28 oktober 2020 — Archimandritis Sarantis Sarantos, Protopresvyteros Ioannis Fotopoulos, Protopresvyteros Antonios Bousdekis, Protopresvyteros Vasileios Kokolakis, Estia Paterikon Meleton, Christos Papasotiriou, Charalampos Andralis / Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-84/20 P) (1)

(Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Burgerschap van de Unie - Versterking van de beveiliging van identiteitskaarten van burgers van de Unie en van verblijfsdocumenten welke zijn afgegeven aan burgers van de Unie en hun familieleden die hun recht van vrij verkeer uitoefenen - Verordening (EU) 2019/1157 - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Niet individueel geraakt - Artikel 19 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie - Verplichting voor een partij om zich door een advocaat te laten vertegenwoordigen - Rekwirant die zelf advocaat is en die in eigen naam heeft gehandeld door het verzoekschrift zelf te ondertekenen, zonder gebruik te maken van de diensten van een derde advocaat om hem te vertegenwoordigen - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

(2021/C 44/17)

Procestaal: Grieks

Partijen

Rekwiranten: Archimandritis Sarantis Sarantos, Protopresvyteros Ioannis Fotopoulos, Protopresvyteros Antonios Bousdekis, Protopresvyteros Vasileios Kokolakis, Estia Paterikon Meleton, Christos Papasotiriou, Charalampos Andralis (vertegenwoordiger: C. Papasotiriou, dikigoros)

Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

Dictum

| 1. | De hogere voorziening wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard voor zover zij werd ingesteld door Christos Papasotiriou. |
| --- | --- |

1.

De hogere voorziening wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard voor zover zij werd ingesteld door Christos Papasotiriou.

| 2. | De hogere voorziening wordt kennelijk ongegrond verklaard voor zover zij werd ingesteld door Sarantis Sarantos, Ioannis Fotopoulos, Antonios Bousdekis, Vasileios Kokolakis, Estia Paterikon Meleton en Charalampos Andralis. |
| --- | --- |

2.

De hogere voorziening wordt kennelijk ongegrond verklaard voor zover zij werd ingesteld door Sarantis Sarantos, Ioannis Fotopoulos, Antonios Bousdekis, Vasileios Kokolakis, Estia Paterikon Meleton en Charalampos Andralis.

| 3. | Sarantis Sarantos, Ioannis Fotopoulos, Antonios Bousdekis, Vasileios Kokolakis, Estia Paterikon Meleton, Christos Papasotiriou en Charalampos Andralis dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3.

Sarantis Sarantos, Ioannis Fotopoulos, Antonios Bousdekis, Vasileios Kokolakis, Estia Paterikon Meleton, Christos Papasotiriou en Charalampos Andralis dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 161 van 11.5.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/13

---

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 november 2020 — Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. / Europese Commissie

(Zaak C-85/20 P) (1)

(Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Staatssteun - Door Hongarije ten uitvoer gelegde steun ten gunste van ondernemingen met werknemers met een handicap - Vermeende besluiten van de Europese Commissie waarbij de steunmaatregel verenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Aanvang - Verkrijging van kennis van het bestaan van de bestreden handeling - Redelijke termijn om de volledige tekst ervan op te vragen - Begrip “voor beroep vatbare handeling” in de zin van artikel 263 VWEU - Niet-ontvankelijkheid van de vordering in eerste aanleg - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

(2021/C 44/18)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Rekwirante: Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. (vertegenwoordiger: L. Szabó, ügyvéd)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Dictum

| 1) | De hogere voorziening is deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening is deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond.

| 2) | Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

2)

Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 201 van 15.6.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/13 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/13

---

Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2020 door eSky Group IP sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 10 juni 2020 in zaak T-646/19, eSky Group IP / EUIPO — Gröpel (e)

(Zaak C-386/20 P)

(2021/C 44/19)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: eSky Group IP sp. z o.o. (vertegenwoordiger: P. Kurcman, radca prawny)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Gerhard Gröpel

Bij beschikking van 21 oktober 2020 heeft het Hof van Justitie (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten en rekwirante verwezen in haar eigen kosten.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/14 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 24 september 2020 — W.Z. / A. S., Sąd Najwyższy

(Zaak C-491/20)

(2021/C 44/20)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: W.Z.

Verwerende partijen: A. S., Sąd Najwyższy

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de president van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy, wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd, tot aan de uitspraak in zaak C-791/19 R niet kan verzoeken om overdracht aan de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij de Sąd Najwyższy? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de president van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy, wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd, tot aan de uitspraak in zaak C-791/19 R niet kan verzoeken om overdracht aan de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij de Sąd Najwyższy?

| 2) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 4) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure?

| 5) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst, in welk dossier hij een prejudiciële vraag heeft gesteld aan het Hof, wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

5)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst, in welk dossier hij een prejudiciële vraag heeft gesteld aan het Hof, wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/15 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 25 september 2020 — W.Z. / K. Z., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

(Zaak C-492/20)

(2021/C 44/21)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: W.Z.

Verwerende partijen: K. Z., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd?

| 2) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 4) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure?

| 5) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

5)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/16 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 28 september 2020 — P. J. / A. T., R. W., Sąd Najwyższy

(Zaak C-493/20)

(2021/C 44/22)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: P. J.

Verwerende partijen: A. T., R. W., Sąd Najwyższy

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd?

| 2) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 4) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure?

| 5) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

5)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/17 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 2 oktober 2020 — K. M. / T. P., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

(Zaak C-494/20)

(2021/C 44/23)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: K. M.

Verwerende partijen: T. P., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd?

| 2) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 4) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure?

| 5) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

5)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/18 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 2 oktober 2020 — T. M. / T. D., M. D., P. K., J. L., M. L., O. N., G. Z., A. S., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

(Zaak C-495/20)

(2021/C 44/24)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: T. M.

Verwerende partijen: T. D., M. D., P. K., J. L., M. L., O. N., G. Z., A. S., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd?

| 2) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 4) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure?

| 5) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

5)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/20 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 6 oktober 2020 — M. F. / T. P.

(Zaak C-496/20)

(2021/C 44/25)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M. F.

Verwerende partij: T. P.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de Prokurator (openbaar aanklager), tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd?

| 2) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 4) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/21 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 9 oktober 2020 — T. B. / T.D., M.D., P.K., J.L., M.L., O.N., G.Z., A.S., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

(Zaak C-506/20)

(2021/C 44/26)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: T. B.

Verwerende partijen: T.D., M.D., P.K., J.L., M.L., O.N., G.Z., A.S., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de president van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy, tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de president van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy, tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd?

| 2) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 4) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure?

| 5) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

5)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/22 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 22 september 2020 — M. F. / J. M.

(Zaak C-509/20)

(2021/C 44/27)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M. F.

Verwerende partij: J. M.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de president van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy, tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU, alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de president van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy, tot de uitspraak in zaak C-791/19 R, niet kan verzoeken om de overdracht van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking bij de Sąd Najwyższy heeft wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd?

| 2) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

2)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure? |
| --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19 VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure?

| 4) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/23 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 13 oktober 2020 — B. S. / T. D., M. D., P. K., J. L., M.Ł., O. N., Skarbowi Państwa — Sądowi Najwyższemu

(Zaak C-511/20)

(2021/C 44/28)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Najwyższy

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: B. S.

Verwerende partijen: T. D., M. D., P. K., J. L., M. Ł., O. N., Skarb Państwa — Sąd Najwyższy

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de president van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy, wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd, tot aan de uitspraak in zaak C-791/19 R niet kan verzoeken om overdracht aan de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij de Sąd Najwyższy? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 279 VWEU en artikel 160, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3 en artikel 19, lid 1, VEU alsmede met punt 1), eerste en tweede streepje, van het dictum van de beschikking van het Hof van Justitie van 8 april 2020, Commissie/Polen (C-791/19 R, EU:C:2020:277), aldus worden uitgelegd dat de president van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy, wegens de opschorting van de toepassing van artikel 3, punt 5, artikel 27 en artikel 73, lid 1, van de ustawa o Sądzie Najwyższym (wet inzake de Sąd Najwyższy) van 8 december 2017 (geconsolideerde versie; Dz. U. 2018, pos. 825), zoals gewijzigd, tot aan de uitspraak in zaak C-791/19 R niet kan verzoeken om overdracht aan de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy van het dossier in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij de Sąd Najwyższy?

| 2) | Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU, alsmede met het recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een zaak betreffende de vaststelling dat een rechter geen dienstbetrekking heeft bij een nationale rechterlijke instantie ten gevolge van wezenlijke tekortkomingen tijdens de benoemingsprocedure, verplicht is voorlopige maatregelen te gelasten en de verweerder in een dergelijke zaak, op straffe dat de handelingen of de beslissingen van een dergelijke rechter geen effect sorteren, te verbieden uitspraak te doen in alle andere onder het Unierecht vallende zaken, en de andere organen te gelasten geen zaken aan deze verweerder toe te wijzen of hem te aan te wijzen voor rechtsprekende formaties?

| 3) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:






  a) | de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie? |
| --- | --- | --- |

3)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het beginsel van recht op toegang tot een gerecht aldus worden uitgelegd dat:

a)

de nationale rechter moet voorbijgaan aan het verbod op “het aan de orde stellen van het mandaat van de rechters” en op “het vaststellen of beoordelen van de rechtmatigheid van de benoeming van een rechter of van de uit deze benoeming voortvloeiende bevoegdheid tot uitvoering van taken op het gebied van de rechtsbedeling”, zoals neergelegd in artikel 29, leden 2 en 3, van de wet inzake de Sąd Najwyższy van 8 december 2017 (geconsolideerde tekst: Dz. U. van 2018, positie 825), zoals gewijzigd, aangezien de eerbiediging door de Unie van de grondwettelijke identiteit van de lidstaten de nationale wetgever niet de bevoegdheid verleent om regelingen in te voeren die afbreuk doen aan de fundamentele waarden en beginselen van de Unie?

| b) | de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten? |
| --- | --- |

b)

de grondwettelijke identiteit van de lidstaten het recht op een onafhankelijk gerecht dat bij wet is ingesteld niet kan uitsluiten wanneer de benoemingsprocedure voorafgaand aan de overhandiging van de akte van benoeming de gebreken vertoont die zijn beschreven in de prejudiciële vragen die zijn gesteld in de zaken C-487/19 en C-508/19 en het voorafgaande gerechtelijke toezicht op deze procedure opzettelijk en kennelijk in strijd met de nationale grondwet is uitgesloten?

| 4) | Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure? |
| --- | --- |

4)

Moeten artikel 2 en artikel 4, lid 2, VEU, in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea VEU en het beginsel van het recht op toegang tot een gerecht alsook artikel 267 VWEU aldus worden uitgelegd dat de inhoud van het begrip constitutionele identiteit van een lidstaat met betrekking tot het recht op toegang tot een gerecht slechts bindend voor een rechter in laatste aanleg van een lidstaat kan worden vastgesteld in het kader van de dialoog tussen het Hof van Justitie en die rechterlijke instantie of andere nationale rechterlijke instanties (bijvoorbeeld het grondwettelijke hof) door gebruikmaking van de prejudiciële procedure?

| 5) | Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst, in welk dossier hij een prejudiciële vraag heeft gesteld aan het Hof, wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten? |
| --- | --- |

5)

Moeten artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU en het algemene beginsel van het recht op toegang tot een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld aldus worden uitgelegd dat een rechter in laatste aanleg van een lidstaat een verzoek tot overdracht van het dossier afwijst, in welk dossier hij een prejudiciële vraag heeft gesteld aan het Hof, wanneer dit verzoek is ingediend door een persoon die tot rechter is benoemd op grond van nationale bepalingen en in omstandigheden die leiden tot de instelling van een rechterlijke instantie die niet voldoet aan de vereisten van autonomie en onafhankelijkheid en geen bij wet ingesteld gerecht is, zonder de procedure die aan de orde is in zaak C-508/19 of in het arrest van 19 november 2019, A.K. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyszy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18), vooraf geheel te moeten uitputten?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/24 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 28 oktober 2020 — ORLEN KolTrans/Prezes Urzędu Transportu Kolejowego

(Zaak C-563/20)

(2021/C 44/29)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: ORLEN KolTrans sp. z o. o.

Verwerende partij: Prezes Urzędu Transportu Kolejowego

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 30, lid 2, onder e), van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur (1) alsmede inzake veiligheidscertificering aldus worden uitgelegd dat een spoorwegonderneming die gebruikmaakt of voornemens is gebruik te maken van spoorweginfrastructuur daarbij het recht wordt toegekend om deel te nemen aan een procedure gevoerd door de toezichthoudende instantie strekkende tot vaststelling van de hoogte van de rechten voor toegang tot de spoorweginfrastructuur door de beheerder ervan? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 30, lid 2, onder e), van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur (1) alsmede inzake veiligheidscertificering aldus worden uitgelegd dat een spoorwegonderneming die gebruikmaakt of voornemens is gebruik te maken van spoorweginfrastructuur daarbij het recht wordt toegekend om deel te nemen aan een procedure gevoerd door de toezichthoudende instantie strekkende tot vaststelling van de hoogte van de rechten voor toegang tot de spoorweginfrastructuur door de beheerder ervan?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moet artikel 30, leden 5 en 6, van richtlijn 2001/14/EG aldus worden uitgelegd dat een spoorwegonderneming die gebruikmaakt of voornemens is gebruik te maken van spoorweginfrastructuur daarbij het recht wordt toegekend om een besluit van de toezichthoudende instantie te betwisten waarbij de hoogte van de door de beheerder van de spoorweginfrastructuur vastgestelde rechten voor toegang tot die infrastructuur wordt goedgekeurd? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: moet artikel 30, leden 5 en 6, van richtlijn 2001/14/EG aldus worden uitgelegd dat een spoorwegonderneming die gebruikmaakt of voornemens is gebruik te maken van spoorweginfrastructuur daarbij het recht wordt toegekend om een besluit van de toezichthoudende instantie te betwisten waarbij de hoogte van de door de beheerder van de spoorweginfrastructuur vastgestelde rechten voor toegang tot die infrastructuur wordt goedgekeurd?

---

(1)  PB 2001, L 75, blz. 29.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/25 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 9 november 2020 — Ligebehandlingsnævnet als vertegenwoordiger van A / HK/Danmark en HK/Privat

(Zaak C-587/20)

(2021/C 44/30)

Procestaal: Deens

Verwijzende rechter

Østre Landsret

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ligebehandlingsnævnet als vertegenwoordiger van A

Verwerende partijen: HK/Danmark en HK/Privat

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Fagbevægelsens Hovedorganisation (FH)

Prejudiciële vraag

“Moet artikel 3, lid 1, onder a), van de werkgelegenheidsrichtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn in de [in het verzoek om een prejudiciële beslissing] beschreven omstandigheden van toepassing is op een politiek gekozen sectorvoorzitter van een vakbond?”

---

(1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB 2000, L 303, blz. 16).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/25 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 16 november 2020 — ROI Land Investments Ltd. / FD

(Zaak C-604/20)

(2021/C 44/31)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesarbeitsgericht

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster tot Revision: ROI Land Investments Ltd.

Verweerder in Revision: FD

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 6, lid 1, junctis artikel 21, lid 2 en artikel 21, lid 1, onder b), i), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus worden uitgelegd dat een werknemer een rechtspersoon die niet zijn werkgever is en die geen woonplaats in de zin van artikel 63, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 heeft op het grondgebied van een lidstaat, maar die op grond van een patronaatsverklaring jegens de werknemer rechtstreeks aansprakelijk is voor vorderingen uit een individuele arbeidsovereenkomst, moet oproepen voor het gerecht van de plaats waar of van waaruit de werknemer op grond van de arbeidsverhouding met de derde zijn arbeid gewoonlijk verricht of voor het laatst heeft verricht, wanneer de arbeidsovereenkomst met deze derde zonder de patronaatsverklaring niet tot stand zou zijn gekomen? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 6, lid 1, junctis artikel 21, lid 2 en artikel 21, lid 1, onder b), i), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus worden uitgelegd dat een werknemer een rechtspersoon die niet zijn werkgever is en die geen woonplaats in de zin van artikel 63, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 heeft op het grondgebied van een lidstaat, maar die op grond van een patronaatsverklaring jegens de werknemer rechtstreeks aansprakelijk is voor vorderingen uit een individuele arbeidsovereenkomst, moet oproepen voor het gerecht van de plaats waar of van waaruit de werknemer op grond van de arbeidsverhouding met de derde zijn arbeid gewoonlijk verricht of voor het laatst heeft verricht, wanneer de arbeidsovereenkomst met deze derde zonder de patronaatsverklaring niet tot stand zou zijn gekomen?

| 2) | Moet artikel 6, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 aldus worden uitgelegd dat het voorbehoud met betrekking tot artikel 21, lid 2, van die verordening, de toepassing uitsluit van een volgens het nationale recht van de lidstaat geldende bevoegdheidsregeling, op grond waarvan de werknemer de mogelijkheid heeft om een rechtspersoon die, onder de in de eerste prejudiciële vraag beschreven omstandigheden, voor vorderingen uit een individuele arbeidsovereenkomst met een derde jegens hem rechtstreeks aansprakelijk is, als “rechtsopvolger” van de werkgever op te roepen voor het gerecht van de plaats waar de werknemer gewoonlijk werkt, wanneer er geen sprake is van een dergelijke bevoegdheid op grond van artikel 21, lid 2, juncto lid 1, onder b), i), van verordening (EU) nr. 1215/2012? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 6, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 aldus worden uitgelegd dat het voorbehoud met betrekking tot artikel 21, lid 2, van die verordening, de toepassing uitsluit van een volgens het nationale recht van de lidstaat geldende bevoegdheidsregeling, op grond waarvan de werknemer de mogelijkheid heeft om een rechtspersoon die, onder de in de eerste prejudiciële vraag beschreven omstandigheden, voor vorderingen uit een individuele arbeidsovereenkomst met een derde jegens hem rechtstreeks aansprakelijk is, als “rechtsopvolger” van de werkgever op te roepen voor het gerecht van de plaats waar de werknemer gewoonlijk werkt, wanneer er geen sprake is van een dergelijke bevoegdheid op grond van artikel 21, lid 2, juncto lid 1, onder b), i), van verordening (EU) nr. 1215/2012?

| 3) | Indien de eerste vraag ontkennend en de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:






  a) | Moet artikel 17, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 aldus worden uitgelegd dat onder het begrip “beroepsactiviteiten” de uitoefening van werkzaamheden in loondienst valt? |
| --- | --- | --- |

3)

Indien de eerste vraag ontkennend en de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:

a)

Moet artikel 17, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 aldus worden uitgelegd dat onder het begrip “beroepsactiviteiten” de uitoefening van werkzaamheden in loondienst valt?

| b) | Zo ja, moet artikel 17, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 aldus worden uitgelegd dat een patronaatsverklaring, op grond waarvan een rechtspersoon rechtstreeks aansprakelijk is voor vorderingen van een werknemer uit een individuele arbeidsovereenkomst met een derde, een overeenkomst betreft die de werknemer heeft gesloten voor een gebruik dat als beroepsmatig kan worden beschouwd? |
| --- | --- |

b)

Zo ja, moet artikel 17, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 aldus worden uitgelegd dat een patronaatsverklaring, op grond waarvan een rechtspersoon rechtstreeks aansprakelijk is voor vorderingen van een werknemer uit een individuele arbeidsovereenkomst met een derde, een overeenkomst betreft die de werknemer heeft gesloten voor een gebruik dat als beroepsmatig kan worden beschouwd?

| 4) | Indien uit het antwoord op de voorgaande vragen blijkt dat de verwijzende rechter internationaal bevoegd is tot beslechting van het geding:






  a) | Moet artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I-verordening) (2) aldus worden uitgelegd dat onder het begrip “beroepsmatig” de uitoefening van werkzaamheden in loondienst valt? |
| --- | --- | --- |

4)

Indien uit het antwoord op de voorgaande vragen blijkt dat de verwijzende rechter internationaal bevoegd is tot beslechting van het geding:

a)

Moet artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I-verordening) (2) aldus worden uitgelegd dat onder het begrip “beroepsmatig” de uitoefening van werkzaamheden in loondienst valt?

| b) | Zo ja, moet artikel 6, lid 1, van de Rome I-verordening aldus worden uitgelegd dat een patronaatsverklaring, op grond waarvan een rechtspersoon jegens een werknemer rechtstreeks aansprakelijk is voor vorderingen uit een individuele arbeidsovereenkomst met een derde, een overeenkomst betreft die de werknemer heeft gesloten voor een gebruik dat als beroepsmatig kan worden beschouwd? |
| --- | --- |

b)

Zo ja, moet artikel 6, lid 1, van de Rome I-verordening aldus worden uitgelegd dat een patronaatsverklaring, op grond waarvan een rechtspersoon jegens een werknemer rechtstreeks aansprakelijk is voor vorderingen uit een individuele arbeidsovereenkomst met een derde, een overeenkomst betreft die de werknemer heeft gesloten voor een gebruik dat als beroepsmatig kan worden beschouwd?

---

(1)  PB 2012, L 351, blz. 1.

(2)  PB 2008, L 177, blz. 6.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/26 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 17 november 2020 — Suzlon Wind Energy Portugal — Energia Eólica Unipessoal, Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira

(Zaak C-605/20)

(2021/C 44/32)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Supremo Tribunal Administrativo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Suzlon Wind Energy Portugal — Energia Eólica Unipessoal, Lda

Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

Prejudiciële vragen

| 1) | Is met het Unierecht verenigbaar de uitlegging volgens welke de tijdens de zogenaamde “garantieperiode” uitgevoerde reparaties enkel worden beschouwd als vrijgestelde handelingen wanneer zij om niet worden uitgevoerd en voor zover zij stilzwijgend zijn begrepen in de verkoopprijs van het product dat onder de garantie valt, zodat diensten die in de garantieperiode worden verricht (of daarvoor nu materialen worden aangewend of niet) en worden gefactureerd, moeten worden geacht te zijn onderworpen aan [de] belasting [over de toegevoegde waarde], daar zij noodgedwongen moeten worden aangemerkt als diensten verricht onder bezwarende titel? |
| --- | --- |

1)

Is met het Unierecht verenigbaar de uitlegging volgens welke de tijdens de zogenaamde “garantieperiode” uitgevoerde reparaties enkel worden beschouwd als vrijgestelde handelingen wanneer zij om niet worden uitgevoerd en voor zover zij stilzwijgend zijn begrepen in de verkoopprijs van het product dat onder de garantie valt, zodat diensten die in de garantieperiode worden verricht (of daarvoor nu materialen worden aangewend of niet) en worden gefactureerd, moeten worden geacht te zijn onderworpen aan [de] belasting [over de toegevoegde waarde], daar zij noodgedwongen moeten worden aangemerkt als diensten verricht onder bezwarende titel?

| 2) | Moet de uitschrijving van een debetnota aan een leverancier van windturbineonderdelen voor de terugbetaling van de kosten die de koper van deze producten tijdens de garantieperiode heeft gemaakt voor de vervanging van onderdelen (nieuwe importen van producten van de leverancier waarop btw is toegepast en die recht op aftrek hebben gegeven) en de desbetreffende reparatie (door diensten van derden te verwerven met toepassing van btw), in het kader van de verrichting ten behoeve van derden van diensten voor de bouw van een windturbinepark door die koper (die tot dezelfde groep behoort als de verkoper, met statutaire zetel in een derde land), worden aangemerkt als een eenvoudige doorberekening van kosten en als dusdanig vrijgesteld van btw, dan wel als een dienstverrichting onder bezwarende titel waarover btw moet worden aangerekend? |
| --- | --- |

2)

Moet de uitschrijving van een debetnota aan een leverancier van windturbineonderdelen voor de terugbetaling van de kosten die de koper van deze producten tijdens de garantieperiode heeft gemaakt voor de vervanging van onderdelen (nieuwe importen van producten van de leverancier waarop btw is toegepast en die recht op aftrek hebben gegeven) en de desbetreffende reparatie (door diensten van derden te verwerven met toepassing van btw), in het kader van de verrichting ten behoeve van derden van diensten voor de bouw van een windturbinepark door die koper (die tot dezelfde groep behoort als de verkoper, met statutaire zetel in een derde land), worden aangemerkt als een eenvoudige doorberekening van kosten en als dusdanig vrijgesteld van btw, dan wel als een dienstverrichting onder bezwarende titel waarover btw moet worden aangerekend?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/27 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/27

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 18 november 2020 — strafrechtelijke procedure tegen YP e.a.

(Zaak C-615/20)

(2021/C 44/33)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

YP e.a.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet het Unierecht, in het bijzonder artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) en het daarin neergelegde recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan de hieronder in de vragen 2 en 3 uiteengezette bepalingen van nationaal recht, te weten artikelen 80 en 129 van de ustawa — Prawo o ustroju sądów powszechnych (wet betreffende de organisatie van de gewone rechterlijke instanties) van 27 juli 2001, alsook artikel 110, § 2a, van deze wet, en artikel 27, § 1, punt 1a, van de ustawa o Sądzie Najwyższym [wet inzake de Sąd Najwyższy (hoogste rechter in burgerlijke en strafzaken, Polen)] van 8 december 2017, op grond waarvan de Izba Dyscyplinarna (tuchtkamer) van de Sąd Najwyższy de immuniteit van een rechter kan opheffen en hem kan schorsen, en hem derhalve de facto het recht kan ontnemen om uitspraak te doen in de aan hem toegewezen zaken, met name omdat:






  a) | de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy geen “gerecht” is in de zin van artikel 47 van het Handvest, artikel 6 EVRM en artikel 45, lid 1, van de Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (grondwet van de Republiek Polen; hierna: “Poolse grondwet”) (arrest in gevoegde zaken C-585/18, C-624/18 en C-625/18, EU:C:2019:982); |
| --- | --- | --- |

1)

a)

de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy geen “gerecht” is in de zin van artikel 47 van het Handvest, artikel 6 EVRM en artikel 45, lid 1, van de Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (grondwet van de Republiek Polen; hierna: “Poolse grondwet”) (arrest in gevoegde zaken C-585/18, C-624/18 en C-625/18, EU:C:2019:982);

| b) | de leden van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy zeer duidelijke banden hebben met de wetgevende en uitvoerende macht (beschikking van 8 april 2020, Commissie/Polen, C-791/19 R, EU:C:2020:277); |
| --- | --- |

b)

de leden van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy zeer duidelijke banden hebben met de wetgevende en uitvoerende macht (beschikking van 8 april 2020, Commissie/Polen, C-791/19 R, EU:C:2020:277);

| c) | de Republiek Polen verplicht was om de toepassing op te schorten van een aantal bepalingen van de wet van 8 december 2017 inzake de Sąd Najwyższy betreffende de zogenaamde tuchtkamer en zich te onthouden van het toewijzen van de bij de tuchtkamer aanhangige zaken aan een rechtsprekende formatie die niet voldoet aan de vereisten van onafhankelijkheid (beschikking van 8 april 2020, Commissie/Polen, C-791/19 R, EU:C:2020:277). |
| --- | --- |

c)

de Republiek Polen verplicht was om de toepassing op te schorten van een aantal bepalingen van de wet van 8 december 2017 inzake de Sąd Najwyższy betreffende de zogenaamde tuchtkamer en zich te onthouden van het toewijzen van de bij de tuchtkamer aanhangige zaken aan een rechtsprekende formatie die niet voldoet aan de vereisten van onafhankelijkheid (beschikking van 8 april 2020, Commissie/Polen, C-791/19 R, EU:C:2020:277).

| 2) | Moet het Unierecht, in het bijzonder artikel 2 VEU en de daarin neergelegde waarde van de rechtstaat en de vereiste van daadwerkelijke rechtsbescherming zoals neergelegd in artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, aldus worden uitgelegd dat “het stelsel van tuchtregels voor personen met een rechterlijke taak” ook regels omvat volgens welke een rechter van een nationale rechterlijke instantie strafrechtelijk kan worden vervolgd of van zijn vrijheid kan worden beroofd, zoals artikel 181 van de Poolse grondwet, gelezen in samenhang met de artikelen 80 en 129 van de wet betreffende de organisatie van de gewone rechterlijke instanties, volgens welke:






  a) | de toestemming van de bevoegde tuchtrechtelijke instantie is vereist om een rechter van een nationale rechterlijke instantie, in beginsel op verzoek van een openbaar aanklager, strafrechtelijk te vervolgen of hem van zijn vrijheid te beroven; |
| --- | --- | --- |

2)

a)

de toestemming van de bevoegde tuchtrechtelijke instantie is vereist om een rechter van een nationale rechterlijke instantie, in beginsel op verzoek van een openbaar aanklager, strafrechtelijk te vervolgen of hem van zijn vrijheid te beroven;

| b) | de tuchtrechtelijke instantie, die toestemming geeft om een rechter van een nationale rechterlijke instantie strafrechtelijk te vervolgen of om hem van zijn vrijheid te beroven, deze rechter kan (en in sommige gevallen moet) schorsen; |
| --- | --- |

b)

de tuchtrechtelijke instantie, die toestemming geeft om een rechter van een nationale rechterlijke instantie strafrechtelijk te vervolgen of om hem van zijn vrijheid te beroven, deze rechter kan (en in sommige gevallen moet) schorsen;

| c) | de tuchtrechtelijke instantie bij schorsing van een rechter van een nationale rechterlijke instantie tegelijkertijd verplicht is om de bezoldiging van die rechter binnen de grenzen van die bepalingen te verminderen voor de duur van die schorsing? |
| --- | --- |

c)

de tuchtrechtelijke instantie bij schorsing van een rechter van een nationale rechterlijke instantie tegelijkertijd verplicht is om de bezoldiging van die rechter binnen de grenzen van die bepalingen te verminderen voor de duur van die schorsing?

| 3) | Moet het Unierecht, in het bijzonder de bepalingen waarnaar in vraag 2 wordt verwezen, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan bepalingen van een lidstaat, zoals artikel 110, § 2a, van de wet betreffende de organisatie van de gewone rechterlijke instanties en artikel 27, § 1, punt 1a, van de wet van 8 december 2017 inzake de Sąd Najwyższy, volgens welke de zaken houdende toestemming om een rechter van een nationale rechterlijke instantie strafrechtelijk te vervolgen of van zijn vrijheid te beroven, zowel in eerste als in tweede aanleg onder de uitsluitende bevoegdheid vallen van een orgaan als de tuchtkamer, wanneer met name (afzonderlijk of gezamenlijk) in aanmerking wordt genomen dat:






  a) | de instelling van de tuchtkamer samenviel met de wijziging van de regels voor de benoeming van de leden van de Krajowa Rada Sądownictwa (nationale raad voor de rechterlijke macht; hierna “KRS”), die betrokken is bij de procedure tot benoeming van de rechters en op wiens verzoek alle leden van de tuchtkamer werden benoemd; |
| --- | --- | --- |

3)

a)

de instelling van de tuchtkamer samenviel met de wijziging van de regels voor de benoeming van de leden van de Krajowa Rada Sądownictwa (nationale raad voor de rechterlijke macht; hierna “KRS”), die betrokken is bij de procedure tot benoeming van de rechters en op wiens verzoek alle leden van de tuchtkamer werden benoemd;

| b) | de nationale wetgever de mogelijkheid heeft uitgesloten om een rechter bij een nationale rechterlijke instantie in laatste aanleg, zoals de Sąd Najwyższy, aan te wijzen als lid van de binnen die structuur werkende tuchtkamer, zodat alleen nieuwe leden, die werden benoemd op verzoek van de KRS in zijn gewijzigde samenstelling, in de tuchtkamer konden zetelen; |
| --- | --- |

b)

de nationale wetgever de mogelijkheid heeft uitgesloten om een rechter bij een nationale rechterlijke instantie in laatste aanleg, zoals de Sąd Najwyższy, aan te wijzen als lid van de binnen die structuur werkende tuchtkamer, zodat alleen nieuwe leden, die werden benoemd op verzoek van de KRS in zijn gewijzigde samenstelling, in de tuchtkamer konden zetelen;

| c) | de tuchtkamer een bijzonder hoge mate van autonomie geniet binnen de Sąd Najwyższy; |
| --- | --- |

c)

de tuchtkamer een bijzonder hoge mate van autonomie geniet binnen de Sąd Najwyższy;

| d) | de Sąd Najwyższy, in zijn uitspraken ter uitvoering van het arrest van 19 november 2019, A. K. e.a. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18, EU:C:2019:982), heeft bevestigd dat de KRS in zijn gewijzigde samenstelling geen orgaan is dat onafhankelijk is van de wetgevende en uitvoerende macht en dat de tuchtkamer geen “gerecht” is in de zin van artikel 47 van het Handvest, artikel 6 EVRM en artikel 45, lid 1, van de Poolse grondwet; |
| --- | --- |

d)

de Sąd Najwyższy, in zijn uitspraken ter uitvoering van het arrest van 19 november 2019, A. K. e.a. (Onafhankelijkheid van de tuchtkamer van de Sąd Najwyższy) (C-585/18, C-624/18 en C-625/18, EU:C:2019:982), heeft bevestigd dat de KRS in zijn gewijzigde samenstelling geen orgaan is dat onafhankelijk is van de wetgevende en uitvoerende macht en dat de tuchtkamer geen “gerecht” is in de zin van artikel 47 van het Handvest, artikel 6 EVRM en artikel 45, lid 1, van de Poolse grondwet;

| e) | een verzoek om toestemming, een rechter van een nationale rechterlijke instantie strafrechtelijk te vervolgen of van zijn vrijheid te beroven, in beginsel uitgaat van een openbaar aanklager, waarvan de hiërarchische meerdere een orgaan van de uitvoerende macht is, zoals de minister van Justitie, dat aan de openbaar aanklagers bindende instructies kan geven met betrekking tot de inhoud van procedurele handelingen, terwijl de leden van de tuchtkamer en van de KRS in zijn gewijzigde samenstelling zeer duidelijke banden hebben met de wetgevende en uitvoerende macht, zoals de Sąd Najwyższy heeft geoordeeld in de in de in vraag [3], onder d), aangehaalde uitspraken, zodat de tuchtkamer niet kan worden beschouwd als een derde ten aanzien van de procespartijen; |
| --- | --- |

e)

een verzoek om toestemming, een rechter van een nationale rechterlijke instantie strafrechtelijk te vervolgen of van zijn vrijheid te beroven, in beginsel uitgaat van een openbaar aanklager, waarvan de hiërarchische meerdere een orgaan van de uitvoerende macht is, zoals de minister van Justitie, dat aan de openbaar aanklagers bindende instructies kan geven met betrekking tot de inhoud van procedurele handelingen, terwijl de leden van de tuchtkamer en van de KRS in zijn gewijzigde samenstelling zeer duidelijke banden hebben met de wetgevende en uitvoerende macht, zoals de Sąd Najwyższy heeft geoordeeld in de in de in vraag [3], onder d), aangehaalde uitspraken, zodat de tuchtkamer niet kan worden beschouwd als een derde ten aanzien van de procespartijen;

| f) | de Republiek Polen verplicht was om de toepassing op te schorten van een aantal bepalingen van de wet van 8 december 2017 inzake de Sąd Najwyższy betreffende de tuchtkamer en zich te onthouden van het toewijzen van de bij de tuchtkamer aanhangige zaken aan een rechtsprekende formatie die niet voldoet aan de vereisten van onafhankelijkheid (beschikking van 8 april 2020, Commissie/Polen, C-791/19 R, EU:C:2020:277)? |
| --- | --- |

f)

de Republiek Polen verplicht was om de toepassing op te schorten van een aantal bepalingen van de wet van 8 december 2017 inzake de Sąd Najwyższy betreffende de tuchtkamer en zich te onthouden van het toewijzen van de bij de tuchtkamer aanhangige zaken aan een rechtsprekende formatie die niet voldoet aan de vereisten van onafhankelijkheid (beschikking van 8 april 2020, Commissie/Polen, C-791/19 R, EU:C:2020:277)?

| 4) | Moet in het geval dat toestemming is verleend om een rechter van een nationale rechterlijke instantie strafrechtelijk te vervolgen, waarbij die rechter geschorst wordt en diens bezoldiging wordt verminderd voor de duur van die schorsing, het Unierecht, in het bijzonder de in vraag 2 genoemde bepalingen alsook de beginselen van voorrang en loyale samenwerking als bedoeld in artikel 4, lid 3, VEU, en het rechtszekerheidsbeginsel, aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een dergelijke toestemming bindende kracht heeft, in het bijzonder wat de schorsing van de rechter betreft, indien deze werd verleend door een orgaan als de tuchtkamer, zodat:






  a) | elk orgaan van de staat (met inbegrip van de verwijzende rechterlijke instantie, waarvan de formatie de rechter omvat waarop die toestemming betrekking heeft, alsook de organen die bevoegd zijn op het gebied van het aanwijzen en wijzigen van de formatie van nationale rechterlijke instanties) die toestemming buiten beschouwing moet laten en de rechter van de nationale rechterlijke instantie waarop die toestemming betrekking heeft in staat moet stellen om te zetelen in de rechtsprekende formatie van die rechterlijke instantie, |
| --- | --- | --- |

4)

a)

elk orgaan van de staat (met inbegrip van de verwijzende rechterlijke instantie, waarvan de formatie de rechter omvat waarop die toestemming betrekking heeft, alsook de organen die bevoegd zijn op het gebied van het aanwijzen en wijzigen van de formatie van nationale rechterlijke instanties) die toestemming buiten beschouwing moet laten en de rechter van de nationale rechterlijke instantie waarop die toestemming betrekking heeft in staat moet stellen om te zetelen in de rechtsprekende formatie van die rechterlijke instantie,

| b) | het gerecht in de rechtsprekende formatie die de rechter omvat waarop die toestemming betrekking heeft, een vooraf bij wet ingesteld respectievelijk onafhankelijk en onpartijdig gerecht is, en aldus als “gerecht” uitspraak kan doen over vragen betreffende de toepassing of uitlegging van het Unierecht? |
| --- | --- |

b)

het gerecht in de rechtsprekende formatie die de rechter omvat waarop die toestemming betrekking heeft, een vooraf bij wet ingesteld respectievelijk onafhankelijk en onpartijdig gerecht is, en aldus als “gerecht” uitspraak kan doen over vragen betreffende de toepassing of uitlegging van het Unierecht?

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/29 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 25 november 2020 — A / Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto

(Zaak C-634/20)

(2021/C 44/34)

Procestaal: Fins

Verwijzende rechter

Korkein hallinto-oikeus

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster tot cassatie: A

Betrokken partij: Sosiaali- ja terveysalan lupa- ja valvontavirasto

Prejudiciële vraag

Dient artikel 45 VWEU of artikel 49 VWEU met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel aldus te worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat de bevoegde instantie van een ontvangende lidstaat op basis van de nationale wettelijke bepalingen het aan een persoon toegekende recht op uitoefening van het beroep van arts beperkt tot drie jaar en in die mate inperkt dat zij alleen onder leiding en toezicht van een erkende arts werkzaam mag zijn en in dezelfde periode een driejarige specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde met succes moet voltooien om in de ontvangende lidstaat de toelating tot de zelfstandige uitoefening van het beroep van arts te verkrijgen, wanneer in aanmerking wordt genomen dat:

| a) | de persoon weliswaar een eerste graad in geneeskunde in de lidstaat van oorsprong heeft behaald, maar bij haar aanvraag voor erkenning van de beroepskwalificatie in de ontvangende lidstaat geen certificaat inzake een beroepsstage van een jaar kon overleggen, dat in de lidstaat van oorsprong tevens wordt vereist voor de beroepskwalificatie; |
| --- | --- |

a)

de persoon weliswaar een eerste graad in geneeskunde in de lidstaat van oorsprong heeft behaald, maar bij haar aanvraag voor erkenning van de beroepskwalificatie in de ontvangende lidstaat geen certificaat inzake een beroepsstage van een jaar kon overleggen, dat in de lidstaat van oorsprong tevens wordt vereist voor de beroepskwalificatie;

| b) | de persoon in de ontvangende lidstaat, gelet op artikel 55 bis van de richtlijn erkenning beroepskwalificaties (1), als eerste alternatief — dat zij heeft afgewezen — de mogelijkheid is geboden om in de ontvangende lidstaat gedurende een periode van drie jaar een beroepsstage te volbrengen die voldoet aan de richtsnoeren van de lidstaat van oorsprong en daarvoor eerst een erkenning moet aanvragen bij de bevoegde instantie van de lidstaat van oorsprong om daarna in de ontvangende lidstaat opnieuw een aanvraag te kunnen indienen om via het in de richtlijn genoemde systeem van automatische erkenning het recht op uitoefening van het beroep van arts te verkrijgen; |
| --- | --- |

b)

de persoon in de ontvangende lidstaat, gelet op artikel 55 bis van de richtlijn erkenning beroepskwalificaties (1), als eerste alternatief — dat zij heeft afgewezen — de mogelijkheid is geboden om in de ontvangende lidstaat gedurende een periode van drie jaar een beroepsstage te volbrengen die voldoet aan de richtsnoeren van de lidstaat van oorsprong en daarvoor eerst een erkenning moet aanvragen bij de bevoegde instantie van de lidstaat van oorsprong om daarna in de ontvangende lidstaat opnieuw een aanvraag te kunnen indienen om via het in de richtlijn genoemde systeem van automatische erkenning het recht op uitoefening van het beroep van arts te verkrijgen;

| c) | de nationale regelingen van de ontvangende lidstaat tot doel hebben de patiëntveiligheid en de kwaliteit van de prestaties van de gezondheidszorg te bevorderen door te waarborgen dat de beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg beschikken over de voor hun beroepswerkzaamheid vereiste opleiding, andere toereikende beroepskwalificaties en de andere voor de beroepswerkzaamheid benodigde vaardigheden? |
| --- | --- |

c)

de nationale regelingen van de ontvangende lidstaat tot doel hebben de patiëntveiligheid en de kwaliteit van de prestaties van de gezondheidszorg te bevorderen door te waarborgen dat de beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg beschikken over de voor hun beroepswerkzaamheid vereiste opleiding, andere toereikende beroepskwalificaties en de andere voor de beroepswerkzaamheid benodigde vaardigheden?

---

(1)  Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB 2005, L 255, blz. 22).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/30 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail de Liège (België) op 26 november 2020 — VT / Centre public d'action sociale de Liège (CPAS)

(Zaak C-641/20)

(2021/C 44/35)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal du travail de Liège

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VT

Verwerende partij: Centre public d'action sociale de Liège (CPAS)

Prejudiciële vraag

Wanneer een lidstaat besluit om iemands vluchtelingenstatus in te trekken overeenkomstig artikel 11 van richtlijn 2011/95 (1), en vervolgens om zijn verblijfsrecht in te trekken en hem te bevelen het grondgebied te verlaten, moeten de artikelen 7 en 13 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (2), gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dan aldus worden uitgelegd dat de betrokkene een voorlopig verblijfsrecht behoudt, evenals zijn sociale rechten, gedurende de behandeling van zijn beroep in rechte tegen de beslissing betreffende beëindiging van het verblijf en terugkeer?

---

(1)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9).

(2)  PB 2008, L 348, blz. 98.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/30 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 1 december 2020 — Senatsverwaltung für Inneres und Sport, Standesamtsaufsicht / TB

(Zaak C-646/20)

(2021/C 44/36)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Senatsverwaltung für Inneres und Sport, Standesamtsaufsicht

Verwerende partij: TB

Andere partij in de procedure: Standesamt Mitte von Berlin, RD

Prejudiciële vragen

Ter uitlegging van artikel 1, lid 1, onder a), artikel 2, punt 4, artikel 21, lid 1, en artikel 46 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (1) worden de hiernavolgende vragen gesteld:

| 1) | Is de ontbinding van een huwelijk op grond van artikel 12 van het Italiaanse wetgevend besluit (Decreto Legge) nr. 132 van 12 september 2014 (DL nr. 132/2014) een uitgesproken echtscheiding in de zin van de Brussel II bis-verordening? |
| --- | --- |

1)

Is de ontbinding van een huwelijk op grond van artikel 12 van het Italiaanse wetgevend besluit (Decreto Legge) nr. 132 van 12 september 2014 (DL nr. 132/2014) een uitgesproken echtscheiding in de zin van de Brussel II bis-verordening?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de ontbinding van een huwelijk op grond van artikel 12 van het Italiaanse wetgevend besluit (Decreto Legge) nr. 132 van 12 september 2014 (DL nr. 132/2014) dan worden behandeld overeenkomstig de regeling van artikel 46 van de Brussel II bis-verordening inzake authentieke akten en overeenkomsten? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de ontbinding van een huwelijk op grond van artikel 12 van het Italiaanse wetgevend besluit (Decreto Legge) nr. 132 van 12 september 2014 (DL nr. 132/2014) dan worden behandeld overeenkomstig de regeling van artikel 46 van de Brussel II bis-verordening inzake authentieke akten en overeenkomsten?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB 2003, L 338, blz. 1; hierna: “Brussel II bis-verordening”).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/31 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/31

---

Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door Hermann Albers eK tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-597/18, Hermann Albers / Europese Commissie

(Zaak C-656/20 P)

(2021/C 44/37)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Hermann Albers eK (vertegenwoordiger: S. Roling, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland, Land Niedersachsen

Conclusies

| — | gedeeltelijke vernietiging van het arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020, Hermann Albers/Commissie (T-597/18, EU:T:2020:467), in de vorm van de punten 1 en 2 van het dictum; |
| --- | --- |

—

gedeeltelijke vernietiging van het arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020, Hermann Albers/Commissie (T-597/18, EU:T:2020:467), in de vorm van de punten 1 en 2 van het dictum;

| — | volledige toewijzing van de vorderingen in eerste aanleg tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 12 juli 2018, C(2018) 4385 final (1) en verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

volledige toewijzing van de vorderingen in eerste aanleg tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 12 juli 2018, C(2018) 4385 final (1) en verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert aan dat het Gerecht heeft miskend welke betekenis de artikelen 107 en 108 VWEU hebben voor § 7a van het Niedersächsische Nahverkehrsgesetz (wet op het streekvervoer van de deelstaat Nedersaksen; hierna: “NNVG”). In tegenstelling tot hetgeen het Gerecht vaststelde, betreft § 7a NNVG nieuwe, aan te melden staatssteun.

Wat artikel 107 VWEU betreft, gaat het hier niet alleen om een overdracht van financiële middelen binnen de overheid, want de opdrachtnemers profiteerden in hun dubbele rol als eigenaar van openbaarvervoerbedrijven rechtstreeks van de toekenning van financiële middelen en maakten hier door middel van onderhandse gunning ten koste van de particuliere sector alleen in bepaalde gevallen gebruik van. De opdrachtnemers controleerden de openbaarvervoerbedrijven immers als “eigen afdelingen”. De toewijzing van financiële middelen aan de opdrachtnemers is onlosmakelijk verbonden met het verschaffen van een voordeel, omdat ten tijde daarvan het gebruik van de middelen voor de bedrijfsmatige activiteiten van de gemeentelijke ondernemingen meestal reeds vaststaat. Dit verstoort de mededinging en belemmert de handel tussen de lidstaten.

Omdat § 7a NNVG een vorm van staatssteun is, maar ook los daarvan, is er bovendien sprake van schending van artikel 108, lid 3, VWEU, aangezien de Bondsrepubliek Duitsland § 7a NNVG niet bij de Europese Commissie heeft aangemeld.

---

(1)  Besluit van de Europese Commissie om geen bezwaar te maken in verband met de door het Land Niedersachsen (deelstaat Nedersaksen, Duitsland) krachtens § 7a van het Niedersächsisches Nahverkehrsgesetz genomen maatregel [zaak SA.46538 (2017/NN)] (PB 2018, C 292, blz. 1).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/32 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/32

---

Beroep ingesteld op 5 december 2020 — Europese Commissie / Slowaakse Republiek

(Zaak C-661/20)

(2021/C 44/38)

Procestaal: Slowaaks

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, R. Lindenthal, gemachtigden)

Verwerende partij: Slowaakse Republiek

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Hof vast te stellen dat:

| — | door bosbeheerprogramma’s en wijzigingen daarvan, incidentele houtkap en maatregelen ter voorkoming van bedreigingen voor bossen en ter compensatie van door natuurrampen veroorzaakte schade uit te sluiten van het vereiste dat deze, wanneer zij een significant effect op Natura 2000-gebieden kunnen hebben, worden onderworpen aan een passende beoordeling van de gevolgen daarvan voor deze gebieden vanuit het oogpunt van de instandhoudingsdoelstellingen daarvan, de Slowaakse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 3, gelezen in samenhang met artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1) niet is nagekomen, |
| --- | --- |

—

door bosbeheerprogramma’s en wijzigingen daarvan, incidentele houtkap en maatregelen ter voorkoming van bedreigingen voor bossen en ter compensatie van door natuurrampen veroorzaakte schade uit te sluiten van het vereiste dat deze, wanneer zij een significant effect op Natura 2000-gebieden kunnen hebben, worden onderworpen aan een passende beoordeling van de gevolgen daarvan voor deze gebieden vanuit het oogpunt van de instandhoudingsdoelstellingen daarvan, de Slowaakse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 3, gelezen in samenhang met artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1) niet is nagekomen,

| — | door geen passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de habitats niet verslechtert en er geen significant storende factoren optreden in de speciale beschermingszones die zijn aangewezen voor de instandhouding van het auerhoen (SBZ Lage Tatra SKCHVU018, SBZ Tatra SKCHVU030, SBZ Grote Fatra SKCHVU033, SBZ Muránska planina-Stolica SKCHVU017, SBZ Choč-gebergte SKCHVU050, SBZ Hoge Orava SKCHVU008, SBZ Volovec-bergen SKCHVU036, SBZ Kleine Fatra SKCHVU013, SBZ Poľana SKCHVU022, SBZ Slovenský Raj (Slowaaks paradijs) SKCHVU053, SBZ Levoča-bergen SKCHVU051 en SBZ Strážov-bergen SKCHVU028), de Slowaakse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna niet is nagekomen, |
| --- | --- |

—

door geen passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de habitats niet verslechtert en er geen significant storende factoren optreden in de speciale beschermingszones die zijn aangewezen voor de instandhouding van het auerhoen (SBZ Lage Tatra SKCHVU018, SBZ Tatra SKCHVU030, SBZ Grote Fatra SKCHVU033, SBZ Muránska planina-Stolica SKCHVU017, SBZ Choč-gebergte SKCHVU050, SBZ Hoge Orava SKCHVU008, SBZ Volovec-bergen SKCHVU036, SBZ Kleine Fatra SKCHVU013, SBZ Poľana SKCHVU022, SBZ Slovenský Raj (Slowaaks paradijs) SKCHVU053, SBZ Levoča-bergen SKCHVU051 en SBZ Strážov-bergen SKCHVU028), de Slowaakse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna niet is nagekomen,

| — | door geen bijzondere beschermingsmaatregelen te treffen ten aanzien van het leefgebied van het auerhoen in de SBZ Lage Tatra SKCHVU018, SBZ Tatra SKCHVU030, SBZ Grote Fatra SKCHVU033, SBZ Muránska planina-Stolica SKCHVU017, SBZ Volovec gebergte SKCHVU036, SBZ SKCHVU013 Kleine Fatra en SBZ Levoča gebergte SKCHVU051, die zijn aangewezen voor de instandhouding van deze soort opdat deze daar waar zij nu voorkomt kan voortbestaan en zich kan voortplanten, de Slowaakse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (2) niet is nagekomen en |
| --- | --- |

—

door geen bijzondere beschermingsmaatregelen te treffen ten aanzien van het leefgebied van het auerhoen in de SBZ Lage Tatra SKCHVU018, SBZ Tatra SKCHVU030, SBZ Grote Fatra SKCHVU033, SBZ Muránska planina-Stolica SKCHVU017, SBZ Volovec gebergte SKCHVU036, SBZ SKCHVU013 Kleine Fatra en SBZ Levoča gebergte SKCHVU051, die zijn aangewezen voor de instandhouding van deze soort opdat deze daar waar zij nu voorkomt kan voortbestaan en zich kan voortplanten, de Slowaakse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (2) niet is nagekomen en

| — | de Slowaakse Republiek in de kosten wordt verwezen. |
| --- | --- |

—

de Slowaakse Republiek in de kosten wordt verwezen.

Middelen en voornaamste argumenten

Krachtens artikel 6, lid 3, van de habitatrichtlijn wordt voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, een passende beoordeling gemaakt van de gevolgen voor het gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied. Gelet op de conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het gebied, kunnen de bevoegde nationale instanties slechts toestemming geven voor dat plan of project nadat zij de zekerheid hebben verkregen dat het de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied niet zal aantasten. In de Slowaakse Republiek hebben de zákon o ochrane prírody (wet op de natuurbescherming) en de zákon o lesoch (boswet) niet gewaarborgd dat bosbeheerprogramma’s en wijzigingen daarvan, incidentele houtkap en maatregelen ter voorkoming van bedreigingen voor bossen en ter compensatie van door natuurrampen veroorzaakte schade worden onderworpen aan een passende beoordeling van de effecten daarvan voor Natura 2000-gebieden. Aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn was de correcte omzetting van artikel 6, lid 3, gelezen in samenhang met artikel 7 van de habitatrichtlijn niet gewaarborgd, hetgeen leidt tot problemen die tot op heden aanhouden.

In artikel 6, lid 2, van de habitatrichtlijn is bepaald dat de lidstaten passende maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de speciale beschermingszones niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen voor zover die factoren, gelet op de doelstellingen van deze richtlijn een significant effect zouden kunnen hebben. Overeenkomstig artikel 7 van de habitatrichtlijn is deze bepaling zowel op gebieden die van belang zijn voor de Unie als op de speciale beschermingszones van de vogelrichtlijn van toepassing. De Slowaakse Republiek heeft krachtens artikel 4, lid 1, van de vogelrichtlijn twaalf speciale beschermingszones aangewezen voor de instandhouding van het auerhoen, een soort van bijlage I bij de vogelrichtlijn. De Slowaakse Republiek heeft evenwel nagelaten om passende maatregelen te treffen om de verslechtering van de kwaliteit van de habitats van het auerhoen en het optreden van significant storende factoren voor deze soort binnen deze twaalf speciale beschermingszones te voorkomen.

De Slowaakse Republiek was krachtens artikel 4, lid 1, van de vogelrichtlijn verplicht om speciale maatregelen te treffen in twaalf speciale beschermingszones voor de instandhouding van het auerhoen en om in het kader daarvan specifieke beschermingsdoelstellingen vast te stellen. Aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn en ten tijde van de instelling van het onderhavige beroep had de Slowaakse Republiek in zeven speciale beschermingszones voor de habitats van het auerhoen nog geen steunprogramma’s voor de krachtens de wet op de natuurbescherming beschermde zones vastgesteld.

---

(1)  PB 1992, L 206, blz. 7.

(2)  PB 2010, L 20, blz. 7.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/33 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/33

---

Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-414/17, Hypo Vorarlberg Bank AG / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

(Zaak C-663/20 P)

(2021/C 44/39)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) (vertegenwoordigers: H. Ehlers, P. A. Messina, J. Kerlin, gemachtigden, alsmede H.-G. Kamann, F. Louis, P. Gey, Rechtsanwälte)

Andere partij in de procedure: Hypo Vorarlberg Bank AG

Conclusies

| 1. | vernietiging van het arrest van het Gerecht van 23 september 2020, Hypo Vorarlberg Bank/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (T-414/17, EU:T:2020:437); |
| --- | --- |

1.

vernietiging van het arrest van het Gerecht van 23 september 2020, Hypo Vorarlberg Bank/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (T-414/17, EU:T:2020:437);

| 2. | verwerping van het beroep tot nietigverklaring; |
| --- | --- |

2.

verwerping van het beroep tot nietigverklaring;

| 3. | verwijzing van Hypo Vorarlberg Bank AG in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

3.

verwijzing van Hypo Vorarlberg Bank AG in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Eerste middel: schending van artikel 85, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, onjuiste opvatting van bewijsmiddelen en schending van het recht van de GAR op een eerlijk proces

In de eerste plaats betoogt de GAR dat het Gerecht artikel 85, lid 3, van zijn Reglement voor de procesvoering onjuist heeft uitgelegd en toegepast door te oordelen dat de GAR zijn besluit van 11 april 2017 betreffende de berekening van de vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds voor 2017 (SRB/ES/SRF/2017/05) (hierna: “bestreden besluit”) op onregelmatige wijze had geauthentiseerd, aangezien de door de GAR ter terechtzitting overgelegde bewijzen voor de regelmatige authenticatie niet-ontvankelijk waren. Dienaangaande betoogt de GAR ten eerste dat het gerechtvaardigd was geweest om ter terechtzitting bewijzen voor de regelmatige authenticatie van dat besluit van de GAR aan te voeren, gelet op het feit dat de kwestie van de gebrekkige authenticatie tevoren noch aan bod was gekomen in de schriftelijke procedure, noch was behandeld in een maatregel tot organisatie van de procesgang of in een beslissing van het Gerecht in verband met de bewijsgaring. De GAR voert ten tweede aan dat het Gerecht de aan hem voorgelegde bewijzen onjuist heeft opgevat door er geen rekening mee te houden en door vast te stellen dat zij — zelfs al zouden zij ontvankelijk zijn — niet onderbouwd waren. Voorts is het Gerecht, door vast te stellen dat uit de overgelegde bewijzen geenszins bleek dat er sprake was van een onlosmakelijk verband tussen het door de voorzitter van de GAR ondertekende formulier en de bijlage bij het bestreden besluit, voorbijgegaan aan het referentienummer op het formulier, waardoor dat formulier onlosmakelijk is verbonden met het elektronische document dat het bestreden besluit en de bijlage ervan bevat. De GAR stelt ten derde dat het Gerecht zijn recht op een eerlijk proces heeft geschonden door het probleem van de gebrekkige authenticatie niet vóór de terechtzitting aan de orde te stellen, door het voorstel van de GAR om aanvullende bewijzen over te leggen af te wijzen en door de GAR nooit erop te wijzen dat het de bewijzen ontoereikend achtte.

Tweede middel: schending van artikel 296 VWEU

In de tweede plaats voert de GAR aan dat het Gerecht de vereisten van artikel 296 VWEU en van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten te ver heeft opgerekt door vast te stellen dat het bestreden besluit ontoereikend gemotiveerd was, daar Hypo Vorarlberg Bank niet volledig kon controleren of de daarin vervatte berekening juist was. Het Gerecht is er niet in geslaagd om deze vereisten af te stemmen op de geheimhoudingsplicht zoals die voortvloeit uit artikel 339 VWEU, dat door het Gerecht in het bestreden arrest niet is genoemd, en uit andere Unierechtelijke beginselen. Verordening (EU) 2015/63 (1), waarop de berekening van de bijdragen is gebaseerd en waarvan de geldigheid niet is betwist door Hypo Vorarlberg Bank, heeft gezorgd voor een uitgebalanceerd compromis tussen het transparantiebeginsel, de verplichting tot inachtneming van het beroepsgeheim en de andere doelstellingen van deze verordening, in het bijzonder de doelstelling een bepaald streefbedrag voor de bijdragen ter financiering van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te bereiken en het doel van een billijke en evenredige heffing van de bijdragen bij alle relevante instellingen. De GAR heeft dit rechtskader naar behoren in acht genomen bij de motivering van het bestreden besluit en is zijn verplichting tot toereikende motivering van het bestreden besluit dus nagekomen.

---

(1)  Gedelegeerde verordening van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/34 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/34

---

Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2020 door de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-420/17, Portigon AG / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

(Zaak C-664/20 P)

(2021/C 44/40)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirant: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) (vertegenwoordigers: P.A. Messina, J. Kerlin, gemachtigden, alsmede H.-G. Kamann, F. Louis, P. Gey, Rechtsanwälte)

Andere partijen in de procedure: Portigon AG, Europese Commissie

Conclusies

| 1. | vernietiging van het arrest van het Gerecht van 23 september 2020, Portigon/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (T-420/17, EU:T:2020:438); |
| --- | --- |

1.

vernietiging van het arrest van het Gerecht van 23 september 2020, Portigon/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (T-420/17, EU:T:2020:438);

| 2. | verwerping van het beroep tot nietigverklaring; |
| --- | --- |

2.

verwerping van het beroep tot nietigverklaring;

| 3. | verwijzing van Portigon AG in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

3.

verwijzing van Portigon AG in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Eerste middel: schending van artikel 85, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, onjuiste opvatting van bewijsmiddelen en schending van het recht van de GAR op een eerlijk proces

In de eerste plaats betoogt de GAR dat het Gerecht artikel 85, lid 3, van zijn Reglement voor de procesvoering onjuist heeft uitgelegd en toegepast door te oordelen dat de GAR zijn besluit van 11 april 2017 betreffende de berekening van de vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds voor 2017 (SRB/ES/SRF/2017/05) (hierna: “bestreden besluit”) op onregelmatige wijze had geauthentiseerd, aangezien de door de GAR ter terechtzitting overgelegde bewijzen voor de regelmatige authenticatie niet-ontvankelijk waren. Dienaangaande betoogt de GAR ten eerste dat het gerechtvaardigd was geweest om ter terechtzitting bewijzen voor de regelmatige authenticatie van het bestreden besluit aan te voeren, gelet op het feit dat de kwestie van de gebrekkige authenticatie tevoren noch aan bod was gekomen in de schriftelijke procedure, noch was behandeld in een maatregel tot organisatie van de procesgang of een beslissing van het Gerecht in verband met de bewijsgaring. De GAR voert ten tweede aan dat het Gerecht de aan hem overgelegde bewijzen onjuist heeft opgevat door er geen rekening meer te houden en door vast te stellen dat zij — zelfs al zouden zij ontvankelijk zijn — niet onderbouwd waren. Voorts is het Gerecht, door vast te stellen dat uit de overgelegde bewijzen geenszins bleek dat er sprake was van een onlosmakelijk verband tussen het door de voorzitter van de GAR ondertekende formulier en de bijlage bij het bestreden besluit, voorbijgegaan aan het referentienummer op het formulier, waardoor dat formulier onlosmakelijk is verbonden met het elektronisch document dat het bestreden besluit en de bijlage ervan bevat. De GAR stelt ten derde dat het Gerecht zijn recht op een eerlijk proces heeft geschonden door het probleem van de gebrekkige authenticatie niet vóór de terechtzitting aan de orde te stellen, door de GAR niet de mogelijkheid te bieden om vóór de terechtzitting schriftelijk te reageren op ongestaafde beweringen van Portigon, door het voorstel van de GAR om aanvullende bewijzen over te leggen af te wijzen en door de GAR nooit erop te wijzen dat het de bewijzen ontoereikend achtte.

Tweede middel: schending van artikel 296 VWEU

In de tweede plaats voert de GAR aan dat het Gerecht de vereisten van artikel 296 VWEU en van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten te ver heeft opgerekt door vast te stellen dat het bestreden besluit ontoereikend gemotiveerd was, daar Portigon niet volledig kon controleren of de daarin vervatte berekening juist was. Het Gerecht is er niet in geslaagd om deze vereisten af te stemmen op de geheimhoudingsplicht zoals die voortvloeit uit artikel 339 VWEU, dat door het Gerecht in het bestreden arrest niet is genoemd, en uit andere Unierechtelijke beginselen. Verordening (EU) 2015/63 (1), waarop de berekening van de bijdragen is gebaseerd en waarvan de geldigheid niet is betwist door Portigon, heeft gezorgd voor een uitgebalanceerd compromis tussen het transparantiebeginsel, de verplichting tot inachtneming van het beroepsgeheim en de andere doelstellingen van deze verordening, in het bijzonder de doelstelling een bepaald streefbedrag voor de bijdragen ter financiering van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te bereiken en het doel van een billijke en evenredige heffing van de bijdragen bij alle relevante instellingen. De GAR heeft dit rechtskader naar behoren in acht genomen bij de motivering van het bestreden besluit en is zijn verplichting tot toereikende motivering van het bestreden besluit dus nagekomen.

---

(1)  Gedelegeerde verordening van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/36 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/36

---

Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN) tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-583/18, GVN / Europese Commissie

(Zaak C-666/20 P)

(2021/C 44/41)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Gesamtverband Verkehrsgewerbe Niedersachsen eV (GVN) (vertegenwoordiger: C. Antweiler, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland, Land Niedersachsen

Conclusies

| — | vernietiging van het arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020, GVN/Commissie (T-583/18, EU:T:2020:466), in de vorm van de punten 1 en 2 van het dictum; |
| --- | --- |

—

vernietiging van het arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020, GVN/Commissie (T-583/18, EU:T:2020:466), in de vorm van de punten 1 en 2 van het dictum;

| — | ingeval de hogere voorziening gegrond wordt verklaard, toewijzing van de vordering in eerste aanleg tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 12 juli 2018, C(2018) 4385 final (1). |
| --- | --- |

—

ingeval de hogere voorziening gegrond wordt verklaard, toewijzing van de vordering in eerste aanleg tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 12 juli 2018, C(2018) 4385 final (1).

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert in de eerste plaats aan dat het Gerecht artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten heeft geschonden en een procedurefout heeft gemaakt door in het geheel niet in te gaan op rekwirantes relevante betoog over de voorwaarden waaronder de Duitse deelstaten op grond van § 64a van het Duitse Personenbeförderungsgesetz (wet op het personenvervoer; hierna: “PBefG”) bevoegd zijn om § 45a van deze wet te vervangen door deelstatelijk recht.

In de tweede plaats voert rekwirante meerdere schendingen van het Unierecht aan.

Om te beginnen is het Unierecht geschonden omdat het Gerecht in punt 36 van het bestreden arrest heeft geoordeeld dat tussen de partijen niet in geschil was dat de Duitse wetgever, via § 45a PBefG en § 8, lid 4, derde volzin, PBefG, de compensatie voor het openbaar vervoer van abonnementhouders die een beroepsopleiding volgen, heeft uitgesloten van het toepassingsgebied van verordening (EG) nr. 1370/2007. (2) Aldus is het Gerecht eraan voorbijgegaan dat de Bondsrepubliek Duitsland noch § 45a PBefG noch § 8, lid 4, derde volzin, PBefG bij de Commissie heeft aangemeld overeenkomstig artikel 3, lid 3, tweede volzin, van verordening nr. 1370/2007.

Bovendien is het Unierecht geschonden doordat het Gerecht in punt 40 en volgende van het bestreden arrest ten onrechte heeft vastgesteld dat een wetgever volgens artikel 3, lid 3, van verordening nr. 1370/2007 niet alleen regelingen inzake financiële compensatie voor openbaredienstverplichtingen met betrekking tot het vervoer van scholieren en leerlingen in het beroepsonderwijs van het toepassingsgebied van deze verordening kan uitsluiten, maar het toepassingsgebied van deze uitzondering zonder meer ook kan beperken door een dergelijke beslissing aan te passen teneinde een zodanige compensatie weer binnen het toepassingsgebied van verordening nr. 1370/2007 te brengen. De door het Gerecht als toelaatbaar beoordeelde aanpassing is de actus contrarius van de beslissing overeenkomstig artikel 3, lid 3, tweede volzin van verordening nr. 1370/2007; daaraan zijn dus dezelfde formele geldigheidsvereisten verbonden waaraan hier door het ontbreken van een aanmelding bij de Commissie niet is voldaan.

Ten slotte is het Unierecht geschonden — namelijk de artikelen 107 VWEU en 108, lid 3, VWEU — doordat het Gerecht met betrekking tot de tweede vordering heeft vastgesteld dat het Land Niedersachsen (deelstaat Nedersaksen) via § 7a van het Niedersächsische Nahverkehrsgesetz [wet op het streekvervoer van de deelstaat Nedersaksen (NNVG)] geen staatssteun verleent aan ondernemingen, ook al verkregen alle gemeentelijke ondernemingen de financiële middelen die het Land Niedersachsen de gemeentelijke opdrachtnemers ter beschikking stelt volledig van deze laatste opdrachtnemers. Anders dan het Gerecht meent, is het niet mogelijk een scheiding aan te brengen tussen het handelen van overheidswege door de opdrachtnemers enerzijds en hun economische handelen als aandeelhouder van de door hen gecontroleerde vervoerbedrijven anderzijds.

---

(1)  Besluit van de Europese Commissie om geen bezwaar te maken in verband met de door het Land Niedersachsen (deelstaat Nedersaksen, Duitsland) krachtens § 7a van het Niedersächsische Nahverkehrsgesetz genomen maatregel [zaak SA.46538 (2017/NN)] (PB 2018, C 292, blz. 1).

(2)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB 2007, L 315, blz. 1).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/37 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/37

---

Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2020 door Les Mousquetaires en ITM Entreprises SAS tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer — uitgebreid) van 5 oktober 2020 in zaak T-255/17, Les Mousquetaires en ITM Entreprises / Commissie

(Zaak C-682/20 P)

(2021/C 44/42)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirantes: Les Mousquetaires SAS, ITM Entreprises SAS (vertegenwoordigers: N. Jalabert-Doury en K. Mebarek, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | vernietiging van punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht in zaak T-255/17; |
| --- | --- |

—

vernietiging van punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht in zaak T-255/17;

| — | toewijzing van de vorderingen in eerste aanleg van rekwirantes en nietigverklaring van besluit C(2017) 1057 van de Europese Commissie van 9 februari 2017 alsmede van besluit C(2017) 1361 van 21 februari 2017, waarbij Intermarché, Les Mousquetaires en alle vennootschappen die direct of indirect onder hun zeggenschap staan, worden gelast om zich te onderwerpen aan een inspectie overeenkomstig artikel 20, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad; |
| --- | --- |

—

toewijzing van de vorderingen in eerste aanleg van rekwirantes en nietigverklaring van besluit C(2017) 1057 van de Europese Commissie van 9 februari 2017 alsmede van besluit C(2017) 1361 van 21 februari 2017, waarbij Intermarché, Les Mousquetaires en alle vennootschappen die direct of indirect onder hun zeggenschap staan, worden gelast om zich te onderwerpen aan een inspectie overeenkomstig artikel 20, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad;

| — | verwijzing van de Europese Commissie in alle kosten van de volledige procedure, met inbegrip van de procedure bij het Gerecht. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Europese Commissie in alle kosten van de volledige procedure, met inbegrip van de procedure bij het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Eerste middel: onjuiste rechtsopvattingen en gebrekkige motivering bij de analyse van de doeltreffendheid van de rechtsmiddelen met betrekking tot de uitvoering van de inspecties.

Tweede middel: schending van de artikelen 6 en 8 EVRM, artikel 296 van het Verdrag en artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 doordat het Gerecht de motiveringsplicht en de verplichting tot beperking van de inspectiebesluiten niet is nagekomen.

Derde middel: onjuiste rechtsopvatting en schending van verordening nr. 1/2003 doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat een procedurele fase “voorafgaand aan de vaststelling van maatregelen die inhouden dat een inbreuk ten laste wordt gelegd” niet onder de verordening valt.

Vierde middel: schending van de artikelen 6 en 8 EVRM en artikel 19 van verordening nr. 1/2003 doordat het Gerecht informatie die door formele en substantiële onregelmatigheden is aangetast, als voldoende ernstige aanwijzingen heeft aangemerkt.

Vijfde middel: gebrekkige motivering als gevolg van het niet controleren van de bewijskracht van de genoemde aanwijzingen en van een onjuiste opvatting van hetgeen als aanwijzing kan worden aangemerkt.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/38

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Reus — Spanje) — Jaime Cardus Suarez / Catalunya Caixa SA (Catalunya Banc S.A.)

(Zaak C-352/18) (1)

(2021/C 44/43)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 285 van 13.8.2018.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/38

---

Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Healthspan Limited / Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

(Zaak C-703/18) (1)

(2021/C 44/44)

Procestaal: Engels

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 25 van 21.1.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/38

---

Beschikking van de president van de Negende kamer van het Hof van 13 november 2020 — Wallapop, SL / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Unipreus, SL

(Zaak C-763/18 P) (1)

(2021/C 44/45)

Procestaal: Spaans

De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 131 van 8.4.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/38 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/38

---

Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — B. O. L. / Belgische Staat

(Zaak C-250/19) (1)

(2021/C 44/46)

Procestaal: Frans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 182 van 27.5.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/39 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/39

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’instance d’Aulnay-sous-Bois — Frankrijk) — JE, KF / XL Airways SA

(Zaak C-286/19) (1)

(2021/C 44/47)

Procestaal: Frans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 206 van 17.6.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/39 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/39

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Ceuta — Spanje) — YV / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

(Zaak C-452/19) (1)

(2021/C 44/48)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/39 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/39

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — BX / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

(Zaak C-455/19) (1)

(2021/C 44/49)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/39 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/39

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — JF, KG / Bankia SA

(Zaak C-482/19) (1)

(2021/C 44/50)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/40 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/40

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — ED / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

(Zaak C-523/19) (1)

(2021/C 44/51)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 413 van 9.12.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/40 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/40

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — HG, IH / Bankia SA

(Zaak C-527/19) (1)

(2021/C 44/52)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 413 van 9.12.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/40 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/40

---

Beschikking van de president van het Hof van 30 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha — Spanje) — KM / Subdelegación del Gobierno en Albacete

(Zaak C-731/19) (1)

(2021/C 44/53)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 432 van 23.12.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/40 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/40

---

Beschikking van de president van het Hof van 29 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — LL, MK / Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA

(Zaak C-732/19) (1)

(2021/C 44/54)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 10 van 13.1.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/41 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/41

---

Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad — Bulgarije) — PH, OI / “Eurobank Bulgaria” AD

(Zaak C-745/19) (1)

(2021/C 44/55)

Procestaal: Bulgaars

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 413 van 9.12.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/41 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/41

---

Beschikking van de president van het Hof van 6 oktober 2020 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen's Bench Division) — Verenigd Koninkrijk] — Daimler AG / Walleniusrederierna Aktiebolag, Wallenius Wilhelmsen ASA, Wallenius Logistics AB, Wilhelmsen Ships Holding Malta Limited, Wallenius Wilhelmsen Ocean AS, “K” Line Holding (Europe) Limited, “K” Line Europe Limited, Nyk Group Europe Limited, Compañia Sudamericana de Vapores SA

(Zaak C-2/20) (1)

(2021/C 44/56)

Procestaal: Engels

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 68 van 2.3.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/41 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/41

---

Beschikking van de president van het Hof van 9 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Badajoz — Spanje) — Asociación de Usuarios de Bancos, Cajas y Seguros de España (Adicae Consumidores Críticos y Responsables) / Caja Almendralejo Sociedad Cooperativa de Credito

(Zaak C-15/20) (1)

(2021/C 44/57)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 137 van 27.4.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/41 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/41

---

Beschikking van de president van het Hof van 9 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Badajoz — Spanje) — Asociación de Usuarios de Bancos, Cajas y Seguros de España (Adicae Consumidores Críticos y Responsables) / Liberbank SA

(Zaak C-16/20) (1)

(2021/C 44/58)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 137 van 27.4.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/42 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/42

---

Beschikking van de president van het Hof van 16 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — E. M. T. / Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen

(Zaak C-20/20) (1)

(2021/C 44/59)

Procestaal: Frans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 95 van 23.3.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/42 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/42

---

Beschikking van de president van het Hof van 19 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Laudamotion GmbH / Verein für Konsumenteninformation

(Zaak C-189/20) (1)

(2021/C 44/60)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 279 van 24.8.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/42 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/42

---

Beschikking van de president van het Hof van 12 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta — Spanje) — XV / Cajamar Caja Rural S.C.C.

(Zaak C-268/20) (1)

(2021/C 44/61)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 320 van 28.9.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/42 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/42

---

Beschikking van de president van het Hof van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — Eurowings GmbH / GDVI Verbraucherhilfe GmbH

(Zaak C-365/20) (1)

(2021/C 44/62)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 390 van 16.11.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/43 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/43

---

Beschikking van de president van het Hof van 27 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — flightright GmbH / SunExpressGünes Ekspres Havacilik A.S.

(Zaak C-434/20) (1)

(2021/C 44/63)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 433 van 14.12.2020.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/43 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/43

---

Beschikking van de president van het Hof van 9 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf — Duitsland) — BT / Eurowings GmbH

(Zaak C-438/20) (1)

(2021/C 44/64)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 433 van 14.12.2020.

---

Gerecht

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/44 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/44

---

Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Industrial Química del Nalón/Commissie

(Zaak T-635/18) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Milieu - Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels - Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

(2021/C 44/65)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, S. Saez Moreno en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin, R. Lindenthal en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde), Europees Agentschap voor chemische stoffen (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), waarbij hogetemperatuurkoolteerpek is ingedeeld in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Industrial Química del Nalón, SA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Industrial Química del Nalón, SA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 16 van 14.1.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/45 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/45

---

Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Tokai erftcarbon/Commissie

(Zaak T-636/18) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Milieu - Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels - Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

(2021/C 44/66)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Tokai erftcarbon GmbH (Grevenbroich, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, S. Saez Moreno en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin, R. Lindenthal en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde), Europees Agentschap voor chemische stoffen (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), waarbij hogetemperatuurkoolteerpek is ingedeeld in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Tokai erftcarbon GmbH draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Tokai erftcarbon GmbH draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 16 van 14.1.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/45 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/45

---

Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Bawtry Carbon International/Commissie

(Zaak T-637/18) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Milieu - Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels - Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

(2021/C 44/67)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Bawtry Carbon International Ltd (Doncaster, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, S. Saez Moreno en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin, R. Lindenthal en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde), Europees Agentschap voor chemische stoffen (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), waarbij hogetemperatuurkoolteerpek is ingedeeld in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Bawtry Carbon International Ltd draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Bawtry Carbon International Ltd draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 16 van 14.1.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/46 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/46

---

Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Deza/Commissie

(Zaak T-638/18) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Milieu - Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels - Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

(2021/C 44/68)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, S. Saez Moreno en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin, R. Lindenthal en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde), Europees Agentschap voor chemische stoffen (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), waarbij hogetemperatuurkoolteerpek is ingedeeld in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Deza, a.s. draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Deza, a.s. draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 16 van 14.1.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/47 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/47

---

Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — SGL Carbon/Commissie

(Zaak T-639/18) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Milieu - Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels - Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

(2021/C 44/69)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: SGL Carbon SE (Wiesbaden, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, S. Saez Moreno en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin, R. Lindenthal en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde), Europees Agentschap voor chemische stoffen (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), waarbij hogetemperatuurkoolteerpek is ingedeeld in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | SGL Carbon SE draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

SGL Carbon SE draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 16 van 14.1.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/48 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/48

---

Arrest van het Gerecht van 16 december 2020 — Bilbaína de Alquitranes/Commissie

(Zaak T-645/18) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Milieu - Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels - Indeling van hogetemperatuurkoolteerpek in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410) - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent”)

(2021/C 44/70)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, S. Saez Moreno en P. Sellar, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin, R. Lindenthal en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde), Europees Agentschap voor chemische stoffen (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013, L 261, blz. 5), waarbij hogetemperatuurkoolteerpek is ingedeeld in de categorieën Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410)

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Bilbaína de Alquitranes, SA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Bilbaína de Alquitranes, SA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

| 3) | Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten. |
| --- | --- |

3)

Het Koninkrijk Spanje en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 16 van 14.1.2019.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/48 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/48

---

Beroep ingesteld op 11 september 2020 — Luna Italia/EUIPO — Luna (LUNA SPLENDIDA)

(Zaak T-571/20)

(2021/C 44/71)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Luna Italia Srl (Cantu, Italië) (vertegenwoordiger: N. Papakostas, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Luna AE (Agios Stefanos, Griekenland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk LUNA SPLENDIDA in goud — Uniemerk nr. 16 308 108

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 26 juni 2020 in zaak R 1895/2019-5

Conclusies

| — | dit beroep ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

dit beroep ontvankelijk verklaren;

| — | de bestreden beslissing vernietigen. |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/49 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/49

---

Beroep ingesteld op 12 november 2020 — Solar Electric e.a. / Commissie

(Zaak T-678/20)

(2021/C 44/72)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Solar Electric Holding (Le Lamentin, Frankrijk), Solar Electric Guyane (Le Lamentin), Solar Electric Martinique (Le Lamentin), Société de production d’énergies renouvelables (Le Lamentin) (vertegenwoordiger: S. Manna, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit SA.40349 (2020/MI3) B2/AD/MKL/D*2020/101866 van de Commissie van 3 september 2020, bij welk besluit verzoeksters’ klacht van 20 juni 2020 werd afgewezen waarmee verzoeksters zich keerden tegen de door de Franse overheid op grond van de tariefbesluiten van 10 juli 2006, 12 januari 2010 en 31 augustus 2010 aan producenten van fotovoltaïsch opgewekte energie verleende staatssteun, nietig verklaren op de grond dat:






  — | verzoeksters krachtens artikel 24, lid 2, van verordening (EU) 2015/1589 het recht hebben om bij de Commissie een klacht in te dienen teneinde bezwaar te maken tegen onrechtmatige steun; |
| --- | --- | --- |

—

besluit SA.40349 (2020/MI3) B2/AD/MKL/D*2020/101866 van de Commissie van 3 september 2020, bij welk besluit verzoeksters’ klacht van 20 juni 2020 werd afgewezen waarmee verzoeksters zich keerden tegen de door de Franse overheid op grond van de tariefbesluiten van 10 juli 2006, 12 januari 2010 en 31 augustus 2010 aan producenten van fotovoltaïsch opgewekte energie verleende staatssteun, nietig verklaren op de grond dat:

—

verzoeksters krachtens artikel 24, lid 2, van verordening (EU) 2015/1589 het recht hebben om bij de Commissie een klacht in te dienen teneinde bezwaar te maken tegen onrechtmatige steun;

| — | de Commissie krachtens artikel 12, lid 1, van verordening (EU) 2015/1589 elke klacht over onrechtmatige steun zo snel mogelijk in het kader van een inleidende onderzoeksfase moet bestuderen; |
| --- | --- |

—

de Commissie krachtens artikel 12, lid 1, van verordening (EU) 2015/1589 elke klacht over onrechtmatige steun zo snel mogelijk in het kader van een inleidende onderzoeksfase moet bestuderen;

| — | de Commissie de bepalingen van het VWEU over staatssteun moet toepassen en niet nalatig mag zijn. |
| --- | --- |

—

de Commissie de bepalingen van het VWEU over staatssteun moet toepassen en niet nalatig mag zijn.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

| 1. | Volgens het eerste middel is het bestreden besluit onjuist aangezien daarin wordt uiteengezet dat verzoeksters’ klacht niet valt binnen de werkingssfeer van artikel 24, lid 2, van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9). Verzoeksters beweren het tegendeel. |
| --- | --- |

1.

Volgens het eerste middel is het bestreden besluit onjuist aangezien daarin wordt uiteengezet dat verzoeksters’ klacht niet valt binnen de werkingssfeer van artikel 24, lid 2, van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9). Verzoeksters beweren het tegendeel.

| 2. | Volgens het tweede middel heeft de Commissie het recht verkeerd toegepast bij de uitlegging van de werkingssfeer van artikel 12, lid 1, van verordening 2015/1589. Verzoeksters menen dat louter hun hoedanigheid van belanghebbende de Commissie ertoe verplicht om een inleidende onderzoeksfase te openen, en dat zij dat overeenkomstig deze bepaling voor elke klacht over staatssteun onmiddellijk moet doen. |
| --- | --- |

2.

Volgens het tweede middel heeft de Commissie het recht verkeerd toegepast bij de uitlegging van de werkingssfeer van artikel 12, lid 1, van verordening 2015/1589. Verzoeksters menen dat louter hun hoedanigheid van belanghebbende de Commissie ertoe verplicht om een inleidende onderzoeksfase te openen, en dat zij dat overeenkomstig deze bepaling voor elke klacht over staatssteun onmiddellijk moet doen.

| 3. | Volgens het derde middel is de Commissie haar verplichtingen op grond van de artikelen 107, 108 en 109 VWEU en de voormelde verordening 2015/1589 niet nagekomen. Verzoeksters zijn van mening dat de Commissie de staatssteunbepalingen van het VWEU moet toepassen en niet mag nalaten onderzoek te doen naar een klacht waarbij bezwaar wordt gemaakt tegen onrechtmatige steun. |
| --- | --- |

3.

Volgens het derde middel is de Commissie haar verplichtingen op grond van de artikelen 107, 108 en 109 VWEU en de voormelde verordening 2015/1589 niet nagekomen. Verzoeksters zijn van mening dat de Commissie de staatssteunbepalingen van het VWEU moet toepassen en niet mag nalaten onderzoek te doen naar een klacht waarbij bezwaar wordt gemaakt tegen onrechtmatige steun.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/50 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/50

---

Beroep ingesteld op 3 december 2020 — OL / Raad

(Zaak T-714/20)

(2021/C 44/73)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: OL (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga, J. Iriarte Ángel en E. Delage González, abogados)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | Besluit 2014/145/GBVB van de Raad van 17 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen, in zijn huidige versie, nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft of kan hebben op verzoeker. |
| --- | --- |

—

Besluit 2014/145/GBVB van de Raad van 17 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen, in zijn huidige versie, nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft of kan hebben op verzoeker.

| — | Verordening (EU) nr. 269/2014 van de Raad van 17 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen, in zijn huidige versie, nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft of kan hebben op verzoeker. |
| --- | --- |

—

Verordening (EU) nr. 269/2014 van de Raad van 17 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen, in zijn huidige versie, nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft of kan hebben op verzoeker.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die aan de bestreden beperkingen op het moment van de verlenging ervan ten grondslag lagen, aangezien deze beperkingen ten aanzien van verzoeker niet op feiten en reële bewijzen waren gebaseerd. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die aan de bestreden beperkingen op het moment van de verlenging ervan ten grondslag lagen, aangezien deze beperkingen ten aanzien van verzoeker niet op feiten en reële bewijzen waren gebaseerd.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht, aangezien de bestreden regeling ten aanzien van verzoeker niet naar behoren was gemotiveerd, waardoor hij niet naar behoren zijn verweer heeft kunnen voeren. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht, aangezien de bestreden regeling ten aanzien van verzoeker niet naar behoren was gemotiveerd, waardoor hij niet naar behoren zijn verweer heeft kunnen voeren.

| 3. | Derde middel, ontleend aan schending van het mensenrecht op vrijheid van meningsuiting, aangezien de vermeende verklaringen, oproepen en uitingen die hem worden toegeschreven, onder dat mensenrecht vallen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan schending van het mensenrecht op vrijheid van meningsuiting, aangezien de vermeende verklaringen, oproepen en uitingen die hem worden toegeschreven, onder dat mensenrecht vallen.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming aangaande de motivering van de handelingen, het ontbreken van een reële feitelijke ondersteuning van de door de Raad aangevoerde motivering, en schending van het recht op vrijheid van meningsuiting, het recht van verdediging en het recht van eigendom, aangezien het vereiste om op het moment van verlenging van de regels reële bewijzen aan te dragen niet is nageleefd, hetgeen van invloed is op de overige rechten. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming aangaande de motivering van de handelingen, het ontbreken van een reële feitelijke ondersteuning van de door de Raad aangevoerde motivering, en schending van het recht op vrijheid van meningsuiting, het recht van verdediging en het recht van eigendom, aangezien het vereiste om op het moment van verlenging van de regels reële bewijzen aan te dragen niet is nageleefd, hetgeen van invloed is op de overige rechten.

| 5. | Vijfde middel, ontleend aan schending van het recht van eigendom in verband met het evenredigheidsbeginsel, in die zin dat dit recht wordt beperkt en die beperking bovendien onevenredig is. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel, ontleend aan schending van het recht van eigendom in verband met het evenredigheidsbeginsel, in die zin dat dit recht wordt beperkt en die beperking bovendien onevenredig is.

| 6. | Zesde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de relatieve positie van verzoeker zonder enige reden is aangetast. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de relatieve positie van verzoeker zonder enige reden is aangetast.

| 7. | Zevende middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid, aangezien er objectief, nauwkeurig en samenhangend bewijs is voor de bewering dat het opleggen en verlengen van de sanctiemaatregelen bedoeld was ter bereiking van andere dan door de Raad aangevoerde doelstellingen. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid, aangezien er objectief, nauwkeurig en samenhangend bewijs is voor de bewering dat het opleggen en verlengen van de sanctiemaatregelen bedoeld was ter bereiking van andere dan door de Raad aangevoerde doelstellingen.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/51 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/51

---

Beroep ingesteld op 9 december 2020 — Perry Street Software/EUIPO — Toolstream (SCRUFFS)

(Zaak T-720/20)

(2021/C 44/74)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Perry Street Software, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Hawkins, solicitor, en T. Dolde, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Toolstream Ltd (Yeovil, Verenigd Koninkrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk SCRUFFS — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 171 590

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 september 2020 in zaak R 550/2020-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO en andere partij in de procedure voor de kamer van beroep (gesteld dat zij in de procedure intervenieert) in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO en andere partij in de procedure voor de kamer van beroep (gesteld dat zij in de procedure intervenieert) in de kosten van de procedure.

Aangevoerde middelen

| — | ontbreken van een volledig onderzoek en onjuiste opvatting van de feiten en het bewijs overeenkomstig artikel 72, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

ontbreken van een volledig onderzoek en onjuiste opvatting van de feiten en het bewijs overeenkomstig artikel 72, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 59, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 59, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 59, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 59, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/52 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/52

---

Beroep ingesteld op 11 december 2020 — Prigozhin / Raad

(Zaak T-723/20)

(2021/C 44/75)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Yevgeniy Viktorovich Prigozhin (Sint-Petersburg, Rusland) (vertegenwoordiger: M. Lewis, Solicitor)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | uitvoeringsverordening (EU) 2020/1481 van de Raad van 14 oktober 2020 tot uitvoering van artikel 21, lid 2, van verordening (EU) 2016/44 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (1) en uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/1483 van de Raad van 14 oktober 2020 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2015/1333 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (2), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

uitvoeringsverordening (EU) 2020/1481 van de Raad van 14 oktober 2020 tot uitvoering van artikel 21, lid 2, van verordening (EU) 2016/44 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (1) en uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/1483 van de Raad van 14 oktober 2020 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2015/1333 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (2), nietig verklaren;

| — | de Raad verwijzen in de kosten van verzoeker. |
| --- | --- |

—

de Raad verwijzen in de kosten van verzoeker.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Raad heeft zich kennelijk ten onrechte op het standpunt gesteld dat in verzoekers geval was voldaan aan een van de criteria voor opname van verzoeker op de lijst van personen, entiteiten en lichamen die met het oog op de situatie in Libië aan beperkende maatregelen zijn onderworpen. Verzoeker stelt dat de Raad de als Wagner-groep omschreven entiteit niet heeft geïdentificeerd, dat hij geenszins kennis heeft van een entiteit die bekendstaat als de Wagner-groep, dat hij geen banden heeft gehad met een dergelijke entiteit en dat hij niet betrokken is geweest bij de Wagner-groep en deze ook niet heeft gesteund. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Raad heeft zich kennelijk ten onrechte op het standpunt gesteld dat in verzoekers geval was voldaan aan een van de criteria voor opname van verzoeker op de lijst van personen, entiteiten en lichamen die met het oog op de situatie in Libië aan beperkende maatregelen zijn onderworpen. Verzoeker stelt dat de Raad de als Wagner-groep omschreven entiteit niet heeft geïdentificeerd, dat hij geenszins kennis heeft van een entiteit die bekendstaat als de Wagner-groep, dat hij geen banden heeft gehad met een dergelijke entiteit en dat hij niet betrokken is geweest bij de Wagner-groep en deze ook niet heeft gesteund.

| 2. | Tweede middel: de Raad is zijn verplichting niet nagekomen om het besluit met redenen te omkleden. De motivering is niet geschikt voor beperkende maatregelen, vermeldt de feiten en het recht niet, en verwijst niet concreet en specifiek naar specifieke informatie in het betrokken dossier waaruit blijkt dat jegens verzoeker een besluit is genomen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Raad is zijn verplichting niet nagekomen om het besluit met redenen te omkleden. De motivering is niet geschikt voor beperkende maatregelen, vermeldt de feiten en het recht niet, en verwijst niet concreet en specifiek naar specifieke informatie in het betrokken dossier waaruit blijkt dat jegens verzoeker een besluit is genomen.

| 3. | Derde middel: de Raad heeft het besluit niet naar behoren en met redenen omkleed gemotiveerd en heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt bij de vaststelling van het besluit. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Raad heeft het besluit niet naar behoren en met redenen omkleed gemotiveerd en heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt bij de vaststelling van het besluit.

| 4. | Vierde middel: de Raad heeft zijn bevoegdheden misbruikt als gevolg van kennelijke beoordelingsfouten bij het nemen van het besluit. Het besluit om verzoeker de beperkende maatregelen op te leggen is genomen met het uitsluitende of voornaamste doel om politieke doelstellingen te bereiken, en niet om de erin genoemde redenen. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de Raad heeft zijn bevoegdheden misbruikt als gevolg van kennelijke beoordelingsfouten bij het nemen van het besluit. Het besluit om verzoeker de beperkende maatregelen op te leggen is genomen met het uitsluitende of voornaamste doel om politieke doelstellingen te bereiken, en niet om de erin genoemde redenen.

| 5. | Vijfde middel: de Raad heeft verzoekers rechten van verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden. Aangezien verzoeker betoogt dat het besluit, anders dan de motivering ervan aangeeft, tot doel had politieke doelstellingen na te streven, stelt hij dat hij recht heeft op alle documenten die betrekking hebben op het nemen van het besluit, maar dat hij deze niet heeft ontvangen. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: de Raad heeft verzoekers rechten van verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden. Aangezien verzoeker betoogt dat het besluit, anders dan de motivering ervan aangeeft, tot doel had politieke doelstellingen na te streven, stelt hij dat hij recht heeft op alle documenten die betrekking hebben op het nemen van het besluit, maar dat hij deze niet heeft ontvangen.

| 6. | Zesde middel: de Raad heeft zonder rechtvaardiging en op onevenredige wijze inbreuk gemaakt op verzoekers fundamentele mensenrechten, waaronder het recht op bescherming van eigendom, handel en verkeer. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: de Raad heeft zonder rechtvaardiging en op onevenredige wijze inbreuk gemaakt op verzoekers fundamentele mensenrechten, waaronder het recht op bescherming van eigendom, handel en verkeer.

| 7. | Zevende middel: de Raad heeft het beginsel van voorzienbaarheid van de Uniehandelingen geschonden. De vaagheid van verzoekers vermeend gedrag zoals hem dit in de motivering wordt verweten, maakt het voor een persoon onmogelijk om te weten van welke handelingen hij zich dient te onthouden om de oplegging van beperkende maatregelen te voorkomen. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: de Raad heeft het beginsel van voorzienbaarheid van de Uniehandelingen geschonden. De vaagheid van verzoekers vermeend gedrag zoals hem dit in de motivering wordt verweten, maakt het voor een persoon onmogelijk om te weten van welke handelingen hij zich dient te onthouden om de oplegging van beperkende maatregelen te voorkomen.

---

(1)  PB 2020, L 341, blz. 7.

(2)  PB 2020, L 341, blz. 16.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/53 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/53

---

Beroep ingesteld op 14 december 2020 — Senseon Tech/EUIPO — Accuride International (SENSEON)

(Zaak T-724/20)

(2021/C 44/76)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Senseon Tech Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Andreottola en M. Li Trenta, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Accuride International Inc. (Santa Fe Springs, Californië, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk SENSEON — inschrijvingsaanvraag nr. 17 758 831

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 30 september 2020 in zaak R 2736/2019-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | volledige toewijzing van verzoeksters beroep tegen de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

volledige toewijzing van verzoeksters beroep tegen de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten.

Aangevoerde middelen

| — | onjuiste beoordeling van het relevante publiek; |
| --- | --- |

—

onjuiste beoordeling van het relevante publiek;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de bepaling van de soortgelijkheid van de waren en diensten; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de bepaling van de soortgelijkheid van de waren en diensten;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de globale beoordeling. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de globale beoordeling.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/54 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/54

---

Beroep ingesteld op 14 december 2020 — Guangdong Haomei New Materials en Guangdong King Metal Light Alloy Technology / Commissie

(Zaak T-725/20)

(2021/C 44/77)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partijen: Guangdong Haomei New Materials Co. Ltd (Qingyuan, China), Guangdong King Metal Light Alloy Technology Co. Ltd (Yuan Tan Town, China) (vertegenwoordigers: M. Maresca, C. Malinconico, D. Guardamagna, M. Guardamagna, D. Maresca, A. Cerruti, A. Malinconico, G. La Malfa Ribolla, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Verzoeksters verzoeken het Gerecht, uitvoeringsverordening (EU) 2020/1428 van de Commissie van 12 oktober 2020 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op aluminium extrusies van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2020, L 336, blz. 8) en, subsidiair, de basisverordening [verordening (EU) 2016/1036)] nietig te verklaren en de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters acht middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van het VWEU en van de rechtsregels inzake de toepassing van het Verdrag, schending van de bepalingen van de basisverordening inzake de verplichting tot specifieke vaststelling van de dumpingvoorwaarden, schending van de beginselen van een eerlijke administratieve procedure, hoor en wederhoor, en behoorlijk bestuur als bedoeld in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gebruik van de best beschikbare informatie, schending van wezenlijke vormvoorschriften, misbruik van bevoegdheid door de algemene aard van de grieven en ontbreken van een daadwerkelijk onderzoek van de informatie die in een geest van samenwerking werd verstrekt.






  — | Verzoeksters voeren in dit verband aan dat de bestreden verordening onrechtmatig is, voor zover de Commissie de omstandigheden op de betrokken markten niet concreet heeft beoordeeld en verzoeksters niet in staat zijn gesteld om hun rechten van de verdediging naar behoren uit te oefenen. Kort samengevat, HaoMei en King Metal zijn aansprakelijk gesteld voor dumping en om die reden onderworpen aan compenserende antidumpingrechten, niet wegens hun eigen gedragingen bij de uitvoer uit China, maar wegens een globaal gunstige beoordeling van de Chinese economie en dus op algemene wijze. Omdat de Commissie hiervan overtuigd was, heeft zij nagelaten de door verzoeksters overgelegde documenten concreet te onderzoeken. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van het VWEU en van de rechtsregels inzake de toepassing van het Verdrag, schending van de bepalingen van de basisverordening inzake de verplichting tot specifieke vaststelling van de dumpingvoorwaarden, schending van de beginselen van een eerlijke administratieve procedure, hoor en wederhoor, en behoorlijk bestuur als bedoeld in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gebruik van de best beschikbare informatie, schending van wezenlijke vormvoorschriften, misbruik van bevoegdheid door de algemene aard van de grieven en ontbreken van een daadwerkelijk onderzoek van de informatie die in een geest van samenwerking werd verstrekt.

—

Verzoeksters voeren in dit verband aan dat de bestreden verordening onrechtmatig is, voor zover de Commissie de omstandigheden op de betrokken markten niet concreet heeft beoordeeld en verzoeksters niet in staat zijn gesteld om hun rechten van de verdediging naar behoren uit te oefenen. Kort samengevat, HaoMei en King Metal zijn aansprakelijk gesteld voor dumping en om die reden onderworpen aan compenserende antidumpingrechten, niet wegens hun eigen gedragingen bij de uitvoer uit China, maar wegens een globaal gunstige beoordeling van de Chinese economie en dus op algemene wijze. Omdat de Commissie hiervan overtuigd was, heeft zij nagelaten de door verzoeksters overgelegde documenten concreet te onderzoeken.

| 2. | Tweede middel: schending van het VWEU en van de rechtsregels inzake de toepassing van het Verdrag, ontbreken van dumping in het licht van de criteria van de basisverordening, schending van de bepalingen van de basisverordening inzake de dumpingmarge (artikel 2, e), in het bijzonder lid 6 bis), onjuiste vaststelling van de “normale” prijs van het litigieuze product, toepassing van voorlopige rechten, niet vanwege de eigen aansprakelijkheid van de exporteurs (die zelfs niet is vastgesteld), maar vanwege de afkeer van de globale structuur van de Chinese economie, misbruik van bevoegdheid en gebrek aan onderzoek en motivering,






  — | Verzoeksters wijzen in dit verband op de onrechtmatigheid die voortvloeit uit het feit dat de Commissie een onvolledig onderzoek heeft verricht, dat in ieder geval een verbijsterend resultaat heeft opgeleverd, dat ook gebrekkig is door de onrechtmatigheid die voortvloeit uit de verordening inzake productregistratie, die reeds het voorwerp uitmaakt van een beroep bij het Gerecht, voor zover zij in haar onderzoek productcodes (7610 90 90) heeft opgenomen die, zoals zij zelf erkent, niet daarin hadden mogen worden opgenomen, aangezien het gaat om andere producten dan die waarop het onderzoek betrekking heeft. Deze fout (die het mogelijk heeft gemaakt andere producten op te nemen) neemt de grondslag weg voor dumping (aangezien de betreffende zeer lage prijs onvermijdelijk en artificieel de gemiddelde prijs doet dalen), alsmede de grondslag voor schade aan de bedrijfstak van de Unie, aangezien het gaat om een aanzienlijke hoeveelheid ten opzichte van de totale hoeveelheid van het betrokken product, waardoor het effect van het resterende deel van het in de Europese Unie ingevoerde product irrelevant is. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het VWEU en van de rechtsregels inzake de toepassing van het Verdrag, ontbreken van dumping in het licht van de criteria van de basisverordening, schending van de bepalingen van de basisverordening inzake de dumpingmarge (artikel 2, e), in het bijzonder lid 6 bis), onjuiste vaststelling van de “normale” prijs van het litigieuze product, toepassing van voorlopige rechten, niet vanwege de eigen aansprakelijkheid van de exporteurs (die zelfs niet is vastgesteld), maar vanwege de afkeer van de globale structuur van de Chinese economie, misbruik van bevoegdheid en gebrek aan onderzoek en motivering,

—

Verzoeksters wijzen in dit verband op de onrechtmatigheid die voortvloeit uit het feit dat de Commissie een onvolledig onderzoek heeft verricht, dat in ieder geval een verbijsterend resultaat heeft opgeleverd, dat ook gebrekkig is door de onrechtmatigheid die voortvloeit uit de verordening inzake productregistratie, die reeds het voorwerp uitmaakt van een beroep bij het Gerecht, voor zover zij in haar onderzoek productcodes (7610 90 90) heeft opgenomen die, zoals zij zelf erkent, niet daarin hadden mogen worden opgenomen, aangezien het gaat om andere producten dan die waarop het onderzoek betrekking heeft. Deze fout (die het mogelijk heeft gemaakt andere producten op te nemen) neemt de grondslag weg voor dumping (aangezien de betreffende zeer lage prijs onvermijdelijk en artificieel de gemiddelde prijs doet dalen), alsmede de grondslag voor schade aan de bedrijfstak van de Unie, aangezien het gaat om een aanzienlijke hoeveelheid ten opzichte van de totale hoeveelheid van het betrokken product, waardoor het effect van het resterende deel van het in de Europese Unie ingevoerde product irrelevant is.

| — | Verder is het ontbreken van een specifieke beoordeling van de situatie van verzoeksters onverenigbaar met het Verdrag (en de genoemde rechtsregels), voor zover daarbij een regeling van objectieve aansprakelijkheid of van aansprakelijkheid voor handelingen van derden wordt ingevoerd, hetgeen in strijd is met de basisbeginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen (arrest van 3 december 1998, Belgocodex, C-381/97, EU:C:1998:589; arrest van 26 april 2005, Stichting Goed Wonen, C-376/02, EU:C:2005:251) vanwege de marktprijs en de daarmee samenhangende kostenstructuur die verzoeksters meermaals aan de Commissie hebben meegedeeld en die door laatstgenoemde volledig buiten beschouwing werd gelaten (hetgeen het ook het geval is wat het standpunt van de Chinese regering over de markteconomie betreft). Dit heeft geleid tot kennelijke onrechtmatigheden, zowel materieel (wat betreft de begrippen normale waarde, aanzienlijke verstoringen, toegang tot krediet, fiscale behandeling, faillissement, representatief land en keuze daarvan) als procedureel, die in dit middel uitvoerig aan bod komen en een duidelijk discriminerend en schadelijk effect hebben gehad. |
| --- | --- |

—

Verder is het ontbreken van een specifieke beoordeling van de situatie van verzoeksters onverenigbaar met het Verdrag (en de genoemde rechtsregels), voor zover daarbij een regeling van objectieve aansprakelijkheid of van aansprakelijkheid voor handelingen van derden wordt ingevoerd, hetgeen in strijd is met de basisbeginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen (arrest van 3 december 1998, Belgocodex, C-381/97, EU:C:1998:589; arrest van 26 april 2005, Stichting Goed Wonen, C-376/02, EU:C:2005:251) vanwege de marktprijs en de daarmee samenhangende kostenstructuur die verzoeksters meermaals aan de Commissie hebben meegedeeld en die door laatstgenoemde volledig buiten beschouwing werd gelaten (hetgeen het ook het geval is wat het standpunt van de Chinese regering over de markteconomie betreft). Dit heeft geleid tot kennelijke onrechtmatigheden, zowel materieel (wat betreft de begrippen normale waarde, aanzienlijke verstoringen, toegang tot krediet, fiscale behandeling, faillissement, representatief land en keuze daarvan) als procedureel, die in dit middel uitvoerig aan bod komen en een duidelijk discriminerend en schadelijk effect hebben gehad.

| 3. | Derde middel: ontbreken van schade, schending van de basisverordening [art. 1, 2 en 7, lid 1, onder c)], gebrek aan onderzoek, kennelijke fout en onjuiste voorstelling van de feiten bij de vergelijking van de marktaandelen, ontbreken van een oorzakelijk verband en niet-inaanmerkingneming van het feit dat de totale invoerstroom niet gewijzigd is.






  — | Verzoeksters betogen in dit verband dat de bestreden verordening onrechtmatig is omdat deze, afwijkend van de antidumpingdoelstelling, de Chinese mededinging door Haomei en King Metal schadelijk acht voor de bedrijfstak van de Unie, in een context van aanzienlijke groei van het verbruik en van winstgevendheid van de aluminiumindustrie. Er is integendeel geen sprake van prijsonderbieding, wat volgens de rechtspraak noodzakelijk is voor de vaststelling van schade. In het geval van verzoeksters is het ontbreken van prijsonderbieding bewezen (aan de hand van verschillende documenten die in het middel zijn opgenomen) door de prijzen ex works van Haomei en King Metal, die in lijn zijn met de Europese prijzen (document 3, verslag Bauxite). |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: ontbreken van schade, schending van de basisverordening [art. 1, 2 en 7, lid 1, onder c)], gebrek aan onderzoek, kennelijke fout en onjuiste voorstelling van de feiten bij de vergelijking van de marktaandelen, ontbreken van een oorzakelijk verband en niet-inaanmerkingneming van het feit dat de totale invoerstroom niet gewijzigd is.

—

Verzoeksters betogen in dit verband dat de bestreden verordening onrechtmatig is omdat deze, afwijkend van de antidumpingdoelstelling, de Chinese mededinging door Haomei en King Metal schadelijk acht voor de bedrijfstak van de Unie, in een context van aanzienlijke groei van het verbruik en van winstgevendheid van de aluminiumindustrie. Er is integendeel geen sprake van prijsonderbieding, wat volgens de rechtspraak noodzakelijk is voor de vaststelling van schade. In het geval van verzoeksters is het ontbreken van prijsonderbieding bewezen (aan de hand van verschillende documenten die in het middel zijn opgenomen) door de prijzen ex works van Haomei en King Metal, die in lijn zijn met de Europese prijzen (document 3, verslag Bauxite).

| — | Bovendien is er geen sprake van een belang van de Unie bij de instelling van het recht, maar betreft het uitsluitend een belang van de klagers dat de Commissie eenvoudigweg als haar eigen motivering heeft “overgenomen” en zonder analyse heeft uitgebreid tot de gehele Unie. Dienaangaande heeft de Commissie opnieuw de door verzoeksters tijdens de procedure verstrekte gegevens volledig buiten beschouwing gelaten, waarbij deze noch in de procedure noch in de verordening op contradictoire wijze (mondeling of schriftelijk) zijn behandeld. |
| --- | --- |

—

Bovendien is er geen sprake van een belang van de Unie bij de instelling van het recht, maar betreft het uitsluitend een belang van de klagers dat de Commissie eenvoudigweg als haar eigen motivering heeft “overgenomen” en zonder analyse heeft uitgebreid tot de gehele Unie. Dienaangaande heeft de Commissie opnieuw de door verzoeksters tijdens de procedure verstrekte gegevens volledig buiten beschouwing gelaten, waarbij deze noch in de procedure noch in de verordening op contradictoire wijze (mondeling of schriftelijk) zijn behandeld.

| 4. | Vierde middel: ontbreken van een oorzakelijk verband tussen de dumping en de schade, schending van de artikelen 1, 2 en 7, lid 1, onder c), van de basisverordening, verzuim om de impact van Covid-19 op de handelsstromen te beoordelen, het doel van de antidumpingprocedure en de vaststelling van voorlopige rechten, gebrekkige en onjuiste beoordeling van de gevolgen van andere factoren en verzuim om de argumenten van verzoeksters te beoordelen.






  — | Dienaangaande stellen verzoeksters dat de Commissie, ondanks de ernst en de relevantie van de pandemie voor de internationale handel, die reeds ongekende economische gebeurtenissen heeft veroorzaakt (bijvoorbeeld de verkoop van olie tegen negatieve prijzen), het niet nodig heeft geacht om — niet alleen een studie maar – een minimale gedocumenteerde analyse te verrichten van de gevolgen van Covid-19 voor de internationale handel en deze op te nemen in haar onderzoek. |
| --- | --- | --- |

4.

Vierde middel: ontbreken van een oorzakelijk verband tussen de dumping en de schade, schending van de artikelen 1, 2 en 7, lid 1, onder c), van de basisverordening, verzuim om de impact van Covid-19 op de handelsstromen te beoordelen, het doel van de antidumpingprocedure en de vaststelling van voorlopige rechten, gebrekkige en onjuiste beoordeling van de gevolgen van andere factoren en verzuim om de argumenten van verzoeksters te beoordelen.

—

Dienaangaande stellen verzoeksters dat de Commissie, ondanks de ernst en de relevantie van de pandemie voor de internationale handel, die reeds ongekende economische gebeurtenissen heeft veroorzaakt (bijvoorbeeld de verkoop van olie tegen negatieve prijzen), het niet nodig heeft geacht om — niet alleen een studie maar – een minimale gedocumenteerde analyse te verrichten van de gevolgen van Covid-19 voor de internationale handel en deze op te nemen in haar onderzoek.

| — | Verder heeft de Commissie nagelaten om andere factoren te beoordelen die de analyse duidelijk beïnvloeden: enerzijds de stijging, zij het licht, van de invoer uit andere landen, zoals Rusland; anderzijds de toename van de Europese export van aluminium in de wereld (punten 284 en volgende). Door deze omstandigheden wordt het oorzakelijk verband tussen de dumping en de schade duidelijk verbroken. |
| --- | --- |

—

Verder heeft de Commissie nagelaten om andere factoren te beoordelen die de analyse duidelijk beïnvloeden: enerzijds de stijging, zij het licht, van de invoer uit andere landen, zoals Rusland; anderzijds de toename van de Europese export van aluminium in de wereld (punten 284 en volgende). Door deze omstandigheden wordt het oorzakelijk verband tussen de dumping en de schade duidelijk verbroken.

| 5. | Vijfde middel: onrechtmatigheid die voortvloeit uit de verordening inzake registratie.






  — | In dit verband wordt aangevoerd dat de Commissie het voorwerp van de onderzochte invoer niet duidelijk heeft geïdentificeerd en dat zij, om dit te rechtvaardigen, heeft verwezen naar een nog lopende uitwisseling van informatie met DG-TAXUD en een lopend onderzoek van bepaalde TARIC-gegevens om vast te stellen of deze relevant zijn voor de analyse. |
| --- | --- | --- |

5.

Vijfde middel: onrechtmatigheid die voortvloeit uit de verordening inzake registratie.

—

In dit verband wordt aangevoerd dat de Commissie het voorwerp van de onderzochte invoer niet duidelijk heeft geïdentificeerd en dat zij, om dit te rechtvaardigen, heeft verwezen naar een nog lopende uitwisseling van informatie met DG-TAXUD en een lopend onderzoek van bepaalde TARIC-gegevens om vast te stellen of deze relevant zijn voor de analyse.

| — | De noodzaak van de maatregel moet evenwel worden aangetoond aan de hand van technische elementen die niet ter discussie staan. Het ontbreken van een dergelijke analyse of de ongeschiktheid ervan, leidt dan ook tot een rechtstreekse schending van het vrije verkeer van goederen, aangezien de registratie de latere verhandelbaarheid van de ingevoerde producten beïnvloedt, zelfs na het binnenkomen ervan op het grondgebied van de Unie. |
| --- | --- |

—

De noodzaak van de maatregel moet evenwel worden aangetoond aan de hand van technische elementen die niet ter discussie staan. Het ontbreken van een dergelijke analyse of de ongeschiktheid ervan, leidt dan ook tot een rechtstreekse schending van het vrije verkeer van goederen, aangezien de registratie de latere verhandelbaarheid van de ingevoerde producten beïnvloedt, zelfs na het binnenkomen ervan op het grondgebied van de Unie.

| 6. | Zesde middel: kennelijk onjuiste beoordeling bij de vaststelling van het niveau van de maatregelen, schending van artikel 14, lid 5, van de basisverordening in een ander opzicht, onjuiste en willekeurige opgave van het bedrag van de rechten, gebrek aan onderzoek, kennelijk onjuiste beoordeling en misbruik van bevoegdheid.






  — | In dit verband wordt aangevoerd dat fouten zijn gemaakt bij de vaststelling van het niveau van de matregelen (punten 330 en volgende). Het percentage van 30,4 % voor Haomei en King Metal is op willekeurige wijze afgeleid uit de antidumpingklacht van EA, in de vertrouwelijke versie ervan. De Commissie beweert weliswaar dat zij voldoende bewijsmateriaal heeft ontleend aan de informatie in het bericht van inleiding en de klacht, maar stelt willekeurig één enkele dumpingmarge vast voor alle extrusies. Dat sprake is van misbruik van bevoegdheid met betrekking tot de doelstelling van bescherming tegen schade die de bedrijfstak van de Unie zou kunnen lijden, is duidelijk. |
| --- | --- | --- |

6.

Zesde middel: kennelijk onjuiste beoordeling bij de vaststelling van het niveau van de maatregelen, schending van artikel 14, lid 5, van de basisverordening in een ander opzicht, onjuiste en willekeurige opgave van het bedrag van de rechten, gebrek aan onderzoek, kennelijk onjuiste beoordeling en misbruik van bevoegdheid.

—

In dit verband wordt aangevoerd dat fouten zijn gemaakt bij de vaststelling van het niveau van de matregelen (punten 330 en volgende). Het percentage van 30,4 % voor Haomei en King Metal is op willekeurige wijze afgeleid uit de antidumpingklacht van EA, in de vertrouwelijke versie ervan. De Commissie beweert weliswaar dat zij voldoende bewijsmateriaal heeft ontleend aan de informatie in het bericht van inleiding en de klacht, maar stelt willekeurig één enkele dumpingmarge vast voor alle extrusies. Dat sprake is van misbruik van bevoegdheid met betrekking tot de doelstelling van bescherming tegen schade die de bedrijfstak van de Unie zou kunnen lijden, is duidelijk.

| 7. | Zevende middel: schending van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT) en, subsidiair, onrechtmatigheid van de basisverordening indien deze niet wordt uitgelegd in overeenstemming met de internationale overeenkomsten.






  — | In dit verband wordt betoogd dat verordening 2020/11428, die de Commissie heeft vastgesteld op grond van artikel 207 VWEU, afwijkt van de begrippen die in het internationaal recht zelf zijn vastgelegd. Als dat niet het geval zou zijn, met andere woorden, als er geen sprake zou zijn van een schending die rechtstreeks teruggaat tot verordening 2020/11428, zou de onrechtmatigheid de basisverordening betreffen. |
| --- | --- | --- |

7.

Zevende middel: schending van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (GATT) en, subsidiair, onrechtmatigheid van de basisverordening indien deze niet wordt uitgelegd in overeenstemming met de internationale overeenkomsten.

—

In dit verband wordt betoogd dat verordening 2020/11428, die de Commissie heeft vastgesteld op grond van artikel 207 VWEU, afwijkt van de begrippen die in het internationaal recht zelf zijn vastgelegd. Als dat niet het geval zou zijn, met andere woorden, als er geen sprake zou zijn van een schending die rechtstreeks teruggaat tot verordening 2020/11428, zou de onrechtmatigheid de basisverordening betreffen.

| 8. | Achtste middel: schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens wat de procedure betreft tot oplegging van een sanctie die overeenkomt met een strafrechtelijke sanctie wegens de gevolgen daarvan voor de exporterende ondernemingen.






  — | Dienaangaande wordt aangevoerd dat de toepassing van de betrokken rechten voor verzoeksters een belemmering vormt voor de voortzetting van hun activiteiten, hetgeen leidt tot onomkeerbare schade die vergelijkbaar is met die van een strafrechtelijke sanctie, zoals het Europees Hof voor de rechten van de mens meermaals heeft geoordeeld. |
| --- | --- | --- |

8.

Achtste middel: schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens wat de procedure betreft tot oplegging van een sanctie die overeenkomt met een strafrechtelijke sanctie wegens de gevolgen daarvan voor de exporterende ondernemingen.

—

Dienaangaande wordt aangevoerd dat de toepassing van de betrokken rechten voor verzoeksters een belemmering vormt voor de voortzetting van hun activiteiten, hetgeen leidt tot onomkeerbare schade die vergelijkbaar is met die van een strafrechtelijke sanctie, zoals het Europees Hof voor de rechten van de mens meermaals heeft geoordeeld.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/56 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/56

---

Beroep ingesteld op 15 december 2020 — Aurubis / Commissie

(Zaak T-729/20)

(2021/C 44/78)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Aurubis AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en J. Hoss, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit [ref. Ares (2020)7439507 — 08/12/2020] van de Europese Commissie van 8 december 2020 nietig verklaren en |
| --- | --- |

—

besluit [ref. Ares (2020)7439507 — 08/12/2020] van de Europese Commissie van 8 december 2020 nietig verklaren en

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van 8 december 2020, waarbij de Commissie, in verband met een procedure in kort geding bij het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) en een verzoek van het Umweltbundesamt (federaal agentschap voor het milieu, Duitsland) in dat kader, heeft geweigerd haar medewerking te verlenen aan de overdracht van emissierechten om verzoeksters recht op kosteloze toewijzing van emissierechten voorlopig te waarborgen teneinde het nuttig effect van een arrest van het Hof van Justitie in de prejudiciële procedure in zaak C-271/20 te verzekeren.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

| 1. | Het besluit van de Commissie van 8 december 2020 raakt verzoekster rechtstreeks en individueel. Zij is dus procesbevoegd. |
| --- | --- |

1.

Het besluit van de Commissie van 8 december 2020 raakt verzoekster rechtstreeks en individueel. Zij is dus procesbevoegd.

| 2. | De Commissie is op grond van het Unierechtelijke beginsel van de waarborg van daadwerkelijke rechtsbescherming verplicht om in het kader van de toekenning van voorlopige maatregelen door een nationale rechterlijke instantie haar medewerking te verlenen om te verzekeren dat eventuele rechten op toewijzing van emissierechten niet komen te vervallen. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is op grond van het Unierechtelijke beginsel van de waarborg van daadwerkelijke rechtsbescherming verplicht om in het kader van de toekenning van voorlopige maatregelen door een nationale rechterlijke instantie haar medewerking te verlenen om te verzekeren dat eventuele rechten op toewijzing van emissierechten niet komen te vervallen.

| 3. | Richtlijn 2003/87/EG (1) en verordening (EU) nr. 389/2013 (2) vormen het rechtskader voor een dergelijke medewerking en de overdracht van emissierechten op nationale rekeningen. |
| --- | --- |

3.

Richtlijn 2003/87/EG (1) en verordening (EU) nr. 389/2013 (2) vormen het rechtskader voor een dergelijke medewerking en de overdracht van emissierechten op nationale rekeningen.

---

(1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32).

(2)  Verordening (EU) nr. 389/2013 van de Commissie van 2 mei 2013 tot instelling van een EU-register overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, beschikkingen nrs. 280/2004/EG en 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van de verordeningen (EU) nr. 920/2010 en 1193/2011 van de Commissie (PB 2013, L 122, blz. 1).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/57 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/57

---

Beroep ingesteld op 16 december 2020 — ON / Commissie

(Zaak T-730/20)

(2021/C 44/79)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: ON (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het besluit van het PMO.1 van 12 maart 2020 nietig te verklaren om de ten onrechte betaalde bedragen overeenkomstig artikel 85 van het Statuut vanaf 1 februari 2015 terug te vorderen; |
| --- | --- |

—

het besluit van het PMO.1 van 12 maart 2020 nietig te verklaren om de ten onrechte betaalde bedragen overeenkomstig artikel 85 van het Statuut vanaf 1 februari 2015 terug te vorderen;

| — | voor zover nodig, het besluit tot afwijzing van haar klacht van 3 september 2020 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, het besluit tot afwijzing van haar klacht van 3 september 2020 nietig te verklaren;

| — | de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade, welke ex aequo et bono op 10 000 EUR wordt begroot; |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade, welke ex aequo et bono op 10 000 EUR wordt begroot;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 85 van het Statuut, aangezien niet is voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van dat artikel. In dit verband wordt met name betoogd dat de administratie niet heeft aangetoond dat verzoeker wist of had moeten weten dat hij sinds zijn enige eerdere aanstelling, namelijk 2009, geen recht had op de ontheemdingstoelage. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 85 van het Statuut, aangezien niet is voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van dat artikel. In dit verband wordt met name betoogd dat de administratie niet heeft aangetoond dat verzoeker wist of had moeten weten dat hij sinds zijn enige eerdere aanstelling, namelijk 2009, geen recht had op de ontheemdingstoelage.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van de redelijke termijn. In dit verband wordt betoogd dat de niet-naleving van de redelijke termijn ook tot gevolg heeft gehad dat er geen kans meer was om voor de betrokken periode het bestaan van een gewone hoofdverblijfplaats buiten het Verenigd Koninkrijk aan te tonen, daar archiveringsverplichtingen in het algemeen niet langer duren dan tien jaar. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van de redelijke termijn. In dit verband wordt betoogd dat de niet-naleving van de redelijke termijn ook tot gevolg heeft gehad dat er geen kans meer was om voor de betrokken periode het bestaan van een gewone hoofdverblijfplaats buiten het Verenigd Koninkrijk aan te tonen, daar archiveringsverplichtingen in het algemeen niet langer duren dan tien jaar.

| 3. | Derde middel, ontleend aan de dienstfout van de administratie, waardoor er jegens verzoeker een vergoedingsplicht is ontstaan. Die fout bestaat in de vergissing die zij heeft begaan bij de vaststelling van zijn financiële rechten op het moment van zijn indiensttreding. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan de dienstfout van de administratie, waardoor er jegens verzoeker een vergoedingsplicht is ontstaan. Die fout bestaat in de vergissing die zij heeft begaan bij de vaststelling van zijn financiële rechten op het moment van zijn indiensttreding.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/58 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/58

---

Beroep ingesteld op 17 december 2020 — ExxonMobil Production Deutschland / Commissie

(Zaak T-731/20)

(2021/C 44/80)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: ExxonMobil Production Deutschland GmbH (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en J. Hoss, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit [ref. Ares (2020)7439507 — 08/12/2020] van de Europese Commissie van 8 december 2020 nietig verklaren en |
| --- | --- |

—

besluit [ref. Ares (2020)7439507 — 08/12/2020] van de Europese Commissie van 8 december 2020 nietig verklaren en

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van 8 december 2020, waarbij de Commissie in verband met een procedure in kort geding bij het Verwaltungsgericht Berlin (bestuursrechter in eerste aanleg Berlijn, Duitsland) en een verzoek van het Umweltbundesamt (federaal agentschap voor het milieu, Duitsland) in dat kader, heeft geweigerd haar medewerking te verlenen aan de overdracht van emissierechten om verzoeksters recht op kosteloze toewijzing van emissierechten voorlopig te waarborgen teneinde het nuttig effect van een arrest van het Hof van Justitie in de prejudiciële procedure in zaak C-126/20 te verzekeren.

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

| 1. | Het besluit van de Commissie van 8 december 2020 raakt verzoekster rechtstreeks en individueel. Zij is dus procesbevoegd. |
| --- | --- |

1.

Het besluit van de Commissie van 8 december 2020 raakt verzoekster rechtstreeks en individueel. Zij is dus procesbevoegd.

| 2. | De Commissie is op grond van het Unierechtelijke beginsel van de waarborg van daadwerkelijke rechtsbescherming verplicht om in het kader van de toekenning van voorlopige maatregelen door een nationale rechterlijke instantie haar medewerking te verlenen om te verzekeren dat eventuele rechten op toewijzing van emissierechten niet komen te vervallen. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is op grond van het Unierechtelijke beginsel van de waarborg van daadwerkelijke rechtsbescherming verplicht om in het kader van de toekenning van voorlopige maatregelen door een nationale rechterlijke instantie haar medewerking te verlenen om te verzekeren dat eventuele rechten op toewijzing van emissierechten niet komen te vervallen.

| 3. | Richtlijn 2003/87/EG (1) en verordening (EU) nr. 389/2013 (2) vormen het rechtskader voor een dergelijke medewerking en de overdracht van emissierechten op nationale rekeningen. |
| --- | --- |

3.

Richtlijn 2003/87/EG (1) en verordening (EU) nr. 389/2013 (2) vormen het rechtskader voor een dergelijke medewerking en de overdracht van emissierechten op nationale rekeningen.

---

(1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB 2003, L 275, blz. 32).

(2)  Verordening (EU) nr. 389/2013 van de Commissie van 2 mei 2013 tot instelling van een EU-register overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, beschikkingen nrs. 280/2004/EG en 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van de verordeningen (EU) nr. 920/2010 en 1193/2011 van de Commissie (PB 2013, L 122, blz. 1).

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/59 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/59

---

Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Freundlieb/EUIPO (CRYSTAL)

(Zaak T-732/20)

(2021/C 44/81)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Andreas Freundlieb (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Vogtmeier, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniewoordmerk CRYSTAL — Uniemerk nr. 8 372 591

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 1 oktober 2020 in zaak R 1056/2020-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing en herstel in de vorige toestand van Uniemerk 8 372 591 overeenkomstig de vordering; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing en herstel in de vorige toestand van Uniemerk 8 372 591 overeenkomstig de vordering;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 104, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 104, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/59 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/59

---

Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Freundlieb/EUIPO (BANDIT)

(Zaak T-733/20)

(2021/C 44/82)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Andreas Freundlieb (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Vogtmeier, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: Uniewoordmerk BANDIT — Uniemerk nr. 1 205 061

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 1 oktober 2020 in zaak R 730/2020-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing en herstel in de vorige toestand van Uniemerk 1 205 061 overeenkomstig de vordering; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing en herstel in de vorige toestand van Uniemerk 1 205 061 overeenkomstig de vordering;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 104, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 104, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/60 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/60

---

Beroep ingesteld op 16 december 2020 — Arnautu / Parlement

(Zaak T-740/20)

(2021/C 44/83)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Marie-Christine Arnautu (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Wagner, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | de exceptie van onwettigheid ontvankelijk verklaren en artikel 33, leden 1 en 2, van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut van de leden van het Europees Parlement onrechtmatig verklaren; |
| --- | --- |

—

de exceptie van onwettigheid ontvankelijk verklaren en artikel 33, leden 1 en 2, van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut van de leden van het Europees Parlement onrechtmatig verklaren;

| — | derhalve vaststellen dat het besluit van de secretaris-generaal van 21 september 2020 geen rechtsgrondslag heeft en dit besluit nietig verklaren;
  primair, |
| --- | --- |

—

derhalve vaststellen dat het besluit van de secretaris-generaal van 21 september 2020 geen rechtsgrondslag heeft en dit besluit nietig verklaren;

primair,

| — | vaststellen dat Marie-Christine Arnautu heeft bewezen dat haar medewerker werkzaamheden heeft verricht overeenkomstig artikel 33, leden 1 en 2, van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut van de leden van het Europees Parlement en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie;
  bijgevolg, |
| --- | --- |

—

vaststellen dat Marie-Christine Arnautu heeft bewezen dat haar medewerker werkzaamheden heeft verricht overeenkomstig artikel 33, leden 1 en 2, van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut van de leden van het Europees Parlement en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie;

bijgevolg,

| — | het overeenkomstig artikel 68 van gewijzigd besluit 2009/C 159/01 van het bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008“houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement” vastgestelde besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 21 september 2020, dat op 23 oktober 2020 langs elektronische weg werd meegedeeld, nietig verklaren, bij welk besluit een schuldvordering ten aanzien van verzoekster is vastgesteld van 87 203,46 EUR voor in het kader van kosten voor parlementaire medewerkers ten onrechte betaalde bedragen, en redenen zijn gegeven voor de terugvordering daarvan; |
| --- | --- |

—

het overeenkomstig artikel 68 van gewijzigd besluit 2009/C 159/01 van het bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008“houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement” vastgestelde besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 21 september 2020, dat op 23 oktober 2020 langs elektronische weg werd meegedeeld, nietig verklaren, bij welk besluit een schuldvordering ten aanzien van verzoekster is vastgesteld van 87 203,46 EUR voor in het kader van kosten voor parlementaire medewerkers ten onrechte betaalde bedragen, en redenen zijn gegeven voor de terugvordering daarvan;

| — | debetnota nr. 7000001577 van 22 oktober 2020 nietig verklaren waarbij een schuldvordering jegens Marie-Christine Arnautu is vastgesteld ingevolge het besluit van de secretaris-generaal van 21 september 2020 tot terugvordering van het onverschuldigd betaalde, welk besluit is vastgesteld krachtens artikel 68 van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut van de leden van het Europees Parlement betreffende de kosten voor parlementaire medewerkers; |
| --- | --- |

—

debetnota nr. 7000001577 van 22 oktober 2020 nietig verklaren waarbij een schuldvordering jegens Marie-Christine Arnautu is vastgesteld ingevolge het besluit van de secretaris-generaal van 21 september 2020 tot terugvordering van het onverschuldigd betaalde, welk besluit is vastgesteld krachtens artikel 68 van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut van de leden van het Europees Parlement betreffende de kosten voor parlementaire medewerkers;

| — | het Europees Parlement verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster twee middelen aan.

| 1. | Het eerste middel heeft betrekking op een exceptie van onwettigheid die wordt opgeworpen omdat met artikel 33 van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut (hierna: “uitvoeringsbepalingen”) zoals vastgesteld bij besluit van het bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008, met name als gevolg van de onduidelijkheid en onnauwkeurigheid van deze bepalingen, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen worden geschonden. Verzoekster voert aan dat het gebrek aan nauwkeurigheid van de bestreden bepalingen ertoe leidt dat de in de uitvoeringsbepalingen vastgelegde rechtsregel wordt afgebakend door rechtersrecht. De bewijsvoering met betrekking tot een parlementaire medewerker is pas in november 2017 in de arresten Bilde en Montel tot in detail geregeld. Het arrest Gorostiaga uit 2005 betrof namelijk slechts het bewijs dat het salaris door de derdebetalende werd betaald. De bestreden bepalingen bevatten dus vanaf 2008 onzekerheden en onduidelijkheden. Verzoekster voegt daaraan toe dat het Parlement ondanks de dreigende rechtsonzekerheid de procedure voor de controle van parlementaire medewerkers niet nauwkeurig en duidelijk heeft geregeld, de leden evenmin een formele verplichting heeft opgelegd tot het leveren en bewaren van toegelaten, specifiek bepaalbare en gedateerde bewijzen en zelfs geen formele regeling hieromtrent heeft vastgesteld. |
| --- | --- |

1.

Het eerste middel heeft betrekking op een exceptie van onwettigheid die wordt opgeworpen omdat met artikel 33 van de bepalingen ter uitvoering van het Statuut (hierna: “uitvoeringsbepalingen”) zoals vastgesteld bij besluit van het bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008, met name als gevolg van de onduidelijkheid en onnauwkeurigheid van deze bepalingen, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen worden geschonden. Verzoekster voert aan dat het gebrek aan nauwkeurigheid van de bestreden bepalingen ertoe leidt dat de in de uitvoeringsbepalingen vastgelegde rechtsregel wordt afgebakend door rechtersrecht. De bewijsvoering met betrekking tot een parlementaire medewerker is pas in november 2017 in de arresten Bilde en Montel tot in detail geregeld. Het arrest Gorostiaga uit 2005 betrof namelijk slechts het bewijs dat het salaris door de derdebetalende werd betaald. De bestreden bepalingen bevatten dus vanaf 2008 onzekerheden en onduidelijkheden. Verzoekster voegt daaraan toe dat het Parlement ondanks de dreigende rechtsonzekerheid de procedure voor de controle van parlementaire medewerkers niet nauwkeurig en duidelijk heeft geregeld, de leden evenmin een formele verplichting heeft opgelegd tot het leveren en bewaren van toegelaten, specifiek bepaalbare en gedateerde bewijzen en zelfs geen formele regeling hieromtrent heeft vastgesteld.

| 2. | Het tweede middel heeft betrekking op schending van een wezenlijk vormvoorschrift en de rechten van de verdediging. Verzoekster stelt dat de secretaris-generaal haar in strijd met artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen niet persoonlijk heeft gehoord. Zij voegt daaraan toe dat de secretaris-generaal haar aldus de uitoefening van een grondrecht heeft onthouden, dat hij voorts een rechtstreeks onderhoud heeft verhinderd tussen haar en de autoriteit die voornemens was het besluit te nemen en ten slotte haar een debat op tegenspraak over het bewijs heeft ontzegd. |
| --- | --- |

2.

Het tweede middel heeft betrekking op schending van een wezenlijk vormvoorschrift en de rechten van de verdediging. Verzoekster stelt dat de secretaris-generaal haar in strijd met artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen niet persoonlijk heeft gehoord. Zij voegt daaraan toe dat de secretaris-generaal haar aldus de uitoefening van een grondrecht heeft onthouden, dat hij voorts een rechtstreeks onderhoud heeft verhinderd tussen haar en de autoriteit die voornemens was het besluit te nemen en ten slotte haar een debat op tegenspraak over het bewijs heeft ontzegd.

---

| 8.2.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 44/61 |
| --- | --- | --- | --- |

8.2.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 44/61

---

Beroep ingesteld op 22 december 2020 — Veronese/EUIPO — Veronese Design Company (VERONESE)

(Zaak T-749/20)

(2021/C 44/84)

Taal van het verzoekschrift: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Veronese (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Herrburger, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Veronese Design Company Ltd (Kowloon, Hong Kong)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk VERONESE — Uniemerk nr. 8 831 844

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 oktober 2020 in zaak R 1951/2020-4

Conclusies

| — | dit beroep en de bijlagen erbij ontvankelijk verklaren; |
| --- | --- |

—

dit beroep en de bijlagen erbij ontvankelijk verklaren;

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 72, lid 6, juncto artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 72, lid 6, juncto artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 60, lid 1, onder a), junctis artikel 8, leden 1 et 2, en artikel 1, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 60, lid 1, onder a), junctis artikel 8, leden 1 et 2, en artikel 1, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---