# Publicatieblad C 423/7 de

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 423 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 63e jaargang7 december 2020 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 423

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

63e jaargang7 december 2020

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2020/C 423/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2020/C 423/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2020/C 423/02 | Zaak C-681/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Brescia — Italië) — JH / KG (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2008/104/EG – Uitzendarbeid – Artikel 5, lid 5 – Gelijke behandeling – Passende maatregelen met het oog op voorkoming van misbruik van uitzendarbeid – Verplichting van de lidstaten om achtereenvolgende opdrachten te voorkomen – Geen beperking in de nationale regeling – Vereiste van uniforme uitlegging) | 2 |
| 2020/C 423/03 | Zaak C-732/18 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 september 2020 — PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, Tagulskoe OOO / Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie (Hogere voorziening – Beperkende maatregelen die zijn vastgesteld naar aanleiding van acties van de Russische Federatie die de situatie in Oekraïne destabiliseren – Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is – Opneming van de namen van rekwirantes op de lijst van entiteiten waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn) | 3 |
| 2020/C 423/04 | Zaak C-778/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association française des usagers de banques / Ministre de l’Économie et des Finances [Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Betalingsdiensten in de interne markt – Richtlijn 2007/64/EG – Artikel 45 – Richtlijn (EU) 2015/2366 – Artikel 55 – Beëindiging van een raamovereenkomst – Richtlijn 2014/17/EU – Kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen – Artikel 12, lid 1, lid 2, onder a), en lid 3 – Koppelverkoop – Gebundelde verkoop – Richtlijn 2014/92/EU – Betaalrekeningen – Artikelen 9 tot en met 14 – Overstap naar een andere rekening – Verplichting om als tegenprestatie voor een geïndividualiseerd voordeel inkomsten op een betaalrekening bij de kredietgever te laten storten gedurende een in de leningsovereenkomst bepaalde periode – Duur van de verplichting – Verlies van het geïndividualiseerde voordeel bij vroegtijdig opheffen van de rekening] | 3 |
| 2020/C 423/05 | Zaak C-791/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Stichting Schoonzicht / Staatssecretaris van Financiën [Prejudiciële verwijzing – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Onroerende investeringsgoederen – Aftrek van de voorbelasting – Herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek – Herziening in een keer van de volledige aftrek na het eerste gebruik van het betrokken goed – Herzieningsperiode] | 4 |
| 2020/C 423/06 | Zaak C-813/18 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 oktober 2020 — Deza, a.s. / Europese Commissie, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden, Europees Agentschap voor chemische stoffen [Hogere voorziening – Milieu – Verordening (EG) nr. 1272/2008 – Indeling, etikettering en verpakking van bepaalde stoffen en mengsels – Verordening (EU) 2017/776 – Indeling van anthraquinone – Stof waarvan wordt vermoed dat die voor de mens kankerverwekkend is – Onjuiste uitlegging en toepassing van verordening nr. 1272/2008 en het rechtszekerheidsbeginsel – Onjuiste opvatting van feiten en bewijselementen – Omvang van de toetsing] | 5 |
| 2020/C 423/07 | Zaak C-92/19: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Burgo Group SpA / Gestore dei Servizi Energetici SpA — GSE (Prejudiciële verwijzing – Milieu – Bevordering van warmte-krachtkoppeling – Nationale voorschriften die voorzien in een steunregeling – Verdere toepassing van de steunregeling ten gunste van niet-hoogrenderende warmte-krachtkoppelingsinstallaties na 31 december 2010) | 5 |
| 2020/C 423/08 | Zaak C-117/19: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės — Litouwen) — Linas Agro AB/Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Prejudiciële verwijzing – Douane-unie – Uitvoeringsverordening (EU) nr. 999/2014 – Definitief antidumpingrecht op de invoer van vaste meststoffen met een ammoniumnitraatgehalte van meer dan 80 gewichtspercenten – Definitie – Verordening (EG) nr. 945/2005 – Bepaling van het ammoniumnitraatgehalte – Aanname dat een product met een stikstofgehalte van meer dan 28 gewichtspercenten een ammoniumnitraatgehalte van meer dan 80 gewichtspercenten heeft] | 6 |
| 2020/C 423/09 | Zaak C-212/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation / Compagnie des pêches de Saint-Malo (Prejudiciële verwijzing – Staatssteun – Begrip – Schipbreuk van de olietanker Erika – Steunregeling voor aquacultuur- en visserijbedrijven – Besluit waarbij de steunregeling gedeeltelijk onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en waarbij de terugvordering van de uitbetaalde steun wordt gelast – Geldigheidstoetsing – Ambtshalve verricht onderzoek – Ontvankelijkheid – Geen beroep tot nietigverklaring ingesteld door verweerster in het hoofdgeding – Verlichting van sociale lasten – Werknemersbijdragen – Voordeel – Bepaling van de schuldenaar van de terugbetalingsverplichting) | 7 |
| 2020/C 423/10 | Zaak C-335/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — E.Sp. z o.o. Sp. k. / Minister Finansów [Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 90 – Verlaging van de maatstaf van heffing van de btw – Gehele of gedeeltelijke niet-betaling van de prijs – Door een nationale regeling opgelegde voorwaarden voor uitoefening van het recht op verlaging – Voorwaarde dat de schuldenaar niet in een insolventieprocedure verwikkeld is of in liquidatie verkeert – Voorwaarde dat de schuldeiser en de schuldenaar btw-plichtig zijn] | 7 |
| 2020/C 423/11 | Zaak C-396/19 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 — Europese Centrale Bank / Estate of Espírito Santo Financial Group SA, in liquidatie [Hogere voorziening – Besluit 2004/258/EG – Artikel 4, lid 1, onder a) – Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en de Europese Centrale Bank (ECB) – Artikel 10, lid 4 – Toegang tot documenten van de ECB – Besluit van de raad van bestuur – Vertrouwelijkheid van de vergaderingen en beraadslagingen van de organen van de ECB – Resultaat van de beraadslagingen – Gedeeltelijke weigering van toegang – Ondermijning van de bescherming van het openbaar belang – Motiveringsplicht] | 8 |
| 2020/C 423/12 | Zaak C-447/19 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 oktober 2020 — Close SA, Cegelec SA / Europees Parlement (Hogere voorziening – Beroep tot nietigverklaring – Overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken – Aanbestedingsprocedure – Uitbreidings- en renovatiewerkzaamheden van het Konrad Adenauergebouw in Luxemburg – Omvang van de verplichting van de aanbestedende dienst om de inschrijver die de opdracht niet heeft gekregen te informeren – Motivering) | 9 |
| 2020/C 423/13 | Zaak C-529/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Potsdam — Duitsland) — Möbel Kraft GmbH & Co. KG / ML [Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Richtlijn 2011/83/EU – Artikel 16, onder c) – Herroepingsrecht – Uitzonderingen – Goederen die zijn vervaardigd volgens specificaties van de consument of duidelijk voor een specifieke persoon bestemd zijn – Goederen waarvan de productie door de handelaar in gang is gezet] | 9 |
| 2020/C 423/14 | Zaak C-540/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — WV / Landkreis Harburg [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Bevoegdheid inzake onderhoudsverplichtingen – Verordening (EG) nr. 4/2009 – Artikel 3, onder b) – Gerecht van de gewone verblijfplaats van de onderhoudsgerechtigde – Regresvordering ingesteld door een in de rechten van de onderhoudsgerechtigde gesubrogeerd openbaar lichaam] | 10 |
| 2020/C 423/15 | Zaak C-543/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Jebsen & Jessen (GmbH & Co.) KG / Hauptzollamt Hamburg (Prejudiciële verwijzing – Douane-unie – Verordening (EEG) nr. 2913/92 – Artikel 78 – Artikel 236, lid 1 – Invoerprocedure – Herziening van de douaneaangifte – Handelspolitiek – Antidumping – Uitvoeringsverordening (EU) 2015/82 – Definitief antidumpingrecht – Prijsverbintenissen – Vrijstelling – Artikel 2, lid 1 – Voorwaarde van overlegging van een verbintenisfactuur – Niet-vermelding van een gegeven dat is genoemd in de bijlage bij uitvoeringsverordening 2015/82) | 10 |
| 2020/C 423/16 | Zaak C-556/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Eco TLC / Ministre d’État, ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre de l’Économie et des Finances (Prejudiciële verwijzing – Staatssteun – Artikel 107, lid 1, VWEU – Begrip staatsmiddelen – Uitgebreide producentenverantwoordelijkheid – Milieu-instelling die op grond van een door de publieke autoriteiten afgegeven erkenning bij bedrijven die bepaalde producten op de markt brengen, financiële bijdragen int waarmee zij voor hun rekening hun wettelijke verplichting tot verwerking van het afval van deze producten op zich neemt – Financiële steun van die milieu-instelling aan de gecontracteerde sorteerbedrijven) | 11 |
| 2020/C 423/17 | Zaak C-623/19 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 september 2020 — Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda / Europese Commissie [Hogere voorziening – Beroep tot nietigverklaring – Besluit tot invordering van een schuld – Executoriale titel – Gezag van gewijsde – Vaststelling van een besluit dat een executoriale titel vormt in de zin van artikel 299 VWEU, ter terugvordering van subsidies die langs contractuele weg zijn toegekend – Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) (2007-2013)] | 12 |
| 2020/C 423/18 | Zaak C-629/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark — Oostenrijk) — Sappi Austria Produktions-GmbH & Co. KG, Wasserverband Regio Gratkorn-Gratwein / Landeshauptmann von Steiermark [Prejudiciële verwijzing – Milieu – Afvalstoffen – Richtlijn 2008/98/EG – Artikel 2, lid 2, onder a), artikel 3, punt 1, en artikel 6, lid 1 – Afvalwater – Zuiveringsslib – Toepassingsgebied – Begrip afvalstof – Beëindiging van de afvalfase – Behandeling voor nuttige toepassing, waaronder een recyclingsbehandeling] | 12 |
| 2020/C 423/19 | Zaak C-677/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Vâlcea — Roemenië) — SC Valoris SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Craiova — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Vâlcea, Administraţia Fondului pentru Mediu (Prejudiciële verwijzing – Beginselen van Unierecht – Beginsel van loyale samenwerking – Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid – Teruggaaf van door een lidstaat in strijd met het Unierecht geïnde heffingen – Termijn waarbinnen verzoeken tot terugbetaling van dergelijke heffingen moeten worden ingediend – Geen overeenkomstige termijn voor de terugbetaling van bedragen die door die lidstaat in strijd met het nationaal recht zijn ontvangen) | 13 |
| 2020/C 423/20 | Zaak C-720/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Düsseldorf — Duitsland) — GR / Stadt Duisburg (Prejudiciële verwijzing – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Besluit nr. 1/80 – Artikel 7, eerste alinea – Verblijfsrecht van de gezinsleden van een tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer – Naturalisatie van het betrokken gezinslid in de ontvangende lidstaat – Behoud van het verblijfsrecht – Verworven rechten) | 13 |
| 2020/C 423/21 | Zaak C-654/19: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 1 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — FP Passenger Service GmbH/Austrian Airlines AG [Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Luchtvervoer – Verordening (EG) nr. 261/2004 – Compensatie aan luchtreizigers bij langdurige vertraging van vluchten – Recht op compensatie bij vertraging – Duur van de vertraging – Tijdstip waarop de deur van het vliegtuig ter bestemming wordt geopend – Daadwerkelijke aankomsttijd – Geplande aankomsttijd – Vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of duidelijk uit de rechtspraak af te leiden antwoord op een vraag] | 14 |
| 2020/C 423/22 | Zaak C-334/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Veszprémi Törvényszék (Hongarije) op 23 juli 2020 — Amper Metal Kft / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága | 14 |
| 2020/C 423/23 | Zaak C-336/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Ravensburg (Duitsland) op 24 juli 2020 — QY / Bank 11 für Privatkunden und Handel GmbH | 15 |
| 2020/C 423/24 | Zaak C-352/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 31 juli 2020 — HOLD Alapkezelő Befektetési Alapkezelő Zrt. / Magyar Nemzeti Bank | 17 |
| 2020/C 423/25 | Zaak C-363/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 5 augustus 2020 — MARCAS MC Szolgáltató Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága | 17 |
| 2020/C 423/26 | Zaak C-373/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (Polen) op 6 augustus 2020 — A. M./Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa | 19 |
| 2020/C 423/27 | Zaak C-380/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — BQ / Deutsche Lufthansa AG | 19 |
| 2020/C 423/28 | Zaak C-381/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — VR / Deutsche Lufthansa AG | 20 |
| 2020/C 423/29 | Zaak C-382/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — AL / Deutsche Lufthansa AG | 20 |
| 2020/C 423/30 | Zaak C-383/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — LK / Deutsche Lufthansa AG | 21 |
| 2020/C 423/31 | Zaak C-384/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — DP / Deutsche Lufthansa AG | 21 |
| 2020/C 423/32 | Zaak C-385/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona (Spanje) op 12 augustus 2020 — EL en TP / Caixabank, S.A. | 22 |
| 2020/C 423/33 | Zaak C-389/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Vigo (Spanje) op 14 augustus 2020 — CJ / Tesorería General de la Seguridad Social | 22 |
| 2020/C 423/34 | Zaak C-392/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie (Polen) op 12 augustus 2020 — Europees Agentschap voor chemische stoffen/Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o. | 23 |
| 2020/C 423/35 | Zaak C-393/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie (Polen) op 18 augustus 2020 — T.B., D./G. I. | 24 |
| 2020/C 423/36 | Zaak C-396/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 30 juli 2020 — CHEP Equipment Pooling NV / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága | 24 |
| 2020/C 423/37 | Zaak C-406/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 28 augustus 2020 — Phantasialand / Finanzamt Brühl | 25 |
| 2020/C 423/38 | Zaak C-410/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de A Coruña (Spanje) op 2 september 2020 — Banco Santander, S.A. / J.A.C. en M.C.P.R. | 25 |
| 2020/C 423/39 | Zaak C-411/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Bremen (Duitsland) op 2 september 2020 — S / Familienkasse Niedersachsen-Bremen der Bundesagentur für Arbeit | 26 |
| 2020/C 423/40 | Zaak C-415/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 7 september 2020 — Gräfendorfer Geflügel- und Tiefkühlfeinkost Produktions GmbH / Hauptzollamt Hamburg | 27 |
| 2020/C 423/41 | Zaak C-426/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Braga, Juízo do Trabalho de Barcelos (Portugal) op 10 september 2020 — GD en ES / Luso Temp — Empresa de Trabalho Temporário, S.A. | 27 |
| 2020/C 423/42 | Zaak C-436/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 16 september 2020 — Asociación Estatal de Entidades de Servicios de Atención a Domicilio (ASADE) / Consejería de Igualdad y Políticas Inclusivas | 28 |
| 2020/C 423/43 | Zaak C-452/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 september 2020 — PJ / Agenzia delle dogane e dei monopoli — Ufficio dei monopoli per la Toscana, Ministero dell'Economia e delle Finanze | 29 |
| 2020/C 423/44 | Zaak C-472/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 30 september 2020 — Lombard Pénzügyi és Lízing Zrt. / PN | 29 |
| 2020/C 423/45 | Zaak C-474/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovni sud Republike Hrvatske (Kroatië) op 30 september 2020 — I. D. / Z. b. d.d., Z. | 30 |
| 2020/C 423/46 | Zaak C-501/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona (Spanje) op 6 oktober 2020 — M P A / LC D N M T | 31 |
| 2020/C 423/47 | Zaak C-584/20 P: Hogere voorziening, door de Europese Commissie op 6 november 2020 ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — Uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-411/17, Landesbank Baden-Württemberg / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad | 32 |
| 2020/C 423/48 | Zaak C-353/19: Beschikking van de president van het Hof van 5 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — Interseroh Dienstleistungs GmbH / Land Nordrhein-Westfalen | 33 |
| | Gerecht |
| 2020/C 423/49 | Zaak T-51/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Laboratorios Ern/EUIPO — SBS Bilimsel Bio Çözümler (apiheal) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk apiheal – Ouder nationaal woordmerk APIRETAL – Relatieve weigeringsgronden – Geen verwarringsgevaar – Geen soortgelijke waren – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] – Geen afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001)] | 34 |
| 2020/C 423/50 | Zaak T-53/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — SBS Bilimsel Bio Çözümler/EUIPO — Laboratorios Ern (apiheal) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk apiheal – Ouder nationaal woordmerk APIRETAL – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Geen overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]] | 34 |
| 2020/C 423/51 | Zaak T-87/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Broughton / Eurojust (Openbare dienst – Tijdelijke functionarissen – Opschorting van de plaatsing in een hogere salaristrap gedurende zes maanden – Nietigverklaring van de herindeling in de hogere rang – Vermogen om in een derde taal te werken – Administratief onderzoek – Loyaliteitsplicht – Onpartijdigheid – Rechten van de verdediging – Processuele gelijkheid – Motiveringsplicht – Artikelen 11 en 12 van het Statuut) | 35 |
| 2020/C 423/52 | Zaak T-487/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — CU / Comité van de Regio’s (Openbare dienst – Ambtenaren – Basismaandsalaris van ambtenaren die voor 1 mei 2004 zijn aangeworven – Toepassing van een vermenigvuldigingsfactor lager dan één – Verlaging van de vermenigvuldigingsfactor – Onjuiste rechtsopvatting – Gelijke behandeling – Gewettigd vertrouwen) | 36 |
| 2020/C 423/53 | Zaak T-602/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Eugène Perma France/EUIPO — SPI Investments Group (NATURANOVE) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk NATURANOVE – Ouder Uniewoordmerk NATURALIUM – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 37 |
| 2020/C 423/54 | Zaak T-472/20: Beroep ingesteld op 15 oktober 2020 — LC / Commissie | 37 |
| 2020/C 423/55 | Zaak T-563/20: Beroep ingesteld op 9 september 2020 — Satabank/ECB | 38 |
| 2020/C 423/56 | Zaak T-599/20: Beroep ingesteld op 22 september 2020 — YG/Commissie | 39 |
| 2020/C 423/57 | Zaak T-631/20: Beroep ingesteld op 19 oktober 2020 — MZ / Commissie | 39 |
| 2020/C 423/58 | Zaak T-643/20: Beroep ingesteld op 23 oktober 2020 — Ryanair/Commissie | 40 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2020/C 423/02

Zaak C-681/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Brescia — Italië) — JH / KG (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2008/104/EG – Uitzendarbeid – Artikel 5, lid 5 – Gelijke behandeling – Passende maatregelen met het oog op voorkoming van misbruik van uitzendarbeid – Verplichting van de lidstaten om achtereenvolgende opdrachten te voorkomen – Geen beperking in de nationale regeling – Vereiste van uniforme uitlegging)

2

2020/C 423/03

Zaak C-732/18 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 september 2020 — PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, Tagulskoe OOO / Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie (Hogere voorziening – Beperkende maatregelen die zijn vastgesteld naar aanleiding van acties van de Russische Federatie die de situatie in Oekraïne destabiliseren – Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is – Opneming van de namen van rekwirantes op de lijst van entiteiten waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn)

3

2020/C 423/04

Zaak C-778/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association française des usagers de banques / Ministre de l’Économie et des Finances [Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Betalingsdiensten in de interne markt – Richtlijn 2007/64/EG – Artikel 45 – Richtlijn (EU) 2015/2366 – Artikel 55 – Beëindiging van een raamovereenkomst – Richtlijn 2014/17/EU – Kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen – Artikel 12, lid 1, lid 2, onder a), en lid 3 – Koppelverkoop – Gebundelde verkoop – Richtlijn 2014/92/EU – Betaalrekeningen – Artikelen 9 tot en met 14 – Overstap naar een andere rekening – Verplichting om als tegenprestatie voor een geïndividualiseerd voordeel inkomsten op een betaalrekening bij de kredietgever te laten storten gedurende een in de leningsovereenkomst bepaalde periode – Duur van de verplichting – Verlies van het geïndividualiseerde voordeel bij vroegtijdig opheffen van de rekening]

3

2020/C 423/05

Zaak C-791/18: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Stichting Schoonzicht / Staatssecretaris van Financiën [Prejudiciële verwijzing – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Onroerende investeringsgoederen – Aftrek van de voorbelasting – Herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek – Herziening in een keer van de volledige aftrek na het eerste gebruik van het betrokken goed – Herzieningsperiode]

4

2020/C 423/06

Zaak C-813/18 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 oktober 2020 — Deza, a.s. / Europese Commissie, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden, Europees Agentschap voor chemische stoffen [Hogere voorziening – Milieu – Verordening (EG) nr. 1272/2008 – Indeling, etikettering en verpakking van bepaalde stoffen en mengsels – Verordening (EU) 2017/776 – Indeling van anthraquinone – Stof waarvan wordt vermoed dat die voor de mens kankerverwekkend is – Onjuiste uitlegging en toepassing van verordening nr. 1272/2008 en het rechtszekerheidsbeginsel – Onjuiste opvatting van feiten en bewijselementen – Omvang van de toetsing]

5

2020/C 423/07

Zaak C-92/19: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Burgo Group SpA / Gestore dei Servizi Energetici SpA — GSE (Prejudiciële verwijzing – Milieu – Bevordering van warmte-krachtkoppeling – Nationale voorschriften die voorzien in een steunregeling – Verdere toepassing van de steunregeling ten gunste van niet-hoogrenderende warmte-krachtkoppelingsinstallaties na 31 december 2010)

5

2020/C 423/08

Zaak C-117/19: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės — Litouwen) — Linas Agro AB/Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Prejudiciële verwijzing – Douane-unie – Uitvoeringsverordening (EU) nr. 999/2014 – Definitief antidumpingrecht op de invoer van vaste meststoffen met een ammoniumnitraatgehalte van meer dan 80 gewichtspercenten – Definitie – Verordening (EG) nr. 945/2005 – Bepaling van het ammoniumnitraatgehalte – Aanname dat een product met een stikstofgehalte van meer dan 28 gewichtspercenten een ammoniumnitraatgehalte van meer dan 80 gewichtspercenten heeft]

6

2020/C 423/09

Zaak C-212/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation / Compagnie des pêches de Saint-Malo (Prejudiciële verwijzing – Staatssteun – Begrip – Schipbreuk van de olietanker Erika – Steunregeling voor aquacultuur- en visserijbedrijven – Besluit waarbij de steunregeling gedeeltelijk onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en waarbij de terugvordering van de uitbetaalde steun wordt gelast – Geldigheidstoetsing – Ambtshalve verricht onderzoek – Ontvankelijkheid – Geen beroep tot nietigverklaring ingesteld door verweerster in het hoofdgeding – Verlichting van sociale lasten – Werknemersbijdragen – Voordeel – Bepaling van de schuldenaar van de terugbetalingsverplichting)

7

2020/C 423/10

Zaak C-335/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — E.Sp. z o.o. Sp. k. / Minister Finansów [Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 90 – Verlaging van de maatstaf van heffing van de btw – Gehele of gedeeltelijke niet-betaling van de prijs – Door een nationale regeling opgelegde voorwaarden voor uitoefening van het recht op verlaging – Voorwaarde dat de schuldenaar niet in een insolventieprocedure verwikkeld is of in liquidatie verkeert – Voorwaarde dat de schuldeiser en de schuldenaar btw-plichtig zijn]

7

2020/C 423/11

Zaak C-396/19 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 — Europese Centrale Bank / Estate of Espírito Santo Financial Group SA, in liquidatie [Hogere voorziening – Besluit 2004/258/EG – Artikel 4, lid 1, onder a) – Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en de Europese Centrale Bank (ECB) – Artikel 10, lid 4 – Toegang tot documenten van de ECB – Besluit van de raad van bestuur – Vertrouwelijkheid van de vergaderingen en beraadslagingen van de organen van de ECB – Resultaat van de beraadslagingen – Gedeeltelijke weigering van toegang – Ondermijning van de bescherming van het openbaar belang – Motiveringsplicht]

8

2020/C 423/12

Zaak C-447/19 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 oktober 2020 — Close SA, Cegelec SA / Europees Parlement (Hogere voorziening – Beroep tot nietigverklaring – Overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken – Aanbestedingsprocedure – Uitbreidings- en renovatiewerkzaamheden van het Konrad Adenauergebouw in Luxemburg – Omvang van de verplichting van de aanbestedende dienst om de inschrijver die de opdracht niet heeft gekregen te informeren – Motivering)

9

2020/C 423/13

Zaak C-529/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Potsdam — Duitsland) — Möbel Kraft GmbH & Co. KG / ML [Prejudiciële verwijzing – Consumentenbescherming – Richtlijn 2011/83/EU – Artikel 16, onder c) – Herroepingsrecht – Uitzonderingen – Goederen die zijn vervaardigd volgens specificaties van de consument of duidelijk voor een specifieke persoon bestemd zijn – Goederen waarvan de productie door de handelaar in gang is gezet]

9

2020/C 423/14

Zaak C-540/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — WV / Landkreis Harburg [Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Bevoegdheid inzake onderhoudsverplichtingen – Verordening (EG) nr. 4/2009 – Artikel 3, onder b) – Gerecht van de gewone verblijfplaats van de onderhoudsgerechtigde – Regresvordering ingesteld door een in de rechten van de onderhoudsgerechtigde gesubrogeerd openbaar lichaam]

10

2020/C 423/15

Zaak C-543/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Jebsen & Jessen (GmbH & Co.) KG / Hauptzollamt Hamburg (Prejudiciële verwijzing – Douane-unie – Verordening (EEG) nr. 2913/92 – Artikel 78 – Artikel 236, lid 1 – Invoerprocedure – Herziening van de douaneaangifte – Handelspolitiek – Antidumping – Uitvoeringsverordening (EU) 2015/82 – Definitief antidumpingrecht – Prijsverbintenissen – Vrijstelling – Artikel 2, lid 1 – Voorwaarde van overlegging van een verbintenisfactuur – Niet-vermelding van een gegeven dat is genoemd in de bijlage bij uitvoeringsverordening 2015/82)

10

2020/C 423/16

Zaak C-556/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Eco TLC / Ministre d’État, ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre de l’Économie et des Finances (Prejudiciële verwijzing – Staatssteun – Artikel 107, lid 1, VWEU – Begrip staatsmiddelen – Uitgebreide producentenverantwoordelijkheid – Milieu-instelling die op grond van een door de publieke autoriteiten afgegeven erkenning bij bedrijven die bepaalde producten op de markt brengen, financiële bijdragen int waarmee zij voor hun rekening hun wettelijke verplichting tot verwerking van het afval van deze producten op zich neemt – Financiële steun van die milieu-instelling aan de gecontracteerde sorteerbedrijven)

11

2020/C 423/17

Zaak C-623/19 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 september 2020 — Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda / Europese Commissie [Hogere voorziening – Beroep tot nietigverklaring – Besluit tot invordering van een schuld – Executoriale titel – Gezag van gewijsde – Vaststelling van een besluit dat een executoriale titel vormt in de zin van artikel 299 VWEU, ter terugvordering van subsidies die langs contractuele weg zijn toegekend – Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) (2007-2013)]

12

2020/C 423/18

Zaak C-629/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark — Oostenrijk) — Sappi Austria Produktions-GmbH & Co. KG, Wasserverband Regio Gratkorn-Gratwein / Landeshauptmann von Steiermark [Prejudiciële verwijzing – Milieu – Afvalstoffen – Richtlijn 2008/98/EG – Artikel 2, lid 2, onder a), artikel 3, punt 1, en artikel 6, lid 1 – Afvalwater – Zuiveringsslib – Toepassingsgebied – Begrip afvalstof – Beëindiging van de afvalfase – Behandeling voor nuttige toepassing, waaronder een recyclingsbehandeling]

12

2020/C 423/19

Zaak C-677/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Vâlcea — Roemenië) — SC Valoris SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Craiova — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Vâlcea, Administraţia Fondului pentru Mediu (Prejudiciële verwijzing – Beginselen van Unierecht – Beginsel van loyale samenwerking – Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid – Teruggaaf van door een lidstaat in strijd met het Unierecht geïnde heffingen – Termijn waarbinnen verzoeken tot terugbetaling van dergelijke heffingen moeten worden ingediend – Geen overeenkomstige termijn voor de terugbetaling van bedragen die door die lidstaat in strijd met het nationaal recht zijn ontvangen)

13

2020/C 423/20

Zaak C-720/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Düsseldorf — Duitsland) — GR / Stadt Duisburg (Prejudiciële verwijzing – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Besluit nr. 1/80 – Artikel 7, eerste alinea – Verblijfsrecht van de gezinsleden van een tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer – Naturalisatie van het betrokken gezinslid in de ontvangende lidstaat – Behoud van het verblijfsrecht – Verworven rechten)

13

2020/C 423/21

Zaak C-654/19: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 1 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — FP Passenger Service GmbH/Austrian Airlines AG [Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Luchtvervoer – Verordening (EG) nr. 261/2004 – Compensatie aan luchtreizigers bij langdurige vertraging van vluchten – Recht op compensatie bij vertraging – Duur van de vertraging – Tijdstip waarop de deur van het vliegtuig ter bestemming wordt geopend – Daadwerkelijke aankomsttijd – Geplande aankomsttijd – Vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of duidelijk uit de rechtspraak af te leiden antwoord op een vraag]

14

2020/C 423/22

Zaak C-334/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Veszprémi Törvényszék (Hongarije) op 23 juli 2020 — Amper Metal Kft / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

14

2020/C 423/23

Zaak C-336/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Ravensburg (Duitsland) op 24 juli 2020 — QY / Bank 11 für Privatkunden und Handel GmbH

15

2020/C 423/24

Zaak C-352/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 31 juli 2020 — HOLD Alapkezelő Befektetési Alapkezelő Zrt. / Magyar Nemzeti Bank

17

2020/C 423/25

Zaak C-363/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 5 augustus 2020 — MARCAS MC Szolgáltató Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

17

2020/C 423/26

Zaak C-373/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (Polen) op 6 augustus 2020 — A. M./Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

19

2020/C 423/27

Zaak C-380/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — BQ / Deutsche Lufthansa AG

19

2020/C 423/28

Zaak C-381/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — VR / Deutsche Lufthansa AG

20

2020/C 423/29

Zaak C-382/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — AL / Deutsche Lufthansa AG

20

2020/C 423/30

Zaak C-383/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — LK / Deutsche Lufthansa AG

21

2020/C 423/31

Zaak C-384/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — DP / Deutsche Lufthansa AG

21

2020/C 423/32

Zaak C-385/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona (Spanje) op 12 augustus 2020 — EL en TP / Caixabank, S.A.

o

22

2020/C 423/33

Zaak C-389/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Vigo (Spanje) op 14 augustus 2020 — CJ / Tesorería General de la Seguridad Social

o

22

2020/C 423/34

Zaak C-392/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie (Polen) op 12 augustus 2020 — Europees Agentschap voor chemische stoffen/Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o.

23

2020/C 423/35

Zaak C-393/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie (Polen) op 18 augustus 2020 — T.B., D./G. I.

24

2020/C 423/36

Zaak C-396/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 30 juli 2020 — CHEP Equipment Pooling NV / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

24

2020/C 423/37

Zaak C-406/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 28 augustus 2020 — Phantasialand / Finanzamt Brühl

25

2020/C 423/38

Zaak C-410/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de A Coruña (Spanje) op 2 september 2020 — Banco Santander, S.A. / J.A.C. en M.C.P.R.

25

2020/C 423/39

Zaak C-411/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Bremen (Duitsland) op 2 september 2020 — S / Familienkasse Niedersachsen-Bremen der Bundesagentur für Arbeit

26

2020/C 423/40

Zaak C-415/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 7 september 2020 — Gräfendorfer Geflügel- und Tiefkühlfeinkost Produktions GmbH / Hauptzollamt Hamburg

27

2020/C 423/41

Zaak C-426/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Braga, Juízo do Trabalho de Barcelos (Portugal) op 10 september 2020 — GD en ES / Luso Temp — Empresa de Trabalho Temporário, S.A.

27

2020/C 423/42

Zaak C-436/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 16 september 2020 — Asociación Estatal de Entidades de Servicios de Atención a Domicilio (ASADE) / Consejería de Igualdad y Políticas Inclusivas

28

2020/C 423/43

Zaak C-452/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 september 2020 — PJ / Agenzia delle dogane e dei monopoli — Ufficio dei monopoli per la Toscana, Ministero dell'Economia e delle Finanze

29

2020/C 423/44

Zaak C-472/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 30 september 2020 — Lombard Pénzügyi és Lízing Zrt. / PN

29

2020/C 423/45

Zaak C-474/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovni sud Republike Hrvatske (Kroatië) op 30 september 2020 — I. D. / Z. b. d.d., Z.

30

2020/C 423/46

Zaak C-501/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona (Spanje) op 6 oktober 2020 — M P A / LC D N M T

31

2020/C 423/47

Zaak C-584/20 P: Hogere voorziening, door de Europese Commissie op 6 november 2020 ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — Uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-411/17, Landesbank Baden-Württemberg / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

32

2020/C 423/48

Zaak C-353/19: Beschikking van de president van het Hof van 5 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — Interseroh Dienstleistungs GmbH / Land Nordrhein-Westfalen

33

Gerecht

2020/C 423/49

Zaak T-51/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Laboratorios Ern/EUIPO — SBS Bilimsel Bio Çözümler (apiheal) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk apiheal – Ouder nationaal woordmerk APIRETAL – Relatieve weigeringsgronden – Geen verwarringsgevaar – Geen soortgelijke waren – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] – Geen afbreuk aan de reputatie – Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001)]

34

2020/C 423/50

Zaak T-53/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — SBS Bilimsel Bio Çözümler/EUIPO — Laboratorios Ern (apiheal) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniebeeldmerk apiheal – Ouder nationaal woordmerk APIRETAL – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Geen overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]]

34

2020/C 423/51

Zaak T-87/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Broughton / Eurojust (Openbare dienst – Tijdelijke functionarissen – Opschorting van de plaatsing in een hogere salaristrap gedurende zes maanden – Nietigverklaring van de herindeling in de hogere rang – Vermogen om in een derde taal te werken – Administratief onderzoek – Loyaliteitsplicht – Onpartijdigheid – Rechten van de verdediging – Processuele gelijkheid – Motiveringsplicht – Artikelen 11 en 12 van het Statuut)

35

2020/C 423/52

Zaak T-487/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — CU / Comité van de Regio’s (Openbare dienst – Ambtenaren – Basismaandsalaris van ambtenaren die voor 1 mei 2004 zijn aangeworven – Toepassing van een vermenigvuldigingsfactor lager dan één – Verlaging van de vermenigvuldigingsfactor – Onjuiste rechtsopvatting – Gelijke behandeling – Gewettigd vertrouwen)

36

2020/C 423/53

Zaak T-602/19: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Eugène Perma France/EUIPO — SPI Investments Group (NATURANOVE) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk NATURANOVE – Ouder Uniewoordmerk NATURALIUM – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

37

2020/C 423/54

Zaak T-472/20: Beroep ingesteld op 15 oktober 2020 — LC / Commissie

37

2020/C 423/55

Zaak T-563/20: Beroep ingesteld op 9 september 2020 — Satabank/ECB

38

2020/C 423/56

Zaak T-599/20: Beroep ingesteld op 22 september 2020 — YG/Commissie

39

2020/C 423/57

Zaak T-631/20: Beroep ingesteld op 19 oktober 2020 — MZ / Commissie

39

2020/C 423/58

Zaak T-643/20: Beroep ingesteld op 23 oktober 2020 — Ryanair/Commissie

40

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2020/C 423/01)

Laatste publicatie

PB C 414 van 30.11.2020

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 399 van 23.11.2020

PB C 390 van 16.11.2020

PB C 378 van 9.11.2020

PB C 371 van 3.11.2020

PB C 359 van 26.10.2020

PB C 348 van 19.10.2020

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/2 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/2

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Brescia — Italië) — JH / KG

(Zaak C-681/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2008/104/EG - Uitzendarbeid - Artikel 5, lid 5 - Gelijke behandeling - Passende maatregelen met het oog op voorkoming van misbruik van uitzendarbeid - Verplichting van de lidstaten om achtereenvolgende opdrachten te voorkomen - Geen beperking in de nationale regeling - Vereiste van uniforme uitlegging)

(2020/C 423/02)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale ordinario di Brescia

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: JH

Verwerende partij: KG

Dictum

Artikel 5, lid 5, eerste volzin, van richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling die geen grenzen stelt aan het aantal achtereenvolgende opdrachten van dezelfde uitzendkracht bij dezelfde inlenende onderneming, en die voor het rechtmatige gebruik van de terbeschikkingstelling van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd niet de voorwaarde stelt dat er technische redenen of redenen in verband met vereisten op het gebied van de productie, de organisatie of vervanging van personeelsleden bestaan. Daarentegen moet deze bepaling ook aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een lidstaat geen enkele maatregel neemt om het tijdelijke karakter van uitzendarbeid te waarborgen, en dat een nationale regeling in geen enkele maatregel voorziet die voorkomt dat aan dezelfde uitzendkracht achtereenvolgende opdrachten bij dezelfde inlenende onderneming worden toevertrouwd om de bepalingen van richtlijn 2008/104 in haar geheel te omzeilen.

---

(1)  PB C 35 van 28.1.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/3

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 september 2020 — PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, Tagulskoe OOO / Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie

(Zaak C-732/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Beperkende maatregelen die zijn vastgesteld naar aanleiding van acties van de Russische Federatie die de situatie in Oekraïne destabiliseren - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is - Opneming van de namen van rekwirantes op de lijst van entiteiten waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn)

(2020/C 423/03)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirantes: PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, Tagulskoe OOO (vertegenwoordiger: L. Van den Hende, advocaat)

Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M.-M. Joséphidès en B. Driessen, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Havas, J. Norris en A. Tizzano, vervolgens L. Havas en J. Norris, gemachtigden)

Dictum

| 1. | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1.

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2. | Rosneft Oil Company PAO, RN-Shelf-Arctic OOO, RN-Shelf-Far East AO, RN-Exploration OOO en Tagulskoe OOO worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2.

Rosneft Oil Company PAO, RN-Shelf-Arctic OOO, RN-Shelf-Far East AO, RN-Exploration OOO en Tagulskoe OOO worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

| 3. | De Europese Commissie draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

3.

De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 93 van 11.3.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/3

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association française des usagers de banques / Ministre de l’Économie et des Finances

(Zaak C-778/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Betalingsdiensten in de interne markt - Richtlijn 2007/64/EG - Artikel 45 - Richtlijn (EU) 2015/2366 - Artikel 55 - Beëindiging van een raamovereenkomst - Richtlijn 2014/17/EU - Kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen - Artikel 12, lid 1, lid 2, onder a), en lid 3 - Koppelverkoop - Gebundelde verkoop - Richtlijn 2014/92/EU - Betaalrekeningen - Artikelen 9 tot en met 14 - Overstap naar een andere rekening - Verplichting om als tegenprestatie voor een geïndividualiseerd voordeel inkomsten op een betaalrekening bij de kredietgever te laten storten gedurende een in de leningsovereenkomst bepaalde periode - Duur van de verplichting - Verlies van het geïndividualiseerde voordeel bij vroegtijdig opheffen van de rekening)

(2020/C 423/04)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Association française des usagers de banques

Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

Dictum

| 1) | Artikel 12, lid 2, onder a), van richtlijn 2014/17/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 februari 2014 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen en tot wijziging van de richtlijnen 2008/48/EG en 2013/36/EU en verordening (EU) nr. 1093/2010, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die de kredietgever toestaat om de kredietnemer bij het sluiten van een kredietovereenkomst met betrekking tot een voor bewoning bestemd onroerend goed te verplichten om als tegenprestatie voor een geïndividualiseerd voordeel al zijn looninkomsten of daarmee gelijkgestelde inkomsten te laten storten op een betaalrekening bij de kredietgever, ongeacht het bedrag, de termijnen en de looptijd van de lening. Deze bepaling moet daarentegen aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling waarbij de duur van die verplichting, wanneer die niet op alle looninkomsten van de kredietnemer ziet, tien jaar kan bedragen of even lang kan zijn als de duur van de betrokken kredietovereenkomst, indien die korter is. |
| --- | --- |

1)

Artikel 12, lid 2, onder a), van richtlijn 2014/17/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 februari 2014 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen en tot wijziging van de richtlijnen 2008/48/EG en 2013/36/EU en verordening (EU) nr. 1093/2010, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die de kredietgever toestaat om de kredietnemer bij het sluiten van een kredietovereenkomst met betrekking tot een voor bewoning bestemd onroerend goed te verplichten om als tegenprestatie voor een geïndividualiseerd voordeel al zijn looninkomsten of daarmee gelijkgestelde inkomsten te laten storten op een betaalrekening bij de kredietgever, ongeacht het bedrag, de termijnen en de looptijd van de lening. Deze bepaling moet daarentegen aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling waarbij de duur van die verplichting, wanneer die niet op alle looninkomsten van de kredietnemer ziet, tien jaar kan bedragen of even lang kan zijn als de duur van de betrokken kredietovereenkomst, indien die korter is.

| 2) | Het begrip “kosten” in de zin van artikel 45, lid 2, van richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt, tot wijziging van de richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van richtlijn 97/5/EG, artikel 55, lid 2, van richtlijn (EU) 2015/2366 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende betalingsdiensten in de interne markt, houdende wijziging van de richtlijnen 2002/65/EG, 2009/110/EG en 2013/36/EU en verordening (EU) nr. 1093/2010 en houdende intrekking van richtlijn 2007/64/EG, en artikel 12, lid 3, van richtlijn 2014/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 betreffende de vergelijkbaarheid van de in verband met betaalrekeningen aangerekende vergoedingen, het overstappen naar een andere betaalrekening en de toegang tot betaalrekeningen met basisfuncties, moet aldus worden uitgelegd dat het niet tevens slaat op het verlies van een geïndividualiseerd voordeel dat de kredietgever de kredietnemer aanbiedt als tegenprestatie voor het feit dat laatstgenoemde in het kader van een kredietovereenkomst een rekening bij die kredietgever opent om daarop zijn inkomsten te laten storten, welk verlies wordt veroorzaakt door het opheffen van deze rekening. |
| --- | --- |

2)

Het begrip “kosten” in de zin van artikel 45, lid 2, van richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt, tot wijziging van de richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van richtlijn 97/5/EG, artikel 55, lid 2, van richtlijn (EU) 2015/2366 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende betalingsdiensten in de interne markt, houdende wijziging van de richtlijnen 2002/65/EG, 2009/110/EG en 2013/36/EU en verordening (EU) nr. 1093/2010 en houdende intrekking van richtlijn 2007/64/EG, en artikel 12, lid 3, van richtlijn 2014/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 betreffende de vergelijkbaarheid van de in verband met betaalrekeningen aangerekende vergoedingen, het overstappen naar een andere betaalrekening en de toegang tot betaalrekeningen met basisfuncties, moet aldus worden uitgelegd dat het niet tevens slaat op het verlies van een geïndividualiseerd voordeel dat de kredietgever de kredietnemer aanbiedt als tegenprestatie voor het feit dat laatstgenoemde in het kader van een kredietovereenkomst een rekening bij die kredietgever opent om daarop zijn inkomsten te laten storten, welk verlies wordt veroorzaakt door het opheffen van deze rekening.

---

(1)  PB C 54 van 11.2.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/4 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/4

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Stichting Schoonzicht / Staatssecretaris van Financiën

(Zaak C-791/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Onroerende investeringsgoederen - Aftrek van de voorbelasting - Herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek - Herziening in een keer van de volledige aftrek na het eerste gebruik van het betrokken goed - Herzieningsperiode)

(2020/C 423/05)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Hoge Raad der Nederlanden

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Stichting Schoonzicht

Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

Dictum

De artikelen 184 tot en met 187 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling die een herzieningsstelsel voor investeringsgoederen omvat waarbij de herziening over meerdere jaren wordt gespreid en op grond waarvan in de loop van het jaar van de ingebruikneming van het betrokken goed, dat tevens overeenkomt met het eerste jaar van herziening, het totale bedrag van de oorspronkelijk voor dat goed toegepaste aftrek in één keer wordt herzien indien bij de ingebruikneming ervan die oorspronkelijk toegepaste aftrek blijkt af te wijken van de aftrek die de belastingplichtige gerechtigd is toe te passen op basis van het werkelijke gebruik van dat goed.

---

(1)  PB C 122 van 1.4.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/5 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/5

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 oktober 2020 — Deza, a.s. / Europese Commissie, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden, Europees Agentschap voor chemische stoffen

(Zaak C-813/18 P) (1)

(Hogere voorziening - Milieu - Verordening (EG) nr. 1272/2008 - Indeling, etikettering en verpakking van bepaalde stoffen en mengsels - Verordening (EU) 2017/776 - Indeling van anthraquinone - Stof waarvan wordt vermoed dat die voor de mens kankerverwekkend is - Onjuiste uitlegging en toepassing van verordening nr. 1272/2008 en het rechtszekerheidsbeginsel - Onjuiste opvatting van feiten en bewijselementen - Omvang van de toetsing)

(2020/C 423/06)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Rekwirante: Deza, a.s. (vertegenwoordiger: P. Dejl, advokát)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lindenthal, K. Mifsud-Bonnici en Z. Malůšková, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: S. Hartikainen, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Eklinder, H. Shev, C. Meyer-Seitz, J. Lundberg en A. Falk, vervolgens H. Eklinder, H. Shev en C. Meyer-Seitz, gemachtigden), Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: A. Hautamäki en M. Heikkilä, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Deza, a.s. wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Deza, a.s. wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

| 3) | De Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 93 van 11.3.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/5 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/5

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Burgo Group SpA / Gestore dei Servizi Energetici SpA — GSE

(Zaak C-92/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Bevordering van warmte-krachtkoppeling - Nationale voorschriften die voorzien in een steunregeling - Verdere toepassing van de steunregeling ten gunste van niet-hoogrenderende warmte-krachtkoppelingsinstallaties na 31 december 2010)

(2020/C 423/07)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Burgo Group SpA

Verwerende partij: Gestore dei Servizi Energetici SpA — GSE

In tegenwoordigheid van: Ministero dello Sviluppo economico, Autorità per l’Energia elettrica e il Gas

Dictum

Artikel 12, lid 3, van richtlijn 2004/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake de bevordering van warmte-krachtkoppeling op basis van de vraag naar nuttige warmte binnen de interne energiemarkt en tot wijziging van richtlijn 92/42/EEG moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan warmte-krachtkoppelingsinstallaties die geen hoogrenderende installaties zijn in de zin van deze richtlijn, zelfs na 31 december 2010 in aanmerking blijven komen voor een steunregeling voor warmte-krachtkoppeling, op grond waarvan zij met name zijn vrijgesteld van de verplichting om groene certificaten te kopen.

---

(1)  PB C 182 van 27.5.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/6

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės — Litouwen) — “Linas Agro” AB/Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

(Zaak C-117/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 999/2014 - Definitief antidumpingrecht op de invoer van vaste meststoffen met een ammoniumnitraatgehalte van meer dan 80 gewichtspercenten - Definitie - Verordening (EG) nr. 945/2005 - Bepaling van het ammoniumnitraatgehalte - Aanname dat een product met een stikstofgehalte van meer dan 28 gewichtspercenten een ammoniumnitraatgehalte van meer dan 80 gewichtspercenten heeft)

(2020/C 423/08)

Procestaal: Litouws

Verwijzende rechter

Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos vyriausybės

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij:“Linas Agro” AB

Verwerende partij: Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

Dictum

Artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 999/2014 van de Commissie van 23 september 2014 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009, gelezen in het licht van de overwegingen 20 tot en met 23 van verordening (EG) nr. 945/2005 van de Raad van 21 juni 2005 tot wijziging van verordening (EG) nr. 658/2002 tot instelling van het definitieve antidumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en tot wijziging van verordening (EG) nr. 132/2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op ammoniumnitraat uit onder andere Oekraïne, naar aanleiding van een gedeeltelijk herzieningsonderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96, moet aldus worden uitgelegd dat bij een meststof op basis van ammoniumnitraat (AN) met een stikstofgehalte (N) van meer dan 28 gewichtspercenten, een verhouding tussen ammoniumstikstof en nitraatstikstof van ongeveer 1:1 en een totaal fosfor- en kaliumgehalte van niet meer dan 12 gewichtspercenten, behoudens bewijs van het tegendeel de aanname geldt dat deze meststof een ammoniumnitraatgehalte (AN) van meer dan 80 gewichtspercenten heeft voor de heffing van het bij dit artikel ingestelde definitieve antidumpingrecht, zonder dat een laboratoriumtest hoeft te worden verricht om het exacte ammoniumnitraatgehalte te bepalen.

---

(1)  PB C 148 van 29.4.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/7 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/7

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation / Compagnie des pêches de Saint-Malo

(Zaak C-212/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Begrip - Schipbreuk van de olietanker Erika - Steunregeling voor aquacultuur- en visserijbedrijven - Besluit waarbij de steunregeling gedeeltelijk onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en waarbij de terugvordering van de uitbetaalde steun wordt gelast - Geldigheidstoetsing - Ambtshalve verricht onderzoek - Ontvankelijkheid - Geen beroep tot nietigverklaring ingesteld door verweerster in het hoofdgeding - Verlichting van sociale lasten - Werknemersbijdragen - Voordeel - Bepaling van de schuldenaar van de terugbetalingsverplichting)

(2020/C 423/09)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État (Frankrijk)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation

Verwerende partij: Compagnie des pêches de Saint-Malo

Dictum

Beschikking 2005/239/EG van de Commissie van 14 juli 2004 betreffende bepaalde door Frankrijk ten uitvoer gelegde steunmaatregelen ten behoeve van viskwekers en vissers is ongeldig voor zover daarbij de door de Franse Republiek aan de vissers toegestane verlichting van de werknemersbijdragen voor de periode van 15 april tot en met 15 oktober 2000 wordt aangemerkt als staatssteun die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

---

(1)  PB C 164 van 13.5.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/7 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/7

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — E.Sp. z o.o. Sp. k. / Minister Finansów

(Zaak C-335/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 90 - Verlaging van de maatstaf van heffing van de btw - Gehele of gedeeltelijke niet-betaling van de prijs - Door een nationale regeling opgelegde voorwaarden voor uitoefening van het recht op verlaging - Voorwaarde dat de schuldenaar niet in een insolventieprocedure verwikkeld is of in liquidatie verkeert - Voorwaarde dat de schuldeiser en de schuldenaar btw-plichtig zijn)

(2020/C 423/10)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Naczelny Sąd Administracyjny

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: E.Sp. z o.o. Sp. k.

Verwerende partij: Minister Finansów

Dictum

Artikel 90 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke als voorwaarde voor de verlaging van de maatstaf van heffing van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) geldt dat de schuldenaar op de dag van levering van het goed of verrichting van de dienst en op de dag vóór indiening van de correctie van de belastingaangifte met het oog op toekenning van die verlaging als actief btw-plichtige is geregistreerd en niet in een insolventieprocedure verwikkeld is of in liquidatie verkeert, en dat de schuldeiser zelf op de dag vóór indiening van de correctie van de belastingaangifte nog steeds als actief btw-plichtige is geregistreerd.

---

(1)  PB C 280 van 19.8.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/8 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/8

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 — Europese Centrale Bank / Estate of Espírito Santo Financial Group SA, in liquidatie

(Zaak C-396/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Besluit 2004/258/EG - Artikel 4, lid 1, onder a) - Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en de Europese Centrale Bank (ECB) - Artikel 10, lid 4 - Toegang tot documenten van de ECB - Besluit van de raad van bestuur - Vertrouwelijkheid van de vergaderingen en beraadslagingen van de organen van de ECB - Resultaat van de beraadslagingen - Gedeeltelijke weigering van toegang - Ondermijning van de bescherming van het openbaar belang - Motiveringsplicht)

(2020/C 423/11)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. Malfrère en M. Ioannidis, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann, Rechtsanwalt)

Andere partij in de procedure: Estate of Espírito Santo Financial Group SA, in liquidatie (vertegenwoordigers: D. Duarte de Campos en S. Estima Martins, advogados)

Dictum

| 1) | Punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 maart 2019, Espírito Santo Financial Group/ECB (T-730/16, niet gepubliceerd, EU:T:2019:161), wordt vernietigd voor zover het Gerecht het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 31 augustus 2016 houdende gedeeltelijke weigering van toegang tot bepaalde documenten betreffende het besluit van de ECB van 1 augustus 2014 met betrekking tot Banco Espírito Santo SA nietig heeft verklaard voor zover de ECB bij dit besluit heeft geweigerd om haar toegang te verlenen tot het kredietbedrag dat is vermeld in de uittreksels van de notulen waarin het besluit van de Raad van bestuur van de ECB van 28 juli 2014 is vastgelegd. |
| --- | --- |

1)

Punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 maart 2019, Espírito Santo Financial Group/ECB (T-730/16, niet gepubliceerd, EU:T:2019:161), wordt vernietigd voor zover het Gerecht het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 31 augustus 2016 houdende gedeeltelijke weigering van toegang tot bepaalde documenten betreffende het besluit van de ECB van 1 augustus 2014 met betrekking tot Banco Espírito Santo SA nietig heeft verklaard voor zover de ECB bij dit besluit heeft geweigerd om haar toegang te verlenen tot het kredietbedrag dat is vermeld in de uittreksels van de notulen waarin het besluit van de Raad van bestuur van de ECB van 28 juli 2014 is vastgelegd.

| 2) | Punt 3 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 maart 2019, Espírito Santo Financial Group/ECB (T-730/16, niet gepubliceerd, EU:T:2019:161), wordt vernietigd voor zover hierin is beslist over de kosten. |
| --- | --- |

2)

Punt 3 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 maart 2019, Espírito Santo Financial Group/ECB (T-730/16, niet gepubliceerd, EU:T:2019:161), wordt vernietigd voor zover hierin is beslist over de kosten.

| 3) | De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige. |
| --- | --- |

3)

De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

| 4) | Het door Espírito Santo Financial Group SA, in liquidatie, ingestelde beroep tot nietigverklaring wordt verworpen voor zover het ertoe strekt het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 31 augustus 2016 houdende gedeeltelijke weigering van toegang tot bepaalde documenten betreffende het besluit van de ECB van 1 augustus 2014 met betrekking tot Banco Espírito Santo SA nietig te verklaren voor zover de ECB bij dit besluit heeft geweigerd om haar toegang te verlenen tot het kredietbedrag dat is vermeld in de uittreksels van de notulen waarin het besluit van de raad van bestuur van de ECB van 28 juli 2014 is vastgelegd. |
| --- | --- |

4)

Het door Espírito Santo Financial Group SA, in liquidatie, ingestelde beroep tot nietigverklaring wordt verworpen voor zover het ertoe strekt het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 31 augustus 2016 houdende gedeeltelijke weigering van toegang tot bepaalde documenten betreffende het besluit van de ECB van 1 augustus 2014 met betrekking tot Banco Espírito Santo SA nietig te verklaren voor zover de ECB bij dit besluit heeft geweigerd om haar toegang te verlenen tot het kredietbedrag dat is vermeld in de uittreksels van de notulen waarin het besluit van de raad van bestuur van de ECB van 28 juli 2014 is vastgelegd.

| 5) | Espírito Santo Financial Group SA, in liquidatie, draagt haar eigen kosten en de helft van de kosten die de Europese Centrale Bank zijn opgekomen in het kader van zowel de procedure in eerste aanleg als de onderhavige hogere voorziening. |
| --- | --- |

5)

Espírito Santo Financial Group SA, in liquidatie, draagt haar eigen kosten en de helft van de kosten die de Europese Centrale Bank zijn opgekomen in het kader van zowel de procedure in eerste aanleg als de onderhavige hogere voorziening.

| 6) | De Europese Centrale Bank draagt de helft van haar eigen kosten in het kader van zowel de procedure in eerste aanleg als de onderhavige hogere voorziening. |
| --- | --- |

6)

De Europese Centrale Bank draagt de helft van haar eigen kosten in het kader van zowel de procedure in eerste aanleg als de onderhavige hogere voorziening.

---

(1)  PB C 319 van 23.9.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/9

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 oktober 2020 — Close SA, Cegelec SA / Europees Parlement

(Zaak C-447/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken - Aanbestedingsprocedure - Uitbreidings- en renovatiewerkzaamheden van het Konrad Adenauergebouw in Luxemburg - Omvang van de verplichting van de aanbestedende dienst om de inschrijver die de opdracht niet heeft gekregen te informeren - Motivering)

(2020/C 423/12)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirantes: Close SA, Cegelec SA (vertegenwoordigers: M. Rikkers en J.-L. Teheux, avocats)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Paladini en B. Schäfer, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Close SA en Cegelec SA worden verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Close SA en Cegelec SA worden verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 312 van 16.9.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/9

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Potsdam — Duitsland) — Möbel Kraft GmbH & Co. KG / ML

(Zaak C-529/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 2011/83/EU - Artikel 16, onder c) - Herroepingsrecht - Uitzonderingen - Goederen die zijn vervaardigd volgens specificaties van de consument of duidelijk voor een specifieke persoon bestemd zijn - Goederen waarvan de productie door de handelaar in gang is gezet)

(2020/C 423/13)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Potsdam

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Möbel Kraft GmbH & Co. KG

Verwerende partij: ML

Dictum

Artikel 16, onder c), van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG van de Raad en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad moet aldus worden uitgelegd dat de uitzondering op het herroepingsrecht waarin deze bepaling voorziet, kan worden ingeroepen tegen de consument die buiten verkoopruimten een overeenkomst heeft gesloten omtrent de verkoop van een goed dat volgens zijn specificaties moet worden vervaardigd, onafhankelijk van de vraag of de handelaar reeds de productie van dit goed in gang heeft gezet.

---

(1)  PB C 348 van 14.11.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/10

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — WV / Landkreis Harburg

(Zaak C-540/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid inzake onderhoudsverplichtingen - Verordening (EG) nr. 4/2009 - Artikel 3, onder b) - Gerecht van de gewone verblijfplaats van de onderhoudsgerechtigde - Regresvordering ingesteld door een in de rechten van de onderhoudsgerechtigde gesubrogeerd openbaar lichaam)

(2020/C 423/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: WV

Verwerende partij: Landkreis Harburg

Dictum

Een openbaar lichaam dat via een regresvordering bedragen terugvordert die bij wijze van onderhoud zijn betaald aan een onderhoudsgerechtigde, in wiens rechten het jegens de onderhoudsplichtige is gesubrogeerd, kan zich beroepen op de in artikel 3, onder b), van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen neergelegde bevoegdheid van het gerecht van de plaats waar die onderhoudsgerechtigde zijn gewone verblijfplaats heeft.

---

(1)  PB C 348 van 14.10.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/10

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Jebsen & Jessen (GmbH & Co.) KG / Hauptzollamt Hamburg

(Zaak C-543/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 78 - Artikel 236, lid 1 - Invoerprocedure - Herziening van de douaneaangifte - Handelspolitiek - Antidumping - Uitvoeringsverordening (EU) 2015/82 - Definitief antidumpingrecht - Prijsverbintenissen - Vrijstelling - Artikel 2, lid 1 - Voorwaarde van overlegging van een verbintenisfactuur - Niet-vermelding van een gegeven dat is genoemd in de bijlage bij uitvoeringsverordening 2015/82)

(2020/C 423/15)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Jebsen & Jessen (GmbH & Co.) KG

Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg

Dictum

| 1) | Artikel 2, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) 2015/82 van de Commissie van 21 januari 2015 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op citroenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad in verband met het vervallen van de maatregelen, en van gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoeken overeenkomstig artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009, moet aldus worden uitgelegd dat de invoer van goederen niet kan worden vrijgesteld van het bij artikel 1 van deze uitvoeringsverordening ingestelde antidumpingrecht wanneer de voor een dergelijke vrijstelling noodzakelijke factuur in de verklaring bedoeld in punt 9 van de opsomming in de bijlage bij die uitvoeringsverordening, niet uitvoeringsbesluit (EU) 2015/87 van de Commissie van 21 januari 2015 tot aanvaarding van de verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van citroenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China vermeldt, maar besluit 2008/899/EG van de Commissie van 2 december 2008 tot aanvaarding van verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van citroenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) 2015/82 van de Commissie van 21 januari 2015 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op citroenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad in verband met het vervallen van de maatregelen, en van gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoeken overeenkomstig artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009, moet aldus worden uitgelegd dat de invoer van goederen niet kan worden vrijgesteld van het bij artikel 1 van deze uitvoeringsverordening ingestelde antidumpingrecht wanneer de voor een dergelijke vrijstelling noodzakelijke factuur in de verklaring bedoeld in punt 9 van de opsomming in de bijlage bij die uitvoeringsverordening, niet uitvoeringsbesluit (EU) 2015/87 van de Commissie van 21 januari 2015 tot aanvaarding van de verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van citroenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China vermeldt, maar besluit 2008/899/EG van de Commissie van 2 december 2008 tot aanvaarding van verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van citroenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

| 2) | Een verbintenisfactuur die alle in de bijlage bij uitvoeringsverordening 2015/82 vermelde gegevens bevat, kan niet in het kader van de procedure tot terugbetaling van antidumpingrechten die is vastgesteld in artikel 236 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 9 oktober 2013, worden overgelegd ter verkrijging van de vrijstelling van artikel 2, lid 1, van deze uitvoeringsverordening. |
| --- | --- |

2)

Een verbintenisfactuur die alle in de bijlage bij uitvoeringsverordening 2015/82 vermelde gegevens bevat, kan niet in het kader van de procedure tot terugbetaling van antidumpingrechten die is vastgesteld in artikel 236 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 9 oktober 2013, worden overgelegd ter verkrijging van de vrijstelling van artikel 2, lid 1, van deze uitvoeringsverordening.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/11

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Eco TLC / Ministre d’État, ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre de l’Économie et des Finances

(Zaak C-556/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Artikel 107, lid 1, VWEU - Begrip “staatsmiddelen” - Uitgebreide producentenverantwoordelijkheid - Milieu-instelling die op grond van een door de publieke autoriteiten afgegeven erkenning bij bedrijven die bepaalde producten op de markt brengen, financiële bijdragen int waarmee zij voor hun rekening hun wettelijke verplichting tot verwerking van het afval van deze producten op zich neemt - Financiële steun van die milieu-instelling aan de gecontracteerde sorteerbedrijven)

(2020/C 423/16)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Eco TLC

Verwerende partijen: Ministre d’État, ministre de la Transition écologique et solidaire, Ministre de l’Économie et des Finances

in tegenwoordigheid van: Fédération des entreprises du recyclage

Dictum

Artikel 107, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een regeling waarbij een particuliere milieu-instelling zonder winstoogmerk die in het bezit is van een door de publieke autoriteiten afgegeven erkenning, bijdragen int bij bedrijven die een specifieke categorie producten op de markt brengen en die daartoe een overeenkomst met haar ondertekenen in ruil voor de dienst die erin bestaat om voor hun rekening te zorgen voor de verwerking van het afval van deze producten, en aan de sorteerbedrijven die belast zijn met het sorteren en terugwinnen van dat afval subsidies stort ter waarde van een bedrag dat in de erkenning is vastgesteld op basis van milieu- en sociale doelstellingen, geen maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd in de zin van die bepaling vormt, voor zover deze subsidies niet constant onder staatscontrole staan, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/12 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/12

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 september 2020 — Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda / Europese Commissie

(Zaak C-623/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Besluit tot invordering van een schuld - Executoriale titel - Gezag van gewijsde - Vaststelling van een besluit dat een executoriale titel vormt in de zin van artikel 299 VWEU, ter terugvordering van subsidies die langs contractuele weg zijn toegekend - Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het kaderprogramma voor concurrentievermogen en innovatie (CIP) (2007-2013))

(2020/C 423/17)

Procestaal: Portugees

Partijen

Rekwirante: Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda (vertegenwoordigers: G. Gentil Anastácio, D. Pirra Xarepe en M. Stock da Cunha, advogados)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Rechena en J. Estrada de Solà, gemachtigden)

Dictum

| 1. | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1.

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2. | Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

Alfamicro — Sistemas de computadores, Sociedade Unipessoal, Lda wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 348 van 14.10.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/12 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/12

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark — Oostenrijk) — Sappi Austria Produktions-GmbH & Co. KG, Wasserverband “Regio Gratkorn-Gratwein” / Landeshauptmann von Steiermark

(Zaak C-629/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Afvalstoffen - Richtlijn 2008/98/EG - Artikel 2, lid 2, onder a), artikel 3, punt 1, en artikel 6, lid 1 - Afvalwater - Zuiveringsslib - Toepassingsgebied - Begrip “afvalstof” - Beëindiging van de afvalfase - Behandeling voor nuttige toepassing, waaronder een recyclingsbehandeling)

(2020/C 423/18)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesverwaltungsgericht Steiermark

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Sappi Austria Produktions-GmbH & Co. KG, Wasserverband “Regio Gratkorn-Gratwein”

Verwerende partij: Landeshauptmann von Steiermark

Dictum

Artikel 2, lid 2, onder a), artikel 3, punt 1, en artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen moeten aldus worden uitgelegd dat zuiveringsslib dat ontstaat bij de gezamenlijke behandeling van industrieel afvalwater en huishoudelijk of stedelijk afvalwater in een zuiveringsinstallatie en dat in een installatie voor de verbranding van restafval wordt verbrand met het oog op energieterugwinning door middel van stoomproductie, niet als afvalstof moet worden beschouwd indien de voorwaarden van artikel 6, lid 1, van die richtlijn 2008/98 reeds vóór de verbranding ervan zijn vervuld. Het is aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit in het hoofdgeding het geval is.

---

(1)  PB C 399 van 25.11.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/13 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/13

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Vâlcea — Roemenië) — SC Valoris SRL / Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Craiova — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Vâlcea, Administraţia Fondului pentru Mediu

(Zaak C-677/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Beginselen van Unierecht - Beginsel van loyale samenwerking - Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid - Teruggaaf van door een lidstaat in strijd met het Unierecht geïnde heffingen - Termijn waarbinnen verzoeken tot terugbetaling van dergelijke heffingen moeten worden ingediend - Geen overeenkomstige termijn voor de terugbetaling van bedragen die door die lidstaat in strijd met het nationaal recht zijn ontvangen)

(2020/C 423/19)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Tribunalul Vâlcea

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SC Valoris SRL

Verwerende partijen: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Craiova — Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice Vâlcea, Administraţia Fondului pentru Mediu

Dictum

Het doeltreffendheidsbeginsel, gelezen in samenhang met het beginsel van loyale samenwerking, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat die voor het indienen van verzoeken tot teruggaaf van heffingen die onverenigbaar met het Unierecht zijn geacht een vervaltermijn vaststelt van ongeveer een jaar, die ingaat op de datum van inwerkingtreding van die regeling die bedoeld is om de schending van dat recht ongedaan te maken.

Het gelijkwaardigheidsbeginsel, gelezen in samenhang met het beginsel van loyale samenwerking, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die voor het indienen van verzoeken tot teruggaaf van heffingen die onverenigbaar met het Unierecht zijn geacht een vervaltermijn van ongeveer een jaar vaststelt, wanneer deze lidstaat geen overeenkomstige termijn heeft vastgesteld voor soortgelijke verzoeken tot teruggaaf die zijn gebaseerd op een schending van het nationale recht.

---

(1)  PB C 432 van 23.12.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/13 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/13

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Düsseldorf — Duitsland) — GR / Stadt Duisburg

(Zaak C-720/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit nr. 1/80 - Artikel 7, eerste alinea - Verblijfsrecht van de gezinsleden van een tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer - Naturalisatie van het betrokken gezinslid in de ontvangende lidstaat - Behoud van het verblijfsrecht - Verworven rechten)

(2020/C 423/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht Düsseldorf

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: GR

Verwerende partij: Stadt Duisburg

Dictum

Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije moet aldus worden uitgelegd dat een gezinslid van een Turkse werknemer dat de in deze bepaling bedoelde rechten heeft verworven, die rechten niet verliest wanneer het de nationaliteit van de ontvangende lidstaat verkrijgt en daarbij zijn vroegere nationaliteit verliest.

---

(1)  PB C 19 van 20.1.2020.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/14

---

Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 1 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesgericht Korneuburg — Oostenrijk) — FP Passenger Service GmbH/Austrian Airlines AG

(Zaak C-654/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Compensatie aan luchtreizigers bij langdurige vertraging van vluchten - Recht op compensatie bij vertraging - Duur van de vertraging - Tijdstip waarop de deur van het vliegtuig ter bestemming wordt geopend - Daadwerkelijke aankomsttijd - Geplande aankomsttijd - Vraag waarover het Hof reeds uitspraak heeft gedaan of duidelijk uit de rechtspraak af te leiden antwoord op een vraag)

(2020/C 423/21)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Korneuburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FP Passenger Service GmbH

Verwerende partij: Austrian Airlines AG

Dictum

Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, gelezen in het licht van het arrest van 4 september 2014, Germanwings (C-452/13, EU:C:2014:2141), moet aldus worden uitgelegd dat bij de vaststelling van de omvang van de vertraging die de passagiers van een vlucht hebben ondervonden bij de aankomst van die vlucht, moet worden berekend hoeveel tijd er is verstreken tussen de geplande aankomsttijd en de daadwerkelijke aankomsttijd, te weten het tijdstip waarop ten minste één van de vliegtuigdeuren opengaat, met dien verstande dat de passagiers op dat tijdstip het vliegtuig mogen verlaten.

---

(1)  PB C 406 van 2.12.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/14

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Veszprémi Törvényszék (Hongarije) op 23 juli 2020 — Amper Metal Kft / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Zaak C-334/20)

(2020/C 423/22)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Veszprémi Törvényszék

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Amper Metal Kft

Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet of kan artikel 168, onder a), van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (hierna: “btw-richtlijn”) aldus worden uitgelegd dat op grond van deze bepaling — gelet op de daarin gebezigde uitdrukking “worden gebruikt” — het recht op btw-aftrek over een binnen de werkingssfeer van de btw-richtlijn vallende transactie niet kan worden geweigerd op grond dat de belastingautoriteit heeft geoordeeld dat in een tussen onafhankelijke partijen gesloten transactie de door de opsteller van de factuur verrichte dienst niet “nuttig” is voor de belastbare activiteiten van de ontvanger van de factuur, aangezien






  — | de waarde van de door de opsteller van de factuur verrichte dienst (reclame) niet in verhouding staat tot de opbrengst (omzet, omzetgroei) die de dienst heeft gegenereerd bij de afnemer ervan, dan wel |
| --- | --- | --- |

1)

Moet of kan artikel 168, onder a), van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (hierna: “btw-richtlijn”) aldus worden uitgelegd dat op grond van deze bepaling — gelet op de daarin gebezigde uitdrukking “worden gebruikt” — het recht op btw-aftrek over een binnen de werkingssfeer van de btw-richtlijn vallende transactie niet kan worden geweigerd op grond dat de belastingautoriteit heeft geoordeeld dat in een tussen onafhankelijke partijen gesloten transactie de door de opsteller van de factuur verrichte dienst niet “nuttig” is voor de belastbare activiteiten van de ontvanger van de factuur, aangezien

—

de waarde van de door de opsteller van de factuur verrichte dienst (reclame) niet in verhouding staat tot de opbrengst (omzet, omzetgroei) die de dienst heeft gegenereerd bij de afnemer ervan, dan wel

| — | de betrokken dienst (reclame) bij die gebruiker geen enkele omzet heeft gegenereerd? |
| --- | --- |

—

de betrokken dienst (reclame) bij die gebruiker geen enkele omzet heeft gegenereerd?

| 2) | Moet of kan artikel 168, onder a), van de btw-richtlijn aldus worden uitgelegd dat op grond van deze bepaling het recht op btw-aftrek over een binnen de werkingssfeer van de btw-richtlijn vallende transactie kan worden geweigerd op grond dat de belastingautoriteit heeft geoordeeld dat in een tussen onafhankelijke partijen gesloten transactie de waarde van de door de opsteller van de factuur verrichte dienst (reclame) onevenredig hoog is, aangezien deze dienst zeer duur is en de prijs ervan in vergelijking met een andere dienst of andere soortgelijke diensten buitensporig hoog is? |
| --- | --- |

2)

Moet of kan artikel 168, onder a), van de btw-richtlijn aldus worden uitgelegd dat op grond van deze bepaling het recht op btw-aftrek over een binnen de werkingssfeer van de btw-richtlijn vallende transactie kan worden geweigerd op grond dat de belastingautoriteit heeft geoordeeld dat in een tussen onafhankelijke partijen gesloten transactie de waarde van de door de opsteller van de factuur verrichte dienst (reclame) onevenredig hoog is, aangezien deze dienst zeer duur is en de prijs ervan in vergelijking met een andere dienst of andere soortgelijke diensten buitensporig hoog is?

---

(1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/15 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/15

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Ravensburg (Duitsland) op 24 juli 2020 — QY / Bank 11 für Privatkunden und Handel GmbH

(Zaak C-336/20)

(2020/C 423/23)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Ravensburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: QY

Verwerende partij: Bank 11 für Privatkunden und Handel GmbH

Prejudiciële vragen

| 1) | Betreffende de wettigheidsfictie overeenkomstig artikel 247, § 6, lid 2, derde volzin, en § 12, lid 1, derde volzin, EGBGB [Einführungsgesetz zum Bürgerlichen Gesetzbuche (invoeringswet van het Duitse burgerlijk wetboek)]:






  a) | Zijn artikel 247, § 6, lid 2, derde volzin, en artikel 247, § 12, lid 1, derde volzin, EGBGB onverenigbaar met artikel 10, lid 2, onder p), en artikel 14, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG (1), voor zover deze bepalen dat met de vereisten van artikel 10, lid 2, onder p), van richtlijn 2008/48/EG strijdige contractuele bedingen voldoen aan de eisen die zijn gesteld in artikel 247, § 6, lid 2, eerste en tweede volzin, en artikel 247, § 12, lid 1, tweede volzin, punt 2, onder b), EGBGB?
  Zo ja: |
| --- | --- | --- |

1)

Betreffende de wettigheidsfictie overeenkomstig artikel 247, § 6, lid 2, derde volzin, en § 12, lid 1, derde volzin, EGBGB [Einführungsgesetz zum Bürgerlichen Gesetzbuche (invoeringswet van het Duitse burgerlijk wetboek)]:

a)

Zijn artikel 247, § 6, lid 2, derde volzin, en artikel 247, § 12, lid 1, derde volzin, EGBGB onverenigbaar met artikel 10, lid 2, onder p), en artikel 14, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG (1), voor zover deze bepalen dat met de vereisten van artikel 10, lid 2, onder p), van richtlijn 2008/48/EG strijdige contractuele bedingen voldoen aan de eisen die zijn gesteld in artikel 247, § 6, lid 2, eerste en tweede volzin, en artikel 247, § 12, lid 1, tweede volzin, punt 2, onder b), EGBGB?

Zo ja:

| b) | Volgt uit het Unierecht, in het bijzonder artikel 10, lid 2, onder p), en artikel 14, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG, dat artikel 247, § 6, lid 2, derde volzin, en artikel 247, § 12, lid 1, derde volzin, EGBGB buiten toepassing moeten worden gelaten voor zover deze bepalen dat met de vereisten van artikel 10, lid 2, onder p), van richtlijn 2008/48/EG strijdige contractuele bedingen voldoen aan de eisen die zijn gesteld in artikel 247, § 6, lid 2, eerste en tweede volzin, en artikel 247, § 12, lid 1, tweede volzin, punt 2, onder b), EGBGB? |
| --- | --- |

b)

Volgt uit het Unierecht, in het bijzonder artikel 10, lid 2, onder p), en artikel 14, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG, dat artikel 247, § 6, lid 2, derde volzin, en artikel 247, § 12, lid 1, derde volzin, EGBGB buiten toepassing moeten worden gelaten voor zover deze bepalen dat met de vereisten van artikel 10, lid 2, onder p), van richtlijn 2008/48/EG strijdige contractuele bedingen voldoen aan de eisen die zijn gesteld in artikel 247, § 6, lid 2, eerste en tweede volzin, en artikel 247, § 12, lid 1, tweede volzin, punt 2, onder b), EGBGB?

Indien de eerste prejudiciële vraag, onder b), ontkennend wordt beantwoord:

| 2) | Betreffende de verplichte informatie overeenkomstig artikel 10, lid 2, van richtlijn 2008/48/EG:






  a) | Moet artikel 10, lid 2, onder a), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat met betrekking tot het soort krediet in voorkomend geval moet worden vermeld dat het om een gelieerde kredietovereenkomst gaat?
  Zo nee: |
| --- | --- | --- |

2)

Betreffende de verplichte informatie overeenkomstig artikel 10, lid 2, van richtlijn 2008/48/EG:

a)

Moet artikel 10, lid 2, onder a), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat met betrekking tot het soort krediet in voorkomend geval moet worden vermeld dat het om een gelieerde kredietovereenkomst gaat?

Zo nee:

| b) | Moet artikel 10, lid 2, onder l), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat de bij het sluiten van de kredietovereenkomst geldende vertragingsrentevoet in absolute cijfers moet worden meegedeeld, althans op zijn minst de geldende referentierentevoet (in dit geval de basisrente volgens § 247 BGB) aan de hand waarvan de geldende vertragingsrentevoet kan worden vastgesteld door een opslag (in casu van vijf procentpunten overeenkomstig § 288, lid 1, tweede volzin, BGB)?
  Zo nee: |
| --- | --- |

b)

Moet artikel 10, lid 2, onder l), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat de bij het sluiten van de kredietovereenkomst geldende vertragingsrentevoet in absolute cijfers moet worden meegedeeld, althans op zijn minst de geldende referentierentevoet (in dit geval de basisrente volgens § 247 BGB) aan de hand waarvan de geldende vertragingsrentevoet kan worden vastgesteld door een opslag (in casu van vijf procentpunten overeenkomstig § 288, lid 1, tweede volzin, BGB)?

Zo nee:

| c) | Moet artikel 10, lid 2, onder t), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat de tekst van de kredietovereenkomst de wezenlijke vormvereisten voor het indienen van een klacht en/of het instellen van beroep in een buitengerechtelijke klachten- en beroepsprocedure moet bevatten?
  Indien één van de voorgaande vragen onder a) tot en met c) van de tweede prejudiciële vraag, bevestigend wordt beantwoord: |
| --- | --- |

c)

Moet artikel 10, lid 2, onder t), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat de tekst van de kredietovereenkomst de wezenlijke vormvereisten voor het indienen van een klacht en/of het instellen van beroep in een buitengerechtelijke klachten- en beroepsprocedure moet bevatten?

Indien één van de voorgaande vragen onder a) tot en met c) van de tweede prejudiciële vraag, bevestigend wordt beantwoord:

| d) | Moet artikel 14, lid 1, tweede volzin, onder b), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat de termijn waarbinnen een overeenkomst kan worden herroepen pas ingaat wanneer de informatie als bedoeld in artikel 10, lid 2, van deze richtlijn volledig en inhoudelijk juist is verstrekt, en dat het niet van belang is of het ontbreken dan wel de onjuistheid van informatie afbreuk kan doen aan de mogelijkheid voor de consument om de omvang van zijn verplichting te beoordelen? |
| --- | --- |

d)

Moet artikel 14, lid 1, tweede volzin, onder b), van richtlijn 2008/48/EG aldus worden uitgelegd dat de termijn waarbinnen een overeenkomst kan worden herroepen pas ingaat wanneer de informatie als bedoeld in artikel 10, lid 2, van deze richtlijn volledig en inhoudelijk juist is verstrekt, en dat het niet van belang is of het ontbreken dan wel de onjuistheid van informatie afbreuk kan doen aan de mogelijkheid voor de consument om de omvang van zijn verplichting te beoordelen?

Indien de voorgaande eerste prejudiciële vraag, onder a), en/of één van de vragen onder a) tot en met c) van de tweede prejudiciële vraag bevestigend worden beantwoord:

| 3) | Betreffende het verval van het in artikel 14, lid 1, eerste volzin, van richtlijn 2008/48/EG bedoelde herroepingsrecht:






  a) | Kan het herroepingsrecht als bedoeld in artikel 14, lid 1, eerste volzin, van richtlijn 2008/48/EG komen te vervallen?
  Zo ja: |
| --- | --- | --- |

3)

Betreffende het verval van het in artikel 14, lid 1, eerste volzin, van richtlijn 2008/48/EG bedoelde herroepingsrecht:

a)

Kan het herroepingsrecht als bedoeld in artikel 14, lid 1, eerste volzin, van richtlijn 2008/48/EG komen te vervallen?

Zo ja:

| b) | Gaat het bij het verval om een beperking in de tijd van het herroepingsrecht, die in een parlementaire wet moet zijn geregeld?
  Zo nee: |
| --- | --- |

b)

Gaat het bij het verval om een beperking in de tijd van het herroepingsrecht, die in een parlementaire wet moet zijn geregeld?

Zo nee:

| c) | Geldt als voorwaarde voor het beroep op het verval in subjectieve zin dat de consument op de hoogte was van het voortbestaan van zijn herroepingsrecht of in ieder geval voor zijn onwetendheid als gevolg van grove nalatigheid verantwoordelijk is?
  Zo nee: |
| --- | --- |

c)

Geldt als voorwaarde voor het beroep op het verval in subjectieve zin dat de consument op de hoogte was van het voortbestaan van zijn herroepingsrecht of in ieder geval voor zijn onwetendheid als gevolg van grove nalatigheid verantwoordelijk is?

Zo nee:

| d) | Staat de mogelijkheid van de kredietgever om de kredietnemer de informatie als bedoeld in artikel 14, lid 1, tweede volzin, onder b), van richtlijn 2008/48/EG alsnog te verstrekken en daardoor de herroepingstermijn te laten ingaan, in de weg aan de toepassing van de regels inzake het verval van recht volgens het beginsel van goede trouw?
  Zo nee: |
| --- | --- |

d)

Staat de mogelijkheid van de kredietgever om de kredietnemer de informatie als bedoeld in artikel 14, lid 1, tweede volzin, onder b), van richtlijn 2008/48/EG alsnog te verstrekken en daardoor de herroepingstermijn te laten ingaan, in de weg aan de toepassing van de regels inzake het verval van recht volgens het beginsel van goede trouw?

Zo nee:

| e) | Is dit verenigbaar met de vaste beginselen waaraan de Duitse rechter krachtens de grondwet gebonden is en, zo ja, hoe moeten Duitse rechtsbeoefenaren een conflict tussen de dwingende bepalingen van het internationale recht en de vereisten van het Hof van Justitie van de Europese Unie oplossen? |
| --- | --- |

e)

Is dit verenigbaar met de vaste beginselen waaraan de Duitse rechter krachtens de grondwet gebonden is en, zo ja, hoe moeten Duitse rechtsbeoefenaren een conflict tussen de dwingende bepalingen van het internationale recht en de vereisten van het Hof van Justitie van de Europese Unie oplossen?

Ongeacht de beantwoording van de voorgaande eerste tot en met derde prejudiciële vraag:

| 4) | Betreffende de verwijzingsbevoegdheid van een alleensprekende rechter overeenkomstig artikel 267, tweede alinea, VWEU:
  Is § 348a, lid 2, punt 1, Zivilprozessordnung (ZPO) (Duits wetboek van burgerlijke rechtsvordering), voor zover deze regeling ook betrekking heeft op verwijzingsbeslissingen als bedoeld in artikel 267, tweede alinea, VWEU, onverenigbaar met de verwijzingsbevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties overeenkomstig artikel 267, tweede alinea, VWEU, en moet deze bepaling dus met betrekking tot de uitvaardiging van verwijzingsbeslissingen buiten toepassing worden gelaten? |
| --- | --- |

4)

Betreffende de verwijzingsbevoegdheid van een alleensprekende rechter overeenkomstig artikel 267, tweede alinea, VWEU:

Is § 348a, lid 2, punt 1, Zivilprozessordnung (ZPO) (Duits wetboek van burgerlijke rechtsvordering), voor zover deze regeling ook betrekking heeft op verwijzingsbeslissingen als bedoeld in artikel 267, tweede alinea, VWEU, onverenigbaar met de verwijzingsbevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties overeenkomstig artikel 267, tweede alinea, VWEU, en moet deze bepaling dus met betrekking tot de uitvaardiging van verwijzingsbeslissingen buiten toepassing worden gelaten?

---

(1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB 2008, L 133, blz. 66).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 31 juli 2020 — HOLD Alapkezelő Befektetési Alapkezelő Zrt. / Magyar Nemzeti Bank

(Zaak C-352/20)

(2020/C 423/24)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Kúria

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster tot cassatie: HOLD Alapkezelő Befektetési Alapkezelő Zrt.

Verweerster in cassatie: Magyar Nemzeti Bank

Prejudiciële vraag

Vallen dividenden die aan [de betrokken bestuurders]

| a) | rechtstreeks zijn uitgekeerd over preferente aandelen met prioritair dividend die zij in de maatschappij voor beleggingsbeheer bezitten, dan wel |
| --- | --- |

a)

rechtstreeks zijn uitgekeerd over preferente aandelen met prioritair dividend die zij in de maatschappij voor beleggingsbeheer bezitten, dan wel

| b) | via de eenpersoonsvennootschappen die zij in handen hebben, zijn uitgekeerd over preferente aandelen met prioritair dividend die deze vennootschappen in die beheermaatschappij bezitten,
  onder het beloningsbeleid van de beheermaatschappij? |
| --- | --- |

b)

via de eenpersoonsvennootschappen die zij in handen hebben, zijn uitgekeerd over preferente aandelen met prioritair dividend die deze vennootschappen in die beheermaatschappij bezitten,

onder het beloningsbeleid van de beheermaatschappij?

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 5 augustus 2020 — MARCAS MC Szolgáltató Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Zaak C-363/20)

(2020/C 423/25)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Fővárosi Törvényszék

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: MARCAS MC Szolgáltató Zrt.

Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Prejudiciële vragen

| 1) | Verdraagt het zich met het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) neergelegde, als algemeen rechtsbeginsel erkende beginsel van het recht op een eerlijk proces en met de beginselen van rechtszekerheid, evenredigheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen dat de nationale belastingdienst naar aanleiding van een controle achteraf van de aangifte van de belastingplichtige — zonder vast te stellen dat er sprake is van schending door de belastingplichtige van boekhoudkundige voorschriften of materieelrechtelijke bepalingen met betrekking tot de belasting die wordt gecontroleerd, en zonder over te gaan tot wijziging van het bedrag van de te betalen belasting dat is vermeld in de aangiften over de jaren waarin de betrokken economische activiteiten zijn verricht — zonder motivering een ten laste van de belastingplichtige komende belastingschuld vaststelt, uitsluitend op grond dat de belastingplichtige bij het opstellen van zijn aangifte van alle, in de nationale regelgeving ter zake van de boekhouding neergelegde boekhoudkundige beginselen niet twee door de belastingdienst verlangde beginselen had toegepast, maar, gebruikmakend van zijn afwegingsruimte, andere, door hem voor de boekhoudkundige verantwoording van zijn economische activiteiten relevant geachte beginselen? |
| --- | --- |

1)

Verdraagt het zich met het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) neergelegde, als algemeen rechtsbeginsel erkende beginsel van het recht op een eerlijk proces en met de beginselen van rechtszekerheid, evenredigheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen dat de nationale belastingdienst naar aanleiding van een controle achteraf van de aangifte van de belastingplichtige — zonder vast te stellen dat er sprake is van schending door de belastingplichtige van boekhoudkundige voorschriften of materieelrechtelijke bepalingen met betrekking tot de belasting die wordt gecontroleerd, en zonder over te gaan tot wijziging van het bedrag van de te betalen belasting dat is vermeld in de aangiften over de jaren waarin de betrokken economische activiteiten zijn verricht — zonder motivering een ten laste van de belastingplichtige komende belastingschuld vaststelt, uitsluitend op grond dat de belastingplichtige bij het opstellen van zijn aangifte van alle, in de nationale regelgeving ter zake van de boekhouding neergelegde boekhoudkundige beginselen niet twee door de belastingdienst verlangde beginselen had toegepast, maar, gebruikmakend van zijn afwegingsruimte, andere, door hem voor de boekhoudkundige verantwoording van zijn economische activiteiten relevant geachte beginselen?

| 2) | Kunnen artikel 2, lid 3, en artikel 31 van de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad (1), in het licht van het in artikel 47 van het Handvest erkende beginsel van het recht op een eerlijk proces en de als algemene rechtsbeginselen van Unierecht erkende beginselen van rechtszekerheid, evenredigheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen, aldus worden uitgelegd dat wanneer de belastingdienst in geval van over meerdere jaren lopende economische activiteiten andere boekhoudkundige beginselen toepast dan welke de belastingplichtige had toegepast en als gevolg daarvan een omboeking verricht die mede betrekking heeft op het voorafgaande of het volgende jaar, hij verplicht is om de controle uit te breiden naar die economische jaren waarin de betrokken economische activiteiten zijn verricht en waarop de conclusies van de belastingdienst over de onderzochte periode dus mede betrekking hebben? Moet de belastingdienst bij de controle achteraf van de aangifte van de belastingplichtige rekening houden met op het voorafgaande jaar betrekking hebbende posten die de belastingplichtige in het onderzochte economische jaar door middel van een aanvullende, gecorrigeerde aangifte heeft gewijzigd, waardoor bij hem, als gevolg van de betaling vóór de vervaldatum, een belastingoverschot is ontstaan, of is de praktijk dat de belastingdienst ondanks het belastingoverschot een belastingschuld bij de belastingplichtige vaststelt verenigbaar met de bovengenoemde beginselen en het in artikel 54 van het Handvest neergelegde verbod van misbruik van recht? |
| --- | --- |

2)

Kunnen artikel 2, lid 3, en artikel 31 van de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad (1), in het licht van het in artikel 47 van het Handvest erkende beginsel van het recht op een eerlijk proces en de als algemene rechtsbeginselen van Unierecht erkende beginselen van rechtszekerheid, evenredigheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen, aldus worden uitgelegd dat wanneer de belastingdienst in geval van over meerdere jaren lopende economische activiteiten andere boekhoudkundige beginselen toepast dan welke de belastingplichtige had toegepast en als gevolg daarvan een omboeking verricht die mede betrekking heeft op het voorafgaande of het volgende jaar, hij verplicht is om de controle uit te breiden naar die economische jaren waarin de betrokken economische activiteiten zijn verricht en waarop de conclusies van de belastingdienst over de onderzochte periode dus mede betrekking hebben? Moet de belastingdienst bij de controle achteraf van de aangifte van de belastingplichtige rekening houden met op het voorafgaande jaar betrekking hebbende posten die de belastingplichtige in het onderzochte economische jaar door middel van een aanvullende, gecorrigeerde aangifte heeft gewijzigd, waardoor bij hem, als gevolg van de betaling vóór de vervaldatum, een belastingoverschot is ontstaan, of is de praktijk dat de belastingdienst ondanks het belastingoverschot een belastingschuld bij de belastingplichtige vaststelt verenigbaar met de bovengenoemde beginselen en het in artikel 54 van het Handvest neergelegde verbod van misbruik van recht?

| 3) | Is het vaststellen van een belastingschuld en het daarvoor opleggen van een fiscale boete — ook al gaat het maar om 10 % van het bedrag — en van vertragingsrente een evenredige sanctie voor de keuze van een mogelijk onjuiste boekhoudkundige methode, wanneer het betrokken belastingbedrag vóór het verstrijken van de vervaldatum reeds was betaald en het te veel betaalde bedrag gedurende de hele procedure op de rekening van de belastingplichtige bij de belastingdienst stond, zodat de fiscus geen inkomsten heeft gederfd en er evenmin aanwijzingen van misbruik waren? |
| --- | --- |

3)

Is het vaststellen van een belastingschuld en het daarvoor opleggen van een fiscale boete — ook al gaat het maar om 10 % van het bedrag — en van vertragingsrente een evenredige sanctie voor de keuze van een mogelijk onjuiste boekhoudkundige methode, wanneer het betrokken belastingbedrag vóór het verstrijken van de vervaldatum reeds was betaald en het te veel betaalde bedrag gedurende de hele procedure op de rekening van de belastingplichtige bij de belastingdienst stond, zodat de fiscus geen inkomsten heeft gederfd en er evenmin aanwijzingen van misbruik waren?

| 4) | Kan het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen (vertrouwensbeginsel) aldus worden uitgelegd dat aan de objectieve voorwaarde voor de toepassing van dat beginsel is voldaan, dat wil zeggen dat de verwachting van de belastingplichtige met betrekking tot zijn boekhouding gegrond is, indien de belastingdienst tijdens eerder bij de belastingplichtige verrichte controles van oordeel was — ook al zijn er geen specifieke verklaringen gedaan of kan dit slechts impliciet uit de gedragingen van de belastingdienst worden afgeleid — dat het opstellen en bijhouden van bewijsstukken, boeken en registraties overeenkomstig de voorschriften was, of kan het beroep van de belastingplichtige op het vertrouwensbeginsel uitsluitend slagen wanneer de belastingdienst voor alle soorten belastingen een controle achteraf van de aangiften verricht, waardoor er een afgesloten periode ontstaat, en hij de boekhoudkundige praktijk van de belastingplichtige uitdrukkelijk positief beoordeelt? Handelt de belastingdienst in overeenstemming met het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel wanneer hij in een later besluit belastingrechtelijke gevolgen verbindt aan onregelmatigheden in de boekhouding, waarbij hij, onder verwijzing naar het formele of onvolledige karakter van eerdere controles en het ontbreken van expliciet positieve bevindingen, weigert te erkennen dat de belastingplichtige er op goede gronden op kon vertrouwen dat zijn eerdere boekhoudkundige praktijk juist was? |
| --- | --- |

4)

Kan het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen (vertrouwensbeginsel) aldus worden uitgelegd dat aan de objectieve voorwaarde voor de toepassing van dat beginsel is voldaan, dat wil zeggen dat de verwachting van de belastingplichtige met betrekking tot zijn boekhouding gegrond is, indien de belastingdienst tijdens eerder bij de belastingplichtige verrichte controles van oordeel was — ook al zijn er geen specifieke verklaringen gedaan of kan dit slechts impliciet uit de gedragingen van de belastingdienst worden afgeleid — dat het opstellen en bijhouden van bewijsstukken, boeken en registraties overeenkomstig de voorschriften was, of kan het beroep van de belastingplichtige op het vertrouwensbeginsel uitsluitend slagen wanneer de belastingdienst voor alle soorten belastingen een controle achteraf van de aangiften verricht, waardoor er een afgesloten periode ontstaat, en hij de boekhoudkundige praktijk van de belastingplichtige uitdrukkelijk positief beoordeelt? Handelt de belastingdienst in overeenstemming met het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel wanneer hij in een later besluit belastingrechtelijke gevolgen verbindt aan onregelmatigheden in de boekhouding, waarbij hij, onder verwijzing naar het formele of onvolledige karakter van eerdere controles en het ontbreken van expliciet positieve bevindingen, weigert te erkennen dat de belastingplichtige er op goede gronden op kon vertrouwen dat zijn eerdere boekhoudkundige praktijk juist was?

---

(1)  Richtlijn van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB 1978, L 222, blz. 11).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (Polen) op 6 augustus 2020 — A. M./Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

(Zaak C-373/20)

(2020/C 423/26)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: A. M.

Verwerende partij: Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

Prejudiciële vraag

Kunnen de nationale autoriteiten de definitie van “blijvend grasland” in artikel 2, onder c), van verordening (EG) nr. 1120/2009 van de Commissie van 29 oktober 2009 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij titel III van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (1) aldus uitleggen dat de natuurlijke periodieke overstroming van weiden en weilanden in een natuurbeschermingsgebied [Natura 2000-gebied; Iński Park Krajobrazowy (landschapspark van Ińsko)] tot gevolg heeft dat deze gronden worden opgenomen in de zogenoemde “vruchtwisseling” van het betrokken bedrijf en dat de periode van vijf jaar (of langer) van niet-toepassing van een dergelijke “vruchtwisseling” voor deze gronden wordt onderbroken, waardoor de betrokken landbouwer geen of lagere agromilieubetalingen ontvangt en zich nog andere financiële gevolgen voordoen in samenhang met de onderbreking van de periode van vijf jaar voor de tenuitvoerlegging van het agromilieuprogramma?

---

(1)  PB 2009, L 316, blz. 1.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — BQ / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-380/20)

(2020/C 423/27)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BQ

Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? (1)

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — VR / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-381/20)

(2020/C 423/28)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VR

Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? (1)

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1.)

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — AL / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-382/20)

(2020/C 423/29)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: AL

Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? (1)

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — LK / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-383/20)

(2020/C 423/30)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: LK

Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? (1)

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 12 augustus 2020 — DP / Deutsche Lufthansa AG

(Zaak C-384/20)

(2020/C 423/31)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: DP

Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG

Prejudiciële vraag

Gaat het bij een staking van eigen medewerkers van de luchtvaartmaatschappij naar aanleiding van een oproep van een vakbond om een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? (1)

---

(1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/22 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona (Spanje) op 12 augustus 2020 — EL en TP / Caixabank, S.A.

(Zaak C-385/20)

(2020/C 423/32)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: EL en TP

Verwerende partij: Caixabank, S.A.

Prejudiciële vragen

| 1) | Druist de in de rechtspraak gegeven uitlegging van artikel 251, artikel 394, lid 3, en artikel 411 van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering, waarop de beslissing van de griffier van 1 oktober 2019 is gebaseerd en die het bedrag van de proceskosten gelijkstelt met het financiële belang van het geding en bijgevolg ertoe leidt dat het door de consument aan zijn advocaat betaalde honorarium wordt verlaagd (waarbij uitgegaan wordt van een vast bedrag, namelijk 18 000 EUR, dat in de wet uitsluitend voor vorderingen waarvan het bedrag niet kan worden geraamd en niet voor vorderingen van onbepaalde waarde is vastgesteld), in tegen artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1), aangezien de situatie waarin de consument rechtens en feitelijk zonder dat beding zou hebben verkeerd, niet kan worden hersteld, ook al heeft de rechter in zijn voordeel verklaard dat het beding oneerlijk is, en aangezien een onredelijk vormvoorschrift met betrekking tot een beperking van de kosten niet wordt opgeheven, welke opheffing zou waarborgen dat de consument over de meest geschikte en doeltreffende rechtsmiddelen beschikt om zijn rechten op rechtmatige wijze te doen gelden? |
| --- | --- |

1)

Druist de in de rechtspraak gegeven uitlegging van artikel 251, artikel 394, lid 3, en artikel 411 van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering, waarop de beslissing van de griffier van 1 oktober 2019 is gebaseerd en die het bedrag van de proceskosten gelijkstelt met het financiële belang van het geding en bijgevolg ertoe leidt dat het door de consument aan zijn advocaat betaalde honorarium wordt verlaagd (waarbij uitgegaan wordt van een vast bedrag, namelijk 18 000 EUR, dat in de wet uitsluitend voor vorderingen waarvan het bedrag niet kan worden geraamd en niet voor vorderingen van onbepaalde waarde is vastgesteld), in tegen artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1), aangezien de situatie waarin de consument rechtens en feitelijk zonder dat beding zou hebben verkeerd, niet kan worden hersteld, ook al heeft de rechter in zijn voordeel verklaard dat het beding oneerlijk is, en aangezien een onredelijk vormvoorschrift met betrekking tot een beperking van de kosten niet wordt opgeheven, welke opheffing zou waarborgen dat de consument over de meest geschikte en doeltreffende rechtsmiddelen beschikt om zijn rechten op rechtmatige wijze te doen gelden?

| 2) | Is artikel 394, lid 3, van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering op zichzelf in strijd met artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van de richtlijn en maakt eerstgenoemde bepaling het voor de consument onmogelijk of uiterst moeilijk om zijn rechten uit hoofde van deze richtlijn uit te oefenen, aangezien de beperking die op grond van die bepaling wordt opgelegd aan de consument, waardoor deze een deel van zijn eigen proceskosten moet dragen, inhoudt dat de situatie waarin de consument rechtens en feitelijk zonder dat beding zou hebben verkeerd, niet kan worden hersteld, ook al heeft de rechter in zijn voordeel verklaard dat het beding oneerlijk is, en aangezien een onredelijk vormvoorschrift met betrekking tot een beperking van de kosten niet wordt opgeheven, welke opheffing zou waarborgen dat de consument over de meest geschikte en doeltreffende rechtsmiddelen beschikt om zijn rechten op rechtmatige wijze te doen gelden? |
| --- | --- |

2)

Is artikel 394, lid 3, van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering op zichzelf in strijd met artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van de richtlijn en maakt eerstgenoemde bepaling het voor de consument onmogelijk of uiterst moeilijk om zijn rechten uit hoofde van deze richtlijn uit te oefenen, aangezien de beperking die op grond van die bepaling wordt opgelegd aan de consument, waardoor deze een deel van zijn eigen proceskosten moet dragen, inhoudt dat de situatie waarin de consument rechtens en feitelijk zonder dat beding zou hebben verkeerd, niet kan worden hersteld, ook al heeft de rechter in zijn voordeel verklaard dat het beding oneerlijk is, en aangezien een onredelijk vormvoorschrift met betrekking tot een beperking van de kosten niet wordt opgeheven, welke opheffing zou waarborgen dat de consument over de meest geschikte en doeltreffende rechtsmiddelen beschikt om zijn rechten op rechtmatige wijze te doen gelden?

---

(1)  Richtlijn van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/22 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Vigo (Spanje) op 14 augustus 2020 — CJ / Tesorería General de la Seguridad Social

(Zaak C-389/20)

(2020/C 423/33)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Vigo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CJ

Verwerende partij: Tesorería General de la Seguridad Social

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (1), dat elke discriminatie op grond van geslacht, hetzij direct, hetzij indirect, in het kader van de verplichting tot het betalen van sociale premies verbiedt, en artikel 5, onder b), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (2), waarin een identiek verbod op directe of indirecte discriminatie op grond van geslacht is neergelegd met betrekking tot de werkingssfeer van de sociale stelsels en de voorwaarden voor toegang tot die stelsels, de verplichting om premies te betalen en de berekening van de premies, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als artikel 251, onder d), van de algemene wet op de sociale zekerheid, dat als volgt luidt: “De door de bijzondere regeling voor huishoudelijk personeel geboden bescherming omvat geen bescherming tegen werkloosheid.”? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (1), dat elke discriminatie op grond van geslacht, hetzij direct, hetzij indirect, in het kader van de verplichting tot het betalen van sociale premies verbiedt, en artikel 5, onder b), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (2), waarin een identiek verbod op directe of indirecte discriminatie op grond van geslacht is neergelegd met betrekking tot de werkingssfeer van de sociale stelsels en de voorwaarden voor toegang tot die stelsels, de verplichting om premies te betalen en de berekening van de premies, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als artikel 251, onder d), van de algemene wet op de sociale zekerheid, dat als volgt luidt: “De door de bijzondere regeling voor huishoudelijk personeel geboden bescherming omvat geen bescherming tegen werkloosheid.”?

| 2) | Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord, moet voornoemde bepaling dan worden beschouwd als een voorbeeld van verboden discriminatie als bedoeld in artikel 9, lid 1, onder e) en/of k), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006, aangezien de litigieuze regeling — artikel 251, onder d), van de algemene wet op de sociale zekerheid — vrijwel uitsluitend vrouwen aangaat? |
| --- | --- |

2)

Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord, moet voornoemde bepaling dan worden beschouwd als een voorbeeld van verboden discriminatie als bedoeld in artikel 9, lid 1, onder e) en/of k), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006, aangezien de litigieuze regeling — artikel 251, onder d), van de algemene wet op de sociale zekerheid — vrijwel uitsluitend vrouwen aangaat?

---

(1)  PB 1979, L 6, blz. 24.

(2)  PB 2006, L 204, blz. 23.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie (Polen) op 12 augustus 2020 — Europees Agentschap voor chemische stoffen/Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o.

(Zaak C-392/20)

(2020/C 423/34)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen

Verwerende partij: Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 299 VWEU aldus worden uitgelegd dat het enkel van toepassing is op besluiten van de Raad, de Commissie of de Europese Centrale Bank of ook op besluiten van het Europees Agentschap voor chemische stoffen tot oplegging van aanvullende administratieve kosten? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 299 VWEU aldus worden uitgelegd dat het enkel van toepassing is op besluiten van de Raad, de Commissie of de Europese Centrale Bank of ook op besluiten van het Europees Agentschap voor chemische stoffen tot oplegging van aanvullende administratieve kosten?

| 2) | Moet artikel 299 VWEU, waarin is bepaald dat de formule van tenuitvoerlegging wordt aangebracht zonder andere controle dan de verificatie van de authenticiteit van de titel, aldus worden uitgelegd dat de nationale rechterlijke instantie die beslist over de aanbrenging van de formule van tenuitvoerlegging en die daarbij de nationale bepalingen inzake de civielrechtelijke procedure toepast, niet bevoegd is om na te gaan of de schuldvordering waarop de executoriale titel betrekking heeft, verjaard is? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 299 VWEU, waarin is bepaald dat de formule van tenuitvoerlegging wordt aangebracht zonder andere controle dan de verificatie van de authenticiteit van de titel, aldus worden uitgelegd dat de nationale rechterlijke instantie die beslist over de aanbrenging van de formule van tenuitvoerlegging en die daarbij de nationale bepalingen inzake de civielrechtelijke procedure toepast, niet bevoegd is om na te gaan of de schuldvordering waarop de executoriale titel betrekking heeft, verjaard is?

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/24 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie (Polen) op 18 augustus 2020 — T.B., D./G. I.

(Zaak C-393/20)

(2020/C 423/35)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: T.B., D. sp. z. o. o.

Verwerende partij: G. I. A/S

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 13, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 11, lid 1, onder b), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling kan worden ingeroepen door een persoon die in ruil voor diensten die hij in samenhang met geleden schade heeft verleend aan de rechtstreeks getroffene van een verkeersongeval een vordering tot schadevergoeding heeft verworven maar die geen beroepsactiviteit op het gebied van het indienen van schadeclaims tegen verzekeraars uitoefent en die bij de rechterlijke instantie van de plaats waar hij gevestigd is een zaak aanhangig heeft gemaakt tegen de in een andere lidstaat gevestigde wettelijkeaansprakelijkheidsverzekeraar van de veroorzaker van het ongeval? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 13, lid 2, gelezen in samenhang met artikel 11, lid 1, onder b), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling kan worden ingeroepen door een persoon die in ruil voor diensten die hij in samenhang met geleden schade heeft verleend aan de rechtstreeks getroffene van een verkeersongeval een vordering tot schadevergoeding heeft verworven maar die geen beroepsactiviteit op het gebied van het indienen van schadeclaims tegen verzekeraars uitoefent en die bij de rechterlijke instantie van de plaats waar hij gevestigd is een zaak aanhangig heeft gemaakt tegen de in een andere lidstaat gevestigde wettelijkeaansprakelijkheidsverzekeraar van de veroorzaker van het ongeval?

| 2) | Moet artikel 7, punt 2, of artikel 12 van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen kunnen worden ingeroepen door een persoon die door middel van cessie een schuldvordering heeft verworven van de getroffene van een verkeersongeval met het oog op de instelling van een vordering uit hoofde van wettelijke aansprakelijkheid tegen de verzekeraar van de veroorzaker van het ongeval bij de rechterlijke instantie van de lidstaat waar zich het ongeval heeft voorgedaan, in het geval dat deze verzekeraar gevestigd is in een andere lidstaat? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 7, punt 2, of artikel 12 van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen kunnen worden ingeroepen door een persoon die door middel van cessie een schuldvordering heeft verworven van de getroffene van een verkeersongeval met het oog op de instelling van een vordering uit hoofde van wettelijke aansprakelijkheid tegen de verzekeraar van de veroorzaker van het ongeval bij de rechterlijke instantie van de lidstaat waar zich het ongeval heeft voorgedaan, in het geval dat deze verzekeraar gevestigd is in een andere lidstaat?

---

(1)  PB 2012, L 351, blz. 1.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/24 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 30 juli 2020 — CHEP Equipment Pooling NV / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Zaak C-396/20)

(2020/C 423/36)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Kúria

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: CHEP Equipment Pooling NV

Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Prejudiciële vraag

Dient artikel 20, lid 1, van richtlijn 2008/9/EG (1) van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn aldus te worden uitgelegd dat de lidstaat van teruggaaf tot de slotsom kan komen dat het niet noodzakelijk is om aanvullende gegevens op te vragen en dat hij alle dienstige informatie heeft ontvangen om met betrekking tot het teruggaafverzoek een beschikking te kunnen geven, ook wanneer er ten nadele van de belastingplichtige onmiskenbare kwantitatieve verschillen bestaan tussen het teruggaafverzoek en de factuur, en evenredige toerekening niet aan de orde is?

---

(1)  PB 2008, L 44., blz. 23.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/25 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 28 augustus 2020 — Phantasialand / Finanzamt Brühl

(Zaak C-406/20)

(2020/C 423/37)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Phantasialand

Verwerende partij: Finanzamt Brühl

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan het feit dat in bijlage III, categorie 7, juncto artikel 98, lid 2, van richtlijn 2006/112 (1) zowel jaarmarkten (in de Duitse taalversie) als amusementsparken worden genoemd, dienen ter rechtvaardiging van een verschillende btw-behandeling van attractieparken door diensten van attractieparken tegen het normale btw-tarief te belasten, hoewel de Duitse term “Vergnügungspark” zowel verwijst naar permanent op dezelfde plaats geëxploiteerde attractieparken als naar ambulant geëxploiteerde attracties? |
| --- | --- |

1)

Kan het feit dat in bijlage III, categorie 7, juncto artikel 98, lid 2, van richtlijn 2006/112 (1) zowel jaarmarkten (in de Duitse taalversie) als amusementsparken worden genoemd, dienen ter rechtvaardiging van een verschillende btw-behandeling van attractieparken door diensten van attractieparken tegen het normale btw-tarief te belasten, hoewel de Duitse term “Vergnügungspark” zowel verwijst naar permanent op dezelfde plaats geëxploiteerde attractieparken als naar ambulant geëxploiteerde attracties?

| 2) | Is de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie volgens welke uit de context van verschillende diensten kan worden afgeleid dat zij niet soortgelijk zijn, evenzeer van toepassing op de diensten van ambulante attractie-exploitanten en van exploitanten van permanent op dezelfde plaats gevestigde attracties in de vorm van een attractiepark? |
| --- | --- |

2)

Is de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie volgens welke uit de context van verschillende diensten kan worden afgeleid dat zij niet soortgelijk zijn, evenzeer van toepassing op de diensten van ambulante attractie-exploitanten en van exploitanten van permanent op dezelfde plaats gevestigde attracties in de vorm van een attractiepark?

| 3) | Indien de tweede prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord: is het “oogpunt van de gemiddelde consument”, volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie een essentieel element van het beginsel van btw-neutraliteit, een “theoretisch perspectief” dat bewijsverkrijging via een deskundigenonderzoek uitsluit? |
| --- | --- |

3)

Indien de tweede prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord: is het “oogpunt van de gemiddelde consument”, volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie een essentieel element van het beginsel van btw-neutraliteit, een “theoretisch perspectief” dat bewijsverkrijging via een deskundigenonderzoek uitsluit?

---

(1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/25 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de A Coruña (Spanje) op 2 september 2020 — Banco Santander, S.A. / J.A.C. en M.C.P.R.

(Zaak C-410/20)

(2020/C 423/38)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Audiencia Provincial de A Coruña

Partijen in het hoofdgeding

Appellante en verwerende partij in eerste instantie: Banco Santander, S.A.

Geïntimeerden en verzoekende partijen in eerste instantie: J.A.C. en M.C.P.R.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 34, lid 1, onder a), artikel 53, leden 1 en 3, en artikel 60, lid 2, onder b) en e), van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 (1), wanneer alle aandelen waarin het maatschappelijk kapitaal van een financiële instelling was verdeeld zijn afgeschreven in een procedure tot afwikkeling van die instelling, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat personen die enkele maanden vóór het begin van de afwikkelingsprocedure aandelen hebben verworven naar aanleiding van een kapitaalverhoging door middel van een openbaar aanbod tot inschrijving, tegen de uitgevende instelling of de uit een latere fusie door overname ontstane instelling een schadevordering of soortgelijke vordering kunnen instellen op grond van gebrekkige informatie in het prospectus van de uitgifte? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 34, lid 1, onder a), artikel 53, leden 1 en 3, en artikel 60, lid 2, onder b) en e), van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 (1), wanneer alle aandelen waarin het maatschappelijk kapitaal van een financiële instelling was verdeeld zijn afgeschreven in een procedure tot afwikkeling van die instelling, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat personen die enkele maanden vóór het begin van de afwikkelingsprocedure aandelen hebben verworven naar aanleiding van een kapitaalverhoging door middel van een openbaar aanbod tot inschrijving, tegen de uitgevende instelling of de uit een latere fusie door overname ontstane instelling een schadevordering of soortgelijke vordering kunnen instellen op grond van gebrekkige informatie in het prospectus van de uitgifte?

| 2) | Verzetten artikel 34, lid 1, onder a), artikel 53, lid 3, en artikel 60, lid 2, onder b), van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 zich er in dezelfde omstandigheden als in de vorige vraag tegen dat de rechter naar aanleiding van een vordering die is ingesteld na de afwikkeling, de uitgevende instelling of haar rechtsopvolger onder algemene titel veroordeelt tot terugbetaling van de tegenwaarde van de geplaatste aandelen en tot betaling van rente als gevolg van de vernietiging met terugwerkende kracht (ex tunc) van de overeenkomst tot inschrijving op aandelen? |
| --- | --- |

2)

Verzetten artikel 34, lid 1, onder a), artikel 53, lid 3, en artikel 60, lid 2, onder b), van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 zich er in dezelfde omstandigheden als in de vorige vraag tegen dat de rechter naar aanleiding van een vordering die is ingesteld na de afwikkeling, de uitgevende instelling of haar rechtsopvolger onder algemene titel veroordeelt tot terugbetaling van de tegenwaarde van de geplaatste aandelen en tot betaling van rente als gevolg van de vernietiging met terugwerkende kracht (ex tunc) van de overeenkomst tot inschrijving op aandelen?

---

(1)  Richtlijn betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (PB 2014, L 173, blz. 190).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/26 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/26

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Bremen (Duitsland) op 2 september 2020 — S / Familienkasse Niedersachsen-Bremen der Bundesagentur für Arbeit

(Zaak C-411/20)

(2020/C 423/39)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Bremen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: S

Verwerende partij: Familienkasse Niedersachsen-Bremen der Bundesagentur für Arbeit

Prejudiciële vraag

Moeten artikel 24 van richtlijn 2004/38/EG (1) en artikel 4 van verordening (EG) nr. 883/2004 (2) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een regeling van een lidstaat, op grond waarvan een onderdaan van een andere lidstaat die zijn woonplaats of gewone verblijfplaats in het binnenland vestigt en die niet aantoont dat hij binnenlandse inkomsten uit land- en bosbouw, bedrijfsactiviteiten, uit zelfstandige werkzaamheden of werkzaamheden in loondienst heeft, de eerste drie maanden na vestiging van de woonplaats of gewone verblijfplaats geen recht heeft op gezinsbijslagen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder j), juncto artikel 1, onder z), van verordening nr. 883/2004, terwijl een onderdaan van de betrokken lidstaat die zich in dezelfde situatie bevindt, zonder bewijs van binnenlandse inkomsten uit land- en bosbouw, bedrijfsactiviteiten, uit zelfstandige werkzaamheden of werkzaamheden in loondienst wel recht heeft op gezinsbijslagen in de zin van artikel 3, lid 1, onder j), juncto artikel 1, onder z), van verordening nr. 883/2004?

---

(1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158, blz. 77).

(2)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/27 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/27

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 7 september 2020 — Gräfendorfer Geflügel- und Tiefkühlfeinkost Produktions GmbH / Hauptzollamt Hamburg

(Zaak C-415/20)

(2020/C 423/40)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Hamburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gräfendorfer Geflügel- und Tiefkühlfeinkost Produktions GmbH

Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg

Prejudiciële vragen

| 1. | Geldt de Unierechtelijke verplichting van de lidstaten om in strijd met het Unierecht geïnde rechten vermeerderd met rente terug te betalen, ook wanneer de grond voor de terugbetaling niet een door het Hof van Justitie van de Europese Unie vastgestelde strijdigheid van de rechtsgrondslag met het Unierecht is, maar een door het Hof gegeven uitlegging van een post(onderverdeling) van de gecombineerde nomenclatuur? |
| --- | --- |

1.

Geldt de Unierechtelijke verplichting van de lidstaten om in strijd met het Unierecht geïnde rechten vermeerderd met rente terug te betalen, ook wanneer de grond voor de terugbetaling niet een door het Hof van Justitie van de Europese Unie vastgestelde strijdigheid van de rechtsgrondslag met het Unierecht is, maar een door het Hof gegeven uitlegging van een post(onderverdeling) van de gecombineerde nomenclatuur?

| 2. | Kunnen de beginselen van het door het Hof van Justitie van de Europese Unie ontwikkelde recht op rente uit hoofde van het Unierecht ook worden toegepast op de betaling van uitvoerrestituties die de overheidsinstantie van de lidstaat in strijd met het Unierecht heeft geweigerd? |
| --- | --- |

2.

Kunnen de beginselen van het door het Hof van Justitie van de Europese Unie ontwikkelde recht op rente uit hoofde van het Unierecht ook worden toegepast op de betaling van uitvoerrestituties die de overheidsinstantie van de lidstaat in strijd met het Unierecht heeft geweigerd?

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/27 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/27

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Braga, Juízo do Trabalho de Barcelos (Portugal) op 10 september 2020 — GD en ES / Luso Temp — Empresa de Trabalho Temporário, S.A.

(Zaak C-426/20)

(2020/C 423/41)

Procestaal: Portugees

Verwijzende rechter

Tribunal Judicial da Comarca de Braga, Juízo do Trabalho de Barcelos

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: GD en ES

Verwerende partij: Luso Temp — Empresa de Trabalho Temporário, S.A.

Prejudiciële vraag

Verzetten artikel 3, lid 1, onder f), en artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid (1) zich tegen een regeling als die van artikel 185, lid 6, van de Código do Trabalho (Portugees arbeidswetboek, vastgesteld bij wet nr. 7/2009 van 12 februari 2009), volgens welke de uitzendkracht in ieder geval alleen recht heeft op vakantie met behoud van loon en op vakantiegeld in verhouding tot de bij de inlenende onderneming gewerkte tijd, ook indien de arbeidsverhouding in een bepaald kalenderjaar begint en twee of meer kalenderjaren na die datum eindigt, terwijl een werknemer die rechtstreeks door de inlenende onderneming in dienst is genomen en gedurende dezelfde periode dezelfde functie uitoefent, onder de algemene vakantieregeling valt en daardoor recht heeft op een langere periode van vakantie met behoud van loon en een hoger vakantiegeld, aangezien die vakantieperiode en dat vakantiegeld niet in verhouding staan tot de gewerkte tijd?

---

(1)  PB 2008, L 327, blz. 9.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/28 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/28

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 16 september 2020 — Asociación Estatal de Entidades de Servicios de Atención a Domicilio (ASADE) / Consejería de Igualdad y Políticas Inclusivas

(Zaak C-436/20)

(2020/C 423/42)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Asociación Estatal de Entidades de Servicios de Atención a Domicilio (ASADE)

Verwerende partij: Consejería de Igualdad y Políticas Inclusivas

Prejudiciële vragen

| 1) | Moeten artikel 49 VWEU en de artikelen 76 en 77 van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1) (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage [XIV] ervan) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die aanbestedende diensten de mogelijkheid biedt om gebruik te maken van overeenkomsten met private non-profitorganisaties (niet alleen vrijwilligersorganisaties) voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen tegen vergoeding van de kosten, zonder de procedures te volgen waarin de richtlijn betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten voorziet en ongeacht de geraamde waarde van de opdracht, door dergelijke afspraken eenvoudigweg als niet-contractueel aan te merken? |
| --- | --- |

1)

Moeten artikel 49 VWEU en de artikelen 76 en 77 van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1) (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage [XIV] ervan) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die aanbestedende diensten de mogelijkheid biedt om gebruik te maken van overeenkomsten met private non-profitorganisaties (niet alleen vrijwilligersorganisaties) voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen tegen vergoeding van de kosten, zonder de procedures te volgen waarin de richtlijn betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten voorziet en ongeacht de geraamde waarde van de opdracht, door dergelijke afspraken eenvoudigweg als niet-contractueel aan te merken?

| 2) | Indien het antwoord ontkennend luidt en dergelijke afspraken derhalve toegestaan zijn, moeten artikel 49 VWEU en de artikelen 76 en 77 van de richtlijn betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage [XIV] ervan) dan aldus worden uitgelegd dat zij aanbestedende diensten de mogelijkheid bieden om gebruik te maken van overeenkomsten met private non-profitorganisaties (niet alleen vrijwilligersorganisaties) voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen tegen vergoeding van de kosten, zonder de procedures te volgen waarin de richtlijn voorziet en ongeacht de geraamde waarde van de opdracht, door dergelijke afspraken eenvoudigweg als niet-contractueel aan te merken, wanneer bovendien de in artikel 77 van die richtlijn vastgestelde eisen niet uitdrukkelijk zijn opgenomen in die nationale regeling, maar daarin wordt verwezen naar latere uitvoeringsregelgeving zonder dat uitdrukkelijk is bepaald dat een van de vereisten waaraan die latere regelgeving moet voldoen, erin bestaat dat de in artikel 77 van die richtlijn vastgestelde eisen uitdrukkelijk moeten worden opgenomen? |
| --- | --- |

2)

Indien het antwoord ontkennend luidt en dergelijke afspraken derhalve toegestaan zijn, moeten artikel 49 VWEU en de artikelen 76 en 77 van de richtlijn betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage [XIV] ervan) dan aldus worden uitgelegd dat zij aanbestedende diensten de mogelijkheid bieden om gebruik te maken van overeenkomsten met private non-profitorganisaties (niet alleen vrijwilligersorganisaties) voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen tegen vergoeding van de kosten, zonder de procedures te volgen waarin de richtlijn voorziet en ongeacht de geraamde waarde van de opdracht, door dergelijke afspraken eenvoudigweg als niet-contractueel aan te merken, wanneer bovendien de in artikel 77 van die richtlijn vastgestelde eisen niet uitdrukkelijk zijn opgenomen in die nationale regeling, maar daarin wordt verwezen naar latere uitvoeringsregelgeving zonder dat uitdrukkelijk is bepaald dat een van de vereisten waaraan die latere regelgeving moet voldoen, erin bestaat dat de in artikel 77 van die richtlijn vastgestelde eisen uitdrukkelijk moeten worden opgenomen?

| 3) | Indien het antwoord ontkennend luidt en die situatie derhalve toegestaan is, moeten de artikelen 49 en 56 VWEU en de artikelen 76 en 77 van de richtlijn betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage XIV ervan) en artikel 15, lid 2, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (2) dan aldus worden uitgelegd dat zij aanbestedende diensten de mogelijkheid bieden om als een van de criteria voor de selectie van de non-profitorganisatie (niet alleen vrijwilligersorganisaties) waarmee overeenkomsten zullen worden gesloten voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen (die verder gaan dan de in artikel 2, lid 2, onder j), van laatstgenoemde richtlijn bedoelde diensten), het criterium te hanteren dat de organisatie is gevestigd op de plaats waar de diensten zullen worden verricht? |
| --- | --- |

3)

Indien het antwoord ontkennend luidt en die situatie derhalve toegestaan is, moeten de artikelen 49 en 56 VWEU en de artikelen 76 en 77 van de richtlijn betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage XIV ervan) en artikel 15, lid 2, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (2) dan aldus worden uitgelegd dat zij aanbestedende diensten de mogelijkheid bieden om als een van de criteria voor de selectie van de non-profitorganisatie (niet alleen vrijwilligersorganisaties) waarmee overeenkomsten zullen worden gesloten voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen (die verder gaan dan de in artikel 2, lid 2, onder j), van laatstgenoemde richtlijn bedoelde diensten), het criterium te hanteren dat de organisatie is gevestigd op de plaats waar de diensten zullen worden verricht?

---

(1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

(2)  PB 2006, L 376, blz. 36.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/29 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 september 2020 — PJ / Agenzia delle dogane e dei monopoli — Ufficio dei monopoli per la Toscana, Ministero dell'Economia e delle Finanze

(Zaak C-452/20)

(2020/C 423/43)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Consiglio di Stato

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: PJ

Verwerende partijen: Agenzia delle dogane e dei monopoli — Ufficio dei monopoli per la Toscana, Ministero dell'Economia e delle Finanze

Prejudiciële vraag

“Maakt artikel 25, lid 2, van regio decreto (koninklijk besluit) nr. 2316 van 24 december 1934, zoals vervangen bij artikel 24, lid 3, van decreto legislativo (wetsbesluit) nr. 6 van 2016 (houdende omzetting van richtlijn 2014/40/EU (1) betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG) — voor zover daarin is bepaald dat ,[a]an personen die tabaksproducten, elektronische sigaretten, navulverpakkingen die nicotine bevatten of nieuwsoortige tabaksproducten verkopen of verstrekken aan personen jonger dan 18 jaar, [...] een administratieve geldboete van 500,00 tot 3 000,00 EUR [wordt] opgelegd en hun vergunning voor de uitoefening van deze activiteit gedurende 15 dagen [wordt] geschorst’ — inbreuk op de Unierechtelijke beginselen van evenredigheid en voorzorg die volgen uit artikel 5 VEU, artikel 23, lid 3, van richtlijn 2014/40 alsook de overwegingen 21 en 60 van deze richtlijn, door voorrang te geven aan het voorzorgsbeginsel zonder het te temperen met het evenredigheidsbeginsel, en aldus de belangen van ondernemers op onevenredige wijze op te offeren ten gunste van de bescherming van het recht op gezondheid, waardoor geen goed evenwicht tussen de grondrechten wordt gegarandeerd, temeer daar hiervoor een sanctie wordt gebruikt waarmee, in strijd met overweging 8 van de richtlijn, het doel het roken onder jongeren te ontmoedigen niet doeltreffend wordt nagestreefd?”

---

(1)  PB 2014, L 127, blz. 1.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/29 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/29

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 30 september 2020 — Lombard Pénzügyi és Lízing Zrt. / PN

(Zaak C-472/20)

(2020/C 423/44)

Procestaal: Hongaars

Verwijzende rechter

Fővárosi Törvényszék

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij en appellante: Lombard Pénzügyi és Lízing Zrt.

Verwerende partij en geïntimeerde: PN

Prejudiciële vragen

| 1) | Wordt de volle werking van richtlijn 93/13 (1) gewaarborgd wanneer in een situatie waarin het oneerlijke beding (ontoereikende informatie over het wisselkoersrisico) het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst betreft, als gevolg waarvan de overeenkomst niet kan voortbestaan, en er geen overeenstemming is tussen de partijen, bij gebreke van aanvullende regels van nationaal recht een door de hoogste rechter van een lidstaat aangenomen, maar voor lagere rechters niet bindend advies richtsnoeren geeft voor de vaststelling dat de overeenkomst geldig is en gevolgen sorteert? |
| --- | --- |

1)

Wordt de volle werking van richtlijn 93/13 (1) gewaarborgd wanneer in een situatie waarin het oneerlijke beding (ontoereikende informatie over het wisselkoersrisico) het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst betreft, als gevolg waarvan de overeenkomst niet kan voortbestaan, en er geen overeenstemming is tussen de partijen, bij gebreke van aanvullende regels van nationaal recht een door de hoogste rechter van een lidstaat aangenomen, maar voor lagere rechters niet bindend advies richtsnoeren geeft voor de vaststelling dat de overeenkomst geldig is en gevolgen sorteert?

| 2) | Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is het dan mogelijk de vroegere toestand te herstellen wanneer de overeenkomst wegens een oneerlijk beding dat het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst betreft niet kan voortbestaan, er tussen de partijen geen overeenstemming is en het bovengenoemde advies evenmin doorslaggevend kan zijn? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is het dan mogelijk de vroegere toestand te herstellen wanneer de overeenkomst wegens een oneerlijk beding dat het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst betreft niet kan voortbestaan, er tussen de partijen geen overeenstemming is en het bovengenoemde advies evenmin doorslaggevend kan zijn?

| 3) | Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een vordering tot ongeldigverklaring van een beding dat het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst betreft dan worden onderworpen aan het wettelijke vereiste dat de consument tevens vaststelling moet vorderen dat de overeenkomst geldig is en gevolgen sorteert? |
| --- | --- |

3)

Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een vordering tot ongeldigverklaring van een beding dat het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst betreft dan worden onderworpen aan het wettelijke vereiste dat de consument tevens vaststelling moet vorderen dat de overeenkomst geldig is en gevolgen sorteert?

| 4) | Indien het antwoord op de tweede vraag ontkennend luidt en herstel in de vroegere toestand niet mogelijk is, kan dan ter waarborging van het evenwicht tussen de partijen bij latere wettelijke regeling erin worden voorzien dat vastgesteld kan worden dat de overeenkomst geldig is en gevolgen sorteert? |
| --- | --- |

4)

Indien het antwoord op de tweede vraag ontkennend luidt en herstel in de vroegere toestand niet mogelijk is, kan dan ter waarborging van het evenwicht tussen de partijen bij latere wettelijke regeling erin worden voorzien dat vastgesteld kan worden dat de overeenkomst geldig is en gevolgen sorteert?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/30 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/30

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovni sud Republike Hrvatske (Kroatië) op 30 september 2020 — I. D. / Z. b. d.d., Z.

(Zaak C-474/20)

(2020/C 423/45)

Procestaal: Kroatisch

Verwijzende rechter

Vrhovni sud Republike Hrvatske

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: I. D.

Verwerende partij: Z. b. d.d., Z.

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat de bepalingen ervan van toepassing zijn op een kredietovereenkomst die is gesloten vóór de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en die betrekking heeft op een krediet dat na deze toetreding is omgezet krachtens een wet die door de Republiek Kroatië is vastgesteld na haar toetreding tot de Europese Unie, en is het Hof derhalve bevoegd om de tweede vraag te beantwoorden?
  Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: |
| --- | --- |

1)

Moet richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat de bepalingen ervan van toepassing zijn op een kredietovereenkomst die is gesloten vóór de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en die betrekking heeft op een krediet dat na deze toetreding is omgezet krachtens een wet die door de Republiek Kroatië is vastgesteld na haar toetreding tot de Europese Unie, en is het Hof derhalve bevoegd om de tweede vraag te beantwoorden?

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

| 2) | Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde bijzondere wet, namelijk de ZID ZPK 2015 (Zakon o konverziji; wet op de omzetting), die enerzijds krachtens een dwingende bepaling de dienstverrichter verplicht om de consument voor te stellen een aanvullende overeenkomst bij de kredietovereenkomst te sluiten op de door deze wet voorgeschreven wijze, waarbij bepaalde contractuele bedingen die op de datum van inwerkingtreding van deze wet (beding betreffende de eenzijdige wijziging van de rentevoet) of later [wisselkoersbeding betreffende het aan de Zwitserse frank (CHF) gekoppelde krediet] bij rechterlijke beslissing nietig zijn verklaard, worden vervangen door geldige contractuele bedingen alsof de partijen bij de overeenkomst van meet af aan waren gebonden door de in de aanvullende overeenkomst vastgestelde bedingen, waardoor de geldigheid van de overeenkomst wordt gewaarborgd, en anderzijds bepaalt dat betalingen die krachtens de oneerlijke bedingen zijn verricht door een consument die vrijwillig heeft ingestemd met de sluiting van de aanvullende overeenkomst, worden gebruikt om te voldoen aan zijn verbintenissen uit hoofde van de bedingen van de geldende aanvullende overeenkomst, namelijk bij wege van een afspraak tot gebruikmaking van eventueel te veel betaalde bedragen of tot terugbetaling daarvan aan de consument indien deze bedragen hoger zijn dan het totaal van de maandelijkse termijnen van het nieuwe aflossingsschema van het krediet, waarbij dit dient te geschieden op de bij die wet vastgestelde wijze? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde bijzondere wet, namelijk de ZID ZPK 2015 (Zakon o konverziji; wet op de omzetting), die enerzijds krachtens een dwingende bepaling de dienstverrichter verplicht om de consument voor te stellen een aanvullende overeenkomst bij de kredietovereenkomst te sluiten op de door deze wet voorgeschreven wijze, waarbij bepaalde contractuele bedingen die op de datum van inwerkingtreding van deze wet (beding betreffende de eenzijdige wijziging van de rentevoet) of later [wisselkoersbeding betreffende het aan de Zwitserse frank (CHF) gekoppelde krediet] bij rechterlijke beslissing nietig zijn verklaard, worden vervangen door geldige contractuele bedingen alsof de partijen bij de overeenkomst van meet af aan waren gebonden door de in de aanvullende overeenkomst vastgestelde bedingen, waardoor de geldigheid van de overeenkomst wordt gewaarborgd, en anderzijds bepaalt dat betalingen die krachtens de oneerlijke bedingen zijn verricht door een consument die vrijwillig heeft ingestemd met de sluiting van de aanvullende overeenkomst, worden gebruikt om te voldoen aan zijn verbintenissen uit hoofde van de bedingen van de geldende aanvullende overeenkomst, namelijk bij wege van een afspraak tot gebruikmaking van eventueel te veel betaalde bedragen of tot terugbetaling daarvan aan de consument indien deze bedragen hoger zijn dan het totaal van de maandelijkse termijnen van het nieuwe aflossingsschema van het krediet, waarbij dit dient te geschieden op de bij die wet vastgestelde wijze?

---

(1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/31 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/31

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona (Spanje) op 6 oktober 2020 — M P A / LC D N M T

(Zaak C-501/20)

(2020/C 423/46)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Audiencia Provincial de Barcelona

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M P A

Verwerende partij: LC D N M T

Prejudiciële vragen

| 1) | Welke uitlegging moet worden gegeven aan het begrip “gewone verblijfplaats” in artikel 3 van verordening nr. 2201/2003 (1) en artikel 3 van verordening nr. 4/2009 (2) als het gaat om onderdanen van lidstaten die in een derde staat verblijven vanwege de aan hen toebedeelde taken als arbeidscontractant van de Europese Unie en die in de derde staat erkend zijn als diplomatiek agent van de Unie, wanneer hun verblijf in die staat betrekking heeft op de uitoefening van de taken die zij verrichten voor de Unie? |
| --- | --- |

1)

Welke uitlegging moet worden gegeven aan het begrip “gewone verblijfplaats” in artikel 3 van verordening nr. 2201/2003 (1) en artikel 3 van verordening nr. 4/2009 (2) als het gaat om onderdanen van lidstaten die in een derde staat verblijven vanwege de aan hen toebedeelde taken als arbeidscontractant van de Europese Unie en die in de derde staat erkend zijn als diplomatiek agent van de Unie, wanneer hun verblijf in die staat betrekking heeft op de uitoefening van de taken die zij verrichten voor de Unie?

| 2) | Indien voor de toepassing van artikel 3 van verordening nr. 2201/2003 en artikel 3 van verordening nr. 4/2009 de vaststelling van de gewone verblijfplaats van de echtgenoten afhankelijk is van hun hoedanigheid van arbeidscontractant van de Unie in een derde staat, welke gevolgen zou dit dan hebben voor de vaststelling van de gewone verblijfplaats van hun minderjarige kinderen overeenkomstig artikel 8 van verordening nr. 2201/2003? |
| --- | --- |

2)

Indien voor de toepassing van artikel 3 van verordening nr. 2201/2003 en artikel 3 van verordening nr. 4/2009 de vaststelling van de gewone verblijfplaats van de echtgenoten afhankelijk is van hun hoedanigheid van arbeidscontractant van de Unie in een derde staat, welke gevolgen zou dit dan hebben voor de vaststelling van de gewone verblijfplaats van hun minderjarige kinderen overeenkomstig artikel 8 van verordening nr. 2201/2003?

| 3) | Indien wordt aangenomen dat de minderjarige kinderen hun gewone verblijfplaats niet in de derde staat hebben, kan voor de vaststelling van de gewone verblijfplaats overeenkomstig artikel 8 van verordening nr. 2201/2003 dan als aanknopingspunt de nationaliteit van de moeder, haar verblijfplaats in Spanje vóór het huwelijk, de Spaanse nationaliteit van de minderjarige kinderen en de omstandigheid dat zij in Spanje zijn geboren, in aanmerking worden genomen? |
| --- | --- |

3)

Indien wordt aangenomen dat de minderjarige kinderen hun gewone verblijfplaats niet in de derde staat hebben, kan voor de vaststelling van de gewone verblijfplaats overeenkomstig artikel 8 van verordening nr. 2201/2003 dan als aanknopingspunt de nationaliteit van de moeder, haar verblijfplaats in Spanje vóór het huwelijk, de Spaanse nationaliteit van de minderjarige kinderen en de omstandigheid dat zij in Spanje zijn geboren, in aanmerking worden genomen?

| 4) | Indien wordt vastgesteld dat de ouders en de minderjarige kinderen hun gewone verblijfplaats niet in een lidstaat hebben, staat de omstandigheid dat verweerder de nationaliteit van een lidstaat heeft, gelet op het feit dat geen enkele andere lidstaat overeenkomstig verordening nr. 2201/2003 bevoegd is om te oordelen over de vorderingen, in de weg aan de toepassing van de regels inzake residuele bevoegdheid van de artikelen 7 en 14 van verordening nr. 2201/2003? |
| --- | --- |

4)

Indien wordt vastgesteld dat de ouders en de minderjarige kinderen hun gewone verblijfplaats niet in een lidstaat hebben, staat de omstandigheid dat verweerder de nationaliteit van een lidstaat heeft, gelet op het feit dat geen enkele andere lidstaat overeenkomstig verordening nr. 2201/2003 bevoegd is om te oordelen over de vorderingen, in de weg aan de toepassing van de regels inzake residuele bevoegdheid van de artikelen 7 en 14 van verordening nr. 2201/2003?

| 5) | Indien wordt vastgesteld dat de ouders en de minderjarige kinderen hun gewone verblijfplaats niet in een lidstaat hebben, hoe moet om de onderhoudsbijdrage voor de kinderen te bepalen het forum necessitatis in artikel 7 van verordening nr. 4/2009 dan worden uitgelegd en aan welke voorwaarden moet met name zijn voldaan om te oordelen dat redelijkerwijs geen procedure aanhangig kan worden gemaakt of gevoerd, of een procedure onmogelijk blijkt, in een derde staat waarmee het geschil nauw verbonden is (in dit geval Togo)? Moet de betrokkene bewijzen dat hij in die staat vruchteloos een procedure aanhangig heeft gemaakt of een poging daartoe heeft ondernomen, en is er louter op grond van de nationaliteit van een van de partijen sprake van een voldoende band met de lidstaat? |
| --- | --- |

5)

Indien wordt vastgesteld dat de ouders en de minderjarige kinderen hun gewone verblijfplaats niet in een lidstaat hebben, hoe moet om de onderhoudsbijdrage voor de kinderen te bepalen het forum necessitatis in artikel 7 van verordening nr. 4/2009 dan worden uitgelegd en aan welke voorwaarden moet met name zijn voldaan om te oordelen dat redelijkerwijs geen procedure aanhangig kan worden gemaakt of gevoerd, of een procedure onmogelijk blijkt, in een derde staat waarmee het geschil nauw verbonden is (in dit geval Togo)? Moet de betrokkene bewijzen dat hij in die staat vruchteloos een procedure aanhangig heeft gemaakt of een poging daartoe heeft ondernomen, en is er louter op grond van de nationaliteit van een van de partijen sprake van een voldoende band met de lidstaat?

| 6) | Is in een geval als het onderhavige, waarin de echtgenoten nauwe banden hebben met bepaalde lidstaten (nationaliteit, vorige verblijfplaats), de omstandigheid dat op grond van de verordeningen geen enkele lidstaat bevoegd is, in strijd met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie? |
| --- | --- |

6)

Is in een geval als het onderhavige, waarin de echtgenoten nauwe banden hebben met bepaalde lidstaten (nationaliteit, vorige verblijfplaats), de omstandigheid dat op grond van de verordeningen geen enkele lidstaat bevoegd is, in strijd met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB 2003, L 338, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen (PB 2009, L 7, blz. 1).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/32 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/32

---

Hogere voorziening, door de Europese Commissie op 6 november 2020 ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — Uitgebreid) van 23 september 2020 in zaak T-411/17, Landesbank Baden-Württemberg / Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

(Zaak C-584/20 P)

(2020/C 423/47)

Procestaal: Duits

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, A. Nijenhuis, A. Steiblytė, V. Di Bucci, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: Landesbank Baden-Württemberg, Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht vernietigen;

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens rekwirante dient het bestreden arrest, waarbij het Gerecht het besluit van de bestuursvergadering van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) van 11 april 2017 over de vooraf aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds te betalen bijdragen voor het jaar 2017 (SRB/ES/SRF/2017/05) heeft nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op de Landesbank Baden-Württemberg (hierna: “bestreden besluit”), te worden vernietigd op de volgende gronden.

In de eerste plaats is de kwalificatie van de bijlage bij het bestreden besluit onjuist voor zover het Gerecht van oordeel is dat deze bijlage “geenszins onlosmakelijk verbonden is” met dat besluit. Dit komt neer op een onjuiste opvatting van de feiten. Bovendien heeft het Gerecht in dit verband het beginsel van hoor en wederhoor geschonden en inbreuk gemaakt op de rechten van verdediging van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad. De bijlage bij het bestreden besluit maakt integrerend deel uit van dit besluit. Zij is samen met de tekst van het besluit in elektronische vorm overgelegd aan de bestuursvergadering van de GAR en door deze bestuursvergadering goedgekeurd. Op de routing slip bij de manuele ondertekening van het besluit is die bijlage aangeduid met hetzelfde codenummer. Het Gerecht heeft dit niet in aanmerking genomen en heeft de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet in de gelegenheid gesteld om aan te tonen dat beide documenten met elkaar verbonden waren, hoewel het gaat om een door het Gerecht ambtshalve aan de orde gesteld rechtsgebrek.

In de tweede plaats heeft het Gerecht de in eerste aanleg tegen gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 (1) aangevoerde exceptie van onwettigheid ten onrechte en zonder motivering ontvankelijk verklaard. Het Gerecht heeft miskend dat de gestelde onwettigheid van de gedelegeerde verordening te wijten is aan verordening (EU) nr. 806/2014 (2) en richtlijn 2014/59 (3). Aangezien de rechtmatigheid van de laatstgenoemde twee rechtshandelingen niet ter discussie stond, had het Gerecht niet mogen onderzoeken of de gedelegeerde verordening is aangetast door een schending van het recht die uiteindelijk berust op een van die hiërarchisch hogere rechtshandelingen. Het Gerecht zet evenmin uiteen in hoeverre de rechtsgebreken waardoor de gedelegeerde verordening is aangetast, te wijten zijn aan hogere rechtsnormen.

In de derde plaats heeft het Gerecht artikel 69, lid 1, en artikel 70, lid 2, van verordening nr. 806/2014 die betrekking hebben op het streefbedrag en het jaarlijkse basisbedrag onjuist uitgelegd. Het Gerecht gaat ervan uit dat het toegestaan is dat het streefbedrag en het jaarlijkse basisbedrag worden overschreden of niet worden gehaald. Het gaat daarbij evenwel voorbij aan het feit dat een instantie als de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet bevoegd kan zijn om dergelijke bedragen vast te stellen. Het vaste referentiebedrag noopt tot een evenredige verdeling van de lasten over alle bijdrageplichtigen.

In de vierde plaats heeft het Gerecht de gedelegeerde verordening, met name de artikelen 4 tot en met 7 en artikel 9 daarvan alsook bijlage I daarbij, ten onrechte als “interdependent” beschouwd en aldus blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de kwalificatie van de aanpassing van de bijdragen aan het risicoprofiel. Het Gerecht doet zijn standpunt dat de bijdragen “interdependent” zijn, steunen op het feit dat de individuele bijdragen worden aangepast aan het risicoprofiel van de instellingen die de bijdrage verschuldigd zijn. Deze aanpassing is evenwel het resultaat van een vergelijking tussen individuele instellingen en hun concurrenten, hetgeen niet mag worden verward met “interdependentie”.

In de vijfde plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het de krachtens artikel 296 VWEU op de Europese Commissie rustende motiveringsplicht te ruim heeft uitgelegd. Het Gerecht heeft verschillende gecombineerde bepalingen van de gedelegeerde verordening globaal genomen als ondoorzichtig bekritiseerd, hoewel het heeft erkend dat de gegevens van concurrerende instellingen vertrouwelijk zijn. Volgens rekwirante is het evenwel voldoende dat de gebruikte methode alsook het doel en de draagwijdte ervan in het betreffende besluit worden toegelicht, zodat iedere bijdrageplichtige die methode in verband kan brengen met de relevante gegevens die op hem betrekking hebben. De gegevens van zijn talrijke concurrenten zijn in zoverre niet van belang. In de rechtspraak zijn er verschillende voorbeelden van gevallen waarin de vertrouwelijkheid van de gegevens van concurrenten is gewaarborgd zonder dat de voorschriften in kwestie ongeldig zijn verklaard. Ten slotte heeft het Gerecht zijn procedureregels inzake toegang tot vertrouwelijke informatie niet toegepast.

---

(1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

(2)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).

(3)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz. 190).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/33 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/33

---

Beschikking van de president van het Hof van 5 oktober 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — Interseroh Dienstleistungs GmbH / Land Nordrhein-Westfalen

(Zaak C-353/19) (1)

(2020/C 423/48)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 255 van 29.7.2019.

---

Gerecht

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/34 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/34

---

Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Laboratorios Ern/EUIPO — SBS Bilimsel Bio Çözümler (apiheal)

(Zaak T-51/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk apiheal - Ouder nationaal woordmerk APIRETAL - Relatieve weigeringsgronden - Geen verwarringsgevaar - Geen soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Geen afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001)”)

(2020/C 423/49)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Correa Rodríguez, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordiger: M. López Camba, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 november 2018 (zaak R 1725/2017-4) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Ern en SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Laboratorios Ern, SA wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Laboratorios Ern, SA wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 103 van 18.3.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/34 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/34

---

Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — SBS Bilimsel Bio Çözümler/EUIPO — Laboratorios Ern (apiheal)

(Zaak T-53/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk apiheal - Ouder nationaal woordmerk APIRETAL - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

(2020/C 423/50)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordiger: M. López Camba, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en H. O’Neill, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Correa Rodríguez, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 november 2018 (zaak R 1725/2017-4) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Ern en SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret

Dictum

| 1) | De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 19 november 2018 (zaak R 1725/2017-4) wordt vernietigd voor “farmaceutische en diergeneeskundige producten voor medische doeleinden; chemische producten voor medische en diergeneeskundige doeleinden, chemische reagentia voor farmaceutisch en diergeneeskundig gebruik; dieetsupplementen voor farmaceutisch en diergeneeskundig gebruik; [dieet]supplementen; voedingssupplementen; medicinale preparaten voor afslankdoeleinden; babyvoeding; kruiden en kruidendranken voor medicinaal gebruik; kruidensupplementen; kruidenzalven voor medisch gebruik; kruidencrèmes voor medische doeleinden; tisanes [kruidenaftreksels]; vloeibare kruidensupplementen; tandvulmiddelen, afdrukmateriaal voor tanden, kleefstoffen voor tandheelkundig gebruik en materialen voor het herstellen van tanden; hygiënische producten voor medisch gebruik; hygiënische verbanden; hygiënische tampons; pleisters, verbandmiddelen; verbindmiddelen; luiers, waaronder luiers gemaakt van papier en textiel; schimmeldodende middelen; ontsmettingsmiddelen; antiseptische middelen; detergentia voor medisch gebruik” van klasse 5 en voor “propolis voor menselijke consumptie, propolis, propolis voor menselijke consumptie” van klasse 30. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 19 november 2018 (zaak R 1725/2017-4) wordt vernietigd voor “farmaceutische en diergeneeskundige producten voor medische doeleinden; chemische producten voor medische en diergeneeskundige doeleinden, chemische reagentia voor farmaceutisch en diergeneeskundig gebruik; dieetsupplementen voor farmaceutisch en diergeneeskundig gebruik; [dieet]supplementen; voedingssupplementen; medicinale preparaten voor afslankdoeleinden; babyvoeding; kruiden en kruidendranken voor medicinaal gebruik; kruidensupplementen; kruidenzalven voor medisch gebruik; kruidencrèmes voor medische doeleinden; tisanes [kruidenaftreksels]; vloeibare kruidensupplementen; tandvulmiddelen, afdrukmateriaal voor tanden, kleefstoffen voor tandheelkundig gebruik en materialen voor het herstellen van tanden; hygiënische producten voor medisch gebruik; hygiënische verbanden; hygiënische tampons; pleisters, verbandmiddelen; verbindmiddelen; luiers, waaronder luiers gemaakt van papier en textiel; schimmeldodende middelen; ontsmettingsmiddelen; antiseptische middelen; detergentia voor medisch gebruik” van klasse 5 en voor “propolis voor menselijke consumptie, propolis, propolis voor menselijke consumptie” van klasse 30.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen en de kosten van SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ. |
| --- | --- |

3)

Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen en de kosten van SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ.

| 4) | Laboratorios Ern, SA zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

4)

Laboratorios Ern, SA zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 103 van 18.3.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/35 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/35

---

Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Broughton / Eurojust

(Zaak T-87/19) (1)

(“Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Opschorting van de plaatsing in een hogere salaristrap gedurende zes maanden - Nietigverklaring van de herindeling in de hogere rang - Vermogen om in een derde taal te werken - Administratief onderzoek - Loyaliteitsplicht - Onpartijdigheid - Rechten van de verdediging - Processuele gelijkheid - Motiveringsplicht - Artikelen 11 en 12 van het Statuut”)

(2020/C 423/51)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Jon Broughton (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: D. Coppens, advocaat)

Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust) (vertegenwoordigers: J. Jooma en A. Terstegen-Verhaag, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, in essentie strekkende tot, ten eerste, nietigverklaring van de besluiten van 4 mei 2018 waarbij Eurojust verzoekers plaatsing in een hogere salaristrap voor een periode van zes maanden heeft opgeschort, heeft vastgesteld dat het Frans zijn derde taal was, zijn herindeling per 2012 van de rang AD 9 naar de rang AD 10 nietig heeft verklaard en de bedragen heeft teruggevorderd die hij sinds dat jaar uit hoofde van die herindeling had ontvangen; ten tweede, het voor recht doen verklaren dat het Frans als verzoekers tweede taal en het Nederlands als diens derde taal moet worden beschouwd; ten derde, het onrechtmatig doen verklaren van de terugvordering van de bedragen die verzoeker naar aanleiding van zijn herindeling in rang heeft ontvangen, alsmede terugbetaling van de door Eurojust van hem teruggevorderde bedragen, en, ten vierde, het doen verklaren dat Eurojust verzoeker moet herstellen in zijn vroegere rechtspositie

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Jon Broughton wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust). |
| --- | --- |

2)

Jon Broughton wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken (Eurojust).

---

(1)  PB C 139 van 15.4.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/36 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/36

---

Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — CU / Comité van de Regio’s

(Zaak T-487/19) (1)

(“Openbare dienst - Ambtenaren - Basismaandsalaris van ambtenaren die voor 1 mei 2004 zijn aangeworven - Toepassing van een vermenigvuldigingsfactor lager dan één - Verlaging van de vermenigvuldigingsfactor - Onjuiste rechtsopvatting - Gelijke behandeling - Gewettigd vertrouwen”)

(2020/C 423/52)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: CU (vertegenwoordigers: T. Martin en S. Orlandi, advocaten)

Verwerende partij: Comité van de Regio’s (vertegenwoordigers: B. Rentmeister, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr, T. Lilamand en B. Mongin, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van het Comité van de Regio’s van 18 oktober 2018 om verzoeker naar de rang AD 14, salaristrap 1, te bevorderen, voor zover zijn vermenigvuldigingsfactor daarbij is vastgesteld op 0,9589951.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | CU en het Comité van de Regio’s zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

CU en het Comité van de Regio’s zullen hun eigen kosten dragen.

| 3) | De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 295 van 2.9.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/37 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/37

---

Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2020 — Eugène Perma France/EUIPO — SPI Investments Group (NATURANOVE)

(Zaak T-602/19) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk NATURANOVE - Ouder Uniewoordmerk NATURALIUM - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2020/C 423/53)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Eugene Perma France (Saint-Denis, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Havard Duclos, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: SPI Investments Group, SL (Sant Just Desvern, Spanje)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 juli 2019 (zaak R 2161/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen SPI Investments Group en Eugène Perma France

Dictum

| 1) | De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 1 juli 2019 (zaak R 2161/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen SPI Investments Group en Eugène Perma France wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 1 juli 2019 (zaak R 2161/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen SPI Investments Group en Eugène Perma France wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van verzoekster, met inbegrip van de in verband met de beroepsprocedure voor de kamer van beroep gemaakte noodzakelijke kosten. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van verzoekster, met inbegrip van de in verband met de beroepsprocedure voor de kamer van beroep gemaakte noodzakelijke kosten.

---

(1)  PB C 363 van 28.10.2019.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/37 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/37

---

Beroep ingesteld op 15 oktober 2020 — LC / Commissie

(Zaak T-472/20)

(2020/C 423/54)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: LC (vertegenwoordiger: L. Bôle-Richard, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | besluit C(2020) 3503 final van de Commissie van 28 mei 2020 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit C(2020) 3503 final van de Commissie van 28 mei 2020 nietig verklaren;

| — | het dossier terugverwijzen naar de Commissie; |
| --- | --- |

—

het dossier terugverwijzen naar de Commissie;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert de verzoeker vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie van het communautair belang. Verzoeker voert in dit verband aan dat de Commissie onvoldoende belang heeft gehecht aan de omvang en de ernst van de inbreuk op de mededingingsregels als criteria voor de beoordeling van het communautair belang. Verzoeker voegt daaraan toe dat de frauduleuze exploitatie van zijn octrooiportefeuille internethandelaren en post- en logistiekbedrijven in staat heeft gesteld om de uitvinding in kwestie te gebruiken zonder het gebruik, de voordelen en de winst ervan te delen met de volledige betrokken markt. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie van het communautair belang. Verzoeker voert in dit verband aan dat de Commissie onvoldoende belang heeft gehecht aan de omvang en de ernst van de inbreuk op de mededingingsregels als criteria voor de beoordeling van het communautair belang. Verzoeker voegt daaraan toe dat de frauduleuze exploitatie van zijn octrooiportefeuille internethandelaren en post- en logistiekbedrijven in staat heeft gesteld om de uitvinding in kwestie te gebruiken zonder het gebruik, de voordelen en de winst ervan te delen met de volledige betrokken markt.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft de klacht niet zorgvuldig en onpartijdig onderzocht. Verzoeker bekritiseert het bestreden besluit omdat het de zaak en de chronologie ervan slechts gedeeltelijk weergeeft en omdat daarin ongepast juridisch advies wordt verstrekt. Bovendien getuigen de bewoordingen van het bestreden besluit van een gebrek aan analyse door de Commissie van de feitelijke en juridische elementen die haar ter kennis werden gebracht. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft de klacht niet zorgvuldig en onpartijdig onderzocht. Verzoeker bekritiseert het bestreden besluit omdat het de zaak en de chronologie ervan slechts gedeeltelijk weergeeft en omdat daarin ongepast juridisch advies wordt verstrekt. Bovendien getuigen de bewoordingen van het bestreden besluit van een gebrek aan analyse door de Commissie van de feitelijke en juridische elementen die haar ter kennis werden gebracht.

| 3. | Derde middel: de Commissie heeft zich schuldig gemaakt aan misbruik van bevoegdheid omdat zij een belangenconflict had en omdat zij gebruikmaakte van uitstelmanoeuvers ten aanzien van verzoeker en zijn vorderingen. Ter ondersteuning van dit middel voert verzoeker met name de banden aan die tussen de Commissie en de onderneming Amazon zouden bestaan. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: de Commissie heeft zich schuldig gemaakt aan misbruik van bevoegdheid omdat zij een belangenconflict had en omdat zij gebruikmaakte van uitstelmanoeuvers ten aanzien van verzoeker en zijn vorderingen. Ter ondersteuning van dit middel voert verzoeker met name de banden aan die tussen de Commissie en de onderneming Amazon zouden bestaan.

| 4. | Vierde middel: onjuiste toepassing van het recht doordat de Commissie niet heeft vastgesteld dat er sprake was van discriminatie bij de toegang tot het proces van normontwikkeling en tot de uitkomst en de verslagen van dit proces. Verzoeker stelt dat de toegang tot het normalisatieproces hem is verhinderd, zowel bij GS1 en ISO als bij de post- en logistiekbedrijven en bij de ondernemingen die hun eigen sectorale norm hebben ontwikkeld op basis van zijn geoctrooieerde werkwijze. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: onjuiste toepassing van het recht doordat de Commissie niet heeft vastgesteld dat er sprake was van discriminatie bij de toegang tot het proces van normontwikkeling en tot de uitkomst en de verslagen van dit proces. Verzoeker stelt dat de toegang tot het normalisatieproces hem is verhinderd, zowel bij GS1 en ISO als bij de post- en logistiekbedrijven en bij de ondernemingen die hun eigen sectorale norm hebben ontwikkeld op basis van zijn geoctrooieerde werkwijze.

| 5. | Vijfde middel: onjuiste toepassing van het recht doordat de Commissie geen schending van artikel 101, lid 1, VWEU heeft vastgesteld. Verzoeker is van mening dat voor de markt voor de verzending en tracering van pakjes aangetoond is dat de vermeende inbreukmakers mededingingsbeperkend overleg hebben gevoerd, zich schuldig hebben gemaakt aan mededingingsbeperkende uitsluiting en hem bovendien de toegang hebben ontzegd tot het normalisatieproces. Het onderzoek van de horizontale samenwerkingsovereenkomsten in het licht van de vermoedens van verenigbaarheid en onverenigbaarheid zou zonder twijfel leiden tot de vaststelling dat deze overeenkomsten onverenigbaar zijn met artikel 101, lid 1, VWEU. Ten slotte herinnert verzoeker eraan dat op grond van artikel 101, lid 3, VWEU voor de horizontale samenwerkingsovereenkomsten die in dit geschil aan de orde zijn, geen vrijstelling kan worden verleend. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: onjuiste toepassing van het recht doordat de Commissie geen schending van artikel 101, lid 1, VWEU heeft vastgesteld. Verzoeker is van mening dat voor de markt voor de verzending en tracering van pakjes aangetoond is dat de vermeende inbreukmakers mededingingsbeperkend overleg hebben gevoerd, zich schuldig hebben gemaakt aan mededingingsbeperkende uitsluiting en hem bovendien de toegang hebben ontzegd tot het normalisatieproces. Het onderzoek van de horizontale samenwerkingsovereenkomsten in het licht van de vermoedens van verenigbaarheid en onverenigbaarheid zou zonder twijfel leiden tot de vaststelling dat deze overeenkomsten onverenigbaar zijn met artikel 101, lid 1, VWEU. Ten slotte herinnert verzoeker eraan dat op grond van artikel 101, lid 3, VWEU voor de horizontale samenwerkingsovereenkomsten die in dit geschil aan de orde zijn, geen vrijstelling kan worden verleend.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/38 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/38

---

Beroep ingesteld op 9 september 2020 — Satabank/ECB

(Zaak T-563/20)

(2020/C 423/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Satabank plc (St. Julians, Malta) (vertegenwoordiger: O. Behrends, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)

Conclusies

| — | het besluit van de ECB van 30 juni 2020 waarbij zij verzoeksters vergunning als kredietinstelling heeft ingetrokken, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de ECB van 30 juni 2020 waarbij zij verzoeksters vergunning als kredietinstelling heeft ingetrokken, nietig verklaren;

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

| 1. | Het bestreden besluit is fundamenteel ongeldig vanwege de eerdere maatregelen van de ECB en van de Maltese Financial Services Authority (Maltese autoriteit voor financiële diensten, hierna: “MFSA”) en omdat de ECB in het bestreden besluit niet adequaat is omgegaan met die maatregelen. |
| --- | --- |

1.

Het bestreden besluit is fundamenteel ongeldig vanwege de eerdere maatregelen van de ECB en van de Maltese Financial Services Authority (Maltese autoriteit voor financiële diensten, hierna: “MFSA”) en omdat de ECB in het bestreden besluit niet adequaat is omgegaan met die maatregelen.

| 2. | Het bestreden besluit vertoont gebreken in verband met de vermeende niet-nakoming waarop het is gebaseerd.






  — | Wat de vermeende kwesties betreffende de bestrijding van witwassen en van financiering van terrorisme (AML/CFT) betreft, wordt in het bestreden besluit geen actuele niet-nakoming van AML/CFT-regels aangeduid en vermeldt de ECB geen enkele vaststelling door de bevoegde AML/CFT-autoriteiten dat verzoekster op het tijdstip van het bestreden besluit de AML/CFT-bepalingen schond, |
| --- | --- | --- |

2.

Het bestreden besluit vertoont gebreken in verband met de vermeende niet-nakoming waarop het is gebaseerd.

—

Wat de vermeende kwesties betreffende de bestrijding van witwassen en van financiering van terrorisme (AML/CFT) betreft, wordt in het bestreden besluit geen actuele niet-nakoming van AML/CFT-regels aangeduid en vermeldt de ECB geen enkele vaststelling door de bevoegde AML/CFT-autoriteiten dat verzoekster op het tijdstip van het bestreden besluit de AML/CFT-bepalingen schond,

| — | Het bestreden besluit vertoont ook gebreken in verband met de vermeende niet-nakoming van de wettelijke kapitaalvereisten. In dit verband beschrijft het bestreden besluit enkel de gevolgen van de handelingen van de MFSA — en derhalve indirect van de ECB — zelf. |
| --- | --- |

—

Het bestreden besluit vertoont ook gebreken in verband met de vermeende niet-nakoming van de wettelijke kapitaalvereisten. In dit verband beschrijft het bestreden besluit enkel de gevolgen van de handelingen van de MFSA — en derhalve indirect van de ECB — zelf.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/39 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/39

---

Beroep ingesteld op 22 september 2020 — YG/Commissie

(Zaak T-599/20)

(2020/C 423/56)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: YG (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Champetier, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Europese Commissie van 14 november 2019 om verzoeker niet op te nemen op de lijst van bevorderde ambtenaren voor 2019 nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Europese Commissie van 14 november 2019 om verzoeker niet op te nemen op de lijst van bevorderde ambtenaren voor 2019 nietig verklaren;

| — | het besluit van 11 juni 2020 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit van de Europese Commissie van 14 november 2019 om verzoeker niet op te nemen op de lijst van bevorderde ambtenaren nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

het besluit van 11 juni 2020 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit van de Europese Commissie van 14 november 2019 om verzoeker niet op te nemen op de lijst van bevorderde ambtenaren nietig verklaren, en

| — | vergoeding van verzoekers kosten gelasten. |
| --- | --- |

—

vergoeding van verzoekers kosten gelasten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

| 1. | Schending van artikel 45 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie — kennelijke beoordelingsfouten — geen vergelijkende beoordeling:






  — | ten aanzien van zowel de evaluatie van verzoekers beoordelingsrapporten en de methode van de vergelijkende beoordeling ((i) inzake het gebrek aan enige vergelijkende beoordeling en (ii) inzake het gebrek aan een vergelijkende beoordeling met ambtenaren van hetzelfde DG en van dezelfde graad). |
| --- | --- | --- |

1.

Schending van artikel 45 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie — kennelijke beoordelingsfouten — geen vergelijkende beoordeling:

—

ten aanzien van zowel de evaluatie van verzoekers beoordelingsrapporten en de methode van de vergelijkende beoordeling ((i) inzake het gebrek aan enige vergelijkende beoordeling en (ii) inzake het gebrek aan een vergelijkende beoordeling met ambtenaren van hetzelfde DG en van dezelfde graad).

| 2. | Schending van artikel 25, tweede streepje, van het Statuut (motiveringsplicht). |
| --- | --- |

2.

Schending van artikel 25, tweede streepje, van het Statuut (motiveringsplicht).

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/39 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/39

---

Beroep ingesteld op 19 oktober 2020 — MZ / Commissie

(Zaak T-631/20)

(2020/C 423/57)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: MZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

Verzoekster verzoekt het Gerecht de volgende handelingen nietig te verklaren:

| — | het besluit van 17 juli 2019 tot uitsluiting van de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 (AD 7) — 2, administrateurs op het gebied van belastingen; |
| --- | --- |

—

het besluit van 17 juli 2019 tot uitsluiting van de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 (AD 7) — 2, administrateurs op het gebied van belastingen;

| — | het besluit van 10 december 2019 tot bevestiging van het besluit tot uitsluiting van de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 (AD 7) — 2, administrateurs op het gebied van belastingen; |
| --- | --- |

—

het besluit van 10 december 2019 tot bevestiging van het besluit tot uitsluiting van de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/363/18 (AD 7) — 2, administrateurs op het gebied van belastingen;

| — | het besluit van het TABG van 8 juli 2020, dat dezelfde dag nog per e-mail aan verzoekster is meegedeeld, met een verwijzing van de Commissie in de kosten. |
| --- | --- |

—

het besluit van het TABG van 8 juli 2020, dat dezelfde dag nog per e-mail aan verzoekster is meegedeeld, met een verwijzing van de Commissie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van de wettelijke bepalingen betreffende de regeling van het taalgebruik van de Europese instellingen, het verbod van discriminatie op grond van taal, het evenredigheidsbeginsel, artikel 27 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, het beginsel van gelijke behandeling van de kandidaten en artikel 22 van het Handvest van de grondrechten. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van de wettelijke bepalingen betreffende de regeling van het taalgebruik van de Europese instellingen, het verbod van discriminatie op grond van taal, het evenredigheidsbeginsel, artikel 27 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, het beginsel van gelijke behandeling van de kandidaten en artikel 22 van het Handvest van de grondrechten.

| 2. | Tweede middel: schending van het beginsel van gelijkheid van de kandidaten en gebrek aan objectiviteit van de beoordelingen wegens het gebrek aan stabiliteit van de jury, schending van artikel 27 van het Statuut, kennelijk gebrek aan logische samenhang, tegenstrijdigheid van het oordeel en kennelijke beoordelingsfout van de jury. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het beginsel van gelijkheid van de kandidaten en gebrek aan objectiviteit van de beoordelingen wegens het gebrek aan stabiliteit van de jury, schending van artikel 27 van het Statuut, kennelijk gebrek aan logische samenhang, tegenstrijdigheid van het oordeel en kennelijke beoordelingsfout van de jury.

| 3. | Derde middel: schending van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek en de daaruit voortvloeiende schending van artikel 27 van het Statuut van ambtenaren, aangezien de jury de bepalingen van de aankondiging betreffende de algemene beoordeling en de op elk gebied vereiste vaardigheden niet in acht heeft genomen. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek en de daaruit voortvloeiende schending van artikel 27 van het Statuut van ambtenaren, aangezien de jury de bepalingen van de aankondiging betreffende de algemene beoordeling en de op elk gebied vereiste vaardigheden niet in acht heeft genomen.

| 4. | Vierde middel: schending van artikel 5 van bijlage III bij het Statuut van de ambtenaren en kennelijk onjuiste beoordeling. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: schending van artikel 5 van bijlage III bij het Statuut van de ambtenaren en kennelijk onjuiste beoordeling.

| 5. | Vijfde middel: schending van de motiveringsplicht door de jury bij het heronderzoek, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, alsmede van het beginsel van behoorlijk bestuur en van de rechten van de verdediging, aangezien de jury een standaardmotivering heeft geformuleerd waaruit niet blijkt of verzoeksters bekwaamheden al dan niet beoordeeld en welke criteria in dit verband daadwerkelijk zijn gehanteerd. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: schending van de motiveringsplicht door de jury bij het heronderzoek, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, alsmede van het beginsel van behoorlijk bestuur en van de rechten van de verdediging, aangezien de jury een standaardmotivering heeft geformuleerd waaruit niet blijkt of verzoeksters bekwaamheden al dan niet beoordeeld en welke criteria in dit verband daadwerkelijk zijn gehanteerd.

---

| 7.12.2020 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 423/40 |
| --- | --- | --- | --- |

7.12.2020

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 423/40

---

Beroep ingesteld op 23 oktober 2020 — Ryanair/Commissie

(Zaak T-643/20)

(2020/C 423/58)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ryanair DAC (Swords, Ierland) (vertegenwoordigers: F. Laprévote, V. Blanc, E. Vahida, S. Rating en I. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit (EU) van de Europese Commissie van 13 juli 2020 betreffende steunmaatregel SA. 57116 — Nederland — COVID-19: overheidsgarantie voor een lening en staatslening ten behoeve van de KLM nietig verklaren; en |
| --- | --- |

—

het besluit (EU) van de Europese Commissie van 13 juli 2020 betreffende steunmaatregel SA. 57116 — Nederland — COVID-19: overheidsgarantie voor een lening en staatslening ten behoeve van de KLM nietig verklaren; en

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

Verzoekster heeft tevens verzocht om behandeling volgens de versnelde procedure zoals bedoeld in artikel 23 bis van het Statuut van het Hof van Justitie.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | De Europese Commissie heeft ten onrechte steun aan Air France uitgesloten van de werkingssfeer van het besluit. |
| --- | --- |

1.

De Europese Commissie heeft ten onrechte steun aan Air France uitgesloten van de werkingssfeer van het besluit.

| 2. | De Europese Commissie heeft specifieke VWEU-bepalingen en de algemene Unierechtelijke beginselen inzake het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging, die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van het luchtvervoer sinds het einde van de jaren 80, geschonden. De liberalisering van de luchtvervoersmarkt in de EU heeft de groei van werkelijk pan-Europese lowbudgetluchtvaartmaatschappijen mogelijk gemaakt. De Europese Commissie is voorbijgegaan aan de schade die dergelijke pan-Europese luchtvaartmaatschappijen ten gevolge van de COVID-19 crisis hebben geleden en aan de rol die zij vervullen voor de luchtvaartconnectiviteit van Nederland, door toe te staan dat Nederland enkel steun verleent aan de KLM. Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU voorziet in een uitzondering op het verbod op staatssteun van artikel 107, lid 1, VWEU maar voorziet niet in een uitzondering op de andere regels en beginselen van het VWEU. |
| --- | --- |

2.

De Europese Commissie heeft specifieke VWEU-bepalingen en de algemene Unierechtelijke beginselen inzake het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging, die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van het luchtvervoer sinds het einde van de jaren 80, geschonden. De liberalisering van de luchtvervoersmarkt in de EU heeft de groei van werkelijk pan-Europese lowbudgetluchtvaartmaatschappijen mogelijk gemaakt. De Europese Commissie is voorbijgegaan aan de schade die dergelijke pan-Europese luchtvaartmaatschappijen ten gevolge van de COVID-19 crisis hebben geleden en aan de rol die zij vervullen voor de luchtvaartconnectiviteit van Nederland, door toe te staan dat Nederland enkel steun verleent aan de KLM. Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU voorziet in een uitzondering op het verbod op staatssteun van artikel 107, lid 1, VWEU maar voorziet niet in een uitzondering op de andere regels en beginselen van het VWEU.

| 3. | De Europese Commissie heeft artikel 107, lid 3, onder b), VWEU onjuist toegepast en heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout door te oordelen dat de steunmaatregel een ernstige verstoring van de Nederlandse economie aanpakt en door zich niet te houden aan haar verplichting om de positieve effecten van de steun af te wegen tegen de negatieve effecten ervan op de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en de handhaving van een niet-vervalste mededeling (dat wil zeggen de “afwegingstoets”) en om zich ervan te vergewissen dat de steunmaatregel evenredig is. |
| --- | --- |

3.

De Europese Commissie heeft artikel 107, lid 3, onder b), VWEU onjuist toegepast en heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout door te oordelen dat de steunmaatregel een ernstige verstoring van de Nederlandse economie aanpakt en door zich niet te houden aan haar verplichting om de positieve effecten van de steun af te wegen tegen de negatieve effecten ervan op de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en de handhaving van een niet-vervalste mededeling (dat wil zeggen de “afwegingstoets”) en om zich ervan te vergewissen dat de steunmaatregel evenredig is.

| 4. | De Europese Commissie heeft geen formele onderzoeksprocedure ingeleid ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden en heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden. |
| --- | --- |

4.

De Europese Commissie heeft geen formele onderzoeksprocedure ingeleid ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden en heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden.

| 5. | De Europese Commissie is in het bestreden besluit haar motiveringsplicht niet nagekomen. |
| --- | --- |

5.

De Europese Commissie is in het bestreden besluit haar motiveringsplicht niet nagekomen.

---