----

----

I Informacje

Rada

----

WSPÓLNE STANOWISKO NR 25/2005

przyjęte przez Radę w dniu 21 czerwca 2005 r.

w sprawie przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych

(2005/C 183 E/01)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 oraz art. 95 w związku z art. 7, 8 i 9 niniejszego rozporządzenia,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

Celem niniejszego rozporządzenia jest redukcja emisji fluorowanych gazów cieplarnianych objętych Protokołem z Kioto. Rozporządzenie stosuje się do fluorowanych gazów cieplarnianych wyszczególnionych w załączniku A do tego Protokołu. Załącznik I do niniejszego rozporządzenia zawiera wykaz fluorowanych gazów cieplarnianych obecnie objętych niniejszym rozporządzeniem, wraz z ich współczynnikami ocieplenia globalnego. W świetle weryfikacji przewidzianych w art. 5 ust. 3 Protokołu z Kioto i przyjętych przez Wspólnotę i jej Państwa Członkowskie, załącznik I może zostać poddany przeglądowi oraz, w stosownych przypadkach, może następnie zostać uaktualniony.

Niniejsze rozporządzenie dotyczy kwestii ograniczania, stosowania, odzysku i niszczenia fluorowanych gazów cieplarnianych wyszczególnionych w załączniku I; etykietowania i złomowania produktów i urządzeń zawierających te gazy; przekazywania informacji dotyczących tych gazów; sposobów ich wykorzystania, określonych w art. 8 i wprowadzania do obrotu produktów i urządzeń określonych w art. 9; oraz szkolenia i certyfikacji personelu zaangażowanego w działania przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla dyrektyw 75/442/EWG, 96/61/WE, 2000/53/WE i 2002/96/WE.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

Artykuł 3

Ograniczanie

1.   Operatorzy następujących stacjonarnych zastosowań: urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła oraz systemów ochrony przeciwpożarowej, w których są wykorzystywane fluorowane gazy cieplarniane wyszczególnione w załączniku I, z wykorzystaniem wszystkich środków, które są technicznie dostępne i nie powodują powstania nieproporcjonalnie wysokich kosztów:

2.   Operatorzy zastosowań, o których mowa w ust. 1, zapewniają, że są one kontrolowane pod względem wycieków przez personel posiadający odpowiednie certyfikaty, który spełnia wymogi art. 5, zgodnie z następującym harmonogramem:

Zastosowania te są kontrolowane pod względem wycieków w terminie jednego miesiąca po tym jak wyciek został naprawiony w celu zapewnienia, że naprawa była skuteczna.

Do celów niniejszego ustępu „kontrolowane pod względem wycieków” oznacza, że urządzenie lub system zostały zbadane głównie w celu wykrycia wycieków z zastosowaniem bezpośrednich lub pośrednich metod pomiarowych, z położeniem największego nacisku na te części urządzenia lub systemu, w których występuje największe prawdopodobieństwo wystąpienia wycieku.

3.   Operatorzy zastosowań, o których mowa w ust. 1, w których jest wykorzystywane 300 kg lub więcej fluorowanych gazów cieplarnianych instalują systemy wykrywania wycieków. Takie systemy wykrywania wycieków są poddawane kontroli raz na dwanaście miesięcy do roku w celu zapewnienia ich właściwego działania.

4.   W przypadkach gdzie odpowiedni system wykrywania wycieków został zainstalowany i działa poprawnie, częstotliwość przeprowadzania kontroli na mocy ust. 2 lit. b) i c) zostaje zmniejszona o połowę.

5.   W przypadku systemów ochrony przeciwpożarowej, w odniesieniu do których ustanowiono system kontroli w celu spełnienia wymogów normy ISO 14520, kontrole te mogą także spełniać zobowiązania na mocy niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że przeprowadzane są przynajmniej z taką samą częstotliwością.

6.   Operatorzy zastosowań, o których mowa w ust. 1, w których jest wykorzystywane 3 kg lub więcej fluorowanych gazów cieplarnianych, prowadzą dokumentację dotyczącą ilości i typu zainstalowanych fluorowanych gazów cieplarnianych, wszelkich ilości dodanych i ilości odzyskanych podczas serwisowania, konserwacji i końcowego usunięcia. Prowadzą oni również dokumentację innych istotnych informacji, zawierającą nazwę przedsiębiorstwa które przeprowadziło serwis lub konserwację lub konserwatora, który przeprowadził serwis lub konserwację; jak również daty i wyniki kontroli przeprowadzonych na mocy ust. 2, 3 i 4. Dokumentacja ta zostaje udostępniona na wniosek właściwych władz i Komisji.

7.   Do ... (16) Komisja ustali, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2, standardowe wymagania dotyczące kontroli dla każdego z zastosowań, o których mowa ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Odzysk

1.   Operatorzy następujących typów stacjonarnych urządzeń są odpowiedzialni za wprowadzanie w życie uzgodnień dotyczących właściwego odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych przez personel posiadający odpowiednie certyfikaty, który spełnia wymogi art. 5 w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub niszczenia:

2.   Kiedy życie użytkowe pojemnika zawierającego fluorowane gazy cieplarniane nadającego się lub nienadającego się do ponownego napełnienia dobiega końca, osoba wykorzystująca pojemnik do celów transportu lub magazynowania jest odpowiedzialna za wprowadzenie w życie uzgodnień w celu poprawnego odzyskania wszelkich pozostałości gazów, jakie on zawiera, w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub niszczenia.

3.   Fluorowane gazy cieplarniane zawarte w innych produktach i urządzeniach, z uwzględnieniem sprzętu ruchomego, o ile nie służy on celom operacji wojskowych, w zakresie w jakim jest to technicznie wykonalne i nie powoduje nieproporcjonalnie wysokich kosztów są odzyskiwane przez właściwie wykwalifikowany personel, w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub niszczenia.

4.   Odzysk, do celów recyklingu, regeneracji lub niszczenia fluorowanych gazów cieplarnianych, zgodnie z ust. 1–3, jest przeprowadzany przed końcowym złomowaniem takich urządzeń oraz, w stosownych przypadkach, podczas ich serwisowania i konserwacji.

Artykuł 5

Szkolenie i certyfikacja

1.   Do ... (17), na podstawie informacji otrzymanych od Państw Członkowskich oraz w porozumieniu z odpowiednimi sektorami, Komisja ustali zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2 minimalne wymogi i warunki wzajemnego uznawania w odniesieniu do programów szkoleniowych i certyfikacji dla odpowiedniego personelu oraz dla przedsiębiorstw i ich personelu zaangażowanego w działania, o których mowa w art. 3 i 4.

2.   Do ... (18) Państwa Członkowskie ustalą lub dostosują swoje własne wymogi dotyczące szkoleń i certyfikacji, na podstawie minimalnych wymogów, o których mowa w ust. 1. Państwa Członkowskie notyfikują Komisję o ich programach szkoleń i certyfikacji. Państwa Członkowskie uznają certyfikaty wystawione w innym Państwie Członkowskim i nie ograniczają swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości z powodów związanych z certyfikatami wystawionymi w innych Państwach Członkowskich.

3.   Operator odpowiedniego zastosowania zapewnia, że odpowiedni personel otrzymał niezbędne certyfikaty, o których mowa w ust. 2, z których wynika właściwa znajomość obowiązujących przepisów i norm, jak również niezbędne kwalifikacje dotyczące zapobiegania emisji i odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych, jak również bezpiecznej obsługi odpowiedniego typu i wielkości urządzeń.

4.   Do ... (19) Państwa Członkowskie zapewnią, że przedsiębiorstwa zaangażowane w realizację działań, o których mowa w art. 3 i 4, będą przyjmować dostawy fluorowanych gazów cieplarnianych tylko w przypadkach, gdy ich odpowiedni personel posiada certyfikaty, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

5.   Do ... (17) Komisja ustali, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2, format notyfikacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.

Artykuł 6

Sprawozdawczość

1.   Do dnia 31 marca każdego roku, począwszy od pierwszego roku kalendarzowego po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, każdy producent, importer i eksporter fluorowanych gazów cieplarnianych przekazuje w formie sprawozdania do wiadomości Komisji, wysyłając te same informacje właściwym władzom w Państwie Członkowskim, którego to dotyczy, następujące dane w odniesieniu do poprzedniego roku kalendarzowego:

2.   Komisja do ... (20) ustala format sprawozdań, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2

3.   Komisja podejmuje właściwe działania w celu ochrony poufności przedłożonych jej informacji.

4.   Państwa Członkowskie ustalają system składania sprawozdań dla odpowiednich sektorów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w celu uzyskania, w możliwym zakresie, danych o emisji.

Artykuł 7

Etykietowanie

1.   Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy Rady 67/548/EWG (21) i dyrektywy 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (22) w odniesieniu do etykietowania niebezpiecznych substancji i preparatów, produkty i urządzenia wyszczególnione w ust. 2 zawierające fluorowane gazy cieplarnie nie są wprowadzane do obrotu, o ile nazwa chemiczna fluorowanych gazów cieplarnianych nie jest określona w formie etykiety z zastosowaniem przyjętej nomenklatury branżowej. Taka etykieta wyraźnie wskazuje, że produkt lub urządzenie zawiera fluorowane gazy cieplarniane, co jest w widoczny i niemożliwy do usunięcia sposób oznaczone na produkcie lub urządzeniu, w pobliżu punktów serwisowych przeznaczonych do ładowania lub odzysku fluorowanego gazu cieplarnianego lub na tej części produktu lub urządzenia, która zawiera fluorowany gaz cieplarniany. Hermetycznie zamknięte systemy są oznakowane jako takie.

2.   Ustęp 1 ma zastosowanie do następujących typów urządzeń i produktów:

3.   Komisja ustala, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2, formę etykiety, jaką należy stosować.

Artykuł 8

Kontrola stosowania

1.   Od dnia 1 stycznia 2008 r. stosowanie heksafluorku siarki lub jego preparatów w procesie odlewania magnezu jest zabronione, z wyjątkiem przypadków gdzie ilość zastosowanego heksafluorku siarki nie przekracza 850 kg rocznie.

2.   Stosowanie heksafluorku siarki lub jego preparatów do napełniania opon pojazdów jest zabronione od ... (20).

Artykuł 9

Wprowadzenie do obrotu

1.   Wprowadzenie do obrotu produktów i urządzeń wyszczególnionych w załączniku II, zawierających fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie opiera się na wykorzystaniu tych gazów, jest zabronione zgodnie z przepisami zawartymi w tym załączniku.

2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania do produktów i urządzeń, co do których wykazano, że zostały wyprodukowane przed dniem wejścia w życie odpowiedniego zakazu dotyczącego wprowadzania do obrotu.

Artykuł 10

Przegląd

1.   Na podstawie postępów w potencjalnym ograniczaniu lub zastępowaniu fluorowanych gazów cieplarnianych w systemach klimatyzacji, innych niż te zainstalowane w pojazdach silnikowych, o których mowa w dyrektywie Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (23) oraz w systemach chłodniczych zawartych w środkach transportu, Komisja dokonuje przeglądu niniejszego rozporządzenia i publikuje sprawozdanie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2007 r. Jeżeli będzie to stosowne, Komisja przedstawia wnioski legislacyjne także w celu stosowania przepisów art. 3 do systemów klimatyzacji innych niż te zainstalowane w pojazdach silnikowych, o których mowa w dyrektywie Rady 70/156 EWG, oraz systemów chłodniczych zawartych w środkach transportu.

2.   Do ... (24) Komisja publikuje sprawozdanie na podstawie doświadczeń w stosowaniu niniejszego rozporządzenia. W szczególności sprawozdanie:

3.   Tam gdzie jest to konieczne Komisja przedstawia odpowiednie propozycje zmian odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11

Komitet

1.   Komisję wspiera komitet utworzony na mocy art. 18 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000.

2.   W przypadku odesłań do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art.8.

Okres ustalony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

3.   Komitet przyjmuje swój regulamin.

Artykuł 12

Sankcje

1.   Państwa Członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby te zasady zostały wprowadzone w życie. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2.   Państwa Członkowskie notyfikują Komisji do ... (25) zasady dotyczące sankcji oraz niezwłocznie notyfikują jej wszelkie późniejsze zmiany dotyczące tych zasad.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwanaście miesięcy po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. C 108 z 30.4.2004, str. 62.

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 31 marca 2004 r. (Dz.U. C 103 E z 29.4.2004, str. 600), wspólne stanowisko Rady z dnia 21 czerwca 2005 r. oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

(3)  Decyzja nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiająca szósty wspólnotowy program działań w zakresie środowiska naturalnego (Dz.U. L 242 z 10.9.2002, str. 1).

(4)Dz.U. L 33 z 7.2.1994, str. 11.

(5)Dz.U. L 130 z 15.5.2002, str. 1.

(6)Dz.U. L 194 z 25.7.1975, str. 39. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(7)Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

(8)Dz.U. L 269 z 21.10.2000, str. 34. Dyrektywa zmieniona decyzją Komisji 2002/525/WE (Dz.U. L 170 z 29.6.2002, str. 81).

(9)Dz.U. L 37 z 13.2.2003, str. 24. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Rady 2004/486/WE (Dz.U. L 162 z 30.4.2004, str. 114).

(10)  Patrz: ... str. niniejszego Dziennika Urzędowego (należy zamieścić odesłanie do dyrektywy pozostającej w związku z niniejszym rozporządzeniem w celu ich jednoczesnej publikacji).

(11)Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

(12)Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2077/2024 (Dz.U. L 359 z 4.12.2004., str. 28).

(13)  Trzecia ocena zmian klimatu IPCC, 2001. Sprawozdanie Międzyrządowego Zespołu do spraw Zmian Klimatu (http://www.ipcc.ch/pub/reports.htm).

(14)  Do obliczania WOG niefluorowanych gazów cieplarnianych w preparatach mają zastosowanie wartości opublikowane w Pierwszej ocenie IPCC, patrz: Climate Change, The IPCC Scientific Assessment, J.T. Houghton, G.J. Jenkins, J.J. Ephraums (ed.), Cambridge University Press, Cambridge (UK) 1990.

(15)  Dyrektywa 94/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 grudnia 1994 r. zmieniająca po raz trzynasty dyrektywę 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (Dz.U. L 331 z 21.12.1994, str. 7).

(16)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(17)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(18)  Rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(19)  Dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(20)  Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(21)  Dyrektywa Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/73/WE (Dz.U. L 152 z 30.4.2004, str. 1).

(22)  Dyrektywa 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. odnosząca się do zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (Dz.U. L 200 z 30.7.1999, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35).

(23)Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmienione dyrektywą Komisji 2004/104/WE (Dz.U. L 337 z 13.11.2004, str. 13).

(24)  Cztery lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(25)  Rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

----

ZAŁĄCZNIK I

CZĘŚĆ 1

Fluorowane gazy cieplarniane, o których mowa w art. 2 ust. 1.

CZĘŚĆ 2

Metoda obliczania całkowitego współczynnika ocieplenia globalnego (WOG) dla preparatów

Całkowity WOG dla danego preparatu jest średnią ważoną, wyprowadzoną z sumy udziałów masowych poszczególnych substancji pomnożonych przez ich WOG.

Σ (Substancja X % × WOG) + (Substancja Y % × WOG) + .... (Substancja N % × WOG)

gdzie % oznacza udział masowy z tolerancją masy +/- 1 %.

Na przykład: zastosowanie tego wzoru do teoretycznej mieszanki gazów zawierającej 23 % HFC-32; 25 % HFC-125 i 52 % HFC-134a;

Σ (23 % × 550) + (25 % × 3 400) + (52 % × 1 300)

 Całkowity WOG = 1 652,5

----

ZAŁĄCZNIK II

Zakazy dotyczące wprowadzania do obrotu zgodnie z art. 9

----

UZASADNIENIE RADY

I.   WPROWADZENIE

II.   CEL

Cele rozporządzenia wnioskowanego przez Komisję obejmowały:

III.   ANALIZA WSPÓLNEGO STANOWISKA

1.   Uwagi ogólne

Wspólne stanowisko uwzględnia w przybliżeniu dwie trzecie poprawek proponowanych przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu. Rada uważa, że wspólne stanowisko, pomimo iż zmienia zaproponowane podejście (patrz ust. 3 poniżej), nie zmienia celów pierwotnego wniosku Komisji, oraz odnotowuje, że Komisja również popiera wspólne stanowisko w obecnej wersji.

2.   Poprawki Parlamentu Europejskiego

Na swoim głosowaniu plenarnym w dniu 31 marca 2004 r. PE przyjął 81 poprawek do wniosku.

Przyjęte poprawki wymieniono poniżej w kolejności ich włączania do dwóch części składowych wspólnego stanowiska, najpierw do rozporządzenia a następnie do dyrektywy:

Rozporządzenie:

Poprawka 3: Przyjęta w motywie 4, a to dodanie wyrazu „cieplarnianych” zostaje przyjęte w całym tekście.

Poprawka 8: Przyjęta zasadniczo. Pierwotny tekst art. 1 zostaje przeredagowany tak, że obejmuje dwa ustępy, które obecnie zawierają treść objętą niniejszą poprawką.

Poprawka 10: Przyjęta w większości, w art. 2 lit. g), wprowadzania do obrotu samych gazów nie zawarto we wspólnym stanowisku, części dotyczącej pojazdów nie zawarto w formie zaproponowanej przez Radę, aby zająć się tą częścią wniosku w osobnej dyrektywie dotyczącej homologacji typu pojazdu.

Poprawka 12: Przyjęta częściowo, w art. 2 lit. n), Rada nie uznała za konieczne, aby uszczegółowić, dodając „podczas ich naprawy lub składowania”, ale zamiast tego utrzymała otwartą kwestię ram czasowych.

Poprawka 13: Rada uzgodniła, że istnieje potrzeba zdefiniowania zniszczenia, ale nie podążyła za tekstem zaproponowanym przez Parlament, zamiast tego wspólne stanowisko zawiera definicję zniszczenia zaczerpniętą ze standardowej definicji używanej w sprawozdaniach dotyczących warstwy ozonowej, patrz: art. 2 lit. q).

Poprawki 15, 16 i 17: Wszystkie przyjęte częściowo, art. 2 lit. b), c) i a), Rada nie uznała ostatniej frazy za konieczną, dlatego też w żadnym z przypadków nie włącza się jej do wspólnego stanowiska.

Poprawka 18: Przyjęta zasadniczo, art. 2 lit. d).

Poprawka 23: Przyjęta zasadniczo, art. 3 ust. 1, po długiej dyskusji dotyczącej pojęć „operator” i „właściciel” Rada podjęła decyzję, aby posłużyć się tylko pojęciem „operator”, ale w zakresie definicji operatora (art. 2 lit. f)) zaznaczono, że Państwa Członkowskie mogą w określonych sytuacjach wyznaczyć właściciela do pełnienia roli operatora.

Poprawka 107: Przyjęta częściowo, treść niniejszej poprawki uwzględniona jest art. 3 ust. 2, poza potrzebą kontroli, gdy sprzęt jest instalowany, patrz odrzucona poprawka 24.

Poprawki 26, 27 i 28: Przyjęte w art. 3 ust. 2, z wyjątkiem pierwszej części poprawki 26, którą uznano za zbędną.

Poprawka 29: Przyjęta w art. 3 ust. 2, we wspólnym stanowisku niniejszą poprawkę stosuje się do instalacji objętych lit. b), jak również lit. c).

Poprawka 30: Przyjęta częściowo, art. 3 ust. 4, jako że częstotliwość może rzeczywiście zostać zmniejszona o połowę, ale na podstawie instalacji systemu wykrywania wycieków.

Poprawka 31: Przyjęta w art. 3 ust. 5.

Poprawki 110 i 32: Przyjęte częściowo w art. 3 ust. 4 — patrz: poprawka 30.

Poprawka 33: Przyjęta częściowo w art. 3 ust. 3, odrzucono część dotyczącą „jednego obiegu” (patrz: poprawka 26), a ostatnią część odrzucono, ponieważ we wspólnym stanowisku używa się wyrazów „odpowiedni” system wykrywania wycieków.

Poprawka 34: Przyjęta w art. 3 ust. 6 (por. poprawka 23).

Poprawka 35: Przyjęta w art. 3 ust. 1.

Poprawka 39: Przyjęta w art. 4 ust. 4, jednakże Rada uznała, że w praktyce bardziej właściwe jest sformułowanie „przed” końcowym usunięciem niż „podczas” końcowego usunięcia.

Poprawki 41 i 42 oraz części poprawek 43 i 44: art. 5 zostaje w sposób istotny przeredagowany, w zasadzie treść poprawek 41 i 42 została zawarta w ust. 1–3, wraz z częściami poprawek 43 i 44.

Poprawki 46, 47, część poprawki 48 i poprawka 50: Przyjęte w art. 6 ust. 1 lit. a).

Poprawki 52, zasadnicza część poprawek 53, 54 i poprawka 55: Przyjęte w art. 6 ust. 1 lit. b).

Poprawki 59 i 60: Przyjęte w art. 6 ust. 1 lit. c).

Poprawki 62 i 63: Przyjęte zasadniczo w art. 6 ust. 4.

Poprawka 78: Przyjęta zasadniczo poprzez nowy art. 6b dotyczący „etykietowania”, zawarta we wspólnym stanowisku.

Poprawka 65: Przyjęta w art. 7.

Poprawka 67: Przyjęta, prawie w dosłownym brzmieniu w art. 8 ust. 1.

Poprawka 79: Przyjęta częściowo, art. 9 ust. 1 zawiera wyraz „cieplarnianych”, ale nie zawiera skreślenia wyrazów „zawartych w środkach transportu”.

Poprawka 105: Przyjęto skreślenie w art. 11.

Dyrektywa:

Poprawka 6: Przyjęta zasadniczo w motywie 4.

Poprawki 85 i 96: Przyjęte.

Poprawka 111: Przyjęta zasadniczo w art. 5 ust. 2, jednakże data powiązana jest z przyjęciem zharmonizowanego testu wykrywania wycieków, a wartości graniczne są już określone we wspólnym stanowisku.

Poprawka 71: Przyjęta w art. 7 ust. 1 tiret drugie.

Poprawka 112: Przyjęta częściowo w art. 5 ust. 4, jednakże wartość współczynnika ocieplenia globalnego (WOG) użyta we wspólnym stanowisku wynosi 150, a nie 50.

Poprawka 73: Przyjęta częściowo w art. 5 ust. 5, jednakże data we wspólnym stanowisku to dzień 1 stycznia 2017 r., a nie 1 stycznia 2014 r., a wartość WOG użyta we wspólnym stanowisku wynosi 150, a nie 50.

Poprawka 76: Przyjęto skreślenie systemu kwotowego.

Poprawka 86: Przyjęta zasadniczo. Sprawozdanie, które ma zostać przekazane, zgodnie z art. 8 ust. 1, pięć lat, a nie dwa lata po wejściu w życie, bada, czy wymagane są poprawki, biorąc pod uwagę rozwój technologii i nauki oraz potrzebę przestrzegania ram czasowych planowania produkcji przemysłowej.

Poprawka 82: Objęta zasadniczo art. 8.

27 poprawek, które odrzucono, wymieniono w kolejności, w jakiej znajdowałyby zastosowanie do wniosku Komisji, wraz z uzasadnieniem ich odrzucenia:

Poprawka 2: We wspólnym stanowisku część wymaganych środków ma zostać podjęta na podstawie art. 95, dlatego też Państwa Członkowskie mogą nie mieć możliwości utrzymania niektórych środków krajowych.

Poprawka 4: Stosowanie tych gazów zostało ograniczone, zgodnie z zakazami zawartymi w art. 7, po szczegółowych konsultacjach z Komisją. Zakazy stosowania zostaną poddane dokładnemu przeglądowi zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. i) w roku 2009 i 2010, a możliwe przedłużenie wprowadzania do obrotu zakazów zostanie rozważone przy przeglądzie ogólnym (art. 9 ust. 2 lit. j)).

Poprawki 5 i 7: Zaproponowany przez Komisję motyw 7 oraz motyw 9a zaproponowany przez Parlament nie zostały włączone do wspólnego stanowiska, ponieważ Rada nie uznała za konieczne wyjaśnianie każdego z wymogów. Zamiast tego włączono bardziej ogólne motywy w celu wyjaśnienia, dla których części rozporządzenia podstawę stanowi art. 175, a dla których art. 95.

Poprawka 9: Rada nie widzi potrzeby definiowania producenta.

Poprawka 11: Rada preferuje pozostawienie wyrazu „zbiornik” bardziej niż pojemnik, ale do definicji zaproponowanej przez Komisję dodaje wyraz „głównie”.

Poprawka 108: Rada nie widzi potrzeby włączania ograniczenia WOG do 50 do definicji, ponieważ kwestia ta została uregulowana w kolejnych artykułach.

Poprawka 20: Po długiej debacie Rada opowiedziała się za utrzymaniem propozycji Komisji, aby użyć wyrazów „nowatorski aerozol”, ponieważ nie uznała podjętych badań i konsultacji za wystarczające w odniesieniu do innych aerozoli.

Poprawka 21: Rada nie widzi potrzeby, aby wprowadzać przepisy szczególne dotyczące drobnych wytwórców.

Poprawka 22: Rada uznała poprawkę za zbyt ogólną, istotę jej obejmuje art. 3 ust. 1.

Poprawka 24: Rada uznała, że przedstawiona w poprawce procedura jest już zwykłą procedurą, a celem tego artykułu było zapewnienie, że nie dojdzie do wycieku, gdy sprzęt znajduje się w naprawie.

Poprawka 25: Rada po wnikliwej debacie uznała, że właściwym jest rozszerzenie tego zobowiązania na sprzęt ruchomy w tym czasie, jednakże będzie to poddane przeglądowi do dnia 31 grudnia 2007 r. (patrz: art. 9 ust. 1).

Poprawka 36: Rada nie uznała tego wymogu rejestracji za konieczny.

Poprawka 40: Rada nie uznała tego wymogu rejestracji za konieczny.

Poprawka 49: Poprawka ta jest uwzględniona w art. 6 ust. 1 lit. b).

Poprawka 57 i 61: Rada nie uznała, że wymogi te mogłyby zostać spełnione w praktyce.

Poprawka 64: Wspólne stanowisko wciąż zawiera w ust. 1 wyjątek od zakazu stosowania, jednakże będzie to poddane przeglądowi do dnia 1 stycznia 2010 r., patrz: art. 9 ust. 2 lit. i).

Poprawki 69, 74, 75 i 77: Rada nie chciała zawrzeć zachęt podatkowych w tekście wspólnego stanowiska.

Poprawka 80: Rada uznała to narzędzie za zbyt szerokie, jednakże lit. i)–j) zostały dodane w art. 9 do części dotyczącej przeglądu oraz w celu zwrócenia uwagi na aspekty tej poprawki.

Poprawka 81: Rada uznała, że poprawka ta została już objęta literami dotyczącymi przeglądu ogólnego zawartymi w art. 9 ust. 2, np. lit. a), g) i h).

Poprawka 104: Po długiej dyskusji Rada uzgodniła, że istniejący Komitet Regulacyjny ds. Substancji Zubażających Ozon powinien zostać wykorzystany, ale raczej w ramach procedury regulacyjnej niż procedury zarządzania, patrz: art. 10.

Poprawka 83: Nie uznano odrębnego komitetu za konieczny.

Poprawka 84: Nowa forma dyrektywy dotyczącej homologacji typu pojazdu w odniesieniu do instalacji klimatyzacyjnej w pojazdach oznacza, że zagadnienie to nie pojawia się już w załączniku II do wspólnego stanowiska, a w odniesieniu do aerozoli Rada preferuje pozostawienie „nowatorskich aerozoli” zgodnie z propozycją Komisji, patrz: poprawka 20.

3.   Najważniejsze innowacje wprowadzone przez Radę

III.   WNIOSEK

Pomimo tego, że Rada nie jest w stanie zaakceptować wszystkich poprawek przyjętych przez Parlament Europejski, uważa, że wspólne stanowisko w dużej mierze pokrywa się z postulatami Parlamentu.

W odniesieniu do aspektu ruchomej instalacji klimatyzacyjnej, forma we wspólnym stanowisku jest nowa. Jednakże w istocie cel, jakim jest stworzenie rozwiązania łatwiejszego do zrealizowania niż propozycja dotycząca kwoty, na podstawie przepisów dotyczących homologacji typu, jest celem podzielanym zarówno przez Parlament, jak i przez Radę. Należy podkreślić, że pomimo istnienia dwóch części składowych — rozporządzenia i dyrektywy — Rada i Komisja są zgodne co do tego, że nadal jest tylko jeden wniosek.

----

(1)  Decyzja Rady 2002/358/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotycząca zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską Protokołu z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (Dz.U. L 130 z 15.5.2002, str. 1).

----

----

WSPÓLNE STANOWISKO NR 26/2005

przyjęte przez Radę w dniu 21 czerwca 2005 r.

w sprawie przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia ... odnoszącej się do emisji z systemów klimatyzacji w pojazdach silnikowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 70/156/EWG

(2005/C 183 E/02)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa określa wymogi dla homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu pojazdów w odniesieniu do emisji z systemów klimatyzacji instalowanych w pojazdach i ich bezpiecznego działania. Ponadto określa ona przepisy dotyczące modernizowania pojazdów z zastosowaniem takich systemów i ich ponownego napełniania.

Artykuł 2

Zakres

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do pojazdów silnikowych kategorii M1 i N1, jak określono w załączniku II do dyrektywy 70/156/EWG. Do celów niniejszej dyrektywy pojazdy kategorii N1 są ograniczone do pojazdów klasy I, jak określono w pierwszej tabeli w pkt 5.3.1.4 załącznika I do dyrektywy Rady 70/220/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczania powietrza przez spaliny z pojazdów silnikowych (8), umieszczonej przez dyrektywę 98/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9).

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

Artykuł 4

Obowiązki Państw Członkowskich

1.   Państwa Członkowskie przyznają, w zależności od przypadku, homologację typu WE lub krajową homologację typu, w odniesieniu do emisji z systemów klimatyzacji wyłącznie typom pojazdów, które spełniają wymogi niniejszej dyrektywy.

2.   W celu przyznania homologacji typu dla całego pojazdu, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 70/156/EWG, Państwa Członkowskie zapewniają przekazywanie przez producentów informacji dotyczących typu czynnika chłodniczego wykorzystywanego w systemach klimatyzacji instalowanych w nowych pojazdach silnikowych.

3.   W celu przyznania homologacji typu pojazdom wyposażonym w systemy klimatyzacji, zaprojektowane w ten sposób, że będą zawierać fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku globalnego ocieplenia wyższym niż 150, Państwa Członkowskie zapewniają, że zgodnie ze zharmonizowanym testem wykrywania wycieków, o którym mowa w art. 7 ust. 1, wskaźnik wycieku takich gazów nie przekracza maksymalnych dozwolonych poziomów określonych w art. 5.

Artykuł 5

Homologacja typu

1.   Ze skutkiem od dnia upływu sześciu miesięcy od daty przyjęcia zharmonizowanego testu wykrywania wycieków Państwa Członkowskie, z powodów związanych z emisjami z systemów klimatyzacji, nie mogą:

jeżeli pojazd wyposażony w system klimatyzacji, zaprojektowany w ten sposób, że będzie zawierać fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150, spełnia wymogi niniejszej dyrektywy.

2.   Ze skutkiem od dnia upływu 12 miesięcy od daty przyjęcia zharmonizowanego testu wykrywania wycieków lub od 1 stycznia 2007 r., w zależności od tego, który z tych terminów nastąpi później, Państwa Członkowskie zaprzestają przyznawania homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu pojazdu wyposażonego w system klimatyzacji, zaprojektowany w ten sposób, że będzie zawierać fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150, o ile wskaźnik wycieku z tego systemu nie przekroczy 40 gramów fluorowanych gazów cieplarnianych rocznie dla systemu pojedynczego parownika lub 60 gramów rocznie dla systemu podwójnego parownika.

3.   Ze skutkiem od dnia upływu 24 miesięcy od daty przyjęcia zharmonizowanego testu wykrywania wycieków lub od 1 stycznia 2008 r., w zależności od tego, który z tych terminów nastąpi później, w odniesieniu do nowych pojazdów wyposażonych w systemy klimatyzacji zaprojektowane w taki sposób, że będą zawierać fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku globalnego ocieplenia wyższym niż 150, o ile wskaźnik wycieku z tego systemu nie przekroczy 40 gramów fluorowanych gazów cieplarnianych rocznie dla systemu pojedynczego parownika lub 60 gramów rocznie dla systemu podwójnego parownika, Państwa Członkowskie:

4.   Ze skutkiem od 1 stycznia 2011 r. Państwa Członkowskie nie przyznają dłużej homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu dla typu pojazdu wyposażonego w system klimatyzacji, zaprojektowany w taki sposób, że będzie zawierać fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150.

5.   Ze skutkiem od 1 stycznia 2017 r. w odniesieniu do nowych pojazdów wyposażonych w systemy klimatyzacji, zaprojektowane w taki sposób, że będą zawierać fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150, Państwa Członkowskie:

Artykuł 6

Modernizowanie i ponowne napełnianie

1.   Ze skutkiem od 1 stycznia 2011 r. systemy klimatyzacji, zaprojektowane w taki sposób, że będą zawierać fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku globalnego ocieplenia wyższym niż 150, nie są instalowane w pojazdach, które otrzymały homologację typu po tej dacie. Ze skutkiem od 1 stycznia 2017 r. żadne pojazdy nie są modernizowane z zastosowaniem takich systemów klimatyzacji.

2.   Systemy klimatyzacji zainstalowane w pojazdach, które otrzymały homologację typu w dniu 1 stycznia 2011 r. lub później, nie są napełniane fluorowanymi gazami cieplarnianymi o współczynniku globalnego ocieplenia wyższym niż 150. Ze skutkiem od 1 stycznia 2017 r. systemy klimatyzacji we wszystkich pojazdach nie są napełniane fluorowanymi gazami cieplarnianymi o współczynniku globalnego ocieplenia wyższym niż 150, z wyjątkiem ponownego napełniania systemów klimatyzacji zawierających te gazy, które zostały zainstalowane w pojazdach przed tą datą.

3.   Zakłady usługowe oferujące usługi serwisowe i naprawcze systemów klimatyzacji nie napełniają tych systemów fluorowanymi gazami cieplarnianymi, jeżeli z systemu wyciekła odbiegająca od normalnej ilość czynnika chłodniczego, do momentu zakończenia koniecznej naprawy.

Artykuł 7

Środki wykonawcze

1.   Do ... (13) Komisja przyjmuje środki w celu wykonania art. 4 i 5, a w szczególności:

2.   Komisja przyjmuje te środki zgodnie z procedurą zawartą w art. 13 dyrektywy 70/156/EWG.

3.   Komisja publikuje te środki w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

4.   Procedura, o której mowa w ust. 2, ma zastosowanie do przyjmowania, w stosownych przypadkach:

Artykuł 8

Przegląd

1.   W świetle postępów w zakresie potencjalnego ograniczania emisji fluorowanych gazów cieplarnianych z systemów klimatyzacji zainstalowanych w pojazdach silnikowych lub zastępowania tych gazów, Komisja bada, czy:

oraz opublikuje sprawozdanie do ... (14). W stosownych przypadkach przedstawia odpowiednie wnioski legislacyjne.

2.   W przypadku gdy fluorowany gaz cieplarniany o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150, który nie został jeszcze objęty sprawozdaniem IPCC, o którym mowa w art. 3 ust. 8, zostanie uwzględniony w przyszłym sprawozdaniu IPCC, Komisja dokona oceny, czy celowe jest dokonanie zmiany niniejszej dyrektywy w celu uwzględnienia takiego gazu. Jeżeli Komisja uzna to za konieczne, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 dyrektywy 70/156/EWG:

Podejmując takie działanie, Komisja zapewnia zachowanie równowagi pomiędzy potrzebą zapewnienia odpowiedniego okresu wdrażania a zagrożeniem dla środowiska, jakie ten gaz stwarza.

Artykuł 9

Zmiany do dyrektywy 70/156/EWG

Dyrektywa 70/156/EWG zostaje zmieniona zgodnie z częścią 1 załącznika do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 10

Transpozycja

1.   Państwa Członkowskie przyjmują i publikują do ... (15) przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy.

Państwa Członkowskie stosują te środki od ... (16).

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 11

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 12

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, ...

W imieniu Parlamentu Europejskiego

...

Przewodniczący

W imieniu Rady

...

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. C 108 z 30.4.2004, str. 62.

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 31 marca 2004 r. (Dz.U. C 103 E z 29.4.2004, str. 600), wspólne stanowisko Rady z dnia 21 czerwca 2005 r. oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia ... (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

(3)Dz.U. L 130 z 15.5.2002, str. 1.

(4)  Patrz: ... str. niniejszego Dziennika Urzędowego (należy zamieścić odniesienie do rozporządzenia odpowiadającego niniejszej dyrektywie w celu równoczesnej publikacji).

(5)Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

(6)Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/104/WE (Dz.U. L 337 z 13.11.2004, str. 13).

(7)Dz.U. C 321 z 31.12.2003, str. 1.

(8)Dz.U. L 76 z 6.4.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2003/76/WE (Dz.U. L 206 z 15.8.2003, str. 29).

(9)Dz.U. L 350 z 28.12.1998, str. 1.

(10)Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2077/2004 (Dz.U. L 359 z 4.12.2004, str. 28).

(11)  Trzecia ocena zmian klimatu IPCC, 2001. Sprawozdanie Międzyrządowego Zespołu do spraw Zmian Klimatu (http://www.ipcc.ch/pub/reports.htm).

(12)  Do obliczania WOG niefluorowanych gazów cieplarnianych w preparatach mają zastosowanie wartości opublikowane w Pierwszej ocenie IPCC, patrz: Climate Change, The IPCC Scientific Assessment, J.T. Houghton, G.J. Jenkins, J.J. Ephraums (ed.), Cambridge University Press, Cambridge (UK) 1990.

(13)  12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(14)  Pięć lat po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(15)  18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

(16)  18 miesięcy i jeden dzień od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

----

ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ 1

W dyrektywie 70/156/EWG wprowadza się następujące zmiany:

CZĘŚĆ 2

Metoda obliczania całkowitego współczynnika ocieplenia globalnego (WOG) dla preparatu

Całkowity WOG dla preparatu jest średnią ważoną, wyprowadzoną z sumy udziałów masowych poszczególnych substancji pomnożonych przez ich WOG.

Σ (Substancja X % × WOG) + (Substancja Y % × WOG) + ... (Substancja N % × WOG)

gdzie % oznacza udział masowy z tolerancją masy +/- 1 %.

Na przykład: zastosowanie tego wzoru do teoretycznej mieszanki gazów zawierającej 23 % HFC-32; 25 % HFC-125 i 52 % HFC-134a;

Σ (23 % × 550) + (25 % × 3 400) + (52 % × 1 300)

 Całkowity WOG = 1652,5.

----

(1)  Tylko w przypadku pojazdów kategorii N1 klasy I, jak określono w pierwszej tabeli w pkt 5.3.1.4 załącznika I do dyrektywy 70/220/EWG, w postaci zamieszczonej przez dyrektywę 98/69/WE.”

----

UZASADNIENIE RADY (1)

----

(1)  Patrz: 12 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.

----