# Euroopan unionin C 220/8. s

| | ISSN 1725-2490 |
| --- | --- |
| Euroopan unionin
  virallinen lehti | C 220 |
| | |
| Suomenkielinen laitos | Tiedonantoja ja ilmoituksia | 48. vuosikerta8. syyskuu 2005 |

ISSN 1725-2490

Euroopan unionin

virallinen lehti

C 220

Suomenkielinen laitos

Tiedonantoja ja ilmoituksia

48. vuosikerta8. syyskuu 2005

---

| Ilmoitusnumero | Sisältö | Sivu |
| --- | --- | --- |
| | I   Tiedonantoja |
| | Komissio |
| 2005/C 220/1 | Euron kurssi | 1 |
| 2005/C 220/2 | Komission tiedonanto voimassa olevista 25 jäsenvaltiota koskevista valtion tuen takaisinperinnässä sovellettavista koroista sekä viite- ja diskonttokoroista 1.1.2005 — Julkaistu komission asetuksen (EY) 794/2004, annettu 21.4.2004 (Virallinen lehti L 140, 30.4.2004, s. 1) artiklan 10 ja komission viite- ja diskonttokorkojen vahvistamismenetelmästä antaman tiedonannon (Virallinen lehti C 273, 9.9.1997, s. 3) mukaisesti | 2 |
| 2005/C 220/3 | Valtiontuki — Saksa — Valtiontuki N:o C 12/2005 (ex N 611/2003) — Tuki E-Glass AG:n toteuttamalle suurelle investointihankkeelle Osterweddingenissä (Sachsen-Anhalt, Saksa) — MSF (1998) — Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti (
  1
  ) | 3 |
| 2005/C 220/4 | Valtiontuki — Puola — Valtiontuki N:o C 17/2005 (ex PL 34/2004 & N 194/2005) & C 18/2005 (ex N 438/04) — Rakenneuudistustuki Gdynian ja Gdanskin telakoille — Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti (
  1
  ) | 7 |
| 2005/C 220/5 | Ennakkoilmoitus yrityskeskittymästä (Asia COMP/M.3960 — Barclays Private Equity/Alstom Power Conversion) — Asiaan sovelletaan mahdollisesti yksinkertaistettua menettelyä (
  1
  ) | 42 |

Ilmoitusnumero

Sisältö

Sivu

I   Tiedonantoja

Komissio

2005/C 220/1

Euron kurssi

1

2005/C 220/2

Komission tiedonanto voimassa olevista 25 jäsenvaltiota koskevista valtion tuen takaisinperinnässä sovellettavista koroista sekä viite- ja diskonttokoroista 1.1.2005 — Julkaistu komission asetuksen (EY) 794/2004, annettu 21.4.2004 (Virallinen lehti L 140, 30.4.2004, s. 1) artiklan 10 ja komission viite- ja diskonttokorkojen vahvistamismenetelmästä antaman tiedonannon (Virallinen lehti C 273, 9.9.1997, s. 3) mukaisesti

2

2005/C 220/3

Valtiontuki — Saksa — Valtiontuki N:o C 12/2005 (ex N 611/2003) — Tuki E-Glass AG:n toteuttamalle suurelle investointihankkeelle Osterweddingenissä (Sachsen-Anhalt, Saksa) — MSF (1998) — Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti (
  1
  )

1

3

2005/C 220/4

Valtiontuki — Puola — Valtiontuki N:o C 17/2005 (ex PL 34/2004 & N 194/2005) & C 18/2005 (ex N 438/04) — Rakenneuudistustuki Gdynian ja Gdanskin telakoille — Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti (
  1
  )

1

7

2005/C 220/5

Ennakkoilmoitus yrityskeskittymästä (Asia COMP/M.3960 — Barclays Private Equity/Alstom Power Conversion) — Asiaan sovelletaan mahdollisesti yksinkertaistettua menettelyä (
  1
  )

1

42

| | Oikaisuja |
| --- | --- |
| 2005/C 220/6 | Oikaisu: Ehdotuspyyntöilmoitus, joka koskee rahoitustuen myöntämistä liikenteen alalla — Ehdotuspyyntö TREN/SUB/02-2005 (EUVL C 116, 18.5.2005) | 43 |
| 2005/C 220/7 | Oikaistaan ilmoitus pysyvästä tarjouskilpailusta valkoisen sokerin vientimaksujen ja/tai vientitukien määrittämiseksi (nro 1/2005) (EUVL C 176, 16.7.2005) | 43 |

Oikaisuja

2005/C 220/6

Oikaisu: Ehdotuspyyntöilmoitus, joka koskee rahoitustuen myöntämistä liikenteen alalla — Ehdotuspyyntö TREN/SUB/02-2005 (EUVL C 116, 18.5.2005)

(EUVL C 116, 18.5.2005)

43

2005/C 220/7

Oikaistaan ilmoitus pysyvästä tarjouskilpailusta valkoisen sokerin vientimaksujen ja/tai vientitukien määrittämiseksi (nro 1/2005) (EUVL C 176, 16.7.2005)

(EUVL C 176, 16.7.2005)

43

| | |
| --- | --- |
| | (1)   ETA:n kannalta merkityksellinen teksti |

---

(1)   ETA:n kannalta merkityksellinen teksti

1

| FI | |
| --- | --- |

FI

---

I Tiedonantoja

Komissio

| 8.9.2005 | FI | Euroopan unionin virallinen lehti | C 220/1 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2005

FI

Euroopan unionin virallinen lehti

C 220/1

---

Euron kurssi (1)

7. syyskuuta 2005

(2005/C 220/01)

1 euro=

| | Rahayksikkö | Kurssi |
| --- | --- | --- |
| USD | Yhdysvaltain dollaria | 1,2451 |
| JPY | Japanin jeniä | 136,97 |
| DKK | Tanskan kruunua | 7,4574 |
| GBP | Englannin puntaa | 0,67710 |
| SEK | Ruotsin kruunua | 9,3280 |
| CHF | Sveitsin frangia | 1,5431 |
| ISK | Islannin kruunua | 77,21 |
| NOK | Norjan kruunua | 7,8065 |
| BGN | Bulgarian leviä | 1,9555 |
| CYP | Kyproksen puntaa | 0,5729 |
| CZK | Tšekin korunaa | 29,251 |
| EEK | Viron kruunua | 15,6466 |
| HUF | Unkarin forinttia | 244,16 |
| LTL | Liettuan litiä | 3,4528 |
| LVL | Latvian latia | 0,6962 |
| MTL | Maltan liiraa | 0,4293 |
| PLN | Puolan zlotya | 3,9263 |
| RON | Romanian leuta | 3,5005 |
| SIT | Slovenian tolaria | 239,42 |
| SKK | Slovakian korunaa | 38,240 |
| TRY | Turkin liiraa | 1,6630 |
| AUD | Australian dollaria | 1,6224 |
| CAD | Kanadan dollaria | 1,4826 |
| HKD | Hongkongin dollaria | 9,6712 |
| NZD | Uuden-Seelannin dollaria | 1,7650 |
| SGD | Singaporin dollaria | 2,0879 |
| KRW | Etelä-Korean wonia | 1 276,60 |
| ZAR | Etelä-Afrikan randia | 7,9279 |
| CNY | Kiinan juan renminbiä | 10,0760 |
| HRK | Kroatian kunaa | 7,4425 |
| IDR | Indonesian rupiaa | 12 899,24 |
| MYR | Malesian ringgitiä | 4,693 |
| PHP | Filippiinien pesoa | 69,881 |
| RUB | Venäjän ruplaa | 35,1640 |
| THB | Thaimaan bahtia | 51,030 |

Rahayksikkö

Kurssi

USD

Yhdysvaltain dollaria

1,2451

JPY

Japanin jeniä

136,97

DKK

Tanskan kruunua

7,4574

GBP

Englannin puntaa

0,67710

SEK

Ruotsin kruunua

9,3280

CHF

Sveitsin frangia

1,5431

ISK

Islannin kruunua

77,21

NOK

Norjan kruunua

7,8065

BGN

Bulgarian leviä

1,9555

CYP

Kyproksen puntaa

0,5729

CZK

Tšekin korunaa

29,251

EEK

Viron kruunua

15,6466

HUF

Unkarin forinttia

244,16

LTL

Liettuan litiä

3,4528

LVL

Latvian latia

0,6962

MTL

Maltan liiraa

0,4293

PLN

Puolan zlotya

3,9263

RON

Romanian leuta

3,5005

SIT

Slovenian tolaria

239,42

SKK

Slovakian korunaa

38,240

TRY

Turkin liiraa

1,6630

AUD

Australian dollaria

1,6224

CAD

Kanadan dollaria

1,4826

HKD

Hongkongin dollaria

9,6712

NZD

Uuden-Seelannin dollaria

1,7650

SGD

Singaporin dollaria

2,0879

KRW

Etelä-Korean wonia

1 276,60

ZAR

Etelä-Afrikan randia

7,9279

CNY

Kiinan juan renminbiä

10,0760

HRK

Kroatian kunaa

7,4425

IDR

Indonesian rupiaa

12 899,24

MYR

Malesian ringgitiä

4,693

PHP

Filippiinien pesoa

69,881

RUB

Venäjän ruplaa

35,1640

THB

Thaimaan bahtia

51,030

---

(1)

Lähde: Euroopan keskuspankin ilmoittama viitekurssi.

---

| 8.9.2005 | FI | Euroopan unionin virallinen lehti | C 220/2 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2005

FI

Euroopan unionin virallinen lehti

C 220/2

---

Komission tiedonanto voimassa olevista 25 jäsenvaltiota koskevista valtion tuen takaisinperinnässä sovellettavista koroista sekä viite- ja diskonttokoroista 1.1.2005

Julkaistu komission asetuksen (EY) 794/2004, annettu 21.4.2004 (Virallinen lehti L 140, 30.4.2004, s. 1) artiklan 10 ja komission viite- ja diskonttokorkojen vahvistamismenetelmästä antaman tiedonannon (Virallinen lehti C 273, 9.9.1997, s. 3) mukaisesti

(2005/C 220/02)

| Alkaen | Asti | AT | BE | CY | CZ | DE | DK | EE | EL | ES | FI | FR | HU | IE | IT | LT | LU | LV | MT | NL | PL | PT | SE | SI | SK | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1.9.2005 | ... | 4,08 | 4,08 | 7,53 | 3,40 | 4,08 | 3,54 | 5,50 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 8,59 | 4,08 | 4,08 | 6,49 | 4,08 | 6,64 | 7,00 | 4,08 | 6,24 | 4,08 | 3,96 | 5,10 | 7,55 | 5,81 |
| 1.7.2005 | 31.8.2005 | 4,08 | 4,08 | 7,53 | 4,05 | 4,08 | 4,23 | 5,50 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 8,59 | 4,08 | 4,08 | 6,49 | 4,08 | 6,64 | 7,00 | 4,08 | 6,24 | 4,08 | 3,96 | 5,10 | 7,55 | 5,81 |
| 1.6.2005 | 30.6.2005 | 4,08 | 4,08 | 7,53 | 4,05 | 4,08 | 4,23 | 5,50 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 8,59 | 4,08 | 4,08 | 6,49 | 4,08 | 6,64 | 7,00 | 4,08 | 6,24 | 4,08 | 4,69 | 5,10 | 7,55 | 5,81 |
| 1.4.2005 | 31.5.2005 | 4,08 | 4,08 | 6,33 | 4,05 | 4,08 | 4,23 | 5,50 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 8,59 | 4,08 | 4,08 | 6,49 | 4,08 | 6,64 | 7,00 | 4,08 | 7,62 | 4,08 | 4,69 | 5,10 | 7,55 | 5,81 |
| 1.1.2005 | 31.3.2005 | 4,08 | 4,08 | 6,33 | 4,86 | 4,08 | 4,23 | 5,50 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 4,08 | 8,59 | 4,08 | 4,08 | 6,49 | 4,08 | 6,64 | 7,00 | 4,08 | 7,62 | 4,08 | 4,69 | 5,10 | 7,55 | 5,81 |

Alkaen

Asti

AT

BE

CY

CZ

DE

DK

EE

EL

ES

FI

FR

HU

IE

IT

LT

LU

LV

MT

NL

PL

PT

SE

SI

SK

UK

1.9.2005

...

4,08

4,08

7,53

3,40

4,08

3,54

5,50

4,08

4,08

4,08

4,08

8,59

4,08

4,08

6,49

4,08

6,64

7,00

4,08

6,24

4,08

3,96

5,10

7,55

5,81

1.7.2005

31.8.2005

4,08

4,08

7,53

4,05

4,08

4,23

5,50

4,08

4,08

4,08

4,08

8,59

4,08

4,08

6,49

4,08

6,64

7,00

4,08

6,24

4,08

3,96

5,10

7,55

5,81

1.6.2005

30.6.2005

4,08

4,08

7,53

4,05

4,08

4,23

5,50

4,08

4,08

4,08

4,08

8,59

4,08

4,08

6,49

4,08

6,64

7,00

4,08

6,24

4,08

4,69

5,10

7,55

5,81

1.4.2005

31.5.2005

4,08

4,08

6,33

4,05

4,08

4,23

5,50

4,08

4,08

4,08

4,08

8,59

4,08

4,08

6,49

4,08

6,64

7,00

4,08

7,62

4,08

4,69

5,10

7,55

5,81

1.1.2005

31.3.2005

4,08

4,08

6,33

4,86

4,08

4,23

5,50

4,08

4,08

4,08

4,08

8,59

4,08

4,08

6,49

4,08

6,64

7,00

4,08

7,62

4,08

4,69

5,10

7,55

5,81

---

| 8.9.2005 | FI | Euroopan unionin virallinen lehti | C 220/3 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2005

FI

Euroopan unionin virallinen lehti

C 220/3

---

VALTIONTUKI — SAKSA

Valtiontuki N:o C 12/2005 (ex N 611/2003) — Tuki E-Glass AG:n toteuttamalle suurelle investointihankkeelle Osterweddingenissä (Sachsen-Anhalt, Saksa) — MSF (1998)

Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti

(2005/C 220/03)

(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)

Komissio on ilmoittanut 20. huhtikuuta 2005 päivätyllä, tätä tiivistelmää seuraavilla sivuilla todistusvoimaisella kielellä toistetulla kirjeellä Saksalle päätöksestään aloittaa EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu menettely, joka koskee mainittua tukea.

Asianomaiset voivat esittää huomautuksensa kyseisestä tuesta kuukauden kuluessa tämän tiivistelmän ja sitä seuraavan kirjeen julkaisemisesta. Huomautukset on lähetettävä osoitteeseen:

| Euroopan komissio |
| --- |
| Kilpailun pääosasto |
| State Aid Greffe |
| B–1049 Bryssel |
| Faksi: (32-2) 296 12 42 |

Euroopan komissio

Kilpailun pääosasto

State Aid Greffe

B–1049 Bryssel

Faksi: (32-2) 296 12 42

Huomautukset toimitetaan Saksalle. Huomautusten esittäjä voi pyytää kirjallisesti henkilöllisyytensä käsittelemistä luottamuksellisena, ja tämä pyyntö on perusteltava.

TIIVISTELMÄ

1.   Menettely

Komissio hyväksyi 20. huhtikuuta 2004 ilmoitetun alueellisen tuen intensiteetin, joka suurille investointihankkeille annettujen monialaisten puitteiden (1998) nojalla oli myönnetty E-Glass AG:lle.

Saksan viranomaiset ilmoittivat komissiolle lokakuussa 2004, että alkuperäisessä ilmoituksessa E-Glass AG:n omistajia koskevat tiedot olivat virheellisiä. Tätä tietoa käytettiin merkityksellisten markkinoiden määrittelyyn päätöksen perustelussa.

Neuvoston päätöksen N:o 659/1999 9 artiklan mukaisesti komission on ennen päätöksen kumoamista ja uuden päätöksen antamista aloitettava EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdassa määrätty muodollinen tutkintamenettely.

2.   Kuvaus

Investointihankkeen tarkoituksena on rakentaa uusi tuotantolaitos valmistamaan hiomatonta floatlasia. Hankkeen tukikelpoiset kokonaisinvestointikustannukset ovat yhteensä 121 miljoonaa euroa; tuen bruttointensiteetti on 35 prosenttia.

Floatlasi on tasolasin yleisin tyyppi. Floatlasin markkinat on katsottava erillisiksi tuotemarkkinoiksi, jotka on jaettu kahteen tasoon: hiomattoman floatlasin tuotantoon (taso 1) ja floatlasin jalostamiseen (taso 2).

Komissio päätti 20. huhtikuuta 2004, että vain Euroopan talousalueen hiomattoman floatlasin markkinat ovat merkityksellisiä markkinoita. Uusien tietojen perusteella ja kuten tätä tiivistelmää seuraavassa kirjeessä on selostettu, komissio katsoo nyt, että jalostusmarkkinat (taso 2) on tarpeellista sisällyttää merkityksellisten markkinoiden määritelmään.

3.   Arviointi

Jalostusmarkkinoita (taso 2) koskevan alustavan tutkimuksen perusteella Euroopan talousalueen jalostusmarkkinoiden kasvuvauhti, joka on määritetty vuosien 1997—2002 todettavissa olevan kulutuksen arvon pohjalta, näyttää olevan nopeampi kuin tehdasteollisuudessa keskimäärin.

Komissio voisi tulla samaan johtopäätökseen kuin alkuperäisessä päätöksessä, jos jalostusmarkkinat (taso 2) sisällytettäisiin määritelmään. Komission alkuperäisessä päätöksessään hyväksymän tuen intensiteettiä ei myöhemmin tarvitsisi muuttaa.

Koska uudet tiedot kuitenkin vaikuttavat merkityksellisten markkinoiden määrittelyyn ja saattavat vaikuttaa kilpailutekijään ja siis tuen hyväksyttävään enimmäisintensiteettiin, uudet tiedot ovat päätökseen ratkaisevasti vaikuttava tekijä neuvoston päätöksen N:o 659/1999 9 artiklassa tarkoitetulla tavalla ja siksi komission on aloitettava muodollinen tutkintamenettely.

KIRJEEN TEKSTI

”Die Kommission teilt der Bundesregierung mit, dass sie nach Prüfung der zur vorerwähnten Beihilfe übermittelten Angaben beschlossen hat, gemäß Artikel 9 der Verordnung (EG) Nr. 659/1999 vom 22. März 1999 über besondere Vorschriften für die Anwendung von Artikel 93 (jetzt Artikel 88) des EG-Vertrags (1) das Verfahren nach Artikel 88 Absatz 2 EG-Vertrag einzuleiten.

1.   Verfahren

In der Beihilfesache N 611/03 genehmigte die Kommission am 20. April 2004 (C (2004)1350) die Beihilfeintensität, die gemäß dem Multisektoralen Regionalbeihilferahmen für große Investitionsvorhaben (1998) (nachstehend ’MSR 1998’) (2) für die E-glass AG notifiziert wurde.

Die deutschen Behörden haben der Kommission mit Schreiben vom 25. Oktober 2004, das am 26. Oktober 2004 eingetragen wurde, mitgeteilt, dass die Angaben zu den Eigentümern der E-glass AG in der ursprünglichen Notifizierung nicht korrekt waren, und eine Änderung der Entscheidung vom 20. April 2004 beantragt.

Die deutschen Behörden übermittelten mit Schreiben vom 8. Februar 2005 (eingetragen am 9. Februar 2005) ergänzende Angaben.

Mit Schreiben vom 24. Februar 2005 (D/51447) hat die Kommission den deutschen Behörden die Möglichkeit eingeräumt, zum beabsichtigten Widerruf der Entscheidung vom 20. April 2004 Stellung zu nehmen. Die deutschen Behörden übermittelten ihre Stellungnahme mit Schreiben vom 4. März 2005, das am 8. März 2005 eingetragen wurde.

2.   Beschreibung

2.1.   Das Vorhaben

Im Dezember 2003 notifizierten die deutschen Behörden in Übereinstimmung mit dem MSR 1998 eine geplante Investitionsbeihilfe für die E-glass AG, Osterweddingen (Sachsen-Anhalt). Bei dem Vorhaben handelt es sich um den Aufbau eines neuen Werks zur Herstellung von Floatglas. Die förderfähigen Gesamtkosten des Projekts betragen 121 Millionen Euro; die Bruttobeihilfeintensität liegt bei 35 %.

Das neue Werk wird die erste Produktionsstätte von E-glass sein und 186 direkte Arbeitsplätze schaffen. Der Betrieb soll 2006 aufgenommen werden.

2.2.   Das Produkt und der relevante Markt/die relevanten Märkte

Floatglas ist mit Abstand die gängigste Form von Flachglas. Rohes Floatglas wird in der Regel weiterverarbeitet (veredelt) und kommt dann im Wesentlichen in der Bauwirtschaft und in der Fahrzeugindustrie zum Einsatz.

Den Analysen früherer Entscheidungen der Kommission zufolge ist der Markt für Floatglas als eigenständiger Produktmarkt zu betrachten, der sich wiederum in zwei getrennte Ebenen unterteilt, nämlich die Herstellung von unbearbeitetem Floatglas (Ebene 1) und die Weiterverarbeitung von Floatglas (Ebene 2).

Hinsichtlich des geographischen Marktes für Rohfloatglas folgerte die Kommission in ihrer Entscheidung vom 20. April 2004, dass er den gesamten EWR umfasst.

Die Entscheidung der Kommission vom 20. April 2004 enthält weitere Informationen zu Vorhaben, Produkt und Produktmärkten.

2.3.   Neue Angaben

Mit Schreiben vom 25. Oktober 2004 und 8. Februar 2005 teilten die deutschen Behörden der Kommission mit, die ursprüngliche Notifizierung habe unrichtige Angaben zu den Eigentümern der E-glass AG enthalten. Den deutschen Behörden und dem Management der E-glass sei dies vor Erlass der Entscheidung nicht bekannt gewesen. Diese Angaben wurden zur Begründung der Entscheidung herangezogen, um den Beihilfeempfänger sowie den relevanten Markt bzw. die relevanten Märkte festzulegen.

Die neuen Angaben betreffen einen der Eigentümer von E-glass (Luxfinpart S.A.) und dessen Tätigkeit auf dem Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2). Die ursprüngliche Notifizierung sah drei Eigentümer vor, von denen zwei schon auf dem Weiterverarbeitungsmarkt tätig waren; der dritte Eigentümer (Luxfinpart S.A.) hingegen wurde lediglich als Finanzinvestor angesehen, der weder auf dem Herstellungs- (Ebene 1) noch auf dem Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) tätig war. Die deutschen Behörden haben mit Schreiben vom 25. Oktober 2004 richtig gestellt, dass zum Zeitpunkt der Notifizierung alle drei Eigentümer von E-glass auf dem Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) tätig waren.

Seit März 2003 unterhielt Luxfinpart S.A. ([...] (3) von E-glass) Geschäftsbeziehungen mit [...]. [...] ist in der Weiterverarbeitung von Floatglas (Ebene 2) tätig und trägt das wirtschaftliche Risiko der Anteile von Luxfinpart an E-glass. Gleichzeitig übernahm [...] die vertragliche Verpflichtung [...] % der Produktion von E-glass abzunehmen.

Mit Schreiben vom 8. Februar 2005 hat Deutschland die Kommission darüber informiert, dass Luxfinpart S.A. seine Anteile an E-glass an die Glas Trösch Holding GmbH (Trösch) veräußert hat. Trösch hat darüber hinaus [...] % von den früheren Eigentümern erworben und hält damit einen Anteil von [...] % an E-glass. Der neue Eigentümer wird [...] % der Produktion von E-glass übernehmen [...].

Diesen neuen Angaben zufolge, die Deutschland am 8. Februar 2005 übermittelt hat, sind zurzeit [...] Eigentümer auf Ebene 2 und [...] auf beiden Ebenen (Ebene 1 und 2) tätig.

2.4.   Anzuwendende Verfahrensregeln

Nach Artikel 9 der Verfahrensverordnung kann die Kommission ’nachdem sie dem betreffenden Mitgliedstaat Gelegenheit zur Stellungnahme gegeben hat, eine [...] Entscheidung widerrufen, wenn diese auf während des Verfahrens übermittelten unrichtigen Informationen beruht, die ein für die Entscheidung ausschlaggebender Faktor waren. Vor dem Widerruf einer Entscheidung und dem Erlass einer neuen Entscheidung eröffnet die Kommission das förmliche Prüfverfahren nach Artikel 4 Absatz 4.’

2.5.   Anmerkungen der deutschen Behörden

In ihrem Schreiben vom 4. März 2005 vertraten die deutschen Behörden die Meinung, dass die Kommission ihre Entscheidung nicht notwendigerweise widerrufen müsse, sondern es ausreichend sei, die bestehende Entscheidung abzuändern. Dies sei vor allem deswegen sinnvoll, weil die Verzögerung, die durch das förmliche Prüfverfahren entstünde, die Ausführung des Vorhabens [...] gefährden würde, was eine unverhältnismäßige Folge wäre. In Artikel 9 der Verfahrensverordnung würde der Kommission genügend Spielraum eingeräumt, die vorgesehenen Verfahren nicht anzuwenden.

Des Weiteren äußern die deutschen Behörden die Ansicht, dass die Voraussetzungen für die Einleitung des förmlichen Prüfverfahrens nach Artikel 9 der Verfahrensverordnung insofern nicht gegeben seien, als keine Zweifel an der Vereinbarkeit der notifizierten Beihilfe mit dem Gemeinsamen Markt bestünden.

3.   Würdigung

Im vorliegenden Fall ist offensichtlich, dass die Entscheidung der Kommission vom 20. April 2004 unrichtige Angaben enthält, die von den deutschen Behörden während des Verfahrens übermittelt worden sind.

3.1.   Auswirkung der neuen Informationen zu den Eigentümern des Beihilfeempfängers

In der ursprünglichen Entscheidung wurde der Rohfloatglasmarkt (Ebene 1) als relevanter Markt festgelegt. Obwohl alle Eigentümer von E-glass auf dem Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) tätig waren, folgerte die Kommission, dass die Analyse auf den Markt der Ebene 1 beschränkt werden konnte.

So lagen der Kommission Kopien von Vertragsentwürfen zwischen E-glass und einem unabhängigen Abnehmer vor. Der Vertrag mit dem unabhängigen Abnehmer zeigte, dass dieser dieselben Bedingungen erhielt wie die Eigentümer, die gleichzeitig auch Abnehmer sind. Daraus wurde die Schlussfolgerung gezogen, dass eine Gleichbehandlung von Eigentümern, die auch Abnehmer sind, und anderen Abnehmern bestand, die auf dem nachgelagerten Markt tätig sind, und die Beihilfe daher keine Wirkung auf den Weiterverarbeitungsmarkt haben würde; daher sah die Kommission keine Notwendigkeit, den Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) in die Bestimmung des relevanten Markts mit einzubeziehen. Zusätzlich wurde angeführt, dass der Herstellungs- (Ebene 1) und der Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) dieselbe Entwicklung nehmen würden, da Rohfloatglas der Haupteinsatzfaktor auf dem Weiterverarbeitungsmarkt ist.

Aus den Angaben der deutschen Behörden vom 25. Oktober 2004 ergibt sich, dass der vorerwähnte Vertragsentwurf von einem unabhängigen Abnehmer in Wirklichkeit ein Vertrag mit einem der Eigentümer von E-glass zum Zeitpunkt der Notifizierung ist; es handelt sich um [...], ein auf dem Floatglas-Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) tätiges Unternehmen.

Daher lässt sich die Schlussfolgerung, die Beihilfe habe keine verzerrende Wirkung auf den Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) und die Kommission brauche insofern die Entwicklung des Weiterverarbeitungsmarktes nicht zu bewerten, nicht länger aufrechterhalten.

Auch wenn [...] nach den neuen Angaben nicht mehr in das E-glass-Vorhaben eingebunden ist, ändert sich nichts an den Schlussfolgerungen, die sich aus den Informationen vom Oktober 2004 ergeben, da Trösch, ein in der Floatglasherstellung (Ebene 1) und auf dem Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) tätiges Unternehmen, die Vertragsverpflichtungen von [...] für dieses Vorhaben übernommen hat.

In ihrem Schreiben vom 8. Februar 2005 führen die deutschen Behörden an, aufgrund der Tatsache, dass der neue Eigentümer Trösch lediglich beabsichtige, [...], sei es auch weiterhin korrekt, den relevanten Markt — wie in der ursprünglichen Entscheidung — auf die Ebene 1 zu beschränken (diese Schlussfolgerung wurde in dem Schreiben Deutschlands vom 4. März 2005 nochmals bestätigt). Da jedoch der neue Eigentümer auf beiden Märkten tätig ist, kann er ohne weiteres [...], wenn sich die Marktbedingungen ändern, weswegen die Kommission eine Analyse beider Ebenen (Herstellungs- und Weiterverarbeitungsmarkt) als notwendig erachtet.

Aufgrund der oben ausgeführten Argumente vertritt die Kommission die Ansicht, dass der Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) in die Bestimmung der relevanten Märkte miteinbezogen werden muss.

3.2.   Ergebnisse der vorläufigen Prüfung des Weiterverarbeitungsmarktes

Die Kommission hat eine erste Analyse des EWR-Weiterverarbeitungsmarktes für den Bezugszeitraum von 1997-2002 vorgenommen. Die Entwicklung des Weiterverarbeitungsmarktes (basierend auf dem sichtbaren Verbrauch in absoluten Zahlen) scheint im Bezugszeitraum auf den ersten Blick positiv; die Zuwachsrate lag über der mittleren Jahreszuwachsrate des verarbeitenden Gewerbes.

Die vorläufige Bewertung des Weiterverarbeitungsmarktes (Ebene 2) in Verbindung mit der Analyse des Marktes der Ebene 1, die in der Entscheidung vom 20. April 2004 (4) vorgenommen wurde, zeigt, dass der Ebene-1- und der Ebene-2-Markt sich im Bezugszeitraum von 1997-2002 in dieselbe Richtung entwickelt haben, mit einer Zuwachsrate, die über der mittleren Jahreszuwachsrate des verarbeitenden Gewerbes lag.

Dies würde bedeuten, dass die Kommission durch die Einbeziehung des Weiterverarbeitungsmarktes (Ebene 2) zu derselben Schlussfolgerung kommen könnte wie in der ursprünglichen Entscheidung (der Wettbewerbsfaktor wäre dann mit 1,0 anzusetzen). Folglich würde sich an der von der Kommission genehmigten Beihilfeintensität nichts ändern.

3.3.   Schlussfolgerung

Aufgrund der neuen Angaben muss nicht nur die Identität der Eigentümer berichtigt werden, sondern die Kommission sieht sich auch veranlasst, den Weiterverarbeitungsmarkt (Ebene 2) in die Bewertung der Vereinbarkeit der Beihilfemaßnahme einzubeziehen.

In Einklang mit dem MSR 1998 stützt sich die Kommission auf Daten über den relevanten Markt bzw. die relevanten Märkte, um den Wettbewerbsfaktor festzulegen, was Einfluss auf die zulässige Beihilfehöchstintensität hat.

Die neuen Angaben, die sich auf die Festlegung des relevanten Marktes bzw. der relevanten Märkte auswirken und so den Wettbewerbsfaktor und damit die zulässige Beihilfehöchstintensität beeinflussen könnten, sind im Sinne von Artikel 9 der Verfahrensverordnung ein ausschlaggebender Faktor für die Entscheidung.

Die Entscheidung der Kommission vom 20. April 2004 kann nicht durch die bloße Korrektur eines ’Tippfehlers’ geändert werden, da sie effektiv wegen unrichtiger Angaben der deutschen Behörden einen wichtigen Faktor außer Acht lässt. Daher hat die Kommission keine andere Möglichkeit, als die Entscheidung zu widerrufen.

Um die ursprüngliche Entscheidung zu widerrufen, die auf unrichtigen Angaben beruhte, die für die Entscheidung ein ausschlaggebender Faktor waren, und um eine neue Entscheidung zu erlassen, muss die Kommission nach Artikel 9 der Verfahrensverordnung das förmliche Prüfverfahren eröffnen. Die Eröffnung des Verfahrens ist eine Formvorschrift, die die Kommission unabhängig davon einhalten muss, dass im vorliegenden Fall möglicherweise keine Zweifel an der Vereinbarkeit der Beihilfe mit dem Gemeinsamen Markt bestehen.

4.   Entscheidung

Aufgrund der vorstehenden Ausführungen ersucht die Kommission die deutschen Behörden nach dem Verfahren gemäß Artikel 88 Absatz 2 EG-Vertrag, innerhalb eines Monats nach Erhalt dieses Schreibens Stellung zu nehmen und alle sachdienlichen Informationen für die Würdigung der Beihilfe anhand der neuen Angaben zu übermitteln. Die Kommission ersucht die deutschen Behörden zudem, eine Kopie dieses Briefes umgehend an den potentiellen Beihilfeempfänger weiterzuleiten.

Die Kommission weist die deutschen Behörden darauf hin, dass sie interessierte Dritte durch die Veröffentlichung und eine aussagekräftigen Zusammenfassung dieses Schreibens im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften informieren wird. Sie wird zudem interessierte Dritte in den EFTA-Staaten, die Unterzeichnerstaaten des EWR-Abkommens sind, durch die Veröffentlichung einer Mitteilung in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Union informieren. Zudem wird sie die EFTA-Überwachungsbehörde durch die Übersendung einer Kopie dieses Schreibens informieren. Alle interessierten Dritte werden aufgefordert, ihre Stellungnahmen innerhalb eines Monats nach der jeweiligen Veröffentlichung zu übermitteln.”

---

(1)  AB1. L 83 vom 27.3.1999, S. 1, nachstehend ’Verfahrensverordnung’.

1

(2)  ABl. C 107 vom 7.4.1998, S. 7.

2

(3)  Geschäftsgeheimnis

3

(4)  Die Kommission analysierte in ihrer Entscheidung vom 20. April 2004 den wertmäßigen sichtbaren Verbrauch für den EWR-Markt der Ebene 1.

4

---

| 8.9.2005 | FI | Euroopan unionin virallinen lehti | C 220/7 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2005

FI

Euroopan unionin virallinen lehti

C 220/7

---

VALTIONTUKI — PUOLA

Valtiontuki N:o C 17/2005 (ex PL 34/2004 & N 194/2005) & C 18/2005 (ex N 438/04) — Rakenneuudistustuki Gdynian ja Gdanskin telakoille

Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti

(2005/C 220/04)

ETA:n kannalta merkityksellinen teksti

Komissio on ilmoittanut 1. kesäkuuta 2005 päivätyllä, tätä tiivistelmää seuraavilla sivuilla todistusvoimaisella kielellä toistetulla kirjeellä Puolalle päätöksestään aloittaa EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu menettely, joka koskee mainittua toimenpidettä.

Asianomaiset voivat esittää huomautuksensa toimenpiteestä, jota koskevan menettelyn komissio aloittaa, kuukauden kuluessa tämän tiivistelmän ja sitä seuraavan kirjeen julkaisemisesta. Huomautukset on lähetettävä osoitteeseen

| Euroopan komissio |
| --- |
| Kilpailun pääosasto |
| Valtiontukien kirjaamo |
| SPA 3, 6/5 |
| B-1049 Bruxelles/Brussel |
| Faksi: (32-2) 296 12 42 |

Euroopan komissio

Kilpailun pääosasto

Valtiontukien kirjaamo

SPA 3, 6/5

B-1049 Bruxelles/Brussel

Faksi: (32-2) 296 12 42

Huomautukset toimitetaan Puolalle. Huomautuksia esittävä asianomainen osapuoli voi pyytää kirjallisesti henkilöllisyytensä luottamuksellista käsittelyä, ja tämä pyyntö on perusteltava.

TIIVISTELMÄ

Menettely

Puola ilmoitti 8. lokakuuta 2004 päivätyllä kirjeellä komissiolle toimenpiteistä, joilla on tuettu Stocznia Gdańska — Grupa Stoczni Gdynia S.A.:n (jäljempänä ”Gdanskin telakka”) rakenneuudistusta, saavuttaakseen oikeusvarmuuden siitä, että tuet oli myönnetty ennen liittymistä eikä niitä sovelleta liittymisen jälkeen ja etteivät ne täten ole uutta tukea, jota komissio saattaisi tarkastella EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan nojalla. Puola pyysi, että tuki hyväksyttäisiin rakenneuudistustukena, jos komissio katsoo toimenpiteiden olevan uutta tukea. Puola ilmoitti 29. huhtikuuta 2004 päivätyllä kirjeellä liittymissopimuksen mukaisen väliaikaisen menettelyn nojalla toimenpiteistä, joilla tuetaan Stocznia Gdynia S.A.:n (jäljempänä ”Gdynian telakka”) rakenneuudistusta. Puola hyväksyi 22. huhtikuuta 2005 päivätyllä kirjeellä sen, että komissio pitää viimeksi mainittua ilmoitusta EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisena ilmoituksena niiden toimenpiteiden osalta, joiden havaitaan olevan uutta tukea. Puola suostui 8. helmikuuta 2005 päivätyllä kirjeellä yhdistämään kyseiset kaksi ilmoitusta.

Kuvaus tuensaajasta ja tukitoimenpiteistä

Tuensaajat toimivat laivanrakennusalalla (uudet alukset, alusten osien ja teräsosien valmistaminen, erilaiset liitännäispalvelut). Ne kuuluvat samaan konserniin, joka työllistää noin 9 000 työntekijää. Gdynian telakan suurin osakas on valtionkassa. Gdynian telakka omistaa Gdanskin telakan kokonaan.

Konsernin talousvaikeudet alkoivat vuonna 2002. Pääasiallisena syynä olivat laivanrakennuksen rahoitusmarkkinoiden heikentynyt tilanne erään suuren puolalaisen telakan mentyä konkurssiin, aasialaisten telakoiden synnyttämä kilpailu ja valuuttaheilahtelut. Talousvaikeuksien voittamiseksi molemmat yritykset käynnistivät rakenneuudistuksen vuosina 2002—2003 ja saivat julkista tukea sekä keskus- että paikallisviranomaisilta.

Rakenneuudistuksesta aiheutuvien kokonaiskustannusten arvioidaan nousevan 6,5 miljardiin Puolan zlotyyn (1,6 miljardia euroa) Gdynian telakan osalta ja 276 miljoonaan Puolan zlotyyn (69 miljoonaa euroa) Gdanskin telakan osalta. Rakenneuudistus koostuu pääosin velkojen uudelleenjärjestelyistä ja maksuvalmiuden parantamisesta. Valtiontukea myönnetään kaiken kaikkiaan 1,2 miljardia Puolan zlotya (300 miljoonaa euroa) Gdynian telakalle ja 113 miljoonaa Puolan zlotya (28 miljoonaa euroa) Gdanskin telakalle.

Telakoiden on määrä ryhtyä organisaatiouudistukseen (uudelleenorganisointi, automatisointi), joka johtaa tuottavuuden kasvuun ja kustannussäästöihin. Ne keskittyvät perusalusten, kuten konttialusten, ro-ro-alusten ja nestekaasusäiliöalusten eli LPG-säiliöalusten, valmistukseen. Gdanskin telakka aikoo kasvattaa vuoteen 2008 mennessä laivanrakennukseen liittyvien toimintojen, kuten teräksen jalostuksen ja erinäisten liitännäispalveluiden, osuuden [...] (1) prosenttiin kokonaistoiminnastaan.

Arviointi

Toimitettujen tietojen perusteella komissio katsoi, että osa tukitoimenpiteistä oli toteutettu ennen Puolan liittymistä Euroopan unioniin eikä niitä sovelleta liittymisen jälkeen. Näiden toimenpiteiden osalta Puolan viranomaiset osoittivat konkreettisin todistein, että toimivaltaiset viranomaiset olivat ennen liittymistä sitoutuneet oikeudellisesti sitovien päätösten nojalla myöntämään tietyn määrän tukea. Komissiolla ei siis ole toimivaltaa arvioida kyseisiä toimenpiteitä EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan nojalla.

Muiden toimenpiteiden osalta komissio kuitenkin katsoi käytettävissä olevien tietojen perusteella, että niitä ei ollut toteutettu ennen liittymistä ja että ne oli joko toteutettu 1. päivän toukokuuta 2004 jälkeen tai olivat vielä toteuttamatta. Kyseiset toimenpiteet ovat sen vuoksi uutta tukea, ja komissio arvioi niiden soveltuvuuden yhteismarkkinoille EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan nojalla.

Komissio katsoo, että kyseiset toimenpiteet ovat perustamissopimuksen 87 artiklan 1 kohdassa tarkoitettua valtiontukea. Komissio on tarkastellut tukea valtiontuesta vaikeuksissa olevien yritysten pelastamiseksi ja rakenneuudistukseksi vuonna 1999 annettujen suuntaviivojen mukaisesti, sillä kyseisiä suuntaviivoja sovellettiin ilmoitushetkellä, joka oli 29. huhtikuuta 2004 Gdynian telakan osalta ja 8. lokakuuta 2004 Gdanskin telakan osalta.

Komissio on päättänyt aloittaa EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisen menettelyn, sillä se epäilee, etteivät kaikki edellytykset rakenneuudistustuen hyväksymiseksi täyty. Erityisesti komissio epäilee, että:

| — | rakenneuudistussuunnitelmilla ei onnistuta palauttamaan kahden tuensaajan pitkän aikavälin kannattavuutta, koska rakenneuudistuksessa keskitytään pääasiassa velan vähentämiseen ja maksuvalmiuden parantamiseen, |
| --- | --- |

—

rakenneuudistussuunnitelmilla ei onnistuta palauttamaan kahden tuensaajan pitkän aikavälin kannattavuutta, koska rakenneuudistuksessa keskitytään pääasiassa velan vähentämiseen ja maksuvalmiuden parantamiseen,

| — | kilpailun kohtuutonta vääristymistä ei vältetä, sillä suunnitellut tai toteutetut vastasuoritteet eivät vaikuta riittäviltä, |
| --- | --- |

—

kilpailun kohtuutonta vääristymistä ei vältetä, sillä suunnitellut tai toteutetut vastasuoritteet eivät vaikuta riittäviltä,

| — | tukea ei ole rajattu rakenneuudistuksen toteuttamiseen tarvittavaan ehdottomaan vähimmäismäärään, ja joidenkin ilmoitettujen rakenneuudistuksesta aiheutuvien kustannusten tukikelpoisuutta on arvioitava, |
| --- | --- |

—

tukea ei ole rajattu rakenneuudistuksen toteuttamiseen tarvittavaan ehdottomaan vähimmäismäärään, ja joidenkin ilmoitettujen rakenneuudistuksesta aiheutuvien kustannusten tukikelpoisuutta on arvioitava,

| — | tuensaajat eivät itse osallistu riittävällä osuudella rakenneuudistuksesta aiheutuvien kustannusten kattamiseen, sillä osa väitetystä omasta rahoitusosuudesta ei vaikuta täyttävän vaadittuja edellytyksiä; tämä koskee erityisesti Puolan vientiluottolaitoksen KUKEn takaamia lainoja. |
| --- | --- |

—

tuensaajat eivät itse osallistu riittävällä osuudella rakenneuudistuksesta aiheutuvien kustannusten kattamiseen, sillä osa väitetystä omasta rahoitusosuudesta ei vaikuta täyttävän vaadittuja edellytyksiä; tämä koskee erityisesti Puolan vientiluottolaitoksen KUKEn takaamia lainoja.

Puolalta on pyydetty lisätietoja näiden epäilysten poistamiseksi.

KIRJEEN TEKSTI

”Komisja pragnie poinformować Polskę, że po zbadaniu informacji dostarczonych przez polskie władze odnośnie powyższych środków, zgłoszonych zgodnie z procedurą określoną w pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, postanowiła, że ich część została udzielona przed dniem przystąpienia i nie ma zastosowania po dniu przystąpienia. Odnośnie innych środków, opisanych poniżej, oraz w świetle Państwa pisma z 22 kwietnia 2005 r., Komisja postanowiła wszcząć procedurę określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE.

I.   PROCEDURA

| (1) | Stosownie do przepisów pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, regulującego procedurę mechanizmu przejściowego, Polska zgłosiła dnia 29 kwietnia 2004 r. środki restrukturyzacyjne na rzecz Stoczni Gdynia S.A. (Stocznia Gdynia, spółka akcyjna, dalej zwana ’Stocznią Gdynia’). Sprawa została zarejestrowana pod numerem PL 34/2004. |
| --- | --- |

(1)

Stosownie do przepisów pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, regulującego procedurę mechanizmu przejściowego, Polska zgłosiła dnia 29 kwietnia 2004 r. środki restrukturyzacyjne na rzecz Stoczni Gdynia S.A. (Stocznia Gdynia, spółka akcyjna, dalej zwana ’Stocznią Gdynia’). Sprawa została zarejestrowana pod numerem PL 34/2004.

| (2) | Pismem z dnia 19 maja 2004 r. Komisja wezwała Polskę do przedłożenia brakujących dokumentów. Dokumenty te zostały dostarczone dnia 16 czerwca 2004 r. Dalszych informacji Komisja zażądała pismami z dnia 30 lipca 2004 r., 8 października 2004 r., 23 listopada 2004 r. i 4 marca 2005 r., na które Polska odpowiedziała, odpowiednio, pismem z dnia 3 września 2004 r., zarejestrowanym 7 września 2004 r., z 10 listopada 2004 r., zarejestrowanym 15 listopada 2004 r., z 17 lutego 2005 r., zarejestrowanym 21 lutego 2005 r., z 30 marca 2005 r., zarejestrowanym 1 kwietnia 2005 r. oraz z 18 kwietnia 2005 r., zarejestrowanym 20 kwietnia 2005 r. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 19 maja 2004 r. Komisja wezwała Polskę do przedłożenia brakujących dokumentów. Dokumenty te zostały dostarczone dnia 16 czerwca 2004 r. Dalszych informacji Komisja zażądała pismami z dnia 30 lipca 2004 r., 8 października 2004 r., 23 listopada 2004 r. i 4 marca 2005 r., na które Polska odpowiedziała, odpowiednio, pismem z dnia 3 września 2004 r., zarejestrowanym 7 września 2004 r., z 10 listopada 2004 r., zarejestrowanym 15 listopada 2004 r., z 17 lutego 2005 r., zarejestrowanym 21 lutego 2005 r., z 30 marca 2005 r., zarejestrowanym 1 kwietnia 2005 r. oraz z 18 kwietnia 2005 r., zarejestrowanym 20 kwietnia 2005 r.

| (3) | Zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE, Polska zgłosiła pismem z dnia 8 października 2004 r., zarejestrowanym tego samego dnia, środki udzielone Stoczni Gdańskiej — Grupa Stoczni Gdynia S.A. (Stocznia Gdańska — Grupa Stoczni Gdynia, spółka akcyjna, dalej zwana ’Stocznią Gdańską’). Polska poinformowała Komisję o tych środkach w celu uzyskania pewności prawnej, że zostały udzielone przed dniem przystąpienia i z tego powodu nie stanowiły nowej pomocy, którą Komisja mogłaby badać stosownie do art. 88 Traktatu WE. W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że te środki stanowią nową pomoc, Polska zwróciła się o ich zatwierdzenie jako pomocy restrukturyzacyjnej. Sprawa została zarejestrowana pod numerem N 438/2004. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE, Polska zgłosiła pismem z dnia 8 października 2004 r., zarejestrowanym tego samego dnia, środki udzielone Stoczni Gdańskiej — Grupa Stoczni Gdynia S.A. (Stocznia Gdańska — Grupa Stoczni Gdynia, spółka akcyjna, dalej zwana ’Stocznią Gdańską’). Polska poinformowała Komisję o tych środkach w celu uzyskania pewności prawnej, że zostały udzielone przed dniem przystąpienia i z tego powodu nie stanowiły nowej pomocy, którą Komisja mogłaby badać stosownie do art. 88 Traktatu WE. W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że te środki stanowią nową pomoc, Polska zwróciła się o ich zatwierdzenie jako pomocy restrukturyzacyjnej. Sprawa została zarejestrowana pod numerem N 438/2004.

| (4) | Komisja zwróciła się do Polski o informacje uzupełniające w sprawie N 438/2004 pismem z dnia 11 listopada 2004 r., na które Polska odpowiedziała pismem z dnia 17 stycznia 2005 r., zarejestrowanym 21 stycznia 2005 r. Pismem z 8 lutego 2005 r., zarejestrowanym 9 lutego 2005 r., Polska zgodziła się na połączenie dwóch spraw PL 34/2004 i N 438/2004. Informacje przekazane w późniejszym czasie odnośnie do PL 34/2004 były uważane za dotyczące również sprawy N 438/2004 (zob. pkt 2 powyżej). |
| --- | --- |

(4)

Komisja zwróciła się do Polski o informacje uzupełniające w sprawie N 438/2004 pismem z dnia 11 listopada 2004 r., na które Polska odpowiedziała pismem z dnia 17 stycznia 2005 r., zarejestrowanym 21 stycznia 2005 r. Pismem z 8 lutego 2005 r., zarejestrowanym 9 lutego 2005 r., Polska zgodziła się na połączenie dwóch spraw PL 34/2004 i N 438/2004. Informacje przekazane w późniejszym czasie odnośnie do PL 34/2004 były uważane za dotyczące również sprawy N 438/2004 (zob. pkt 2 powyżej).

| (5) | Pismem z 22 kwietnia 2005 r., zarejestrowanym tego samego dnia, Polska zgodziła się, by Komisja traktowała zgłoszenie sprawy PL 34/2004 z 29 kwietnia 2004 r. jako zgłoszenie stosownie do art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do środków, które zostałyby stwierdzone jako stanowiące nową pomoc. Sprawie nadano nowy numer: N 194/2005 r. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z 22 kwietnia 2005 r., zarejestrowanym tego samego dnia, Polska zgodziła się, by Komisja traktowała zgłoszenie sprawy PL 34/2004 z 29 kwietnia 2004 r. jako zgłoszenie stosownie do art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do środków, które zostałyby stwierdzone jako stanowiące nową pomoc. Sprawie nadano nowy numer: N 194/2005 r.

II.   OPIS

1.   Stosowne przedsiębiorstwa

| (6) | Odbiorcą pomocy finansowej jest Grupa Stoczni Gdynia. Przedsiębiorstwo jest zlokalizowane w regionie Gdańsk-Gdynia-Sopot, który kwalifikuje się do pomocy regionalnej stosownie do art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE. |
| --- | --- |

(6)

Odbiorcą pomocy finansowej jest Grupa Stoczni Gdynia. Przedsiębiorstwo jest zlokalizowane w regionie Gdańsk-Gdynia-Sopot, który kwalifikuje się do pomocy regionalnej stosownie do art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE.

| (7) | Stocznia Gdynia prowadzi działalność w następującym zakresie: budownictwo okrętowe, produkcja kadłubów statków, budowa mostów stalowych, usługi stoczniowe i pozastoczniowe. |
| --- | --- |

(7)

Stocznia Gdynia prowadzi działalność w następującym zakresie: budownictwo okrętowe, produkcja kadłubów statków, budowa mostów stalowych, usługi stoczniowe i pozastoczniowe.

| (8) | Największymi akcjonariuszami Stoczni Gdynia są: Ministerstwo Skarbu Państwa posiadające 44,96 % akcji, co daje 56 % praw głosu, oraz prywatna Korporacja Polskie Stocznie S.A. (13,83 %; 10,77 %) i Stoczniowy Fundusz Inwestycyjny S.A. (10,19 %; 7,93 %). Udziały pozostałych akcjonariuszy mieszczą się w granicach 4 %. |
| --- | --- |

(8)

Największymi akcjonariuszami Stoczni Gdynia są: Ministerstwo Skarbu Państwa posiadające 44,96 % akcji, co daje 56 % praw głosu, oraz prywatna Korporacja Polskie Stocznie S.A. (13,83 %; 10,77 %) i Stoczniowy Fundusz Inwestycyjny S.A. (10,19 %; 7,93 %). Udziały pozostałych akcjonariuszy mieszczą się w granicach 4 %.

| (9) | Stocznia Gdynia jest jedynym akcjonariuszem innej stoczni położonej w regionie — Stoczni Gdańskiej. Stocznia Gdańska została nabyta w 1998 r. od syndyka Stoczni Gdańskiej S.A. w upadłości i została częścią Grupy Stoczni Gdynia. |
| --- | --- |

(9)

Stocznia Gdynia jest jedynym akcjonariuszem innej stoczni położonej w regionie — Stoczni Gdańskiej. Stocznia Gdańska została nabyta w 1998 r. od syndyka Stoczni Gdańskiej S.A. w upadłości i została częścią Grupy Stoczni Gdynia.

| (10) | W swojej działalności bieżącej Stocznia Gdańska jest bardzo blisko powiązana ze spółką macierzystą. Stocznia Gdynia prowadzi jej marketing, wykonuje prace związane z projektowaniem statków, zakupem materiałów i urządzeń oraz finansowaniem Stoczni Gdańskiej. Stocznia Gdynia jest największym klientem Stoczni Gdańskiej. |
| --- | --- |

(10)

W swojej działalności bieżącej Stocznia Gdańska jest bardzo blisko powiązana ze spółką macierzystą. Stocznia Gdynia prowadzi jej marketing, wykonuje prace związane z projektowaniem statków, zakupem materiałów i urządzeń oraz finansowaniem Stoczni Gdańskiej. Stocznia Gdynia jest największym klientem Stoczni Gdańskiej.

| (11) | Zakres działalności Stoczni Gdańskiej obejmuje budowę statków pełnomorskich oraz inną działalność związaną z budownictwem okrętowym, taką jak produkcja części statków oraz części stalowych i rozmaite usługi pomocnicze (malowanie itp.). Działalność ’czysto’ stoczniowa stanowiła [...] (2) % ogólnej działalności w 2004 r., pozostała część obejmowała działania powiązane, takie jak obróbka stali i inne usługi, głównie na rzecz Stoczni Gdynia. Według prognoz ten drugi rodzaj działalności ma wzrosnąć do [...] % w 2008 r. |
| --- | --- |

(11)

Zakres działalności Stoczni Gdańskiej obejmuje budowę statków pełnomorskich oraz inną działalność związaną z budownictwem okrętowym, taką jak produkcja części statków oraz części stalowych i rozmaite usługi pomocnicze (malowanie itp.). Działalność ’czysto’ stoczniowa stanowiła [...] (2) % ogólnej działalności w 2004 r., pozostała część obejmowała działania powiązane, takie jak obróbka stali i inne usługi, głównie na rzecz Stoczni Gdynia. Według prognoz ten drugi rodzaj działalności ma wzrosnąć do [...] % w 2008 r.

| (12) | Księga zamówień Grupy Stoczni Gdynia na lata 2004-2008 obejmuje [...] statki o łącznej wartości [...] mld USD. |
| --- | --- |

(12)

Księga zamówień Grupy Stoczni Gdynia na lata 2004-2008 obejmuje [...] statki o łącznej wartości [...] mld USD.

| (13) | W ocenie Polski Grupa Stoczni Gdynia (tzn. Stocznia Gdynia i Stocznia Gdańska) konkuruje głównie ze stoczniami azjatyckimi. Na terytorium UE Grupa Stoczni Gdynia konkuruje jakoby z niektórymi stoczniami niemieckimi w zakresie jednego rodzaju statków: kontenerowców sub-panamax, które stanowią [...] % pozycji w księdze zamówień stoczni. Pozostałe rodzaje statków, zamówionych w Grupie Stoczni Gdynia, to samochodowce ro-ro w dwóch rozmiarach, kontenerowce panamax, drobnicowce w dwóch rozmiarach oraz zbiornikowce LPG. |
| --- | --- |

(13)

W ocenie Polski Grupa Stoczni Gdynia (tzn. Stocznia Gdynia i Stocznia Gdańska) konkuruje głównie ze stoczniami azjatyckimi. Na terytorium UE Grupa Stoczni Gdynia konkuruje jakoby z niektórymi stoczniami niemieckimi w zakresie jednego rodzaju statków: kontenerowców sub-panamax, które stanowią [...] % pozycji w księdze zamówień stoczni. Pozostałe rodzaje statków, zamówionych w Grupie Stoczni Gdynia, to samochodowce ro-ro w dwóch rozmiarach, kontenerowce panamax, drobnicowce w dwóch rozmiarach oraz zbiornikowce LPG.

| (14) | Zdolności produkcyjne Grupy Stoczni Gdynia wynoszą 700 000 CGT rocznie, odpowiednio ok. 540 000 CGT rocznie w Stoczni Gdynia i 160 000 CGT rocznie w Stoczni Gdańskiej. |
| --- | --- |

(14)

Zdolności produkcyjne Grupy Stoczni Gdynia wynoszą 700 000 CGT rocznie, odpowiednio ok. 540 000 CGT rocznie w Stoczni Gdynia i 160 000 CGT rocznie w Stoczni Gdańskiej.

| (15) | Ewolucja poziomów produkcji obu stoczni przed i po stworzeniu grupy jest przedstawiona w tabeli nr 1.
  Tabela nr 1
  Poziom produkcji Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej, 1990-2012 [w tys. CGT]















  Rok | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Gdynia | | 53 | 49 | 106 | 144 | 107 | 161 | 152 | 202 |
| Gdańsk | 63 | 67 | 105 | 87 | 127 (5) | 120 | 66 | 38 | 41 |
| Ogółem | 63 | 120 | 154 | 193 | 271 | 227 | 227 | 190 | 243 |
| Rok | 1999
   (3) | 2000 | 2001 | 2002
   (4) | 2003 | 2004 | 2005 r. | 2006 | 2007-2012 |
| Gdynia | 207 | 238 | 264 | 273 (5) | 114 | 268 | 275 | 297 | 317 |
| Gdańsk | 31 | 68 | 78 | 82 | 0 | 67 | 95 | 73 | 73 |
| Ogółem | 238 | 306 | 342 | 355 | 114 | 335 | 370 | 370 | 390 |

(15)

Ewolucja poziomów produkcji obu stoczni przed i po stworzeniu grupy jest przedstawiona w tabeli nr 1.

Tabela nr 1

Poziom produkcji Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej, 1990-2012 [w tys. CGT]

Rok

1990

1991

1992

1993

1994

1995

1996

1997

1998

Gdynia

53

49

106

144

107

161

152

202

Gdańsk

63

67

105

87

127 (5)

120

66

38

41

Ogółem

63

120

154

193

271

227

227

190

243

Rok

1999
   (3)

2000

2001

2002
   (4)

2003

2004

2005 r.

2006

2007-2012

Gdynia

207

238

264

273 (5)

114

268

275

297

317

Gdańsk

31

68

78

82

0

67

95

73

73

Ogółem

238

306

342

355

114

335

370

370

390

| (16) | Na dzień 31 grudnia 2004 r. Stocznia Gdynia zatrudniała 5 950 osób, w tym około 4000 bezpośrednio przy produkcji. |
| --- | --- |

(16)

Na dzień 31 grudnia 2004 r. Stocznia Gdynia zatrudniała 5 950 osób, w tym około 4000 bezpośrednio przy produkcji.

| (17) | W 2004 r. Stocznia Gdańska zatrudniała ok. 2 900 pracowników, [...] % przy produkcji. W latach 2001-2003 stocznia zmniejszyła zatrudnienie o ok. 600 osób. |
| --- | --- |

(17)

W 2004 r. Stocznia Gdańska zatrudniała ok. 2 900 pracowników, [...] % przy produkcji. W latach 2001-2003 stocznia zmniejszyła zatrudnienie o ok. 600 osób.

2.   Proces restrukturyzacji

2.1.   Trudności finansowe Grupy Stoczni Gdynia

| (18) | Według informacji przekazanych przez polskie władze, Grupa po raz pierwszy doświadczyła trudności w 2002 r. Czynniki, które doprowadziły to trudnej sytuacji finansowej, miały charakter zewnętrzny, tzn. konkurencja w Azji, umocnienie złotego w stosunku do dolara, trudności w finansowaniu statków w konsekwencji problemów Stoczni Szczecin Porta Holding S.A. oraz upadek suwnicy bramowej w Stoczni Gdynia podczas gwałtownego sztormu w 1999 r. Inne czynniki miały bardziej wewnętrzny charakter. W ramach starań o wypełnienie księgi zamówień, zwłaszcza po zwiększeniu potencjału produkcyjnego po nabyciu Stoczni Gdańskiej w 1998 r., Stocznia Gdynia podjęła szereg decyzji menedżerskich, które okazały się problematyczne. Stocznia Gdynia podjęła ryzyko projektowe, technologiczne, finansowe i handlowe (nowe produkty, prototypy, przynosząca straty budowa statków nowych dla stoczni: drobnicowców, chemikaliowców, statków ro-lo, gazowców, masowców, statków towarowych). Również tempo obniżania kosztów operacyjnych w Stoczni Gdynia było niezadowalające. |
| --- | --- |

(18)

Według informacji przekazanych przez polskie władze, Grupa po raz pierwszy doświadczyła trudności w 2002 r. Czynniki, które doprowadziły to trudnej sytuacji finansowej, miały charakter zewnętrzny, tzn. konkurencja w Azji, umocnienie złotego w stosunku do dolara, trudności w finansowaniu statków w konsekwencji problemów Stoczni Szczecin Porta Holding S.A. oraz upadek suwnicy bramowej w Stoczni Gdynia podczas gwałtownego sztormu w 1999 r. Inne czynniki miały bardziej wewnętrzny charakter. W ramach starań o wypełnienie księgi zamówień, zwłaszcza po zwiększeniu potencjału produkcyjnego po nabyciu Stoczni Gdańskiej w 1998 r., Stocznia Gdynia podjęła szereg decyzji menedżerskich, które okazały się problematyczne. Stocznia Gdynia podjęła ryzyko projektowe, technologiczne, finansowe i handlowe (nowe produkty, prototypy, przynosząca straty budowa statków nowych dla stoczni: drobnicowców, chemikaliowców, statków ro-lo, gazowców, masowców, statków towarowych). Również tempo obniżania kosztów operacyjnych w Stoczni Gdynia było niezadowalające.

| (19) | Problemy Grupy naturalnie miały konsekwencje dla Stoczni Gdańskiej. Jej restrukturyzacja została rozpoczęta już w 1998 r., bezzwłocznie po przejęciu majątku Stoczni Gdańskiej S.A. w upadłości. Zgodnie ze zgłoszeniem ta restrukturyzacja odbywała się bez pomocy państwa. W pierwszej połowie 2002 r. stocznia po raz pierwszy osiągnęła zysk. |
| --- | --- |

(19)

Problemy Grupy naturalnie miały konsekwencje dla Stoczni Gdańskiej. Jej restrukturyzacja została rozpoczęta już w 1998 r., bezzwłocznie po przejęciu majątku Stoczni Gdańskiej S.A. w upadłości. Zgodnie ze zgłoszeniem ta restrukturyzacja odbywała się bez pomocy państwa. W pierwszej połowie 2002 r. stocznia po raz pierwszy osiągnęła zysk.

| (20) | Trudności finansowe Grupy doprowadziły do zaległości w regulowaniu zobowiązań publicznoprawnych i wynagrodzeń, niedoborów materiałowych, spowolnienia procesów produkcyjnych, wzrostu kosztów (zużycie robocizny, kary) oraz opóźnień w realizacji umów. |
| --- | --- |

(20)

Trudności finansowe Grupy doprowadziły do zaległości w regulowaniu zobowiązań publicznoprawnych i wynagrodzeń, niedoborów materiałowych, spowolnienia procesów produkcyjnych, wzrostu kosztów (zużycie robocizny, kary) oraz opóźnień w realizacji umów.

| (21) | W latach 2002-2003 Stocznia Gdynia skorzystała z pomocy w formie umorzeń zobowiązań publicznoprawnych, odroczeń terminów płatności, gwarancji i pożyczek udzielonych przez szereg organów publicznych: Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. (dalej zwaną ’ARP’), Radę Ministrów, Miasto Gdynia, Marszałka Województwa Pomorskiego (dalej zwanego ’Marszałkiem Województwa Pomorskiego’) i gminę Stężyca. Decyzje o udzieleniu pomocy były podejmowane w okresie od dnia 3 września 2002 r. do dnia 20 maja 2003 r. Według władz polskich, łączna kwota pomocy państwa wyniosła 41 220 615 PLN (10 305 154 EUR (6)). Wartość nominalna środków pomocowych wyniosła 156 105 910 PLN (39 026 478) EUR. |
| --- | --- |

(21)

W latach 2002-2003 Stocznia Gdynia skorzystała z pomocy w formie umorzeń zobowiązań publicznoprawnych, odroczeń terminów płatności, gwarancji i pożyczek udzielonych przez szereg organów publicznych: Agencję Rozwoju Przemysłu S.A. (dalej zwaną ’ARP’), Radę Ministrów, Miasto Gdynia, Marszałka Województwa Pomorskiego (dalej zwanego ’Marszałkiem Województwa Pomorskiego’) i gminę Stężyca. Decyzje o udzieleniu pomocy były podejmowane w okresie od dnia 3 września 2002 r. do dnia 20 maja 2003 r. Według władz polskich, łączna kwota pomocy państwa wyniosła 41 220 615 PLN (10 305 154 EUR (6)). Wartość nominalna środków pomocowych wyniosła 156 105 910 PLN (39 026 478) EUR.

| (22) | Udostępniono następujące dane dotyczące działalności operacyjnej obu stoczni.
  Tabela nr 2
  Działalność operacyjna Stoczni Gdynia [PLN] | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Obroty | (7) | (7) | 2339 mln | 1724 mln | 891 mln |
| Wynik operacyjny | (7) | (7) | [Straty] (7) | [Straty] | [Straty] |

(22)

Udostępniono następujące dane dotyczące działalności operacyjnej obu stoczni.

Tabela nr 2

Działalność operacyjna Stoczni Gdynia [PLN]

1999

2000

2001

2002

2003

Obroty

(7)

(7)

2339 mln

1724 mln

891 mln

Wynik operacyjny

(7)

(7)

[Straty] (7)

[Straty]

[Straty]

Tabela nr 3

Działalność operacyjna Stoczni Gdańskiej [PLN]

| | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Obroty | 153 mln | 212 mln | 251 mln | 168 mln | 98 mln |
| Wynik operacyjny | [Straty] | [Straty] | [Straty] | [Straty] (8) | [Straty] |

1999

2000

2001

2002

2003

Obroty

153 mln

212 mln

251 mln

168 mln

98 mln

Wynik operacyjny

[Straty]

[Straty]

[Straty]

[Straty] (8)

[Straty]

2.2.   Plany restrukturyzacji

| (23) | W celu rozwiązania tych problemów Stocznia Gdynia przygotowała plan restrukturyzacji na lata 2002-2006. Plan został zmodyfikowany w późniejszym okresie w celu uwzględnienia aprecjacji złotego w stosunku do dolara i znacznego wzrostu cen stali oraz nieuzyskania finansowania na wstępnie zakładanym poziomie (akcjonariusze nie podwyższyli kapitału spółki i nie udało się pozyskać finansowania 4 statków z Kredyt Banku S.A.). Zmodyfikowany plan restrukturyzacji był oparty na bardziej ostrożnych założeniach i przewidywał w budżecie dodatkowe środki finansowe ze źródeł publicznych, zwłaszcza w świetle nowych przepisów prawa, które będą omówione poniżej, uchwalonych w 2003 r., umożliwiających szerszy zakres restrukturyzacji zobowiązań publicznoprawnych niektórych spółek. |
| --- | --- |

(23)

W celu rozwiązania tych problemów Stocznia Gdynia przygotowała plan restrukturyzacji na lata 2002-2006. Plan został zmodyfikowany w późniejszym okresie w celu uwzględnienia aprecjacji złotego w stosunku do dolara i znacznego wzrostu cen stali oraz nieuzyskania finansowania na wstępnie zakładanym poziomie (akcjonariusze nie podwyższyli kapitału spółki i nie udało się pozyskać finansowania 4 statków z Kredyt Banku S.A.). Zmodyfikowany plan restrukturyzacji był oparty na bardziej ostrożnych założeniach i przewidywał w budżecie dodatkowe środki finansowe ze źródeł publicznych, zwłaszcza w świetle nowych przepisów prawa, które będą omówione poniżej, uchwalonych w 2003 r., umożliwiających szerszy zakres restrukturyzacji zobowiązań publicznoprawnych niektórych spółek.

| (24) | Plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej został sporządzony na lata 2003-2008 i przyjęty przez Walne Zgromadzenie akcjonariuszy 19 grudnia 2002 r. Na początku 2004 r. został zmodyfikowany w celu uwzględnienia modyfikacji planu restrukturyzacji Stoczni Gdynia. |
| --- | --- |

(24)

Plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej został sporządzony na lata 2003-2008 i przyjęty przez Walne Zgromadzenie akcjonariuszy 19 grudnia 2002 r. Na początku 2004 r. został zmodyfikowany w celu uwzględnienia modyfikacji planu restrukturyzacji Stoczni Gdynia.

| (25) | Stocznia Gdynia planuje skupienie się na portfelu podstawowym statków, w których budowie stocznia już ma doświadczenie (kontenerowce, statki ro-ro i chemikaliowce LPG mają stanowić [...] % produkcji). Swoje prognozy rynkowe stocznia oparła na analizach Centrum Techniki Okrętowej S.A., certyfikowanej organizacji badawczej. Do wykorzystanych źródeł należą: Clarkson Research Studies, Fairplay i Lloyd's Register. |
| --- | --- |

(25)

Stocznia Gdynia planuje skupienie się na portfelu podstawowym statków, w których budowie stocznia już ma doświadczenie (kontenerowce, statki ro-ro i chemikaliowce LPG mają stanowić [...] % produkcji). Swoje prognozy rynkowe stocznia oparła na analizach Centrum Techniki Okrętowej S.A., certyfikowanej organizacji badawczej. Do wykorzystanych źródeł należą: Clarkson Research Studies, Fairplay i Lloyd's Register.

| (26) | Stocznia ma rozpocząć restrukturyzację organizacyjną (reorganizacja, automatyzacja) prowadzącą do wzrostu wydajności i oszczędności kosztów. Począwszy od 2006 r. stocznia powinna osiągnąć spadek kosztów rzędu [...] mln PLN rocznie (głównie przez wzrost wydajności, zwolnienia pracowników umysłowych, obniżenie kosztów materiałów i usług zewnętrznych, wdrożenie systemu projektowania i planowania oraz systemu planowania prac projektowych). Stocznia powinna osiągnąć wydajność na poziomie [...] CGT na 1 pracownika rocznie (w porównaniu z [...] CGT w 2002 r.). Ten poziom, stosunkowo niski w porównaniu z innymi stoczniami w UE (np. w Niemczech), wynika jakoby ze skoncentrowania w stoczni różnego rodzaju działań, które można by zlecać firmom zewnętrznym (wyposażanie i kadłuby, procedury uruchomienia, próby, konserwacja i usługi ochrony) oraz niższego stopnia automatyzacji. |
| --- | --- |

(26)

Stocznia ma rozpocząć restrukturyzację organizacyjną (reorganizacja, automatyzacja) prowadzącą do wzrostu wydajności i oszczędności kosztów. Począwszy od 2006 r. stocznia powinna osiągnąć spadek kosztów rzędu [...] mln PLN rocznie (głównie przez wzrost wydajności, zwolnienia pracowników umysłowych, obniżenie kosztów materiałów i usług zewnętrznych, wdrożenie systemu projektowania i planowania oraz systemu planowania prac projektowych). Stocznia powinna osiągnąć wydajność na poziomie [...] CGT na 1 pracownika rocznie (w porównaniu z [...] CGT w 2002 r.). Ten poziom, stosunkowo niski w porównaniu z innymi stoczniami w UE (np. w Niemczech), wynika jakoby ze skoncentrowania w stoczni różnego rodzaju działań, które można by zlecać firmom zewnętrznym (wyposażanie i kadłuby, procedury uruchomienia, próby, konserwacja i usługi ochrony) oraz niższego stopnia automatyzacji.

| (27) | Stocznia podejmie również restrukturyzację majątku przez sprzedaż lub tworzenie jednostek zależnych, które powinny przejąć część procesu produkcji i funkcji, które nie są bezpośrednio powiązane z produkcją. |
| --- | --- |

(27)

Stocznia podejmie również restrukturyzację majątku przez sprzedaż lub tworzenie jednostek zależnych, które powinny przejąć część procesu produkcji i funkcji, które nie są bezpośrednio powiązane z produkcją.

| (28) | Odnośnie restrukturyzacji zatrudnienia, Stocznia Gdynia prognozuje redukcję zatrudnienia z ok. 7 700 pracowników w 2002 r. do [...] pracowników w 2006 r. [...] % robotników będzie pracować bezpośrednio lub pośrednio przy produkcji. Redukcja zatrudnienia była już częściowo realizowana w latach 2002-2004: zwolnienie [...] osób i przeniesienie [...] osób do nowo utworzonych jednostek zależnych Stoczni Gdynia. |
| --- | --- |

(28)

Odnośnie restrukturyzacji zatrudnienia, Stocznia Gdynia prognozuje redukcję zatrudnienia z ok. 7 700 pracowników w 2002 r. do [...] pracowników w 2006 r. [...] % robotników będzie pracować bezpośrednio lub pośrednio przy produkcji. Redukcja zatrudnienia była już częściowo realizowana w latach 2002-2004: zwolnienie [...] osób i przeniesienie [...] osób do nowo utworzonych jednostek zależnych Stoczni Gdynia.

| (29) | Podobnie Stocznia Gdańska prognozuje nową strategię marketingową, obejmującą z jednej strony koncentrację na małoryzykownej produkcji kontenerowców i promów samochodowych, a z drugiej strony na ciągłym wzroście działalności okołostoczniowej, takiej jak obróbka stali i inne usługi — do [...] % działalności spółki w 2008 r., co jednocześnie oznacza spadek o ok. [...] % działalności ’czysto’ stoczniowej. |
| --- | --- |

(29)

Podobnie Stocznia Gdańska prognozuje nową strategię marketingową, obejmującą z jednej strony koncentrację na małoryzykownej produkcji kontenerowców i promów samochodowych, a z drugiej strony na ciągłym wzroście działalności okołostoczniowej, takiej jak obróbka stali i inne usługi — do [...] % działalności spółki w 2008 r., co jednocześnie oznacza spadek o ok. [...] % działalności ’czysto’ stoczniowej.

| (30) | Stocznia Gdańska podejmie podobne działania restrukturyzacyjne, co jej spółka macierzysta, ukierunkowane na redukcję kosztów, wzrost wydajności oraz odzyskanie płynności finansowej. Restrukturyzacja obejmuje organizację produkcji, aktywa trwałe i finansowe spółki (w tym strategię inwestycyjną) i zatrudnienie. W latach 2001-2003 poziom zatrudnienia w Stoczni Gdańskiej został obniżony o ok. 600 osób i powinien być utrzymany na poziomie 2 900 pracowników pod koniec procesu restrukturyzacji, w tym [...] % pracowników produkcyjnych. |
| --- | --- |

(30)

Stocznia Gdańska podejmie podobne działania restrukturyzacyjne, co jej spółka macierzysta, ukierunkowane na redukcję kosztów, wzrost wydajności oraz odzyskanie płynności finansowej. Restrukturyzacja obejmuje organizację produkcji, aktywa trwałe i finansowe spółki (w tym strategię inwestycyjną) i zatrudnienie. W latach 2001-2003 poziom zatrudnienia w Stoczni Gdańskiej został obniżony o ok. 600 osób i powinien być utrzymany na poziomie 2 900 pracowników pod koniec procesu restrukturyzacji, w tym [...] % pracowników produkcyjnych.

| (31) | Grupa zamierza sprzedawać statki na poziomie 390 000 CGT rocznie w 2007 r., odzyskać rentowność do roku 2006, utrzymać płynność finansową i dalej zwiększać wydajność na poziomie [...] % rocznie w latach 2006-2007, a w latach następnych o [...] %. |
| --- | --- |

(31)

Grupa zamierza sprzedawać statki na poziomie 390 000 CGT rocznie w 2007 r., odzyskać rentowność do roku 2006, utrzymać płynność finansową i dalej zwiększać wydajność na poziomie [...] % rocznie w latach 2006-2007, a w latach następnych o [...] %.

| (32) | Oba plany restrukturyzacji obejmują znaczną restrukturyzację finansową zobowiązań publicznoprawnych. |
| --- | --- |

(32)

Oba plany restrukturyzacji obejmują znaczną restrukturyzację finansową zobowiązań publicznoprawnych.

2.3.   Koszty restrukturyzacji

| (33) | Tabela nr 4 przedstawia koszty restrukturyzacji Stoczni Gdynia, w zakresie możliwym do ustalenia na podstawie informacji udostępnionych Komisji na tym etapie. W szczególności łączne potrzeby finansowe do celów restrukturyzacji finansowej należności publicznoprawnych nie są jasne. Koszty restrukturyzacji wynoszą 6,3 mld lub 6,5 mld PLN (ok. 1,6 mld EUR).
  Tabela nr 4
  Koszty restrukturyzacji Stoczni Gdynia [PLN]







  I | Spłata zobowiązań publicznoprawnych (restrukturyzacja finansowa) | [...] (9)

  lub [...] (10) |
| --- | --- | --- | --- |
| II | Spłata pozostałych zobowiązań (restrukturyzacja finansowa) | [...] |
| III | Koszty działań restrukturyzacyjnych | [Mniej niż 10 %] (9) |
| IV | Koszty operacyjne (koszty budowy statków i spłaty pożyczek długoterminowych dla Agencji Rozwoju Przemysłu) | [Więcej niż 70 %] (9) |
| RAZEM | 6 258 496 673 lub


  6 510 620 236 |

(33)

Tabela nr 4 przedstawia koszty restrukturyzacji Stoczni Gdynia, w zakresie możliwym do ustalenia na podstawie informacji udostępnionych Komisji na tym etapie. W szczególności łączne potrzeby finansowe do celów restrukturyzacji finansowej należności publicznoprawnych nie są jasne. Koszty restrukturyzacji wynoszą 6,3 mld lub 6,5 mld PLN (ok. 1,6 mld EUR).

Tabela nr 4

Koszty restrukturyzacji Stoczni Gdynia [PLN]

I

Spłata zobowiązań publicznoprawnych (restrukturyzacja finansowa)

[...] (9)

lub [...] (10)

II

Spłata pozostałych zobowiązań (restrukturyzacja finansowa)

[...]

III

Koszty działań restrukturyzacyjnych

[Mniej niż 10 %] (9)

IV

Koszty operacyjne (koszty budowy statków i spłaty pożyczek długoterminowych dla Agencji Rozwoju Przemysłu)

[Więcej niż 70 %] (9)

RAZEM

6 258 496 673 lub

6 510 620 236

| (34) | Na podstawie dostępnych informacji nie jest możliwe dokładne i wyczerpujące ustalenie kosztów restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej, zwłaszcza łącznej kwoty zobowiązań publicznoprawnych, które mają być przedmiotem restrukturyzacji, jak również kwoty koniecznej do poprawy płynności spółki, umożliwiającej kontynuację działalności bieżącej. Tabela nr 5 zawiera dane wstępne, zgodnie z którymi koszty restrukturyzacji wynoszą co najmniej 276 mln PLN (69 mln EUR).
  Tabela nr 5
  Koszty restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej [PLN]







  I | Spłata zobowiązań publicznoprawnych (restrukturyzacja finansowa) | [...] (11)

  lub [...] (12) |
| --- | --- | --- | --- |
| II | Spłata pozostałych zobowiązań (restrukturyzacja finansowa) | [...] |
| III | Koszty działań restrukturyzacyjnych | [Mniej niż 30 %] (11) |
| IV | Koszty operacyjne | ? |
| RAZEM | 276 415 800 lub


  357 722 172


  - koszty operacyjne |

(34)

Na podstawie dostępnych informacji nie jest możliwe dokładne i wyczerpujące ustalenie kosztów restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej, zwłaszcza łącznej kwoty zobowiązań publicznoprawnych, które mają być przedmiotem restrukturyzacji, jak również kwoty koniecznej do poprawy płynności spółki, umożliwiającej kontynuację działalności bieżącej. Tabela nr 5 zawiera dane wstępne, zgodnie z którymi koszty restrukturyzacji wynoszą co najmniej 276 mln PLN (69 mln EUR).

Tabela nr 5

Koszty restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej [PLN]

I

Spłata zobowiązań publicznoprawnych (restrukturyzacja finansowa)

[...] (11)

lub [...] (12)

II

Spłata pozostałych zobowiązań (restrukturyzacja finansowa)

[...]

III

Koszty działań restrukturyzacyjnych

[Mniej niż 30 %] (11)

IV

Koszty operacyjne

?

RAZEM

276 415 800 lub

357 722 172

- koszty operacyjne

2.4.   Finansowanie restrukturyzacji

| (35) | Oba plany restrukturyzacji przewidują finansowanie ich realizacji, przedstawione w tabeli nr 6 dla Stoczni Gdynia i tabeli nr 7 dla Stoczni Gdańskiej. Szczegółowy wykaz środków finansowanych ze źródeł państwowych znajduje się w załączniku I (Stocznia Gdynia) i w załączniku II (Stocznia Gdańska) do tej decyzji.
  Tabela nr 6
  Finansowanie restrukturyzacji Stoczni Gdynia [PLN]








  ŚRODKI WŁASNE |
| --- | --- |
| Środek | Wartość nominalna | |
| Sprzedaż składników majątku (nieruchomości, akcje) | 46 939 000 | |
| Zaliczki od armatorów | | |
| — | gwarantowane przez KUKE (13) |

(35)

Oba plany restrukturyzacji przewidują finansowanie ich realizacji, przedstawione w tabeli nr 6 dla Stoczni Gdynia i tabeli nr 7 dla Stoczni Gdańskiej. Szczegółowy wykaz środków finansowanych ze źródeł państwowych znajduje się w załączniku I (Stocznia Gdynia) i w załączniku II (Stocznia Gdańska) do tej decyzji.

Tabela nr 6

Finansowanie restrukturyzacji Stoczni Gdynia [PLN]

ŚRODKI WŁASNE

Środek

Wartość nominalna

Sprzedaż składników majątku (nieruchomości, akcje)

46 939 000

Zaliczki od armatorów

—

gwarantowane przez KUKE (13)

3 485 374 000

| — | bez gwarancji KUKE |
| --- | --- |

—

bez gwarancji KUKE

501 181 553

Restrukturyzacja wierzytelności prywatnych

547 409 825

RAZEM 1

4 580 904 378

ŚRODKI PAŃSTWOWE

Środek

Wartość nominalna

Pomoc państwa
   (15)

Dokapitalizowanie

120 000 000

120 000 000

Konwersja wierzytelności na akcje (14)

180 000 000

180 000 000

Zakup obligacji zamiennych na akcje (14)

200 000 000

200 000 000

Gwarancje Skarbu Państwa

830 000 000

489 000 000

Pożyczka od Agencji Rozwoju Przemysłu

120 000 000

120 000 000

Umorzenie u Operatora

46 710 658

38 861 843

Umorzenie

150 048 100

150 048 100

Rozłożenie płatności na raty

282 957 100

31 972 700

RAZEM 2

1 929 715 858

1 224 452 761

RAZEM (1+2)

6 510 620 236

5 805 357 139

Tabela nr 7

Finansowanie restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej [PLN]

| ŚRODKI WŁASNE |
| --- |
| Środek | Wartość nominalna | |
| Dokapitalizowanie przez akcjonariusza | 50 000 000 |
| Sprzedaż składników majątku | 1 253 700 |
| Przeterminowane należności | 60 336 100 |
| Skumulowany zysk i amortyzacja | 69 462 000 |
| RAZEM 1 | 181 051 800 |
| ŚRODKI PAŃSTWOWE |
| Środek | Wartość nominalna | Pomoc państwa
   (16) |
| Umorzenie przez Operatora | 47 361 600 | 37 420 000 |
| Umorzenie | 2 245 872 | 2 245 872 |
| Połączenie odroczenia terminów płatności i umorzeń | 150 048 600 | 21 722 800 |
| Pożyczka długoterminowa | 20 000 000 | 20 000 000 |
| Gwarancja | 50 000 000 | 20 000 000 |
| Gwarancja | 30 000 000 | 12 000 000 |
| RAZEM 2 | 299 656 072 | 113 388 672 |
| RAZEM (1+2) | 480 707 872 | 294 440 472 |

ŚRODKI WŁASNE

Środek

Wartość nominalna

Dokapitalizowanie przez akcjonariusza

50 000 000

Sprzedaż składników majątku

1 253 700

Przeterminowane należności

60 336 100

Skumulowany zysk i amortyzacja

69 462 000

RAZEM 1

181 051 800

ŚRODKI PAŃSTWOWE

Środek

Wartość nominalna

Pomoc państwa
   (16)

Umorzenie przez Operatora

47 361 600

37 420 000

Umorzenie

2 245 872

2 245 872

Połączenie odroczenia terminów płatności i umorzeń

150 048 600

21 722 800

Pożyczka długoterminowa

20 000 000

20 000 000

Gwarancja

50 000 000

20 000 000

Gwarancja

30 000 000

12 000 000

RAZEM 2

299 656 072

113 388 672

RAZEM (1+2)

480 707 872

294 440 472

| (36) | W ocenie Polski restrukturyzacja Stoczni Gdynia jest pokryta ze środków własnych spółki w kwocie 4,6 mld PLN (1,15 mld EUR) i ze środków państwa w kwocie 1,9 mld PLN (475 mln EUR), co stanowi pomoc w wysokości 1,2 mld PLN (300 mln EUR). W przypadku Stoczni Gdańskiej środki własne jakoby stanowią ok. 181 mln PLN (45 mln EUR), a środki państwa w wysokości ok. 300 mln PLN (75 mln EUR), co według obliczeń władz polskich, stanowi odpowiednio pomoc w kwocie 113 mln PLN (28 mln EUR). |
| --- | --- |

(36)

W ocenie Polski restrukturyzacja Stoczni Gdynia jest pokryta ze środków własnych spółki w kwocie 4,6 mld PLN (1,15 mld EUR) i ze środków państwa w kwocie 1,9 mld PLN (475 mln EUR), co stanowi pomoc w wysokości 1,2 mld PLN (300 mln EUR). W przypadku Stoczni Gdańskiej środki własne jakoby stanowią ok. 181 mln PLN (45 mln EUR), a środki państwa w wysokości ok. 300 mln PLN (75 mln EUR), co według obliczeń władz polskich, stanowi odpowiednio pomoc w kwocie 113 mln PLN (28 mln EUR).

| (37) | Obie stocznie skorzystały z pomocy następujących organów publicznych: Skarbu Państwa, ARP, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej zwanego ’ZUS’), Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej zwanego ’PFRON’), Miasta Gdyni, Marszałka Województwa Pomorskiego, Wojewody Pomorskiego (dalej zwanego ’Wojewodą Pomorskim’), Miasta Gdańska oraz Pomorskiego Urzędu Skarbowego (dalej ’Urzędu Skarbowego’). |
| --- | --- |

(37)

Obie stocznie skorzystały z pomocy następujących organów publicznych: Skarbu Państwa, ARP, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej zwanego ’ZUS’), Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej zwanego ’PFRON’), Miasta Gdyni, Marszałka Województwa Pomorskiego, Wojewody Pomorskiego (dalej zwanego ’Wojewodą Pomorskim’), Miasta Gdańska oraz Pomorskiego Urzędu Skarbowego (dalej ’Urzędu Skarbowego’).

| (38) | ARP to agencja publiczna, utworzona na mocy ustawy, której jedynym właścicielem jest Skarb Państwa. Wykonuje działania powierzone jej na mocy ustawy, takie jak udział w procesach przekształceń własnościowych i restrukturyzacji przedsiębiorstw państwowych, zarządzanie aktywami i akcjami Skarbu Państwa w imieniu instytucji państwowych, oraz udzielanie pożyczek i gwarancji na potrzeby restrukturyzacji przedsiębiorstw publicznych. |
| --- | --- |

(38)

ARP to agencja publiczna, utworzona na mocy ustawy, której jedynym właścicielem jest Skarb Państwa. Wykonuje działania powierzone jej na mocy ustawy, takie jak udział w procesach przekształceń własnościowych i restrukturyzacji przedsiębiorstw państwowych, zarządzanie aktywami i akcjami Skarbu Państwa w imieniu instytucji państwowych, oraz udzielanie pożyczek i gwarancji na potrzeby restrukturyzacji przedsiębiorstw publicznych.

2.5.   Środki wyrównawcze

| (39) | Jak wspomniano powyżej, łączna zdolność produkcyjna Grupy Stoczni Gdynia wynosi 700 000 CGT rocznie. Ta zdolność jest wynikiem następującej ewolucji. |
| --- | --- |

(39)

Jak wspomniano powyżej, łączna zdolność produkcyjna Grupy Stoczni Gdynia wynosi 700 000 CGT rocznie. Ta zdolność jest wynikiem następującej ewolucji.

| (40) | Poprzednik Stoczni Gdańskiej, Stocznia Gdańska S.A., do czasu upadłości w 1998 r. dysponowała zdolnościami technicznymi na poziomie 350 000 CGT (5 wzdłużnych pochylni okrętowych i jedna pochylnia jednostronna). Po nabyciu tych urządzeń przez Stocznię Gdynia w 1998 r., zdolność produkcyjna w gdańskim zakładzie została nieodwracalnie zmniejszona wskutek wyłączenia z produkcji dwóch pochylni wzdłużnych oraz sprzedaży dwóch dźwigów. Pochylnia jednostronna został oddana w leasing firmie zewnętrznej i jest wykorzystywana w produkcji hutniczej. Od 2001 r. te działania doprowadziły do zmniejszenia zdolności produkcyjnej gdańskiej stoczni do bieżącego poziomu 160 000 CGT. |
| --- | --- |

(40)

Poprzednik Stoczni Gdańskiej, Stocznia Gdańska S.A., do czasu upadłości w 1998 r. dysponowała zdolnościami technicznymi na poziomie 350 000 CGT (5 wzdłużnych pochylni okrętowych i jedna pochylnia jednostronna). Po nabyciu tych urządzeń przez Stocznię Gdynia w 1998 r., zdolność produkcyjna w gdańskim zakładzie została nieodwracalnie zmniejszona wskutek wyłączenia z produkcji dwóch pochylni wzdłużnych oraz sprzedaży dwóch dźwigów. Pochylnia jednostronna został oddana w leasing firmie zewnętrznej i jest wykorzystywana w produkcji hutniczej. Od 2001 r. te działania doprowadziły do zmniejszenia zdolności produkcyjnej gdańskiej stoczni do bieżącego poziomu 160 000 CGT.

| (41) | W ocenie Polski Stocznia Gdańska nie będzie wykorzystywać jednej z trzech pochylni wzdłużnych do budowy statków, tzn. budowy statków pełnomorskich o wyporności ponad 100 GT lub kadłubów ruchomych, przez okres 10 lat począwszy od 2005 r. To zamknięcie ma charakter tymczasowy i będzie oznaczać redukcję zdolności produkcyjnej o 20 000 CGT rocznie. |
| --- | --- |

(41)

W ocenie Polski Stocznia Gdańska nie będzie wykorzystywać jednej z trzech pochylni wzdłużnych do budowy statków, tzn. budowy statków pełnomorskich o wyporności ponad 100 GT lub kadłubów ruchomych, przez okres 10 lat począwszy od 2005 r. To zamknięcie ma charakter tymczasowy i będzie oznaczać redukcję zdolności produkcyjnej o 20 000 CGT rocznie.

| (42) | Ponadto plany restrukturyzacji zarówno Stoczni Gdynia, jak i Stoczni Gdańskiej zakładają na lata 2003-2012 produkcję na poziomie 390 000 CGT rocznie dla Grupy Stoczni Gdynia (zob. pkt 31 powyżej). Taki poziom produkcji jest jakoby nieodzowny dla osiągnięcia trwałej zdolności konkurowania na rynku stoczniowym i poziomu rentowności. Zgodnie z dostępnymi informacjami Grupa Stoczni Gdynia podjęła zobowiązanie, że nie będzie przekraczać rocznego poziomu produkcji wynoszącego 400 000 CGT od 2005 r. Jednak nie jest jasne, przez jaki okres czasu to ograniczenie będzie miało zastosowanie. |
| --- | --- |

(42)

Ponadto plany restrukturyzacji zarówno Stoczni Gdynia, jak i Stoczni Gdańskiej zakładają na lata 2003-2012 produkcję na poziomie 390 000 CGT rocznie dla Grupy Stoczni Gdynia (zob. pkt 31 powyżej). Taki poziom produkcji jest jakoby nieodzowny dla osiągnięcia trwałej zdolności konkurowania na rynku stoczniowym i poziomu rentowności. Zgodnie z dostępnymi informacjami Grupa Stoczni Gdynia podjęła zobowiązanie, że nie będzie przekraczać rocznego poziomu produkcji wynoszącego 400 000 CGT od 2005 r. Jednak nie jest jasne, przez jaki okres czasu to ograniczenie będzie miało zastosowanie.

| (43) | Powyższe ograniczenia zdolności produkcyjnych gdańskiej stoczni oraz ustalenie pułapu poziomu produkcji dla całej Grupy są przedstawione w obu planach restrukturyzacji jako środki wyrównawcze. |
| --- | --- |

(43)

Powyższe ograniczenia zdolności produkcyjnych gdańskiej stoczni oraz ustalenie pułapu poziomu produkcji dla całej Grupy są przedstawione w obu planach restrukturyzacji jako środki wyrównawcze.

| (44) | Ponadto Stocznia Gdynia sprzedała lub sprzeda — w ramach restrukturyzacji składników majątku — grunty, budynki, infrastrukturę i urządzenia zewnętrznym spółkom, władzom lokalnym i spółkom zależnym. Zbyte składniki majątku nie będą służyć do prowadzenia działalności stoczniowej. Polska twierdzi, że taka restrukturyzacja składników majątku zmniejszy potencjał produkcyjny Stoczni Gdynia. Jednakże skutki nie zostały skwantyfikowane. Z tego względu Komisja zakłada, że Stocznia Gdynia funkcjonuje ze zdolnością produkcyjną wynoszącą 540 000 CGT rocznie. |
| --- | --- |

(44)

Ponadto Stocznia Gdynia sprzedała lub sprzeda — w ramach restrukturyzacji składników majątku — grunty, budynki, infrastrukturę i urządzenia zewnętrznym spółkom, władzom lokalnym i spółkom zależnym. Zbyte składniki majątku nie będą służyć do prowadzenia działalności stoczniowej. Polska twierdzi, że taka restrukturyzacja składników majątku zmniejszy potencjał produkcyjny Stoczni Gdynia. Jednakże skutki nie zostały skwantyfikowane. Z tego względu Komisja zakłada, że Stocznia Gdynia funkcjonuje ze zdolnością produkcyjną wynoszącą 540 000 CGT rocznie.

3.   Obowiązujące prawo krajowe

3.1.   Uwagi ogólne

| (45) | Podstawą publicznego wsparcia restrukturyzacji Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej jest ustawodawstwo krajowe, którego zrozumienie ma kluczowe znaczenie dla ustalenia momentu, w którym pomoc publiczna została udzielona. Niniejszy opis prawa krajowego odzwierciedla sposób, w jaki zostało ono zrozumiane przez Komisję, w oparciu o lekturę ustawodawstwa krajowego oraz informacje dostarczone przez władze polskie. |
| --- | --- |

(45)

Podstawą publicznego wsparcia restrukturyzacji Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej jest ustawodawstwo krajowe, którego zrozumienie ma kluczowe znaczenie dla ustalenia momentu, w którym pomoc publiczna została udzielona. Niniejszy opis prawa krajowego odzwierciedla sposób, w jaki zostało ono zrozumiane przez Komisję, w oparciu o lekturę ustawodawstwa krajowego oraz informacje dostarczone przez władze polskie.

| (46) | Restrukturyzacja części należności wynikających z przepisów prawa publicznego może być oparta na tzw. ustawach restrukturyzacyjnych: Ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (dalej zwanej ’Ustawą z 30 sierpnia 2002 r.’) i Ustawie z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (dalej zwanej ’Ustawą z 30 października 2002 r.’), zmienioną Ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. (dalej zwaną ’Ustawą z 14 listopada 2003 r.’). Jeżeli restrukturyzacja nie jest możliwa na podstawie tych ustaw restrukturyzacyjnych z powodu ograniczeń przedmiotowych i czasowych, należności publicznoprawne mogą być restrukturyzowane na podstawie takich przepisów prawa jak Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej zwana ’Ustawą ZUS’), Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (dalej zwana ’Ustawą PFRON’), Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (dalej zwana ’Ordynacją podatkową’), Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska i Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. |
| --- | --- |

(46)

Restrukturyzacja części należności wynikających z przepisów prawa publicznego może być oparta na tzw. ustawach restrukturyzacyjnych: Ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (dalej zwanej ’Ustawą z 30 sierpnia 2002 r.’) i Ustawie z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (dalej zwanej ’Ustawą z 30 października 2002 r.’), zmienioną Ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. (dalej zwaną ’Ustawą z 14 listopada 2003 r.’). Jeżeli restrukturyzacja nie jest możliwa na podstawie tych ustaw restrukturyzacyjnych z powodu ograniczeń przedmiotowych i czasowych, należności publicznoprawne mogą być restrukturyzowane na podstawie takich przepisów prawa jak Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej zwana ’Ustawą ZUS’), Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej i zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (dalej zwana ’Ustawą PFRON’), Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (dalej zwana ’Ordynacją podatkową’), Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska i Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

| (47) | Gwarancje państwowe są udzielane na mocy Ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa (dalej zwanej ’Ustawą gwarancyjną’). |
| --- | --- |

(47)

Gwarancje państwowe są udzielane na mocy Ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa (dalej zwanej ’Ustawą gwarancyjną’).

| (48) | ARP ma prawo udzielać pożyczek i gwarancji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r.. Stosownie do art. 21 Ustawy z 30 października 2002 r., restrukturyzowana spółka może zwrócić się do ARP z wnioskiem o pożyczkę lub gwarancję po wydaniu tzw. decyzji o restrukturyzacji przez Prezesa ARP (zob. pkt 51). |
| --- | --- |

(48)

ARP ma prawo udzielać pożyczek i gwarancji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r.. Stosownie do art. 21 Ustawy z 30 października 2002 r., restrukturyzowana spółka może zwrócić się do ARP z wnioskiem o pożyczkę lub gwarancję po wydaniu tzw. decyzji o restrukturyzacji przez Prezesa ARP (zob. pkt 51).

| (49) | Inne środki, takie jak dokapitalizowanie lub konwersja wierzytelności na akcje, są regulowane Kodeksem handlowym i Ustawą o obligacjach z dnia 29 czerwca 1995 r. |
| --- | --- |

(49)

Inne środki, takie jak dokapitalizowanie lub konwersja wierzytelności na akcje, są regulowane Kodeksem handlowym i Ustawą o obligacjach z dnia 29 czerwca 1995 r.

3.2.   Restrukturyzacja należności publicznoprawnych — system

| (50) | Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. wprowadziła do polskiego systemu możliwość — dla spółek mających trudności finansowe — restrukturyzacji ich należności wynikających z prawa publicznego w formie umorzenia. Ta możliwość została ograniczona do określonych kategorii należności publicznoprawnych i dotyczy wyłącznie należności powstałych do dnia 30 czerwca 2002 r. (dla pewnych kategorii należności jedynie przed dniem 31 grudnia 2001 r.). Zainteresowana spółka musiała złożyć wniosek wraz z planem restrukturyzacji do każdego organu publicznego, którego należności miały być restrukturyzowane (dalej zwanego ’organem restrukturyzacyjnym’). Organ restrukturyzacyjny po stwierdzeniu, że proponowany plan restrukturyzacji jest w stanie poprawić sytuację finansową spółki, wydawał tzw. decyzję o warunkach restrukturyzacji, z wyszczególnieniem należności podlegających restrukturyzacji. Następnie pobierał opłatę restrukturyzacyjną i wyznaczał termin realizacji planu restrukturyzacji. Jeżeli spółka wypełniła wszystkie warunki nałożonego na mocy powyższej decyzji, organ restrukturyzacyjny był zobowiązany ex lege do wydania decyzji o umorzeniu należności wymienionych w decyzji o warunkach restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(50)

Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. wprowadziła do polskiego systemu możliwość — dla spółek mających trudności finansowe — restrukturyzacji ich należności wynikających z prawa publicznego w formie umorzenia. Ta możliwość została ograniczona do określonych kategorii należności publicznoprawnych i dotyczy wyłącznie należności powstałych do dnia 30 czerwca 2002 r. (dla pewnych kategorii należności jedynie przed dniem 31 grudnia 2001 r.). Zainteresowana spółka musiała złożyć wniosek wraz z planem restrukturyzacji do każdego organu publicznego, którego należności miały być restrukturyzowane (dalej zwanego ’organem restrukturyzacyjnym’). Organ restrukturyzacyjny po stwierdzeniu, że proponowany plan restrukturyzacji jest w stanie poprawić sytuację finansową spółki, wydawał tzw. decyzję o warunkach restrukturyzacji, z wyszczególnieniem należności podlegających restrukturyzacji. Następnie pobierał opłatę restrukturyzacyjną i wyznaczał termin realizacji planu restrukturyzacji. Jeżeli spółka wypełniła wszystkie warunki nałożonego na mocy powyższej decyzji, organ restrukturyzacyjny był zobowiązany ex lege do wydania decyzji o umorzeniu należności wymienionych w decyzji o warunkach restrukturyzacji.

| (51) | W późniejszym czasie Ustawa z 30 października 2002 r. scentralizowała system dając Prezesowi ARP prawo wydawania, po uzyskaniu zgody Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej zwanego ’UOKiK’), odpowiednika wyżej wspomnianej decyzji o restrukturyzacji (art. 10 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 19). Decyzja o restrukturyzacji zawiera ocenę planu restrukturyzacji i decyduje o restrukturyzacji należności publicznoprawnych przewidzianych w tym planie. Po upływie terminu wykonania planu restrukturyzacji przez spółkę Prezes ARP umarza procedurę restrukturyzacji lub — jeżeli spółka wypełniła wszystkie warunki określone w decyzji o restrukturyzacji — wydaje tzw. decyzję o zamknięciu procedur restrukturyzacji. Następnie odpowiednie organy restrukturyzacyjne mają obowiązek ex lege wydać indywidualne decyzje o umorzeniu należności wymienionych w decyzji o restrukturyzacji. Ta procedura jest regulowana rozdziałem 5 Ustawy z 30 października 2002 r. (dalej zwanym ’procedurą na podstawie rozdziału 5’). |
| --- | --- |

(51)

W późniejszym czasie Ustawa z 30 października 2002 r. scentralizowała system dając Prezesowi ARP prawo wydawania, po uzyskaniu zgody Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej zwanego ’UOKiK’), odpowiednika wyżej wspomnianej decyzji o restrukturyzacji (art. 10 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 19). Decyzja o restrukturyzacji zawiera ocenę planu restrukturyzacji i decyduje o restrukturyzacji należności publicznoprawnych przewidzianych w tym planie. Po upływie terminu wykonania planu restrukturyzacji przez spółkę Prezes ARP umarza procedurę restrukturyzacji lub — jeżeli spółka wypełniła wszystkie warunki określone w decyzji o restrukturyzacji — wydaje tzw. decyzję o zamknięciu procedur restrukturyzacji. Następnie odpowiednie organy restrukturyzacyjne mają obowiązek ex lege wydać indywidualne decyzje o umorzeniu należności wymienionych w decyzji o restrukturyzacji. Ta procedura jest regulowana rozdziałem 5 Ustawy z 30 października 2002 r. (dalej zwanym ’procedurą na podstawie rozdziału 5’).

| (52) | Ten system został wprowadzony dla dużych przedsiębiorstw (zatrudniających powyżej 1000 osób), mających trudności finansowe. Warunkiem rozpoczęcia restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. jest wcześniejsze złożenie przez spółkę wniosku o restrukturyzację jej zobowiązań publicznoprawnych stosownie do Ustawy z 30 sierpnia 2002 r.. Konsekwencją powyższego jest to, że jedynie niektóre kategorie należności wymienionych w Ustawie z 30 sierpnia 2002 r. mogą być objęte i jednie pod warunkiem ich powstania przed 30 czerwca 2002 r. |
| --- | --- |

(52)

Ten system został wprowadzony dla dużych przedsiębiorstw (zatrudniających powyżej 1000 osób), mających trudności finansowe. Warunkiem rozpoczęcia restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. jest wcześniejsze złożenie przez spółkę wniosku o restrukturyzację jej zobowiązań publicznoprawnych stosownie do Ustawy z 30 sierpnia 2002 r.. Konsekwencją powyższego jest to, że jedynie niektóre kategorie należności wymienionych w Ustawie z 30 sierpnia 2002 r. mogą być objęte i jednie pod warunkiem ich powstania przed 30 czerwca 2002 r.

| (53) | Na początku procedury na podstawie rozdziału 5 Prezes ARP wydaje tzw. decyzję o rozpoczęciu restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. (art. 10 ust. 1 pkt 1). Ten moment niesie poważne konsekwencje prawne. Postępowanie na mocy Ustawy z 30 sierpnia 2002 r. oraz ewentualne postępowanie upadłościowe ulegają zawieszeniu. Spółka jest zwolniona z obowiązku wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej, a termin realizacji planu restrukturyzacji ulega wydłużeniu. Ta decyzja może również zwolnić spółkę z obowiązku wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej, jaka została jej wcześniej wymierzona na mocy decyzji o warunkach restrukturyzacji, wydanej na podstawie Ustawy z 30 sierpnia 2002 r. |
| --- | --- |

(53)

Na początku procedury na podstawie rozdziału 5 Prezes ARP wydaje tzw. decyzję o rozpoczęciu restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. (art. 10 ust. 1 pkt 1). Ten moment niesie poważne konsekwencje prawne. Postępowanie na mocy Ustawy z 30 sierpnia 2002 r. oraz ewentualne postępowanie upadłościowe ulegają zawieszeniu. Spółka jest zwolniona z obowiązku wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej, a termin realizacji planu restrukturyzacji ulega wydłużeniu. Ta decyzja może również zwolnić spółkę z obowiązku wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej, jaka została jej wcześniej wymierzona na mocy decyzji o warunkach restrukturyzacji, wydanej na podstawie Ustawy z 30 sierpnia 2002 r.

| (54) | Wreszcie Ustawa z 14 listopada 2003 r. wprowadziła zmianę do Ustawy z 30 października 2002 r. polegającą na tym, że wprowadziła rozdziałem 5a możliwość restrukturyzacji należności publicznoprawnych na tzw. ’szczególnych zasadach’ (dalej zwaną ’procedurą na podstawie rozdziału 5a’). Rozdział 5a rozszerzył zakres czasowy i przedmiotowy rozdziału 5, ale również uwarunkował restrukturyzację należności publicznoprawnych od przeniesienia składników majątku stanowiących przynajmniej 25 % łącznej kwoty należności, które mają być przedmiotem restrukturyzacji, do spółki zewnętrznej — Operatora. Stosownie do art. 32e Operatorem musi być spółka będąca w 100 % własnością ARP lub Skarbu Państwa. Wpływy ze sprzedaży tych składników majątku przez Operatora miały pokryć, przynajmniej częściowo, przedmiotowe należności publicznoprawne, których pozostała część była umarzana pod koniec restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(54)

Wreszcie Ustawa z 14 listopada 2003 r. wprowadziła zmianę do Ustawy z 30 października 2002 r. polegającą na tym, że wprowadziła rozdziałem 5a możliwość restrukturyzacji należności publicznoprawnych na tzw. ’szczególnych zasadach’ (dalej zwaną ’procedurą na podstawie rozdziału 5a’). Rozdział 5a rozszerzył zakres czasowy i przedmiotowy rozdziału 5, ale również uwarunkował restrukturyzację należności publicznoprawnych od przeniesienia składników majątku stanowiących przynajmniej 25 % łącznej kwoty należności, które mają być przedmiotem restrukturyzacji, do spółki zewnętrznej — Operatora. Stosownie do art. 32e Operatorem musi być spółka będąca w 100 % własnością ARP lub Skarbu Państwa. Wpływy ze sprzedaży tych składników majątku przez Operatora miały pokryć, przynajmniej częściowo, przedmiotowe należności publicznoprawne, których pozostała część była umarzana pod koniec restrukturyzacji.

| (55) | Procedura na podstawie rozdziału 5a obejmuje kategorie należności publicznoprawnych objętych procedurą na podstawie rozdziału 5, które jednak powstały do 30 czerwca 2003 r., jak również dodatkowe kategorie należności, takie jak opłaty za gospodarcze korzystanie ze środowiska lub opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów. Ponadto procedura na podstawie rozdziału 5a umożliwia restrukturyzację zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, w części finansowanej przez ubezpieczonego, w formie odroczenia terminu ich płatności o 24 miesiące (art. 32b). Spółka nabywa ex lege prawo odroczenia terminu płatności tego zadłużenia z chwilą złożenia wniosku w sprawie restrukturyzacji na podstawie procedury z rozdziału 5a. |
| --- | --- |

(55)

Procedura na podstawie rozdziału 5a obejmuje kategorie należności publicznoprawnych objętych procedurą na podstawie rozdziału 5, które jednak powstały do 30 czerwca 2003 r., jak również dodatkowe kategorie należności, takie jak opłaty za gospodarcze korzystanie ze środowiska lub opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów. Ponadto procedura na podstawie rozdziału 5a umożliwia restrukturyzację zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, w części finansowanej przez ubezpieczonego, w formie odroczenia terminu ich płatności o 24 miesiące (art. 32b). Spółka nabywa ex lege prawo odroczenia terminu płatności tego zadłużenia z chwilą złożenia wniosku w sprawie restrukturyzacji na podstawie procedury z rozdziału 5a.

| (56) | Odnośnie do przedmiotowej procedury, rozdział 5a różni się w następujący sposób od rozdziału 5. Zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, przed wydaniem decyzji o restrukturyzacji przez Prezesa ARP, musi on uzyskać — z jednej strony zgodę Operatora na wykonywanie tej funkcji oraz przejąć część należności publicznoprawnych spółki i składniki majątku zaproponowane przez spółkę (art. 32e ust. 1), a z drugiej strony zgodę wierzycieli publicznoprawnych na restrukturyzację ich wierzytelności na szczególnych zasadach (art. 32h) (17). W ocenie Polski przy sporządzaniu planu restrukturyzacji spółka kontaktuje się ze swoimi wierzycielami w celu uzyskania ich zgody na restrukturyzację ich wierzytelności. Polska uważa te zgody za tzw. przyrzeczenia administracyjne, które zgodnie z polskim prawem administracyjnym stanowią, według interpretacji władz polskich, rodzaj decyzji administracyjnej, wiążącej dla wydającego ją organu publicznego, której wykonania można dochodzić sądownie. Warunkiem koniecznym jest również zgoda UOKiK. |
| --- | --- |

(56)

Odnośnie do przedmiotowej procedury, rozdział 5a różni się w następujący sposób od rozdziału 5. Zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, przed wydaniem decyzji o restrukturyzacji przez Prezesa ARP, musi on uzyskać — z jednej strony zgodę Operatora na wykonywanie tej funkcji oraz przejąć część należności publicznoprawnych spółki i składniki majątku zaproponowane przez spółkę (art. 32e ust. 1), a z drugiej strony zgodę wierzycieli publicznoprawnych na restrukturyzację ich wierzytelności na szczególnych zasadach (art. 32h) (17). W ocenie Polski przy sporządzaniu planu restrukturyzacji spółka kontaktuje się ze swoimi wierzycielami w celu uzyskania ich zgody na restrukturyzację ich wierzytelności. Polska uważa te zgody za tzw. przyrzeczenia administracyjne, które zgodnie z polskim prawem administracyjnym stanowią, według interpretacji władz polskich, rodzaj decyzji administracyjnej, wiążącej dla wydającego ją organu publicznego, której wykonania można dochodzić sądownie. Warunkiem koniecznym jest również zgoda UOKiK.

| (57) | Zgodnie z art. 19 Ustawy z 30 października 2002 r. decyzja o restrukturyzacji wydana przez Prezesa ARP, oprócz wymogów formalnych, musi zawierać zatwierdzenie planu restrukturyzacji, wyszczególnienie należności publicznoprawnych, które są przedmiotem restrukturyzacji na podstawie procedury na podstawie rozdziału 5a, wyznaczenie Operatora oraz wykaz składników majątku, które mają być przekazane Operatorowi. |
| --- | --- |

(57)

Zgodnie z art. 19 Ustawy z 30 października 2002 r. decyzja o restrukturyzacji wydana przez Prezesa ARP, oprócz wymogów formalnych, musi zawierać zatwierdzenie planu restrukturyzacji, wyszczególnienie należności publicznoprawnych, które są przedmiotem restrukturyzacji na podstawie procedury na podstawie rozdziału 5a, wyznaczenie Operatora oraz wykaz składników majątku, które mają być przekazane Operatorowi.

| (58) | Po wydaniu decyzji o restrukturyzacji, Operator zawiera umowę cywilnoprawną dotyczącą przejęcia składników majątku opisanych w decyzji o restrukturyzacji. Przejęcie skutkuje zmianą dłużnika i zwalnia przedsiębiorstwo z obowiązku spłaty zobowiązań objętych decyzją o restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(58)

Po wydaniu decyzji o restrukturyzacji, Operator zawiera umowę cywilnoprawną dotyczącą przejęcia składników majątku opisanych w decyzji o restrukturyzacji. Przejęcie skutkuje zmianą dłużnika i zwalnia przedsiębiorstwo z obowiązku spłaty zobowiązań objętych decyzją o restrukturyzacji.

| (59) | W ciągu 9 miesięcy od przejęcia zobowiązań i odpowiadających im składników majątku, Operator przedstawia Prezesowi ARP plan spłaty uzgodniony z wierzycielami publicznoprawnymi, wykaz części zobowiązań publicznoprawnych, które mają być spłacone, oraz części podlegającej umorzeniu. |
| --- | --- |

(59)

W ciągu 9 miesięcy od przejęcia zobowiązań i odpowiadających im składników majątku, Operator przedstawia Prezesowi ARP plan spłaty uzgodniony z wierzycielami publicznoprawnymi, wykaz części zobowiązań publicznoprawnych, które mają być spłacone, oraz części podlegającej umorzeniu.

| (60) | Prezes ARP wydaje decyzję (art. 32i ust. 2) o zatwierdzeniu planu spłaty i zakresie umorzonych zobowiązań na podstawie wniosków Operatora co do możliwości sprzedaży i zagospodarowania przejętych składników majątku oraz przewidywanych przychodów z tej działalności. Po zakończeniu spłaty wymagalnych zobowiązań przez Operatora, organy restrukturyzacyjne mają obowiązek ex lege wydania decyzji o umorzeniu pozostałej części należności. |
| --- | --- |

(60)

Prezes ARP wydaje decyzję (art. 32i ust. 2) o zatwierdzeniu planu spłaty i zakresie umorzonych zobowiązań na podstawie wniosków Operatora co do możliwości sprzedaży i zagospodarowania przejętych składników majątku oraz przewidywanych przychodów z tej działalności. Po zakończeniu spłaty wymagalnych zobowiązań przez Operatora, organy restrukturyzacyjne mają obowiązek ex lege wydania decyzji o umorzeniu pozostałej części należności.

| (61) | Reasumując wskazujemy, że decyzja o warunkach restrukturyzacji wydana przez określony organ restrukturyzacyjny oraz decyzja o restrukturyzacji wydana przez Prezesa ARP dotyczą wyłącznie restrukturyzacji należności publicznoprawnych na podstawie odpowiednio Ustawy z 30 sierpnia 2002 r. oraz Ustawy z 30 października 2002 r. |
| --- | --- |

(61)

Reasumując wskazujemy, że decyzja o warunkach restrukturyzacji wydana przez określony organ restrukturyzacyjny oraz decyzja o restrukturyzacji wydana przez Prezesa ARP dotyczą wyłącznie restrukturyzacji należności publicznoprawnych na podstawie odpowiednio Ustawy z 30 sierpnia 2002 r. oraz Ustawy z 30 października 2002 r.

| (62) | Odnośnie do restrukturyzacji należności publicznoprawnych na innej podstawie prawnej niż ustawy restrukturyzacyjne, wymaga to uzgodnień przez spółkę z właściwymi organami restrukturyzacyjnymi. Spółka musi wystąpić do każdego organu restrukturyzacyjnego, który — w granicach swoich kompetencji — może podjąć decyzję o restrukturyzacji swoich wierzytelności. |
| --- | --- |

(62)

Odnośnie do restrukturyzacji należności publicznoprawnych na innej podstawie prawnej niż ustawy restrukturyzacyjne, wymaga to uzgodnień przez spółkę z właściwymi organami restrukturyzacyjnymi. Spółka musi wystąpić do każdego organu restrukturyzacyjnego, który — w granicach swoich kompetencji — może podjąć decyzję o restrukturyzacji swoich wierzytelności.

3.3   Restrukturyzacja należności publicznoprawnych w niniejszych sprawach

| (63) | W celu restrukturyzacji swoich zobowiązań publicznoprawnych Stocznia Gdynia wykorzystała wszystkie ustawy restrukturyzacyjne oraz inne akty ustawodawcze wymienione w pkt 46 powyżej. Zobowiązania Stoczni Gdańskiej były restrukturyzowane wyłącznie według procedury z rozdziału 5a oraz przepisów prawa wymienionych w pkt 46 innych niż ustawy restrukturyzacyjne. |
| --- | --- |

(63)

W celu restrukturyzacji swoich zobowiązań publicznoprawnych Stocznia Gdynia wykorzystała wszystkie ustawy restrukturyzacyjne oraz inne akty ustawodawcze wymienione w pkt 46 powyżej. Zobowiązania Stoczni Gdańskiej były restrukturyzowane wyłącznie według procedury z rozdziału 5a oraz przepisów prawa wymienionych w pkt 46 innych niż ustawy restrukturyzacyjne.

| (64) | Pierwotny plan restrukturyzacji Stoczni Gdynia został zatwierdzony przez Prezesa ARP 6 czerwca 2003 r., a zmodyfikowany plan 19 kwietnia 2004 r. UOKiK pozytywnie zaopiniował oba plany odpowiednio 6 czerwca 2003 r. i 31 marca 2004 r. Pierwotny plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej został zatwierdzony przez Prezesa ARP 22 grudnia 2003 r., a zmodyfikowany plan 30 kwietnia 2004 r. UOKiK wydał swoje pozytywne opinie odpowiednio 5 grudnia 2003 r. i 29 kwietnia 2004 r. Przez złożenie obu planów spółki złożyły wnioski o restrukturyzację części ich zobowiązań publicznoprawnych na szczególnych zasadach zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a. |
| --- | --- |

(64)

Pierwotny plan restrukturyzacji Stoczni Gdynia został zatwierdzony przez Prezesa ARP 6 czerwca 2003 r., a zmodyfikowany plan 19 kwietnia 2004 r. UOKiK pozytywnie zaopiniował oba plany odpowiednio 6 czerwca 2003 r. i 31 marca 2004 r. Pierwotny plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej został zatwierdzony przez Prezesa ARP 22 grudnia 2003 r., a zmodyfikowany plan 30 kwietnia 2004 r. UOKiK wydał swoje pozytywne opinie odpowiednio 5 grudnia 2003 r. i 29 kwietnia 2004 r. Przez złożenie obu planów spółki złożyły wnioski o restrukturyzację części ich zobowiązań publicznoprawnych na szczególnych zasadach zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a.

| (65) | Pismem z dnia 17 lutego 2005 r. Polska wyjaśniła, że decyzje Prezesa ARP z dnia 19 kwietnia 2004 r. i 30 kwietnia 2004 r. nie były ’prawidłowymi’ decyzjami restrukturyzacyjnymi, jak to zostało opisane w pkt 57 powyżej. W ocenie Polski na mocy tych decyzji Prezes ARP jedynie zatwierdził modyfikację planów restrukturyzacji, ale nie wydał decyzji o restrukturyzacji należności publicznoprawnych na szczególnych zasadach, ponieważ nie dysponował zgodą Operatora i wierzycieli, które są wymagane procedurą na podstawie rozdziału 5a. Potwierdza to treść tych decyzji, które zostały przedstawione Komisji. |
| --- | --- |

(65)

Pismem z dnia 17 lutego 2005 r. Polska wyjaśniła, że decyzje Prezesa ARP z dnia 19 kwietnia 2004 r. i 30 kwietnia 2004 r. nie były ’prawidłowymi’ decyzjami restrukturyzacyjnymi, jak to zostało opisane w pkt 57 powyżej. W ocenie Polski na mocy tych decyzji Prezes ARP jedynie zatwierdził modyfikację planów restrukturyzacji, ale nie wydał decyzji o restrukturyzacji należności publicznoprawnych na szczególnych zasadach, ponieważ nie dysponował zgodą Operatora i wierzycieli, które są wymagane procedurą na podstawie rozdziału 5a. Potwierdza to treść tych decyzji, które zostały przedstawione Komisji.

| (66) | Ponadto Polska doprecyzowała, że w przypadku restrukturyzacji należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, w przypadku Stoczni Gdynia Prezes ARP uzyskał zgodę Operatora 2 lipca 2004 r. oraz zgodę zainteresowanych wierzycieli 5 sierpnia 2004 r. — od PFRON i ZUS, 12 sierpnia 2004 r. od Marszałka Województwa Pomorskiego i 29 grudnia 2004 r. od Wojewody Pomorskiego. Decyzja o restrukturyzacji w części dotyczącej restrukturyzacji należności publicznoprawnych nie została wydana do dnia dzisiejszego. W przypadku Stoczni Gdańskiej Operator udzielił zgody 29 czerwca 2004 r., a zainteresowani wierzyciele: 16 lipca 2004 r. — ZUS, 13 września 2004 r. — Urząd Skarbowy i 29 grudnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski. Polska nie dostarczyła żadnych informacji odnośnie do tego, czy decyzja o restrukturyzacji w części dotyczącej należności publicznoprawnych została wydana. |
| --- | --- |

(66)

Ponadto Polska doprecyzowała, że w przypadku restrukturyzacji należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, w przypadku Stoczni Gdynia Prezes ARP uzyskał zgodę Operatora 2 lipca 2004 r. oraz zgodę zainteresowanych wierzycieli 5 sierpnia 2004 r. — od PFRON i ZUS, 12 sierpnia 2004 r. od Marszałka Województwa Pomorskiego i 29 grudnia 2004 r. od Wojewody Pomorskiego. Decyzja o restrukturyzacji w części dotyczącej restrukturyzacji należności publicznoprawnych nie została wydana do dnia dzisiejszego. W przypadku Stoczni Gdańskiej Operator udzielił zgody 29 czerwca 2004 r., a zainteresowani wierzyciele: 16 lipca 2004 r. — ZUS, 13 września 2004 r. — Urząd Skarbowy i 29 grudnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski. Polska nie dostarczyła żadnych informacji odnośnie do tego, czy decyzja o restrukturyzacji w części dotyczącej należności publicznoprawnych została wydana.

| (67) | Niemniej jednak Polska poinformowała Komisję, że przed wydaniem tych formalnych zgód organy restrukturyzacyjne wyraziły zgodę na restrukturyzację ich należności zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a — w formie przyrzeczeń administracyjnych (zob. pkt 56): pisma lub oficjalne noty wydane na prośbę spółki w restrukturyzacji przed decyzjami Prezesa ARP zatwierdzającymi zmodyfikowane plany restrukturyzacji. W przypadku Stoczni Gdynia te przyrzeczenia administracyjne zostały wydane 25 marca 2004 r. — PFRON, 30 marca 2004 r. — ZUS, 22 kwietnia 2004 r. — Marszałek Województwa Pomorskiego oraz 5 kwietnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski. W przypadku Stoczni Gdańskiej zostały wydane 19 kwietnia 2004 r. — ZUS i Urząd Skarbowy, 21 kwietnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski i 25 marca 2004 r. — Miasto Gdańsk (18). |
| --- | --- |

(67)

Niemniej jednak Polska poinformowała Komisję, że przed wydaniem tych formalnych zgód organy restrukturyzacyjne wyraziły zgodę na restrukturyzację ich należności zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a — w formie przyrzeczeń administracyjnych (zob. pkt 56): pisma lub oficjalne noty wydane na prośbę spółki w restrukturyzacji przed decyzjami Prezesa ARP zatwierdzającymi zmodyfikowane plany restrukturyzacji. W przypadku Stoczni Gdynia te przyrzeczenia administracyjne zostały wydane 25 marca 2004 r. — PFRON, 30 marca 2004 r. — ZUS, 22 kwietnia 2004 r. — Marszałek Województwa Pomorskiego oraz 5 kwietnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski. W przypadku Stoczni Gdańskiej zostały wydane 19 kwietnia 2004 r. — ZUS i Urząd Skarbowy, 21 kwietnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski i 25 marca 2004 r. — Miasto Gdańsk (18).

3.4   Kodeks postępowania administracyjnego

| (68) | Zgodnie z art. 106 polskiego Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli decyzja administracyjna jest uzależniona od stanowiska innego organu publicznego, decyzja jest wydawana po wyrażeniu stanowiska przez dany organ publiczny, na wniosek organu wydającego przedmiotową decyzję. Stanowisko innego organu publicznego jest wyrażone w formie uchwały, która nie podlega zaskarżeniu. |
| --- | --- |

(68)

Zgodnie z art. 106 polskiego Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli decyzja administracyjna jest uzależniona od stanowiska innego organu publicznego, decyzja jest wydawana po wyrażeniu stanowiska przez dany organ publiczny, na wniosek organu wydającego przedmiotową decyzję. Stanowisko innego organu publicznego jest wyrażone w formie uchwały, która nie podlega zaskarżeniu.

| (69) | W tym przypadku Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się do czynności Prezesa ARP. |
| --- | --- |

(69)

W tym przypadku Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się do czynności Prezesa ARP.

III.   OCENA

1.   Ustalenie kompetencji Komisji

1.1   Mechanizm przejściowy

| (70) | Procedura tzw. mechanizmu przejściowego jest opisana w pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego. Stanowi ramy prawne dla oceny systemów pomocy i poszczególnych środków pomocowych, wprowadzonych w życie w nowym Państwie Członkowskim przed dniem przystąpienia do UE, które nadal mają zastosowanie po dniu przystąpienia. |
| --- | --- |

(70)

Procedura tzw. mechanizmu przejściowego jest opisana w pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego. Stanowi ramy prawne dla oceny systemów pomocy i poszczególnych środków pomocowych, wprowadzonych w życie w nowym Państwie Członkowskim przed dniem przystąpienia do UE, które nadal mają zastosowanie po dniu przystąpienia.

| (71) | Ta procedura stosuje się do tych programów i indywidualnych środków, które nie zostały ujęte w wykazie istniejących środków pomocowych, załączonym do załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, a które zostały wprowadzone w życie po 10 grudnia 1994 r. Środki, które zostały wprowadzone w życie przed 10 grudnia 1994 r. i mają zastosowanie po dniu przystąpienia, są uważane po dniu przystąpienia jako istniejącą pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(71)

Ta procedura stosuje się do tych programów i indywidualnych środków, które nie zostały ujęte w wykazie istniejących środków pomocowych, załączonym do załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, a które zostały wprowadzone w życie po 10 grudnia 1994 r. Środki, które zostały wprowadzone w życie przed 10 grudnia 1994 r. i mają zastosowanie po dniu przystąpienia, są uważane po dniu przystąpienia jako istniejącą pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 Traktatu WE.

| (72) | Zgodnie z mechanizmem przejściowym, zgodność środków pomocowych przyznanych przed dniem przystąpienia ze wspólnym rynkiem jest najpierw oceniania w przez krajowy organ nadzorujący pomoc państwa. Następnie Komisja wykonuje kolejną ocenę tych środków, które maja zastosowanie po przystąpieniu i, jeżeli ma poważne wątpliwości odnośnie ich zgodności ze wspólnym rynkiem, ma prawo zgłosić zastrzeżenia w ciągu 3 miesięcy od otrzymania kompletnych informacji. Jeżeli jednak Komisja nie zgłosi zastrzeżeń odnośnie do środków w przepisanym terminie, są one uważane za istniejącą pomoc po dniu przystąpienia. |
| --- | --- |

(72)

Zgodnie z mechanizmem przejściowym, zgodność środków pomocowych przyznanych przed dniem przystąpienia ze wspólnym rynkiem jest najpierw oceniania w przez krajowy organ nadzorujący pomoc państwa. Następnie Komisja wykonuje kolejną ocenę tych środków, które maja zastosowanie po przystąpieniu i, jeżeli ma poważne wątpliwości odnośnie ich zgodności ze wspólnym rynkiem, ma prawo zgłosić zastrzeżenia w ciągu 3 miesięcy od otrzymania kompletnych informacji. Jeżeli jednak Komisja nie zgłosi zastrzeżeń odnośnie do środków w przepisanym terminie, są one uważane za istniejącą pomoc po dniu przystąpienia.

| (73) | Środki, które zostały wprowadzone w życie przed dniem przystąpienia i nie mają zastosowania po dniu przystąpienia, nie mogą być badane przez Komisję na podstawie procedury mechanizmu przejściowego ani procedur określonych w art. 88 Traktatu WE. Procedura mechanizmu przejściowego nie wymaga i nie uprawnia Komisji do oceny tych środków. |
| --- | --- |

(73)

Środki, które zostały wprowadzone w życie przed dniem przystąpienia i nie mają zastosowania po dniu przystąpienia, nie mogą być badane przez Komisję na podstawie procedury mechanizmu przejściowego ani procedur określonych w art. 88 Traktatu WE. Procedura mechanizmu przejściowego nie wymaga i nie uprawnia Komisji do oceny tych środków.

| (74) | Jednak z drugiej strony środki, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia, będą oceniane przez Komisję jako pomoc zgłoszona lub pomoc bezprawna zgodnie z procedurą określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(74)

Jednak z drugiej strony środki, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia, będą oceniane przez Komisję jako pomoc zgłoszona lub pomoc bezprawna zgodnie z procedurą określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE.

| (75) | W celu oceny momentu, w którym dany środek został wdrożony, obowiązuje kryterium prawnie wiążącego aktu, na mocy którego właściwy organ krajowy zobowiązuje się do udzielenia pomocy (19). Moc wiążąca aktu administracyjnego jest określona w prawie krajowym. Jednak Komisja musi być w stanie ocenić, zwłaszcza w sprawach niepewnych, te akty administracyjne oraz — sądząc na podstawie ich formy i treści — ocenić, czy mogą być podstawą zgodnych z prawem oczekiwań beneficjentów, których wykonania można dochodzić przed polskim sądem. Ta zdolność oceny krajowych aktów administracyjnych jest nieodzowna dla wykonywania przez Komisję jej wyłącznej kompetencji zatwierdzania derogacji od ogólnego zakazu udzielania pomoc przez państwo w odniesieniu do środków wdrożonych w Polsce po dniu 1 maja 2004 r. |
| --- | --- |

(75)

W celu oceny momentu, w którym dany środek został wdrożony, obowiązuje kryterium prawnie wiążącego aktu, na mocy którego właściwy organ krajowy zobowiązuje się do udzielenia pomocy (19). Moc wiążąca aktu administracyjnego jest określona w prawie krajowym. Jednak Komisja musi być w stanie ocenić, zwłaszcza w sprawach niepewnych, te akty administracyjne oraz — sądząc na podstawie ich formy i treści — ocenić, czy mogą być podstawą zgodnych z prawem oczekiwań beneficjentów, których wykonania można dochodzić przed polskim sądem. Ta zdolność oceny krajowych aktów administracyjnych jest nieodzowna dla wykonywania przez Komisję jej wyłącznej kompetencji zatwierdzania derogacji od ogólnego zakazu udzielania pomoc przez państwo w odniesieniu do środków wdrożonych w Polsce po dniu 1 maja 2004 r.

| (76) | Środek ma zastosowanie po dniu przystąpienia, jeżeli również po dniu przystąpienia może prowadzić do udzielenia dodatkowej pomocy lub zwiększenia kwoty już udzielonej pomocy. Komisja rozpatruje poszczególne środki, które mają zastosowanie po dniu przystąpienia w rozumieniu pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, jeżeli dokładne zaangażowanie ekonomiczne Państwa nie jest znane w dniu wdrożenia środka i pozostaje nieznane w dniu przystąpienia. W odniesieniu do gwarancji, ryzyka muszą być precyzyjnie zdefiniowane i wciągnięte na wyczerpującą listę, zamkniętą przed dniem przystąpienia, musi istnieć ogólny pułap kwot do zapłacenia oraz gwarancje muszą mieć związek ze zdarzeniami, które już nastąpiły, przed dniem udzielenia, nie ze zdarzeniami w przyszłości. |
| --- | --- |

(76)

Środek ma zastosowanie po dniu przystąpienia, jeżeli również po dniu przystąpienia może prowadzić do udzielenia dodatkowej pomocy lub zwiększenia kwoty już udzielonej pomocy. Komisja rozpatruje poszczególne środki, które mają zastosowanie po dniu przystąpienia w rozumieniu pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, jeżeli dokładne zaangażowanie ekonomiczne Państwa nie jest znane w dniu wdrożenia środka i pozostaje nieznane w dniu przystąpienia. W odniesieniu do gwarancji, ryzyka muszą być precyzyjnie zdefiniowane i wciągnięte na wyczerpującą listę, zamkniętą przed dniem przystąpienia, musi istnieć ogólny pułap kwot do zapłacenia oraz gwarancje muszą mieć związek ze zdarzeniami, które już nastąpiły, przed dniem udzielenia, nie ze zdarzeniami w przyszłości.

| (77) | Należy zauważyć, że to prawne zobowiązanie państwa jest synonimem udzielenia pomocy, a nie tylko jej wypłata. Wypłata to zwykły akt realizacji którego nie można postrzegać jako nowej pomocy. Z tego względu środka nie stosuje się po dniu przystąpienia po prostu dlatego, że wypłaty, których podstawą są zobowiązania prawne podjęte przed dniem przystąpienia, są realizowane w okresie następującym już po nim. |
| --- | --- |

(77)

Należy zauważyć, że to prawne zobowiązanie państwa jest synonimem udzielenia pomocy, a nie tylko jej wypłata. Wypłata to zwykły akt realizacji którego nie można postrzegać jako nowej pomocy. Z tego względu środka nie stosuje się po dniu przystąpienia po prostu dlatego, że wypłaty, których podstawą są zobowiązania prawne podjęte przed dniem przystąpienia, są realizowane w okresie następującym już po nim.

1.2   Wniosek w sprawie Stoczni Gdynia

| (78) | Komisja najpierw określiła swoje kompetencje w odniesieniu do zaproponowanych środków, wyszczególnionych w załączniku I. Komisja zidentyfikowała (A) środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia oraz (B) środki, które nie były udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone (zgłoszona pomoc) lub zostały udzielone po dniu przystąpienia (bezprawna pomoc). Ponadto, Komisja określiła swoje kompetencje w zakresie środków pomocy na ratowanie, które nie są wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji. |
| --- | --- |

(78)

Komisja najpierw określiła swoje kompetencje w odniesieniu do zaproponowanych środków, wyszczególnionych w załączniku I. Komisja zidentyfikowała (A) środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia oraz (B) środki, które nie były udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone (zgłoszona pomoc) lub zostały udzielone po dniu przystąpienia (bezprawna pomoc). Ponadto, Komisja określiła swoje kompetencje w zakresie środków pomocy na ratowanie, które nie są wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji.

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia

| (79) | W latach 2002-2003 Stocznia Gdynia skorzystała z pomocy w łącznej kwocie 41 220 608 PLN. Te środki obejmują umorzenia, odroczenia terminu płatności, pożyczki i jedną gwarancję. Polskie władze przedstawiły odesłania do decyzji właściwych organów udzielający pomocy, które wszystkie zostały wydane w ciągu 2002 r. i 2003 r. |
| --- | --- |

(79)

W latach 2002-2003 Stocznia Gdynia skorzystała z pomocy w łącznej kwocie 41 220 608 PLN. Te środki obejmują umorzenia, odroczenia terminu płatności, pożyczki i jedną gwarancję. Polskie władze przedstawiły odesłania do decyzji właściwych organów udzielający pomocy, które wszystkie zostały wydane w ciągu 2002 r. i 2003 r.

| (80) | Wszystkie środki na restrukturyzację wyszczególnione w części A załącznika I zostały udzielone przed dniem przystąpienia na mocy decyzji właściwego organu publicznego. Do tych środków należą pożyczki od ARP, umorzenia oraz rozłożenie na raty długu Stoczni Gdynia wobec ZUS, dokapitalizowanie oraz gwarancja Skarbu Państwa i konwersja wierzytelności na akcje przez Miasto Gdynia. |
| --- | --- |

(80)

Wszystkie środki na restrukturyzację wyszczególnione w części A załącznika I zostały udzielone przed dniem przystąpienia na mocy decyzji właściwego organu publicznego. Do tych środków należą pożyczki od ARP, umorzenia oraz rozłożenie na raty długu Stoczni Gdynia wobec ZUS, dokapitalizowanie oraz gwarancja Skarbu Państwa i konwersja wierzytelności na akcje przez Miasto Gdynia.

| (81) | Polskie władze przedstawiły kopie decyzji właściwych organów publicznych, łącznie z kwotami pomocy oraz innymi informacjami szczegółowymi dotyczącymi pomocy. |
| --- | --- |

(81)

Polskie władze przedstawiły kopie decyzji właściwych organów publicznych, łącznie z kwotami pomocy oraz innymi informacjami szczegółowymi dotyczącymi pomocy.

| (82) | Te decyzje dowodzą, że organy publiczne podjęły zobowiązania wobec spółki przed dniem przystąpienia. Z tego powodu te środki nie mają zastosowania po dniu przystąpienia. |
| --- | --- |

(82)

Te decyzje dowodzą, że organy publiczne podjęły zobowiązania wobec spółki przed dniem przystąpienia. Z tego powodu te środki nie mają zastosowania po dniu przystąpienia.

| (83) | Z tego względu Komisja nie będzie badać środków udzielonych jako pomoc ratunkowa oraz środków wymienionych w części A załącznika I zgodnie z procedurą określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE. Natomiast środki udzielone jako pomoc restrukturyzacyjna muszą być uwzględnione w ocenie zgodności środków udzielonych po dniu przystąpienia. |
| --- | --- |

(83)

Z tego względu Komisja nie będzie badać środków udzielonych jako pomoc ratunkowa oraz środków wymienionych w części A załącznika I zgodnie z procedurą określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE. Natomiast środki udzielone jako pomoc restrukturyzacyjna muszą być uwzględnione w ocenie zgodności środków udzielonych po dniu przystąpienia.

Środki, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone

| (84) | Środki 11-18, zawarte w części B załącznika I, są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a. |
| --- | --- |

(84)

Środki 11-18, zawarte w części B załącznika I, są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a.

| (85) | Na początku, jako ogólne spostrzeżenie zauważono, że zgodnie z dostępnymi informacjami chwilą udzielenia tych środków jest wydanie decyzji o restrukturyzacji przez Prezesa ARP, która jest opisana w pkt 57. Zdarzenia następujące po decyzji o restrukturyzacji, opisane w pkt 58 i następnych, stanowią część etapu realizacji, prowadzącego do rzeczywistej realizacji pomocy (w tym przypadku — umorzenia). Organy restrukturyzacyjne już nie mają prawa wstrzymać się od realizacji umorzenia przewidzianego decyzją o restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(85)

Na początku, jako ogólne spostrzeżenie zauważono, że zgodnie z dostępnymi informacjami chwilą udzielenia tych środków jest wydanie decyzji o restrukturyzacji przez Prezesa ARP, która jest opisana w pkt 57. Zdarzenia następujące po decyzji o restrukturyzacji, opisane w pkt 58 i następnych, stanowią część etapu realizacji, prowadzącego do rzeczywistej realizacji pomocy (w tym przypadku — umorzenia). Organy restrukturyzacyjne już nie mają prawa wstrzymać się od realizacji umorzenia przewidzianego decyzją o restrukturyzacji.

| (86) | Decyzja zatwierdzająca plan spłaty, opisana w pkt 60, należy do etapu realizacji. Należy zauważyć, że dokładne zaangażowanie organów restrukturyzacyjnych w zakresie pomocy państwa jest ostatecznie ustalone w tej decyzji i jest uzależnione od zakresu, w jakim restrukturyzowane należności publicznoprawne mogą być pokryte z przychodów ze składników majątku przekazanych Operatorowi. Jednocześnie zauważono, że decyzja ta nie może wykroczyć poza zakres wcześniej wydanej decyzji o restrukturyzacji, która ustala maksymalny poziom należności podlegających restrukturyzacji zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a i zawiera wyszczególnienie składników majątku, które mają być przekazane Operatorowi, przynajmniej na kwotę 25 % przedmiotowych należności. W wypadku wydania decyzji o restrukturyzacji przed dniem przystąpienia, wydaje się, iż maksymalne finansowe zaangażowanie Państwa jest ustalone w niniejszej decyzji, oraz że środki pomocy państwa, o której mowa nie mają zastosowania po dniu przystąpienia, nawet jeśli decyzja zatwierdzająca plan spłaty (patrz pkt 60) została wydana po dniu przystapienia. |
| --- | --- |

(86)

Decyzja zatwierdzająca plan spłaty, opisana w pkt 60, należy do etapu realizacji. Należy zauważyć, że dokładne zaangażowanie organów restrukturyzacyjnych w zakresie pomocy państwa jest ostatecznie ustalone w tej decyzji i jest uzależnione od zakresu, w jakim restrukturyzowane należności publicznoprawne mogą być pokryte z przychodów ze składników majątku przekazanych Operatorowi. Jednocześnie zauważono, że decyzja ta nie może wykroczyć poza zakres wcześniej wydanej decyzji o restrukturyzacji, która ustala maksymalny poziom należności podlegających restrukturyzacji zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a i zawiera wyszczególnienie składników majątku, które mają być przekazane Operatorowi, przynajmniej na kwotę 25 % przedmiotowych należności. W wypadku wydania decyzji o restrukturyzacji przed dniem przystąpienia, wydaje się, iż maksymalne finansowe zaangażowanie Państwa jest ustalone w niniejszej decyzji, oraz że środki pomocy państwa, o której mowa nie mają zastosowania po dniu przystąpienia, nawet jeśli decyzja zatwierdzająca plan spłaty (patrz pkt 60) została wydana po dniu przystapienia.

| (87) | W tym wypadku, zgodnie z dostępnymi informacjami decyzja o restrukturyzacji jeszcze nie została wydana. Jakkolwiek Prezes ARP wydał decyzję dnia 19 kwietnia 2004 r. zatwierdzającą zmodyfikowany plan restrukturyzacji (zob. pkt 64). |
| --- | --- |

(87)

W tym wypadku, zgodnie z dostępnymi informacjami decyzja o restrukturyzacji jeszcze nie została wydana. Jakkolwiek Prezes ARP wydał decyzję dnia 19 kwietnia 2004 r. zatwierdzającą zmodyfikowany plan restrukturyzacji (zob. pkt 64).

| (88) | We wcześniejszych pismach Polska utrzymywała, że środki 11-18 w części B załącznika I zostały udzielone na mocy tej decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., tzn. przed dniem przystąpienia. Po wyjaśnieniu, że decyzja o restrukturyzacji nie mogła być wydana w terminie, ponieważ Prezes ARP nie posiadał wymaganej zgody formalnej organów restrukturyzacyjnych oraz zgody Operatora (zob. pkt 56 i 64), Polska przedstawiła następujące argumenty w celu wykazania, że decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. miała charakter ostateczny oraz że późniejsze kroki w praktyce odbywały się automatycznie. |
| --- | --- |

(88)

We wcześniejszych pismach Polska utrzymywała, że środki 11-18 w części B załącznika I zostały udzielone na mocy tej decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., tzn. przed dniem przystąpienia. Po wyjaśnieniu, że decyzja o restrukturyzacji nie mogła być wydana w terminie, ponieważ Prezes ARP nie posiadał wymaganej zgody formalnej organów restrukturyzacyjnych oraz zgody Operatora (zob. pkt 56 i 64), Polska przedstawiła następujące argumenty w celu wykazania, że decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. miała charakter ostateczny oraz że późniejsze kroki w praktyce odbywały się automatycznie.

| (89) | Po pierwsze, Polska przypomniała, że przed dniem przystąpienia organy restrukturyzacyjne wydały spółce tzw. przyrzeczenia administracyjne, które są wykonalne przed sądem administracyjnym. Te decyzje mają dawać Stoczni Gdynia prawo dochodzenia pomocy od państwa w związku restrukturyzacją zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, ponieważ organy restrukturyzacyjne tracą prawo niewydania ostatecznej zgody formalnej (zob. pkt 56). |
| --- | --- |

(89)

Po pierwsze, Polska przypomniała, że przed dniem przystąpienia organy restrukturyzacyjne wydały spółce tzw. przyrzeczenia administracyjne, które są wykonalne przed sądem administracyjnym. Te decyzje mają dawać Stoczni Gdynia prawo dochodzenia pomocy od państwa w związku restrukturyzacją zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, ponieważ organy restrukturyzacyjne tracą prawo niewydania ostatecznej zgody formalnej (zob. pkt 56).

| (90) | Po drugie, Polska argumentuje, że zgodę Operatora można bezpośrednio wywieść z decyzji zatwierdzającej zmodyfikowany plan restrukturyzacji, podjętej przez Prezesa ARP, ponieważ Operator jest rzekomo ex lege spółką będącą w 100 % własnością ARP. |
| --- | --- |

(90)

Po drugie, Polska argumentuje, że zgodę Operatora można bezpośrednio wywieść z decyzji zatwierdzającej zmodyfikowany plan restrukturyzacji, podjętej przez Prezesa ARP, ponieważ Operator jest rzekomo ex lege spółką będącą w 100 % własnością ARP.

| (91) | Po trzecie, Polska utrzymuje, że zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego Prezes ARP nie ma już prawa odmowy wydania ostatecznej decyzji o restrukturyzacji po zatwierdzeniu przezeń planu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(91)

Po trzecie, Polska utrzymuje, że zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego Prezes ARP nie ma już prawa odmowy wydania ostatecznej decyzji o restrukturyzacji po zatwierdzeniu przezeń planu restrukturyzacji.

| (92) | Na podstawie tych trzech elementów Polska konkluduje, że decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. była w istocie decyzją ostateczną, ponieważ skutkowała zniesieniem uznaniowości wszystkich organów, których udział w procesie decyzyjnym jest wymagany, odnośnie do postępowania wbrew tej decyzji. |
| --- | --- |

(92)

Na podstawie tych trzech elementów Polska konkluduje, że decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. była w istocie decyzją ostateczną, ponieważ skutkowała zniesieniem uznaniowości wszystkich organów, których udział w procesie decyzyjnym jest wymagany, odnośnie do postępowania wbrew tej decyzji.

| (93) | W piśmie z dnia 30 marca 2005 r. Polska zdaje się modyfikować tą argumentację, dowodząc, że zgoda wierzycieli publicznych (prawdopodobnie w formie przyrzeczeń administracyjnych) stanowi moment udzielenia, natomiast decyzja restrukturyzacyjna stanowi jedynie element procedury. |
| --- | --- |

(93)

W piśmie z dnia 30 marca 2005 r. Polska zdaje się modyfikować tą argumentację, dowodząc, że zgoda wierzycieli publicznych (prawdopodobnie w formie przyrzeczeń administracyjnych) stanowi moment udzielenia, natomiast decyzja restrukturyzacyjna stanowi jedynie element procedury.

| (94) | Komisja uważa, że trudno jest przyjąć powyższe argumenty. Co do pierwszego z nich, na podstawie dostępnych informacji Komisja uważa, że zgoda organu restrukturyzacyjnego zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, czy to w formie przyrzeczenia administracyjnej czy w formie wymaganej art. 32h Ustawy z 30 października 2002 r. w związku z art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, sama w sobie nie byłaby wystarczająca. Decyzja o restrukturyzacji, taka jak opisana w pkt 57 powyżej, stanowi warunek sine qua non restrukturyzacji należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, jak również korzysta ze specjalnego reżimu nim przewidzianego, który zwalnia spółkę z wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej, a co ważniejsze — chroni ją przed możliwością upadłości. |
| --- | --- |

(94)

Komisja uważa, że trudno jest przyjąć powyższe argumenty. Co do pierwszego z nich, na podstawie dostępnych informacji Komisja uważa, że zgoda organu restrukturyzacyjnego zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, czy to w formie przyrzeczenia administracyjnej czy w formie wymaganej art. 32h Ustawy z 30 października 2002 r. w związku z art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, sama w sobie nie byłaby wystarczająca. Decyzja o restrukturyzacji, taka jak opisana w pkt 57 powyżej, stanowi warunek sine qua non restrukturyzacji należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, jak również korzysta ze specjalnego reżimu nim przewidzianego, który zwalnia spółkę z wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej, a co ważniejsze — chroni ją przed możliwością upadłości.

| (95) | Ostatnie pismo Polski twierdzące, że zwykłe zgody wierzycieli publicznych same w sobie są wystarczające jako decyzje o udzieleniu pomocy nie zostało poparte żadnym dowodem i w rzeczywistości wydaje się być sprzeczne z wcześniejszymi wyjaśnieniami, otrzymanymi przez Komisję w świetle własnego odczytania przez Komisję Ustawy z 30 października 2002 r. To pismo nie wydaję się również być zgodne z ogólnym charakterem procedury z rozdziału 5a, opisanej przez Polskę, to znaczy w świetle centralizacji procesu decyzyjnego dotyczącego restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych na szczególnych zasadach w rękach Prezesa ARP, który jest jedynym organem, który formalnie bada i zatwierdza plan restrukturyzacji. Ustawa z 30 października 2002 r. wprowadziła procedury różniące się od przewidzianych Ustawą z 30 sierpnia 2002 r., a mianowicie decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP zastąpiła decyzje o warunkach restrukturyzacji poszczególnych organów restrukturyzacyjnych. Dlatego wydaje się, że decyzja o restrukturyzacji stanowi centralny element procedury na podstawie rozdziału 5a i zgoda samych organów restrukturyzacyjnych nie jest wystarczająca. |
| --- | --- |

(95)

Ostatnie pismo Polski twierdzące, że zwykłe zgody wierzycieli publicznych same w sobie są wystarczające jako decyzje o udzieleniu pomocy nie zostało poparte żadnym dowodem i w rzeczywistości wydaje się być sprzeczne z wcześniejszymi wyjaśnieniami, otrzymanymi przez Komisję w świetle własnego odczytania przez Komisję Ustawy z 30 października 2002 r. To pismo nie wydaję się również być zgodne z ogólnym charakterem procedury z rozdziału 5a, opisanej przez Polskę, to znaczy w świetle centralizacji procesu decyzyjnego dotyczącego restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych na szczególnych zasadach w rękach Prezesa ARP, który jest jedynym organem, który formalnie bada i zatwierdza plan restrukturyzacji. Ustawa z 30 października 2002 r. wprowadziła procedury różniące się od przewidzianych Ustawą z 30 sierpnia 2002 r., a mianowicie decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP zastąpiła decyzje o warunkach restrukturyzacji poszczególnych organów restrukturyzacyjnych. Dlatego wydaje się, że decyzja o restrukturyzacji stanowi centralny element procedury na podstawie rozdziału 5a i zgoda samych organów restrukturyzacyjnych nie jest wystarczająca.

| (96) | Odnośnie do trzeciego argumentu, na obecnym etapie i na podstawie dostępnych informacji, Komisja nie rozumie, w jaki sposób decyzja zatwierdzająca zmodyfikowany plan restrukturyzacji z dnia 19 kwietnia 2004 r. mogła zgodnie z prawem krajowym być źródłem uzasadnionych oczekiwań beneficjenta w zakresie restrukturyzacji należności publicznoprawnych stosownie do procedury na podstawie rozdziału 5a z następujących powodów. |
| --- | --- |

(96)

Odnośnie do trzeciego argumentu, na obecnym etapie i na podstawie dostępnych informacji, Komisja nie rozumie, w jaki sposób decyzja zatwierdzająca zmodyfikowany plan restrukturyzacji z dnia 19 kwietnia 2004 r. mogła zgodnie z prawem krajowym być źródłem uzasadnionych oczekiwań beneficjenta w zakresie restrukturyzacji należności publicznoprawnych stosownie do procedury na podstawie rozdziału 5a z następujących powodów.

| (97) | Po pierwsze, na podstawie dostępnych dowodów Komisja uważa, że Stocznia Gdynia musiała jasno rozumieć, że procedura, które prowadziła do wydania decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., nie była procedurą przewidzianą w rozdziale 5a Ustawy z 30 października 2002 r. |
| --- | --- |

(97)

Po pierwsze, na podstawie dostępnych dowodów Komisja uważa, że Stocznia Gdynia musiała jasno rozumieć, że procedura, które prowadziła do wydania decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., nie była procedurą przewidzianą w rozdziale 5a Ustawy z 30 października 2002 r.

| (98) | Po drugie, decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. nie zawiera żadnego ustalenia dotyczącego składników majątku, które mają być przekazane, nie wyznacza Operatora, nie wskazuje organów restrukturyzacyjnych i kwantyfikuje kwotę należności publicznoprawnych inaczej niż wielkości liczbowe, które zostały w końcu zgłoszone Komisji. Konkretnie zgodnie z decyzją z dnia 19 kwietnia 2004 r. te należności powinny wynosić [...] mln PLN, natomiast kwota zgłoszona wynosi [...] mln PLN (środki 11-18 w części B załącznika I + środek 7 w części A załącznika I). |
| --- | --- |

(98)

Po drugie, decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. nie zawiera żadnego ustalenia dotyczącego składników majątku, które mają być przekazane, nie wyznacza Operatora, nie wskazuje organów restrukturyzacyjnych i kwantyfikuje kwotę należności publicznoprawnych inaczej niż wielkości liczbowe, które zostały w końcu zgłoszone Komisji. Konkretnie zgodnie z decyzją z dnia 19 kwietnia 2004 r. te należności powinny wynosić [...] mln PLN, natomiast kwota zgłoszona wynosi [...] mln PLN (środki 11-18 w części B załącznika I + środek 7 w części A załącznika I).

| (99) | Po trzecie, decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. wyraźnie stanowi, że nie jest to decyzja o restrukturyzacji należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, oraz że do tego celu będzie potrzebna druga decyzja. |
| --- | --- |

(99)

Po trzecie, decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. wyraźnie stanowi, że nie jest to decyzja o restrukturyzacji należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, oraz że do tego celu będzie potrzebna druga decyzja.

| (100) | Na podstawie tych elementów Komisji trudno jest zrozumieć, w jaki sposób decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r., sądząc na podstawie jej formy i treści, mogła być źródłem uzasadnionych oczekiwań po stronie beneficjenta, wykonalnych przed polskim sądem, że niektóre z jego zobowiązań publicznoprawnych będą restrukturyzowane zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a. Dlatego trzeciego argumentu Polski nie można przyjąć. |
| --- | --- |

(100)

Na podstawie tych elementów Komisji trudno jest zrozumieć, w jaki sposób decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r., sądząc na podstawie jej formy i treści, mogła być źródłem uzasadnionych oczekiwań po stronie beneficjenta, wykonalnych przed polskim sądem, że niektóre z jego zobowiązań publicznoprawnych będą restrukturyzowane zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a. Dlatego trzeciego argumentu Polski nie można przyjąć.

| (101) | Komisja zauważa, że środki 15-18 w części B załącznika I stanowią umorzenia odsetek naliczonych po dniu 30 czerwca 2003 r. od należności restrukturyzowanych na podstawie rozdziału 5a. Najwyraźniej tych odsetek nie można umorzyć na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r., która jest ograniczona wyłącznie do zobowiązań powstałych przed dniem 30 czerwca 2003 r. |
| --- | --- |

(101)

Komisja zauważa, że środki 15-18 w części B załącznika I stanowią umorzenia odsetek naliczonych po dniu 30 czerwca 2003 r. od należności restrukturyzowanych na podstawie rozdziału 5a. Najwyraźniej tych odsetek nie można umorzyć na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r., która jest ograniczona wyłącznie do zobowiązań powstałych przed dniem 30 czerwca 2003 r.

| (102) | W tym kontekście Polska przyznała, że zgodnie z Ordynacją podatkową odsetki za zwłokę były nadal naliczane od tych należności, pomimo ich restrukturyzacji. Jednak według art. 67 ust. 2 Ordynacji podatkowej umorzenie zaległych podatków skutkuje automatycznym umorzeniem odsetek za zwłokę. W ocenie Polskich władz ta zasada dodatkowego charakteru odsetek za zwlokę stosuje się do wszystkich rodzajów należności restrukturyzowanych na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. (nie tylko zaległości podatkowych). Polska utrzymuje również, że pomimo braku wyraźnego odniesienia do Ordynacji podatkowej w Ustawie z 30 października 2002 r., cały system polskich przepisów podatkowych wskazuje na konieczność stosowania przepisów Ordynacji podatkowej do wszystkich operacji związanych z długami publicznymi, chyba że ich stosowanie zostało wprost wyłączone. |
| --- | --- |

(102)

W tym kontekście Polska przyznała, że zgodnie z Ordynacją podatkową odsetki za zwłokę były nadal naliczane od tych należności, pomimo ich restrukturyzacji. Jednak według art. 67 ust. 2 Ordynacji podatkowej umorzenie zaległych podatków skutkuje automatycznym umorzeniem odsetek za zwłokę. W ocenie Polskich władz ta zasada dodatkowego charakteru odsetek za zwlokę stosuje się do wszystkich rodzajów należności restrukturyzowanych na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. (nie tylko zaległości podatkowych). Polska utrzymuje również, że pomimo braku wyraźnego odniesienia do Ordynacji podatkowej w Ustawie z 30 października 2002 r., cały system polskich przepisów podatkowych wskazuje na konieczność stosowania przepisów Ordynacji podatkowej do wszystkich operacji związanych z długami publicznymi, chyba że ich stosowanie zostało wprost wyłączone.

| (103) | Na podstawie dostępnych informacji oraz dostarczonej przez Polskę interpretacji, Komisja akceptuje, że odsetki naliczone po 30 czerwca 2003 r. (data końcowa stosowania Ustawy z 30 października 2002 r.) od należności restrukturyzowanych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, mogą być też umorzone zgodnie z tą procedurą. Jakkolwiek, tak jak w wypadku należności restrukturyzowanych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, z dostępnych informacji wynika, że umorzenie odsetek za zwłokę (środki 15-18 w części B załącznika I) nie zostało przyznane przed dniem przystąpienia. |
| --- | --- |

(103)

Na podstawie dostępnych informacji oraz dostarczonej przez Polskę interpretacji, Komisja akceptuje, że odsetki naliczone po 30 czerwca 2003 r. (data końcowa stosowania Ustawy z 30 października 2002 r.) od należności restrukturyzowanych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, mogą być też umorzone zgodnie z tą procedurą. Jakkolwiek, tak jak w wypadku należności restrukturyzowanych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, z dostępnych informacji wynika, że umorzenie odsetek za zwłokę (środki 15-18 w części B załącznika I) nie zostało przyznane przed dniem przystąpienia.

| (104) | Dla podsumowania, odnośnie środków 11-18 w części B załącznika I oraz bez konieczności zbadania argumentu dotyczącego zgody Operatora, opisanej w pkt 90 powyżej, Komisja uważa, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, że środki te nie były udzielone przed dniem przystąpienia. Ponieważ decyzja o restrukturyzacji nie została wydana do dnia dzisiejszego, Komisja konkluduje jednocześnie, że te środki muszą być ocenione jako zgłoszona pomoc. |
| --- | --- |

(104)

Dla podsumowania, odnośnie środków 11-18 w części B załącznika I oraz bez konieczności zbadania argumentu dotyczącego zgody Operatora, opisanej w pkt 90 powyżej, Komisja uważa, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, że środki te nie były udzielone przed dniem przystąpienia. Ponieważ decyzja o restrukturyzacji nie została wydana do dnia dzisiejszego, Komisja konkluduje jednocześnie, że te środki muszą być ocenione jako zgłoszona pomoc.

| (105) | Środki 19-27 w części B załącznika I są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych na podstawie innych aktów prawnych niż ustawy restrukturyzacyjne. Te należności nie mogły być restrukturyzowane na podstawie ustaw restrukturyzacyjnych, ponieważ w czasie ich zaciągnięcia nie były objęte czasowym zakresem ustaw restrukturyzacyjnych (maksymalnie do dnia 30 czerwca 2003 r.). |
| --- | --- |

(105)

Środki 19-27 w części B załącznika I są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych na podstawie innych aktów prawnych niż ustawy restrukturyzacyjne. Te należności nie mogły być restrukturyzowane na podstawie ustaw restrukturyzacyjnych, ponieważ w czasie ich zaciągnięcia nie były objęte czasowym zakresem ustaw restrukturyzacyjnych (maksymalnie do dnia 30 czerwca 2003 r.).

| (106) | Jak już zauważono w pkt 62 powyżej decyzja o restrukturyzacji może objąć, w sposób prawnie wiążący, jedynie należności restrukturyzowane na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. Jeżeli nawet decyzja o restrukturyzacji z dnia 6 marca 2003r. lub decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. zawierała odniesienia do środków 19-27 w części B załącznika I, nie miało to skutków prawnych. Na podstawie dostępnych informacji wydaje się, iż przedmiotowe organy restrukturyzacyjne muszą zaakceptować te środki w drodze indywidualnych decyzji administracyjnych. |
| --- | --- |

(106)

Jak już zauważono w pkt 62 powyżej decyzja o restrukturyzacji może objąć, w sposób prawnie wiążący, jedynie należności restrukturyzowane na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. Jeżeli nawet decyzja o restrukturyzacji z dnia 6 marca 2003r. lub decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. zawierała odniesienia do środków 19-27 w części B załącznika I, nie miało to skutków prawnych. Na podstawie dostępnych informacji wydaje się, iż przedmiotowe organy restrukturyzacyjne muszą zaakceptować te środki w drodze indywidualnych decyzji administracyjnych.

| (107) | Polska utrzymuje, ze przedmiotowe organy restrukturyzacyjne wyraziły ustną zgodę na tą restrukturyzację przed dniem przystąpienia. Polska nie przedstawiła jednak dowodu, że właściwe organy były zobowiązane do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia. Dlatego Komisja stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środki 19-27 w części B załącznika I nie były udzielone przed dniem przystąpienia i nie zostały udzielone do dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc. |
| --- | --- |

(107)

Polska utrzymuje, ze przedmiotowe organy restrukturyzacyjne wyraziły ustną zgodę na tą restrukturyzację przed dniem przystąpienia. Polska nie przedstawiła jednak dowodu, że właściwe organy były zobowiązane do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia. Dlatego Komisja stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środki 19-27 w części B załącznika I nie były udzielone przed dniem przystąpienia i nie zostały udzielone do dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc.

| (108) | W odniesieniu do środków 31-34 w części B załącznika I Polska przedstawiła szereg argumentów, które zostały omówione w poniższej kolejności dla zademonstrowania, że właściwe organy publiczne zobowiązały się do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia. |
| --- | --- |

(108)

W odniesieniu do środków 31-34 w części B załącznika I Polska przedstawiła szereg argumentów, które zostały omówione w poniższej kolejności dla zademonstrowania, że właściwe organy publiczne zobowiązały się do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia.

| (109) | Po pierwsze, Polska utrzymuje, że te środki zostały omówione przed dniem przystąpienia na spotkaniu Zespołu do sraw przemysłu stoczniowego. Zespół ten monitoruje sytuację przemysłu stoczniowego i w jego regularnych posiedzeniach uczestniczą przedstawiciele Ministerstw: Finansów, Gospodarki i Pracy, Skarbu Państwa, Sprawiedliwości i Infrastruktury, UOKiK, KUKE S.A., ARP oraz przedstawiciele zarządów spółek stoczniowych. Polska konkluduje, na podstawie faktu, że plan restrukturyzacji Stoczni Gdynia został przedstawiony i omówiony na tym spotkaniu, że właściwe organy potwierdziły w formie ustnej możliwość udzielenia pomocy przewidzianej w planie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(109)

Po pierwsze, Polska utrzymuje, że te środki zostały omówione przed dniem przystąpienia na spotkaniu Zespołu do sraw przemysłu stoczniowego. Zespół ten monitoruje sytuację przemysłu stoczniowego i w jego regularnych posiedzeniach uczestniczą przedstawiciele Ministerstw: Finansów, Gospodarki i Pracy, Skarbu Państwa, Sprawiedliwości i Infrastruktury, UOKiK, KUKE S.A., ARP oraz przedstawiciele zarządów spółek stoczniowych. Polska konkluduje, na podstawie faktu, że plan restrukturyzacji Stoczni Gdynia został przedstawiony i omówiony na tym spotkaniu, że właściwe organy potwierdziły w formie ustnej możliwość udzielenia pomocy przewidzianej w planie restrukturyzacji.

| (110) | Po drugie, Polska argumentuje, że żaden organ restrukturyzacyjny nie może przyznać pomocy, która nie jest przewidziane w planie restrukturyzacji, zatwierdzonym decyzją o restrukturyzacji Prezesa ARP lub w kwotach wyższych niż ustalone w planie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(110)

Po drugie, Polska argumentuje, że żaden organ restrukturyzacyjny nie może przyznać pomocy, która nie jest przewidziane w planie restrukturyzacji, zatwierdzonym decyzją o restrukturyzacji Prezesa ARP lub w kwotach wyższych niż ustalone w planie restrukturyzacji.

| (111) | Po trzecie — w odniesieniu do środka 31 — Polska argumentuje, że jest to środek wspomniany w dokumencie Ministerstwa Finansów zatytułowanym ’Średniookresowa strategia poręczeń i gwarancji Skarbu Państwa do 2010 roku’, który został przyjęty dnia 6 marca 2003 r. Strategia ta została omówiona i przyjęta przez Radę Ministrów dnia 10 czerwca 2003 r. |
| --- | --- |

(111)

Po trzecie — w odniesieniu do środka 31 — Polska argumentuje, że jest to środek wspomniany w dokumencie Ministerstwa Finansów zatytułowanym ’Średniookresowa strategia poręczeń i gwarancji Skarbu Państwa do 2010 roku’, który został przyjęty dnia 6 marca 2003 r. Strategia ta została omówiona i przyjęta przez Radę Ministrów dnia 10 czerwca 2003 r.

| (112) | Po czwarte, Polska twierdzi, że te środki były uwzględnione w planie restrukturyzacji Stoczni Gdynia, zatwierdzonym dnia 11 marca 2004 r. przez Radę Nadzorczą Stoczni Gdynia, która jest jakoby organem właściwym do zatwierdzenia planu. Polska argumentuje, że przedstawiciele Ministerstwa Skarbu Państwa, głosując za planem restrukturyzacji jako członkowie Rady Nadzorczej, zobowiązali właściwe organy do zrealizowania środków 31-34 w części B załącznika I. |
| --- | --- |

(112)

Po czwarte, Polska twierdzi, że te środki były uwzględnione w planie restrukturyzacji Stoczni Gdynia, zatwierdzonym dnia 11 marca 2004 r. przez Radę Nadzorczą Stoczni Gdynia, która jest jakoby organem właściwym do zatwierdzenia planu. Polska argumentuje, że przedstawiciele Ministerstwa Skarbu Państwa, głosując za planem restrukturyzacji jako członkowie Rady Nadzorczej, zobowiązali właściwe organy do zrealizowania środków 31-34 w części B załącznika I.

| (113) | Wreszcie, Polska przedłożyła dodatkowe dokumenty dotyczące środka 32. To dokapitalizowanie w wysokości 40 mln PLN jest częścią ogólnego dokapitalizowania w wysokości 120 mln PLN realizowanego, zgodnie z planem restrukturyzacyjnym, przez Skarb Państwa. Polska udowodniła, że Skarb Państwa dokapitalizował 80 mln PLN przed dniem przystąpienia (środek 8 w części A załącznika I). Polska argumentowała następnie, że cała kwota 120 mln PLN została przyznana przed dniem przystąpienia, co można potwierdzić przytaczając protokół z Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Stoczni Gdynia. Z protokołu z dnia 15 stycznia 2004 r. jasno wynika, iż akcjonariusze zdecydowali podnieść kapitał spółki do 300 mln PLN, a Skarb Państwa zadeklarował gotowość dokapitalizowania w wysokości 120 mln PLN pod warunkiem, że odpowiednim nowym akcjom zostanie przydzielone uprzywilejowane prawo głosu. Podczas spotkania w dniu 17 lutego 2004 r. akcjonariusze uzgodnili przydzielenie uprzywilejowanego prawa głosu do nowej emisji akcji, spełniając tym samym warunek Skarbu Państwa. |
| --- | --- |

(113)

Wreszcie, Polska przedłożyła dodatkowe dokumenty dotyczące środka 32. To dokapitalizowanie w wysokości 40 mln PLN jest częścią ogólnego dokapitalizowania w wysokości 120 mln PLN realizowanego, zgodnie z planem restrukturyzacyjnym, przez Skarb Państwa. Polska udowodniła, że Skarb Państwa dokapitalizował 80 mln PLN przed dniem przystąpienia (środek 8 w części A załącznika I). Polska argumentowała następnie, że cała kwota 120 mln PLN została przyznana przed dniem przystąpienia, co można potwierdzić przytaczając protokół z Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Stoczni Gdynia. Z protokołu z dnia 15 stycznia 2004 r. jasno wynika, iż akcjonariusze zdecydowali podnieść kapitał spółki do 300 mln PLN, a Skarb Państwa zadeklarował gotowość dokapitalizowania w wysokości 120 mln PLN pod warunkiem, że odpowiednim nowym akcjom zostanie przydzielone uprzywilejowane prawo głosu. Podczas spotkania w dniu 17 lutego 2004 r. akcjonariusze uzgodnili przydzielenie uprzywilejowanego prawa głosu do nowej emisji akcji, spełniając tym samym warunek Skarbu Państwa.

| (114) | Odnośnie do pierwszego argumentu Komisja zauważa, że jakiekolwiek uzgodnienia w ramach Zespołu do Spraw Przemysłu Stoczniowego miały wyłącznie ustny charakter i nie przedstawiono żadnych dowodów konkretnych porozumień. Ponadto nie przedstawiono jej żadnych dowodów na to, że Zespół do Spraw Przemysłu Stoczniowego byłby uprawniony do podjęcia decyzji, które byłyby prawnie wiążące dla organów publicznych, łącznie z tymi organami, których przedstawiciele są obecni na spotkaniu. Rozmowy prowadzone w grupie mogą mieć znaczenie polityczne, ale nie są prawnie wiążące. |
| --- | --- |

(114)

Odnośnie do pierwszego argumentu Komisja zauważa, że jakiekolwiek uzgodnienia w ramach Zespołu do Spraw Przemysłu Stoczniowego miały wyłącznie ustny charakter i nie przedstawiono żadnych dowodów konkretnych porozumień. Ponadto nie przedstawiono jej żadnych dowodów na to, że Zespół do Spraw Przemysłu Stoczniowego byłby uprawniony do podjęcia decyzji, które byłyby prawnie wiążące dla organów publicznych, łącznie z tymi organami, których przedstawiciele są obecni na spotkaniu. Rozmowy prowadzone w grupie mogą mieć znaczenie polityczne, ale nie są prawnie wiążące.

| (115) | Odnośnie do drugiego argumentu Komisja zauważa, że zgodnie z polskim prawem nie jest możliwe udzielenie pomocy restrukturyzacyjnej poza zakresem sprecyzowanym w planie restrukturyzacji, który został oceniony i zatwierdzony przez właściwe organy. Komisja nie kwestionuje tego negatywnego zobowiązania. Jednakże Komisja nie rozumie, w jaki sposób ostatnio wymienione zobowiązanie mogło prowadzić do wniosku, iż organy publiczne uczestniczące w restrukturyzacji są automatycznie zobowiązane do działania w sposób przewidziany w planie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(115)

Odnośnie do drugiego argumentu Komisja zauważa, że zgodnie z polskim prawem nie jest możliwe udzielenie pomocy restrukturyzacyjnej poza zakresem sprecyzowanym w planie restrukturyzacji, który został oceniony i zatwierdzony przez właściwe organy. Komisja nie kwestionuje tego negatywnego zobowiązania. Jednakże Komisja nie rozumie, w jaki sposób ostatnio wymienione zobowiązanie mogło prowadzić do wniosku, iż organy publiczne uczestniczące w restrukturyzacji są automatycznie zobowiązane do działania w sposób przewidziany w planie restrukturyzacji.

| (116) | Co do trzeciego argumentu Komisja zauważa, że Protokół uzgodnień z posiedzenia Rady Ministrów z dnia 10 czerwca 2003 r. jasno stanowi, że Rada Ministrów, w zakresie, w którym ma ona kompetencję udzielania gwarancji, musi być konsultowana przed zadeklarowaniem przez któregokolwiek członka Rady Ministrów, że Skarb Państwa udzieli gwarancji. Dokument ten zdaje się stanowić, że — jako wymóg minimalny — konieczne jest skonsultowanie się z Radą Ministrów. |
| --- | --- |

(116)

Co do trzeciego argumentu Komisja zauważa, że Protokół uzgodnień z posiedzenia Rady Ministrów z dnia 10 czerwca 2003 r. jasno stanowi, że Rada Ministrów, w zakresie, w którym ma ona kompetencję udzielania gwarancji, musi być konsultowana przed zadeklarowaniem przez któregokolwiek członka Rady Ministrów, że Skarb Państwa udzieli gwarancji. Dokument ten zdaje się stanowić, że — jako wymóg minimalny — konieczne jest skonsultowanie się z Radą Ministrów.

| (117) | Ponadto Strategia określa ogólną kwotę gwarancji dla przemysłu stoczniowego (Stocznia Szczecińska Nowa Sp. z o.o., Stocznia Północna S.A. i Stocznia Gdynia) na poziomie 700 mln PLN na lata 2003-2004. Trzeba jednak zauważyć, że gwarancje udzielone tylko Stoczni Gdynia (środek 9 w części A załącznika I i środki 28-31 w części B załącznika I) wynoszą 830 mln PLN. Wielkość gwarancji, która jest praktycznie jedyną konkretną informacją, jaką zawiera Strategia, wydaje się być niedokładna. |
| --- | --- |

(117)

Ponadto Strategia określa ogólną kwotę gwarancji dla przemysłu stoczniowego (Stocznia Szczecińska Nowa Sp. z o.o., Stocznia Północna S.A. i Stocznia Gdynia) na poziomie 700 mln PLN na lata 2003-2004. Trzeba jednak zauważyć, że gwarancje udzielone tylko Stoczni Gdynia (środek 9 w części A załącznika I i środki 28-31 w części B załącznika I) wynoszą 830 mln PLN. Wielkość gwarancji, która jest praktycznie jedyną konkretną informacją, jaką zawiera Strategia, wydaje się być niedokładna.

| (118) | Komisja wnioskuje na podstawie dotychczas dostarczonych informacji, że nie może uważać zatwierdzenia Strategii przez Radę Ministrów jako prawnie wiążącej decyzji o udzieleniu pomocy. |
| --- | --- |

(118)

Komisja wnioskuje na podstawie dotychczas dostarczonych informacji, że nie może uważać zatwierdzenia Strategii przez Radę Ministrów jako prawnie wiążącej decyzji o udzieleniu pomocy.

| (119) | W nawiązaniu do czwartego argumentu Komisja dokona odpowiedniej oceny, w świetle swojej wyłącznej kompetencji do oceny derogacji od zakazu pomocy państwa, jak przewiduje Traktat WE, zgodnie z pkt 75 powyżej. |
| --- | --- |

(119)

W nawiązaniu do czwartego argumentu Komisja dokona odpowiedniej oceny, w świetle swojej wyłącznej kompetencji do oceny derogacji od zakazu pomocy państwa, jak przewiduje Traktat WE, zgodnie z pkt 75 powyżej.

| (120) | Zauważa się, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez Polskę, w czasie zatwierdzenia planu restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą Stoczni Gdynia (marzec 2004 r.), udział Skarbu Państwa w kapitale wynosił [...] %. |
| --- | --- |

(120)

Zauważa się, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez Polskę, w czasie zatwierdzenia planu restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą Stoczni Gdynia (marzec 2004 r.), udział Skarbu Państwa w kapitale wynosił [...] %.

| (121) | Komisja uważa, że do rozstrzygnięcia jest kwestia, czy decyzja podmiotu publicznego, działającego w charakterze właściciela przedsiębiorstwa publicznego, polegająca na zatwierdzeniu planu restrukturyzacji, może być uważana za decyzję tego samego podmiotu publicznego, działającego jako organ państwa, o udzieleniu pomocy państwa, przewidzianej w rzeczonym planie restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(121)

Komisja uważa, że do rozstrzygnięcia jest kwestia, czy decyzja podmiotu publicznego, działającego w charakterze właściciela przedsiębiorstwa publicznego, polegająca na zatwierdzeniu planu restrukturyzacji, może być uważana za decyzję tego samego podmiotu publicznego, działającego jako organ państwa, o udzieleniu pomocy państwa, przewidzianej w rzeczonym planie restrukturyzacji.

| (122) | Na początku Komisja stwierdza niewłaściwość tego argumentu w odniesieniu do środków 33 i 34 w części B załącznika I, gdzie organy przyznające pomoc są liczne i obejmują wierzycieli publicznoprawnych oraz wierzycieli prywatnych, a Skarb Państwa jest tylko jednym z możliwych interwentów. Z uwagi na konkretny charakter i zakres zobowiązania Skarbu Państwa do zrealizowania tych środków nie został ustalony do tego dnia, trudno jest uznać, że zwykłe zatwierdzenie w marcu 2004 r. planu restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą, w której zasiadali przedstawiciele Skarbu Państwa, tworzy pozytywne zobowiązanie realizacji tych środków po stronie Skarbu Państwa. |
| --- | --- |

(122)

Na początku Komisja stwierdza niewłaściwość tego argumentu w odniesieniu do środków 33 i 34 w części B załącznika I, gdzie organy przyznające pomoc są liczne i obejmują wierzycieli publicznoprawnych oraz wierzycieli prywatnych, a Skarb Państwa jest tylko jednym z możliwych interwentów. Z uwagi na konkretny charakter i zakres zobowiązania Skarbu Państwa do zrealizowania tych środków nie został ustalony do tego dnia, trudno jest uznać, że zwykłe zatwierdzenie w marcu 2004 r. planu restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą, w której zasiadali przedstawiciele Skarbu Państwa, tworzy pozytywne zobowiązanie realizacji tych środków po stronie Skarbu Państwa.

| (123) | Ponadto takie zatwierdzenie planu restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą nie mogło nieść skutków dla praw i obowiązków innych (publicznych i prywatnych) wierzycieli, którzy mają uczestniczyć w realizacji tych środków. |
| --- | --- |

(123)

Ponadto takie zatwierdzenie planu restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą nie mogło nieść skutków dla praw i obowiązków innych (publicznych i prywatnych) wierzycieli, którzy mają uczestniczyć w realizacji tych środków.

| (124) | Sytuacja mogła być inna w przypadku środków 31 i 32 w części B załącznika I, ponieważ organem udzielający pomocy jest wyłącznie i w sposób jasny Skarb Państwa, który jest również jednym z właścicieli Stoczni Gdynia. Niemniej jednak na obecnym etapie Komisja nie może przyjąć argumentu opisanego w pkt 112. |
| --- | --- |

(124)

Sytuacja mogła być inna w przypadku środków 31 i 32 w części B załącznika I, ponieważ organem udzielający pomocy jest wyłącznie i w sposób jasny Skarb Państwa, który jest również jednym z właścicieli Stoczni Gdynia. Niemniej jednak na obecnym etapie Komisja nie może przyjąć argumentu opisanego w pkt 112.

| (125) | Po pierwsze, konieczne jest ustalenie, czy decyzja Rady Nadzorczej Stoczni Gdynia zatwierdzająca plan restrukturyzacji jest decyzją wiążącą dla właścicieli Stoczni Gdynia, w szczególności Skarbu Państwa. Rada Nadzorcza generalnie nie reprezentuje właścicieli spółki, nawet jeżeli osoby zasiadające w tej Radzie są pracownikami/prawnymi przedstawicielami właścicieli. Motywacje właścicieli mogą różnić się bardzo od motywacji organu nadzorującego spółki, a nawet jeszcze bardziej od motywacji zarządu samej spółki. |
| --- | --- |

(125)

Po pierwsze, konieczne jest ustalenie, czy decyzja Rady Nadzorczej Stoczni Gdynia zatwierdzająca plan restrukturyzacji jest decyzją wiążącą dla właścicieli Stoczni Gdynia, w szczególności Skarbu Państwa. Rada Nadzorcza generalnie nie reprezentuje właścicieli spółki, nawet jeżeli osoby zasiadające w tej Radzie są pracownikami/prawnymi przedstawicielami właścicieli. Motywacje właścicieli mogą różnić się bardzo od motywacji organu nadzorującego spółki, a nawet jeszcze bardziej od motywacji zarządu samej spółki.

| (126) | Polska nie przedstawiła dowodów na to, by Rada Nadzorcza Stoczni Gdynia była uprawniona, bez konieczności dalszych czynności akcjonariuszy, do przyjęcia decyzji, które miałyby skutki finansowe dla właścicieli i które byliby oni zobowiązani wykonać. Komisja rozważyła hipotetycznie, czy decyzja Rady Nadzorczej mogła być wiążąca dla prywatnych właścicieli, których przedstawiciele nie zasiadają w Radzie Nadzorczej, odnośnie do dokapitalizowania spółki i ma wątpliwości, czy taka konkluzja jest możliwa. Komisja stwierdza, że równie wątpliwe jest, aby taka decyzja była wiążąca nawet dla tych właścicieli, których pracownicy/prawni przedstawiciele zasiadają w Radzie Nadzorczej, takich jak Skarb Państwa — w obecnej sprawie. |
| --- | --- |

(126)

Polska nie przedstawiła dowodów na to, by Rada Nadzorcza Stoczni Gdynia była uprawniona, bez konieczności dalszych czynności akcjonariuszy, do przyjęcia decyzji, które miałyby skutki finansowe dla właścicieli i które byliby oni zobowiązani wykonać. Komisja rozważyła hipotetycznie, czy decyzja Rady Nadzorczej mogła być wiążąca dla prywatnych właścicieli, których przedstawiciele nie zasiadają w Radzie Nadzorczej, odnośnie do dokapitalizowania spółki i ma wątpliwości, czy taka konkluzja jest możliwa. Komisja stwierdza, że równie wątpliwe jest, aby taka decyzja była wiążąca nawet dla tych właścicieli, których pracownicy/prawni przedstawiciele zasiadają w Radzie Nadzorczej, takich jak Skarb Państwa — w obecnej sprawie.

| (127) | Po drugie, nawet jeżeli zostanie ustalone, że Rada Nadzorcza była uprawniona do podjęcia takiej decyzji w imieniu i na rzecz właścicieli, nie jest jasne, czy taka decyzja stworzyłaby pozytywne zobowiązanie udzielenia pomocy po stronie Skarbu Państwa. Innymi słowy Polska nie przedstawiła dowodów, że zgodnie z prawem krajowym możliwe jest zasymilowanie czynności podejmowanych przez Państwo jako uczestnika rynku oraz czynności podejmowanych przez Państwo w toku realizacji rozmaitych celów publicznych, takich jak polityka zatrudnienia i regionalna. W normalnej sytuacji nawet w obrębie organów publicznych różne wydziały organów publicznych, różnego szczebla, reprezentują dwa oblicza Państwa. Motywacje tych wydziałów niekoniecznie pokrywają się. W tym kontekście Polska nie przedstawiała dowodów, aby Skarb Państwa działał w takim samym składzie pełniąc obie te funkcje, lub gdyby działał w różnym składzie, że decyzji Skarbu Państwa jako właściciela nie może być anulowana jego decyzją jako organu publicznego. |
| --- | --- |

(127)

Po drugie, nawet jeżeli zostanie ustalone, że Rada Nadzorcza była uprawniona do podjęcia takiej decyzji w imieniu i na rzecz właścicieli, nie jest jasne, czy taka decyzja stworzyłaby pozytywne zobowiązanie udzielenia pomocy po stronie Skarbu Państwa. Innymi słowy Polska nie przedstawiła dowodów, że zgodnie z prawem krajowym możliwe jest zasymilowanie czynności podejmowanych przez Państwo jako uczestnika rynku oraz czynności podejmowanych przez Państwo w toku realizacji rozmaitych celów publicznych, takich jak polityka zatrudnienia i regionalna. W normalnej sytuacji nawet w obrębie organów publicznych różne wydziały organów publicznych, różnego szczebla, reprezentują dwa oblicza Państwa. Motywacje tych wydziałów niekoniecznie pokrywają się. W tym kontekście Polska nie przedstawiała dowodów, aby Skarb Państwa działał w takim samym składzie pełniąc obie te funkcje, lub gdyby działał w różnym składzie, że decyzji Skarbu Państwa jako właściciela nie może być anulowana jego decyzją jako organu publicznego.

| (128) | Po trzecie, nawet w przypadku ustalenia, że Rada Nadzorcza była uprawniona do decydowania w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa jako właściciela, a nawet gdyby późniejsza decyzja tworzyła pozytywne zobowiązanie udzielenia pomocy po stronie Skarbu Państwa, Polska nie wykazała, że ta decyzja Rady Nadzorczej była ostateczna w tym sensie, że Stocznia Gdynia mogłaby mieć uzasadnione postawy w świetle prawa krajowego, aby oczekiwać realizacji zatwierdzonego nią planu restrukturyzacji przez właścicieli. Zasady podejmowania decyzji w dziedzinie wykonywania praw właścicielskich oraz w dziedzinie rządzenia Państwa różnią się fundamentalnie. Organ publiczny z zasady nie może jednostronnie zmienić swojej własnej decyzji administracyjnej, natomiast właściciel ma możliwość jednostronnej (lub odpowiednio w zgodzie z innymi właścicielami) zmiany swojej decyzji dotyczącej majątku. Dlatego konieczne jest wykazanie, że w obecnej sprawie właściciele nie byli już uprawnieni do zmiany lub odwołania decyzji Rady Nadzorczej oraz że w efekcie ta decyzja była ostateczna. |
| --- | --- |

(128)

Po trzecie, nawet w przypadku ustalenia, że Rada Nadzorcza była uprawniona do decydowania w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa jako właściciela, a nawet gdyby późniejsza decyzja tworzyła pozytywne zobowiązanie udzielenia pomocy po stronie Skarbu Państwa, Polska nie wykazała, że ta decyzja Rady Nadzorczej była ostateczna w tym sensie, że Stocznia Gdynia mogłaby mieć uzasadnione postawy w świetle prawa krajowego, aby oczekiwać realizacji zatwierdzonego nią planu restrukturyzacji przez właścicieli. Zasady podejmowania decyzji w dziedzinie wykonywania praw właścicielskich oraz w dziedzinie rządzenia Państwa różnią się fundamentalnie. Organ publiczny z zasady nie może jednostronnie zmienić swojej własnej decyzji administracyjnej, natomiast właściciel ma możliwość jednostronnej (lub odpowiednio w zgodzie z innymi właścicielami) zmiany swojej decyzji dotyczącej majątku. Dlatego konieczne jest wykazanie, że w obecnej sprawie właściciele nie byli już uprawnieni do zmiany lub odwołania decyzji Rady Nadzorczej oraz że w efekcie ta decyzja była ostateczna.

| (129) | Ponadto z przedstawionych informacji jasno wynika, że udzielanie innych gwarancji Skarbu Państwa (które będą omówione poniżej) odbywało się z zachowaniem pewnych procedur. Mówiąc konkretnie Rada Ministrów podjęła uchwały, na podstawie których Skarb Państwa podpisał umowy dotyczące gwarancji. Co do części dokapitalizowania zrealizowanego przed dniem przystąpienia (80 mln PLN; środek 8 w części A załącznika I) Polska przedłożyła uchwałę Skarbu Państwa oraz akt notarialny, przy pomocy których Skarb Państwa ostatecznie realizuje operację. Te procedury nie zostały zachowane w przypadku środków 31 i 32. W braku innych informacji Komisja może jedynie wnioskować, że ta forma działania jest konieczna, aby utworzyć uzasadnione zgodnie z prawem krajowym oczekiwania Stoczni Gdynia wobec Skarbu Państwa jako jej właściciela. Dlatego wydaje się, że takie same lub zbliżone czynności byłyby konieczne do realizacji wszystkich gwarancji i pozostałego zaplanowanego dokapitalizowania. Dlatego wydaje się, że zgodnie z prawem krajowym decyzja Rady Nadzorczej sama w sobie nie byłaby wystarczająca do stworzenia takich zgodnych z prawem oczekiwań w stosunku do właściciela. Dlatego nie mogła to być prawdziwie właścicielska decyzja. A fortiori nie byłaby wystarczająca jako decyzja o udzieleniu pomocy. |
| --- | --- |

(129)

Ponadto z przedstawionych informacji jasno wynika, że udzielanie innych gwarancji Skarbu Państwa (które będą omówione poniżej) odbywało się z zachowaniem pewnych procedur. Mówiąc konkretnie Rada Ministrów podjęła uchwały, na podstawie których Skarb Państwa podpisał umowy dotyczące gwarancji. Co do części dokapitalizowania zrealizowanego przed dniem przystąpienia (80 mln PLN; środek 8 w części A załącznika I) Polska przedłożyła uchwałę Skarbu Państwa oraz akt notarialny, przy pomocy których Skarb Państwa ostatecznie realizuje operację. Te procedury nie zostały zachowane w przypadku środków 31 i 32. W braku innych informacji Komisja może jedynie wnioskować, że ta forma działania jest konieczna, aby utworzyć uzasadnione zgodnie z prawem krajowym oczekiwania Stoczni Gdynia wobec Skarbu Państwa jako jej właściciela. Dlatego wydaje się, że takie same lub zbliżone czynności byłyby konieczne do realizacji wszystkich gwarancji i pozostałego zaplanowanego dokapitalizowania. Dlatego wydaje się, że zgodnie z prawem krajowym decyzja Rady Nadzorczej sama w sobie nie byłaby wystarczająca do stworzenia takich zgodnych z prawem oczekiwań w stosunku do właściciela. Dlatego nie mogła to być prawdziwie właścicielska decyzja. A fortiori nie byłaby wystarczająca jako decyzja o udzieleniu pomocy.

| (130) | Konkludując, Komisja na obecnym etapie nie może zaakceptować argumentu opisanego w pkt 112. |
| --- | --- |

(130)

Konkludując, Komisja na obecnym etapie nie może zaakceptować argumentu opisanego w pkt 112.

| (131) | Co do ostatniego argumentu dotyczącego dokapitalizowania w wysokości 40 mln PLN (środek 32) na obecnym etapie Komisja wątpi, czy środek ten został rzeczywiście przyznany przed dniem przystąpienia. Podczas gdy pozostaje spornym fakt, czy Skarb Państwa rzeczywiście zobowiązał się do realizacji części zaplanowanego dokapitalizowania, jak potwierdzają wyżej wspomniane deklaracje Walnego Zgromadzeniu Akcjonariuszy, Komisja zauważyła również, iż zgodnie z Kodeksem spółek handlowych, kwota podwyższenia kapitału musi zostać skierowana do kancelarii sądu w ciągu sześciu miesięcy od daty uchwały przewidującej to podwyższenie (20). Komisja ma zatem wątpliwości, czy rzekome zobowiązanie Skarbu Państwa poprzedzające przystąpienie jest ciągle właściwym aktem prawnym, jako że wydaje się, iż sześciomiesięczny termin upłynął. Na obecnym etapie wydaje się, że zobowiązanie Skarbu Państwa miałoby skutek prawny tylko w wypadku podjęcia dalszych działań w określonym terminie. |
| --- | --- |

(131)

Co do ostatniego argumentu dotyczącego dokapitalizowania w wysokości 40 mln PLN (środek 32) na obecnym etapie Komisja wątpi, czy środek ten został rzeczywiście przyznany przed dniem przystąpienia. Podczas gdy pozostaje spornym fakt, czy Skarb Państwa rzeczywiście zobowiązał się do realizacji części zaplanowanego dokapitalizowania, jak potwierdzają wyżej wspomniane deklaracje Walnego Zgromadzeniu Akcjonariuszy, Komisja zauważyła również, iż zgodnie z Kodeksem spółek handlowych, kwota podwyższenia kapitału musi zostać skierowana do kancelarii sądu w ciągu sześciu miesięcy od daty uchwały przewidującej to podwyższenie (20). Komisja ma zatem wątpliwości, czy rzekome zobowiązanie Skarbu Państwa poprzedzające przystąpienie jest ciągle właściwym aktem prawnym, jako że wydaje się, iż sześciomiesięczny termin upłynął. Na obecnym etapie wydaje się, że zobowiązanie Skarbu Państwa miałoby skutek prawny tylko w wypadku podjęcia dalszych działań w określonym terminie.

| (132) | Na podstawie dostępnych informacji Komisja uważa na obecnym etapie, że zobowiązanie Skarbu Państwa dotyczące dokapitalizowania w wysokości 40 mln PLN nie było ostatecznie prawnie wiążącą decyzją o przyznaniu pomocy. |
| --- | --- |

(132)

Na podstawie dostępnych informacji Komisja uważa na obecnym etapie, że zobowiązanie Skarbu Państwa dotyczące dokapitalizowania w wysokości 40 mln PLN nie było ostatecznie prawnie wiążącą decyzją o przyznaniu pomocy.

| (133) | Komisja uważa, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środki 31-34 w części B załącznika I nie były udzielone przed dniem przystąpienia i nie zostały udzielone do dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc. |
| --- | --- |

(133)

Komisja uważa, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środki 31-34 w części B załącznika I nie były udzielone przed dniem przystąpienia i nie zostały udzielone do dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc.

Środki udzielone wbrew prawu po dniu przystąpienia

| (134) | Środki 28-30 w części B załącznika I to gwarancje Skarbu Państwa. W celu wykazania, że środki te zostały udzielone przed dniem przystąpienia, Polska stosuje te same argumenty, co dla środka 31 (zob. pkt 109 i następne). W świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, Komisja musi odrzucić również te argumenty. |
| --- | --- |

(134)

Środki 28-30 w części B załącznika I to gwarancje Skarbu Państwa. W celu wykazania, że środki te zostały udzielone przed dniem przystąpienia, Polska stosuje te same argumenty, co dla środka 31 (zob. pkt 109 i następne). W świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, Komisja musi odrzucić również te argumenty.

| (135) | Komisja uważa na podstawie dostępnych informacji, że te gwarancje zostały w rzeczywistości udzielone uchwałami Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2004 r., 7 września 2004 r. i 21 września 2004 r. (21). Dlatego Komisja zauważa, że środki te zostały udzielone po dniu przystąpienia, ale przed wypowiedzeniem się przez Komisję odnośnie ich zgodności ze wspólnym rynkiem, co stanowi bezprawną pomoc. |
| --- | --- |

(135)

Komisja uważa na podstawie dostępnych informacji, że te gwarancje zostały w rzeczywistości udzielone uchwałami Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2004 r., 7 września 2004 r. i 21 września 2004 r. (21). Dlatego Komisja zauważa, że środki te zostały udzielone po dniu przystąpienia, ale przed wypowiedzeniem się przez Komisję odnośnie ich zgodności ze wspólnym rynkiem, co stanowi bezprawną pomoc.

Podsumowanie

| (136) | Poniższa tabela przedstawia podsumowanie środków pomocowych udzielonych przez Państwo Stoczni Gdynia. Z pomocy państwa według obliczeń władz polskich wynoszącej 1,2 mld PLN (300 mln EUR), 269 mln PLN (67 mln EUR) zostało udzielone przed dniem przystąpienia.
  Tabela nr 8
  Zestawienie środków udzielonych Stoczni Gdynia [PLN]








  Kategoria | Wartość nominalna | Kwota pomocy (22) |
| --- | --- | --- | --- |
| A. | Środki udzielone przed dniem przystąpienia i nie mające zastosowania po dniu przystąpienia (»dotychczasowa pomoc«) | 471 542 400 | 269 954 718 |
| B. | Środki nie udzielone przed dniem przystąpienia, w tym: | 1 458 173 458 | 954 498 043 |
| B.1 | — | środki udzielone bezprawnie po dniu przystąpienia (bezprawna pomoc) |

(136)

Poniższa tabela przedstawia podsumowanie środków pomocowych udzielonych przez Państwo Stoczni Gdynia. Z pomocy państwa według obliczeń władz polskich wynoszącej 1,2 mld PLN (300 mln EUR), 269 mln PLN (67 mln EUR) zostało udzielone przed dniem przystąpienia.

Tabela nr 8

Zestawienie środków udzielonych Stoczni Gdynia [PLN]

Kategoria

Wartość nominalna

Kwota pomocy (22)

A.

Środki udzielone przed dniem przystąpienia i nie mające zastosowania po dniu przystąpienia (»dotychczasowa pomoc«)

471 542 400

269 954 718

B.

Środki nie udzielone przed dniem przystąpienia, w tym:

1 458 173 458

954 498 043

B.1

—

środki udzielone bezprawnie po dniu przystąpienia (bezprawna pomoc)

660 000 000

396 000 000

B.2

| — | środki jeszcze nie udzielone (zgłoszona pomoc) |
| --- | --- |

—

środki jeszcze nie udzielone (zgłoszona pomoc)

798 173 458

558 498 043

RAZEM

A+B

1 929 715 858

1 224 452 761

1.3   Wniosek w sprawie Stoczni Gdańskiej

| (137) | Komisja najpierw stwierdziła swoją kompetencję w odniesieniu do zaproponowanych środków, wyszczególnionych w załączniku II. Komisja zidentyfikowała (A) środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia oraz (B) środki, które nie były udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone (zgłoszona pomoc). |
| --- | --- |

(137)

Komisja najpierw stwierdziła swoją kompetencję w odniesieniu do zaproponowanych środków, wyszczególnionych w załączniku II. Komisja zidentyfikowała (A) środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia oraz (B) środki, które nie były udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone (zgłoszona pomoc).

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia

| (138) | Środki wyszczególnione w części A załącznika II zostały wszystkie udzielone przed dniem przystąpienia na mocy decyzji właściwego organu publicznego. Do tych środków należą gwarancje i pożyczka z ARP oraz umorzenia i odroczenia terminu spłaty zadłużenia Stoczni Gdynia wobec PFRON, ZUS, Miasta Gdańska, Marszałka Województwa Pomorskiego i Urzędu Skarbowego. |
| --- | --- |

(138)

Środki wyszczególnione w części A załącznika II zostały wszystkie udzielone przed dniem przystąpienia na mocy decyzji właściwego organu publicznego. Do tych środków należą gwarancje i pożyczka z ARP oraz umorzenia i odroczenia terminu spłaty zadłużenia Stoczni Gdynia wobec PFRON, ZUS, Miasta Gdańska, Marszałka Województwa Pomorskiego i Urzędu Skarbowego.

| (139) | Polskie władze przedstawiły kopie decyzji właściwych organów publicznych, łącznie z kwotami pomocy oraz innymi informacjami szczegółowymi dotyczącymi pomocy. W odniesieniu do niektórych środków polskie władze przedstawiły dowód, że właściwy organ zobowiązał się do wykonania środka, chociaż konkretne działania proceduralne jeszcze nie zostały zrealizowane. Polska oświadczyła, że Stocznia Gdańska mogła wywieść z tych należności zgodne z prawem oczekiwania, wykonalne przed polskim sądem, że środki pomocowe będą zrealizowane przez właściwe organy. |
| --- | --- |

(139)

Polskie władze przedstawiły kopie decyzji właściwych organów publicznych, łącznie z kwotami pomocy oraz innymi informacjami szczegółowymi dotyczącymi pomocy. W odniesieniu do niektórych środków polskie władze przedstawiły dowód, że właściwy organ zobowiązał się do wykonania środka, chociaż konkretne działania proceduralne jeszcze nie zostały zrealizowane. Polska oświadczyła, że Stocznia Gdańska mogła wywieść z tych należności zgodne z prawem oczekiwania, wykonalne przed polskim sądem, że środki pomocowe będą zrealizowane przez właściwe organy.

| (140) | Te decyzje lub deklarowane zobowiązania dowodzą, że organy publiczne podjęły zaangażowanie wobec spółki przed dniem przystąpienia. Z tego powodu te środki nie mają zastosowania po dniu przystąpienia. |
| --- | --- |

(140)

Te decyzje lub deklarowane zobowiązania dowodzą, że organy publiczne podjęły zaangażowanie wobec spółki przed dniem przystąpienia. Z tego powodu te środki nie mają zastosowania po dniu przystąpienia.

| (141) | Z tego względu Komisja nie będzie badać środków wymienionych w części A załącznika II zgodnie z procedurą określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE. Natomiast środki te muszą być uwzględnione w ocenie zgodności środków udzielonych po dniu przystąpienia. |
| --- | --- |

(141)

Z tego względu Komisja nie będzie badać środków wymienionych w części A załącznika II zgodnie z procedurą określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE. Natomiast środki te muszą być uwzględnione w ocenie zgodności środków udzielonych po dniu przystąpienia.

Środki, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone

| (142) | Środki 10-16, zawarte w części B załącznika II, są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a. |
| --- | --- |

(142)

Środki 10-16, zawarte w części B załącznika II, są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a.

| (143) | W odniesieniu do tych środków polskie władze przedstawiły takie same argumenty, co w przypadku Stoczni Gdynia (zob. pkt 88 i następne). Zauważając, że ARP wydał decyzję zatwierdzającą plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz że forma i treść tej decyzji jest bardzo podobna do decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., zatwierdzającej plan restrukturyzacji Stoczni Gdynia, Komisja wykonała taką samą analizę, co przypadku Stoczni Gdynia (zob. pkt 94 i następne). |
| --- | --- |

(143)

W odniesieniu do tych środków polskie władze przedstawiły takie same argumenty, co w przypadku Stoczni Gdynia (zob. pkt 88 i następne). Zauważając, że ARP wydał decyzję zatwierdzającą plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz że forma i treść tej decyzji jest bardzo podobna do decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., zatwierdzającej plan restrukturyzacji Stoczni Gdynia, Komisja wykonała taką samą analizę, co przypadku Stoczni Gdynia (zob. pkt 94 i następne).

| (144) | Dlatego Komisja konkluduje, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środki 10-16 w części B załącznika II nie były udzielone przed dniem przystąpienia i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc. |
| --- | --- |

(144)

Dlatego Komisja konkluduje, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środki 10-16 w części B załącznika II nie były udzielone przed dniem przystąpienia i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc.

| (145) | Środki 17-22 w części B załącznika II są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych na podstawie innych aktów prawnych niż ustawy restrukturyzacyjne, podobnie jak środki 19-27 w części B załącznika I, zaproponowane dla Stoczni Gdynia (zob. pkt 105 i następne). |
| --- | --- |

(145)

Środki 17-22 w części B załącznika II są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych na podstawie innych aktów prawnych niż ustawy restrukturyzacyjne, podobnie jak środki 19-27 w części B załącznika I, zaproponowane dla Stoczni Gdynia (zob. pkt 105 i następne).

| (146) | Decyzja o restrukturyzacji może objąć w sposób prawnie wiążący jedynie zobowiązania podlegające restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. Nawet jeżeli decyzja o restrukturyzacji z dnia 22 grudnia 2003 r. lub decyzja zatwierdzająca plan restrukturyzacji z dnia 30 kwietnia 2004 r. zawierały odniesienia do tych środków, nie miałoby to skutków prawnych. Na podstawie dostępnych informacji wydaje się, że właściwe organy restrukturyzacyjne muszą zaakceptować te środki w formie indywidualnych decyzji administracyjnych. |
| --- | --- |

(146)

Decyzja o restrukturyzacji może objąć w sposób prawnie wiążący jedynie zobowiązania podlegające restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. Nawet jeżeli decyzja o restrukturyzacji z dnia 22 grudnia 2003 r. lub decyzja zatwierdzająca plan restrukturyzacji z dnia 30 kwietnia 2004 r. zawierały odniesienia do tych środków, nie miałoby to skutków prawnych. Na podstawie dostępnych informacji wydaje się, że właściwe organy restrukturyzacyjne muszą zaakceptować te środki w formie indywidualnych decyzji administracyjnych.

| (147) | W odniesieniu do środków 21-22 Polska przedłożyła oświadczenie Rady Miasta z dnia 30 marca 2004 r., w której Rada deklaruje swoje poparcie dla restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej, w tym restrukturyzacji swoich własnych wierzytelności (załącznik nr 9 do pisma z dnia 17 stycznia 2004 r.). Pismem z dnia 11 kwietnia 2005 r. Polska potwierdziła, że ta deklaracja obejmowała restrukturyzację należności Miasta w ramach i poza procedurą na podstawie rozdziału 5a i stanowiła tzw. przyrzeczenie administracyjne dla spółki, którego wykonania można dochodzić sądownie. Na podstawie tego potwierdzenia Komisja zaakceptowała tę deklarację jako udzielenie pomocy w odniesieniu do środka 3 w części A załącznika II (odroczenie terminu płatności opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa). Na obecnym etapie Komisja nie może jednak przyjąć, że ta deklaracja stanowi udzielenie pomocy w odniesieniu do środków 21-22 w części B załącznika II. Środki te zostały zgłoszone jako restrukturyzacja podatku od nieruchomości, natomiast powyższa deklaracja wyraźnie dotyczy opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa. Dlatego wydaje się, że ta deklaracja nie dotyczy restrukturyzacji należności Miasta Gdynia ogólnie, lecz jedynie pewnego rodzaju należności, tzn. opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa. |
| --- | --- |

(147)

W odniesieniu do środków 21-22 Polska przedłożyła oświadczenie Rady Miasta z dnia 30 marca 2004 r., w której Rada deklaruje swoje poparcie dla restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej, w tym restrukturyzacji swoich własnych wierzytelności (załącznik nr 9 do pisma z dnia 17 stycznia 2004 r.). Pismem z dnia 11 kwietnia 2005 r. Polska potwierdziła, że ta deklaracja obejmowała restrukturyzację należności Miasta w ramach i poza procedurą na podstawie rozdziału 5a i stanowiła tzw. przyrzeczenie administracyjne dla spółki, którego wykonania można dochodzić sądownie. Na podstawie tego potwierdzenia Komisja zaakceptowała tę deklarację jako udzielenie pomocy w odniesieniu do środka 3 w części A załącznika II (odroczenie terminu płatności opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa). Na obecnym etapie Komisja nie może jednak przyjąć, że ta deklaracja stanowi udzielenie pomocy w odniesieniu do środków 21-22 w części B załącznika II. Środki te zostały zgłoszone jako restrukturyzacja podatku od nieruchomości, natomiast powyższa deklaracja wyraźnie dotyczy opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa. Dlatego wydaje się, że ta deklaracja nie dotyczy restrukturyzacji należności Miasta Gdynia ogólnie, lecz jedynie pewnego rodzaju należności, tzn. opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa.

| (148) | W odniesieniu do środków 17-20 właściwe organy restrukturyzacyjne wyraziły jedynie ustnie zgodę na tą restrukturyzacje. Polska nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, że właściwe organy były zobowiązanie do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia. |
| --- | --- |

(148)

W odniesieniu do środków 17-20 właściwe organy restrukturyzacyjne wyraziły jedynie ustnie zgodę na tą restrukturyzacje. Polska nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, że właściwe organy były zobowiązanie do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia.

| (149) | Dlatego Komisja stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środki 17-22 w części B załącznika II nie zostały udzielone do dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc. |
| --- | --- |

(149)

Dlatego Komisja stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środki 17-22 w części B załącznika II nie zostały udzielone do dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc.

| (150) | W odniesieniu do środka 23, Polska argumentuje, że był on omówiony przed dniem przystąpienia na spotkaniu Zespołu do spraw przemysłu stoczniowego. Ponadto Polska utrzymuje, że ta pomoc państwa dla Stoczni Gdańskiej została opisana w planie restrukturyzacji jej spółki macierzystej — Stoczni Gdynia, której plan został zatwierdzony przed dniem przystąpienia przez członków Rady Nadzorczej Stoczni Gdynia, wśród których znajdują się przedstawiciele Skarbu Państwa. |
| --- | --- |

(150)

W odniesieniu do środka 23, Polska argumentuje, że był on omówiony przed dniem przystąpienia na spotkaniu Zespołu do spraw przemysłu stoczniowego. Ponadto Polska utrzymuje, że ta pomoc państwa dla Stoczni Gdańskiej została opisana w planie restrukturyzacji jej spółki macierzystej — Stoczni Gdynia, której plan został zatwierdzony przed dniem przystąpienia przez członków Rady Nadzorczej Stoczni Gdynia, wśród których znajdują się przedstawiciele Skarbu Państwa.

| (151) | Z przyczyn opisanych w pkt 114 oraz w pkt 122 i następnych, Komisja nie rozumie, jak mogłaby przyjąć powyższe argumenty. Dodatkowo zauważa, ze Polska dotychczas nie ustaliła, czy Skarb Państwa jest faktycznie organem udzielającym pomocy (zgłoszenie wymienia kilka ewentualnych organów udzielających pomocy). |
| --- | --- |

(151)

Z przyczyn opisanych w pkt 114 oraz w pkt 122 i następnych, Komisja nie rozumie, jak mogłaby przyjąć powyższe argumenty. Dodatkowo zauważa, ze Polska dotychczas nie ustaliła, czy Skarb Państwa jest faktycznie organem udzielającym pomocy (zgłoszenie wymienia kilka ewentualnych organów udzielających pomocy).

| (152) | Dlatego Komisja stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środek 23 w części B załącznika II nie został udzielony przed dniem przystąpienia i nie został udzielony do dnia dzisiejszego i dlatego stanowi zgłoszoną pomoc. |
| --- | --- |

(152)

Dlatego Komisja stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych przyczyn, środek 23 w części B załącznika II nie został udzielony przed dniem przystąpienia i nie został udzielony do dnia dzisiejszego i dlatego stanowi zgłoszoną pomoc.

| (153) | Wreszcie Komisja zauważa, że środki 24 i 25 były zgłoszone jako rozwiązania alternatywne w przypadku niezrealizowania przez Stocznię Gdynia planowanego dokapitalizowania. Dlatego jest jasne, że te środki nie były udzielone przed dniem przystąpienia i — według informacji, jakimi dysponuje Komisja — nie zostały jeszcze udzielone. Dlatego Komisja stwierdza, że te środki stanowiłyby zgłoszoną pomoc. |
| --- | --- |

(153)

Wreszcie Komisja zauważa, że środki 24 i 25 były zgłoszone jako rozwiązania alternatywne w przypadku niezrealizowania przez Stocznię Gdynia planowanego dokapitalizowania. Dlatego jest jasne, że te środki nie były udzielone przed dniem przystąpienia i — według informacji, jakimi dysponuje Komisja — nie zostały jeszcze udzielone. Dlatego Komisja stwierdza, że te środki stanowiłyby zgłoszoną pomoc.

Podsumowanie

| (154) | Poniższa tabela przedstawia podsumowanie środków pomocowych udzielonych przez Państwo Stoczni Gdańskiej. Z pomocy państwa, według obliczeń władz polskich, wynoszącej 113 mln PLN (28 mln EUR), 53 mln PLN (13 mln EUR) zostało udzielone przed dniem przystąpienia.
  Tabela nr 9
  Zestawienie środków udzielonych Stoczni Gdańskiej








  Kategoria | Wartość nominalna
  [PLN] | Kwota pomocy
  [PLN] (23) |
| --- | --- | --- | --- |
| A. | Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia (»dotychczasowa pomoc«) | 157 139 672 | 53 474 772 |
| B. | Środki nieudzielone przed dniem przystąpienia | 142 516 400 | 59 913 900 |
| C. | Możliwe przyszłe środki | 50 000 000 | 50 000 000 |
| RAZEM | A+B | 299 656 072 | 113 388 672 |
| RAZEM | A+B+C | 349 656 072 | 163 388 672 |

(154)

Poniższa tabela przedstawia podsumowanie środków pomocowych udzielonych przez Państwo Stoczni Gdańskiej. Z pomocy państwa, według obliczeń władz polskich, wynoszącej 113 mln PLN (28 mln EUR), 53 mln PLN (13 mln EUR) zostało udzielone przed dniem przystąpienia.

Tabela nr 9

Zestawienie środków udzielonych Stoczni Gdańskiej

Kategoria

Wartość nominalna

[PLN]

Kwota pomocy

[PLN] (23)

A.

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia (»dotychczasowa pomoc«)

157 139 672

53 474 772

B.

Środki nieudzielone przed dniem przystąpienia

142 516 400

59 913 900

C.

Możliwe przyszłe środki

50 000 000

50 000 000

RAZEM

A+B

299 656 072

113 388 672

RAZEM

A+B+C

349 656 072

163 388 672

1.4   Wniosek

| (155) | W świetle powyższego Komisja uważa, że:






  a) | środki z części A załącznika I i środki z części A załącznika II zostały udzielone przed dniem przystąpienia i nie mają zastosowania po dniu przystąpienia; |
| --- | --- | --- |

(155)

W świetle powyższego Komisja uważa, że:

a)

środki z części A załącznika I i środki z części A załącznika II zostały udzielone przed dniem przystąpienia i nie mają zastosowania po dniu przystąpienia;

| b) | środki z części B załącznika I i środki z części B załącznika II nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc; środki 28-30 z części B załącznika I stanowią bezprawną pomoc, udzieloną po dniu przystąpienia. |
| --- | --- |

b)

środki z części B załącznika I i środki z części B załącznika II nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc; środki 28-30 z części B załącznika I stanowią bezprawną pomoc, udzieloną po dniu przystąpienia.

2.   Pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE

| (156) | Art. 87 ust. 1 Traktatu WE stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(156)

Art. 87 ust. 1 Traktatu WE stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

| (157) | Zgłoszone środki obejmują środki państwowe, udzielone przez różne organy publiczne, zarówno na szczeblu centralnym, jak i lokalnym. Przynoszą korzyści obydwu beneficjentom w kontekście restrukturyzacji, jakich nie uzyskaliby oni na rynku prywatnym. W tym świetle, z uwagi na ich naturę, takie środki niosą prawdopodobieństwo zakłócenia konkurencji. |
| --- | --- |

(157)

Zgłoszone środki obejmują środki państwowe, udzielone przez różne organy publiczne, zarówno na szczeblu centralnym, jak i lokalnym. Przynoszą korzyści obydwu beneficjentom w kontekście restrukturyzacji, jakich nie uzyskaliby oni na rynku prywatnym. W tym świetle, z uwagi na ich naturę, takie środki niosą prawdopodobieństwo zakłócenia konkurencji.

| (158) | Beneficjenci działają w sektorze budownictwa okrętowego, dla którego istnieje wyraźny rynek wspólnotowy. Istnieje minimalny potencjał dla konkurowania z innymi stoczniami we Wspólnocie w różnych segmentach rynku budownictwa okrętowego. Komisja zauważa, że [...] % księgi zamówień Stoczni Gdynia zajmują samochodowce ro-ro, które w ocenie Polski nie znajdują się w księdze zamówień innej stoczni we Wspólnocie. Komisja nie uważa jednak tego argumentu, nawet gdyby okazał się on prawidłowy w pewnym punkcie czasu, za argument rozstrzygający o braku konkurowania przez beneficjentów z innymi stoczniami we Wspólnocie. Różnice w specyfikacji technicznej konkretnych portfeli produkcyjnych wspólnotowych stoczni mają znaczenie jedynie w ograniczonym zakresie, ponieważ stocznie ogólnie charakteryzuje elastyczność w dostosowywaniu się do popytu. Komisja konkluduje więc, że zgłoszone środki niosą prawdopodobieństwo wpływu na obrót handlowy pomiędzy Państwami Członkowskimi. |
| --- | --- |

(158)

Beneficjenci działają w sektorze budownictwa okrętowego, dla którego istnieje wyraźny rynek wspólnotowy. Istnieje minimalny potencjał dla konkurowania z innymi stoczniami we Wspólnocie w różnych segmentach rynku budownictwa okrętowego. Komisja zauważa, że [...] % księgi zamówień Stoczni Gdynia zajmują samochodowce ro-ro, które w ocenie Polski nie znajdują się w księdze zamówień innej stoczni we Wspólnocie. Komisja nie uważa jednak tego argumentu, nawet gdyby okazał się on prawidłowy w pewnym punkcie czasu, za argument rozstrzygający o braku konkurowania przez beneficjentów z innymi stoczniami we Wspólnocie. Różnice w specyfikacji technicznej konkretnych portfeli produkcyjnych wspólnotowych stoczni mają znaczenie jedynie w ograniczonym zakresie, ponieważ stocznie ogólnie charakteryzuje elastyczność w dostosowywaniu się do popytu. Komisja konkluduje więc, że zgłoszone środki niosą prawdopodobieństwo wpływu na obrót handlowy pomiędzy Państwami Członkowskimi.

| (159) | Środki, które Komisja zidentyfikowała jako te, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia, stanowią więc pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(159)

Środki, które Komisja zidentyfikowała jako te, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia, stanowią więc pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

3.   Derogacje art. 87 ust. 2 i art. 87 ust. 3 Traktatu WE

| (160) | Zwolnienia z zakazu udzielania pomocy przez państwo, określone w art. 87 ust. 2 Traktatu WE, nie dotyczą przedmiotowych spraw. Głównym celem tych środków jest przywrócenie długookresowej rentowności spółek zagrożonych, dlatego zwolnienie przewidziane art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, które umożliwia zezwolenie nie pomoc państwa udzielona w celu promowania rozwoju niektórych sektorów gospodarki, gdzie pomoc nie wywrze ujemnego wpływu na warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym z wspólnym interesem i jeżeli spełnione są odpowiednie warunki, może być stosowane. |
| --- | --- |

(160)

Zwolnienia z zakazu udzielania pomocy przez państwo, określone w art. 87 ust. 2 Traktatu WE, nie dotyczą przedmiotowych spraw. Głównym celem tych środków jest przywrócenie długookresowej rentowności spółek zagrożonych, dlatego zwolnienie przewidziane art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE, które umożliwia zezwolenie nie pomoc państwa udzielona w celu promowania rozwoju niektórych sektorów gospodarki, gdzie pomoc nie wywrze ujemnego wpływu na warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym z wspólnym interesem i jeżeli spełnione są odpowiednie warunki, może być stosowane.

| (161) | Ponieważ obaj beneficjenci działają w sektorze budownictwa okrętowego, pomoc udzielona celem wsparcia ich działalności, mieści się w zakresie specjalnych przepisów dotyczących pomocy państwa, stosujących się do budownictwa okręgowego. Od 1 stycznia 2004 r. są to Przepisy ramowe dotyczące pomocy państwa dla budownictwa okrętowego (dalej zwane ’Przepisami ramowymi’) (24). Odnośnie do wspierania restrukturyzacji spółek zagrożonych, Przepisy ramowe nie zawierają żadnych przepisów szczególnych dotyczących budownictwa okrętowego i odsyłają w tej sprawie do ogólnego ustawodawstwa dotyczącego pomocy państwa. |
| --- | --- |

(161)

Ponieważ obaj beneficjenci działają w sektorze budownictwa okrętowego, pomoc udzielona celem wsparcia ich działalności, mieści się w zakresie specjalnych przepisów dotyczących pomocy państwa, stosujących się do budownictwa okręgowego. Od 1 stycznia 2004 r. są to Przepisy ramowe dotyczące pomocy państwa dla budownictwa okrętowego (dalej zwane ’Przepisami ramowymi’) (24). Odnośnie do wspierania restrukturyzacji spółek zagrożonych, Przepisy ramowe nie zawierają żadnych przepisów szczególnych dotyczących budownictwa okrętowego i odsyłają w tej sprawie do ogólnego ustawodawstwa dotyczącego pomocy państwa.

| (162) | Pomoc doraźna i restrukturyzacyjna dla spółek doświadczających trudności jest obecnie regulowana wspólnotowymi Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (25) (dalej zwanych ’Nowymi wytycznymi’), które zastąpiły wcześniejszy tekst przyjęty w 1999 r. (26) (dalej zwany ’Wytycznymi z 1999 r.’). |
| --- | --- |

(162)

Pomoc doraźna i restrukturyzacyjna dla spółek doświadczających trudności jest obecnie regulowana wspólnotowymi Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (25) (dalej zwanych ’Nowymi wytycznymi’), które zastąpiły wcześniejszy tekst przyjęty w 1999 r. (26) (dalej zwany ’Wytycznymi z 1999 r.’).

| (163) | Przepisy przejściowe Nowych wytycznych stanowią, że zgłoszenia zarejestrowane przed dniem 10 października 2004 r. będą badane w świetle kryteriów obowiązujących w czasie zgłoszenia (pkt 103). Nowe wytyczne będą jednak stosowane przy ocenie pomocy doraźnej lub pomocy restrukturyzacyjnej, udzielonej bez zezwolenia Komisji (bezprawna pomoc), jeżeli część lub całość pomocy została udzielona po 1 października 2004 r. — dniu ogłoszenia Nowych wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (pkt 104 ust. 1). W przypadku udzielenia pomocy niezgodnie z prawem przed dniem 1 października 2004 r., badanie będzie prowadzone na podstawie wytycznych obowiązujących w czasie, w którym pomoc została udzielona (pkt 104 ust. 2). |
| --- | --- |

(163)

Przepisy przejściowe Nowych wytycznych stanowią, że zgłoszenia zarejestrowane przed dniem 10 października 2004 r. będą badane w świetle kryteriów obowiązujących w czasie zgłoszenia (pkt 103). Nowe wytyczne będą jednak stosowane przy ocenie pomocy doraźnej lub pomocy restrukturyzacyjnej, udzielonej bez zezwolenia Komisji (bezprawna pomoc), jeżeli część lub całość pomocy została udzielona po 1 października 2004 r. — dniu ogłoszenia Nowych wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (pkt 104 ust. 1). W przypadku udzielenia pomocy niezgodnie z prawem przed dniem 1 października 2004 r., badanie będzie prowadzone na podstawie wytycznych obowiązujących w czasie, w którym pomoc została udzielona (pkt 104 ust. 2).

| (164) | Komisja zauważa, że pomoc dla Stoczni Gdynia była zgłoszona zgodnie z mechanizmem przejściowym dnia 29 kwietnia 2004 r. Ponadto pismem z dnia 22 kwietnia 2005 r. Polska potwierdziła, że uważa to zgłoszenie za zgłoszenie stosownie do art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w przypadku konkluzji Komisji, że przedmiotowe środki stanowią nową pomoc. Zgodnie z dostępnymi informacjami środki dla Stoczni Gdynia, które stanowią nową pomoc, z wyjątkiem trzech gwarancji (środki 28-30 z załącznika I), nie zostały udzielone niezgodnie z prawem do dnia dzisiejszego. Trzy gwarancje zostały udzielone przed dniem 1 października 2004 r. |
| --- | --- |

(164)

Komisja zauważa, że pomoc dla Stoczni Gdynia była zgłoszona zgodnie z mechanizmem przejściowym dnia 29 kwietnia 2004 r. Ponadto pismem z dnia 22 kwietnia 2005 r. Polska potwierdziła, że uważa to zgłoszenie za zgłoszenie stosownie do art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w przypadku konkluzji Komisji, że przedmiotowe środki stanowią nową pomoc. Zgodnie z dostępnymi informacjami środki dla Stoczni Gdynia, które stanowią nową pomoc, z wyjątkiem trzech gwarancji (środki 28-30 z załącznika I), nie zostały udzielone niezgodnie z prawem do dnia dzisiejszego. Trzy gwarancje zostały udzielone przed dniem 1 października 2004 r.

| (165) | Pomoc dla Stoczni Gdańskiej była zgłoszona dnia 8 października 2004 r. Zgodnie z dostępnymi informacjami środki dla Stoczni Gdańskiej, które stanowią nową pomoc, nie zostały udzielone niezgodnie z prawem do dnia dzisiejszego. |
| --- | --- |

(165)

Pomoc dla Stoczni Gdańskiej była zgłoszona dnia 8 października 2004 r. Zgodnie z dostępnymi informacjami środki dla Stoczni Gdańskiej, które stanowią nową pomoc, nie zostały udzielone niezgodnie z prawem do dnia dzisiejszego.

| (166) | Z powyższego wynika, że Wytyczne z 1999 r. mają zastosowania do oceny zgodności całej sprawy. |
| --- | --- |

(166)

Z powyższego wynika, że Wytyczne z 1999 r. mają zastosowania do oceny zgodności całej sprawy.

| (167) | Zauważono, że w celu oceny zgodności środków stanowiących zgłoszoną pomoc, w szczególności zdolności procesu restrukturyzacji do przywrócenia rentowności spółki oraz ograniczenia pomocy do koniecznego minimum, Komisja musi uwzględnić plan restrukturyzacji jako całość, łącznie z tzw. pomocą dotychczasową. |
| --- | --- |

(167)

Zauważono, że w celu oceny zgodności środków stanowiących zgłoszoną pomoc, w szczególności zdolności procesu restrukturyzacji do przywrócenia rentowności spółki oraz ograniczenia pomocy do koniecznego minimum, Komisja musi uwzględnić plan restrukturyzacji jako całość, łącznie z tzw. pomocą dotychczasową.

4.   Zgodność pomocy restrukturyzacyjnej

4.1   Kwalifikacje firm

| (168) | Według Wytycznych z 1999 r. firma jest zagrożona, jeżeli nie jest w stanie odzyskać rentowności za pomocą środków własnych lub przez mobilizację środków od swoich akcjonariuszy albo przez zaciągnięcie pożyczek na zewnątrz. Wytyczne zawierają również katalog zwyczajowych oznak takich spółek, do których należy wzrost strat lub zmniejszenie obrotów. Zgodnie z pkt 8 Wytycznych z 1999 r., spółka należąca do większej grupy przedsiębiorstw normalnie nie kwalifikuje się do uzyskania pomocy restrukturyzacyjnej, za wyjątkiem przypadków, kiedy można zademonstrować, że trudności spółki są przez nią spowodowane i nie są wynikiem arbitralnej alokacji kosztów w ramach grupy, oraz że trudności są zbyt poważne, by grupa sama sobie z nimi poradziła. |
| --- | --- |

(168)

Według Wytycznych z 1999 r. firma jest zagrożona, jeżeli nie jest w stanie odzyskać rentowności za pomocą środków własnych lub przez mobilizację środków od swoich akcjonariuszy albo przez zaciągnięcie pożyczek na zewnątrz. Wytyczne zawierają również katalog zwyczajowych oznak takich spółek, do których należy wzrost strat lub zmniejszenie obrotów. Zgodnie z pkt 8 Wytycznych z 1999 r., spółka należąca do większej grupy przedsiębiorstw normalnie nie kwalifikuje się do uzyskania pomocy restrukturyzacyjnej, za wyjątkiem przypadków, kiedy można zademonstrować, że trudności spółki są przez nią spowodowane i nie są wynikiem arbitralnej alokacji kosztów w ramach grupy, oraz że trudności są zbyt poważne, by grupa sama sobie z nimi poradziła.

| (169) | Polskie władze potwierdziły, że Stocznia Gdynia utraciła zdolność konkurowania na rynku, co zilustrowały spadkiem przychodów ze sprzedaży statków, stratami poniesionymi w 2002 r. i w 2003 r. (27) oraz brakiem możliwości pozyskania kredytów i gwarancji na rynku prywatnym. Strata poniesiona w 2002 r. w kwocie [...] mln PLN ([...] mln EUR) przekroczyła ponad [...] kapitał własny spółki. Rok 2003 spółka zakończyła z ujemnym kapitałem własnym w kwocie [...] mln PLN ([...] mln EUR). |
| --- | --- |

(169)

Polskie władze potwierdziły, że Stocznia Gdynia utraciła zdolność konkurowania na rynku, co zilustrowały spadkiem przychodów ze sprzedaży statków, stratami poniesionymi w 2002 r. i w 2003 r. (27) oraz brakiem możliwości pozyskania kredytów i gwarancji na rynku prywatnym. Strata poniesiona w 2002 r. w kwocie [...] mln PLN ([...] mln EUR) przekroczyła ponad [...] kapitał własny spółki. Rok 2003 spółka zakończyła z ujemnym kapitałem własnym w kwocie [...] mln PLN ([...] mln EUR).

| (170) | Kondycja finansowa Stoczni Gdańskiej jest bardzo zbliżona, co pokazują zmiany obrotów i ujemne wyniki na działalności operacyjnej, opisane w tabeli nr 3. |
| --- | --- |

(170)

Kondycja finansowa Stoczni Gdańskiej jest bardzo zbliżona, co pokazują zmiany obrotów i ujemne wyniki na działalności operacyjnej, opisane w tabeli nr 3.

| (171) | Biorąc pod uwagę oznaki firmy zagrożone, które zostały opisane w pkt 6 Wytycznych z 1999 r., na podstawie dostępnych informacji Komisja konkluduje, że zarówno Stocznia Gdynia, jak i Stocznia Gdańska kwalifikują się jako firmy zagrożone i dlatego przysługuje im pomoc restrukturyzacyjna. Komisja postanowiła połączyć te dwie sprawy z uwagi na ich bliskie powiązania ekonomiczne, i traktuje ich restrukturyzację jako restrukturyzacje Grupy jako całości. Jest rzeczą widoczną, że trudności Stoczni Gdańskiej nie można było rozwiązać w ramach Grupy, ponieważ spółka macierzysta również była przedmiotem restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(171)

Biorąc pod uwagę oznaki firmy zagrożone, które zostały opisane w pkt 6 Wytycznych z 1999 r., na podstawie dostępnych informacji Komisja konkluduje, że zarówno Stocznia Gdynia, jak i Stocznia Gdańska kwalifikują się jako firmy zagrożone i dlatego przysługuje im pomoc restrukturyzacyjna. Komisja postanowiła połączyć te dwie sprawy z uwagi na ich bliskie powiązania ekonomiczne, i traktuje ich restrukturyzację jako restrukturyzacje Grupy jako całości. Jest rzeczą widoczną, że trudności Stoczni Gdańskiej nie można było rozwiązać w ramach Grupy, ponieważ spółka macierzysta również była przedmiotem restrukturyzacji.

| (172) | Komisja odnotowuje, iż Stocznia Gdańsk przeszła już restrukturyzację w 1998 r., według doniesień władz polskich bez udzielenia pomocy państwa, który to fakt Komisja na obecnym etapie akceptuje. Jednakże, gdyby formalne dochodzenie wykazało, że udzielono pomocy państwa na restrukturyzację, Komisja byłaby zmuszona do rozważenia zastosowania zasady ’pierwszy i ostatni raz’ (pkt 83 Wytycznych z 1999 r.). |
| --- | --- |

(172)

Komisja odnotowuje, iż Stocznia Gdańsk przeszła już restrukturyzację w 1998 r., według doniesień władz polskich bez udzielenia pomocy państwa, który to fakt Komisja na obecnym etapie akceptuje. Jednakże, gdyby formalne dochodzenie wykazało, że udzielono pomocy państwa na restrukturyzację, Komisja byłaby zmuszona do rozważenia zastosowania zasady ’pierwszy i ostatni raz’ (pkt 83 Wytycznych z 1999 r.).

| (173) | Na potrzeby kompletności Komisja zwróciła się jednak do polskich władz o przekazanie informacji dotyczących ewolucji kondycji finansowej Stoczni Gdynia w latach poprzedzających restrukturyzacje (od 1999 r.). |
| --- | --- |

(173)

Na potrzeby kompletności Komisja zwróciła się jednak do polskich władz o przekazanie informacji dotyczących ewolucji kondycji finansowej Stoczni Gdynia w latach poprzedzających restrukturyzacje (od 1999 r.).

4.2   Przywrócenie rentowności

| (174) | Zgodnie z pkt 31 i następnymi Wytycznych z 1999 r., udzielenie pomocy jest uwarunkowane wykonaniem planu restrukturyzacji, który musi mieć zdolności przywrócenia długookresowej rentowności firmy w rozsądnym okresie czasie, na podstawie realistycznych założeń odnośnie do przyszłych warunków prowadzenia działalności. Do działań restrukturyzacyjnych należy reorganizacja i racjonalizacja działalności firmy oraz restrukturyzacja finansowa. Czynności restrukturyzacyjne nie mogą ograniczać się do zwykłego pokrycia strat — powinny faktycznie dotrzeć do przyczyn poniesienia tych strat. |
| --- | --- |

(174)

Zgodnie z pkt 31 i następnymi Wytycznych z 1999 r., udzielenie pomocy jest uwarunkowane wykonaniem planu restrukturyzacji, który musi mieć zdolności przywrócenia długookresowej rentowności firmy w rozsądnym okresie czasie, na podstawie realistycznych założeń odnośnie do przyszłych warunków prowadzenia działalności. Do działań restrukturyzacyjnych należy reorganizacja i racjonalizacja działalności firmy oraz restrukturyzacja finansowa. Czynności restrukturyzacyjne nie mogą ograniczać się do zwykłego pokrycia strat — powinny faktycznie dotrzeć do przyczyn poniesienia tych strat.

| (175) | Zgodnie z Wytycznymi z 1999 r. plan restrukturyzacji musi być przedłożony Komisji, z podaniem wszelkich danych szczegółowych, i musi zawierać opis okoliczności, które doprowadziły spółkę do trudności, opis stanu firmy na początku restrukturyzacji oraz jej perspektywy na przyszłość. Komisja zauważa, że te informacje zostały przekazane częściowo i zwraca się do polskich władz o przekazanie kopii planu restrukturyzacji Stoczni Gdynia oraz badania rynkowego, które umożliwiło ocenę założeń, na których oparty jest ten plan restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(175)

Zgodnie z Wytycznymi z 1999 r. plan restrukturyzacji musi być przedłożony Komisji, z podaniem wszelkich danych szczegółowych, i musi zawierać opis okoliczności, które doprowadziły spółkę do trudności, opis stanu firmy na początku restrukturyzacji oraz jej perspektywy na przyszłość. Komisja zauważa, że te informacje zostały przekazane częściowo i zwraca się do polskich władz o przekazanie kopii planu restrukturyzacji Stoczni Gdynia oraz badania rynkowego, które umożliwiło ocenę założeń, na których oparty jest ten plan restrukturyzacji.

| (176) | Na tym etapie Komisja ma wątpliwości, czy bieżące i planowane działania restrukturyzacyjne doprowadzą do długookresowej rentowności Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej. Ze struktury kosztów ich restrukturyzacji, przedstawionych w tabelach nr 4 i 5 powyżej, wyraźnie wynika, że restrukturyzacja dotyczy głównie redukcji zadłużenia i poprawy płynności, aby umożliwić kontynuację produkcji (28). |
| --- | --- |

(176)

Na tym etapie Komisja ma wątpliwości, czy bieżące i planowane działania restrukturyzacyjne doprowadzą do długookresowej rentowności Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej. Ze struktury kosztów ich restrukturyzacji, przedstawionych w tabelach nr 4 i 5 powyżej, wyraźnie wynika, że restrukturyzacja dotyczy głównie redukcji zadłużenia i poprawy płynności, aby umożliwić kontynuację produkcji (28).

| (177) | Ponadto Komisja zauważa, że poziom wydajności pracy pozostaje na stosunkowo niskim poziomie w stosunku do konkurencyjnych stoczni europejskich. |
| --- | --- |

(177)

Ponadto Komisja zauważa, że poziom wydajności pracy pozostaje na stosunkowo niskim poziomie w stosunku do konkurencyjnych stoczni europejskich.

4.3   Zapobieganie zakłóceniu konkurencji

| (178) | Stosownie do ust. 3.2.2. c) Wytycznych z 1999 r. środki muszą być przyjęte w celu złagodzenia, w możliwie największym stopniu, niekorzystnych skutków pomocy dla konkurencji. Zazwyczaj ma to formę ograniczenia obecności spółki na rynku przy końcu okresu restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(178)

Stosownie do ust. 3.2.2. c) Wytycznych z 1999 r. środki muszą być przyjęte w celu złagodzenia, w możliwie największym stopniu, niekorzystnych skutków pomocy dla konkurencji. Zazwyczaj ma to formę ograniczenia obecności spółki na rynku przy końcu okresu restrukturyzacji.

| (179) | Na podstawie informacji przekazanych przez Polskę, Komisja zauważa, że Grupa Stoczni Gdynia zajmowała [...] % światowego portfela zamówień i ok. [...] % unijnego portfela zamówień (29). Według stanu na dzień 31 marca 2004 r. Grupa Stoczni Gdynia zajmowała 13-te miejsce na świecie pod względem wartości księgi zamówień (w CGT), wyprzedają ją jedynie stocznie koreańskie i japońskie (30). W świetle tych faktów, ryzyko nieprawidłowego zakłócenia konkurencji zdaje się mieć realne podstawy. |
| --- | --- |

(179)

Na podstawie informacji przekazanych przez Polskę, Komisja zauważa, że Grupa Stoczni Gdynia zajmowała [...] % światowego portfela zamówień i ok. [...] % unijnego portfela zamówień (29). Według stanu na dzień 31 marca 2004 r. Grupa Stoczni Gdynia zajmowała 13-te miejsce na świecie pod względem wartości księgi zamówień (w CGT), wyprzedają ją jedynie stocznie koreańskie i japońskie (30). W świetle tych faktów, ryzyko nieprawidłowego zakłócenia konkurencji zdaje się mieć realne podstawy.

| (180) | Na podstawie dostępnych informacji Komisja ma wątpliwości, czy odpowiednie środki kompensujące zostały przyjęte. |
| --- | --- |

(180)

Na podstawie dostępnych informacji Komisja ma wątpliwości, czy odpowiednie środki kompensujące zostały przyjęte.

| (181) | Po pierwsze, Komisja obserwuje, że jedyna, znacząca redukcja zdolności produkcyjnych w Grupie Stoczni Gdynia to ta, która miała miejsce 5 lat wcześniej, przed obecną restrukturyzacją, w Stoczni Gdańskiej, oraz tymczasowa redukcja w latach 2005-2015 — również w gdańskim zakładzie. Nie stwierdziła możliwej do skwantyfikowania redukcji zdolności produkcyjnych w Stoczni Gdynia. |
| --- | --- |

(181)

Po pierwsze, Komisja obserwuje, że jedyna, znacząca redukcja zdolności produkcyjnych w Grupie Stoczni Gdynia to ta, która miała miejsce 5 lat wcześniej, przed obecną restrukturyzacją, w Stoczni Gdańskiej, oraz tymczasowa redukcja w latach 2005-2015 — również w gdańskim zakładzie. Nie stwierdziła możliwej do skwantyfikowania redukcji zdolności produkcyjnych w Stoczni Gdynia.

| (182) | Komisja zauważa, że pierwsza redukcja została zrealizowana w ramach restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej po upadłości jej poprzednika oraz po nabyciu zakładów przez Stocznię Gdynia. W tym kontekście zauważa również, że Stocznia Gdańska odzyskała rentowność w trakcie jej pierwszej restrukturyzacji w latach 1998-2002. |
| --- | --- |

(182)

Komisja zauważa, że pierwsza redukcja została zrealizowana w ramach restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej po upadłości jej poprzednika oraz po nabyciu zakładów przez Stocznię Gdynia. W tym kontekście zauważa również, że Stocznia Gdańska odzyskała rentowność w trakcie jej pierwszej restrukturyzacji w latach 1998-2002.

| (183) | Odnośnie do planowanej, tymczasowej redukcji w zakładzie w Gdańsku, Komisja zwraca uwagę, że ta redukcja zdolności budowy statków zdaje się odpowiadać projektom gospodarczym Stoczni Gdańskiej, która pragnie skoncentrować się na działalności okołostoczniowej zamiast ’czysto’ stoczniowej (zob. pkt 29), co nie stanowi prawdziwie wyrównawczego środka. |
| --- | --- |

(183)

Odnośnie do planowanej, tymczasowej redukcji w zakładzie w Gdańsku, Komisja zwraca uwagę, że ta redukcja zdolności budowy statków zdaje się odpowiadać projektom gospodarczym Stoczni Gdańskiej, która pragnie skoncentrować się na działalności okołostoczniowej zamiast ’czysto’ stoczniowej (zob. pkt 29), co nie stanowi prawdziwie wyrównawczego środka.

| (184) | Po drugie przy rocznej zdolności produkcyjnej Stoczni Gdynia rzędu 540 000 CGT, jej rzeczywisty poziom produkcji planowanej do 2012 r. wynosi 317 000 CGT rocznie. W przypadku Stoczni Gdańskiej, dysponującej roczną zdolnością produkcji rzędu 140 000 CGT (po jej tymczasowej redukcji o 20 000 CGT) planowana wielkość produkcji to 73 000 CGT rocznie. Taka zdolność produkcji zdaje się daleko wykraczać poza rzeczywiste potrzeby stoczni. Nadmierna zdolność oznacza dodatkowe koszty. Taka sytuacja budzi wątpliwości co do pozytywnych efektów restrukturyzacji pod względem wydajności pracy i efektywności. |
| --- | --- |

(184)

Po drugie przy rocznej zdolności produkcyjnej Stoczni Gdynia rzędu 540 000 CGT, jej rzeczywisty poziom produkcji planowanej do 2012 r. wynosi 317 000 CGT rocznie. W przypadku Stoczni Gdańskiej, dysponującej roczną zdolnością produkcji rzędu 140 000 CGT (po jej tymczasowej redukcji o 20 000 CGT) planowana wielkość produkcji to 73 000 CGT rocznie. Taka zdolność produkcji zdaje się daleko wykraczać poza rzeczywiste potrzeby stoczni. Nadmierna zdolność oznacza dodatkowe koszty. Taka sytuacja budzi wątpliwości co do pozytywnych efektów restrukturyzacji pod względem wydajności pracy i efektywności.

| (185) | Wreszcie Komisja zauważa, że maksymalne, zaplanowane poziomy produkcji są znacznie wyższe od poziomów produkcji stoczni w latach poprzedzających restrukturyzację, przed lub po rozpoczęciu wspólnego działania przez dwie stocznie w 1999 r. Zauważa, że najwyższy poziom produkcji, jaki Stocznia Gdynia osiągnęła w latach 1991-2002 (przed rozpoczęciem restrukturyzacji), wynosił 273 000 CGT w 2002 r., przy średniej w tym okresie wynoszącej 163 000 CGT. Szczytowym dla Stoczni Gdańskiej rokiem pod względem wielkości produkcji był 1994 r. — 127 000 CGT. Średnia produkcja w zakładzie w latach 1990-1998, do roku przejęcia przez Stocznie Gdynia, wynosiła 79 000 CGT, natomiast w latach 1999-2002 — 65 000 CGT. Polska nie przedstawiła dowodów, że planowane poziomy produkcji są konieczne do osiągnięcia rentowności przez obie stocznie. |
| --- | --- |

(185)

Wreszcie Komisja zauważa, że maksymalne, zaplanowane poziomy produkcji są znacznie wyższe od poziomów produkcji stoczni w latach poprzedzających restrukturyzację, przed lub po rozpoczęciu wspólnego działania przez dwie stocznie w 1999 r. Zauważa, że najwyższy poziom produkcji, jaki Stocznia Gdynia osiągnęła w latach 1991-2002 (przed rozpoczęciem restrukturyzacji), wynosił 273 000 CGT w 2002 r., przy średniej w tym okresie wynoszącej 163 000 CGT. Szczytowym dla Stoczni Gdańskiej rokiem pod względem wielkości produkcji był 1994 r. — 127 000 CGT. Średnia produkcja w zakładzie w latach 1990-1998, do roku przejęcia przez Stocznie Gdynia, wynosiła 79 000 CGT, natomiast w latach 1999-2002 — 65 000 CGT. Polska nie przedstawiła dowodów, że planowane poziomy produkcji są konieczne do osiągnięcia rentowności przez obie stocznie.

4.4   Ograniczenie pomocy do minimum

| (186) | Zgodnie z ust. 3.2.2 d) Wytycznych z 1999 r., kwota i intensywność pomocy musi być ograniczona do absolutnego minimum potrzebnego, aby umożliwić przeprowadzenie restrukturyzacji w świetle istniejących zasobów finansowych spółki i jej akcjonariuszy. Ponadto konieczne jest wykazanie, że pomoc będzie wykorzystana wyłącznie do celu przywrócenia rentowności firmy. Komisja ma wątpliwości, czy ten warunek został spełniony. |
| --- | --- |

(186)

Zgodnie z ust. 3.2.2 d) Wytycznych z 1999 r., kwota i intensywność pomocy musi być ograniczona do absolutnego minimum potrzebnego, aby umożliwić przeprowadzenie restrukturyzacji w świetle istniejących zasobów finansowych spółki i jej akcjonariuszy. Ponadto konieczne jest wykazanie, że pomoc będzie wykorzystana wyłącznie do celu przywrócenia rentowności firmy. Komisja ma wątpliwości, czy ten warunek został spełniony.

| (187) | W tym zakresie Komisja wyraża wątpliwości, zwłaszcza czy wszystkie przedstawione koszty restrukturyzacji można uważać za takie koszty. Koszty operacyjne można uznać za część kosztów restrukturyzacji, pod warunkiem ich powstania w okresie restrukturyzacji, po którego upływie spółka powinna być w stanie finansować działalność operacyjną ze środków własnych. Objęcie takich kosztów poza okresie restrukturyzacji stanowi zabronioną pomoc operacyjną, chyba że jest realizowane na warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(187)

W tym zakresie Komisja wyraża wątpliwości, zwłaszcza czy wszystkie przedstawione koszty restrukturyzacji można uważać za takie koszty. Koszty operacyjne można uznać za część kosztów restrukturyzacji, pod warunkiem ich powstania w okresie restrukturyzacji, po którego upływie spółka powinna być w stanie finansować działalność operacyjną ze środków własnych. Objęcie takich kosztów poza okresie restrukturyzacji stanowi zabronioną pomoc operacyjną, chyba że jest realizowane na warunkach rynkowych.

| (188) | Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy część zgłoszonych kosztów restrukturyzacji (31) kwalifikuje się jako rzeczywiście związane z restrukturyzacją. |
| --- | --- |

(188)

Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy część zgłoszonych kosztów restrukturyzacji (31) kwalifikuje się jako rzeczywiście związane z restrukturyzacją.

| (189) | Komisja zweryfikuje, czy przedłożone ekwiwalenty pomocy zostały obliczone prawidłowo. |
| --- | --- |

(189)

Komisja zweryfikuje, czy przedłożone ekwiwalenty pomocy zostały obliczone prawidłowo.

4.5   Znaczący wkład beneficjenta

| (190) | Wreszcie Komisja ma wątpliwości, czy wkład własny beneficjentów do planu restrukturyzacji z ich środków własnych lub z finansowania zewnętrznego na warunkach rynkowych jest znaczący. Wątpliwości Komisji mają następujące podstawy. |
| --- | --- |

(190)

Wreszcie Komisja ma wątpliwości, czy wkład własny beneficjentów do planu restrukturyzacji z ich środków własnych lub z finansowania zewnętrznego na warunkach rynkowych jest znaczący. Wątpliwości Komisji mają następujące podstawy.

| (191) | W przypadku Stoczni Gdańskiej polskie władze poinformowały Komisję, że jeżeli Stocznia Gdynia nie zrealizuje planowanego dokapitalizowania w kwocie 50 mln PLN (zob. tabela nr 7), Państwo przewiduje dalszą restrukturyzację zadłużenia oraz dokapitalizowanie (środki 24 i 25 z załącznika II). Ponadto wydaje się, że dokapitalizowanie Stoczni Gdynia, gdyby zostało w ogólne zrealizowane, byłoby finansowane z dokapitalizowania przez Skarb Państwa Stoczni Gdynia (32). |
| --- | --- |

(191)

W przypadku Stoczni Gdańskiej polskie władze poinformowały Komisję, że jeżeli Stocznia Gdynia nie zrealizuje planowanego dokapitalizowania w kwocie 50 mln PLN (zob. tabela nr 7), Państwo przewiduje dalszą restrukturyzację zadłużenia oraz dokapitalizowanie (środki 24 i 25 z załącznika II). Ponadto wydaje się, że dokapitalizowanie Stoczni Gdynia, gdyby zostało w ogólne zrealizowane, byłoby finansowane z dokapitalizowania przez Skarb Państwa Stoczni Gdynia (32).

| (192) | Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy przeterminowane należności, wykorzystanie skumulowanej nadwyżki zysku i amortyzacji stanowi wkład własny. Są to jedynie przyszłe przepływy pieniężne generowane z działalności spółki (z pomocą Państwa) i nie zapewniają dodatkowych środków finansowych spółce do dnia dzisiejszego. |
| --- | --- |

(192)

Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy przeterminowane należności, wykorzystanie skumulowanej nadwyżki zysku i amortyzacji stanowi wkład własny. Są to jedynie przyszłe przepływy pieniężne generowane z działalności spółki (z pomocą Państwa) i nie zapewniają dodatkowych środków finansowych spółce do dnia dzisiejszego.

| (193) | Odnośnie do Stoczni Gdynia 78 % rzekomego wkładu własnego beneficjenta stanowią zaliczki od armatorów gwarantowane przez KUKE, polską agencją kredytów eksportowych. KUKE to organ publiczny, który prowadzi działalność na rachunek własny oraz na rachunek Skarbu Państwa. Zgodnie z dostępnymi informacjami gwarancje dotyczące budowy statków zostały udzielone Stoczni Gdynia w ramach działalności nie-komercyjnej KUKE (z gwarancjami Skarbu Państwa), a nie w ramach jego działalności komercyjnej. Biorąc pod uwagę, że Stocznia Gdynia to spółka mająca trudności finansowe Komisja wyraża wątpliwość, czy pobrana składka właściwie odzwierciedla ryzyko z tego tytułu. Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy zabezpieczenia wymagane przez KUKE (pierwsza hipoteka na statku w budowie) jest wystarczająca. |
| --- | --- |

(193)

Odnośnie do Stoczni Gdynia 78 % rzekomego wkładu własnego beneficjenta stanowią zaliczki od armatorów gwarantowane przez KUKE, polską agencją kredytów eksportowych. KUKE to organ publiczny, który prowadzi działalność na rachunek własny oraz na rachunek Skarbu Państwa. Zgodnie z dostępnymi informacjami gwarancje dotyczące budowy statków zostały udzielone Stoczni Gdynia w ramach działalności nie-komercyjnej KUKE (z gwarancjami Skarbu Państwa), a nie w ramach jego działalności komercyjnej. Biorąc pod uwagę, że Stocznia Gdynia to spółka mająca trudności finansowe Komisja wyraża wątpliwość, czy pobrana składka właściwie odzwierciedla ryzyko z tego tytułu. Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy zabezpieczenia wymagane przez KUKE (pierwsza hipoteka na statku w budowie) jest wystarczająca.

| (194) | Z tych powodów Komisja pragnie uzyskać więcej informacji na temat gwarancji udzielonych Stoczni Gdynia przez KUKE w ramach jej restrukturyzacji. |
| --- | --- |

(194)

Z tych powodów Komisja pragnie uzyskać więcej informacji na temat gwarancji udzielonych Stoczni Gdynia przez KUKE w ramach jej restrukturyzacji.

IV.   DECYZJA

| (195) | W świetle powyższego Komisja wydaje decyzję:






  1) | że środki zawarte w części A załącznika I i w części A załącznika II, zgłoszone przez polskie władze, zostały udzielone przed dniem przystąpienia i nie mają zastosowania po dniu przystąpienia w rozumieniu pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego; |
| --- | --- | --- |

(195)

W świetle powyższego Komisja wydaje decyzję:

1)

że środki zawarte w części A załącznika I i w części A załącznika II, zgłoszone przez polskie władze, zostały udzielone przed dniem przystąpienia i nie mają zastosowania po dniu przystąpienia w rozumieniu pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego;

| 2) | o wszczęciu procedury w trybie art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do środków zawartych w części B załącznika I i w części B załącznika II w świetle wątpliwości co do ich zgodności ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

2)

o wszczęciu procedury w trybie art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do środków zawartych w części B załącznika I i w części B załącznika II w świetle wątpliwości co do ich zgodności ze wspólnym rynkiem.

| (196) | W związku z powyższym, Komisja proponuje, aby Polsce, zgodnie z procedurą opisaną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, przedstawiła swoje uwagi i wszelkie informacje mogące pomóc w ocenie pomocy w terminie do jednego miesiąca od daty otrzymania niniejszego listu. Komisja zwraca się z prośbą do władze Polski o niezwłoczne przekazanie kopii niniejszego listu potencjalnemu beneficjentowi pomocy. |
| --- | --- |

(196)

W związku z powyższym, Komisja proponuje, aby Polsce, zgodnie z procedurą opisaną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, przedstawiła swoje uwagi i wszelkie informacje mogące pomóc w ocenie pomocy w terminie do jednego miesiąca od daty otrzymania niniejszego listu. Komisja zwraca się z prośbą do władze Polski o niezwłoczne przekazanie kopii niniejszego listu potencjalnemu beneficjentowi pomocy.

| (197) | Komisja pragnie przypomnieć Polsce, że art. 88 ust. 3 Traktatu WE ma skutek zawieszający oraz zwrócić uwagę na art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, który stanowi, że wszelka bezprawna pomoc może podlegać zwrotowi przez beneficjenta. |
| --- | --- |

(197)

Komisja pragnie przypomnieć Polsce, że art. 88 ust. 3 Traktatu WE ma skutek zawieszający oraz zwrócić uwagę na art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, który stanowi, że wszelka bezprawna pomoc może podlegać zwrotowi przez beneficjenta.

| (198) | Niniejszym, Komisja pragnie ostrzec Polsce, że informacja o sprawie zostanie przekazana zainteresowanym stronom poprzez publikację niniejszego listu i jego streszczenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Odnośna informacja przekazana zostanie również zainteresowanym stronom w krajach EFTA, które są sygnatariuszami porozumienia EOG, poprzez publikację komunikatu w suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego, jak również organowi nadzorującemu EFTA, któremu przesłana zostania kopia niniejszego listu. Wszystkie zainteresowane strony wymienione powyżej mogą przedstawiać swoje uwagi w terminie do jednego miesiąca od daty ukazania się takiej publikacji.” |
| --- | --- |

(198)

Niniejszym, Komisja pragnie ostrzec Polsce, że informacja o sprawie zostanie przekazana zainteresowanym stronom poprzez publikację niniejszego listu i jego streszczenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Odnośna informacja przekazana zostanie również zainteresowanym stronom w krajach EFTA, które są sygnatariuszami porozumienia EOG, poprzez publikację komunikatu w suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego, jak również organowi nadzorującemu EFTA, któremu przesłana zostania kopia niniejszego listu. Wszystkie zainteresowane strony wymienione powyżej mogą przedstawiać swoje uwagi w terminie do jednego miesiąca od daty ukazania się takiej publikacji.”

---

(1)  Luottamuksellisia tietoja.

1

(2)  Informacje poufne.

2

(3)  Pierwszy rok wspólnej działalności Grupy.

3

(4)  Początek restrukturyzacji.

4

(5)  Najwyższy poziom produkcji w analizowanym okresie.

5

(6)  Zastosowany został bieżący kurs: 1 EUR = 4 PLN. W owym czasie kurs wymiany wynosił 1 EUR = 4,64 PLN. Z uwagi na klarowność i do celów ilustracyjnych w niniejszej decyzji stosowany będzie kurs bieżący.

6

(7)  Informacje niedostępne.

7

(8)  Pierwsza połowa 2002 r. miała znaczenie przełomowe dla stoczni (restrukturyzowanej od 1998 r.), ponieważ uzyskała po raz pierwszy zysk za półrocze. Jednak wynik ogólny za cały rok 2002 był nadal ujemny.

8

(9)  Pismo Polski z dnia 10 listopada 2004 r., tabela nr 3.

9

(10)  Zgłoszenie z dnia 29 kwietnia 2004 r., tabela dot. pomocy państwa, pkt 4, z późn. zm. wprowadzonymi późniejszymi pismami Polski. Ta wielkość liczbowa odzwierciedla wartość nominalną należności publicznoprawnych, które są restrukturyzowane w drodze umorzenia (z lub bez udziału Operatora) lub rozłożenia płatności na raty.

10

(11)  Plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej, tabela nr 30, str. 137.

11

(12)  Zgłoszenie z dnia 8 października 2004 r., załącznik 1. Ta wielkość liczbowa odzwierciedla wartość nominalną należności publicznoprawnych, które są restrukturyzowane w drodze umorzenia (z lub bez udziału Operatora) lub rozłożenia płatności na raty.

12

(13)  KUKE S.A. to polska agencja ubezpieczająca kredyty eksportowe.

13

(14)  Ten środek będzie podjęty wspólnie przez wierzycieli publicznoprawnych i wierzycieli prywatnych. Ponieważ Polska nie była w stanie określić stosunku udziału wierzycieli prywatnych, Komisja przypisuje — na zasadzie tymczasowej — całość środka wierzycielom publicznoprawnym.

14

(15)  Dane dostarczone przez polskie władze.

15

(16)  Dane dostarczone przez polskie władze.

16

(17)  Konieczność uzyskania tej zgody wynika z faktu, że prawo prywatne wymaga zatwierdzenia wierzyciela cedującego dług na innego dłużnika.

17

(18)  Po rozwiązaniu konfliktu kompetencyjnego pomiędzy Miastem Gdańsk a Wojewodą Pomorskim dotyczącego poboru niektórych podatków decyzja Wojewody Pomorskiego z 29 grudnia 2004 r. obejmuje również należności, które wcześniej przysługiwały Miastu Gdańsk.

18

(19)  Wyrok Sądu I Instancji z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie T-109/01, Fleuren Compost przeciwko Komisji, pkt 74.

19

Fleuren Compost przeciwko Komisji

(20)  Informacja ta pochodzi z rozmów z władzami polski w niniejszej sprawie i w sprawie PL 31/2004 (obecnie N 203/2005) — Restrukturyzacja Stoczni Szczecin.

20

(21)  Odnośnie do środków 28 i 29, Skarb Państwa już zawarł umowy gwarancyjne z odpowiednimi bankami (odpowiednio dnia 13 września 2004 r. i dnia 19 października 2004 r.).

21

(22)  Przekazane przez polskie władze.

22

(23)  Przekazane przez polskie władze.

23

(24)  Dz.U. C 317 z 30.12.2003, str. 11.

24

(25)  Dz.U. C 244 z 1.10.2004, str. 2.

25

(26)  Dz.U. C 288 z 9.10.1999, str. 2.

26

(27)  Zob. tabela nr 2 powyżej.

27

(28)  W przypadku Stoczni Gdynia 76 % kosztów restrukturyzacji stanowią koszty operacyjne, 7 % odpowiada obowiązkowi spłaty zobowiązań publicznoprawnych, 14 % to obowiązek spłaty zobowiązań prywatnych, a jedynie 2 % stanowią koszty konkretnych działań restrukturyzacyjnych (racjonalizacja, inwestycje itp.).

28

(29)  Informacje z pierwszej połowy 2004 r.

29

(30)  Źródło: badanie rynkowe dołączone do planu restrukturyzacji Stoczni Gdańsk.

30

(31)  Zgłoszenie, część f), str. 15 i następne; pismo Polski z dnia 3 września 2004 r., str. 12.

31

(32)  Zgłoszenie, cześć 4c), str. 19.

32

---

ZAŁĄCZNIK I

POMOC PAŃSTWOWA DLA STOCZNI GDYNIA

CZĘŚĆ A

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia

| Lp. | Organ udzielający pomocy | Wartość nominalna
  [PLN] | Pomoc państwa
  [PLN] | Forma pomocy | Data udzielenia pomocy | Podstawa prawna |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ARP | 60 000 000 | 6 969 118 | Pożyczka | Uchwała z 30.7.2003
  Umowa z 14.8.2003 | Ustawa z 30.10.2002 |
| 2. | 40 000 000 | 7 601 000 | Pożyczka | Uchwała z 8.1.2004
  Umowa z 14.1.2004 | Ustawa z 30.10.2002 |
| 3. | 20 000 000 | Pożyczka | Uchwała z 27.4.2004
  Umowa z 30.4.2004 | Ustawa z 30.10.2002 |
| 4. | ZUS | 29 058 400 | 29 058 400 | Umorzenie zaległości (wierzytelności należne maks. do 31.12.2001) | Uchwała z 30.12.2002 | Ustawa ZUS, Ustawa z 30.8.2002 |
| 5. | 99 605 900 | 99 605 900 | Umorzenie odsetek (do 31.7.2005) | Uchwała z 30.12.2002 | Ustawa ZUS, Ustawa z 30.8.2002 |
| 6. | 5 127 700 | 5 127 700 | Umorzenie opłaty restrukturyzacyjnej | Uchwała z 30.12.2002, z późn. zm. ex lege przez Prezesa ARP w celu rozpoczęcia restrukturyzacji stosownie do Ustawy z 30.12.2002 (art. 10 ust. 1 pkt 1) | Ustawa z 30.8.2002;
  Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5, art. 30 ust. 2 w związku z art. 32 |
| 7. | 76 594 300 | 7 436 500 | Płatności ratalne (składki 6.2002-5.2003, odsetki do 6.2003) | 12.3.2004
  złożenie przez spółkę wniosku o restrukturyzację zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5A | Ustawa z 30.10.2002, art. 32b |
| 8. | Skarb Państwa | 80 000 000 | 80 000 000 | Dokapitalizowanie | Uchwała Skarbu Państwa z 24.3.2004
  Akt notarialny z 22.4.2004 | Kodeks handlowy |
| 9. | 45 000 000 | 18 000 000 | Gwarancja (statek 8230/6) | 23.12.2003
  Rada Ministrów | Ustawa gwarancyjna |
| 10. | Urząd Miasta Gdynia | 16 156 100 | 16 156 100 | Konwersja wierzytelności na akcje (podatek od nieruchomości 9.2002-3.2004) | 1.3.2004
  Pismo Burmistrza KD-963/04 — przyrzeczenie administracyjne | Ordynacja podatkowa |

Lp.

Organ udzielający pomocy

Wartość nominalna

[PLN]

Pomoc państwa

[PLN]

Forma pomocy

Data udzielenia pomocy

Podstawa prawna

1.

ARP

60 000 000

6 969 118

Pożyczka

Uchwała z 30.7.2003

Umowa z 14.8.2003

Ustawa z 30.10.2002

2.

40 000 000

7 601 000

Pożyczka

Uchwała z 8.1.2004

Umowa z 14.1.2004

Ustawa z 30.10.2002

3.

20 000 000

Pożyczka

Uchwała z 27.4.2004

Umowa z 30.4.2004

Ustawa z 30.10.2002

4.

ZUS

29 058 400

29 058 400

Umorzenie zaległości (wierzytelności należne maks. do 31.12.2001)

Uchwała z 30.12.2002

Ustawa ZUS, Ustawa z 30.8.2002

5.

99 605 900

99 605 900

Umorzenie odsetek (do 31.7.2005)

Uchwała z 30.12.2002

Ustawa ZUS, Ustawa z 30.8.2002

6.

5 127 700

5 127 700

Umorzenie opłaty restrukturyzacyjnej

Uchwała z 30.12.2002, z późn. zm. ex lege przez Prezesa ARP w celu rozpoczęcia restrukturyzacji stosownie do Ustawy z 30.12.2002 (art. 10 ust. 1 pkt 1)

Ustawa z 30.8.2002;

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5, art. 30 ust. 2 w związku z art. 32

7.

76 594 300

7 436 500

Płatności ratalne (składki 6.2002-5.2003, odsetki do 6.2003)

12.3.2004

złożenie przez spółkę wniosku o restrukturyzację zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5A

Ustawa z 30.10.2002, art. 32b

8.

Skarb Państwa

80 000 000

80 000 000

Dokapitalizowanie

Uchwała Skarbu Państwa z 24.3.2004

Akt notarialny z 22.4.2004

Kodeks handlowy

9.

45 000 000

18 000 000

Gwarancja (statek 8230/6)

23.12.2003

Rada Ministrów

Ustawa gwarancyjna

10.

Urząd Miasta Gdynia

16 156 100

16 156 100

Konwersja wierzytelności na akcje (podatek od nieruchomości 9.2002-3.2004)

1.3.2004

Pismo Burmistrza KD-963/04 — przyrzeczenie administracyjne

Ordynacja podatkowa

CZĘŚĆ B

Środki, które — wg dostępnych informacji — stanowią nową pomoc

| Lp. | Organ udzielający pomocy | Wartość nominalna
  [PLN] | Kwota pomocy
  [PLN] | Forma | Data udzielenia | Podstawa prawna |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH ZGODNIE Z PROCEDURĄ NA PODSTAWIE ROZDZIAŁU 5A |
| 11. | PFRON | 5 331 072 | 3 998 304 | Umorzenie (Operator) (składki 2.2002-5.2003, odsetki do 6.2003) | Jeszcze nie udzielona






  — | zgoda wstępna z 25.3.2004 |

Lp.

Organ udzielający pomocy

Wartość nominalna

[PLN]

Kwota pomocy

[PLN]

Forma

Data udzielenia

Podstawa prawna

RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH ZGODNIE Z PROCEDURĄ NA PODSTAWIE ROZDZIAŁU 5A

11.

PFRON

5 331 072

3 998 304

Umorzenie (Operator) (składki 2.2002-5.2003, odsetki do 6.2003)

Jeszcze nie udzielona

—

zgoda wstępna z 25.3.2004

| — | art. 32h zgoda z 5.8.2004 |
| --- | --- |

—

art. 32h zgoda z 5.8.2004

| — | decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana |
| --- | --- |

—

decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

12.

Wojewoda Pomorski

2 414 900

1 811 200

Umorzenie (Operator) (opłata 1994-1996, 2002-2003, odsetki do 30.4.2003)

Jeszcze nie udzielona

| — | protokół z 5.4.2004 |
| --- | --- |

—

protokół z 5.4.2004

| — | art. 32h zgoda z 29.12.2004 |
| --- | --- |

—

art. 32h zgoda z 29.12.2004

| — | decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana |
| --- | --- |

—

decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

13.

Marszałek Województwa Pomorskiego

601 100

450 800

Umorzenie (Operator) (opłata 2001, 4.2003-6.2003, odsetki do 6.2003)

Jeszcze nie udzielona

| — | zgoda wstępna z 22.4.2004 |
| --- | --- |

—

zgoda wstępna z 22.4.2004

| — | art. 32h decyzja z 12.8.2004 |
| --- | --- |

—

art. 32h decyzja z 12.8.2004

| — | decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana |
| --- | --- |

—

decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

14.

ZUS

23 048 186

17 286 139

Umorzenie (Operator) (składki 6.2002-5.2003, odsetki do 6.2003)

Jeszcze nie udzielona

| — | spotkanie z 30.3.2004, protokół z 2.2.2005 |
| --- | --- |

—

spotkanie z 30.3.2004, protokół z 2.2.2005

| — | art. 32h zgoda z 5.8.2004 |
| --- | --- |

—

art. 32h zgoda z 5.8.2004

| — | decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana |
| --- | --- |

—

decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

15.

13 000 000

13 000 000

Umorzenie (Operator) (odsetki od 7.2003)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

16.

PFRON

2 225 400

2 225 400

Umorzenie (Operator) (odsetki 7.2003-1.2004)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

17.

Wojewoda Pomorski

50 000

50 000

Umorzenie (Operator) (odsetki od 7.2003)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

18.

Marszałek Województwa Pomorskiego

40 000

40 000

Umorzenie (Operator) (odsetki od 7.2003)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH NA INNEJ PODSTAWIE

19.

ZUS

80 000 000

14 424 600

Rozłożenie płatności na raty (składki 6.2003-2.2004)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa ZUS

20.

107 700 000

8 663 900

Rozłożenie płatności na raty (3.2004-4.2005)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa ZUS

21.

PFRON

752 800

135 700

Rozłożenie płatności na raty (składki 6.2003-1.2004)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa PFRON, Ordynacja podatkowa

22.

4 500 000

299 600

Rozłożenie płatności na raty (składki 2.2004-4.2005)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa PFRON

Ordynacja podatkowa

23.

Urząd Miasta Gdynia

10 200 000

707 400

Rozłożenie płatności na raty (podatek od nieruchomości 4.2004-5.2005)

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

24.

Wojewoda Pomorski

1 400 000

116 500

Rozłożenie płatności na raty (opłata za korzystanie z gruntów 2004-2005)

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

25.

Marszałek Województwa Pomorskiego

1 310 000

115 800

Rozłożenie płatności na raty (opłata za korzystanie ze środowiska 7.2003-5.2004)

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

26.

Związek Gmin

100 000

100 000

Umorzenie (odsetki za 2002 r.)

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

27.

500 000

72 700

Rozłożenie płatności na raty (opłata za usuwanie ścieków za 2002 r.)

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

INNE ŚRODKI

28.

Skarb Państwa

150 000 000

90 000 000

Gwarancja (statki 8276/1-2)

Uchwała Rady Ministrów z 24.8.2004

Umowa z 13.9.2004

Ustawa gwarancyjna

29.

125 000 000

75 000 000

Gwarancja (statek 8245/1-8245/4)

Uchwała Rady Ministrów z 7.9.2004

Umowa z 19.10.2004

30.

385 000 000

231 000 000

Gwarancja (statek 8184/9-8184/18)

Uchwała Rady Ministrów z 21.9.2004

Umowa — jeszcze niepodpisana (informacje z 10.11.2004)

31.

125 000 000

75 000 000

Gwarancja (statek 8184/21-25, 8230/11-15)

Jeszcze nie udzielona

32.

40 000 000

40 000 000

Dokapitalizowanie

Jeszcze nie udzielona

Kodeks handlowy

33.

Wierzyciele publiczno-prawni i wierzyciele prywatni (stosunek nie jest znany)

200 000 000

200 000 000

Zakup obligacji zerokuponowych wymienialnych na akcje

Jeszcze nie udzielona (Nadzwyczajne Zgromadzenie Akcjonariuszy podjęło decyzję o emisji tych obligacji dnia 20.12.2004)

Ustawa o obligacjach z 29.6.1995 Kodeks handlowy

34.

Skarb Państwa i inni wierzyciele publiczno-prawni i wierzyciele prywatni (stosunek nie jest znany)

180 000 000

Dotychczas 48 prywatnych wierzycieli na kwotę 3,7 mln

180 000 000

Konwersja wierzytelności na akcje

Jeszcze nie udzielona

Kodeks handlowy

---

ZAŁĄCZNIK II

POMOC PAŃSTWA DLA STOCZNI GDAŃSKIEJ

CZĘŚĆ A

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia

| Lp. | Organ udzielający pomocy | Wartość nominalna [PLN] | Kwota pomocy NGE [PLN/(GGE) | Forma pomocy | Data udzielenia pomocy | Podstawa prawna |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | PFRON | 4 370 900 | 3 011 100 | Umorzenie odsetek, umorzenie 60 % należności głównej, rozłożenie płatności 40 % należności głównej na raty w latach 2004-2008 (12.1998-1.2004) | 19.12.2003 | Ustawa PFRON, Ordynacja podatkowa |
| 2. | Marszałek Województwa Pomorskiego | 345 172 | 345 172 | Umorzenie opłaty za korzystanie ze środowiska (2001, 7.2002-6.2003) | 12.3.2004 | Ustawa z 27.4.2001 Prawo Ochrony środowiska
  Ordynacja podatkowa |
| 3. | Miasto Gdańsk | 960 000 | 79 800 | Odroczenie terminu płatności, umorzenie (opłata za użytkowanie gruntów państwowych) | Oświadczenie z 30.3.2004
  Częściowa decyzja z 31.3.2004 | Ordynacja podatkowa |
| 4. | Urząd Skarbowy | 5 751 900 | 601 500 | Odroczenie, terminu płatności, umorzenie (podatek dochodowy, 6.2003-2.2004) | Pismo z 19.4.2004
  Częściowa decyzja z 30/4/04 | Ordynacja podatkowa |
| 5. | Urząd Skarbowy | 3 293 400 | 776 300 | Odroczenie terminu płatności, umorzenie (podatek VAT, 6.2003-2.2004) | Pismo z 19.4.2004
  Decyzja z 30.4.2004 | Ordynacja podatkowa |
| 6 | Urząd Skarbowy | 36 600 000 | 2 436 600 | Odroczenie terminu płatności, umorzenie (podatek VAT i podatek dochodowy, 3.2004-11.2005) | 19.4.2004 | Ordynacja podatkowa |
| 7. | ARP | 50 000 000 | 20 000 000 | Gwarancja | Decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP z 22.12.2003, zmieniona decyzją z 30.4.2004 o akceptacji zmodyfikowanego planu restrukturyzacji | Ustawa z 30.10.2002 |
| 8. | 20 000 000 | 20 000 000 | Pożyczka długoterminowa | 19.3.2004
  Umowa pożyczki | Ustawa z 30.10.2002 |
| 9. | ZUS | 35 818 300 | 6 224 300 | Rozłożenie płatności na raty (składki 3.2002-5.2003, odsetki do 30.6.2003) | 12.3.2004
  złożenie przez spółkę wniosku o restrukturyzację zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5A | Ustawa z 30.10.2002, art. 32b |

Lp.

Organ udzielający pomocy

Wartość nominalna [PLN]

Kwota pomocy NGE [PLN/(GGE)

Forma pomocy

Data udzielenia pomocy

Podstawa prawna

1.

PFRON

4 370 900

3 011 100

Umorzenie odsetek, umorzenie 60 % należności głównej, rozłożenie płatności 40 % należności głównej na raty w latach 2004-2008 (12.1998-1.2004)

19.12.2003

Ustawa PFRON, Ordynacja podatkowa

2.

Marszałek Województwa Pomorskiego

345 172

345 172

Umorzenie opłaty za korzystanie ze środowiska (2001, 7.2002-6.2003)

12.3.2004

Ustawa z 27.4.2001 Prawo Ochrony środowiska

Ordynacja podatkowa

3.

Miasto Gdańsk

960 000

79 800

Odroczenie terminu płatności, umorzenie (opłata za użytkowanie gruntów państwowych)

Oświadczenie z 30.3.2004

Częściowa decyzja z 31.3.2004

Ordynacja podatkowa

4.

Urząd Skarbowy

5 751 900

601 500

Odroczenie, terminu płatności, umorzenie (podatek dochodowy, 6.2003-2.2004)

Pismo z 19.4.2004

Częściowa decyzja z 30/4/04

Ordynacja podatkowa

5.

Urząd Skarbowy

3 293 400

776 300

Odroczenie terminu płatności, umorzenie (podatek VAT, 6.2003-2.2004)

Pismo z 19.4.2004

Decyzja z 30.4.2004

Ordynacja podatkowa

6

Urząd Skarbowy

36 600 000

2 436 600

Odroczenie terminu płatności, umorzenie (podatek VAT i podatek dochodowy, 3.2004-11.2005)

19.4.2004

Ordynacja podatkowa

7.

ARP

50 000 000

20 000 000

Gwarancja

Decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP z 22.12.2003, zmieniona decyzją z 30.4.2004 o akceptacji zmodyfikowanego planu restrukturyzacji

Ustawa z 30.10.2002

8.

20 000 000

20 000 000

Pożyczka długoterminowa

19.3.2004

Umowa pożyczki

Ustawa z 30.10.2002

9.

ZUS

35 818 300

6 224 300

Rozłożenie płatności na raty (składki 3.2002-5.2003, odsetki do 30.6.2003)

12.3.2004

złożenie przez spółkę wniosku o restrukturyzację zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5A

Ustawa z 30.10.2002, art. 32b

CZĘŚĆ B

Środki, które — wg dostępnych informacji — stanowią nową pomoc

| Lp. | Organ udzielający pomocy | Wartość nominalna
  [PLN] | Kwota pomocy NGE
  [PLN] | Forma pomocy | Data udzielenia pomocy | Podstawa prawna |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH ZGODNIE Z PROCEDURĄ NA PODSTAWIE ROZDZIAŁU 5A |
| 10. | ZUS | 13 521 900 | 10 141 400 | Umorzenie (Operator) (składki 3.2002-5.2003, odsetki do 30.6.2003) | Jeszcze nie udzielona






  — | zgoda wstępna z 19.4.2004 |

Lp.

Organ udzielający pomocy

Wartość nominalna

[PLN]

Kwota pomocy NGE

[PLN]

Forma pomocy

Data udzielenia pomocy

Podstawa prawna

RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH ZGODNIE Z PROCEDURĄ NA PODSTAWIE ROZDZIAŁU 5A

10.

ZUS

13 521 900

10 141 400

Umorzenie (Operator) (składki 3.2002-5.2003, odsetki do 30.6.2003)

Jeszcze nie udzielona

—

zgoda wstępna z 19.4.2004

| — | decyzja z 16.7.2004 |
| --- | --- |

—

decyzja z 16.7.2004

| — | decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana |
| --- | --- |

—

decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

11.

Miasto Gdańsk

174 600

131 000

Umorzenie (Operator) (składki i odsetki do 30.6.2003)

Jeszcze nie udzielona

| — | zgoda wstępna z 25.3.2004 |
| --- | --- |

—

zgoda wstępna z 25.3.2004

| — | decyzja z 29.12.2004 |
| --- | --- |

—

decyzja z 29.12.2004

| — | decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana |
| --- | --- |

—

decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

12.

Wojewoda Pomorski

523 900

392 900

Umorzenie (Operator) (składki i odsetki do 30.6.2003)

Jeszcze nie udzielona

| — | zgoda wstępna z 21.4.2004 |
| --- | --- |

—

zgoda wstępna z 21.4.2004

| — | decyzja z 29.12.2004 |
| --- | --- |

—

decyzja z 29.12.2004

| — | decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana |
| --- | --- |

—

decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

13.

Urząd Skarbowy

20 397 300

15 298 000

Umorzenie (Operator) (VAT, odsetki, koszty egzekucji do 30.6.2003)

Jeszcze nie udzielona

| — | zgoda wstępna z 19.4.2004 |
| --- | --- |

—

zgoda wstępna z 19.4.2004

| — | decyzje z 13.9.2004 & 10.9.2004 |
| --- | --- |

—

decyzje z 13.9.2004 & 10.9.2004

| — | decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana |
| --- | --- |

—

decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP — jeszcze nie wydana

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

14.

5 148 900

3 861 700

Umorzenie (Operator) (podatek dochodowy, odsetki, koszty egzekucji do 30.6.2003)

Jeszcze nie udzielona

| — | zgoda wstępna z 19.4.2004 |
| --- | --- |

—

zgoda wstępna z 19.4.2004

| — | decyzja z 13.9.2004 |
| --- | --- |

—

decyzja z 13.9.2004

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

15.

2 542 800

2 542 800

Umorzenie (Operator) (odsetki od 7.2004

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

16.

ZUS

5 052 200

5 052 200

Umorzenie (Operator) (odsetki od 7.2003)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002, rozdz. 5a

RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH NA INNEJ PODSTAWIE

17.

ZUS

13 156 100

4 444 300

Odroczenie, terminu płatności, umorzenie (składki 6.2003-2.2004)

Ustne

Ustawa ZUS

18.

ZUS

38 000 000

3 373 100

Odroczenie terminu płatności, umorzenie (składki 3.2003-9.2005)

Ustne

Ustawa ZUS

19.

PFRON

3 200 000

213 000

Odroczenie terminu płatności, umorzenie

(składki 4.2004-11.2005)

Ustne

Ustawa PFRON, Ordynacja podatkowa

20.

Marszałek Województwa Pomorskiego

918 000

33 600

Odroczenie terminu płatności, umorzenie (wierzytelność 7.2003-9.2005)

Ustne

Ordynacja podatkowa

21.

Miasto Gdańsk

1 900 700

1 900 700

Umorzenie (składki i odsetki 11.2003-3.2004)

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

22.

Miasto Gdańsk

7 980 000

529 200

Odroczenie terminu płatności, umorzenie (składki 4.2003-9.2005)

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

INNE ŚRODKI

23.

Skarb Państwa lub Miasto Gdańsk lub Marszałek Województwa lub inna publiczna instytucja finansowa podlegająca Skarbowi Państwa

30 000 000

12 000 000

Gwarancje

Ustne w ramach Stoczni WG + Zatwierdzenia PR Gdyni

Ustawa gwarancyjna

24.

?

20 000 000

20 000 000

Umorzenie zadłużenia

Jeszcze nie udzielona

?

25.

?

30 000 000

30 000 000

Tymczasowe dokapitalizowanie

Jeszcze nie udzielona

?

---

| 8.9.2005 | FI | Euroopan unionin virallinen lehti | C 220/42 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2005

FI

Euroopan unionin virallinen lehti

C 220/42

---

Ennakkoilmoitus yrityskeskittymästä

(Asia COMP/M.3960 — Barclays Private Equity/Alstom Power Conversion)

Asiaan sovelletaan mahdollisesti yksinkertaistettua menettelyä

(2005/C 220/05)

(ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)

| 1. | Komissio vastaanotti 29. elokuuta 2005 neuvoston asetuksen (EY) N:o 139/2004 (1) 4 artiklan mukaisen ilmoituksen ehdotetusta yrityskeskittymästä, jolla yritys Barclays Private Equity France (”Barclays”, Ranska), joka on yrityksen Barclays Bank Plc (Iso-Britannia) määräysvallassa hankkii neuvoston asetuksen 3 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitetussa merkityksessä määräysvallan yrityksessä Alstom Power Conversion (”APC”, Ranska), joka kuuluu yhtymään Alstom Holdings, ostamalla osakkeita ja omaisuutta. |
| --- | --- |

1.

Komissio vastaanotti 29. elokuuta 2005 neuvoston asetuksen (EY) N:o 139/2004 (1) 4 artiklan mukaisen ilmoituksen ehdotetusta yrityskeskittymästä, jolla yritys Barclays Private Equity France (”Barclays”, Ranska), joka on yrityksen Barclays Bank Plc (Iso-Britannia) määräysvallassa hankkii neuvoston asetuksen 3 artiklan 1 kohdan b alakohdassa tarkoitetussa merkityksessä määräysvallan yrityksessä Alstom Power Conversion (”APC”, Ranska), joka kuuluu yhtymään Alstom Holdings, ostamalla osakkeita ja omaisuutta.

| 2. | Kyseisten yritysten liiketoiminnan sisältö on seuraava:






  — | Barclays: yksityinen sijoitusyhtiö; |
| --- | --- | --- |

2.

Kyseisten yritysten liiketoiminnan sisältö on seuraava:

—

Barclays: yksityinen sijoitusyhtiö;

| — | APC: pääasiassa projektit joissa sähköenergia muutetaan tuotannoksi |
| --- | --- |

—

APC: pääasiassa projektit joissa sähköenergia muutetaan tuotannoksi

| 3. | Komissio katsoo alustavan tarkastelun perusteella, että ilmoitettu toimi voi kuulua asetuksen (EY) N:o 139/2004 soveltamisalaan. Asiaa koskevan lopullisen päätöksen tekoa on kuitenkin lykätty. On huomattava, että asiaan sovelletaan mahdollisesti yksinkertaistettua menettelyä yksinkertaistetusta menettelystä tiettyjen keskittymien käsittelemiseksi neuvoston asetuksen (EY) N:o 139/2004 (2) nojalla annetun komission tiedonannon mukaisesti. |
| --- | --- |

3.

Komissio katsoo alustavan tarkastelun perusteella, että ilmoitettu toimi voi kuulua asetuksen (EY) N:o 139/2004 soveltamisalaan. Asiaa koskevan lopullisen päätöksen tekoa on kuitenkin lykätty. On huomattava, että asiaan sovelletaan mahdollisesti yksinkertaistettua menettelyä yksinkertaistetusta menettelystä tiettyjen keskittymien käsittelemiseksi neuvoston asetuksen (EY) N:o 139/2004 (2) nojalla annetun komission tiedonannon mukaisesti.

| 4. | Komissio kehottaa asianomaisia kolmansia osapuolia esittämään sille mahdolliset ehdotettua toimenpidettä koskevat huomautuksensa.
  Huomautusten on oltava komissiolla 10 päivän kuluessa tämän ilmoituksen julkaisupäivästä. Huomautukset voidaan lähettää komissiolle faksilla (numeroon (32-2) 296 43 01 tai 296 72 44) tai postitse viitteellä COMP/M.3960 — Barclays Private Equity/Alstom Power Conversion, seuraavaan osoitteeseen:





  Euroopan komissio |
| --- | --- |
| Kilpailun pääosasto |
| Yrityskeskittymien valvonta — Kirjaamo |
| J-70 |
| B-1049 Bruxelles/Brussel |

4.

Komissio kehottaa asianomaisia kolmansia osapuolia esittämään sille mahdolliset ehdotettua toimenpidettä koskevat huomautuksensa.

Huomautusten on oltava komissiolla 10 päivän kuluessa tämän ilmoituksen julkaisupäivästä. Huomautukset voidaan lähettää komissiolle faksilla (numeroon (32-2) 296 43 01 tai 296 72 44) tai postitse viitteellä COMP/M.3960 — Barclays Private Equity/Alstom Power Conversion, seuraavaan osoitteeseen:

Euroopan komissio

Kilpailun pääosasto

Yrityskeskittymien valvonta — Kirjaamo

J-70

B-1049 Bruxelles/Brussel

---

(1)  EUVL L 24, 29.1.2004, s. 1.

(2)  EUVL C 56, 5.3.2005, s. 32.

---

Oikaisuja

| 8.9.2005 | FI | Euroopan unionin virallinen lehti | C 220/43 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2005

FI

Euroopan unionin virallinen lehti

C 220/43

---

Oikaisu: Ehdotuspyyntöilmoitus, joka koskee rahoitustuen myöntämistä liikenteen alalla — Ehdotuspyyntö TREN/SUB/02-2 005

(
  Euroopan unionin virallinen lehti C 116, 18.5.2005
  )

(2005/C 220/06)

Euroopan unionin virallisessa lehdessä C 116 julkaistiin 18. toukokuuta 2005 ilmoitus ehdotuspyynnöstä DG TREN/SUB/02-2005, jonka koko teksti on saatavilla osoitteesta http://europa.eu.int/comm/dgs/energy_transport/grants/proposal_fr.htm. Saksankielisessä versiossa on virhe, minkä vuoksi on syytä tarkentaa, että ehdotuspyyntö koskee lentoliikenteen turvallisuutta (EN: safety, DE: Flugsicherheit (betriebliche und technische Gefahren)) eikä ilmailun turvaamista (EN: security, DE: Luftsicherheit/Gefahrenabwehr im Luftverkehr).

Korvataan ehdotuspyynnön DG TREN/SUB/02-2005 saksankielisen version sivulla 3 ilmaus ”Luftsicherheit” (EN: security) ilmauksella ”Flugsicherheit (betriebliche und technische Gefahren)” (EN: safety).

Avataan ehdotuspyynnön DG TREN/SUB/02-2 005 pääaihealue lentoliikenteen turvallisuus (EN: safety, DE: Flugsicherheit (betriebliche und technische Gefahren)) 21 päivän ajaksi tämän oikaisun julkaisemisesta Euroopan unionin virallisessa lehdessä. Tämä oikaisu ei koske muita pääaihelueita.

---

| 8.9.2005 | FI | Euroopan unionin virallinen lehti | C 220/43 |
| --- | --- | --- | --- |

8.9.2005

FI

Euroopan unionin virallinen lehti

C 220/43

---

Oikaistaan ilmoitus pysyvästä tarjouskilpailusta valkoisen sokerin vientimaksujen ja/tai vientitukien määrittämiseksi (nro 1/2005)

(
  Euroopan unionin virallinen lehti C 176, 16. heinäkuuta 2005
  )

(2005/C 220/07)

Sivulla 27, kohdassa III TARJOUKSET:

korvataan:

| ”Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung, |
| --- |
| Referat 323 |
| D-53168 Frankfurt am Main |
| puhelin: (49-228) 6845-0 |
| faksi: (49-228) 6845-3624/3794;” |

”Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung,

Referat 323

D-53168 Frankfurt am Main

puhelin: (49-228) 6845-0

faksi: (49-228) 6845-3624/3794;”

seuraavasti:

| ”Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung, |
| --- |
| Referat 323 |
| D-53168 Bonn |
| puhelin: (49-228) 6845-0 |
| faksi: (49-228) 6845-3624/3794”. |

”Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung,

Referat 323

D-53168 Bonn

puhelin: (49-228) 6845-0

faksi: (49-228) 6845-3624/3794”.

---