# Dziennik Urzędowy C 193/6 si

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 193 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 486 sierpnia 2005 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 193

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 486 sierpnia 2005

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2005/C 193/1 | Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-123/02 Parlament Europejski przeciwko Royal & Sun Alliance Insurance (Klauzula arbitrażowa — Umowy ubezpieczenia — Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego — Nadużycie — Odpowiedzialność umowna — Odszkodowanie) | 1 |
| 2005/C 193/2 | Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-124/02 Parlament Europejski przeciwko AIG Europe (Klauzula arbitrażowa — Umowy ubezpieczenia — Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego — Nadużycie — Odpowiedzialność umowna — Odszkodowanie) | 2 |
| 2005/C 193/3 | Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-125/02 Parlament Europejski przeciwko HDI International (Klauzula arbitrażowa — Umowy ubezpieczenia — Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego — Nadużycie — Odpowiedzialność umowna — Odszkodowanie) | 2 |
| 2005/C 193/4 | Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C-287/02: Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (EFOGR — Rozliczenie rachunków — Rok budżetowy 2001 — Szczegółowe zasady stosowania) | 3 |
| 2005/C 193/5 | Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 czerwca 2005 r . w sprawie C-105/03 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Firenze): postępowanie karne przeciwko Marii Pupino (Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych — Artykuły 34 UE i 35 UE — Decyzja ramowa 2001/220/WSiSW — Pozycja ofiar w postępowaniu karnym — Ochrona osób podatnych na wiktymizację — Przesłuchiwanie małoletnich w charakterze świadków — Skutki decyzji ramowej) | 3 |
| 2005/C 193/6 | Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawach połączonych C-211/03, C-299/03 oraz od C-316/03 do C 318/03 HLH Warenvertriebs GmbH, Orthica BV przeciwko Republice Federalnej Niemiec (wniosek Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) (Swobodny przepływ towarów — Rozróżnienie między produktami leczniczymi a środkami spożywczymi — Produkt sprzedawany jako suplement żywnościowy w Państwie Członkowskim pochodzenia, lecz traktowany jako produkt leczniczy w Państwie Członkowskim przywozu — Pozwolenie na sprzedaż) | 4 |
| 2005/C 193/7 | Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C- 270/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Środowisko naturalne — Gospodarka odpadami — Dyrektywa 75/442/EWG zmieniona dyrektywą 91/156/EWG — Transportowanie i zbieranie odpadów — Artykuł 12) | 5 |
| 2005/C 193/8 | Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawach połączonych C-462/03 i C-463/03 (wnioski Bundesvergabeamt o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Strabag AG, Kostmann GmbH przeciwko Österreichische Bundesbahnen (Zamówienia publiczne — Dyrektywa 93/38/EWG — Sektory gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji — Pojęcia eksploatacji i udostępniania sieci przeznaczonych do świadczenia usługi dla ludności w zakresie transportu koleją — Roboty dotyczące infrastruktury kolejowej) | 6 |
| 2005/C 193/9 | Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-104/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 97/13/WE — Usługi telekomunikacyjne — Wkład w badania naukowe i rozwój) | 6 |
| 2005/C 193/0 | Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C-135/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Ochrona fauny — Dzikie ptactwo — Okresy polowania — Polowanie w prowincji Guipúzcoa na gołębie grzywacze w okresie powrotu) | 7 |
| 2005/C 193/1 | Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-191/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Zanieczyszczenie i uciążliwości — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Dyrektywa 91/271/EWG) | 7 |
| 2005/C 193/2 | Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-349/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2002/77/WE — Rynki sieci i usług łączności elektronicznej — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 8 |
| 2005/C 193/3 | Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C-510/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwo Belgii (Uchybienie zobowiązaniom Państwa — Dyrektywa 2002/6/WE — Formalności mające zastosowanie do statków — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 8 |
| 2005/C 193/4 | Sprawa C-202/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division (Patents Court), z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem przeciwko Comptroller-General of Patents | 8 |
| 2005/C 193/5 | Sprawa C-212/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Bundessozialgericht z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie Gertraud Hartmann przeciwko Freistaat Bayern | 9 |
| 2005/C 193/6 | Sprawa C-213/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Bundessozialgericht z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie Wendy Geven przeciwko Land Nordrhein-Westfalen | 9 |
| 2005/C 193/7 | Sprawa C-216/05: Skarga wniesiona w dniu 17 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii | 10 |
| 2005/C 193/8 | Sprawa C-217/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Supremo z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie Confederación Española de Empresarios de Estaciones de Servicio przeciwko Compañía Española de Petróleos, S.A. | 10 |
| 2005/C 193/9 | Sprawa C-220/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem tribunal administratif de Lyon z dnia 7 kwietnia 2005 r. w sprawie Jean Auroux i in. przeciwko Commune de Roanne — Interwenient: Société d'équipement du département de la Loire | 11 |
| 2005/C 193/0 | Sprawa C-221/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Supreme Court (Irlandia) z dnia 11 maja 2005 r. w sprawie Sam McCauley Chemists (Blackpool) Ltd i Mark Sadja przeciwko Pharmaceutical Society of Ireland, Minister for Health and Children, Irlandia i The Attorney General | 12 |
| 2005/C 193/1 | Sprawa C-222/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawach 1. J. van der Weerd, 2. Maatschap van der Bijl, 3. J.W. Schoonhoven przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | 12 |
| 2005/C 193/2 | Sprawa C-223/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawie H. van Rooy sr. en H. de Rooy jr. przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | 13 |
| 2005/C 193/3 | Sprawa C-224/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawach 1. Maatschap H. en J. van 't Oever, 2. Maatschap F. van 't Oever en W. Fien, 3. B. van 't Oever, 4. Maatschap A. en J. Fien, 5. Maatschap K. Koers en J. Stellingwerf, 6. H. Koers, 7. Maatschap K. en G. Polinder oraz 8. G. van Wijhe przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | 14 |
| 2005/C 193/4 | Sprawa C-225/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 17 maja 2005 r., w sprawie B. J. van Middendorp przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | 15 |
| 2005/C 193/5 | Sprawa C-228/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Commissione Tributaria di Primo Grado di Trento z dnia 21 marca 2005 r. w sprawie Stradasfalti srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Trento | 16 |
| 2005/C 193/6 | Sprawa C-231/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony orzeczeniem Korkein hallinto oikeus z dnia 23 maja 2005 r. w sprawie Oy Esab przeciwko Keskusverolautakunta | 17 |
| 2005/C 193/7 | Sprawa C-236/05: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej | 17 |
| 2005/C 193/8 | Sprawa C-237/05: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 18 |
| 2005/C 193/9 | Sprawa C-240/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony wyrokiem Cour d'appel Wielkiego Księstwa Luksemburga z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie Administration de l'Enregistrement et des Domaines przeciwko Eurodental SARL | 19 |
| 2005/C 193/0 | Sprawa C-241/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Conseil d'État (Francja) z dnia 9 maja 2005 r. w sprawie Nicolae Bot przeciwko Préfecture du Val-de-Marne | 19 |
| 2005/C 193/1 | Sprawa C-243/05 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie T-285/03 Agraz SA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Agraz SA i in. w dniu 6 czerwca 2005 r. | 20 |
| 2005/C 193/2 | Sprawa C-246/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Oberster Patent- und Markensenat z dnia 9 lutego 2005 r. w sprawie Armin Häupl przeciwko Lidl Stiftung & Co KG | 20 |
| 2005/C 193/3 | Sprawa C-249/05: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii | 21 |
| 2005/C 193/4 | Sprawa C-260/05 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (piąta izba w powiększonym składzie) z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie T-88/01 Sniace, SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Sniace, SA w dniu 20 czerwca 2005 r. | 22 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2005/C 193/5 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-272/02 Comune di Napoli przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Budowa linii metra w Neapolu (Włochy) — Zakończenie wspólnotowej pomocy finansowej — Skarga o stwierdzenie nieważności — Uzasadnione oczekiwania — Sprawiedliwość — Uzasadnienie) | 23 |
| 2005/C 193/6 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-284/02 Triantafyllia Dionyssopoulou przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Awans — Art. 45 regulaminu pracowniczego — Porównanie zasług — Uwzględnienie rzeczywistej pracy wykonanej w trakcie okresu odniesienia — Uwzględnienie wieku i stażu pracy — Skarga o uchylenie — Skarga o odszkodowanie) | 23 |
| 2005/C 193/7 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie T- 375/02 Alessandro Cavallaro przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Konkurs otwarty — Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu do testów ustnych z powodu wyników uzyskanych na teście pisemnym — Tajność prac komisji — Uzasadnienie — Równość traktowania — Błąd w ustaleniach faktycznych) | 24 |
| 2005/C 193/8 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-105/03 Triantafyllia Dionyssopoulou przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny — Skarga o uchylenie — Odpadnięcie legitymacji procesowej — Bezprzedmiotowość — Skarga o odszkodowanie) | 24 |
| 2005/C 193/9 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-177/03 Andreas Strohm przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Odmowa awansowania do grupy zaszeregowania A4 — Porównanie zasług — Obowiązek uzasadnienia — Uzupełnienie uzasadnienia — Skarga o uchylenie oraz naprawienie szkody — Dopuszczalność) | 24 |
| 2005/C 193/0 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-294/03 Jean-Louis Gibault przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurs otwarty — Niewpisanie na listę rezerw — Brak uzasadnienia — Dyskryminacja ze względu na przynależność państwową) | 25 |
| 2005/C 193/1 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie T-303/03 Lidl Stiftung przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego znaku towarowego Salvita — Krajowy wcześniejszy słowny znak towarowy SOLEVITA — Dowód używania krajowego wcześniejszego znaku towarowego — Odrzucenie sprzeciwu) | 25 |
| 2005/C 193/2 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy ROCKBASS — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Badanie stanu faktycznego z urzędu przez Izbę Odwoławczą — Nieuwzględnienie środków dowodowych przedłożonych przez stronę skarżącą — Artykuł 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 40/94) | 26 |
| 2005/C 193/3 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie T- T-316/03, Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenie słowne MunichFinancialServices — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 26 |
| 2005/C 193/4 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-373/03 Solo Italia Srl przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy PARMITALIA — Termin do wniesienia odwołania od decyzji Wydziału Sprzeciwów — Art. 59 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Zasada 48 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 — Niedopuszczalność wyżej wskazanego odwołania) | 27 |
| 2005/C 193/5 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie T-80/04 Jean-Pierre Castets przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Przejście na rentę z tytułu niezdolności do pracy — Odszkodowanie za niewykorzystany urlop — Ilość dni uwzględnionych przy obliczeniu odszkodowania — Przyczyny inne niż wymagania służby) | 27 |
| 2005/C 193/6 | Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie T-443/03 Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla Y León, SA (Retecal) i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja — Koncentracje — Skarga w sprawie naruszenia popełnionego przez władze hiszpańskie — Decyzja o zamknięciu sprawy otwartej na podstawie skargi — Niedopuszczalność) | 28 |
| 2005/C 193/7 | Sprawa T-506/04: Skarga wniesiona w dniu 31 grudnia 2004 r. przez SUCCESS-MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) | 28 |
| 2005/C 193/8 | Sprawa T-54/05: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Anke Kröppelin przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 29 |
| 2005/C 193/9 | Sprawa T-192/05: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2005 r. przez Franky'ego Callewaerta i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 29 |
| 2005/C 193/0 | Sprawa T-195/05: Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2005 r. przez spółkę N.V. Deloitte Business Advisory przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 30 |
| 2005/C 193/1 | Sprawa T-196/05: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. przez Jeana-Françoisa Viviera przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 31 |
| 2005/C 193/2 | Sprawa T-197/05: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. przez Asę Sundholm przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 31 |
| 2005/C 193/3 | Sprawa T-199/05: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez Laurę Gnemmi przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 31 |
| 2005/C 193/4 | Sprawa T-200/05: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2005 r. przez Michaela Cwika przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 32 |
| 2005/C 193/5 | Sprawa T-201/05: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez José Maríę Pereza Santandera przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 32 |
| 2005/C 193/6 | Sprawa T-202/05: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez Caroline Ogou przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 33 |
| 2005/C 193/7 | Sprawa T-204/05: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2005 r. przez Giorgia Lebedefa i innych przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 34 |
| 2005/C 193/8 | Sprawa T-205/05: Skarga wniesiona w dniu 17 maja 2005 r. przez European Dynamics SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 34 |
| 2005/C 193/9 | Sprawa T-206/05: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2005 r. przez Jean-Marca Colombaniego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 35 |
| 2005/C 193/0 | Sprawa T-207/05: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2005 r. przez Gudrun Schulze przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 36 |
| 2005/C 193/1 | Sprawa T-208/05: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Michaela Browna przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 36 |
| 2005/C 193/2 | Sprawa T-212/05: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 37 |
| 2005/C 193/3 | Sprawa T-213/05: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2005 r. przez Jean-Luca Delplanckego i Matteo Governatoriego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 37 |
| 2005/C 193/4 | Sprawa T-221/05: Skarga wniesiona w dniu 10 czerwca 2005 r. r. przez Huvis Corporation przeciwko Radzie Unii Europejskiej | 38 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2005/C 193/1

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-123/02 Parlament Europejski przeciwko Royal & Sun Alliance Insurance (Klauzula arbitrażowa — Umowy ubezpieczenia — Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego — Nadużycie — Odpowiedzialność umowna — Odszkodowanie)

1

2005/C 193/2

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-124/02 Parlament Europejski przeciwko AIG Europe (Klauzula arbitrażowa — Umowy ubezpieczenia — Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego — Nadużycie — Odpowiedzialność umowna — Odszkodowanie)

2

2005/C 193/3

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-125/02 Parlament Europejski przeciwko HDI International (Klauzula arbitrażowa — Umowy ubezpieczenia — Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego — Nadużycie — Odpowiedzialność umowna — Odszkodowanie)

2

2005/C 193/4

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C-287/02: Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (EFOGR — Rozliczenie rachunków — Rok budżetowy 2001 — Szczegółowe zasady stosowania)

3

2005/C 193/5

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 16 czerwca 2005 r . w sprawie C-105/03 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Firenze): postępowanie karne przeciwko Marii Pupino (Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych — Artykuły 34 UE i 35 UE — Decyzja ramowa 2001/220/WSiSW — Pozycja ofiar w postępowaniu karnym — Ochrona osób podatnych na wiktymizację — Przesłuchiwanie małoletnich w charakterze świadków — Skutki decyzji ramowej)

3

2005/C 193/6

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawach połączonych C-211/03, C-299/03 oraz od C-316/03 do C 318/03 HLH Warenvertriebs GmbH, Orthica BV przeciwko Republice Federalnej Niemiec (wniosek Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym) (Swobodny przepływ towarów — Rozróżnienie między produktami leczniczymi a środkami spożywczymi — Produkt sprzedawany jako suplement żywnościowy w Państwie Członkowskim pochodzenia, lecz traktowany jako produkt leczniczy w Państwie Członkowskim przywozu — Pozwolenie na sprzedaż)

4

2005/C 193/7

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C- 270/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Środowisko naturalne — Gospodarka odpadami — Dyrektywa 75/442/EWG zmieniona dyrektywą 91/156/EWG — Transportowanie i zbieranie odpadów — Artykuł 12)

5

2005/C 193/8

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawach połączonych C-462/03 i C-463/03 (wnioski Bundesvergabeamt o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Strabag AG, Kostmann GmbH przeciwko Österreichische Bundesbahnen (Zamówienia publiczne — Dyrektywa 93/38/EWG — Sektory gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji — Pojęcia eksploatacji i udostępniania sieci przeznaczonych do świadczenia usługi dla ludności w zakresie transportu koleją — Roboty dotyczące infrastruktury kolejowej)

6

2005/C 193/9

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-104/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 97/13/WE — Usługi telekomunikacyjne — Wkład w badania naukowe i rozwój)

6

2005/C 193/0

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C-135/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Ochrona fauny — Dzikie ptactwo — Okresy polowania — Polowanie w prowincji Guipúzcoa na gołębie grzywacze w okresie powrotu)

7

2005/C 193/1

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-191/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Zanieczyszczenie i uciążliwości — Oczyszczanie ścieków komunalnych — Dyrektywa 91/271/EWG)

7

2005/C 193/2

Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 16 czerwca 2005 r. w sprawie C-349/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2002/77/WE — Rynki sieci i usług łączności elektronicznej — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

8

2005/C 193/3

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie C-510/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwo Belgii (Uchybienie zobowiązaniom Państwa — Dyrektywa 2002/6/WE — Formalności mające zastosowanie do statków — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

8

2005/C 193/4

Sprawa C-202/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division (Patents Court), z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem przeciwko Comptroller-General of Patents

8

2005/C 193/5

Sprawa C-212/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Bundessozialgericht z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie Gertraud Hartmann przeciwko Freistaat Bayern

9

2005/C 193/6

Sprawa C-213/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Bundessozialgericht z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie Wendy Geven przeciwko Land Nordrhein-Westfalen

9

2005/C 193/7

Sprawa C-216/05: Skarga wniesiona w dniu 17 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

10

2005/C 193/8

Sprawa C-217/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Supremo z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie Confederación Española de Empresarios de Estaciones de Servicio przeciwko Compañía Española de Petróleos, S.A.

10

2005/C 193/9

Sprawa C-220/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem tribunal administratif de Lyon z dnia 7 kwietnia 2005 r. w sprawie Jean Auroux i in. przeciwko Commune de Roanne — Interwenient: Société d'équipement du département de la Loire

11

2005/C 193/0

Sprawa C-221/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Supreme Court (Irlandia) z dnia 11 maja 2005 r. w sprawie Sam McCauley Chemists (Blackpool) Ltd i Mark Sadja przeciwko Pharmaceutical Society of Ireland, Minister for Health and Children, Irlandia i The Attorney General

12

2005/C 193/1

Sprawa C-222/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawach 1. J. van der Weerd, 2. Maatschap van der Bijl, 3. J.W. Schoonhoven przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

12

2005/C 193/2

Sprawa C-223/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawie H. van Rooy sr. en H. de Rooy jr. przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

13

2005/C 193/3

Sprawa C-224/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawach 1. Maatschap H. en J. van 't Oever, 2. Maatschap F. van 't Oever en W. Fien, 3. B. van 't Oever, 4. Maatschap A. en J. Fien, 5. Maatschap K. Koers en J. Stellingwerf, 6. H. Koers, 7. Maatschap K. en G. Polinder oraz 8. G. van Wijhe przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

14

2005/C 193/4

Sprawa C-225/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 17 maja 2005 r., w sprawie B. J. van Middendorp przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

15

2005/C 193/5

Sprawa C-228/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Commissione Tributaria di Primo Grado di Trento z dnia 21 marca 2005 r. w sprawie Stradasfalti srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Trento

16

2005/C 193/6

Sprawa C-231/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony orzeczeniem Korkein hallinto oikeus z dnia 23 maja 2005 r. w sprawie Oy Esab przeciwko Keskusverolautakunta

17

2005/C 193/7

Sprawa C-236/05: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

17

2005/C 193/8

Sprawa C-237/05: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

18

2005/C 193/9

Sprawa C-240/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony wyrokiem Cour d'appel Wielkiego Księstwa Luksemburga z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie Administration de l'Enregistrement et des Domaines przeciwko Eurodental SARL

19

2005/C 193/0

Sprawa C-241/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Conseil d'État (Francja) z dnia 9 maja 2005 r. w sprawie Nicolae Bot przeciwko Préfecture du Val-de-Marne

19

2005/C 193/1

Sprawa C-243/05 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie T-285/03 Agraz SA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Agraz SA i in. w dniu 6 czerwca 2005 r.

20

2005/C 193/2

Sprawa C-246/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Oberster Patent- und Markensenat z dnia 9 lutego 2005 r. w sprawie Armin Häupl przeciwko Lidl Stiftung & Co KG

20

2005/C 193/3

Sprawa C-249/05: Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

21

2005/C 193/4

Sprawa C-260/05 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (piąta izba w powiększonym składzie) z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie T-88/01 Sniace, SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Sniace, SA w dniu 20 czerwca 2005 r.

22

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2005/C 193/5

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-272/02 Comune di Napoli przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Budowa linii metra w Neapolu (Włochy) — Zakończenie wspólnotowej pomocy finansowej — Skarga o stwierdzenie nieważności — Uzasadnione oczekiwania — Sprawiedliwość — Uzasadnienie)

23

2005/C 193/6

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-284/02 Triantafyllia Dionyssopoulou przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Awans — Art. 45 regulaminu pracowniczego — Porównanie zasług — Uwzględnienie rzeczywistej pracy wykonanej w trakcie okresu odniesienia — Uwzględnienie wieku i stażu pracy — Skarga o uchylenie — Skarga o odszkodowanie)

23

2005/C 193/7

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie T- 375/02 Alessandro Cavallaro przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Konkurs otwarty — Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu do testów ustnych z powodu wyników uzyskanych na teście pisemnym — Tajność prac komisji — Uzasadnienie — Równość traktowania — Błąd w ustaleniach faktycznych)

24

2005/C 193/8

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-105/03 Triantafyllia Dionyssopoulou przeciwko Radzie Unii Europejskiej (Urzędnicy — Sprawozdanie z oceny — Skarga o uchylenie — Odpadnięcie legitymacji procesowej — Bezprzedmiotowość — Skarga o odszkodowanie)

24

2005/C 193/9

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie T-177/03 Andreas Strohm przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Odmowa awansowania do grupy zaszeregowania A4 — Porównanie zasług — Obowiązek uzasadnienia — Uzupełnienie uzasadnienia — Skarga o uchylenie oraz naprawienie szkody — Dopuszczalność)

24

2005/C 193/0

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-294/03 Jean-Louis Gibault przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurs otwarty — Niewpisanie na listę rezerw — Brak uzasadnienia — Dyskryminacja ze względu na przynależność państwową)

25

2005/C 193/1

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie T-303/03 Lidl Stiftung przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego znaku towarowego Salvita — Krajowy wcześniejszy słowny znak towarowy SOLEVITA — Dowód używania krajowego wcześniejszego znaku towarowego — Odrzucenie sprzeciwu)

25

2005/C 193/2

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy ROCKBASS — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Badanie stanu faktycznego z urzędu przez Izbę Odwoławczą — Nieuwzględnienie środków dowodowych przedłożonych przez stronę skarżącą — Artykuł 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 40/94)

26

2005/C 193/3

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 7 czerwca 2005 r. w sprawie T- T-316/03, Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Oznaczenie słowne MunichFinancialServices — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

26

2005/C 193/4

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie T-373/03 Solo Italia Srl przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Słowny znak towarowy PARMITALIA — Termin do wniesienia odwołania od decyzji Wydziału Sprzeciwów — Art. 59 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Zasada 48 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 — Niedopuszczalność wyżej wskazanego odwołania)

27

2005/C 193/5

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie T-80/04 Jean-Pierre Castets przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Przejście na rentę z tytułu niezdolności do pracy — Odszkodowanie za niewykorzystany urlop — Ilość dni uwzględnionych przy obliczeniu odszkodowania — Przyczyny inne niż wymagania służby)

27

2005/C 193/6

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie T-443/03 Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla Y León, SA (Retecal) i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Konkurencja — Koncentracje — Skarga w sprawie naruszenia popełnionego przez władze hiszpańskie — Decyzja o zamknięciu sprawy otwartej na podstawie skargi — Niedopuszczalność)

28

2005/C 193/7

Sprawa T-506/04: Skarga wniesiona w dniu 31 grudnia 2004 r. przez SUCCESS-MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

28

2005/C 193/8

Sprawa T-54/05: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Anke Kröppelin przeciwko Radzie Unii Europejskiej

29

2005/C 193/9

Sprawa T-192/05: Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2005 r. przez Franky'ego Callewaerta i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

29

2005/C 193/0

Sprawa T-195/05: Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2005 r. przez spółkę N.V. Deloitte Business Advisory przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

30

2005/C 193/1

Sprawa T-196/05: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. przez Jeana-Françoisa Viviera przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

31

2005/C 193/2

Sprawa T-197/05: Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. przez Asę Sundholm przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

31

2005/C 193/3

Sprawa T-199/05: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez Laurę Gnemmi przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

31

2005/C 193/4

Sprawa T-200/05: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2005 r. przez Michaela Cwika przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

32

2005/C 193/5

Sprawa T-201/05: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez José Maríę Pereza Santandera przeciwko Radzie Unii Europejskiej

32

2005/C 193/6

Sprawa T-202/05: Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez Caroline Ogou przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

33

2005/C 193/7

Sprawa T-204/05: Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2005 r. przez Giorgia Lebedefa i innych przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

34

2005/C 193/8

Sprawa T-205/05: Skarga wniesiona w dniu 17 maja 2005 r. przez European Dynamics SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

34

2005/C 193/9

Sprawa T-206/05: Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2005 r. przez Jean-Marca Colombaniego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

35

2005/C 193/0

Sprawa T-207/05: Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2005 r. przez Gudrun Schulze przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

36

2005/C 193/1

Sprawa T-208/05: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Michaela Browna przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

36

2005/C 193/2

Sprawa T-212/05: Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

37

2005/C 193/3

Sprawa T-213/05: Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2005 r. przez Jean-Luca Delplanckego i Matteo Governatoriego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

37

2005/C 193/4

Sprawa T-221/05: Skarga wniesiona w dniu 10 czerwca 2005 r. r. przez Huvis Corporation przeciwko Radzie Unii Europejskiej

38

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2005/C 193/5 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 182 z 23.7.2005. | 39 |

III   Powiadomienia

2005/C 193/5

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 182 z 23.7.2005.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

39

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/1 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/1

---

WYROK TRYBUNAŁU

(trzecia izba)

z dnia 16 czerwca 2005 r.

w sprawie C-123/02 Parlament Europejski przeciwko Royal & Sun Alliance Insurance (1)

(Klauzula arbitrażowa - Umowy ubezpieczenia - Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego - Nadużycie - Odpowiedzialność umowna - Odszkodowanie)

(2005/C 193/01)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-123/02 mającej za przedmiot skargę na podstawie art. 238 WE, wniesioną w dniu 5 kwietnia 2002 r., Parlament Europejski (pełnomocnicy: D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau i M. Ecker) przeciwko Royal & Sun Alliance Insurance (adwokaci: J.-L. Fagnart i L. Vael), Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby R. Schintgen, (sprawozdawca) i K. Schiemann, sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: M. Múgica Arzamendi, główny administrator, wydał w dniu 16 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Wypowiedzenie gwarancji ustanowionych umowami nr 5.013.347 i 1F516.071, doręczone przez Royal & Sun Alliance Insurance Parlamentowi Europejskiemu w dniach 30 października, 13 i 20 listopada 2001 r. stanowi rozwiązanie tych umów w sposób nadużywający. |
| --- | --- |

1)

Wypowiedzenie gwarancji ustanowionych umowami nr 5.013.347 i 1F516.071, doręczone przez Royal & Sun Alliance Insurance Parlamentowi Europejskiemu w dniach 30 października, 13 i 20 listopada 2001 r. stanowi rozwiązanie tych umów w sposób nadużywający.

| 2) | Royal & Sun Alliance Insurance wyrówna szkodę spowodowaną Parlamentowi Europejskiemu z powodu wypowiedzenia umów nr 5.013.347 i 1F516.071 w sposób stanowiący nadużycie. |
| --- | --- |

2)

Royal & Sun Alliance Insurance wyrówna szkodę spowodowaną Parlamentowi Europejskiemu z powodu wypowiedzenia umów nr 5.013.347 i 1F516.071 w sposób stanowiący nadużycie.

| 3) | Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu w 2001 r. przez Royal & Sun Alliance Insurance wynika po pierwsze z iloczynu kwoty 205 131,75 euro przez procent składek, które otrzymała Royal & Sun Alliance Insurance w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski musiał wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom oraz, po drugie, z iloczynu kwoty 178 453,01 euro przez ten sam procent i przez ułamek 44/46 odpowiadający prorata temporis. Od sumy tych dwóch kwot należy następnie odjąć kwotę, jaką ta instytucja zapłaciła lub powinna była zapłacić Royal & Sun Alliance Insurance tytułem gwarancji „konflikty pracy — zamachy” dla ubezpieczenia majątku znajdującego się w Belgii i Luksemburgu w okresie od dnia 5 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. i tytułem całości gwarancji dotyczących ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji w okresie od 18 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. |
| --- | --- |

3)

Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu w 2001 r. przez Royal & Sun Alliance Insurance wynika po pierwsze z iloczynu kwoty 205 131,75 euro przez procent składek, które otrzymała Royal & Sun Alliance Insurance w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski musiał wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom oraz, po drugie, z iloczynu kwoty 178 453,01 euro przez ten sam procent i przez ułamek 44/46 odpowiadający prorata temporis. Od sumy tych dwóch kwot należy następnie odjąć kwotę, jaką ta instytucja zapłaciła lub powinna była zapłacić Royal & Sun Alliance Insurance tytułem gwarancji „konflikty pracy — zamachy” dla ubezpieczenia majątku znajdującego się w Belgii i Luksemburgu w okresie od dnia 5 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. i tytułem całości gwarancji dotyczących ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji w okresie od 18 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.

| 4) | Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu w 2002 r. przez Royal & Sun Alliance Insurance wynika z iloczynu kwoty 389 291,73 euro przez procent składek, które otrzymałaby Royal & Sun Alliance Insurance w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski powinien był wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom tytułem gwarancji za 2002 r. i poprzez odjęcie kwoty, jaką ta instytucja powinna była zapłacić Royal & Sun Alliance Insurance tytułem ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji od wszelkich szkód na rzeczy w roku 2002 r. |
| --- | --- |

4)

Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu w 2002 r. przez Royal & Sun Alliance Insurance wynika z iloczynu kwoty 389 291,73 euro przez procent składek, które otrzymałaby Royal & Sun Alliance Insurance w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski powinien był wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom tytułem gwarancji za 2002 r. i poprzez odjęcie kwoty, jaką ta instytucja powinna była zapłacić Royal & Sun Alliance Insurance tytułem ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji od wszelkich szkód na rzeczy w roku 2002 r.

| 5) | Do kwot należnych Parlamentowi Europejskiemu ze strony Royal & Sun Alliance Insurance należy od dnia 4 kwietnia 2002 r. doliczyć ustawowe odsetki według obowiązującej stawki. |
| --- | --- |

5)

Do kwot należnych Parlamentowi Europejskiemu ze strony Royal & Sun Alliance Insurance należy od dnia 4 kwietnia 2002 r. doliczyć ustawowe odsetki według obowiązującej stawki.

| 6) | Royal & Sun Alliance Insurance poniesie koszty postępowania. |
| --- | --- |

6)

Royal & Sun Alliance Insurance poniesie koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 144 z 15.6.2002

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/2 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/2

---

WYROK TRYBUNAŁU

(trzecia izba)

z dnia 16 czerwca 2005 r.

w sprawie C-124/02 Parlament Europejski przeciwko AIG Europe (1)

(Klauzula arbitrażowa - Umowy ubezpieczenia - Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego - Nadużycie - Odpowiedzialność umowna - Odszkodowanie)

(2005/C 193/02)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-124/02, mającej za przedmiot skargę na podstawie art. 238 WE, wniesioną w dniu 5 kwietnia 2002 r., Parlament Europejski (pełnomocnicy: D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau i M. Ecker) przeciwko AIG Europe (adwokaci: J.-L. Fagnart i L. Vael), Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby R. Schintgen (sprawozdawca) i K. Schiemann, sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: M. Múgica Arzamendi, główny administrator, wydał w dniu 16 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Wypowiedzenie gwarancji ustanowionych umową nr 5.013.347, doręczone przez AIG Europe Parlamentowi Europejskiemu w dniach 8 października i 5 listopada 2001 r. stanowi wypowiedzenie tych umów w sposób nadużywający. |
| --- | --- |

1)

Wypowiedzenie gwarancji ustanowionych umową nr 5.013.347, doręczone przez AIG Europe Parlamentowi Europejskiemu w dniach 8 października i 5 listopada 2001 r. stanowi wypowiedzenie tych umów w sposób nadużywający.

| 2) | AIG Europe wyrówna szkodę spowodowaną Parlamentowi Europejskiemu z powodu rozwiązania umowy nr 5.013.347 w sposób stanowiący nadużycie. |
| --- | --- |

2)

AIG Europe wyrówna szkodę spowodowaną Parlamentowi Europejskiemu z powodu rozwiązania umowy nr 5.013.347 w sposób stanowiący nadużycie.

| 3) | Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu w 2001 r. przez AIG Europe wynika po pierwsze z iloczynu kwoty 205 131,75 euro przez procent składek, które otrzymała AIG Europe w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski musiał wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom oraz, po drugie, z iloczynu kwoty 178 453,01 euro przez ten sam procent. Od sumy tych dwóch kwot należy następnie odjąć kwotę, jaką ta instytucja zapłaciła lub powinna była zapłacić AIG Europe tytułem gwarancji „konflikty pracy — zamachy” dla ubezpieczenia majątku znajdującego się w Belgii i Luksemburgu w okresie od dnia 5 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. oraz tytułem całości gwarancji dotyczących ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji w okresie od 16 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. |
| --- | --- |

3)

Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu w 2001 r. przez AIG Europe wynika po pierwsze z iloczynu kwoty 205 131,75 euro przez procent składek, które otrzymała AIG Europe w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski musiał wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom oraz, po drugie, z iloczynu kwoty 178 453,01 euro przez ten sam procent. Od sumy tych dwóch kwot należy następnie odjąć kwotę, jaką ta instytucja zapłaciła lub powinna była zapłacić AIG Europe tytułem gwarancji „konflikty pracy — zamachy” dla ubezpieczenia majątku znajdującego się w Belgii i Luksemburgu w okresie od dnia 5 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. oraz tytułem całości gwarancji dotyczących ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji w okresie od 16 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.

| 4) | Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu w 2002 r. przez AIG Europe wynika z iloczynu kwoty 389 291,73 euro przez procent składek, które otrzymałaby AIG Europe w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski powinien był wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom tytułem gwarancji za 2002 r. i przez odjęcie kwoty, jaką ta instytucja powinna była zapłacić AIG Europe tytułem ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji od wszelkich szkód majątkowych w roku 2002 r. |
| --- | --- |

4)

Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu w 2002 r. przez AIG Europe wynika z iloczynu kwoty 389 291,73 euro przez procent składek, które otrzymałaby AIG Europe w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski powinien był wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom tytułem gwarancji za 2002 r. i przez odjęcie kwoty, jaką ta instytucja powinna była zapłacić AIG Europe tytułem ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji od wszelkich szkód majątkowych w roku 2002 r.

| 5) | Do kwot należnych Parlamentowi Europejskiemu ze strony AIG Europe należy, od dnia 4 kwietnia 2002 r., doliczyć ustawowe odsetki według obowiązującej stawki. |
| --- | --- |

5)

Do kwot należnych Parlamentowi Europejskiemu ze strony AIG Europe należy, od dnia 4 kwietnia 2002 r., doliczyć ustawowe odsetki według obowiązującej stawki.

| 6) | AIG Europe poniesie koszty postępowania. |
| --- | --- |

6)

AIG Europe poniesie koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 144 z 15.6.2002

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/2 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/2

---

WYROK TRYBUNAŁU

(trzecia izba)

z dnia 16 czerwca 2005 r.

w sprawie C-125/02 Parlament Europejski przeciwko HDI International (1)

(Klauzula arbitrażowa - Umowy ubezpieczenia - Wypowiedzenie umowy z powodu zwiększenia się ryzyka ubezpieczonego - Nadużycie - Odpowiedzialność umowna - Odszkodowanie)

(2005/C 193/03)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-125/02 P mającej za przedmiot skargę na podstawie art. 238 WE, wniesioną w dniu 5 kwietnia 2002 r., Parlament Europejski (pełnomocnicy: D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau i M. Ecker) przeciwko HDI International (adwokaci: J.-L. Fagnart i L. Vael), Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby, R. Schintgen, (sprawozdawca) i K. Schiemann, sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: M. Múgica Arzamendi, główny administrator, wydał w dniu 16 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Wypowiedzenie gwarancji ustanowionych umową nr 5.013.347, doręczone przez HDI International Parlamentowi Europejskiemu w dniach 30 października, 13 i 20 listopada 2001 r. stanowi wypowiedzenie tej umowy w sposób nadużywający. |
| --- | --- |

1)

Wypowiedzenie gwarancji ustanowionych umową nr 5.013.347, doręczone przez HDI International Parlamentowi Europejskiemu w dniach 30 października, 13 i 20 listopada 2001 r. stanowi wypowiedzenie tej umowy w sposób nadużywający.

| 2) | HDI International wyrówna szkodę spowodowaną Parlamentowi Europejskiemu z powodu wypowiedzenia umowy nr 5.013.347 w sposób stanowiący nadużycie. |
| --- | --- |

2)

HDI International wyrówna szkodę spowodowaną Parlamentowi Europejskiemu z powodu wypowiedzenia umowy nr 5.013.347 w sposób stanowiący nadużycie.

| 3) | Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu przez HDI International wynika z iloczynu kwoty 389 291,73 euro przez procent składek, które otrzymałaby HDI International w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski powinien był wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom tytułem gwarancji za 2002 r. i przez odjęcie od uzyskanej kwoty sumy, jaką ta instytucja powinna była zapłacić HDI International tytułem ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji od wszelkich szkód na rzeczy w roku 2002 r. |
| --- | --- |

3)

Wysokość odszkodowania należnego z tytułu szkody spowodowanej Parlamentowi Europejskiemu przez HDI International wynika z iloczynu kwoty 389 291,73 euro przez procent składek, które otrzymałaby HDI International w stosunku do całej kwoty, którą Parlament Europejski powinien był wypłacić swoim czterem współubezpieczycielom tytułem gwarancji za 2002 r. i przez odjęcie od uzyskanej kwoty sumy, jaką ta instytucja powinna była zapłacić HDI International tytułem ubezpieczenia majątku znajdującego się we Francji od wszelkich szkód na rzeczy w roku 2002 r.

| 4) | Do kwot należnych Parlamentowi Europejskiemu ze strony HDI International należy, od dnia 4 kwietnia 2002 r., doliczyć ustawowe odsetki według stawki obowiązującej we Francji. |
| --- | --- |

4)

Do kwot należnych Parlamentowi Europejskiemu ze strony HDI International należy, od dnia 4 kwietnia 2002 r., doliczyć ustawowe odsetki według stawki obowiązującej we Francji.

| 5) | HDI International poniesie koszty postępowania. |
| --- | --- |

5)

HDI International poniesie koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 144 z 15.6.2002

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/3 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/3

---

WYROK TRYBUNAŁU

(trzecia izba)

z dnia 9 czerwca 2005 r.

w sprawie C-287/02: Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(EFOGR - Rozliczenie rachunków - Rok budżetowy 2001 - Szczegółowe zasady stosowania)

(2005/C 193/04)

Język postępowania: hiszpański

W sprawie C-287/02, Królestwo Hiszpanii (pełnomocnik: L. Fraguas Gadea) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: M. Niejahr i S. Pardo Quintillán), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 230 WE, wniesioną w dniu 9 sierpnia 2002 r., Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet, S. von Bahr i J. Malenovský (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: F. G. Jacobs, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 9 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji 2002/461/WE z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie rozliczenia rachunków Państw Członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) Sekcja Gwarancji za rok budżetowy 2001 w zakresie zawartej w jej załączniku I, w ramach kwoty podlegającej odzyskaniu od Królestwa Hiszpanii, korekty finansowej rachunków agencji płatniczej dla Kastylii-La Manchy odpowiadającej kwocie rekompensat. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji 2002/461/WE z dnia 12 czerwca 2002 r. w sprawie rozliczenia rachunków Państw Członkowskich dotyczących wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) Sekcja Gwarancji za rok budżetowy 2001 w zakresie zawartej w jej załączniku I, w ramach kwoty podlegającej odzyskaniu od Królestwa Hiszpanii, korekty finansowej rachunków agencji płatniczej dla Kastylii-La Manchy odpowiadającej kwocie rekompensat.

| 2) | W pozostałej części skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałej części skarga zostaje oddalona.

| 3) | Królestwo Hiszpanii oraz Komisja Wspólnot Europejskich ponoszą koszty własne. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii oraz Komisja Wspólnot Europejskich ponoszą koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 233 z 28.9.2002.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/3 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/3

---

WYROK TRYBUNAŁU

(wielka izba)

z dnia 16 czerwca 2005 r .

w sprawie C-105/03 (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Firenze): postępowanie karne przeciwko Marii Pupino (1)

(Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych - Artykuły 34 UE i 35 UE - Decyzja ramowa 2001/220/WSiSW - Pozycja ofiar w postępowaniu karnym - Ochrona osób podatnych na wiktymizację - Przesłuchiwanie małoletnich w charakterze świadków - Skutki decyzji ramowej)

(2005/C 193/05)

Język postępowania: włoski

W sprawie C-105/03 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 35 UE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez sędziego śledczego Tribunale di Firenze (Włochy) postanowieniem z dnia 3 lutego 2003 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 5 marca 2003 r., w postępowaniu karnym przeciwko Marii Pupino, Trybunał (wielka izba), w składzie: V. Skouris, Prezes, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, A. Borg Barthet, prezesi izb, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues (sprawozdawca), P. Kūris, E. Juhász, G. Arestis i M. Ilešič, sędziowie, rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: L. Hewlett, główny administrator, wydał w dniu 16 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Przepisy art. 2, 3 i 8 ust. 4 decyzji ramowej Rady 2001/220/WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy musi mieć możliwość zezwolenia małym dzieciom, które twierdzą, że padły ofiarą złego traktowania, jak ma to miejsce w sprawie głównej, na składanie zeznań w sposób umożliwiający zagwarantowanie im odpowiedniego poziomu ochrony, na przykład poza rozprawą i przed jej terminem. |
| --- | --- |

1.

Przepisy art. 2, 3 i 8 ust. 4 decyzji ramowej Rady 2001/220/WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy musi mieć możliwość zezwolenia małym dzieciom, które twierdzą, że padły ofiarą złego traktowania, jak ma to miejsce w sprawie głównej, na składanie zeznań w sposób umożliwiający zagwarantowanie im odpowiedniego poziomu ochrony, na przykład poza rozprawą i przed jej terminem.

| 2. | Sąd krajowy ma obowiązek wzięcia pod uwagę całości norm prawa krajowego i dokonania ich wykładni, na ile to tylko możliwe, w świetle brzmienia oraz celów rzeczonej decyzji ramowej. |
| --- | --- |

2.

Sąd krajowy ma obowiązek wzięcia pod uwagę całości norm prawa krajowego i dokonania ich wykładni, na ile to tylko możliwe, w świetle brzmienia oraz celów rzeczonej decyzji ramowej.

---

(1)  Dz.U. C 146 z 21.6.2003.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/4 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/4

---

WYROK TRYBUNAŁU

(pierwsza izba)

z dnia 9 czerwca 2005 r.

w sprawach połączonych C-211/03, C-299/03 oraz od C-316/03 do C 318/03 HLH Warenvertriebs GmbH, Orthica BV przeciwko Republice Federalnej Niemiec (1) (wniosek Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym)

(Swobodny przepływ towarów - Rozróżnienie między produktami leczniczymi a środkami spożywczymi - Produkt sprzedawany jako suplement żywnościowy w Państwie Członkowskim pochodzenia, lecz traktowany jako produkt leczniczy w Państwie Członkowskim przywozu - Pozwolenie na sprzedaż)

(2005/C 193/06)

Język postępowania: niemiecki

W sprawach połączonych C-211/03, C-299/03 oraz od C-316/03 do C 318/03 mających za przedmiot wnioski o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożone przez Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Niemcy), postanowieniami z 7 maja, jak również 4, 3, 7 i 8 lipca 2003 r., które wpłynęły do Trybunału w dniach 15 maja, 11 i 24 czerwca 2003 r., w postępowaniu: HLH Warenvertriebs GmbH, Orthica BV przeciwko Republice Federalnej Niemiec, Trybunał (pierwsza izba), w składzie: P. Jann, prezes izby, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues, (sprawozdawca), M. Ilešič i E. Levits, sędziowie; rzecznik generalny: L. A. Geelhoed, sekretarz: K. Sztranc, administrator, wydał w dniu 9 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Kwalifikacji produktu jako produktu leczniczego albo jako środka spożywczego powinno się dokonywać przy uwzględnieniu ogółu jego cech charakterystycznych stwierdzonych zarówno w jego stanie pierwotnym, jak i po rozpuszczeniu w wodzie lub w jogurcie zgodnie z jego instruckją użycia. |
| --- | --- |

1.

Kwalifikacji produktu jako produktu leczniczego albo jako środka spożywczego powinno się dokonywać przy uwzględnieniu ogółu jego cech charakterystycznych stwierdzonych zarówno w jego stanie pierwotnym, jak i po rozpuszczeniu w wodzie lub w jogurcie zgodnie z jego instruckją użycia.

| 2. | Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności stanowi regulację uzupełniającą w stosunku do dyrektywy 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych, którego stosowanie jest wykluczone, o ile regulacja wspólnotowa — jak ta dyrektywa — zawiera przepisy szczególne dla pewnych kategorii środków spożywczych. |
| --- | --- |

2.

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności stanowi regulację uzupełniającą w stosunku do dyrektywy 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych, którego stosowanie jest wykluczone, o ile regulacja wspólnotowa — jak ta dyrektywa — zawiera przepisy szczególne dla pewnych kategorii środków spożywczych.

| 3. | W stosunku do produktu, który spełnia warunki kwalifikacji zarówno jako środek spożywczy, jak i jako produkt leczniczy, stosuje się wyłącznie przepisy prawa wspólnotowego dotyczące produktów leczniczych. |
| --- | --- |

3.

W stosunku do produktu, który spełnia warunki kwalifikacji zarówno jako środek spożywczy, jak i jako produkt leczniczy, stosuje się wyłącznie przepisy prawa wspólnotowego dotyczące produktów leczniczych.

| 4. | Właściwości farmakologiczne produktu są zasadniczym czynnikiem, na podstawie którego organy Państwa Członkowskiego oceniają — przyjmując za punkt wyjścia możliwe działanie tego produktu –, czy może on być podawany ludziom w celu stawiania diagnozy leczniczej lub przywracania, korygowania lub modyfikacji funkcji fizjologicznych u ludzi w rozumieniu art. 1 pkt 2 akapit drugi dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi. Ryzyko, jakie może wywołać dla zdrowia stosowanie produktu, stanowi czynnik autonomiczny, który powinien również być brany pod uwagę przez właściwe organy krajowe w ramach kwalifikacji produktu jako produktu leczniczego. |
| --- | --- |

4.

Właściwości farmakologiczne produktu są zasadniczym czynnikiem, na podstawie którego organy Państwa Członkowskiego oceniają — przyjmując za punkt wyjścia możliwe działanie tego produktu –, czy może on być podawany ludziom w celu stawiania diagnozy leczniczej lub przywracania, korygowania lub modyfikacji funkcji fizjologicznych u ludzi w rozumieniu art. 1 pkt 2 akapit drugi dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi. Ryzyko, jakie może wywołać dla zdrowia stosowanie produktu, stanowi czynnik autonomiczny, który powinien również być brany pod uwagę przez właściwe organy krajowe w ramach kwalifikacji produktu jako produktu leczniczego.

| 5. | Produkt, który stanowi produkt leczniczy w rozumieniu dyrektywy 2001/83, może być wwożony do innego Państwa Członkowskiego wyłącznie w drodze pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego zgodnie z przepisami tej dyrektywy i to nawet, jeśli jest on zgodnie z prawem sprzedawany w innym Państwie Członkowskim jako środek spożywczy. |
| --- | --- |

5.

Produkt, który stanowi produkt leczniczy w rozumieniu dyrektywy 2001/83, może być wwożony do innego Państwa Członkowskiego wyłącznie w drodze pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego zgodnie z przepisami tej dyrektywy i to nawet, jeśli jest on zgodnie z prawem sprzedawany w innym Państwie Członkowskim jako środek spożywczy.

| 6. | Pojęcie „górnych granic bezpieczeństwa” znajdujące się w art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/46 nie ma żadnego znaczenia dla dokonania rozróżnienia pomiędzy produktami leczniczymi a środkami spożywczymi. |
| --- | --- |

6.

Pojęcie „górnych granic bezpieczeństwa” znajdujące się w art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/46 nie ma żadnego znaczenia dla dokonania rozróżnienia pomiędzy produktami leczniczymi a środkami spożywczymi.

| 7. | W ramach oceny przez Państwo Członkowskie ryzyk, jakie dla zdrowia publicznego mogą stanowić środki spożywcze lub suplementy żywnościowe, kryterium istnienia zapotrzebowania żywieniowego ludności danego Państwa Członkowskiego może być brane pod uwagę. Jednakże sam brak takiego zapotrzebowania nie wystarcza dla uzasadnienia całkowitego zakazu sprzedaży na podstawie 30 WE lub na podstawie art. 12 dyrektywy 2002/46 środków spożywczych lub suplementów żywnościowych wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu zgodnie z prawem w innym Państwie Członkowskim. |
| --- | --- |

7.

W ramach oceny przez Państwo Członkowskie ryzyk, jakie dla zdrowia publicznego mogą stanowić środki spożywcze lub suplementy żywnościowe, kryterium istnienia zapotrzebowania żywieniowego ludności danego Państwa Członkowskiego może być brane pod uwagę. Jednakże sam brak takiego zapotrzebowania nie wystarcza dla uzasadnienia całkowitego zakazu sprzedaży na podstawie 30 WE lub na podstawie art. 12 dyrektywy 2002/46 środków spożywczych lub suplementów żywnościowych wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu zgodnie z prawem w innym Państwie Członkowskim.

| 8. | Fakt, iż margines swobodnej oceny organów krajowych w zakresie stwierdzenia braku zapotrzebowania żywieniowego stanowi przedmiot jedynie ograniczonej kontroli sądowej, jest zgodny z prawem wspólnotowym pod warunkiem, że krajowa procedura kontroli sądowej decyzji podjętych w tej dziedzinie przez te organy pozwala sądowi rozpatrującemu skargę o stwierdzenie nieważności takiej decyzji na skuteczne zastosowanie — w ramach kontroli jej zgodności z prawem –odpowiednich zasad i norm prawa wspólnotowego. |
| --- | --- |

8.

Fakt, iż margines swobodnej oceny organów krajowych w zakresie stwierdzenia braku zapotrzebowania żywieniowego stanowi przedmiot jedynie ograniczonej kontroli sądowej, jest zgodny z prawem wspólnotowym pod warunkiem, że krajowa procedura kontroli sądowej decyzji podjętych w tej dziedzinie przez te organy pozwala sądowi rozpatrującemu skargę o stwierdzenie nieważności takiej decyzji na skuteczne zastosowanie — w ramach kontroli jej zgodności z prawem –odpowiednich zasad i norm prawa wspólnotowego.

| 9. | Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczącego nowej żywności i nowych składników żywności należy interpretować w ten sposób, że żywność lub składniki żywności nie były w znacznym stopniu wykorzystywane we Wspólnocie do spożycia przez ludzi, jeżeli — przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności danego przypadku — zostanie stwierdzone, że ta żywność lub ten składnik żywności nie był wykorzystywany w znacznej ilości do spożycia przez ludzi w żadnym z Państw Członkowskich przed datą stanowiącą punkt odniesienia. Dzień 15 maja 1997 r. stanowi datę odniesienia dla dokonania oceny zakresu spożycia przez ludzi tej żywności lub tego składnika żywności. |
| --- | --- |

9.

Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczącego nowej żywności i nowych składników żywności należy interpretować w ten sposób, że żywność lub składniki żywności nie były w znacznym stopniu wykorzystywane we Wspólnocie do spożycia przez ludzi, jeżeli — przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności danego przypadku — zostanie stwierdzone, że ta żywność lub ten składnik żywności nie był wykorzystywany w znacznej ilości do spożycia przez ludzi w żadnym z Państw Członkowskich przed datą stanowiącą punkt odniesienia. Dzień 15 maja 1997 r. stanowi datę odniesienia dla dokonania oceny zakresu spożycia przez ludzi tej żywności lub tego składnika żywności.

| 10. | Sąd krajowy nie może zwrócić się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z pytaniami dotyczącymi kwalifikacji produktów. Opinia tego Urzędu, ewentualnie wydana w dziedzinie stanowiącej przedmiot sporu zawisłego przed sądem krajowym, może stanowić środek dowodowy, który sąd ten powinien uwzględnić w ramach tego sporu. |
| --- | --- |

10.

Sąd krajowy nie może zwrócić się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z pytaniami dotyczącymi kwalifikacji produktów. Opinia tego Urzędu, ewentualnie wydana w dziedzinie stanowiącej przedmiot sporu zawisłego przed sądem krajowym, może stanowić środek dowodowy, który sąd ten powinien uwzględnić w ramach tego sporu.

---

(1)  Dz.U. C 200 z 23.8.2003

Dz.U. C 275 z 15.11.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/5 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/5

---

WYROK TRYBUNAŁU

(trzecia izba)

z dnia 9 czerwca 2005 r.

w sprawie C- 270/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Środowisko naturalne - Gospodarka odpadami - Dyrektywa 75/442/EWG zmieniona dyrektywą 91/156/EWG - Transportowanie i zbieranie odpadów - Artykuł 12)

(2005/C 193/07)

Język postępowania: włoski

W sprawie C-270/03 Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: L. Visaggio i R. Amorosi) przeciwko Republice Włoskiej (pełnomocnik: I. M. Brugaglia, wspierany przez adwokata M. Fiorilliego), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 23 czerwca 2003 r., Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas, prezes izby, J. P. Puissochet (sprawozdawca), S. von Bahr, J. Malenovský i U. Lõhmus, sędziowie, rzecznik generalny: C. Stix-Hackl, sekretarz: L. Hewlett, główny administrator, wydał w dniu 9 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Zezwalając, stosownie do art. 30 ust. 4 decreto legislativo nr 22 z dnia 5 lutego 1997 r., dokonującego transpozycji dyrektyw 91/156/EWG w sprawie odpadów, 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych oraz 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmienionego przez art. 1 ust. 19 ustawy nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r., przedsiębiorstwom na:






  — | podejmowanie zbierania i transportowania własnych nieszkodliwych odpadów, jako zwykłej i stałej działalności, bez wymogu uzyskania wpisu do Albo nazionale delle imprese esercenti servizi di smaltimento rifiuti (krajowego rejestru przedsiębiorstw świadczących usługi unieszkodliwiania odpadów) oraz na |
| --- | --- | --- |

1.

Zezwalając, stosownie do art. 30 ust. 4 decreto legislativo nr 22 z dnia 5 lutego 1997 r., dokonującego transpozycji dyrektyw 91/156/EWG w sprawie odpadów, 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych oraz 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmienionego przez art. 1 ust. 19 ustawy nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r., przedsiębiorstwom na:

—

podejmowanie zbierania i transportowania własnych nieszkodliwych odpadów, jako zwykłej i stałej działalności, bez wymogu uzyskania wpisu do Albo nazionale delle imprese esercenti servizi di smaltimento rifiuti (krajowego rejestru przedsiębiorstw świadczących usługi unieszkodliwiania odpadów) oraz na

| — | transportowanie ich własnych odpadów niebezpiecznych w ilościach nieprzekraczających 30 kilogramów i 30 litrów na dzień bez wymogu uzyskania wpisu do wyżej wskazanego rejestru, |
| --- | --- |

—

transportowanie ich własnych odpadów niebezpiecznych w ilościach nieprzekraczających 30 kilogramów i 30 litrów na dzień bez wymogu uzyskania wpisu do wyżej wskazanego rejestru,

Republika Włoska uchybiała zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 12 dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r., w sprawie odpadów, zmienionej przez dyrektywę Rady 91/156/EWG z dnia 18 marca 1991 r.

| 2. | Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 200 z 23.08.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/6 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/6

---

WYROK TRYBUNAŁU

(druga izba)

z dnia 16 czerwca 2005 r.

w sprawach połączonych C-462/03 i C-463/03 (wnioski Bundesvergabeamt o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Strabag AG, Kostmann GmbH przeciwko Österreichische Bundesbahnen (1)

(Zamówienia publiczne - Dyrektywa 93/38/EWG - Sektory gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji - Pojęcia „eksploatacji” i „udostępniania” sieci przeznaczonych do świadczenia usługi dla ludności w zakresie transportu koleją - Roboty dotyczące infrastruktury kolejowej)

(2005/C 193/08)

Język postępowania: niemiecki

W sprawach połączonych C-462/03 i C-463/03 mających za przedmiot wnioski o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożone przez Bundesvergabeamt (Austria) postanowieniem z dnia 27 października 2003 r., które wpłynęły do Trybunału w dniu 4 listopada 2003 r., w postępowaniu Strabag AG (C-462/03), Kostmann GmbH (C-463/03) przeciwko Österreichische Bundesbahnen, Trybunał (druga izba) w składzie: C. W. A. Timmermans (sprawozdawca), prezes izby, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen, G. Arestis i J. Klučka, sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: R. Grass wydał w dniu 16 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

Jeżeli podmiot zamawiający wykonujący jeden z rodzajów działalności, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy Rady 93/38/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji zamierza w ramach wykonywania tej działalności udzielić zamówienia na usługi, roboty budowlane lub dostawy bądź też zorganizować konkurs na projekt, to zamówienie to lub konkurs podlegają przepisom tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. C 21 z 24.1.2004

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/6 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/6

---

WYROK TRYBUNAŁU

(czwarta izba)

z dnia 16 czerwca 2005 r.

w sprawie C-104/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 97/13/WE - Usługi telekomunikacyjne - Wkład w badania naukowe i rozwój)

(2005/C 193/09)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-104/04, mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 27 lutego 2004 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J.-F. Pasquier i M. Shotter) przeciwko Republice Francuskiej (pełnomocnicy: G. de Bergues i S. Ramet), Trybunał (czwarta izba), w składzie: K. Lenaerts, prezes izby, K. Schiemann i E. Levits (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: L. A. Geelhoed, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 16 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Nie ustanawiając wszelkich koniecznych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w celu zastosowania się do art. 3 ust. 2 i 8 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/13/WE z dnia 10 kwietnia 1997 r. w sprawie wspólnych przepisów ramowych dotyczących ogólnych zezwoleń i indywidualnych licencji w dziedzinie usług telekomunikacyjnych w związku z załącznikiem to tej dyrektywy, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1.

Nie ustanawiając wszelkich koniecznych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w celu zastosowania się do art. 3 ust. 2 i 8 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/13/WE z dnia 10 kwietnia 1997 r. w sprawie wspólnych przepisów ramowych dotyczących ogólnych zezwoleń i indywidualnych licencji w dziedzinie usług telekomunikacyjnych w związku z załącznikiem to tej dyrektywy, Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2. | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 17.04.2004

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/7 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/7

---

WYROK TRYBUNAŁU

(druga izba)

z dnia 9 czerwca 2005 r.

w sprawie C-135/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (1)

(Ochrona fauny - Dzikie ptactwo - Okresy polowania - Polowanie w prowincji Guipúzcoa na gołębie grzywacze w okresie powrotu)

(2005/C 193/10)

Język postępowania: hiszpański

W sprawie C-135/04, Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: G. Valero Jordana i M. van Beek) przeciwko Królestwu Hiszpanii (pełnomocnicy: N. Díaz Abad i M. M. Muñoz Pérez), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, Trybunał (druga izba), w składzie C. W. A. Timmermans, prezes izby), R. Silva de Lapuerta, C. Gulmann (sprawozdawca), R. Schintgen i G. Arestis, sędziowie; rzecznik generalny L. A. Geelhoed, sekretarz: M. Ferreira, główny administrator, wydał w dniu 9 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Zezwalając na prowadzenie polowań „a contrapasa” na gołębie grzywacze na terenie prowincji Guipúzcoa Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 7 ust. 4 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa. |
| --- | --- |

1)

Zezwalając na prowadzenie polowań „a contrapasa” na gołębie grzywacze na terenie prowincji Guipúzcoa Królestwo Hiszpanii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 7 ust. 4 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa.

| 2) | Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii zostaje obciążone kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 30.04.2004

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/7 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/7

---

WYROK TRYBUNAŁU

(szósta izba)

z dnia 16 czerwca 2005 r.

w sprawie C-191/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Zanieczyszczenie i uciążliwości - Oczyszczanie ścieków komunalnych - Dyrektywa 91/271/EWG)

(2005/C 193/11)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-191/04 Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: A. Bordes i G. Valero Jordana) przeciwko Republice Francuskiej (pełnomocnicy: G. de Bergues i C. Jurgensen-Mercier), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, Trybunał (szósta izba) w składzie: A. Borg Barthet (sprawozdawca), prezes izby, A. La Pergola i A. Ó Caoimh, sędziowie; rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 16 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Nie przekazując Komisji Wspólnot Europejskich informacji, które winny zostać zgromadzone przez właściwe władze lub właściwe organy w ramach obowiązku monitorowania zrzutów i pozostających osadów komunalnych, wprowadzonego mocą art. 15 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych na dzień 31 grudnia 1999 r., w części odnoszącej się aglomeracji, których dotyczy upływ terminu 31 grudnia 1998 r., w ciągu sześciu miesięcy od wniosku Komisji z dnia 18 grudnia 2000 r., Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej mocą art. 15 ust. 4 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przekazując Komisji Wspólnot Europejskich informacji, które winny zostać zgromadzone przez właściwe władze lub właściwe organy w ramach obowiązku monitorowania zrzutów i pozostających osadów komunalnych, wprowadzonego mocą art. 15 dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych na dzień 31 grudnia 1999 r., w części odnoszącej się aglomeracji, których dotyczy upływ terminu 31 grudnia 1998 r., w ciągu sześciu miesięcy od wniosku Komisji z dnia 18 grudnia 2000 r., Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej mocą art. 15 ust. 4 tej dyrektywy.

| 2) | Republika Francuska zostaje obciążona kosztami. |
| --- | --- |

2)

Republika Francuska zostaje obciążona kosztami.

---

(1)  Dz.U. C 156 z 12.06.2004

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/8 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/8

---

WYROK TRYBUNAŁU

(szósta izba)

z dnia 16 czerwca 2005 r.

w sprawie C-349/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 2002/77/WE - Rynki sieci i usług łączności elektronicznej - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2005/C 193/12)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-349/04 Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: E. Gippini Fournier i K. Mojzesowicz) przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (pełnomocnik: S. Schreiner), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 13 sierpnia 2004 r., Trybunał (szósta izba), w składzie A. Borg Barthet, prezes izby, S. von Bahr i J. Malenovský (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: D. Ruiz-Jarabo Colomer, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 16 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Nie przekazując Komisji Wspólnot Europejskich wszystkich niezbędnych informacji, które pozwoliłyby jej na potwierdzenie, że przepisy dyrektywy Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej zostały wykonane, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 9 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1.

Nie przekazując Komisji Wspólnot Europejskich wszystkich niezbędnych informacji, które pozwoliłyby jej na potwierdzenie, że przepisy dyrektywy Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej zostały wykonane, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 9 tej dyrektywy.

| 2. | Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U C 239 z 25.9.2004.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/8 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/8

---

WYROK TRYBUNAŁU

(piąta izba)

z dnia 9 czerwca 2005 r.

w sprawie C-510/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwo Belgii (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa - Dyrektywa 2002/6/WE - Formalności mające zastosowanie do statków - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2005/C 193/13)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-510/04, mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 13 grudnia 2004 r. Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: K. Simonsson i W. Wils) przeciwko Królestwu Belgii (pełnomocnik: M. Wimmer), Trybunał (piąta izba), w składzie: R. Silva de Lapuerta, prezes izby, G. Arestis i J. Klučka (sprawozdawca), sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger; sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 9 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych w celu dostosowania się do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/6/WE z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do i/lub wychodzących z portów Państw Członkowskich Wspólnoty, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych w celu dostosowania się do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/6/WE z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do i/lub wychodzących z portów Państw Członkowskich Wspólnoty, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 31 z 5.2.2005

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/8 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division (Patents Court), z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem przeciwko Comptroller-General of Patents

(Sprawa C-202/05)

(2005/C 193/14)

Język postępowania: angielski

W dniu 9 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division (Patents Court) z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem przeciwko Comptroller-General of Patents.

High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division (Patents Court) zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy następujących pytań, które powstały w związku z wykładnią art. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczącego stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem”):

| 1. | Co należy rozumieć przez „produkt” w art. 1 lit. b) rozporządzenia w przypadku, gdy patent podstawowy chroni drugie zastosowanie środka leczniczego oraz w szczególności czy zastosowanie środka leczniczego ma znaczenie przy definicji pojęcia „produktu” w rozumieniu rozporządzenia? |
| --- | --- |

1.

Co należy rozumieć przez „produkt” w art. 1 lit. b) rozporządzenia w przypadku, gdy patent podstawowy chroni drugie zastosowanie środka leczniczego oraz w szczególności czy zastosowanie środka leczniczego ma znaczenie przy definicji pojęcia „produktu” w rozumieniu rozporządzenia?

| 2. | Czy wyrażenie „mieszanina aktywnych składników produktu leczniczego” w rozumieniu art. 1 lit. b) rozporządzenia oznacza, że każdy składnik ma działanie lecznicze? |
| --- | --- |

2.

Czy wyrażenie „mieszanina aktywnych składników produktu leczniczego” w rozumieniu art. 1 lit. b) rozporządzenia oznacza, że każdy składnik ma działanie lecznicze?

| 3. | Czy mamy do czynienia z „mieszaniną aktywnych składników produktu leczniczego” w przypadku mieszaniny substancji złożonej z dwóch składników jeden z nich stanowi składnik o działaniu leczniczym w związku z określonym przeznaczeniem a drugi umożliwia podanie leku, które powoduje skuteczność leku w ramach tego przeznaczenia? |
| --- | --- |

3.

Czy mamy do czynienia z „mieszaniną aktywnych składników produktu leczniczego” w przypadku mieszaniny substancji złożonej z dwóch składników jeden z nich stanowi składnik o działaniu leczniczym w związku z określonym przeznaczeniem a drugi umożliwia podanie leku, które powoduje skuteczność leku w ramach tego przeznaczenia?

---

(1)  Dz.U. L 182 z 2.7.1992, str. 1

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/9 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Bundessozialgericht z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie Gertraud Hartmann przeciwko Freistaat Bayern

(Sprawa C-212/05)

(2005/C 193/15)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 17 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Bundessozialgericht z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie Gertraud Hartmann przeciwko Freistaat Bayern.

Bundessozialgericht zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| a) | Czy za pracownika migrującego w rozumieniu rozporządzenia Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej nr 1612/68 z w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (rozporządzenie nr 1612/68 (1)) dla okresów między styczniem 1994 r. a wrześniem 1998 r. należy uznać także obywatela niemieckiego, który zachowując swój stosunek pracy urzędnika pocztowego w Niemczech w 1990 r. przeniósł stamtąd swoje miejsce zamieszkania do Austrii i od tego czasu wykonuje zawód jako pracownik przygraniczny? |
| --- | --- |

a)

Czy za pracownika migrującego w rozumieniu rozporządzenia Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej nr 1612/68 z w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (rozporządzenie nr 1612/68 (1)) dla okresów między styczniem 1994 r. a wrześniem 1998 r. należy uznać także obywatela niemieckiego, który zachowując swój stosunek pracy urzędnika pocztowego w Niemczech w 1990 r. przeniósł stamtąd swoje miejsce zamieszkania do Austrii i od tego czasu wykonuje zawód jako pracownik przygraniczny?

| b) | Jeżeli na pytanie a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy stanowi to dyskryminację pośrednią w rozumieniu art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 1612/68, jeżeli zamieszkały w Austrii i posiadający tamtejsze obywatelstwo niepracujący małżonek osoby określonej w pkt a) w danym czasie był wyłączony od pobierania niemieckiego zasiłku rodzinnego, ponieważ nie miał w Niemczech ani miejsca zamieszkania, ani stałego pobytu? |
| --- | --- |

b)

Jeżeli na pytanie a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy stanowi to dyskryminację pośrednią w rozumieniu art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 1612/68, jeżeli zamieszkały w Austrii i posiadający tamtejsze obywatelstwo niepracujący małżonek osoby określonej w pkt a) w danym czasie był wyłączony od pobierania niemieckiego zasiłku rodzinnego, ponieważ nie miał w Niemczech ani miejsca zamieszkania, ani stałego pobytu?

---

(1)  Dz.U. L 257, str. 2.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/9 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Bundessozialgericht z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie Wendy Geven przeciwko Land Nordrhein-Westfalen

(Sprawa C-213/05)

(2005/C 193/16)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 17 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Bundessozialgericht z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie Wendy Geven przeciwko Land Nordrhein-Westfalen.

Bundessozialgericht zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy z europejskiego prawa wspólnotowego (w szczególności z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej nr 1612/68 (1) z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty) wynika, że Republice Federalnej Niemiec zabronione jest wyłączenie od pobierania niemieckiego zasiłku rodzinnego zamieszkałej w innym Państwie Członkowskim obywatelki tego kraju zatrudnionej w Niemczech w ograniczonym zakresie (od 3 do 14 godzin tygodniowo) na tej podstawie, że nie ma ona ani miejsca zamieszkania, ani stałego pobytu w Niemczech?

---

(1)  Dz.U. L 257, str. 2.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/10 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/10

---

Skarga wniesiona w dniu 17 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-216/05)

(2005/C 193/17)

Język postępowania: angielski

W dniu 17 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Xaviera Lewisa, działającego w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Irlandii.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że uzależniając pełne i rzeczywiste uczestnictwo opinii publicznej w niektórych ocenach wpływu na środowisko od uprzedniego [wniesienia] opłaty za [to] uczestnictwo, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 i 8 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (1), zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniającą dyrektywę 85/337/EWG w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko (2) |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że uzależniając pełne i rzeczywiste uczestnictwo opinii publicznej w niektórych ocenach wpływu na środowisko od uprzedniego [wniesienia] opłaty za [to] uczestnictwo, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 i 8 dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (1), zmienionej dyrektywą Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniającą dyrektywę 85/337/EWG w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko (2)

| — | obciążenie Irlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Irlandzka ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że władze właściwe do spraw zagospodarowania przestrzennego oraz odpowiednie kolegium odwoławcze mogą nałożyć opłaty za przedstawienie uwag lub wyrażenie opinii w trakcie procedur związanych z zagospodarowaniem przestrzennym lub też za przedstawienie uwag w trakcie prowadzonych w tym zakresie postępowań odwoławczych. Komisja twierdzi, że nałożenie takiej opłaty za uczestnictwo stanowi naruszenie dyrektywy 85/337/EWG, zmienionej przez dyrektywę 97/11/EWG z następujących powodów:

| — | żaden z przepisów tej dyrektywy nie zezwala w wyraźny sposób na nakładanie takich opłat; |
| --- | --- |

—

żaden z przepisów tej dyrektywy nie zezwala w wyraźny sposób na nakładanie takich opłat;

| — | opłaty takie są sprzeczne z systematyką i celem dyrektywy; |
| --- | --- |

—

opłaty takie są sprzeczne z systematyką i celem dyrektywy;

| — | brzmienie art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy nie daje możliwości dokonania wykładni tak rozszerzającej, jak chce tego Irlandia; |
| --- | --- |

—

brzmienie art. 6 ust. 2 i 3 dyrektywy nie daje możliwości dokonania wykładni tak rozszerzającej, jak chce tego Irlandia;

| — | Irlandia zakłóca korzystanie z uprawnień przyznanych opinii publicznej przez art. 6 ust. 2 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

Irlandia zakłóca korzystanie z uprawnień przyznanych opinii publicznej przez art. 6 ust. 2 tej dyrektywy.

---

(1)  Dz.U. L 175 z 5.7.2005, str 40

(2)  Dz.U. L 73 z 14.3.1997, str. 5

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/10 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Supremo z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie Confederación Española de Empresarios de Estaciones de Servicio przeciwko Compañía Española de Petróleos, S.A.

(Sprawa C-217/05)

(2005/C 193/18)

Język postępowania: hiszpański

W dniu 17 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Supremo z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie Confederación Española de Empresarios de Estaciones de Servicio przeciwko Compañía Española de Petróleos, S.A.

Tribunal Supremo zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Czy art. od 10 do 13 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1984/83 (1) w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 (obecnie art. 81) Traktatu do określonych kategorii wyłącznych umów sprzedaży należy interpretować w ten sposób, że obejmują one swoim zakresem umowy wyłącznej dystrybucji oleju napędowego i paliw, które zostały nazwane umowami komisu lub agencji, lecz zawierają następujące elementy:

| A) | Prowadzący stację paliw zobowiązuje się do wyłącznej sprzedaży oleju napędowego i paliw dostawcy po cenach detalicznych, na warunkach i przy zastosowaniu warunków i techniki sprzedaży i eksploatacji ustalonych przez tego dostawcę. |
| --- | --- |

A)

Prowadzący stację paliw zobowiązuje się do wyłącznej sprzedaży oleju napędowego i paliw dostawcy po cenach detalicznych, na warunkach i przy zastosowaniu warunków i techniki sprzedaży i eksploatacji ustalonych przez tego dostawcę.

| B) | Na prowadzącego stację paliw przechodzi ryzyko związane z produktami w chwili otrzymania ich od dostawcy w zbiornikach do składowania na stacji paliw. |
| --- | --- |

B)

Na prowadzącego stację paliw przechodzi ryzyko związane z produktami w chwili otrzymania ich od dostawcy w zbiornikach do składowania na stacji paliw.

| C) | Z chwilą odebrania produktów na prowadzącym ciąży obowiązek przechowywania ich w warunkach pozwalających na uniknięcie jakiegokolwiek ich ubytku lub pogorszenia, a w przypadku zaistnienia jakiegokolwiek ubytku, zanieczyszczenia lub zmieszania tych produktów odpowiada wobec dostawcy i osób trzecich zarówno z tego tytułu, jak i z tytułu powstałych w ten sposób szkód. |
| --- | --- |

C)

Z chwilą odebrania produktów na prowadzącym ciąży obowiązek przechowywania ich w warunkach pozwalających na uniknięcie jakiegokolwiek ich ubytku lub pogorszenia, a w przypadku zaistnienia jakiegokolwiek ubytku, zanieczyszczenia lub zmieszania tych produktów odpowiada wobec dostawcy i osób trzecich zarówno z tego tytułu, jak i z tytułu powstałych w ten sposób szkód.

| D) | Prowadzący stację paliw zobowiązany jest do zapłaty wartości dostarczonego oleju napędowego i paliw w terminie 9 dni od daty ich dostarczenia do stacji paliw. |
| --- | --- |

D)

Prowadzący stację paliw zobowiązany jest do zapłaty wartości dostarczonego oleju napędowego i paliw w terminie 9 dni od daty ich dostarczenia do stacji paliw.

---

(1)  Dz. U. L 173 z 30.6.1983, str. 5.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/11 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem tribunal administratif de Lyon z dnia 7 kwietnia 2005 r. w sprawie Jean Auroux i in. przeciwko Commune de Roanne — Interwenient: Société d'équipement du département de la Loire

(Sprawa C-220/05)

(2005/C 193/19)

Język postępowania: francuski

W dniu 19 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem tribunal administratif de Lyon z dnia 7 kwietnia 2005 r. w sprawie Jean Auroux i in. przeciwko Commune de Roanne — Interwenient: Société d'équipement du département de la Loire.

Tribunal administratif de Lyon zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości z następującymi pytaniami:

| 1. | Czy umowa na mocy której organ zamawiający powierza innemu organowi zamawiającemu realizację, w interesie ogólnym, projektu zagospodarowania, w ramach którego drugi z wymienionych organów zamawiających przekazuje pierwszemu z nich budowle przeznaczone do jego własnego użytku i po wygaśnięciu której pierwszy z organów zamawiających staje się automatycznie właścicielem tych z pozostałych terenów i budowli, które nie zostały zbyte na rzecz osób trzecich, stanowi zamówienie publiczne na roboty budowlane w rozumieniu przepisu art. 1 dyrektywy 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. (1) z późn. zm.? |
| --- | --- |

1.

Czy umowa na mocy której organ zamawiający powierza innemu organowi zamawiającemu realizację, w interesie ogólnym, projektu zagospodarowania, w ramach którego drugi z wymienionych organów zamawiających przekazuje pierwszemu z nich budowle przeznaczone do jego własnego użytku i po wygaśnięciu której pierwszy z organów zamawiających staje się automatycznie właścicielem tych z pozostałych terenów i budowli, które nie zostały zbyte na rzecz osób trzecich, stanowi zamówienie publiczne na roboty budowlane w rozumieniu przepisu art. 1 dyrektywy 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. (1) z późn. zm.?

| 2. | W razie odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy w celu obliczenia kwoty 5 000 000 specjalnych praw ciągnienia określonej w art. 6 tej dyrektywy należy brać pod uwagę wyłącznie cenę, jaka została zapłacona w zamian za budowle przekazane organowi zamawiającemu, powyższą cenę wraz z sumą wpłaconych udziałów, nawet jeżeli są one tylko w części przeznaczone na pokrycie kosztów robót budowlanych, czy też całość kosztów robót, zważywszy że majątek, który nie został zbyty na rzecz osób trzecich staje się automatycznie własnością pierwszego z organów zamawiających, który nadal wykonuje obowiązujące umów, przejmując zobowiązania zaciągnięte przez drugi z tych organów? |
| --- | --- |

2.

W razie odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy w celu obliczenia kwoty 5 000 000 specjalnych praw ciągnienia określonej w art. 6 tej dyrektywy należy brać pod uwagę wyłącznie cenę, jaka została zapłacona w zamian za budowle przekazane organowi zamawiającemu, powyższą cenę wraz z sumą wpłaconych udziałów, nawet jeżeli są one tylko w części przeznaczone na pokrycie kosztów robót budowlanych, czy też całość kosztów robót, zważywszy że majątek, który nie został zbyty na rzecz osób trzecich staje się automatycznie własnością pierwszego z organów zamawiających, który nadal wykonuje obowiązujące umów, przejmując zobowiązania zaciągnięte przez drugi z tych organów?

| 3. | W razie odpowiedzi twierdzącej na oba powyższe pytania, czy pierwszy z organów zamawiających, zawierając tego typu umowę, jest zwolniony z obowiązku stosowania procedur udzielania zamówień ustanowionych w tej dyrektywie z tego względu, że umowę taką może zawrzeć tylko z określonymi osobami prawnymi i że procedury te będą stosowane przy udzielaniu zamówień na roboty budowlane przez drugi z organów zamawiających? |
| --- | --- |

3.

W razie odpowiedzi twierdzącej na oba powyższe pytania, czy pierwszy z organów zamawiających, zawierając tego typu umowę, jest zwolniony z obowiązku stosowania procedur udzielania zamówień ustanowionych w tej dyrektywie z tego względu, że umowę taką może zawrzeć tylko z określonymi osobami prawnymi i że procedury te będą stosowane przy udzielaniu zamówień na roboty budowlane przez drugi z organów zamawiających?

---

(1)  Dyrektywa Rady 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotycząca koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane (Dz.U. L 199 z dnia 9.08.1993, str. 54).

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/12 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Supreme Court (Irlandia) z dnia 11 maja 2005 r. w sprawie Sam McCauley Chemists (Blackpool) Ltd i Mark Sadja przeciwko Pharmaceutical Society of Ireland, Minister for Health and Children, Irlandia i The Attorney General

(Sprawa C-221/05)

(2005/C 193/20)

Język postępowania: angielski

W dniu 19 maja 2005 r. do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek Supreme Court (Irlandia) z dnia 11 maja 2005 r. o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie Sam McCauley Chemists (Blackpool) Ltd i Mark Sadja przeciwko Pharmaceutical Society of Ireland, Minister for Health and Children, Irlandia i The Attorney General.

Supreme Court zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy art. 2 dyrektywy Rady 85/433/EWG z dnia 16 września 1985 r. dotyczącej wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie farmacji, zawierającej środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości odnoszącego się do niektórych działalności z dziedziny farmacji (1)

| a) | nakłada na Państwo Członkowskie pojedynczy obowiązek polegający na uznaniu kwalifikacji, zgodnie z art. 2 ust. 1 dyrektywy, z wyłączeniem zakładania nowych aptek, zgodnie z art. 2 ust. 2, lub |
| --- | --- |

a)

nakłada na Państwo Członkowskie pojedynczy obowiązek polegający na uznaniu kwalifikacji, zgodnie z art. 2 ust. 1 dyrektywy, z wyłączeniem zakładania nowych aptek, zgodnie z art. 2 ust. 2, lub

| b) | nakłada na Państwo Członkowskie odrębny obowiązek uznania kwalifikacji, zgodnie z art. 2 ust. 1 dyrektywy, ale dodatkowo powierza Państwom Członkowskim uprawnienia dyskrecjonalne w zakresie rozszerzenia takiego uznania na osoby posiadające takie kwalifikacje w odniesieniu do zakładania nowych aptek ogólnodostępnych, zgodnie z art. 2 ust. 2? |
| --- | --- |

b)

nakłada na Państwo Członkowskie odrębny obowiązek uznania kwalifikacji, zgodnie z art. 2 ust. 1 dyrektywy, ale dodatkowo powierza Państwom Członkowskim uprawnienia dyskrecjonalne w zakresie rozszerzenia takiego uznania na osoby posiadające takie kwalifikacje w odniesieniu do zakładania nowych aptek ogólnodostępnych, zgodnie z art. 2 ust. 2?

---

(1)  Dz.U. L 254 z 24.9.1985, str. 37

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/12 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/12

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawach 1. J. van der Weerd, 2. Maatschap van der Bijl, 3. J.W. Schoonhoven przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-222/05)

(2005/C 193/21)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 17 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawach 1. J. van der Weerd, 2. Maatschap van der Bijl, 3. J.W. Schoonhoven przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.

College van Beroep voor het bedrijfsleven zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy prawo wspólnotowe ustanawia obowiązek dokonania z urzędu analizy zarzutów, które nie zostały podniesione przy wszczęciu sporu, które jednakże wynikają z dyrektywy 85/511/EWG (1)? |
| --- | --- |

1.

Czy prawo wspólnotowe ustanawia obowiązek dokonania z urzędu analizy zarzutów, które nie zostały podniesione przy wszczęciu sporu, które jednakże wynikają z dyrektywy 85/511/EWG (1)?

| 2. | Jeżeli na pytanie 1 zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich, polegający na zapewnieniu, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG, ma skutek bezpośredni? |
| --- | --- |

2.

Jeżeli na pytanie 1 zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich, polegający na zapewnieniu, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG, ma skutek bezpośredni?

| 3. | a) | Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, iż z faktu że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG należy wyciągnąć konsekwencje prawne ? |
| --- | --- | --- |

3.

a)

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, iż z faktu że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG należy wyciągnąć konsekwencje prawne ?

| b) | Jeżeli na pytanie 3 a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek, takich jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym? W przypadku odpowiedzi przeczącej: czy jednostki, takie jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym mogą powoływać się na ewentualne uchybienie zobowiązaniom ciążącym na podstawie tego przepisu na organach Państw Członkowskich? |
| --- | --- |

b)

Jeżeli na pytanie 3 a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek, takich jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym? W przypadku odpowiedzi przeczącej: czy jednostki, takie jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym mogą powoływać się na ewentualne uchybienie zobowiązaniom ciążącym na podstawie tego przepisu na organach Państw Członkowskich?

| c) | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 3 b) będzie wynikało, że jednostki mogą powoływać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:
  Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć w przypadku, gdy pryszczyca zostanie wykryta przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG? |
| --- | --- |

c)

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 3 b) będzie wynikało, że jednostki mogą powoływać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:

Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć w przypadku, gdy pryszczyca zostanie wykryta przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG?

| 4. | Czy załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy, przy uwzględnieniu postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się również do ID-Lelystad B.V.? |
| --- | --- |

4.

Czy załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy, przy uwzględnieniu postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się również do ID-Lelystad B.V.?

| 5. | Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania będzie wynikało, że pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub, że załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić również do ID-Lelystad B.V., to:
  czy dyrektywę 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że stanowi ona, iż krajowy organ administracji uprawniony do wydawania decyzji jest związany wynikami analiz przeprowadzonych przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub przez laboratorium nie wskazane w tym załączniku — gdyby z odpowiedzi na pytanie 3 a) wynikało, że organ administracji może zastosować środki kontroli w oparciu o wyniki uzyskane przez takie laboratorium, lub czy określenie kompetencji w tym zakresie należy do autonomii proceduralnej Państwa Członkowskiego i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne musi zbadać, czy właściwe przepisy mają zastosowanie niezależnie od tego, czy analizy laboratoryjne są przeprowadzane na podstawie zobowiązania wspólnotowego czy krajowego, jak również, czy stosowanie krajowych procedur nadzwyczaj nie utrudnia implementacji przepisów wspólnotowych lub czyni ją praktycznie niemożliwą? |
| --- | --- |

5.

Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania będzie wynikało, że pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub, że załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić również do ID-Lelystad B.V., to:

czy dyrektywę 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że stanowi ona, iż krajowy organ administracji uprawniony do wydawania decyzji jest związany wynikami analiz przeprowadzonych przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub przez laboratorium nie wskazane w tym załączniku — gdyby z odpowiedzi na pytanie 3 a) wynikało, że organ administracji może zastosować środki kontroli w oparciu o wyniki uzyskane przez takie laboratorium, lub czy określenie kompetencji w tym zakresie należy do autonomii proceduralnej Państwa Członkowskiego i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne musi zbadać, czy właściwe przepisy mają zastosowanie niezależnie od tego, czy analizy laboratoryjne są przeprowadzane na podstawie zobowiązania wspólnotowego czy krajowego, jak również, czy stosowanie krajowych procedur nadzwyczaj nie utrudnia implementacji przepisów wspólnotowych lub czyni ją praktycznie niemożliwą?

| 6. | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 5 będzie wynikało, że kwestia związania krajowych organów wynikami laboratoryjnymi jest uregulowana przez dyrektywę 85/511/EWG:
  Czy organy krajowe są w sposób bezwarunkowy związane wynikiem analiz laboratoryjnych mających na celu wykrycie pryszczycy? Jeżeli nie, to jaki zakres swobodnego uznania pozostawia dyrektywa 85/511?EWG tym organom krajowym? |
| --- | --- |

6.

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 5 będzie wynikało, że kwestia związania krajowych organów wynikami laboratoryjnymi jest uregulowana przez dyrektywę 85/511/EWG:

Czy organy krajowe są w sposób bezwarunkowy związane wynikiem analiz laboratoryjnych mających na celu wykrycie pryszczycy? Jeżeli nie, to jaki zakres swobodnego uznania pozostawia dyrektywa 85/511?EWG tym organom krajowym?

---

(1)  Dyrektywa Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania pryszczycy (Dz.U. Dz 315, str. 11)

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/13 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawie H. van Rooy sr. en H. de Rooy jr. przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-223/05)

(2005/C 193/22)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 17 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawie H. van Rooy sr. en H. de Rooy jr. przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.

College van Beroep voor het bedrijfsleven zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy prawo wspólnotowe ustanawia obowiązek dokonania z urzędu analizy zarzutów, które nie zostały podniesione przy wszczęciu sporu, które jednakże wynikają z dyrektywy 85/511/EWG (1)? |
| --- | --- |

1.

Czy prawo wspólnotowe ustanawia obowiązek dokonania z urzędu analizy zarzutów, które nie zostały podniesione przy wszczęciu sporu, które jednakże wynikają z dyrektywy 85/511/EWG (1)?

| 2. | Jeżeli na pytanie 1 zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich, polegający na zapewnieniu, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG, ma skutek bezpośredni? |
| --- | --- |

2.

Jeżeli na pytanie 1 zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich, polegający na zapewnieniu, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG, ma skutek bezpośredni?

| 3. | a) | Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, iż z faktu że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG należy wyciągnąć konsekwencje prawne ? |
| --- | --- | --- |

3.

a)

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, iż z faktu że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG należy wyciągnąć konsekwencje prawne ?

| b) | Jeżeli na pytanie 3 a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek, takich jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym? W przypadku odpowiedzi przeczącej: czy jednostki, takie jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym mogą powoływać się na ewentualne uchybienie zobowiązaniom ciążącym na podstawie tego przepisu na organach Państw Członkowskich? |
| --- | --- |

b)

Jeżeli na pytanie 3 a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek, takich jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym? W przypadku odpowiedzi przeczącej: czy jednostki, takie jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym mogą powoływać się na ewentualne uchybienie zobowiązaniom ciążącym na podstawie tego przepisu na organach Państw Członkowskich?

| c) | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 3 b) będzie wynikało, że jednostki mogą powoływać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:
  Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć w przypadku, gdy pryszczyca zostanie wykryta przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG? |
| --- | --- |

c)

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 3 b) będzie wynikało, że jednostki mogą powoływać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:

Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć w przypadku, gdy pryszczyca zostanie wykryta przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG?

| 4. | Czy załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy, przy uwzględnieniu postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się również do ID-Lelystad B.V.? |
| --- | --- |

4.

Czy załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy, przy uwzględnieniu postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się również do ID-Lelystad B.V.?

| 5. | Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania będzie wynikało, że pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub, że załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić również do ID-Lelystad B.V., to:
  czy dyrektywę 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że stanowi ona, iż krajowy organ administracji uprawniony do wydawania decyzji jest związany wynikami analiz przeprowadzonych przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub przez laboratorium nie wskazane w tym załączniku — gdyby z odpowiedzi na pytanie 3 a) wynikało, że organ administracji może zastosować środki kontroli w oparciu o wyniki uzyskane przez takie laboratorium, lub czy określenie kompetencji w tym zakresie należy do autonomii proceduralnej Państwa Członkowskiego i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne musi zbadać, czy właściwe przepisy mają zastosowanie niezależnie od tego, czy analizy laboratoryjne są przeprowadzane na podstawie zobowiązania wspólnotowego czy krajowego, jak również, czy stosowanie krajowych procedur nadzwyczaj nie utrudnia implementacji przepisów wspólnotowych lub czyni ją praktycznie niemożliwą? |
| --- | --- |

5.

Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania będzie wynikało, że pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub, że załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić również do ID-Lelystad B.V., to:

czy dyrektywę 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że stanowi ona, iż krajowy organ administracji uprawniony do wydawania decyzji jest związany wynikami analiz przeprowadzonych przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub przez laboratorium nie wskazane w tym załączniku — gdyby z odpowiedzi na pytanie 3 a) wynikało, że organ administracji może zastosować środki kontroli w oparciu o wyniki uzyskane przez takie laboratorium, lub czy określenie kompetencji w tym zakresie należy do autonomii proceduralnej Państwa Członkowskiego i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne musi zbadać, czy właściwe przepisy mają zastosowanie niezależnie od tego, czy analizy laboratoryjne są przeprowadzane na podstawie zobowiązania wspólnotowego czy krajowego, jak również, czy stosowanie krajowych procedur nadzwyczaj nie utrudnia implementacji przepisów wspólnotowych lub czyni ją praktycznie niemożliwą?

| 6. | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 5 będzie wynikało, że kwestia związania krajowych organów wynikami laboratoryjnymi jest uregulowana przez dyrektywę 85/511/EWG:
  Czy organy krajowe są w sposób bezwarunkowy związane wynikiem analiz laboratoryjnych mających na celu wykrycie pryszczycy? Jeżeli nie, to jaki zakres swobodnego uznania pozostawia dyrektywa 85/511?EWG tym organom krajowym? |
| --- | --- |

6.

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 5 będzie wynikało, że kwestia związania krajowych organów wynikami laboratoryjnymi jest uregulowana przez dyrektywę 85/511/EWG:

Czy organy krajowe są w sposób bezwarunkowy związane wynikiem analiz laboratoryjnych mających na celu wykrycie pryszczycy? Jeżeli nie, to jaki zakres swobodnego uznania pozostawia dyrektywa 85/511?EWG tym organom krajowym?

---

(1)  Dyrektywa Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania pryszczycy (Dz.U. Dz 315, str. 11)

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/14 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawach 1. Maatschap H. en J. van 't Oever, 2. Maatschap F. van 't Oever en W. Fien, 3. B. van 't Oever, 4. Maatschap A. en J. Fien, 5. Maatschap K. Koers en J. Stellingwerf, 6. H. Koers, 7. Maatschap K. en G. Polinder oraz 8. G. van Wijhe przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-224/05)

(2005/C 193/23)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 17 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, z dnia 17 maja 2005 r., w sprawach 1. Maatschap H. en J. van 't Oever, 2. Maatschap F. van 't Oever en W. Fien, 3. B. van 't Oever, 4. Maatschap A. en J. Fien, 5. Maatschap K. Koers en J. Stellingwerf, 6. H. Koers, 7. Maatschap K. en G. Polinder oraz 8. G. van Wijhe przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.

College van Beroep voor het bedrijfsleven zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy prawo wspólnotowe ustanawia obowiązek dokonania z urzędu analizy zarzutów, które nie zostały podniesione przy wszczęciu sporu, które jednakże wynikają z dyrektywy 85/511/EWG (1)? |
| --- | --- |

1.

Czy prawo wspólnotowe ustanawia obowiązek dokonania z urzędu analizy zarzutów, które nie zostały podniesione przy wszczęciu sporu, które jednakże wynikają z dyrektywy 85/511/EWG (1)?

| 2. | Jeżeli na pytanie 1 zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich, polegający na zapewnieniu, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG, ma skutek bezpośredni? |
| --- | --- |

2.

Jeżeli na pytanie 1 zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich, polegający na zapewnieniu, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG, ma skutek bezpośredni?

| 3. | a) | Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, iż z faktu że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG należy wyciągnąć konsekwencje prawne ? |
| --- | --- | --- |

3.

a)

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, iż z faktu że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG należy wyciągnąć konsekwencje prawne ?

| b) | Jeżeli na pytanie 3 a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek, takich jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym? W przypadku odpowiedzi przeczącej: czy jednostki, takie jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym mogą powoływać się na ewentualne uchybienie zobowiązaniom ciążącym na podstawie tego przepisu na organach Państw Członkowskich? |
| --- | --- |

b)

Jeżeli na pytanie 3 a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek, takich jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym? W przypadku odpowiedzi przeczącej: czy jednostki, takie jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym mogą powoływać się na ewentualne uchybienie zobowiązaniom ciążącym na podstawie tego przepisu na organach Państw Członkowskich?

| c) | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 3 b) będzie wynikało, że jednostki mogą powoływać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:
  Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć w przypadku, gdy pryszczyca zostanie wykryta przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG? |
| --- | --- |

c)

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 3 b) będzie wynikało, że jednostki mogą powoływać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:

Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć w przypadku, gdy pryszczyca zostanie wykryta przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG?

| 4. | Czy załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy, przy uwzględnieniu postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się również do ID-Lelystad B.V.? |
| --- | --- |

4.

Czy załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy, przy uwzględnieniu postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się również do ID-Lelystad B.V.?

| 5. | Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania będzie wynikało, że pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub, że załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić również do ID-Lelystad B.V., to:
  czy dyrektywę 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że stanowi ona, iż krajowy organ administracji uprawniony do wydawania decyzji jest związany wynikami analiz przeprowadzonych przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub przez laboratorium nie wskazane w tym załączniku — gdyby z odpowiedzi na pytanie 3 a) wynikało, że organ administracji może zastosować środki kontroli w oparciu o wyniki uzyskane przez takie laboratorium, lub czy określenie kompetencji w tym zakresie należy do autonomii proceduralnej Państwa Członkowskiego i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne musi zbadać, czy właściwe przepisy mają zastosowanie niezależnie od tego, czy analizy laboratoryjne są przeprowadzane na podstawie zobowiązania wspólnotowego czy krajowego, jak również, czy stosowanie krajowych procedur nadzwyczaj nie utrudnia implementacji przepisów wspólnotowych lub czyni ją praktycznie niemożliwą? |
| --- | --- |

5.

Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania będzie wynikało, że pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub, że załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić również do ID-Lelystad B.V., to:

czy dyrektywę 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że stanowi ona, iż krajowy organ administracji uprawniony do wydawania decyzji jest związany wynikami analiz przeprowadzonych przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub przez laboratorium nie wskazane w tym załączniku — gdyby z odpowiedzi na pytanie 3 a) wynikało, że organ administracji może zastosować środki kontroli w oparciu o wyniki uzyskane przez takie laboratorium, lub czy określenie kompetencji w tym zakresie należy do autonomii proceduralnej Państwa Członkowskiego i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne musi zbadać, czy właściwe przepisy mają zastosowanie niezależnie od tego, czy analizy laboratoryjne są przeprowadzane na podstawie zobowiązania wspólnotowego czy krajowego, jak również, czy stosowanie krajowych procedur nadzwyczaj nie utrudnia implementacji przepisów wspólnotowych lub czyni ją praktycznie niemożliwą?

| 6. | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 5 będzie wynikało, że kwestia związania krajowych organów wynikami laboratoryjnymi jest uregulowana przez dyrektywę 85/511/EWG:
  Czy organy krajowe są w sposób bezwarunkowy związane wynikiem analiz laboratoryjnych mających na celu wykrycie pryszczycy? Jeżeli nie, to jaki zakres swobodnego uznania pozostawia dyrektywa 85/511?EWG tym organom krajowym? |
| --- | --- |

6.

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 5 będzie wynikało, że kwestia związania krajowych organów wynikami laboratoryjnymi jest uregulowana przez dyrektywę 85/511/EWG:

Czy organy krajowe są w sposób bezwarunkowy związane wynikiem analiz laboratoryjnych mających na celu wykrycie pryszczycy? Jeżeli nie, to jaki zakres swobodnego uznania pozostawia dyrektywa 85/511?EWG tym organom krajowym?

---

(1)  Dyrektywa Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania pryszczycy (Dz.U. Dz 315, str. 11)

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/15 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 17 maja 2005 r., w sprawie B. J. van Middendorp przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-225/05)

(2005/C 193/24)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 17 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 17 maja 2005 r., w sprawie B. J. van Middendorp przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.

College van Beroep voor het bedrijfsleven zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy prawo wspólnotowe ustanawia obowiązek dokonania z urzędu analizy zarzutów, które nie zostały podniesione przy wszczęciu sporu, które jednakże wynikają z dyrektywy 85/511/EWG (1)? |
| --- | --- |

1.

Czy prawo wspólnotowe ustanawia obowiązek dokonania z urzędu analizy zarzutów, które nie zostały podniesione przy wszczęciu sporu, które jednakże wynikają z dyrektywy 85/511/EWG (1)?

| 2. | Jeżeli na pytanie 1 zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich, polegający na zapewnieniu, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG, ma skutek bezpośredni? |
| --- | --- |

2.

Jeżeli na pytanie 1 zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich, polegający na zapewnieniu, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG, ma skutek bezpośredni?

| 3. | a) | Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, iż z faktu że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG należy wyciągnąć konsekwencje prawne ? |
| --- | --- | --- |

3.

a)

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, iż z faktu że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG należy wyciągnąć konsekwencje prawne ?

| b) | Jeżeli na pytanie 3 a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:
  Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek, takich jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym? W przypadku odpowiedzi przeczącej: czy jednostki, takie jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym mogą powoływać się na ewentualne uchybienie zobowiązaniom ciążącym na podstawie tego przepisu na organach Państw Członkowskich? |
| --- | --- |

b)

Jeżeli na pytanie 3 a) zostanie udzielona odpowiedź twierdząca:

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek, takich jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym? W przypadku odpowiedzi przeczącej: czy jednostki, takie jak skarżący w postępowaniu przed sądem odsyłającym mogą powoływać się na ewentualne uchybienie zobowiązaniom ciążącym na podstawie tego przepisu na organach Państw Członkowskich?

| c) | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 3 b) będzie wynikało, że jednostki mogą powoływać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:
  Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć w przypadku, gdy pryszczyca zostanie wykryta przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG? |
| --- | --- |

c)

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 3 b) będzie wynikało, że jednostki mogą powoływać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:

Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć w przypadku, gdy pryszczyca zostanie wykryta przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG?

| 4. | Czy załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy, przy uwzględnieniu postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się również do ID-Lelystad B.V.? |
| --- | --- |

4.

Czy załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy, przy uwzględnieniu postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się również do ID-Lelystad B.V.?

| 5. | Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania będzie wynikało, że pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub, że załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić również do ID-Lelystad B.V., to:
  czy dyrektywę 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że stanowi ona, iż krajowy organ administracji uprawniony do wydawania decyzji jest związany wynikami analiz przeprowadzonych przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub przez laboratorium nie wskazane w tym załączniku — gdyby z odpowiedzi na pytanie 3 a) wynikało, że organ administracji może zastosować środki kontroli w oparciu o wyniki uzyskane przez takie laboratorium, lub czy określenie kompetencji w tym zakresie należy do autonomii proceduralnej Państwa Członkowskiego i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne musi zbadać, czy właściwe przepisy mają zastosowanie niezależnie od tego, czy analizy laboratoryjne są przeprowadzane na podstawie zobowiązania wspólnotowego czy krajowego, jak również, czy stosowanie krajowych procedur nadzwyczaj nie utrudnia implementacji przepisów wspólnotowych lub czyni ją praktycznie niemożliwą? |
| --- | --- |

5.

Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania będzie wynikało, że pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub, że załącznik B do dyrektywy 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że określenie „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić również do ID-Lelystad B.V., to:

czy dyrektywę 85/511/EWG należy interpretować w ten sposób, że stanowi ona, iż krajowy organ administracji uprawniony do wydawania decyzji jest związany wynikami analiz przeprowadzonych przez laboratorium wskazane w załączniku B do dyrektywy 85/511/EWG lub przez laboratorium nie wskazane w tym załączniku — gdyby z odpowiedzi na pytanie 3 a) wynikało, że organ administracji może zastosować środki kontroli w oparciu o wyniki uzyskane przez takie laboratorium, lub czy określenie kompetencji w tym zakresie należy do autonomii proceduralnej Państwa Członkowskiego i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne musi zbadać, czy właściwe przepisy mają zastosowanie niezależnie od tego, czy analizy laboratoryjne są przeprowadzane na podstawie zobowiązania wspólnotowego czy krajowego, jak również, czy stosowanie krajowych procedur nadzwyczaj nie utrudnia implementacji przepisów wspólnotowych lub czyni ją praktycznie niemożliwą?

| 6. | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 5 będzie wynikało, że kwestia związania krajowych organów wynikami laboratoryjnymi jest uregulowana przez dyrektywę 85/511/EWG:
  Czy organy krajowe są w sposób bezwarunkowy związane wynikiem analiz laboratoryjnych mających na celu wykrycie pryszczycy? Jeżeli nie, to jaki zakres swobodnego uznania pozostawia dyrektywa 85/511?EWG tym organom krajowym? |
| --- | --- |

6.

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 5 będzie wynikało, że kwestia związania krajowych organów wynikami laboratoryjnymi jest uregulowana przez dyrektywę 85/511/EWG:

Czy organy krajowe są w sposób bezwarunkowy związane wynikiem analiz laboratoryjnych mających na celu wykrycie pryszczycy? Jeżeli nie, to jaki zakres swobodnego uznania pozostawia dyrektywa 85/511?EWG tym organom krajowym?

---

(1)  Dyrektywa Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania pryszczycy (Dz.U. Dz 315, str. 11)

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/16 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Commissione Tributaria di Primo Grado di Trento z dnia 21 marca 2005 r. w sprawie Stradasfalti srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Trento

(Sprawa C-228/05)

(2005/C 193/25)

Język postępowania: włoski

W dniu 24 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Commissione Tributaria di Primo Grado di Trento z dnia 21 marca 2005 r. w sprawie Stradasfalti srl przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Trento.

Commissione Tributaria di Primo Grado di Trento zwróciła się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy art. 17 ust. 7 zdanie pierwsze szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. 77/388/EWG (1) w związku z ust. 2 tego artykułu w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy rozumieć w ten sposób, że:






  a) | nie pozwala on na uznanie za „konsultację z Komitetem Doradczym ds. Podatku od Wartości Dodanej” w rozumieniu art. 29 ww. dyrektywy zwykłego powiadomienia dokonanego przez Państwo Członkowskie o przyjęciu przepisów prawa krajowego takich jak art. 19 a 1 lit. c) i d) dekretu Prezydenta Republiki nr 633/72 z późn. zm., który ogranicza prawo do dokonywania odliczeń podatku VAT od korzystania i utrzymywania towarów, o których mowa w art. 17 ust. 2, na tej tylko podstawie, że komitet powziął wiadomość o przyjęciu tych uregulowań; |
| --- | --- | --- |

1.

Czy art. 17 ust. 7 zdanie pierwsze szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. 77/388/EWG (1) w związku z ust. 2 tego artykułu w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy rozumieć w ten sposób, że:

a)

nie pozwala on na uznanie za „konsultację z Komitetem Doradczym ds. Podatku od Wartości Dodanej” w rozumieniu art. 29 ww. dyrektywy zwykłego powiadomienia dokonanego przez Państwo Członkowskie o przyjęciu przepisów prawa krajowego takich jak art. 19 a 1 lit. c) i d) dekretu Prezydenta Republiki nr 633/72 z późn. zm., który ogranicza prawo do dokonywania odliczeń podatku VAT od korzystania i utrzymywania towarów, o których mowa w art. 17 ust. 2, na tej tylko podstawie, że komitet powziął wiadomość o przyjęciu tych uregulowań;

| b) | nie pozwala on również na uznanie za środek zgodny z tym artykułem ograniczeń w odliczaniu podatku VAT związanego z zakupem, korzystaniem i utrzymaniem towarów, o których mowa w pkt a), wprowadzonych przed konsultacją z Komitetem Doradczym ds. Podatku od Wartości Dodanej i utrzymywanych w mocy poprzez wielokrotne przedłużanie okresu obowiązywania zawierających je przepisów, trwające nieprzerwanie od ponad 25 lat; |
| --- | --- |

b)

nie pozwala on również na uznanie za środek zgodny z tym artykułem ograniczeń w odliczaniu podatku VAT związanego z zakupem, korzystaniem i utrzymaniem towarów, o których mowa w pkt a), wprowadzonych przed konsultacją z Komitetem Doradczym ds. Podatku od Wartości Dodanej i utrzymywanych w mocy poprzez wielokrotne przedłużanie okresu obowiązywania zawierających je przepisów, trwające nieprzerwanie od ponad 25 lat;

| c) | jeśli odpowiedź na pytanie 1 b) będzie twierdząca, wnosi się do Trybunału o określenie kryteriów, przy pomocy których można określić ewentualny maksymalny okres, w którym można przedłużać czas obowiązywania przepisów przyjętych ze względu na cykle w gospodarce, o których mowa w art. 17 ust. 7 tejże dyrektywy, bądź też wypowiedzenie się co do tego, czy nieprzestrzeganie tymczasowości obowiązywania przepisów derogacyjnych (których obowiązywanie było przedłużane w czasie) upoważnia podatnika do dokonania odliczeń. |
| --- | --- |

c)

jeśli odpowiedź na pytanie 1 b) będzie twierdząca, wnosi się do Trybunału o określenie kryteriów, przy pomocy których można określić ewentualny maksymalny okres, w którym można przedłużać czas obowiązywania przepisów przyjętych ze względu na cykle w gospodarce, o których mowa w art. 17 ust. 7 tejże dyrektywy, bądź też wypowiedzenie się co do tego, czy nieprzestrzeganie tymczasowości obowiązywania przepisów derogacyjnych (których obowiązywanie było przedłużane w czasie) upoważnia podatnika do dokonania odliczeń.

| 2. | Jeśli okaże się, że wymogi procedury, o której mowa w art. 17 ust. 7 powyżej nie zostały spełnione, wnosi się do Sądu o wypowiedzenie się, czy art. 17 ust. 2 ww. dyrektywy należy rozumieć ten sposób, że zabrania on stosowania przepisów krajowych lub praktyk administracyjnych przyjętych przez Państwo Członkowskie po wejściu w życie szóstej dyrektywy (w przypadku Włoch był to dzień 1 stycznia 1979 r.), które w sposób obiektywny i bezterminowo ograniczają możliwość odliczenia podatku VAT związanego z zakupem, korzystaniem i utrzymaniem niektórych pojazdów mechanicznych. |
| --- | --- |

2.

Jeśli okaże się, że wymogi procedury, o której mowa w art. 17 ust. 7 powyżej nie zostały spełnione, wnosi się do Sądu o wypowiedzenie się, czy art. 17 ust. 2 ww. dyrektywy należy rozumieć ten sposób, że zabrania on stosowania przepisów krajowych lub praktyk administracyjnych przyjętych przez Państwo Członkowskie po wejściu w życie szóstej dyrektywy (w przypadku Włoch był to dzień 1 stycznia 1979 r.), które w sposób obiektywny i bezterminowo ograniczają możliwość odliczenia podatku VAT związanego z zakupem, korzystaniem i utrzymaniem niektórych pojazdów mechanicznych.

---

(1)  Dz.U. L 145 z 13.6.1977, str. 1

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/17 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/17

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony orzeczeniem Korkein hallinto oikeus z dnia 23 maja 2005 r. w sprawie Oy Esab przeciwko Keskusverolautakunta

(Sprawa C-231/05)

(2005/C 193/26)

Język postępowania: fiński

W dniu 25 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony orzeczeniem Korkein hallinto oikeus z dnia 23 maja 2005 r. w sprawie Oy Esab przeciwko Keskusverolautakunta.

Korkein hallinto oikeus zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy wykładni art. 43 i 56 WE w związku z art. 58 WE oraz dyrektywą Rady nr 90/435/EWG (1) w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich, należy dokonywać w ten sposób, że sprzeciwiają się one ustanowionej w ustawie finlandzkiej w sprawie transferów wewnątrzgrupowych regulacji, która uzależnia możliwość odliczenia transferów wewnątrzgrupowych, od wymogu, by dokonujący transferu i jego beneficjent byli spółkami krajowymi?

---

(1)  z dnia 23 lipca 1990 r., Dz.U. L 225 z dnia 20 sierpnia 1990 r., str. 6.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/17 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/17

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-236/05)

(2005/C 193/27)

Język postępowania: angielski

W dniu 30 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Karen Banks, działającą w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Zjednoczonemu Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1. | stwierdzenie, że powiadamiając ze znacznym opóźnieniem o danych wymaganych na podstawie art. 19 i tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia Rady (EWG) 2847/93 z 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (1) Zjednoczone Królestwo uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tych przepisów, |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie, że powiadamiając ze znacznym opóźnieniem o danych wymaganych na podstawie art. 19 i tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia Rady (EWG) 2847/93 z 12 października 1993 r. ustanawiającego system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa (1) Zjednoczone Królestwo uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tych przepisów,

| 2. | obciążenie Zjednoczonego Królestwa kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Zjednoczonego Królestwa kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przepisy art. 19i rozporządzenia 2847/93 wymagają od Państw Członkowskich przekazywania Komisji pewnych danych drogą elektroniczną w określonym terminie. Jest niezbędne, aby Komisja dysponowała tymi danymi, żeby mogła prowadzić i rozwijać wspólną politykę rybołówstwa, w szczególności w odniesieniu do ochrony, zarządzania i eksploatacji żywych zasobów wodnych.

Zjednoczone Królestwo przekazało ze znacznym opóźnieniem wymagane na podstawie art. 19i dane za lata 1999, 2000, 2001, 2002 i 2003. Nie zachowano terminów za rok 2004, nie wpłynęły również dane za rok 2005. W konsekwencji Komisja uważa, że Zjednoczone Królestwo uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy wspomnianych przepisów rozporządzenia 2847/93.

---

(1)  Dz.U. L 261, 20.10.1993, str.1

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/18 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/18

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-237/05)

(2005/C 193/28)

Język postępowania: grecki

W dniu 30 maja 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich reprezentowanej przez M. Patakia oraz X. Lewisa, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Greckiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, iż poprzez utrwaloną praktykę właściwych organów w zakresie prac związanych z opracowaniem oraz gromadzeniem wniosków/oświadczeń producentów zboża i innych w ramach Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (IACS) w roku 2001 Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 92/50/EWG (1), w szczególności art. 3 ust. 2, art. 7, art. 11 ust. 1 i art. 15 ust. 2, jak również na mocy mającej charakter ogólny zasady przejrzystości. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż poprzez utrwaloną praktykę właściwych organów w zakresie prac związanych z opracowaniem oraz gromadzeniem wniosków/oświadczeń producentów zboża i innych w ramach Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (IACS) w roku 2001 Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 92/50/EWG (1), w szczególności art. 3 ust. 2, art. 7, art. 11 ust. 1 i art. 15 ust. 2, jak również na mocy mającej charakter ogólny zasady przejrzystości.

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Do Komisji wpłynęła skarga dotycząca zawarcia z PASEGES (2) — z pominięciem procedury przetargowej — umowy ramowej i umów w zakresie jej realizacji, dotyczącej świadczenia wielu usług w związku z wykonaniem Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (IACS) w sektorze rolnym na rok 2001.

Komisja uważa, iż w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, władze greckie winny były zastosować się do wymogów publikacji oraz do procedury przewidzianej w tytułach III, IV, V i VI dyrektywy 92/50.

Ponadto Komisja uważa, iż po pierwsze — Republika Grecka nie wykazała istnienia podstaw do zastosowania wyłączenia z art. 11 ust. 3 lit. b) dyrektywy 92/50, a po drugie — błędnie zakwalifikowała przedmiotowe usługi jako podlegające przepisom załącznika IB dyrektywy.

Dodatkowo Komisja podnosi, iż Państwa Członkowskie nie są zwolnione z ich zobowiązania do utrzymania pewnego poziomu jawności nawet w przypadku usług, do których odnosi się załącznik IB dyrektywy.

Wreszcie Komisja podnosi, iż poza utrzymującym się sporem pomiędzy władzami greckimi a Komisją w zakresie wykładni spornych przepisów rzeczonej dyrektywy, wbrew twierdzeniom władz greckich, również w praktyce nie zapewniono stosowania się do dyrektywy.

W konsekwencji w opinii Komisji Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 92/50/EWG, w szczególności art. 3 ust. 2, art. 7, art. 11 ust. 1 i art. 15 ust. 2, jak również na mocy mającej charakter ogólny zasady przejrzystości.

---

(1)  Dz.U. L 209 z dnia 24 lipca 1992 r., str. 1.

(2)  Panellinia Synomospondia Enoseon Georgikon Synetairismon (Ogólnogrecka konfederacja związków spółdzielni rolniczych)

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/19 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony wyrokiem Cour d'appel Wielkiego Księstwa Luksemburga z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie Administration de l'Enregistrement et des Domaines przeciwko Eurodental SARL

(Sprawa C-240/05)

(2005/C 193/29)

Język postępowania: francuski

W dniu 3 czerwca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem Cour d'appel Wielkiego Księstwa Luksemburga z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie Administration de l'Enregistrement et des Domaines przeciwko Eurodental SARL.

Cour d'appel Wielkiego Księstwa Luksemburga zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy dostawa towarów, która jest zwolniona z podatku na podstawie art. 13 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) (1) i nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 17 tej dyrektywy wtedy, gdy jest ona realizowana na terytorium Państwa Członkowskiego, jest objęta zakresem stosowania odpowiednio art. 15 ust. 1 i 2 tej dyrektywy w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 1993 r. i art. 28c część A lit. a) obowiązującego od dnia 1 stycznia 1993 r. i tym samym zakresem stosowania art. 17 ust. 3 lit. b) tej dyrektywy, który przyznaje prawo do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku gdy dostawa jest realizowana przez podmiot gospodarczy z siedzibą w jednym Państwie Członkowskim na rzecz podmiotu gospodarczego z siedzibą w innym Państwie Członkowskim i gdy spełnione są przesłanki zastosowania odpowiednio art. 15 ust. 1 i 2 tej dyrektywy w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 1993 r. i art. 28c część A lit. a) obowiązującego od dnia 1 stycznia 1993 r.? |
| --- | --- |

1.

Czy dostawa towarów, która jest zwolniona z podatku na podstawie art. 13 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) (1) i nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 17 tej dyrektywy wtedy, gdy jest ona realizowana na terytorium Państwa Członkowskiego, jest objęta zakresem stosowania odpowiednio art. 15 ust. 1 i 2 tej dyrektywy w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 1993 r. i art. 28c część A lit. a) obowiązującego od dnia 1 stycznia 1993 r. i tym samym zakresem stosowania art. 17 ust. 3 lit. b) tej dyrektywy, który przyznaje prawo do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku gdy dostawa jest realizowana przez podmiot gospodarczy z siedzibą w jednym Państwie Członkowskim na rzecz podmiotu gospodarczego z siedzibą w innym Państwie Członkowskim i gdy spełnione są przesłanki zastosowania odpowiednio art. 15 ust. 1 i 2 tej dyrektywy w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 1993 r. i art. 28c część A lit. a) obowiązującego od dnia 1 stycznia 1993 r.?

| 2. | Czy świadczenie usług, które jest zwolnione z podatku na podstawie art. 13 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) i nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 17 tej dyrektywy wtedy, gdy jest ono realizowane na terytorium Państwa Członkowskiego, jest objęte zakresem stosowania art. 15 ust. 3 tej dyrektywy w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 1993 r. (przy czym żaden przepis o zwolnieniu nie był przewidziany do 1993 r.) i tym samym zakresem stosowania art. 17 ust. 3 lit. b) tej dyrektywy, który przyznaje prawo do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku gdy usługa jest świadczona przez podmiot gospodarczy z siedzibą w jednym Państwie Członkowskim na rzecz podmiotu gospodarczego z siedzibą w innym Państwie Członkowskim i gdy spełnione są przesłanki zastosowania art. 15 ust. 3 tej dyrektywy w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 1993 r.? |
| --- | --- |

2.

Czy świadczenie usług, które jest zwolnione z podatku na podstawie art. 13 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) i nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 17 tej dyrektywy wtedy, gdy jest ono realizowane na terytorium Państwa Członkowskiego, jest objęte zakresem stosowania art. 15 ust. 3 tej dyrektywy w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 1993 r. (przy czym żaden przepis o zwolnieniu nie był przewidziany do 1993 r.) i tym samym zakresem stosowania art. 17 ust. 3 lit. b) tej dyrektywy, który przyznaje prawo do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku gdy usługa jest świadczona przez podmiot gospodarczy z siedzibą w jednym Państwie Członkowskim na rzecz podmiotu gospodarczego z siedzibą w innym Państwie Członkowskim i gdy spełnione są przesłanki zastosowania art. 15 ust. 3 tej dyrektywy w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 1993 r.?

---

(1)  Dz.U. L 145, str. 1.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/19 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/19

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Conseil d'État (Francja) z dnia 9 maja 2005 r. w sprawie Nicolae Bot przeciwko Préfecture du Val-de-Marne

(Sprawa C-241/05)

(2005/C 193/30)

Język postępowania: francuski

W dniu 2 czerwca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Conseil d'État (Francja) z dnia 9 maja 2005 r. w sprawie Nicolae Bot przeciwko Préfecture du Val-de-Marne.

Conseil d'État (Francja) zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na pytanie, co należy rozumieć przez pojęcie „data pierwszego wjazdu” w rozumieniu art. 20 ust. 1 konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, a w szczególności, czy za „pierwszy wjazd” na terytorium państw będących stronami tej konwencji należy uznać każdy wjazd mający miejsce po upływie okresu sześciu miesięcy, podczas którego nie miał miejsca żaden inny wjazd na to terytorium oraz, w przypadku cudzoziemca, który dokonuje wielokrotnych wjazdów na pobyt krótkoterminowy, każdy wjazd następujący bezpośrednio po upływie terminu sześciu miesięcy, liczonego od daty poprzedniego odnotowanego „pierwszego wjazdu”.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/20 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/20

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie T-285/03 Agraz SA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Agraz SA i in. w dniu 6 czerwca 2005 r.

(Sprawa C-243/05 P)

(2005/C 193/31)

Język postępowania: francuski

W dniu 6 czerwca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie spółki Agraz SA i in., reprezentowanych przez adwokatów Joségo Luísa da Cruz Vilaçę i Dorothée Choussy, od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 17 marca 2005 r. w sprawie Agraz SA i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Wnoszące odwołanie zwracają się do Trybunału :

| 1. | o uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 17 marca 2005 r. w zakresie, w jakim uznał on, że nie jest pewne czy szkoda została rzeczywiście wyrządzona i oddalił skargę; oraz, w ponownym orzeczeniu, |
| --- | --- |

1.

o uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (trzecia izba) z dnia 17 marca 2005 r. w zakresie, w jakim uznał on, że nie jest pewne czy szkoda została rzeczywiście wyrządzona i oddalił skargę; oraz, w ponownym orzeczeniu,

| 2. | o stwierdzenie, że w niniejszym przypadku zostały spełnione przesłanki pozaumownej odpowiedzialności Komisji; o zasądzenie od pozwanej na rzecz każdej z wnoszących odwołanie spółek zapłaty pozostałej kwoty pomocy produkcyjnej (wyszczególnionej w załączniku A.27) wraz z odsetkami — których stopę ustali Sąd — naliczanymi od dnia 12 lipca 2000 r. (lub, tytułem żądania ewentualnego, od dnia 13 lipca 2000 r. lub też od dnia 16 lipca 2000 r.) aż do dnia rzeczywistej wypłaty tej pomocy oraz o obciążenie Komisji całością kosztów niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji, w tym także kosztów poniesionych przez wnoszące odwołanie; |
| --- | --- |

2.

o stwierdzenie, że w niniejszym przypadku zostały spełnione przesłanki pozaumownej odpowiedzialności Komisji; o zasądzenie od pozwanej na rzecz każdej z wnoszących odwołanie spółek zapłaty pozostałej kwoty pomocy produkcyjnej (wyszczególnionej w załączniku A.27) wraz z odsetkami — których stopę ustali Sąd — naliczanymi od dnia 12 lipca 2000 r. (lub, tytułem żądania ewentualnego, od dnia 13 lipca 2000 r. lub też od dnia 16 lipca 2000 r.) aż do dnia rzeczywistej wypłaty tej pomocy oraz o obciążenie Komisji całością kosztów niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji, w tym także kosztów poniesionych przez wnoszące odwołanie;

| 3. | tytułem żądania ewentualnego, o przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania, aby — po ponownym wysłuchaniu skarżących — rozstrzygnął o kwotach należnego im odszkodowania oraz o obciążenie Komisji całością kosztów niniejszego postępowania (w tym także kosztami poniesionymi przez wnoszące odwołanie) oraz kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji. |
| --- | --- |

3.

tytułem żądania ewentualnego, o przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania, aby — po ponownym wysłuchaniu skarżących — rozstrzygnął o kwotach należnego im odszkodowania oraz o obciążenie Komisji całością kosztów niniejszego postępowania (w tym także kosztami poniesionymi przez wnoszące odwołanie) oraz kosztami postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji.

Powołane zarzuty i główne argumenty:

Spółki wnoszące odwołanie podnoszą na jego poparcie następujące zarzuty:

Zarzut pierwszy: Naruszenie prawa polegające na stwierdzeniu przez Sąd, że szkoda wyrządzona wnoszącym odwołanie nie jest pewna i że nie może ona zatem stanowić podstawy dla ich roszczenia o odszkodowanie.

Zarzut ten dzieli się na dwie części:

Po pierwsze, wnoszące odwołanie twierdzą, że Sąd nie uwzględnił orzecznictwa sądów wspólnotowych, a także zasad uznanych przez krajowe systemy prawne Państw Członkowskich w zakresie pozaumownej odpowiedzialności cywilnej, dokonując błędnej wykładni pojęcia „pewna szkoda” i myląc ustalenie charakteru szkody z obliczeniem jej kwoty.

Po drugie, wnoszące odwołanie podnoszą argumenty mające na celu wykazanie, że Sąd nie wyciągnął ze swych stwierdzeń w przedmiocie bezprawności działania Komisji polegającego na naruszeniu rozporządzenia Rady (WE) 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych (1), a także na naruszeniu zasad starannego działania i prawidłowego administrowania, narzucających się wniosków w kwestii uznania roszczeń odszkodowawczych wnoszących odwołanie.

Zarzut drugi: Naruszenie zasady kontradyktoryjności oraz prawa stron do bycia wysłuchanymi;

Zarzut trzeci: Przeinaczenie żądań wnoszących odwołanie;

Zarzut czwarty: Nieskorzystanie przez Sąd ze swych uprawnień do nieograniczonego orzekania oraz niedopełnienie swego obowiązku orzekania; odmowa ochrony sądowej polegająca na tym, że Sąd nie wyciągnął ze swych stwierdzeń narzucających się wniosków w kwestii ustalenia kwoty odszkodowania.

---

(1)  Dz.U. L 297, str. 29

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/20 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Oberster Patent- und Markensenat z dnia 9 lutego 2005 r. w sprawie Armin Häupl przeciwko Lidl Stiftung & Co KG

(Sprawa C-246/05)

(2005/C 193/32)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 10 czerwca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Oberster Patent- und Markensenat z dnia 9 lutego 2005 r. w sprawie Armin Häupl przeciwko Lidl Stiftung & Co KG.

Oberster Patent- und Markensenat zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy art. 10 ust. 1 dyrektywy Rady 89/104/EWG (1) z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że „data zakończenia procedury rejestracji” oznacza początek okresu ochrony? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 10 ust. 1 dyrektywy Rady 89/104/EWG (1) z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że „data zakończenia procedury rejestracji” oznacza początek okresu ochrony?

| 2. | Czy art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że uzasadnione powody nieużywania znaku istnieją, gdy wprowadzenie w życie realizowanej przez właściciela znaku strategii przedsiębiorstwa zostało opóźnione przez okoliczności niezwiązane z samym przedsiębiorstwem, czy też właściciel znaku jest zobowiązany do zmiany strategii przedsiębiorstwa tak, aby rozpocząć używanie znaku we właściwym czasie? |
| --- | --- |

2.

Czy art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że uzasadnione powody nieużywania znaku istnieją, gdy wprowadzenie w życie realizowanej przez właściciela znaku strategii przedsiębiorstwa zostało opóźnione przez okoliczności niezwiązane z samym przedsiębiorstwem, czy też właściciel znaku jest zobowiązany do zmiany strategii przedsiębiorstwa tak, aby rozpocząć używanie znaku we właściwym czasie?

---

(1)  Dz.U. L 40, str. 1.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/21 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/21

---

Skarga wniesiona w dniu 15 czerwca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-249/05)

(2005/C 193/33)

Język postępowania: fiński

W dniu 15 czerwca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez D. Triantafyllou'a i I. Koskinena, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Finlandii.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że ustanawiając obowiązek ustanowienia przedstawiciela podatkowego przez niemającego stałego miejsca zamieszkania lub siedziby w Finlandii podatnika, który prowadzi tam podlegającą opodatkowaniu działalność gospodarczą i ma miejsce zamieszkania w innym Państwie Członkowskim lub w państwie trzecim, z którym Republika Finlandii zawarła porozumienie o wzajemnej pomocy, którego zakres zastosowania odpowiada zakresowi zastosowania dyrektywy 76/308/EWG (1) w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń wynikających z operacji będących częścią systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolniczych opłat wyrównawczych i opłat celnych i rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 (2) z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 218/92, Republika Fińska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 21 i art. 22 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. (3) oraz art. 18 i art. 49 WE. |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że ustanawiając obowiązek ustanowienia przedstawiciela podatkowego przez niemającego stałego miejsca zamieszkania lub siedziby w Finlandii podatnika, który prowadzi tam podlegającą opodatkowaniu działalność gospodarczą i ma miejsce zamieszkania w innym Państwie Członkowskim lub w państwie trzecim, z którym Republika Finlandii zawarła porozumienie o wzajemnej pomocy, którego zakres zastosowania odpowiada zakresowi zastosowania dyrektywy 76/308/EWG (1) w sprawie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń wynikających z operacji będących częścią systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz rolniczych opłat wyrównawczych i opłat celnych i rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 (2) z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 218/92, Republika Fińska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 21 i art. 22 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. (3) oraz art. 18 i art. 49 WE.

| 2) | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Zgodnie z art. 21 ust. 2 szóstej dyrektywy 77/388/EWG w sprawie podatku VAT Państwa Członkowskie nie mogą nakazać, aby podmiot gospodarczy, który ma stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę w innym Państwie Członkowskim, ustanowił przedstawiciela podatkowego. Takie ustanowienie jest dobrowolne.

Zgodnie z przepisami fińskimi:

a) gdy podmiot gospodarczy jest podatnikiem niemającym stałego miejsca zamieszkania lub siedziby w Finlandii, zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest odbiorca („odwrócony obowiązek podatkowy”);

b) gdy podmiotowi gospodarczemu niemającemu stałego miejsca zamieszkania lub siedziby w Finlandii przyznaje się możliwość rejestracji jako zobowiązanego do zapłaty podatku VAT, jest on zobowiązany do ustanowienia w Finlandii przedstawiciela podatkowego.

W odniesieniu do ustanowienia przedstawiciela podatkowego system fiński nie jest zgodny z prawem wspólnotowym. Obowiązek ustanowienia przedstawiciela podatkowego jest niezgodny z art. 21 ust. 2 szóstej dyrektywy VAT.

System fiński może pozostawić podmiotowi gospodarczemu niemającemu stałego miejsca zamieszkania lub siedziby w Finlandii wolny wybór, czy chce zarejestrować się jako zobowiązany do zapłaty VAT, ale nie może uzależnić tego wyboru od ustanowienia przedstawiciela podatkowego. Jest to niezgodne z szóstą dyrektywą VAT i bezpośrednio sprzeczne z celem dyrektywy 2000/68/WE (4) i zasadami swobodnego przepływu towarów i swobodnego świadczenia usług zagwarantowanymi w Traktacie WE.

---

(1)  Dz.U. L 73, str. 18

(2)  Dz.U. L 264, str. 1

(3)  Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, str. 1)

(4)  Dyrektywa Rady 2000/65/WE z dnia 17 października 2000 r. zmieniająca dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do określenia osoby odpowiedzialnej za zapłatę podatku od wartości dodanej, Dz.U. L 269, str. 44.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/22 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/22

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (piąta izba w powiększonym składzie) z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie T-88/01 Sniace, SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione przez Sniace, SA w dniu 20 czerwca 2005 r.

(Sprawa C-260/05 P)

(2005/C 193/34)

Język postępowania: hiszpański

W dniu 20 czerwca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie Sniace, SA, reprezentowanej przez adwokata D.J. Baró Fuentesa, od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba w powiększonym składzie) z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie T-88/01 Sniace, SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Wnosząca odwołanie zwraca się do Trybunału o:

| 1. | uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie T-88/01; |
| --- | --- |

1.

uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie T-88/01;

| 2. | uwzględnienie żądań podniesionych w pierwszej instancji, lub w odpowiednim przypadku, o ponowne przekazanie sprawy Sądowi Pierwszej Instancji w celu rozstrzygnięcia co do istoty sprawy; |
| --- | --- |

2.

uwzględnienie żądań podniesionych w pierwszej instancji, lub w odpowiednim przypadku, o ponowne przekazanie sprawy Sądowi Pierwszej Instancji w celu rozstrzygnięcia co do istoty sprawy;

| 3. | uwzględnienie wniosku o zarządzenie środków organizacji postępowania złożonego przez skarżącą w dniu 16 października 2001 r. oraz wniosku o zarządzenie osobistego stawiennictwa stron, zarządzenie dopuszczenia dowodu z zeznań świadków oraz opinii biegłego, które zostały przedstawione przez skarżącą w dniu 20 kwietnia 2001 r.; |
| --- | --- |

3.

uwzględnienie wniosku o zarządzenie środków organizacji postępowania złożonego przez skarżącą w dniu 16 października 2001 r. oraz wniosku o zarządzenie osobistego stawiennictwa stron, zarządzenie dopuszczenia dowodu z zeznań świadków oraz opinii biegłego, które zostały przedstawione przez skarżącą w dniu 20 kwietnia 2001 r.;

| 4. | obciążenie kosztami strony pozwanej w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

4.

obciążenie kosztami strony pozwanej w pierwszej instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swoich żądań wnosząca odwołanie podnosi:

| 1. | Naruszenie prawa poprzez orzeczenie o niedopuszczalności skargi w oparciu o ustalenie, iż skarżąca nie wskazała w sposób właściwy powodów, dla których zaskarżona decyzja miałaby naruszać jej uzasadniony interes wywierając w sposób istotny wpływ na jej pozycję na rynku. W tym względzie Sąd dopuścił się licznych błędów w ocenie istotnych elementów sprawy, w szczególności w odniesieniu do bezpośredniej konkurencji pomiędzy włóknami celulozy (lyocell, substandardowy lycocell i prowiskoza) wytwarzanymi i sprzedawanymi przez przedsiębiorcę korzystającego z pomocy państwa a włóknami celulozy (wiskoza) wytwarzanymi i sprzedawanymi przez wnoszącą odwołanie. Obydwa włókna są względem siebie konkurencyjne w zakresie określonych sposobów wykorzystania i zastosowania na tym samym rynku. Sąd nie uwzględnił również w wystarczający sposób różnych dowodów w sprawie, które świadczyły o istnieniu, zgodnie z prawem konkurencji, szeregu szczególnych okoliczności indywidualizujących wnoszącą odwołanie (istnienie zamkniętego kręgu odbiorców oraz o istnienie nadmiernej podaży na rynku włókien celulozy, etc.) Wreszcie Sąd nie dokonał prawidłowej oceny wynikających z akt postępowania danych, świadczących o istotnym wpływie na pozycję skarżącej na rynku. |
| --- | --- |

1.

Naruszenie prawa poprzez orzeczenie o niedopuszczalności skargi w oparciu o ustalenie, iż skarżąca nie wskazała w sposób właściwy powodów, dla których zaskarżona decyzja miałaby naruszać jej uzasadniony interes wywierając w sposób istotny wpływ na jej pozycję na rynku. W tym względzie Sąd dopuścił się licznych błędów w ocenie istotnych elementów sprawy, w szczególności w odniesieniu do bezpośredniej konkurencji pomiędzy włóknami celulozy (lyocell, substandardowy lycocell i prowiskoza) wytwarzanymi i sprzedawanymi przez przedsiębiorcę korzystającego z pomocy państwa a włóknami celulozy (wiskoza) wytwarzanymi i sprzedawanymi przez wnoszącą odwołanie. Obydwa włókna są względem siebie konkurencyjne w zakresie określonych sposobów wykorzystania i zastosowania na tym samym rynku. Sąd nie uwzględnił również w wystarczający sposób różnych dowodów w sprawie, które świadczyły o istnieniu, zgodnie z prawem konkurencji, szeregu szczególnych okoliczności indywidualizujących wnoszącą odwołanie (istnienie zamkniętego kręgu odbiorców oraz o istnienie nadmiernej podaży na rynku włókien celulozy, etc.) Wreszcie Sąd nie dokonał prawidłowej oceny wynikających z akt postępowania danych, świadczących o istotnym wpływie na pozycję skarżącej na rynku.

| 2. | Naruszenie prawa poprzez orzeczenie o niedopuszczalności skargi w oparciu o ustalenie, iż zaskarżona decyzja nie dotyczyła skarżącej indywidualnie, ponieważ pełniła ona drugorzędną rolę we wcześniejszym postępowaniu administracyjnym. W tym względzie Komisja Europejska wezwała skarżącą jako zainteresowaną stronę trzecią do przedstawienia uwag w rozumieniu art. 88 ust. 2 WE. Wnosząca odwołanie wykorzystała przysługujące jej w postępowaniu uprawnienia i przedstawiła uwagi przeciwko pomocy przyznanej Lenzing Lyocell. Niemniej jednak uczestnictwo to nie mogło przynieść zamierzonego skutku, ponieważ Komisja uznała za stosowne nie ujawniać pewnych informacji w trakcie postępowania administracyjnego. |
| --- | --- |

2.

Naruszenie prawa poprzez orzeczenie o niedopuszczalności skargi w oparciu o ustalenie, iż zaskarżona decyzja nie dotyczyła skarżącej indywidualnie, ponieważ pełniła ona drugorzędną rolę we wcześniejszym postępowaniu administracyjnym. W tym względzie Komisja Europejska wezwała skarżącą jako zainteresowaną stronę trzecią do przedstawienia uwag w rozumieniu art. 88 ust. 2 WE. Wnosząca odwołanie wykorzystała przysługujące jej w postępowaniu uprawnienia i przedstawiła uwagi przeciwko pomocy przyznanej Lenzing Lyocell. Niemniej jednak uczestnictwo to nie mogło przynieść zamierzonego skutku, ponieważ Komisja uznała za stosowne nie ujawniać pewnych informacji w trakcie postępowania administracyjnego.

| 3. | Ewentualnie, naruszenie prawa podstawowego do skutecznej ochrony sądowej. Orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji o niedopuszczalności skargi, bez zagłębiania się w istotę sprawy, powoduje bezsilność, lub nawet zaprzeczenie wymiaru sprawiedliwości. Stanowi krok wstecz dla orzecznictwa wspólnotowego, które uelastyczniło kryteria czynnej legitymacji zainteresowanych osób trzecich w postępowaniu w sprawie pomocy państwa. |
| --- | --- |

3.

Ewentualnie, naruszenie prawa podstawowego do skutecznej ochrony sądowej. Orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji o niedopuszczalności skargi, bez zagłębiania się w istotę sprawy, powoduje bezsilność, lub nawet zaprzeczenie wymiaru sprawiedliwości. Stanowi krok wstecz dla orzecznictwa wspólnotowego, które uelastyczniło kryteria czynnej legitymacji zainteresowanych osób trzecich w postępowaniu w sprawie pomocy państwa.

| 4. | Ewentualnie, naruszenie prawa wspólnotowego. Zarzut ten dzieli się z kolei na dwa podzarzuty. Z jednej strony jest to naruszenie zasady równości w postępowaniu, ponieważ w wyniku oceny porównawczej można dojść do wniosku, że piąta izba w powiększonym składzie Sądu Pierwszej Instancji w różny sposób potraktowała dwie podobne sytuacje. Z drugiej strony, naruszenie art. 64 i 65 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji poprzez odmowę zarządzenia środków organizacji postępowania oraz dopuszczenia dowodów wnioskowanych przez skarżącą w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

4.

Ewentualnie, naruszenie prawa wspólnotowego. Zarzut ten dzieli się z kolei na dwa podzarzuty. Z jednej strony jest to naruszenie zasady równości w postępowaniu, ponieważ w wyniku oceny porównawczej można dojść do wniosku, że piąta izba w powiększonym składzie Sądu Pierwszej Instancji w różny sposób potraktowała dwie podobne sytuacje. Z drugiej strony, naruszenie art. 64 i 65 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji poprzez odmowę zarządzenia środków organizacji postępowania oraz dopuszczenia dowodów wnioskowanych przez skarżącą w pierwszej instancji.

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/23 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/23

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 31 maja 2005 r.

w sprawie T-272/02 Comune di Napoli przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) - Budowa linii metra w Neapolu (Włochy) - Zakończenie wspólnotowej pomocy finansowej - Skarga o stwierdzenie nieważności - Uzasadnione oczekiwania - Sprawiedliwość - Uzasadnienie)

(2005/C 193/35)

Język postępowania: włoski

W sprawie T-272/02 Comune di Napoli (Włochy), reprezentowana przez adwokatów M. Merolę, C. Tesaura, G. Taralla i E. Baronego, przeciwsko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: L. Flynn i A. Aresu, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji wynikającej z pisma skierowanego w dniu 11 czerwca 2002 r. do włoskiego ministerstwa gospodarki i finansów w sprawie zakończenia pomocy finansowej przyznanej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) (pomoc nr 850503066) i dorozumiane odrzucenie wniosku o sprostowanie rozliczenia odnoszącego się do innej pomocy finansowej przyznanej w ramach EFRR (pomoc nr 850503067), Sąd (piąta izba), w składzie: P. Lindh, prezes, R. García-Valdecasas i J. D. Cooke, sędziowie; sekretarz: J. Palacio González, główny administrator, wydał w dniu 31 maja 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda strona ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda strona ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 261 z 26.10.2002

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/23 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/23

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 31 maja 2005 r.

w sprawie T-284/02 Triantafyllia Dionyssopoulou przeciwko Radzie Unii Europejskiej (1)

(Urzędnicy - Awans - Art. 45 regulaminu pracowniczego - Porównanie zasług - Uwzględnienie rzeczywistej pracy wykonanej w trakcie okresu odniesienia - Uwzględnienie wieku i stażu pracy - Skarga o uchylenie - Skarga o odszkodowanie)

(2005/C 193/36)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-284/02 Triantafyllii Dionyssopoulou, byłej urzędniczki Rady Unii Europejskiej, zamieszkałej w Brukseli (Belgia), reprezentowanej przez adwokata J. Martina przeciwko Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnicy: M. Sims i F. Anton), mającej za przedmiot, po pierwsze, wniosek o uchylenie decyzji o nieawansowaniu skarżącej do grupy zaszeregowania C2 w ramach procedury awansowania w 2001 r. oraz, po drugie, wniosek o wynagrodzenie szkody, jaką skarżąca poniosła z uwagi na tę decyzję, Sąd (pierwsza izba), w składzie: J.D. Cooke, prezes, R. García-Valdecasas i I. Labucka, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 31 maja 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 23.11.2002

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/24 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/24

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 7 czerwca 2005 r.

w sprawie T- 375/02 Alessandro Cavallaro przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Konkurs otwarty - Decyzja komisji konkursowej o niedopuszczeniu do testów ustnych z powodu wyników uzyskanych na teście pisemnym - Tajność prac komisji - Uzasadnienie - Równość traktowania - Błąd w ustaleniach faktycznych)

(2005/C 193/37)

Język postępowania: włoski

W sprawie T-375/02 Alessandro Cavallaro, zamieszkały w Rzymie (Włochy), reprezentowany przez adwokata C. Fortego, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Currall i L. Lozano Palacios, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 11 września 2002 r., oddalającej jego zażalenie na decyzję komisji konkursowej konkursu otwartego COM/A/6/01 z dnia 15 maja 2002 r. o przyznaniu mu niewystarczającej liczby punktów z testu pisemnego w tym konkursie i, w konsekwencji, niedopuszczenie go do testów ustnych, a także wniosek o stwierdzenie nieważności ostatnich etapów tego konkursu, w zakresie niezbędnym do przyznania należnych mu praw, Sąd Pierwszej Instancji (piąta izba), w składzie: M. Vilaras, prezes, E. Martins Ribeiro i K. Jürimäe, sędziowie; sekretarz: M. J. Plingers, administrator, wydał w dniu 7 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 22.2.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/24 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/24

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 31 maja 2005 r.

w sprawie T-105/03 Triantafyllia Dionyssopoulou przeciwko Radzie Unii Europejskiej (1)

(Urzędnicy - Sprawozdanie z oceny - Skarga o uchylenie - Odpadnięcie legitymacji procesowej - Bezprzedmiotowość - Skarga o odszkodowanie)

(2005/C 193/38)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-105/03 Triantafyllia Dionyssopoulou, była urzędniczka Rady Unii Europejskiej, zamieszkała w Brukseli (Belgia), reprezentowana przez F. Renard, avocat, przeciwko Radzie Unii Europejskiej (pełnomocnicy: M. Sims i F. Anton), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji ustalającej ostateczne sprawozdanie z oceny za okres 1999-2001 oraz skargę o odszkodowanie za szkodę poniesioną przez skarżącą, Sąd (pierwsza izba), w składzie: J.D. Cooke, prezes, R. García-Valdecasas i I. Labucka, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 31 maja 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Orzekanie w kwestii żądania uchylenia stało się bezprzedmiotowe. |
| --- | --- |

1)

Orzekanie w kwestii żądania uchylenia stało się bezprzedmiotowe.

| 2) | Żądanie odszkodowania zostaje oddalone jako bezzasadne. |
| --- | --- |

2)

Żądanie odszkodowania zostaje oddalone jako bezzasadne.

| 3) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 112 z 10.5.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/24 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/24

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 2 czerwca 2005 r.

w sprawie T-177/03 Andreas Strohm przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Odmowa awansowania do grupy zaszeregowania A4 - Porównanie zasług - Obowiązek uzasadnienia - Uzupełnienie uzasadnienia - Skarga o uchylenie oraz naprawienie szkody - Dopuszczalność)

(2005/C 193/39)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-17703, Andreas Strohm, urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich, zamieszkały w Brukseli (Belgia), reprezentowany przez adwokat C. Illig, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: C. Berardis-Kayser wspierana przez adwokata B. Wägenbaura, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji z dnia 14 sierpnia 2002 r. o nieawansowaniu skarżącego w roku 2002 do grupy zaszeregowania A4 oraz wniosek o zasądzenie odszkodowania, Sąd (piąta izba), w składzie: M. Vilaras, prezes, F. Dehousse i D. Šváby, sędziowie; sekretarz: C. Kristensen, administrator, wydał w dniu 2 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Decyzja Komisji z dnia 14 sierpnia 2002 r. o nieawansowaniu skarżącego w 2002 r. do grupy zaszeregowania A4 zostaje uchylona.. |
| --- | --- |

1)

Decyzja Komisji z dnia 14 sierpnia 2002 r. o nieawansowaniu skarżącego w 2002 r. do grupy zaszeregowania A4 zostaje uchylona..

| 2) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w części, w której dotyczy zasądzenia odszkodowania. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w części, w której dotyczy zasądzenia odszkodowania.

| 3) | Pozwana zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Pozwana zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 200 z 20.8.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/25 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/25

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 31 maja 2005 r.

w sprawie T-294/03 Jean-Louis Gibault przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Konkurs otwarty - Niewpisanie na listę rezerw - Brak uzasadnienia - Dyskryminacja ze względu na przynależność państwową)

(2005/C 193/40)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-294/03 Jean-Louis Gibault, zamieszkały w Wattrelos (Francja), reprezentowany przez adwokata F. Tuytschaevera, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, (pełnomocnik: J. Currall, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot skargę o uchylenie decyzji, na mocy której komisja konkursowa konkursu COM/A/6/01 zdecydowała o niewpisaniu skarżącego na listę rezerw, Sąd Pierwszej Instancji (pierwsza izba), w składzie: J.D. Cooke, prezes, I. Labucka i V. Trstenjak, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 31 maja 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona jako bezpodstawna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona jako bezpodstawna.

| 2) | Każda ze stron ponosi koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron ponosi koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 251 z 18.10.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/25 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/25

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 7 czerwca 2005 r.

w sprawie T-303/03 Lidl Stiftung przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego znaku towarowego Salvita - Krajowy wcześniejszy słowny znak towarowy SOLEVITA - Dowód używania krajowego wcześniejszego znaku towarowego - Odrzucenie sprzeciwu)

(2005/C 193/41)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-303/03 Lidl Stiftung & Co. KG, z siedzibą w Neckarsulm (Niemcy) reprezentowana przez adwokata P. Großa, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: U. Pfleghar i G. Schneider), w której drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM, występującą przed Sądem w charakterze interwenienta, jest REWE-ZENTRAL AG, z siedzibą w Kolonii (Niemcy), początkowo reprezentowana przez adwokata M. Kinkeldey'a, a następnie przez adwokatów M. Kinkeldey'a i C. Schmitt, mającej za przedmiot skargę na decyzję pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 czerwca 2003 r. (sprawa R 408/2002 1), wydaną w postępowaniu w sprawie sprzeciwu właściciela krajowego znaku towarowego SOLEVITA wobec rejestracji wspólnotowego słownego znaku towarowego Salvita, Sąd Pierwszej Instancji (piąta izba), w składzie: M. Vilaras, prezes, F. Dehousse i D. Šváby, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 7 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 275 z 15.11.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/26 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/26

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 8 czerwca 2005 r.

w sprawie T-315/03 Hans-Peter Wilfer przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy ROCKBASS - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Badanie stanu faktycznego z urzędu przez Izbę Odwoławczą - Nieuwzględnienie środków dowodowych przedłożonych przez stronę skarżącą - Artykuł 74 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 40/94)

(2005/C 193/42)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-315/03, Hans-Peter Wilfer, zamieszkały w Markneukirchen (Niemcy), reprezentowany przez adwokata A. Kockläuner, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), reprezentowanemu przez D. Schennena i G. Schneidera, działających w charakterze pełnomocników, mającej za przedmiot skargę na decyzję pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 11 lipca 2003 r. (sprawa R 266/2002 1) dotyczącej rejestracji oznaczenia słownego ROCKBASS jako wspólnotowego znaku towarowego, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, P. Lindh i V. Vadapalas, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 8 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Strona skarżąca ponosi trzy czwarte kosztów własnych i trzy czwarte kosztów OHIM. |
| --- | --- |

2)

Strona skarżąca ponosi trzy czwarte kosztów własnych i trzy czwarte kosztów OHIM.

| 3) | OHIM ponosi jedną czwartą kosztów własnych i jedną czwartą kosztów strony skarżącej. |
| --- | --- |

3)

OHIM ponosi jedną czwartą kosztów własnych i jedną czwartą kosztów strony skarżącej.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 29.11.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/26 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/26

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 7 czerwca 2005 r.

w sprawie T- T-316/03, Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Oznaczenie słowne MunichFinancialServices - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2005/C 193/43)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-316/03, Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft AG z siedzibą w Monachium (Niemcy), reprezentowana przez adwokatów G. Würtenbergera i R. Kurzego przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: D. Schennen i G. Schneider) mającej za przedmiot skargę na decyzję czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 26 czerwca 2003 r. (sprawa R 337/2002-4), dotyczącej zgłoszenia oznaczenia słownego MunichFinancialServices jako wspólnotowego znaku towarowego, Sąd (piąta izba) w składzie: M. Vilaras, prezes izby, M. E. Martins Ribeiro i K. Jürimäe, sędziowie, sekretarz: C. Kristensen, administrator, wydał w dniu 7 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 29.11.2003

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/27 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/27

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 31 maja 2005 r.

w sprawie T-373/03 Solo Italia Srl przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Słowny znak towarowy PARMITALIA - Termin do wniesienia odwołania od decyzji Wydziału Sprzeciwów - Art. 59 rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Zasada 48 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 - Niedopuszczalność wyżej wskazanego odwołania)

(2005/C 193/44)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-373/03, Solo Italia Srl, z siedzibą w Ossona (Włochy), reprezentowana przez adwokatów A. Bensoussana, M. E. Haasa i L. Tellier-Loniewskiego, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: I. de Medrano Caballero i A. Folliard-Monguirala), w której drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM, występującą przed Sądem w charakterze interwenienta, jest: Nuova Sala Srl, z siedzibą w Brescii (Włochy), reprezentowana przez adwokatów E. Gavuzziego, S. Hassana i C. Pastore'a, mającej za przedmiot skargę na decyzję drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 10 września 2003 r. (sprawa R 208/2003-2), potwierdzającej odmowę rejestracji słownego znaku towarowego PARMITALIA, Sąd Pierwszej Instancji (pierwsza izba), w składzie: w składzie J. D. Cooke, prezes, I. Labucka i V. Trstenjak, sędziowie, sekretarz: J. Palacio González, główny administrator, wydał w dniu 31 maja 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 21 z 24.1.2004

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/27 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/27

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 9 czerwca 2005 r.

w sprawie T-80/04 Jean-Pierre Castets przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Przejście na rentę z tytułu niezdolności do pracy - Odszkodowanie za niewykorzystany urlop - Ilość dni uwzględnionych przy obliczeniu odszkodowania - Przyczyny inne niż wymagania służby)

(2005/C 193/45)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-80/04, Jean-Pierre Castets, były urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich, zamieszkały w Saint-Victor-des-Oules (Francja), reprezentowany przez adwokata G. Crétina, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Currall i V. Joris, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji ustalającej wysokość odszkodowania za niewykorzystane przez skarżącego w chwili zakończenia służby coroczne urlopy w zakresie, w jakim obliczenie odszkodowania wynika z ograniczonego do 12 dni na rok kalendarzowy przeniesienia urlopu, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba), w składzie: H. Legal, prezes, P. Mengozzi, I. Wiszniewska-Białecka, sędziowie; sekretarz: H. Jung, administrator, wydał w dniu 9 czerwca 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron poniesie własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron poniesie własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 17.4.2004

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/28 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/28

---

POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 25 maja 2005 r.

w sprawie T-443/03 Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla Y León, SA (Retecal) i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Konkurencja - Koncentracje - Skarga w sprawie naruszenia popełnionego przez władze hiszpańskie - Decyzja o zamknięciu sprawy otwartej na podstawie skargi - Niedopuszczalność)

(2005/C 193/46)

Język postępowania: hiszpański

W sprawie T-443/03 Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla y León, SA (Retecal) z siedzibą w Boecillo (Hiszpania), Euskaltel, SA z siedzibą w Zamudio-Vizcaya (Hiszpania), Telecable de Asturias, SA z siedzibą w Oviedo (Hiszpania), R Cable y Telecomunicaciones Galicia, SA z siedzibą w La Coruñii (Hiszpania), Tenaria, SA z siedzibą w Cordovilla (Hiszpania), reprezentowane przez adwokata J. Jiméneza Laiglesię, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: F. Castillo de la Torre, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), popieranej przez: Królestwo Hiszpanii (pełnomocnik: L. Fraguas Gadea), Sogecable, SA z siedzibą w Tres Cantos, Madryt (Hiszpania), reprezentowaną przez adwokatów S. Martíneza Lage i H. Brokelmanna, oraz Telefónica, SA z siedzibą w Madrycie, reprezentowaną początkowo przez adwokatów M. Merolę i S. Morena Sáncheza, a następnie przez M. Merolę, mającej za przedmiot wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 21 października 2003 r. o zamknięciu sprawy otwartej na podstawie skargi skarżących w sprawie naruszenia przez władze hiszpańskie art. 9 ust. 8 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (wersja sprostowana Dz.U. 1990, L 257, str. 13), w ramach koncentracji przeprowadzanej między Vía Digital i Sogecable (sprawa COMP/M.2845 — Sogecable/Canal Satélite Digital/Vía Digital), Sąd (piąta izba) w składzie: M. Vilaras, prezes, F. Dehousse i D. Švaby, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 25 maja 2005 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Skarżący pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję, Telefónica, SA i Sogecable, SA. |
| --- | --- |

2)

Skarżący pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Komisję, Telefónica, SA i Sogecable, SA.

| 3) | Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 59 z 6.3.2004

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/28 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/28

---

Skarga wniesiona w dniu 31 grudnia 2004 r. przez SUCCESS-MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

(Sprawa T-506/04)

(2005/C 193/47)

Język, w którym została sporządzona skarga: niemiecki

W dniu 31 grudnia 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga SUCCESS-MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H. z siedzibą w Linz (Austria), reprezentowanej przez G. Secklehnera i C. Ofnera, Rechtsanwälte, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).

Uczestnikiem postępowania przed drugą Izbą Odwoławczą była również CHIPITA INTERNATIONAL S.A. INTERNATIONAL DIVISION z siedzibą w Atenach.

Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 października 2004 r. (sprawa R 39/2004-2); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 15 października 2004 r. (sprawa R 39/2004-2);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

| Wpisany do rejestru wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: | Graficzny znak towarowy PAN SPEZIALITÄTEN dla towarów z klasy 30 (gotowe ciasto w proszku dla pieczywa, ciast, pizzy itp.) — wspólnotowy znak towarowy nr 382 374 |
| --- | --- |
| Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: | CHIPITA INTERNATIONAL S.A. INTERNATIONAL DIVISION |
| Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: | Skarżąca |
| Decyzja Wydziału Unieważnień: | Odrzucenie wniosku o unieważnienie |
| Decyzja Izby Odwoławczej: | Nieuwzględnienie odwołania |
| Zarzuty: | — | — Zarejestrowany znak towarowy nie posiada charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 |

Wpisany do rejestru wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie:

Graficzny znak towarowy PAN SPEZIALITÄTEN dla towarów z klasy 30 (gotowe ciasto w proszku dla pieczywa, ciast, pizzy itp.) — wspólnotowy znak towarowy nr 382 374

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego:

CHIPITA INTERNATIONAL S.A. INTERNATIONAL DIVISION

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego:

Skarżąca

Decyzja Wydziału Unieważnień:

Odrzucenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej:

Nieuwzględnienie odwołania

Zarzuty:

—

— Zarejestrowany znak towarowy nie posiada charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94

| — | Zarejestrowany znak towarowy ma charakter opisowy i tym samym nie podlega ochronie na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) wspomnianego rozporządzenia w odniesieniu do tych towarów, które zawierają zboże lub zostały wytworzone z produktów zbożowych. W stosunku do towarów, które nie zawierają zboża lub nie zostały wytworzone z produktów zbożowych znak ten wprowadza w błąd w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia. |
| --- | --- |

—

Zarejestrowany znak towarowy ma charakter opisowy i tym samym nie podlega ochronie na podstawie art. 7 ust. 1 lit. c) wspomnianego rozporządzenia w odniesieniu do tych towarów, które zawierają zboże lub zostały wytworzone z produktów zbożowych. W stosunku do towarów, które nie zawierają zboża lub nie zostały wytworzone z produktów zbożowych znak ten wprowadza w błąd w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. g) rozporządzenia.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/29 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/29

---

Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Anke Kröppelin przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa T-54/05)

(2005/C 193/48)

Język postępowania: francuski

W dniu 28 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Anke Kröppelin zamieszkałej w Brukseli (Belgia), reprezentowanej przez adwokatów Sébastiena Orlandiego, Xaviera Martina, Alberta Coolena, Etienne Marchala i Jean-Noëla Louisa, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1. | uchylenie decyzji Rady oddalającej wniosek skarżącej o uchylenie wydanej przez nią decyzji, w której odmówiono przyznania skarżącej dodatku zagranicznego i związanych z nim praw; |
| --- | --- |

1.

uchylenie decyzji Rady oddalającej wniosek skarżącej o uchylenie wydanej przez nią decyzji, w której odmówiono przyznania skarżącej dodatku zagranicznego i związanych z nim praw;

| 2. | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Podniesione przez skarżącą zarzuty są identyczne z zarzutami podniesionymi przez nią w sprawie T-408/04 (1).

---

(1)  Dz.U. C 300 z 4.12.2004, str. 50.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/29 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/29

---

Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2005 r. przez Franky'ego Callewaerta i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-192/05)

(2005/C 193/49)

Język postępowania: francuski

W dniu 4 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Franky'ego Callewaerta, zamieszkałego w Roeselare (Belgia), reprezentowanemu przez adwokatów Georgesa Vandersandena i Laure Levi przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | uchylenie zakwalifikowania skarżących do grupy zaszeregowania określonej w dotyczących ich decyzjach o zatrudnieniu, w zakresie, w jakim zakwalifikowanie to zostało dokonane na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII nowego regulamin pracowniczego; |
| --- | --- |

—

uchylenie zakwalifikowania skarżących do grupy zaszeregowania określonej w dotyczących ich decyzjach o zatrudnieniu, w zakresie, w jakim zakwalifikowanie to zostało dokonane na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII nowego regulamin pracowniczego;

| — | przywrócenie skarżących na odpowiedni szczebel kariery (włącznie z uznaniem ich doświadczenia zawodowego w ramach odpowiednio skorygowanej grupy zaszeregowania, ich prawami do przeniesienia na wyższy stopień oraz uprawnieniami emerytalnymi) odpowiadający grupie zaszeregowania, do której powinni zostać powołani zgodnie z ogłoszeniem o konkursie, w następstwie którego zostali oni umieszczeni na liście rezerwowej dla późniejszego naboru, czyli grupie zaszeregowania figurującej w ogłoszeniu o konkursie, bądź też grupie będącej jej odpowiednikiem zgodnie z klasyfikacją nowego regulaminu pracowniczego (oraz na odpowiedni stopień, zgodnie z regułami mającymi zastosowanie przed dniem 1 maja 2004 r.) od momentu wydania decyzji o ich powołaniu; |
| --- | --- |

—

przywrócenie skarżących na odpowiedni szczebel kariery (włącznie z uznaniem ich doświadczenia zawodowego w ramach odpowiednio skorygowanej grupy zaszeregowania, ich prawami do przeniesienia na wyższy stopień oraz uprawnieniami emerytalnymi) odpowiadający grupie zaszeregowania, do której powinni zostać powołani zgodnie z ogłoszeniem o konkursie, w następstwie którego zostali oni umieszczeni na liście rezerwowej dla późniejszego naboru, czyli grupie zaszeregowania figurującej w ogłoszeniu o konkursie, bądź też grupie będącej jej odpowiednikiem zgodnie z klasyfikacją nowego regulaminu pracowniczego (oraz na odpowiedni stopień, zgodnie z regułami mającymi zastosowanie przed dniem 1 maja 2004 r.) od momentu wydania decyzji o ich powołaniu;

| — | zasądzenie na rzecz skarżących odsetek za zwłokę — naliczonych według stopy refinansowania ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowych, powiększonej o dwa punkty procentowe — od całości kwot stanowiących różnicę pomiędzy wynagrodzeniem odpowiadającym ich grupie zaszeregowania figurującej w decyzji o zatrudnieniu, a kwalifikacją, do której mieli prawo — aż do dnia wydania decyzji w przedmiocie prawidłowego zakwalifikowania do grupy zaszeregowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżących odsetek za zwłokę — naliczonych według stopy refinansowania ustalonej przez Europejski Bank Centralny dla głównych operacji refinansowych, powiększonej o dwa punkty procentowe — od całości kwot stanowiących różnicę pomiędzy wynagrodzeniem odpowiadającym ich grupie zaszeregowania figurującej w decyzji o zatrudnieniu, a kwalifikacją, do której mieli prawo — aż do dnia wydania decyzji w przedmiocie prawidłowego zakwalifikowania do grupy zaszeregowania;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty:

Podnoszone zarzuty i główne argumenty są identyczne z zarzutami i głównymi argumentami w sprawie T-58/05 oraz podobne do tych podnoszonych w sprawach T-130/05, T-160/05, T-162/05, T-164/05, T-170/05 i T-183/05.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/30 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/30

---

Skarga wniesiona w dniu 19 maja 2005 r. przez spółkę N.V. Deloitte Business Advisory przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-195/05)

(2005/C 193/50)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 19 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Eurpejskich wpłynęła skarga spółki N.V. Deloitte Business Advisory, z siedzibą w Brukseli, reprezentowanej przez adwokatów Dirka Van Heuvena, Steva Ronsa i Sofię Logie, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnoski do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1) | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz

| 2) | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżąca, która wraz z innymi przedsiębiorcami utworzyła konsorcjum, złożyła pod nazwą EUPHET ofertę w ramach ogłoszonego przez Komisję Wspólnot Europejskich przetargu „Sanco Evaluation Framework Contract, Lot 1 (Public Health) — tender no SANCO/2004/01/041”. W swej skardze domaga się ona stwierdzenia nieważności decyzji Komisji o niewybraniu EUPHET, jak również stwierdzenia nieważności decyzji udzielenia zamówienia innemu podmiotowi, która to decyzja nie została skarżącej doręczona i której treści zatem skarżąca nie zna.

Na poparcie skargi skarżąca powołuje się na naruszenie przepisu art. 94 rozporządzenia nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1) oraz naruszenie przepisów art. 138 i art. 147 ust. 3 rozporządzenia nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (2), jak również naruszenie warunków ustanowionych w dokumentacji technicznej przetargu, ogólnego obowiązku uzasadnienia oraz zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.

Zdaniem skarżącej podany powód jej wykluczenia, a mianowicie, iż proponowane przez nią środki zmierzające do uniknięcia konfliktu interesów były niewystarczające i nie stanowiły dostatecznej gwarancji, jest niezgodny z prawem oraz z warunkami przetargu. Skarżąca twierdzi, iż wystarczy, aby podpisując umowę kontrahent zobowiązał się do niezwłocznego poinformowania Komisji o jakimkolwiek potencjalnym konflikcie interesów oraz do uczynienia wszystkiego celem położenia mu kresu tak szybko, jak to tylko możliwe. Skarżąca twierdzi również, iż zaproponowała rozwiązania daleko wykraczające ponad to, co było od niej wymagane.

Skarżąca dodaje, że nie została nigdy poproszona o dostarczenie dodatkowych informacji, co jej zdaniem stanowi naruszenie przepisu art. 146 ust. 3 rozporządzenia nr 2342/2002, naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, zasady bezstronnego traktowania oraz zasady niedyskryminacji, jak również naruszenie przepisów art. 89 ust. 1 i art. 99 rozporządzenia nr 1605/2002.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 242, str. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE, EURATOM) NR 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357, str. 1).

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/31 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/31

---

Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. przez Jeana-Françoisa Viviera przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-196/05)

(2005/C 193/51)

Język postępowania: francuski

W dniu 9 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Jeana-Françoisa Viviera, zamieszkałego w Le Petten (Niderlandy), reprezentowanego przez adwokatów Sébastiena Orlandiego, Alberta Coolena i Etienne'a Marchala, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1. | uchylenie decyzji Komisji zaszeregowującej go do grupy A*6, |
| --- | --- |

1.

uchylenie decyzji Komisji zaszeregowującej go do grupy A*6,

| 2. | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżący został zatrudniony przez Komisję jako członek personelu zatrudnionego na czas określony na stanowisku, którego poziom odpowiedzialności został w ogłoszeniu o wolnym stanowisku ustalony poprzez odniesienie do grup zaszeregowania A7 — A4, które w nowym systemie odpowiadają grupom zaszeregowania A*8 — A*12. Przy zatrudnieniu został on jednak zaszeregowany do grupy A*6.

Skarżący wnosi o uchylenie tej decyzji, podnosząc, że narusza ona art. 9 warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, ponieważ został on zatrudniony w grupie zaszeregowania niższej niż poziom odpowiedzialności przewidziany dla jego stanowiska. Skarżący twierdzi ponadto, że art. 12 załącznika XIII do regulaminu, przywołany przez Komisję w celu uzasadnienia jej decyzji o zaszeregowaniu, nie ma jego zdaniem zastosowania w tym przypadku, biorąc pod uwagę, że rozpoczął on służbę po dniu 30 kwietnia 2004 r.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/31 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/31

---

Skarga wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. przez Asę Sundholm przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-197/05)

(2005/C 193/52)

Język postępowania: francuski

W dniu 9 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Asy Sundholm, zamieszkałej w Brukseli, reprezentowanej przez adwokatów Sébastiena Orlandiego, Xaviera Martina, Alberta Coolena, Jeana-Noëla Louisa i Etienne Marchala, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1. | uchylenie decyzji Komisji zawierającej sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za rok 2003, |
| --- | --- |

1.

uchylenie decyzji Komisji zawierającej sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej skarżącej za rok 2003,

| 2. | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi przede wszystkim występowanie oczywistej niezgodności między ocenami i komentarzami oceniającego, co stanowić ma według niej naruszenie obowiązku uzasadnienia.

Skarżąca podnosi ponadto istnienie oczywistego błędu w ocenie w zakresie, w jakim zarzuca się jej żądanie od przełożonych uściśleń w przedmiocie sposobu wypełnienia jej zadań, choć nie zostało ustalone, że instrukcje te zostały wcześniej wydane w taki sposób, że nie wymagały one wyjaśnienia.

Skarżąca zarzuca w końcu naruszenie prawa do obrony, podnosząc, że rozpatrujący apelację oceniający oparł jakoby swą decyzję na nowych elementach, nie pozwalając jej zaprezentować swego punktu widzenia.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/31 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/31

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez Laurę Gnemmi przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-199/05)

(2005/C 193/53)

Język postępowania: francuski

W dniu 18 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Laury Gnemmi, zamieszkałej w Aronie (Włochy), reprezentowanej przez adwokatów Gillesa Bounéou i Frédérica Frabettiego, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1. | uchylenie, w dotyczącym jej zakresie, postępowania w sprawie oceny za 2003 r.; |
| --- | --- |

1.

uchylenie, w dotyczącym jej zakresie, postępowania w sprawie oceny za 2003 r.;

| 2. | pomocniczo, uchylenie swej oceny przebiegu kariery za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r.; |
| --- | --- |

2.

pomocniczo, uchylenie swej oceny przebiegu kariery za okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r.;

| 3. | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3.

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżąca podnosi te same zarzuty, które zostały podniesione w ramach sprawy T-97/04 (1) dotyczącej jej oceny przebiegu kariery w latach 2001 — 2002.

---

(1)  Dz.U. C 106 z 30.4.2004, str. 82

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/32 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/32

---

Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2005 r. przez Michaela Cwika przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-200/05)

(2005/C 193/54)

Język postępowania: francuski

W dniu 12 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Michaela Cwika, zamieszkałego w Tervuren (Belgia), reprezentowanego przez adwokata Nicolasa Lhoësta, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1) | uchylenie decyzji dyrektora generalnego DG ECFIN z dnia 25 czerwca 2004 r., która potwierdza bez zmian, sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej (REC) skarżącego za okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2003 r., |
| --- | --- |

1)

uchylenie decyzji dyrektora generalnego DG ECFIN z dnia 25 czerwca 2004 r., która potwierdza bez zmian, sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej (REC) skarżącego za okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2003 r.,

| 2) | uchylenie, w koniecznym zakresie, decyzji Komisji z dnia 24 stycznia 2005 r. odrzucającej zażalenie skarżącego (R/970/04), |
| --- | --- |

2)

uchylenie, w koniecznym zakresie, decyzji Komisji z dnia 24 stycznia 2005 r. odrzucającej zażalenie skarżącego (R/970/04),

| 3) | zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania w symbolicznej wysokości 1,00 EUR, |
| --- | --- |

3)

zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania w symbolicznej wysokości 1,00 EUR,

| 4) | obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

4)

obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Podnoszone przez skarżącego zarzuty i główne argumenty dotyczące nowego systemu oceny urzędników są podobne do zarzutów i głównych argumentów podnoszonych w sprawie T-96/04. Ponadto, skarżący stwierdza, że ten nowy system prowadzi do nadużycia władzy w związku z tym, że liczba przyznanych punktów za zasługi jest uzależniona od przewidywanych awansów. Skarżący twierdzi wreszcie, że sporne sprawozdanie jest dotknięte oczywistym błędem w ocenie.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/32 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/32

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez José Maríę Pereza Santandera przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa T-201/05)

(2005/C 193/55)

Język postępowania: francuski

W dniu 18 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga José Maríi Pereza Santandera, zamieszkałego w Ixelles (Belgia), reprezentowanego przez adwokatów Georgesa Vandersandena i Laure Levi, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | unieważnienie klasyfikacji do grupy zaszeregowania przyznanej skarżącemu na podstawie decyzji o powołaniu w zakresie, w jakim klasyfikacja jest oparta na art. 12 ust. 3 załącznika XIII nowego regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

unieważnienie klasyfikacji do grupy zaszeregowania przyznanej skarżącemu na podstawie decyzji o powołaniu w zakresie, w jakim klasyfikacja jest oparta na art. 12 ust. 3 załącznika XIII nowego regulaminu pracowniczego;

| — | w rezultacie, odtworzenie na nowo kariery skarżącego (włącznie z nadaniem odpowiedniej rangi jego doświadczeniu w odpowiednio zmienionej grupie zaszeregowania, jego prawom do awansowania oraz do renty i emerytury), od grupy zaszeregowania, do której powinien był być powołany na podstawie ogłoszenia o konkursie, w wyniku którego został wpisany na listę rezerwową: czyli albo do grupy zaszeregowania, o jaka była wymieniona w ogłoszeniu o konkursie, albo, do grupy jej równoważnej według klasyfikacji w ramach nowego regulaminu pracowniczego (oraz odpowiedniego stopnia zgodnie z regułami obowiązującymi przed dniem 1 maja 2004 r.), od chwili wydania decyzji o jego powołaniu; |
| --- | --- |

—

w rezultacie, odtworzenie na nowo kariery skarżącego (włącznie z nadaniem odpowiedniej rangi jego doświadczeniu w odpowiednio zmienionej grupie zaszeregowania, jego prawom do awansowania oraz do renty i emerytury), od grupy zaszeregowania, do której powinien był być powołany na podstawie ogłoszenia o konkursie, w wyniku którego został wpisany na listę rezerwową: czyli albo do grupy zaszeregowania, o jaka była wymieniona w ogłoszeniu o konkursie, albo, do grupy jej równoważnej według klasyfikacji w ramach nowego regulaminu pracowniczego (oraz odpowiedniego stopnia zgodnie z regułami obowiązującymi przed dniem 1 maja 2004 r.), od chwili wydania decyzji o jego powołaniu;

| — | zasądzenie na rzecz skarżącego odsetek za zwłokę na podstawie stóp ustalonych przez Europejski Bank Centralny w ramach głównych operacji refinansowania, obowiązujących podczas rozpatrywanego okresu, powiększonych o dwa punkty procentowe od całości kwot odpowiadających różnicy pomiędzy wynagrodzeniem odpowiadającym klasyfikacji zawartej w decyzji o powołaniu a wynagrodzeniem odpowiadającym klasyfikacji, do której był uprawniony do daty wejścia w życie decyzji o odpowiedniej klasyfikacji skarżącego do grupy zaszeregowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżącego odsetek za zwłokę na podstawie stóp ustalonych przez Europejski Bank Centralny w ramach głównych operacji refinansowania, obowiązujących podczas rozpatrywanego okresu, powiększonych o dwa punkty procentowe od całości kwot odpowiadających różnicy pomiędzy wynagrodzeniem odpowiadającym klasyfikacji zawartej w decyzji o powołaniu a wynagrodzeniem odpowiadającym klasyfikacji, do której był uprawniony do daty wejścia w życie decyzji o odpowiedniej klasyfikacji skarżącego do grupy zaszeregowania;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Podnoszone zarzuty i główne argumenty są identyczne z zarzutami i głównymi argumentami podnoszonymi w sprawie T-58/05 Centeno Mediavilla i in. przeciwko Komisji (1).

---

(1)  Dz.U. C 93 z 16.4.2005, str. 38.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/33 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/33

---

Skarga wniesiona w dniu 18 maja 2005 r. przez Caroline Ogou przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-202/05)

(2005/C 193/56)

Język postępowania: francuski

W dniu 18 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Caroline Ogou, zamieszkałej w Abidjan (Wybrzeże Kości Słoniowej), reprezentowanej przez adwokata Marca-Alberta Lucasa, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności ogłoszenia o konkursie COM/PB/04 z dnia 6 kwietnia 2004 r. oraz instrukcji dotyczącej zasad dokonywania zgłoszeń w formie elektronicznej, do których się odwołuje lub co najmniej stwierdzenie nieważności punktu IX. 1 ogłoszenia o konkursie; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności ogłoszenia o konkursie COM/PB/04 z dnia 6 kwietnia 2004 r. oraz instrukcji dotyczącej zasad dokonywania zgłoszeń w formie elektronicznej, do których się odwołuje lub co najmniej stwierdzenie nieważności punktu IX. 1 ogłoszenia o konkursie;

| — | stwierdzenie, że przeszkoda w dokonaniu zgłoszenia jej kandydatury, wynikła z braku możliwości dostępu do formularza zgłoszeniowego w dniu 12 maja 2004 r. przy próbie dokonania zgłoszenia zgodnie z zasadami przewidzianymi w ogłoszeniu o konkursie, jest niezgodna z prawem; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że przeszkoda w dokonaniu zgłoszenia jej kandydatury, wynikła z braku możliwości dostępu do formularza zgłoszeniowego w dniu 12 maja 2004 r. przy próbie dokonania zgłoszenia zgodnie z zasadami przewidzianymi w ogłoszeniu o konkursie, jest niezgodna z prawem;

| — | uchylenie decyzji „Task Force Concours Interne”, przekazanej skarżącej za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 12 maja 2004 r. odrzucającej zgłoszenie skarżącej dokonane tego samego dnia w innej formie; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji „Task Force Concours Interne”, przekazanej skarżącej za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 12 maja 2004 r. odrzucającej zgłoszenie skarżącej dokonane tego samego dnia w innej formie;

| — | uchylenie późniejszych decyzji wydanych w postępowaniu kwalifikacyjnym, a w szczególności:






  — | listy kandydatów, którzy spełniają wymogi określone w art. 28 pkt a), b) i c) regulaminu pracowniczego, sporządzonej przez organ powołujący i przekazywanej komisji konkursowej wraz z aktami kandydatów, |
| --- | --- | --- |

—

uchylenie późniejszych decyzji wydanych w postępowaniu kwalifikacyjnym, a w szczególności:

—

listy kandydatów, którzy spełniają wymogi określone w art. 28 pkt a), b) i c) regulaminu pracowniczego, sporządzonej przez organ powołujący i przekazywanej komisji konkursowej wraz z aktami kandydatów,

| — | listy kandydatów, którzy spełniają wymogi określone w ogłoszeniu o konkursie, sporządzonej przez komisję konkursową, |
| --- | --- |

—

listy kandydatów, którzy spełniają wymogi określone w ogłoszeniu o konkursie, sporządzonej przez komisję konkursową,

| — | listy odpowiednich kandydatów, sporządzonej przez komisję konkursową po zakończeniu postępowania oraz |
| --- | --- |

—

listy odpowiednich kandydatów, sporządzonej przez komisję konkursową po zakończeniu postępowania oraz

| — | decyzji o powołaniu, które na tej podstawie wydał lub wyda organ powołujący; |
| --- | --- |

—

decyzji o powołaniu, które na tej podstawie wydał lub wyda organ powołujący;

| — | w razie konieczności uchylenie decyzji dyrektora generalnego ds. personelu i administracji z dnia 3 lutego 2005 r. oddalającej zażalenie złożone przez skarżącą w dniu 12 sierpnia 2004 r. na wyżej wymienione zaskarżone decyzje, |
| --- | --- |

—

w razie konieczności uchylenie decyzji dyrektora generalnego ds. personelu i administracji z dnia 3 lutego 2005 r. oddalającej zażalenie złożone przez skarżącą w dniu 12 sierpnia 2004 r. na wyżej wymienione zaskarżone decyzje,

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca, członek personelu miejscowego Komisji, nie miała możliwości dokonania w formie elektronicznej zgłoszenia swojej kandydatury na konkurs o charakterze wewnętrznym dotyczący przejścia z kategorii C do kategorii B (COM/PB/04), zgodnie z ogłoszeniem o konkursie, ponieważ Komisja, zdaniem skarżącej, skonfigurowała system informatyczny obsługujący zgłoszenia w sposób stanowiący przeszkodę w zgłaszaniu kandydatur przez członków personelu miejscowego.

Skarżąca zwraca uwagę, że punkt III.1 ogłoszenia o konkursie, stanowiący, że dopuszczeni do konkursu są urzędnicy oraz członkowie personelu tymczasowego, a zatem wykluczający uczestnictwo członków personelu miejscowego, jest niezgodny z art. 4, 27 i 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego oraz z zasadą równego traktowania. W opinii skarżącej, uniemożliwienie jej dokonania zgłoszenia „on-line” było więc niezgodne z prawem. Skarżąca twierdzi w tym względzie, że członkowie personelu miejscowego, pozostający w służbie instytucji na podstawie przepisów z zakresu prawa publicznego, zaliczają się do personelu wewnętrznego i podlegającego regulaminom, więc z zasady przysługuje im prawo udziału w konkursach o charakterze wewnętrznym; powierza się im zadania odpowiadające zadaniom powierzanym urzędnikom lub członkom personelu tymczasowego, a wykluczenie ich z uczestnictwa w konkursach o charakterze wewnętrznym nie jest uzasadnione specyfiką podlegających obsadzeniu stanowisk ani zgodne z interesem służby.

Skarżąca stwierdza również, że punkt IX ogłoszenia o konkursie oraz punkt 2 instrukcji dla kandydatów są niezgodne z art. 2, 4 i 5 załącznika III do regulaminu pracowniczego, ponieważ przewidują obowiązkowe zgłoszenie w formie elektronicznej, stanowiące przeszkodę w zgłoszeniu jej kandydatury.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/34 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/34

---

Skarga wniesiona w dniu 23 maja 2005 r. przez Giorgia Lebedefa i innych przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-204/05)

(2005/C 193/57)

Język postępowania: francuski

W dniu 23 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Giorgia Lebedefa zamieszkałego w Luksemburgu, Armanda Imberta zamieszkałego w Brukseli, Jeana-Marii Rousseau zamieszkałego w Brukseli i Marii Rosario Domenech Cobo zamieszkałej w Brukseli, reprezentowanych przez adwokatów Gilles'a Bounéou i Frédérica Frabettiego, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności wyraźnej decyzji z dnia 12 lipca 2004 r. odrzucającej wniosek D/393/04, w którym skarżący wnieśli o udostępnienie przez właściwą służbę systemu operacyjnego i wszystkich oprogramowań potrzebnych do działania ich komputerów osobistych w języku ojczystym lub ewentualnie w innym języku urzędowym według ich wyboru, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wyraźnej decyzji z dnia 12 lipca 2004 r. odrzucającej wniosek D/393/04, w którym skarżący wnieśli o udostępnienie przez właściwą służbę systemu operacyjnego i wszystkich oprogramowań potrzebnych do działania ich komputerów osobistych w języku ojczystym lub ewentualnie w innym języku urzędowym według ich wyboru,

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, którzy bez wyjątku są urzędnikami Komisji, złożyli u swoich przełożonych wniosek o udostępnienie systemu operacyjnego i wszystkich oprogramowań potrzebnych do działania ich osobistych komputerów w języku ojczystym lub ewentualnie w innym języku urzędowym Unii Europejskiej według ich wyboru. Ponieważ ten wniosek, jak również ich zażalenia zostały odrzucone, skarżący wnieśli niniejszą skargę. Podnoszą, że praktyka polegająca na pełnej konfiguracji komputerów w języku angielskim skoro użyte oprogramowanie jest dostępne w wielu językach narusza zasadę niedyskryminacji, ponieważ, aby doskonale posługiwać się komputerem niezbędna jest doskonała znajomość języka angielskiego na poziomie, który przewyższa poziom znajomości, jakiego można słusznie oczekiwać od europejskiego urzędnika, który nie jest anglojęzyczny od urodzenia.

Skarżący powołują się także na naruszenie obowiązku dbania o dobro urzędnika, zakazu postępowania w sposób arbitralny oraz obowiązku uzasadnienia, oraz podnoszą zarzut nadużycia władzy.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/34 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/34

---

Skarga wniesiona w dniu 17 maja 2005 r. przez European Dynamics SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-205/05)

(2005/C 193/58)

Język postępowania: angielski

W dniu 17 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga European Dynamics SA z siedzibą w Atenach (Republika Grecka), reprezentowanej przez adwokata N. Korogiannakisa, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| 1. | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, mocą której zażądano od skarżącej zwrotu kwoty 59 485 euro związanej z projektem „eEBO”, o której skarżącą powiadomiono pismem z dnia 3 marca 2005 r., a także decyzji Komisji, mocą której postanowiła ona zwrócić skarżącej koszty pracy w kwocie nieprzekraczającej 85 971 euro, o której to decyzji powiadomiono skarżącą pismem z dnia 12 listopada 2004 r., oraz decyzji Komisji o wypowiedzeniu umowy EDC-53007 eEBO/27873: eContent exposure and business opportunities, o której skarżącą powiadomiono w dniu 16 maja 2003 r. |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, mocą której zażądano od skarżącej zwrotu kwoty 59 485 euro związanej z projektem „eEBO”, o której skarżącą powiadomiono pismem z dnia 3 marca 2005 r., a także decyzji Komisji, mocą której postanowiła ona zwrócić skarżącej koszty pracy w kwocie nieprzekraczającej 85 971 euro, o której to decyzji powiadomiono skarżącą pismem z dnia 12 listopada 2004 r., oraz decyzji Komisji o wypowiedzeniu umowy EDC-53007 eEBO/27873: eContent exposure and business opportunities, o której skarżącą powiadomiono w dniu 16 maja 2003 r.

| 2. | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Komisja zawarła ze skarżącą umowę dotyczącą projektu „eContent exposure and business opportunities” (eEBO). Skarżąca zleciła wykonanie tej umowy w części podwykonawcy, mimo że podwykonawstwo nie było dozwolone. Komisja dokonała weryfikacji technicznej i zażądała wyjaśnień dotyczących pewnych kwestii związanych z osobami zatrudnionymi przez skarżącą. Po dokonaniu tej oceny Komisja wydała decyzję, która została zaskarżona w niniejszym postępowaniu.

W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca twierdzi, że Komisja dopuściła się oczywistego błędu w ocenie poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż projekt eEBO zależny był od innego projektu e-content, a mianowicie projektu PICK, którego wykonawca nie wywiązywał się z przyjętych na siebie zobowiązań. Skarżąca twierdzi również, że Komisja popełniła błąd kończąc projekt w całości.

Ponadto skarżąca twierdzi, że Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji oraz zasadę przejrzystości i nie wyeliminowała pewnych konfliktów interesów. Zdaniem skarżącej Komisja nie podjęła stosownych działań, gdy skarżąca zwróciła jej uwagę na fakt, że prawdopodobnie powodem złego funkcjonowania projektu są stosunki między pewnymi urzędnikami Komisji a dwoma ekspertami, którym skarżąca zleciła wykonanie części pracy na zasadzie podwykonawstwa.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/35 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/35

---

Skarga wniesiona w dniu 27 maja 2005 r. przez Jean-Marca Colombaniego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-206/05)

(2005/C 193/59)

Język postępowania: francuski

W dniu 27 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Jean-Marca Colombaniego, zamieszkałego w Brukseli, reprezentowanego przez adwokatów: Stéphane'a Rodriguesa i Alice Jaume przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | uchylenie decyzji Komisji z dnia 7 marca 2005 r. i środków z niej wynikających dla wynagrodzenia skarżącego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Komisji z dnia 7 marca 2005 r. i środków z niej wynikających dla wynagrodzenia skarżącego;

| — | podjęcie wszelkich niezbędnych środków dla ochrony praw i interesów skarżącego, w szczególności, jeżeli chodzi o minimum socjalne, które powinno mu zostać przyznane w formie wynagrodzenia; |
| --- | --- |

—

podjęcie wszelkich niezbędnych środków dla ochrony praw i interesów skarżącego, w szczególności, jeżeli chodzi o minimum socjalne, które powinno mu zostać przyznane w formie wynagrodzenia;

| — | zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania w wysokości 10 002 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania w wysokości 10 002 EUR;

| — | obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżący, urzędnik Komisji, przebywał na urlopie z przyczyn osobistych do dnia 31 sierpnia 2004 r. Po złożeniu wniosku o powrót do pracy po urlopie, decyzją z dnia 28 września 2004 r. przydzielony został do DG RELEX. Jednakże, żadne konkretne stanowisko nie zostało wskazane; ta ostatnia decyzja stanowiła, że o konkretnym stanowisku pracy powiadomiony zostanie później.

Pismem z dnia 7 marca 2005 r. administracja poinformowała skarżącego, że stwierdzono jego nieusprawiedliwioną nieobecność od dnia 5 października 2004 r. i że stosowne środki zostaną wobec niego podjęte. Nie otrzymał swego wynagrodzenia za miesiąc kwiecień, a odcinek jego wynagrodzenia wskazywał, że winien był Komisji kwotę, jaką był otrzymał tytułem wynagrodzenia od października 2004 r.

W swej skardze skarżący kwestionuje pismo z dnia 7 marca 2005 r., a także środki z niego wypływające. Podnosi naruszenie prawa do obrony twierdząc, że nie był w stanie bronić swych interesów zanim zaskarżona decyzja została podjęta. Podnosi również naruszenie obowiązku uzasadnienia, a także oczywisty błąd w ocenie. Bardziej szczegółowo utrzymuje, że nigdy nie został poinformowany o przydzieleniu go do działu RELEX/C.1. Kwestionuje także twierdzenie, że nie odpowiedział na ofertę zatrudnienia.

Skarżący podnosi następnie naruszenie art. 40 regulaminu pracowniczego, który w jego ocenie ma umożliwić mu odrzucenie pierwszej oferty zatrudnienia. Podnosi także naruszenie art. 60 regulaminu pracowniczego na tej podstawie, że zarzucana mu nieobecność nie została prawidłowo stwierdzona oraz nie została odliczona od jego urlopu wypoczynkowego. Skarżący twierdzi nadto, że naruszono załączniki VIII oraz IX regulaminu pracowniczego zapewniające mu wypłatę minimum socjalnego. Podnosi w końcu naruszenie zasady dobrej administracji i staranności.

Oprócz uchylenia zaskarżanych aktów, skarżący domaga się także naprawienia rzekomo poniesionej szkody majątkowej oraz zadośćuczynienia za rzekomo doznaną krzywdę.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/36 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/36

---

Skarga wniesiona w dniu 25 maja 2005 r. przez Gudrun Schulze przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-207/05)

(2005/C 193/60)

Język postępowania: francuski

W dniu 25 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Gudrun Schulze, zamieszkałej w Brukseli, reprezentowanej przez adwokatów: Stéphane'a Rodriguesa i Alice Jaume przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1) | uchylenie decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącej, wraz z decyzją o powołaniu na urzędnika z dnia 11 października 2004 r. w zakresie, w jakim ustala jej grupę zaszeregowania na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII regulaminu pracowniczego oraz stopień na podstawie obecnego art. 32 regulaminu, |
| --- | --- |

1)

uchylenie decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącej, wraz z decyzją o powołaniu na urzędnika z dnia 11 października 2004 r. w zakresie, w jakim ustala jej grupę zaszeregowania na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII regulaminu pracowniczego oraz stopień na podstawie obecnego art. 32 regulaminu,

| 2) | wskazanie organowi powołującemu skutków, jakie niesie z sobą uchylenie zaskarżonych decyzji, w szczególności zaklasyfikowania skarżącej do grupy zaszeregowania A*10, stopnia 4 z mocą wsteczną od dnia 16 czerwca 2004 r., daty wejścia w życie decyzji z dnia 11 października 2004 r. o powołaniu; |
| --- | --- |

2)

wskazanie organowi powołującemu skutków, jakie niesie z sobą uchylenie zaskarżonych decyzji, w szczególności zaklasyfikowania skarżącej do grupy zaszeregowania A*10, stopnia 4 z mocą wsteczną od dnia 16 czerwca 2004 r., daty wejścia w życie decyzji z dnia 11 października 2004 r. o powołaniu;

| 3) | ewentualnie, zasądzenie od Komisji odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżącą przez to, że nie została zaklasyfikowana do grupy zaszeregowania A*10, stopień 4 od dnia 16 czerwca 2004 r., daty wejścia w życie decyzji z dnia 11 października 2004 r. o powołaniu; |
| --- | --- |

3)

ewentualnie, zasądzenie od Komisji odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżącą przez to, że nie została zaklasyfikowana do grupy zaszeregowania A*10, stopień 4 od dnia 16 czerwca 2004 r., daty wejścia w życie decyzji z dnia 11 października 2004 r. o powołaniu;

| 4) | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

4)

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Pomiędzy marcem 2000 r. a grudniem 2003 r. skarżąca była zatrudniona przez Komisję jako członek personelu tymczasowego, najpierw w ramach grupy zaszeregowania A4, a następnie, od stycznia 2001 r. w ramach grupy zaszeregowania A6. Od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia 2004 r. skarżąca była zatrudniana jako członek personelu pomocniczego w ramach grupy zaszeregowania AI 04.

Przechodząc pomyślnie konkurs otwarty COM/A/3/02 dla administratorów w grupie zaszeregowania A7/A6 w dziedzinie „badania”, skarżąca została powołana na urzędnika na podstawie zaskarżonej decyzji z dnia 11 października 2004 r. Została ona powołana na stanowisko, na którym wykonywała zadania wcześniej jako członek personelu tymczasowego i pomocniczego. Zgodnie z art. 12 załącznika XIII regulaminu pracowniczego, skarżąca została zaklasyfikowana, w momencie zatrudnienia, do nowej grupy zaszeregowania A*6, niższej niż wcześniejsze grupy zaszeregowania A7/A6 odpowiadające grupom zaszeregowania A*8/A*10 w nowym systemie.

Na poparcie swojej skargi, skarżąca zwraca uwagę na to, że art. 12 załącznika XIII regulaminu pracowniczego nie ma zastosowania w jej przypadku. Według skarżącej, przepis ten nie stosuje się do urzędników wpisanych na listę rezerwową. Laureaci konkursów wpisani na listę rezerwową nie mogą być uznani za urzędników.

Skarżąca twierdzi ewentualnie jakoby przepis ten był bezprawny, gdyż narusza według niej zasadę równości traktowania laureatów konkursów ogłoszonych przed 1 maja 2004 r., jak również art. 5 ust. 5 regulaminu pracowniczego. Skarżąca twierdzi również, że w porównaniu z administratorami powołanymi do tej samej grupy zaszeregowania jej powołanie do grupy zaszeregowania A*6 stanowiło dyskryminację pośrednią ze względu na wiek w związku z tym, że nie została uznana jej długa kariera zawodowa. Ponadto, skarżąca uważa, że zasada równości traktowania pomiędzy urzędnikami wykonującymi te same zadania została również naruszona w związku z tym, że skarżąca posiada te same doświadczenia zawodowe i wykonuje te same zadania, co inni urzędnicy, którzy jednakże zostali zaklasyfikowani do wyższych grup zaszeregowania i otrzymują wyższe wynagrodzenie.

Skarżąca podnosi również naruszenie art. 31 regulaminu pracowniczego, zasady uzasadnionych oczekiwań, zasady pewności prawa, zasady dobrej administracji, jak również obowiązku staranności. Skarżąca stwierdza, że zaskarżona decyzja naruszyła również zasadę uzasadnionych oczekiwań zaszeregowania jej na wyższym stopniu na podstawie art. 32 regulaminu pracowniczego, w wersji obowiązującej przez 1 maja 2004 r.

Skarżąca wnosi wreszcie o odszkodowanie za szkodę i zadośćuczynienie za krzywdę poniesione w związku z jej powołaniem do niższej grupy zaszeregowania.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/36 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/36

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Michaela Browna przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-208/05)

(2005/C 193/61)

Język postępowania: francuski

W dniu 30 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Michaela Browna, zamieszkałego w Overijse (Belgia), reprezentowanego przez adwokata Lucasa Vogela, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1. | uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 10 lutego 2005 r. (przekazanej w piśmie z dnia 14 lutego 2005 r., odebranym dnia 25 lutego 2005 r.), oddalającej zażalenie złożone przez skarżącego w dniu 16 września 2004 r. na decyzję przewodniczącego komisji konkursowej z dnia 22 czerwca 2004 r. (konkurs COM/PB/04), odmawiającej dopuszczenia skarżącego do tego konkursu; |
| --- | --- |

1.

uchylenie decyzji organu powołującego z dnia 10 lutego 2005 r. (przekazanej w piśmie z dnia 14 lutego 2005 r., odebranym dnia 25 lutego 2005 r.), oddalającej zażalenie złożone przez skarżącego w dniu 16 września 2004 r. na decyzję przewodniczącego komisji konkursowej z dnia 22 czerwca 2004 r. (konkurs COM/PB/04), odmawiającej dopuszczenia skarżącego do tego konkursu;

| 2. | w niezbędnym zakresie uchylenie również wspomnianej decyzji przewodniczącego komisji konkursowej z dnia 22 czerwca 2004 r. (konkurs COM/PB/04) oraz pisma ją zatwierdzającego z dnia 19 lipca 2004 r.; |
| --- | --- |

2.

w niezbędnym zakresie uchylenie również wspomnianej decyzji przewodniczącego komisji konkursowej z dnia 22 czerwca 2004 r. (konkurs COM/PB/04) oraz pisma ją zatwierdzającego z dnia 19 lipca 2004 r.;

| 3. | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3.

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszenie kandydatury skarżącego, będącego członkiem personelu pomocniczego w Komisji, na konkurs o charakterze wewnętrznym dotyczący zmiany kategorii COM/PB/04 została odrzucone z powodu tego, że nie był on członkiem personelu tymczasowego ani urzędnikiem w dniu upływu terminu zgłaszania kandydatur.

Skarżący zarzuca Komisji:

| — | po pierwsze, naruszenie art. 27 i 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego oraz popełnienie oczywistego błędu w ocenie, ponieważ skutkiem zaskarżonych decyzji oraz ogłoszenia o konkursie było odrzucenie kandydatów, którzy mogli wykazać szczególne kwalifikacje oraz znaczne doświadczenie zawodowe nabyte w Komisji na rzecz kandydatów, którzy mogliby mieć mniejsze kwalifikacje oraz wykazać mniejszy rzeczywisty staż pracy w służbach Komisji oraz |
| --- | --- |

—

po pierwsze, naruszenie art. 27 i 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego oraz popełnienie oczywistego błędu w ocenie, ponieważ skutkiem zaskarżonych decyzji oraz ogłoszenia o konkursie było odrzucenie kandydatów, którzy mogli wykazać szczególne kwalifikacje oraz znaczne doświadczenie zawodowe nabyte w Komisji na rzecz kandydatów, którzy mogliby mieć mniejsze kwalifikacje oraz wykazać mniejszy rzeczywisty staż pracy w służbach Komisji oraz

| — | po drugie, naruszenie zasady niedyskryminacji w ten sposób, że pracownicy, którzy przez większość kariery zawodowej w Komisji mieli status personelu pomocniczego zostają jego zdaniem dopuszczeni do udziału w konkursie wyłącznie na tej podstawie, że w dniu upływu terminu zgłaszania kandydatur są członkami personelu tymczasowego, podczas gdy kandydatura skarżącego, który przez długi czas był członkiem personelu tymczasowego, została odrzucona wyłącznie z tego powodu, że w tym dniu był członkiem personelu pomocniczego. |
| --- | --- |

—

po drugie, naruszenie zasady niedyskryminacji w ten sposób, że pracownicy, którzy przez większość kariery zawodowej w Komisji mieli status personelu pomocniczego zostają jego zdaniem dopuszczeni do udziału w konkursie wyłącznie na tej podstawie, że w dniu upływu terminu zgłaszania kandydatur są członkami personelu tymczasowego, podczas gdy kandydatura skarżącego, który przez długi czas był członkiem personelu tymczasowego, została odrzucona wyłącznie z tego powodu, że w tym dniu był członkiem personelu pomocniczego.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/37 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/37

---

Skarga wniesiona w dniu 30 maja 2005 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-212/05)

(2005/C 193/62)

Język postępowania: włoski

W dniu 30 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Republiki Włoskiej, reprezentowanej przez Avvocato dello Stato Antonia Cingolę, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1) | stwierdzenie nieważności zaskarżonych pism [z dnia 21 marca 2005 r. nr 02772 [POR Campania Cel 1 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 007)], z dnia 13 maja 2005 r. nr 04534 [Docup Cel 2 Regione Lombardia 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014)] oraz z dnia 13 maja 2005 r. nr 04537 [Docup Cel 2 Regione Lombardia 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014)]], jak również wszelkich uprzednich i następczych aktów z nimi związanych; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie nieważności zaskarżonych pism [z dnia 21 marca 2005 r. nr 02772 [POR Campania Cel 1 2000-2006 (nr CCI 1999 IT 16 1 PO 007)], z dnia 13 maja 2005 r. nr 04534 [Docup Cel 2 Regione Lombardia 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014)] oraz z dnia 13 maja 2005 r. nr 04537 [Docup Cel 2 Regione Lombardia 2000-2006 (nr CCI 2000 IT 16 2 DO 014)]], jak również wszelkich uprzednich i następczych aktów z nimi związanych;

| 2) | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są analogiczne do tych przedstawionych w sprawie T-345/04 Republika Włoska przeciwko Komisji (1).

---

(1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004, str. 55

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/37 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/37

---

Skarga wniesiona w dniu 26 maja 2005 r. przez Jean-Luca Delplanckego i Matteo Governatoriego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-213/05)

(2005/C 193/63)

Język postępowania: francuski

W dniu 26 maja 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Jean-Luca Delplanckego, zamieszkałego w Braine-le-Comte (Belgia) oraz Matteo Governatoriego, zamieszkałego w Saint-Josse-ten-Node (Belgia) reprezentowanych przez adwokatów Sébastiena Orlandiego, Xaviera Martina, Alberta Coolena, Jeana Noëla Louisa i Etienne Marchala, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | uchylenie decyzji o powołaniu skarżących na urzędników Wspólnot Europejskich w zakresie, w jakim ustalają one ich grupę zaszeregowania z zastosowaniem art. 12 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji o powołaniu skarżących na urzędników Wspólnot Europejskich w zakresie, w jakim ustalają one ich grupę zaszeregowania z zastosowaniem art. 12 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Podnoszone zarzuty i główne argumenty są identyczne z tymi i podniesionymi w sprawach T-130/05, T-160/05, T-162/05, T-170/05, T-183/05 i podobne do tych podniesionych w sprawach T-58/05, T-164/05, T-192/05 oraz T-201/05.

---

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/38 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/38

---

Skarga wniesiona w dniu 10 czerwca 2005 r. r. przez Huvis Corporation przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa T-221/05)

(2005/C 193/64)

Język postępowania: angielski

W dniu 10 czerwca 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Huvis Corporation, z siedzibą w Seulu (Korea Południowa), reprezentowanej przez adwokatów J.-F. Bellisa, F. Di Gianniego i R. Antoniniego z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

Huvis Corporation wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, wprowadzającego zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2852/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki Korei i kończącego postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu z Tajwanu w zakresie, w jakim nakłada ostateczne cła antydumpingowe na dany towar produkowany przez Huvis Corporation i, o ile to konieczne, stwierdzenie, że przepisy rozporządzenia podstawowego, na których opierają się błędne ustalenia w zaskarżonym rozporządzeniu, nie znajdują zastosowania. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, wprowadzającego zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2852/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki Korei i kończącego postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu z Tajwanu w zakresie, w jakim nakłada ostateczne cła antydumpingowe na dany towar produkowany przez Huvis Corporation i, o ile to konieczne, stwierdzenie, że przepisy rozporządzenia podstawowego, na których opierają się błędne ustalenia w zaskarżonym rozporządzeniu, nie znajdują zastosowania.

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżąca jest spółką specjalizującą się w produkcji nici poliestrowych, włókien poliestrowych i politereftalanu etylenu, która ma siedzibę w Korei. Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 (1) Rada nałożyła ostateczne cła antydumpingowe w wysokości 5,7 % na przywóz włókien poliestrowych z Korei produkowanych przez skarżącą.

Skarżąca podnosi, że metoda zastosowana przez Radę w celu obliczenia marginesu dumpingowego skarżącej, a w szczególności w celu obliczenia korekty cła zwrotnego, o którą wnioskowała skarżąca, jest niezgodna z art. 2 ust. 4 porozumienia antydumpingowego WTO (Światowej Organizacji Handlu), ponieważ nie dokonuje ona sprawiedliwego porównania między ceną eksportową skarżącej a normalną wartością oraz nakłada na skarżącą nadmierny ciężar dowodu.

Metoda zastosowana w celu obliczenia korekty cła zwrotnego narusza również zasady pewności prawnej, uzasadnionych oczekiwań i proporcjonalności, ponieważ przy jej zastosowaniu Rada niezgodnie z prawem zwiększyła margines dumpingowy skarżącej. Ponadto Rada naruszyła art. 11 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, ponieważ w ramach spornego dochodzenia w sprawie przeglądu zastosowała inną metodę obliczania korekty cła zwrotnego niż w dochodzeniu pierwotnym. Metoda ta również narusza zasadę niedyskryminacji, ponieważ w podobnych przypadkach Rada stosowała korzystniejszą metodę.

Skarżąca ponadto podnosi, że odmowa uwzględnienia kosztów kredytu, na które się powoływała w ramach dochodzenia w sprawie przeglądu jest niezgodna z art. 2 ust. 4 porozumienia antydumpingowego WTO, ponieważ nie przedstawia ona sprawiedliwego porównania między ceną eksportową skarżącej a normalną wartością oraz że żądanie przez Radę dowodów na poparcie korekty kosztów kredytu nakłada na skarżącą nadmierny ciężar dowodu.

Odmowa uwzględnienia kosztów kredytu, na które powołuje się skarżąca, narusza również zasadę dobrej administracji, ponieważ wniosek został oparty na okoliczności, że skarżąca nie przedstawiła pisemnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia, podczas gdy przyznane przez nią zasady płatności były oparte na zwyczajowych zasadach biznesowych obowiązujących w Republice Korei.

---

(1)  Rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładające ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, wprowadzające zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2852/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki Korei i kończące postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu z Tajwanu (Dz.U.. L 71, str. 1).

---

III Powiadomienia

| 6.8.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 193/39 |
| --- | --- | --- | --- |

6.8.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 193/39

---

(2005/C 193/65)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 182 z 23.7.2005.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 171 z 9.7.2005.

Dz.U. C 155 z 25.6.2005.

Dz.U. C 143 z 11.6.2005.

Dz.U. C 132 z 28.5.2005.

Dz.U. C 115 z 14.5.2005.

Dz.U. C 106 z 30.4.2005.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---